Czas pokazać serce do walki - napisaliśmy zapowiadając spotkanie mistrzów Polski ze Sportingiem. Wiadome było, że rywale są zdecydowanie lepszym zespołem i potwierdzili to na murawie. Ale Legia nie padła przed Portugalczykami na kolana, jak to miało miejsce w starciu z Borussią Dortmund. Debiut Jacka Magiery, choć przegrany, daje promyk nadziei, że stołeczna drużyna odzyska ducha i wiarę w siebie. Bo bez tego nie ma co liczyć na poprawę.

Minuty nadziei

Dziesięć minut, kwadrans - czas mijał, a na legionistów dobrze się patrzyło. Zdyscyplinowani, skoncentrowani, grający mądrze, realizujący przedmeczowe założenia. I przede wszystkim biegający i walczący, czyli robiący coś, czego w poprzednim spotkaniu brakowało. Sporting potrzebował dwudziestu minut, aby przejąć inicjatywę i zacząć grać swój futbol. Pierwszy sygnał ostrzegawczy wysłał Gelson Martins, który z bliska trafił w poprzeczkę bramki Arkadiusza Malarza. Błąd popełnił wracający do składu Steeven Langil, odpuszczając krycie i pozwalając na dośrodkowanie.



Magiera - co zrozumiałe - chciał, aby drużyna poczekała na przeciwnika i spróbowała skontrować. Problem w tym, że zawodziła na bokach pomocy. Guilherme przyzwyczajony do tego, że w lidze ma dużo czasu i może dryblować, starał się robić to samo. Tyle, że szybko był atakowany i tracił piłkę. Langil może i chciał wykorzystać szybkość, ale niczego pozytywnego z tego nie było.

A Sporting przeważał coraz wyraźniej i w końcu dopiął swego. Rzut rożny, centra, trącenie piłki przez Miroslava Radovicia i Bryan Ruiz pokonał Malarza. Trochę szczęścia, przypadku, umiejętności i nieszczęście gotowe.

Pozostawało pytanie, jak legioniści zareagują na straconą bramkę. Nie opuścili głów, szybko ustawili piłkę na środku boiska i starali się coś zrobić w ofensywie, ale nie wychodziło. Wicemistrzowie Portugalii nie pozwalali na zbyt wiele. Dobrze pracował Miroslav Radović, próbował zaskoczyć rywali, ale to wciąż nie był ten poziom. Sporting strzelił drugiego gola, ale zdecydowanie zbyt łatwo. Adrien Silva dośrodkował pomiędzy stoperów Legii, a Bas Dost pokonał Malarza. I w zasadzie było po meczu. Legionistom pozostał walczyć o to, aby nie przynieść wstydu.

Gdyby Radović lepiej strzelił...

Magiera zmienił Langila dając szansę Michaiłowi Aleksandrowowi. Było nieco lepiej, Legia częściej utrzymywała się przy piłce, przeciwnicy nie stwarzali już tylu okazji do zdobycia bramki. Po zejściu Nemanji Nikolicia do ataku został przesunięty Radović. Serb grał dobrze, nękał obronę Sportingu, nie tracił piłki, ale zawiódł w kluczowym momencie. Podawał Adam Hloušek, inteligentnie wycofując piłkę na linię pola karnego, a Radović mógł spokojnie przymierzyć i pokonać Rui Patricio. Kopnął za lekko, złapał się za głowę, a następnie machał rękami ze złości.



Jeśli ktoś wymagał od Legii cudu - to się rozczarował. Wstydu nie przyniosła, pokazała, że pod wodzą Magiery zaczyna się odradzać. Dobrą zmianę dał Vadis Odjidja-Ofoe, nieźle rozgrywał Thibault Moulin, a Tomasz Jodłowiec harował za dwóch. Wiadomo, że chciałoby się jeszcze więcej, ale z kryzysu, w który mistrzowie Polski wpadli pod wodzą Besnika Hasiego, nie da się tak łatwo wyjść. Potrzebują czasu. Na Estadio Jose Alvalade sami sobie pokazali, że można nie być statystami na boisku grając przeciwko świetnym drużynom, a wiarą w siebie i ambicja to podstawa w futbolu. Czas na kolejny krok.

Sporting - Legia 2:0 (Ruiz 28, Dost 36)

Twitter bezlitosny dla Legii: "To jest przepaść", "Zero celnych strzałów"