dlaczego po tygodniu przyjmowania leku brintellix lęk się nasilił?
witam
biorę brintellix tydzień czasu, czuję się źle, niepokój zamiast się zmniejszyć,zwiekszyl się, co robić?
kiedy to minie?
czy to normalne?
nie chce przerywać leczenia... proszę o pomoc
efekty leczenia lekiem brintellix można oceniać po czasie dłuższym niż tydzień, minimum 2-3 tygodnie, a niekiedy dłużej, do tego czas nie powinno przerywać się leczenia, a na pewno nie wolno tego robić bez konsultacji z lekarzem.

niektóre objawy zaburzeń psychicznych mogą się nasilać na początku terapii - zwykle do czasu, kiedy widoczne będzie pełne działanie leku. w szczególności dotyczy to myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa, jednak pacjent może odczuwać także bezsilność, zmęczenie, osłabienie, nasilenie depresji czy lęku. także inne działania niepożądane mogą być bardziej zaznaczone na początku terapii.
wynika to z faktu, że leki osłabiają odczuwalność lęku dosyć szybko, natomiast, jak wspomniałam wcześniej - nie od razu działają przeciwdepresyjnie.

proszę opisane przez siebie objawy zgłosić lekarzowi. w wybranych przypadkach psychiatra może na początku leczenia dołączyć leki uspokajające i nasenne.

proszę pamiętać, że działania niepożądane leków powinno się zgłaszać lekarzowi lub indywidualnie. zgłaszając działania niepożądane pomaga pani/pan innym pacjentom, również swoim bliskim, którzy kiedyś także mogą potrzebować tego samego leku. krok ten pozwala także zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania produktów leczniczych i aktualizować dane na ich temat.
o tym, jak to zrobić, pisaliśmy tutaj:
https://www.gdziepolek.pl/artykuly/jak-i-dlaczego-zglaszac-dzialania-niepozadane

załączam informacje, które mogą okazać się przydatne:
- https://www.gdziepolek.pl/kategorie/zaburzenia-lekowe-nerwica
- https://www.gdziepolek.pl/artykuly/depresja
- https://www.gdziepolek.pl/artykuly/czy-bac-sie-dzialan-niepozadanych-lekow
szanowny panie,

lek depratal zawiera jako substancję czynną duloksetynę, która jest lekiem przeciwdepresyjnym i przeciwlękowym, należącym do inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny.  stosuje się ją w dawkach od 30 do 120 mg na dobę. z reguły początkową dawką w leczeniu zaburzeń lękowych jest właśnie 30 mg/d, czyli tyle, ile zalecił pana psychiatra. w celu zminimalizowania działań niepożądanych, zaczynamy zwykle leczenie od mniejszych dawek, a w zależności od efektów działania i tolerancji leczenia, można je stopniowo zwiększać. pomimo, jak pan wspomniał, pokaźnej listy działań niepożądanych zamieszczonej w ulotce, z mojego doświadczenia lek ten jest raczej dobrze tolerowany i rzadko występują działania niepożądane, które zmuszałyby do jego odstawienia.

z poważaniem,
przemysław wierzbicki zmień lekarza i to koniecznie.różne sytuacje się zdarzają ale nie powinien cię straszyć. to jest kary godne. ja byłam w wczoraj w takim szoku, że nawet nie zapytalam lekarki..
jak to jest z taka ciąża biochemiczna, normalny @ wraca po miesiącu?
wiecie kiedy bezpiecznie można znów starać się o dziecko.?
na razie nie chce, bo będę się bać, ale siostra mnie pytała, ile musimy ewentualnie czekać.. wiecie coś na ten temat..?

po ciąży biochemicznej zaszłam w ciążę w następnym cyklu. nawet nie wiedziałam że miałam okres. miałam się oczyścić, czekać na okres i sprawdzać betę czy spadla. dziwnie się czułam i zrobiłam test. wyszedl delikatny cień kreski. nastepnego dnia wyraźniejszy. poszłam na betę a tutaj prawie 200 gdzie mi się zdarzyła wyzerować. oczyszczanie płynnie przeszło w okres. no i rośnie brzdąc. fakt faktem jestem chorobliwie przewrażliwiona jak zaczyna mnie coś boleć. 6 tydz z hakiem- na pewno będzie biło serce :) polecam przejść się na usg po prostu i nie stresować się :) a jeśli mogłabym zapytać bolały cię może piersi po luteinie? ja wcześniej brałam duphaston i tak tydzień przed zawsze zaczynały mnie boleć w tym cyklu lekarz dał mi luteinę pod język i już na 3 dzień brania strasznie zaczęły boleć mnie piersi a to dwa tygodnie przed miesiączką jeszcze nigdy tak szybko nie bolały

duphaston to sztuczny progesteron, luteina naturalny, więc może wywoływać inne skutki uboczne. opisywane zaburzenia czucia ( mrowienie, pieczenie ) mogły podobnie jak rozszerzone naczynia, powstać w wyniku ucisku pierwotnie nieprawidłowo podanego kwasu, upośledzającego przepływ w naczyniach na grzbiecie nosa. 
mogą być także następstwem podania hialuronidazy, która niestety nie działa selektywnie. 
dobrze, że jest pani pod opieką lekarza, który zajął się powikłaniem. proszę wrócić do pani doktor, która po badaniu oceni stan nosa oraz zaleci odpowiednie postepowanie.
pozdrawiam
ewa rybicka Z opisu który Pan przytacza jak najbardziej przyczyną może być alkohol tym bardziej że mieszał Pan różne alkohole (spożywanie alkoholu co tydzień to już nałóg) proszę się nie sugerować tym że Pan w tygodniu nie pije. Jeżeli tomografia głowy, badania krwi i moczu były w normie to alkohol brak snu (deprywacja snu) przemęczenie jest czynnikiem spustowym niekontrolowanych wyładować elektrycznych w obrębie kory mózgu. Zaleciłbym bezwzględny zakaz spożywania alkoholu, skoro juz dochodzi do takich objawów. Badanie EEG nie jest badaniem wykonymwanym z poziomu izby przyjęć, więc nie miał Pan takiego badania wykonanego (można je wykonać z poziomu poradni neurologicznej) Pierwszy napad w życiu nie jest jeszcze wskaznaniem do włączenia leczenia, ale wykluczone że się nie powtórzy a wtedy będzie musiał Pan otrzymać leczenie na stałe, co też wiąże się z wieloma ograniczeniami jeśli chodzi o prace. Proszę nie lekceważyć tego co się stało. Prawdę mówiąc sprawa jest złożona i trudno wypowiedzieć się na ten temat nie widząc pacjenta, nie badając go (to co obserwujemy patrząc na chorego to jedno, ale niezwykle istotne są również odchylenia, które można stwierdzić w badaniu przedmiotowym, np. obecność zmian osłuchowych nad płucami oraz ich rodzaj) i nie analizując jego historii choroby (mam tu na myśli wykonane wówczas badania oraz dotychczas zebraną dokumentację medyczną). Na podstawie podanych przez Panią informacji, można podejrzewać, że przyczyna obrzęku płuc u Pani taty była złożona. Tata był obciążony kardiologicznie, tak jak Pani wspomniała chorował na kardiomiopatię niedokrwienną, zaliczaną do grupy chorób powodujących upośledzenie pracy serca i prowadzących do jego niewydolności, na którą zgodnie z podanymi przez Panią informacjami tata chorował od 2012 roku. W przebiegu tego schorzenia obserwuje się między innymi takie objawy jak: uczucie duszności, braku powietrza, gorszą tolerancję wysiłku czy zawroty głowy, dlatego też duszność, którą tata odczuwał mogła wynikać z choroby podstawowej. Z drugiej strony jednak, dolegliwości te uległy nasileniu i skoro w zeszłym roku, kiedy tata miał zapalenie płuc obraz kliniczny według Pani wyglądał podobnie, być może i tym razem przyczyna pogorszenia stanu pacjenta była podobna. Generalnie, infekcja (w tym również zapalenie płuc) u chorego z niewydolnością serca może powodować zaostrzenie tej choroby. Jeśli chodzi o obrzęk płuc, prawdopodobieństwo jego rozwoju u pacjentów z chorobami serca jest większe w porównaniu z osobami nieobciążonymi kardiologicznie, co więcej infekcja dróg oddechowych, która być może rozwinęła się u taty jest kolejnym czynnikiem ryzyka obrzęku płuc. Odnosząc się do wspomnianego przez Panią leku, mało prawdopodobne jest, żeby 2 ml płynu spowodowało powstanie obrzęku płuc, prawdopodobnie do jego rozwoju doszło już wcześniej, zanim lek został podany. U pacjentów z podejrzeniem obrzęku płuc pochodzenia sercowego rzeczywiście nie powinno się prowadzić intensywnej płynoterapii, ale z drugiej strony nie wiemy dokładnie ile kroplówek ostatecznie zostało podłączonych i jakie leki jeszcze tata otrzymał. Ponadto, myślę, że przyczyną, tego jak to Pani określiła "że serce nie wytrzymało" nie było zdjęcie rentgenowskie, najprawdopodobniej tego typu sytuacja była spowodowana następstwami obrzęku płuc, między innymi zmniejszonym ukrwieniem tkanek i zaburzeniami przepływu krwi. Pytała Pani również co oznacza, że "pacjent miał mgiełkę (dymek) za płucami", niestety trudno powiedzieć co lekarz miał na myśli, być może w ten sposób określił zmiany, które obserwuje się w rtg w przebiegu obrzęku. Reasumując, z podanych przez Panią informacji wynika, że u Pani taty nasilenie trudności z oddychaniem, napady duszności, zrywanie się ze snu i konieczność przyjmowania pozycji siedzącej, występowały już od jakiegoś czasu, w związku z tym uważam, że poszerzenie diagnostyki nasilenia tych dolegliwości powinno być wykonane wcześniej i rozpoczęte przez już w tamtym momencie, w konsekwencji mogło to doprowadzić do opóźnionego wdrożenia właściwego leczenia. Pozdrawiam. Witam, trudno mi tu doradzić cokolwiek bez możliwości zbadania Pana. Jeżeli lekarz rodzinny podejrzewa astmę oskrzelową to powinien skierować Pana do pulmonologa - on przeprowadzi dokładniejszą diagnostykę, która pozwoli zweryfikować to rozpoznanie. Choć wydaje się ono raczej mało prawdopodobne jeżeli problemem jest głównie kaszel od kilku tygodni, a do tej pory nie miewał Pan duszności. A przyczyn przewlekłego kaszlu jest bardzo wiele i zanim postawi się jakieś rozpoznanie konieczne jest przeprowadzenie wielu badań. Dlatego proponuję poprosić lekarza rodzinnego o skierowanie do Poradni Pulmonologicznej.  
Natomiast w kwestii gorszego samopoczucia, które wystąpiło w ostatnim czasie to jest bardzo prawdopodobne, że jest to skutek uboczny Theospirexu i do czasu wizyty u pulmonologa sugeruję odstawić ten lek. Jeżeli pulmonolog stwierdzi konieczność stosowania leków rozszerzających oskrzela to sam je Panu zleci. Pozdrawiam! szanowna pani katarzyno,
proszę absolutnie się nie poddawać, ponieważ wchodzą u pani w  grę jeszcze bardzo liczne opcje terapeutyczne, stwarzające dużą szansę na poprawę. rzecz jasna ich szczegółowe dopasowanie wymaga konsultacji i decyzji podjętej razem z prowadzącym psychiatrą. po pierwsze (jeżeli nie ma przeciwwskazań zdrowotnych a tolerancja leku jest dobra) możliwa jest próba zwiększenia dawki anafranilu. dodatkowo, podstawowe leczenie przeciwobsesyjne (tj. anafranil lub inny lek przeciwdepresyjny blokujący wychwyt zwrotny serotoniny) można potencjalizować innymi lekami (np. atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, lekami przeciwdrgawkowymi, itp.).
ponadto – niezależnie od farmakoterapii – bardzo duże znaczenie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych i towarzyszących im innych objawów, ma psychoterapia. gorąco panią namawiam do jej podjęcia. paradygmat psychoterapii (np. poznawczo-behawioralna, czy psychodynamiczna), jej forma (indywidualna, czy grupowa), sposób połączenia z farmakoterapią, a także miejsce leczenia (gabinet, poradnia, oddział szpitalny) zależą od bardzo wielu czynników które muszą być przeanalizowane przez pani lekarza prowadzącego i omówione z panią.
serdecznie pozdrawiam
marcin siwek