czy można łączyć ze sobą leki coaxil, oroes i trittico?
witam..
cierpie na depresję ze stanami lekowymi. lekarz przepisał mi coaxil 3×1 i oroes 1×1 10mg plus triticco jedna tabletka na noc 75mg. czy te leki można łaczyć ze sobą?
stosowanie leków zawierających w swoim składzie ibuprofen nie powinno wykazywać interakcji ze stosowanymi przez panią lekami.
szanowna pani joanno,

domyślam się, że leki na migrenę, o których pani pisze, to leki z grupy tryptanów, stosowane w przerywaniu bólu migrenowego. w tym wypadku rzeczywiście uważa się, że ich łączne stosowanie z lekami przeciwdepresyjnymi może skutkować poważnymi interakcjami i takie połączenie jest przeciwwskazane (chociaż pojawia się coraz więcej danych świadczących o tym, że to ryzyko jest nieco przeceniane).
w tej sytuacji należy rozważyć zastosowanie innych leków do przerywania napadów bólowych – np. niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub paracetamolu. warto też rozważyć leczenie profilaktyczne, w którym mogą być stosowane leki przeciwdrgawkowe, beta-blokery oraz leki przeciwdepresyjne, w tym właśnie stosowana przez panią wenlafaksyna (faxolet). lek ten ma dobrze udowodnione działanie przeciwmigrenowe, szczególnie w wyższych dawkach (150mg i więcej). zachęcam, by takie możliwości omówić ze swoim neurologiem oraz psychiatrą.

pozdrawiam,
krzysztof wojtasik-bakalarz dzień dobry, 
w zaburzeniach depresyjnych połączenie psychoterapii z farmakoterapią daje najlepsze efekty. rodzaje psychoterapii są bardzo zróżnicowane, ale wszystkie łączy jedna wspólna zasada. aby psychoterapia spełniła oczekiwania, wymaga pełnego zaangażowania i motywacji ze strony pacjenta. myślę, że to co może pani zrobić to podsunąć przyjaciółce artykuły na temat psychoterapii, jej rodzajów, wyników badań (wskazujących np., że skuteczna psychoterapia może pozytywnie wpływać na połączenia międzykomórkowe w mózgu, tworzą się nowe szlaki komunikacji między neuronami, pacjent „oducza się” starych niefunkcjonalnych schematów reagowania, wzmacnia pewność siebie, poprawia się jego zdolność wyrażania i odczytywania emocji swoich i innych i co za tym idzie – jego relacje z innymi stają się bardziej satysfakcjonujące). a także, co nawet ważniejsze, wspierać przyjaciółkę najlepiej jak pani potrafi, poprzez aktywne słuchanie tego, co mówi, bez oceniania, z pełnią akceptacji i obecności.
serdecznie pozdrawiam,
martyna kędziora-wysocka szanowna pani katarzyno,
proszę absolutnie się nie poddawać, ponieważ wchodzą u pani w  grę jeszcze bardzo liczne opcje terapeutyczne, stwarzające dużą szansę na poprawę. rzecz jasna ich szczegółowe dopasowanie wymaga konsultacji i decyzji podjętej razem z prowadzącym psychiatrą. po pierwsze (jeżeli nie ma przeciwwskazań zdrowotnych a tolerancja leku jest dobra) możliwa jest próba zwiększenia dawki anafranilu. dodatkowo, podstawowe leczenie przeciwobsesyjne (tj. anafranil lub inny lek przeciwdepresyjny blokujący wychwyt zwrotny serotoniny) można potencjalizować innymi lekami (np. atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, lekami przeciwdrgawkowymi, itp.).
ponadto – niezależnie od farmakoterapii – bardzo duże znaczenie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych i towarzyszących im innych objawów, ma psychoterapia. gorąco panią namawiam do jej podjęcia. paradygmat psychoterapii (np. poznawczo-behawioralna, czy psychodynamiczna), jej forma (indywidualna, czy grupowa), sposób połączenia z farmakoterapią, a także miejsce leczenia (gabinet, poradnia, oddział szpitalny) zależą od bardzo wielu czynników które muszą być przeanalizowane przez pani lekarza prowadzącego i omówione z panią.
serdecznie pozdrawiam
marcin siwek szanowna pani joanno!
w przypadku, gdy podejrzewa pani u siebie występowanie zaburzeń depresyjnych, proponuję aby w pierwszej kolejności skonsultować się z psychiatrą. psychiatra jest lekarzem zajmującym się zdrowiem psychicznym, może postawić odpowiednią diagnozę, ocenić konieczność włączenia farmakoterapii – a w przypadku zaburzeń depresyjnych ta jest bardzo często konieczna, a także ocenić konieczność dodatkowych badań – należy pamiętać, że depresja może mieć związek z innymi chorobami. oczywiście nie wyklucza to, że w dalszej kolejności może być wskazana konsultacja z psychologiem – np. w celu wykonaniu badań psychologicznych lub z psychoterapeutą – w celu rozpoczęcia psychoterapii.
pozdrawiam
krzysztof wojtasik-bakalarz Szanowny Panie, zmiany widoczne na zdjęciu mogą być objawem zakażenia lub reakcji alergicznej na kontakt z jakąś substancją. Jeśli w czasie oddawania moczu odczuwa Pan pieczenie, to może to być objaw infekcji układu moczowego. Proponuję zgłosić się do lekarza celem osobistego zbadania i wykonania ewentualnie badań laboratoryjnych takich jak morfologia, OB CRP, glukoza, badanie ogólne moczu. Do czasu wizyty może Pan przyjmować Furagine 50mg 3x2 tabl., a zmiany smarować kremem Clotrimazol 3xdz. Doustnie może Pan również przyjmować lek przeciwalergiczny dostępny bez recepty.   
Pozdrawiam hej. jestem nowa. w skrocie mam pcos 3 cykl na lekach. w tym 2 dni spóźnia mi sie okres. od 1,5 tyg mam tkliwe i powiększone piersi. właśnie zrobiłam test. proszę powiedzcie czy coś widać, bo ja na każdym naegatywnym widzę cień
juz wwariuje. Ciśnienie tętnicze w zasadzie jest w normie i na pewno nie ma to wpływu na te objawy. Natomiast jeżeli okulista stwierdza, że wszystko jest w porządku to proponowałbym w następnej kolejności skonsultować się z neurologiem - być może dolegliwości te mają podłoże neurologiczne i wskazane będzie wykonanie jakichś badań obrazowych głowy (tomografii lub rezonansu). Dodatkowo proponuję wykonać badanie TSH, gdyż może to być także związane z zaburzeniami hormonalnymi tarczycy. Niestety nic więcej nie jestem w stanie tu podpowiedzieć, bo nie są to objawy charakterystyczne dla żadnego konkretnego schorzenia... Pozdrawiam! spróbuj buscopan, ewentualnie nospę, ale ten pierwszy lek jest powlekany i wydaje się lepszy szanowny panie,

lek depratal zawiera jako substancję czynną duloksetynę, która jest lekiem przeciwdepresyjnym i przeciwlękowym, należącym do inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny.  stosuje się ją w dawkach od 30 do 120 mg na dobę. z reguły początkową dawką w leczeniu zaburzeń lękowych jest właśnie 30 mg/d, czyli tyle, ile zalecił pana psychiatra. w celu zminimalizowania działań niepożądanych, zaczynamy zwykle leczenie od mniejszych dawek, a w zależności od efektów działania i tolerancji leczenia, można je stopniowo zwiększać. pomimo, jak pan wspomniał, pokaźnej listy działań niepożądanych zamieszczonej w ulotce, z mojego doświadczenia lek ten jest raczej dobrze tolerowany i rzadko występują działania niepożądane, które zmuszałyby do jego odstawienia.

z poważaniem,
przemysław wierzbicki Witam, trudno mi tu doradzić cokolwiek bez możliwości zbadania Pana. Jeżeli lekarz rodzinny podejrzewa astmę oskrzelową to powinien skierować Pana do pulmonologa - on przeprowadzi dokładniejszą diagnostykę, która pozwoli zweryfikować to rozpoznanie. Choć wydaje się ono raczej mało prawdopodobne jeżeli problemem jest głównie kaszel od kilku tygodni, a do tej pory nie miewał Pan duszności. A przyczyn przewlekłego kaszlu jest bardzo wiele i zanim postawi się jakieś rozpoznanie konieczne jest przeprowadzenie wielu badań. Dlatego proponuję poprosić lekarza rodzinnego o skierowanie do Poradni Pulmonologicznej.  
Natomiast w kwestii gorszego samopoczucia, które wystąpiło w ostatnim czasie to jest bardzo prawdopodobne, że jest to skutek uboczny Theospirexu i do czasu wizyty u pulmonologa sugeruję odstawić ten lek. Jeżeli pulmonolog stwierdzi konieczność stosowania leków rozszerzających oskrzela to sam je Panu zleci. Pozdrawiam!