podejrzewam że wpadam w stan depresyjny. czuje że powinnam porozmawiać ze specjalistą…
dobry wieczór.
podejrzewam że wpadam w stan depresyjny. czuje że powinnam porozmawiać ze specjalistą. na wizytę powinnam umówić się z psychologiem czy psychiatrą?
szanowna pani joanno!
w przypadku, gdy podejrzewa pani u siebie występowanie zaburzeń depresyjnych, proponuję aby w pierwszej kolejności skonsultować się z psychiatrą. psychiatra jest lekarzem zajmującym się zdrowiem psychicznym, może postawić odpowiednią diagnozę, ocenić konieczność włączenia farmakoterapii – a w przypadku zaburzeń depresyjnych ta jest bardzo często konieczna, a także ocenić konieczność dodatkowych badań – należy pamiętać, że depresja może mieć związek z innymi chorobami. oczywiście nie wyklucza to, że w dalszej kolejności może być wskazana konsultacja z psychologiem – np. w celu wykonaniu badań psychologicznych lub z psychoterapeutą – w celu rozpoczęcia psychoterapii.
pozdrawiam
krzysztof wojtasik-bakalarz
dziękujemy za podzielenie się z nami tą opinią i życzymy wszystkiego dobrego :) 
zachęcamy również do zapoznania się z artykułem związanym z tematem: https://www.gdziepolek.pl/artykuly/depresja Tak, do psychologa wymagane jest skierowanie. Powyższy fakt regulują zapisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2015.581 j.t. ze zm.). proszę obserwować swój organizm. gdyby coś pana zaniepokoiło, warto to skonsultować z lekarzem. ponieważ nie przeprowadzono badań jednoznacznie potwierdzających bezpieczeństwo tego typu połączenia, przed wprowadzeniem suplementu depresanum do terapii, warto skonsultować się ze swoim lekarzem. 
ponieważ zawarty w depresanum ekstrakt z kwiatu szafranu wpływa na stężenie serotoniny oraz dopaminy, konsultacja z lekarzem wydaje sie konieczna. 
przesyłam linki do materiałów, które mogą okazać się pomocne:
https://www.gdziepolek.pl/artykuly/czy-przyjmowanie-kilku-lekow-jednoczesnie-jest-bezpieczne
https://www.gdziepolek.pl/artykuly/depresja zachęcam do zapoznania się z naszymi opracowaniami na temat leków na pamięć i koncentrację:
https://www.gdziepolek.pl/artykuly/jak-poprawic-pamiec-i-koncentracje
https://www.gdziepolek.pl/kategorie/preparaty-na-pamiec-i-koncentracje

sposób postępowania i ewentualny dobór produktu może zaproponować personel fachowy apteki po zadaniu dodatkowych pytań (chociażby o wiek, czas trwania dolegliwości). niekiedy przejściowe kłopoty z pamięcią to zwykłe roztargnienie, stres, przemęczenie i w takich sytuacjach można się wspomóc produktami bez recepty. "objawowo" można spróbować prowadzić notatki dotyczące bieżących spraw do załatwienia czy zawodowych.

jeśli jednak zaburzenia są nasilone, to warto rozważyć konsultację z lekarzem pod kątem problemu neurologicznego (dotykającego układ nerwowy) lub endokrynologicznego (związanego z hormonami). jeśli trudno to panu ocenić - proszę zapytać o opinię najbliższe otoczenie. w pierwszej kolejności można się udać do lekarza rodzinnego, który w razie potrzeby skieruje pana do specjalisty. do @robert:
tak jak słusznie pan zauważył, w takiej sytuacji najlepiej byłoby skonsultować się ze swoim lekarzem. specjalista znając historię leczenia może zdecydować o zmianie sposobu terapii. powinna pani jak najszybciej porozmawiać z lekarzem, który bez pani sugestii samodzielnie, zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą i doświadczeniem, zleci pani odpowiednie badania diagnostyczne oraz panią osłucha.

można wykonać rtg płuc, zatok, posiew z gardła, test w kierunku zakażenia koronawirusem, spirometrię i podstawowe badania krwi ze szczególnym naciskiem na crp. zapytałam w imieniu znajomej, jesteśmy młode mało doświadczone życiowo, a w weekend średnio skontrolować coś u lekarza, tutaj jest wiele kobiet które to przezywały.

to teraz już wiem o co chodzi. trzymam kciuki, żeby wszystko było dobrze z tobą i dzidzia :) dziewczynki, cieszcie się każą chwilą i tym, ze wszystko idze w dobrym kierunku)inaczej nie będzie!).
ja mam 32 lata, staram się z mężem o pierwsze dzieciątko i w dodatku mam na karku świeżo zdiagnozowaną białaczkę. uwierzcie mi, że to dopiero jest realny stres ;)
jak u was maluszek jest zdrowy, wy jesteście zdrowe to powinnyście dostać kopa w tyłek, bo takie chroniczne zamartwianie źle wpływa na was i fasolkę.
powiem wiecej... takie zamartwianie moze (tfu,tfu) wpędzić w nerwicę, naprawdę. to dziadostwo miałam parenaście lat,i bez zadnego powodu(nawet oglądając tv, i skupiając na nich uwagę)czułam ogromne napiecie, a organizm reagował biegunką i wymiotami. ale to już był szczyt mojej nerwicy.
agag04. tak bardzo chciałabym cię uspokoić, ale napewno jesteś świadoma tego, ze ja sama sobie w główce nie poukładasz, to nikt za ciebie tego nie zrobi.
nie porównuję naszych problemów, bo każdy ma swoją skalę problemu, różnie go znosi i absolutnie tego nie podważam, ale spróbuj na to spojrzeć realnie. gdybanie i nagminne zamartwianie nie odpowie ci na to, co przyniesie przyszłość, a pozbawiasz się najprawdopodobniej najpiękniejszych chwil w swoim zyciu :)
ja straciłam pół roku ze swojego życia, martwiac się, czy będe żyć, czy nie i co? będę i ta bardzo długo, bo tak sobie postanowiłam, a ejdyne czego żałuję, ze przeleciało mi tyle czasu na to, na co i tak nie miałam żądnego realnego wpłuwu.
pozdrawiam cię serdecznie i uszka do góry! ciesz się każdym dniem i do swojej główki przyjmuj to co dobre, a to co złe - odrzucaj. z czasem nabierzesz wprawy i będzie tylko lepiej.

ps. odpowiadając na twoje pytanie "powinnam udać się do psychologa? "
w mojej ocenie, jeżeli sama sobie z czymś nie radzisz, a masz psychologa pod ręką, to jasne, ze idź. ja doświadczalam wielokrotnie takich rozmów i bardzo mi pomogły, spojrzeć realnie na to, co się ze mną dzieje, jak myślę, jak funkcjonuję... i jak to rzutuję na całe moje życie (taki efetk domina).psycholog, nie zrobi "pracy" za ciebie, ale ustawi na odpowiednie tory i pomoze dostrzec sprawy, do których sama nie potrafiłaś dotrzeć. dla bezpieczeństwa jednak skonsultowałabym się z lekarzem rodzinnymi. zbyt wysokie ciśnienie również może nieść konsekwencje dla zdrowia.