poszukuję specjalisty dla moich rodziców, w związku z problemami z moim pełnoletnim bratem.
poszukuję specjalisty dla moich rodziców (oczywiście wyrazili na to zgodę), w związku z problemami z moim pełnoletnim (24 lata) bratem, który od dłuższego czasu leczy się psychiatrycznie.
problem polega na tym, że brat ma opory przed psychoterapią, nie udziela im informacji odnośnie leczenia farmakologicznego (wiemy tylko, że jest to leczenie eksperymentalne z lekiem na padaczkę), jest zatrudniony w firmie u rodziców i przez nich utrzymywany, co często wykorzystuje. ma bardzo ciężki charakter i rodzice nie są w stanie już na niego wpływać, co powoduje że sami nie wytrzymują nerwowo. potrzebujemy specjalisty, który zadba o zdrowie psychiczne rodziców, ale również pokaże im zdrowe granice w postępowaniu z chorym bratem.
prosiłabym o konsultację i wskazanie osób, który mogłyby podjąć się pracy z moimi rodzicami.
szanowna pani,
najlepszym rozwiązaniem byłoby skierowanie pani rodziców na konsultację do lekarza psychiatry, który po rozpoznaniu w sytuacji będzie mógł wskazać najodpowiedniejszą formę psychoterapii.
roponujemy dwie spośród naszych specjalistek: dr joannę borowiecką-karpiuk – najbliższy możliwy termin pierwszej konsultacji to 24.01, następnie 29.01 lub 31.01. natomiast dr agnieszka rybak ma wolne terminy 12, 17 i 19 stycznia.


w celu umówienia wizyty prosimy o kontakt z rejestracją centrum pod jenym z numerów tel.: 12 264 17 41; 12 359 51 96; 668 230 869; 664 759 588.


serdecznie zapraszamy
rejestracja centrum dobrej terapii
powinien pan w takim razie zaufać wiedzy i doświadczeniu lekarza. proszę nie nastawić się negatywnie do leczenia. lekarz z pewnością chce dla pana dobrze, a leki nie zostały dobrane przypadkowo, tylko na podstawie występujących u pana objawów. 

proszę dać sobie czas, żeby leki zaczęły działać a organizm się do nich przyzwyczaił. jeśli lekarz uznał, że kontynuacja leczenia jest konieczna, to proszę przestrzegać jego zaleceń, bo inaczej terapia nie będzie skuteczna. leki są po to, żeby poprawić samopoczucie i zdrowie psychiczne, a nie żeby je pogorszyc! trzeba tylko dać im czas, żeby zaczęły odpowiednio działać. proszę więc podejść do leczenia z większym optymizmem i nie stresować, bo być może np. stres wywołuje u pana napady lęku, a nie same leki. 

na początku leczenia, jak sam pan zauważył, ważna jest obecność bliskich osób, psychoterapia i pozytywne nastawienie. jeżeli jednak takie silne napady lękowe będą się powtarzać częściej, proszę zgłosić je ponownie lekarzowi. pytanie skieruj, proszę, do rodziców, ginekologa lub psychologa szkolnego. jeśli masz 16 lat i obawiasz się ciąży, będą oni dla ciebie najlepszym źródłem wiedzy i wsparcia.

farmaceuci udzielają porad w dziedzinie leków i w tej kwestii możemy ci pomóc. do @robert:
tak jak słusznie pan zauważył, w takiej sytuacji najlepiej byłoby skonsultować się ze swoim lekarzem. specjalista znając historię leczenia może zdecydować o zmianie sposobu terapii. dziewczynki, cieszcie się każą chwilą i tym, ze wszystko idze w dobrym kierunku)inaczej nie będzie!).
ja mam 32 lata, staram się z mężem o pierwsze dzieciątko i w dodatku mam na karku świeżo zdiagnozowaną białaczkę. uwierzcie mi, że to dopiero jest realny stres ;)
jak u was maluszek jest zdrowy, wy jesteście zdrowe to powinnyście dostać kopa w tyłek, bo takie chroniczne zamartwianie źle wpływa na was i fasolkę.
powiem wiecej... takie zamartwianie moze (tfu,tfu) wpędzić w nerwicę, naprawdę. to dziadostwo miałam parenaście lat,i bez zadnego powodu(nawet oglądając tv, i skupiając na nich uwagę)czułam ogromne napiecie, a organizm reagował biegunką i wymiotami. ale to już był szczyt mojej nerwicy.
agag04. tak bardzo chciałabym cię uspokoić, ale napewno jesteś świadoma tego, ze ja sama sobie w główce nie poukładasz, to nikt za ciebie tego nie zrobi.
nie porównuję naszych problemów, bo każdy ma swoją skalę problemu, różnie go znosi i absolutnie tego nie podważam, ale spróbuj na to spojrzeć realnie. gdybanie i nagminne zamartwianie nie odpowie ci na to, co przyniesie przyszłość, a pozbawiasz się najprawdopodobniej najpiękniejszych chwil w swoim zyciu :)
ja straciłam pół roku ze swojego życia, martwiac się, czy będe żyć, czy nie i co? będę i ta bardzo długo, bo tak sobie postanowiłam, a ejdyne czego żałuję, ze przeleciało mi tyle czasu na to, na co i tak nie miałam żądnego realnego wpłuwu.
pozdrawiam cię serdecznie i uszka do góry! ciesz się każdym dniem i do swojej główki przyjmuj to co dobre, a to co złe - odrzucaj. z czasem nabierzesz wprawy i będzie tylko lepiej.

ps. odpowiadając na twoje pytanie "powinnam udać się do psychologa? "
w mojej ocenie, jeżeli sama sobie z czymś nie radzisz, a masz psychologa pod ręką, to jasne, ze idź. ja doświadczalam wielokrotnie takich rozmów i bardzo mi pomogły, spojrzeć realnie na to, co się ze mną dzieje, jak myślę, jak funkcjonuję... i jak to rzutuję na całe moje życie (taki efetk domina).psycholog, nie zrobi "pracy" za ciebie, ale ustawi na odpowiednie tory i pomoze dostrzec sprawy, do których sama nie potrafiłaś dotrzeć. w takiej sytuacji przed zastosowaniem leku mysimba zależy skonsultować się z lekarzem. 
jak podaje producent leku mysimba - jednym z przeciwwskazań do stosowania leku jest padaczka (czynna lub występowanie napadów w przeszłości). 

dlatego przed rozpoczęcie tego typu terapii należy bezwzględnie poradzić się neurologa. 

przesyłam linki do materiałów, które mogą okazać się pomocne:
https://www.gdziepolek.pl/produkty/88259/mysimba-tabletki
https://www.gdziepolek.pl/kategorie/leki-na-padaczke z pewnością odradzałabym odstawianie lub włączanie innego leku do terapii samodzielnie, ponieważ objawy choroby mogą nawrócić bądź się nasilić. o zmianie terapii może zadecydować tylko lekarz psychiatra. odstawianie leku, włączanie nowego lub modyfikacja terapii w takim przypadku musi odbywać się stopniowo.

zgodnie z kartą charakterystyki produktu leczniczego orizon, wprowadzanie leku, takiego jak np. hydroksyzyna wymaga znajomości historii przyjmowanych dotychczas dawek innych leków oraz chorób współistniejących. dostęp do takiej informacji ma lekarz prowadzący terapię.

kolejna kwestia - opisane przez panią dolegliwości mogą (ale muszą) być działaniem niepożądanym leku orizon, np. szarpiące, niekontrolowane ruchy kończyn. taka sytuacja wymaga szybkiego kontaktu z lekarzem, celem podjęcia decyzji, co dalej ze stosowaniem leku.
przesyłam ulotkę:
https://www.gdziepolek.pl/produkty/57913/orizon-tabletki-powlekane/ulotka

niestety, nie znam historii chorób pani dziecka, nie wiem nawet dokładnie, na jakie schorzenie jest leczone, jakie leki stosowało wcześniej, jakie jest podłoże dolegliwości. 
tak, jak napisałam wyżej, mogę jedynie doradzić, aby nie podejmować żadnych kroków na własną rękę. decyzję, co dalej z leczeniem pani pociechy musi podjąć specjalista, który ma szerszy zasób informacji w tym temacie i to z nim należy jak najszybciej się skontaktować.

jeśli leczenie u danego specjalisty okazuje się nieskuteczne, najlepiej byłoby zasięgnąć porady innego psychiatry. z pewnością, jeśli obecnie prowadzący lekarz jest na urlopie, ktoś inny jest na jego zastępstwo. można spróbować się z nim skonsultować.

nie wiem także, jakie leki były stosowane wcześniej, ale lekarz może spróbować zmienić dotychczasowe preparaty na inne, działające przez inny mechanizm.

załączam artykuły, które mogą okazać się przydatne:
https://www.gdziepolek.pl/tematy/czy-mozna-laczyc-leki-ze-soba
https://www.gdziepolek.pl/tematy/czy-bac-sie-dzialan-niepozadanych-lekow
https://www.gdziepolek.pl/tematy/jak-i-dlaczego-zglaszac-dzialania-niepozadane Tak, do psychologa wymagane jest skierowanie. Powyższy fakt regulują zapisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2015.581 j.t. ze zm.). zachęcam do zapoznania się z naszymi opracowaniami na temat leków na pamięć i koncentrację:
https://www.gdziepolek.pl/artykuly/jak-poprawic-pamiec-i-koncentracje
https://www.gdziepolek.pl/kategorie/preparaty-na-pamiec-i-koncentracje

sposób postępowania i ewentualny dobór produktu może zaproponować personel fachowy apteki po zadaniu dodatkowych pytań (chociażby o wiek, czas trwania dolegliwości). niekiedy przejściowe kłopoty z pamięcią to zwykłe roztargnienie, stres, przemęczenie i w takich sytuacjach można się wspomóc produktami bez recepty. "objawowo" można spróbować prowadzić notatki dotyczące bieżących spraw do załatwienia czy zawodowych.

jeśli jednak zaburzenia są nasilone, to warto rozważyć konsultację z lekarzem pod kątem problemu neurologicznego (dotykającego układ nerwowy) lub endokrynologicznego (związanego z hormonami). jeśli trudno to panu ocenić - proszę zapytać o opinię najbliższe otoczenie. w pierwszej kolejności można się udać do lekarza rodzinnego, który w razie potrzeby skieruje pana do specjalisty. do @krystian:
lekarz rodzinny może wypisać receptę na susz z medycznej marihuany. 
w praktyce jednak tego typu preparaty stosuje się, gdy inne - standardowe metody leczenia są niewystarczające. dlatego lekarz rodzinny w pierwszej kolejności może zalecić poszerzenie diagnostyki oraz skierować pana do lekarza psychiatry. afobam oraz alprox zawierają przeciwlękowy alprazolam, który dostępny jest w aptekach wyłącznie na receptę. 

zażywa pan w tym momencie preparaty przepisane przez lekarza - setaloft i pregabalin. lekarz z pewnością dostosował leki do pańskiego stanu zdrowia oraz objawów. w przypadku stosowania tego typu substancji, nie można przyjmować innych preparatów na własną rękę, ponieważ może to zaburzyć zleconą przez lekarza terapię oraz może być niebezpieczne dla pańskiego zdrowia, np. ze względu na interakcje między lekami:
https://www.gdziepolek.pl/tematy/czy-mozna-laczyc-leki-ze-soba
w przypadku leków bez recepty, również należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

jeśli po kilkunastu tygodniach od rozpoczęcia stosowania leków, nie zauważa pan poprawy - należy udać się do lekarza, który być może zmodyfikuje dawkę lub zaleci inne leki.

w takiej sytuacji proponuję wizytę u psychologa. można udać się do psychologa na nfz po otrzymaniu skierowania od lekarza bądź prywatnie bez skierowania. psycholog powinien dalej pana pokierować i zaproponować odpowiednią terapię.
można również rozważyć wstąpienie do grupy wsparcia dla osób z chorobą alkoholową lub depresją.

proszę pamiętać, że wsparcie psychologiczne jest bardzo ważne. przyjmowanie leków nie rozwiązuje wszystkich problemów, dlatego terapię lekami warto (a nawet trzeba) połączyć z terapią psychologiczną.

pomocne również będzie stosowanie zdrowej diety, odpowiednia ilość snu, aktywność fizyczna, a także odnalezienie swojej pasji - to jedne ze sposobów, które może pan stosować na co dzień.

przesyłam również linki do ciekawych artykułów:
https://www.gdziepolek.pl/tematy/depresja
https://www.gdziepolek.pl/tematy/alkoholizm-i-problemy-z-alkoholem