jaka jest wysokość alimentów?
witam, jaka powinna byc wysokość na dzieci mieszkające w polce, gdzie ojciec dziecka pracuje od 7 lat w de i kompletnie się nim nie interesuje?
wysokość alimentów zależna jest od zarobków, (1100€ musi płatnikowi na życie zostać, reszta idzie na alimenty) tu w de jest tzw. düsseldorfe tabelle \_\_\_ https:www.unterhalt.netduesseldorfer-tabelle.html
wróć do kraju i im pomóż, albo zabierz do siebie skoro w niemczech jest lepiej.

ja i mąż kokosów nie zarabiamy ale na życie jest i co też jestem patologia bo zdecydowałam się na dziecko ? a 3 tys pensji to nie są luksusy [emoji41] na sprzątaczkę mnie nie stać [emoji1787][emoji1787]to nie ja mówię o wszystkich że są patola[emoji1787]
 edit: nie po to wyprowadzałam się od rodziców żeby teraz z nimi mieszkać. jeśli chodzi o odpowiedzi na jego pisma - nie chodzi o to, że masz zakładać swoją sprawę, tylko jeśli on założy sprawę, napisze pozew, to musisz pisemnie na ten pozew odpowiedzieć. tytułujesz to pismo "odpowiedź na pozew nr... z dnia..." i wysyłasz do sądu. i na każde pismo, które on złoży w sądzie. ale tak jak pisałam - ja bym nie czekała na jego kroki. nie uprzedzaj go o zamiarze podniesienia alimentów - po prostu złóż pozew i tyle. uprzedzanie daje mu dłuższy czas na kombinacje. ułóż sobie plan działania i krok po kroku konsekwentnie się go trzymaj. jeśli byłaś na policji w sprawie nękania to weź z policji notatkę o zgłoszeniu. wszelkie dokumenty są dla sądu lepsze niż zeznania. tak samo koszty utrzymania syna - zbieraj rachunki przez 2-3 miesiące - wszystkie paragony, opłacone rachunki, potwierdzenia zapłaty. ponieważ mieszkacie we dwoje z synkiem to wszystkie koszty utrzymania - czynsz, prąd, woda itp dzielisz na 2 i ta kwota powinna się zawrzeć w pozwie o podniesienie alimentów. do pozwu załącz wyliczenie kosztów utrzymania dziecka - wszystkie - od bieżących - jedzenie, środki czystości, rachunki, przez okresowe typu przedszkole, ubrania, po jednorazowe typu łóżko, biurko, podręczniki, pomoce do szkoły. i w pozwie piszesz taką formułę, że ty swoją część obowiązków rodzicielskich względem syna pełnisz w postaci sprawowania fizycznej opieki nad nim i codziennego starania. to taka ładna formułka, która mówi o tym, że pierzesz, sprzątasz, gotujesz, wstajesz w nocy, biegasz po lekarzach i nie wychodzisz wieczorem na imprezę...
bo oficjalnie, zgodnie z prawem koszt utrzymania dziecka ponoszą oboje rodzice i tatuś mógłby powiedzieć, że tę wyliczoną przez ciebie kwotę trzeba podzielić na oboje. a przecież to nie on swoim codziennym staraniem zabezpiecza potrzeby syna tylko ty. i to dla sądu ma wymierną wartość - ojciec płaci alimenty a matka na co dzień realizuje potrzeby dziecka...

aktualnie nie mam paragonów, nigdy nie zbierałam. mam jeden bo kupowałam młodemu dres do przedszkola. adwokatka mówiła, że muszą być faktury imienne, że paragon to sobie każdy może z kasy nawet zabrać. kolejne większe zakupy będą na lato i do szkoły od września. kupiłam dwie paczki ubran na allegro, wiec moze byc dowod zaplaty ale tam nie ma na co to było hmm ;/
rachunki, płace za 2 miejsca w akademiku i za przedszkole. bardzo dziekuje za te rady. od teraz będę zbierać wszytsko. mam faktury za leki np. w lipcu przeprowadzam sie do narzeczonego na mieszkanie i nie wiem jak wtedy liczyc te rachunki itd itd ..podobno dziadkowie i ojciec chca kupic synowi cos do szkoły, coś ala wyprawka.. przeprowadzam sie ale dalej będę zameldowana u rodziców. nie wiem jak wtedy to wtedy zrobić. cały pozew o alimenty chciałabym złożyc pod koniec lipca albo jakoś w sierpniu. wtedy na spokojnie wszystko poprzegladam i zorganizuje.. tak jak pisałam wcześniej o policji-była, gadałam znimi tam, ale nie moga nic zrobić bo nie ma konkretnego zagrozenia dla mojej osoby, i lekka forma ( dla nich lekka) nic im nie da do wszczęcia postępowania. kazali nagrywac i zapisywac rozmowy. oni rozumieja ze jest to forma gnebienia ale prawnie to za mało. więc to odpada.

zapiszę się gdzieś do jakiejś poradni pscyhologicznej, jak mi radziłaś - to na 100%.a z malym idziemy 22 czerwca, pogadać z psycholoszką jak mam postepowac z ojce zeby maly nie ucierpial itd.

ogólnie żałuję że nie zrobiłam tego wczesniej. teraz się nagle zaczął interesować, pytac i dzwonic na skype raz w tygodniu. i od razu sie milszy zrobil. nie wiadomo jakie ma prawdziwe intecje, ale to sądu ponoć nie inetersuje. tylko fakt ze ma kontakt. a gdzie byl przez 6 lat to już nic ;/ niestety czasem teoria z praktyka się nie schodzi i te granice możemy sobie wyznaczać ale to na dziecko nic nie działa. ja jedyne co mogę powiedzieć ze to normalne i tylko spokoj nas uratuje i trzeba przeczekać. szczerze mówiąc nie słyszałam ani nie widziałam nigdzie takiego widoku. może poprostu trzeba się zastanowić skąd syn wziął takie zachowanie jak "załatwianie swojej potrzeby jak zwierzę na ulicy" oczywiście bez obrazy. mogłaś reagować jak syn zaczynał się tak zachowywać. mam córkę w podobnym wieku i nie sądzę aby sama wpadła na takie coś jak "robienie na ulicy".
porozmawiaj z nim na spokojnie, wytłumacz że tak się nie robi.

ps. jak moja córka ma jakieś swoje nerwy mówię spokojnie do niej "tak się duże dzieci nie zachowują" i na tym się kończy pierwsze co wpadło mi do głowy to praca :d albo poproś opiekuna o chociaż 1/4 tej kwoty (chyba masz mniej niż 18 żeby nie było bez nieporozumień)możesz:  
-roznosić gazety ( od 15 lat mało zarobisz ale zawsze coś)  
-roznośić ulotki  
-wyprowadzać psa sąsiadów   
-sprzedać coś na allegro ( załóż sobie konto junior 13+ i sprzedawaj np.stare ciuchy   
- sprzedawanie owoców  
-. sprzedawanie lemoniady (zrób sobie stoisko )  
-zbieranie owoców(w sadach )  
-wyprowadzanie psów (widziałam,że azyl na koziej potrzebuje wolontariuszy 14 + lat)  
- zbieraj puszki, makulaturę, butelki itd ( odnoś je do punktów skupu, a na pewno trochę zarobisz)  
-konsultantka avon lub oriflame ( do tej pracy musisz mieć ukończone co najmniej 16 lat.)  
-korepetycje ( jeżeli jesteś dobry z jakiegoś przedmiotu pomagaj innym za niewielką kwotę)  
-tartak (załap się do tartaku albo do jakiegoś zakładu stolarskiego i noś deski lub coś w tym stylu. niestety przyjmą osoby starsze)  
-knajpy lub restauracje - jeżeli masz ukończone 16 lat możesz się iść zapytać czy nie potrzebują kogoś na zmywak lub do sprzątania albo jako kelnerka )  
-obrazy - jeżeli masz zdolności artystyczne, możesz sprzedawać obrazy na targach, jarmarkach, internecie i tak dalej.  
-babcia - jak wiadomo większość babci, dla wnuków jest skora dać dużą sume pieniędzy. więc zawsze istnieje szansa na zarobienie "na niej".  
mam nadzieję,że pomogłam córka urodzona w 39tc 2700g na 6 mies 7000g a teraz mając 8 mies 8000g. nikt nigdy nie miał problemu z jej wagą, wg pediatry i położnej ładnie idzie swoim centyle i dobrze wygląda.
starszy syn z 36tc 2650g na 6 mies ważył 7000g a na roczek ok 9500g
obydwoje kp.
jeśli mały nie spada z siatki centylowej i w miarę trzyma swój centyl to nie przejmowałabym się tym.
brakiem fałdek też bym się nie przejmowała, bo to zależne od budowy dziecka. jeśli mały jest "długi" to i fałdek nie będzie tylko zbite ciałko. syn miał dużo mniejsze niż córka a wagowo jak widać tacy sami. ona mimo to wygląda na pulchniejsza. musisz sobie zrobić dzieciaki, minimum dwójkę i oni ci pomogą, jak nie będziesz miała pieniędzy. moja babcia walczyła kilka lat o przyznanie jej emerytury, bo nie chcieli przyznać, jakieś problemy i przez kilka lat była bez środków do ,życia to jej pomagaliśmy, ale teraz już ma emeryturę i nawet pieniędzy aż za dużo.  
  
moim marzeniem jest mieć 3 dzieci i właśnie jednym z powodów jest niepewność emerytalna. odpowiedź na to pytanie została już udzielona i znajduje się pod adresem:
https://www.gdziepolek.pl/opinie-i-pytania/34914/nimesil-czy-nimesil-moze-wplywac-na-prace-nerek według mnie jesteś jak najbardziej normalna. ja mam podobnie, choć nie   

identycznie. ja w ogóle nie lubię dzieci i aż cała sztywnieje jak jakieś  

 się do mnie zbliża. nie potrafię się bawić z dziećmi, rozmawiać z nimi,  

 nic. ciąża i poród raczej mnie przerażają, niż obrzydzają. obrzydza   

mnie z pewnością karmienie piersią :/ ja również nie wyobrażam sobie   

ciąży i porodu. ale na szczęście mój narzeczony też nie chce mieć   

dzieci. myślę, że to nie jest nic nienormalnego. to raczej kultura,   

społeczeństwo wmawiają nam (kobietom), że naszym obowiązkiem jest   

macierzyństwo. a nie jest. same decydujmy czy chcemy być matkami czy   

nie. a na koniec proszę ewentualnych krytyków o jedno: nie wyjeżdżajcie z  

 tym, że ludzie muszą się jakoś rozmnażać. muszą. ale to, że niektóre   

kobiety nie chcą dzieci, nie zagrozi gatunkowi. inne chcą ;) zależy kto na jakim stanowisku jest. bo ci zwykli to dostają pewnie trochę więcej niż najniższa krajowa. wiem jak to jest bo pracowałam przez jakiś czas w urzędzie skarbowym.