mam taki problem że jestem męrzczyznom w wieku 30 lat a nigdy nie uprawiałem seksu…
mam taki proglem że jestem męrzczyznom w wieku 30 lat a nigdy nie uprawiałem seksu z kobietom bo z natury jestem zamknięty wsobie i nie smiały do kobiet i byłem w tej sprawie u psycholoszki i stego co mi powiedziała to rzaden wstyt porozmawialismy o mojim proglemie i zaproponowała mi wizyte u seksuloga i chciałbym zapytać na czym ta wizyta plegała by jeśli chodzi o mój przypadek
szanowny panie,
pierwsza wizyta u seksuologa ma charakter diagnostyczny. diagnoza prowadzona jest przy pomocy wywiadu (rozmowy), czasem związana jest z wypełnieniem testu/kwestionariusza. jeśli seksuolog jest zarazem lekarzem, może również przeprowadzić badanie fizykalne, zalecić farmakoterapię. seksuolog na pierwszych konsultacjach bada w kilku obszarach przyczyny zgłaszanych trudności:

związanych z samą sferą seksuologiczną (np. dotychczasową formę zaspokajania potrzeb seksualnych, tożsamość seksualną, ewentualne trudność z osiągnięciem erekcji, przedwczesnym wytryskiem),
dolegliwości emocjonalne (np. związane z lękiem, poczuciem winy, obniżonym poczuciem własnej wartości, ze wstydem, z obawą przed oceną atrakcyjności, sprawności seksualnej, itd.);
problemy emocjonalno-relacyjne (związane z obawą przed bliskością, zaufaniem, związane z umiejętnościami budowania relacji, z umiejętnościami komunikacyjnymi lub z doświadczonymi w przeszłości przykrymi sytuacjami interpersonalnymi, które mogą wpływać na obecne życie);
występowanie zaburzeń psychicznych, takich jak: depresje, lęki, które często wpływają na jakość życia interpersonalnego,
wpływ ewentualnych dolegliwości fizycznych, chorób, zażywanych leków.

problem nadmieniony przez pana związany z „zamknięciem i nieśmiałością” może mieć wiele źródeł. z uwagi na małą ilość informacji jaka jest zawarta w pana liście, prawdopodobnie seksuolog będzie prowadził wywiad, który pozwoli na szczegółową ocenę:

czy to jest jeden problem? czy kilka trudności? który problem jest wiodący? jakie jest nasilenie problemów? czy jest potrzebna dodatkowa konsultacja lekarska?
czy powyżej opisane grupy problemów występują równocześnie? czy nie nakładają się na siebie?
czy problemy nie występują w tak zwanym sprzężeniu zwrotnym (np. niepokój dotyczący nawiązywania relacji może być związany z niską oceną w roli partnera/również partnera seksualnego, co w konsekwencji nie pozwala na nawiązanie czy pogłębienie relacji z kobietą. a im dużej taka sytuacja trwa, tym niepokój może nabierać na sile i ograniczać możliwość sprawdzenia się w roli partnera i budowania adekwatnej samooceny.).

po zbadaniu w/w obszarów seksuolog powinien porozmawiać z panem na temat zaleceń dotyczących radzenia sobie ze wskazaną trudnością lub polecić specjalistę (psychoterapeutę, lekarza), który wdroży odpowiednią terapię, jeśli tego będzie wymagać pana trudność.
serdecznie pozdrawiam
cezary barański
dziewczynki, cieszcie się każą chwilą i tym, ze wszystko idze w dobrym kierunku)inaczej nie będzie!).
ja mam 32 lata, staram się z mężem o pierwsze dzieciątko i w dodatku mam na karku świeżo zdiagnozowaną białaczkę. uwierzcie mi, że to dopiero jest realny stres ;)
jak u was maluszek jest zdrowy, wy jesteście zdrowe to powinnyście dostać kopa w tyłek, bo takie chroniczne zamartwianie źle wpływa na was i fasolkę.
powiem wiecej... takie zamartwianie moze (tfu,tfu) wpędzić w nerwicę, naprawdę. to dziadostwo miałam parenaście lat,i bez zadnego powodu(nawet oglądając tv, i skupiając na nich uwagę)czułam ogromne napiecie, a organizm reagował biegunką i wymiotami. ale to już był szczyt mojej nerwicy.
agag04. tak bardzo chciałabym cię uspokoić, ale napewno jesteś świadoma tego, ze ja sama sobie w główce nie poukładasz, to nikt za ciebie tego nie zrobi.
nie porównuję naszych problemów, bo każdy ma swoją skalę problemu, różnie go znosi i absolutnie tego nie podważam, ale spróbuj na to spojrzeć realnie. gdybanie i nagminne zamartwianie nie odpowie ci na to, co przyniesie przyszłość, a pozbawiasz się najprawdopodobniej najpiękniejszych chwil w swoim zyciu :)
ja straciłam pół roku ze swojego życia, martwiac się, czy będe żyć, czy nie i co? będę i ta bardzo długo, bo tak sobie postanowiłam, a ejdyne czego żałuję, ze przeleciało mi tyle czasu na to, na co i tak nie miałam żądnego realnego wpłuwu.
pozdrawiam cię serdecznie i uszka do góry! ciesz się każdym dniem i do swojej główki przyjmuj to co dobre, a to co złe - odrzucaj. z czasem nabierzesz wprawy i będzie tylko lepiej.

ps. odpowiadając na twoje pytanie "powinnam udać się do psychologa? "
w mojej ocenie, jeżeli sama sobie z czymś nie radzisz, a masz psychologa pod ręką, to jasne, ze idź. ja doświadczalam wielokrotnie takich rozmów i bardzo mi pomogły, spojrzeć realnie na to, co się ze mną dzieje, jak myślę, jak funkcjonuję... i jak to rzutuję na całe moje życie (taki efetk domina).psycholog, nie zrobi "pracy" za ciebie, ale ustawi na odpowiednie tory i pomoze dostrzec sprawy, do których sama nie potrafiłaś dotrzeć. przyjaźń damsko-damska z pewnością nie jest łatwa, przynajmniej dla mnie, bo dużo lepiej dogaduję się jednak z facetami i tu mogę przyznać bez mrugnięcia okiem, że wbrew temu, co niektórzy sądzą przyjaźń damsko-męska istnieje, co mogę potwierdzić około 10-letnim stażem moich relacji z przyjaciółmi płci przeciwnej. z kobietami jest ciężej. Żeby taka przyjaźń rzeczywiście była szczera i pełnowartościowa muszą odstawić na bok zazdrość i inne tego typu negatywne uczucia, co nie jest wprawdzie nierealne, ale bywa trudne. Szanowny Panie, nieprawidłowa budowa plemników, to jedna z przyczyn, która może prowadzić do niepłodności. Trudno jest określić co dokładnie wpływa na to zaburzenie. Przyjmuje się, że wpływają na, to schorzenia układu moczowo-płciowego np. zapalenie jąder, najądrzy, żylaki powrózka nasiennego. W takim przypadku należałoby leczyć podstawowe schorzenie po konsultacji urologicznej. Duży wpływ na jakość nasienia ma również tryb życia i stosowane używki. Pogarszać jakość plemników może palenie tytoniu, picie alkoholu, stosowanienie narkotyków, narażenie na różnego rodzaju substancje toksyczne, otyłość, nieprawidłowa dieta, braki witaminowe, stres. Jak wspomniałem, dokładna przyczyna nie jest określona więc nie ma również leku na takie zaburzenia. Postępowanie opiera się na zmianie trybu życia, czyli odpowiednia dieta, zwiększona aktywność fizyczna, odstawienie używek, unikanie stresu. W razie braku poprawy i naturalnego zapłodnienia trzeba rozważyć wspomagane metody zapłodnienia.   
Proponuję zgłosić się do lekarza androloga z wynikami badań, który będzie mógł je ocenić j zalecić dalsze postępowanie.   
Pozdrawiam hej ja mam 33 lata i obecnie jestem w 34tc [emoji16] mój m ma 41 lat to nasze pierwsze dziecko po 9 latach starań udalo się bez żadnych leków i leczenia [emoji16][emoji106][emoji123] po prostu odpuściliśmy i bum jest nie bawem córcia będzie z nami [emoji3590] według mnie jesteś jak najbardziej normalna. ja mam podobnie, choć nie   

identycznie. ja w ogóle nie lubię dzieci i aż cała sztywnieje jak jakieś  

 się do mnie zbliża. nie potrafię się bawić z dziećmi, rozmawiać z nimi,  

 nic. ciąża i poród raczej mnie przerażają, niż obrzydzają. obrzydza   

mnie z pewnością karmienie piersią :/ ja również nie wyobrażam sobie   

ciąży i porodu. ale na szczęście mój narzeczony też nie chce mieć   

dzieci. myślę, że to nie jest nic nienormalnego. to raczej kultura,   

społeczeństwo wmawiają nam (kobietom), że naszym obowiązkiem jest   

macierzyństwo. a nie jest. same decydujmy czy chcemy być matkami czy   

nie. a na koniec proszę ewentualnych krytyków o jedno: nie wyjeżdżajcie z  

 tym, że ludzie muszą się jakoś rozmnażać. muszą. ale to, że niektóre   

kobiety nie chcą dzieci, nie zagrozi gatunkowi. inne chcą ;) proszę poradzić się lekarza, który się panem zajmuje. leczenia psychiatrycznego nie należy przerywać, można ewentualnie wspomagać się produktami na potencję:
https://www.gdziepolek.pl/kategorie/leki-na-potencje
nie wpływają one jednak na libido, czyli na ochotę na seks, a do ich działania potrzebna jest stymulacja seksualna. zapytałam w imieniu znajomej, jesteśmy młode mało doświadczone życiowo, a w weekend średnio skontrolować coś u lekarza, tutaj jest wiele kobiet które to przezywały.

to teraz już wiem o co chodzi. trzymam kciuki, żeby wszystko było dobrze z tobą i dzidzia :) ja jak starałam się te wszystkie lata miałam wszystkie badania. 4inseminacje, droznosc, monitoring cyklu i nic... wtedy gin mi powiedział zajdzie pani w ciążę z każdym innym ale mężem nie... miał rację. ja wiem ze u mnie psychika odgrywa ogromną rolę.. 
tylko ja nie umiem wyluxowac ciągle ta myśl mi siedzi w głowie że mój zegar tyka a ja nie umiem zajsc. zrobie hormony, pójdę na monitoring cyklu zobaczymy. jeśli od tej strony jest ok. to muszę znaleźć złoty środek na zapomnienie wybacz, ale dla mnie seks przerywany to jest trochę głupota. ja rozumiem że dreszczyk emocji, ale to juz nie lepiej po prostu brac pigułki, włożyć sobie krążek czy coś w tym stylu niż sie później bać czy jest się czy nie jest się w ciąży?


jestem tego samego zdania i z przerażeniem zauważam, że dla mnóstwa kobiet stosunek przerywany jest metodą antykoncepcyjną... Średniowiecze... to jeszcze ja dorzucę słów kilka. miałam badania prenatalne ze względu na wiek. oczywiście, że się bałam wyniku, ale chyba jestem osobą, które woli wiedzieć więcej, żeby w razie czego móc interweniować, przygotować się itp. piszecie badania prenatalne ogólnie, więc trochę uszczegółowię, bo może komuś się przyda:
badania prenatalne nieinwazyjne
badania prenatalne inwazyjne