kryzys
witam. jakoś nie wiem co mam robić i co myśleć o swoim małżeństwie. jestesmy trzy lata po ślubie mamy rocznego synka. chodzi o to ze ostatnio jak byliśmy u znajomych usłyszałam jak mąż do kolegi przy piwku mówił ze on mnie nigdy nie kochał ze tylko raz był zakochany (chodzi o jego dawna była, na poczatku związku sam mi mówił ze ta dziewczyna dużo dla niego znaczyla jednak zapewniał mnie kiedyś ze ona juz dla niego nic nie znaczy). nigdy go o to później nie pytałam, udałam ze tego nie slyszam. nie dlugo po tej imprezie podczas kłótni powiedział ze nasz slub to był największy jego błąd. na drugi dzień przepraszal ze to w złości tylko tak powiedziała. juz nie wiem co mam o tym myśleć. przed slubem bylismy razem 9 lat. na codzień jest niby wszystko w porzadku jak w normalnym małżeństwie wiadomo przy dziecku. chociaż przez ostatni rok nigdzie razem nie wyszliśmy i ostatnio nawet w domu mniej czasu wspólnie spedzamy. jak myślicie czy powinnam powiedzieć mu to ze słyszałam ze mnie nie kocha i nie kochal? co myślicie 9 naszym małżeństwie patrząc z boku bo mi jakoś ciężko, nie wiem co myśleć
ja tez bym powiedziała, choć nie wiadomo jak to się skończy, nie dalabym rady ,żyć z kim i cały czas myśleć, że mnie nie kocha i pewnie szuka miłości, a jak ja znajdzie, to mnie zostawi
mój i jego pierwszy raz był wspólny:) i tak zostało do tej pory, po 5 latach zdecydowaliśmy sie na ślub:)w kwietniu wychodze za mąż, a w lozku jest nam cudownie,tak jak na samym początku żadnej rutyny:) szanowny panie,
najlepiej w takiej sytuacji zwrócić się do psychologa, psychoterapeuty.
konsultacja może pomóc rozeznać się co stoi za pana trudnościami, wątpliwościami czy obawami. pytania postawione przez pana mogą mieć wiele różnych odpowiedzi, tj. obawy przed zaufaniem, przed bliskością, zaangażowaniem, być może brak odpowiednich uczuć w relacji, umiejętności dotyczących budowania relacji, a być może presja bliskich. czasem w takich sytuacjach przydatna może być konsultacja partnerska, która może pomóc obojgu w odpowiedzi na pytanie – czy w grę wchodzą problemy partnerskie, np. brak zaufania w związku, konflikty, trudności w komunikacji potrzeb lub uczuć. pomocny w takiej sytuacji może być na przykład terapeuta pracujący w nurcie systemowym.

pozdrawiam serdecznie
cezary barański Wszystkie decyzje dotyczące ślubu podejmowaliśmy wspólnie, chociaż jako narzeczona poświęcam na planowanie wymarzonego wesela więcej czasu, ponieważ sprawia mi to nieukrywaną radość i frajdę, jednak zawsze mogę liczyć na wsparcie ze strony narzeczonego. Niestety czasem mamy odmienne zdania i wtedy wcale mi się nie podoba, że on chce tak aktywnie uczestniczyć w przygotowaniach. Na szczęście, w większości przypadków udaje mi się go przekonać do mojego punktu widzenia i pomysłów. ja na większości się zawiodłam i dlatego pół mojej ciąży prowadził jeden a pół ten do którego nadal chodzę... gin z wojskowej, ginki nie znam według mnie jesteś jak najbardziej normalna. ja mam podobnie, choć nie   

identycznie. ja w ogóle nie lubię dzieci i aż cała sztywnieje jak jakieś  

 się do mnie zbliża. nie potrafię się bawić z dziećmi, rozmawiać z nimi,  

 nic. ciąża i poród raczej mnie przerażają, niż obrzydzają. obrzydza   

mnie z pewnością karmienie piersią :/ ja również nie wyobrażam sobie   

ciąży i porodu. ale na szczęście mój narzeczony też nie chce mieć   

dzieci. myślę, że to nie jest nic nienormalnego. to raczej kultura,   

społeczeństwo wmawiają nam (kobietom), że naszym obowiązkiem jest   

macierzyństwo. a nie jest. same decydujmy czy chcemy być matkami czy   

nie. a na koniec proszę ewentualnych krytyków o jedno: nie wyjeżdżajcie z  

 tym, że ludzie muszą się jakoś rozmnażać. muszą. ale to, że niektóre   

kobiety nie chcą dzieci, nie zagrozi gatunkowi. inne chcą ;) Na pytanie o przepis na udane małżeństwo myślę że będę mogła odpowiedzieć za 50 lat :) na ten moment mogę powiedzieć że rozmowa i wzajemna troska zawsze się sprawdzają :) Wspominam je dość zabawnie. Było to kilka dni przed naszą pierwszą rocznica w związku (a więc zupełnie się ich nie spodziewałam). Pojechaliśmy odświętnie ubrani do kina, na kolację, żeby świętować rocznicę która wypadała na tygodniu, a potem wróciliśmy do domu. Jako że byłam wtedy przeziębiona i bolało mnie gardło (a gdy boli mnie gardło, miewam odruchy wymiotne od tabletek na gardło) stawaliśmy w drodze powrotnej co pięć minut żebym się mogła przewietrzyć. Wróciliśmy do domu (na szczęście bez większych przygód), wymieniliśmy się prezentami i buziakiem, a mnie z gorączki zaczęło trząść. Tak więc oświadczył mi się jak leżałam w starym, porwanym swetrze (męskim, po tacie 😂) narzuconym na sukienkę i myślałam tylko o tym żeby pójść spać... Może nie były to romantyczne, ale na pewno wyjatkowe zaręczyny. Never mind albo forget it - jeśli coś było kiedyś ważne, ale już nie jest (w odpowiedzi na coś)
(sth is) not important - generalnie, coś nie jest ważne (np. gdy mówi się o tym pierwszy raz)


"Już nieważne" wskazuje na to, że coś było kiedyś ważne, a teraz nie jest. Zatem można użyć formy "Never mind", lub poprawniejszego, pełnego zwrotu "It's not important anymore" (to nie jest już ważne). Ale napisz dokładniej co się stało, zalany jest całkiem i się nie włącza w ogóle? czy się uruchamia, ale źle działa? Ja nie mam z tym doświadczenie, ale no woda+sprzęt to nigdy nie jest dobre połączenie niestety ;/ Wiltaj ja właśnie w tej sprawie też bo mój znajomy to samo ma jak mogę z nim pisać znów nie wiem co się stało?POMOCY?