πώς να προφέρει accommodate;
ac-com-mo-date
<p>δεν περιγράφετε κλίμακα για να ταιριάζει. περιγράφεις την εμφάνιση. (έχω επεξεργαστεί την ερώτησή σας σε αυτό το θέμα.) η υποβολή γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, διατηρώντας παράλληλα την αναλογία της και προσαρμόζοντας εξ ολοκλήρου μέσα στον γονέα της.</p><p>τέλος πάντων, μπορείτε να το κάνετε αυτό με αυτόματη διάταξη. μπορείτε να το κάνετε εξ ολοκλήρου στο ib από xcode 5.1. ας ξεκινήσουμε με μερικές προβολές:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hhdxr.png" alt="some views"></p><p>η ανοιχτή πράσινη όψη έχει αναλογία διαστάσεων 4: 1. η σκούρα πράσινη προβολή έχει αναλογία διαστάσεων 1: 4. πρόκειται να δημιουργήσω περιορισμούς έτσι ώστε η μπλε όψη να γεμίζει το πάνω μισό της οθόνης, η ροζ όψη να γεμίζει το κάτω μισό της οθόνης και κάθε πράσινη προβολή να επεκτείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο, διατηρώντας παράλληλα τον λόγο διαστάσεων και προσαρμόζοντας την δοχείο.</p><p>κατ 'αρχάς, θα δημιουργήσω περιορισμούς και στις τέσσερις πλευρές της μπλε όψης. θα το περάσω στον κοντινότερο γείτονα σε κάθε άκρη, με απόσταση 0. φροντίζω να απενεργοποιήσω τα περιθώρια:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/yo2jf.gif" alt="blue constraints"></p><p>σημειώστε ότι το i <strong> δεν ενημερώνει </strong> το πλαίσιο ακόμα. θεωρώ ότι είναι ευκολότερο να αφήνετε χώρο μεταξύ των απόψεων κατά τη δημιουργία περιορισμών και απλά να ορίσετε τις σταθερές στο 0 (ή οτιδήποτε άλλο) με το χέρι.</p><p>στη συνέχεια, κλίνω το αριστερό, το κάτω και το δεξί άκρο της ροζ εικόνας στον πλησιέστερο γείτονά της. δεν χρειάζεται να ρυθμίσω έναν ανώτατο περιορισμό edge επειδή η άνω άκρη του είναι ήδη περιορισμένη στο κάτω άκρο της μπλε όψης.</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/spins.gif" alt="pink constraints"></p><p>χρειάζομαι επίσης έναν περιορισμό ισοδύναμων μεταξύ των ροζ και μπλε απόψεων. αυτό θα τους κάνει να γεμίσουν το ήμισυ της οθόνης:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/oelrv.gif" alt="enter image description here"></p><p>αν λέω στο xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια τώρα, έχω αυτό:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/9fbwl.png" alt="containers laid out"></p><p>έτσι, οι περιορισμοί που έχω δημιουργήσει μέχρι τώρα είναι σωστοί. ανεξάρτητα από αυτό και να αρχίσετε να εργάζεστε με την ανοιχτό πράσινη όψη.</p><p>η τοποθέτηση σε πτυχές της ανοιχτής πράσινης προβολής απαιτεί πέντε περιορισμούς:</p><ul> <li>απαιτούμενος λόγος αναλογίας διαστάσεων προτεραιότητας στην ανοιχτό πράσινη όψη. μπορείτε να δημιουργήσετε αυτόν τον περιορισμό σε xib ή storyboard με xcode 5.1 ή νεότερη έκδοση.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το πλάτος της ανοιχτό πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που καθορίζει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που θέτει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> </ul><p>ας εξετάσουμε τους δύο περιορισμούς πλάτους. ο περιορισμός που δεν είναι ο ίδιος, είναι επαρκής για να καθορίσει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης. πολλά πλάτη θα ταιριάζουν με τον περιορισμό. δεδομένου ότι υπάρχει ασάφεια, το autolayout θα προσπαθήσει να επιλέξει μια λύση που ελαχιστοποιεί το σφάλμα στον άλλο περιορισμό (υψηλής προτεραιότητας αλλά όχι υποχρεωτικό). η ελαχιστοποίηση του σφάλματος σημαίνει ότι το πλάτος είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερο στο πλάτος του κιβωτίου, ενώ δεν παραβιάζεται ο απαιτούμενος περιορισμός που δεν είναι μικρός ή ίσος.</p><p>το ίδιο συμβαίνει και με τον περιορισμό του ύψους. και επειδή απαιτείται επίσης ο περιορισμός της αναλογίας πλευρών, μπορεί να μεγιστοποιηθεί το μέγεθος του υποβιβασμού κατά μήκος ενός άξονα (εκτός αν ο περιέκτης έχει την ίδια αναλογία διαστάσεων με την υποέκθεση).</p><p>έτσι πρώτα δημιουργώ τον περιορισμό της αναλογίας διαστάσεων:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4ihow.gif" alt="top aspect"></p><p>στη συνέχεια, δημιουργώ ίσους περιορισμούς πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/vycag.gif" alt="top equal size"></p><p>πρέπει να επεξεργαστώ αυτούς τους περιορισμούς ώστε να είναι λιγότερο από-ή-ίσους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/bc7rh.gif" alt="top less than or equal size"></p><p>στη συνέχεια πρέπει να δημιουργήσω ένα άλλο σύνολο ίσων περιορισμών πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/u9hkm.gif" alt="top equal size again"></p><p>και πρέπει να θέσω τους νέους αυτούς περιορισμούς λιγότερο από την απαιτούμενη προτεραιότητα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/i7dte.gif" alt="top equal not required"></p><p>τελικά, ζητήσατε να είναι κεντραρισμένο το υποπεριοχή στο δοχείο του, οπότε θα ρυθμίσω αυτούς τους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4dtr1.gif" alt="top centered"></p><p>τώρα, για να δοκιμάσετε, θα επιλέξω τον ελεγκτή προβολής και θα ζητήσω από το xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια. αυτό έχω:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kmtoy.png" alt="incorrect top layout"></p><p>ωχ! το subview έχει επεκταθεί για να γεμίσει πλήρως το δοχείο του. αν το επιλέξω, μπορώ να δω ότι στην πραγματικότητα διατηρείται η αναλογία του, αλλά κάνει μια πτυχή - <strong> συμπληρώστε </strong> αντί για μια πτυχή - <strong> ταιριάζει </strong>.</p><p>το πρόβλημα είναι ότι σε έναν λιγότερο από ή ίσο περιορισμό, έχει σημασία ποια είναι η άποψη σε κάθε άκρο του περιορισμού, και το xcode έχει δημιουργήσει τον περιορισμό απέναντι από την προσδοκία μου. θα μπορούσα να επιλέξω καθέναν από τους δύο περιορισμούς και να αντιστρέψω το πρώτο και δεύτερο στοιχείο. αντ 'αυτού, θα επιλέξω μόνο το subview και θα αλλάξω τους περιορισμούς ώστε να είναι μεγαλύτερο από-ή-ίσο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/mh4xm.gif" alt="fix top constraints"></p><p>το xcode ενημερώνει τη διάταξη:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/srvqg.png" alt="correct top layout"></p><p>τώρα κάνω όλα τα ίδια πράγματα με τη σκούρα πράσινη θέα στο κάτω μέρος. πρέπει να σιγουρευτώ ότι η αναλογία πλευρών είναι 1: 4 (το xcode το μείωσε με περίεργο τρόπο αφού δεν είχε περιορισμούς). δεν θα δείξω τα βήματα ξανά, αφού είναι τα ίδια. εδώ είναι το αποτέλεσμα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kdj1r.png" alt="correct top and bottom layout"></p><p>τώρα μπορώ να το εκτελέσω στον προσομοιωτή iphone 4s, ο οποίος έχει διαφορετικό μέγεθος οθόνης από τον ib που χρησιμοποιείται και δοκιμή περιστροφής:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hpa6w.gif" alt="iphone 4s test"></p><p>και μπορώ να δοκιμάσω στο iphone 6 προσομοιωτή:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/otbq9.gif" alt="iphone 6 test"></p><p>έχω ανεβάσει τον τελικό πίνακα ιστορικού μου στο <a href="https://gist.github.com/mayoff/d9320088ab4025c95e40">αυτό το gist</a> για την ευκολία σας.</p> Νομίζω ότι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε σε αυτή την περίπτωση είναι να πάρετε τη συμβολή τους και στη συνέχεια να τους δείξουμε τι νομίζεις ότι σημαίνει. Εάν διαφωνούν, να τους δείξουμε τη μορφή που περιμένουμε και να τους πάρει για να εισέλθετε ξανά. > 
> Μου αρέσει η ιδέα ότι δεν χρειάζεται για την κατάρτιση των προγραμμάτων κάθε φορά που κάνετε μια αλλαγή. Καταλαβαίνω ότι οι ερμηνεύεται γλώσσες πιθανότατα συνηθισμένος χτυπήσει την ίδια απόδοση αυτή τη στιγμή να πάρει.
> 
> 
> 


Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα? μπορεί να ζείτε με το χτύπημα απόδοση. Θα μπορούσατε να δοκιμάσετε να χρησιμοποιήσετε την Python και την [επέκτασή του με την τρέχουσα C ++ σας modules](http://www.python.org/doc/ext/intro.html) για τα βαρέα τμήματα των επιδόσεων. Παρόλα αυτά, η αλλαγή ολόκληρου του συστήματός σας φαίνεται σαν μια μεγάλη προσπάθεια, αν ο μόνος λόγος είναι η έλλειψη της C ++ ταλέντο. Πρόσληψη ανθρώπους που ξέρουν C ++ φαίνεται να είναι η φθηνότερη επιλογή. ο σωστός τρόπος είναι

nohup program -option & Πιστεύω ότι ήθελε ένα άρθρο στο σάντουιτς για να είναι σωστή η πρόταση: The man eats a/the sandwich. Επειδή δεν έβαλες άρθρο, σου πρότεινε ως πιο κοντινή λύση το sandwiches, το οποίο στέκει και χωρίς άρθρο. Πιστεύω ότι και οι δύο τύποι θα είναι ήδη αποδεκτοί, αλλά περίμενε μήπως το επιβεβαιώσει και κάποιος μοντερέιτορ. Στο μεταξύ άμα σου ξανατύχει αυτή η άσκηση δοκίμασε με άρθρο και ενικό να δεις τι θα γίνει. Θα ήθελα να μείνω μακριά από αυτό. Είναι ένα πολύ κακό παράδειγμα. Δεν καταλαβαίνω γιατί η Microsoft έθεσε στο διαδίκτυο. Πρώτα απ 'όλα για τους λόγους ασφαλείας, αλλά ο κώδικας είναι πολύ δύσκολο να διαβάσει για τους νέους σχεδιαστές. Χρησιμοποιώ asp.net MVC από την προεπισκόπηση 2, αλλά είναι ακόμα πολύ δύσκολο να διαβάσει αυτόν τον κωδικό, γιατί είναι κακό. Πολλές καλύτερα παραδείγματα που βρέθηκαν ή που χρησιμοποιούνται εδώ στοίβα υπερχείλιση. Προσωπικά προτείνω να παρακολουθείτε τα screencasts στην ιστοσελίδα Rob Connery ή για [Autumnofagile](http://www.autumnofagile.net)


[Karl Seguin πήρε το χρόνο για να συνοψίσουμε](http://codebetter.com/blogs/karlseguin/archive/2008/12/15/oxite-oh-dear-lord-why.aspx)


[Rob Κόνερι εργάζεται για τη Microsoft και δεν του αρέσει, είτε](http://blog.wekeroad.com/blog/some-thoughts-on-oxite/)


[Μια νέα λέξη είναι το όνομά του, αφού: Oxitis](http://frickinsweet.com/ryanlanciaux.com/post/Do-you-have-this-condition.aspx) Όχι, αυτό που κάνετε είναι μια χαρά. Μην αφήσετε αυτούς τους ανθρώπους να σας μπερδέψει.


Εάν έχετε γράψει τις διαδικτυακές υπηρεσίες με .net, στη συνέχεια, τα πληρεξούσια αναφοράς που παράγεται από .net πρόκειται να είναι αρκετά κατάλληλο. Η κατάσταση που περιγράφει (όπου θα είναι και παραγωγός και καταναλωτής) είναι η ιδανική κατάσταση.


Αν χρειαστεί να συνδεθείτε σε υπηρεσίες web που είναι *άγνωστο* κατά τη μεταγλώττιση, τότε θα θέλετε μια πιο δυναμική προσέγγιση, όπου μπορείτε να συναγάγει το «σχήμα» της υπηρεσίας web.


Αλλά ξεκινήστε με τη χρήση της αυτόματης δημιουργείται τάξη μεσολάβησης, και μην ανησυχείτε γι 'αυτό μέχρι να χτυπήσει έναν περιορισμό. Και όταν το κάνεις - επανέλθω σε στοίβα υπερχείλιση ;-) Rex, υποψιάζομαι ένα καλό μέρος για να αρχίσετε να ψάχνετε είναι λύσεις που **συμπιέζουν το ViewState** - από όπου και αν αρπάζοντας ViewState στο διακομιστή προτού να σταλεί προς τα κάτω στον πελάτη και χρησιμοποιούντο το gzip αυτό. Αυτό είναι ακριβώς που θέλετε να είναι.


* [Scott Hanselman για ViewState συμπίεσης](http://www.hanselman.com/blog/CommentView,guid,febce059-7e7c-439e-af3d-c53d250b3e9c.aspx) (2005)
* [ViewState συμπίεσης με System.IO.Compression](http://www.bloggingdeveloper.com/post/How-To-Compress-ViewState-in-ASPNET-20-ViewState-Compression-with-SystemIOCompression.aspx) (2007) Κατ 'αρχάς, θα ήθελα να σας προτείνω να ρίξετε μια ματιά στο « [Ταχεία ανάπτυξη με την Python, Django, και το Google App Engine](http://sites.google.com/site/io/rapid-development-with-python-django-and-google-app-engine) »


GVR περιγράφει ένα γενικό / τυπική διάταξη έργο στη σελίδα 10 του [παρουσίαση διαφανειών](http://sites.google.com/site/io/rapid-development-with-python-django-and-google-app-engine/rapid_development_with_django_gae.pdf?attredirects=0) . 


Εδώ θα δημοσιεύσετε μια ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή της διάταξης / τη δομή από αυτή τη σελίδα. Έχω λίγο πολύ ακολουθούν αυτό το μοτίβο τον εαυτό μου. Αναφέρατε επίσης να είχε πρόβλημα με τα πακέτα. Απλά βεβαιωθείτε ότι καθένα από τα επιμέρους φακέλους σας έχει ένα αρχείο \_\_init\_\_.py. Είναι εντάξει, αν αδειάσει της.


στερεότυπο αρχεία



* Αυτά τα ελάχιστα διαφέρουν μεταξύ των έργων
* app.yaml: απευθείας όλα τα μη-στατική αιτήσεων main.py
* main.py: η προετοιμασία του app και να το στείλετε όλες τις αιτήσεις


Έργο lay-out



* στατική / *: στατικά αρχεία? εξυπηρετείται άμεσα από Μηχανή App
* . MyApp / * py: app-ειδικό κωδικό python
	+ views.py, models.py, tests.py, \_\_init\_\_.py, και πολλά άλλα
* . Templates / * html: πρότυπα (. Ή MyApp / templates / * html)


Εδώ είναι μερικά παραδείγματα κώδικα που μπορούν να βοηθήσουν, καθώς:


main.py




```
import wsgiref.handlers

from google.appengine.ext import webapp
from myapp.views import *

application = webapp.WSGIApplication([
  ('/', IndexHandler),
  ('/foo', FooHandler)
], debug=True)

def main():
  wsgiref.handlers.CGIHandler().run(application)

```

MyApp / views.py




```
import os
import datetime
import logging
import time

from google.appengine.api import urlfetch
from google.appengine.ext.webapp import template
from google.appengine.api import users
from google.appengine.ext import webapp
from models import *

class IndexHandler(webapp.RequestHandler):
  def get(self):
    date = "foo"
    # Do some processing        
    template_values = {'data': data }
    path = os.path.join(os.path.dirname(__file__) + '/../templates/', 'main.html')
    self.response.out.write(template.render(path, template_values))

class FooHandler(webapp.RequestHandler):
  def get(self):
    #logging.debug("start of handler")

```

MyApp / models.py




```
from google.appengine.ext import db

class SampleModel(db.Model):

```

Νομίζω ότι αυτή η διάταξη λειτουργεί μεγάλο για τα νέα και σχετικά μικρού και μεσαίου μεγέθους έργα. Για τα μεγάλα έργα θα ήθελα να προτείνω σπάζοντας τις απόψεις και τα μοντέλα για να έχουν τη δική τους υπο-φακέλους με κάτι σαν:


Έργο lay-out



* στατική /: στατικά αρχεία? εξυπηρετείται άμεσα από Μηχανή App
	+ js / *. js
	+ images / * gif |. png | jpg
	+ CSS / *. css
* / MyApp: δομή app
	+ μοντέλα / *. py
	+ θέα / *. py
	+ δοκιμών / *. py
	+ . Templates / * html: πρότυπα Αν ψάχνετε για την αλληλεπίδραση που αντιμετωπίζουν χρήστη, ραβδί με xml. Έχει περισσότερη υποστήριξη, κατανόηση, και τη γενική αποδοχή του παρόντος. Αν είναι εσωτερικά, θα έλεγα ότι προσκρουστήρες πρωτόκολλο είναι μια μεγάλη ιδέα.


Ίσως σε μερικά χρόνια, καθώς περισσότερα εργαλεία για να βγει να υποστηρίξει ρυθμιστικά πρωτόκολλο, στη συνέχεια, να αρχίσει να ψάχνει προς αυτή την κατεύθυνση για μια δημόσια api επένδυση. Μέχρι τότε ... [JSON](http://en.wikipedia.org/wiki/JSON) ;