δομή του έργου για τη μηχανή της Google App




Ξεκίνησα μια εφαρμογή στο Google App Engine με το δικαίωμα, όταν βγήκε, για να παίξει με την τεχνολογία και την εργασία σε ένα κατοικίδιο ζώο έργο που είχα σκεφτεί για πολύ καιρό, αλλά ποτέ δεν πάρει γύρω από την εκκίνηση. Το αποτέλεσμα είναι [BowlSK](http://www.bowlsk.com) . Ωστόσο, δεδομένου ότι έχει αυξηθεί και έχουν χαρακτηριστικά έχουν προστεθεί, έχει πάρει πολύ δύσκολο να κρατήσει τα πράγματα οργανωμένα - κυρίως λόγω του γεγονότος ότι πρόκειται για το πρώτο έργο python μου, και εγώ δεν ξέρω τίποτα γι 'αυτό μέχρι που άρχισε να εργάζεται.


Τι έχω:


* Κύρια Επίπεδο περιέχει:
	+ όλα τα .py αρχεία (δεν ξέρουν πώς να κάνουν τα πακέτα εργασίας)
	+ όλα τα .html πρότυπα για τις κύριες σελίδες επίπεδο
* υποκατάλογοι:
	+ ξεχωριστούς φακέλους για CSS, εικόνες, js, κ.λπ.
	+ φακέλους που κατέχουν .html πρότυπα για τις διευθύνσεις URL subdirecty τύπου


Παράδειγμα:   

<http://www.bowlsk.com/> χάρτες στην αρχική σελίδα (default πακέτο), το πρότυπο στο «index.html»   

<http://www.bowlsk.com/games/view-series.html?series=7130> χάρτες για να ViewSeriesPage (και πάλι, προεπιλογή πακέτο), το πρότυπο σε παιχνίδια / view-series.html


Είναι δυσάρεστο. Πώς μπορώ να αναδιαρθρώσει; Είχα 2 ιδέες:


* Κύρια Φάκελος που περιέχει: appdef, ευρετήρια, main.py;


	+ Υποφάκελο για τον κωδικό. Μήπως αυτό πρέπει να είναι το πρώτο μου πακέτο;
	+ Υποφάκελο για πρότυπα. ιεραρχία φακέλου θα ταιριάζει με το πακέτο ιεραρχία
	+ Ατομική υποφακέλους για CSS, εικόνες, js, κ.λπ.
* Κύρια Φάκελος που περιέχει appdef, ευρετήρια, main.py;


	+ Υποφάκελο για πρότυπα κωδικό +. Με αυτό τον τρόπο έχω την τάξη χειριστή δίπλα στο πρότυπο, διότι σε αυτό το στάδιο, είμαι προσθέτοντας πολλά χαρακτηριστικά, έτσι ώστε τροποποιήσεις σε μία μέση τροποποιήσεις στο άλλο. Και πάλι, μπορώ να έχω αυτό το όνομα φακέλου είναι το πρώτο όνομα του πακέτου για τα μαθήματά μου; Θα ήθελα το φάκελο για να «src», αλλά δεν θέλω τάξεις μου να είναι «src.WhateverPage»


Είναι μια βέλτιστη πρακτική εκεί; Με Django 1,0 στον ορίζοντα, είναι κάτι που μπορώ να κάνω τώρα για να βελτιώσει την ικανότητά μου να ενσωματωθούν με το πότε γίνεται η επίσημη μηχανή προτύπων GAE εκεί; Θα ήθελα απλώς να ξεκινήσει την προσπάθεια αυτά τα πράγματα, και να δει που φαίνεται καλύτερα, αλλά η στήριξη refactoring pyDev δεν φαίνεται να χειριστεί το πακέτο κινείται πολύ καλά, γι 'αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα είναι μια μη τετριμμένη καθήκον να πάρετε όλα αυτά να λειτουργούν ξανά.
Κατ 'αρχάς, θα ήθελα να σας προτείνω να ρίξετε μια ματιά στο « [Ταχεία ανάπτυξη με την Python, Django, και το Google App Engine](http://sites.google.com/site/io/rapid-development-with-python-django-and-google-app-engine) »


GVR περιγράφει ένα γενικό / τυπική διάταξη έργο στη σελίδα 10 του [παρουσίαση διαφανειών](http://sites.google.com/site/io/rapid-development-with-python-django-and-google-app-engine/rapid_development_with_django_gae.pdf?attredirects=0) . 


Εδώ θα δημοσιεύσετε μια ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή της διάταξης / τη δομή από αυτή τη σελίδα. Έχω λίγο πολύ ακολουθούν αυτό το μοτίβο τον εαυτό μου. Αναφέρατε επίσης να είχε πρόβλημα με τα πακέτα. Απλά βεβαιωθείτε ότι καθένα από τα επιμέρους φακέλους σας έχει ένα αρχείο \_\_init\_\_.py. Είναι εντάξει, αν αδειάσει της.


στερεότυπο αρχεία



* Αυτά τα ελάχιστα διαφέρουν μεταξύ των έργων
* app.yaml: απευθείας όλα τα μη-στατική αιτήσεων main.py
* main.py: η προετοιμασία του app και να το στείλετε όλες τις αιτήσεις


Έργο lay-out



* στατική / *: στατικά αρχεία? εξυπηρετείται άμεσα από Μηχανή App
* . MyApp / * py: app-ειδικό κωδικό python
	+ views.py, models.py, tests.py, \_\_init\_\_.py, και πολλά άλλα
* . Templates / * html: πρότυπα (. Ή MyApp / templates / * html)


Εδώ είναι μερικά παραδείγματα κώδικα που μπορούν να βοηθήσουν, καθώς:


main.py




```
import wsgiref.handlers

from google.appengine.ext import webapp
from myapp.views import *

application = webapp.WSGIApplication([
  ('/', IndexHandler),
  ('/foo', FooHandler)
], debug=True)

def main():
  wsgiref.handlers.CGIHandler().run(application)

```

MyApp / views.py




```
import os
import datetime
import logging
import time

from google.appengine.api import urlfetch
from google.appengine.ext.webapp import template
from google.appengine.api import users
from google.appengine.ext import webapp
from models import *

class IndexHandler(webapp.RequestHandler):
  def get(self):
    date = "foo"
    # Do some processing        
    template_values = {'data': data }
    path = os.path.join(os.path.dirname(__file__) + '/../templates/', 'main.html')
    self.response.out.write(template.render(path, template_values))

class FooHandler(webapp.RequestHandler):
  def get(self):
    #logging.debug("start of handler")

```

MyApp / models.py




```
from google.appengine.ext import db

class SampleModel(db.Model):

```

Νομίζω ότι αυτή η διάταξη λειτουργεί μεγάλο για τα νέα και σχετικά μικρού και μεσαίου μεγέθους έργα. Για τα μεγάλα έργα θα ήθελα να προτείνω σπάζοντας τις απόψεις και τα μοντέλα για να έχουν τη δική τους υπο-φακέλους με κάτι σαν:


Έργο lay-out



* στατική /: στατικά αρχεία? εξυπηρετείται άμεσα από Μηχανή App
	+ js / *. js
	+ images / * gif |. png | jpg
	+ CSS / *. css
* / MyApp: δομή app
	+ μοντέλα / *. py
	+ θέα / *. py
	+ δοκιμών / *. py
	+ . Templates / * html: πρότυπα
**Για την «ορθογραφία λάθος» μέρος (Μήπως εννοείτε)**


* Θα μπορούσατε να κάνετε κάποια `LIKE`ερωτήματα στο db π.χ. `LIKE %j%e%a%n%s%`, αλλά αν θέλετε να το κάνετε καλά, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια βιβλιοθήκη αναζήτησης όπως αυτό:


	+ <https://github.com/TomLingham/Laravel-Searchy>
	+ <http://tnt.studio/blog/did-you-mean-functionality-with-laravel-scout>



> 
> Μπορείτε να δημοσιεύσετε το αρχείο ρυθμίσεων στον κατάλογο της εφαρμογής σας και να παρακάμψετε τις ρυθμίσεις, εκτελώντας php τεχνίτη πωλητή: δημοσιεύει για να αντιγράψετε τις ρυθμίσεις στο φάκελο config σας όπως searchy.php
> 
> 
> Μπορείτε να ορίσετε το προεπιλεγμένο πρόγραμμα οδήγησης που θα χρησιμοποιηθεί για τις αναζητήσεις στο αρχείο ρυθμίσεων. Οι επιλογές σας (στην παρούσα φάση) είναι: ασαφή, απλό και Levenshtein.
> 
> 
> Μπορείτε επίσης να παρακάμψετε αυτές τις μεθόδους, χρησιμοποιώντας την ακόλουθη σύνταξη κατά την εκτέλεση μιας αναζήτησης:
> 
> 
> 


Με τον καθορισμό [Levenshtein απόσταση](https://en.wikipedia.org/wiki/Levenshtein_distance) μπορείτε να finetune πόσο μακριά μια λέξη μπορεί να είναι.


* Αν χρειάζεστε καλύτερη απόδοση θα πρέπει να εξετάσει κάτι σαν `solr`ή `elasticsearch`για το έργο αυτό.


<https://wiki.apache.org/solr/SpellCheckComponent>
<https://www.elastic.co/guide/en/elasticsearch/reference/current/query-dsl-fuzzy-query.html>


**Για το τμήμα μετάφρασης**


Απλά θα πρέπει να έχει ένα λεξικό έτοιμο σε βάση δεδομένων ή εντοπισμό των αρχείων σας και εκτελέστε το χαμηλότερο σημείο εισόδου και αυτό. Αναμείνετε υψηλή φορές υπολογιστών τόσο για τη διόρθωση ορθογραφίας και της μετάφρασης στον κώδικά σας. <p>δεν περιγράφετε κλίμακα για να ταιριάζει. περιγράφεις την εμφάνιση. (έχω επεξεργαστεί την ερώτησή σας σε αυτό το θέμα.) η υποβολή γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, διατηρώντας παράλληλα την αναλογία της και προσαρμόζοντας εξ ολοκλήρου μέσα στον γονέα της.</p><p>τέλος πάντων, μπορείτε να το κάνετε αυτό με αυτόματη διάταξη. μπορείτε να το κάνετε εξ ολοκλήρου στο ib από xcode 5.1. ας ξεκινήσουμε με μερικές προβολές:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hhdxr.png" alt="some views"></p><p>η ανοιχτή πράσινη όψη έχει αναλογία διαστάσεων 4: 1. η σκούρα πράσινη προβολή έχει αναλογία διαστάσεων 1: 4. πρόκειται να δημιουργήσω περιορισμούς έτσι ώστε η μπλε όψη να γεμίζει το πάνω μισό της οθόνης, η ροζ όψη να γεμίζει το κάτω μισό της οθόνης και κάθε πράσινη προβολή να επεκτείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο, διατηρώντας παράλληλα τον λόγο διαστάσεων και προσαρμόζοντας την δοχείο.</p><p>κατ 'αρχάς, θα δημιουργήσω περιορισμούς και στις τέσσερις πλευρές της μπλε όψης. θα το περάσω στον κοντινότερο γείτονα σε κάθε άκρη, με απόσταση 0. φροντίζω να απενεργοποιήσω τα περιθώρια:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/yo2jf.gif" alt="blue constraints"></p><p>σημειώστε ότι το i <strong> δεν ενημερώνει </strong> το πλαίσιο ακόμα. θεωρώ ότι είναι ευκολότερο να αφήνετε χώρο μεταξύ των απόψεων κατά τη δημιουργία περιορισμών και απλά να ορίσετε τις σταθερές στο 0 (ή οτιδήποτε άλλο) με το χέρι.</p><p>στη συνέχεια, κλίνω το αριστερό, το κάτω και το δεξί άκρο της ροζ εικόνας στον πλησιέστερο γείτονά της. δεν χρειάζεται να ρυθμίσω έναν ανώτατο περιορισμό edge επειδή η άνω άκρη του είναι ήδη περιορισμένη στο κάτω άκρο της μπλε όψης.</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/spins.gif" alt="pink constraints"></p><p>χρειάζομαι επίσης έναν περιορισμό ισοδύναμων μεταξύ των ροζ και μπλε απόψεων. αυτό θα τους κάνει να γεμίσουν το ήμισυ της οθόνης:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/oelrv.gif" alt="enter image description here"></p><p>αν λέω στο xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια τώρα, έχω αυτό:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/9fbwl.png" alt="containers laid out"></p><p>έτσι, οι περιορισμοί που έχω δημιουργήσει μέχρι τώρα είναι σωστοί. ανεξάρτητα από αυτό και να αρχίσετε να εργάζεστε με την ανοιχτό πράσινη όψη.</p><p>η τοποθέτηση σε πτυχές της ανοιχτής πράσινης προβολής απαιτεί πέντε περιορισμούς:</p><ul> <li>απαιτούμενος λόγος αναλογίας διαστάσεων προτεραιότητας στην ανοιχτό πράσινη όψη. μπορείτε να δημιουργήσετε αυτόν τον περιορισμό σε xib ή storyboard με xcode 5.1 ή νεότερη έκδοση.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το πλάτος της ανοιχτό πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που καθορίζει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που θέτει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> </ul><p>ας εξετάσουμε τους δύο περιορισμούς πλάτους. ο περιορισμός που δεν είναι ο ίδιος, είναι επαρκής για να καθορίσει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης. πολλά πλάτη θα ταιριάζουν με τον περιορισμό. δεδομένου ότι υπάρχει ασάφεια, το autolayout θα προσπαθήσει να επιλέξει μια λύση που ελαχιστοποιεί το σφάλμα στον άλλο περιορισμό (υψηλής προτεραιότητας αλλά όχι υποχρεωτικό). η ελαχιστοποίηση του σφάλματος σημαίνει ότι το πλάτος είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερο στο πλάτος του κιβωτίου, ενώ δεν παραβιάζεται ο απαιτούμενος περιορισμός που δεν είναι μικρός ή ίσος.</p><p>το ίδιο συμβαίνει και με τον περιορισμό του ύψους. και επειδή απαιτείται επίσης ο περιορισμός της αναλογίας πλευρών, μπορεί να μεγιστοποιηθεί το μέγεθος του υποβιβασμού κατά μήκος ενός άξονα (εκτός αν ο περιέκτης έχει την ίδια αναλογία διαστάσεων με την υποέκθεση).</p><p>έτσι πρώτα δημιουργώ τον περιορισμό της αναλογίας διαστάσεων:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4ihow.gif" alt="top aspect"></p><p>στη συνέχεια, δημιουργώ ίσους περιορισμούς πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/vycag.gif" alt="top equal size"></p><p>πρέπει να επεξεργαστώ αυτούς τους περιορισμούς ώστε να είναι λιγότερο από-ή-ίσους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/bc7rh.gif" alt="top less than or equal size"></p><p>στη συνέχεια πρέπει να δημιουργήσω ένα άλλο σύνολο ίσων περιορισμών πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/u9hkm.gif" alt="top equal size again"></p><p>και πρέπει να θέσω τους νέους αυτούς περιορισμούς λιγότερο από την απαιτούμενη προτεραιότητα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/i7dte.gif" alt="top equal not required"></p><p>τελικά, ζητήσατε να είναι κεντραρισμένο το υποπεριοχή στο δοχείο του, οπότε θα ρυθμίσω αυτούς τους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4dtr1.gif" alt="top centered"></p><p>τώρα, για να δοκιμάσετε, θα επιλέξω τον ελεγκτή προβολής και θα ζητήσω από το xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια. αυτό έχω:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kmtoy.png" alt="incorrect top layout"></p><p>ωχ! το subview έχει επεκταθεί για να γεμίσει πλήρως το δοχείο του. αν το επιλέξω, μπορώ να δω ότι στην πραγματικότητα διατηρείται η αναλογία του, αλλά κάνει μια πτυχή - <strong> συμπληρώστε </strong> αντί για μια πτυχή - <strong> ταιριάζει </strong>.</p><p>το πρόβλημα είναι ότι σε έναν λιγότερο από ή ίσο περιορισμό, έχει σημασία ποια είναι η άποψη σε κάθε άκρο του περιορισμού, και το xcode έχει δημιουργήσει τον περιορισμό απέναντι από την προσδοκία μου. θα μπορούσα να επιλέξω καθέναν από τους δύο περιορισμούς και να αντιστρέψω το πρώτο και δεύτερο στοιχείο. αντ 'αυτού, θα επιλέξω μόνο το subview και θα αλλάξω τους περιορισμούς ώστε να είναι μεγαλύτερο από-ή-ίσο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/mh4xm.gif" alt="fix top constraints"></p><p>το xcode ενημερώνει τη διάταξη:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/srvqg.png" alt="correct top layout"></p><p>τώρα κάνω όλα τα ίδια πράγματα με τη σκούρα πράσινη θέα στο κάτω μέρος. πρέπει να σιγουρευτώ ότι η αναλογία πλευρών είναι 1: 4 (το xcode το μείωσε με περίεργο τρόπο αφού δεν είχε περιορισμούς). δεν θα δείξω τα βήματα ξανά, αφού είναι τα ίδια. εδώ είναι το αποτέλεσμα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kdj1r.png" alt="correct top and bottom layout"></p><p>τώρα μπορώ να το εκτελέσω στον προσομοιωτή iphone 4s, ο οποίος έχει διαφορετικό μέγεθος οθόνης από τον ib που χρησιμοποιείται και δοκιμή περιστροφής:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hpa6w.gif" alt="iphone 4s test"></p><p>και μπορώ να δοκιμάσω στο iphone 6 προσομοιωτή:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/otbq9.gif" alt="iphone 6 test"></p><p>έχω ανεβάσει τον τελικό πίνακα ιστορικού μου στο <a href="https://gist.github.com/mayoff/d9320088ab4025c95e40">αυτό το gist</a> για την ευκολία σας.</p> εγκατέστησα την τελευταία έκδοση του προγράμματος και εξακολουθούσα να έχω το ίδιο πρόβλημα. τελικά με τη βοήθεια απο το σχετικό [google group](https://groups.google.com/g/devede-forum/c/2thoie_dsxq) του devedeng, κατάλαβα οτι επιλέγω λάθος encoding type για το αρχείο υποτίτλων που θέλω να βάλω στην ταινία.

όταν επέλεξα το σωστό τύπο encoding για το αρχε… <p>είχα το ίδιο πρόβλημα χρησιμοποιώντας asp.net mvc και <a href="http://victorblog.com/2012/12/20/make-angularjs-http-service-behave-like-jquery-ajax/">βρήκα τη λύση εδώ</a> </p><blockquote> <p>υπάρχει μεγάλη σύγχυση μεταξύ των νεοεισερχομένων στο <strong> angularjs </strong> για το γιατί οι <code>$http</code> λειτουργίες στενογραφίας της υπηρεσίας (<code>$http.post()</code>, κλπ.) δεν φαίνονται να είναι εναλλάξιμες με το <strong> ισοδύναμα jquery </strong> (<code>jquery.post()</code>, κ.λπ.)</p> <p>η διαφορά είναι στον τρόπο <strong> jquery </strong> και <strong> angularjs </strong> σειριοποίηση και μετάδοση των δεδομένων. βασικά, το πρόβλημα έγκειται στη γλώσσα του server σας που δεν είναι σε θέση να καταλάβει τη μετάδοση του angularjs με εγγενή ... από προεπιλογή, <strong> jquery </strong> μεταδίδει δεδομένα χρησιμοποιώντας</p> <pre><code>content-type: x-www-form-urlencoded </code></pre> <p>και την εξοικειωμένη σειριοποίηση <code>foo=bar&amp;baz=moe</code>.</p> <p><strong> το angularjs </strong>, ωστόσο, μεταδίδει δεδομένα χρησιμοποιώντας</p> <pre><code>content-type: application/json </code></pre> <p>και <code>{ "foo": "bar", "baz": "moe" }</code></p> <p>η σειριοποίηση json, η οποία, δυστυχώς, μερικές γλώσσες διακομιστή web - <em> και συγκεκριμένα η php </em> - δεν απομακρύνονται εγγενώς.</p> </blockquote><p>δουλεύει άψογα.</p><p><b>κωδικας</b></p><pre><code>// your app's root module... angular.module('mymodule', [], function($httpprovider) { // use x-www-form-urlencoded content-type $httpprovider.defaults.headers.post['content-type'] = 'application/x-www-form-urlencoded;charset=utf-8'; /** * the workhorse; converts an object to x-www-form-urlencoded serialization. * @param {object} obj * @return {string} */ var param = function(obj) { var query = '', name, value, fullsubname, subname, subvalue, innerobj, i; for(name in obj) { value = obj[name]; if(value instanceof array) { for(i=0; i&lt;value.length; ++i) { subvalue = value[i]; fullsubname = name + '[' + i + ']'; innerobj = {}; innerobj[fullsubname] = subvalue; query += param(innerobj) + '&amp;'; } } else if(value instanceof object) { for(subname in value) { subvalue = value[subname]; fullsubname = name + '[' + subname + ']'; innerobj = {}; innerobj[fullsubname] = subvalue; query += param(innerobj) + '&amp;'; } } else if(value !== undefined &amp;&amp; value !== null) query += encodeuricomponent(name) + '=' + encodeuricomponent(value) + '&amp;'; } return query.length ? query.substr(0, query.length - 1) : query; }; // override $http service's default transformrequest $httpprovider.defaults.transformrequest = [function(data) { return angular.isobject(data) &amp;&amp; string(data) !== '[object file]' ? param(data) : data; }]; }); </code></pre> θα πρέπει να κατεβάσεις το αρχείο ως έχει, αλλά για ποιο λόγο να κάνεις build; νεότερες οδηγίες στα ελληνικά υπάρχουν εδώ

[εικόνα]

[scrcpy: έλεγχος του android μέσω του υπολογιστή](https://cerebrux.net/2020/08/13/scrcpy-android-ipologistis/)

σήμερα θα δούμε πως μπορούμε να πλοηγηθούμε στο android κινητό με το ποντίκι μας μέσω του scrcpy. το scrcpy μπ… Κάνατε πολύ καλή δουλειά στο να συνοψίσετε τι είναι φοβερό στο Node.js. Η αίσθησή μου είναι ότι το Node.js είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για εφαρμογές όπου θα θέλατε να διατηρήσετε μια μόνιμη σύνδεση από το πρόγραμμα περιήγησης πίσω στον διακομιστή. Χρησιμοποιώντας μια τεχνική γνωστή ως ["long-polling"](https://en.wikipedia.org/wiki/Push_technology#Long_polling), μπορείτε να γράψετε μια εφαρμογή που στέλνει ενημερώσεις στον χρήστη σε πραγματικό χρόνο. Η πραγματοποίηση long polling σε πολλούς από τους γίγαντες του διαδικτύου, όπως το [Ruby on Rails](https://en.wikipedia.org/wiki/Ruby_on_Rails) ή το [Django](https://en.wikipedia.org/wiki/Django_%28web_framework%29), θα δημιουργούσε τεράστιο φόρτο στον διακομιστή, επειδή κάθε ενεργός πελάτης τρώει μια διεργασία του διακομιστή. Αυτή η κατάσταση ισοδυναμεί με επίθεση [tarpit](https://en.wikipedia.org/wiki/Tarpit_(networking)). Όταν χρησιμοποιείτε κάτι όπως το Node.js, ο διακομιστής δεν έχει ανάγκη να διατηρεί ξεχωριστά νήματα για κάθε ανοιχτή σύνδεση. 


Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να δημιουργήσετε μια [εφαρμογή συνομιλίας με βάση το πρόγραμμα περιήγησης](https://github.com/rivalslayer/node_chat) σε Node.js που δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου πόρους συστήματος για να εξυπηρετεί πολλούς πελάτες. Κάθε φορά που θέλετε να κάνετε αυτού του είδους τη μακροχρόνια αναζήτηση, το Node.js είναι μια εξαιρετική επιλογή. 


Αξίζει να αναφέρουμε ότι και η Ruby και η Python έχουν εργαλεία για να κάνουν κάτι τέτοιο ([eventmachine](http://rubyeventmachine.com/) και [twisted](https://twistedmatrix.com/trac/), αντίστοιχα), αλλά ότι το Node.js το κάνει εξαιρετικά καλά, και από την αρχή. Η JavaScript είναι εξαιρετικά καλά τοποθετημένη σε ένα μοντέλο ταυτόχρονης λειτουργίας βασισμένο σε callback, και υπερέχει εδώ. Επίσης, η δυνατότητα σειριοποίησης και αποσειριοποίησης με JSON εγγενές τόσο στον πελάτη όσο και στον διακομιστή είναι αρκετά έξυπνη.


Ανυπομονώ να διαβάσω άλλες απαντήσεις εδώ, αυτή είναι μια φανταστική ερώτηση.


Αξίζει να επισημάνουμε ότι το Node.js είναι επίσης εξαιρετικό για καταστάσεις στις οποίες θα επαναχρησιμοποιήσετε πολύ κώδικα σε όλο το χάσμα πελάτη/εξυπηρετητή. Το [Meteor framework](https://meteor.com) το κάνει αυτό πολύ εύκολο, και πολλοί άνθρωποι προτείνουν ότι αυτό μπορεί να είναι το μέλλον της ανάπτυξης ιστοσελίδων. Μπορώ να πω από την εμπειρία μου ότι είναι πολύ διασκεδαστικό να γράφεις κώδικα στο Meteor, και ένα μεγάλο μέρος αυτού είναι να ξοδεύεις λιγότερο χρόνο σκεπτόμενος πώς θα αναδομήσεις τα δεδομένα σου, ώστε ο κώδικας που εκτελείται στο πρόγραμμα περιήγησης να μπορεί εύκολα να τα χειριστεί και να τα μεταβιβάσει πίσω.


Εδώ είναι ένα άρθρο για το Pyramid και το long-polling, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι πολύ εύκολο να ρυθμιστεί με λίγη βοήθεια από το gevent: [*TicTacToe και Long Polling με την Pyramid*](http://michael.merickel.org/2011/6/21/tictactoe-and-long-polling-with-pyramid/). τελικά το έφτιαξα σβήνοντας οτιδήποτε στο σύστημα έχει σχέση με flatpak και επανεγκατάσταση. πιο συγκεκριμένα 
sudo find ~/ -name "flatpak" | xargs rm -r
sudo find / -name "flatpak" | xargs rm -r
sudo apt install flatpak

ολίγον τι επικίνδυνο αλλά δούλεψε. Αυτή είναι η γνώμη μου, αλλά? όπως ακριβώς και οι τάξεις περίπτωση δεν, θα ήθελα να εφαρμόσουν μια `copy`μέθοδο του είδους στην τάξη για να καταστεί δυνατή η τροποποίηση, διατηρώντας παράλληλα το αμετάβλητο, αλλά υπάρχει ορισμένες περιπτώσεις που δεν μπορώ να βοηθήσω να το μεταβλητό? Για παράδειγμα, όταν κάτι αναμένεται να γίνει η λειτουργία αντιγραφής είναι πολύ μεγάλη και αργή για την κατηγορία? όπως όταν η τάξη έχει τόσα πολλά συχνά τροποποιημένο μέλη. Και μην ανησυχείτε για χιλιάδες περιπτώσεις που επιπλέουν γύρω στη μνήμη, επειδή είναι αυτόματα GC'ed, οπότε το πιο πραγματικό πρόβλημα είναι ο χρόνος κόστος της αντιγραφής περιπτώσεις της κλάσης. Παρακαλώ πείτε μου εάν η γνώμη μου είναι κάπως λάθος :) το πρόβλημα λύθηκε.

επειδή είχαν κολλήσει και οι ρυθμίσεις συστήματος και το xournal έψαξα στο internet και βρήκα

ότι για να ξεκολλήσουν οι ρυθμίσεις συστήματος να χρησιμοποιηθεί η εντολή

systemsettings5 --style=breeze

άλλαξα το global theme και όλα λειτουργούν κανονικά <p><strong> συνολικά: </strong></p><p>τόσο το put όσο και το post μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία.</p><p>πρέπει να ρωτήσετε "σε τι εκτελείτε τη δράση;" να διακρίνετε τι πρέπει να χρησιμοποιείτε. ας υποθέσουμε ότι σχεδιάζετε ένα api για να κάνετε ερωτήσεις. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το post τότε θα το κάνετε σε μια λίστα ερωτήσεων. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το put τότε θα το κάνετε αυτό σε μια συγκεκριμένη ερώτηση.</p><p><strong> μεγάλη και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, έτσι ποιο πρέπει να χρησιμοποιήσω στο restful σχεδιασμό μου: </strong></p><p>δεν χρειάζεται να υποστηρίζετε τόσο το put όσο και το post.</p><p>το οποίο χρησιμοποιείται παραμένει στο χέρι σας. αλλά θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε το σωστό, ανάλογα με το αντικείμενο που αναφέρετε στο αίτημα.</p><p>μερικές σκέψεις:</p><ul> <li>ονομάζετε ρητά τα αντικείμενα url που δημιουργείτε ή αφήστε το διακομιστή να αποφασίσει; εάν τους ονομάσετε τότε χρησιμοποιήστε put. εάν αφήσετε τον διακομιστή να αποφασίσει στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε το post.</li> <li>put είναι idempotent, οπότε αν put ένα αντικείμενο δύο φορές, δεν έχει καμία επίδραση. αυτή είναι μια ιδιοκτησία της νίκαιας, οπότε θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το put όταν ήταν δυνατόν.</li> <li>μπορείτε να ενημερώσετε ή να δημιουργήσετε έναν πόρο με put με την ίδια διεύθυνση url αντικειμένου</li> <li>με το post μπορείτε να έχετε 2 αιτήματα που εισέρχονται ταυτόχρονα για τροποποιήσεις σε μια διεύθυνση url και μπορεί να ενημερώσουν διαφορετικά μέρη του αντικειμένου.</li> </ul><p><strong> ένα παράδειγμα: </strong></p><p> <a href="https://stackoverflow.com/questions/256349/what-are-the-best-common-restful-url-verbs-and-actions/256359#256359">έγραψα τα εξής ως μέρος μιας άλλης απάντησης σχετικά με το so</a> :</p><blockquote> <p><strong> post: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για την τροποποίηση και την ενημέρωση ενός πόρου</p> <pre><code>post /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι το ακόλουθο είναι ένα σφάλμα:</p> <pre><code>post /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>εάν η διεύθυνση url δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείτε το post για να το δημιουργήσετε ενώ καθορίζετε το όνομα. αυτό θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα ένα σφάλμα 'πόρος δεν βρέθηκε' επειδή το <code>&lt;new\_question&gt;</code> δεν υπάρχει ακόμα. πρέπει πρώτα να τοποθετήσετε τον πόρο <code>&lt;new\_question&gt;</code> στον διακομιστή.</p> <p>θα μπορούσατε όμως να κάνετε κάτι τέτοιο για να δημιουργήσετε πόρους χρησιμοποιώντας post:</p> <pre><code>post /questions http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι σε αυτήν την περίπτωση το όνομα του πόρου δεν έχει καθοριστεί, η διαδρομή url των νέων αντικειμένων θα σας επιστραφεί.</p> <p><strong> σημειωση: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενός πόρου ή για την αντικατάστασή του. ενώ ορίσετε τους πόρους νέα διεύθυνση url.</p> <p>για έναν νέο πόρο:</p> <pre><code>put /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>για να αντικαταστήσετε μια υπάρχουσα πηγή:</p> <pre><code>put /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre></blockquote>