آیا تنها یک ساعت تفکّر، از عبادات طولانی مدت ارزش‌مندتر است؟
آیا این درست است که می‌گویند یک ساعت تفکّر در مورد خدا از هفتاد سال عبادت با ارزش‌تر است؟
قران کریم ، بارها و بارها بشر را به تفکر و تعقل دعوت می­‌نماید ؛ زیرا تفکر ، زیربنای ایمان واقعی هر فردی بوده و بعد از ایمان است که دیگر عبادات معنا خواهد داشت. بر این اساس هیچ دور از ذهن نخواهد بود که تفکر را - که خود نوعی عبادت است - ارزش‌مندتر از دیگر عبادات بدانیم. روایات فراوانی صریحا ناظر به همین واقعیت‌اند: حسن صیقل نقل می‌­کند که به امام صادق‌ ع عرضه داشتم: ایا یک ساعت اندیشه ، ارزش‌مندتر از یک شب تهجد و شب‌­زنده‌­داری است ؟ ! امام فرمود: بله ! چنین سخنی از پیامبر اکرم ص منقول است ! پرسیدم: اکنون چگونه یک فرد می‌­تواند خود را به اندیشه وادارد ؟ ! فرمودند: به عنوان نمونه و برای تمرین به خانه‌­های قدیمی و به خرابه‌­ها گذر کند ، انها را مخاطب قرار دهد و بگوید: انان‌که تو را ساختند اکنون کجایند ؟ ! انان‌که در تو زندگی می­‌کردند ، اکنون چه سرنوشتی دارند ؟ ! چرا از انان سخن نمی‌گویی ؟ ! [ 1 ] از امام صادق ع نقل است: یک ساعت اندیشه ، ارزش‌مندتر از یک سال عبادت است. خداوند می‌­فرماید همانا صاحبان عقل ، پند خواهند گرفت. [ 2 ] همچنین از پیامبر اکرم ص روایت شده است ؛ یک ساعت اندیشه حتی از هفتاد سال عبادت هم ارزش‌مندتر است. [ 3 ] اکنون ممکن است این پرسش پدید اید که با توجه به مقدارهای مختلف عبادات که در این روایات وجود دارد ، ایا انها با هم متضاد نیستند ؟ ! پاسخ ، منفی است و چنین تضادی وجود ندارد. دلیل ان‌را فیض کاشانی به اختصار چنین بیان کرده است: اختلاف در مورد مقدار عبادتی که با یک ساعت اندیشه مقایسه شده است ، ناشی از چند مطلب است: اول. ژرفنای تفکر در افراد مختلف ، متفاوت است. دوم. اندیشوران ، خود نیز دارای مراتب و درجاتی می­‌باشند. سوم. انچه اندیشه در مورد ان انجام می­‌شود نیز متفاوت است. [ 4 ] روایاتی وجود دارند که جمع‌بندی فوق را تایید می­‌کنند. به عنوان نمونه ، دو روایت ذیل ، ناظر به ان هستند که تنها برخی تفکرها و اندیشه‌­های ویژه هستند که توانایی برابری با هفتاد سال عبادت را دارند: پیامبر اعظم ص فرمود: فعالیت یک ساعت فرمان‌روای عادل -که به طور طبیعی نیاز به تفکر و اندیشه فراوان دارد- ارزش‌مندتر از هفتاد سال عبادت است. [ 5 ] روایتی نیز به امام ششم ع منتسب است ، مبنی بر این‌که یک گام که در میدان‌های جلال و هیبت پروردگار برداشته می‌­شود و طی ان ، ضمن ان‌که انسان از خدایش حیا می‌کند به سوی او نیز رهسپار می­‌شود ، بهتر از هفتاد سال عبادت است. [ 6 ]   [ 1 ] . کوفی اهوازی ، حسین بن سعید ، الزهد ، ص 15 ، قم ، المطبعه العلمیه ، 1402ق. [ 2 ] . عیاشی ، محمد بن مسعود ، تفسیر العیاشی ، ج 2 ، ص 208 ، تهران ، المطبعه العلمیه ، 1380ق. [ 3 ] . مجذوب تبریزی ، محمد ، الهدایا لشیعه ائمه الهدی ، ج 1 ، ص 207 ، قم ، دار الحدیث ، 1429ق. [ 4 ] . فیض کاشانی ، محسن ، تفسیر الصافی ، ج 1 ، ص 409 ، تهران ، مکتبه الصدر ، 1415ق. [ 5 ] . شیخ کلینی ، کافی ، ج 7 ، ص 175 ، ح 8 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، 1407ق. [ 6 ] . مصباح الشریعه ، ص 189 ، بیروت ، اعلمی ، 1400ق.
خیر. روایاتی که درباره‌ی مقدار و کیفیت ثواب نماز و روزه در روزها و ماه‌های خاص ، یا نماز و روزه در محل‌های خاص ؛ مانند مکه و مدینه وارد شده است ، دلیل بر بالا بودن ارزش و ثواب عبادت در چنین زمان‌ها و مکان‌های است. اما از نظر جانشینی چنین اعمالی ، برای اعمال واجبی که از انسان قضا شده - مانند نماز و روزه و ... - در صورتی که با نیت قضا انجام شوند ، هر روز جایگزین یک‌روز خواهد بود ، نه بیشتر از ان. به بیانی دیگر ، بدیهی است که این روزه هنگامی جایگزین روزه‌ی قضای ماه رمضان می‌شود که نیت شخص روزه‌دار ، نیت قضای رمضان باشد ، و الا اگر نیت روزه‌ی مستحبی کند ، نه تنها جایگزین قضای رمضان نمی‌شود ، بلکه اساسا تا زمانی که انسان قضای روزه‌ی واجب بر ذمه‌اش باشد ، نمی‌تواند روزه‌ی مستحبی بگیرد ، برخلاف نماز که با داشتن نماز قضا ، می‌تواند نماز مستحبی بخواند. [ 1 ] [ 1 ] . خامنه‌ای ، السید علی ، اجوبه الاستفتاات فی الصوم ، ص21. عبادت یعنی اظهار تذلل و اطاعت از فرامین خداوند و پیروی از دستورات خداوند در زندگی روزمره. عبادت درجاتی دارد ، بالاترین ان عبادتی است که از روی شناخت و معرفت به خداوند باشد.عبادت دارای شکل ها ، روش ها و شیوه هایی است ، اما بهترین شیوه های عبادت شیوه هایی است که توسط ایات قران و حضرات معصومین ( ع ) بیان شده و خود بدان شیوه ها عمل می کردند. هر چند همه احکام بر اساس مصالح و مفاسد است ؛ و هر حکمی دارای فلسفه و علتی است ؛ ولی بیان و کشف علت تمام جزئیات احکام ، کار بسیار مشکلی است ؛ نهایت اینکه بتوان ضوابط کلی برای احکام بیان نمود ؛ که البته کلیت در اینجا به معنای اکثری است که قابل استثناست. با در نظر داشتن این نکات در مورد علت خواندن نماز در موقع خاص مطالبی مطرح شده است همانند اینکه خداوند می خواهد پیش از هر کاری ، ذکر و عبادت او انجام گیرد و نماز و یاد خدا سراغازی باشد برای کارهای مهم زندگی انسان که شروع انها در پنج وقت نماز است ، علاوه اینکه خداوند خواسته است اهمیت توجه به زمان و ارزش ان را به مسلمان گوشزد نماید. از یک منظر ، هر کار خیری که از طرف بنده انجام می‌شود را می‌توان به عنوان هدیه‌ی کوچکی از او به پروردگارش ارزیابی نمود ؛ اما از منظر دیگر که خداوند کمال مطلق است و این‌گونه نیست که با هدیه یک کار خیر ، مقامش ارتقا یابد ، کار نیکی که پاداشش به معصومین ع هدیه داده شده و موجب ارتقای جایگاهشان می‌شود ، در مورد خداوند معنا ندارد. در مورد قران کریم نیز ما می‌توانیم عملی را انجام دهیم و از خدا بخواهیم تا پاداش ان‌را گسترش فرهنگ قرانی در جامعه قرار دهد ؛ اما خود قران کریم سخن خدا است و همان‌گونه که منطقی نیست که عملی را انجام داده و ثوابش را به خود خدا هدیه دهیم ، هدیه‌ی پاداش یک عمل به کلام خدا نیز وجهی ندارد و در روایات نیز بدان اشاره نشده است. سلام وقت بخیر.

فرق جزئی دارن.

وقتی میگیم think of، اکثرا وقتیه که یه ایده ای به ذهنمون اومده باشه و به اصطلاح نزدیکتر فارسیش، فکری کرده باشیم ، ولی وقتی میگیم think about ، بیشتر یعنی اینکه در مورد یه چیزی داریم فکر میکنیم، حالا یا فکرمون مشغولشه، یا میخوایم تصمیمی بگیریم، یاد کسی یا خاطره ای بیفت… سلام دوست عزیز

الان این سوال گرامری هست یا نقد ادبی ؟

قطعا همونطور که میگن راه های رسیدن به خدا هزار تاست. راه های بیان یک مطلب واحد هم میتونه هزارتا باشه. اگه قرار بود هر چیزی فقط با یک شیوه نگارش بشه که اصلا دانشی به اسم ادبیات بوجود نمی اومد. جهت تعیین شب قدر و عید فطر طبق شهر و منطقه ای که فعلا در ان سکونت دارید ، عمل نمایید. ضمائم: پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال ، چنین است: [ 1 ] حضرت ایت الله العظمی خامنه ای ( مد ظله العالی ) : بر اساس افق محلى که فعلا در ان سکونت دارید ، عمل کنید. حضرت ایت الله العظمی مکارم شیرازی ( مد ظله العالی ) : در هر شهر و منطقه ای که باشید طبق افق همان محل عمل بفرمایید. توجه داشته باشید شب ، همان قرار گرفتن سایۀ قسمتى از کرۀ زمین بر روى قسمت دیگر است. بنابراین ، اگر شب قدر مثلا از مکه شروع شود تا زمانى که این سایه تمام کرۀ زمین را فرا گیرد شب قدر ادامه دارد. و در واقع شب قدر 24 ساعت طول مى کشد ، و در تمام کرۀ زمین یک شب است. حضرت ایت الله العظمی صافی گلپایگانی ( مد ظله العالی ) : شب قدر بر مبنای تعیین شما می باشد که اول ماه چه روزی بوده است و نسبت به عید فطر مسئله روشن است اگر در شب سی ام ماه رؤیت شود فردای ان عید می باشد و الا بعد از اکمال سی روز عید فطر می باشد. [ 1 ] . استفتا از دفاتر ایات عظام: خامنه ای ، مکارم شیرازی ، صافی گلپایگانی ( مد ظلهم العالی ) توسط سایت اسلام کوئست. پاسخ به سوال مذکور را می توان در قالب چند نکته بیان نمود:


1. وقتی گفته می شود: « پیش از آفرینش جهان»، یعنی به یک زمان خاص اشاره می شود. در حالی که خود قید «زمان» هم از مخلوقات الهی است. و خداوند متعال، در قالب زمان نمی گنجد زیرا که او فراتر از این حرف هاست و خودش آفریننده ی زمان است.
2. خداوند متعال، همیشه بوده و هست و خواهد بود. صفات او هم به همین شکل تداوم دارند. مثلا می توان گفت: خدای تبارک و تعالی، همیشه لطیف بوده و هست و خواهد بود. یا او، همواره رازق و خالق و صانع و ... بوده و هست و خواهد بود.
3. برخی از علما، با توجه به نکته ی دوم نظر بر آن دارند که: خداوند همیشه فیض دارد و لطف خود را به مخلوقات خود می رساند. همان طور که در روایتی از حضرت امیرالمومنین (ع) نقل شده که: تصور نکنید که شما اولین یا آخرین مخلوقات خدا هستید. بلکه قبل از شما و بعد از شما، هزاران هزاران بوده اند و خواهند بود.
4. بنابر روایات، انسان برای کسب خداشناسی بهتر است به صفات او تفکر کند و در امور این چنینی که انسان را دچار شبهه و تردید می کنند، تفکر نکند. ( تَفَکَّرُوا فِی کُلِّ شَیءٍ وَ لَا تَفَکَّرُوا فی ذَاتِ اللهِ) - نهج الفصاحه. مجموعه کلمات قصار حضرت رسول (ص).- چون ذهن او محدود است و خداوند نامحدود است. و وجودی نامحدود را نمی توان در چیزی محدود گنجانید. فلاسفه و دانشمندان برای لزوم خداجوئی و ضرورت اعتقاد به خداوند ، سه انگیزه اساسى ذکر کرده اند: 1. انگیزه عقلی: که از ان به عنوان تمایلات عالى یا غریزه جلب منفعت و دفع ضرر یاد مى شود. منظور غریزه ای است که انسان به خاطر ان ، خود را موظف مى بیند که نسبت به هر موضوعى که با سرنوشت او ( از نظر سود و زیان ) رابطه اى دارد برخوردى جدى کند. 2. انگیزه عاطفی: این یک واقعیت است که هرکس به دیگرى خدمتى کند یا نعمتى بخشد عواطف او را متوجه خود مى سازد ، و به صاحب خدمت و نعمت علاقه مند مى شود ، میل دارد او را کاملا بشناسد و از او تشکر کند ، و هر قدر این نعمت مهم تر و فراگیرتر باشد تحریک عواطف به سوى منعم و شناخت او بیشتر است. 3. انگیزه فطرى: منظور از فطرت همان احساسات درونى و درکى است که هیچ گونه نیازى به استدلال عقلى ندارد. کشش به سوى مذهب مخصوصا شناخت خدا نیز یکى از این احساسات ذاتى و درونى است ، بلکه از نیرومندترین انگیزه ها در اعماق سرشت و جان همه انسان ها است. به همین دلیل هیچ قوم و ملتى را نه در امروز و نه در گذشته تاریخ مشاهده نمى کنیم که نوعى از عقائد مذهبى بر فکر و روح انها حکم فرما نباشد ، و این نشانه اصالت این احساس عمیق است. 1. از ان جا که نماز در حقیقت فرصتی است تا انسان با خدای خویش صحبت کند ، و این توفیقی است که از جانب حضرت دوست ، نصیب بندگانش می شود تا بتوانند در طول شبانه روز دقایقی را با معبود خویش به مناجات بپردازند ؛ [ 1 ] لذا درخواست پیامبران و اولیای الهی از خداوند این بود که ما را توفیق ده تا در زمره نمازگزاران باشیم. قران کریم از زبان حضرت ابراهیم خلیل ( ع ) چنین نقل می کند: رب اجعلنی مقیم الصلاه و من ذریتی ربنا و تقبل دعا ؛ [ 2 ] پروردگارا ، مرا برپا کننده نماز قرار ده ، و از فرزندانم ( نیز چنین فرما ) ، پروردگارا دعاى مرا بپذیر. این مسئله ان قدر برای ابراهیم ( ع ) اهمیت دارد که بعد از درخواست از خدا ، دوباره می فرماید این درخواست مرا اجابت کن. 2. علاوه بر شوق و اشتیاقی که انسان را وادار می کند تا وی برای مناجات و سخن گفتن با معشوقش هیچ فرصتی را از دست ندهد ، برخی کارهای طبیعی ؛ مانند دیر نخوابیدن ، تنظیم ساعت هشدار و ... نیز می تواند انسان نمازگزار را در این مهم به کمک نمایند. 3. راهکارها و دستور العمل هایی نیز در ضمن روایات از سوی پیامبر ( ص ) و ائمه ( ع ) به ما رسیده است که انها نیز بهترین راهکار برای به موقع بیدار شدن جهت اقامه نماز صبح خواهند بود. امام صادق ( ع ) از پیامبر گرامی اسلام ( ص ) نقل می کند: عن ابی عبد الله ( ع ) قال قال النبی ( ص ) من اراد شیئا من قیام اللیل و اخذ مضجعه فلیقل- بسم الله اللهم لا تؤمنی مکرک و لا تنسنی ذکرک و لا تجعلنی من الغافلین اقوم ساعه کذا و کذا الا وکل الله عز و جل به ملکا ینبهه تلک الساعه ؛ [ 3 ] هر کس که بخواهد شب برای عبادت برخیزد ؛ چون در بستر خود خوابید بگوید: ( بسم الله ) بار خدایا مرا از مکر خود اسوده مدار ، یاد خودت را از خاطرم مبر و مرا در گروه غافلان قرار مده ، من در فلان ساعت برخیزم. محققا خدای متعال برای او فرشته اى می گمارد که او را همان ساعت بیدار کند. همچنین امام صادق ( ع ) خود در این زمینه می فرماید: عن ابی عبد الله ( ع ) قال: ما من احد یقرا اخر الکهف عند النوم الا تیقظ فی الساعه التی یرید ؛ [ 4 ] هیچ کس نیست که ( ایه ) اخر سوره کهف [ 5 ] را هنگام خوابیدن بخواند ، مگر این که در هر ساعتى که بخواهد از خواب بیدار شود. [ 1 ] . اننی انا الله لا اله الا انا فاعبدنی و اقم الصلاه لذکری ؛ من الله هستم ؛ معبودى جز من نیست ! مرا بپرست ، و نماز را براى یاد من بپادار. طه ، 14. [ 2 ] . ابراهیم ، 40. [ 3 ] . کلینی ، محمد بن یعقوب ، کافی ، محقق ، مصحح غفارى ، على اکبر ، اخوندى ، محمد ، ج 2 ، ص 540 ، دار الکتب الاسلامیه ، تهران ، چاپ چهارم ، 1407ق. [ 4 ] . همان. [ 5 ] . اخرین ایه سوره کهف این ایه است: قل انما انا بشر مثلکم یوحى الی انما الهکم اله واحد فمن کان یرجوا لقا ربه فلیعمل عملا صالحا و لا یشرک بعباده ربه احدا .