آیات و روایات در ارتباط با فخرفروشی چه نظری دارند؟
آیا در آیات قرآن و کلام امام علی(ع) از فخرفروشی نهی شده است؟
واژه‌ی فخر به معنای خودستایی به صفات ، [ 1 ] خود بزرگ‌‌بینی ، [ 2 ] مباهات کردن به اموری ؛ مانند اصل و نسب ، ‏ [ 3 ] و ادعای عظمت ، بزرگی و شرافت در امور ذاتی یا خارج از ذات است. [ 4 ] اثار فخرفروشی فخرفروشی اثار مخربی دارد که در قران به برخی از انها اشاره شده است: 1. اعراض از یاد خدا و اخرت: تفاخر باعث می‌شود که انسان از یاد خدا و اخرت محروم شود: الهاکم التکاثر ، حتى‏ زرتم المقابر ؛ [ 5 ] افزون طلبى و تفاخر شما را به خود مشغول داشته و از خدا غافل نموده است. تا ان‌جا که به دیدار قبرها رفتید و قبور مردگان خود را برشمردید و به ان افتخار کردید . 2. بخل‏ورزى: تفاخر باعث می‌شود که انسان از کمک به دیگران محروم شود: ... ان الله لا یحب من کان مختالا فخورا ، الذین یبخلون ... ؛ [ 6 ] خداوند ، کسى را که متکبر و فخرفروش است ، و از اداى حقوق دیگران سرباز می‌زند ، دوست نمى‏دارد. انها کسانى هستند که بخل می‌‏ورزند. 3. تکبر: تفاخر باعث می‌شود که انسان خود را از دیگران برتر بداند و به انها تکبر ورزد: و لا تصعر خدک للناس ... ان الله لا یحب کل مختال فخور ؛ [ 7 ] پسرم ! با بی‌‏اعتنایى از مردم روى مگردان ، و مغرورانه بر زمین راه مرو که خداوند هیچ متکبر مغرورى را دوست ندارد. 4. نادیده گرفتن فضل خدا و نعمت‌های او: تفاخر باعث می‌شود که انسان فضل الهی را بر خود کتمان کند: ...ان‏ الله‏ لا یحب‏ من‏ کان‏ مختالا فخورا ، الذین ... و یکتمون ما اتاهم الله‏ من‏ فضله‏... ؛ [ 8 ] زیرا خداوند ، کسى را که متکبر و فخرفروش است ، و از اداى حقوق دیگران سرباز می‌زند ، دوست نمی‌‏دارد. ... و انچه را که خداوند از فضل و رحمت خود به انها داده ، کتمان می‌‏نمایند. 5. محرومیت از محبت خدا: تفاخر باعث می‌شود که انسان از محبت خدا به خود محروم بماند: ... ان الله لا یحب من کان مختالا فخورا . [ 9 ] ... ان الله لا یحب کل مختال فخور . [ 10 ] خودداری از پذیرش حقیقت: فخرفروشی باعث می‌شود که انسان از پذیرش حقیقت و پیروی از انبیای الهی خودداری کند: ... انا بما ارسلتم به کافرون‏. و قالوا نحن اکثر اموالا و اولادا .... . [ 11 ] ایجاد زمینه‌های هلاکت و نابودى: تفاخر باعث می‌شود که انسان زمینه نابودی خود را فراهم نماید: فخرج على‏ قومه فى زینته ... . فخسفنا به وبداره الارض .... . [ 12 ] کیفر اخرتى ، [ 13 ] از بین رفتن نعمت‌ها و نزول عذاب در دنیا. [ 14 ] زمینه‌های تفاخر برای فخرفروشی زمینه‌های متعددی وجود دارد که قران به برخی از انها ؛ مانند فرزند ، [ 15 ] مال ، [ 16 ] جمعیت ، [ 17 ] قدرت‏ ، [ 18 ] موقعیت اجتماعى‏ ، [ 19 ] نعمت‏ ، [ 20 ] دنیاطلبی [ 21 ] وسوسه‌های شیطان [ 22 ] اشاره کرده است. نکوهش فخرفروشی با توجه به اثرات مخرب فخرفروشی ، این رفتار ناپسند بارها در قران مورد نکوهش قرار گرفته است که به برخی از انها در همین پاسخ اشاره شد. علاوه بر این ، در روایات نیز این خصلت مورد مذمت قرار گرفته است: 1. امام علی ع : و اعتمدوا وضع‏ التذلل‏ علی‏ روسکم‏ و القا التعزز تحت اقدامکم و خلع التکبر من اعناقکم و اتخذوا التواضع مسلحه بینکم‏ و بین عدوکم ابلیس و جنوده فان له من کل امه جنودا و اعوانا و رجلا [ رجلا ] و فرسانا ...‏‏ ؛ [ 23 ] گوهر تواضع بر سر خود قرار دهید ، کبر را زیر پای خود بیاندازید ، حلقه‌ی تکبر از گردن خود باز کنید ، و فروتنی را سنگر بین خود و دشمنتان یعنی شیطان و لشگرش‏ قرار دهید ؛ زیرا این موجود خطرناک را از هر ملتی لشگر و یاران و پیاده و سوارانی دارد. 2. امام علی ع : فلا تنافسوا فی عز الدنیا و فخرها ... فان عزها و فخرها الی انقطاع و ان زینتها و نعیمها الی زوال و ... ؛ [ 24 ] پس در عزت و فخر کردن به دنیا رقابت نکنید ، ... زیرا عزت و فخرش از میان می‌رود و زیور و نعمتش فانی می‌شود. 3. امام علی ع : ما لابن ادم و الفخر و اوله نطفه و اخره جیفه لا یرزق نفسه و لا یدفع حتفه ؛ [ 25 ] پسر ادم را چه با فخر و نازیدن که اول او منى و اخرش مردار بدبو است ، نه خود را روزى می‌دهد و نه مرگ خویش را دفع می‌نماید 4. امام علی ع : ... و لا تفحزن [ تفخرن‏ ] [ تفرحن‏ ] بمرتبه نلتها [ بلغتها ] من غیر منقبه ؛ [ 26 ] و به مرتبه‌‌ای که بدون سختی به ان رسیده باشی ، افتخار مکن. 5. امام علی ع : لا حمق اعظم من الفخر ؛ [ 27 ] حماقتی بزرگ‌تر از فخر کردن نیست. با این وجود ، اما گاهی خود را کوچک و تحقیر کردن نه تنها جایز نیست که فخر کردن مورد سفارش است ، چنان‌که قران کریم در مورد داوود و سلیمان ع می‌فرماید: و لقد اتینا داود و سلیمان علما و قالا الحمد لله الذی فضلنا على‏ کثیر من عباده المؤمنین ؛ ما به داوود و سلیمان دانش دادیم. گفتند: سپاس از ان خدایى است که ما را بر بسیارى از بندگان مؤمن خود برترى داد. و مانند ‌جایی که انسان خود را معرفی نماید تا جایگاه اصلی خود را بیان کند. یا ان‌جا که برخی در صدد نادیده گرفتن سوابق و خدمات انسان ، و ضربه زدن به شخصیت وی باشند. در این‌گونه موارد ، فخر نمودن به سوابق نه تنها مذموم نیست که گاهی لازم و ضروری است. چنان‌که امام علی ع اقدام به این کار نمود ، ان‌جا که در مسئله‌ی خلافت ، موقعیت خود را بیان می‌کند و می‌فرماید: ... شایستگى من به خلافت و موقعیت من در نظام ان مانند سنگ اسیاب است که محور گردش و اساس چرخ بوده ، و من مانند کوه سر به فلک کشیده هستم که از دامنه‌ی ان سیل روان است و پرنده‏‌اى را به قله ان با همه اوج‌‌‏گیرى راهی نیست.  بنابراین ، بیان فضایل و برتری‌های شخصی ، لزوما به معنای تکبر و خودستایی نیست و گاه می‌توان جهت روشن‌گری بدان اقدام کرد. [ 28 ] ، [ 29 ]   [ 1 ] . ابن منظور ، محمد بن مکرم ، لسان العرب ، محقق ، مصحح ، میر دامادی ، جمال الدین ، ‏ ج 5 ، ص 48 ، بیروت ، دار الفکر للطباعه و النشر و التوزیع ، دار صادر ، چاپ سوم ، 1414ق. [ 2 ] . همان ، ج ‏5 ، ص 49. [ 3 ] . ‏طریحی ، فخر الدین ، مجمع البحرین ، تحقیق ، حسینی‏ ، سید احمد ، ج 3 ، ص 436 ، تهران ، کتابفروشی مرتضوی ، چاپ سوم ، 1375ش. [ 4 ] . مصطفوی ، حسن ، التحقیق فی کلمات القران الکریم ، ج 9 ، ص 38 ، تهران ، بنگاه ترجمه و نشر کتاب ، 1360ش. [ 5 ] . تکاثر ، 1 2.. [ 6 ] . نسا ، 36 37. [ 7 ] . لقمان ، 18. [ 8 ] . نسا ، 36 37. [ 9 ] . نسا ، 36. [ 10 ] . لقمان ، 18. [ 11 ] . سبا ، 34 35. [ 12 ] . قصص ، 76 81. و نیز ر.ک: مریم ، 73 74. [ 13 ] . تکاثر ، 1- 6. [ 14 ] . کهف ، 34 و 37 و 40 و 41 ؛ حدید ، 20. [ 15 ] . سبا ، 35. [ 16 ] . کهف ، 32 34 ؛ سبا ، 35. [ 17 ] . تکاثر ، 1 2. [ 18 ] . فصلت ، 15 ؛ زخرف ، 51 52. [ 19 ] . توبه ، 19 ؛ مریم ، 73. [ 20 ] . هود ، 10 ؛ حدید ، 23. [ 21 ] . حدید ، 20. [ 22 ] . نسا ، 38. [ 23 ] . سید رضی ، محمد بن حسین ، نهج البلاغه ، محقق ، صبحی صالح ، ص 288 ، قم ، هجرت ، چاپ اول ، 1414ق. [ 24 ] . همان ، ص 144. [ 25 ] . تمیمی امدی ، عبد الواحد بن محمد ، تصنیف غرر الحکم و درر الکلم ، محقق ، مصحح ، درایتی ، مصطفی ، ص 311 ، قم ، دفتر تبلیغات اسلامی ، چاپ اول ، 1366ش. [ 26 ] . همان. [ 27 ] . همان. [ 28 ] . وصف خدا از خویشتن ، 11876 ؛ گفتگوی علی ع و زهرا س ، 11085 ؛ وجه الله بودن امام علی ع ، 8680 ؛ فضایل امام علی ع ، 59254. [ 29 ] . برای اطلاعات بیشتر در این زمینه ، ر. ک: هاشمى رفسنجانى ، اکبر ، برخى از محققان مرکز فرهنگ و معارف قران‏ ، فرهنگ قران ،   ص 243 253 ، ‏قم ، بوستان کتاب‏ ، چاپ اول ، 1384ش.
روایاتی وجود دارند که برای هریک از شیعه و محب تعریفی جداگانه ارائه می کنند. از جمله این روایات ، گزارش ملاقات گروهی از اهل خراسان با امام رضا ع است که گزارش ان با اندک تفاوت هایی در کتب روایی مانند المناقب علوی قرن پنجم ، [ 1 ] الاحتجاج طبرسی متوفای 588ق ، [ 2 ] تفسیر منسوب به امام حسن عسکری ع ، [ 3 ] بحار الانوار [ 4 ] و ... امده است که بدون ان که به بررسی سند و محتوای ان بپردازیم ، تنها به ترجمه این روایت ، مطابق نقل الاحتجاج بسنده می کنیم: امام حسن عسکری ع فرمود: وقتى مامون ، حضرت رضا ع را ولیعهد خود قرار داد ، دربان ان حضرت امد و عرض کرد: جمعیتى دم در ایستاده اجازه می خواهند حضور شما مشرف شوند و می گویند: ما از شیعیان على ع هستیم ! حضرت رضا ع فرمود: من کار دارم انها را برگردان ، دربان انها را برگرداند ، روز بعد امدند و همچون روز گذشته خود را معرفى کردند باز دربان انها را برگرداند روز سوم و چهارم تا دو ماه هر روز می امدند ولى اجازه ملاقات نمی یافتند بعد از دو ماه به دربان گفتند: به اقاى ما بگو: ما شیعیان پدر شما حضرت على بن ابی طالب ع هستیم اما چون شما به ما اجازه ملاقات ندادید ، مورد شماتت دشمنان قرار گرفتیم. ما بر می گردیم ولى از شدت شرمندگى و خجلت از شهر و وطن خود اواره می شویم ؛ زیرا دیگر نمی توانیم شماتت و سرزنش دشمنان را تحمل کنیم ! حضرت رضا ع به دربان فرمود: به انها اجازه ورود ده ، انها وارد شدند و به ان حضرت سلام کردند ولى حضرت نه جواب سلام فرمود و نه اجازه نشستن داد و انان همچنان ایستاده بودند و عرض کردند: بعد از این همه سختگیری در دادن اجازه ملاقات ، دلیل این برخورد خشن و تحقیرامیز چیست ؟ ! دیگر چه چیزی برای ما باقی مانده است ؟ ! ان حضرت فرمود: این ایه را بخوانید: و انچه از رنج و مصائب به شما می رسد همه از دست اعمال زشت خود شماست در صورتى که خدا بسیارى از اعمال بد را عفو می کند ، [ 5 ] من درباره شما از پروردگارم پیروى کردم و همچنین به رسول خدا و امیر المؤمنین و پدران پاکم ع اقتدا نمودم انها شما را عتاب نمودند من هم پیروى کردم . گفتند: اى پسر رسول خدا ! چرا ؟ امام ع فرمود: زیرا شما ادعا کردید که شیعه امیر المؤمنین على بن ابی طالب ع هستید. واى بر شما ، شیعه امیر المؤمنین ع افرادى مانند حسن ع ، حسین ع ، ابوذر ، سلمان ، مقداد ، عمار و محمد بن ابی بکر هستند که هیچ یک از دستورات خدا را مخالفت نکرده و همچنین هیچ کدام از محرمات او را انجام ندادند ، شما هم می گوئید ما از شیعیان ان حضرت هستیم در حالى که در بیشتر اعمال مخالف اوئید و در بسیارى از واجبات کوتاهى می کنید ، حقوق برادران دینى را سبک و کوچک می شمارید ، و جایى که مورد تقیه نیست تقیه می کنید ولى در مواردى که چاره اى جز تقیه نیست این وظیفه بزرگ را انجام نمی دهید اگر بجاى ادعاى تشیع می گفتید ، شما از وابستگان و دوستان ان حضرت هستید ، دوستان او را دوست و دشمنانش را دشمن می دارید من ادعاى شما را تکذیب نمی کردم و می پذیرفتم ولى شما مقام بلندى را ادعا کردید که اگر کردارتان این گفته شما را تصدیق نکند هلاک و نابود شدید مگر این که خداوند با رحمت خویش جبران فرماید . گفتند: اى پسر پیامبر ! ما از خدا طلب امرزش می کنیم و از این گفته بیجا به سوى خدا توبه می کنیم و همچنان که مولاى مان ما را اموخت می گوئیم ما دوستان شما و دوستان دوستان شما و دشمن دشمنان شمائیم. حضرت رضا ع فرمود: خوش امدید اى برادران و اى دوستان من ، بالاتر بیائید ، بالا بیائید ، بالا بیائید ، انقدر انها را بالا برد تا به خود چسباند سپس به دربان خویش فرمود: چند بار اینها را از در خانه بازگرداندى ؟ گفت: شصت بار ، امام ع فرمود: پس شصت بار پشت سر هم به خانه انها برو به انها سلام کن و سلام مرا نیز برسان ؛ زیرا اینها چون امروز توبه کردند گناهانشان امرزیده شد و چون دوست و وابسته به ما هستند سزاوار و شایسته احترام اند ، بنابراین به ملاقات انها برو و وضع زندگى انها و خانواده شان را بررسى کن ، خرج زندگى و خیرات و مبرات به انها برسان ، و ناراحتی ها و مشکلات انها را برطرف کن . [ 1 ] . علوى ، محمد بن على بن الحسین ، المناقب الکتاب العتیق ، ص 174 175 ، قم ، دلیل ما ، چاپ اول ، 1428ق. [ 2 ] . طبرسی ، احمد بن علی ، الاحتجاج علی اهل اللجاج ، ج 2 ، ص 440 ، نشر مرتضی ، مشهد ، 1403 ق. [ 3 ] . حسن بن على ع امام یازدهم ، التفسیر المنسوب الى الامام الحسن العسکری ع ، ص 312 314 ، قم ، مدرسه الامام المهدی عج ، چاپ اول ، 1409ق. [ 4 ] . مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 65 ، ص 157 159 ، بیروت ، دار احیا التراث العربی ، چاپ دوم ، 1403ق. [ 5 ] . شوری ، 30. با توجه به اینکه در این سؤال مطالب و ادعاهایی مطرح شده است که هریک نیاز به پاسخ جداگانه ای دارد لذا در سه بخش ذیل بطور جداگانه مورد بررسی قرار گرفت : 1. عدم انحصار فضائل علی ( ع ) در شمشیر زدن و جهاد در راه خدا 2. علت عدم ذکر نام حضرت علی ( ع ) در قران 3. عدم منافات خاتمیت با امامت خواهشمند است برای دریافت جواب ، به پاسخ تفصیلی مراجعه شود. امام صادق ( ع ) می فرماید: براى على ( ع ) ارد را غربال نکرده ( مرغوب نمی ساختند ) ، و ایشان مى فرمود: کار این امت به خیر است تا ان زمان که لباس عجم نپوشند و غذاهای عجم نخورند ؛ در غیر این صورت ، خدا انان را خوار مى کند . نگاه اول به این روایت ؛ این گمان را به وجود می اورد که امام علی ( ع ) در مقام برتر دانستن عرب بر غیر عرب است و هم ردیف شدن عربها با غیر انها را موجب ذلت انها می داند. اما واقعیت مطلب این است که محتوای روایت ، ارتباطی به نکوهش عجم و تمجید عرب ندارد ؛ بلکه در بیان این است که مسلمانان باید ساده زیستی را سرلوحه زندگی خود قرار دهند و اگر از دنیاطلبان غیر مسلمان پیروی کنند ، به گمراهی کشیده خواهند شد. بخش های مختلف همین روایت و نیز روایات دیگر بر این معنا دلالت دارند. در کتاب کامل الزیارات ، روایتی از امام صادق ع نقل شده است: هر کس خاک قبر امام حسین ع را بفروشد ، گویا گوشت بدن ان حضرت را خرید و فروش کرده است . [ 1 ] درباره این حدیث باید گفت: 1. ابن قولویه سند این حدیث را به صورت مرفوع ، ذکر نموده و از این جهت جزو روایات غیر معتبر به شمار می اید. با این وجود ، به جهت توثیق عامی که نسبت به سند احادیث این کتاب صورت گرفته ، می توان این حدیث را پذیرفت. [ 2 ] 2. با فرض پذیرش و صحت چنین روایتی ، متن روایت صریح در نکوهش خاک خود قبر بوده که امیخته با گوشت و خون ان حضرت است و نه خاک مناطق اطراف. و در خاک قبر نیز فقها کراهت خرید و فروش را از ان استنباط کرده اند و نه حرمت ان. [ 3 ] 3. حتی با فرض این که همه منطقه حائر و یا شهر کربلا مشمول این حدیث باشد ، گرفتن وجه و خرید و فروش مهر و تسبیح ساخته شده از این خاک می تواند در قبال ساخت ان باشد و نه بابت خود خاک. 4. همان گونه که در هنگام خریدن قران از باب احترام ، مبلغی را به عنوان هدیه پرداخت می کنیم ، در هنگام خرید چنین خاکی نیز ، می توان این گونه عمل نمود. [ 1 ] . من باع طین قبر الحسین ع فانه یبیع لحم الحسین ع و یشتریه ؛ قمى ، ابن قولویه ، ابو القاسم ، جعفر بن محمد ، کامل الزیارات ، ص 286 ، نجف اشرف ، دار المرتضویه ، چاپ اول ، 1398ق. [ 2 ] . ر. ک: نمایه 87908 زندگی نامه جعفر بن محمد بن قولویه . [ 3 ] . حر عاملى ، محمد بن حسن ، وسائل الشیعه ، ج 24 ، ص: 228 ، ح 30405 ، قم ، مؤسسه ال البیت ، چاپ اول ، 1409ق. عید الزهرا و جشن گرفتن نهم ربیع الاول به دو جهت می‌تواند باشد:
نخست آنکه سالروز به امامت رسیدن حضرت ولی عصر امام زمان(عج) است، دومین مناسبت که بین برخی از مردم به غلط مشهور شده، سالروز قتل عمر بن خطاب است.


اما نسبت به امامت امام عصر از آن جهت که هشتم ربیع الاول روز شهادت امام حسن عسکری است و از آن به بعد امامت به عهده امام زمان حضرت ولی عصر سپرده می‌شود، شیعیان برای به امامت رسیدن امام زمان خشنودند و جشن می‌گیرند. با این کار یک نوع ابراز احساسات و عرض ارادت نسبت به آن وجود شریف و مادر بزر گوارش حضرت زهرا (س) می‌کنند، اما در عین حال هیچ گونه توصیه‌ای از سوی معصومین بر جشن گرفتن این روز نداریم.
دومین جهت که بین مردم به غلط مشهور گشته که سالروز قتل عمر، نهم ربیع الاول است، نیز بدون مستند و دلیل معتبر است. زیرا طبق منابع تاریخی فریقین (شیعی و سنی) عمر بن خطاب در روز بیست و سوم ذی الحجه ترور شد. پس از سه روز درگذشت. بنابر این او در اواخر ذی الحجه درگذشته است.  وقتل او در ۹ ربیع الاول فاقد دلیل معتبر است. بسیاری از بزرگان شیعه براین اتفاق نظر دارند که تاریخ قتل خلیفه دوم ۲۶ یا ۲۹ ذی الحجة سال ۲۳ هـ .ق است. على بن حسين مسعودى و یعقوبی ، دو تن از مورّخان بنام شیعه همچنین همه تاریخ نگاران اهل سنت بر همین عقیده بوده اند.


روز مرگ عمر ابن خطاب در منابع معتبر:


✅تاریخِ #دقیق قتل عُمَر بن خطاب به دست ابولولو :


طبق منابع تاریخی شیعه و سنی ، عمر بن الخطاب ( خلیفه دوم ) در بیست وششم ذی الحجه ترور شد و بعد از حدود سه روز درگذشت. بنابراین وی در آخر ذیحجه یا اول محرم درگذشته است. این مطلب را همه‌ ی مورخان اعم از شیعه و سنی در آثار خود آورده اند. بنابراین اقلیت قلیلی که در نهم ربیع الاول مراسم عمرکشان ( عید الزهرا یا فرحة الزهراء ) برگزار می کنند اساسا حدود هفتاد روز تأخیر می کنند و کارشان حتی اگر توجیه شرعی و عقلی دشته باشد ، دستکم از نظر تاریخی دچار اشکال است. 


✅برای اطمینان می توانید به منابع تاریخی زیر مراجعه فرمایید که همگی آخر ذی الحجه را به عنوان تاریخ قتل عُمَر بیان کرده اند:


✅منابع تاریخی #شیعه یا متمایل به تشیع :


۱. تاریخ ‏الیعقوبى ، یعقوبی، ج‏۲ ، ص۱۵۹ ، قرن سوم ، مولف آن شیعه است. همچنین تاریخ ‏یعقوبى/ ترجمه فارسی آیتی ، ج‏۲ ، ص۴۹
(به این منبع استناد کامل نمیشه)


۲. التنبیه ‏و الإشراف ، مسعودی ، ص۲۵۰ ، قرن چهارم ، مؤلف آن شیعه یا متمایل به تشیع است


۳. مروج ‏الذهب ، مسعودی ، ج‏۲ ص۳۰۴ و ص۳۲۱ ، قرن چهارم ، مولف آن شیعه یا متمایل به تشیع است.


۴. الفتوح ، ابن اعثم کوفی ، ج‏۲ ، ص۳۲۳ ، قرن چهارم ، مولف متمایل به تشیع است.


۵. مَسارّ الشیعه ، ص42 ، مؤلف: شیخ مفید (ره) پیشوای بزرگ شیعیان در اوایل قرن پنجم که خوشبختانه نسخه خطی اصلی این کتاب با دستخط مؤلف موجود است. در این کتاب نیز مرگ عمر در ذیحجه ذکر شده است. می دانیم که شیخ مفید(ره) از نظر عظمت علمی و تقوایی در حد عالی هستند تا جایی که برخی بر این باورند که به دریافت توقیع ( نامه ) از امام عصر (عج) مشرف شده اند. 


✅برخی دیگر از #منابع تاریخی:


۶. الإمامة و السیاسة ، مولف ناشناس، ج‏۱ ص۳۹ ، قرن سوم ، مذهب مولف: نامعلوم


۷. المعارف ، ابن قتیبه، ص ۱۸۳ ، قرن سوم ، مذهب مولف: سنی


۸. أنساب‏ الأشراف، بلاذری، ج‏۱۰، ص۴۱۷ ، قرن: سوم ، مذهبِ مولف: سنی


۹. الطبقات‏ الکبرى، محمد بن سعد، ج‏۳ ، ص:۲۵۸ ، قرن سوم ، مذهب مولف: سنی


۱۰. تاریخ ‏الطبری، طبری، ج‏۴، ص:۱۹۱ ، قرن چهارم ، مذهب مولف: سنی


✅بد نیست بدانیم که #علمای قدیم ما شیعیان درباره اینکه « عمر در ذیحجه کشته شده » اتفاق نظر داشته اند و حتی مرحوم علامه مجلسی(ره) نیز به این موضوع اعتراف کرده است 


?بحارالانوار، ج‏۳۱، ص ۱۱۸


✅البته مجلسی(ره) خود سعی کرده به هر قیمت شده #نهم ربیع الاول را تایید کند!! بعید نیست ایشان که در عصر صفوی می زیست از سوی حکومت یا جو جامعه تحت فشار بوده اند و از این رو به روایتی که از نظر سندی ضعیف است و از نظر متن نیز با مسلمات تاریخی و روایی در تعارض است استناد کرده اند! روایتی که مجلسی به آن استناد کرده از طریق دو راوی مجهول الهویه به احمد بن اسحاق قمی(ره) منسوب شده که سند و متن آن بسیارِ ضیعف است. 


✅کفعمی از ابن ادریس حلی (صاحب کتاب السرائر) نقل کرده که درباره تاریخ نهم ربیع گفته است: " مَنْ زَعَمَ أَنَّ عُمَرَ قُتِلَ فِیهِ فَقَدْ أَخْطَأَ بِإِجْمَاعِ أَهْلِ التَّوَارِیخِ وَ السِّیَرِ " ترجمه: « هر کس بپندارد عمر در نهم ربیع کشته شده به اجماع صاحبان کتب تاریخ و سیره در اشتباه است». سپس خود کفعمی تاریخ ذیحجه را صحیح دانسته می افزاید: « الإجماعُ حاصلٌ مِن الشیعةِ و أهلِ السنّةِ على ذلک» یعنی «شیعه و سنی بر این موضوع اتفاق نظر دارند»


?کفعمی، مصباح الکفعمی = جنة الأمان الواقیة ، ص: 511 و مجلسی، بحارالانوار، ج‏۳۱، ص ۱۱۹


خرافه\_عیدالزهرا



اینجا، در امنیت کامل #جلسه لعن برپا می کنند
آنجا، در افغانستان و پاکستان به این بهانه خون #شیعه را می ریزند.


✅لینک دانلود:


<https://goo.gl/7fWj6R>


خرافه\_عیدالزهرا



می گویند: ما #لعن میکنیم، اگر شیعه کشته شد هم بفدای حضرت زهرا... 


![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542613612.jpg) 


این جماعت #شیعه\_میلی نمی دانند که تامین امنیت و جان شیعیان آنقدر مهم است که وقتی به امام حسن(ع) گفته شد چرا نمی جنگید؟
در پاسخ یکی از دلایل را این ذکر کردند که جان شیعیان در خطر است 


خرافه\_عیدالزهرا



شیعیان #بددهن
علی(ع) حتی #یارانش را از ناسزا گفتن به سپاهیان معاویه منع کرد!


در جنگ صفین هنگامی که دو لشکر حق و باطل، سپاه امیرالمؤمنین علی (ع)و معاویه در مقابل هم صف آرایی کردند، گروهی از سربازان امیرالمؤمنین (ع) شروع کردند به لشگر شام #فحش\_دادن.


✅حضرت وقتی شنید بعضی از افراد سپاهش، دشنام می دهند و ناسزا می گویند. ایشان را از این کار نهی کرد و فرمود:


«من دوست نمی دارم که #شما این گونه #دشنام داده، مردمی بد زبان و ناسزاگوی باشید (زیرا فحش و ناسزاگویی، عمل زشت و ناپسندی است. و از طرفی اگر شما فحش بدهید، ممکن است این امر سبب دشمنی و کینه توزی بیشتر ایشان شود و مقابله به مثل کرده، به ما و شما حرف های رکیک زده، #فحش و #دشنام بدهند)، بهتر آن است که رفتار و کردار واقعی و احوال حقیقی ایشان را بیان کنید 


?نهج البلاغه خطبه198


خرافه\_عیدالزهرا



شخصی به امام صادق (ع) خبر داد که یکی از شیعیان در مسجد نشسته و #علنا به #خلفا دشنام می دهد. 


حضرت فرمودند: او را چه شده؟ خدا او را لعنت کند که متعرض ما شده است. خداوند متعال می فرماید: (به معبود) كسانى كه غير خدا را مى‏ خوانند دشنام ندهيد، مبادا آن ها (نيز) از روى (ظلم و) جهل، خدا را دشنام دهند.


✅منبع


و في الاعتقادات عنه (عليه السلام) أنه قيل له: إنا نرى في المسجد رجلا يعلن بسب أعدائكم و يسبهم فقال: ما له لعنه الله تعرض بنا قال الله «ولا تسبوا الذين يدعون» الآية".


? بحارالانوار، ج 71، ص 217.


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542614351.jpg) 


متن امام خامنه ای پاسخ به تمام شبهات درباره لعن کردن بعضی از افراد تاریخ اسلام است .این فتوا حاکی از بصیرت عمیق امام خامنه ای و علمدار انقلاب نسبت به شرایط کنونی جهان اسلام و تلاش صهیونیسم در ایجاد تفرقه بین شیعه و سنی است.خداوند بر توفیق ایشان بیفزاید.


<http://www.saelin18.com/?p=2562>


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542615444.jpg) 


عیدالزهراء روز بیان مشترکات میان شیعه و اهل تسنن و ترک لعن است.


آیت الله بهجت(ره) درباره برخی از رفتارها به نام عیدالزهرا گفته‌اند: «عیدالزهراء روز بیان مشترکات میان شیعه و اهل تسنن و ترک لعن است؛ چه بسا ... این کارها موجب اذیت و آزار و یا قتل شیعیانی که در بلاد و کشورهای دیگر در اقلیت هستند گردد در این صورت اگر یک قطره خون از آنها ریخته شود ما مسبب آن و یا شریک جرم خواهیم بود.


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542615645.jpg) 


آیت الله بهجت(ره)؛ كسي كه وحدت مسلمانان را نخواهد ، #مسلمان\_نيست.
ائمه ما در نماز جماعت آنان شرکت می کردند، به جهت اتحاد مسلمانان.


وحدت\_مسلمین



با\_تفرقه\_مخالفیم



ان شاالله شیعیان حقیقی در این برهه حساس حواسشان به حمایت وحدت بین شیعه و سنی و اطاعت امر ولی خواهد بود.


عید\_الزهرا



نکته:طی روز های گذشته همزمان با نهم ربیع‌الاول مطالب انحرافی «عید الزهرا» در راستای اختلاف افکنی میان مسلمانان از سوی معاندان در شبکه‌‌های اجتماعی منتشر شد. 


به گزارش سدیدآنلاین سالهاست که با رسیدن 9 ربیع‌الاول برخی مغرضان با انتشار مطالب و تصاویر وهن‌آمیز به اسم تشیع افراد ناآگاه را گمراه و آنها را با موجی ساختگی خود همراه می‌کنند.


«تشیع لندنی» که پیش تر فعالیت‌‌های تبلیغی خود را از طریق شبکه‌های ماهواره انجام می‌داد، با گسترش فضای مجازی و افزایش تعداد کاربران شبکه‌های اجتماعی از این ابزار ارتباطی نیز غافل نمانده است.


![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542640782.jpg) 


در صفحات مدیریت شده از سوی این افراد تصاویر و مطالب وهن‌آمیزی منتشر شد که با جعل حقیقت سعی در انجام مأموریت نیمه‌کار دشمنان اسلام داشت.
هوشیار باشیم.


✅‌نظر علما و مراجع عظام در رابطه با لعن بزرگان اهل سنت：


1⃣ امام خامنه ای (٢٧/٩/٨٧)：این جور نباشد که کسی از یک گوشه خیال کند دارد از شیعه دفاع می کندوتصورکندکه دفاع از شیعه به این است که بتواند آتش دشمنی ضدشیعه وغیرشیعه رابرانگیزد.این دفاع از شیعه نیست....


⬅ امام خامنه ای：هرگونه گفتار یا کردارورفتاری که درزمان حاضرسوژه شود وبهانه به دست دشمن بدهد ویاموجب اختلاف وتفرقه بین مسلمانان شود حرام اکید است


3⃣آیت الله سیستانی：ایجادتفرقه حتی
به اندازه یک کلمه یانصف کلمه جایز نیست.


4⃣ایت الله وحید خراسانی：لعن وسب بزرگان اهل سنت جایز نیست زیراموجب دور شدن آنها ازاهل بیت میشود


5⃣آیت الله مکارم شیرازی：هرگونه اهانت به مقدسات دیگران جایز نیست


6⃣آیت الله مظاهری：اهانت به مقدسات واعتقادات مسلمانان وایجاد تفرقه میان صفوف پیروان پیامبر عظیم الشأن عقلا وشرعا جایز نیست.


⚠️ نکته آخر اینکه برنامه هایی مثل جشن های نهم ربیع برای دور کردن اذهان شیعه از مسأله مهدویت نیز میباشد.
و نیز باعث افزایش دشمنی ها با شیعه و آزار و اذیت آنها در سایر بلاد میشود.


پیشنهاد می شود كتاب خواندني با عنوان « نهم ربيع ؛جهالت‌ها و خسارت‌ها» مطالعه شود انچه در روایات در مورد وسعت منزل و درخواست منزل وسیع از خداوند مطرح شده است ، به معنای داشتن خانه های تجملی نیست ، بلکه به معنای درخواست منزل شخصی و در حد نیاز است. به عنوان نمونه امروزه زندگی در اپارتمان کوچک 50 متری برای خانواده ای 5 یا 6 نفره دشوار است ، و اگر کسی از خداوند طلب منزل ویلایی 120 یا 200 متری کند ، این معنایش تمایل به تجمل گرایی نیست. روایاتی که در پرسش مطرح شد ، همچنین روایات مشابه ، دقیقا بیانگر درخواست مقدار عرفی مورد نیاز از پروردگار است ، نه خانه ای بیش از حد نیاز ؛ چرا که تعالیم دینی به شدت با تجمل و تجمل گرایی مخالف است و این به وضوح در روایات و سیره معصومان قابل مشاهده است. رسول گرامی اسلام ( ص ) در این باره می فرماید: و من بنى بیتا ریا و سمعه حمله یوم القیامه الى سبع ارضین ثم یطوقه نارا یوقد [ توقد ] فی عنقه ثم یرمى به فی النار فقلنا یا رسول الله کیف یبنی ریا و سمعه قال یبنی فضلا على ما یکفیه او یبنی مباهاه ؛ [ 1 ] هر کس براى خودنمایى یا شهرت طلبى خانه اى براى خود بسازد ، روز قیامت ان خانه را تا هفتمین طبقه زمین به دوش مى کشد ، سپس به صورت حلقه اى اتشین طوق گردنش مى شود ، ان گاه او را با ان حال به اتش دوزخ مى افکنند. راوى گفت: پرسیدیم: اى پیامبر خدا ، چگونه براى خودنمایى یا شهرت طلبى خانه مى سازد ؟ فرمود: خانه اى بسازد که بیش از اندازه حاجتش باشد ، یا ان را براى فخر فروشى بنا کند. انچه در این مسئله قابل توجه است ؛ این است که تعالیم دین اسلام را نباید تنها از یک زاویه و با یک ایه و روایت به قضاوت نشست ، بلکه باید با توجه به ایات و روایات دیگر و بررسی مسائل پیرامونی به قضاوت پرداخت. اگر اموزه های دینی می گوید زندگى دنیا تنها بازى و سرگرمى و تجمل پرستى و فخرفروشى در میان شما و افزون طلبى در اموال و فرزندان است ، [ 2 ] همین تعالیم می گوید نعمت های دنیا برای مؤمنان افریده شد است. [ 3 ] برای اگاهی بیشتر: عالمان شیعی و ترک لذایذ دنیا ، 15278 [ 1 ] . ابن بابویه ، محمد بن على ، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، النص ، ص 281 ، دار الشریف الرضی للنشر ، قم ، چاپ دوم ، 1406 ق. [ 2 ] . حدید ، 20. [ 3 ] . اعراف ، 32. قل من حرم زینه الله التی اخرج لعباده و الطیبات من الرزق قل هی للذین امنوا فی الحیاه الدنیا خالصه یوم القیامه کذلک نفصل الایات لقوم یعلمون . گرچه از دیدگاه ادبی - چه در زبان عربی و چه در دیگر زبان ها - استفاده از تعابیر مختلف جهت نشان دادن یک مفهوم واحد هیچ مانعی ندارد ، اما با این وجود ، می توان دلایلی نیز جهت استفاده پیامبر اکرم ( ص ) از تعبیر « خاصف النعل » و یا « کفشدوز » برای مولای متقیان برشمرد ، از جمله: 1. این تعبیر به نوعی حاکی از اوج تواضع امیرالمؤمنین ( ع ) است که با وجود جایگاه ویژه­ و ممتازی که در میان مسلمانان داشته و نیز با وجود ارتباط بسیار نزدیک ایشان با رهبری جامعه ( پیامبر اسلام ) ، از انجام کارهایی که بسیاری از خواص ، ان را در شان و منزلت خویش نمی ­دانستند ، دریغ نمی ­کند و پیامبر ( ص ) با استفاده از این تعبیر ، به صورت غیر مستقیم به جامعۀ اسلامی این رهنمود را می ­دهد که رهبران بعدی این جامعه باید از ویژگی تواضع برخوردار باشند. 2. در بسیاری از موارد ، استفاده از تعبیری جدید غیر از نام معروف و شناخته شده ، بیشتر در یادها باقی می­ ماند. شاید پیامبر ( ص ) خواسته باشد با استفاده از تعابیر مختلف برای معرفی امام علی ( ع ) ، نام او را بیشتر در افکار مردم ریشه دار کند. استفاده پیامبر ( ص ) از تعابیر دیگری چون « ابو تراب » برای امیرالمؤمنین ( ع ) [ 1 ] نیز می تواند شاهدی بر این مدعا باشد.   [ 1 ] شیخ صدوق ، علل الشرایع ، ج 1 ، ص 155 ، باب 125 ، ح 1 ، مکتبه الداوری ، قم ، بی تا. انچه که در دنیا به عنوان گناه مطرح می شود ، اصلی ترین دلیل ممنوعیت انها از طرف دین و شرع ، این است که انجام ان اعمال ، انسان را از خدا دور کرده و روح و قلب او را پلید و ناپاک می سازد. اما نعمت های بهشتی ، به دلیل تفاوتی که در ماهیت انها با برخی از متاع های دنیایی ؛ مانند شراب ، غنا و... وجود دارد ، چنین ویژگی منفی ندارند ، بلکه دارای اثار مثبت برای بهشتیان هستند و موجب قرب انان به خدا می شود. این مطلب را می توان با توجه به روایتی که مربوط به مسئله نغمه خوانی حورالعین می شود ، به دست اورد. در این باره از پیامبر اسلام ص نقل شده است: هر بنده ای که وارد بهشت می شود ، یک حوری در بالای سرش و یک حوری در کنار پاهایش می نشیند و با بهترین صدایی که جن و انس شنیده اند ، به نغمه خوانی مشغول می شوند. البته این ترانه خوانی به ساز شیطان نخواهد بود ، بلکه به تمجید و تقدیس خدا خواهد بود . [ 1 ] درباره موارد دیگر نیز همین مسئله صدق می کند ؛ از این رو خداوند درباره شراب بهشتی در قران چنین می فرماید: و انهار من خمر لذه للشاربین ؛ [ 2 ] و نهرهایى از شراب [ طهور ] که مایه لذت نوشندگان است. اما این شراب بهشتی ، هیچ ارتباطی با شراب الوده دنیا ندارد ، بلکه همان گونه که خود قران توصیف می کند ، این شراب نه موجب فساد عقل می شود و نه شخص را به مستی می کشاند [ 3 ] و جز هوشیاری و نشاط و لذت روحانی ، چیزی در ان نخواهد بود. [ 4 ] از طرفی ، اوازه خوانی یک زن برای محرم خود در دنیا نیز ایرادی ندارد ، اگر ترانه او به گونه ای باشد که انان را به یاد خدا و اخرت بیندازد. شخصی از امام سجاد ع پرسید: ایا می توانم کنیز خوش صدایی را خریداری کنم ؟ ! امام پاسخ داد: اگر او را بخری و او با صدایش تو را به یاد بهشت بیندازد ، ایرادی ندارد. [ 5 ] [ 1 ] . ابو القاسم الطبرانی ، سلیمان بن احمد ، مسند الشامیین ، ج 2 ، ص 423 ، بیروت ، مؤسسه الرساله ، چاپ اول ، 1405ق ؛ عروسی حویزی ، عبد علی بن جمعه ، تفسیر نور الثقلین ، ج 4 ، ص 171 ، قم ، اسماعیلیان ، چاپ چهارم ، 1415ق. [ 2 ] . محمد ، 15. [ 3 ] . صافات ، 47. [ 4 ] . مکارم شیرازی ، ناصر ، تفسیر نمونه ، ج 21 ، ص 443 ، تهران ، دارالکتب الاسلامیه ، چاپ اول ، 1374ش ؛ ر. ک: زن و شراب در دنیا و اخرت ، سؤال 10090 ؛ شراب طهور ، سؤال 82. [ 5 ] . شیخ صدوق ، من لا یحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 60 ، دفتر انتشارات اسلامی ، قم ، 1413 ق. چنین روایتی در کتاب های حدیثی معتبر وجود ندارد و حتی شبیه به این مضمون را نیز در کتب روایی نیافتیم علاوه بر این که محتوای این روایت نیز از چند جهت قابل نقد است: 1. عدم تناسب بین جرم و کیفیت توبه از ان. 2. در نظر نگرفتن موضوع نیت در اعمال. 3. تناسب نداشتن ان با مقام حضرت سجاد ( ع ) و حضرت زینب ( س ) . انچه در اشعار شعرای شیعی معاصر با اهل‌بیت ع - مانند فرزدق ، کمیت ، دعبل و ...  در راستای اهداف شیعی و به ویژه در حضور معصومان ع - نقل شده است ، [ 1 ] شعری که کاملا منطبق با فضای طنز به معنای امروزی ان باشد را نیافتیم ، اما شاید این موضوع محتمل باشد که در فراز کوچکی از یک شعر ، طعنه و یا کنایه‌ای به دشمنان زده شده باشد که شاید بتوان ان‌را نوعی طنز دانست: الف هشام بن عبد الملک در ایام حج خواست به حجر‌الاسود دست بکشد ، اما به دلیل ازدحام جمعیت ، موفق نشد. در همان زمان امام سجاد ع شروع به طواف نمود و وقتی به نزدیک حجر‌الاسود رسید ، مردم به پاس حرمت ایشان کنار رفته و راه را برای ایشان باز کردند. این کار هشام را به خشم اورد و برای کوچک نشان دادن شخصیت حضرتشان چنین وانمود کرد که گویا ایشان را نمی‌شناسد ! فرزدق‏ شاعر ان‌جا بود. گفت: ولى من او را می‌شناسم و چنین سرود: این همان است که سرزمین بطحا گام نهادنش را می‌شناسد.  کعبه او را می‌شناسد و منطقه حرم و بیرون حرم او را می‌شناسد. این پسر بهترین همه بندگان خداوند است. این پرهیزگار پاک و پاکیزه سرشناس است. این على است که پیامبر خدا پدر او است و با پرتو هدایت او ملت‌ها رهنمود شدند. هر گاه قریش او را می‌بیند سخنگوى ان می‌گوید ، کرم به مکارم این شخص پایان می‌پذیرد و می‌رسد... [ 2 ] در واقع فرزدق با زبان کنایه و طنز به هشام می‌گوید که تو در واقع خدا را نمی‌شناسی و چنین وانمود می‌کنی که فردی را نمی‌شناسی که شهرت او عالمگیر است ! ب در زمانی که امام رضا ع ولیعهدی مامون را قبول کردند ، ابراهیم بن عباس و دعبل‏ بن على خزاعى‏ نزد امام رضا ع وارد شدند. دعبل این شعر را انشا کرد: مدارس ایات خلت من تلاوه و منزل وحی مقفر العرصات اموزشگاه ایات قران بود که دیگر قران در انجا تلاوت نمی‌شد و جایگاه نزول وحى بود که عرصه‏هاى ان چون بیابان بی‌اب و علف خالى بود ؛ [ 3 ] در واقع دعبل با کنایه می‌گوید که حکومت‌ امویان و نیز فرمانروایان عباسی تا کنون شایسته حکومت نبودند و شاید اکنون زمام امور مسلمانان به جایگاه خود برگردد. در پایان همان‌گونه که در ابتدا گفتیم به مستندی در ارتباط با شعر طنز خوانی در محضر ائمه ع دست نیافتیم و اگر گزارشی در این زمینه یافتیم ، این پاسخ را ویرایش خواهیم کرد. با این وجود البته حتی اگر اشعار طنزالودی در محضر ائمه ع   ارائه نشده باشد ، با توجه به تغییر شرایط زمانی و مکانی نمی‌توان نتیجه گرفت که امروزه نیز این کار - حتی اگر موازین شرعی در ان رعایت شده و اهداف قابل قبولی نیز برای ان وجود داشته باشد رفتاری ناپسند است. [ 4 ]     [ 1 ] . شعر در اسلام ، 8160 ؛ کراهت خواندن شعر ، 59695 ؛ شعر خواندن پیامبر اکرم ص ، 71080 ؛ اواز خوانی در جنگ خندق ، 10391 ؛ رجزهای حضرت عباس ع و چگونگی شهادتش در روز عاشورا ، 7095 ؛ حدیثی از حضرت علی اکبر ع ، 39659 ؛ چگونگی شهادت جون بن حوی غلام ابوذر ، 101707. [ 2 ] . شیخ مفید ، اختصاص ، محقق ، مصحح ، غفاری ، علی اکبر ، محرمی زرندی ، محمود ، ص 191 193 ، قم ، المؤتمر العالمی لالفیه الشیخ المفید ، چاپ اول ، 1413ق. [ 3 ] . شیخ صدوق ، عیون اخبار الرضا ع ، محقق ، مصحح ، لاجوردی ، مهدی ، ج 2 ، ص 142 ، تهران ، نشر جهان ، چاپ اول ، 1378ق. [ 4 ] . ر. ک: تمسخر و کاریکاتور ، 15997.