آیا متلاشی نشدن بدن در قبر، علامت اهل نجات بودن مرده است؟
دین یکتاپرستی (meivazhi) در هند جنوبی وجود دارد که چنین تبلیغ می‌کنند: بدن آنها پس از مرگ تجزیه و متلاشی نمی‌شود و این نشانه‌ای از یک مرگ خوب است. آیا چنین چیزی ممکن است؟ بفرمایید که چگونه می‌توانیم توضیح دهیم که جسد افراد غیر مسلمان از قبیل قدیسین کاتولیک تجزیه و متلاشی نمی‌شود؟
با استفاده از برخی عوامل شیمیایی مانند مومیایی کردن ، می توان جسد را سالم نگه داشت ، چنان که جسد فراعنه مصر را با عمل مومیایی برای سال ها سالم نگه می داشتند ، در حالی که بیشتر فراعنه از بدترین و ستمگرترین افراد روزگار خود بودند ، حتی برخی از انان مانند فرعون زمان حضرت موسی ( ع ) ادعای خدایی داشت چنان ، که قران کریم از قول فرعون نقل می کند که به حضرت موسی گفت: فقال انا ربکم الاعلى [ 1 ] ؛ فرعون گفت ، من پروردگار برتر شما هستم. بنابر این ، مجرد بقای جسد پس از مرگ نمی تواند دلیل حقانیت یک دین و مذهب یا خوب بودن فرد یا مرگ خوب و نیکو باشد. از این رو ، ممکن است در هند یا دیگر کشورها نیز برای سالم ماندن جسد افراد ، پس از مرگ ، از عمل مومیایی یا دیگر عوامل شیمیایی استفاده نمایند تا بخواهند برخی از افراد بی اطلاع را به دین خود بکشانند. البته در طول تاریخ ، دیده شده جسد برخی از افراد ، به دلیل عبرت و یا اعجاز ، پس از سال ها ماندن در قبر ، همچنان سالم مانده اند ، ولی این گونه موارد ، اندک است و نمی توان به عنوان یک قاعده کلی از ان سخن گفت. جدیدترین واقعه تاریخی ان ، جسد شهید محمدرضا شفیعی از استان قم است که در جنگ تحمیلی ایران با عراق ، اسیر شده و همان جا شهید شده است که پس از سال ها زیر خاک ماندن ، هنگام تبادل اسیران جنگی و شهدای جنگ در اردوگاه ها ، وقتی قبر ایشان شکافته شده جسدش کاملا سالم بوده است. [ 2 ] برای اطلاع بیشتر ، نمایه متلاشی نشدن جنازه برخی از شهدا ، پاسخ 19508 را مطالعه کنید. [ 1 ] . نازعات ، 24. [ 2 ] . بر گرفته از سایت http://ssan.blogfa.com/post-551.aspx
فعلا نمیشه مطمئن شد ولی اگر عود نکرده نشانه ی خوبیه سلام،بدخیمی واضح را نشان نمیدهد ،مشکوک است مارتین لوتر (martin luther): مارتین لوتر کشیش متجدِد و مترجم انجیل به زبان آلمانی و یک تجدیدنظرطلب مذهبی بود او یکی از تاثیرگذارترین شخصیت ها در تاریخ آیین مسیحیت و از پیشوایان نهضت اصلاحات پروتستانی به شمار می رود آرامگاه او در شهر ویتنبرگ است مارتین لوتر در اواخر عمر به شدت یهودستیز شد و در نوشته های خود توصیه کرد که خانه های یهودیان نابود شده کنیسه های آنان سوزانده شده اموال آنان ضبط شده و آزادیشان سلب گردد این نوشته ها باعث شده است که امروزه او شخصیت بسیار بحث برانگیزی باشد عقیدهٔ مذهبی لوتر به پولس نبی و کلمه صلیب باز می گردد مذهب پروتستان برخلاف کلیسای کاتولیک معتقد به بخشودگی مؤمنان به پشتوانه اجرای اوامر سنتی کلیسا نبوده بلکه هرانسانی که در بارگاه احدیت با اعتقاد و ایمان راستین به گناهان خود اعتراف و طلب آمرزش نماید حقانیت و عدالت باریتعالی شامل حالش خواهد شد واسطه بین خدا و انسان تنها عیسی مسیح است که در آن واحد هم بشر بود و هم خدا (ناسوتی و لاهوتی) و به خاطر گناه انسان ها مصلوب گردید عناصر اصلی الهیات لوتر در این فرمول قابل نمایش است تنها مسیح اعتقاد بخشش کتاب دکتر سیم فروش این روش رو رو مریضها امتحان میکنه و می‌خواد مقاله چاپ کنه باهاش و این روش تحقیقاتی هستش و چند سال آینده مشخص میشه این روش درست هست یا نه . و تمام ارولوژیست ها در سرتاسر ایران خبر دارن که ایشون داره این کار رو میکنه اگر شما هم دوست داشتین جزو تحقیقات باشین میتونین امتحان کنین ولی من به شخصه یکی دو تا از این بیماران با متاستاز رو دیدم که بکی دو روز بعد از جراحی ایشون فوت کردن مسئله تخلیه روح در سخنان حکیمان و اهل معرفت بحث شده است. انچه از سخنان انان به دست می اید ؛ این است که انسان در پرتو تزکیه نفس و اجتناب برخی از کارها و تمرین و ممارست در انجام بعضی اعمال ؛ این توانایی در او ایجاد می شود که بتواند روح خود را از بدن مادی خود تخلیه و رها کند. به دیگر سخن ؛ روح در قالب جسمی مثالی ، سفری روحانی انجام داده و در عالم سیر می کند. اما تخلیه روح ؛ بدین معنا نیست که روح به طور کلی از بدن خارج شود ؛ چرا که این امر جز به هنگام مرگ محقق نخواهد شد ، بلکه حالتی است مثل خواب ، با این فرق که شخص ، متوجه این مطلب هست که حقیقت او غیر از بدن مادی است. استاد مطهری درباره تخلیه روح می گوید: انسان در نتیجه تقرب به خداوند - تقرب به خداوند در نتیجه عبودیت و اخلاص و خود را فراموش کردن و تذلل در نزد پروردگار و اطاعت محض در برابر پروردگار- می رسد به این مرحله که ؛ در عین این که بدنش نیازمند به روح است ، روحش از بدنش بی نیاز می شود ، چطور ؟ ما الان ، هم روحمان نیازمند به بدنمان است ، هم بدنمان نیازمند به روحمان. الان اگر ان روح و قوه حیات ما نباشد این بدن ما زنده نیست ؛ اگر هم این بدن ما نباشد این روح ما در این جا کارى از او ساخته نیست ، نمی تواند کارى بکند. اما ایا همه انسان ها همین جورند ؟ هم بدنشان نیازمند به روح است و هم روحشان نیازمند به بدن ؟ یا این که انسان هایى در نتیجه تقرب به خدا و عبودیت پروردگار ، می رسند به این حد که لااقل روحشان از بدنشان بی نیاز می شود. چطور بی نیاز می شود ؟ یعنى این قدرت را پیدا می کنند که به اصطلاح روح را از این بدن تخلیه کنند ( البته در اینجا تخلیه به معناى مردن نیست ) ، یعنى همان استقلال روح را در مقابل بدن حفظ می کنند. در زمان خودمان ، هستند چنین اشخاصى که قدرت دارند تخلیه کنند ، یعنى روح را از بدن منفک کنند به طورى که خودش را مسلط بر این بدن می بیند. بدن خودش را می بیند که در اینجا مثلا مشغول عبادت است و خودش در جاى دیگر سیر می کند ، افق وسیع ترى را دارد می بیند. شیخ شهاب الدین سهروردى ، معروف به شیخ اشراق عبارتى دارد ، می گوید ما حکیم را حکیم نمی شماریم مگر ان وقتى که قدرت داشته باشد بر این که روح خودش را از بدنش خلع کند. میر داماد می گوید ما حکیم را حکیم نمی شماریم مگر در ان مرحله اى که خلع بدن برایش ملکه شده باشد ؛ یعنى هر وقت که اراده کند بتواند روح خودش را از بدنش مستقل و جدا کند . [ 1 ] برخی از اهل معرفت نیز بر این باورند که هرکس فانی در حق شده از نفس و خودیت خود رهایی می یابد. [ 2 ] البته به نظر برخی از اندیشمندان قدرت بر تصرف در بدن ، از تخلیه روح بالاتر است. استاد مطهری می گوید: این مرکب عبودیت از این هم بیشتر انسان را به خدا نزدیک می کند و از این بیشتر هم به انسان قدرت و توانایى می دهد ... ، نه تنها رابطه انسان با بدن خود به این جا منتهى می شود که روح از بدن مستقل شود و نیاز خودش را از بدن سلب کند ، می رسد به مرحله اى که هر تصرفى که بخواهد ، در بدن خودش می کند. حتى این قدرت را پیدا می کند که جلوی حرکت قلب خودش را یک ساعت بگیرد و نمیرد ، قدرت پیدا می کند دو ساعت نفس نکشد و نمیرد ، قدرت پیدا می کند که با همین بدن طى الارض کند ... این اثر عبادت است . [ 3 ] نتیجه ای که از این متون به دست می اید تخلیه روح از جسم است ؛ اما این که فردی بتواند روح خود را وارد جسم دیگری نموده و با جسم دیگری برود کار انجام دهد ، چنین مطلبی از این متون به دست نمی اید و تصریح بدان ندارند و از کسی چنین حالتی را نقل نکرده اند هر چند ظاهرا از لحاظ فلسفی نباید اشکالی داشته باشد و با عنایت الهی امکان پذیر است. بلکه انچه حکیمان به عنوان قدرت نفس بر تسلط دنیای بیرون مطرح کرده اند می تواند شامل چنین قدرتی نیز گردد. استاد مطهری در این باره می گوید: مرحله بالاتر ، ان قدرتى است که بنده اى در اثر بندگى و عبودیت خداوند و در اثر قرب به ذات اقدس الهى و در اثر نزدیک شدن به کانون لایتناهاى هستى می تواند در دنیاى بیرون خودش هم تصرف کند ، می تواند چوبى را تبدیل به اژدها کند ، می تواند قرص ماه را دو نیم کند ، می تواند تخت بلقیس را در یک چشم به هم زدن از یمن به فلسطین احضار کند. بله می تواند. العبودیه جوهره کنهها الربوبیه . [ 4 ] اما توجه به یک نکته لازم است و ان این که چنین قدرتی ( فردی بتواند روح خود را وارد جسم دیگری نموده و با جسم دیگری برود کار انجام دهد ) را در اختیار نوع بشر قراردادن ، ممکن است لوازم و عواقب خطرناکی داشته باشد ؛ از این جهت بعید به نظر می اید خداوند متعال چنین قدرتی را در اختیار نوع انسان ( غیر اولیای الهی ) قرار داده باشد. [ 1 ] . مطهرى ، مرتضی ، مجموعه اثار ، ج 23 ، ص491 ، تهران ، صدرا ، چاپ هشتم ، 1377ش. [ 2 ] . عطار نیشابورى ، فرید الدین ، منطق الطیر ( معرب ) ، مترجم ، جمعه ، بدیع محمد ، ص 311 ، مصر ، الهیئه المصریه العامه للکتاب ، چاپ چهارم ، 2006م. [ 3 ] . مجموعه اثار ، ج 23 ، ص 493. [ 4 ] . همان. درود

شكستگى و در رفتگى نداره ولى اين به معناى اون نيست كه مشكلى نداشته باشه مثلا پارگى رباط رو توى عكس ساده نمى بينيد

با احترام اجل انسان در ایات قرانی به دو بخش اجل مسمی و اجل معلق تقسیم شده است. هر موجود زنده ای به حسب طبیعت و استعداد جسمى خود ، تا مدت معینى می تواند زنده بماند که اگر مانعی در ادامه حیات وی رخ ندهد ، او تا پایان عمر طبیعی خود زنده می ماند و حیات وی به گونه طبیعى پایان می یابد ، این گونه مرگ را اجل مسمى اجل غیرقابل تغییر و تبدیل گویند. اما اجل معلق تغییرپذیر است و به استناد علل ناقصه و مقتضیات ، به وقوع می پیوندد. و بر اثر اعمال نادرست انسان ممکن است بسیار جلو بیفتد که عذاب های الهی یکی از انها است و بر عکس بر اثر تقوا و نیکو کاری و تدبیر ممکن است بسیار عقب بیفتد. تمام ایاتی که بر تاخیر ناپذیری مرگ در هنگام سرامدن عمر دلالت دارند ، بر اجل مسمی منطبق هستند ؛ زیرا تنها ان اجل است که به هیچ وجه تاخیرپذیر نیست. عکس نوعی هدیه تلقی میشود و اگر نامزدی بهم بخورد حسب مورد در صورت فوت یا رجوع نحوه استرداد باهم دیگر متفاوت است. 
نامه هدیه تلقی نمیشود بعد از انحلال نامزدی نیاز به پس دادن نامه ها نیست مگر اینکه یکی از طرفین از نامه ها سو استفاده کند یا تهدید به سو استفاده کند اصل دلسوز بودن برای مردم ، کاری پسندیده و مورد سفارش تعالیم دینی است. و پیشوایان دین هم چنین روحیه‌ای داشتند: لقد جاکم رسول من انفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم بالمؤمنین رؤف رحیم ؛ [ 1 ] به یقین ، پیامبری از جنس خود شما به سویتان امد که رنج‌هاى شما او ازرده ساخته و اصرار بر هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان ، بسیار مهربان و دلسوز است ! اما با این وجود ، دلسوزی هم اندازه‌ای دارد و نباید ان‌را تا حدی گسترش داد که انسان از دیگر کارهای خود باز بماند و یا به سلامتی جسم و روح خود اسیب برساند. در توصیف حالات پیامبر گرامی اسلام ص گزارش شده است که ان قدر غم‌‌خوار و دلسوز مردم بودند که از اصرار انان بر باقی‌ماندن در وادی گمراهی‌شان ان‌قدر غمگین و ازرده‌دل می‌‌شدند که سلامتی‌شان به خطر می‌افتاد: لعلک باخع نفسک الا یکونوا مؤمنین ؛ [ 2 ] نزدیک است که برای ایمان نیاوردن مردم ، به جهت غم و اندوه خود را هلاک کنی. اما خداوند خطاب به پیامبرش می‌فرماید: و لا تحزن علیهم و لا تکن فی‏ ضیق مما یمکرون‏ ؛ [ 3 ] از تکذیب و انکار انان غمگین مباش ، و سینه‌‏ات از توطئه انان تنگ نشود. و به عبارتی: کمی هم به فکر خود باش ! این توصیه خداوند به پیامبر ص را افراد باایمان نیز باید در زندگی خود به کار گیرند. بنابر این ، انسان باید همواره با احساساتی لطیف ، دلسوز دیگران باشد ، اما اگر مشاهده می‌کند که به تدریج دارای روحیه‌ای شده که ناراحتی و اندوه او به صورت غیر ارادی به درازا کشیده و ادامه زندگی سالم را برای او دشوار می‌کند ، باید تلاش کند تا بیش از اندازه در معرض حوادث اندوهبار قرار نگرفته و در صورت تداوم افراطی حزن و اندوه با استفاده از ارتباط با خدا و نیز بهره‌برداری مشروع از مواهب دنیوی روحیه خود را تغییر داده و به زندگی عادی برگردد.   [ 1 ] توبه ، 128. [ 2 ] . شعرا ، 3. [ 3 ] . نمل ، 70. سلام

بیمار باید حتما دیده شود

به این شکل نمیشه نطر داد