"آلپ ارسلان" پادشاه کدام سلسله بود؟
سلجوقیان (seljuq): سَلجوقیان یا سَلاجقه یا آل سلجوق نام دودمانی است که در قرن های پنجم و ششم هجری قمری (یازدهم و دوازدهم میلادی) بر بخش های بزرگی از آسیای غربی شامل ایران کنونی فرمانروایی داشتند سلجوقیان در اصل غزهای ترکمان بودند که در دوران سامانی در اطراف دریاچه خوارزم (آرال) سیردریا و آمودریا می زیستند در زمان سلطان ملکشاه سلجوقی این قلمرو به اوج اقتدار رسید این محدوده از شرق تا ماوراءالنهر و از غرب تا دریای مدیترانه امتداد یافت واپسین شاه این سلسله از سلجوقیان عراق عجم و طغرل سوم نام دارد سلجوقیان زبان فارسی را زبان رسمی و درباری قرار دادند و وزیران این دوره به ویژه عمیدالملک کندری و خواجه نظام الملک توسی خدمات مهمی به این زبان و عمران و آبادانی شهرها و گسترش فنون و دانش ها نمودند
4 تن از محبوب ترین پادشاهان ایران در سرزمین کهن ایران پادشاهان بسیاری بر آن سلطنت کرده اند اما برخی از آنان در میان مردم محبوبیت بسیار خاصی داشته اند که ناشی از اقدامات آنان و همچنین رفتار آنان با مرد[ادامه مطلب ...](https://yeksoal.com/question/%d8%a8%d8%b2%d8%b1%da%af%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%d8%a7%d8%af%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%ac%d9%87%d8%a7%d9%86-%da%86%d9%87-%da%a9%d8%b3%db%8c-%d8%a8%d9%88%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#comment-478 "ادامه مطلب ...")


۴ تن از محبوب ترین پادشاهان ایران



در سرزمین کهن ایران پادشاهان بسیاری بر آن سلطنت کرده اند اما برخی از آنان در میان مردم محبوبیت بسیار خاصی داشته اند که ناشی از اقدامات آنان و همچنین رفتار آنان با مردم سرچشمه گرفته است.


**رتبه چهارم:**بهرام گور **سلسله:** ساسانی  

**سال:**۴۰۶ تا ۴۳۸ میلادی  

**فرزند:**یزدگرد یکم


[![بهرام پنجم یا همان بهرام گور](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![بهرام پنجم یا همان بهرام گور](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/بهرام-پنجم-یا-همان-بهرام-گور.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/بهرام-پنجم-یا-همان-بهرام-گور.jpg)


بهرام پنجم یا همان بهرام گور یکی از برجسته ترین شاهان تاریخ ایران است که در زمان او ایران به پیشرفت های بسیاری نائل آمد. بهرام رومیان و ترکان را شکست داد و مرزهای ایران را قرین آرامش کرد. او برای شادی مردم دستور داد تا در همه خیابان ها نوازندگانی قرار دهند تا آنان برای مردم آواز خوانده و موسیقی اجرا کنند تا مردم با دیدن و شنیدن آن شاد شوند. درباره مرگ او مورخان اطلاع درستی ندارند، برخی نوشته اند که بهرام به هنگام شکار گور(که همیشه شکار گور مورد علاقه وی بود) از همراهان خود جدا افتاده و با اسب نادانسته به باتلاقی فرو می رود و برای همیشه ناپدید می شود.







**رتبه سوم:**داریوش بزرگ **سلسله:** هخامنشی  

**سال:**۵۵۰ تا ۴۶۰ پیش از میلاد مسیح  

**فرزند:**هیستاسپ


[![داریوش بزرگ](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![داریوش بزرگ](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/داریوش-بزرگ.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/داریوش-بزرگ.jpg)


داریوش بزرگ، بزرگ ترین شاه هخامنشی (با احترام به کوروش) از نظر پیشرفت امپراتوری و نظامی است. او پس از رسیدن به پادشاهی و مجازات کردن گئومات مُغ و دیگر شورشیان، یک سیستم پیشرفته در ایران به اجرا در آورد که همه جای آن سرزمین پهناور در داخل آن سیستم به کار مشغول بودند. اقدامات او در زمینه لشکری و اداره کشور نشان دهنده نبوغ بالای اوست که در آن دوره نظیرش در هیچ کجای جهان دیده نشده بود.







**رتبه دوم:**خسرو انوشیروان **سلسله:** ساسانی  

**سال:**۵۰۱ تا ۵۷۹ میلادی  

**فرزند:** قباد


[![خسرو انوشیروان](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![خسرو انوشیروان](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/خسرو-انوشیروان.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/خسرو-انوشیروان.jpg)


خسرو انوشیروان یا همان خسرو یکم به گواهی تمامی تاریخ نویسان دادگر ترین شاه ایران است که نام او چند سده پس از فروپاشی ساسانیان هنوز برای مثال زدن و دادگری بر سر زبان ها بود. او بزرگترین پادشاه ساسانی است که حقا به او لقب دادگر داده شد.


آورده اند که در هنگام ساخت ایوان مدائن، برخی از خانه های اطراف را از مردم خریده و خراب کردند تا برای ساخت کاخ انوشیروان مکان بزرگتری را فراهم آورند ولی در این بین یکی از صاحبان این خانه ها که پیرزنی بود به هیچ وجه حاضر به فروش خانه اش نشد، حتی با وجود اینکه ماموران شاه به او پیشنهاد مبلغ بیشتری و حتی چند برابر قیمت خانه اش را به وی دادند. ولی پیرزن به هیچ وجه به خواسته آنان تن در نداد تا اینکه آگهی به نزد خسرو رسید و چون خسرو از ماجرا آگاهی یافت دستور داد تا پیرزن و خانه را رها کرده و کاخ را بنا نهند به طوری که دیوار کاخ خانه او را در بر نگیرد. تا مجبور به خراب کردن خانه آن پیرزن نشوند.


از آن پس کاخ انوشیروان در جایی از آن به طور عجیبی کج شده و در جایی دیگر به دیوار دیگرش می پیوست. پس از آن ماجرا کسی از انوشیروان پرسید که این کژی ایوان چیست؟ انوشیروان خردمندانه در پاسخ او گفت که : آن کژی از راستی ماست.







**رتبه نخست:**کوروش بزرگ **سلسله:** هخامنشی  

**سال:**۵۳۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد مسیح  

**فرزند:** کمبوجیه


[![کوروش بزرگ](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![کوروش بزرگ](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/کوروش-بزرگ.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/کوروش-بزرگ.jpg)


کوروش بزرگ نخستین امپراتور از بزرگترین امپراتوری تاریخ یعنی امپراتوری هخامنشیان است. کوروش در زمان پادشاهیش چنان خردمند و با گذشت بود که دوست و دشمن از او تعریف کرده اند. او نخستین پادشاهی است که پس از تصرف دولت های بابل، ماد، لیدی و … دستور کشتن مردم و ویران کردن شهر های مغلوب شده را نداد. او حتی به مردم شکست خورده اجازه داد تا در انتخاب کیش خود آزاد باشند و هیچ اجباری در پرستیدن خدای خود کوروش نکرد.


اقدامات والای کوروش او را نه تنها در تاریخ ایران بلکه در تاریخ کل جهان، بسیار متمایز از دیگر پادشاهان کرده است.


[جمع کردن](#) بايد از أمپول تزريقي داخل ألت استفاده كنيد قران کریم در اوصاف بهشتیان و برخورداری انها از نعمعت‌های بهشتی در سوره‌ی واقعه می‌فرماید: ثله من الاولین و قلیل من الاخرین ؛ [ 1 ] گروه زیادی از نسل‌‌های پیشین و اندکی از نسل‌های پسین. ثله در لغت به معنای گروه زیادی از مردم است. [ 2 ] برخی از مفسران قران در تفسیر این دو ایه می‌گویند ؛ گروهی بسیار از پیشینیان ؛ یعنی از امت‌های پیامبران گذشته از ادم ع تا پیامبر اسلام ص ، و گروهی اندک از پسینیان ، یعنی از امت پیامبر اسلام ص . [ 3 ] به عقیده‌ی انان ، این ایه با سخن پیامبر ص که فرمود: در روز قیامت ، پیروان من از دیگر امت‌ها بیشترند ، مخالفت ندارد ؛ زیرا ممکن است با ان‌که تعداد مسلمانان شایسته بهشت از دیگر اقوام بیشترند ، اما انسان‌هایی که در این سوره از انها با عنوان سابقون و یا پیشتازان یاد شده را بیشتر بتوان در امت‌های گذشته یافت. [ 4 ] ممکن است در این‌جا این سؤال مطرح شود که چگونه این مسئله ، با اهمیت فوق العاده امت اسلامی سازگار است ، با این‌که خدا انها را بهترین امت خطاب کرده و فرمود: کنتم خیر امه اخرجت للناس‏... ؛ [ 5 ] شما بهترین امتی هستید که برای مردم پدیدار شده‏‌اید ؟ ! پاسخ این سؤال با توجه به دو نکته روشن می‌شود: نخست این‌که منظور از مقربان همان سابقون و پیشگامان در ایمان هستند ، مسلم است که در امت اسلامی پیشگامان در پذیرش اسلام در صدر اول گروه اندکی بودند [ 6 ] که نخستین انها از مردان امام علی ع و از زنان خدیجه س بود ، در حالی که کثرت پیامبران پیشین و تعداد امت‌های انها و وجود پیشگامان در هر امت ، سبب می‏شود که انها از نظر تعداد در قسمت مؤمنان پیشتاز فزونی یابند. [ 7 ] دیگر این‌که کثرت عددی دلیل بر کثرت کیفی نیست ، و به تعبیر دیگر ممکن است ، تعداد سابقون این امت کمتر باشند ، ولی از نظر مقام بسیار برتر از دیگر امت‌ها به شمار ایند ، همان‌گونه که در میان خود پیامبران نیز تفاوت است: تلک الرسل فضلنا بعضهم علی‏ بعض ؛ [ 8 ] ما بعضی از رسولان را بر بعض دیگری برتری دادیم. [ 9 ] البته برخی از مفسران معانی دیگری از این دو ایه نیز ارائه داده‌اند ؛ مانند: مراد از ایه‌ی ثله من الاولین می‌تواند منظور پیشینیان امت پیامبر اسلام ص باشد. بنابر این ، منظور از کثرت پیشینیان ، گروه بسیاری از پیش‌گامان‌اند که با پیامبر ص همراه بودند و مراد از اندک‌بودن متاخران ، تعداد کم شیعیان است. [ 10 ] روایتی از امام صادق‌ ع نقل می‌کند که حضرتشان خطاب به مردمانی از شیعه فرمود: شما شیعه‌ی خدا هستید ؛ شما یاران خدایید ، و شما پیشتازان اول ، پیشتازان اخر ، پیشتازان در دنیا به سوی ولایت ما و پیشتازان در اخرت به سوی بهشت هستید. [ 11 ] همچنین گفته‌اند: منظور از فراوانی پیشینیان ، هابیل فرزند ادم ، مؤمن ال فرعون و صاحب یاسین هستند ، و قلیل من الاخرین تنها علی بن ابی‌طالب است. [ 12 ] در برداشتی دیگر از این ایات امده است که این ایه تنها در صدد بیان وضعیت پیامبران و اوصیای انان بوده ، نه تمام امت انان ، بدین ترتیب که مراد از ثله من الاولین و یا تعداد بسیاری از پیشینیان ، مجموعه پیامبران از ادم تا عیسی ع و اوصیای انها تا زمان بعثت پیامبر اسلام ص است که تنها پیامبرانشان صد و بیست و چهار هزار نفر بودند. و مراد از قلیل من الاخرین و یا اندکی از نسل‌های بعد ، تنها چهارده معصوم هستند که در برابر ان‌ همه پیامبر ، تعداد اندکی به شمار می‌ایند. [ 13 ] [ 1 ] . واقعه ، 13- 14. [ 2 ] . ابن منظور ، محمد بن مکرم ، لسان العرب ، ج‏11 ، ص 90 ، بیروت ،   دار صادر ، چاپ سوم ، 1414ق. [ 3 ] . شیخ طوسی ، محمد بن حسن ، التبیان فی تفسیر القران ، مقدمه ، تهرانی ، شیخ اقابزرگ ، تحقیق ، قصیر عاملی ، احمد ، ج 9 ، ص 490 - 491 ، بیروت ، دار احیا التراث العربی ، بی‌تا ؛ بلخی ، مقاتل بن سلیمان ، تفسیر مقاتل بن سلیمان ، تحقیق ، شحاته ، عبدالله محمود ، ج 4 ، ص 216 ، بیروت ، دار احیا التراث ، چاپ اول ، 1423ق. [ 4 ] . ‏ر. ک: زمخشری ، محمود ، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل ، ج 4 ، ص 458- 459 ، بیروت ، دار الکتاب العربی ، چاپ سوم ، 1407ق.  [ 5 ] . ال‌عمران ، 110. [ 6 ] . طبرسی ، فضل بن حسن ، مجمع البیان فی تفسیر القران ، مقدمه ، بلاغی‏ ، محمد جواد ، ج 9 ، ص 325 ، تهران ، ناصر خسرو ، چاپ سوم ، 1372ش. [ 7 ] . مکارم شیرازی ، ناصر ، تفسیر نمونه ، ج 23 ، ص 207 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ اول ، 1374ش. [ 8 ] . بقره ، 253. [ 9 ] . تفسیر نمونه ، ج 23 ، ص 207. [ 10 ] . ر. ک: حسینی شاه عبدالعظیمی ، حسین بن احمد ، تفسیر اثنا عشری ، ج ‏12 ، ص 452- 453 ، تهران ، میقات ، چاپ اول ، 1363ش. [ 11 ] . عروسی حویزی ، عبد علی بن جمعه ، تفسیر نور الثقلین ، تحقیق ، رسولی محلاتی ، سید هاشم ، ج 5 ، ص 209 ، قم ، انتشارات اسماعیلیان ، چاپ چهارم ، 1415ق. [ 12 ] . همان ، ج ‏5 ، ص 211. [ 13 ] . ر. ک: طیب ، سید عبد الحسین ، اطیب البیان فی تفسیر القران ، ج 12 ، ص 395 ، تهران ، انتشارات اسلام ، چاپ دوم ، 1378ش. عید الزهرا و جشن گرفتن نهم ربیع الاول به دو جهت می‌تواند باشد:
نخست آنکه سالروز به امامت رسیدن حضرت ولی عصر امام زمان(عج) است، دومین مناسبت که بین برخی از مردم به غلط مشهور شده، سالروز قتل عمر بن خطاب است.


اما نسبت به امامت امام عصر از آن جهت که هشتم ربیع الاول روز شهادت امام حسن عسکری است و از آن به بعد امامت به عهده امام زمان حضرت ولی عصر سپرده می‌شود، شیعیان برای به امامت رسیدن امام زمان خشنودند و جشن می‌گیرند. با این کار یک نوع ابراز احساسات و عرض ارادت نسبت به آن وجود شریف و مادر بزر گوارش حضرت زهرا (س) می‌کنند، اما در عین حال هیچ گونه توصیه‌ای از سوی معصومین بر جشن گرفتن این روز نداریم.
دومین جهت که بین مردم به غلط مشهور گشته که سالروز قتل عمر، نهم ربیع الاول است، نیز بدون مستند و دلیل معتبر است. زیرا طبق منابع تاریخی فریقین (شیعی و سنی) عمر بن خطاب در روز بیست و سوم ذی الحجه ترور شد. پس از سه روز درگذشت. بنابر این او در اواخر ذی الحجه درگذشته است.  وقتل او در ۹ ربیع الاول فاقد دلیل معتبر است. بسیاری از بزرگان شیعه براین اتفاق نظر دارند که تاریخ قتل خلیفه دوم ۲۶ یا ۲۹ ذی الحجة سال ۲۳ هـ .ق است. على بن حسين مسعودى و یعقوبی ، دو تن از مورّخان بنام شیعه همچنین همه تاریخ نگاران اهل سنت بر همین عقیده بوده اند.


روز مرگ عمر ابن خطاب در منابع معتبر:


✅تاریخِ #دقیق قتل عُمَر بن خطاب به دست ابولولو :


طبق منابع تاریخی شیعه و سنی ، عمر بن الخطاب ( خلیفه دوم ) در بیست وششم ذی الحجه ترور شد و بعد از حدود سه روز درگذشت. بنابراین وی در آخر ذیحجه یا اول محرم درگذشته است. این مطلب را همه‌ ی مورخان اعم از شیعه و سنی در آثار خود آورده اند. بنابراین اقلیت قلیلی که در نهم ربیع الاول مراسم عمرکشان ( عید الزهرا یا فرحة الزهراء ) برگزار می کنند اساسا حدود هفتاد روز تأخیر می کنند و کارشان حتی اگر توجیه شرعی و عقلی دشته باشد ، دستکم از نظر تاریخی دچار اشکال است. 


✅برای اطمینان می توانید به منابع تاریخی زیر مراجعه فرمایید که همگی آخر ذی الحجه را به عنوان تاریخ قتل عُمَر بیان کرده اند:


✅منابع تاریخی #شیعه یا متمایل به تشیع :


۱. تاریخ ‏الیعقوبى ، یعقوبی، ج‏۲ ، ص۱۵۹ ، قرن سوم ، مولف آن شیعه است. همچنین تاریخ ‏یعقوبى/ ترجمه فارسی آیتی ، ج‏۲ ، ص۴۹
(به این منبع استناد کامل نمیشه)


۲. التنبیه ‏و الإشراف ، مسعودی ، ص۲۵۰ ، قرن چهارم ، مؤلف آن شیعه یا متمایل به تشیع است


۳. مروج ‏الذهب ، مسعودی ، ج‏۲ ص۳۰۴ و ص۳۲۱ ، قرن چهارم ، مولف آن شیعه یا متمایل به تشیع است.


۴. الفتوح ، ابن اعثم کوفی ، ج‏۲ ، ص۳۲۳ ، قرن چهارم ، مولف متمایل به تشیع است.


۵. مَسارّ الشیعه ، ص42 ، مؤلف: شیخ مفید (ره) پیشوای بزرگ شیعیان در اوایل قرن پنجم که خوشبختانه نسخه خطی اصلی این کتاب با دستخط مؤلف موجود است. در این کتاب نیز مرگ عمر در ذیحجه ذکر شده است. می دانیم که شیخ مفید(ره) از نظر عظمت علمی و تقوایی در حد عالی هستند تا جایی که برخی بر این باورند که به دریافت توقیع ( نامه ) از امام عصر (عج) مشرف شده اند. 


✅برخی دیگر از #منابع تاریخی:


۶. الإمامة و السیاسة ، مولف ناشناس، ج‏۱ ص۳۹ ، قرن سوم ، مذهب مولف: نامعلوم


۷. المعارف ، ابن قتیبه، ص ۱۸۳ ، قرن سوم ، مذهب مولف: سنی


۸. أنساب‏ الأشراف، بلاذری، ج‏۱۰، ص۴۱۷ ، قرن: سوم ، مذهبِ مولف: سنی


۹. الطبقات‏ الکبرى، محمد بن سعد، ج‏۳ ، ص:۲۵۸ ، قرن سوم ، مذهب مولف: سنی


۱۰. تاریخ ‏الطبری، طبری، ج‏۴، ص:۱۹۱ ، قرن چهارم ، مذهب مولف: سنی


✅بد نیست بدانیم که #علمای قدیم ما شیعیان درباره اینکه « عمر در ذیحجه کشته شده » اتفاق نظر داشته اند و حتی مرحوم علامه مجلسی(ره) نیز به این موضوع اعتراف کرده است 


?بحارالانوار، ج‏۳۱، ص ۱۱۸


✅البته مجلسی(ره) خود سعی کرده به هر قیمت شده #نهم ربیع الاول را تایید کند!! بعید نیست ایشان که در عصر صفوی می زیست از سوی حکومت یا جو جامعه تحت فشار بوده اند و از این رو به روایتی که از نظر سندی ضعیف است و از نظر متن نیز با مسلمات تاریخی و روایی در تعارض است استناد کرده اند! روایتی که مجلسی به آن استناد کرده از طریق دو راوی مجهول الهویه به احمد بن اسحاق قمی(ره) منسوب شده که سند و متن آن بسیارِ ضیعف است. 


✅کفعمی از ابن ادریس حلی (صاحب کتاب السرائر) نقل کرده که درباره تاریخ نهم ربیع گفته است: " مَنْ زَعَمَ أَنَّ عُمَرَ قُتِلَ فِیهِ فَقَدْ أَخْطَأَ بِإِجْمَاعِ أَهْلِ التَّوَارِیخِ وَ السِّیَرِ " ترجمه: « هر کس بپندارد عمر در نهم ربیع کشته شده به اجماع صاحبان کتب تاریخ و سیره در اشتباه است». سپس خود کفعمی تاریخ ذیحجه را صحیح دانسته می افزاید: « الإجماعُ حاصلٌ مِن الشیعةِ و أهلِ السنّةِ على ذلک» یعنی «شیعه و سنی بر این موضوع اتفاق نظر دارند»


?کفعمی، مصباح الکفعمی = جنة الأمان الواقیة ، ص: 511 و مجلسی، بحارالانوار، ج‏۳۱، ص ۱۱۹


خرافه\_عیدالزهرا



اینجا، در امنیت کامل #جلسه لعن برپا می کنند
آنجا، در افغانستان و پاکستان به این بهانه خون #شیعه را می ریزند.


✅لینک دانلود:


<https://goo.gl/7fWj6R>


خرافه\_عیدالزهرا



می گویند: ما #لعن میکنیم، اگر شیعه کشته شد هم بفدای حضرت زهرا... 


![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542613612.jpg) 


این جماعت #شیعه\_میلی نمی دانند که تامین امنیت و جان شیعیان آنقدر مهم است که وقتی به امام حسن(ع) گفته شد چرا نمی جنگید؟
در پاسخ یکی از دلایل را این ذکر کردند که جان شیعیان در خطر است 


خرافه\_عیدالزهرا



شیعیان #بددهن
علی(ع) حتی #یارانش را از ناسزا گفتن به سپاهیان معاویه منع کرد!


در جنگ صفین هنگامی که دو لشکر حق و باطل، سپاه امیرالمؤمنین علی (ع)و معاویه در مقابل هم صف آرایی کردند، گروهی از سربازان امیرالمؤمنین (ع) شروع کردند به لشگر شام #فحش\_دادن.


✅حضرت وقتی شنید بعضی از افراد سپاهش، دشنام می دهند و ناسزا می گویند. ایشان را از این کار نهی کرد و فرمود:


«من دوست نمی دارم که #شما این گونه #دشنام داده، مردمی بد زبان و ناسزاگوی باشید (زیرا فحش و ناسزاگویی، عمل زشت و ناپسندی است. و از طرفی اگر شما فحش بدهید، ممکن است این امر سبب دشمنی و کینه توزی بیشتر ایشان شود و مقابله به مثل کرده، به ما و شما حرف های رکیک زده، #فحش و #دشنام بدهند)، بهتر آن است که رفتار و کردار واقعی و احوال حقیقی ایشان را بیان کنید 


?نهج البلاغه خطبه198


خرافه\_عیدالزهرا



شخصی به امام صادق (ع) خبر داد که یکی از شیعیان در مسجد نشسته و #علنا به #خلفا دشنام می دهد. 


حضرت فرمودند: او را چه شده؟ خدا او را لعنت کند که متعرض ما شده است. خداوند متعال می فرماید: (به معبود) كسانى كه غير خدا را مى‏ خوانند دشنام ندهيد، مبادا آن ها (نيز) از روى (ظلم و) جهل، خدا را دشنام دهند.


✅منبع


و في الاعتقادات عنه (عليه السلام) أنه قيل له: إنا نرى في المسجد رجلا يعلن بسب أعدائكم و يسبهم فقال: ما له لعنه الله تعرض بنا قال الله «ولا تسبوا الذين يدعون» الآية".


? بحارالانوار، ج 71، ص 217.


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542614351.jpg) 


متن امام خامنه ای پاسخ به تمام شبهات درباره لعن کردن بعضی از افراد تاریخ اسلام است .این فتوا حاکی از بصیرت عمیق امام خامنه ای و علمدار انقلاب نسبت به شرایط کنونی جهان اسلام و تلاش صهیونیسم در ایجاد تفرقه بین شیعه و سنی است.خداوند بر توفیق ایشان بیفزاید.


<http://www.saelin18.com/?p=2562>


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542615444.jpg) 


عیدالزهراء روز بیان مشترکات میان شیعه و اهل تسنن و ترک لعن است.


آیت الله بهجت(ره) درباره برخی از رفتارها به نام عیدالزهرا گفته‌اند: «عیدالزهراء روز بیان مشترکات میان شیعه و اهل تسنن و ترک لعن است؛ چه بسا ... این کارها موجب اذیت و آزار و یا قتل شیعیانی که در بلاد و کشورهای دیگر در اقلیت هستند گردد در این صورت اگر یک قطره خون از آنها ریخته شود ما مسبب آن و یا شریک جرم خواهیم بود.


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542615645.jpg) 


آیت الله بهجت(ره)؛ كسي كه وحدت مسلمانان را نخواهد ، #مسلمان\_نيست.
ائمه ما در نماز جماعت آنان شرکت می کردند، به جهت اتحاد مسلمانان.


وحدت\_مسلمین



با\_تفرقه\_مخالفیم



ان شاالله شیعیان حقیقی در این برهه حساس حواسشان به حمایت وحدت بین شیعه و سنی و اطاعت امر ولی خواهد بود.


عید\_الزهرا



نکته:طی روز های گذشته همزمان با نهم ربیع‌الاول مطالب انحرافی «عید الزهرا» در راستای اختلاف افکنی میان مسلمانان از سوی معاندان در شبکه‌‌های اجتماعی منتشر شد. 


به گزارش سدیدآنلاین سالهاست که با رسیدن 9 ربیع‌الاول برخی مغرضان با انتشار مطالب و تصاویر وهن‌آمیز به اسم تشیع افراد ناآگاه را گمراه و آنها را با موجی ساختگی خود همراه می‌کنند.


«تشیع لندنی» که پیش تر فعالیت‌‌های تبلیغی خود را از طریق شبکه‌های ماهواره انجام می‌داد، با گسترش فضای مجازی و افزایش تعداد کاربران شبکه‌های اجتماعی از این ابزار ارتباطی نیز غافل نمانده است.


![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542640782.jpg) 


در صفحات مدیریت شده از سوی این افراد تصاویر و مطالب وهن‌آمیزی منتشر شد که با جعل حقیقت سعی در انجام مأموریت نیمه‌کار دشمنان اسلام داشت.
هوشیار باشیم.


✅‌نظر علما و مراجع عظام در رابطه با لعن بزرگان اهل سنت：


1⃣ امام خامنه ای (٢٧/٩/٨٧)：این جور نباشد که کسی از یک گوشه خیال کند دارد از شیعه دفاع می کندوتصورکندکه دفاع از شیعه به این است که بتواند آتش دشمنی ضدشیعه وغیرشیعه رابرانگیزد.این دفاع از شیعه نیست....


⬅ امام خامنه ای：هرگونه گفتار یا کردارورفتاری که درزمان حاضرسوژه شود وبهانه به دست دشمن بدهد ویاموجب اختلاف وتفرقه بین مسلمانان شود حرام اکید است


3⃣آیت الله سیستانی：ایجادتفرقه حتی
به اندازه یک کلمه یانصف کلمه جایز نیست.


4⃣ایت الله وحید خراسانی：لعن وسب بزرگان اهل سنت جایز نیست زیراموجب دور شدن آنها ازاهل بیت میشود


5⃣آیت الله مکارم شیرازی：هرگونه اهانت به مقدسات دیگران جایز نیست


6⃣آیت الله مظاهری：اهانت به مقدسات واعتقادات مسلمانان وایجاد تفرقه میان صفوف پیروان پیامبر عظیم الشأن عقلا وشرعا جایز نیست.


⚠️ نکته آخر اینکه برنامه هایی مثل جشن های نهم ربیع برای دور کردن اذهان شیعه از مسأله مهدویت نیز میباشد.
و نیز باعث افزایش دشمنی ها با شیعه و آزار و اذیت آنها در سایر بلاد میشود.


پیشنهاد می شود كتاب خواندني با عنوان « نهم ربيع ؛جهالت‌ها و خسارت‌ها» مطالعه شود امام صادق ( ع ) می فرماید: براى على ( ع ) ارد را غربال نکرده ( مرغوب نمی ساختند ) ، و ایشان مى فرمود: کار این امت به خیر است تا ان زمان که لباس عجم نپوشند و غذاهای عجم نخورند ؛ در غیر این صورت ، خدا انان را خوار مى کند . نگاه اول به این روایت ؛ این گمان را به وجود می اورد که امام علی ( ع ) در مقام برتر دانستن عرب بر غیر عرب است و هم ردیف شدن عربها با غیر انها را موجب ذلت انها می داند. اما واقعیت مطلب این است که محتوای روایت ، ارتباطی به نکوهش عجم و تمجید عرب ندارد ؛ بلکه در بیان این است که مسلمانان باید ساده زیستی را سرلوحه زندگی خود قرار دهند و اگر از دنیاطلبان غیر مسلمان پیروی کنند ، به گمراهی کشیده خواهند شد. بخش های مختلف همین روایت و نیز روایات دیگر بر این معنا دلالت دارند. حتما api لازمه اصحاب صفه یا اهل صفه ، گروهی از مهاجران فقیر بودند که به دلیل نداشتن خانه و زندگی و یا فامیل در شهر مدینه ، ناگزیر ابتدا بخشی از مسجد النبى ص را برای جا و مکان برگزیدند و در ان جا استراحت می کردند. [ 1 ] و سپس صفه ای سایبانی برای انان در کنار مسجد اماده شده و به ان جا منتقل شدند. تعدادی از افراد معروف اهل صفه عبارت بودند از بلال ، ابو عبیده ، ابو یقظان ، عمار بن یاسر ، عبد الله بن مسعود ، عتبه بن مسعود ، مقداد بن اسود ، عتبه بن غزوان ، زید بن خطاب ، ابو کبشه. [ 2 ] برخی از مورخان و مفسران تعداد انها را نزدیک به چهار صد نفر ، [ 3 ] و برخی تا حدود هفت صد نفر نیز اعلام کرده اند. [ 4 ] نخستین فرد مهاجری که اسلام را پذیرفت و جایى در مدینه نداشت ، جوانى از اهل یمامه به نام جویبر بود. [ 5 ] جویبر چون جایى براى زندگی در مدینه نداشت ، پیامبر ص به او اجازه داد شب ها در مسجد بخوابد ، بعدها که تعداد مهاجران مسلمان بیشتر شد ، و همگى در مسجد سکنا گزیده بودند ، این امر وضع مسجد را از هر جهت دچار اختلال می کرد ؛ لذا دستور داده شد که همه انها را به خارج مسجد ببرند ، و تمام درهایى که از خانه هاى اصحاب به سوى مسجد گشوده می شد ، به فرمان پیامبر ص بسته شد ، مگر در خانه على و فاطمه س . [ 6 ] این جا بود که پیامبر دستور داد محلى را در بیرون مسجد با شاخه درختان خرما مسقف کنند ، و مهاجران و فقیران مسلمان در ان جا سکنا گزینند. انها به دلیل سکونت در ان صفه به اصحاب الصفه ، یا اهل صفه معروف شدند. و خود پیامبر ص شخصا از انها سرکشى می کرد ، و نان ، خرما و مواد غذایى دیگر براى انها می برد و مسلمانان نیز مراقب انها بودند ، و از طریق زکاه و انفاق هاى دیگر به انها کمک می کردند. انان اهل ریاضت بودند که مستقیما از معدن نبوت کسب فیض می کردند ؛ و در جنگ هاى اسلامى شرکت کرده و مخلصانه جهاد می نمودند ؛ از این رو بعضى از ایات قران در فضیلت ، صفا ، پاکى و قداستشان نازل شده است. [ 7 ] مانند ایه شریفه 273 سوره بقره که امام باقر ع فرمود ؛ در مورد انها نازل شده است: للفقرا الذین احصروا فی سبیل الله ... ؛ [ 8 ] این صدقات از ان بینوایانى است که خود را در طاعت حق محصور کرده اند و در طلب قوت ناتوانند و ان چنان در پرده عفاف اند که هر کس حال ایشان را نداند می پندارد که از توانگران اند. انان را از سیمایشان می شناسى که به اصرار از کسى چیزى نخواهند. برخی از اصحاب صفه به گونه ای در مضیقه اقتصادی بودند که حتی لباس برای پوشش کامل بدن نداشتند. [ 9 ] بر اساس برخی گزارش ها حدود سی نفر از انها با بالا تنه عریان پشت سر پیامبر نماز می گزاردند. [ 10 ] همین فقر اصحاب صفه باعث شد تا گاهی از سوی اشراف انصار مورد تحقیر قرار گیرند. در همین راستا نقل می کنند ؛ روزی مردی از انصار نزد پیامبر ص امد و مشاهده نمود که فردی از اهل صفه ، چسبیده به پیامبر و در کنار ان حضرت نشسته است ، و پیامبر با او سخن می گوید. مرد انصاری وقتی این وضعیت را دید با فاصله از انها نشست. پیامبر فرمود بیا جلو ، اما مرد انصاری از این کار پرهیز کرد که رسول خدا ص فرمود: می ترسی فقرش به تو سرایت کند ؟ ! انصاری درپاسخ گفت: این افراد را از خود دور کن ! در این هنگام بود که این ایه نازل شد: [ 11 ] و لا تطرد الذین یدعون ربهم بالغداه و العشی یریدون وجهه ما علیک من حسابهم من شی و ما من حسابک علیهم من شی فتطردهم فتکون من الظالمین ؛ [ 12 ] کسانى را که هر بامداد و شبان گاه پروردگار خویش را می خوانند و خواستار خشنودى او هستند ، از خود مران. نه چیزى از حساب انها بر عهده تو است و نه چیزى از حساب تو بر عهده ایشان. اگر انها را طرد کنى ، در زمره ستم کاران خواهی بود. به همین سبب بود که خداى تعالى در ایه 273 سوره بقره به مسلمانان سفارش کرد تا مراقب وضع انان باشند ، و لذا انان انچه که از غذایشان زیاد می امد ، هنگام عصر براى اصحاب صفه می اوردند. [ 13 ] [ 1 ] . جزری ، ابن اثیر ، مبارک بن محمد ، النهایه فی غریب الحدیث و الاثر ، ج 3 ، ص 37 ، قم ، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان ، قم ، چاپ اول ، 1367ش. [ 2 ] . سجادی ، سید جعفر ، فرهنگ معارف اسلامی ، ج 1 ، ص 348 ، تهران ، دانشگاه تهران ، چاپ سوم ، 1373ش. [ 3 ] . طبرسی ، فضل بن حسن ، مجمع البیان فی تفسیر القران ، مقدمه ، بلاغی ، محمد جواد ، ج 2 ، ص 666 ، تهران ، ناصر خسرو ، چاپ سوم ، 1372ش. [ 4 ] . رشیدالدین میبدی ، احمد بن ابی سعد ، کشف الاسرار و عده الابرار ، تحقیق ، حکمت ، علی اصغر ، ج 5 ، ص 680 ، امیر کبیر ، تهران ، چاپ پنجم ، 1371ش. [ 5 ] . ر. ک: جویبر سیاه پوست و ازدواج با دختر زیبای عرب ، 26725. [ 6 ] . در خانه حضرت علی ع و فاطمه س ، 52681. [ 7 ] . مکارم شیرازی ، ناصر ، تفسیر نمونه ، ج 20 ، ص 447- 448 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ اول ، 1374ش. [ 8 ] بقره ، 273. [ 9 ] . مرعشی تستری ، قاضی نور الله ، احقاق الحق و ازهاق الباطل ، ج 22 ، ص 9 ، قم ، مکتبه ایه الله المرعشی النجفی ، 1409ق ؛ البلاذری ، بلاذری ، احمد بن یحیی ، انساب الاشراف ، تحقیق ، زکار ، سهیل ، زرکلی ، ج 1 ، ص 272 ، ریاض ، بیروت ، دار الفکر ، چاپ اول ، 1417ق. [ 10 ] . ابن سعد کاتب واقدی ، محمد بن سعد ، الطبقات الکبری ، ج 1 ، ص 196 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، چاپ دوم ، 1418ق. [ 11 ] . بحرانی ، سید هاشم ، البرهان فی تفسیر القران ، ج 2 ، ص 423 ، تهران ، بنیاد بعثت ، چاپ اول ، 1416ق. [ 12 ] . انعام ، 52. [ 13 ] . مجمع البیان فی تفسیر القران ، ج 2 ، ص 666. از مجموع ایات قران و مطالب تورات در این زمینه و از شواهد تاریخی چنین بر می اید که این گروه در مناطق شمال اسیا زندگی می کردند و با هجوم وحشیانه خود به مناطق جنوب و غرب فاجعه می افریدند. با بسته شدن سد ذو القرنین تهاجم انها برای مدت زیادی خاتمه پیدا کرد اما در اخر الزمان دوباره باز خواهند گشت. بعضی بازگشت انها را همان حمله مغول می دانند که اتفاق افتاد. و بعضی دیگر بازگشت انها را به صورت زنده شدن دوباره انها در اخر الزمان می دانند که هنوز اتفاق نیفتاده است. پیامبر ص در اواخر عمر خود سپاهی را به رهبری اسامه بن زید اماده‌سازی کرد تا به سمت روم برود و افراد برجسته‌ای از مسلمانان ؛ مانند ابوبکر و عمر نیز مامور به شرکت در این سپاه بودند ؛ [ 1 ] لذا اطاعت از این دستور پیامبر ص بر انها واجب بود ، [ 2 ] اما گزارش‌هایی وجود دارد که انها از دستور ان‌حضرت سرپیچی کرده ، و از حضور در این سپاه خودداری کردند: زمانی که پیامبر ص بیمار شد ، اسامه را مامور تشکیل سپاهی برای حمله به سپاه روم فرمودند. سران مهاجران و انصار ؛ مانند ابوبکر و عمر در لشکر او حاضر شدند. مسلمانانى که قرار بود با اسامه بروند با پیامبر ص خداحافظی کردند و به جرف رفتند. در این ایام وضع جسمانی رسول خدا ص وخیم شد ، اما پیاپى می‌فرمود: لشکر اسامه را زودتر گسیل دارید ؛ لذا اسامه فرمان حرکت را صادر کرد ، اما وقتی فرستاده ام ‌ایمن مادر اسامه خبر داد که پیامبر ص در حال رحلت از دنیا است ، عمر به همراه عده‌ای بازگشت. سپس مسلمانانى که در جرف بودند نیز به مدینه بازگشتند. [ 3 ] پیامبر ص به دلیل ناتوانی نمی‌توانست به نماز صبح برود ؛ لذا به بلال فرمود کسی از مسلمانان را برای اقامه نماز بفرستد. عائشه خواست پدرش ابوبکر به اقامه جماعت برود ، اما حفصه خواست پدرش عمر برای اقامه نماز صبح برود. پیامبر ص متوجه شد که ابوبکر و عمر از رفتن همراه اسامه تخلف کردند ؛ لذا خودشان برای اقامه نماز صبح به مسجد رفتند. بعد از اقامه نماز ، پیامبر ص از انان پرسید: مگر دستور نداده بودم که همراه اسامه به خارج شهر کوچ کنید ؟ ! ابوبکر گفت: من همراه سپاه اسامه به خارج از مدینه رفتم ، اما براى ان‌که عهدى با شما تازه‏ کرده باشم ، برگشتم ! عمر نیز گفت: من از مدینه خارج نشدم و در سپاه اسامه شرکت نکردم ؛ زیرا می‌‌خواستم خودم از بیمارى شما باخبر باشم و از دیگران خبر ناراحتى شما را نپرسم. رسول خدا ص دانست انان مخالفت کردند ؛ لذا بار سوم انها را به همراهى با سپاه اسامه دعوت کرد. [ 4 ] پیامبر ص سپاهی را به فرماندهی اسامه برای جنگ با اهل شام فرستاد. لشکر اسامه در خارج مدینه و در منطقه جرف اردو زد و منتظر برخی از افراد بود ، اما بعد از گذشت مدتی افرادی مانند ابوبکر ، عمر و عثمان و گروهی از طرفداران انها دستور پیامبر ص را اطاعت نکردند. وقتی پیامبر ص از ابوبکر علت را پرسید ، ابوبکر در جواب گفت که شما مریض بودید و قلب من راضی بر ترک شما نمی‌شد. [ 5 ] جماعتى که همراه عمر و ابوبکر و دیگران به لشگرگاه اول سپاه جرف رفته بودند ، شخصى را محرمانه به مدینه نزد عایشه فرستادند تا از وضع مزاجى پیامبر ص خبر بگیرد. عایشه به ان شخص گفت: به ابوبکر خبر بده که حال محمد ص به گونه‏اى است که امید بهبودى در او نیست. پس تو و عمر و هر کس را که مى‏پسندید ، شبانه و به طور مخفى وارد مدینه شوید. انها نزد اسامه رفتند و به او گفتند: چگونه براى ما روا است که از محضر رسول خدا ص که در این وضع است ، دور شویم ؟ ! اجازه بده به مدینه باز گردیم. اسامه به انها گفت: مخفیانه وارد مدینه شوید تا کسى اطلاع نیابد. اگر رسول خدا ص سلامتى خود را یافت ، به سپاه بپیوندید. ابوبکر و عمر و ابوعبیده شبانه وارد مدینه شدند. پیامبر ص در حالی‌که در فشار بیمارى سختى قرار داشت ، فرمود: امشب شر عظیمى در مدینه رخ داد . شخصى پرسید: ان شر عظیم چیست ؟ فرمود: برخی از ان کسانی‌که در سپاه اسامه بودند ، از فرمان من سرپیچى کرده‏اند. [ 6 ] جابر بن عبدالله انصاری می‌گوید: هنگام مرگ عمر حاضر بودم که برای چند چیز توبه می‌کرد که یکی از این موارد بازگشت از سپاه اسامه بود. [ 7 ] همان‌گونه که از گزارشات تاریخی برداشت می‌شود ، تخلف ابوبکر و عمر - که جایگاه برتری نسبت به عثمان داشتند - از سپاه اسامه در منابع فریقین گزارش شده است ، اگرچه گزارش تخلف عثمان نیز در برخی منابع وجود دارد ، [ 8 ] اما تواتر ان به اندازه گزارش‌های مرتبط با تخلف دو خلیفه خلیفه اول و دوم نیست.     [ 1 ] . یعقوبی ، احمد بن ابی یعقوب‏ ، تاریخ الیعقوبی ، ج 2 ، ص 113 ، بیروت ، دار صادر ، چاپ اول ، بی‌تا ؛ ابن سعد کاتب واقدی ، محمد بن سعد‏ ، الطبقات الکبری‏ ، ج 2 ، ص 146 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، چاپ دوم ، 1418ق ؛ ابن سید الناس‏ ، عیون الاثر ، ج 2 ، ص 350 ، بیروت ،   دار القلم‏ ، چاپ اول ، 1414ق ؛ ابن جوزی ، عبد الرحمن بن علی‏ ، المنتظم ، ‏ محقق ، عطا ، محمد عبد القادر ، عطا ، مصطفی عبد القادر ، ج 4 ، ص 16 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، چاپ اول ، 1412ق ؛ صالحی دمشقی‏ ، محمد بن یوسف ، سبل الهدی و الرشاد فی سیره خیر العباد ، ج 6 ، ص 250 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، چاپ اول ، 1414ق. همچنین ر. ک: فرماندهی اسامه و مسئلۀ خلافت ، 3307 ؛ فرار خلفای سه‌گانه از جنگ‌های زمان پیامبر خدا ص ، 89957 ؛ چگونگی به خلافت رسیدن سه خلیفۀ اول ، 2297 ؛ نجنگیدن ابوبکر در جنگ‌ها ، 48856. [ 2 ] . مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 30 ، ص 427 ، بیروت ، مؤسسه الطبع و النشر ، چاپ اول ، 1410ق. [ 3 ] . الطبقات ‏الکبرى ، ج ‏2 ، ص 146. [ 4 ] . شیخ مفید ، الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد ، ج 1 ، ص 183 184 ، قم ، کنگره شیخ مفید ، چاپ اول ، 1413ق ؛ طبرسی ، فضل بن حسن ، اعلام الوری باعلام الهدی ، ص 134 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ سوم ، 1390ق. [ 5 ] . عماد الدین حسن بن على طبرى ، تحفه الابرار ، تعریب عبد الرحیم مبارک‏ ، ‏ ص 78 ، مشهد ، استان قدس رضوى‏ ، چاپ اول ، 1424ق‏. [ 6 ] . دیلمی ، حسن بن محمد ، ارشاد القلوب الی الصواب ، ج 2 ، ص 338 ، قم ، الشریف الرضی ، چاپ اول ، 1412ق ؛ بحار الانوار ، ج ‏28 ، ص 108- 109. [ 7 ] . شیخ صدوق ، الخصال ، محقق ، مصحح ، غفاری ، علی اکبر ، ج 1 ، ص 171 ، قم ، دفتر انتشارات اسلامی ، چاپ اول ، 1362ش. [ 8 ] . شیخ مفید ، الجمل و النصره لسید العتره فی حرب البصره ، محقق ، مصحح ، میرشریفی ، علی ، ص 97 ، قم ، کنگره شیخ مفید ، چاپ اول ، 1413ق ؛ حموی‏ ، محمد بن اسحاق ، انیس المؤمنین ، ص 55 ، تهران ، بنیاد بعثت ، 1363ش ؛ ابن عطیه- جمیل حمود ، ابهى المراد ، ج 2 ، ص 290 ، بیروت ، موسسه الاعلمی‏ ، چاپ اول ، 1423ق.‏ خداوند متعال در قران کریم خطاب به رسول خود می فرماید: هرگاه بعد از علم و دانشی که [ درباره مسیح ] به تو رسیده ، باز کسانی با تو به ستیز برخیزند ، به انها بگو: بیائید ما فرزندان خود را دعوت کنیم ، شما هم فرزندان خود را. ما زنان خویش را بخوانیم ، شما هم زنان خود را. ما خودمان را دعوت کنیم ، شما هم خودتان را. ان گاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغ گویان قرار دهیم . [ 1 ] پس از نزول این ایه ، رسول خدا ص هیاتی از بزرگان مسیحی نجرانی که برای گفت وگو درباره حقانیت اسلام به مدینه امده بودند را به مباهله دعوت کرد ، [ 2 ] ولی در روز مورد توافق طرفین ، وقتی اسقف مسیحیان ، پیامبر ص را دید که با بهترین عزیزانش پا در میدان گذاشته ، ترس او را فراگرفت و گفت: مردى را می بینم که با کمال جرات اقدام به مباهله می کند و می ترسم راست گو باشد ، و اگر اینگونه باشد ، به خدا سالی بر ما نمی گذرد که در تمام دنیا یک مسیحی وجود نداشته باشد ؛ [ 3 ] و به همین دلیل از مباهله منصرف شده و با قبول تعهداتی با پیامبر مصالحه نمودند. درباره این ماجرا می توان گفت ؛ - با توجه به نزدیک تر بودن مسیحیت ان زمان به عصر حضرت عیسی ع و دسترسی بزرگان انان به متون اصلی و دست نخورده مسیحیت ، و نیز اگاهی انان از اوصاف و نشانه های پیامبر اخر الزمان - انصراف اسقف های مسیحیان از مباهله با رسول خدا ، و چگونگی رفتار و گفتار انها در این رخداد ، می تواند سندی بر حقانیت اسلام باشد. اما درباره دلالت جریان مباهله بر حقانیت و فضیلت اهل بیت پیامبر ص ، باید یاداور شد که مفسران شیعه و سنی ، معتقدند ، پیامبر اسلام ص در این ماجرا ، فقط چهار تن را به همراه داشت ، که عبارت بودند از: حضرات علی ، فاطمه ، حسن و حسین ع . و بعد از نزول این ایه ، پیامبر از ایشان به عنوان اهل بیت خود ، یاد کردند. [ 4 ] ، [ 5 ] در ذیل ، به کلماتی از منابع حدیثی و تفسیری اهل سنت در این زمینه ، اشاره می کنیم ؛ 1. زمخشری می گوید: در روز مباهله پیامبر ص دست حسنین را گرفت و فاطمه و علی به دنبال انان بودند ، هنگامی که اسقف نجران این منظره را دید گفت: ای مسیحیان ! من صورت هایی را می بینم که اگر از خدا بخواهند کوه را از جا برکند ، خداوند ان را بر خواهد کند. با انان مباهله نکنید که هلاک می شوید و بر روی زمین تا روز قیامت یک نفر نصرانی باقی نخواهد ماند. [ 6 ] 2. در صحیح مسلم امده است: روزی معاویه از سعد بن ابی وقاص سؤال کرد ؛ چرا تو لعن و سب علی بن ابی طالب نمی گویی ؟ سعد در جواب گفت: به خاطر سه امر: حدیث منزلت در جنگ تبوک ، داستان پرچم در جنگ خیبر و داستان مباهله ، وقتی که ایه فقل تعالوا ندع ابنانا و ابناکم نازل شد ، پیامبر ص علی ، فاطمه ، حسن و حسین را فرا خواند و گفت: بار خدایا ! اینها اهل بیت من هستند. [ 7 ] 3. در تفسیر کشف الاسرار نیز امده است: اصحاب مباهله پنج نفر بودند: مصطفی ، زهرا ، مرتضی ، حسن و حسین ، ان ساعت که برای مباهله بیرون امدند ، رسول خدا ص دست به دعا برداشت و عرضه داشت: خدایا ! این ها اهل بیت من هستند. جبرئیل امد و گفت: یا محمد و من هم از اهل بیت شما هستم ؟ ، رسول خدا فرمود: یا جبرئیل تو هم از ما هستی. ان گاه جبرئیل به اسمان ها عروج کرد و فخر فروخت و گفت: چه کسی مثل من است ، من در اسمان ها طاووس ملائکه ام و در زمین از اهل بیت محمد ص . [ 8 ] 4. سیوطی و ابن کثیر در تفسیر خود می گویند: در ایه مباهله مراد از انفسنا ، رسول الله و علی می باشد و مراد از ابنائنا ، حسن و حسین و مراد از نسائنا ، فاطمه می باشد. [ 9 ] همچنین به اعتراف برخی نویسندگان اهل سنت ، ایه مباهله دلالت بر فضیلت اهل بیت داشته و گواه بر حقانیت علی بن ابی طالب ع است: ایه مباهله دلیل بر فضیلت و مقدم بودن علی بر ابوبکر و عمر است ، و اگر بخواهیم احادیث دال بر فضل علی بر ان دو را بیان کنیم از صد تا روایت هم بیشتر است. [ 10 ] من دلایلی دارم که می رساند علی از بقیه انبیا ، رسولان ، ملائکه مقربین و همه مخلوقات خدای متعال به غیر از حضرت محمد ص افضل است و از جمله این دلایل ، ایه مباهله است که خداوند علی را نفس محمد ص قرار داده و چون محمد افضل همه است ، پس علی نیز افضل از همه می باشد. [ 11 ] توضیح این که ، وقتی علی ع به منزله نفس و شخص محمد ص خوانده می شود ، به یقین عین او نیست ، ولی در تمام جهات بجز مقام نبوت... همانند او است. از سوی دیگر می دانیم پیامبر برتر از همه ی انبیا بود ، پس علی نیز می باید افضل باشد. [ 12 ] نتیجه این که ایه مباهله هم سند حقانیت اسلام است ، و هم بیانگر فضیلت اهل بیت و امیرمؤمنان علی ع ! [ 1 ] . ال عمران ، 61. [ 2 ] . جهت اگهی از معنا و شرح این ماجرای مباهله ، ر. ک: نمایه 6231 شرایط مباهله . [ 3 ] . ر. ک: رازی ، ابو عبد الله فخرالدین محمد بن عمر ، مفاتیح الغیب ، ج 8 ، ص 248 ، بیروت ، دار احیا التراث العربی ، بیروت ، چاپ سوم ، 1420ق. این شان نزول با تفاوت هاى مختصرى در کتب احادیث و تفاسیر ؛ مانند: صحیح مسلم ، جز 12 ، ص 129 ، ش 4420 ؛ سنن ترمذی ، جز 10 ، ص 260 ، ش 2925 و جزالورد 12 ، ص 187 ، ش 3658 ؛ مسند احمد ، جز4 ، ص 32 ، ش 1422 ؛ حاکم ، المستدرک علی الصحیحین ، جز 11 ، ص 26 ، ش 4702 ، که او می گوید مطابق شرط شیخین این حدیث صحیح است ؛ و انوار التنزیل و اسرار التاویل ، ج 2 ، ص 20 و نیز معجم کبیر طبری ؛ صحیح ابن حیان ، مشکل الاثار طحاوی ؛ ابو الفتوح رازى ، و تفسیر کبیر غیر ان نیز امده است ، و فخر رازى در ذیل تفسیر ایۀ مذکور بعد از بیان شان نزول ایۀ تطهیر برای امام حسن و امام حسین و فاطمه و علی ع می گوید: این روایت در میان علماى تفسیر و حدیث ، مورد اتفاق است ؛ بر گرفته از نمایه 6231 شرایط مباهله . [ 4 ] . یکی از شبهاتی که اهل سنت دارند این است که مصداق اهل بیت در ایه تطهیر سوره احزاب ، ایه 33 را به زنان پیامبر تفسیر می کنند ، در حالی که از شان نزول ایه مباهله روشن می شود که اهل بیت پیامبر اسلام عبارت اند از: علی ، فاطمه ، حسن و حسین. [ 5 ] . ر. ک: طبرسى ، فضل بن حسن ، مجمع البیان فى تفسیر القران ، ج 2 ، ص 763 764 ، تهران ، ناصر خسرو ، چاپ سوم ، 1372ش ؛ فیض کاشانى ملا محسن ، تحقیق ، اعلمى ، حسین ، تفسیر الصافى ، ج 1 ، ص 345 344 ، تهران ، الصدر ، چاپ دوم ، 1415 ق. ؛ عروسى حویزى عبد على بن جمعه ، تحقیق ، رسولى محلاتى ، سید هاشم ، تفسیر نور الثقلین ، ج 1 ، ص 347 350 ، قم ، اسماعیلیان چاپ چهارم ، 1415ق. [ 6 ] . زمخشرى محمود ، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل ، ج 1 ، ص 368 ، بیروت ، دار الکتاب العربی ، چاپ سوم ، 1407ق. [ 7 ] . اللهم هؤلا اهلی ؛ مسلم بن الحجاج ابو الحسن المحقق ، محمد فؤاد عبد الباقی ، المسند الصحیح ، ج 4 ، ص 1871 ، باب فضائل علی بن ابی طالب ، ح 2404 ، بیروت ، دار احیا التراث العربی ، بی تا. [ 8 ] . میبدى ، رشیدالدین ، تحقیق ، حکمت ، على اصغر ، کشف الاسرار و عده الابرار ، ج 2 ، ص 151 ، تهران ، امیر کبیر ، چاپ پنجم ، 1371ش. [ 9 ] . سیوطى جلال الدین الدر المنثور فى تفسیر الماثور ، ج 2 ، ص 39 ، قم ، کتابخانه ایه الله مرعشى نجفى ، 1404 ق ؛ ابن کثیر دمشقى ، اسماعیل بن عمرو ، تحقیق ، محمد حسین شمس الدین ، تفسیر القران العظیم ، ج 2 ، ص 47 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، منشورات محمدعلى بیضون ، چاپ اول ، 1419ق. [ 10 ] . حفتی ، حامد ، داوود ، نظرات فی الکتب الخالده ، ص 184 ، قاهره ، مطبوعات النجاح ، اول ، 1399ق. [ 11 ] . حنفی ، فتح الدین علی محمد ، فلک النجاه فی الامامه و الصلاه ، ص 18 ، بی جا ، مؤسسه دار الاسلام ، چاپ دوم ، 1418ق. [ 12 ] . مکارم شیرازی ، ناصر ، جمعی از دانشمندان ، پیام قران ، ج 9 ، ص 251 ، قم ، نسل جوان ، چاپ دوم ، 1374ش.