آیا علوم طبیعی جدید می‌توانند حقایق را آن‌گونه که هستند کشف کنند؟
1. بی گمان علوم به طور کلی به دنبال کشف حقایق هستند ، اما باید توجه داشت که این موضوع ، غیر از ان است که علوم موجود ، حقایق را ان گونه که هستند کشف نموده باشند. به عبارت دیگر ، در گذشته علوم و معارف مختلف در یک جا متمرکز بوده و از حال هم باخبر بودند و در تعامل با یکدیگر رشد می کردند. در حوزه ها و مراکز علمی ان زمان ، طبیعیات ، ریاضیات ، فلسفه ، کلام و دیگر علوم و معارف در کنار هم تدریس می شدند. این علوم در یک مجموعه بودند و محتوای خود را با هم هماهنگ می کردند. معارف عهده دار تبیین جهان شناسی و جهان بینی ، مبادی و مبانی بوده و پیش فرض ها را تحلیل و تثبیت می کردند و در اختیار شاخه های دیگر دانش ؛ نظیر علوم طبیعی قرار می دادند و علوم طبیعی به استناد و اتکای ان مبانی و پیش فرض هایی که در حکمت و الهیات فلسفه بررسی و مستدل شده بود به کار خویش ادامه می داد ، اما پس از قرن سیزدهم میلادی به تدریج شاخه های علوم از یکدیگر جدا و مستقل شدند و جریان تخصصی شدن علوم ، ارام ارام دامن گستر شد و حوزه های معرفت و دانش از هم گسیخت و علوم طبیعی کاملا از جهان بینی جدا شد و علم مصطلح ؛ یعنی دانش تجربی از فلسفه بی گانه گشت و خود را از الهیات و حکمت بی نیاز دید. علم دوران مدرن ، مانند علم دوران گذشته باورمند و معتقد به نظام علی و معلولی است ؛ با این تفاوت که چون خود را از فلسفه الهی و دین جدا کرده ، به علت فاعلی و علت غایی عالم کاری ندارد و دایره نظام علی را در حصار تنگ حس و تجربه محدود می سازد. همه همت عقل حسی و تجربی کاوش در علل قابلی است ؛ یعنی فلان چیز پیش از این چه بوده و اکنون چیست و سرانجام تحت تاثیر عوامل طبیعی دیگر چه خواهد شد. این مسئله به معنای محدود شدن دانش تجربی در سیر افقی اشیا و پدیده ها و غفلت تام از سیر عمودی و صعودی طبیعت و جهان است. اساس نظام علی مبتنی بر در نظر گرفتن علت فاعلی و غایی است که نه علم محدود شده به عقل حسی و تجربی ، توان اثبات و بحث و فحص در ان را دارد ، و نه می تواند از جایی دیگر وام بگیرد. این ناتوانی در استمداد از منابع معرفتی دیگر ، محصول و نتیجه جدا شدن علم تجربی و طبیعیات از دین و فلسفه الهی است. شیفتگان این نگاه استقلالی به علم ، پا را از مرزهای واقعی علم تجربی فراتر نهاده و دعوای ارائه فلسفه و جهان بینی الحادی را داشته اند ! در حالی که عقل حسی و تجربی در قالب محدود خویش از اساس نمی تواند جهان بینی ارائه دهد. حس و تجربه ای که در کمال توفیق خویش تنها می تواند بینشی خاص درباره موجودی مخصوص ؛ مانند دریا بینی ، صحرابینی ، گیاه و جانورشناسی و اخترشناسی داشته باشد ، کجا می تواند عهده دار هستی شناسی به معنای وسیع ان جهان بینی باشد ؟ اگر یک فیزیک دان بگوید من به استناد حس و تجربه ثابت کردم که عالم مبدا و خالقی دارد به او گفته می شود: حکم شما اشتباه است و اگر بگوید ثابت کردم که عالم مبدئی ندارد به او گفته می شود: داوری شما باز هم اشتباه است ؛ زیرا اساسا با ابزاری که وی در دست دارد ؛ یعنی حس و تجربه حتی حق سخن گفتن شک امیز در این وادی های غیرتجربی را ندارد ، چه رسد به این که بخواهد قاطعانه چیزی را نفی یا اثبات کند. این مسئله درست به این می ماند که کسی بخواهد با ترازویی که مناسب توزین سبزی و میوه است وزن سلسله جبال البرز را بسنجد. [ 1 ] پس نمی توان گفت علوم کنونی حقایق واقعی را کشف نموده و متن واقع را نمایانده اند ؛ بلکه حد اکثر بخشی از ان که در حیطه حس بوده و تجربه پذیر است را اشکار ساخته اند. 2. خود متخصصان علوم نیز مدعی کشف حقایق ان گونه که هست نمی باشند. استیون هاوکینگ که یکی از شناخته شده ترین دانشمندان فیزیک معاصر می باشد در کتاب خویش اورده است: هر نظریه فیزیکی همواره موقتی است ، به این معنا که صرفا یک فرضیه می باشد. ما هرگز قادر به اثبات ان نیستیم. اگر بارها و بارها نتایج تجربه با پیش بینی های نظریه سازگار باشد ، نمی توان اطمینان داشت که نتایج تجربه بعدی در تناقض با نظریه نخواهند بود . [ 2 ] به همین جهت نیز به اعتقاد اندیشمندان اسلامی ، تنها علم و یقین ، یا ظن و گمان مبتنی بر یقین و دلیل قطعی ، می تواند حجت شرعی و منبع معرفتی دین باشد ؛ نه هر فرضیه ای که عالم و دانشمندی ان را ساخته و پرداخته است. مطلبی که مفید قطع یا طمانینه باشد ، معارض با دین نیست و در درون مرزهای معرفت دینی جای می گیرد ؛ حال ان که فرضیه علم نیست ؛ زیرا نه مبرهن است و نه مایه فراهم امدن طمانینه و اعتقاد عقلایی. به تعبیر علامه طباطبائی فرضیه ، حکم پای ثابت و ارام پرگار را دارد که ان را مستقر می کنیم تا بتوانیم پای دیگر پرگار را به حرکت دراوریم. فرضیه را بنا می نهند تا بتوانند قدم های بعدی را بردارند و احیانا به علم برسند. فرضیه از ان جهت که فرضیه است علم نیست. فرضیه های علمی تا وقتی به حد قطع یا طمانینه نرسیده و مفید یقین یا اطمینان عقلایی نشده اند نه علم مصطلح اند و نه حجت شرعی و معتبر دینی. بنابراین نه معارض دین اند و نه معارض نقل ؛ از این رو کلیه دیدگاه هایی که در فلسفه علم ارزش قضایای علمی را نازل می دانند و برای علوم تجربی در واقع نمایی و ارائه معرفت عینی و معتبر ، شانی قائل نیستند ، مؤید عدم تعارض علم و دین اند ؛ زیرا از نگاه انان یافته های دانشمندان علوم طبیعی و تجربی از سنخ معرفت و علم نیست ؛ چون حکایت قابل اعتمادی از واقع ندارند. بنابراین در قبال دین ساکت اند نه ناطق ، و سکوت عدم احتجاج است ، نه احتجاج بر عدم. [ 3 ] [ 1 ] . جوادی املی ، عبد الله ، منزلت عقل در هندسه معرفت دینی ، ص 108 و 109 ، قم ، مرکز نشر اسرا ، چاپ چهارم ، 1389ش. [ 2 ] . هاوکینگ ، استیون ویلیام ، تاریخچه زمان ، ترجمه ، محجوب ، محمد رضا ، ص26 ، تهران ، شرکت سهامی انتشار ، چاپ نهم ، 1384ش. [ 3 ] . منزلت عقل در هندسه معرفت دینی ، ص 111.
اسحاق نیوتن (isaac newton): سِر آیزاک نیوتن فیزیک دان ریاضی دان ستاره شناس فیلسوف و شهروند انگلستان بوده است وی در سال ۱۶۸۷ میلادی شاهکار خود اصول ریاضی فلسفه طبیعی را به نگارش درآورد در این کتاب او مفهوم گرانش عمومی را مطرح ساخت و با تشریح قوانین حرکت اجسام علم مکانیک کلاسیک را پایه گذاشت از دیگر کارهای مهم او بنیان گذاری حساب دیفرانسیل و انتگرال است نام نیوتن با انقلاب علمی در اروپا و ارتقای نظریهٔ خورشید مرکزی پیوند خورده است او نخستین کسی است که قواعد طبیعی حاکم بر گردشهای زمینی و آسمانی را کشف کرد وی همچنین توانست برای اثبات قانون های حرکت سیاره های کپلر برهان های ریاضی بیابد طبیعیه بله طبيعي مي باشد طبیعی است سلام و عرض ادب  
خیر این نکته طبیعی نیست و نیاز به بررسی بیشتری دارند آنتوان لاوازیه (antoine lavoisier): آنتوان لوران لاووازیه دانشمند فرانسوی و بنیان گذار شیمی نوین بود وی نخستین کسی بود که ترازو را جهت سنجش و تحقیق در فعل و انفعالات شیمیایی در آزمایشگاه وارد عمل کرد و تجربه و سنجش توأم با نتیجه گیری صحیح را پایه و اساس این علم قرار داد لاوازیه امکان درک و شناخت عناصر گازی شکل را فراهم کرد در دوران سلطه نظریه آتش زایی وسایل تجربی زیادی فراهم آمده بود که سبب دگرگونی های انقلابی در شیمی شدند بیشترین اعتبار این تحولات مدیون زحمات لاووازیه است که درک درستی از اکسیژن را میسر کرد گالیلئو گالیله (galileo galilei): گالیلئو گالیله دانشمند و مخترع سرشناس ایتالیایی در سده های ۱۶ و ۱۷ میلادی بود گالیله در فیزیک نجوم ریاضیات و فلسفه علم تبحر داشت و یکی از پایه گذاران تحول علمی و گذار به دوران دانش نوین بود عمدهٔ شهرت گالیله به دفاع علمی او از نظریهٔ کوپرنیک برمی گردد کوپرنیک مدتی پیش از گالیله گفته بود که خورشید به گرد زمین نمی چرخد ردّ فرضییهٔ زمین مرکزی کلیسا که صدها سال بود همچون سخنی آسمانی تلقی می شد منجر به محکوم شدن گالیله در دادگاه تفتیش عقاید شد و اگر بموقع توبه نکرده بود زنده زنده در آتش سوزانده شده بود گالیله همچنین با تلسکوپی که خود ساخته بود به رصد آسمان ها پرداخت و توانست جزئیات سطح ماه را مشاهده نموده و مورد مطالعه قرار دهد طبيعي است دو عدد طبیعی دلخواه در نظر بگیرید مانند $m,n$. حال داریم $d(m,n)=|\frac{1}{n}-\frac{1}{m}|\leq 1$. همین. موضوعي كه گفتيد زماني ميتواند بعنوان يك مقاله مطرح شود كه حاوي ايده جديدي باشد  

  

 در خصوص انتخاب موضوع، پيشنهاد ميكنم بر اساس روال تحقيق پيشنهاد شده در لينك زير پيش برويد تا به موضوع مناسب برسيد  

  

<http://wiki.occc.ir/index.php?title=research>