«هرکس ادعا کند خیر و شر هر دو از جانب خدا است، به خدا دروغ بسته است». آیا این روایت امام صادق(ع) با اصول تشیع همخوان است؟
این حرف معتبره و کجا اومده؟
این سخن که: «هر که ادعا کند خداوند باعث شر است، به خدا دروغ بسته است. همچنین هر که ادعا کند خیر و شر هر دو از جانب خداست، به خدا دروغ بسته است،» منتسب به صادق است. این دیدگاه با دیدگاه معتزله که خداوند را از مسئولیت وجود شر در دنیا مبری می‌کنند، سنخیت دارد
معنای این روایت امام صادق ع هرکس ادعا کند ، خداوند باعث شر است ، به خدا دروغ بسته و هم‌چنین هرکس ادعا کند خیر و شر هر دو از جانب خدا است ، به خدا دروغ بسته است ، چیست ؟ ایا این دیدگاه ، مؤید دیدگاه معتزله نیست که خداوند را از مسئولیت وجود شر در دنیا مبرا می‌کنند ؟ !
سلام چک وسیله پرداخت دین است و موافقین تبدیل تعهد چندان قوت استدلال ندارند ولی در هر حال وقتی سند چک جعلی باشد شما به اصل تعهد میتوانید مراجعه کنید از امام صادق ( ع ) راجع به جاودانی بودن اهل بهشت در بهشت و اهل دوزخ در دوزخ پرسیده شد ، ان حضرت در پاسخ فرمود: اهل دوزخ به این جهت همیشه در دوزخ هستند چون نیتشان این بود که اگر براى همیشه در دنیا باشند عصیان و نافرمانى حق تعالى را بنمایند. و اهل بهشت به این جهت در بهشت جاودانى هستند چون نیتشان در دنیا این بود که اگر در ان باقى بمانند پیوسته اطاعت خداوند را نمایند. پس نیت این دو گروه باعث جاودانه بودنشان در بهشت و دوزخ گردیده است ، سپس ان حضرت این ایه شریفه را تلاوت فرمود: قل کل یعمل على شاکلته ؛ [ 1 ] [ اى پیامبر ! به مردم ] بگو: هر کس بر حسب ذات و طبیعت خود عملى انجام خواهد داد. بعد حضرت صادق ( ع ) فرمود: یعنى بر حسب نیت و قصد خود . [ 2 ] براساس این روایت ؛ شخصی که در مدت عمر خود گناه کرده و نیتش هم این باشد که اگر در این دنیا به طور همیشه زندگی کند ، به نافرمانی خداوند و انجام گناه مشغول باشد ، همیشه در اتش جهنم خواهد بود. [ 3 ] مگر این که در حال حیات و زندگی در این دنیا پشیمان شده و توبه کند ؛ زیرا هر چند پروردگار جهان ، رفتارهایی را برای انسان ممنوع کرده و بیان داشته که در صورت ارتکاب چنین رفتارهایی ، اتش دوزخ در انتظارشان خواهد بود. ولی با توجه به رحمت واسعه خداوند ، مسیرهایی فراروی انسان ها نهاده شده ، تا بتوانند با عبور از انها ، برخی مجازات های سنگین خود را لغو کرده و یا انها را تا حدودی کاهش دهند. جبران خسارت ناروا ، طلب بخشش از اسیب دیدگان ناشی از گناه و در نهایت ، توبه به درگاه الهی از راه های جبران یک گناه می باشد. بدیهی است که این موارد جبران کننده و بویژه توبه ، باید قبل از مرگ انسان و در زمان زنده بودنش انجام شود و اگر کسی تنها نیت و قصد او در دنیا گناه و نافرمانی باشد ، و به دنبال انجام کار نیک نباشد ، و نیتش این باشد که چنین رویکردی را تا اخر عمر ادامه دهد ، همیشه بودن او در جهنم در اثر نافرمانی خود او است و این با عدالت خداوند منافاتی ندارد. [ 4 ] [ 1 ] . اسرا ، 84. [ 2 ] . برقی ، احمد بن محمد ، المحاسن ، محقق ، مصحح ، محدث ، جلال الدین ، ج 2 ، ص 331 ، قم ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ دوم ، 1371ق. [ 3 ] . طوسى ، خواجه نصیر الدین ، اغاز و انجام ، مقدمه ، شرح و تعلیقات ، حسن زاده املى ، حسن ، ص 138 ، تهران ، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى ، چاپ چهارم ، 1374ش . [ 4 ] . ر.ک: قیامت و جاودانگی ، سؤال 1151 ؛ عاقبت زندگی بدون کار نیک ، سؤال 33430 ؛ راه های پاک شدن از گناه ، سؤال 798 ؛ عدل در اصول دین ، سؤال 147. با سلام.
بله قابل استناد است.
ولی درصورتیکه در حضور شهود انجام گیرد بهتر است. پاسخ به سوال مذکور را می توان در قالب چند نکته بیان نمود:


1. وقتی گفته می شود: « پیش از آفرینش جهان»، یعنی به یک زمان خاص اشاره می شود. در حالی که خود قید «زمان» هم از مخلوقات الهی است. و خداوند متعال، در قالب زمان نمی گنجد زیرا که او فراتر از این حرف هاست و خودش آفریننده ی زمان است.
2. خداوند متعال، همیشه بوده و هست و خواهد بود. صفات او هم به همین شکل تداوم دارند. مثلا می توان گفت: خدای تبارک و تعالی، همیشه لطیف بوده و هست و خواهد بود. یا او، همواره رازق و خالق و صانع و ... بوده و هست و خواهد بود.
3. برخی از علما، با توجه به نکته ی دوم نظر بر آن دارند که: خداوند همیشه فیض دارد و لطف خود را به مخلوقات خود می رساند. همان طور که در روایتی از حضرت امیرالمومنین (ع) نقل شده که: تصور نکنید که شما اولین یا آخرین مخلوقات خدا هستید. بلکه قبل از شما و بعد از شما، هزاران هزاران بوده اند و خواهند بود.
4. بنابر روایات، انسان برای کسب خداشناسی بهتر است به صفات او تفکر کند و در امور این چنینی که انسان را دچار شبهه و تردید می کنند، تفکر نکند. ( تَفَکَّرُوا فِی کُلِّ شَیءٍ وَ لَا تَفَکَّرُوا فی ذَاتِ اللهِ) - نهج الفصاحه. مجموعه کلمات قصار حضرت رسول (ص).- چون ذهن او محدود است و خداوند نامحدود است. و وجودی نامحدود را نمی توان در چیزی محدود گنجانید. با توجه به تصریح قران کریم و روایات ، نمی توان عاشق بودن شیطان نسبت به خدا را -به جهت سجده نکردن شیطان بر ادم- پذیرفت. همچنین از سوی بیشتر بزرگان و عرفای شیعه این تفکر مورد انتقاد قرار گرفته است. محبت دارای مراتبی است و شیطان پیش از افرینش انسان ، خدا را مدتی طولانی عبادت کرده و طبیعتا دوست خدا بوده ، ولی در ازمونی که خدا برای او در محبتش قرار داد ، مردود شده و چیزی جز لعن و طرد او نصیبش نشد ؛ در حالی که محب و عاشق واقعی کسی است که هر انچه را که محبوب و معشوق او دوست دارد ، عشق و دوستی بورزد. دعا توجه انسان به سرچشمه وجود و پروردگار هستی است. در میان همه‌ی عبادت‌ها عبادتی نیست که مانند دعا این رابطه‌ی فرخنده را به شایستگی تحقق بخشد و ان‌را مداوم و جاودانه گرداند. البته لزومی ندارد دعا حتما سند داشته باشد ، همین‌که محتوای ارزش‌مند و قابل پذیرشی داشته باشد کفایت می‌کند ؛ مانند بسیاری از مناجات‌های بزرگان و الهی‌نامه‌ها که سند ندارند ، ولی به جهت داشتن محتوای ارزش‌مند مورد قبول و پذیرش‌اند. به عبارت ، اگرچه داشتن سند و ماثور بودن سبب برتری برخی دعاها است ؛ اما ذکر اثار و خواص دعاهای ماثور برای دعاهایی که سند ندارند ، صحیح نیست. با توجه به این نکات ، دعایی که در بعضی از کتاب‌های معاصر [ 1 ] و برخی سایت‌ها به شیخ بهائی نسبت داده شد ، همچنین خواص ذکر شده برای ان‌را در منابع روایی معتبر و کتاب‌های در دسترس شیخ بهایی نیافتیم ؛ [ 2 ] اما از ان‌جا که محتوای ان منافاتی با مبانی اسلامی ندارد و کلمات ذکر شده در ان به نوعی برگرفته از برخی از دیگر دعاها و روایات است ، می‌توان ان‌را به امید رسیدن به ثواب خواند:            لا اله الا الله بعزتک و قدرتک لا اله الا الله بحق حقک و حرمتک لا اله الا الله فرج برحمتک .   [ 1 ] . صدرایی خویی ، علی ، شیخ بهایی مخزن اسرار سیر و سلوک ، ص 69 ، قم ، انتشارات خویی ، 1391 ق. [ 2 ] . در صورت برخورد با منبع معتبری در این زمینه ، این پاسخ ویرایش خواهد شد. خدا به نماز و به هیچ کار انسان نیاز ندارد ؛ زیرا خداوند بی نیاز مطلق است. پس ، این انسان است که به او و به نماز نیاز دارد ، نه خداوند ، اگر خدا فرموده است نماز بخوانید ، نفع انسان را لحاظ کرده است ، نه نفع خود را. با سلام ادعای شما برای امور کیفری با سوگند اثبات می شود و راه های مختلفی برای اثبات امور کیفری وجود دارد کلمه ولی دارای معانى گوناگون است. [ 1 ] به نظر می رسد کلمه ولی در این زیارت نامه به معنای دوست دار یا ناصر به کار رفته است. بکارگیری این معنای از ولی در مورد هر مؤمنی نیز جایز است ، چنان که در برخی روایات وارد شده است. [ 2 ] هر چند به معنایی که در مورد ائمه بکار می رود ( یعنی به معنای کسى که از جهاتى بر تصرف در امور شخصى دیگرى ، از خود او شایسته تر است و یا کسی که صاحب قدرت بر تصرف در امور تکوینی است ) ، نیز می تواند بکار رفته باشد ؛ زیرا این حقایق دارای مراتب هستند و ائمه ( ع ) بالاترین مراتب ولایت را دارند و حضرت علی اکبر می تواند برخی از مراتب پایین تر را داشته باشد. [ 1 ] . برای اطلاع بیشتر رجوع شود به پاسخ 153 ولایت ، ولی ، امامت ، امام . [ 2 ] . قال بلغنی انه قال ان المؤمن لاهل السما کما تزهر نجوم السما لاهل الارض و قال ان المؤمن ولی الله یعینه و یصنع له و لا یقول علیه الا الحق و لا یخاف غیره . کلینى ، محمد بن یعقوب ، الکافی ، ج 3 ، ص 438 ، دار الحدیث ، قم ، چاپ اول ، 1429ق. سلام 
در خصوص فرض سوال 
خیر
حکم قطعی است 
مگر رضایت شخص شاکی را آخذ کنید 
موفق باشید