محمد بن جمهور که بود؟ نظر دانشمندان رجالی درباره او چیست؟
درباره هویت، طبقه، احوال و کتاب‌های محمد بن جمهور اطلاعاتی می‌خواستم؟ نظر مؤلّفان رجالی (کشّی، علامه حلی، خویی و....) درباره او چیست؟
محمد بن جمهور ؛ ابو عبدالله ، یکی از راویان امام کاظم ( ع ) و امام رضا ( ع ) است. وی کتاب هایی مانند ملاحم ، نوادر الحج ، ادب العلم ، [ 1 ] صاحب الزمان ، وقت خروج قائم ( عج ) و رساله مذهبه از امام رضا ( ع ) [ 2 ] را تالیف کرده است. ایشان جزو معمرین بوده به طوری که ؛ فرزندش ؛ یعنی حسن بن محمد بن جمهور ، در سن صد و ده سالگی پدرش ؛ از او روایت نقل کرده است. [ 3 ] قطعه شعری را به او نسبت داده اند که در ان ؛ حرام های خداوند را حلال شمرده است ، [ 4 ] که البته ، نسبت این گونه موارد به او ثابت نیست. شاید به همین دلیل ، بزرگان دانش رجال ؛ او را ضعیف در حدیث و دارای مذهب فاسد دانسته اند. [ 5 ] در کتاب های حدیثی ؛ از صفوان بن یحیى ، فضاله بن ایوب ازدی ، محمد بن اسماعیل ابن بزیع ، معمر بن خلاد ، یونس بن عبد الرحمن ، عبد الرحمن بن ابی نجران ، حسین بن مختار ، حماد بن عثمان ، حماد بن عیسى جهنی ، و احمد بن حمزه قمی ، محمد بن سنان ، سلیمان بن سماعه خزاعی ، و... روایت نقل کرده است. شاگردان او در حدیث شامل: اسحاق بن محمد نخعی ، یعقوب بن یزید انباری ، معلى بن محمد بصری و احمد بن محمد سیاری هستند. [ 6 ] ایت الله خویی به این علت که محمد بن جمهور در سلسله اسناد کتاب کامل الزیارات قرار گرفته ، وی را مورد تایید قرار داده و حکم به وثاقت او در حدیث کرده است ، اگرچه ، همچنان او را فاسد المذهب می دانند. [ 7 ] با تمام این اوصاف ، اشخاصی مانند شیخ طوسی که روایاتی را از او نقل کرده اند ، به وضعیت حدیثی او اگاه بوده اند ؛ لذا روایاتی را از او نقل کرده اند که شائبه غلو و تخلیط [ 8 ] در ان نباشد. شیخ طوسی درباره نقل روایات او می گوید: روایات بدون غلو و تخلیط محمد بن جمهور را عده ای ( برای من ) نقل کرده اند و انان این مجموعه روایات را از محمد بن علی بن حسین ( شیخ صدوق ) و او از ... نقل کرده است. [ 9 ] در پایان متذکر می شویم که در بین علمای شیعه ؛ شخص دیگری نیز به نام محمد بن ابی جمهور دیده می شود که کنیه پدرش ؛ ابی جمهور است. ایشان ؛ همان محمد بن علی بن ابراهیم بن ابی جمهور احسائی است که معمولا به نام ابن ابی جمهور نامیده می شود. از مشهورترین کتاب های ایشان ، می توان به کتاب عوالی اللالی [ 10 ] اشاره کرد. مرحوم ابن ابی جمهور ؛ از دانشمندان و بزرگان حدیث شناس شیعه در اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم هجری بوده است. [ 11 ] [ 1 ] . همان. [ 2 ] . شیخ طوسی ، الفهرست ، محقق و مصحح: ال بحر العلوم ، سید محمد صادق ، ص 413 ، المکتبه المرتضویه ، نجف ، چاپ اول ، بی تا. [ 3 ] . رجال نجاشی ، ص 337. [ 4 ] . غضائری ، احمد بن حسین ، کتاب الضعفا ، ص 92 ، مؤسسه اسماعیلیان ، قم ، 1364ق. [ 5 ] . ر.ک: نجاشی ، احمد بن علی ، فهرست اسما مصنفی الشیعه ( رجال نجاشی ) ، ص 337 ، دفتر انتشارات اسلامی ، قم ، چاپ ششم ، 1365ش. [ 6 ] . سبحانی ، جعفر ، موسوعه طبقات الفقها ، ج 3 ، ص 486 ، مؤسسه امام صادق ( ع ) ، قم ، 1418ق. [ 7 ] . خوئی ، ابو القاسم ، معجم رجال الحدیث ، ج 15 ، ص 179 ، مرکز نشر اثار شیعه ، قم ، 1410ق. [ 8 ] . اصطلاحی است در علم حدیث به معنای عدم سلامت حدیث است. [ 9 ] . الفهرست ، ص 413. [ 10 ] . برخی ، این کتاب را غوالی اللالی می گویند. [ 11 ] . موسوعه طبقات الفقها ، ج 10 ، ص 244.
ابوریحان بیرونی (al-biruni): ابوریحان محمد بن احمد بیرونی دانشمند بزرگ و ریاضی دان ستاره شناس و تاریخ نگار ایرانی سده چهارم و پنجم هجری است و بعضی از پژوهندگان او را از بزرگ ترین فیلسوفان مشرق زمین می دانند دانشنامه علوم چاپ مسکو ابوریحان را دانشمند همه قرون و اعصار خوانده است در بسیاری از کشورها نام بیرونی را بر دانشگاه ها دانشکده ها و تالار کتابخانه ها نهاده و لقب استاد جاوید به او داده اند یعقوب بن اسحاق بن صباح بن عمران بن اسماعیل ، [ 1 ] معروف به فیلسوف اسلام ، [ 2 ] فیلسوف عرب‏ ، [ 3 ] و عراق بود. [ 4 ] برخی از تاریخ‌نویسان می‌گویند وی فاضل و یگانه‌ی زمان خود در معرفت تمام علوم قدیم بود. [ 5 ] بعضی از مورخان به اشتباه معتقد شدند که وی همان ابن سکیت بود ؛ اما واقعیت ان است که ابن سکیت دوازده سال قبل از او توسط متوکل و در زمان امام هادی ع کشته شد و امام حسن عسکری ع را ملاقات نکرد. [ 6 ] پدر یعقوب در زمان مهدی عباسی و هارون الرشید حاکم کوفه [ 7 ] بود ؛ [ 8 ] اما یعقوب در بصره به دنیا امد ، [ 9 ] و بعدها برای اموختن علم و دانش به بغداد رفت. [ 10 ] یعقوب توانست مورد عنایت مامون و معتصم قرار گیرد ، [ 11 ] و به مقام معلمی و استادی فرزند خلیفه احمد بن معتصم نائل شد. [ 12 ] اما مورد غضب متوکل قرار گرفت و در سال 242 ق ، دستور داد که وی را پنجاه ضربه شلاق بزنند. [ 13 ] اثار و تالیفات ابن اسحاق یعقوب پیرو ارسطو بود ، [ 14 ] و در علوم مختلف تبحر داشت و توانست حدود  300 کتاب ، [ 15 ] در علوم مختلف ؛ مانند فلسفه ، منطق ، ریاضیات ، موسیقی ، نجوم ، هندسه ، طبیعت و فلکیات ، احکام و جدل بنویسد. [ 16 ] مشهورترین کتاب‌های او عبارت‌اند از: 1. کتاب الفلسفه الاولی فیما دون الطبیعیات و التوحید. 2. کتاب الفلسفه الداخله و المسائل المنطقیه و المعتاضه ، و ما وافق الطبیعیات. 3. رساله فی انه لا تنال الفلسفه الا بعلم الریاضیات‏. 4. کتاب الحث علی تعلم الفلسفه. 5. رساله فی کمیه کتب ارسطوطالیس ، و ما یحتاج الیه فی تحصیل علم الفلسفه ، مما لا غنی فی ذلک عنه منها ، و ترتیبها و اغراضه فیها. 6. کتاب فی قصد ارسطوطالیس فی المقولات ایاها قصدا ، و الموضوعه لها. 7. رسالته الکبری فی مقیاسه العلمی. 8. کتاب اقسام العلم الانسی. 9. کتاب ماهیه العلم‏ و اقسامه. 10. کتاب فی ان افعال البارئ کلها عدل لا جور فیها. [ 17 ] ... وی علاوه بر فلسفه ، به علم طب ، ریاضی ، نجوم ، هندسه ، طبیعیات و منطق اشنایی داشت. [ 18 ] شاگردان 1. احمد بن محمد بن مروان سرخسی ؛ ‏ [ 19 ] 2. حسنویه ؛ [ 20 ] 3. نقطویه ؛ [ 21 ] 4. سلمویه‏. [ 22 ] مذهب یعقوب وی ابتدا یهودی و یا نصرانی بود ؛ اما بعد اسلام اورد. [ 23 ] سید بن طاووس وی را عالم شیعی می‌داند ؛ [ 24 ] و برخی وی را منسوب به فرقه زیدیه می‌دانند. [ 25 ] مرگ تاریخ‌های متفاوتی برای مرگ یعقوب گزارش شده است که بر اساس برخی از انها او در 260 هجری هم‌زمان با شهادت امام عسکری ع  از دنیا رفت. کتاب تناقضات قران از طرف دیگر گزارشی وجود دارد - که گویا پرسش نیز ناظر به ان است - مبنی بر این‌که شخصی به نام اسحاق کندی شبهاتی درباره‌ی قران کریم مطرح کرد و در همین راستا کتابی به نام تناقض القران نگاشت. یکی از شاگردان وی روزی نزد امام حسن عسکری ع امد. امام ع به او فرمود: ایا در میان شما شخصی پیدا نمی‏شود تا استادتان را از ادامه‌ی این‌گونه کارها و پرداختن به قران باز دارد ؟ شاگرد پاسخ داد: ما شاگردان او هستیم و چگونه این توانایی را داریم که در این مسئله یا غیر ان به او اعتراض کنیم ؟ ! امام ع به او فرمود: با الفت و محبت از استاد خود سؤال بپرس که ایا ممکن است گوینده قران نزد تو بیاید و بگوید که مقصود از گفته‏هایش غیر از ان چیزی باشد که تو پنداشته‏ای و بدان راه یافته‏ای ؟ ! او که خود را از فهمیدگان می‌داند پاسخ مثبت خواهد داد. هنگامی که چنین اعترافی کرد ، بگو پس تو چه می‏دانی شاید گوینده کلمات قران ، مقصودش جز انچه پنداشته‏ای باشد و ان‌را در غیر معانی خود استعمال کرده باشد... . ان شاگرد نزد استادش کندی رفت و پس از مهر و محبت و ایجاد الفت ، گفته‏های امام را بیان کرد و پاسخ را از استاد خواست. استاد در اندیشه فرو رفت و به کنکاش پرداخت و جوانب مختلف قضیه را بررسی کرد. استدلال متین بود و احتمال دو وجهی بودن کلام در زبان شایع بود ، پس متوجه اشتباه کلام خود شد و کتاب خود را به اتش کشید. [ 26 ] روایت مذکور در مورد شخصی به نام اسحاق کندی ذکر شده است ؛ اما برخی از تاریخ نویسان معاصر این روایت را مربوط به یعقوب بن اسحاق کندی دانسته‌اند. [ 27 ] ابن شهراشوب ، این روایت را بدون ذکر سند از کتاب التبدیل ذکر کرده است که مؤلف ان شخصی به نام ابوالقاسم علی بن احمد کندی بوده که دانشمندان علم رجال او را کذاب ، غالی و بدعت‌گذار به شمار اورده [ 28 ] و معتقدند که کتاب‌هایش دارای ارزش خاصی نیست و توجهی به ان نمی‌شود. [ 29 ] پس هدایت ابو یوسف کندی توسط امام عسکری ع بر اساس این حدیث دست کم دو اشکال دارد: اول ان‌که در این روایت از اسحاق کندی یاد شده با ان‌که ان فیلسوف معروف ، فرزند اسحاق بود. دوم ان‌که سند این گزارش چندان قابل اعتماد نیست و ممکن است توسط برخی رقیبان وی جعل شده باشد. با این وجود ، اما از ان‌جا که ابو یوسف کندی معاصر با امام عسکری ع بود و فیلسوفی به نام اسحاق کندی در ان زمان شناخته شده نیست ، ممکن است مراد از اسحاق ، همان فرزند او ابو یوسف کندی باشد و این احتمال نیز وجود دارد که او در مقطعی از زمان - چنانچه برای بسیاری از اندیشمندان رخ می‌دهد - دچار انحراف فکری شده باشد که با عنایت امام یازدهم ع ، از این انحراف برگشته باشد. اگر گزارش دیگری در این زمینه مشاهده شد ، این پاسخ ویرایش خواهد شد. [ 1 ] . ابن حزم اندلسی‏ ، ابو محمد علی بن احمد ، جمهره انساب العرب‏ ، ص 426 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، چاپ اول‏ ، 1418ق. ، ص:426 ؛ ابن ندیم بغدادی ، محمد بن اسحاق ، الفهرست ، ص 357 ، بیروت ، دار المعرفه ، چاپ دوم ، 1417ق. [ 2 ] . مرزبانی ، محمد بن عمران‏ ، معجم الشعرا ، محقق ، اسلیم ، فاروق‏ ، ص 576 ، بیروت ، دار صادر ، چاپ اول ، 1425ق‏. [ 3 ] . ابن ابی اصیبعه ، احمد بن القاسم ، عیون الانبا فی طبقات الاطبا ، ج 2 ، ص 172 ، بیروت ، دار مکتبه الحیاه ، بی‌تا. [ 4 ] . ابن شهر اشوب مازندرانی ، مناقب ال ابی طالب ع ، ج 4 ، ص 424 ، قم ، علامه ، چاپ اول ، 1379ق. [ 5 ] . الفهرست ، ص 357. [ 6 ] . مجلسی ، محمد باقر ، مراه العقول فی شرح اخبار ال الرسول ع ، محقق ، مصحح ، رسولی ، سید هاشم ، ‌ج 1 ، ص 327 ، دار الکتب الاسلامیه ، تهران ، چاپ دوم ، 1404ق. [ 7 ] . جمهره انساب العرب‏ ، ص 426. [ 8 ] . عیون الانبا فی طبقات الاطبا ، ج 2 ، ص 172. [ 9 ] . همان ، ص 173. [ 10 ] . همان. [ 11 ] . معجم الشعرا ، ص 576 ؛ عیون الانبا فی طبقات الاطبا ، ج 2 ، ص 173. [ 12 ] . بیهقی ، علی بن زید ، تاریخ حکما الاسلام‏ ، ص 41 ، محقق ، کرد علی ، محمد ، دمشق ، مطبعه الترقی‏ ، چاپ اول ، 1365ق. [ 13 ] . معجم الشعرا ، ص 576. [ 14 ] . عیون الانبا فی طبقات الاطبا ، ج 2 ، ص 174. [ 15 ] . معجم الشعرا ، ص 576. [ 16 ] . همان ، ص 358 366. [ 17 ] . عیون الانبا فی طبقات الاطبا ، ج 2 ، ص 178. [ 18 ] . همان ، ص 178 - 191. [ 19 ] . الفهرست ، ص 365. [ 20 ] . عیون الانبا فی طبقات الاطبا ، ج 2 ، ص 176. [ 21 ] . همان. [ 22 ] . همان. [ 23 ] . تاریخ حکما الاسلام‏ ، ص 41. [ 24 ] . ابن طاووس ، علی بن موسی ، فرج المهموم فی معرفه نهج الحلال من علم النجوم تاریخ علما النجوم ، ص 128 ، قم ، دار الذخائر ، چاپ اول ، 1368ق. [ 25 ] . معجم الشعرا ، ص 576. [ 26 ] . مناقب ال ابی طالب ع ، ج 4 ، ص 424. [ 27 ] . عزیز الله عطاردی‏ ، مسند الامام العسکری ابی محمد الحسن بن علی ع ‏ ، ص 230 ، بیروت ، دار الصفوه ، چاپ اول ، 1413ق. [ 28 ] . غضائری ، احمد بن حسین ، کتاب الضعفا ، ص 82 ، قم ، مؤسسه اسماعیلیان ، 1364ق. [ 29 ] . نجاشی ، احمد بن علی ، فهرست اسما مصنفی الشیعه رجال نجاشی ، ص 265 ، قم ، دفتر انتشارات اسلامی ، چاپ ششم ، 1365ش. سلام.باید پیگیری شود که از کدام مرجع و با چه دستوری بوده است . عنصرالمعالی (keikavus): عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر بن قابوس بن وشمگیر بن زیار از آل زیار بود پدرانش در نواحی شمال ایران گرگان طبرستان گیلان و ری سالها حکومت و امارت داشتند خود او نیز اگر از سلطنتی با شکوه و قدرت برخوردار نبود فی الجمله دستگاهی داشت به رسم امیر زادگان ان عهد تربیت شده اداب مملکت داری را فرا گرفته بود به علاوه از دانش های ان زمان و فنون و پیشه های گوناگون اطلاعاتی فراوان داشت با بزرگان و پادشاهان ان عصر حشر و نشر کرده بود بر این جمله تجربه های عمری دراز را که در هنگام نوشتن قابوس نامه به شصت و سه سال بالغ شده است باید افزود سعدی شیرازی (saadi): ابومحمد مُصلِح بن عَبدُالله نامور به سعدی شیرازی و مشرف الدین شاعر و نویسنده ی پارسی گوی ایرانی است آوازه ی او بیشتر به خاطر نظم و نثر آهنگین گیرا و قوی اوست جایگاهش نزد اهل ادب تا بدان جاست که به وی لقب استاد سخن داده اند آثار معروفش کتاب گلستان در نثر و بوستان در بحر متقارب و نیز غزلیات وی است سعدی جهانگردیِ خود را در سال ۱۱۲۶ میلادی آغاز کرد و به شهرهای مختلفِ خاور نزدیک و خاورمیانه هندوستان حبشه مصر و شمال آفریقا سفر کرد (این جهانگردی به روایتی سی سال به طول انجامید) حکایت هایی که سعدی در گلستان و بوستان آورده است نگرش و بینش او را نمایان می سازد محمدعلی فروغی دربارهٔ سعدی می نویسد اهل ذوق اِعجاب می کنند که سعدی هفتصد سال پیش به زبان امروزی ما سخن گفته است ولی حق این است که ما پس از هفتصد سال به زبانی که از سعدی آموخته ایم سخن می گوییم ضیاء موحد دربارهٔ وی می نویسد زبان فارسی پس از فردوسی به هیچ شاعری به اندازهٔ سعدی مدیون نیست زبان سعدی به سهل ممتنع معروف شده است از آنجا که به نظر می رسد نوشته هایش از طرفی بسیار آسان اند و از طرفی دیگر گفتن یا ساختن شعرهای مشابه آنها ناممکن ناصر خسرو (nasir khusraw): ناصر خسرو از شاعران بزرگ فارسی زبان حکیم و جهانگرد ایرانی و از مبلغان مذهب اسماعیلی بود وی بر اغلب علوم عقلی و نقلی زمان خود از قبیل فلسفهٔ یونانی و حساب و طب و موسیقی و نجوم و فلسفه و کلام تبحر داشت و در اشعار خویش به کرات از احاطه داشتن خود بر این علوم تأکید کرده است ناصر خسرو به همراه حافظ و رودکی جزء سه شاعری است که کل قرآن را از برداشته است وی در آثار خویش از آیات قرآن برای اثبات عقاید خودش استفاده کرده است کلمه ولی دارای معانى گوناگون است. [ 1 ] به نظر می رسد کلمه ولی در این زیارت نامه به معنای دوست دار یا ناصر به کار رفته است. بکارگیری این معنای از ولی در مورد هر مؤمنی نیز جایز است ، چنان که در برخی روایات وارد شده است. [ 2 ] هر چند به معنایی که در مورد ائمه بکار می رود ( یعنی به معنای کسى که از جهاتى بر تصرف در امور شخصى دیگرى ، از خود او شایسته تر است و یا کسی که صاحب قدرت بر تصرف در امور تکوینی است ) ، نیز می تواند بکار رفته باشد ؛ زیرا این حقایق دارای مراتب هستند و ائمه ( ع ) بالاترین مراتب ولایت را دارند و حضرت علی اکبر می تواند برخی از مراتب پایین تر را داشته باشد. [ 1 ] . برای اطلاع بیشتر رجوع شود به پاسخ 153 ولایت ، ولی ، امامت ، امام . [ 2 ] . قال بلغنی انه قال ان المؤمن لاهل السما کما تزهر نجوم السما لاهل الارض و قال ان المؤمن ولی الله یعینه و یصنع له و لا یقول علیه الا الحق و لا یخاف غیره . کلینى ، محمد بن یعقوب ، الکافی ، ج 3 ، ص 438 ، دار الحدیث ، قم ، چاپ اول ، 1429ق. آره یکیش سطح بندی داره

[tween tribune](https://www.tweentribune.com/)

cnn سیاسیه

وقتتو با سیاست تلف نکن ابتدا باید گفت در قران کریم که مهم ترین منبع شناخت دین اسلام است ، ایه ای وجود ندارد که بتوان انچه در پرسش امده را با استفاده از ان ثابت کرد. با این مقدمه باید گفت ، از منظر روان شناسی ، میزان عواطف در زنان به مراتب ، بیشتر از مردان است و این موجب می شود که در موارد بسیاری ، عواطف بر عملکرد و تصمیم گیری های بانوان تاثیرگذار باشد. از جهتی دیگر ، غالب زنانی که در ابتدای ظهور اسلام زندگی می کردند ، در عرصه سیاست و جنگ اوری ، چندان ورزیده نبودند تا بتوان از درایت و تخصص انان بهره برد. به همین دلیل ، در برخی روایات توصیه شده تا از قراردادن انها در راس هرم حاکمیت خودداری شده و انان طرف مشورت قرار نگیرند. با این حال ، نباید همه زنان را مشمول این حکم دانست ؛ چرا که در تاریخ زنانی دیده شده است که در درایت و تصمیم گیری صحیح از مردان نیز گوی سبقت گرفته بودند. از جمله این موارد می توان به بلقیس پادشاه سبا اشاره کرد که با تصمیم مناسب خود که بر خلاف مشورت های اطرافیان مرد خود بود ، از نابودی قوم خود جلوگیری کرده و واسطه ای شد تا انان به دین الهی بگروند. [ 1 ] همچنین حضرت فاطمه س و حضرت زینب س با توجه به شرایط خاصی که بعد از رحلت پیامبر ص و شهادت امام حسین ع ایجاد شد ، تلاش های چشمگیری در زمینه سیاسی انجام داده و نقش عمده ای را در اگاه سازی جامعه ایفا کردند. بنابراین ، نمی توان به طور مطلق حضور زنان را در عرصه سیاست و مشاوره با انان را ممنوع دانست. بلکه در مواردی که اطمینان از توانایی انان در ارائه مشاوره مناسب و حتی اقدام عملی انان با رعایت ضوابط و شرایط اسلامی داشت ، استفاده از این ظرفیت ، مطلوب است. این جمع بندی در توصیه ای از امام علی ع مشاهده می شود که در موضوع مشورت با بانوان می فرماید: ایاک و مشاوره النسا الا من جربت بکمال عقلها ؛ [ 2 ] از مشورت با زنان خودداری کن مگر با بانوانی که توانایی عقلی انان را تجربه کرده ای ! [ 1 ] . ر.ک: نمل ، 34. [ 2 ] . کراجکی ، محمد بن علی ، کنز الفوائد ، ج 1 ، ص 376 ، قم ، دارالذخائر ، چاپ اول ، 1410ق. دکتر پاسخ خود را در قالب صوت زیر ارسال کرده‌اند.
 /wp-content/uploads/2018/04/audio\_2018-04-10\_17-31-00.ogg
 \n\nدکتر مهران فتح الهی\nکارشناس ارشد تغذیه و رژیم درمانی\nhttps://idealsho.com