Datatable vs συνόλου δεδομένων




Χρησιμοποιώ τη στιγμή ένα DataTable για να πάρει τα αποτελέσματα από μια βάση δεδομένων που μπορώ να χρησιμοποιήσω στον κώδικά μου.


Ωστόσο, πολλοί παράδειγμα στον ιστό εκπομπή χρησιμοποιώντας ένα DataSet αντί και την πρόσβαση στο τραπέζι (-α), μέσω της μεθόδου συλλογές.


Υπάρχει κάποιο πλεονέκτημα, απόδοση σοφό ή με άλλο τρόπο, από τη χρήση DataSets ή DataTables ως μέθοδος αποθήκευσης για τα αποτελέσματα SQL;
Είναι πραγματικά εξαρτάται από το είδος των δεδομένων που φέρνετε πίσω. Από ένα σύνολο δεδομένων είναι (στην πραγματικότητα) απλά μια συλλογή από DataTable αντικείμενα, μπορείτε να επιστρέψετε πολλαπλές ξεχωριστές σειρές δεδομένων σε ένα ενιαίο, και ως εκ τούτου πιο διαχειρίσιμη, αντικείμενο. 


Απόδοση-σοφός, έχετε περισσότερες πιθανότητες να πάρει αναποτελεσματικότητα από unoptimized ερωτήματα από ό, τι από το «λάθος» επιλογή του κατασκευάσματος .NET. Τουλάχιστον, αυτό είναι η εμπειρία μου.
Συχνά αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση [«Driven δεδομένων Συνδρομές»](https://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms169673.aspx) , αλλά αυτή η λειτουργία είναι διαθέσιμη μόνο σε ορισμένες εκδόσεις του SQL: Enterprise και Business Intelligence, αλλά όχι στο πρότυπο.


Έτσι, υπάρχει μια σειρά από δημιουργικές λύσεις. Αλλά δεν μου αρέσει κάποια από αυτές, και απαιτούν ένα δίκαιο κομμάτι της εργασίας έξω από SSRS.


Οι λύσεις που έχω δει περιλαμβάνουν: Δημιουργία της εγγραφής και στη συνέχεια απενεργοποίηση ή επιτρέπουν την εργασία SQL που στέλνει τη συνδρομή (που προσδιορίζονται από GUID.)


Δημιουργήστε ένα .exe .NET περιτύλιγμα για να χειριστεί την αποστολή του email. Μπορεί να εκτελέσετε το ερώτημα πρώτα να δούμε πόσα επέστρεψε σειρές, και στη συνέχεια, αν χρειαστεί, να δημιουργήσει την έκθεση και να συμπεριληφθεί σε ένα email. Όχι, δεν κάνει καμία διαφορά.


Προσωπικά προτιμώ το στυλ που σας δείχνουν στο Q3, μερικοί από τους συναδέλφους μου προτιμούν το στυλ στο Q1. Δεν ξέρω κανέναν που θα εξετάσει ποτέ ούτε από αυτούς να είναι *λάθος* .


Η Optimiser ερώτημα μετατρέπει το ερώτημα μέσα προς τα έξω σε κάτι εντελώς διαφορετικό, οπότε το κατηγόρημα δεν υπάρχει καν σαν μια απλή σύγκριση πια, όταν έχει κάνει με αυτό. Συνήθως πρόκειται για μια αναζήτηση σε ένα ευρετήριο ή έναν πίνακα, και όπως αυτό μπορεί να γίνει μόνο προς μία κατεύθυνση, πως το κατηγόρημα γράφτηκε δεν κάνει καμία διαφορά.


Έλεγξα (SQL Server 2005) στο σχέδιο εκτέλεσης των δύο ερωτήματα με τα τελούμενα κατηγόρημα με διαφορετική σειρά, και όπως αναμένεται να είναι πανομοιότυπα. τελικά η απάντηση στο ερώτημα μου είναι όχι. το cd ήχου (cd-da) δεν είναι cd δεδομένων. ο διαχειριστής αρχείων μπορεί να δίνει την ψευδαίσθηση πως είναι αρχεία wav, και να σου επιτρέπει να τα κάνεις rip σαν να κάνεις απλή αντιγραφή, αλλά είναι μια ψευδαίσθηση.

ο τρόπος για να κάνεις αντιγραφή του … <p>το .net 4.0 επιτρέπει στα πρωτεύοντα σύνολα interop (ή μάλλον, τα bits που χρειάζεστε) να ενσωματωθούν στη συνέλευση σας, ώστε να μην χρειάζεται να τα αναπτύξετε παράλληλα με την εφαρμογή σας.</p><p>για οποιονδήποτε λόγο, αυτή η συνέλευση δεν μπορεί να ενσωματωθεί - αλλά αυτό ακούγεται σαν να μην είναι πρόβλημα για εσάς. ανοίξτε την καρτέλα ιδιότητες για τη συνέλευση στο visual studio 2010 και ορίστε "ενσωμάτωση τύπων interop" σε "false".</p><p>edit: δείτε επίσης την <a href="https://stackoverflow.com/a/4553402/641833">απάντηση</a> του michael gustus, καταργώντας το επίθημα <code>class</code> από τους τύπους που χρησιμοποιείτε.</p> Αυτή είναι η γνώμη μου, αλλά? όπως ακριβώς και οι τάξεις περίπτωση δεν, θα ήθελα να εφαρμόσουν μια `copy`μέθοδο του είδους στην τάξη για να καταστεί δυνατή η τροποποίηση, διατηρώντας παράλληλα το αμετάβλητο, αλλά υπάρχει ορισμένες περιπτώσεις που δεν μπορώ να βοηθήσω να το μεταβλητό? Για παράδειγμα, όταν κάτι αναμένεται να γίνει η λειτουργία αντιγραφής είναι πολύ μεγάλη και αργή για την κατηγορία? όπως όταν η τάξη έχει τόσα πολλά συχνά τροποποιημένο μέλη. Και μην ανησυχείτε για χιλιάδες περιπτώσεις που επιπλέουν γύρω στη μνήμη, επειδή είναι αυτόματα GC'ed, οπότε το πιο πραγματικό πρόβλημα είναι ο χρόνος κόστος της αντιγραφής περιπτώσεις της κλάσης. Παρακαλώ πείτε μου εάν η γνώμη μου είναι κάπως λάθος :) Η προτιμώμενη μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσετε πραγματικά την ιδιότητα υπό όρους για να τυλίξει τις κλήσεις εντοπισμού σφαλμάτων σας, μην χρησιμοποιήσετε τις οδηγίες μεταγλωττιστή. #ifs μπορεί να πάρει δύσκολες και μπορεί να οδηγήσει σε περίεργα προβλήματα κατασκευής.


Ένα παράδειγμα της χρήσης ενός υπό όρους χαρακτηριστικό είναι η εξής (σε C #, αλλά λειτουργεί σε VB.NET πολύ):



```
[ Conditional("Debug") ]
private void WriteDebug(string debugString)
{
  // do stuff
}

```

Κατά τη μεταγλώττιση, χωρίς το σετ σημαία DEBUG, κάθε κλήση προς WriteDebug θα καταργηθούν όπως υποτίθεται συνέβαινε με Debug.Write (). χωρίς να είμαι 100% βέβαιος η πληροφορία αποθηκεύετε ως matadata στο gvfs, οπότε υποθέτω στον φάκελο .local/share/gvfs-metadata. ακόμα και αν έχω λάθος σε αυτό ένα πλήρες αντίγραφο του φακέλου χρήστη θα κρατήσει αυτή την πληροφορία. εδώ ταιριάζει η παροιμία με την ολόκληρη πίτα και τον χορτάτο σκύλο. σε καθημερινή γλώσσα, θα ήθελες ο display server να κάνει ταυτόχρονα δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, και μάλιστα σε ένα περιβάλλον που έχει σχεδιαστεί κυρίως για χρήση τερματικού (και πρακτικά καταλήγει αχταρμάς τερματικού και gu… Κάνατε πολύ καλή δουλειά στο να συνοψίσετε τι είναι φοβερό στο Node.js. Η αίσθησή μου είναι ότι το Node.js είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για εφαρμογές όπου θα θέλατε να διατηρήσετε μια μόνιμη σύνδεση από το πρόγραμμα περιήγησης πίσω στον διακομιστή. Χρησιμοποιώντας μια τεχνική γνωστή ως ["long-polling"](https://en.wikipedia.org/wiki/Push_technology#Long_polling), μπορείτε να γράψετε μια εφαρμογή που στέλνει ενημερώσεις στον χρήστη σε πραγματικό χρόνο. Η πραγματοποίηση long polling σε πολλούς από τους γίγαντες του διαδικτύου, όπως το [Ruby on Rails](https://en.wikipedia.org/wiki/Ruby_on_Rails) ή το [Django](https://en.wikipedia.org/wiki/Django_%28web_framework%29), θα δημιουργούσε τεράστιο φόρτο στον διακομιστή, επειδή κάθε ενεργός πελάτης τρώει μια διεργασία του διακομιστή. Αυτή η κατάσταση ισοδυναμεί με επίθεση [tarpit](https://en.wikipedia.org/wiki/Tarpit_(networking)). Όταν χρησιμοποιείτε κάτι όπως το Node.js, ο διακομιστής δεν έχει ανάγκη να διατηρεί ξεχωριστά νήματα για κάθε ανοιχτή σύνδεση. 


Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να δημιουργήσετε μια [εφαρμογή συνομιλίας με βάση το πρόγραμμα περιήγησης](https://github.com/rivalslayer/node_chat) σε Node.js που δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου πόρους συστήματος για να εξυπηρετεί πολλούς πελάτες. Κάθε φορά που θέλετε να κάνετε αυτού του είδους τη μακροχρόνια αναζήτηση, το Node.js είναι μια εξαιρετική επιλογή. 


Αξίζει να αναφέρουμε ότι και η Ruby και η Python έχουν εργαλεία για να κάνουν κάτι τέτοιο ([eventmachine](http://rubyeventmachine.com/) και [twisted](https://twistedmatrix.com/trac/), αντίστοιχα), αλλά ότι το Node.js το κάνει εξαιρετικά καλά, και από την αρχή. Η JavaScript είναι εξαιρετικά καλά τοποθετημένη σε ένα μοντέλο ταυτόχρονης λειτουργίας βασισμένο σε callback, και υπερέχει εδώ. Επίσης, η δυνατότητα σειριοποίησης και αποσειριοποίησης με JSON εγγενές τόσο στον πελάτη όσο και στον διακομιστή είναι αρκετά έξυπνη.


Ανυπομονώ να διαβάσω άλλες απαντήσεις εδώ, αυτή είναι μια φανταστική ερώτηση.


Αξίζει να επισημάνουμε ότι το Node.js είναι επίσης εξαιρετικό για καταστάσεις στις οποίες θα επαναχρησιμοποιήσετε πολύ κώδικα σε όλο το χάσμα πελάτη/εξυπηρετητή. Το [Meteor framework](https://meteor.com) το κάνει αυτό πολύ εύκολο, και πολλοί άνθρωποι προτείνουν ότι αυτό μπορεί να είναι το μέλλον της ανάπτυξης ιστοσελίδων. Μπορώ να πω από την εμπειρία μου ότι είναι πολύ διασκεδαστικό να γράφεις κώδικα στο Meteor, και ένα μεγάλο μέρος αυτού είναι να ξοδεύεις λιγότερο χρόνο σκεπτόμενος πώς θα αναδομήσεις τα δεδομένα σου, ώστε ο κώδικας που εκτελείται στο πρόγραμμα περιήγησης να μπορεί εύκολα να τα χειριστεί και να τα μεταβιβάσει πίσω.


Εδώ είναι ένα άρθρο για το Pyramid και το long-polling, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι πολύ εύκολο να ρυθμιστεί με λίγη βοήθεια από το gevent: [*TicTacToe και Long Polling με την Pyramid*](http://michael.merickel.org/2011/6/21/tictactoe-and-long-polling-with-pyramid/). <p>απλά χρησιμοποιήστε <a href="http://ruby-doc.org/core-1.9.3/array.html#method-i-sample"><code>array#sample</code></a> :</p><pre><code>[:foo, :bar].sample # =&gt; :foo, or :bar :-) </code></pre><p>διατίθεται σε ruby 1.9.1+. για να μπορέσετε να το χρησιμοποιήσετε με μια προηγούμενη έκδοση του ruby, θα μπορούσατε <a href="https://github.com/marcandre/backports"><code>require "backports/1.9.1/array/sample"</code></a> .</p><p>σημειώστε ότι στο ruby 1.8.7 υπάρχει κάτω από το ατυχές όνομα <code>choice</code>; μετονομάστηκε σε μεταγενέστερη έκδοση, επομένως δεν πρέπει να το χρησιμοποιήσετε.</p><p>παρόλο που δεν είναι χρήσιμη σε αυτή την περίπτωση, το <code>sample</code> δέχεται ένα όρισμα αριθμού σε περίπτωση που θέλετε μια σειρά διακριτών δειγμάτων.</p>