ADO.NET Data Services 'Astoria' και προσωρινή αποθήκευση




Μόλις άρχισα κατάδυση στο ADO.NET Data Services για ένα έργο, και έτρεξα γρήγορα σε ένα πρόβλημα. Στην αρχή ήμουν έκπληκτος από την απόδοση, αλλά στη συνέχεια συνειδητοποίησα ότι τα δεδομένα αποθηκεύονται προσωρινά. Το έργο μου βασίζεται σε δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, και θα ήθελα πολύ να χρησιμοποιήσουν τη σύνταξη του ερωτήματος ADO.NET Data Services REST (χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσει WCF ή SOAP), αλλά χωρίς προσωρινή αποθήκευση.


Είδα στο ADO.NET Data Services εισαγωγή σελίδα ( [εδώ](http://msdn.microsoft.com/en-us/library/cc907912.aspx) ) ότι δεν έχουν ακόμη την υποστήριξη API για τη διαχείριση της διάρκειας της προσωρινής μνήμης ή κάτι παρόμοιο.


Όποιος έχει κάποια ιδέα για το πώς να επιτευχθεί αυτό, ή να απενεργοποιήσετε τη μνήμη cache;
Από προεπιλογή, το πλαίσιο δεδομένων έχει MergeOption που να AppendOnly. Αυτό σημαίνει ότι η εκ νέου αιτήσεις θα προσθέσει μόνο νέες οντότητες και δεν θα ενημερώσει ήδη υπάρχουσες. Δοκιμάστε να ρυθμίσετε MergeOption να OverwriteChanges:



```
this.context.MergeOption = MergeOption.OverwriteChanges;

```

Αυτό λειτούργησε για μένα όταν είδα αυτό! Εάν χρησιμοποιείτε πραγματικά δεδομένα χρονικό διάστημα, τότε μπορεί να θέλετε να απενεργοποιήσετε την παρακολούθηση αλλαγών απόλυτα με την επιλογή NoTracking.
Συχνά αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση [«Driven δεδομένων Συνδρομές»](https://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms169673.aspx) , αλλά αυτή η λειτουργία είναι διαθέσιμη μόνο σε ορισμένες εκδόσεις του SQL: Enterprise και Business Intelligence, αλλά όχι στο πρότυπο.


Έτσι, υπάρχει μια σειρά από δημιουργικές λύσεις. Αλλά δεν μου αρέσει κάποια από αυτές, και απαιτούν ένα δίκαιο κομμάτι της εργασίας έξω από SSRS.


Οι λύσεις που έχω δει περιλαμβάνουν: Δημιουργία της εγγραφής και στη συνέχεια απενεργοποίηση ή επιτρέπουν την εργασία SQL που στέλνει τη συνδρομή (που προσδιορίζονται από GUID.)


Δημιουργήστε ένα .exe .NET περιτύλιγμα για να χειριστεί την αποστολή του email. Μπορεί να εκτελέσετε το ερώτημα πρώτα να δούμε πόσα επέστρεψε σειρές, και στη συνέχεια, αν χρειαστεί, να δημιουργήσει την έκθεση και να συμπεριληφθεί σε ένα email. <p><strong> συνολικά: </strong></p><p>τόσο το put όσο και το post μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία.</p><p>πρέπει να ρωτήσετε "σε τι εκτελείτε τη δράση;" να διακρίνετε τι πρέπει να χρησιμοποιείτε. ας υποθέσουμε ότι σχεδιάζετε ένα api για να κάνετε ερωτήσεις. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το post τότε θα το κάνετε σε μια λίστα ερωτήσεων. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το put τότε θα το κάνετε αυτό σε μια συγκεκριμένη ερώτηση.</p><p><strong> μεγάλη και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, έτσι ποιο πρέπει να χρησιμοποιήσω στο restful σχεδιασμό μου: </strong></p><p>δεν χρειάζεται να υποστηρίζετε τόσο το put όσο και το post.</p><p>το οποίο χρησιμοποιείται παραμένει στο χέρι σας. αλλά θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε το σωστό, ανάλογα με το αντικείμενο που αναφέρετε στο αίτημα.</p><p>μερικές σκέψεις:</p><ul> <li>ονομάζετε ρητά τα αντικείμενα url που δημιουργείτε ή αφήστε το διακομιστή να αποφασίσει; εάν τους ονομάσετε τότε χρησιμοποιήστε put. εάν αφήσετε τον διακομιστή να αποφασίσει στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε το post.</li> <li>put είναι idempotent, οπότε αν put ένα αντικείμενο δύο φορές, δεν έχει καμία επίδραση. αυτή είναι μια ιδιοκτησία της νίκαιας, οπότε θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το put όταν ήταν δυνατόν.</li> <li>μπορείτε να ενημερώσετε ή να δημιουργήσετε έναν πόρο με put με την ίδια διεύθυνση url αντικειμένου</li> <li>με το post μπορείτε να έχετε 2 αιτήματα που εισέρχονται ταυτόχρονα για τροποποιήσεις σε μια διεύθυνση url και μπορεί να ενημερώσουν διαφορετικά μέρη του αντικειμένου.</li> </ul><p><strong> ένα παράδειγμα: </strong></p><p> <a href="https://stackoverflow.com/questions/256349/what-are-the-best-common-restful-url-verbs-and-actions/256359#256359">έγραψα τα εξής ως μέρος μιας άλλης απάντησης σχετικά με το so</a> :</p><blockquote> <p><strong> post: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για την τροποποίηση και την ενημέρωση ενός πόρου</p> <pre><code>post /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι το ακόλουθο είναι ένα σφάλμα:</p> <pre><code>post /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>εάν η διεύθυνση url δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείτε το post για να το δημιουργήσετε ενώ καθορίζετε το όνομα. αυτό θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα ένα σφάλμα 'πόρος δεν βρέθηκε' επειδή το <code>&lt;new\_question&gt;</code> δεν υπάρχει ακόμα. πρέπει πρώτα να τοποθετήσετε τον πόρο <code>&lt;new\_question&gt;</code> στον διακομιστή.</p> <p>θα μπορούσατε όμως να κάνετε κάτι τέτοιο για να δημιουργήσετε πόρους χρησιμοποιώντας post:</p> <pre><code>post /questions http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι σε αυτήν την περίπτωση το όνομα του πόρου δεν έχει καθοριστεί, η διαδρομή url των νέων αντικειμένων θα σας επιστραφεί.</p> <p><strong> σημειωση: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενός πόρου ή για την αντικατάστασή του. ενώ ορίσετε τους πόρους νέα διεύθυνση url.</p> <p>για έναν νέο πόρο:</p> <pre><code>put /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>για να αντικαταστήσετε μια υπάρχουσα πηγή:</p> <pre><code>put /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre></blockquote> Κάνατε πολύ καλή δουλειά στο να συνοψίσετε τι είναι φοβερό στο Node.js. Η αίσθησή μου είναι ότι το Node.js είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για εφαρμογές όπου θα θέλατε να διατηρήσετε μια μόνιμη σύνδεση από το πρόγραμμα περιήγησης πίσω στον διακομιστή. Χρησιμοποιώντας μια τεχνική γνωστή ως ["long-polling"](https://en.wikipedia.org/wiki/Push_technology#Long_polling), μπορείτε να γράψετε μια εφαρμογή που στέλνει ενημερώσεις στον χρήστη σε πραγματικό χρόνο. Η πραγματοποίηση long polling σε πολλούς από τους γίγαντες του διαδικτύου, όπως το [Ruby on Rails](https://en.wikipedia.org/wiki/Ruby_on_Rails) ή το [Django](https://en.wikipedia.org/wiki/Django_%28web_framework%29), θα δημιουργούσε τεράστιο φόρτο στον διακομιστή, επειδή κάθε ενεργός πελάτης τρώει μια διεργασία του διακομιστή. Αυτή η κατάσταση ισοδυναμεί με επίθεση [tarpit](https://en.wikipedia.org/wiki/Tarpit_(networking)). Όταν χρησιμοποιείτε κάτι όπως το Node.js, ο διακομιστής δεν έχει ανάγκη να διατηρεί ξεχωριστά νήματα για κάθε ανοιχτή σύνδεση. 


Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να δημιουργήσετε μια [εφαρμογή συνομιλίας με βάση το πρόγραμμα περιήγησης](https://github.com/rivalslayer/node_chat) σε Node.js που δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου πόρους συστήματος για να εξυπηρετεί πολλούς πελάτες. Κάθε φορά που θέλετε να κάνετε αυτού του είδους τη μακροχρόνια αναζήτηση, το Node.js είναι μια εξαιρετική επιλογή. 


Αξίζει να αναφέρουμε ότι και η Ruby και η Python έχουν εργαλεία για να κάνουν κάτι τέτοιο ([eventmachine](http://rubyeventmachine.com/) και [twisted](https://twistedmatrix.com/trac/), αντίστοιχα), αλλά ότι το Node.js το κάνει εξαιρετικά καλά, και από την αρχή. Η JavaScript είναι εξαιρετικά καλά τοποθετημένη σε ένα μοντέλο ταυτόχρονης λειτουργίας βασισμένο σε callback, και υπερέχει εδώ. Επίσης, η δυνατότητα σειριοποίησης και αποσειριοποίησης με JSON εγγενές τόσο στον πελάτη όσο και στον διακομιστή είναι αρκετά έξυπνη.


Ανυπομονώ να διαβάσω άλλες απαντήσεις εδώ, αυτή είναι μια φανταστική ερώτηση.


Αξίζει να επισημάνουμε ότι το Node.js είναι επίσης εξαιρετικό για καταστάσεις στις οποίες θα επαναχρησιμοποιήσετε πολύ κώδικα σε όλο το χάσμα πελάτη/εξυπηρετητή. Το [Meteor framework](https://meteor.com) το κάνει αυτό πολύ εύκολο, και πολλοί άνθρωποι προτείνουν ότι αυτό μπορεί να είναι το μέλλον της ανάπτυξης ιστοσελίδων. Μπορώ να πω από την εμπειρία μου ότι είναι πολύ διασκεδαστικό να γράφεις κώδικα στο Meteor, και ένα μεγάλο μέρος αυτού είναι να ξοδεύεις λιγότερο χρόνο σκεπτόμενος πώς θα αναδομήσεις τα δεδομένα σου, ώστε ο κώδικας που εκτελείται στο πρόγραμμα περιήγησης να μπορεί εύκολα να τα χειριστεί και να τα μεταβιβάσει πίσω.


Εδώ είναι ένα άρθρο για το Pyramid και το long-polling, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι πολύ εύκολο να ρυθμιστεί με λίγη βοήθεια από το gevent: [*TicTacToe και Long Polling με την Pyramid*](http://michael.merickel.org/2011/6/21/tictactoe-and-long-polling-with-pyramid/). <p>είχα το ίδιο πρόβλημα χρησιμοποιώντας asp.net mvc και <a href="http://victorblog.com/2012/12/20/make-angularjs-http-service-behave-like-jquery-ajax/">βρήκα τη λύση εδώ</a> </p><blockquote> <p>υπάρχει μεγάλη σύγχυση μεταξύ των νεοεισερχομένων στο <strong> angularjs </strong> για το γιατί οι <code>$http</code> λειτουργίες στενογραφίας της υπηρεσίας (<code>$http.post()</code>, κλπ.) δεν φαίνονται να είναι εναλλάξιμες με το <strong> ισοδύναμα jquery </strong> (<code>jquery.post()</code>, κ.λπ.)</p> <p>η διαφορά είναι στον τρόπο <strong> jquery </strong> και <strong> angularjs </strong> σειριοποίηση και μετάδοση των δεδομένων. βασικά, το πρόβλημα έγκειται στη γλώσσα του server σας που δεν είναι σε θέση να καταλάβει τη μετάδοση του angularjs με εγγενή ... από προεπιλογή, <strong> jquery </strong> μεταδίδει δεδομένα χρησιμοποιώντας</p> <pre><code>content-type: x-www-form-urlencoded </code></pre> <p>και την εξοικειωμένη σειριοποίηση <code>foo=bar&amp;baz=moe</code>.</p> <p><strong> το angularjs </strong>, ωστόσο, μεταδίδει δεδομένα χρησιμοποιώντας</p> <pre><code>content-type: application/json </code></pre> <p>και <code>{ "foo": "bar", "baz": "moe" }</code></p> <p>η σειριοποίηση json, η οποία, δυστυχώς, μερικές γλώσσες διακομιστή web - <em> και συγκεκριμένα η php </em> - δεν απομακρύνονται εγγενώς.</p> </blockquote><p>δουλεύει άψογα.</p><p><b>κωδικας</b></p><pre><code>// your app's root module... angular.module('mymodule', [], function($httpprovider) { // use x-www-form-urlencoded content-type $httpprovider.defaults.headers.post['content-type'] = 'application/x-www-form-urlencoded;charset=utf-8'; /** * the workhorse; converts an object to x-www-form-urlencoded serialization. * @param {object} obj * @return {string} */ var param = function(obj) { var query = '', name, value, fullsubname, subname, subvalue, innerobj, i; for(name in obj) { value = obj[name]; if(value instanceof array) { for(i=0; i&lt;value.length; ++i) { subvalue = value[i]; fullsubname = name + '[' + i + ']'; innerobj = {}; innerobj[fullsubname] = subvalue; query += param(innerobj) + '&amp;'; } } else if(value instanceof object) { for(subname in value) { subvalue = value[subname]; fullsubname = name + '[' + subname + ']'; innerobj = {}; innerobj[fullsubname] = subvalue; query += param(innerobj) + '&amp;'; } } else if(value !== undefined &amp;&amp; value !== null) query += encodeuricomponent(name) + '=' + encodeuricomponent(value) + '&amp;'; } return query.length ? query.substr(0, query.length - 1) : query; }; // override $http service's default transformrequest $httpprovider.defaults.transformrequest = [function(data) { return angular.isobject(data) &amp;&amp; string(data) !== '[object file]' ? param(data) : data; }]; }); </code></pre> <p>μπορείτε να λάβετε ροή εξόδου για τη σύνδεση και να γράψετε τη συμβολοσειρά ερώτησης παραμέτρων σε αυτήν.</p><pre><code>url url = new url("http://yoururl.com"); httpsurlconnection conn = (httpsurlconnection) url.openconnection(); conn.setreadtimeout(10000); conn.setconnecttimeout(15000); conn.setrequestmethod("post"); conn.setdoinput(true); conn.setdooutput(true); list&lt;namevaluepair&gt; params = new arraylist&lt;namevaluepair&gt;(); params.add(new basicnamevaluepair("firstparam", paramvalue1)); params.add(new basicnamevaluepair("secondparam", paramvalue2)); params.add(new basicnamevaluepair("thirdparam", paramvalue3)); outputstream os = conn.getoutputstream(); bufferedwriter writer = new bufferedwriter( new outputstreamwriter(os, "utf-8")); writer.write(getquery(params)); writer.flush(); writer.close(); os.close(); conn.connect(); </code></pre><p>...</p><pre><code>private string getquery(list&lt;namevaluepair&gt; params) throws unsupportedencodingexception { stringbuilder result = new stringbuilder(); boolean first = true; for (namevaluepair pair : params) { if (first) first = false; else result.append("&amp;"); result.append(urlencoder.encode(pair.getname(), "utf-8")); result.append("="); result.append(urlencoder.encode(pair.getvalue(), "utf-8")); } return result.tostring(); } </code></pre> <p>το .net 4.0 επιτρέπει στα πρωτεύοντα σύνολα interop (ή μάλλον, τα bits που χρειάζεστε) να ενσωματωθούν στη συνέλευση σας, ώστε να μην χρειάζεται να τα αναπτύξετε παράλληλα με την εφαρμογή σας.</p><p>για οποιονδήποτε λόγο, αυτή η συνέλευση δεν μπορεί να ενσωματωθεί - αλλά αυτό ακούγεται σαν να μην είναι πρόβλημα για εσάς. ανοίξτε την καρτέλα ιδιότητες για τη συνέλευση στο visual studio 2010 και ορίστε "ενσωμάτωση τύπων interop" σε "false".</p><p>edit: δείτε επίσης την <a href="https://stackoverflow.com/a/4553402/641833">απάντηση</a> του michael gustus, καταργώντας το επίθημα <code>class</code> από τους τύπους που χρησιμοποιείτε.</p> Αυτή είναι η γνώμη μου, αλλά? όπως ακριβώς και οι τάξεις περίπτωση δεν, θα ήθελα να εφαρμόσουν μια `copy`μέθοδο του είδους στην τάξη για να καταστεί δυνατή η τροποποίηση, διατηρώντας παράλληλα το αμετάβλητο, αλλά υπάρχει ορισμένες περιπτώσεις που δεν μπορώ να βοηθήσω να το μεταβλητό? Για παράδειγμα, όταν κάτι αναμένεται να γίνει η λειτουργία αντιγραφής είναι πολύ μεγάλη και αργή για την κατηγορία? όπως όταν η τάξη έχει τόσα πολλά συχνά τροποποιημένο μέλη. Και μην ανησυχείτε για χιλιάδες περιπτώσεις που επιπλέουν γύρω στη μνήμη, επειδή είναι αυτόματα GC'ed, οπότε το πιο πραγματικό πρόβλημα είναι ο χρόνος κόστος της αντιγραφής περιπτώσεις της κλάσης. Παρακαλώ πείτε μου εάν η γνώμη μου είναι κάπως λάθος :) <p>το <strong>server</strong> (που αποστέλλεται το αίτημα post) πρέπει να περιλαμβάνει την κεφαλίδα <code>access-control-allow-headers</code> (κλπ) <strong>στην απάντησή του</strong>. η τοποθέτησή τους στο αίτημά σας από τον πελάτη δεν έχει καμία επίδραση.</p><p>αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι εναπόκειται στον διακομιστή να καθορίσει ότι δέχεται αιτήσεις διασταυρούμενης προέλευσης (και ότι επιτρέπει την κεφαλίδα <code>content-type</code> αίτησης και ούτω καθεξής) - ο πελάτης δεν μπορεί να αποφασίσει για τον εαυτό του ότι ένας δεδομένος διακομιστής πρέπει να επιτρέπει την cors.</p> από όσο γνωρίζω (με τα windows γενικά δεν το έχω) υποστήριξη για nfs υπάρχει μόνο στις επαγγελματικές εκδόσεις των windows 10. αλλά δεν νομίζω να υπάρχει κάποιο όφελος σε ταχύτητα η αξιοπιστία, ενώ το αντίθετο δεν θα με εξέπληττε.

[εικόνα]

[how to mount an nfs share using a windows 10 machi…](https://graspingtech.com/mount-nfs-share-windows-10/) χωρίς να είμαι 100% βέβαιος η πληροφορία αποθηκεύετε ως matadata στο gvfs, οπότε υποθέτω στον φάκελο .local/share/gvfs-metadata. ακόμα και αν έχω λάθος σε αυτό ένα πλήρες αντίγραφο του φακέλου χρήστη θα κρατήσει αυτή την πληροφορία.