بین اطاعت از شوهر و پدر و مادر در صورتی که نظرات متضاد داشته باشند، نظر کدام یک را باید عمل کرد؟
بین اطاعت از شوهر و پدر و مادر در صورتی که نظرات متضاد داشته و هر یک بر نظر خود پافشاری می‌کنند، نظر کدام یک را باید عمل کرد به گونه‌ای که حقوق آنها ضایع نشود؟
زن باید ، در برابر استمتاعات متعارف درخواست شده از جانب شوهر و درباره ی خروج از منزل ، از شوهر خود اطاعت کند ، مگر این که عذر شرعى داشته باشد. ضمن این که اطاعت از والدین واجب نیست ، بلکه اذیت و ازار انان حرام است ؛ لذا تا حد امکان باید رضایت انان جلب شود. ضمائم: پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال ، چنین است: [ 1 ] حضرت ایت الله العظمی خامنه ای ( مد ظله العالی ) : اطاعت از والدین واجب نیست ولى ایذاى انان حرام است ، مگر در انجام واجبات و ترک محرمات ؛ و توجه داشته باشید اطاعت زن از شوهر ، در برابر استمتاعات متعارف درخواست شده از جانب شوهر ، بدون عذر شرعى و نیز در خروج از منزل بدون عذر شرعى لازم است ، مگر ان که خروج از منزل در ضمن عقد شرط شده باشد و نسبت به سایر موارد اطاعت واجب نیست. حضرت ایت الله العظمی صافی گلپایگانی ( مد ظله العالی ) : اگر نظرات همه ی انها شرعی باشد چنانچه جمع بین دو حق ممکن نشود زن لازم است اطاعت از شوهر کند. حضرت ایت الله العظمی نوری همدانی ( مد ظله العالی ) : موارد مختلف است و در صورت تزاحم ، اوامر شوهر اطاعت شود و رضایت والدین نیز جلب شود. حضرت ایت الله هادوی تهرانی ( دامت برکاته ) : زن در مساله استمتاع باید از مرد اطاعت کند و همچنین در صورت عدم اجازه مرد نباید از خانه خارج شود. در غیر این دو مورد نباید موجب اذیت پدر و مادر شود. لینک به سایت استفتائات [ 1 ] . استفتا از دفاتر ایات عظام: خامنه ای ، صافی گلپایگانی ، نوری همدانی ( مد ظلهم العالی ) توسط سایت اسلام کوئست.
حضانت فرزندانی که پدرشان فوت شده با مادر آنهاست، مگر آنکه دادگاه به تقاضای ولی‌قهری یا دادستان، اعطای حضانت به مادر را خلاف مصلحت فرزند تشخیص دهد. متاسفانه تبعیض میان فرزندان از جمله موضوعاتی است که بسیاری از والدین آن را از زبان فرزندان خود می‌شنوند. در واقع فرزندان باور دارند که والدین‌شان بین آنان تبعیض قائل می‌شوند. علیرغم باوری که همه والدین نسبت به یکسان بودن علاقه و نوع برخورد خود در رابطه با فرزندانشان دارند، احتمال اینکه به صورت ناخودآگاه این تبعیض‌ها واقعی باشد زیاد است. از دیدگاه روانشناسان والدین لازم است سیاستی بی‌طرفانه را در پیش بگیرند و برای هر یک از فرزندان، روش رفتاری مناسب خود را ترتیب بدهند. بنابراین از جمله اشتباهات تربیتی والدین عدم توجه به بازخوردها و تفکر فرزندان‌شان درباره تبعیض‌هاست. معمولا فرزندان دیدگاه یکسانی با والدین‌شان نداشته و از تبعیض پدر و مادرشان شکایت می‌کنند. در واقع عواملی به طور ناخواسته باعث چنین تبعیضی میان فرزندان می‌شود. یکی از ویژگی‌هایی که بر شخصیت افراد تاثیر دارد، ترتیب تولد آنهاست. بچه‌های ارشد خانواده ویژگی‌های متفاوت و انتظارات متفاوتی از خانواده را برآورده می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود در رفتار، نحوه کنار آمدن او با مسائل زندگی تفاوت‌هایی ایجاد شود. فرزندان اول بیشتر قانونگذاری می‌کنند و کمتر حاضر به پیروی هستند، در حالی که فرزند دوم ممکن است بیشتر به دنبال پیروی از قانون پدر و مادر باشد تا قانون برادر بزرگ‌تر! بنابراین اگر والدین از این تفاوت بی‌خبر باشند، با مشکلات زیادی روبه‌رو خواهند شد. جنسیت بچه‌ها نیز عامل بسیار مهمی است که از دیرباز مسئله‌ساز بوده است. خیلی از خانواده‌ها به دختردوست بودن یا پسردوست بودن، زبانزد خاص و عام شده‌اند. این نوع نگاه برای فرزندان بسیار شکننده است و در نتیجه این احساس تبعیض، پیامدهای خاص خود را دارد. والدین بر اساس ظاهر و جنسیت فرزندان به صورت ناخودآگاه رفتارهای متفاوتی انجام می‌دهند. وقتی که والدین نسبت به یکی از فرزندان توجه بیشتری نشان بدهند، فرزندان نسبت به والدین و فرزند مورد توجه احساس کینه و نفرت پیدا می‌کنند و درصدد انتقامجویی دست به اعمالی می‌زنند. لذا تبعیض والدین می‌تواند از فرد یک شخصیت خشمگین و عصبانی بسازد که همیشه در پی بهانه‌هایی برای ایجاد درگیری ‌باشد. چنین فردی به دلیل رفتارهای ناپسند و خودخواهانه در خارج از خانواده و جامعه دوستان نیز مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد و در نهایت به فردی گوشه‌گیر و منزوی تبدیل می‌شود. چنین کودکانی معمولا در آینده‌ای نه چندان دور لازم است با یک مشاور برای حل مشکلات روحی و روانی ایجاد شده، صحبت کنند. طبق ماده 43 ق حمایت خانواده جدیید مصوب 1391/12/09 حضانت فرزندانی که پدرشان فوت شده با مادر آنها است مگر آنکه دادگاه به تقاضای ولی قهری یا دادستان اعطای حضانت به مادر خلاف مصلحت فرزند تشخیص دهد . پس از طلاق زوجین از یکدیگر اولویت نگهداری از فرزندان تا سن 7 سالگی دختر وپسر بر عهده مادر مادر خواهد بود .پس از سن 7 سالگی فرزندان حضانت آنها به دست پدر خواهد بود .
پس از به بلوغ رسیدن فرزند خودش میتواند مادر یا پدر را برای ادامه زندگی انتخاب نماید سلام
کاربر محترم هر فرد حق دارد یک سوم اموال خود را وصیت نمایید و برای بقیه اموال وصی و ناظر تعیین کند و چون پدر شما طی سند رسمی در محدوده قانونی وصیت نموده اعتراض ورثه موثر نخواهد بود تا زمانی که انصرافشان کتبا نباشد این حق برایشان محفوظ است چرا که مهریه هم جزو اموال محسوب می شود و به وراث تحت متوفی منتقل می شود و حق مطالبه اش را از شوهر آن مرحوم دارند مگر این که انصرافشان را رسما و کتبا در حضور شاهد محضری بنویسند. خیر مطابق قانون حمایت خانواده پس از فوت پدر حضانت فرزند با مادر است و ازدواج مادر در این حالت حق حضانت را از وی سلب نمی کند .


فقط پدر طفل می تواند صرفاً در مدت زمانی که قانون حضانت را به مادر داده است ( تا 7 سالگی ) در صورت ازدواج مجدد مادر این حق را از وی سلب کند به بیان روشنتر اگر هنگام طلاق پدر با توافق حضاانت را به مادر بدهد دیگر با ازدواج مجدد این حق سلب نمی شود . با سلام


**ماده 96 قانون مدیریت خدمات کشوری**


 کارمندان دستگاه های اجرائی مکلف می‌باشند در حدود قوانین و مقررات‌، احکام و اوامر روسای مافوق خود را در امور اداری اطاعت نمایند، اگر کارمندان حکم یا امر مقام مافوق را برخلاف قوانین و مقررات اداری تشخیص دهند، مکلفند کتباً مغایرت دستور را با قوانین و مقررات به مقام مافوق اطلاع دهند. در صورتی که بعد از این اطلاع‌، مقام مافوق کتباً اجراء دستور خود را تایید کرد، کارمندان مکلف به اجراء دستور صادره خواهند بود و از این حیث مسوولیتی متوجه کارمندان نخواهد بود و پاسخگویی با مقام دستوردهنده می‌باشد. چنانچه شغل ایشان مغایر حیثیت و مصالح خانوادگی باشد می توانید از دادگاه تقاضای منع کار ایشان را درخواست نمایید و در خصوص ادامه تحصیل نیز چنانچه مخل در امور زندگی و شان زن نباشد منعی وجود ندارد. با درود؛
کاربر محترم؛ طبق قانون؛ پرداخت نفقه همسر و فرزندان ، همـواره بر عهـده شوهر و پدر فرزند می باشد..
حال شما می توانید دادخواست مطالبه نفقه حال و گذشـته خود را مطـرح نمایید که با ارجاع امر به کارشناسی، میزان نفقه شما توسط کارشناسی تعیبن و قطـعا حکم بر محکومیت شـوهرتان به پرداخت مبلغ نفقه تعیینی صادر می گردد..
در خصوص حضانت فرزند مشترک نیز؛ اساسا حضانت تا پایان سن ۷ سال قمری با مادر و بعـد از آن با پدر می باشد، مگـر اینـکه عدم صلاحیت حضانتی پدر فرزند، به طریقی در دادگاه اثبات گردد..
در صورت لزوم، جهت بررسی بیشتر و ارائه راهکارهای لازم، می توانید با هماهنگی از طریق مشاوره تلفنی اقدام نمایید..