طولانی ترین دوره حکومت داری در ایران مربوط به کدام سلسله بود؟
اشکانیان (parthian empire): اشکانیان که از تیره ایرانی پرنی و شاخه ای از طوایف وابسته به اتحادیه داهه از عشایر سکاهای حدود باختر بودند از ایالت پارت که مشتمل بر خراسان فعلی بود برخاستند نام سرزمین پارت در کتیبه های داریوش پَرثَوَه آمده است که به زبان پارتی پهلوی می شود چون پارتیان از اهل ایالت پَهلَه بودند از این جهت در نسبت به آن سرزمین ایشان را پهلوی نیز می توان خواند ایالت پارتی ها از مغرب به دامغان و سواحل جنوب شرقی دریای مازندران و از شمال به ترکستان و از مشرق به رود تجن و از جنوب به کویر نمک و سیستان محدود می شد قبایل پارتی در آغاز با قوم داهه که در مشرق دریای مازندران می زیستند در یک جا سکونت داشتند و سپس از آنان جدا شده در ناحیه خراسان مسکن گزیدند اشکانیان در اثر اختلافات داخلی و جنگ های خارجی در مدت پنج قرن در شرق و غرب به تدریج ضعیف شدند تا سر انجام به دست اردشیر مغ اردشیر اول ساسانی منقرض گردید
4 تن از محبوب ترین پادشاهان ایران در سرزمین کهن ایران پادشاهان بسیاری بر آن سلطنت کرده اند اما برخی از آنان در میان مردم محبوبیت بسیار خاصی داشته اند که ناشی از اقدامات آنان و همچنین رفتار آنان با مرد[ادامه مطلب ...](https://yeksoal.com/question/%d8%a8%d8%b2%d8%b1%da%af%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%be%d8%a7%d8%af%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%ac%d9%87%d8%a7%d9%86-%da%86%d9%87-%da%a9%d8%b3%db%8c-%d8%a8%d9%88%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%9f/#comment-478 "ادامه مطلب ...")


۴ تن از محبوب ترین پادشاهان ایران



در سرزمین کهن ایران پادشاهان بسیاری بر آن سلطنت کرده اند اما برخی از آنان در میان مردم محبوبیت بسیار خاصی داشته اند که ناشی از اقدامات آنان و همچنین رفتار آنان با مردم سرچشمه گرفته است.


**رتبه چهارم:**بهرام گور **سلسله:** ساسانی  

**سال:**۴۰۶ تا ۴۳۸ میلادی  

**فرزند:**یزدگرد یکم


[![بهرام پنجم یا همان بهرام گور](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![بهرام پنجم یا همان بهرام گور](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/بهرام-پنجم-یا-همان-بهرام-گور.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/بهرام-پنجم-یا-همان-بهرام-گور.jpg)


بهرام پنجم یا همان بهرام گور یکی از برجسته ترین شاهان تاریخ ایران است که در زمان او ایران به پیشرفت های بسیاری نائل آمد. بهرام رومیان و ترکان را شکست داد و مرزهای ایران را قرین آرامش کرد. او برای شادی مردم دستور داد تا در همه خیابان ها نوازندگانی قرار دهند تا آنان برای مردم آواز خوانده و موسیقی اجرا کنند تا مردم با دیدن و شنیدن آن شاد شوند. درباره مرگ او مورخان اطلاع درستی ندارند، برخی نوشته اند که بهرام به هنگام شکار گور(که همیشه شکار گور مورد علاقه وی بود) از همراهان خود جدا افتاده و با اسب نادانسته به باتلاقی فرو می رود و برای همیشه ناپدید می شود.







**رتبه سوم:**داریوش بزرگ **سلسله:** هخامنشی  

**سال:**۵۵۰ تا ۴۶۰ پیش از میلاد مسیح  

**فرزند:**هیستاسپ


[![داریوش بزرگ](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![داریوش بزرگ](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/داریوش-بزرگ.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/داریوش-بزرگ.jpg)


داریوش بزرگ، بزرگ ترین شاه هخامنشی (با احترام به کوروش) از نظر پیشرفت امپراتوری و نظامی است. او پس از رسیدن به پادشاهی و مجازات کردن گئومات مُغ و دیگر شورشیان، یک سیستم پیشرفته در ایران به اجرا در آورد که همه جای آن سرزمین پهناور در داخل آن سیستم به کار مشغول بودند. اقدامات او در زمینه لشکری و اداره کشور نشان دهنده نبوغ بالای اوست که در آن دوره نظیرش در هیچ کجای جهان دیده نشده بود.







**رتبه دوم:**خسرو انوشیروان **سلسله:** ساسانی  

**سال:**۵۰۱ تا ۵۷۹ میلادی  

**فرزند:** قباد


[![خسرو انوشیروان](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![خسرو انوشیروان](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/خسرو-انوشیروان.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/خسرو-انوشیروان.jpg)


خسرو انوشیروان یا همان خسرو یکم به گواهی تمامی تاریخ نویسان دادگر ترین شاه ایران است که نام او چند سده پس از فروپاشی ساسانیان هنوز برای مثال زدن و دادگری بر سر زبان ها بود. او بزرگترین پادشاه ساسانی است که حقا به او لقب دادگر داده شد.


آورده اند که در هنگام ساخت ایوان مدائن، برخی از خانه های اطراف را از مردم خریده و خراب کردند تا برای ساخت کاخ انوشیروان مکان بزرگتری را فراهم آورند ولی در این بین یکی از صاحبان این خانه ها که پیرزنی بود به هیچ وجه حاضر به فروش خانه اش نشد، حتی با وجود اینکه ماموران شاه به او پیشنهاد مبلغ بیشتری و حتی چند برابر قیمت خانه اش را به وی دادند. ولی پیرزن به هیچ وجه به خواسته آنان تن در نداد تا اینکه آگهی به نزد خسرو رسید و چون خسرو از ماجرا آگاهی یافت دستور داد تا پیرزن و خانه را رها کرده و کاخ را بنا نهند به طوری که دیوار کاخ خانه او را در بر نگیرد. تا مجبور به خراب کردن خانه آن پیرزن نشوند.


از آن پس کاخ انوشیروان در جایی از آن به طور عجیبی کج شده و در جایی دیگر به دیوار دیگرش می پیوست. پس از آن ماجرا کسی از انوشیروان پرسید که این کژی ایوان چیست؟ انوشیروان خردمندانه در پاسخ او گفت که : آن کژی از راستی ماست.







**رتبه نخست:**کوروش بزرگ **سلسله:** هخامنشی  

**سال:**۵۳۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد مسیح  

**فرزند:** کمبوجیه


[![کوروش بزرگ](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%200%200'%3E%3C/svg%3E)![کوروش بزرگ](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/کوروش-بزرگ.jpg)](https://yeksoal.com/wp-content/uploads/کوروش-بزرگ.jpg)


کوروش بزرگ نخستین امپراتور از بزرگترین امپراتوری تاریخ یعنی امپراتوری هخامنشیان است. کوروش در زمان پادشاهیش چنان خردمند و با گذشت بود که دوست و دشمن از او تعریف کرده اند. او نخستین پادشاهی است که پس از تصرف دولت های بابل، ماد، لیدی و … دستور کشتن مردم و ویران کردن شهر های مغلوب شده را نداد. او حتی به مردم شکست خورده اجازه داد تا در انتخاب کیش خود آزاد باشند و هیچ اجباری در پرستیدن خدای خود کوروش نکرد.


اقدامات والای کوروش او را نه تنها در تاریخ ایران بلکه در تاریخ کل جهان، بسیار متمایز از دیگر پادشاهان کرده است.


[جمع کردن](#) در صدر اسلام و دوران حکومت پیامبر اسلام ص ؛ اداره امور بیت المال از ناحیه ان حضرت محدود به 10 سال بود ، و از طرفی در ان دوران ، در عمل نه امکان شناسایی همه واجدین شرایط دریافت از بیت المال وجود داشت ، و نه امکان جمع اوری همه اموال ، و نه امکان پرداخت به همه واجدین شرایط در دورترین نقاط قلمروی پهناور اسلام. اینها محدودیت هایی بود که هم منابع تامین کننده بیت المال و هم مصارف ان محدود به شهر مدینه و اطراف ان باشد ، ولی با این وجود ؛ شیوه ان حضرت در گرداوری ، حفظ و نگهداری ، تقسیم و مصرف بیت المال قانون عدل و انصاف بوده است ؛ چنان که امام صادق ع می فرماید: رسول خدا ص زکات روستاییان را میان روستاییان ، و زکات شهر نشینان را میان شهر نشینان تقسیم می کرد . [ 1 ] پس از پیامبر اسلام ص ؛ امام علی ع نیز در تقسیم غنیمت ها و سایر اموال بیت المال ، قانون عدل و انصاف را رعایت می کردند و مردم مکانی را به مردم مکان دیگر ترجیح نمی دادند ، و علاوه بر مدینه ، شهرهای دیگر را هم از اموال بیت المال سهیم می کردند ؛ چنان که این بخش از عهدنامه امام علی ع به مالک اشتر به وضوح گویای ان است که تنها گرفتن مالیات از مردم ساکن در نقاط غیر پایتخت مورد نظر ایشان نبوده ، بلکه توجه به ابادسازی همان مناطقی که مالیات از ان جا گرداوری شده بود به عنوان اولویتی مهم تر به شمار امده بود: باید بیش از ان که درباره گرداورى مالیات می اندیشى ، در فکر ابادى زمین باشى ؛ زیرا مالیات جز از طریق ابادى زمین به دست نیاید ؛ و هر کس بدون اباد کردن زمین مالیات طلب کند ، شهرها را ویران و بندگان را هلاک سازد . [ 2 ] با این وجود ، با توجه به حضور حضرتشان در پایتخت ، تقسیم عادلانه ثروت بیشتر به چشم امده و گزارش می شد: 1. به هنگام تقسیم اموال ، دو زن نزد على ع امدند ، یکى عرب و دیگرى از غیر عرب. امام به هر یک ، بیست و پنج درهم و پیمانه اى خوراک داد. زن عرب گفت: اى امیرالمؤمنین ! من زنى عرب هستم و او غیر عرب ! على ع فرمود: به خدا سوگند ! من در این غنایم ، براى فرزندان اسماعیل حقى بیش از فرزندان اسحاق نمی بینم . [ 3 ] 2. فضاله بن عبدالملک از کریمه طابیه دختر همام چنین نقل می کند: در کوفه ، على ع میان ما قرمزدانه تقسیم می کرد . فضاله می گوید: این را نشانه دادگرى حضرت على دانسته ایم . [ 4 ] 3. امام على ع فرمود: [ در دوران حکومت من ] هیچ کس در کوفه شب را به روز نمی رساند ، مگر این که زندگى اسوده اى دارد. فروپایه ترین مردم نان گندم می خورد ، سایبانى دارد ، و اب گوارا می نوشد . [ 5 ] [ 1 ] . کلینی ، محمد بن یعقوب ، کافی ، ج 3 ، ص 554 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ چهارم ، 1407ق. [ 2 ] . سید رضی ، محمد بن حسین ، نهج البلاغه ، محقق ، صبحی صالح ، ص 436 ، قم ، هجرت ، چاپ اول ، 1414ق. [ 3 ] . ثقفی ، ابراهیم بن محمد ، الغارات الاستنفار و الغارات ، ج 1 ، ص 46 ، قم ، دار الکتاب الاسلامی ، چاپ اول ، 1410ق ؛ ر. ک: بلاذری ، احمد بن یحیی ، انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 141 ، بیروت ، دار الفکر ، چاپ اول ، 1417ق. [ 4 ] . کان علی یقسم فینا الورس بالکوفه ، قال فضاله: حملناه على العدل منه رضی الله عنه ؛ شیبانی ، احمد بن محمد بن حنبل ، فضائل الصحابه ، ج 1 ، ص 547 ، بیروت ، مؤسسه الرساله ، چاپ اول ، 1403ق ؛ محب الدین طبری ، احمد بن عبد الله ، ذخائر العقبی فی مناقب ذوی القربی ع ، ج 1 ، ص 504 ، قم ، مؤسسه دار الکتاب الاسلامی ، چاپ اول ، 1428ق . [ 5 ] . فضائل الصحابه ، ج 1 ، ص 531. حضرت داود ع و حضرت سلیمان ع از جمله پیامبرانی بودند که در قران کریم به دفعات از انها نام برده شد. قران تصریح دارد که به انها علم و حکمت داده شد: و داود و سلیمان را [ به خاطر بیاور ] هنگامى که درباره کشتزارى که گوسفندان بی شبان قوم ، شبانگاه در ان چریده [ و ان را تباه کرده ] بودند ، داورى می کردند و ما بر حکم انان شاهد بودیم. ما [ حکم واقعى ] ان را به سلیمان فهماندیم و به هر یک از انان [ شایستگى ] داورى ، و علم فراوانى دادیم و کوه ها و پرندگان را با داوود مسخر ساختیم ، که [ همراه او ] تسبیح [ خدا ] می گفتند و ما این کار را انجام دادیم . [ 1 ] قدرت و حکومت داود و سلیمان قران در چندین ایه از نعمت های خود به این دو پیامبر یاد کرده است: و به سود شما صنعت ساختن پوشش هاى دفاعى را به او داود اموختیم تا شما را از [ اسیب ] جنگ تان محافظت نماید ، پس ایا شما شکرگزار حق هستید ؟ ، [ 2 ] اما قدرت و حکومت حضرت سلیمان را بیشتر و بزرگ تر می داند: و براى سلیمان ، تندباد را رام و مسخر کردیم که به فرمانش به سوى ان سرزمینى که در ان برکت نهادیم ، حرکت می کرد و ما همواره به همه چیز داناییم. و از شیطان ها کسانى را رام و مسخر او کردیم که برایش غواصى و کارهایى غیر از ان انجام می دادند ، و ما نگهبان انان بودیم . [ 3 ] و سلیمان وارث داود شد و گفت: اى مردم ! [ معرفت و اگاهى به ] زبان و منطق پرندگان را به ما اموخته اند ، و از هر چیزى [ که به پیامبران و پادشاهان داده اند ] به ما عطا کرده اند ، یقینا این امتیاز و برترى اشکارى است. و براى سلیمان ، سپاهیانش از پریان و ادمیان و پرندگان گرداورى شدند ، [ و انان را از حرکت باز می داشتند ] تا گروه هاى دیگر به انان ملحق شوند . [ 4 ] علاوه بر اسلام ، این دو پیامبر بویژه حضرت داود ع نزد یهودیان نیز از مقام بسیار بالایی برخوردار هستند ؛ به طوری که امروزه برخی از نمادها به اسم ایشان است. دوران حکمرانی این دو ، اوج شکوه قدرت یهودیان بود و انان هرگز قدرت و شکوهی مانند دوران ان دو پیامبر نداشت: قلمرو سلطنت سلیمان از تفسح تا غزه می رسید و تمام ممالک غرب رود فرات را در بر می گرفت. تمام پادشاهان غرب رود فرات تابع او بودند و او با سرزمین های همسایه در صلح بود . [ 5 ] بنابر متن تورات ، خداوند وعده ساختن بزرگ ترین و مهم ترین معبد برای یهودیان را به حضرت داود ع داد که یکی از فرزندانش چنین توفیقی خواهد یافت: تو را به رهبری قوم اسرائیل برگزیدم. در همه جا با تو بوده ام و دشمنانت را نابود کرده ام. تو را از این نیز بزرگ تر می کنم تا یکی از معروف ترین مردان دنیا شوی. برای قوم خود سرزمینی انتخاب کردم تا در ان سر و سامان بگیرند. این وطن انها خواهد بود و قوم های بت پرست ، دیگر مثل سابق که قوم من تازه وارد این سرزمین شده بودند ، بر انها ظلم نخواهند کرد. تو را از شر تمام دشمنانت حفظ خواهم کرد. این منم که خانه تو را می سازم. وقتی تو بمیری و به اجدادت ملحق شوی ، من یکی از پسرانت را وارث تاج و تخت تو می سازم و حکومت او را تثبیت می کنم. او همان کسی است که خانه ای برای من خواهد ساخت و ... . [ 6 ] قران این حکومت و قدرت را بنابر درخواست و دعای سلیمان ، می داند: [ سلیمان ] گفت: پروردگارا ! مرا بیامرز و حکومتى به من ببخش که بعد از من سزاوار هیچ کس نباشد یقینا تو بسیار بخشنده اى. پس باد را براى او مسخر و رام کردیم که به فرمان او هرجا که می خواست نرم و ارام روان می شد. و هر بنا و غواصى از شیاطین را [ مسخر و رام او نمودیم ، ] و دیگر شیاطین را که با غل و زنجیر به هم بسته بودند [ در سلطه او دراوردیم تا نتوانند در حکومت او فتنه و اشوب برپا کنند. ] [ و به او گفتیم: ] این عطاى بی حساب ماست ، [ به هر کس خواهى ] بی حساب ببخش و [ از هر کس خواهى ] دریغ کن. بی تردید او نزد ما تقرب و منزلتى بلند و سرانجامى نیکو دارد . [ 7 ] در هر صورت ، این وعده در زمان سلیمان محقق شد: در سال چهارم سلطنت سلیمان ، درست 480 سال پس از خروج قوم اسرائیل از مصر در ماه زیو که ماه دوم است ، بنای خانه خداوند شروع شد. طول خانه خدا سی متر ، عرض ان ده متر و ارتفاعش پانزده متر بود . [ 8 ] در سال یازدهم سلطنت او سلیمان در ماه ... هشتم ، تمام کارهای ساختمانی ان درست مطابق طرح داده شده ، تکمیل گردید. به این ترتیب ، ساختن خانه خدا هفت سال به طول انجامید . [ 9 ] این معبد نزد یهودیان ، اعتبار بسیار زیادی داشته است: خداوند به سلیمان گفت: اگر هر چه به تو می گویم ، انجام دهی و از تمام احکام و دستورات من اطاعت کنی ، ان گاه انچه را که به پدرت داود قول دادم ، به جا خواهم اورد و در میان قوم اسرائیل در این خانه ساکن می شوم و هرگز ایشان را ترک نمی کنم . [ 10 ] همچنین وجود مسجد الاقصی در این معبد ، سبب شده که این مکان برای مسلمانان و یهودیان مقدس باشد. [ 11 ] علت ساخت معبد توسط سلیمان ع به نظر می رسد که علت وعده دادن خداوند به داود ع و ساخته شدن ان معبد بزرگ به وسیله سلیمان ع ، - علاوه بر درخواست شخص حضرت سلیمان - این بود که سلیمان به جهت جنگ های پدرش ، به اوج قدرت رسید و ثروت بسیاری را برای حکومت خود به دست اورد و این حکومت دینی قدرتمند نیاز به یک معبد بزرگ و مقدس داشت. مجموع اینها سبب شد که خداوند وعده این معبد را به داود ع داد و ان را در زمان حضرت سلیمان ع محقق سازد. علاوه بر این باید توجه داشت ؛ خداوند پیامبرانی را با امکانات و شرایط مختلف نازل کرد تا به مردم این موضوع را بفهماند که در هر شرایطی می توان ارتباط قوی با خدا داشت ؛ چه در حال ثروت و مکنت مانند سلیمان ، چه در حال مرض و رنج مانند ایوب ، چه در اسارت و زندان مانند یوسف و ... . [ 1 ] . انبیا ، 78 - 79. [ 2 ] . انبیا ، 80. [ 3 ] . انبیا ، 81 - 82. [ 4 ] . نمل ، 16 - 17. [ 5 ] . اول پادشاهان ، 4: 24. [ 6 ] . دوم سموئیل ، 7: 8 - 15. [ 7 ] . ص ، 35 - 40. [ 8 ] . اول پادشاهان ، 6: 1 - 2. [ 9 ] . همان ، 37 - 38. [ 10 ] . همان ، 11 - 13. [ 11 ] . ر. ک: 20348 ؛ بیت المقدس ، مسجد الاقصی ، صخره امام حسن مجتبی فرزند امام علی بن ابی طالب ع در شب نیمه ماه مبارک رمضان ، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود. در سن 37 سالگی با وی برای خلافت و جانشینی امام علی ع بیعت شد. مدت حکومت و زمامداری حضرتش شش ماه و سه روز به طول انجامید. پس از ان تحت شرایط و عوامل خاص در سال 41 ه ـ .ق با معاویه صلح کرد و از کوفه به مدینه مراجعت نمود و مدت ده سال در مدینه زندگی کرد ، سرانجام با دسیسه و نیزنگ معاویه به دست همسرش جعده دختر اشعث کندی به شهادت رسید ، و در قبرستان بقیع در کنار قبر مادربزرگش فاطمه بنت اسد به خاک سپرده شد. به اعتراف دوست و دشمن ، امام مجتبی ع در کمالات و فضایل اخلاقی انسانی کامل بود: قرابت و نزدیکی ان حضرت به رسول الله ص ، علاقه و محبت پیامبر نسبت به وی ، دارا بودن بیشترین شباهت به رسول الله ، یکی از مصادیق ایه تطهیر ، حضور با پیامبر در جریان مباهله ، تواضع و سخاوت فراوان ، عبادت زیاد ، به اتفاق برادرش امام حسین سرور جوانان بهشت بودن ، برخی از بارزترین خصائص و ویژگی های اخلاقی و کمالات ان حضرت است. تمام مسلمانان از جمله اهل سنت به مقام والای سلمان فارسی اعتراف دارند ، اما در دیدگاه شیعیان - صرف نظر از امامان معصوم ( ع ) - سلمان فارسی ، بزرگ ترین و جلیل القدرترین صحابی پیامبر اسلام ( ص ) می باشد که به بالاترین درجه های ایمان و کمال رسید و این شایستگی را یافت که پیامبر خدا ( ص ) درباره او بگوید: سلمان از اهل بیت ما است . [ 1 ] این جایگاه ویژه سلمان پیش پیامبر و اهل بیت ( ع ) ، موجب شد تا این بزرگواران توجه خاصی به او داشته باشند ؛ ازاین رو بنابر برخی نقل ها حضرت علی ( ع ) انجام کارهای دفن او را شخصا بر عهده گرفت. حضرتشان فاصله بسیار طولانی بین مدینه و مدائن و یا همان تیسفون را ( که در جنوب بغداد قرار دارد ) با استفاده از نیروی الهی خود ( طی الارض ) در مدت بسیار کوتاهی پیمود تا این مهم را به انجام برساند. داستان دفن سلمان توسط امام علی ( ع ) از دو منظر نقل شده است ؛ از یک جهت ، کسانی که در مدینه و محل زندگی علی ( ع ) حضور داشتند ، این جریان را نقل کرده اند و از جهتی دیگر ، کسانی که در مدائن و محل زندگی سلمان در سال های پایانی عمر او و محل وفات و دفنش ، این واقعه را شرح داده اند. الف. از شهر مدینه چنین نقل شده است: روزی حضرت علی وارد مسجد شد و فرمود: دیشب پیامبر خدا ( ص ) را در خواب دیدم و به من فرمود: سلمان از دنیا رفته است. او به من وصیت کرد که غسل ، کفن کردن ، نماز و دفن او را برعهده گیرم. من الان به مدائن خواهم رفت . در این لحظه عمر بن خطاب به ایشان گفت: کفنش را از بیت المال بردار. حضرت علی ( ع ) فرمود: کفن او قبلا اماده شده است . سپس علی ( ع ) به سمت خارج شهر به راه افتاد و مردم هم او را همراهی کردند. وقتی از شهر خارج شد مردم برگشتند. قبل از ظهر بود که ان حضرت به شهر برگشت و فرمود: سلمان را دفن کردم . بیشتر مردم باور نمی کردند ، تا این که بعد از مدتی نامه ای از مدائن رسید که در ان نوشته شده بود: سلمان در فلان شب از دنیا رفت. عرب بیابان گردی بر ما وارد شد و او را غسل داد و کفن کرد و بر او نماز خواند و بعد ، از ان جا رفت. با دیدن این نامه ، همه مردم متعجب شدند. [ 2 ] در نقلی دیگر جابر چنین می افزاید که حضرت علی ( ع ) هنگام عزیمت به مدائن ، عمامه و زره پیامبر را پوشید و عصا و شمشیرش را برداشته و سوار بر شتر پیامبر که نامش عضبا بود ، شدند. [ 3 ] ب. اصبغ بن نباته نیز از مدائن چنین گزارش داده است: ناگهان دیدیم مردی که سوار بر قاطری سفید است و صورتش را پوشانده ، نزد ما امد. به ما سلام کرد و ما هم جواب دادیم. سپس فرمود: ای اصبغ ! در انجام کار سلمان شتاب کنید . ما هم مشغول انجام کار سلمان شدیم. برایش حنوط و کفن اوردیم. او گفت: حنوط و کفن را برایش اماده کرده ام . سپس اب و محلی برای غسل دادن اماده کردیم. ان مرد با دستان خودش سلمان را غسل داد و پس از این که بر او نماز خواندیم ، او را دفن کرد و لحدش را گذاشت. وقتی که کار دفن تمام شد ، راه خود را در پیش گرفت. من به سمت او رفته و لباسش را گرفتم و گفتم: ای امیرالمؤمنین ! شما چه طور به این جا امدید و چگونه از مرگ سلمان مطلع شدید. ان حضرت به من رو کرد و فرمود: از تو در نزد خدا پیمان می گیرم تا زمانی که زنده هستم با کسی در این باره سخن نگویی . به ایشان گفتم: من قبل از شما می میرم ؟ ان حضرت فرمود: نه ! عمر تو طولانی تر خواهد بود . پس از این که اصبغ قول داد که در این باره سخنی با کسی نگوید ، حضرت علی ( ع ) به او فرمود: این پیمانی است که پیامبر خدا ( ص ) از من گرفته است. بعد از این که نمازم را در کوفه خواندم ، به خانه رفته و خوابیدم. شخصی به خوابم امد و گفت: ای علی ! سلمان از دنیا رفته. من نیز سوار بر قاطرم شده و انچه که میت لازم دارد با خود برداشته و به راه افتادم. خداوند دور را برایم نزدیک گردانید و همین طور که می بینید ، به این جا امدم . [ 4 ] از شخصی به نام زاذان این گونه نقل شده است: وقتی سلمان می خواست از دنیا برود ، به او گفتم چه کسی تو را غسل خواهد داد. گفت کسی که پیامبر خدا را غسل داده. گفتم تو در مدائن هستی و او در مدینه ؟ او گفت: وقتی که لحیه ام را بستی صدایی خواهی شنید. وقتی که سلمان از دنیا رفت و من لحیه اش را بستم ، صدایی شنیدم. به سمت در خانه رفتم. دیدم که امیرالمؤمنین علی ( ع ) حضور دارد. ایشان به من فرمود: ای زاذان ! سلمان از دنیا رفته است ؟ گفتم بله. ان حضرت وارد خانه شد و روانداز را از صورتش کنار زد. سلمان به چهره امام لبخند زد. امام فرمود: خوش به حالت ! وقتی که پیامبر خدا را ملاقات کردی به او بگو که از دست قومت چه بر سر برادرت امد . سپس مشغول تجهیز او شد. وقتی که بر او نماز می خواند ، تکبیر شدیدی را از امام می شنیدم... [ 5 ] با این که در این نقل ها تفاوت هایی وجود دارد اما تمام انان در این نکته مشترک اند که حضرت علی ( ع ) برای دفن سلمان ، در کمتر از یک نیمروز ، خود را به مدائن رسانده و با دستان مبارک خود ، سلمان را به خاک می سپارد. [ 1 ] . مفید ، محمد بن محمد ، الاختصاص ، محقق ، مصحح ، غفارى ، على اکبر و محرمى زرندى ، محمود ، ص 341 ، قم ، الموتمر العالمى لالفیه الشیخ المفید ، چاپ اول ، 1413ق. [ 2 ] . قطب الدین راوندی ، سعید بن هبه الله ، الخرائج و الجرائح ، ج 23 ، ص 562 ، قم ، مؤسسه الامام المهدی ( عج ) ، چاپ اول ، 1409ق. [ 3 ] . ابن شهراشوب مازندرانی ، محمد بن علی ، مناقب ال ابی طالب ( ع ) ، ج 2 ، ص 301 ، قم ، نشر علامه ، چاپ اول ، 1379ق. [ 4 ] . بحرانی ، سید هاشم بن سلیمان ، مدینه معاجز الائمه الاثنی عشر ، ج 2 ، ص 12-13 ، قم ، مؤسسظ المعارف الاسلامیه ، چاپ اول ، 1413ق ؛ ابن شاذان قمى ، ابو الفضل شاذان بن جبرئیل ، المناقب ، ص 91-92 ، قم ، رضی ، قم ، 1363ش. [ 5 ] . مناقب ال ابی طالب ( ع ) ، ج 2 ، ص 302. متاهل هستید؟ دارو ها رو مرتب مصرف کردید؟چه مدت به طور مداوم مصرف کردید؟ حضرت داوود ع از پیامبران بزرگ بنی‌اسرائیل است. محل تولد ایشان دقیقا مشخص نیست ، اما از ان‌جا که بنی‌اسرائیل در سرزمین فلسطین می‌زیستند ، می‌توان گفت داوود ع در فلسطین دیده به جهان گشود. واژه داوود که از ریشه غیر عربی گرفته شده ، [ 1 ] در زبان عبری داوید تلفظ می‌شود ، و به معنای محبوب است. [ 2 ] نام داوود نبی ع شانزده بار ، در قران کریم بیان شده است. [ 3 ] وی از جمله پیامبرانی است که علاوه بر نبوت ، دارای منصب حکومت و قضاوت ، رهبری مقتدر و صاحب کتاب بود. [ 4 ] ان‌حضرت از نواده‌‌های حضرت یعقوب ع است که با چند واسطه به او می‌رسد. [ 5 ] نسب و والدین پدر حضرت داوود ع را با نام‌هایی نسبتا مشابه معرفی کرده‌اند که ناشی از تفاوت‌های بین زبانی است: ایشا ، [ 6 ] ایشی ، [ 7 ] اشی ، [ 8 ] یسی ، [ 9 ] اسی ، [ 10 ] انسا ، [ 11 ] و ... . اما در ارتباط با مادر ان‌حضرت با جست‌وجویی که در منابع تاریخی داشتیم ، به نام ایشان برخورد نکردیم که در صورت یافتن گزارشی در این زمینه ، این پاسخ ویرایش خواهد شد. نسب حضرت داوود ع در برخی از منابع تاریخی این‌گونه ذکر شده است: داوود پسر یسا ایشا ، پسر عوبید عومذ ، پسر بوعز افصان ، پسر سلما سلمون ، پسر نخشون ، پسر عمیناداب ، پسر رم ، پسر حصرون ، پسر فارص ، پسر یهودا ، پسر یعقوب . [ 12 ]   گفتنی است که نسب ان‌حضرت در کتب یهود و نصارا هم این‌گونه ذکر شده است ، [ 13 ] اما در برخی منابع اسلامی او نه از نوادگان یهودا ، بلکه از نوادگان لاوی بن یعقوب معرفی شده است. [ 14 ] قران کریم نیز حضرت داوود ع را از نسل ، حضرت یعقوب ع ، حضرت اسحاق ع و حضرت ابراهیم ع اعلام می‌کند ، ان‌جا که می‌فرماید: و وهبنا له اسحاق و یعقوب کلا هدینا و نوحا هدینا من قبل و من ذریته داود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسى‏ و هارون و کذلک نجزی المحسنین ؛ [ 15 ] و اسحاق و یعقوب را به او ابراهیم بخشیدیم و هر دو را هدایت کردیم و نوح را پیش از ان هدایت نمودیم و از فرزندان او ، داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسى و هارون را هدایت کردیم این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم. القاب القاب و توصیفاتی که می‌توان برای حضرت داوود از قران کریم استخراج کرد ، بدین ترتیب است: ذا الاید صاحب قدرت ، اواب بسیار توبه کننده ، [ 16 ] دارای قدرت فصل الخطاب یا فیصله‌دادن ، [ 17 ] خلیفه الله جانشین خدا ، [ 18 ] نعم العبد بهترین بنده ، ملک پادشاه ، حکیم ، عالم . [ 19 ] همسران بر اساس گزارش‌های تاریخی ، نام‌ همسران داوود ع عبارت‌اند از: شیتموم ، اریخایل ، موخا ، دحات ، ابیطال و اغلا که از انها دارای فرزند شد و میخل بنت شاول که از او صاحب فرزند نشد. [ 20 ] همچنین برای او همسر دیگری به نام برسبا [ 21 ] بثشبع‏ [ 22 ] ذکر شده است که مادر حضرت سلیمان ع و همسر سابق اوریا یکی از فرماندهان نظامی حضرت داوود بود. [ 23 ] البته برخی از کتاب‌های تاریخی برای ان‌حضرت ع همسران زیادی ذکر کرده‌اند و تعداد ان‌را صد همسر نیز ذکر کرده‌اند. [ 24 ] فرزندان‏ ‏بنابر انچه از برخی کتب تاریخی به دست می‌اید ، داوود نبی فرزندان زیادی داشت. برخی از منابع تاریخی تعداد فرزندان حضرت داوود ع را نوزده تن ذکر کرده‌اند ، [ 25 ] نام تعدادی از انها از این قرار است: امنون ، 2. دالویا ، 3. اباشلوم ابشالوم یا ابیشالوم ، 4. ارنیا ، 5. سفاطیا ، 6. ناتان ، 7. سمون ، 8. سوباب ، 9. نوتان ، 10. سلامان ، 11. یابار ، 12. الیشوس ، 13. نافاق ، 14. یافیا ، 15. الیشماس ، 16. السنابا ، 17. الیفلاث ، 18. سلیمان. [ 26 ] معروف‌ترین فرزند او ، حضرت سلیمان ع بود که جانشین وی شد و به مقام نبوت و پادشاهی رسید. [ 27 ] نبوت قران کریم به پیامبری داوود ع و نزول وحی بر ان‌حضرت و داشتن کتابی اسمانی ، تصریح دارد. خدای متعال در قران کریم خطاب به پیامبر اسلام ص می‌فرماید: ما به تو وحى فرستادیم ؛ همان‌گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحى فرستادیم و نیز به ابراهیم و اسماعیل... و به داوود زبور دادیم . [ 28 ] و نیز: و پروردگار تو به انچه در اسمان‌ها و زمین است اگاه‌‏تر است. بعضى از پیامبران را بر بعضى دیگر برترى نهادیم و به داوود زبور را دادیم . [ 29 ] حضرت داوود ع در زمره پیامبرانی است که دارای ایین و شریعت مستقل نبود ، بلکه مبلغ شریعت پیامبر اولوالعزم ؛ حضرت موسی ع بود. [ 30 ] کتاب اسمانی بر اساس صریح ایه 55 سوره اسرا ، کتاب اسمانی حضرت داوود ع ، زبور نام دارد: و اتینا داوود زبورا . طبق احادیث امامان معصوم ع ، در کتاب زبور به مسائل و موضوعات زیر اشاره شده است: الف معارف اعتقادی راجع به توحید ، نبوت حضرت داوود ع ، معاد و یاد مرگ ، تذکر و اتمام حجت راجع به انسان‌هایی که اهل طاعت و عمل نیستند. ب پیش‌بینی‌ها و پیش‌گویی‌ها ؛ مانند بشارت به عیسی و یحیی ع و بشارت به پیامبر اخر الزمان ص که به اسم از ایشان نام برده شده است. امام رضا ع در یکی از مجالس مباحثه که مامون ترتیب داده بود ، در مقابل راس جالوت ؛ از بزرگان یهود ، وقتی به استدلال و احتجاج می‌پردازد ، سفر اول زبور داوود را شروع به قرائت کرد تا این‌که به نام محمد ، علی ، فاطمه ، حسن و حسین ع رسید. سپس حضرت به خداوند قسم یاد کرد که این نام‌های مقدس در زبور امده ، و راس جالوت هم امدن این اسما در زبور را پذیرفته و به ان تصریح کرده است. [ 31 ] هم‌چنین امدن و ظهور منجی برای انسان‌ها و این‌که در نهایت ، وارثان زمین ، بندگان شایسته خداوند هستند ، از مسائلی است که به تصریح قران ، [ 32 ] و احادیث [ 33 ] در زبور به ان اشاره شده است. ج مسائل و دستورهای تربیتی و رفتاری ؛ این مسائل در روایات تحت عنوان احادیث قدسی که در زبور امده و خطاب به داوود نبی ع بوده ، ذکر شده است. [ 34 ] در بعضی از احادیث امده است که کتاب زبور ؛ مانند انجیل و تورات نزد اهل‌بیت ع نگهداری می‌شود. [ 35 ] شغل قبل از نبوت رسول خدا ص فرمود: خداوند ، داوود ع را هنگامی مبعوث کرد ‌که ایشان یک چوپان بود ؛ هم‌چنین حضرت موسی ع را نیز هنگام چوپانی ایشان به نبوت برگزید ؛ من نیز چوپانی گوسفندان را در منطقه جیاد به عهده داشتم . [ 36 ] مقامات و ویژگی‌های شخصیتی تمام کمالات انسانی و الهی را که عموم پیامبران داشتند ، حضرت داوود ع هم داشت ؛ یعنی از اوصاف نبوت عامه برخوردار بود. او نمونۀ کاملی از یک انسان مطیع پروردگار بود که در اثر سیر و سلوک به مقامات بالای انسانی و معنوی رسید. [ 37 ] در این‌جا اشاره مختصری به برخی از روش‌های رفتاری و اخلاقی وی خواهد شد. مقام خلافت الهی: یا داود انا جعلناک خلیفه فی الارض ؛ [ 38 ] اى داود ، ما تو را خلیفه روى زمین گردانیدیم. مسخر کردن کوه‌ها: انا سخرنا الجبال معه یسبحن بالعشی و الاشراق ؛ [ 39 ] ما کوه‌‏ها را رام کردیم و کوه‏ها هر شام‌گاه و بامدادان با او تسبیح می‌کردند. رام کردن پرندگان: و الطیر محشوره کل له اواب ؛ [ 40 ] و پرندگان بر او گرد مى‏امدند ، همه فرمانبر او بودند نرم شدن اهن در دست داوود: و النا له الحدید ؛ [ 41 ] و اهن را برایش نرم کردیم. کشتن جالوت: ... و قتل داود جالوت ؛ [ 42 ] و داوود جالوت را کشت. یکی از ویژگی‌های برجسته داوود که در قران بدان تصریح شده است ، مبارزه و جهاد در راه خدا ، برای از بین بردن پادشاه ظالم و ستم‌گر است که به دست ان‌حضرت اتفاق افتاد. بزرگ خاندان ال داوود و مؤسس سلسله‌ای جدید: اعملوا ال داود شکرا و قلیل من عبادی الشکور ؛ [ 43 ] اى خاندان داوود سپاس‌گزارى کنید ، که اندکى از بندگان من شکر گزارند. داشتن صبر و شکیبایی در راه هدایت مردم: اصبر على‏ ما یقولون و اذکر عبدنا داود ذا الاید انه اواب ؛ [ 44 ] بر انچه می‌گویند صبر کن و به یاد اور بنده ما داوود را که نیرومند بود و بسیار به خدا رجوع داشت. ساده زیستی و ارتزاق از دست‌رنج: فلقد کان یعمل سفائف الخوص بیده...‏ [ 45 ] او با دست خود از لیف خرما زنبیل می‌بافت ، و به هم‌نشینانش می‌‏گفت: کدام یک از شما مرا در فروختن اینها یارى می‌‏دهد ؟ و از قیمت ان زنبیل قرصى نان جوین تهیه می‌کرد و می‌‏خورد. شب زنده‌داری: ... ان داود ع قام فی مثل هذه الساعه من اللیل فقال انها لساعه لا یدعو فیها عبد الا استجیب له‏ ؛ [ 46 ] نوف بکالى می‌گوید: شبى امیر المؤمنین ع را دیدم از بسترش بیرون شد ، به ستارگان دیده دوخت ، سپس به من گفت: اى نوف ! خوابى یا بیدار ؟ گفتم: بیدارم یا امیر المؤمنین ، فرمود: اى نوف ، خوشا به حال زاهدان در دنیا ، و دل‌دادگان به اخرت. انان مردمى هستند که زمین را فرش ، و خاکش را بستر ، و ابش را شربت خوش‌گوار قرار دادند ، قران را لباس دل ، و دعا را جامه رو نموده ، و دنیا را بر طریقه مسیح از خود بریدند ، چه بریدنى ! اى نوف ، داوود ع در مانند این ساعت از شب برخاست و گفت: این ساعتى است که عبد در این ساعت دعا نمی‌کند ، مگر این‌که مستجاب شود. [ 47 ] وفات درباره سرانجام حضرت داوود ع امده است: داوود ع کنیزی داشت که هر شب درهاى خانه او را می‌بست و کلیدهایش را پیش او می‌اورد. سپس ان‌حضرت به نیایش پروردگار برمی‌خاست. هنگامى که مرگ وى نزدیک شده بود ، شبى ، مانند همه شب‌‌ها که کنیز درها را بسته بود ، ناگهان مردى را در درون خانه دید. از او پرسید: چه کسى تو را در این خانه راه داد ؟ مرد در پاسخ گفت: من کسى هستم که در کاخ پادشاهان ، بدون اجازه ایشان داخل می‌شوم . داوود پرسید: ایا تو عزرائیل هستى ؟ جواب داد: ارى ! پرسید: پس چرا پیش از این به من پیام نفرستادى و از امدن خود خبر ندادى تا براى مرگ اماده شوم ؟ ! عزرائیل در پاسخ گفت: من پیش از این پیک و پیام بسیارى براى تو فرستادم. پرسید: پیک‌هاى تو چه کسانى بوده‌اند ؟ جواب داد: پدر تو ، برادر تو ، همسایه تو و اشنایان تو اکنون در کجا هستند ؟ گفت: همه مرده‌اند. گفت: اینها همگى پیک‌‌هاى من بودند و پیام مرا به تو می‌رساندند ؛ زیرا تو نیز می‌میرى هم‌چنان‌که انان مردند. عزرائیل این را گفت و جان داوود را گرفت. بنابر این نقل ، داوود ‌صد سال عمر کرد که مدت فرمانروایی‌اش چهل سال بود. [ 48 ] از رسول خدا ص نقل شده است: داوود صد سال تمام عمر کرد که چهل سال ان ، دوران سلطنت و پادشاهی او بود . [ 49 ] ارام‌گاه بر اساس نقل تاریخ ارام‌گاه داوود نبی ع در کشور فلسطین ، در شهر بیت المقدس ، کوه صهیون است. [ 50 ] ، [ 51 ]       [ 1 ] . جوهری ، اسماعیل بن حماد ، الصحاح تاج اللغه و صحاح العربیه ، محقق ، مصحح ، عطار ، احمد عبد الغفور ، ج 2 ، ص 471 ، بیروت ، دار العلم للملایین ، چاپ اول ، 1410ق. [ 2 ] . خرمشاهی ، بهاالدین ، دانشنامه قران و قران پژوهی ، ج 1 ، ص 1034 ، تهران ، چاپ اول ، 1377ش. [ 3 ] . بقره ، 251 ؛ نسا ، 163 ؛ مائده ، 78 ؛ ‌انعام ، 84 ؛ اسرا ، 55 ؛ انبیا ، 78 و 79 ؛ نمل ، 15 و 16 ؛ سبا ، 10 و 13 ؛ ص ، 17 ، 22 ، 24 ، 26 و 30. [ 4 ] . حضرت داود و خلافت الهی ، 45617 ؛ داستان قضاوت حضرت داوود ع ، 98519 ؛ پیامبر بودن حضرت داود ع و سلیمان ع ، 64537 ؛ صدای خوش حضرت داود و امام باقر ع بدون ابزار موسیقی ، 53002 ؛ نعمت‌های عطا شده به حضرت داود ع ، 49697. [ 5 ] . طبری ، محمد بن جریر ، تاریخ طبری تاریخ الامم و الملوک ، تحقیق ، ابراهیم ، محمد ابو الفضل ، ج 1 ، ص 476 ، بیروت ، دار التراث ، چاپ دوم ، 1387ق ، 1967م. [ 6 ] . ابن کثیر دمشقی ، اسماعیل بن عمر ، البدایه و النهایه ، ج 2 ، ص 9 ، بیروت ، دار الفکر ، 1407ق ، 1986م. ؛ مقدسى ، مطهر بن طاهر ، البد و التاریخ ، ج 3 ، ص 100 ، بور سعید ، مکتبه الثقافه الدینیه ، بی‌تا. [ 7 ] . تاریخ الامم و الملوک ، ج 1 ، ص 476 ؛ ابن اثیر ، على بن ابى الکرم ، الکامل فی التاریخ ، ج 1 ، ص 223 ، بیروت ، دار صادر ، دار بیروت ، 1385ق ، 1965م. [ 8 ] . قمى ، على بن ابراهیم ، تفسیر القمی ، محقق ، مصحح ، موسوى جزائرى ، سید طیب ، ج 1 ، ص 82 ، قم ، دار الکتاب ، چاپ سوم ، 1404ق. [ 9 ] . روت ، 4:17 ؛ سموئیل ، 16:1 ؛ سموئیل ، 16:11 ؛ لوقا ، 3:23 ؛ سموئیل ، 12:16. به نقل از سایت اسلام پدیا. [ 10 ] . تفسیر القمی ، ج 1 ، ص 82   [ 11 ] . منهاج سراج ، طبقات ناصری تاریخ ایران و اسلام ، تحقیق ، حبیبی ، عبد الحی ، ج 1 ، ص 37 ، تهران ، دنیای کتاب ، چاپ اول ، 1363ش. [ 12 ] . دیوان المبتدا و الخبر فى تاریخ العرب و البربر و من عاصرهم من ذوى الشان الاکبر ، ج 2 ، ص 110. [ 13 ] . همان. [ 14 ] . تفسیر القمی ، ج 1 ، ص 82. [ 15 ] . انعام ، 84. [ 16 ] . صاد ، 17. [ 17 ] . همان ، 20. [ 18 ] . همان ، 26. [ 19 ] . بقره ، 251. [ 20 ] . یعقوبى ، احمد بن ابى یعقوب ، تاریخ یعقوبى ، ج 1 ، ص 51 ، بیروت ، دار صادر ، چاپ اول ، بی‌تا. [ 21 ] . همان ، ج ‏1 ، ص 53. [ 22 ] . مقدسی ، مطهر بن طاهر ، البد و التاریخ ، ج 3 ، ص 101 ، بور سعید ، مکتبه الثقافه الدینیه ، بی‌تا. [ 23 ] . ازدواج حضرت داود ع با زن بیوه ، 76886 ؛ نسبت‌های ناروا در کتاب مقدس به حضرت داود نبی ع ، 41442. [ 24 ] . ابن سعد کاتب واقدی ، محمد بن سعد‏ ، الطبقات الکبری‏ ، تحقیق ، عطا ، محمد عبد القادر ، ج 8 ، ص 163 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، چاپ اول ، 1410ق ؛ ابن کثیر دمشقی‏ ، اسماعیل بن عمر ، البدایه و النهایه ، ج 2 ، ص 15 ، بیروت ، دار الفکر ، 1407ق ؛ مسعودی ، ابو الحسن علی بن الحسین ، مروج الذهب و معادن الجوهر ، تحقیق ، داغر ، اسعد ، ج 1 ، ص 70 ، قم ، دار الهجره ، چاپ دوم ، 1409ق. [ 25 ] . الکامل فی التاریخ ، ج 1 ، ص 228. [ 26 ] . تاریخ یعقوبى ، ج 1 ، ص 51. [ 27 ] . همان ؛ نمل ، 16. [ 28 ] . نسا ، 163. [ 29 ] . اسرا ، 55. [ 30 ] . بلعمی ، تاریخنامه ‏طبری ، تحقیق ، روشن ، محمد ، ج 1 ، ص 404 ، تهران ، البرز ، سروش ، چاپ سوم ، 1373 و 1378ش. [ 31 ] . ابن حمزه طوسى ، محمد بن على‏ ، الثاقب فی المناقب‏ ، محقق ، مصحح ، علوان ، نبیل رضا ، ص 192 ، قم ، انصاریان ، چاپ سوم ، 1419ق. [ 32 ] . انبیا ، 105. [ 33 ] . مجلسى ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 9 ، ص 126 ، بیروت ، دار احیا التراث العربی ، چاپ دوم ، 1403ق.‏ [ 34 ] . طوسى ، محمد بن الحسن‏ ، امالی ، ص 107 ، قم ، ‏ دار الثقافه ، چاپ اول ، 1414ق.‏ [ 35 ] . کلینى ، محمد بن یعقوب ، کافی ، محقق ، مصحح ، غفارى ، على اکبر ، اخوندى ، محمد ، ج 1 ، ص 226 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ چهارم ، 1407ق. ر. ک : امام مهدی عج و همراه داشتن کتاب‌های انبیا هنگام ظهور ، 45408 [ 36 ] . ابن اثیر جزرى ، على بن محمد ، اسد الغابه فى معرفه الصحابه ، ج 1 ، ص 219 220 ؛ ج 3 ، ص 414 ، بیروت ، دار الفکر ، 1409ق ؛ ر. ک: چوپانی کردن حضرت داوود و سلیمان ، 101979. [ 37 ] . علت گریه زیاد حضرت داوود ع ، 65848. [ 38 ] . صاد ، 26. [ 39 ] . صاد ، 18. [ 40 ] . همان ، 19. [ 41 ] . سبا ، 10. [ 42 ] . بقره ، 251. [ 43 ] . سبا ، 13. [ 44 ] . صاد ، 17. [ 45 ] . سید رضی ، محمد بن حسین ، نهج البلاغه ، محقق ، صبحی صالح ، ص 227 ، قم ، هجرت ، چاپ اول ، 1414ق. [ 46 ] . همان ، ص 486. [ 47 ] . همان. [ 48 ] . الکامل فی التاریخ ، ج 1 ص 228. [ 49 ] . صدوق ، محمد بن على‏ ، کمال الدین و تمام النعمه ، محقق ، مصحح ، غفارى ، على اکبر ، ج 2 ، ص 524 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ دوم ، 1395ق ؛ ر. ک: امکان درخواست بخشیدن بخشی از عمر به دیگران ، 107851. [ 50 ] . مقدسى ، محمد بن احمد ، احسن التقاسیم فى معرفه الاقالیم ، ص 46 ، قاهره ، مکتبه مدبولی ، چاپ سوم ، 1411ق. [ 51 ] . برای اگاهی بیشتر ، ر. ک: سایت اسلام پدیا ، مدخل داوود نبی ع ؛ جوادی املی ، عبد الله ، سیره پیامبران در قران ، ج 7 ، ص 239- 264 ، قم ، مرکز نشر اسرا ، چاپ اول ، 1376ش. سلام  

به اینگونه سکها فلوس گفته میشود و انواع بسیار زیادی از نظر طراحی و شکل دارا هستند به این نوع سکه ها پشیز یا پول سیاه یا پاپاسی هم میگفتند. فلوس در اوایل دوره صفوی رواج پیدا کرد تا اگر اشتباه نکنم اوایل سلطنت ناصر الدین شاه. سکه داخل عکس از کیفیت پایینی برخوردار است و نقش آن تقریبا از بین رفته اگر چه مبلغ مورد اشاره در هیچ سند تاریخی وجود ندارد ، اما به طمع افکندن و فریفتن مردم ، سران قبایل و سپاهیان به وسیله مال و ثروت ، از سوی دستگاه یزید برای مقابله با امام حسین ( ع ) صحت و سند تاریخی دارد. چنان که ابن زیاد ، پس از ورود به کوفه و ایراد یک سخنرانى سیاسى ، به دستور یزید از نظام ادارى و اقتصادى این شهر براى تهدید و طمع انداختن مردم ، نهایت بهره را برد. 1. بلاذرى ( متوفای 279ق ) در انساب الاشراف: ابن زیاد پس از ان که عمر سعد را از حمام اعین [ 1 ] اعزام داشت ، فرمان داد تا مردم در نخیله اردو زدند. او فرمان داد که هیچ کس حق سرپیچى ندارد و منبر رفت و معاویه را ستود و نیکی هاى وى مبنى بر افزودن عطا و توجه وى به مرزها را یاداور شد و گفت که جامعه به وسیله او و به دست او الفت یافته است ؛ و گفت: یزید جانشین او است ، راه او را می رود و گام جاى گامش می گذارد. بر عطاى شما صد تا افزوده است. همه مردان از بزرگ ، سرپرست ، تاجر و ساکن شهر باید بیرون بیایند و با من اردو بزنند ! هر مردى که از امروز به بعد در سپاه شرکت نکرده باشد ، از ما نیست و از او بیزاریم ! [ 2 ] 2. ابن اعثم کوفى ( متوفای 314ق ) در الفتوح: عبید الله بن زیاد مردم را در مسجد کوفه جمع کرد و منبر رفت و پس از حمد و ثناى خداوند گفت: اى مردم ! شما خاندان ابوسفیان را ازموده اید و انان را چنان که دوست می دارید یافته اید ! ... یزید بن معاویه به من نوشته است که چهارهزار دینار و دویست هزار درهم [ 3 ] را میان شما تقسیم کنم و شما را به جنگ دشمن او ، حسین بن على ، بفرستم ! پس بشنوید و فرمان ببرید ! والسلام. [ 4 ] و منابع روایی دیگری که در انها - بدون ذکر مبلغ - به تطمیع مردم و خواص کوفه به دستور یزید و انجام ان از سوی ابن زیاد برای جنگ با امام حسین ( ع ) ، تصریح شده است. [ 5 ] خلاصه این که ؛ نظام ادارى و اقتصادى موجود در کوفه ، مؤثرترین عامل در روى گردانى مردم از نهضت امام حسین ( ع ) و پیوستن انان به هواداران حکومت بود. بر پایه برخى از گزارش ها ، در روز عاشورا ، هنگامى که امام حسین ( ع ) با کوفیان ، اتمام حجت می نمود و انها با سر و صدا ، تلاش می کردند که از سخنرانى ایشان ممانعت کنند ، امام ( ع ) به این موضوع و حرام خوارى انان از این طریق ، به عنوان یکى از علل انحراف و نافرمانى انان ، اشاره کرد و فرمود: همه تان از فرمان من ، سرپیچى می کنید و به سخنانم ، گوش فرا نمی دهید. عطایاى حرام ، شما را سست [ و سنگین ] کرده و شکمتان از حرام ، اکنده شده است. از این رو ؛ بر دل هایتان مهر خورده است . [ 6 ] ناگفته نماند که ؛ این روش در مسئله بیعت گرفتن برای ولیعهدی یزید نیز انجام گرفته بود. [ 7 ] [ 1 ] . حمام اعین در کوفه است. در روایات فراوان از ان یاد شده و منسوب به اعین ، غلام سعد بن ابى وقاص می باشد. یاقوت حموی ، شهاب الدین ابو عبد الله ، معجم البلدان ، ج 2 ، ص 299 ، بیروت ، دار صادر ، چاپ دوم ، 1995م. [ 2 ] . بلاذری ، احمد بن یحیی ، انساب الاشراف ، تحقیق: زکار ، سهیل ، زرکلی ، ریاض ، ج 3 ، ص 178 ، بیروت ، دار الفکر ، چاپ اول ، 1417ق. [ 3 ] . در انچه علامه مجلسى از کتاب سید محمد بن ابی طالب نقل کرده است ذکرى از این مبلغ دیده نمی شود ، بلکه در ان امده است: بر جیره و مواجب شما هر کدام صد تا افزوده است و به من فرمان داده که ان را میان شما تقسیم کنم ؛ و شما را به جنگ دشمن او ، حسین ، بفرستم ، پس بشنوید و فرمان ببرید. ر. ک: مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 44 ، ص 385 ، بیروت ، دار احیا التراث العربی ، چاپ دوم ، 1403ق. [ 4 ] . ابن اعثم کوفی ، احمد بن اعثم ، الفتوح ، تحقیق: شیری ، علی ، ج 5 ، ص 89 ، بیروت ، دار الاضوا ، 1411ق. [ 5 ] . ر.ک: شیخ مفید ، الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد ، ج 2 ، ص 44 ، قم ، کنگره شیخ مفید ، چاپ اول ، 1413ق ؛ سید بن طاوس ، اللهوف فی قتلی الطفوف ، ص 45 ، تهران ، نشر جهان ، چاپ اول ، 1348ش ؛ ابن حجر عسقلانی ، احمد بن علی ، الاصابه فی تمییز الصحابه ، تحقیق: عبد الموجود ، عادل احمد ، معوض ، علی محمد ، ج 2 ، ص 70 ، بیروت ، دار الکتب العلمیه ، چاپ اول ، 1415ق. [ 6 ] . و کلکم عاص لامرى غیر مستمع لقولى ، قد انخزلت عطیاتکم من الحرام ، و ملئت بطونکم من الحرام ، فطبع على قلوبکم ؛ خوارزمی ، موفق بن احمد ، مقتل الحسین ( ع ) ، ج 2 ، ص 9 ، قم ، انوار الهدى ، چاپ دوم ، 1423ق ؛ بحار الانوار ، ج 45 ، ص 8. [ 7 ] . ر.ک: ابن اثیر ، علی بن محمد ، الکامل فی التاریخ ، ج 3 ، ص 503 511 ، بیروت ، دار صادر ، 1385ق. به جز امام حسن مجتبی ( ع ) که مدت بسیار اندک از خلافت برخوردار شد ، هیچ یک از امامان معصوم ( ع ) از ذریه پیامبر عهده دار خلافت نشدند. علت این کار فریب کاری ها و ظلم ستم حاکمان جور از یک سو و مرعوب شدن مردم و مسلمانان سست ایمان بود. بله اگر مراد از ذریه رسول خدا ( ص ) نوادگان پیامبر گرامی اسلام ( ص ) ( کسانی که نسب شان به ان حضرت می رسد باشد ) البته در زمان غیبت حضرت ولی عصر ( عح ) بعضی از نوادگان پیامبر گرامی اسلام مانند فاطمیون و علویون در مصر تو انستند برای مدتی حکومت را به دست بگیرند.