آیا در روایات، توصیه شده که در شب‌های قدر، قرآن بر سر بگیریم؟
آیا این صحیح است که قرآن به سر گرفتن در سخنان معصومان نیامده است؟
انچه در احادیث در ارتباط با اعمال و دعایی که همراه با قران در شب قدر خوانده می شود ، امده از دو بخش تشکیل می شود: بخش اول مربوط به باز کردن قران و قرار دادن ان در مقابل است که این از اعمال شب های قدر است. [ 1 ] بخش دوم مربوط به قران سر گرفتن می باشد. سید ابن طاووس دو روایت از کتاب اغاثه الداعی به صورت سندهای مختلف نقل کرده و قران به سر گرفتن را جزو اعمال مخصوص شب های قدر ذکر می نماید ، که یکی از انها به شرح زیر است: ذکرنا اسنادنا الیه فی کتاب اغاثه الداعی عن علی بن یقطین رحمه الله عن مولانا موسى بن جعفر ( ع ) یقول فیه خذ المصحف فی یدک و ارفعه فوق راسک و قل اللهم بحق من ارسلته الى خلقک و بکل ایه هی فیه و بحق کل مؤمن مدحته فیه و بحقه علیک و لا احد اعرف بحقه منک یا سیدی یا سیدی یا سیدی یا الله یا الله یا الله عشر مرات و بحق محمد عشر مرات و بحق کل امام و تعدهم حتى تنتهی الى امام زمانک عشر مرات فانک لا تقوم من موضعک حتى یقضى لک حاجتک و تیسر لک امرک ؛ [ 2 ] علی بن یقطین از امام کاظم ( ع ) نقل می کند که ان حضرت فرمود: مصحف شریف را در دست بگیر و بر سر بگذار و بگو: اللهم بحق من ارسلته الى خلقک و بکل ایه هی فیه و بحق کل مؤمن مدحته فیه و بحقه علیک و لا احد اعرف بحقه منک یا سیدی یا سیدی یا سیدی پس ده مرتبه بگو یا الله ، و ده مرتبه بحق محمد ، و همین طور هر کدام از امامان ( ع ) را بشمار و ده مرتبه بگو تا وقتی که به نام امام معاصر با خودت رسیدی ، نام ان حضرت را نیز ده مرتبه صدا بزن. که اگر چنین کنی حاجات تو براورده می شود و امور زندگی بر تو اسان می شود. در روایت دیگر که از امام صادق ( ع ) نقل شده است ، در ابتدای دعا اللهم بحق هذا القران نیز امده است [ 3 ] و به جای عبارت بحق کل امام و تعدهم ، نام تک تک امامان ( ع ) امده است و در پایان امام ( ع ) می فرماید: و تسال حاجتک ؛ هر حاجت که دارى از خدا طلب کن . از طرف دیگر ، توصیه شده که قران را هنگام برخورد با گرفتاری ها و بدون اختصاص به زمان خاصی بر سر بگیریم و طبیعی است که انجام ان در شب های قدر دارای اثر بیشتری خواهد بود. در روایت امده است: هر بدهکار و گرفتاری که پس از دو رکعت نماز مخصوص ، قران را به سر می گیرد و نام خدای متعال ، پیامبر ( ص ) و ائمه اطهار ( ع ) را ده مرتبه صدا بزند ، حاجات او براورده می شود. [ 4 ] و چه شبی مبارک تر از شب های نوزدهم ، بیست و یکم و بیست و سوم که انسان در رفع گرفتاری ها و براورده شدن حاجات این اعمال را انجام دهد. [ 1 ] . و عن زراره قال قال الصادق ( ع ) تاخذ المصحف فی ثلاث لیال من شهر رمضان فتنشره و تضعه بین یدیک و تقول- اللهم انی اسالک بکتابک المنزل و ما فیه و فیه اسمک الاکبر و اسماؤک الحسنى و ما یخاف و یرجى ان تجعلنی من عتقائک من النار و تدعو بما بدا لک من حاجه ؛ قطب الدین راوندی ، سعید بن هبه الله ، الدعوات ( سلوه الحزین ) ، ص 206 ، انتشارات مدرسه امام مهدی ( عج ) ، قم ، چاپ اول ، 1407ق ؛ مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 94 ، ص 4 ، دار احیا التراث العربی ، بیروت ، چاپ دوم ، 1403ق. [ 2 ] . سید ابن طاووس ، رضی الدین علی ، الاقبال بالاعمال الحسنه ، ج 1 ، ص 186 و 187 ، دار الکتب الاسلامیه ، تهران ، چاپ دوم ، 1409ق. [ 3 ] . همان ، ص 187. [ 4 ] . جا رجل الى سیدنا الصادق ( ع ) فقال له یا سیدی اشکو الیک دینا رکبنی و سلطانا غشمنی فقال اذا جنک اللیل فصل رکعتین اقرا فی الاولى منهما الحمد و ایه الکرسی و فی الرکعه الثانیه الحمد و اخر الحشر لو انزلنا هذا القران على جبل الى اخر السوره ثم خذ المصحف فدعه على راسک و قل ( بحق هذا ) القران و بحق من ارسله و بحق کل مؤمن فیه و بحقک علیهم فلا احد اعرف بحقک منک بک یا الله عشر مرات ثم تقول یا محمد عشر مرات یا علی عشر مرات یا فاطمه عشر مرات یا حسن عشر مرات یا حسین عشر مرات یا علی بن الحسین عشر مرات یا محمد بن علی عشر مرات یا جعفر بن محمد عشر مرات یا موسى بن جعفر عشر مرات یا علی بن موسى عشر مرات یا محمد بن علی عشر مرات یا علی بن محمد عشر مرات یا حسن بن علی عشرا یا الحجه عشرا ثم تسال الله حاجتک قال فمضى الرجل و عاد الیه بعد مده و قد قضی دینه و صلح له سلطانه و عظم یساره ؛ شیخ حر عاملی ، وسائل الشیعه ، ج 8 ، ص 125 - 126 ، مؤسسه ال البیت ( ع ) ، قم ، چاپ اول ، 1409ق.
بر اساس نظر بیشتر اندیشمندان دینی ، ترتیب سوره‌های قران توقیفی است ؛ یعنی قران در زمان پیامبر ص و به وسیله ان‌حضرت ص جمع‌اوری شده [ 1 ] و اکنون نمی‌توان تغییری در چینش ان به وجود اورد. از طرفی برخی معتقدند که ابتدا و انتهای هر سوره با سوره‌‌های قبلی و بعدی مرتبط بوده و برای بیان ان ، دلایلی را بیان می‌کنند. در همین راستا در بیان ارتباط انتهای سوره فاطر و ابتدای سوره یس چنین این‌گونه گفته شده است: چون خداوند سبحان در ایات پایانی سوره فاطر به این موضوع اشاره می‌کند که مشرکان به خدا قسم خورده‏اند ، اگر پیامبری برای مردم مکه بیاید ، حتما به او ایمان خواهند اورد: و اقسموا بالله جهد ایمانهم لئن جاهم نذیر لیکونن اهدی‏ من احدی الامم فلما جاهم نذیر ما زادهم الا نفورا ؛ [ 2 ] انها با نهایت تاکید سوگند خوردند که اگر پیامبری انذار کننده به سراغ انها بیاید هدایت یافته‌‏ترین امت‌ها خواهند بود ، اما هنگامی که پیامبری برای انها امد جز فرار و فاصله گرفتن از حق چیزی بر انها نیفزود ! و سپس دلایلی را برای پای‌بند نبودن انان به وعده‌های خویش بیان می‌کند ؛ لذا سوره بعدی را با ایات یس و القران الحکیم‏ اغاز می‌فرماید تا ضمن اشاره به پیامبر اسلام ص و نیز به قران کریم ، این تخلف از وعده را بار دیگر به رخ کافران بکشد. [ 3 ] گفتنی است که اعتقاد به لزوم مرتبط بودن ایات ابتدایی هر سوره با ایات پایانی سوره قبل از ان ، موضوعی نیست که مورد پذیرش تمام اندیشمندان دینی باشد و در هیچ سوره‌ای از قران ، نتوان خلاف ان‌را یافت.   [ 1 ] . جمع اوری قران توسط رسول خدا ، 1625 ؛ جمع اوری قران ، 5028 ؛ جمع قران بر اساس ترتیب نزول ، 4966 ؛ جمع‌اوری و تنظیم قران ، 71. [ 2 ] . فاطر ، 42. [ 3 ] . طبرسی ، فضل بن حسن ، مجمع البیان فی تفسیر القران ، مقدمه ، بلاغی‏ ، محمد جواد ، ج 8 ، ص 647 ، تهران ، ناصر خسرو ، چاپ سوم ، 1372ش ؛ کاشانی ، ملا فتح الله ، زبده التفاسیر ، ج 5 ، ص 497 ، قم ، بنیاد معارف اسلامی ، چاپ اول ، 1423ق ؛ حسینى شیرازى ، سید محمد ، تقریب القران الى الاذهان‏ ، ج 4 ، ص 430 ، بیروت ، دار العلوم‏ ، چاپ اول ، 1424ق‏. عید الزهرا و جشن گرفتن نهم ربیع الاول به دو جهت می‌تواند باشد:
نخست آنکه سالروز به امامت رسیدن حضرت ولی عصر امام زمان(عج) است، دومین مناسبت که بین برخی از مردم به غلط مشهور شده، سالروز قتل عمر بن خطاب است.


اما نسبت به امامت امام عصر از آن جهت که هشتم ربیع الاول روز شهادت امام حسن عسکری است و از آن به بعد امامت به عهده امام زمان حضرت ولی عصر سپرده می‌شود، شیعیان برای به امامت رسیدن امام زمان خشنودند و جشن می‌گیرند. با این کار یک نوع ابراز احساسات و عرض ارادت نسبت به آن وجود شریف و مادر بزر گوارش حضرت زهرا (س) می‌کنند، اما در عین حال هیچ گونه توصیه‌ای از سوی معصومین بر جشن گرفتن این روز نداریم.
دومین جهت که بین مردم به غلط مشهور گشته که سالروز قتل عمر، نهم ربیع الاول است، نیز بدون مستند و دلیل معتبر است. زیرا طبق منابع تاریخی فریقین (شیعی و سنی) عمر بن خطاب در روز بیست و سوم ذی الحجه ترور شد. پس از سه روز درگذشت. بنابر این او در اواخر ذی الحجه درگذشته است.  وقتل او در ۹ ربیع الاول فاقد دلیل معتبر است. بسیاری از بزرگان شیعه براین اتفاق نظر دارند که تاریخ قتل خلیفه دوم ۲۶ یا ۲۹ ذی الحجة سال ۲۳ هـ .ق است. على بن حسين مسعودى و یعقوبی ، دو تن از مورّخان بنام شیعه همچنین همه تاریخ نگاران اهل سنت بر همین عقیده بوده اند.


روز مرگ عمر ابن خطاب در منابع معتبر:


✅تاریخِ #دقیق قتل عُمَر بن خطاب به دست ابولولو :


طبق منابع تاریخی شیعه و سنی ، عمر بن الخطاب ( خلیفه دوم ) در بیست وششم ذی الحجه ترور شد و بعد از حدود سه روز درگذشت. بنابراین وی در آخر ذیحجه یا اول محرم درگذشته است. این مطلب را همه‌ ی مورخان اعم از شیعه و سنی در آثار خود آورده اند. بنابراین اقلیت قلیلی که در نهم ربیع الاول مراسم عمرکشان ( عید الزهرا یا فرحة الزهراء ) برگزار می کنند اساسا حدود هفتاد روز تأخیر می کنند و کارشان حتی اگر توجیه شرعی و عقلی دشته باشد ، دستکم از نظر تاریخی دچار اشکال است. 


✅برای اطمینان می توانید به منابع تاریخی زیر مراجعه فرمایید که همگی آخر ذی الحجه را به عنوان تاریخ قتل عُمَر بیان کرده اند:


✅منابع تاریخی #شیعه یا متمایل به تشیع :


۱. تاریخ ‏الیعقوبى ، یعقوبی، ج‏۲ ، ص۱۵۹ ، قرن سوم ، مولف آن شیعه است. همچنین تاریخ ‏یعقوبى/ ترجمه فارسی آیتی ، ج‏۲ ، ص۴۹
(به این منبع استناد کامل نمیشه)


۲. التنبیه ‏و الإشراف ، مسعودی ، ص۲۵۰ ، قرن چهارم ، مؤلف آن شیعه یا متمایل به تشیع است


۳. مروج ‏الذهب ، مسعودی ، ج‏۲ ص۳۰۴ و ص۳۲۱ ، قرن چهارم ، مولف آن شیعه یا متمایل به تشیع است.


۴. الفتوح ، ابن اعثم کوفی ، ج‏۲ ، ص۳۲۳ ، قرن چهارم ، مولف متمایل به تشیع است.


۵. مَسارّ الشیعه ، ص42 ، مؤلف: شیخ مفید (ره) پیشوای بزرگ شیعیان در اوایل قرن پنجم که خوشبختانه نسخه خطی اصلی این کتاب با دستخط مؤلف موجود است. در این کتاب نیز مرگ عمر در ذیحجه ذکر شده است. می دانیم که شیخ مفید(ره) از نظر عظمت علمی و تقوایی در حد عالی هستند تا جایی که برخی بر این باورند که به دریافت توقیع ( نامه ) از امام عصر (عج) مشرف شده اند. 


✅برخی دیگر از #منابع تاریخی:


۶. الإمامة و السیاسة ، مولف ناشناس، ج‏۱ ص۳۹ ، قرن سوم ، مذهب مولف: نامعلوم


۷. المعارف ، ابن قتیبه، ص ۱۸۳ ، قرن سوم ، مذهب مولف: سنی


۸. أنساب‏ الأشراف، بلاذری، ج‏۱۰، ص۴۱۷ ، قرن: سوم ، مذهبِ مولف: سنی


۹. الطبقات‏ الکبرى، محمد بن سعد، ج‏۳ ، ص:۲۵۸ ، قرن سوم ، مذهب مولف: سنی


۱۰. تاریخ ‏الطبری، طبری، ج‏۴، ص:۱۹۱ ، قرن چهارم ، مذهب مولف: سنی


✅بد نیست بدانیم که #علمای قدیم ما شیعیان درباره اینکه « عمر در ذیحجه کشته شده » اتفاق نظر داشته اند و حتی مرحوم علامه مجلسی(ره) نیز به این موضوع اعتراف کرده است 


?بحارالانوار، ج‏۳۱، ص ۱۱۸


✅البته مجلسی(ره) خود سعی کرده به هر قیمت شده #نهم ربیع الاول را تایید کند!! بعید نیست ایشان که در عصر صفوی می زیست از سوی حکومت یا جو جامعه تحت فشار بوده اند و از این رو به روایتی که از نظر سندی ضعیف است و از نظر متن نیز با مسلمات تاریخی و روایی در تعارض است استناد کرده اند! روایتی که مجلسی به آن استناد کرده از طریق دو راوی مجهول الهویه به احمد بن اسحاق قمی(ره) منسوب شده که سند و متن آن بسیارِ ضیعف است. 


✅کفعمی از ابن ادریس حلی (صاحب کتاب السرائر) نقل کرده که درباره تاریخ نهم ربیع گفته است: " مَنْ زَعَمَ أَنَّ عُمَرَ قُتِلَ فِیهِ فَقَدْ أَخْطَأَ بِإِجْمَاعِ أَهْلِ التَّوَارِیخِ وَ السِّیَرِ " ترجمه: « هر کس بپندارد عمر در نهم ربیع کشته شده به اجماع صاحبان کتب تاریخ و سیره در اشتباه است». سپس خود کفعمی تاریخ ذیحجه را صحیح دانسته می افزاید: « الإجماعُ حاصلٌ مِن الشیعةِ و أهلِ السنّةِ على ذلک» یعنی «شیعه و سنی بر این موضوع اتفاق نظر دارند»


?کفعمی، مصباح الکفعمی = جنة الأمان الواقیة ، ص: 511 و مجلسی، بحارالانوار، ج‏۳۱، ص ۱۱۹


خرافه\_عیدالزهرا



اینجا، در امنیت کامل #جلسه لعن برپا می کنند
آنجا، در افغانستان و پاکستان به این بهانه خون #شیعه را می ریزند.


✅لینک دانلود:


<https://goo.gl/7fWj6R>


خرافه\_عیدالزهرا



می گویند: ما #لعن میکنیم، اگر شیعه کشته شد هم بفدای حضرت زهرا... 


![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542613612.jpg) 


این جماعت #شیعه\_میلی نمی دانند که تامین امنیت و جان شیعیان آنقدر مهم است که وقتی به امام حسن(ع) گفته شد چرا نمی جنگید؟
در پاسخ یکی از دلایل را این ذکر کردند که جان شیعیان در خطر است 


خرافه\_عیدالزهرا



شیعیان #بددهن
علی(ع) حتی #یارانش را از ناسزا گفتن به سپاهیان معاویه منع کرد!


در جنگ صفین هنگامی که دو لشکر حق و باطل، سپاه امیرالمؤمنین علی (ع)و معاویه در مقابل هم صف آرایی کردند، گروهی از سربازان امیرالمؤمنین (ع) شروع کردند به لشگر شام #فحش\_دادن.


✅حضرت وقتی شنید بعضی از افراد سپاهش، دشنام می دهند و ناسزا می گویند. ایشان را از این کار نهی کرد و فرمود:


«من دوست نمی دارم که #شما این گونه #دشنام داده، مردمی بد زبان و ناسزاگوی باشید (زیرا فحش و ناسزاگویی، عمل زشت و ناپسندی است. و از طرفی اگر شما فحش بدهید، ممکن است این امر سبب دشمنی و کینه توزی بیشتر ایشان شود و مقابله به مثل کرده، به ما و شما حرف های رکیک زده، #فحش و #دشنام بدهند)، بهتر آن است که رفتار و کردار واقعی و احوال حقیقی ایشان را بیان کنید 


?نهج البلاغه خطبه198


خرافه\_عیدالزهرا



شخصی به امام صادق (ع) خبر داد که یکی از شیعیان در مسجد نشسته و #علنا به #خلفا دشنام می دهد. 


حضرت فرمودند: او را چه شده؟ خدا او را لعنت کند که متعرض ما شده است. خداوند متعال می فرماید: (به معبود) كسانى كه غير خدا را مى‏ خوانند دشنام ندهيد، مبادا آن ها (نيز) از روى (ظلم و) جهل، خدا را دشنام دهند.


✅منبع


و في الاعتقادات عنه (عليه السلام) أنه قيل له: إنا نرى في المسجد رجلا يعلن بسب أعدائكم و يسبهم فقال: ما له لعنه الله تعرض بنا قال الله «ولا تسبوا الذين يدعون» الآية".


? بحارالانوار، ج 71، ص 217.


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542614351.jpg) 


متن امام خامنه ای پاسخ به تمام شبهات درباره لعن کردن بعضی از افراد تاریخ اسلام است .این فتوا حاکی از بصیرت عمیق امام خامنه ای و علمدار انقلاب نسبت به شرایط کنونی جهان اسلام و تلاش صهیونیسم در ایجاد تفرقه بین شیعه و سنی است.خداوند بر توفیق ایشان بیفزاید.


<http://www.saelin18.com/?p=2562>


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542615444.jpg) 


عیدالزهراء روز بیان مشترکات میان شیعه و اهل تسنن و ترک لعن است.


آیت الله بهجت(ره) درباره برخی از رفتارها به نام عیدالزهرا گفته‌اند: «عیدالزهراء روز بیان مشترکات میان شیعه و اهل تسنن و ترک لعن است؛ چه بسا ... این کارها موجب اذیت و آزار و یا قتل شیعیانی که در بلاد و کشورهای دیگر در اقلیت هستند گردد در این صورت اگر یک قطره خون از آنها ریخته شود ما مسبب آن و یا شریک جرم خواهیم بود.


خرافه\_عیدالزهرا



![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542615645.jpg) 


آیت الله بهجت(ره)؛ كسي كه وحدت مسلمانان را نخواهد ، #مسلمان\_نيست.
ائمه ما در نماز جماعت آنان شرکت می کردند، به جهت اتحاد مسلمانان.


وحدت\_مسلمین



با\_تفرقه\_مخالفیم



ان شاالله شیعیان حقیقی در این برهه حساس حواسشان به حمایت وحدت بین شیعه و سنی و اطاعت امر ولی خواهد بود.


عید\_الزهرا



نکته:طی روز های گذشته همزمان با نهم ربیع‌الاول مطالب انحرافی «عید الزهرا» در راستای اختلاف افکنی میان مسلمانان از سوی معاندان در شبکه‌‌های اجتماعی منتشر شد. 


به گزارش سدیدآنلاین سالهاست که با رسیدن 9 ربیع‌الاول برخی مغرضان با انتشار مطالب و تصاویر وهن‌آمیز به اسم تشیع افراد ناآگاه را گمراه و آنها را با موجی ساختگی خود همراه می‌کنند.


«تشیع لندنی» که پیش تر فعالیت‌‌های تبلیغی خود را از طریق شبکه‌های ماهواره انجام می‌داد، با گسترش فضای مجازی و افزایش تعداد کاربران شبکه‌های اجتماعی از این ابزار ارتباطی نیز غافل نمانده است.


![توضیح تصویر](https://lamtakam.com/img/uploaded_images/61/1542640782.jpg) 


در صفحات مدیریت شده از سوی این افراد تصاویر و مطالب وهن‌آمیزی منتشر شد که با جعل حقیقت سعی در انجام مأموریت نیمه‌کار دشمنان اسلام داشت.
هوشیار باشیم.


✅‌نظر علما و مراجع عظام در رابطه با لعن بزرگان اهل سنت：


1⃣ امام خامنه ای (٢٧/٩/٨٧)：این جور نباشد که کسی از یک گوشه خیال کند دارد از شیعه دفاع می کندوتصورکندکه دفاع از شیعه به این است که بتواند آتش دشمنی ضدشیعه وغیرشیعه رابرانگیزد.این دفاع از شیعه نیست....


⬅ امام خامنه ای：هرگونه گفتار یا کردارورفتاری که درزمان حاضرسوژه شود وبهانه به دست دشمن بدهد ویاموجب اختلاف وتفرقه بین مسلمانان شود حرام اکید است


3⃣آیت الله سیستانی：ایجادتفرقه حتی
به اندازه یک کلمه یانصف کلمه جایز نیست.


4⃣ایت الله وحید خراسانی：لعن وسب بزرگان اهل سنت جایز نیست زیراموجب دور شدن آنها ازاهل بیت میشود


5⃣آیت الله مکارم شیرازی：هرگونه اهانت به مقدسات دیگران جایز نیست


6⃣آیت الله مظاهری：اهانت به مقدسات واعتقادات مسلمانان وایجاد تفرقه میان صفوف پیروان پیامبر عظیم الشأن عقلا وشرعا جایز نیست.


⚠️ نکته آخر اینکه برنامه هایی مثل جشن های نهم ربیع برای دور کردن اذهان شیعه از مسأله مهدویت نیز میباشد.
و نیز باعث افزایش دشمنی ها با شیعه و آزار و اذیت آنها در سایر بلاد میشود.


پیشنهاد می شود كتاب خواندني با عنوان « نهم ربيع ؛جهالت‌ها و خسارت‌ها» مطالعه شود در روایات بر انجام برخی از مستحبات ؛ مانند مرتب بودن لباس ، [ 1 ] استعمال بوی خوش ، [ 2 ] و... در نماز سفارش شده است و این اختصاصی به نماز جماعت نداشته بلکه در نمازهای فرادا نیز مطلوب است: [ 3 ] امام حسن ع هر گاه به نماز می‌ایستاد ، بهترین لباس‌هاى خود را می‌پوشید. پرسیدند: اى پسر رسول خدا ! چرا بهترین لباس‌هایتان را می‌پوشید ؟ فرمود: خدا زیبا است و زیبایى را دوست می‌دارد ، و من خود را براى پروردگارم اراسته می‌کنم . خدا فرموده است: خذوا زینتکم عند کل مسجد ؛ [ 4 ] به هنگام خواندن هر نماز و انجام دادن هر عبادت ، و در نماز جمعه و نماز عید ، اراسته باشید و جامه‌‏هاى تمیز بپوشید ، و سر و وضع و لباس‏ خود را مرتب‏ کنید ؛ این است که دوست دارم به هنگام عبادت ، بهترین جامه‏‌هایم را بپوشم. [ 5 ] امام صادق ع فرمود: دو رکعت نماز گزاردن با بدنى معطر ، از هفتاد رکعت نماز بدون عطر بهتر است . [ 6 ] و ... در پاسخ به پرسش مطرح شده باید گفت: این‌گونه نیست که مرتب بودن لباس ، ارایش و بوی خوش بدن و ... فقط برای حضور در اجتماع باشد ، و در خلوت انسان‌ها هیچ تاثیر مثبتی بر روحیه انسان‌ها نداشته باشد ! در بیشتر موارد ، انسان اراسته ، پوشیده و معطر حس و حال بهتری نسبت  علاوه به افرادی دارد که دارای این ویژگی‌ها نیستند. علاوه بر این ، اراسته بودن در خلوت ، نوعی تمرین ادب در برابر پروردگار است ، و گرنه خدایی که بر اندیشه ما اگاه است ، چه نیازی به قیام و قعود و رکوع و سجود دارد ، تا چه برسد به نوع لباس و معطر بودن بدن ؟ [ 1 ] . مکروهات و مستحبات در لباس نماز گزار ، 28771 ؛ رابطه‏ى ایمان با پاکیزگى و ازدواج ، 211. [ 2 ] . عطر از نگاه روایات ، 39110. [ 3 ] . اهمیت ، اداب و فواید شانه زدن ، 23492 ؛ نقش پاکیزگی در کسب محبت خدا ، 50136. [ 4 ] . اعراف ، 31. [ 5 ] . عیاشی ، محمد بن مسعود ، التفسیر ، محقق ، مصحح ، رسولی محلاتی ، سید هاشم ، ج 2 ، ص 14 ، تهران ، المطبعه العلمیه ، چاپ اول ، 1380ق. [ 6 ] . طبرسی ، حسن بن فضل ، مکارم الاخلاق ، ص 42 ، قم ، شریف رضی ، چاپ چهارم ، 1412ق. سلام

صحبتتون صحیح نیست

بهتره اشتفاده نشود **دیدگاه قرآن کریم:** قرآن به صراحت مسلمانان را امت واحده دانسته است و اگر آنان را به همیاری و کمک یکدیگر دستور داده است واژه‌هایی مثل مسلمان ایرانی و مسلمان لبنانی و… در آن نیامده است و اساسا مرزهای سیاسی – جغرافیایی دنیای امروز در اعتقادات اسلامی‌ مردود است و بر اساس موضوع برادری امت اسلامی‌ در سوره‌ها و آیه‌های مختلفی پافشاری و اصرار شده است و حتی پا را فراتر نهاده و همه مستضعفین جهان را فارغ از دین شان جزء جبهه اسلام دانسته است.

**سنت معصومین (علیهم السلام):** پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و ائمه اطهار(علیهم السلام) هم بی شک موضوع گیری قرآن را دارند. در بیانات پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و اهل بیت(علیهم السلام) برادری امت اسلامی و نفی هرگونه مرزبندی به وضوح مشهود است. تا آنجا که پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمودند: هرکس شب را صبح کند و به امور مسلمین اهتمام نورزد مسلمان نیست. این گونه است که نه تنها این امر را واجب کردند بلکه آن را معیار و شاخص مسلمانی قرار دادند.

**دیدگاه انسانی:** بی شک هر انسانی فارغ از هرگونه مرزبندی سیاسی، جغرافایی و حتی فارغ از هرگونه اعتقادات مذهبی و مسلکی با این مسئله روبروست؛ زیرا انسان ذاتا از ظلم بیزار و خواهان عدالت است. هر انسانی دوست دارد از مظلوم دفاع کند مگر اینکه از جنبه روحی و روانی از جرگه انسانیت خارج شده باشد.

**از دیدگاه سیاسی و روابط بین الملل:** طبق آمارهای سازمان‌های جهانی، کشور "چین” بیشترین کمک مالی و سیاسی را به فلسطین کرده است. شاید این حرف، محال به نظر برسد اما از دیدگاه سیاست خارجی امر واجبی است؛ زیرا هر شخص اهل سیاستی عقیده دارد هرچه می‌شود دشمن را پشت خاکریزهای دورتر نگه دارد تا خود آسوده باشد. 

وقتی کشوری مثل آمریکا به دنیای تک قطبی اعتقاد دارد و در این دهکده جهانی خود را کدخدا می‌داند و قصد دارد با تمام توان هر مخالف و رقیبی را از سر راه رسیدن به این آرزوی محال بردارد وظیفه سیاسی کاملا روشن و واضح است. گفتنی است ، بر اساس تعریف شیعیان از حدیث ، هر سخن و رفتاری از امام معصوم ع را می‌توان مانند سخن و رفتار پیامبر ص به عنوان یک حدیث ارزیابی کرد. و نیز هر رفتار سیاسی اجتماعی امام به نوعی ترویج عملی سنت پیامبر ص ارزیابی خواهد شد. با این وجود ، در زمان حضور پیامبر اسلام ص ، امام علی ع و امام حسن ع در همان منطقه‌ای که ان‌حضرات ع به ترویج دین مشغول بودند شهر مدینه و کوفه ، به احترام حضراتشان ، امام حسین ع اقدام به برپایی مستقل جلسات سخنرانی و ... نمی‌فرمود. امام حسین ع تقریبا بخش عمده‌ای از عمر خود را در زمان حیات جد ، پدر و برادرشان به سر بردند ؛ از این‌رو شاید نیازی به تشکیل چنین جلسات مستقلی نبود. علاوه بر این‌که حضرتشان از امامانى هستند که به دلیل شرایط سیاسى دوران امامتشان و نیز برجسته‌تر بودن رفتار سیاسی ان‌حضرات ، میراث روایی چندانی - مانند انچه از امام پنجم و ششم ع نقل شده - از انان بر جای نمانده است تا ان‌جا که برخی از علما ، منکر نقل حدیث فقهى از امام حسین ع شده‌اند. [ 1 ] به هرحال خاموش‌ماندن ان‌حضرت در مقاطع زمانی خاص ، نشانگر ناتوانی ایشان نبود. این‌گونه است که در برخی گزارش‌های تاریخی ملاحظه می‌کنیم که اطرافیان معاویه گمان می‌کردند ، امام حسین ع دارای لکنت زبان است و نمی‌تواند در میان مردم سخن بگوید ؛ لذا به معاویه پیشنهاد دادند که برای کم کردن جایگاه امام حسین ع در نزد مردم دستور دهد تا امام ع به منبر برود و خطبه بخواند تا با لکنت زبان او ، جایگاه او نزد مردم پایین بیایید ؛ اما بر خلاف تصور انها ، امام ع در نهایت فصاحت خطبه خواند و مردم با احترام نسبت به ان‌حضرت ع برخورد کردند و معاویه و اطرافیان او رسوا شدند. [ 2 ] با توجه به انچه گفته شد ، صرف‌نظر از بررسی سندی و محتوایی تنها به بیان برخی از جنبه‌های میراث روایی باقیمانده از سید الشهدا ع بسنده می‌کنیم: الف نقل احادیث زمان پیامبر ص 1. امام حسین ع از حضرت فاطمه س نقل می‌کنند که رسول خدا ص شب عرفه نزد ما امد و فرمود براستى خدا به شما مباهات می‌کند ، همه‌ی شما را عموما ، بویژه على ع را امرزیده و من فرستاده خدا به سوى شما هستم. همانا سعادت‌مند کامل کسى است که على ع را در حیات او و پس از مرگش دوست بدارد و شقى کسى است که على ع را در حیات و مردگى دشمن دارد. [ 3 ] 2. امام حسین ع نقل می‌کنند که پیامبر ص فرمود: کسى که مصیبتى بر او وارد شده و هر گاه ان‌را یاد کند ، انا لله و انا الیه راجعون‏ بگوید ، خدا اجرى را که هنگام ورود مصیبت به او عنایت کرده است ، دوباره به او مرحمت می‌فرماید. [ 4 ] برخی از احادیث ان‌حضرت به واسطه کسانی است که جز یاران رسول خدا ص بودند. امام حسین ع از جابر نقل می‌کند: ما منافقان زمان رسول الله ص را با بغض امام علی ع و فرزندان او می‌شناختیم. [ 5 ] ب بیان احادیث از زبان خودشان احادیثی را که از خود امام حسین ع صادر شده است ، در چند بخش می‌توان بیان نمود: شناخت خدا امام حسین ع فرمود: خداوند بندگان را خلق نمود تا او را بشناسند و چون او را شناختند ، عبادتش کنند ، و چون او را عبادت نمودند ، بی‌نیاز شوند از عبادت غیر او. مردى پرسید معرفت خدا چگونه است ؟ امام ع فرمود: امام زمان خودشان  که اطاعت دستورهای او واجب است را بشناسند. [ 6 ] بیان مقام اهل‌بیت ع بخشی از احادیثی که در مورد شان و جایگاه اهل‌بیت ع به دست ما رسیده ، از سوی امام حسین ع صادر شده است ؛ مانند: 1. حبیب بن مظاهر از امام حسین ع پرسید: قبل از این‏که خداوند ادم ع را خلق کند ، شما در چه وضعیتی قرار داشتید ؟ امام ع فرمود: ما شبح‌‏هایى از نور بودیم که اطراف عرش خدا دور می‌زدیم و به ملائکه ، درس تسبیح سبحان الله و تهلیل لا اله الا الله و تحمید الحمد لله می‌دادیم . [ 7 ] ، [ 8 ] 2. امام حسین ع فرمود: ما کسانی هستیم که علم کتاب قران و بیان ان نزد ما است ؛ انچه که‏ نزد ما است ، نزد احدى از خلق نیست ؛ زیرا ما به دانستن اسرار خدا سزاواریم. سپس فرمود: ما ال‌ الله و وارث رسول او هستیم. بیان مقام محبان اهل‌بیت ع محبان اهل‌بیت ع به واسطه دوستی با ان‌حضرات به مقام بسیار بالایی می‌رسند: [ 9 ] ابان بن تغلب می‌گوید: امام حسین ع فرمود: هر کسی ما اهل‌بیت ع را دوست داشته باشد ، از ما اهل‌بیت ع است. پرسیدم: از شما اهل‌بیت ؟ ! امام ع سه بار فرمود: از ما اهل‌بیت ع است ، ایا قول عبد صالح ابراهیم ع را نشنیدی که می‌گفت: فمن تبعنی فانه منی‏ ؛ [ 10 ] هرکه پیرو من باشد ، از من است. [ 11 ] بیان مظلومیت خودشان امام حسین ع در مورد مظلومیت خویش فرمود: من کشته اشک‌هایم ، مؤمنى مرا یاد نکند ، مگر ان‏که به گریه مى‏افتد . [ 12 ] هم‌چنین ان‌حضرت ع فرمود: من کشته اشک هستم. من در حالی‌که غمگین و اندوهگین بودم کشته شدم و سزاوار است بر خدا که هر مکروب و اندوهگینى که به زیارت من مى‏اید را با قلبى مسرور و شاد به اهلش برگرداند . [ 13 ] دعاها امام حسین ع در دعای به خدا عرض می‌کند: اللهم لا تستدرجنی بالاحسان ، و لا تؤدبنی بالبلا ؛ [ 14 ] خدایا مرا به وسیله احسان دچار فریفتگى مگردان و با بلا من را ادب مکن. اما اوج دعاهای امام حسین ع را در دعای روز عرفه می‌توان یافت که به خدا عرض می‌کند: الحمد لله‏ الذی‏ لیس‏ لقضائه‏ دافع‏ و لا لعطائه مانع و لا کصنعه صنع صانع ... . [ 15 ] پاسخ‌گویی به پرسش‌ها یکی از وظایف امام در هر زمانی پاسخ‌گویی به سؤالات مردم است ؛ لذا بخشی از احادیث امام حسین ع در این مورد است: شخصى به امام حسین ع نامه نوشت که مرا از خیر دنیا و اخرت اگاه کن. امام ع برای او نوشت‏: بسم الله الرحمن‏ الرحیم‏. هر کسی به دنبال کسب رضاى خدا در برابر خشم مردم باشد ، خدا امور او را کفایت می‌کند و هر کسی که به دنبال کسب رضاى مردم در برابر خشم خدا باشد ، خدا او را به مردم واگذار می‌کند . [ 16 ] موعظه‌ها یکى‌ از روش‌هاى‌ تربیت شیعیان که توسط ائمه ع صورت می‌گرفت ، بیان موعظه است. موعظه‌های بسیاری از امام حسین ع وارد شده است که به برخی از انها اشاره می‌شود: 1. مردى بدون سلام کردن به امام ع گفت: حالتان چطور است و خدا به شما سلامتى دهد. امام ع فرمود: سلام قبل از حرف‌هاى دیگر است. خدا تو را عافیت بخشد. سپس فرمود: به کسی تا سلام نکرده ، اجازه سخن گفتن ندهید. [ 17 ] 3. امام حسین ع فرمود: گروهى از مردم خدا را از روى میل به بهشت عبادت مى‏کنند که این عبادت تجارت‏‌کنندگان است و گروهى دیگر خدا را از ترس دوزخ می‌پرستند و این عبادت بردگان است ، و گروهى نیز خدا را به دلیل شکر از او می‌پرستند ، و این عبادت ازادگان است که برترین عبادت است . [ 18 ] 4. امام حسین ع فرمود: من عبد الله حق عبادته اتاه الله فوق امانیه و کفایته ؛ [ 19 ] هر کسی خداوند را ان طور که شایسته او است عبادت کند ، پروردگار همه ارزوهاى او را بر مى‏اورد و او را کفایت مى‏کند.   [ 1 ] . احادیث فقهی از امام حسین ع ، 79907. [ 2 ] . طبرسی ، احمد بن علی ، الاحتجاج علی اهل اللجاج ، محقق ، مصحح ، خرسان ، محمد باقر ، ج 2 ، ص 298 299 ، مشهد ، نشر مرتضی ، چاپ اول ، 1403ق ؛ مواضع تند امام حسین ع در برابر معاویه نسبت به امام حسن ع ، 41820 ؛ لکنت زبان نداشتن امام حسین ع ، 92630. [ 3 ] . شیخ صدوق ، امالی ، ص 182 ، بیروت ، اعلمی ، چاپ پنجم ، 1400ق. [ 4 ] . شهید ثانی ، زین الدین بن علی‏ ، مسکن الفؤاد عند فقد الاحبه و الاولاد ، ص 49 50 ، قم ، بصیرتی‏ ، بی‌تا. [ 5 ] . مجلسی ، محمد باقر ، بحار الانوار ، ج 39 ، ص 302 ، بیروت ، دار احیا التراث العربی ، چاپ دوم ، 1403ق. [ 6 ] . شیخ صدوق ، علل الشرائع ، ج 1 ، ص 9 ، قم ، کتاب فروشی داوری ، چاپ اول ، 1385ش ؛ وابسته بودن شناخت پیامبر ص و امام ع بر شناخت خدای تعالی ، 86684 ؛ معرفت خدا و معرفت امام ، 26963. [ 7 ] . علل الشرائع ، ج ‏1 ، ص 23. [ 8 ] . مقام و منزلت اهل بیت پیامبر ص در روز قیامت ، 74240 ؛ اهل بیت ع شان نزول ایه و یطعمون الطعام... ، 18439 ؛ انسان و مقام خلیفه اللهی ، 2058. [ 9 ] . منزلت و ویژگی‌های سلمان فارسی ، 93169 ؛ سلمان فارسی و ابوذر از یاران امام زمان عج هنگام رجعت ، 31814 ؛ اثار محبت ائمه ع پس از مرگ ، 36323 ؛ راه های دست یابی محبت اهل بیت ع ، 25436 ؛ محبت اهل بیت ع و امادگی برای محرومیت‌ها ، 64277 ؛ حدیثی از مقام حب اهل بیت در منابع اهل سنت ، 38332. [ 10 ] . ابراهیم ، 36. [ 11 ] . حلوانی ، حسین بن محمد ، نزهه الناظر و تنبیه الخاطر ، ص 85 ، قم ، مدرسه الامام المهدی عج ، چاپ اول ، 1408ق. [ 12 ] . ابن قولویه ، جعفر بن محمد ، کامل الزیارات ، محقق ، مصحح ، امینی ، عبد الحسین ، ص 109 ، نجف اشرف ، دار المرتضویه ، چاپ اول ، 1356ش. [ 13 ] . کامل الزیارات ، ص 109. [ 14 ] . نزهه الناظر و تنبیه الخاطر ، ص: 83 [ 15 ] . ابن طاووس ، علی بن موسی ، اقبال الاعمال ، ج 1 ، ص 339 392 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ دوم ، 1367ش ؛ اسرار وقوف در عرفات ، فضیلت و اداب ان ، 3781 ؛ شب زنده‌داری در شب عرفه ، 104683 ؛ فضیلت روزه ماه ذی الحجه ، 45123. [ 16 ] . امالی ، ص 200 201. [ 17 ] . ابن شعبه حرانی ، حسن بن علی ، تحف العقول عن ال الرسول ص ، محقق ، مصحح ، غفاری ، علی اکبر ، ص 246 ، قم ، دفتر انتشارات اسلامی ، چاپ دوم ، 1404ق. [ 18 ] . تحف العقول عن ال الرسول ص ، ص  246 ؛ انواع عبادات ، 73770. [ 19 ] . عسکری ، امام ابومحمد حسن بن علی ، التفسیر المنسوب الی الامام العسکری ، ص 327 ، قم ، مدرسه امام مهدی عج ، چاپ اول ، 1409ق. دعا توجه انسان به سرچشمه وجود و پروردگار هستی است. در میان همه‌ی عبادت‌ها عبادتی نیست که مانند دعا این رابطه‌ی فرخنده را به شایستگی تحقق بخشد و ان‌را مداوم و جاودانه گرداند. البته لزومی ندارد دعا حتما سند داشته باشد ، همین‌که محتوای ارزش‌مند و قابل پذیرشی داشته باشد کفایت می‌کند ؛ مانند بسیاری از مناجات‌های بزرگان و الهی‌نامه‌ها که سند ندارند ، ولی به جهت داشتن محتوای ارزش‌مند مورد قبول و پذیرش‌اند. به عبارت ، اگرچه داشتن سند و ماثور بودن سبب برتری برخی دعاها است ؛ اما ذکر اثار و خواص دعاهای ماثور برای دعاهایی که سند ندارند ، صحیح نیست. با توجه به این نکات ، دعایی که در بعضی از کتاب‌های معاصر [ 1 ] و برخی سایت‌ها به شیخ بهائی نسبت داده شد ، همچنین خواص ذکر شده برای ان‌را در منابع روایی معتبر و کتاب‌های در دسترس شیخ بهایی نیافتیم ؛ [ 2 ] اما از ان‌جا که محتوای ان منافاتی با مبانی اسلامی ندارد و کلمات ذکر شده در ان به نوعی برگرفته از برخی از دیگر دعاها و روایات است ، می‌توان ان‌را به امید رسیدن به ثواب خواند:            لا اله الا الله بعزتک و قدرتک لا اله الا الله بحق حقک و حرمتک لا اله الا الله فرج برحمتک .   [ 1 ] . صدرایی خویی ، علی ، شیخ بهایی مخزن اسرار سیر و سلوک ، ص 69 ، قم ، انتشارات خویی ، 1391 ق. [ 2 ] . در صورت برخورد با منبع معتبری در این زمینه ، این پاسخ ویرایش خواهد شد. الحمدلله،

نخست لازم به ذکر است : احادیث وارده درباره گفتن اذان و اقامه در گوش نوزاد تازه بدنیا آمده خالی از ضعف در اسناد خود نیستند، و لذا بعضی از علماء آنرا مستحب نمی دانند، و آن دسته که بدان معتقدند به دلیل اعتقادشان به عمل به احادیث ضعیف در فضائل اعمال است، برای توضیحات بیشتر به فتوای (4084) مراجعه کنید.

اگر به رأی این عده از علماء عمل کنیم که اذان دادن در گوش نوزاد را مشروع می دانند، باید گفت که : اذان باید توسط مؤذن و بصورت مستقیم در گوش نوزاد بگوید، و لازم نیست فرد مؤذن حتما پدر یا پدربزرگ و یا شخص معینی باشد، بلکه پدر یا پدربزرگ (یا غیر این دو) هم می توانند در گوش او اذان دهند.

اگر شما دوست دارید پدرتان از طریق تلفن در گوش بچه شما اذان گوید، ایرادی ندارد، و حتی اگر یک بار شما در گوش او اذان دهید و پدرتان هم از طریق تلفن اذان گوید، مانعی برای آن نمی بینیم. ولی شایسته است که برای این امر خود را به تکلف نیانداخت، خاصتا اگر شخص معتقد باشد که اذان فلانی فضیلت خاصی نسبت به اذان دیگری یا دیگران دارد.

منبع : سایت (الإسلام سؤال وجواب).

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com قران کریم ، بارها و بارها بشر را به تفکر و تعقل دعوت می­‌نماید ؛ زیرا تفکر ، زیربنای ایمان واقعی هر فردی بوده و بعد از ایمان است که دیگر عبادات معنا خواهد داشت. بر این اساس هیچ دور از ذهن نخواهد بود که تفکر را - که خود نوعی عبادت است - ارزش‌مندتر از دیگر عبادات بدانیم. روایات فراوانی صریحا ناظر به همین واقعیت‌اند: حسن صیقل نقل می‌­کند که به امام صادق‌ ع عرضه داشتم: ایا یک ساعت اندیشه ، ارزش‌مندتر از یک شب تهجد و شب‌­زنده‌­داری است ؟ ! امام فرمود: بله ! چنین سخنی از پیامبر اکرم ص منقول است ! پرسیدم: اکنون چگونه یک فرد می‌­تواند خود را به اندیشه وادارد ؟ ! فرمودند: به عنوان نمونه و برای تمرین به خانه‌­های قدیمی و به خرابه‌­ها گذر کند ، انها را مخاطب قرار دهد و بگوید: انان‌که تو را ساختند اکنون کجایند ؟ ! انان‌که در تو زندگی می­‌کردند ، اکنون چه سرنوشتی دارند ؟ ! چرا از انان سخن نمی‌گویی ؟ ! [ 1 ] از امام صادق ع نقل است: یک ساعت اندیشه ، ارزش‌مندتر از یک سال عبادت است. خداوند می‌­فرماید همانا صاحبان عقل ، پند خواهند گرفت. [ 2 ] همچنین از پیامبر اکرم ص روایت شده است ؛ یک ساعت اندیشه حتی از هفتاد سال عبادت هم ارزش‌مندتر است. [ 3 ] اکنون ممکن است این پرسش پدید اید که با توجه به مقدارهای مختلف عبادات که در این روایات وجود دارد ، ایا انها با هم متضاد نیستند ؟ ! پاسخ ، منفی است و چنین تضادی وجود ندارد. دلیل ان‌را فیض کاشانی به اختصار چنین بیان کرده است: اختلاف در مورد مقدار عبادتی که با یک ساعت اندیشه مقایسه شده است ، ناشی از چند مطلب است: اول. ژرفنای تفکر در افراد مختلف ، متفاوت است. دوم. اندیشوران ، خود نیز دارای مراتب و درجاتی می­‌باشند. سوم. انچه اندیشه در مورد ان انجام می­‌شود نیز متفاوت است. [ 4 ] روایاتی وجود دارند که جمع‌بندی فوق را تایید می­‌کنند. به عنوان نمونه ، دو روایت ذیل ، ناظر به ان هستند که تنها برخی تفکرها و اندیشه‌­های ویژه هستند که توانایی برابری با هفتاد سال عبادت را دارند: پیامبر اعظم ص فرمود: فعالیت یک ساعت فرمان‌روای عادل -که به طور طبیعی نیاز به تفکر و اندیشه فراوان دارد- ارزش‌مندتر از هفتاد سال عبادت است. [ 5 ] روایتی نیز به امام ششم ع منتسب است ، مبنی بر این‌که یک گام که در میدان‌های جلال و هیبت پروردگار برداشته می‌­شود و طی ان ، ضمن ان‌که انسان از خدایش حیا می‌کند به سوی او نیز رهسپار می­‌شود ، بهتر از هفتاد سال عبادت است. [ 6 ]   [ 1 ] . کوفی اهوازی ، حسین بن سعید ، الزهد ، ص 15 ، قم ، المطبعه العلمیه ، 1402ق. [ 2 ] . عیاشی ، محمد بن مسعود ، تفسیر العیاشی ، ج 2 ، ص 208 ، تهران ، المطبعه العلمیه ، 1380ق. [ 3 ] . مجذوب تبریزی ، محمد ، الهدایا لشیعه ائمه الهدی ، ج 1 ، ص 207 ، قم ، دار الحدیث ، 1429ق. [ 4 ] . فیض کاشانی ، محسن ، تفسیر الصافی ، ج 1 ، ص 409 ، تهران ، مکتبه الصدر ، 1415ق. [ 5 ] . شیخ کلینی ، کافی ، ج 7 ، ص 175 ، ح 8 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، 1407ق. [ 6 ] . مصباح الشریعه ، ص 189 ، بیروت ، اعلمی ، 1400ق. مرد و یا زنی که به حج مشرف شده و محرم می‌شوند ، یکی از وظایفشان ان است که صورت خود را نپوشانند. [ 1 ] در همین راستا گزارش شده است که امام باقر ع خانم محرمی را مشاهده کردند که بادبزنى را در جلوی صورتش قرار داده بود که یا نامحرم صورتش را نبیند یا افتاب به او ضرر نرساند . امام ع با چوبى که در دست داشتند و در گزارشی دیگر با دستان خود [ 2 ] ان بادبزن را از صورت ان خانم برداشتند. [ 3 ] در ارتباط با سند این حدیث باید گفت ؛ برخی از محققان سند ان‌را صحیح دانسته [ 4 ] و برخی معتقدند که این روایت سند صحیحی ندارد. [ 5 ] اما صرف نظر از سند ، باید گفت که با پذیرش این گزارش نیز امام باقر ع هیچ توهینی نسبت به ان زن انجام نداده است ؛ زیرا طبیعتا این برخورد با بانویی رخ داده که به امامت و بزرگی حضرتشان معتقد بود و ایشان را پدر معنوی خود می‌دانست ،  اما به دلیل این‌که شاید ان خانم به نظر خودش برای احتیاط و رعایت بیشتر حجاب ، و یا برای جلوگیری از تابش افتاب ، اقدام به پوشش صورت خود کرده‌ بود ؛ امام ع برای راهنمایی او و نیز برای اطمینان خاطرش با دستان خود حجابشان را کم کرد. [ 6 ] و این‌گونه نبود که امام چنین برخوردی را با هر خانمی داشته باشد. بلکه در برخی موارد تنها به یک توصیه بسنده می‌فرمود. در همین راستا و در گزارشی دیگر امام صادق ع نقل می‌فرماید که پدرشان امام باقر ع به زن محرمی که نقاب بر روی صورت خود داشت ، فرمود: احرام خود را درست انجام ده و نقاب را از روی چهره‌ات بردار ؛ چرا که اگر نقاب را بگذاری ، رنگ صورتت با تابش افتاب تغییر نخواهد کرد ! [ 7 ] و یکی از ویژگی‌های احرام ان است که باید برخی دشواری‌ها را به جان خرید .   [ 1 ] . پوشاندن صورت در حال احرام برای بانوان ، 38058 ؛ حکمت باز بودن صورت زنان در حج ، 42135. [ 2 ] . کلینی ، محمد بن یعقوب ، کافی ، محقق ، مصحح ، غفاری ، علی اکبر ، اخوندی ، محمد ، ج 4 ، ص 346 ، تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ چهارم ، 1407ق. [ 3 ] . حمیری ، عبد الله بن جعفر ، قرب الاسناد ، ص 363 ، قم ، مؤسسه ال البیت ع ، چاپ اول ، 1413ق ؛ شیخ صدوق ، من لا یحضره الفقیه ، محقق ، مصحح ، غفاری ، علی اکبر ، ج 2 ، ص 342 ، قم ، دفتر انتشارات اسلامی ، چاپ دوم ، 1413ق. [ 4 ] . مجلسی اول ، محمد تقی ، لوامع صاحبقرانی ، ج 7 ، ص 573 ، قم ، مؤسسه اسماعیلیان ، چاپ دوم ، 1414ق. [ 5 ] . مجلسی ، محمد باقر ، مراه العقول فی شرح اخبار ال الرسول ، محقق ، مصحح ، رسولی ، سید هاشم ، ج 17 ، ص 293 ، ‌تهران ، دار الکتب الاسلامیه ، چاپ دوم ، 1404ق. [ 6 ] . تنبیه کنیز توسط امام صادق ع ، 86936 ؛ معصومان ع و نهی از منکر در مورد بی‌حجابی ، 28228. [ 7 ] . کافی ، ج ‏4 ، ص  344.