πώς να προφέρει incorrigible;
in-cor-ri-gi-ble
Karl είναι απολύτως σωστό, δεν υπάρχει ανάγκη να ρυθμίσετε αντικείμενα για να άκυρη μετά τη χρήση. Αν ένα αντικείμενο υλοποιεί `IDisposable`, απλά φροντίστε να καλέσετε `IDisposable.Dispose()`όταν τελειώσετε με αυτό το αντικείμενο (τυλιγμένο σε μια `try`.. `finally`, ή, ένα `using()`μπλοκ). Αλλά ακόμα και αν δεν θυμάστε να καλέσετε `Dispose()`, η μέθοδος finaliser στο αντικείμενο θα πρέπει να καλούν `Dispose()`για εσάς.


Σκέφτηκα ότι αυτό ήταν μια καλή θεραπεία:


[Σκάβοντας σε IDisposable](http://msdn.microsoft.com/en-us/magazine/cc163392.aspx)


και αυτό 


[Κατανόηση IDisposable](http://web.archive.org/web/20090426210049/www.marcclifton.com/tabid/79/Default.aspx)


Δεν υπάρχει κανένα νόημα να προσπαθούμε να μαντέψουμε το δεύτερο το GC και τις στρατηγικές διαχείρισης της επειδή είναι μόνος ρύθμιση και αδιαφανές. Υπήρξε μια καλή συζήτηση για τις εσωτερικές διεργασίες με Jeffrey Ρίχτερ στο Dot Net Rocks εδώ: [Jeffrey Ρίχτερ στο μοντέλο μνήμης των Windows](http://www.dotnetrocks.com/default.aspx?showNum=361) βιβλίου και Richters [CLR μέσω C #](http://www.compman.co.uk/scripts/browse.asp?ref=747022) κεφάλαιο 20 έχει μια πολύ καλή θεραπεία: <p>δεν περιγράφετε κλίμακα για να ταιριάζει. περιγράφεις την εμφάνιση. (έχω επεξεργαστεί την ερώτησή σας σε αυτό το θέμα.) η υποβολή γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, διατηρώντας παράλληλα την αναλογία της και προσαρμόζοντας εξ ολοκλήρου μέσα στον γονέα της.</p><p>τέλος πάντων, μπορείτε να το κάνετε αυτό με αυτόματη διάταξη. μπορείτε να το κάνετε εξ ολοκλήρου στο ib από xcode 5.1. ας ξεκινήσουμε με μερικές προβολές:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hhdxr.png" alt="some views"></p><p>η ανοιχτή πράσινη όψη έχει αναλογία διαστάσεων 4: 1. η σκούρα πράσινη προβολή έχει αναλογία διαστάσεων 1: 4. πρόκειται να δημιουργήσω περιορισμούς έτσι ώστε η μπλε όψη να γεμίζει το πάνω μισό της οθόνης, η ροζ όψη να γεμίζει το κάτω μισό της οθόνης και κάθε πράσινη προβολή να επεκτείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο, διατηρώντας παράλληλα τον λόγο διαστάσεων και προσαρμόζοντας την δοχείο.</p><p>κατ 'αρχάς, θα δημιουργήσω περιορισμούς και στις τέσσερις πλευρές της μπλε όψης. θα το περάσω στον κοντινότερο γείτονα σε κάθε άκρη, με απόσταση 0. φροντίζω να απενεργοποιήσω τα περιθώρια:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/yo2jf.gif" alt="blue constraints"></p><p>σημειώστε ότι το i <strong> δεν ενημερώνει </strong> το πλαίσιο ακόμα. θεωρώ ότι είναι ευκολότερο να αφήνετε χώρο μεταξύ των απόψεων κατά τη δημιουργία περιορισμών και απλά να ορίσετε τις σταθερές στο 0 (ή οτιδήποτε άλλο) με το χέρι.</p><p>στη συνέχεια, κλίνω το αριστερό, το κάτω και το δεξί άκρο της ροζ εικόνας στον πλησιέστερο γείτονά της. δεν χρειάζεται να ρυθμίσω έναν ανώτατο περιορισμό edge επειδή η άνω άκρη του είναι ήδη περιορισμένη στο κάτω άκρο της μπλε όψης.</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/spins.gif" alt="pink constraints"></p><p>χρειάζομαι επίσης έναν περιορισμό ισοδύναμων μεταξύ των ροζ και μπλε απόψεων. αυτό θα τους κάνει να γεμίσουν το ήμισυ της οθόνης:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/oelrv.gif" alt="enter image description here"></p><p>αν λέω στο xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια τώρα, έχω αυτό:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/9fbwl.png" alt="containers laid out"></p><p>έτσι, οι περιορισμοί που έχω δημιουργήσει μέχρι τώρα είναι σωστοί. ανεξάρτητα από αυτό και να αρχίσετε να εργάζεστε με την ανοιχτό πράσινη όψη.</p><p>η τοποθέτηση σε πτυχές της ανοιχτής πράσινης προβολής απαιτεί πέντε περιορισμούς:</p><ul> <li>απαιτούμενος λόγος αναλογίας διαστάσεων προτεραιότητας στην ανοιχτό πράσινη όψη. μπορείτε να δημιουργήσετε αυτόν τον περιορισμό σε xib ή storyboard με xcode 5.1 ή νεότερη έκδοση.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το πλάτος της ανοιχτό πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που καθορίζει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που θέτει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> </ul><p>ας εξετάσουμε τους δύο περιορισμούς πλάτους. ο περιορισμός που δεν είναι ο ίδιος, είναι επαρκής για να καθορίσει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης. πολλά πλάτη θα ταιριάζουν με τον περιορισμό. δεδομένου ότι υπάρχει ασάφεια, το autolayout θα προσπαθήσει να επιλέξει μια λύση που ελαχιστοποιεί το σφάλμα στον άλλο περιορισμό (υψηλής προτεραιότητας αλλά όχι υποχρεωτικό). η ελαχιστοποίηση του σφάλματος σημαίνει ότι το πλάτος είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερο στο πλάτος του κιβωτίου, ενώ δεν παραβιάζεται ο απαιτούμενος περιορισμός που δεν είναι μικρός ή ίσος.</p><p>το ίδιο συμβαίνει και με τον περιορισμό του ύψους. και επειδή απαιτείται επίσης ο περιορισμός της αναλογίας πλευρών, μπορεί να μεγιστοποιηθεί το μέγεθος του υποβιβασμού κατά μήκος ενός άξονα (εκτός αν ο περιέκτης έχει την ίδια αναλογία διαστάσεων με την υποέκθεση).</p><p>έτσι πρώτα δημιουργώ τον περιορισμό της αναλογίας διαστάσεων:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4ihow.gif" alt="top aspect"></p><p>στη συνέχεια, δημιουργώ ίσους περιορισμούς πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/vycag.gif" alt="top equal size"></p><p>πρέπει να επεξεργαστώ αυτούς τους περιορισμούς ώστε να είναι λιγότερο από-ή-ίσους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/bc7rh.gif" alt="top less than or equal size"></p><p>στη συνέχεια πρέπει να δημιουργήσω ένα άλλο σύνολο ίσων περιορισμών πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/u9hkm.gif" alt="top equal size again"></p><p>και πρέπει να θέσω τους νέους αυτούς περιορισμούς λιγότερο από την απαιτούμενη προτεραιότητα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/i7dte.gif" alt="top equal not required"></p><p>τελικά, ζητήσατε να είναι κεντραρισμένο το υποπεριοχή στο δοχείο του, οπότε θα ρυθμίσω αυτούς τους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4dtr1.gif" alt="top centered"></p><p>τώρα, για να δοκιμάσετε, θα επιλέξω τον ελεγκτή προβολής και θα ζητήσω από το xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια. αυτό έχω:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kmtoy.png" alt="incorrect top layout"></p><p>ωχ! το subview έχει επεκταθεί για να γεμίσει πλήρως το δοχείο του. αν το επιλέξω, μπορώ να δω ότι στην πραγματικότητα διατηρείται η αναλογία του, αλλά κάνει μια πτυχή - <strong> συμπληρώστε </strong> αντί για μια πτυχή - <strong> ταιριάζει </strong>.</p><p>το πρόβλημα είναι ότι σε έναν λιγότερο από ή ίσο περιορισμό, έχει σημασία ποια είναι η άποψη σε κάθε άκρο του περιορισμού, και το xcode έχει δημιουργήσει τον περιορισμό απέναντι από την προσδοκία μου. θα μπορούσα να επιλέξω καθέναν από τους δύο περιορισμούς και να αντιστρέψω το πρώτο και δεύτερο στοιχείο. αντ 'αυτού, θα επιλέξω μόνο το subview και θα αλλάξω τους περιορισμούς ώστε να είναι μεγαλύτερο από-ή-ίσο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/mh4xm.gif" alt="fix top constraints"></p><p>το xcode ενημερώνει τη διάταξη:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/srvqg.png" alt="correct top layout"></p><p>τώρα κάνω όλα τα ίδια πράγματα με τη σκούρα πράσινη θέα στο κάτω μέρος. πρέπει να σιγουρευτώ ότι η αναλογία πλευρών είναι 1: 4 (το xcode το μείωσε με περίεργο τρόπο αφού δεν είχε περιορισμούς). δεν θα δείξω τα βήματα ξανά, αφού είναι τα ίδια. εδώ είναι το αποτέλεσμα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kdj1r.png" alt="correct top and bottom layout"></p><p>τώρα μπορώ να το εκτελέσω στον προσομοιωτή iphone 4s, ο οποίος έχει διαφορετικό μέγεθος οθόνης από τον ib που χρησιμοποιείται και δοκιμή περιστροφής:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hpa6w.gif" alt="iphone 4s test"></p><p>και μπορώ να δοκιμάσω στο iphone 6 προσομοιωτή:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/otbq9.gif" alt="iphone 6 test"></p><p>έχω ανεβάσει τον τελικό πίνακα ιστορικού μου στο <a href="https://gist.github.com/mayoff/d9320088ab4025c95e40">αυτό το gist</a> για την ευκολία σας.</p> Υποβλήθηκε ως ένα bug στο CodePlex. > 
> Θέλω να προσθέσω έναν κανόνα που ελέγχει για την παρουσία ενός αρχείου folder.jpg σε κάθε κατάλογο, αλλά για να προσθέσετε αυτό θα κάνει ο κώδικας σημαντικά πιο βρώμικο σε αυτό είναι σημερινή κατάσταση ..
> 
> 
> 


Αυτό δεν φαίνεται κακό. Στην πραγματικότητα τρέχοντα κωδικό σας κάνει πολύ όμορφα, και Sven αναφέρεται ένας καλός τρόπος για να το κάνει, καθώς:


1. Πάρτε μια λίστα με όλα τα αρχεία
2. Ελέγξτε για «απαιτείται» αρχεία


Εσείς απλά θα πρέπει να προσθέσετε στο λεξικό σας μια λίστα με τα απαραίτητα αρχεία:



```
checker = {
  ...
  'required': ['file', 'list', 'for_required']
}

```

Όσον αφορά την ύπαρξη ένας καλύτερος / επεκτάσιμο τρόπο για να το κάνετε αυτό; Δεν είμαι ακριβώς σίγουρος. Θα μπορούσα μόνο να σκεφτώ έναν τρόπο για να ενδεχομένως να αποσύρει τις «πολλαπλές» κανονικές εκφράσεις και να οικοδομήσουν μακριά από την ιδέα του Sven για τη χρήση διαχωριστικό. Έτσι η στρατηγική μου θα ορίζει ένα λεξικό ως εξής (και λυπάμαι δεν ξέρω Python σύνταξη και είμαι ένα αγοράκι να τεμπέλης για να το ψάξει, αλλά θα πρέπει να έχει νόημα. Ο / regex / είναι συντομογραφία για ένα regex ):



```
check_dict = {
  'delim'    : /\-/,
  'parts'    : [ 'Show Name', 'Episode Name', 'Episode Number' ],
  'patterns' : [/valid name/, /valid episode name/, /valid number/ ],
  'required' : ['list', 'of', 'files'],
  'ignored'  : ['.*', 'hidden.txt'],
  'start_dir': '/path/to/dir/to/test/'
}

```

1. Χωρίστε το όνομα του αρχείου με βάση το διαχωριστικό.
2. Ελέγξτε καθένα από τα μέρη.


Επειδή μια ταξινομημένη λίστα του μπορείτε να καθορίσετε τι λείπει μέρη και αν ένα τμήμα δεν ταιριάζει με κανένα σχέδιο είναι ακατάλληλο. Εδώ η `parts`και `patterns`έχουν μια αναλογία 1 προς 1. Δύο σειρές αντί ενός λεξικού επιβάλλει την τάξη.


Αγνοήθηκε και απαραίτητα αρχεία μπορούν να αναφέρονται. Η `.`και `..`τα αρχεία θα πρέπει κατά πάσα πιθανότητα να αγνοηθούν αυτόματα. Ο χρήστης θα πρέπει να επιτρέπεται να εισόδου «globs» η οποία μπορεί να επεκταθεί κέλυφος. Σκέφτομαι εδώ `svn:ignore`τις ιδιότητες, αλλά globbing είναι φυσικό για την εγγραφή αρχείων.


Εδώ `start_dir`θα προεπιλογή στον τρέχοντα κατάλογο, αλλά αν θέλετε ένα ενιαίο αρχείο για να τρέξει αυτοματοποιημένη δοκιμή από μια δέσμη των καταλόγων αυτό θα ήταν χρήσιμο.


Το πραγματικό ελεύθερο άκρο εδώ είναι το πρότυπο διαδρομή και προς την ίδια κατεύθυνση απαιτείται ποιο μονοπάτι για «έγκυρα αρχεία». Πραγματικά δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε μια σταθερή ιδέα χωρίς να γράψετε μία μεγάλη κανονική έκφραση και τη λήψη των ομάδων από αυτό ... για να χτίσει ένα πρότυπο. Ένιωσα πολύ όπως γράφει ένα TextMate γλώσσα γραμματική. Αλλά αυτό αρχίζει να απομακρυνθούν από την ευκολία χρήσης. Το πραγματικό πρόβλημα ήταν ότι το πρότυπο μονοπάτι δεν αποτελείται από `parts`, το οποίο έχει νόημα, αλλά προσθέτει πολυπλοκότητα.


Είναι αυτή η στρατηγική σε αρμονία με αυτό που σκέφτεστε; Υποθέτω ότι προσπαθείτε να κάνετε το περιβάλλον εντολή ως επιεικής δυνατόν. Αν αυτή είναι η περίπτωση, σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε έναν αλγόριθμο παρόμοιο με αυτό:


1. Διαβάστε στο κορδόνι
	* Χωρίστε το string σε μάρκες
	* Χρησιμοποιήστε ένα λεξικό για να μετατρέψετε τα συνώνυμα σε μια κοινή μορφή
	* Για παράδειγμα, μετατροπή «χτύπησε», «γροθιά», «απεργία», και «κλωτσιά» όλα για να «χτυπήσει»
	* Εκτελέστε ενέργειες σε ένα μη διατεταγμένο, χωρίς αποκλεισμούς βάση
	* **Μη αριθμημένη** - «γροθιά τον πίθηκο στο πρόσωπο» είναι το ίδιο πράγμα όπως «το πρόσωπο στο γροθιά μαϊμού»
	* **Inclusive** - Εάν η εντολή είναι υποτίθεται ότι είναι «γροθιά τον πίθηκο στο πρόσωπο» και παρέχουν «μαϊμού γροθιά», θα πρέπει να ελέγξετε πόσες εντολές αυτή ταιριάζει. Εάν μόνο μία εντολή, να κάνει αυτή την ενέργεια. Θα μπορούσε ακόμη και να είναι μια καλή ιδέα να έχουμε προτεραιότητες εντολή, ακόμη και αν υπήρχαν ακόμη αγώνες, θα εκτελέσει την κορυφή δράση. για να ρωτήσει και να σταματήσει αν πατήσεις κάτι άλλο εκτός από `y’ ή ‘y’

read -p "are you sure? " -n 1 -r

echo # (optional) move to a new line

if [[ ! $reply =~ ^[yy]$ ]]

then

echo -ne "\ncancelled\n"

exit 1

fi

echo -ne "\n"

το μυστικό είναι η κανονική έκφραση (regular experssion) '^[y… Σε ένα καθαρό λειτουργικό στιλ, δεν πρόκειται ποτέ να αντικαταστήσετε κάθε μεταβλητή.


Μια αναλογία θα ήταν να χωροχρόνο στη φυσική. Αν θεωρείτε τον κόσμο ως 3δ, τότε τα αντικείμενα δεν έχουν σταθερές θέσεις - κινούνται πάροδο του χρόνου. Για να φέρει τα μαθηματικά για να φέρουν στο φυσικό κόσμο, ως εκ τούτου, να προσθέσετε μια διάσταση χρόνου και να εξετάσει τις τιμές των διαφόρων ιδιοτήτων σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. Με τον τρόπο αυτό, έχουμε κάνει τα αντικείμενα της μελέτης μας σε σταθερές. Ομοίως, στον προγραμματισμό, υπάρχει μια εννοιολογική απλότητα που θα είχε από την εργασία με αμετάβλητες τιμές. Αντικείμενα με μια ταυτότητα στον πραγματικό κόσμο μπορεί να μοντελοποιηθεί ως μία ακολουθία αναλλοίωτες αξίες (τα κράτη του αντικειμένου στην αύξηση φορές) και όχι ως μια ενιαία τιμή που αλλάζει.


Φυσικά οι λεπτομέρειες για το πώς να συνδέσει την ακολουθία των τιμών σε μια «ταυτότητα αντικειμένου» μπορεί να είναι λίγο τριχωτό. Haskell έχει [Μονάδες](http://en.wikipedia.org/wiki/Monad_(functional_programming)) που θα αφήσει το μοντέλο κράτους. [Λειτουργική Αντιδραστική Προγραμματισμός](http://en.wikipedia.org/wiki/Functional_reactive_programming) είναι μια πιο κυριολεκτική προσπάθεια μοντελοποίηση αντικειμένων στον κόσμο με καθαρό λειτουργικό ενημερώσεις, που πιστεύω ότι είναι μια πολλά υποσχόμενη κατεύθυνση για τον προγραμματισμό.


Θα σημειωθεί ότι Clojure, σε αντίθεση με Haskell, δεν είναι καθαρό, και μπορείτε να ενημερώσετε τις μεταβλητές, όπως προτείνατε. Αν κάνετε ενημέρωση μόνο μερικές μεταβλητές σε υψηλό επίπεδο, θα εξακολουθούν πιθανώς να απολαύσουν πολλές από τις εννοιολογικές οφέλη απλότητα του λειτουργικού προγραμματισμού. <p><strong> συνολικά: </strong></p><p>τόσο το put όσο και το post μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία.</p><p>πρέπει να ρωτήσετε "σε τι εκτελείτε τη δράση;" να διακρίνετε τι πρέπει να χρησιμοποιείτε. ας υποθέσουμε ότι σχεδιάζετε ένα api για να κάνετε ερωτήσεις. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το post τότε θα το κάνετε σε μια λίστα ερωτήσεων. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το put τότε θα το κάνετε αυτό σε μια συγκεκριμένη ερώτηση.</p><p><strong> μεγάλη και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, έτσι ποιο πρέπει να χρησιμοποιήσω στο restful σχεδιασμό μου: </strong></p><p>δεν χρειάζεται να υποστηρίζετε τόσο το put όσο και το post.</p><p>το οποίο χρησιμοποιείται παραμένει στο χέρι σας. αλλά θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε το σωστό, ανάλογα με το αντικείμενο που αναφέρετε στο αίτημα.</p><p>μερικές σκέψεις:</p><ul> <li>ονομάζετε ρητά τα αντικείμενα url που δημιουργείτε ή αφήστε το διακομιστή να αποφασίσει; εάν τους ονομάσετε τότε χρησιμοποιήστε put. εάν αφήσετε τον διακομιστή να αποφασίσει στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε το post.</li> <li>put είναι idempotent, οπότε αν put ένα αντικείμενο δύο φορές, δεν έχει καμία επίδραση. αυτή είναι μια ιδιοκτησία της νίκαιας, οπότε θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το put όταν ήταν δυνατόν.</li> <li>μπορείτε να ενημερώσετε ή να δημιουργήσετε έναν πόρο με put με την ίδια διεύθυνση url αντικειμένου</li> <li>με το post μπορείτε να έχετε 2 αιτήματα που εισέρχονται ταυτόχρονα για τροποποιήσεις σε μια διεύθυνση url και μπορεί να ενημερώσουν διαφορετικά μέρη του αντικειμένου.</li> </ul><p><strong> ένα παράδειγμα: </strong></p><p> <a href="https://stackoverflow.com/questions/256349/what-are-the-best-common-restful-url-verbs-and-actions/256359#256359">έγραψα τα εξής ως μέρος μιας άλλης απάντησης σχετικά με το so</a> :</p><blockquote> <p><strong> post: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για την τροποποίηση και την ενημέρωση ενός πόρου</p> <pre><code>post /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι το ακόλουθο είναι ένα σφάλμα:</p> <pre><code>post /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>εάν η διεύθυνση url δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείτε το post για να το δημιουργήσετε ενώ καθορίζετε το όνομα. αυτό θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα ένα σφάλμα 'πόρος δεν βρέθηκε' επειδή το <code>&lt;new\_question&gt;</code> δεν υπάρχει ακόμα. πρέπει πρώτα να τοποθετήσετε τον πόρο <code>&lt;new\_question&gt;</code> στον διακομιστή.</p> <p>θα μπορούσατε όμως να κάνετε κάτι τέτοιο για να δημιουργήσετε πόρους χρησιμοποιώντας post:</p> <pre><code>post /questions http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι σε αυτήν την περίπτωση το όνομα του πόρου δεν έχει καθοριστεί, η διαδρομή url των νέων αντικειμένων θα σας επιστραφεί.</p> <p><strong> σημειωση: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενός πόρου ή για την αντικατάστασή του. ενώ ορίσετε τους πόρους νέα διεύθυνση url.</p> <p>για έναν νέο πόρο:</p> <pre><code>put /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>για να αντικαταστήσετε μια υπάρχουσα πηγή:</p> <pre><code>put /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre></blockquote> ο σωστός τρόπος είναι

nohup program -option & [Κόκκινο-μαύρο](http://en.wikipedia.org/wiki/Red-black_tree) είναι καλύτερο από το AVL για την εισαγωγή-βαριές εφαρμογές. Αν έχετε προβλέψει σχετικά ομοιόμορφη εμφάνιση-up, στη συνέχεια, κόκκινο-μαύρο είναι ο τρόπος να πάει. Αν έχετε προβλέψει μια σχετικά ισορροπημένη ματιά-up, όπου θεωρείται πιο πρόσφατα στοιχεία είναι πιο πιθανό να είναι ορατό και πάλι, θέλετε να χρησιμοποιήσετε [τα δέντρα άτεχνος](http://en.wikipedia.org/wiki/Splay_tree) .