Αποθετήριο μοτίβο και layering. Πού μπορώ να κάνω αίτηση της ασφάλειας;




Κάνω ότι καλύτερο μπορώ για το σχεδιασμό web app μου με καλό διαχωρισμό μεταξύ των στρωμάτων. Είμαι χρησιμοποιώντας το αποθετήριο πρότυπο και ως εκ τούτου έχουν SQLObjectRepository που καλείται από ObjectService μου, η οποία ονομάζεται από Web μου εμπρόσθιο άκρο.


Στο μοντέλο αντικειμένου μου, ο χρήστης συνδέεται με μία ή περισσότερες περιοχές που θα πρέπει να φιλτράρετε τα αντικείμενα που πρέπει να έχουν πρόσβαση. Η ερώτησή μου είναι, όταν είμαι την αναζήτηση για τα αντικείμενα, μπορώ να τοποθετήσω τον κώδικα στην υπηρεσία για να ρυθμίσετε τα δικαιώματα για τα αντικείμενα, ή μήπως κώδικα να είναι στο αποθετήριο; Εάν ο χρήστης είναι μέλος της 2 περιοχές, θα πρέπει να περάσει το χρήστη ως παράμετρο στην υπηρεσία, ή θα πρέπει να περάσει περιοχές του χρήστη στην υπηρεσία;
Θα:


* Γράψτε τον έλεγχο ασφάλειας με τέτοιο τρόπο που να μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε μέρος θέλετε. Με αυτό τον τρόπο μπορείτε να refactor οι απαιτήσεις αλλάζουν.
* Εάν ο έλεγχος ασφαλείας στην πραγματικότητα θα *είναι πάντα* ισχύει, τοποθετήστε το στο αποθετήριο στρώμα (ή καλύτερα, σε μια πτυχή αν η γλώσσα σας υποστηρίζει), έτσι ώστε πολλαπλές υπηρεσίες θα έχουν όλοι την κοινή ασφάλεια, εάν χρησιμοποιούν τον ίδιο χώρο αποθήκευσης. Διαφορετικά τοποθετήστε το στην υπηρεσία (ή μια πτυχή που ενεργεί για την υπηρεσία).
* να περάσει ολόκληρο το αντικείμενο χρήστη με το μηχανισμό ελέγχου ασφαλείας:


	+ εάν ο έλεγχος ασφαλείας αργότερα γίνεται πιο σύνθετη (εξαρτάται από τις άλλες ιδιότητες του χρήστη) το API δεν θα αλλάξει?
	+ καθιστά πιο σημασιολογικό νόημα - είστε έλεγχο ο χρήστης έχει την άδεια να κάνει κάτι, δεν είναι ότι η λίστα με τις χώρες κάνει.
**Για την «ορθογραφία λάθος» μέρος (Μήπως εννοείτε)**


* Θα μπορούσατε να κάνετε κάποια `LIKE`ερωτήματα στο db π.χ. `LIKE %j%e%a%n%s%`, αλλά αν θέλετε να το κάνετε καλά, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια βιβλιοθήκη αναζήτησης όπως αυτό:


	+ <https://github.com/TomLingham/Laravel-Searchy>
	+ <http://tnt.studio/blog/did-you-mean-functionality-with-laravel-scout>



> 
> Μπορείτε να δημοσιεύσετε το αρχείο ρυθμίσεων στον κατάλογο της εφαρμογής σας και να παρακάμψετε τις ρυθμίσεις, εκτελώντας php τεχνίτη πωλητή: δημοσιεύει για να αντιγράψετε τις ρυθμίσεις στο φάκελο config σας όπως searchy.php
> 
> 
> Μπορείτε να ορίσετε το προεπιλεγμένο πρόγραμμα οδήγησης που θα χρησιμοποιηθεί για τις αναζητήσεις στο αρχείο ρυθμίσεων. Οι επιλογές σας (στην παρούσα φάση) είναι: ασαφή, απλό και Levenshtein.
> 
> 
> Μπορείτε επίσης να παρακάμψετε αυτές τις μεθόδους, χρησιμοποιώντας την ακόλουθη σύνταξη κατά την εκτέλεση μιας αναζήτησης:
> 
> 
> 


Με τον καθορισμό [Levenshtein απόσταση](https://en.wikipedia.org/wiki/Levenshtein_distance) μπορείτε να finetune πόσο μακριά μια λέξη μπορεί να είναι.


* Αν χρειάζεστε καλύτερη απόδοση θα πρέπει να εξετάσει κάτι σαν `solr`ή `elasticsearch`για το έργο αυτό.


<https://wiki.apache.org/solr/SpellCheckComponent>
<https://www.elastic.co/guide/en/elasticsearch/reference/current/query-dsl-fuzzy-query.html>


**Για το τμήμα μετάφρασης**


Απλά θα πρέπει να έχει ένα λεξικό έτοιμο σε βάση δεδομένων ή εντοπισμό των αρχείων σας και εκτελέστε το χαμηλότερο σημείο εισόδου και αυτό. Αναμείνετε υψηλή φορές υπολογιστών τόσο για τη διόρθωση ορθογραφίας και της μετάφρασης στον κώδικά σας. <p>απλά χρησιμοποιήστε <a href="http://ruby-doc.org/core-1.9.3/array.html#method-i-sample"><code>array#sample</code></a> :</p><pre><code>[:foo, :bar].sample # =&gt; :foo, or :bar :-) </code></pre><p>διατίθεται σε ruby 1.9.1+. για να μπορέσετε να το χρησιμοποιήσετε με μια προηγούμενη έκδοση του ruby, θα μπορούσατε <a href="https://github.com/marcandre/backports"><code>require "backports/1.9.1/array/sample"</code></a> .</p><p>σημειώστε ότι στο ruby 1.8.7 υπάρχει κάτω από το ατυχές όνομα <code>choice</code>; μετονομάστηκε σε μεταγενέστερη έκδοση, επομένως δεν πρέπει να το χρησιμοποιήσετε.</p><p>παρόλο που δεν είναι χρήσιμη σε αυτή την περίπτωση, το <code>sample</code> δέχεται ένα όρισμα αριθμού σε περίπτωση που θέλετε μια σειρά διακριτών δειγμάτων.</p> Προσθέτοντας την `--decorate`επιλογή θα εμφανιστούν οι αναφορές που δείχνουν προς κάθε commit. Έτσι, για παράδειγμα, θα δείτε **HEAD** και **προέλευσης / HEAD** (ή οτιδήποτε άλλο) στις σωστές θέσεις.


Μπορούν ακόμη και να είναι σε αρκετά χρώματα, αν έχετε αυτό ενεργοποιηθεί.


PS. ευχαριστώ για να με κάνει να ελέγξετε αυτό - είναι πραγματικά πολύ ωραία, ειδικά με τον τρόπο που δείχνει επίσης διάφορες κρύπτες μου. <p><strong> συνολικά: </strong></p><p>τόσο το put όσο και το post μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία.</p><p>πρέπει να ρωτήσετε "σε τι εκτελείτε τη δράση;" να διακρίνετε τι πρέπει να χρησιμοποιείτε. ας υποθέσουμε ότι σχεδιάζετε ένα api για να κάνετε ερωτήσεις. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το post τότε θα το κάνετε σε μια λίστα ερωτήσεων. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το put τότε θα το κάνετε αυτό σε μια συγκεκριμένη ερώτηση.</p><p><strong> μεγάλη και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, έτσι ποιο πρέπει να χρησιμοποιήσω στο restful σχεδιασμό μου: </strong></p><p>δεν χρειάζεται να υποστηρίζετε τόσο το put όσο και το post.</p><p>το οποίο χρησιμοποιείται παραμένει στο χέρι σας. αλλά θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε το σωστό, ανάλογα με το αντικείμενο που αναφέρετε στο αίτημα.</p><p>μερικές σκέψεις:</p><ul> <li>ονομάζετε ρητά τα αντικείμενα url που δημιουργείτε ή αφήστε το διακομιστή να αποφασίσει; εάν τους ονομάσετε τότε χρησιμοποιήστε put. εάν αφήσετε τον διακομιστή να αποφασίσει στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε το post.</li> <li>put είναι idempotent, οπότε αν put ένα αντικείμενο δύο φορές, δεν έχει καμία επίδραση. αυτή είναι μια ιδιοκτησία της νίκαιας, οπότε θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το put όταν ήταν δυνατόν.</li> <li>μπορείτε να ενημερώσετε ή να δημιουργήσετε έναν πόρο με put με την ίδια διεύθυνση url αντικειμένου</li> <li>με το post μπορείτε να έχετε 2 αιτήματα που εισέρχονται ταυτόχρονα για τροποποιήσεις σε μια διεύθυνση url και μπορεί να ενημερώσουν διαφορετικά μέρη του αντικειμένου.</li> </ul><p><strong> ένα παράδειγμα: </strong></p><p> <a href="https://stackoverflow.com/questions/256349/what-are-the-best-common-restful-url-verbs-and-actions/256359#256359">έγραψα τα εξής ως μέρος μιας άλλης απάντησης σχετικά με το so</a> :</p><blockquote> <p><strong> post: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για την τροποποίηση και την ενημέρωση ενός πόρου</p> <pre><code>post /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι το ακόλουθο είναι ένα σφάλμα:</p> <pre><code>post /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>εάν η διεύθυνση url δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείτε το post για να το δημιουργήσετε ενώ καθορίζετε το όνομα. αυτό θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα ένα σφάλμα 'πόρος δεν βρέθηκε' επειδή το <code>&lt;new\_question&gt;</code> δεν υπάρχει ακόμα. πρέπει πρώτα να τοποθετήσετε τον πόρο <code>&lt;new\_question&gt;</code> στον διακομιστή.</p> <p>θα μπορούσατε όμως να κάνετε κάτι τέτοιο για να δημιουργήσετε πόρους χρησιμοποιώντας post:</p> <pre><code>post /questions http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι σε αυτήν την περίπτωση το όνομα του πόρου δεν έχει καθοριστεί, η διαδρομή url των νέων αντικειμένων θα σας επιστραφεί.</p> <p><strong> σημειωση: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενός πόρου ή για την αντικατάστασή του. ενώ ορίσετε τους πόρους νέα διεύθυνση url.</p> <p>για έναν νέο πόρο:</p> <pre><code>put /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>για να αντικαταστήσετε μια υπάρχουσα πηγή:</p> <pre><code>put /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre></blockquote> Θα πρέπει να δώσετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον ανάπτυξής σας για να πάρετε μια συγκεκριμένη απάντηση.


Για παράδειγμα, με ένα C # έργο στο Visual Studio, μπορείτε να κάνετε δεξί κλικ στα Project-> Ιδιότητες και, στη συνέχεια, να συμπληρώσετε το πεδίο «Εντολή επιχειρήματα γραμμή» στην καρτέλα «Debug». Κάνατε πολύ καλή δουλειά στο να συνοψίσετε τι είναι φοβερό στο Node.js. Η αίσθησή μου είναι ότι το Node.js είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για εφαρμογές όπου θα θέλατε να διατηρήσετε μια μόνιμη σύνδεση από το πρόγραμμα περιήγησης πίσω στον διακομιστή. Χρησιμοποιώντας μια τεχνική γνωστή ως ["long-polling"](https://en.wikipedia.org/wiki/Push_technology#Long_polling), μπορείτε να γράψετε μια εφαρμογή που στέλνει ενημερώσεις στον χρήστη σε πραγματικό χρόνο. Η πραγματοποίηση long polling σε πολλούς από τους γίγαντες του διαδικτύου, όπως το [Ruby on Rails](https://en.wikipedia.org/wiki/Ruby_on_Rails) ή το [Django](https://en.wikipedia.org/wiki/Django_%28web_framework%29), θα δημιουργούσε τεράστιο φόρτο στον διακομιστή, επειδή κάθε ενεργός πελάτης τρώει μια διεργασία του διακομιστή. Αυτή η κατάσταση ισοδυναμεί με επίθεση [tarpit](https://en.wikipedia.org/wiki/Tarpit_(networking)). Όταν χρησιμοποιείτε κάτι όπως το Node.js, ο διακομιστής δεν έχει ανάγκη να διατηρεί ξεχωριστά νήματα για κάθε ανοιχτή σύνδεση. 


Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να δημιουργήσετε μια [εφαρμογή συνομιλίας με βάση το πρόγραμμα περιήγησης](https://github.com/rivalslayer/node_chat) σε Node.js που δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου πόρους συστήματος για να εξυπηρετεί πολλούς πελάτες. Κάθε φορά που θέλετε να κάνετε αυτού του είδους τη μακροχρόνια αναζήτηση, το Node.js είναι μια εξαιρετική επιλογή. 


Αξίζει να αναφέρουμε ότι και η Ruby και η Python έχουν εργαλεία για να κάνουν κάτι τέτοιο ([eventmachine](http://rubyeventmachine.com/) και [twisted](https://twistedmatrix.com/trac/), αντίστοιχα), αλλά ότι το Node.js το κάνει εξαιρετικά καλά, και από την αρχή. Η JavaScript είναι εξαιρετικά καλά τοποθετημένη σε ένα μοντέλο ταυτόχρονης λειτουργίας βασισμένο σε callback, και υπερέχει εδώ. Επίσης, η δυνατότητα σειριοποίησης και αποσειριοποίησης με JSON εγγενές τόσο στον πελάτη όσο και στον διακομιστή είναι αρκετά έξυπνη.


Ανυπομονώ να διαβάσω άλλες απαντήσεις εδώ, αυτή είναι μια φανταστική ερώτηση.


Αξίζει να επισημάνουμε ότι το Node.js είναι επίσης εξαιρετικό για καταστάσεις στις οποίες θα επαναχρησιμοποιήσετε πολύ κώδικα σε όλο το χάσμα πελάτη/εξυπηρετητή. Το [Meteor framework](https://meteor.com) το κάνει αυτό πολύ εύκολο, και πολλοί άνθρωποι προτείνουν ότι αυτό μπορεί να είναι το μέλλον της ανάπτυξης ιστοσελίδων. Μπορώ να πω από την εμπειρία μου ότι είναι πολύ διασκεδαστικό να γράφεις κώδικα στο Meteor, και ένα μεγάλο μέρος αυτού είναι να ξοδεύεις λιγότερο χρόνο σκεπτόμενος πώς θα αναδομήσεις τα δεδομένα σου, ώστε ο κώδικας που εκτελείται στο πρόγραμμα περιήγησης να μπορεί εύκολα να τα χειριστεί και να τα μεταβιβάσει πίσω.


Εδώ είναι ένα άρθρο για το Pyramid και το long-polling, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι πολύ εύκολο να ρυθμιστεί με λίγη βοήθεια από το gevent: [*TicTacToe και Long Polling με την Pyramid*](http://michael.merickel.org/2011/6/21/tictactoe-and-long-polling-with-pyramid/). <p>είχα το ίδιο πρόβλημα χρησιμοποιώντας asp.net mvc και <a href="http://victorblog.com/2012/12/20/make-angularjs-http-service-behave-like-jquery-ajax/">βρήκα τη λύση εδώ</a> </p><blockquote> <p>υπάρχει μεγάλη σύγχυση μεταξύ των νεοεισερχομένων στο <strong> angularjs </strong> για το γιατί οι <code>$http</code> λειτουργίες στενογραφίας της υπηρεσίας (<code>$http.post()</code>, κλπ.) δεν φαίνονται να είναι εναλλάξιμες με το <strong> ισοδύναμα jquery </strong> (<code>jquery.post()</code>, κ.λπ.)</p> <p>η διαφορά είναι στον τρόπο <strong> jquery </strong> και <strong> angularjs </strong> σειριοποίηση και μετάδοση των δεδομένων. βασικά, το πρόβλημα έγκειται στη γλώσσα του server σας που δεν είναι σε θέση να καταλάβει τη μετάδοση του angularjs με εγγενή ... από προεπιλογή, <strong> jquery </strong> μεταδίδει δεδομένα χρησιμοποιώντας</p> <pre><code>content-type: x-www-form-urlencoded </code></pre> <p>και την εξοικειωμένη σειριοποίηση <code>foo=bar&amp;baz=moe</code>.</p> <p><strong> το angularjs </strong>, ωστόσο, μεταδίδει δεδομένα χρησιμοποιώντας</p> <pre><code>content-type: application/json </code></pre> <p>και <code>{ "foo": "bar", "baz": "moe" }</code></p> <p>η σειριοποίηση json, η οποία, δυστυχώς, μερικές γλώσσες διακομιστή web - <em> και συγκεκριμένα η php </em> - δεν απομακρύνονται εγγενώς.</p> </blockquote><p>δουλεύει άψογα.</p><p><b>κωδικας</b></p><pre><code>// your app's root module... angular.module('mymodule', [], function($httpprovider) { // use x-www-form-urlencoded content-type $httpprovider.defaults.headers.post['content-type'] = 'application/x-www-form-urlencoded;charset=utf-8'; /** * the workhorse; converts an object to x-www-form-urlencoded serialization. * @param {object} obj * @return {string} */ var param = function(obj) { var query = '', name, value, fullsubname, subname, subvalue, innerobj, i; for(name in obj) { value = obj[name]; if(value instanceof array) { for(i=0; i&lt;value.length; ++i) { subvalue = value[i]; fullsubname = name + '[' + i + ']'; innerobj = {}; innerobj[fullsubname] = subvalue; query += param(innerobj) + '&amp;'; } } else if(value instanceof object) { for(subname in value) { subvalue = value[subname]; fullsubname = name + '[' + subname + ']'; innerobj = {}; innerobj[fullsubname] = subvalue; query += param(innerobj) + '&amp;'; } } else if(value !== undefined &amp;&amp; value !== null) query += encodeuricomponent(name) + '=' + encodeuricomponent(value) + '&amp;'; } return query.length ? query.substr(0, query.length - 1) : query; }; // override $http service's default transformrequest $httpprovider.defaults.transformrequest = [function(data) { return angular.isobject(data) &amp;&amp; string(data) !== '[object file]' ? param(data) : data; }]; }); </code></pre> <p>δεν περιγράφετε κλίμακα για να ταιριάζει. περιγράφεις την εμφάνιση. (έχω επεξεργαστεί την ερώτησή σας σε αυτό το θέμα.) η υποβολή γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, διατηρώντας παράλληλα την αναλογία της και προσαρμόζοντας εξ ολοκλήρου μέσα στον γονέα της.</p><p>τέλος πάντων, μπορείτε να το κάνετε αυτό με αυτόματη διάταξη. μπορείτε να το κάνετε εξ ολοκλήρου στο ib από xcode 5.1. ας ξεκινήσουμε με μερικές προβολές:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hhdxr.png" alt="some views"></p><p>η ανοιχτή πράσινη όψη έχει αναλογία διαστάσεων 4: 1. η σκούρα πράσινη προβολή έχει αναλογία διαστάσεων 1: 4. πρόκειται να δημιουργήσω περιορισμούς έτσι ώστε η μπλε όψη να γεμίζει το πάνω μισό της οθόνης, η ροζ όψη να γεμίζει το κάτω μισό της οθόνης και κάθε πράσινη προβολή να επεκτείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο, διατηρώντας παράλληλα τον λόγο διαστάσεων και προσαρμόζοντας την δοχείο.</p><p>κατ 'αρχάς, θα δημιουργήσω περιορισμούς και στις τέσσερις πλευρές της μπλε όψης. θα το περάσω στον κοντινότερο γείτονα σε κάθε άκρη, με απόσταση 0. φροντίζω να απενεργοποιήσω τα περιθώρια:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/yo2jf.gif" alt="blue constraints"></p><p>σημειώστε ότι το i <strong> δεν ενημερώνει </strong> το πλαίσιο ακόμα. θεωρώ ότι είναι ευκολότερο να αφήνετε χώρο μεταξύ των απόψεων κατά τη δημιουργία περιορισμών και απλά να ορίσετε τις σταθερές στο 0 (ή οτιδήποτε άλλο) με το χέρι.</p><p>στη συνέχεια, κλίνω το αριστερό, το κάτω και το δεξί άκρο της ροζ εικόνας στον πλησιέστερο γείτονά της. δεν χρειάζεται να ρυθμίσω έναν ανώτατο περιορισμό edge επειδή η άνω άκρη του είναι ήδη περιορισμένη στο κάτω άκρο της μπλε όψης.</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/spins.gif" alt="pink constraints"></p><p>χρειάζομαι επίσης έναν περιορισμό ισοδύναμων μεταξύ των ροζ και μπλε απόψεων. αυτό θα τους κάνει να γεμίσουν το ήμισυ της οθόνης:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/oelrv.gif" alt="enter image description here"></p><p>αν λέω στο xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια τώρα, έχω αυτό:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/9fbwl.png" alt="containers laid out"></p><p>έτσι, οι περιορισμοί που έχω δημιουργήσει μέχρι τώρα είναι σωστοί. ανεξάρτητα από αυτό και να αρχίσετε να εργάζεστε με την ανοιχτό πράσινη όψη.</p><p>η τοποθέτηση σε πτυχές της ανοιχτής πράσινης προβολής απαιτεί πέντε περιορισμούς:</p><ul> <li>απαιτούμενος λόγος αναλογίας διαστάσεων προτεραιότητας στην ανοιχτό πράσινη όψη. μπορείτε να δημιουργήσετε αυτόν τον περιορισμό σε xib ή storyboard με xcode 5.1 ή νεότερη έκδοση.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το πλάτος της ανοιχτό πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που καθορίζει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που θέτει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> </ul><p>ας εξετάσουμε τους δύο περιορισμούς πλάτους. ο περιορισμός που δεν είναι ο ίδιος, είναι επαρκής για να καθορίσει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης. πολλά πλάτη θα ταιριάζουν με τον περιορισμό. δεδομένου ότι υπάρχει ασάφεια, το autolayout θα προσπαθήσει να επιλέξει μια λύση που ελαχιστοποιεί το σφάλμα στον άλλο περιορισμό (υψηλής προτεραιότητας αλλά όχι υποχρεωτικό). η ελαχιστοποίηση του σφάλματος σημαίνει ότι το πλάτος είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερο στο πλάτος του κιβωτίου, ενώ δεν παραβιάζεται ο απαιτούμενος περιορισμός που δεν είναι μικρός ή ίσος.</p><p>το ίδιο συμβαίνει και με τον περιορισμό του ύψους. και επειδή απαιτείται επίσης ο περιορισμός της αναλογίας πλευρών, μπορεί να μεγιστοποιηθεί το μέγεθος του υποβιβασμού κατά μήκος ενός άξονα (εκτός αν ο περιέκτης έχει την ίδια αναλογία διαστάσεων με την υποέκθεση).</p><p>έτσι πρώτα δημιουργώ τον περιορισμό της αναλογίας διαστάσεων:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4ihow.gif" alt="top aspect"></p><p>στη συνέχεια, δημιουργώ ίσους περιορισμούς πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/vycag.gif" alt="top equal size"></p><p>πρέπει να επεξεργαστώ αυτούς τους περιορισμούς ώστε να είναι λιγότερο από-ή-ίσους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/bc7rh.gif" alt="top less than or equal size"></p><p>στη συνέχεια πρέπει να δημιουργήσω ένα άλλο σύνολο ίσων περιορισμών πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/u9hkm.gif" alt="top equal size again"></p><p>και πρέπει να θέσω τους νέους αυτούς περιορισμούς λιγότερο από την απαιτούμενη προτεραιότητα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/i7dte.gif" alt="top equal not required"></p><p>τελικά, ζητήσατε να είναι κεντραρισμένο το υποπεριοχή στο δοχείο του, οπότε θα ρυθμίσω αυτούς τους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4dtr1.gif" alt="top centered"></p><p>τώρα, για να δοκιμάσετε, θα επιλέξω τον ελεγκτή προβολής και θα ζητήσω από το xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια. αυτό έχω:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kmtoy.png" alt="incorrect top layout"></p><p>ωχ! το subview έχει επεκταθεί για να γεμίσει πλήρως το δοχείο του. αν το επιλέξω, μπορώ να δω ότι στην πραγματικότητα διατηρείται η αναλογία του, αλλά κάνει μια πτυχή - <strong> συμπληρώστε </strong> αντί για μια πτυχή - <strong> ταιριάζει </strong>.</p><p>το πρόβλημα είναι ότι σε έναν λιγότερο από ή ίσο περιορισμό, έχει σημασία ποια είναι η άποψη σε κάθε άκρο του περιορισμού, και το xcode έχει δημιουργήσει τον περιορισμό απέναντι από την προσδοκία μου. θα μπορούσα να επιλέξω καθέναν από τους δύο περιορισμούς και να αντιστρέψω το πρώτο και δεύτερο στοιχείο. αντ 'αυτού, θα επιλέξω μόνο το subview και θα αλλάξω τους περιορισμούς ώστε να είναι μεγαλύτερο από-ή-ίσο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/mh4xm.gif" alt="fix top constraints"></p><p>το xcode ενημερώνει τη διάταξη:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/srvqg.png" alt="correct top layout"></p><p>τώρα κάνω όλα τα ίδια πράγματα με τη σκούρα πράσινη θέα στο κάτω μέρος. πρέπει να σιγουρευτώ ότι η αναλογία πλευρών είναι 1: 4 (το xcode το μείωσε με περίεργο τρόπο αφού δεν είχε περιορισμούς). δεν θα δείξω τα βήματα ξανά, αφού είναι τα ίδια. εδώ είναι το αποτέλεσμα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kdj1r.png" alt="correct top and bottom layout"></p><p>τώρα μπορώ να το εκτελέσω στον προσομοιωτή iphone 4s, ο οποίος έχει διαφορετικό μέγεθος οθόνης από τον ib που χρησιμοποιείται και δοκιμή περιστροφής:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hpa6w.gif" alt="iphone 4s test"></p><p>και μπορώ να δοκιμάσω στο iphone 6 προσομοιωτή:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/otbq9.gif" alt="iphone 6 test"></p><p>έχω ανεβάσει τον τελικό πίνακα ιστορικού μου στο <a href="https://gist.github.com/mayoff/d9320088ab4025c95e40">αυτό το gist</a> για την ευκολία σας.</p> Συχνά αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση [«Driven δεδομένων Συνδρομές»](https://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms169673.aspx) , αλλά αυτή η λειτουργία είναι διαθέσιμη μόνο σε ορισμένες εκδόσεις του SQL: Enterprise και Business Intelligence, αλλά όχι στο πρότυπο.


Έτσι, υπάρχει μια σειρά από δημιουργικές λύσεις. Αλλά δεν μου αρέσει κάποια από αυτές, και απαιτούν ένα δίκαιο κομμάτι της εργασίας έξω από SSRS.


Οι λύσεις που έχω δει περιλαμβάνουν: Δημιουργία της εγγραφής και στη συνέχεια απενεργοποίηση ή επιτρέπουν την εργασία SQL που στέλνει τη συνδρομή (που προσδιορίζονται από GUID.)


Δημιουργήστε ένα .exe .NET περιτύλιγμα για να χειριστεί την αποστολή του email. Μπορεί να εκτελέσετε το ερώτημα πρώτα να δούμε πόσα επέστρεψε σειρές, και στη συνέχεια, αν χρειαστεί, να δημιουργήσει την έκθεση και να συμπεριληφθεί σε ένα email. Η προτιμώμενη μέθοδος είναι να χρησιμοποιήσετε πραγματικά την ιδιότητα υπό όρους για να τυλίξει τις κλήσεις εντοπισμού σφαλμάτων σας, μην χρησιμοποιήσετε τις οδηγίες μεταγλωττιστή. #ifs μπορεί να πάρει δύσκολες και μπορεί να οδηγήσει σε περίεργα προβλήματα κατασκευής.


Ένα παράδειγμα της χρήσης ενός υπό όρους χαρακτηριστικό είναι η εξής (σε C #, αλλά λειτουργεί σε VB.NET πολύ):



```
[ Conditional("Debug") ]
private void WriteDebug(string debugString)
{
  // do stuff
}

```

Κατά τη μεταγλώττιση, χωρίς το σετ σημαία DEBUG, κάθε κλήση προς WriteDebug θα καταργηθούν όπως υποτίθεται συνέβαινε με Debug.Write ().