[امیررضا خیلی پرخاشگری میکنه چطور باهاش رفتار کنم؟](https://gahvare.net/questions/5bd44be1669f3/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%AE%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%D9%87-%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D9%87%D8%A7%D8%B4-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D9%85)
با سلام موقع برخورد بافرزندتان باید ارام باشید حتی اگر روز سختی داشته اید چون کودکان رفتار ما را تقلید می کنند به نظر من عوامل محیطی مثل دیدن فیلمهای که مناسب سن بچه ها نیست ورفتار پدر ومادر وژنتیک از دلایل اصلی پرخواشگری است
بدون تردید لازمه یک زندگی مشترک، داشتن توجه و احترام متقابل است. همه افراد دوست دارند که دیگران برای شخصیت آنها احترام قائل باشند، مسلماً اگر فردی مورد تحقیر و توهین و سرزنش قرار بگیرد صدمه جبران ناپذیری بر پیکر شخصیتی او وارد می شود و زمینه را برای بروز افسردگی و دلمردگی و جدایی او از زندگی فراهم می کند. متاسفانه همانطور که مددجوی گرامی ذکر کرده‌اند عده‌ای از زوجین اعم از خانم‌ها یا آقایان بنا به دلایلی، این احساس و افکار را به علت رفتار نامناسب همسرشان در زندگی تجربه می‌کنند هر چند که در حال حاضر، شما در وضعیت آزاردهنده و نامناسبی هستید اما امید خود را از دست ندهید و تلاش کنید تا باور کنید امید به آینده هنوز وجود دارد. اولین گام برای تغییر رفتار آزاردهنده این است که در وهله اول باید همسرتان نیز برای این تغییر تمایل و انگیزه لازم را از خود نشان دهد. لازم است یک بار دیگر با او صحبت کنید و سود و زیان رفتار های آزاردهنده او را به ویژه در صورتی که دارای فرزند هستید بیان کنید، یا در زمان‌هایی که هر دو در آرامش روحی مطلوبی هستید با همسرتان صحبت کنید و به او یادآوری کنید که رفتارش چقدر باعث آزار و اذیت شما و فرزندانتان می‌شود. روش دیگر این است که به هنگام عصبانیت او، خونسردی و آرامش خود راحفظ کنید و سعی در ترک محیط داشته باشید. بعد از این که عصبانیت او رفع شد می‌توانید در باره مشکل پیش آمده با هم صحبت کنید. سعی کنید زمان‌هایی که همسرتان با آرامش و بدون عصبانیت رفتار می‌کند به این نوع رفتارها توجه عاطفی بیشتری نشان دهید و بر عکس به رفتارهای همراه با عصبانیت او، توجه کمتری داشته باشید. به هنگام خشم و عصبانیت همسرتان، باید بدانید که بیان کلمه هایی نظیراز «تو بدم می آید» یا از «تو طلاق می خواهم» نه تنها موجب ناراحتی و عصبانیت همسرتان می‌شود بلکه باعث می‌شود که اعتماد به نفس خود را نیز از دست بدهد و در نهایت نسبت به شما واکنش تندتری نشان دهد. کسی که زیاد عصبانی می شود، بالطبع آدم احساسی است، یعنی از احساسات قوی‌تری نیز در جهت عواطف مثبت نیز می‌تواند بر خوردار باشد یعنی همان‌طور که از احساسات منفی لبریز می‌شود از احساسات مثبت و عاشقانه نیز می‌تواند سرمست شود. لذا با تحریک عواطف مثبت آن، می‌توان بر خشم و پرخاشگری او غلبه کرد. هر گز مقابله به مثل نکنید زیرا این نوع رفتارها احساسات او را جریحه‌دارتر می‌کند. زمانی که همسرتان در وضعیت روحی مناسب قرار دارد، درباره تاثیرات پرخاشگری او بر احساس و رفتارتان در زندگی مشترک صحبت کنید. به خودتان مسلط باشید، بسیاری از جر و بحث‌ها و مشکلات بین زوجین، به دلیل تسلط نداشتن آنها بر هیجانات به وجود می‌آید و گاهی از این طریق زوجین با واکنش نامناسب از جمله پرخاشگری و خشونت ناخواسته، به رفتارهای اشتباه یکدیگر دامن می‌زنند و متاسفانه چرخه معیوبی را ایجاد می کنند. بنابر این توصیه می‌شود زمانی که فکر می‌کنید در صورت ادامه بحث، دیگر نمی‌توانید خشم خود را کنترل کنید ادامه بحث را به زمان دیگری موکول کنید. با این کار به خود و همسرتان فرصت می‌دهید تا از خشم و عصبانیت هم فاصله بگیرید. اگر متوجه شدید رفتار شما باعث ناراحتی و عصبانیت همسرتان شده است عذرخواهی کنید. این موضوع برای ترمیم رابطه و کاهش اثرات زیان بار پرخاشگری ضروری است. در حال حاضر به مددجوی گرامی توصیه می‌شود به جای ایجاد یاس و نومیدی در خود، به این فکر باشید که با چه تغییری می‌توان این شرایط را تا حدی بهتر کرد، چرا که خطر جدایی بسیار بیشتر از رنجی است که شما در زندگی تجربه می‌کنید، مگر این که زندگی به نقطه‌ای برسد که به هیچ وجه قابل اصلاح نباشد و ادامه آن نیز برای شما غیر قابل تحمل شود. هم چنین در این رابطه می‌توانید از متخصصان بهداشت روانی، نظیر روانشناسان و مشاوران کمک حرفه‌ای دریافت کنید. گاهی اوقات بروز چنین رفتارهایی در سن نوجوانی معضل و مساله به شمار نمی‌رود و بخشی از اقتضائات سنی هر فرد نوجوانی به حساب می‌آید. این مساله را می‌توان از جنبه‌های مختلف مورد ارزیابی قرار داد. نقش خانواده و والدین در این میان مهم است. ابتدا باید دید در چه شرایطی این فرد نوجوان واكنش منفی از خود نشان می‌دهد. وقتی علت را بررسی كردید، باید در قدم‌های بعدی به این فكر باشید تا آن رفتارها را بروز ندهید كه خشم طرف مقابل برانگیخته شود، زیرا ممكن است لجاجت بیشتری از خود نشان دهند. برخی پرخاشگری‌ها علت و ریشه ژنتیكی دارد و بخشی دیگر مربوط به بافت فرهنگی و خانوادگی فرد می‌شود. شاید فرد از سوی والدین مورد احترام و درك قرار نمی‌گیرد و از این طریق می‌خواهد خواسته‌ها و نیازهای خود را عنوان كند. شیوه فرزند‌پروری سختگیرانه و سهلگیرانه منجر به بروز پرخاشگری در افراد می‌شود و چون در این سن افراد نوجوان در‌صدد كسب هویت و كسب استقلال اجتماعی و خانوادگی هستند، نسبت به رفتارهای والدین واكنش منفی نشان داده و می‌خواهند حرف خود را به كرسی بنشانند.  

روابط خانوادگی سرد و عاری از محبت و عاطفه عامل دیگری است كه چنین رفتارهایی را در نوجوانان ایجاد می‌كند. اگر والدین از بروز پرخاشگری‌های كودكان خود پیشگیری نكنند، ممكن است آسیب‌های جدی‌تر به خانواده وارد شود. چنانچه محیط خانوادگی گرم و صمیمی دارید و این رفتارها در خانواده و دیگر اعضای آن قابل مشاهده نیست، بهتر است فرزندتان را نزد یك روان‌پزشك و روان‌شناس برده و با اقداماتی چون روان‌درمانی و آموختن مهارت‌های حل مساله و كنترل خشم این رفتارها را كنترل كرده و به حداقل برسانید. در حقیقت می توان گفت که هیچ نوزادی متوقع و حساس به دنیا نمی آید و در صورتی که با کودک و نوجوانی پرتوقع روبرو شده ایم می توان گفت این محصول تربیت اشتباه و رفتار نامناسب والدین است. ولی سوال اصلی این است که چه رفتاری از والدین ، منجر به تربیت و پرورش یک فرزند پرتوقع می شود. مطالعات نشان داده است که پرتوقع بودن والدین، قطعاً می تواند یکی از علل پرتوقع شدن فرزندان باشد .هنگامی که فرزندان شاهد رفتارهای والدین خود هستند پرتوقع بودن را از آنها یاد می گیرند به عنوان نمونه هنگامی که پدر خانواده از غذای همسرش ایراد می گیرد و زبان تشکر ندارد و دایم غر می زند و ایراد می گیرد یا اینکه مادر خانواده از خریدهای همسرش ایراد می گیرد. بنابراین همه این مسایل به صورت غیرمستقیم روی فرزندان تاثیر گذاشته و پرتوقع بودن را در فرزندان خانواده به تدریج شکل می دهد. در رابطه با سوال بعدی مددجوی گرامی که بیانگر ناسازگاری فرزندش با برادر کوچکترش است باید گفت پرخاشگری در کودکان پدیده شایعی است که ممکن است به شکل های مختلف هیجانی، رفتاری و فیزیکی خود را نشان دهد. از جمله عوامل مهم در بروز پرخاشگری کودکان می توان به عوامل ژنتیکی، وراثتی، سرشتی، محیطی و تربیتی کودک اشاره کرد. مثلا وجود الگو های ناسالم یا پرخاشگر بودن خود والدین و ضعف در کنترل و نظارت رفتار کودکان نیز می تواند زمینه را برای پرخاشگری کودک فراهم کند. سعی کنید وقتی فرزند شما پرخاشگری می کند سریعاً پاسخ دهید تا همان لحظه متوجه کار اشتباه و نادرست خود شود. همچنین می توانید در واکنش به پرخاشگری او تنبیهاتی را برای او وضع کنید نظیر محرومیت از برنامه تلویزیونی مورد علاقه اش یا حتی پول توجیبی کمتر. مهم نیست که در آن موقعیت چقد ر از دست او عصبانی و دلخور هستید، سعی کنید در آن شرایط از داد زدن ، برخورد فیزیکی و از نسبت دادن القاب و صفات بد به او خودداری کنید. فرزند شما باید بداند در مواقعی که مرزها و مقررات خانواده را رعایت نمی کند لازم است به خاطر این نقض قوانین عذرخواهی کند و اگر پرخاشگری او به وسایل خانه یا اشیاء برادرش صدمه و آسیبی را وارد کند باید خودش آن را درست کند یا از پس اندازش جهت جبران خسارت وارده کسر شود. یا مثلا اشیایی را که در زمان عصبانیت پرتاب کرده یا بهم ریخته اند باید مرتب و جمع آوری کند. در مقابل لازم است که پاداشی نیز جهت رفتار مناسب او در نظر گرفته شود. سلام و ورود دوست عزیز 
باید حتما از سمت ی روانشناس ارزیابی بشه که مشخص بشه مشکل از کجاست. مسائل زناشویی از یک موضوع کوچک معمولا شروع میشه و اگر حل نشه ریشه دار میشه ک باعث دلسردی در روابط بوجود بیاد 
بعضی از زوجین وابستگی یا ناف عاطفی آن ها پاره نشده 
که باید ریشه یابی بشه 
من راهکارهایی بهتون ارائه میدم
۱-هیچوقت همسر تون و متهم نکنید و فقط پیامدهای کارش و بهش بگید
۲-نتیجه ناگوار و بدی که دخالت خانواده اش داشتن و بهش گوشزد کنید و بگوئید اگر دخالت خانواده اش نبود این مشکلات پیش نمی اومد
۳- با همسرتان به آرامی صحبت کنید و به او و خانواده اش احترام بگذارید
۴-جرو بحث و دعوا با افرادی که وابستگی دارن بی فایده است و فقط وضعیت و بدتر میکند بهترین کار این که با محبت و توجه بیشتر فرد وابسته و به جانب خودمان بکشیم و احساس تنهایی و از او بگیریم هرچه ارتباط شما با همسرتان بیشتر باشه احتیاج به شنیدن حرفها ی کسی و نداره و احساس نزدیکی با شما میکند 
موفق باشید سلام و عرض ادب لطفاً با یکی از همکاران محترم روانپزشک مشورت بفرمایید باسلام،بهترین راه حل این است که اجازه دهید مراحل قانونی توسط بیمار پیگیری شود،اگر به هر دلیل تصمیم به مصالحه با بیمار در قبال پرداخت مبلغی گرفتید حتما این مصالحه را به صورت مکتوب تهیه کنید سلام\nاحتمالا مشکل جدی ندارید و مشکلتون در زمینه مشکلات روحیتونه\nبا روانپزشکتون مشورت کنید به روانپزشک مراجعه کنید علائم شما روان تنیه. با روانپزشک مشورت کن عزیز با سلام با توجه ب نوع اختلال احتمالا درمان جايگيزين وجود دارد.با روانپزشك خود در ارتباط باشيد.