πώς να προφέρει irascible;
i-ras-ci-ble
Karl είναι απολύτως σωστό, δεν υπάρχει ανάγκη να ρυθμίσετε αντικείμενα για να άκυρη μετά τη χρήση. Αν ένα αντικείμενο υλοποιεί `IDisposable`, απλά φροντίστε να καλέσετε `IDisposable.Dispose()`όταν τελειώσετε με αυτό το αντικείμενο (τυλιγμένο σε μια `try`.. `finally`, ή, ένα `using()`μπλοκ). Αλλά ακόμα και αν δεν θυμάστε να καλέσετε `Dispose()`, η μέθοδος finaliser στο αντικείμενο θα πρέπει να καλούν `Dispose()`για εσάς.


Σκέφτηκα ότι αυτό ήταν μια καλή θεραπεία:


[Σκάβοντας σε IDisposable](http://msdn.microsoft.com/en-us/magazine/cc163392.aspx)


και αυτό 


[Κατανόηση IDisposable](http://web.archive.org/web/20090426210049/www.marcclifton.com/tabid/79/Default.aspx)


Δεν υπάρχει κανένα νόημα να προσπαθούμε να μαντέψουμε το δεύτερο το GC και τις στρατηγικές διαχείρισης της επειδή είναι μόνος ρύθμιση και αδιαφανές. Υπήρξε μια καλή συζήτηση για τις εσωτερικές διεργασίες με Jeffrey Ρίχτερ στο Dot Net Rocks εδώ: [Jeffrey Ρίχτερ στο μοντέλο μνήμης των Windows](http://www.dotnetrocks.com/default.aspx?showNum=361) βιβλίου και Richters [CLR μέσω C #](http://www.compman.co.uk/scripts/browse.asp?ref=747022) κεφάλαιο 20 έχει μια πολύ καλή θεραπεία: <p>δεν περιγράφετε κλίμακα για να ταιριάζει. περιγράφεις την εμφάνιση. (έχω επεξεργαστεί την ερώτησή σας σε αυτό το θέμα.) η υποβολή γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, διατηρώντας παράλληλα την αναλογία της και προσαρμόζοντας εξ ολοκλήρου μέσα στον γονέα της.</p><p>τέλος πάντων, μπορείτε να το κάνετε αυτό με αυτόματη διάταξη. μπορείτε να το κάνετε εξ ολοκλήρου στο ib από xcode 5.1. ας ξεκινήσουμε με μερικές προβολές:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hhdxr.png" alt="some views"></p><p>η ανοιχτή πράσινη όψη έχει αναλογία διαστάσεων 4: 1. η σκούρα πράσινη προβολή έχει αναλογία διαστάσεων 1: 4. πρόκειται να δημιουργήσω περιορισμούς έτσι ώστε η μπλε όψη να γεμίζει το πάνω μισό της οθόνης, η ροζ όψη να γεμίζει το κάτω μισό της οθόνης και κάθε πράσινη προβολή να επεκτείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο, διατηρώντας παράλληλα τον λόγο διαστάσεων και προσαρμόζοντας την δοχείο.</p><p>κατ 'αρχάς, θα δημιουργήσω περιορισμούς και στις τέσσερις πλευρές της μπλε όψης. θα το περάσω στον κοντινότερο γείτονα σε κάθε άκρη, με απόσταση 0. φροντίζω να απενεργοποιήσω τα περιθώρια:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/yo2jf.gif" alt="blue constraints"></p><p>σημειώστε ότι το i <strong> δεν ενημερώνει </strong> το πλαίσιο ακόμα. θεωρώ ότι είναι ευκολότερο να αφήνετε χώρο μεταξύ των απόψεων κατά τη δημιουργία περιορισμών και απλά να ορίσετε τις σταθερές στο 0 (ή οτιδήποτε άλλο) με το χέρι.</p><p>στη συνέχεια, κλίνω το αριστερό, το κάτω και το δεξί άκρο της ροζ εικόνας στον πλησιέστερο γείτονά της. δεν χρειάζεται να ρυθμίσω έναν ανώτατο περιορισμό edge επειδή η άνω άκρη του είναι ήδη περιορισμένη στο κάτω άκρο της μπλε όψης.</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/spins.gif" alt="pink constraints"></p><p>χρειάζομαι επίσης έναν περιορισμό ισοδύναμων μεταξύ των ροζ και μπλε απόψεων. αυτό θα τους κάνει να γεμίσουν το ήμισυ της οθόνης:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/oelrv.gif" alt="enter image description here"></p><p>αν λέω στο xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια τώρα, έχω αυτό:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/9fbwl.png" alt="containers laid out"></p><p>έτσι, οι περιορισμοί που έχω δημιουργήσει μέχρι τώρα είναι σωστοί. ανεξάρτητα από αυτό και να αρχίσετε να εργάζεστε με την ανοιχτό πράσινη όψη.</p><p>η τοποθέτηση σε πτυχές της ανοιχτής πράσινης προβολής απαιτεί πέντε περιορισμούς:</p><ul> <li>απαιτούμενος λόγος αναλογίας διαστάσεων προτεραιότητας στην ανοιχτό πράσινη όψη. μπορείτε να δημιουργήσετε αυτόν τον περιορισμό σε xib ή storyboard με xcode 5.1 ή νεότερη έκδοση.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το πλάτος της ανοιχτό πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που καθορίζει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το πλάτος του δοχείου.</li> <li>ο περιορισμός της απαιτούμενης προτεραιότητας που περιορίζει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι μικρότερο ή ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> <li>ένας περιορισμός υψηλής προτεραιότητας που θέτει το ύψος της ανοιχτής πράσινης όψης να είναι ίσο με το ύψος του δοχείου.</li> </ul><p>ας εξετάσουμε τους δύο περιορισμούς πλάτους. ο περιορισμός που δεν είναι ο ίδιος, είναι επαρκής για να καθορίσει το πλάτος της ανοιχτής πράσινης όψης. πολλά πλάτη θα ταιριάζουν με τον περιορισμό. δεδομένου ότι υπάρχει ασάφεια, το autolayout θα προσπαθήσει να επιλέξει μια λύση που ελαχιστοποιεί το σφάλμα στον άλλο περιορισμό (υψηλής προτεραιότητας αλλά όχι υποχρεωτικό). η ελαχιστοποίηση του σφάλματος σημαίνει ότι το πλάτος είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερο στο πλάτος του κιβωτίου, ενώ δεν παραβιάζεται ο απαιτούμενος περιορισμός που δεν είναι μικρός ή ίσος.</p><p>το ίδιο συμβαίνει και με τον περιορισμό του ύψους. και επειδή απαιτείται επίσης ο περιορισμός της αναλογίας πλευρών, μπορεί να μεγιστοποιηθεί το μέγεθος του υποβιβασμού κατά μήκος ενός άξονα (εκτός αν ο περιέκτης έχει την ίδια αναλογία διαστάσεων με την υποέκθεση).</p><p>έτσι πρώτα δημιουργώ τον περιορισμό της αναλογίας διαστάσεων:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4ihow.gif" alt="top aspect"></p><p>στη συνέχεια, δημιουργώ ίσους περιορισμούς πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/vycag.gif" alt="top equal size"></p><p>πρέπει να επεξεργαστώ αυτούς τους περιορισμούς ώστε να είναι λιγότερο από-ή-ίσους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/bc7rh.gif" alt="top less than or equal size"></p><p>στη συνέχεια πρέπει να δημιουργήσω ένα άλλο σύνολο ίσων περιορισμών πλάτους και ύψους με το δοχείο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/u9hkm.gif" alt="top equal size again"></p><p>και πρέπει να θέσω τους νέους αυτούς περιορισμούς λιγότερο από την απαιτούμενη προτεραιότητα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/i7dte.gif" alt="top equal not required"></p><p>τελικά, ζητήσατε να είναι κεντραρισμένο το υποπεριοχή στο δοχείο του, οπότε θα ρυθμίσω αυτούς τους περιορισμούς:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/4dtr1.gif" alt="top centered"></p><p>τώρα, για να δοκιμάσετε, θα επιλέξω τον ελεγκτή προβολής και θα ζητήσω από το xcode να ενημερώσει όλα τα πλαίσια. αυτό έχω:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kmtoy.png" alt="incorrect top layout"></p><p>ωχ! το subview έχει επεκταθεί για να γεμίσει πλήρως το δοχείο του. αν το επιλέξω, μπορώ να δω ότι στην πραγματικότητα διατηρείται η αναλογία του, αλλά κάνει μια πτυχή - <strong> συμπληρώστε </strong> αντί για μια πτυχή - <strong> ταιριάζει </strong>.</p><p>το πρόβλημα είναι ότι σε έναν λιγότερο από ή ίσο περιορισμό, έχει σημασία ποια είναι η άποψη σε κάθε άκρο του περιορισμού, και το xcode έχει δημιουργήσει τον περιορισμό απέναντι από την προσδοκία μου. θα μπορούσα να επιλέξω καθέναν από τους δύο περιορισμούς και να αντιστρέψω το πρώτο και δεύτερο στοιχείο. αντ 'αυτού, θα επιλέξω μόνο το subview και θα αλλάξω τους περιορισμούς ώστε να είναι μεγαλύτερο από-ή-ίσο:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/mh4xm.gif" alt="fix top constraints"></p><p>το xcode ενημερώνει τη διάταξη:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/srvqg.png" alt="correct top layout"></p><p>τώρα κάνω όλα τα ίδια πράγματα με τη σκούρα πράσινη θέα στο κάτω μέρος. πρέπει να σιγουρευτώ ότι η αναλογία πλευρών είναι 1: 4 (το xcode το μείωσε με περίεργο τρόπο αφού δεν είχε περιορισμούς). δεν θα δείξω τα βήματα ξανά, αφού είναι τα ίδια. εδώ είναι το αποτέλεσμα:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/kdj1r.png" alt="correct top and bottom layout"></p><p>τώρα μπορώ να το εκτελέσω στον προσομοιωτή iphone 4s, ο οποίος έχει διαφορετικό μέγεθος οθόνης από τον ib που χρησιμοποιείται και δοκιμή περιστροφής:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/hpa6w.gif" alt="iphone 4s test"></p><p>και μπορώ να δοκιμάσω στο iphone 6 προσομοιωτή:</p><p><img src="https://i.stack.imgur.com/otbq9.gif" alt="iphone 6 test"></p><p>έχω ανεβάσει τον τελικό πίνακα ιστορικού μου στο <a href="https://gist.github.com/mayoff/d9320088ab4025c95e40">αυτό το gist</a> για την ευκολία σας.</p> Υποθέτω ότι προσπαθείτε να κάνετε το περιβάλλον εντολή ως επιεικής δυνατόν. Αν αυτή είναι η περίπτωση, σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε έναν αλγόριθμο παρόμοιο με αυτό:


1. Διαβάστε στο κορδόνι
	* Χωρίστε το string σε μάρκες
	* Χρησιμοποιήστε ένα λεξικό για να μετατρέψετε τα συνώνυμα σε μια κοινή μορφή
	* Για παράδειγμα, μετατροπή «χτύπησε», «γροθιά», «απεργία», και «κλωτσιά» όλα για να «χτυπήσει»
	* Εκτελέστε ενέργειες σε ένα μη διατεταγμένο, χωρίς αποκλεισμούς βάση
	* **Μη αριθμημένη** - «γροθιά τον πίθηκο στο πρόσωπο» είναι το ίδιο πράγμα όπως «το πρόσωπο στο γροθιά μαϊμού»
	* **Inclusive** - Εάν η εντολή είναι υποτίθεται ότι είναι «γροθιά τον πίθηκο στο πρόσωπο» και παρέχουν «μαϊμού γροθιά», θα πρέπει να ελέγξετε πόσες εντολές αυτή ταιριάζει. Εάν μόνο μία εντολή, να κάνει αυτή την ενέργεια. Θα μπορούσε ακόμη και να είναι μια καλή ιδέα να έχουμε προτεραιότητες εντολή, ακόμη και αν υπήρχαν ακόμη αγώνες, θα εκτελέσει την κορυφή δράση. <p><strong> συνολικά: </strong></p><p>τόσο το put όσο και το post μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία.</p><p>πρέπει να ρωτήσετε "σε τι εκτελείτε τη δράση;" να διακρίνετε τι πρέπει να χρησιμοποιείτε. ας υποθέσουμε ότι σχεδιάζετε ένα api για να κάνετε ερωτήσεις. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το post τότε θα το κάνετε σε μια λίστα ερωτήσεων. εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το put τότε θα το κάνετε αυτό σε μια συγκεκριμένη ερώτηση.</p><p><strong> μεγάλη και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, έτσι ποιο πρέπει να χρησιμοποιήσω στο restful σχεδιασμό μου: </strong></p><p>δεν χρειάζεται να υποστηρίζετε τόσο το put όσο και το post.</p><p>το οποίο χρησιμοποιείται παραμένει στο χέρι σας. αλλά θυμηθείτε να χρησιμοποιήσετε το σωστό, ανάλογα με το αντικείμενο που αναφέρετε στο αίτημα.</p><p>μερικές σκέψεις:</p><ul> <li>ονομάζετε ρητά τα αντικείμενα url που δημιουργείτε ή αφήστε το διακομιστή να αποφασίσει; εάν τους ονομάσετε τότε χρησιμοποιήστε put. εάν αφήσετε τον διακομιστή να αποφασίσει στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε το post.</li> <li>put είναι idempotent, οπότε αν put ένα αντικείμενο δύο φορές, δεν έχει καμία επίδραση. αυτή είναι μια ιδιοκτησία της νίκαιας, οπότε θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το put όταν ήταν δυνατόν.</li> <li>μπορείτε να ενημερώσετε ή να δημιουργήσετε έναν πόρο με put με την ίδια διεύθυνση url αντικειμένου</li> <li>με το post μπορείτε να έχετε 2 αιτήματα που εισέρχονται ταυτόχρονα για τροποποιήσεις σε μια διεύθυνση url και μπορεί να ενημερώσουν διαφορετικά μέρη του αντικειμένου.</li> </ul><p><strong> ένα παράδειγμα: </strong></p><p> <a href="https://stackoverflow.com/questions/256349/what-are-the-best-common-restful-url-verbs-and-actions/256359#256359">έγραψα τα εξής ως μέρος μιας άλλης απάντησης σχετικά με το so</a> :</p><blockquote> <p><strong> post: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για την τροποποίηση και την ενημέρωση ενός πόρου</p> <pre><code>post /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι το ακόλουθο είναι ένα σφάλμα:</p> <pre><code>post /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>εάν η διεύθυνση url δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείτε το post για να το δημιουργήσετε ενώ καθορίζετε το όνομα. αυτό θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα ένα σφάλμα 'πόρος δεν βρέθηκε' επειδή το <code>&lt;new\_question&gt;</code> δεν υπάρχει ακόμα. πρέπει πρώτα να τοποθετήσετε τον πόρο <code>&lt;new\_question&gt;</code> στον διακομιστή.</p> <p>θα μπορούσατε όμως να κάνετε κάτι τέτοιο για να δημιουργήσετε πόρους χρησιμοποιώντας post:</p> <pre><code>post /questions http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>σημειώστε ότι σε αυτήν την περίπτωση το όνομα του πόρου δεν έχει καθοριστεί, η διαδρομή url των νέων αντικειμένων θα σας επιστραφεί.</p> <p><strong> σημειωση: </strong></p> <p>χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενός πόρου ή για την αντικατάστασή του. ενώ ορίσετε τους πόρους νέα διεύθυνση url.</p> <p>για έναν νέο πόρο:</p> <pre><code>put /questions/&lt;new\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre> <p>για να αντικαταστήσετε μια υπάρχουσα πηγή:</p> <pre><code>put /questions/&lt;existing\_question&gt; http/1.1 host: www.example.com/ </code></pre></blockquote> για να ρωτήσει και να σταματήσει αν πατήσεις κάτι άλλο εκτός από `y’ ή ‘y’

read -p "are you sure? " -n 1 -r

echo # (optional) move to a new line

if [[ ! $reply =~ ^[yy]$ ]]

then

echo -ne "\ncancelled\n"

exit 1

fi

echo -ne "\n"

το μυστικό είναι η κανονική έκφραση (regular experssion) '^[y… Ήρθα προς την αντίθετη κατεύθυνση, από ένα φόντο EE πήρα στον προγραμματισμό και πήγε πίσω στο σχολείο για να πάρει ένα βαθμό CS. Θα ήθελα να συστήσω ξεκινάμε με κάτι που συνδυάζει και τα δύο, προκειμένου να καταστεί η μετάβαση λίγο πιο ομαλή. Υπάρχουν τόνοι των χομπίστα βιβλία όπως [γίνουν τα πράγματα Talk](http://rads.stackoverflow.com/amzn/click/0596510519) , και [Hardware Hacking έργα](http://rads.stackoverflow.com/amzn/click/0596003145) που κάνουν αυτό το πιο εύκολο. Θα ήθελα να συστήσω επίσης τη [Evil Genius](http://rads.stackoverflow.com/amzn/click/0071448810) σειρά από βιβλία σχετικά με την ηλεκτρονική και ρομποτική κυκλώματα.


Charles Petzold του [Κώδικα: Η κρυμμένη Γλώσσα Υλικό υπολογιστών και λογισμικού](http://www.charlespetzold.com/code/index.html) είναι ένα άλλο βιβλίο που κάνει σπουδαία δουλειά της σύνδεσης εννοιών του υλικού και του λογισμικού μαζί. Δεν μπορώ να το συστήσω ιδιαίτερα αρκετό, αν και μπορεί να λαμβάνει μια αντίθετη προσέγγιση από ό, τι είστε μετά. Ξεκινά με απλούς διακόπτες και τρανζίστορ και χτίζει μέχρι να δείξει πώς από όπου και αν συνδυάζονται για να κάνουν ένα προγραμματιζόμενο κύκλωμα. Αν ψάχνετε για την αλληλεπίδραση που αντιμετωπίζουν χρήστη, ραβδί με xml. Έχει περισσότερη υποστήριξη, κατανόηση, και τη γενική αποδοχή του παρόντος. Αν είναι εσωτερικά, θα έλεγα ότι προσκρουστήρες πρωτόκολλο είναι μια μεγάλη ιδέα.


Ίσως σε μερικά χρόνια, καθώς περισσότερα εργαλεία για να βγει να υποστηρίξει ρυθμιστικά πρωτόκολλο, στη συνέχεια, να αρχίσει να ψάχνει προς αυτή την κατεύθυνση για μια δημόσια api επένδυση. Μέχρι τότε ... [JSON](http://en.wikipedia.org/wiki/JSON) ; [Κόκκινο-μαύρο](http://en.wikipedia.org/wiki/Red-black_tree) είναι καλύτερο από το AVL για την εισαγωγή-βαριές εφαρμογές. Αν έχετε προβλέψει σχετικά ομοιόμορφη εμφάνιση-up, στη συνέχεια, κόκκινο-μαύρο είναι ο τρόπος να πάει. Αν έχετε προβλέψει μια σχετικά ισορροπημένη ματιά-up, όπου θεωρείται πιο πρόσφατα στοιχεία είναι πιο πιθανό να είναι ορατό και πάλι, θέλετε να χρησιμοποιήσετε [τα δέντρα άτεχνος](http://en.wikipedia.org/wiki/Splay_tree) . Είναι οι συγκριτικοί βαθμοί ή παραθετικά του επιθέτου "bad" = "κακός", "worse" = "πιο κακός" (από κάποιον άλλο), "worst" = "κάκιστος" (ο πιο κακός από όλους). Examples in English : "He is bad" = "Είναι κακός", "He is worse than the other" = "Είναι πιο κακός από τον άλλον", "He is the worst" = "Είναι ο κάκιστος ή ο πιο κακός (από όλους)". Επίσης και ως επιθετικός προσδιορισμός σε καταστάσεις ή πράγματα : "It is the worst time" = "Είναι η πιο κακή στιγμή (από όλες)" και "It is the worst thing" = "Είναι το πιο κακό πράγμα (από όλα)". Εναλλακτικά ερμηνεύεται και ως το "xειρότερο" = "πιο κακό" και το "xείριστο" = "κάκιστο". Η σύντομη απάντηση είναι: Να είναι φοβερό.


Εάν το λογισμικό σας αντιμετωπίζει πραγματικά ένα σημείο του πόνου και αντιμετωπίζει καλά, οι άνθρωποι θα έρθουν να με δική τους (υποθέτοντας ένα λογικό ποσό της προώθησης από την πλευρά σας) μέσω SourceForge / GitHub / κλπ., Το Google, και από στόμα σε στόμα. Εάν προσελκύσει μια κρίσιμη μάζα των ανθρώπων που έχουν ανάγκη ό, τι κάνει το λογισμικό σας και πρέπει να έχει νέα χαρακτηριστικά, συνεργάτες θα έρθουν.


Επίσης: Παραμονή ενεργό. Αν δεν έχετε ενημερώσει τον κωδικό σας σε 6 μήνες, ή αν η σελίδα σας στο SourceForge λέει το λογισμικό σας έχει στην Alpha για ένα χρόνο, πολλοί άνθρωποι πρόκειται να το αγνοήσετε και να προχωρήσουμε στο επόμενο αποτέλεσμα αναζήτησης. Πάρτε το λογισμικό για το πού είναι έτοιμο για τους άλλους να χρησιμοποιούν, και να το διατηρεί.


Το πράγμα για Open Source είναι ότι πρέπει πραγματικά να αναπτυχθούν οργανικά - είναι να πληρωθούν κανείς, κανείς δεν είναι υπό την απειλή της απόλυσης - οι άνθρωποι πρέπει να *νοιάζονται για το λογισμικό σας* για να αυξηθεί πέρα από ό, τι μπορείτε να κάνετε. Δεν πρόκειται ποτέ να πάρει συνεργάτες (ή τέλος πάντων, καλές) από την προσέλκυση τους - μόνο κάνοντας κάτι που ένας καλός προγραμματιστής θα βρείτε ενδιαφέρον να εργαστεί με.