πολύπλοκο clone (dual) boot δίσκου από ssd --> nvme. γίνεται χωρίς να ξαναστήσω το σύμπαν;
λοιπόν, επειδή ψήνομαι να αποσύρω τον boot ssd 500gb (3.5") σε nvme 1tb, προβληματίζομαι για το πόσο εύκολα θα γίνει clone για να μην ξαναστήσω τα πάντα. η εικόνα του ssd μου είναι αυτή:

[[image]](https://linux-user.gr/uploads/default/original/2x/6/6ee8fd16456b77c3bd69c33f1e1023836053f41f.png "image")

bootloader grub2, μέσω του οποίου επιλέγω win/linux

το πρόβλημα είναι (φαντάζομαι) ότι όπως είναι στη…
λοιπόν… ευκολάκι ήταν αλλά θέλει μια εμπειρία. καταθέτω πώς και τι έκανα:

συνδέω τον nvme

α προσπάθεια (αποτυχημένη)

clone με τελευταίο clonezilla. σημειώνω ότι το clonezilla μου έδειξε ότι ενημερωσε το os/initramfs/εγγραφές στον grub κτλ.

γεμάτος ελπίδες πάω για boot από nvme.

μπουτάρει κανονι…
Διακλάδωση σε ανατροπή διευκολύνεται από ένα πολύ πολύ ελαφριά και αποτελεσματική εγκατάσταση αντιγραφή.


Διακλάδωση και tagging είναι ουσιαστικά η ίδια. Απλά αντιγράψτε ολόκληρο το φάκελο στο χώρο αποθήκευσης κάπου αλλού στο αποθετήριο χρησιμοποιώντας την `svn copy`εντολή.


Βασικά, αυτό σημαίνει ότι είναι κατά συνθήκη τι αντιγραφή ενός φακέλου σημαίνει - είτε πρόκειται για ένα αντίγραφο ασφαλείας, ετικέτα, υποκατάστημα ή whater. Ανάλογα με το πώς θέλετε να σκεφτείτε για τα πράγματα (συνήθως ανάλογα με το ποιο εργαλείο SCM έχετε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν) θα πρέπει να δημιουργηθεί μια δομή φάκελο μέσα αποθήκευσης σας για να υποστηρίξει το στυλ σας.


Κοινή στυλ είναι να έχουμε ένα σωρό φακέλους στην κορυφή του χώρου αποθήκευσης σας ονομάζεται `tags`, `branches`, `trunk`, κλπ - που σας επιτρέπει να αντιγράψετε όλη σας `trunk`(ή υπο-ομάδες) στους `tags`ή / και `branches`φακέλους. Αν έχετε περισσότερα από ένα έργο μπορεί να θέλετε να αναπαράγουν αυτό το είδος της δομής κάτω από κάθε έργου:


Μπορεί να πάρει λίγο χρόνο για να συνηθίσουν στην ιδέα - αλλά δουλεύει - απλά φροντίστε να (και την ομάδα σας) είναι σαφείς σχετικά με τις συμβάσεις που πρόκειται να χρησιμοποιήσετε. Είναι επίσης μια καλή ιδέα να έχουμε μια καλή σύμβαση ονοματοδοσίας - κάτι που εξηγεί γιατί το υποκατάστημα / tag έγινε και κατά πόσο εξακολουθεί να είναι σκόπιμο - να εξετάσει τρόπους κλάδους αρχειοθέτησης που είναι παρωχημένες. Όπως είπε σε αυτό το [θέμα](https://unix.stackexchange.com/questions/83862/how-to-chmod-without-usr-bin-chmod) .   

μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το παρακάτω ΜΑΣ εντολή:



```
/lib/ld-linux.so /bin/chmod +x /bin/chmod

```

ή να χρησιμοποιήσετε `/lib64/ld-linux-x86-64.so.2`αν είστε σε σύστημα 64bits Προσωπικά, δεν θα ανησυχείτε για αυτό μέχρι να δείτε ένα πρόβλημα. Messing με την προεπιλεγμένη πύθωνα εγκατάσταση σε ένα σύστημα * Nix μπορεί να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα από ό, τι αξίζει. Μπορώ να πω από προσωπική εμπειρία ότι ποτέ δεν πραγματικά καταλάβει τι python έχει κάνει για τον κόσμο nix μέχρι να έχετε ένα πρόβλημα με αυτό.


Μπορείτε επίσης να προσθέσετε μια δεύτερη εγκατάσταση python, αλλά ότι επίσης προκαλεί περισσότερα προβλήματα από ό, τι αξίζει ΙΜΟ.


Έτσι υποθέτω ότι το καλύτερο θέμα για να ξεκινήσετε με, θα είναι γιατί ακριβώς θέλετε να χρησιμοποιήσετε την έκδοση 64 bit του πύθωνα; Υπάρχουν δύο τρόποι για να γίνει αυτό.


1. Χρησιμοποιήστε SQL Server 2005 λειτουργία αντιγραφής, αλλά θα αποτύχει, εάν SQL Agent δεν καταστρέφει ή υπάρχει περιορισμός άδεια - ήθελε κυρίως να γίνει με κοινές φιλοξενία.
2. Χρησιμοποιήστε SQL εφεδρικό διακομιστή / restore: το πρόβλημα είναι συνήθως δεν έχετε πρόσβαση στο σύστημα αρχείων του διακομιστή βάσης δεδομένων με κοινές φιλοξενία.
3. Επαναληπτικές σχήμα βάσης δεδομένων στον server ανάπτυξη, στη συνέχεια, κάντε ένα DTS για τη μεταφορά δεδομένων, μπορείτε να αποθηκεύσετε το πακέτο DTS (το επεξεργαστείτε ακόμα και με το χέρι αν χρειαστεί) και να δημιουργήσει μια προγραμματισμένη εργασία στο μηχάνημα ανάπτυξη, θα συγχρονίζει αυτόματα τη βάση δεδομένων κάθε μέρα, μπορεί δεν είναι σταδιακά, εξαρτάται από τη βάση δεδομένων σας σχέδιο / σχήματος.


η επιλογή 3 φαίνεται να απαιτεί περισσότερη δουλειά, αλλά στην πραγματικότητα είναι εύκολο να δημιουργηθεί και θα σας εξοικονομήσει πολύ χρόνο σε μακροπρόθεσμη βάση.


οποιεσδήποτε άλλες προτάσεις, θα ήθελα να ακούσω πάρα πολύ. Χρησιμοποιούμε [MbUnit](http://www.mbunit.com/) και [Rihno χλευάζει](http://www.ayende.com/Blog/archive/2007/03/28/Rhino-Mocks-3.0-Released.aspx) και να αποδειχθεί ότι λειτουργεί πολύ καλά μαζί. Όταν κάνετε TDD θα πρέπει σχεδόν σίγουρα να κάνετε κάποια μορφή ένεσης εξάρτησης, ενώ αυτό μπορεί να γίνει με το χέρι, την αξία του κοιτάζοντας ένα δοχείο ΔΟΕ, όπως [το Κάστρο του Windsor](http://www.castleproject.org/projects/windsor/) .


Είναι καλά αξίζει κοιτάζοντας την οθόνη του Ιωάννη Παύλου Bodhood του ρίχνει για να ξεκινήσετε. [Blog JPB του](http://www.jpboodhoo.com/) Νομίζω ότι [GPGME](http://www.gnupg.org/related_software/gpgme/) και το [περιτύλιγμα PYME Python](http://pyme.sourceforge.net/) θα πρέπει να κάνει ό, τι χρειάζεστε. Εύκολο μου click-by-click οδηγίες ( **ειδικά για TortoiseSVN** ) είναι Stack λόγω υπερχείλισης *[Ποιος είναι ο απλούστερος τρόπος για να γίνει διακλάδωση και συγχώνευση με τη χρήση TortoiseSVN;](https://stackoverflow.com/questions/1461922)* . Οι ακριβείς ορισμοί των `vsize`, `rss`, `rprvt`, `rshrd`, και άλλες σκοτεινές εμφάνιση συντομογραφίες ποικίλλουν από OS σε OS. Οι σελίδες του εγχειριδίου για τους `top`και `ps`τις εντολές θα έχουν κάποιο είδος της περιγραφής, αλλά όλες αυτές οι περιγραφές απλοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό (ή βασίζονται σε μεγάλες εξαφανιστεί εφαρμογές πυρήνα).   

«Μέγεθος Διαδικασία» ως έννοια είναι τρομερά δύσκολο να γίνουν αντιληπτά στη γενική περίπτωση. Απαντήσεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πραγματική εφαρμογή διαχείρισης μνήμης στο λειτουργικό σύστημα, και είναι σπάνια τόσο ικανοποιητικό όσο το καθαρό «μέγεθος διαδικασία» αντίληψη που υπάρχει στο μυαλό των περισσότερων χρηστών (και οι περισσότεροι developers).


Για παράδειγμα, κανένας από αυτούς τους αριθμούς (ούτε, πιθανότατα, οποιοσδήποτε συνδυασμός τους) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σας πω ακριβώς πόσες τέτοιες διαδικασίες μπορεί να τρέξει ταυτόχρονα σε μια δεδομένη ποσότητα της ελεύθερης μνήμης. Αλλά πραγματικά, το καλύτερο στοίχημά σας είναι να έρθει κανείς από το σκοπό αυτό: γιατί θέλετε αυτόν τον αριθμό, και αυτό θα μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για; Δεδομένου ότι οι πληροφορίες, νομίζω ότι θα πάρετε περισσότερες χρήσιμες απαντήσεις. > 
> Ο λόγος είναι ότι υπάρχουν μειονεκτήματα από τη χρήση συμπιεστών EXE. Κυρίως:
> 
> 
> Κατά την εκκίνηση ενός συμπιεσμένου EXE / DLL, όλα του κώδικα αποσυμπιέζεται από την εικόνα δίσκου στη μνήμη σε ένα πέρασμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει αλώνισμα δίσκο, αν το σύστημα είναι χαμηλή μνήμη και αναγκάζεται να αποκτήσετε πρόσβαση στο αρχείο μετάθεσης. Σε αντίθεση, με ασυμπίεστο EXE / DLL, το λειτουργικό σύστημα διαθέτει μνήμη για σελίδες κώδικας για τη ζήτηση (δηλαδή, όταν εκτελούνται).
> 
> 
> Πολλαπλές περιπτώσεις ένα συμπιεσμένο EXE / DLL δημιουργήσετε πολλαπλές παρουσίες του κώδικα στη μνήμη. Εάν έχετε ένα συμπιεσμένο EXE που περιέχει 1 ΜΒ του κώδικα (πριν από τη συμπίεση) και ο χρήστης ξεκινά 5 περιπτώσεις από αυτό, περίπου 4 MB μνήμης σπαταλιέται. Ομοίως, εάν έχετε ένα αρχείο DLL που είναι 1 MB και χρησιμοποιείται από 5 εφαρμογές που εκτελούνται, περίπου 4 MB μνήμης σπαταλιέται. Με ασυμπίεστο EXE / DLL, κωδικός αποθηκεύεται μόνο στη μνήμη μία φορά και μοιράζεται μεταξύ των περιπτώσεων.
> 
> 
> 


<http://www.jrsoftware.org/striprlc.php#execomp> Δεν υπάρχει τίποτα που θα κάνει αυτόματα ό, τι θέλετε.


Ωστόσο, υπάρχει μια ενότητα zipfile python που θα κάνουν αυτό το εύκολο να το κάνουμε. Εδώ είναι πώς να μετακινηθείτε πάνω από τις γραμμές του αρχείου.



```
#!/usr/bin/python

import zipfile
f = zipfile.ZipFile('myfile.zip')

for subfile in f.namelist():
    print subfile
    data = f.read(subfile)
    for line in data.split('\n'):
        print line

```