Т. Ф. Пиленкова бер нисә грек полистарының  (Коринф, Сикион, Мегар, Спарта, Митилена, Самос, Сиракуз) хакимлыҡ режимдарын, улар урынлашҡан ваҡытта социаль-сәйәси хәлде, полис йәмғиәтенең сәйәси үҫешендә ролен тикшерә.  Тикшеренеүсе күрһәткәнсә, күп кенә полистарҙың социаль-иҡтисади үҫешендә һәм уларҙың  дәүләт төҙөлөшөндә  VII—VI быуаттарҙа уртаҡлыҡ күп булған, был һәр полистың та мөһим үзенсәлектәрен  төшөрөп ҡалдырмай.  Хакимлыҡ был дәүләттәрҙә оҡшаш шарттарҙа һәм бер үк сәбәптәр арҡаһында барлыҡҡа килгән. Хакимлыҡты урынлаштырыу был ҡалаларҙың тиҙ үҫеше менән бәйле була. Археология күрһәтеүенсә, Кесе Азияның бер нисә ҡалаһы  һәм Коринф муйыны биләмәләре архаик ваҡытта эллинистик һәм рим осороноң һуңғы булған сиктәренән өс тапҡырға ҙур була. Иҡтисади үҫеш социаль ҡаршылыҡтарҙы юҡҡа сығарыуҙан тыш, киреһенсә, уларҙы тәрәнәйтә һәм киҫкенләштерә.  Яңы аҡсалы аҡһөйәктәр өҫтөнлөк алырға ынтыла, һәм бының сәйәси һөҙөмтәһе булып  хакимлыҡты ҡолатыу  һәм уны олигархия менән алмаштырыу тора.