— Радик, улым, тыңла инде, мин бит атайың тураһында шиғыр яҙҙым! – тигәс кенә, миңә эйәреп, аш бүлмәһенә сығып ултырғысҡа ултырҙы ла йоҡоло күҙҙәре менән һораулы ҡарашын ташланы. Уның ултырған көйө йоҡлағанын күреп көлөп ебәргәйнем, уйыма килгән шиғырым әллә ҡайҙа осто ла китте! “Радик, мин шиғырымды оноттом! – тинем дә, йыуатып, – һис шикһеҙ иҫемә килеп төшәсәк ул!” – тип уны кире урындыҡҡа оҙаттым.