Аҙаҡ * 1270 йылда Мәнгү-Тимер хан идара иткән дәүерҙә барлыҡҡа илгән, ҡала тиҙ үҫкән, үҫешкән һәм XIV быуат башына донъяның иң ҙур ҡалаларының береһенә (һәр хәлдә, Лондондан кәм булмаған), Алтын Урҙаның сәйәси, административ һәм һөнәрселек үҙәгенә әйләнгән. Аҙаҡтың Донға яҡын ерендә генуя һәм венеция сауҙагәрҙәре сауҙа ҡәлғәһенә нигеҙ һалған. Боронғо замандарҙа, грек сауҙа ҡалаһы Танаис булғанын иҫтәренә төшөрөп, уны итальян манерына – Тана тип атағандар. Аҙаҡ (Тана) аша Көнбайыш Европа илдәренән Фарсыстанға, Һиндостанға, Ҡытайға Бөйөк Ебәк юлы үткән. Европаға Тана аша көнсығыш илдәренән һөнәрселек эшләнмәләре (изделие), ебәк, тәмләткестәр еткерелгән. Мәскәүҙән һәм Алтын Урҙа ҡалаларынан Византия баш ҡалаһы Константинополгә илткән юлда Аҙаҡ (Тана) сығанаҡ пункт булып торған. Был юлдан рус тауарҙары: ҡиммәтле тиреләр, бойҙай, урман, етен, бал, сало һәм Алтын Урҙа тауарҙары  (дон һәм иҙел балығы, малсылыҡ продуктылары) - көнбайыш илдәренә барып еткән. Аҙаҡта (Тана) ҡол һатыу буйынса ҙур баҙары һәм ул ҙур һөнәрселек үҙәге булған.