Һуземде башлар алдынан утенесем белдерәм Кемдер мине ихлас тыңлар,кемдер ҡул hелтәр беләм Тирә-яҡҡа,йәмәғәткә-ихтибарлы булығыз, Ҡылыр алдынан уйлағыз-Алланан hез ҡурҡығыз! Ағыла,уйзарым ағыла Ниҙәр булыр тағыла? Донъя яңылыш Юл ала, Ярзам ит беҙгә Аллам!!! Бөтә Донъяны яңғратып мин оран hалырға әҙер, Аҡсанан бутән нәмәгә куптән ботто Инде ҡәзер. Барлыҡ тереклектен теле осонда хәҙер Шундай замана етте,етте шундай дәүер! Урам буйлап атлап киләм,ике ҡулда кәҫәлә, Алда барган икәүҙән шундай hүҙҙәр ишетелә. Миндә бар «төйөлгәндәр» киттек әҙерәк йыраҡҡа, Шунда имеш икәулэп барып ҡайтырбыз «йыраҡҡа»! Аҙ түгел бөгөн ундайҙар-маҡсатhыҙ йәшәгәндәр, Ләззәт эҙләп был ғумерҙән аҙак инде үкенәләр. Тик үткәндәр кире ҡайтмай-быны улар аңлайҙар, Шунлыҡтандыр ҡылыҡтарын бәлки ташлай алмайҙар. Куҙенде ас тереклек, ҡаты йоҡоңдан уян! Үлмәгәнбеҙ бит әле-йөрәгем менән тоям! Бар әле беҙҙә көс мәғнәhеҙлектэн боролорға! Яңы урҙәргә ынтылып-Яны тормош ҡорорга!!! Беҙҙен сәғәттэр туҡтаhа ла-ваҡыт китеп барыр, Кешелек төҙәлмәhә ғонахтар артҡандан артыр. Ҙур таланттыр ямандан яҡшыны айыра белеү, Донъяла ниҙәр барғанын-айыҡ аң менән күреү! Ботә ерҙә hуғыш,фажиғә,бәлә-ҡаза, Йөрәк әрнеүҙән мин әҙер яҙырға Аллаға ғариза! Тик улайтмам, ҡурҡытмайым,киләсәккә ышанам, Яҡты тандар атҡан hайын ҡыуанамда-шатланам! Теге икәүҙе hорарhығыҙ: «Ҡайҙа-тиеп-Улар хәҙер?» Гәзиттә уҡыным кисә:уларға ҡаҙғандар ҡәбер. Куреп Кеше хатаhын,hеҙ курмәгеҙ ҡабатлай, Иблис hәм шайтандар Бер кемде лә аямай! Уйлаған уйҙарымдың ошо Бер олошо булыр, Көндән-көн башымда яңынан-яңылары тыуыр! Һау булығыҙ әлегә бөтә алмайым әйтеп телдәр тала, Ә hезгә кешелек уянып күҙ асырға ҡала!