Ләкин мөселманнар гел үз эшен генә карап, шул тормыш вак-төякләре белән генә мәш килеп, һаман бакчасында гына казынып, мәчетенә кереп, башын сәҗдәгә куя алмаса, бу вакытта, кардәшләр, сезнең белән без кем булабыз?