Алыҫ дәүерҙәрҙә йырҙарға хәҙер талап ителгән идеаль художество бурыстары ҡуйылмаған. Боронғо заманда иң мөһиме — йола, йыр уға ғына хеҙмәт иткән; ваҡыт үтеү менән генә эстетик элемент беренсе планға сыҡҡан, һәм йыр художество әҫәренә әүерелгән. Йола йырҙың эске йөкмәткеһенә лә, формаһына ла йоғонто яһаған. Уларҙың йөкмәткеһе дини булған, ниндәйҙер хәл-ваҡиға айҡанлы башҡарылған. Тәүтормош йәмғиәтенең изге һаналған гимндары, мәҫәлән, ике-өс кенә фразанан торған; улар туҡтауһыҙ ҡабатланған һәм ябай ғына итеп башҡарылған. Ғәҙәттә күмәкләп, хор менән башҡарғандар.