Римда  беҙҙең эраның VI быуатында йырсылар  мәктәбе () асылғандан алып, күп быуаттар дауамында Көнбайыш Европала профессиональ музыка үҫеше  католик сиркәү   тирәһендә бара. Регенттар, йырсылар, композиторҙар кеүек профессиональ музыканттарҙың фекере  католицизм эстетикаһы йоғонтоһо аҫтында, дин хеҙмәте музыкаһы менән тығыҙ бәйләнештә формалаша. Был өлкәлә хор яңғырашы фанилыҡтан айырылған юғары рух кәйефен биреү өсөн иң камил сара итеп ҡарала. «Хор жанрҙарының ҡәтғи полифоник тәртибе, — тип яҙа В. Конен, — хаосҡа һәм импровизациялауға урын ҡалдырмай, ә яңғыҙ йырлау һис шикһеҙ уларҙы эйәртер ине». Яңырыу осоронда ла католик сиркәү  музыкаль профессионализмдың төп үҙәге булып ҡала; сиркәү музыкаһының йоғонтоһо мадригал кеүек ныҡ фани жанрҙа ла сағыла: яуапһыҙ мөхәббәткә йәки фажиғәле һөйөүгә арналған лирик, йыш ҡына интим төҫтәге текстарға яҙылған  мадригалдар  XVI быуатта хор өсөн яҙылған  полифоник (ғәҙәттә 4-5 тауышлы) әҫәр була.