Ҡөръән уҡый башлағанда «Әғүҙү билләәһи минәш-шәйтаанир-раджиим», тип әйтеү тейеш. Мөмкинлек булғанда Ҡөръәнде ҡиблаға йүнәлеп уҡыу сауаплыраҡ. Табында иһә йәмәғәткә ҡарап ултырып уҡыла. Ҡөръән уҡылған урынға Аллаһы Тәғәләнең рәхмәт фәрештәләре килеп, уҡыусыға ла, тыңлаусыларға ла хәйер доға ҡылып торалар. Ҡөръән уҡыу тамамланғас, фәрештәләрҙең һәм беҙҙең ҡылған доғаларыбыҙ тура килһә, уларҙың ҡабул булыуына өмөт бар. Әгәр ҙә инде изге Китап уҡылған ерҙә кешеләр, тейешле кейемдә булмаһалар, фәрештәләр килмәй икән. Шуға күрә доғабыҙҙың ҡабул булыуына шөбһә тыуа. Шуның өсөн Ҡөръән уҡыусы кеше ҡатын-ҡыҙҙарға яулыҡ ябынырға, оҙон еңле күлдәк кейергә, иҙеүҙәрен, балтырҙарын ҡапларға тәҡдим итһә, үпкәләргә ярамай. Сөнки табын әҙерләп, Ҡөръән уҡытыуҙың сауабы ошо сәбәптәр арҡаһында ғына, бик күпкә кәм булырға, йәки бөтөнләй булмауы ла ихтимал. Тимәк, тейешле кейем менән булған кешеләргә уҡылған Ҡөръән сүрә-аяттары бәрәкәтте арттыра һәм ауырыуҙарына шифа була. Аллаһ Раббыбыҙ Ҡөръәндә («Бәни Исраил» сүрәһе, 82-се аят): «Үә нүнәззилү минәл Ҡуръәәни мәә һүүә шифәәәәүүүә рахмәтуллил мүьминиин. Үә ләә йәзидүз заалимиинә илләә хасәәра», йәғни: «Аллаһы Тәғәләне таныусы, мөьминдәр Ҡөръән аяттарынан шифа табалар, Аллаһы Тәғәләгә ҡарышыусыларҙың хәсрәте артыр», — тип белдерҙе.