И. ижады үҫешендә метафоралыҡтың , төҫтәр символлығының , предмет һәм фигуратив формаларҙың үҙенсәлекле тәьҫирлелегенең көсәйә барыуы күҙәтелә : натюрморттар ( “ Алһыу төҫ менән натюрморт ” ) , портреттар ( “ Ҡатын-ҡыҙ портреты ” ) , тематик композициялар ( “ Гефсиман төнө ” , бөтәһе лә — 1998 ) , сериялар ( “ Урыҫ халыҡ галлюцинациялары ” , “ Фрагмент ” ; икеһе лә — 90-сы йй. аҙағында ) .