– Йөрәк эшегеҙҙе белмәйем дә, аңламайым да… Сәйҙә, – Мәлифә инәй, эйелә биреп, бышылдау­ға күсте. – Ир менән ҡатын бергә йәшәп алып китһә, мөхәббәте аҙаҡтан үҙенән-үҙе килә ул. Бына мин әйтте тиер­һең. Берүк бәхетеңде аша атлама. Азаматтай аҫыл ир бүтән осрамаҫ, – тип һаман ныҡышты. Сығып барышлай өҫтәп ҡуйҙы: