Уның драмаларын ғәҙәттә неоклассицизм трагедияһына индерәләр; Уларҙа жанрҙың традицион ҡануны - биш шаршау, урын һәм ваҡыт берлеге (йәғни пьесалағы ваҡиғалар бер көн эсендә бер урында бара) ҡануны күҙәтелә.