1654 йылда Киевтың Рәсәй дәүләтенә ҡушылыуы менән, Златоверх монастыры үҙенең өлкәләрендә булған һәм Речь Посполитайҙа тороп ҡалған биләмәләренең күп өлөшөнән яҙа; уның байы гетмандар ҙа,  казак старшиналары ла Украинаның һул ярындағы ҙур ғына ерҙәрҙе мул итеп бүлеп бирәләр. Һатып алыу юлы менән,  монастырь күп кенә ерҙәргә хужа була. 1800 йылда Златоглав монастыры Киев епархияһының  чигирин епископтарының, викариевтарының килер урыны итеп билдәләнә. XVII-XVIII быуаттарҙа барокко стилендә тулыһынса  үҙгәртеп ҡорғандан һуң, монголдарға тиклемге сиркәү  төп ғибәҙәтхана бинаһының ярты өлөшөн тәшкил итә; унан михрап (алтарь) абсидтары, диуарҙың бер өлөшө һәм төп көмбәҙ һаҡлап ҡалдырыла. Боронғо мозаикалар XIX быуаттан алып тикшеренеүселәр тарафынан өйрәнелә, ә 1888 йылда боронғо фрескалар таҙартыла һәм өлөшләтә тергеҙелә.