Әсәһенең ҡасандыр үҙен кәмһеткән кейәүен ҙур ҡунаҡ кеүек ҡабул итеүенә аптырай Мәрзиә. “Иреш-талаш, йәберләү, ләстит тамам ялҡытты. Быйылғы Яңы йылды иремдең ғаилә дуҫы һәм уның ҡатыны менән ҡаршыларға теләгәйнек, был уйыбыҙ ҙа килеп сыҡманы. Ҡәйнәм “Яңы йыл – ғаилә байрамы. Ҡайҙа йыйындығыҙ?” тип юлыбыҙға арҡыры төштө. Ә ирем бер нимә лә өндәшмәне. Уның үҙенә аҡса кәрәккәндә генә мине иҫкә төшөрөүенә күнеп бөткәйнем инде, – ти ҡатын. – Күптән түгел йөклө икәнемде белдем. Был хаҡта иремдән бер кемгә лә һөйләмәҫкә, өнәп еткермәҫтәр, тип үтенгәйнем дә, ул йәнә әсәһенә, апаһына “һайрап” өлгөргән. Иремдең әсәһе “Ҡыҙҙың балаларын ғына яратырға мөмкин, килендеке – кеше балаһы ул”, тип тамам аптыратты.