Сиңерткә сырылдағы һымаҡ, йәйҙең дә ғүмере ҡыҫҡа. Оҙаҡламай бакуйҙарҙағы бесән кибеп йыйылды, күбәләргә, унан кәбәндәргә һалынды. Бер кисте Хөснулла туп һуғып йөрөгән йәш-елкенсәкте саҡырҙы ла тегеләрҙән соҡор ҡаҙҙырып, бағаналарын ултыртып ҡуйҙы. Ә иртәгәһенә түҙмәне, көтөү менән тороп, йәнә Карыташҡа юлланды. Бесәнде кәбәнгә ултыртайым да барырмын, тип ҡалды оҫта.