Әбү Һөрәйрә (Аллаһ Тәғәлә унан риза булһын) риүәйәт ҡылған: «Рәсүлуллаһ ғәләйһиссәләм беҙҙе намаҙ уҡырға өйрәткәндә: «Имамдан уҙмағыҙ! Ул тәкбир әйткәндә, һеҙ ҙә әйтегеҙ. Ул: «...юлдан яҙғандар...юлына төшөрмә (үә ләд дааллин) тип уҡығас, «әмииин», — тип әйтегеҙ. Имам рөкүғ ҡылғанда, һеҙ ҙә рөкүғкә бөгөлөгөҙ. Ул: «Аллаһ Тәғәлә Үҙен маҡтаған кешенең маҡтауын ишетә /Сәмиғәллаһү лимән хәмидәһ/», — тигәс, «Әй, Раббыбыҙ! Барса маҡтау Һиңә генә /Раббәнә ләкәл-хәмде/», — тип әйтегеҙ тине.