XIII быуатта монголдар баҫып алғандан һуң, Урта Азия халҡы составына төрки ҡәбиләләренең яңы тулҡыны ҡушыла. Был осорҙа Урта азия ике йылға араһындағы оазистарҙа түбәндәге ырыу һәм ҡәбиләләр: ҡыпсаҡ, найман, хытаивать, хытай, кунграт, манғыт һ. б төпләнә.[11] Монгол ырыуыҙары, шул иҫәптән сыңғыҙлылар ҙа, төркиләшә. Сығатай улусы хакимы Кебек хан тураһында мәғлүмәт килтереп (1318—1326), ғәрәп сәйәхәтсеһе Ибн Баттута уның төрки телдә һөйләшкәне тураһында мәғлүмәт килтерә: Батша (Кебек хан) ғәжәпләнеп, былай тине: «Йахши», төрки һүҙе «яҡшы»[12]. Был мәғлүмәт: Сағатай улусы сыңғыҙлыларының XIV быуат башында төрки теленең урындағы ҡарлуҡ вариантына күсеүе тураһында һөйләй.