Кәбир ғәҙел йәмғиәт тураһында хыяллана, бындай йәмғиәттә донъяуи шөһрәт артынан ҡыумағандар, башҡаларҙы үҙҙәренә тиң күргәндәр, үҙенең тормош бурыстарына тоғро ҡалғандар ғына ләззәт алыуға өлгәшә. Бындай йәмғиәттең нигеҙен бхакти (Аллаға һөйөү) генә түгел, ә шулай уҡ прем да (кешеләрҙең бер-береһен яратыуҙары) тәшкил итә. Аллаһ һәр кешенең йөрәгендә булырға тейеш, Аллаға һөйөү аша, йөрәктә кешеләргә лә һөй тыуырға тейеш.