Әгәр шунда ат еккән санала билдәһеҙ бер юлсы беҙҙе ҡыуып етмәһә, моғайын, бөгөн ошо юлдарҙы яҙып ултыра алмаҫ инем. Йәш кенә, әсәйемдең ул кешенең исемен һорарға ла ҡыйыулығы етмәй, гел шуның өсөн үкенә торғайны. Юлсы беҙҙе ултыртып ала. Түбәгә килеп еткәс: “Таныштарың бармы һуң, мин ары бармайым бит,” – ти. Бер кеше булмаһа ла әсәйем: “Эйе, бар,” – тигән була.