Ф.Ә.Исхаҡова фәнни гипотезаға художестволы форма бирә һәм уны образдарҙа сағылдыра : “ Кеше — күсермә ” романы , “ Таң алдынан ҡайтырмын ” повесы , “ Бүрегә һунар ” ( бөтәһе лә — 1996 ) , “ Тере таш ” ( 2003 ) һ.б. хикәйәләре . А.Ш.Мағазовтың “ Эҙләр инем , эҙең юҡ ” ( 1990 ) повесында хәҙерге заман ваҡиғалары киләсәк менән матур итеп үрелә ; геройҙарҙың үҙ-ара мөнәсәбәттәренә эскерһеҙлек , дөрөҫлөккә ынтылыш хас .