Шуға күрә лә Бәйғәмбәребеҙ (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) ваҡытында үҫкән балалар зирәклектең, гүзәл әхлаҡтың бөтөнләй икенсе нигеҙендә тәрбиәләнгән. Түбәндәге ваҡиға быға миҫал булып тора: «Бер ваҡыт Бәйғәмбәргә (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) эсергә һыу алып килгәндәр. Ул һыуҙы бер аҙ эскән. Был ваҡытта уның уң яғында сабый бала, ә һул яғында бер нисә оло кеше ултырған. Әфәндебеҙ (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) яғымлы итеп балаға: „Рөхсәт итһәң, мин һыуҙы иң тәүҙә оло кешеләргә бирәм“, — тип өндәшкән. Быға яуап итеп бала көтөлмәгәнсә, шул уҡ ваҡытта лайыҡлы һәм маҡтаулы яуап биргән: „Әфәндем! Мин Һеҙҙең ҡулдан алғанды бер кемгә лә бирмәйем!“. Бәйғәмбәребеҙ (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) үҙенең ҡулдары менән һауытты балаға биргән.