Мәҙинәләрҙән яңы дингә күскәндәр араһында исем өсөн генә һаналғандары, икеле-микелеләре, хатта йәшертен мәжүси динен тотҡандары, һаман боттарға табынғандары шаҡтай ине. Быларҙың ҡаҙғәжит ырыуынан Ғабдулла ибн Өббә исемле үҙҙәренә бик абруйлы бай башлыҡтары бар. Ҡарамаҡҡа был зат һәм ярандары Мөхәммәт пәйғәмбәргә яҡшы ҡараған кеүек, мәсеткә даими йөрөйҙәр, бар йолаларҙы теүәл үтәйҙәр төҫлө. Ләкин юҡ-юҡ та Ғабдулла ибн Өббәнең үҙ ҡуштандары менән аҫтан ут йөрөткәнен дә тойорға мөмкин ине. Был зат бик байып, Мәҙинәнең башлығы — шәһрияры булырға ниәтләнеп йөрөгәнендә генә Мөхәммәт рәсүлдең үҙ мөһәжирҙәре менән Мәҙинәгә һижрәте бының уй-хыялдарына кәртә булып ятты, буғай. Ул үҙен өҫтөн сығарыр өсөн ялағайланырға, баш әнсар итеп күрһәтергә мәжбүр булды. Үҙе яҡлылар араһында мөһәжирҙәргә ҡарата ҡотҡо таратты, төрлөсә һөскөттө. Ундайҙарҙан ни мөрәүәт. Шуға быларҙың яйлап монафиҡ- тар тигән яманат исеме сыҡты. Әнсарҙар уларҙың ике йөҙлөлөгөн, монафиҡлығын асып бирҙе. Ике ҡиблаға боролғандарҙың иманы булмаҫ. Үҙҙәренә ышаныс, өмөт төкәнде. Былар барыһы Мөхәммәт, мөһәжирҙәре өсөн өҫтәмә яңы ауырлыҡтар, исламдың нығытыу юлында яңы кәртәләр торғоҙа ине.