С.т. синтаксисы зат мәғәнәһен белдергән хәбәрлектең суффиксы булмауы : “ эпир студентсем ” ( беҙ студенттар ) ; хәбәр алдынан әйтелгәндәрҙең мәғәнәүи үҙәген ҡуйыу менән характерлана : “ пичче ыран яла каять ” ( өлкән ағай иртәгә бара ауылға ) , “ пичче яла ыран каять ” ( өлкән ағай ауылға бара иртәгә ) һ.б. Яҙыуы кириллица нигеҙендә башҡарыла .