Фәнни карьераһы башында Шрёдингер күп теоретик һәм эксперименталь тикшеренеүҙәр менән шөғөлләнә, был уның уҡытыусыһы Франц Экснер мәнфәғәтенә тап килә — электротехника, атмосфера электричествоһы һәм радиоактивлыҡ, диэлектрика үҙенсәлектәрен өйрәнә. Шул уҡ ваҡытта йәш ғалим классик механиканың теоретик проблемаларын, тирбәлеүҙәр теорияһын, броун хәрәкәте теорияһын, математик статистиканы әүҙем өйрәнә. 1912 йылда «Электр энергияһы һәм магнетизм тураһында белешмә»һен (Handbuch der Elektrizität und des Magnetismus) төҙөүселәре үтенесе буйынса «Дилектрика» тигән ҙур мәҡәләһен яҙа, был уның фәнни донъялағы хеҙмәтен таныуын дәлилләй. Шул уҡ йылда Шрёдингер радиоактив матдәләренең бейеклек таралыу ихтималлығына теоретик баһа бирә, был атмосфераның күҙәтелгән радиоактивлығын аңлатыу өсөн кәрәк була, ә 1913 йылдың авгусында Зеехамда Виктор Франц Гесстың атмосфераның үлсәмле ионлашыуын аңлатыу өсөн тарҡалыу продукттарының етерлек концентрацияһы булмауы тураһындағы ҡайһы бер һығымталарын раҫлап, тейешле эксперименталь үлсәүҙәр яһай. Был хеҙмәте өсөн Шрёдингер 1920 йылда Австрия Фәндәр академияһының Хайтингер (Haitinger-Preis) премияһына лайыҡ була. 1914 йылда йәш ғалим үткәргән башҡа эксперименталь тикшеренеүҙәре араһында газ ҡыуыҡсаларында капилляр баҫым формулаһы тикшерелә һәм металл өҫтөнә гамма нурҙары төшкәндә барлыҡҡа килгән йомшаҡ бета-нурланыш үҙенсәлектәре тикшерелә. Һуңғы эштәрен ул дуҫы тәжрибәсе Фриц Кольрауш (нем. Karl Wilhelm Friedrich Kohlrausch) менән башҡара. 1919 йылда Шрёдингер һуңғы физик экспериментын үткәрә (бер-береһенә ҙур мөйөш яһап бүленеп сыҡҡан нурҙарҙың ярашҡанлығын өйрәнеү) һәм артабан теоретик тикшеренеүҙәргә иғтибарын йүнәлтә.