XX быуаттың икенсе яртыһынан башлап дифференциаль топология үҫешеү менән анализға яңы йүнәлеш — «глобаль анализ»[⇨] исеме алған төрлөлөктәрҙә анализ ҡушыла, ул ысынында алдараҡ, 1920-се йылдарҙа Морс теорияһы сиктәрендә вариацион иҫәпләмәнең дөйөмләштерелеүе кеүек (Морс тарафынан «бөтөндә вариацион иҫәпләмә» тип аталған, ингл. variation calculus in large) барлыҡҡа килә. Был йүнәлешкә динамик системаларҙың бифуркациялар теорияһы үҫешенә (Андронов) төҙөлгән, 1970-се йылдарҙа Зиман һәм Арнольдтың хеҙмәттәрендә үҫеш алған үҙенсәлеклектәр теорияһы (Уитни, 1955 йыл) һәм катастрофалар теорияһы (Том, 1959 йыл һәм Мазер[en], 1965 йыл) кеүек йүнәлештәрҙе индерәләр.