Кәбир шиғырҙарында ҡабатланып килеүсе төп мотивтарҙың береһе — кешенең әхлаҡи яҡтан камиллашыуы, был иһә, үҙ сиратында, ғүмүми донъяны яҡшы яҡҡа үҙгәртергә тейеш. Ихлас күңелдән инаныу дини ғөрөф-ғәҙәттәрҙе һәм ҡанундарҙы үтәүҙә генә түгел, ә, бәлки, «йөрәктәрҙе таҙа тотоуҙа».