Әгәр барокко стилен Иезуиттар Ордены төҙөгән рим ҡоролмаларынан иҫәпләһәң[118], Рубенс был тарихи стилгә ҡарағанлығы хаҡында 1620 йылда иғлан итә. Был йылда ул Изге Игнатий иезуиттар сиркәүе (хәҙер изге Карл Барромео сиркәүе) фасадын һәм уның эске биҙәүен эшләргә заказ ҡабул итә. Заказ масштабтары буйынса ғәйәт ҙур һәм уны тәғәйен үтәү ваҡыты бик ҡыҫҡа була: контрактҡа 1620 йылдың 20 мартында ҡул ҡуйыла, ә шул уҡ йылдың аҙағында эш тапшырыла. Рубенс Микеланджело һәм Бернини араһында үҙ дәүеренең рәссамы булып тора һәм үҙенең эшендә һынлы сәнғәт, скульптура һәм архитектураны берләштерә ала. Рубенс оҫтаханаһында был эште башҡарыу өсөн 39 картина, эске биҙәү һәм фасад скульптуралары һыҙмалары һәм моделдәре эшләнә. 1718 йылдың июлендә сиркәү яна, рәссам һынлы сәнғәтенең эҙе лә ҡалмай, бары тик Рубенс оҫтаханаһындағы яҡынса эскиздар ғына һаҡланып ҡала. 39 картинаны иезуиттарҙың айырым яҙҙырыуының маҡсаты булып Рубенсҡа «Фәҡирҙәр библияһы»н яҙҙырырға заказ биреү тора: унда яңы ғәһед һәм иҫке ғәһед сюжеттарының сиратлашып тормошҡа ашырылыуы һәм шулай уҡ рәссам тарафынан фигураларҙы һәм композицияны сиркәүгә килеүселәр яҡшы күренерлек итеп эшләү планлаштырылған була. Фасад скульптуралары ла Рубенс моделдәре буйынса яһала. Рубенстың идеяһы булып фасадты өс өлөшкә бүлеп эшләү тора, уның кимәлдәре волюталар менән берләштерелгән, был римдың Иль Джезу сиркәүен хәтерләтә. Фасадтың аҡ мәрмәрҙән төҙөлөүе ергә төшкән Күк Иерусалимының символы булып тора[119].