XVIII быуаттың аҙағына тиклем ҡала халҡының үҙәкләштерелгән дауаханаһы булмай, сөнки уға ҙур ихтыяж да, шулай уҡ ҡалала табиптар ҙа булмай. Екатерина II хакимлығы йылдарында медицина мәсьәләләре буйынса байтаҡ указдар сыға һәм бөтә губерналарҙа ла Йәмәғәтселек ҡарау приказдары барлыҡҡа килә. Улар ҡалаларҙың төрлө ауырыуҙарын дауалау һәм һәр төрлө мәрхәмәтлек ойошмалары менән етәкселек итергә тейеш була. 1825 йылда отставкалағы полковник Соломон Михайлович Мартыновтан дауахана комплексын урынлаштырыу өсөн ҡала усадьбаһы ере менән бергә һатып алына (1774-1839). Был усадьба тотош кварталдың күпселек өлөшөн (хәҙерге Нестеров, Минин, Семашко һәм Үрге Волга яр буйы) биләгән була. Шуға күрә бында төҙөлгән дауахана һәм ҡаланың Семашко урамы Мартынов исемен ала. 1834-1838 йылдарҙа бында архитектор Ефимов проекты буйынса, уның ҡарауы аҫтында дауахананың төп корпусы төҙөлә. XIХ быуат уртаһында бөтөн дауаханаһы комплексы барлыҡҡа килә, ул айырым торған бер нисә ағас һәм таш йорттарҙан тора. Йорттар киң емеш-еләк баҡсаһы һәм ҙур булмаған йәшелсә баҡсаһы менән берләштерелгән була.