Сибәрлеге, күк көмбәҙе кеүек зәңгәр күҙҙәре бер ҡарағанда уҡ егеттәрҙең күңелен ялмап ала торған ҡыҙ ине ул йәш сағында. Былай ҙа нескә билен һыҡтырып күлдәк билғауы менән тағы ла быуып бәйләп ҡуя ине ул. «Эй, бынауҙың биле, бал ҡортоноҡолай нескә, тамағына ашамайҙыр был бала», – тип ололар ҙа һоҡланыуҙарын йәшерә алмай торғайны. Әсәһе ҡыҙын сит күҙҙәрҙән шул тиклем ҡыҙғана ине. «Яман күҙҙәр баламды урап үтһен, әпсен-төпсөн», – тип өшкөрөп сығарып ебәрер булды урамға.