1598 йылда Рубенс Антверпендың Изге Лука гильдияһына ирекле оҫта итеп ҡабул ителә, әммә үҙе Вениустың оҫтаханаһында ҡала, үҙ студияһын асмай. Әммә шулай ҙа ул үҙенә уҡыусылар ҡабул итеү хоҡуғын ала. Рубенстың беренсе уҡыусыһы көмөш биҙәүестәр эшләү оҫтаһының улы Деодато дель Монте була[43]. Рубенстың был осорҙа төшөргән эштәре бик әҙ һаҡланған. Документтарҙа һәм хаттарҙа уның бер нисә эше телгә алына, бер нисә картинаһы әсәһенең өйөндә һаҡлана, һәм Мария Рубенс улының был эштәре менән сикһеҙ ныҡ ғорурлана. Был йылдарҙа Рубенс тарафынан төшөрөлгән һәм уның ҡултамғаһы торған берҙән-бер эш — ҡара костюм кейгән йәш ғалим портреты. Был портрет бит төҙөлөшөн яҡшы моделләү менән кешенең иғтибарын йәлеп итә. Ул ҡулындағы үлсәү ҡоралдары тәнҡитселәргә ғалимды географ йәки архитектор тип атарға мөмкинлек бирә. Был портрет Рубенстың үҙ заманындағы ван Эйк нигеҙ һалған иҫке голланд мәктәбенә һис шикһеҙ яҡын тороуын раҫлай. Ч. Веджвуд әйтеүенсә, «Рубенс яҡшы рәссам, ләкин ван Дейкка оҡшаған вундеркинд түгел». Рубенсҡа үҙ эшенең оҫтаһы булыу өсөн эле уҡырға ла уҡырға кәрәк була. Шәп уҡытыусыларҙы ул бары тик ағаһы Филипп йәшәгән Италияла ғына таба ала. Уҡыусыһы Деодато дель Монте менән ул Италияға китергә ниәтләй.[44]. 1600 йылдың 8 майында Антверпен бургомистры ҡулынан Рубенс үҙенең аҡылы камил булғанлығы һәм Антверпенда эпидемиялар булмауы тураһында документ ала һәм Италияға юллана[32].