Повестағы ваҡиғалар көҙ көнө кенәз Приклонскийҙың өйөндә бара. Маруся Приклонская, бар мәлдә лә әсәһен хөрмәт итеүсе һәм тыңлаусы, намыҫлы һәм тәрбиәле ҡыҙ, уның атаһы вафат була. Маруся хатта үҙенең бар ваҡытын эскегә, күңел асыуға, йыуаныс алыуға сарыф иткән, мәғәнәһеҙ тормош рәүеше алып барған ағаһы Егорушканы ла ярата. Егорушканың тормошо насар бәйләнештәр менән сырмалған. Княгиня Приклонская улына үҙ тырышлығы менән бына тигән доктор булып киткән үҙҙәренең крепостной крәҫтиәне Топорковты өлгө итеп ҡуя. Әммә Егорҙы был өгөттәр ҡыҙыҡһындырмай тиерлек.