Совет осоро һуңындағы йылдарҙа тарихсыларҙың Крәҫтиән һуғышына ҡыҙыҡһыныуы кәмей, Пугачёвтың һәм уның көрәштәштәрен баһалау диапазоны күпкә киңәйә. Яңы эштәр араһында — М. Д. Курмачёваның «Города Урала и Поволжья в крестьянской войне 1773—1775 гг.» (1991), Н. А. Миненконың «Татары Урала и пугачёвщина» (1999), И. М. Гвоздикованың «Салават Юлаев: Исследование документальных источников» (1982), «Башкортостан накануне и в годы Крестьянской войны под предводительством Е. И. Пугачёва» (1999), С. У. Таймаҫовтың «Восстание 1773—1774 гг в Башкортостане» (2000), Е. Н. Трефиловтың «Пугачёв» (2015). Крәҫтиән һуғышы тарихында әле өйрәнелмәгән темалары бихисап.Һамар тарихсыһы Ю. Н. Смирнов фекеренсә: «Власть органдарының үҙгәртеп ҡоролоуы һәм ихтилал райондарында урындағы үҙ-идара роле аҙ өйрәнелгән. Аҙағына тиклем хәрәкәттең сәйәси идеалдары асыҡланмаған, уларҙың барлығы ла шик тыуҙыра. Тиҫтә йылдар дауамындағы ихтилалсылар лагерына айырата иғтибар ысынбарлыҡта өҙөлгән булып сыға, һәм шуға күрә хөкүмәт лагерының өйрәнеү традицияһы ла тергеҙеүҙе талап итә». Әһәмиәт баһаһы ла, ваҡиғаларҙың да билдәләмәләре — бола, ихтилал, Крәҫтиән һуғышы?- күп бәхәстәр тыуҙыра. В. Я. Маулдең фекеренсә, ихтилалды өйрәнеүҙә заманса ҡараш өсөн ваҡиғаларҙың тергеҙелеүе һәм шәхестәрҙең исемдәрен билдәләү мөһим түгел, ә Пугачёвщинаны «эстән» аңлау һәм күреү мөһим, ул ваҡытта йәшәүселәрҙең үҙ-үҙен тотошо, кисерештәре һәм ваҡиғаларҙы зиһенгә алыуы мөһим.