– Ысынлап та, күптәр мине Аҡбай роле менән иҫтәренә төшөрә. Туфан Миңнул­линдың “Ауыл эте Аҡбай” заманында бик популяр спектакль булды. Ҡайҙа ғына сығыш яһаһаҡ та, шығырым тулы залдар йыйылды, балалар ғына түгел, ололар ҙа яратып ҡараны. Аҙаҡ уның икенсе, “Аҡбай ниңә күңел­һеҙ?” тигән өлөшөн дә сәхнәгә сығарҙыҡ. Фирҙәүес Харисова телевидение өсөн “Тәмлетамаҡ менән Аҡбай мажаралары” тип исемләнгән телеспектакль ҡуйҙы. Балалар­ҙың тормошо ла, тормошҡа ҡарашы ла бөтөнләй икенсе төрлө. Улар өсөн уйнау өлкәндәргә ҡарағанда күпкә ауырыраҡ. Был мин асҡан ҡанун, дәлил түгел, быуын-быуынға күскән театр фәлсәфәһе. Сөнки улар алдауҙы, яһалмалыҡты ҡабул итмәй. Ихласлығың менән ышандыра алмайһың икән, улар тамаша дауамында битараф йөҙ менән һағыҙ сәйнәп, ашанып, һөйләшеп ултырасаҡ. Ә инде һинең уйыныңдың ихлас икәненә ышанһа, улар геройың менән бергә уйнай, ярһый, ҡайғыра, көлә. Телевидениелағы тәүге сығышым да (1983 йылда) балалар өсөн булды. Мәғәфүр Хисмәтуллиндың ҡатыны Сөйөмбикә апай тапшырыуҙарында әкиәттәр уҡый торғайны. Мине ул ошо тапшырыуға әкиәттә уйнарға саҡырҙы.