Һис шикһеҙ, кешегә күңелләнеү (эйфория), йоҡоға талдырыу, алдаҡ йылытыу үҙенсәлектәре һ. б. сифаттары алкоголде эсеүгә сәбәп булып тора. Алкоголизм этиологияһын күп төрлө ҡараш бар. Мәҫәлән, W Sudduth (1977) этанолдың ашҡаҙан-эсәк трактына йоғонтоһо сир үҫешенең нигеҙен тәшкил итә тип иҫәпләй. Уның теорияһы буйынса, этанол, файҙалы матдәләрҙе һеңдереүҙе тоҡарлап, токсиндарҙы һеңдереүҙе көсәйтә. Яйлап токсиндар күберәк була бара, һәм был осраҡта этанол берҙән-бер антибактериаль һәм нейроблоклау агенты булып ҡала. Ул ваҡытлыса хәлде яҡшырта һәм «компульсив әүәҫлекте» билдәләй һәм сығыу юлын тарайтҡан йомоҡ ҡулса барлыҡҡа килә. Пятницкая: «Алкоголизмдың неврологик һәм генетик симптоматикаһын тап шул токсик боҙоҡ түңәрәк аңлата ла инде» тип яҙа.