XVIII быуат аҙағында ҡалала 3,5 мең халыҡ йәшәгән. 1792 йылда бында Тарговицкая конфедерацияһы етәкселәренең резиденцияһы булған. 1795 йылда  Речь Посполитаяны өсөнсө тапҡыр бүлеү һөҙөмтәһендә Брест-Литовск Рәсәйгә ҡушылған. Башта өйәҙ ҡалаһы булараҡ, Слонимский, 1797 йылдан — Литовский, 1801 йылдан — Гродненский губернияларына ингән. Ҡала яйлап төҙөкләндерелгән, 1797 йылда унда 623 йорт, шуларҙың 21 таш булған, буҫтау фабрикаһы һәм  араҡы ҡыуыусы винокуренный завод булған. Ҡалаға янғындар бик ҙур зыян килтергән: 1802 йылда 160-ҡа саҡлы йорт, 1822 йылда — ҡаланың сауҙа өлөшө (150 кибет) һәм 70 кеше йәшәгә торлаҡ янған.