Бер күреп һөйләшеп ултырырға тура килгәндә, ул һаман балаларын көтөүен әйтте. “Инәй, инде көтмә­һәң дә ярар, тыныслан”, тигәс, ул: “Юҡ, улар бына-бына ҡайтып тө­шөрҙәр кеүек. Етмәһә, Ибраһи­мымды төшөмдә күрҙем, ат менән һабан һөрә, имеш. Бураҙнаһы тәрән, ул юл була”, – тип яуапланы. “Киленем Рәхиләгә донъя көтөүе ауыр”, – тип, олоғайһа ла, колхозда эшләүен дауам итте. 46 йыл эшләп, пенсияһының бәләкәй булыуына аптырай торғайны.