ХикәйәӘле февраль айы ғына булыуға ҡарамаҫтан, ҡояш, нурҙарын ап-аҡ ҡарҙа сағылдырып, күҙҙән йәштәр ағыҙа. Сағыу нурҙар өй тәҙрәләренән эскә эркелә, тәҙрә төбөндә үҫкән шау сәскәле гөлдәрҙе наҙлай, ҡулдан һуғылған балаҫ йәйелгән ағас иҙәндең таҡталарын йылыта, шул йылыға ылығып, бесәй кирелеп-кирелеп аунай.Ишек алдында малдар нурға ҡойона. Башмаҡ, күҙен йомоп, һағыҙ сәйнәгәндәй көйшәй; кәзәләр, ҡарҙа ғына тороуҙы үҙһенмәй, һарай башына өйөлгән, инде яртылаш кәмегән бесән өҫтөнә баҫып, серем итә.Сәрбиямал инәй баҡса яғына сығып, көҙҙән ҡалдырылған үрсетмә өсөн тупраҡ һалынған күнәген өйгә индерҙе һәм йылы мейес алдына ҡуйҙы. Усаҡҡа яғып ебәрҙе. Келәттән бер киҫәк ит алып инеп, уны йыуҙы һәм аш һалды.