Балаларына әйтеп ҡалдыра: «Ҡыҙым бар ине, китте. Һеҙ ҙә үлерһегеҙ, балаларығыҙға әйтеп ҡалдырығыҙ, бер көн берәйһе килеп сығып һеҙ табышырһығыҙ, һөйләрһегеҙ». Аллаға шөкөр, бөгөн барҙыҡ, аңлаттылар был хәлде. Бөтәһе лә бик ныҡ илаған, күп хәсрәт сиккән. Әйтеп үтеүебеҙсә, был бушҡа түгел. Улар Аллаһ өсөн күсенеп китте, бындағылар ҙа хәсрәт сикте. Икеһе лә әхирәткә күсте. Унда табышасаҡтар, иншаАллаһ. Күсенеп киткән, әлбиттә, йәннәттә Пәйғәмбәр Әфәндебеҙҙең (с.ғ.с.) күршеһе булыр, хәсрәт сиккән дә уның менән бергә булыр. Бер кемдең дә ғаиләһендә бындай хәлдәр булмаһын, тип һөйләнем. Бөтәбеҙгә лә ҡағыла. Баштан кисергәндәрҙең барыһы ла яҙылып бара. Аллаһ әжерен бирәсәк.