1862 йылдан алып 1865 йыл бөткәнсе Алисов үҙ имениеһында, ә һуңынан бер нисә йыл Рәсәйҙең көньяғында — Ҡырымда һәм Одессала йәшәй. 1870 йылда (башҡа мәғлүмәттәр буйынса — 1871) ҡатыны менән бергә Францияла йәшәй башлай, унда хөкүмәткә ҡаршы брошюралар ижад итә. Мысырҙа һәм Италияла була. 1877 йылда «Общее дело» гәзитенең даими хеҙмәткәренә әүерелә, бынан тыш, Петр Ткачевтың «Набат» журналына һирәкләп яҙа. Шул уҡ йылда «Сборник литературных и политических статей» китабын сығара, унда донъялағы һуңғы ваҡиғалар тураһында яҙа: Нечаева эше йәки Павленков процесы тураһында яҙа, шулай уҡ Жорж Санд, Шекспир һәм рус яҙыусылары әҫәрҙәре, мәҫәлән, Иван Тургенев «Довольно» повесы тураһында яҙа. М. Ю. Лермонтовтың «И скучно и грустно» шиғыры тураһында Алисов «был әҫәрҙең беренсе һәм һуңғы юлдарына тиклем мәйет еҫе сыға; ул сереү менән һуғарылған» тип яҙа. 1880 йылдың 27 ғинуарында Ницца ҡалаһының префекты тырышлығы менән Алисов Франциянан сығарыла.  хәбәрсеһенең әйтеүе буйынса, Рәсәй императрицаһы Мария Александровнаның Канны ҡалаһына килеү уңайынан префект Алисовтан китап кәштәләренән барлыҡ китаптарын алып ҡуйыуҙы талап итә (), ә ҡасан Алисов буйһонмағас, префект уға Яранцияға инеүҙе тыя префект. Эш ҙур билдәлелек ала: хатта Карл Маркстың китапханаһында Алисовтың Франциянан ҡыуылыуының төп сәбәпсеһе булған «Набат» тарафынан сығарылған «Александр II Освободитель» брошюраһы була.Жил он себе в прекрасной вилле на берегу Средиземного моря, ни одного революционера, кажется никогда в глаза не видел, но имел одну манию — писать брошюры. Сотни он их написал за восьмидесятые годы. В литературную критику редко пускался, больше писал о министрах, а самой любимой его темой был один физический недостаток Победоносцева. Человек он, должно быть, добрый, и наши голодные наборщики радовались его заказам, так как платил он хорошо, но распространять его произведения и они не решались. Никто их не продавал, не читал, и не было, мне кажется, ни одного эмигранта, который не обиделся бы, если бы его сравнить с Алисовым, как писателем.