Иртә менән падишаһ бөтә һарай әһелдәрен йыя һәм төшөндә күргәндәрен һөйләй. Әммә берәү ҙә уның был хикмәтле төшөн юрай алмай. Шул саҡта хәмерсе төштәрҙе бик дөрөҫ юраусы Йософ тураһында иҫенә төшөрә. Падишаһ уны зинданға Йософ ғәләйһис-сәләм менән ебәрә. Төштө һөйләгәс, Йософ ғәләйһис-сәләм әйтә: «Ете йыл бер-бер артлы иген сәсегеҙ, ете йылда яҡшы уңыш булыр, алған уңышты һуҡмайынса башағы һәм һаламы менән кәбәндә һаҡлағыҙ, үҙегеҙгә ашарға етерлек кенә һуғырһығыҙ. Бынан һуң ете йыл аслыҡ килер, ете йылда йыйған игендәрегеҙ ете аслыҡ йылдарында ашалып бөтөр, тик орлоҡ өсөн һаҡлаған игендәрегеҙ ҡалыр. Аслыҡ йылдарҙан һуң бер йыл килер, ул йылда ямғырҙар яуыр, игендәр һәм емештәр үҫер, һәр йәһәттән муллыҡ булыр».