Марстың ике юлдашы бар, тигән фекерҙе 1611 йылда Йоһанн Кеплер әйтә. Ул Галилео Галилейҙың smaismrmilmepoetaleumibunenugttauiras анаграммаһын яңылыш лат. Salue, umbistineum geminatum Martia proles («Сәләм, Марс тыуҙырған игеҙәктәр»[5]) тип тәржемә итә һәм, шулай итеп, Галилей Марстың ике юлдашын асҡан, тип иҫәпләй. Ә был анаграмманың дөрөҫ тәржемәһе түбәндәгесә була: лат. Altissimum planetam tergeminum obseruaui («Юғары планетаны өсләтә күрҙем», Галилейҙың Джулиано де Медичиға 1610 йылдың 13 ноябрендә яҙған хаты) — Галилей Сатурнды өсләтә итеп күрә — йәғни ҡулсалары менән. Бынан тыш, Кеплер үҙенең фаразын логикаға нигеҙләнеп дәлилләй: Ерҙең юлдашы берәү, Ә Юпитерҙыҡы — дүртәү (ул ваҡытта билдәле Галилей юлдаштары), тимәк, планеталар Ҡояштан алыҫлашҡан һайын уларҙың юлдаштарының һаны геометрик прогрессияға ярашлы арта. Ошо логикаға ярашлы Марс янында ике юлдаш булырға тейеш, тип иҫәпләй ул.