Низами әҫәрендәге Искәндәр образы тарихтағы Искәндәр Зөлҡәрнәйҙән айырыла; әйтәйек, Низамиҙың Искәндәре — идеаль етәксе, полководец һәм аҡыл эйәһе. Шул уҡ ваҡытта Низами Искәндәрҙең ҡан ҡойғос һуғыштар алып барыуы, буйһондоролғандарҙы талауы һәм ауырлыҡтарға дусар итеүе тураһында ла өндәшмәй ҡалмай. Поэманың икенсе өлөшөндә Искәндәр ғилем эйәһе һәм пәйғәмбәр итеп һүрәтләнә. Уның фәндәрҙе белеүе күрһәтелә. Мәҫәлән, ул космогония мәсьәләләре тураһында билдәле грек философтары менән фекер алыша . Алла мәлиге Искәндәрҙең пәйғәмбәр булырға лайыҡ ителеүе хаҡында әйтә, бынан һуң ҡаһарман бар донъяға хәҡиҡәт таратыу маҡсаты менән сәйәхәткә сығып китә.