Яңы йыл алдынан ҡалаға барырға булып киттем әле. Өлкән улым саҡыра-саҡыра ялҡып та бөттө, байрам уңайынан ейән-ейәнсәрҙәремде лә күреп ҡайтырмын, каникулдары бит. Әбейем үлгәне бире бүлмәмә бикләнеп ятыу үҙемде лә ялҡытты. Хоҙай күрер көнөңдө, ейер ризығыңды биргәс ҡалайтаһың, әбейһеҙ ҙә йәшәйһең икән. Ярай әле яңғыҙ түгелмен, кинйә улым, киленем, ике бәләкәсебеҙ бар. Һуғымлыҡ тайҙың бер ботон турап, ике ҡулға бүлеп сумкаға аҫып, сыҡтым әле юлға. Машина яллап торманым. Әҙ булһа ла донья күрәйем тип, боронғоса вокзалға төштөм. Расписаниела үҙгәрештәр булып бөткән икән. Төшкө автобус өскә күскән. Ике сәғәттән ашыу ваҡыт бар. Ярай, вокзал йылы, халыҡ һәр ваҡыттағыса ҡымйып тора. Ингән-сыҡҡандарҙы ҡарап булһа ла ваҡыт уҙғарырмын әле! Эсәк шикелле оҙон билетты таҫлап ҡына кеҫәгә тығып, паспортты төпкәрәк йәшергәс, тынысыраҡ урын эҙләп күҙ йүгертәм. Бер яҡ ситтә эскәмйәлә бер оло ҡарт ултыра. Боронғо сетка сумкаға ниҙер тултырып ҡулына тотҡан, шунда ғына урын буш. Мин яҡынлауға боролоп ҡарап баш һелкеп таныштарса һаулыҡ һорашып ҡуйҙы ҡартым.