Рим империяһының IV—VI быуаттарҙа тарҡалыуы менән бергә Эмонаның хәле лә мөшкөлләнә. V быуатта Халыҡтарҙың бөйөк күсенеүе ваҡтында Италияның иң ситендә урынлашҡан Эмонаға төрлө халыҡтар көнсығыштан йыш һөжүм итә: бында 408—409 йылдарҙа вестготтар (герман), 452 йылда гундар, 568 йылда лангобардтар (герман), шул уҡ быуатта аварҙар (обр) һәм славяндар туктай. Халыҡ Эмонаны ташлап, Любляна уйпатын уратып торған тауҙарға ҡаса. VI быуаттың икенсе яртыһында Эмона бөтенләй буш ҡала. Бынан һуң биш быуат дауамында был ерҙәрҙә ниндәй ҙә булһа ҡала, йәки ауыл булмаған. Антик Эмона тураһында берҙән-бер иҫтәлек булып, Любляницаның һул яҡ ярындағы емереклектәр генә ҡала.