Был уны тышҡы парадоксаль фекергә килтерә: Есенин-Вольпин Канторҙың «арттырыусы» диагоналле аргументын хуплай һәм Гёделдың «түбәнәйтеүсе» аргументын инҡар итә; ул Цермело-Френкель аксиомалар системаһының ҡаршылыҡһыҙлығын иҫбатларға тырыша, бындай иҫбатлау аксиомалар системаһының ҡапма-ҡаршылыҡлы булыуын иҫбатлауҙы аңлатмай тип ныҡыша, был Гедель теоремаларынан килеп сығыр ине, сөнки Есенин-Вольпин фекеренсә, Геделдың был теоремаһы хаталы.