– Баяғы иҫләгән дәүер-кешеләрҙе йыйыр инем. Әйткәндәй, Баязит Бикбай ҙа минең өйөмдә булды һуғыш ваҡытында. Ауылымдағы өйөм ҡотло булған шикелле. Әйтәм бит, хәҙер үткәндәрҙе берәмберәм күҙ алдына килтереп, бына шуларҙы ниңә эшләмәгәнментигән уйҙар ҙа баштан үтә. Эйе, юбилей ваҡыттарында ауылыма барҙы ҡәләмдәштәр, теге-был етәкселәр ҙә булды унда, шуныһы, улар менән бер кис ултыра ла, иртәгәһенә шул ҡунаҡтар менән бергә ҡайтып та китә инем. Нисектер шулай тура килә ине. Транспортҡа бәйле булғанмы, нимәгәлер, әммә иптәштәрем, ауылдаштарым менән дә бергәләп, яйлап, иркенләп ултырып, ябай ҡунаҡтарса һөйләшер әмәл тапмағанмын, тием. Яҙыусы булып та түгел, әҙәмсә, кешеләрсә. Шуны һаман эшләмәгәнмен бит тип уйлап, үткән йыл уҙғарырға ниәтләгәйнем, донъялар үҙгәрҙе лә китте. Документтар буйынса 1931 йыл йөрөһәм дә, асылда, 1930 йылда тыуғанмын ул. Шул 90 йәшемә, Алла бойорһа, Ҡолғонаға, Өфөнән дә иң яҡын кешеләремә әйтеп (теләгәндәр барыр), туғандарҙы ғына түгел, ғәзиз дуҫтарымды, ауылдағы яҡын кешеләремде саҡырып, бер һарыҡ етмәһә, икене һуйып, ҡорбан салып, матур итеп ҙур яланда табын үткәрермен тигән хыялым бар. Бынау ҡәһәр һуҡҡан сирҙәр килеп сығып, тормошҡа ашырылмай тора. Шул һаман да күңелемдә төйөн булып ҡалған, ниәтемде атҡара алмағанға борсолам, бәлки, быйыл эшләп булыр уны. Ул ниндәйҙер рәсми йә әҙәбиәт табыны ла түгел, кешеләрсә, үҙебеҙсә, башҡортса булһын, тим.