1944 йылдың декабрендә Юлия Друнина ҡабаттан Мәскәүгә ҡайта. Уҡыу йылы уртаһы булыуға ҡарамаҫтан, тура Әҙәбиәт институтына килә һәм беренсе курс дәрестәренә йәрәй башлай. Һуғыш инвалидын бер кем дә ҡыумай. 1944 йылдың аҙағында Юлия Друнина Әҙәбиәт институтында курсташы, фронтовик, яралары буйынса ҡайтарылған башлап яҙыусы шағир һәм Николай Старшинов менән таныша. Тиҙҙән улар өйләнешә. 1946 йылда ҡыҙҙары Елена тыуа. Кейәүгә сығыу һәм ҡыҙы тыуыу сәбәпле, Юлия инстиутта уҡыуын бер нисә йыл ҡалдырып тора һәм уны 1952 йылда ғына тамамлай. Шул осорҙа шиғыр яҙмай. Йәш ғаилә бәләкәй генә бүлмәлә, дөйөм фатирҙа бик ярлы, аслы-туҡлы йәшәй. 1960 йылда Друнина менән Старшинов айырылыша.