– Кит, йүнһеҙҙәр! Шулар арҡаһында ауыл халҡы күпме ҡаза күрә, – күрше ҡатын билсәнде тамыры менән йолҡоп алып ситкә ырғытты. Асыу менән ырғытылған ҡый үләне ҡойма аша Мәлифә инәйҙәрҙең баҡсаһына барып төштө.