Юргис Балтрушайтистың юллауы буйынса А. В. Луначарскийҙан ваҡытлыса сит илдәргә командировкаға сығырға рөхсәт алғас, ҡатыны, ҡыҙы һәм А. Н. Иванованың алыҫ туғаны Бальмонт менән 1920 йылдың 25 майында Рәсәйҙе мәңгелеккә ташлап китә һәм Ревель аша Парижға барып етә. Борис Зайцев, Мәскәүҙә Литваның элекке вәкиле Балтрушайтис Бальмонтты астан үлеүҙән ҡотҡарған, тип иҫәпләй: ул һалҡын Мәскәүҙә хәйерселек һәм аслыҡ кисергән, «һүтелгән ҡойманы утын итеп яҡҡан». Станицкий (С. В. фон Штейн) 1920 йылда Ревель ҡалаһында Бальмонт менән осрашыуҙы иҫенә төшөрөп: «Ауыр ғазаптар уның йөҙөнә яҙылғайны, һәм ул ҡайғы-хәсрәт, хоҡуҡһыҙлыҡ һәм яуызлыҡ эсендә ҡалған иленең ауырлығын тоя ине».