Дилә уйлана торғас тағы ла бер эш тапты.Соланда торған сананы алып инде. Әйҙә,балаҫ үҙенә үпкәләһен,сәскәһе үҫмәй икән-тау булһын! Һәм тағы ла ҡыҙыу эш башланды:һыуы ағып торған балаҫтың аҫтына кейем шкафындағы бөтә әйберҙәрҙе һалып сыҡтылар.Улай ғына ла бейегәймәгәс,аталарының туны ла шунан урын алды.Ләкин сана шундай матур тауҙан шыуырға теләмәне-тағы ла аҙыраҡ һыу ташырға тура килде.Дилә-сүмес,ә Айназ үҙенең көршәге менән ташыны.Көршәге барыбер тулғайны инде-ундағы байлыҡты ла тауға һиптеләр.Шә-әп тау килеп сыҡты!Мөйөштә торған тоҡтағы шәкәр ҡомон да,ап-аҡ ҡына итеп һибеп сыҡҡас,бөтөнләй данса булды.Эш ырағас ни-күңел дә күтәрелеп китте.Тағы әллә күпме пландар бар ине-әсәләре ҡайтып инеп,эште боҙҙо.