– Яҡшы. Бик яҡшы, рәхмәт, – Гүзәл сумкаларына йәбеште. Зәбирә осраған һайын бер үк һорауҙы бирә, ялҡып бөткән. – Ниңә бер ҙә беҙгә килтермәйһегеҙ үҙен? Зөбәйлә лә, Зариф та һағындылар, Айһылыу бөгөн киләме, тип һорамаған көндәре юҡ. Инеп сығыр инегеҙ? – Зәбирә татлы телләнеүен белде. Бөгөн ул бүтән көндәргә ҡарағанда ла ихлас, мөләйем күренә.