Ислам космологияһында Ер ете планета (Ай, Меркурий, Сулпан, Ҡояш, Марс, Юпитер һәм Сатурн) уртаһына урынлаштырылған. Был планеталар Алла менән бәйләй һәм уларҙың хәрәкәт итеүе Ерҙәге ваҡиғаларға һәм тере заттарға йоғонто яһай тип һаналған. Низами инаныуынса, донъяның берлеге арифметика, геометрия һәм музыка менән бәйләнештәр аша ҡабул ителә алған. Һандар Ғаләмдәге үҙ-ара бәйләнештәрҙең асҡысы булған; һандар аша күплек — бер бөтөнгә, төрлө фекерҙәр гармониялыға әйләнә. Низами ете һанын төп мотив итеп алған, сөнки ислам динендә иң камил һәм иң төп һан тип һаналған ете Шәреҡтә айырым мәғәнәгә эйә булған. Хәҙерге тикшеренеүселәр араһында поэманы астрология буйынса шиғри трактат тип ҡараусылар ҙа бар, әммә тикшеренеүсе Франсуа де Блуа быны кире ҡаға.