Хәҡиҡәт ул — белем. Ләкин һәр белем хәҡиҡәт түгел әле. Хәҡиҡәт предметтарҙың һәм күренешләрнең сифаттарын дөрөҫ сағылдырыусы белем. Хәҡиҡәттең ҡапма-ҡаршы күренеше — яңылышлыҡ, ҡайһы предметтарының һәм күренештәренең сифаттарын дәрес сағылдырмай торған белем. Хәҡиҡәтнең ҡапма-ҡаршы күренеше яңалыш шәкелендә лә сағыла. Ялған яңылышлыҡтан ниндәйҙер субъектив маҡсатка нигеҙләнгән булыуы менән айырыла. Хәҡиҡәт — ғәйәт ҡатлаулы күренеш. Ул объектив, йәғни субъекттың аңынан, ихтыярынан ни дәрәжәлә ирекле? Был һорауға яуаптар төрлөсә. Ҡайһы бер ғалимдәр хәҡиҡәтте фәҡәт субъектив күренеш тип кенә бәйәләҙәр, хәҡиҡәттең объектив була алыуын инҡар итәләр. Ысынлыҡта иһә хәҡиҡәттең объективлығы шиккә ҡуйылырға тейеш түгел.