Ул балтаһы, ҡулы менән һай ғына соҡор ҡаҙҙы, ейәненең кескәй генә мәйетен соҡор төбөнә һалды. Ейәненең өҫтөндә — курткаһы, аяғында — резина итектәре. Ҡарт ҡапҡанан сығыр алдынан уға: «Итегеңде кей, урманда йылан күп», — тигәйне. Ауыҙ эсенән белгән доғаһын уҡыны ла ейәне өҫтөнә тупраҡ ташланы, ҡалҡыулыҡ өҫтөнә ағас ботаҡтары һалды. Унан, ҡырҡҡан кәртәләрен дә тейәргә онотоп, ауылға ҡайтты. Ҡапҡанан инде, лапаҫтағы еп бәүелсәкте күргәс, бәләкәй Илдарҙың был донъяла юҡлығына, «Олатай!» — тигән сағыу тауышын бер ҡасан да ишетә алмаясағына төшөндө, хыянаты аңын