Чехов 1901 йылда А. Ф. Маркс нәшриәтендә хикәйәһен нәшергә әҙерләгәндә, әҫәренең исемен «Пари» тип үҙгәртә, тәүге ике бүлегенә ҡыҫҡартыуҙар индерә. Мәҫәлән, ул тотҡонлоҡта ултырғанда, юрист кемдең әҫәрҙәрен уҡыған, шул яҙыусыларҙың, бер һүҙ менән әйткәндә, «классиктарҙың» (Шекспир, Байрон, Гомер, Вольтер, Гёте) исемен алмаштырған; "Уның һуңғы уҡыған китабы Сервантестың "Дон-Кихот"ы булған; ә унан алдағыһы — гр. Толстойҙың «Минең иманым нимәлә». Әммә үҙгәрештәрҙең иң ҙуры — хикәйә мәғәнәһен тулыһынса үҙгәрткән һәм бөтөнләй алып ташланған өсөнсө бүлегендә. 1903 йылда Чехов, ни өсән былай эшләгәнен шулай аңлата: "Корректураны уҡығанда миңә бындай тамамланыш бик оҡшаманы […], ул саманан тыш һалҡын һәм ҡырыҫ күренде.