Ауыл йәштәре менән дә аралашып йәшәнеләр. Хәмиҙә инде, уҡытыусы булғас, әллә ҡасандан үҙ кеше ине. Ғилман йәштәр араһына бик тиҙ инеп китте. ҡыйыу булғас, киске уйындарҙа ул, был ауыл кешеһе булмаһа ла, ҡап уртала йөрөй, ойоштороусы ла булып китә. Бер ҙә тартынып тормай, бейергә төшкән ҡыҙҙар­ҙың кемеһе менән булһа ла өйрөлөп сыға. Ғилман арыу ғына йырлай ине. Үҙешмәкәр түңәрәккә йөрөүселәр ҡуйған концерттарҙа ҡатнаша башланы. Матурлығына, ҡыйыулығына хайран ҡалып, ғашиҡ булып бөткән ҡыҙҙар, ул йырлаһа, гөрләтеп, беренән-бере уҙҙырырға тырышып ҡул сабыр инеләр. Шулай егет, ауылға килгәненә күп тә үтмәйенсә, байтаҡ ҡыҙҙың йөрәгенә ут һалып өлгөрҙө.