6 Бер нисә быуат үткәс, Йәһүә, Дауыт батша хаҡында ҡайғыртыр өсөн, Барзилайҙы ҡулланған. Әбессәләмдән ҡасып йөрөгән ваҡытта Дауыт һәм уның кешеләре «асыҡҡан, арыған һәм һыуһаған» булған. Инде оло йәшкә еткән Барзилай башҡалар менән бергә, ғүмерҙәрен ҡурҡыныс аҫтына ҡуйып, Дауытҡа һәм уның кешеләренә бөтә кәрәкле нәмәләр алып килтергән. Барзилай, оло йәштә булғаным арҡаһында Йәһүә өсөн файҙалы була алмайым, тип уйламаған. Киреһенсә, ул Алла хеҙмәтселәренә йомартлыҡ сағылдырған (2 Сам. 17:27—29). Беҙ бынан нимәгә өйрәнә алабыҙ? Нисә генә йәштә булһаҡ та, Йәһүә беҙҙең аша мохтажлыҡ кисергән ҡәрҙәштәргә ярҙам итә ала (Ғиб. һүҙ. 3:27, 28; 19:17). Мәҫәлән, үҙ илебеҙҙә йә башҡа илдәрҙә йәшәгән ҡәрҙәштәргә туранан-тура ярҙам итә алмаһаҡ та, беҙ бөтә донъя эшмәкәрлегебеҙ өсөн ирекле иғәнә һала алабыҙ. Ә ойошмабыҙ был иғәнәләрҙе мохтаж ҡәрҙәштәргә ярҙам итер өсөн ҡулланыр (2 Кор. 8:14, 15; 9:11).