Оккупация территорияларының күпселегендә был осор ике-өс йыл дауамында бара. Илбаҫарҙар 18-45 йәштәге совет граждандары өсөн (йәһүдтәр өсөн — 18 йәштән 60 йәшкә тиклем[105])) ҡаты хеҙмәт йөкләмәһен булдыралар. Өҫтәүенә эш көнө, хатта зыянлы производстволарҙа, тәүлегенә 14—16 сәғәт тәшкил итә. Эштән баш тартыу, бойороҡтарҙы үтәмәү, әҙ генә ғәйеп өсөн, талауға һәм көсләүгә ҡаршылашыу, партизандарға ярҙам күрһәтеү, комсомолда һәм, йәһү йәки сиған милләтеннән булған өсөн һәм бер ниндәй сәбәпһеҙ атып үлтереүҙәр, аҫып үлтереү аша язалау, үлемес хәлгә тиклем туҡмауҙар һәм язалауҙар ҡарала. Штрафтар, төрмәгә ултыртыу, концлагерҙарға ебәреү, малды тартып алыу һәм башҡалар ҡулланыла. Шулай, Белоруссияла һуғыш барышында һәр дүртенсе кеше һәләк була[106][107][108][109] (бында ҡорал менән һуғышҡан партизандар, фронтҡа саҡырылған дар; «һәләк булғандарҙың» байтаҡ өлөшөн сигенгән немецтар менән Көнбайышҡа эвакуацияланған советтарға ҡаршы ҡораллы формированиелар ағзалары, оккупацион хакимиәттәре хеҙмәткәрҙәре, полицайҙар һәм башҡалар тәшкил итә).