1942 йылдың июлендә, Бөйөк Ватан һуғышының иң фажиғәле осорҙарҙың береһе. Һуғышта бик күп һалдаттарын юғалтҡан совет уҡсылар полкы Сталинградҡа сигенә. Сигенеү ваҡытында ялға туҡталғанда һалдаттар төрлө темаларға һөйләшәләр, һыу инәләр һәм йоҡлайҙар. Полктың бер һалдаты, йор һүҙле Петр Лопахин, тотҡан ҡыҫалаларҙы бешерер өсөн. күрше ауылға тоҙ эҙләп китә. Лопахин казак-әбейҙе һүҙҙәре менән арбай, әммә әбейҙең мыҫҡыллы мөнәсәбәтенә эләгә, сөнки һалдаттар урындағы халыҡты яҙмыш ҡулына ҡалдырып сигенәләр. Ауыр һөйләшеүҙән һуң, Лопахиндың күңелле битлеге аҫтында етди кеше булыуын күреп, әбей уға тоҙ биреп сығара.