Көтөү сиратын Хөснулла, әлбиттә, бирмәне, үҙе көттө. Хатта малайын да эйәртмәне, бабайыңа булыш, урам-тирәһенә күҙ-ҡолаҡ бул, малай-шалай ҡапҡаны бысратып ҡуймаһын, тип өйҙә ҡалдырҙы. Теләһә кемдең темеҫкенеп, йомошо булһа, булмаһа ла кәләп һалғанын йәне һөймәй Хөснулланың. Шулай ҙа алып бармағанына үкенде аҙаҡ (мал артынан йүгереүгә бесән сапҡандағы шикелле әллә ни таҫыллыҡ кәрәкмәй бит)— көтөүҙән һуң, ике көн кәүҙәһен ҡалҡыта алмай ятты: ултыраҡ тормошҡа күнеккән контор работнигы мал артынан йөрөп тамам эшлектән сыҡҡайны. Сәкинәһенең, берәйһенә генә ҡушмай, бынау уттай эш мәлендә ят инде һуйлайып, тип һуҡраныуына, уның ҡарауы аҡса янда ҡалды, арығанлыҡ үтер әле, тип кенә яуапланы.