Әбү Суфьян башлыҡтарҙан үҙе генә ҡалғас, мосолмандарға ҡаршы һуғышырға әҙерләнә башланы. Бәҙер һуғышында уның бер улы үлтерелде, береһе әсирлеккә алынды һәм ҡатынының атаһы Ғүтбә ибн Рабиғә һәм атаһының бер туғаны Шәйбә ибн Рабиғә үлтерелде. Шуның өсөн Әбү Суфьян мосолмандарҙан үсен алыу тураһында нәҙер әйтте. Шул һүҙендә тороу өсөн ул ике йөҙ кешелек ғәскәр менән Мәҙинәгә йүнәлде. Мосолмандар тураһында мәғлүмәттәр алыу өсөн һәм мосолмандарға ҡаршы һуғышырға ҡотортоу өсөн, Бәни Назир тигән йәһүд ҡәбиләһенә һуғылып рәйестәрен күрмәксе булһа ла, ул уны ҡабул итмәне, һуңынан Сәлләм ибн Мишкәм менән күрешеп һөйләште. Ләкин быларҙан да бер файҙа күрә алмағанлығынан, мосолмандар менән һуғышырға батырсылыҡ итә алманы. Шулай ҙа әйткән нәҙерендә тороу өсөн бер нисә кешене Мәҙинәнең хөрмәләрен яндырырға ебәрҙе. Мөшриҡтәр Мәҙинә янына килеп, уңдағы хөрмә ағастарын яндырҙылар һәм Мәҙинәнән сыҡҡан ике кешене үлтерҙеләр. Быны ишетеп, рәсүлуллаһ ике йөҙ кешелек ғәскәр менән Әбү Суфьянды ҡыуа сыҡты. Мәҙинәлә үҙ урынына Бәшир бин Ғабдел Мунзирҙы ҡалдырҙы. Ләкин ике ғәскәр араһында һуғыш булманы. Сөнки мөшриҡ ғәскәре ҡаты рәүештә ҡасты. Хатта атларға еңел булһын өсөн аҙыҡтарын ташлап ҡалдырҙылар. Был аҙыҡтарҙың күбеһе талҡан ине. Талҡан — бал, май, хөрмә ҡушып бешерелгән һәм киптерелгән арпа. Уны ғәрәптәр сәүиҡ тиҙәр. Был аҙыҡтарҙы мосолмандар ғәнимәт малы итеп алғанға, был ғәзүәгә Сәүиҡ ғәзүәһе тип аталды.