Иртәгәһенә малайҙарҙы ерләнеләр. Фәнилде яуаплылыҡҡа тарттырып торманылар. Сөнки ул аҡылдан яҙған ине инде. Уның бар йөрөгән юлы өй менән зыярат араһы булды. Кешеләр иҫәнләшкәндә лә уларға иғтибар итмәй: «Балаларым – уландарым, уландарым – бурандарым», – тип ауыҙ эсенән мөңгөрләп үтеп китер булды...»