Һуғыштан һуңғы Париждың эйфория һәм иҫке ҡарашлы  атмосфераһы,  Пикассоның Ольга Хохловаға өйләнеүе, рәссамдың йәмғиәттә үңыш ҡаҙаныуы — былар барыһы ла фигуративлыҡҡа ваҡытлыса һәм сағыштырмаса кире ҡайтыуын бер аҙ аңлатып була,  сөнки Пикассо  ул ваҡытта сағыу кубистик натюрморттар яҙыуын дауам  итә («Мандолина и гитара», 1924).