Державаларҙың яңынан ҡыҫыла башлауынан ҡурҡып (1870-се йылдарҙа Герцеговинала, Боснияла, Болгарияла милли-азатлыҡ ихтилалдары барыуына һәм Төркиәнең финанс банкротлығына төшөүенә бәйле), «яңы ғосмандарға» ҡушылған төрөк дәүләт эшмәкәре Мидхәт паша хөкүмәттең бер нисә ағзаһы менән бергәләп дәүләт түңкәрелеше ойоштора (1876 йылдың 30 майы), бының һөҙөмтәһендә солтан Абдул Азиз (1861—1876 йылдарҙа идара итә) ҡолатыла, власть Мидхәт пашаға һәм уның менән булған «яңы ғосмандарға» күсә. Солтан Абдул Хәмит II (1876—1909 йылдарҙа идара итә) Мидхәт паша һәм Намыҡ Кәмал тарафынан эшләнгән конституция проектын раҫлай, һәм 1876 йылдың 23 декабрендә «Мидхәт конституцияһы» халыҡҡа еткерелә.