Ниңәлер беҙгә текләгәндәй үҙе. Уның кеүек һары сәсле аҡ йөҙлө миңә, атаһына оҡшап ҡап-ҡара бөҙрәкәй ҡыҙыма ҡарап, аптыраймы? “Атаһыҙ бала үҫтерә, бахыр”,- тип йәлләйме? Был уйҙарымдан күңелгә ҡыйын булып китте, “Бар баламдың атаһы, бар! Тик эштә!”-тип яуап биргем килде.