Витя үҙҙәренән әллә ни алыҫ булмаған музыка ҡоралдары һатылған магазинға барырға әүәҫләнеп алды. Көн һайын булмаһа ла, юҡ-юҡта аяҡтары шул яҡҡа китә лә бара. Бушты-бушҡа ауҙарып магазин ҡыҙырып йөрөгән малай түгел дә ул, һәр береһенең үҙенә генә хас айырым моңо булған бихисап балалайка, скрипка, баян, гитараны күрер (бәлки, ишетер) өсөн генә бара шикелле… Тик магазинда улар өнһөҙ генә торорға тейеш икән. Шул ҡоралдарҙың моңон моң итергә тейеш оҫталар бында нисек түҙәлер, Витя аңламай. Улай үтә, былай һуғыла ла сәсен ҡыҙҙарҙыҡы һымаҡ артҡа йыйып бәйләгән дәү һатыусы ағай торған прилавка янына килә. Тәүҙә «хужа»һына баҙнатһыҙ ғына ҡараш ташлағандан һуң шунда өҫтә сөйҙә элеүле торған ете ҡыллы гитараға тилмереп текләп тора. Аҙаҡ аҫтына йәбештерелгән яҙыуҙы уҡый, әллә яттан әйтә. 87 һум 20 тин. Тәрән көрһөнә. Шунан теге ағай: