1953 йылда  ғилми-педагогик эшмәкәрлеген башлай: СССР Эске эштәр министрлығының Юғары мәктәбендә уҡыта; 1960 йылда Дәүләт һәм хоҡуҡ институтында эшкә саҡырыла. Бында ул Рәсәй һәм совет дәүләтенең һәм хоҡуғы  тарихының ҙур дөйөмләштереү эштәрен яҙыуҙа ҡатнаша: башҡа совет белгестәре менән эшләү һөҙөмтәһендә ғилми әйләнешкә совет дәүләтенең әҙ тикшерелгән тарихи өлкәләренең элек билдәле булмаған архив документтары индерелә.  1960 йылдан 1975 йылға тиклем Дәүләт һәм хоҡуҡ институтының сәйәси һәм хоҡуҡи тәғлимәттәренең дәүләт һәм хоҡуҡ тарихы секторы мөдире була.  1972 йыл октябрь айында Курицын  «Переход к НЭПу и революционная законность»  темаһы буйынса докторлыҡ диссертацияһын уңышлы яҡлай— юридик фәндәр докторы булып китә. Диссертацияһы  монография кеүек  СССР  Фәндәр академияһы нәшриәтендә баҫылып сыға һәм биш йылдан һуң, 1977 йылда, уға профессор дәрәжәһе бирелә.