Шулай итеп, дауахананан ҡайтҡандан бирле Ғәлләметдиндең ғәмһеҙ көнитмеше байыуға табан ауышты. Төндәр менән көрәште. Ә бөгөнгө төн нишләптер бөтөнләй оҙаҡҡа һуҙылды. Һыҙылып таң атҡанда тәҙрәнән төшкән ҡояш нурҙарын һиҙемләй торғайны Ғәлләметдин. Ә бөгөн бер ниндәй ҙә яҡтылыҡ әҫәре сурыта алмай, бары тик дөм ҡараңғы төн хөкөм һөрә. Нишләп һаман таң атмай икән? Уҙаман күҙҙәрен ҙурыраҡ асырға тырышты, яҡтылыҡ ялмар уны тип самланы. Әммә барыһы ла бушҡа – донъя һаман ҡараңғылыҡ солғауында ине.