Балам! Иреңә ни ҡәҙәр ҙур хөрмәт һәм ҡәҙер күрәһәтһәң, үҙеңде шул тиклем һөйҙөрөрһөң. Әйткәндәремдең киреһен эшләһәң, йәһәннәмдә утын булырһың. Заты шундай төркөмдән булған ҡатындарҙың ғаиләһе менән йәһәннәмдең айырмаһы юҡтыр. Бындай ҡатындар менән йәшәү – донъяла уҡ йәһәннәмгә юл тотоу. Ата-бабаларыбыҙ, ирен дәрәжәләмәгән ҡатынды йортоңда тотма, тигәндәр. Бына шундай өгөт-нәсихәт биргән бынан мең йылдан әүәл йәшәгән әсә үҙ ҡыҙына, һәм ул нәсихәттәрҙең, Аллаһ хозурында булғанлыҡтан, һис иҫкергәне юҡ.[1]