XIX б. аҙағында — XX б. башында шиғриәттә башлыса модернизм тарала. Латин-америка модернизмының башлығы никарагуалы Рубен Дарио Чилиҙа үҙ шиғырҙарынан торған «Лазурь» (1888) программа йыйынтығын баҫып сығара. Модернизмдың иң яҡшы вәкилдәре: К. Песоа Велис (1879—1908; «Деревенские похороны» йыйынтығы, 1899, «Чилийская душа», 1912 й. баҫылған), Ф. Контрерас (1877—1933; «Луна родины и другие стихотворения» һ.б. йыйынтыҡтары), М. Магальянес Моуре (1878—1924; «Грани», «Оттенки» йыйынтыҡтары) милли һәм латин-америка ысынбарлығы темаларына мөрәжәғәт итә. Уларға прозаик һәм драматург Эдуардо Барриос (1884—1963; «Брат Осёл» романы, 1922) һәм яҙыусы П. Прадо (1886—1952; «Перелётные птицы» прозалағы поэмалары, 1915, «Альсино», 1920) ҡушыла. Чили модернизмының бер төрө — имажинизм, уның башында Аугусто д’Альмар торған (1882—1950; «Страсть и смерть священника Деусто», 1924, «Тень дыма в зеркале», 1924, һ. б. романдары).