Әз-Заһир Бейбарыҫ әл-Бундуҡдари (‎; 1221 йәки 1223—1277 йылдың 1 июленән, Дамаск) — Баһрит династияһынан Мысыр һәм Сүриәнең мәмлүк солтаны (1260—1277). Иран илханаты һәм Көнбайыш тәре йөрөтөүселәренең баҫып алыуҙарын ҡаршы тороуҙа дәүерендә иң ҙур уңыштарға өлгәшкән Яҡын Көнсығыштың күренекле полководецы, халыҡ Абул-Футух, йәғни «Еңеүҙәр Атаһы» тигән ҡушамат менән йөрөткән Бейбарыҫ солтан, Яҡын Көнсығыштың күренекле полководецы. Шулай уҡ ул Бейбарыҫ I булараҡ билдәле.