Аллаһы Тәғәлә: "Әгәр ҙә уларҙың береһенә үлем килгәс, ул әйтер: «Йә Раббым, мине кире ҡайтарһаң ине, изгелектәремде ҡылыр инем». Был иманһыҙҙарҙың һуңғы теләге — яңынан ҡайтып, уҡымаған намаҙҙарын уҡыу. Береһе лә: «Раббым, кире ҡайтарһаң ине: матур ҡатыным, балаларым, йылы урыным, машинам янына», — тип әйтмәҫ. Береһенең дә туғандары янына ла ҡайтаһы килмәйәсәк. Ләкин ҡайта алырҙармы? Ошо әжәл ишегенән атлап ингәс, ҡайта алмаҫтар. Аллаһы Тәғәлә: «Юҡ, был уның һүҙе генә», — тип әйтер. Аллаһ әжәл фәрештәһен ебәрер, кешеләрҙе ошо доньяла бәрзәх тормошҡа күсерә, күптәр ошо бәрзәх тормошонан йәнә донъяға ҡайтырға теләрҙәр, ләкин был мөмкин булмаҫ. Бар шундай кешеләр, уларға әхирәт тормошо тураһында һөйләй башлаһаң: «Кемдең барып күргәне бар әле?» — тиҙәр. Аллаһтың диненә тел-теш тейҙерәләр. Бик ҡайтырҙар ине, изге эш ҡылырҙар ине, уларҙың арттарында бәрзәх тора, ул — кәртә.