Айгиз Баймөхәмәтовтың «Ҡал­дырма, әсәй!» повесы айырым китап булып баҫылып сыҡҡас, ай эсендә һатылып, таралып бөттө. Ҡалғаны аңлашыла торғандыр – уның әҫәре үҙ уҡыусыһын тапты, уҡыусы уны тейешенсә баһаланы. Йәш, дәрте ташып торған сағында авторҙың ижадына ла баһа бирелер, тип ышанғы килә…