20-сы йылдар аҙағында Муа Мартинсон әҙәбиәткә килә. Үҙенең ҡеүәтләүсеһе тип ул Мартин Андерсен-Нексены атай. Уның әҫәрҙәре, бигерәк тә «Пелле- баҫып алыусы» романы уға иҫ китес тәьҫир яһай, һәм ул Нексегә үҙенең хистәре тураһында яҙып ебәрә. Нексе уға " Дитте, әҙәм балаһы " романын ебәрә һәм Муаға «яҙышырға батырсылыҡ» биргән йылы эстәлекле хат яҙа. Үҙенең тәүге әҙәби тәжриәбәләре тураһында яҙғанда, Мартинсон тәүге әҫәрҙәрендә үк буржуаз яҙыусылар ялған хозурлыҡ ҡорғаны артында йәшереп ҡалырға теләгән хәйерселек, ярлылыҡтан был ҡорғанды алып ташлай, рәхимһеҙ ысынбарлыҡты асып һала. Ул халыҡтың ысын тормошо тураһында яҙырға тейеш икәнен аңлай, китап йәлләү тойғоһо уятып ҡына ҡалырға тейеш түгел, ә ярлылыҡты булдырған тәртиптәрҙе күрә алмау һәм уларҙан ҡотолоу теләген тыуҙырырға тейеш була . Ҡайһы бер буржуаз яҙыусылар ауыр тормош иҙеүендә йәшәгән эшсе һәм крәҫтиәндәр тураһында « улар ҙа кеше», тип уйлаһа, Муа Мартинсон нәҡ эшселәр барыһынан да бигерәк Кеше тигән юғары исемгә лайыҡ , тип иҫбатлай. Уның фекеренсә, «нескә хистәр бай һәм уҡымышлыларҙың привилегияһы түгел», «эшсе ҡатындың фантазияһы һәм хистәре бай ҡатындыҡы кеүек үк, хатта көслөрәк тә».