Үҙемдең йәш сағым сағылышын күреп, телһеҙ ҡалдым. Гүйә, улымдың оҙон, мыҡты кәүҙәһе янында баҡыр биш тинлеккә әүрәгән малайҙай ҡарап торам, аңшайып. Таныны балағынам! “Атай, һаумы!” – тиеүе генә лә ни тора! Хатта ебеп киттем! Тышҡа сыҡҡас, әллә бергә йәшәргә рөхсәт бирһә тип һораным, килен балаң тарһынды, тине. Ҡалайтаң, ҡайттым тағын шыҡһыҙ өйөмә. Ҡырҙа ейәнем, ейәнсәрем барын белеп, бәләкәсен күреп ҡыуанған булдым. Бына әле, Яңы йыл алдынан, моғайын, ҡайталарҙыр каникулға, барып сығам әле. Бәлким килен бала кире уйлар, бүләккә тип алтын алҡа алдым үҙенә. Көтөргә риза булһалар, өйөмдө үҙҙәренә яҙҙырыр инем...