Софокл трагедиялар яҙыу арҡаһында ғына билдәле булып ҡалмай, ул сәхнәне лә үҙгәртә: декорацияларҙы төшөртә, маскаларҙы камиллаштыра, дөйөм алғанда, театрҙың бутафорияһына ҙур үҙгәрештәр индерә: актерҙар һанын өскә тиклем арттыра, хоры 15 кешенән тора. Был үҙгәрештәр барыһы ла тамашасыларҙы йәлеп итеү өсөн делает. Аллаларға сәхнәлә кеше һыҙаттарын менән, ә ярымаллаларҙы ябай кешеләр һыҙатлы итеп күрһәтә. Ошоноң менән Софокл трагедиялары Эсхил трагедияларынан айырылып тора:быны күреү өсөн ул тыуҙырған Прометей һәм Орест образдарын иҫкә төшөрөргә мөмкин.