Динебеҙҙә бындай рөхсәт һуғыш-ҡырылыштар осоронда ғаиләләрҙе ҡурсыу, ҡатындар яҡлаулы булһын өсөн ҡабул ителгән. Рөхсәт — ул мотлаҡ үтәлергә тейеш тигәнде аңлатмай, уның сикләүҙәре күп. Бер нисә ҡатын алыу — йышыраҡ мәжбүрилек, ә ғәмәлдә полигамик ғаиләләр ҡороуҙан тыйырға тырышҡандар. Быны әйтем-мәҡәлдәр ҙә раҫлай: ”Ҡатын өҫтөнә ҡатын — ут өҫтөнә утын. Аты икәүҙең аяғы тынмаҫ, ҡатыны икәүҙең ҡолағы тынмаҫ. Ике ҡатын алғандың дауы — өйөндә.” Ә ҡатындар, айың-көнөң уртаҡ булһын, ирең уртаҡ булмаһын, тип теләгән.