Малҡай күҙҙәрен мөлдөрәтеп, хужабикәгә күтәрелеп «берәй нисек ярҙам итегеҙ инде», тигәндәй ҡарап-ҡарап алды. Ҡарап тороуға йәлләүес инде. Мәүлиҙә башына шәлен һалды ла, түбән ос Сатан Мөслимгә йүгерҙе. «Ул мал араһында йөрөгән кеше, белергә тейеш», – тигәйнеләр. Сатанлап йөрөгәнгә «Сатан Мөслим» ти ҙә ҡуялар уға. Үҙе үпкәләп тә бармай быға, өйрәнеп бөткән инде. Барып әйткәс тә: «Яртың бармы? Булһа, булдырабыҙ аны», – тип Мәүлиҙәнең артынан һылтаңлай-һылтаңлай килде. Улар килгәнсе малҡайҙың хәле бөткән ине инде. Саҡ безәүкәйен һөйрәп алдылар. Әсәһе өзөлдәп балаһын яларға тип аяғына баҫырға тырышты, тик хәлһеҙ тояҡтары кәүҙәне күтәрергә тыңламай, бәлк итеп төштө, шуға күрә безәүкәйен әсәһе янына килтереп һалдылар.