Рухтарығыҙ тыныс булһын өсөн, доғаларға ҡушып, шуны ғына әйтә алам: китаптың ҡәҙере бар ваҡытта, шиғыр уҡыған халыҡ бар саҡта, әҙәбиәт менән әҙәмиәт бер үк мәғәнәгә эйә булған осорҙа йәшәүегеҙ менән бәхет­леһегеҙ.