Уларҙың портреттарын ҡарағандан һуң, авторҙың үҙ геройҙарының эске донъяһын, илһамлы ижадҡа маһир булмыштарын тәрән аңлап сағылдырғаны күренә. Уның «Ҡара йөҙҙәр» повесы буйынса төшөрөлгән иң билдәле әҫәрҙәренең береһе — «Шәриғәт ҡорбандары» картинаһында Ғәлимә һәм өнһөҙ халыҡ образы шул тиклем оҫта сағылдырылған, хатта әҫәр йөкмәткеһен белмәгән кешегә лә шул замандың һулышы