Был хаҡта бәйғәм­бәребеҙ (с.ғ.с.) түбән­дәгеләрҙе әйткән. “Һеҙ­ҙең берегеҙ доға ҡылғанда “Аллам! Теләһәң, мине ғәфү ит, теләһәң миңә мәр­хәмәт ит”, – тимәһен. Теләгә­нен асыҡ итеп, аңлайышлы тел менән һораһын. Сөнки Алланы мәжбүр итә торған һис бер көс юҡтыр”. Доға ҡылғанда ныҡышмалылыҡ һәм доға ҡабул булырына шикһеҙ ышаныс менән ялбарығыҙ, һеҙ һораған нәмәләр Аллаһы Тәғәләгә бик еңел, Уның ҡөҙрәте сикһеҙ. («Бохари», «Мөслим»).