Павел Иванович  госпиталдә оҙаҡ булмай. Бер ай булмаҫ элек Литваның   көньяҡ-көнсығыш райондарында һуғыш алып барған  часенә ҡайта. Каунасс операцияһының тамамланыу фазаһында ҡатнаша, был һуғыш барышында 3-сө Белорус фронты ғәскәрҙәре дошмандың  Расейняй-Кибартай-Сувалки сиктәрендәге алдан әҙерләнгән оборона һыҙығына сыға.  Юғары Баш командованиеның 1944 йылдың 29 авгусындағы Ставкаһы  ҡарары буйынса  улар оборонаға күсә. 371-се уҡсылар дивизияһы Шакяй ҡалаһынан көньяҡ-көнбайыштараҡ прозицияларҙы биләй.  1944 йылдың октябрь аҙағында, немец командованиеһы Ҡыҙыл Армия ғәскәрҙәрен Көнсығыш Пруссия сигенән сығарырға маташа һәм  бер нисә тапҡыр ҡаршы һөжүм итә. Шундай бер  һөжүмде кире ҡаҡҡанда 1944 йылдың 27 октябрендә Павел Иванович  үлемесле яралана. Гришкабудис ҡаласығындағы госпиталгә килтерергә тырышалар, әммә  ул юлда вафат була. Капитан Пономарев Павел Ивановичҡа Неман йылғаһын аша сыҡҡанда күрһәткән батырлығы өсөн СССР Юғары Советы Президиумының 1945 йылдың 24 мартындағы указы менән  Советтар Союзы Геройы исеме бирелә. П. И. Пономарев Литва Республикаһы Мариямполь өйәҙенең  Гришкабудис ҡаласығында ерләнә.