1950 -се йылдарҙа Башҡорт АССР-ында башҡорт халҡының милли әҙәби мираҫы социалистик реализм методы сиктәрендә генә өйрәнелә. 1965 йылда Ғилемдар Рамазановтың «Мәжит Ғафури» исемле китабы сыға. Әхнәф Харисовтың «Литературное наследие башкирского народа: XVIII—XIX вв.» (1965) китабы башҡорт әҙәбиәт ғилемен үҫтерүгә һиҙелерлек йоғонто яһай. Был осорҙа Башҡорт АССР-ында әҙәби тәнҡит йыйынтыҡтары даими сығып тора. Башҡорт ғалимдары әҙәбиәт теорияһы һәм методологияһы менән күберәк шөғөлләнә башлай (Ким Әхмәтйәнов — «Поэтическая образность», Әнүр Вәхитов — «Башкирский советский роман» (1978), Роберт Байымов — «Судьба жанра» (1984)).