«Ҡыпсаҡ» (qïvçaq) һүҙе, qïv (бәхет; уңыш) тамырынан һәм çaq (нигеҙгә яҡын булған) аффиксынан торһа ла, боронғо төрки теленә тәржемә иткәндә бәхетһеҙ злосчастный тигәнде аңлата, һәм был «уңышлы, бәхеткә әүәҫ» тигән мәғәнә бирергә тейеш, ә qïvsïz (бәхетһеҙ) һәм çaq (мәл, ваҡыт) һүҙҙәренән килеп сығырға тейеш түгел.