– Эйе. Шунда баҙнат итеп береһен “Ағиҙел”гә лә ебәрҙем (ул ваҡытта – “Әҙәби Башҡортостан”). Институтты бөткәс, мин әрмегә саҡлы дүрт ай ғына булһа ла эшләп өлгөргәйнем. Райондың мәғариф бүлегендә инспектор булдым. Башта үҙемдең ауылға директор итеп ебәрәбеҙ тигәйнеләр, ҡайтманым. Сөнки ауылда ете йыллыҡ мәктәптең директоры еҙнәй тейеш кеше ине. Ул һуғышта булған, дүрт балалы, үҙе һуғышҡа тиклем техникумдың бер-ике курсын бөткән кеше булды. Ә бөтә мәктәптә институт бөткән бер кем дә юҡ ине, байтағы 7 класс тамамлап уҡытып йөрөй. Еҙнәне эштән сығарып, шунан коллектив көсәйтәм тип бүтәндәрҙе лә алмаштырһам, ауылдаштарым шуны ғына уйлап йөрөгән икән был тип әйтер тип уйланым. Ҡайтмайым тигәс, РОНОға алдылар. Ә бына армиянан ҡайтып төшкәс тә, сумаҙанымды вокзалда ҡалдырҙым да, туп-тура “Әҙәби Башҡортостан” яғына киттем. Кесе лейтенант кейемендә барып индем, хикәйә ебәргән инем тигән булам. Назар Нәжми ағай ул ваҡытта яуаплы сәркәтип ине, Әкрәм Вәли – баш мөхәррир, Ғәйнан Әмири – проза бүлегендә. Назар Нәжми: “О-ой, зеленый горошек ҡайтҡан, – тип ҡысҡырып ебәрҙе. – Был бит теге егет, хикәйәһен алдағы һанға ҡуйғайныҡ, шул даһа”, – ти. Иҫкә төштө, хикәйәлә увольнениеға әҙерләнгән һалдат, ул саҡта иң осһоҙло одеколон һаналған “Душистый горошек” (һалдат хушбуйы тип йөрөтәләр ине уны) менән ҡойоноп сығып китә тип яҙғайным. Шуны былар эләктереп алғандар икән. Душистый тимәй, зеленый тиҙәр әле ул, етмәһә. Редакцияла ул саҡта Люся тигән сос ҡына курьер ҡатын бар ине. Шул, һалдат, ҡайҙан ҡайтып киләһең, исемең Мусин түгелме, һинең бит унынсы номерҙа шиғырҙарың сыҡҡан, әле генә бухгалтерҙар, гонорарҙы ҡайҙа ебәрергә, тип һинең адресыңды һорап ултыралар ине, тине. Бешһә бешә бит эштәр, мәйтәм, булды былай булғас, 1953 йылдың октябре был, байтаҡ аҡса тотторҙолар. Байыным да киттем, әтеү әле ауылға нисек ҡайтып етәм тип тора инем, ысынында. Унда әсәйем яңғыҙ ғына. Кискә Хәким ағай Ғиләжевҡа барҙым, армияға юлланғанда ла фатирына инеп ҡунып киткән инем. Ҡайтып йөрөмә, әйҙә, эшкә төш, ти ағай. Нисек эшкә, мине бит әсәй көтөп тора? Әсәйең көтөр инде, беләм (мин студент саҡта уҡ уның әсәйемде күргәне бар ине), хәҙер ҡайтһаң, шунда батаһың, һин яҙырға тейеш тип күндерҙе. Тәүҙә радиокомитетҡа алып барҙы, Рәжәп ағай Хәйбуллинға алып инде. Ул, әлегә урындар юҡтигәс, Яҙыусылар союзына киттек. Хәниф Кәрим ултыра, ул яуаплы сәркәтип ине. Институтты бөткәс бит мине Әҙәбиәт институтына ебәрмәк булғайнылар, шунда документтарымды Хәниф Кәрим әҙерләгән ине. Август айында имтихан тапшырырға бараһың, тигәйнеләр, көттөм, саҡырыу юҡ, әсәйгә еңел булһын тип, бесән эшләп йөрөйөм. Үҙебеҙҙә телефон юҡ, Петровскийға барып шылтыратҡайным, Ғариф Ғүмәров тигән кеше, Хәниф Кәрим отпускыла, тине. Шулай-шулай, саҡырыу көтә инем тиһәм, ә-ә, ул күптән килде лә, имтихандар башланғандыр инде, саҡырыуҙы ебәрергә адресыңды белмәнек, ти. Адресты ҡалдырмағанмын, ҡалдырһам, Мәскәүгә китер инем, армияға ла бармаҫ инем, әммә уныһы миңә яҙмаған. Хәниф Кәрим “Совет Башҡортостаны” менән һөйләшкәйне, улары, бөгөндән мәғлүмәт бүлегенә ултырып эшләй башлаһын, тине лә ҡуйҙы. Булмай, ҡайтып килергә ине, тием. Ҡайтһаң, һине ебәрмәйҙәр, ҡарале, шиғырҙарың бармы, баҫабыҙ, ти баш мөхәррир Вәли Вәли улы Нафиҡов. Аҙна-ун көн эшлә лә, ун көнгә командировка бирәм, ҡайтып килеүеңә аҡса ла була тип, эшкә ҡушты. Ғиләжев ағайҙа йәшәйем. Абдулхаҡ Игебаев гәзиттең әҙәбиәт бүлегендә эшләй, Абдулла Әхмәтшин шунда уҡ бүлек мөдире. Ауылға байып ҡайттым да, ҡабат бармайым да ҡуяйым тип уйланым. Әле әсәйгә лә аҙна буйы әйтмәй йөрөнөм эшкә төшкәнемде, әйткәс инде, ул, шул тиклем көтөп алып, мин һине тағы нисек ебәрәйем, тине. Эй, дурак, нисек итеп әсәйҙе ташлап китмәк кәрәк, ауылдан беренсе булып йәйәү 30 саҡрым йөрөп унынсы класты бөттөм, уҡытты, юғары белем бирҙе тип уйландым. Шул ауыр, ас ваҡыттарҙа ла уҡытты бит әсәйем. Аҡыллы булды ул, Ҡөрьәнде яттан белә ине. Төндә уянып китә лә, туҡтаған еренән ялғап уҡып ала ла китә ине аяттарын. Шулайтып, Ҡөрьәнде сыға, сыҡҡандан һуң берәйһенә бағышлай. Ҡөрьән сыҡҡан өсөн аҡса алмай, тейешенә тинләп кенә хәйер бирегеҙ, ти ине. Өшкөрөүҙәре лә килешә, ти торғайнылар. Мин икеләнгән арала әсәй бер аҙ тынысланды. Ярай китмәйем, барып аҡсаларын кире бирергә кәрәк әтеү тием. Улым, бар һин, тик оҙаҡҡа түгел, икенсе йәйгә тиклем йөрө лә ҡайт, тип фатиха бирҙе. Ҡалала йорт-ерем юҡ, бер йыл буталып йөрөнөм. Тәүҙә фатирҙа торғайным, унан ағайҙың һарайында ҡунып йөрөнөм, шунан бер йыл тигәндә, бында ҡый араһында йоҡлап ятҡансы тип, бәреп һуғып ҡайттым да киттем. Ауылда дүрт йыл торҙом да, бүректәге бүре балаһылай булып, яңынан Өфөгә ҡуҙғалдым.