Нәзыйф абыйның исән чагында ук аңа һәйкәл куярга кирәк иде – мондый зур эшләр башкарган, мондый олы шәхескә киләчәктә аның шәхси гаиләсе, анда тәрбияләнгән балалары, оныклары киләчәктә горурланып искә алырлар дип уйлыйм.”