Римға килеп өс көн торғандан һуң Павел йәһүдтәрҙең башлыҡтарын йыйып алды . Улар килгәс : – Туғандар ! Үҙ халҡыбыҙға йәки аталарыбыҙҙың йолаларына ҡаршы һис бер нәмә эшләмәһәм дә , мин Иерусалимда тотҡон булдым һәм римлылар ҡулына тапшырылдым , – тине . – 18 Улар , минән яуап алғас , үлемгә хөкөм итерлек бер ниндәй ҙә ғәйебем булмағанлыҡтан , азат итергә теләгәйне . 19 Әммә йәһүдтәр быға ҡаршы килгәс , мин ҡайсарға мөрәжәғәт итергә мәжбүр булдым , ләкин үҙ халҡымды нимәләлер ғәйепләү маҡсаты менән түгел . 20 Шуға мин һеҙҙе осрашып һөйләшергә саҡырҙым . Мин бит бына был бығауҙарға Израиль бағлаған өмөт өсөн һуғылдым , – тине Павел .