Ҡаҙаҡ поэтик традицияһы барлыҡҡа килеү менән, уның төп һәм мотлаҡ фигураһы булып халыҡтың шағир-импровизаторы — акын торған. Бары тик акындарҙың тырышлығы арҡаһында, бер нисә быуат элек яҙылған күп һанлы эпик әҫәрҙәр, әкиәттәр, йырҙар, поэмалар, беҙҙең көндәргә килеп еткән Ҡаҙаҡ фольклоры 40-тан ашыу жанр төрҙәрен үҙ эсенә ала, шуның йыр-үтенес, йыр-хат һ . б. ише ҡайһы бер өлөшө генә фольклорға хас. Йырҙар, үҙ сиратында, хәстәрлектәргә, йолаларға, тарихи һәм көнкүреш йырҙарына бүленә. Поэмаларҙы ла шулай уҡ батырҙарҙың ҡаһарманлығы тураһында һөйләүса («Ҡабыланды батыр», «Ер-Тарғын», «Алпамыша батыр», «Ҡамыр батыр» һ. б.) героик һәм мөхәббәтте кире ҡағыусы батырҙар («Ҡуҙый Күрпәс һәм Баян-Баянһылыу», «Ҡыҙ-Ебәк») лирик жанрҙарға бүлеп ҡарарға була.