Волга буйы немецтарына «йәшәү өсөн» һөрөү ерҙәре күп булған Новосибирск һәм Омск өлкәләренең, Алтай крайының, Ҡаҙағстандың райондары һәм башҡа күршеләш урындар тәғәйенләнә. Рәсәй немецтарының икенсе өлөшө Вермахт тарафынан оккупациялаған территорияла ҡала һәм Германияға һәм Польшаға сығарыла. Һуғыштан һуң уларҙың күпселеге Советтар Союзына ҡайтарыла һәм шулай уҡ Себергә, Ҡаҙағстанға һәм башҡа һөргөн урындарына, «спецпоселениеларға», НКВД-ның күҙәтеүе аҫтына оҙатыла. И. Флейшхауэр И. һәм Б. Пинкус мәғлүмәттәренә ярашлы, 1945—1946 йылдарҙа Ҡаҙағстанда яҡынса 530 мең немец йәшәй, шул уҡ ваҡытта РСФСР-ҙа, башлыса Себерҙә һәм Алтайҙа, уларҙың һаны 650 меңгә етә, ә Ҡырғыҙстанда һәм Тажикстанда яҡынса 70 мең немец йәшәй. Ҡаҙағстанда башлыса немецтар Караганда, Ҡостанай, Целиноград, Павлодар, Семипалатинск, Ҡоҡшытау, Джамбул өлкәләрендә төпләнә. Немецтарҙы элекке йәшәгән урындарына ҡайтарыу мәсьәләһе бик оҙайлы ваҡыт бөтөнләй күтәрелмәй. Юғары Советы Президиумының 1948 йылдың 26 ноябрендәге Указға ярашлы немецтар, чечендар, ҡалмыҡтар, финдар, латыштар кеүек үк, «уларға бирелгән райондарға мәңгегә күсерелергә» тейеш була, уларҙың «МВД-ның махсус рөхсәтенән тыш урынлаштырған урындарҙан китеүе» «20-се йылға тиклем каторга эштәренә» хөкөм ителә.