Ҡайһы бер кешеләр: «Үлгән иремде йәки үлгән ҡатынымды күрәм, төндәрен ул минең яныма ҡайта, беҙ уның менән төнө буйы рәхәтләнеп яҡынлыҡ ҡылабыҙ», —тиҙәр. Ендәр төрлө ҡиәфәткә инергә мөмкиндәр. Был осраҡта улар үлгән кеше ҡиәфәтенә кереп, аҙғынлыҡ ҡылып йөрөйҙәр. Яҡын кеше үлгәс, йыназа уҡып күмергә, хәлендән килһә, өсөһөн, етеһен, ҡырҡын һәм йылын үткәрергә тырышығыҙ. Был ваҡытта йәнең тыныслана һәм вафат булған кешенең рухы ла тыныслыҡ таба. Ваҡытығыҙ булған һайын Ҡөръән уҡырға тырышығыҙ, бындай кеше янына шайтандар килә алмай.