«Эй, улым! — тип бурысҡа аҡса алған шәкертенә һабаҡ бирә остаздарҙан берәү. — Әгәр ҙә һин Аллаһ юлында йөрөһәң, кешелекле булыу, ҡыйыулыҡ һинең өсөн иң кәрәкле сифаттарға әйләнер. Әммә ләкин түбәнлек, ҡурҡаҡлыҡ, ебегәнлек юлын артығыраҡ күрһәң, егетлектең дәрәжәһен аңламай түбәнлеккә төшөүең бар.