Ниһайәт, имениеға Заречная килә. Аҡ кейем кейгән актриса сәхнәнән бик сәйер текст әйтә : «Кешеләр, арыҫландар, бөркөттәр һәм ҡыр тауығы, мөгөҙлө боландар, ҡаҙҙар, үрмәкселәр…», тамашасыларҙа был текст аңлашылмаусылыҡ тыуҙыра (быны Аркадина шунда уҡ декаденттар стилендәге текст тип атай), ә Аркадинала — туранан-тура протест барлыҡҡа килтерә, ул бының менән «нисек яҙырға һәм нисек уйнарға кәрәклеген» уға өйрәтәләр тип аңлай. Тәнҡиттән асыуы ҡабарған Константин спектаклде туҡтата һәм ҡайҙалыр сығып китә. Нина Заречная уның артынан эйәрмәй, тамашасылар менән бергә ҡалып, ихлас күңелдән үҙ адресына маҡтау һүҙҙәрен тыңлай. Уға бигерәк тә Тригориндың комплименттары ныҡ оҡшай.