Делакруаның беренсе картинаһы булып   үҙе Салонға ҡуйған «Ладья Данте» (1822) картинаһы тора.  Хәйер, ул әллә ни  (Жериконың «Плот» картинаһы килтергән фурор һымаҡ) шау-шыулы уңыш килтермәй. Делакруаға  уңыш ике йылдан һуң, 1824 йылда үҙе Салонға ҡуйған «Резню на Хиосе» картинаһынан һуң килә, унда ул Грецияның бойондороҡһоҙлоғо өсөн күптән булмаған һуғыштың фажиғәләрен һүрәтләй. Бодлер был  картинаны   «яҙмыштың һәм ғазаптың шомло гимны»  тип атай. Күп тәнҡитселәр Делакруаны саманан тыш  натурализмда ғәйепләй. Шуға ҡарамаҫтан, төп маҡсатҡа өлгәшелә: йәш рәссам үҙе тураһында белдерә.