Шуларның иң җитдие икътисадка килеп терәлә: Мәскәүнең аны җайга салырга бернинди мөмкинлеге калмады инде (һәм теләге-сәләте дә юк, күрәсең), шуңа күрә, халык һәм дөньяның үзенә буйсындырылган өлеше каршында аклану өчен, җитди бер дәлил табарга кирәк.