Йыназа табут өҫтөнә ҡуйылһа, йән әйтер икән: «Ашығып мине күтәрмәгеҙ, мин һуңғы мәртәбә өй йәмәғәттәремдең тауыштарын ишетеп ҡалайым», — ти икән. Йыназаны күтәреп өс аҙым китһәләр, йән ҡаты тауыш менән ҡыскырыр икән: «Әй, һөйөклөләрем, әй, балаларым, әй, туғандарым! Донъя беҙҙе алдай икән, тере ваҡытта аңламайбыҙ икән донъяны, минең хәлемдән ғибрәт алығыҙ. Мин йыйған байлығымды вариҫтарға ҡалдырҙым, улар йыйған байлығымды алырҙар, әммә минең эшләгән гөнаһтарымды өҫтәренә алмаҫтар. Донъя өсөн Аллаһ Тәғәлә мине хисаплар, әммә һеҙ миңә доға ҡылмаҫһығыҙ», — ит әйтер икән.