11-се аятта: Бәҙер һуғышы алдынан Аллаһу Тағәлә мосолмандарға көс өҫтәй торған йоҡо бирҙе һәм уларға ямғыр яуҙырҙы. Бәҙер һуғышында Аллаһу Тағәлә мосолмандарға күп төрлө ярҙам күрһәтте. Ул мосолмандарға әүәл үк еңеүҙәре тураһында хәбәр биреүе, йоҡо биреү, ямғыр яуҙырыу, 1000 фәрештәне ярҙамға ебәреү, рәсүлуллаһтың бер ус тупраҡ атыуы менән мөшриҡтәрҙең күреүҙәре үә ғәйрәттәре зәғифләнеү (16-17-се аяттар), рәсүлуллаһҡа төшөндә кафырҙарҙы аҙ итеп күрһәтеү ( 43-сө аят) менән Аллаһу Тағәлә мосолмандарға ярҙам итте. Бәҙер әсирҙәренән йолом алыу Аллаһуҙың әмере менән булмайса, рәсүлуллаһтың үҙ ҡарары менән булған ине. Рәсүлуллаһ был турала сәхәбәләр менән кәңәш иткәйне. Был хаҡта Аллаһ шул уҡ Әнфәл сүрәһендә 67-68-69-сы аяттарҙа мөшриҡтәрҙән йолом алыуҙарын хата икәнлеген, донъя малына алданып, бындай мөшриҡтәрҙе иҫән ҡалдырыу, уларҙан йолом алыу тейеш түгеллеген бәйән итте. Әнфәл сүрәһе, 67- 68-69-сы аяттар: «Ҡулға төшкән әсирҙәрҙе мал алып азат итәргә пәйғәмбәргә һис дөрөҫ булмай, хатта ер өҫтөндә кафырҙарҙы күп үлтергәнгә саҡлы, (кафырҙарҙы үлтереү — уларҙың әҙәйеүенә һәм Исламиәттең өҫтөн булыуына сәбәптер) һеҙ мосолмандар донъя малын теләйһегеҙ, Аллаһ һеҙҙең өсөн ахирәтте теләй, Аллаһ — көслө үә хәкимдер. Әгәр хаталыҡ ҡылыусылар ғәфү ителәләр тигән һүҙ Аллаһуҙан булмаһа ине, әлбиттә, әсир өсөн алған малығыҙ өсөн һеҙгә олуғ ғазап ирешкән булыр ине. Алған ғәнимәт малдарығыҙҙы хәләл, пак булғаны хәлдә ашағыҙ! Үә Аллаһуҙан ҡурҡығыҙ, Уға ҡарышыуҙан һаҡланығыҙ! Аллаһ — ярлыҡаусы үә рәхимле.