Атап әйткәндә, боронғо франк королдәренең бенедиктин монастырҙарына бирелгән грамоталарының төп нөсхә булыуына шикләнеп ҡараған иезуиттар менән бәхәс ваҡытында , үҙ орденының намыҫын һаҡлап ҡалыу өсөн Мабильон 1681 йылда Парижда «De re diplomatica libri sex» («Дипломатика алты китапта») хеҙмәтен баҫтырып сығара, унда иртә урта быуат яҙмаларының типтарын беренсе тапҡыр классификацияларға бүлә. Уларҙы ул «милли» атамаһы менән, йәғни франкиса, лангобардса, вестготса булараҡ билдәләй. Ә Монфокон беренсе булып палеографик тикшеренеүҙәр ысулын эшкәртә[2][1][2]: ҡулъяҙмаларҙы (билдәле бер билдәләре нигеҙендә) в хронологик рәткә урынлаштыра, ул хәрефтәрҙең эволюцияһын сығара һәм урта быуат грек яҙмаһы үҫеше стадияларын һәм уның типтарын билдәләй.