Әҫәр һирәк осраған күркәм һүҙҙәр менән генә түгел, сағыштырыу, йәнләндереү, метафора кеүек һүрәтләү саралары менән дә тәрән һуғарылған. Бына уларҙың бер нисәүһе. “Ысынлап та, бынан ауыл ус төбөндәге ҡуҙ шикелле, төнгө уттары менән, ыҡсым ғына булып емелдәп ята” (44-се бит). “Ә йондоҙҙар, яңғыҙ айҙы көнләштереп, йәштәр артынан шаярып-йүгереп, баҫтырышып барҙылар” (46-сы бит). “Зәйнәп ҡырт боролоп, тыҡылдата баҫып баҫҡыстан өҫкә күтәрелде. Әйтерһең, туҡ-туҡ итеп Зиләнең дә йөрәген тапалап, ҡаҙаҡлап үтте” (67-се бит). “Иҫ киткес тыныс ҡышҡы иртәләр була: әкиәттәге көмөш батшалыҡты хәтерләтеп, ап-аҡ бәҫкә төрөнгән ағастар ҙа һелкенмәй, күбек кеүек ҡабарып ятҡан көрттәр ҙә, семәрле емелдәк эшләпәләрен ҡырын һалып кейгән йорттар ҙа уйға сумғандай тойола. Һил иртәләй тыныс та, яғымлы ла ине ҡыҙҙарҙың дуҫлығы” (88-се бит). “Күкте иңләп осҡан саҡта атып төшөрөлгән күгәрсендәй тойҙо үҙен Рәмзилә. Ос, тип ҡанат бирҙе лә, матур һүҙҙәре, ихлас өмөттәре менән ышандырып-әйҙәп күктәргә күтәрҙе лә, ҡанатының остарын киҫте режиссер. Ергә атып бәрҙе, түбәнһетте, бысратты, кәмһетте” (98-се бит).