1204 йылда тәре йөрөтөүселәр Византияны баҫып ала һәм уның бүлгеләнгән ерҙәрендә Латин империяһын ойоштора. Улар үҙҙәрен Византияның вариҫтары тип һанай, шулай уҡ уларға буйһонған бөтә территорияларҙы ла. Шуға күрә улар Калояндың беренсе латин императоры Балдуинға тәҡдим иткән союзын кире ҡаға. Калоян ул ваҡытта гректарҙың латиняниндарға ҡаршы ихтилал ойоштороусы ролендә сығыш яһай. 1205 йылда гректар ихтилалы бөтә Фракияцияны яулай. Латиняниндар еңеләләр, император үҙе әсир төшә, һәм Калонян тарафынан язалап үлтерелә. Тере ҡалған тәре йөрөтөүселәр Европаға ҡасалар. Улар папаның Калоянды христиан диненең дошманы тип иғлан итеренә ышаналар. Хатта уға ҡаршы тәре походын иғлан итеүенә өмөтләнәләр. Калояндың ҡеүәте шул тиклем ҙур була, папа уға тәре йөрөтөүселәрҙең Көнбайыштан яңы һөжүмгә әҙерләнеүе тураһында иҫкәртеп, солох төҙөргә кәңәш итеп хат яҙа.