Фон Диллинген ырыуы юҡҡа сыҡҡас, 1258 йылда монастырға дәғүә итеүсе граф Эттинген һәм Аусбург епискобы араһында монастырь статусы тураһында йөҙ йыллыҡ бәхәс башлана. Ул саҡта Нересхайм аббатлығына ете ауыл һәм төбәктең 71 бинаһы, шул иҫәптән ун мәхәллә ҡарай. Һуғыштар барышында һәм янғындан монастырь күп тапҡыр емерелә. XVI быуат аҙағында аббалыҡтың кем ҡарамағындалығы тураһындағы бәхәс яңынан ҡуба — был Эттинген-Валлерштейн кенәзлегенең дәғүәләре менән бәйле була. Мюнхен ҡалаһында империя комиссияһы 1583 йылда конфликттың аралашсыһы булып сығыш яһай. 1739 йылда ике яҡ та яңынан бәхәскә инә: был юлы урындағы ағасты һатыу тураһында бәхәс алып барыла. Ике тиҫтә йылдар буйына барған судтар һөҙөмтәһендә, ниһайәт, улар конфликтты көйләй. 1764 йылда аббатлыҡ Изге Рим империяһы рейхстагының тауыш хоҡуғына эйә була (ҡарағыҙ: Империя ҡатламдары), әммә аббат бик аҙ ғына территолрияла донъяуи идаралыҡ итә ала.