Бынан һуң йөҙ йыл самаһы Галилео Галилей, Кристиан Гюйгенс, Иоганн Кеплер, Блез Паскаль һәм башҡа тикшеренеүселәрҙең хеҙмәттәре кешелекте байыта. Галилей беренсе булып фәнни ысулды эҙмә-эҙлекле ҡуллана, уның фараздарын һәм теорияларын раҫлау өсөн эксперименттар үткәрә. Ҡайһы бер динамика һәм кинематика закондарын, атап әйткәндә, инерция законын төҙөй, уларҙы эмпирик яҡтан һынай. 1687 йылда Исаак Ньютон «Principia» китабын баҫтырып сығара, унда ул ике фундаменталь физик теорияны ентекләп тасуирлай: есемдәрҙең хәрәкәт закондары, Ньютон закондары булараҡ билдәле, һәм гравитация закондары. Ике теория ла экспериментҡа бик тап килә. Китапта шулай уҡ шыйыҡсаларҙың хәрәкәте теориялары килтерелгән була. Классик механика артабан Леонард Эйлер, Джозеф Луи Лагранж, Уильям Роуэн Гамильтон һәм башҡалар тарафынан реформациялана һәм киңәйтелә.. Гравитация закондары астрономик күҙәтеүҙәрҙе тасуирлау һәм аңлатыу өсөн физик теориялар ҡулланған астрофизикаға нигеҙ һала.