Йософ ғәләйһис-сәләмдең күңеле нескәрҙе һәм ул үҙен танытырға теләп әйтте: «Хәтерегеҙҙәме, Йософҡа һәм уның ҡәрҙәше Бинйәмингә элек ниҙәр ҡылдығыҙ?» Ҡәрҙәштәре ғәжәпләнеп һәм ҡурҡып әйттеләр: «Һин әллә беҙҙең ҡәрҙәшебеҙ Йософмы?» Йософ ғәләйһис- сәләм уларҙың күҙҙәренә тура ҡарап әйтте: «Эйе, мин һеҙҙең ҡәрҙәшегеҙ Йософмын, дөрөҫөн әйткәндә, Аллаһы Тәғәлә тәҡүәлегем өсөн оло ниғмәт һәм дәрәжәләр бирҙе». Ағалары әйттеләр: «Әй, ҡәрҙәшебеҙ Йософ, һис шикһеҙ, Хаҡ Тәғәлә һине беҙгә ихтыярлы һәм баш ҡылды, һин күргән төш, йәғни ун бер йондоҙ һәм ай менән ҡояш көлөп миңә сәждә ҡылдылар, тигәнең Хоҙай рәхмәте менән дөрөҫ булып сыҡты. Беҙҙең хаталаныуыбыҙ өсөн беҙгә ниндәй яза ҡылаһың?» — тип уның аяғына йығылдылар.