Тәнемде ҡурғаш шикелле ауыр йоҡо баҫа. Бер ҡасан да ошо тиклем үлеп йоҡо килгәне юҡ инесе. Шығай ауылына саҡ барып еттек. Тау юлдарынан үткәндә йоҡлау түгел, әҙәм рәүешле тыныслап ултырып та булмай, туп урынына ырғыта-сөйә генә. Ауыл магазины янында туҡтағанда уяу инем әле. Шунан ҡайҙалыр убылғанмын.