Нәфисә менән Зәкигә Саҡ менән Суҡ ише ғүмер буйы һағынышып йәшәргә генә ҡала. Айырылышҡандан һуң да ун биш йыл самаһы бер-береһенә тоғро була улар. Аяуһыҙ яҙмыштың ғәзизе менән осрашыр юлды мәңгегә япҡанын аңлап, 1940 йылда Зәки Вәлиди, «Хәтирәләр»ендә яҙыуынса, Нәфисәнең кейәүгә сығыуы хаҡында хәбәр килеп еткәс кенә, өйләнеү хаҡында уйлай. Ҡасандыр бер өлөшө үҙенең юрматы ырыуына ҡушылған ҡара нуғайҙарҙан булған, Добруджа ҡыҙын – Бухарестан Истанбулға доктор дәрәжәһе алыу өсөн килгән Нәзмиәне ала. Был никахтан Иҫәнбикә менән Сүбидәй тыуа. Улар – бөгөн донъяға танылған ғалимдар, Төркиәлә йәшәйҙәр. 40-сы йылдарҙа Нәфисә йәнә тормошҡа сыҡҡандырмы, әллә был хәбәр яңылыш булдымы, билдәһеҙ. Туғандарының хәтерләүе буйынса, 1965 йылда Нәфисә Прокопьевскиҙа үҙе һымаҡ һөргөнгә ебәрелгән Рамаҙан мулла менән никахлаша, әммә ире оҙаҡ тормай мәрхүм була. Башҡорт иленең сибәрҙәрҙән-сибәр, зыялы һылыуының тормошо шулай бик матур башланып фажиғәле үтә. Ғүмерен Себерҙә, ҡарттар йортонда тамамлай.