Беренсе аят менән 5-се аят малға бирелгән мосолмандарҙы тәнҡитләй. 7-се аятта Аллаһү Тағәлә мосолмандарға әүәлдән үк йә каруанды алыу, йәки мөшриҡтәрҙең ғәскәрен еңеүҙе вәғҙә ҡылғанын һөйләй. Әлбиттә, мосолмандар ҙур байлыҡ менән мең дөйә баһалы Сирия әйберҙәре менән төйәлгән, ә һаҡлыҡ кешеләре 60-70 кеше менән генә килә торған каруанды теләнеләр, мосолмандарға ҡарағанда өс мәртәбә күберәк булған ҡораллы ғәскәр менән һуғышҡансы. Ләкин Аллаһу Тағәлә мосолмандарҙың мөшриҡтәрҙе еңеүҙәре менән Ислам диненең өҫкә сығыуын теләй. Аллаһу Тағәлә мосолмандарҙы үҙҙәренә ҡарағанда әҙерәк һанда булған бай каруанға һөжүм иттермәйсә, ләкин хаҡ дин өсөн күп һанлы мөшриҡ ғәскәрҙәре менән һуғыштырыуы — мөшриҡтәр: «Мосолмандар мал өсөн әҙ кеше менән генә һуғыша беләләр», — тип әйтмәһендәр өсөндөр.