Василий Павлович Лукин XIX быуат аҙағында ҡала диңгеҙ кластары менән етәкселек итә һәм морякар ҡулланған «Навигация» китабының авторы була. XX быуат башында ул Ҡала Думаһының гласныйы булып һанала һәм Донской земельный банктың рәйесе була. Йыш ҡына эш буйынса Санкт-Петербург ҡалаһына барып йөрөй. Киевтә 1919 йылда вафат була. Уның ҡатыны Софья Андреевна Лукина 1908 йылда «Капля молока» балалар кухняһы ойоштора, ә 1914 йылда ҡалала беренсе балалар баҡсаһы аса. Шул уҡ ваҡытта III разрядлы шәхси училищела уҡытыусы ла булып эшләй. Лукиндар ғаиләһендә бер нисә бала. Ҡыҙы Вера Васильевна — ире фамилияһы буйынса Ксинтарис — 1892 йылдың 10 августа тыуған. Улдары Константин Васильевич Лукин Санкт-Петербург электротехник институтында белем ала, ул 1921 йылда Евгения Николаевна Грековаға өйләнә. Ғаиләлә өсөнсө бала Борис Васильевич Лукин була.