Университеттан һуң мин дә мәктәптә эшләп алдым бер аҙ, тик күңел журналистикаға тартты. Бер аҙ шиғыр ҙа сыймаҡлайым үҙем. Уныһы ла атай йортонан, атайҙан күскән «мираҫ». Журналистика донъяһы тәүҙә мине Өфөлә ҡабул итмәне. Әҙерәк кенә көрһөндөм дә, ҡайттым тыуған яҡҡа яҡыныраҡ ергә - Мәләүездә «Сатурн» телекомпанияһында эшләнем. Унда баяғы, режиссер булам, тигән хыялым яртылаш тормошҡа ашты – тапшырыуҙарымды үҙем бер тәртипкә килтереп, биҙәп-төҙәп эфирға сығарҙым. Атайымдың сәмләндереүенә «түҙмәй» ошо ҡалала бәләкәс кенә ижад емешемде – шиғри йыйынтығымды ла сығарҙым әле. «Ысыҡ тамсыһылай күңелем» тип исем бирҙем.