Таң атҡанда өйҙәге хәлде күреп, Йәминә башта тертләп китте. Был ни хәл?! Ире ята аунап иҙәндә, тирә-йүне ҡанға батҡан... Әммә бер аҙҙан йоҡо аралаш иләүһерәүе уҙғас, зиһене асылды, барыһы ла хәтеренә төштө. Хатта енәйәт ҡылғанын да аңлай ине ул. Тик уны юйыр өсөн ниндәйҙер сара күрергә кәрәк бит. Нишләргә? Оҙаҡ ҡына уйланып ятҡандан һуң Йәминә ятҡан еренән һикереп торҙо ла, һыу килтереп, ҡанға батҡан иренең тәнен, йөҙөн, иҙәнде йыуыштырҙы. Һуңынан тауыш бирҙе.