Ул үҙенә ҡағылышлы эштәрҙә асла үс алмай, даим ғәфү итә, фәҡәт Аллаһ өсөн генә үс ала ине. Шуның өсөн дә кеше танымай, яҡшылыҡтың ҡәҙерен белмәй торған, пәйғәмбәрлек дәрәжәһен ҡәҙерләмәй торған ҡаты бәғерле сәхрә ғәрәптәре рәсүлуллаһты урынлы-урынһыҙға борсойҙар, ҡайһы бер ваҡытта унан берәр нәрҫә һорап, бирмәһә, уға бәйләнәләр, кейемдәренән тартҡылайҙар, ғәнимәт малын бүлгәндә: «Ғәҙеллек ҡылманың, ғәҙеллек ҡыл!» кеүек килешһеҙ, мәғәнәһеҙ һүҙҙәр әйтәләр, фәҡәт рәсүлуллаһ быны ла күтәрә ине. Янындағы сәхәбәләр бындай кешеләрҙе язаларға кәңәш бирһәләр ҙә, ул һаман ғәфү ҡыла ине. Фәтх Мәккә көнөндә үҙенә ҡылмаған ҡәбәхәтлекте ҡалдырмаған Ҡөрәйш ғәрәптәренә ни эшләһә, шуға ҡадир булғаны хәлдә, асла уларҙан үс алыу юлына баҫманы.