1789 йылдың 17 июнендә Францияны өс чинға айырған иҫке ҡатлам бүленеше бөтөрөлә һәм Өсөнсө ҡатлам тигән атама ла юҡҡа сыға. Ләкин хәҙер француз йәмғиәтенең ике эре буржуазия һәм халыҡ синыфтарына тарҡалыуы асыҡтан-асыҡ күренә. Социаль антагонизм юҡҡа сыға, сөнки сәйәси һәм юридик мәғәнәлә француз революцияһы ике синыфты ла тигеҙләй, әммә XIX быуатта синфи көрәшкә килтергән иҡтисади нигеҙҙәге ҡапма-ҡаршылыҡ пәйҙә була. Революция һөҙөмтәләре буржуазия һәм яҡшыраҡ тәьмин ителгән крәҫтиәндәр өсөн бигерәк файҙалы була. Якобинизмға дошмандарса ҡараған буржуазия, ул ҡолатылғас, пролетариаттан («дүртенсе» ҡатламдан) ҡурҡып, реакция юлына баҫа. Уны идара итеү формаһы әллә ни ҡыҙыҡһындырмай, ул үҙе башҡарған ролде һаҡлап ҡалыу теләге менән уның социаль торошон тәьмин иткән, шул уҡ ваҡытта «иҫке тәртипте» тергеҙеүгә юл ҡуймаған термидорианецтарға һәм Наполеонға буйһона. Иҫке тәртипте тергеҙеү дәүерендә, католик-феодаль реакция башланғас, буржуазия либераль башланғыстарҙы яҡлауға күтәрелә; XIX быуаттың 20-се йылдарындағы либерализм тотошо менән буржуаз характерҙа була. Һайлау цензы юғары булғанлыҡтан [1814 йылғы Конституцияны ҡара), буржуазия айырым ижтимағи синыф барлыҡҡа килтерә һәм XIX быуаттың икенсе яртыһына тиклем һаҡланған ҡарашта ҡала. Ул саҡта инде буржуазия тип ҡалала йәшәүсе йәки плебейҙы ғына түгел, ә ҡулында булған капитал нигеҙендә сәйәси хакимлыҡҡа ынтылған ҡалала йәшәүсене (йәғни капиталисты) атайҙар.