– Бала саҡ хәтирәләренән сығып, үҙемдең инәй, апай, еңгәләрҙе ысын ағинәйҙәр булғандар, тип күҙ алдыма килтереп ултырам, – тип һүҙгә ҡушыла Хәнифә апай Әбүбәкерова. – Улар шул тиклем ҡупшы, бөхтә итеп кейенер, ҡолаҡтарын, муйындарын ҡаплаған ап-аҡ ситса яулыҡ ябыныр ине. Килешһеҙ кейенгән йәки өҫ-башы туҙып, һәпрәләнеп йөрөгән берәйһе күҙҙәренә салынһа, уларҙы йомшаҡ ҡына итеп әйтеп тәрбиәләрҙәр ине. Һөйләгән һүҙҙәре лә ипле, тыйнаҡ булды. Уларҙың әйткәненә бер кем ҡаршы һүҙ ҡатманы, кәңәштәренә ҡолаҡ һалды. Бер-береһенә хәл белешергә йөрөгәндә улар бер ҡасан да ғәйбәт һөйләп ултырманы. Ишек төбөнән үк ниндәй ҙә булһа мәҡәл йә әйтем әйтеп килеп инерҙәр ҙә, йәтешләп кенә урындыҡҡа менеп ултырып, һүҙҙәрен артабан дауам итерҙәр ине. Беҙ ағинәйҙең килеүен көтөп алып, уның аҡыллы һүҙҙәрен йотлоғоп тыңлай торғайныҡ. Ошо рәүешле улар балаларҙы тәрбиәләгән, уларға халыҡ аҡылын һеңдереп үҫтергән...