Жмыховты өйөндә ғаиләһе, дуҫтары, таныштары көтә, улар уны ҡул сабыуҙар менән ҡаршы ала. Был Жмыховта үҙе тураһында «ысынлап та Ватанына ҙур файҙа килтергән кеше, әгәр ҙә ул донъяла булмаһа, моғайын Ватанға бик ҡыйынға тура килер ине» тигән уйҙар тыуҙыра. Кисәлә ул дуҫтарына бүләк альбомды күрһәтә. Был альбом бигерәк тә уның ҡыҙы Оляға ныҡ оҡшай. Атаһы рөхсәте менән Оля альбомды үҙенә ала.  Иртәгеһенә ул альбомдағы түрәләрҙең фотоларын алып ташлай һәм улар урынына үҙенең институттағы әхирәттәренең фотографияларын ҡуя. Жмыховтың улы Коля ташланған фотографияларҙы табып ала, ундағы түрәләрҙең кейемдәрен ҡыҙыл буяуға буяй, ҡайһы берҙәренә йәшел мыйыҡ һәм һоро һаҡал өҫтәп ҡуя. Титуляр кәңәшсе Кратеровтың фотографияһын бәләкәйләтеп киҫә, уны шырпы ҡабына йәбештерә һәм атаһына күрһәтә. Был Жмыховҡа бик ныҡ оҡшай һәм ул Коляға был эшен әсәһенә күрһәтергә ҡуша.