Индивидуаль һәм ижтимағи тормошта  оҫталар : (лат. Homo faber — ижад итеүсе кеше) һөнәрсе, техник, ижади фекер йөрөтөүсе уйлап табыусылар була, әммә улар художестволы образдар тыуҙырмай. Икенсе нәмә (лат. Homo artifex) — рәссам, ижадсы, М. С. Каган билдәләмәһе буйынса, ул художество эшмәкәрлеге ярҙамында билдәле бер сәнғәт төрө материалында «образлы моделдә үҙен ике тапҡырға арттыра». Образлы фекерләү « объектты икеләтә арттырырға дәртләндерә, шулай итеп рәссам үҙ-үҙен кәүҙәләндерә ». Шулай итеп, сәнғәт төшөнсәһе бик киң булып китә, шул иҫәптән художестволы ижад «сәнғәт ысулдарының» береһенә әйләнә. «Эстетик» һәм «художестволы» төшөнсәләре синоним була алмай һәм художестволы тип кенә «эстетиканың юғары сағылышы» тип баһалана алмай. Художестволы образ һәр ваҡыт аныҡ, индивидуаль (субъектив) һәм эмоциональ. Оҫта матди эштәрҙә — ябай кәсептә, образлы модель, ҡағиҙә булараҡ, килеп сыҡмай. Эстетик эшмәкәрлек художестволы образдар тыуҙырмай, ә ысынбарлыҡта булған объекттарҙы һәм уларҙың фекерҙәге моделдәрен яраштыра ғына. Художестволы әҫәр эстетика өлкәһендә өлөшләтә йәки унан  бөтөнләй ситтә булырға мөмкин, ә эстетик эшмәкәрлек, үҙ сиратында, художестволы әҫәргә тап килмәй. Мәҫәлән, пляжда төҫлө ҡырсынташ йыйыу йәки бүлмәлә мебель урынлаштырыу, стеналарына  картиналар элеү эстетик, әммә художестволы эшмәкәрлек түгел. Кеше бер үк ваҡытта матурлыҡ тураһында хәстәрлек күрһәтһә лә, рәссам булып китмәй..Роман телдәрендә «сәнғәт» һәм «художество» төшөнсәләре араһында лингвистик һәм семантик айырма юҡ. Сәнғәт, оҫталыҡ бер төрлө билдәләнгән (ингл., фр. art, итал. arte, нем. Kunst). Шуға күрә Көнбайыш Европа эстетикаһында хәҙерге заман сәнғәте теорияларында айырыуса кире сағылыш тапҡан башҡа категориялы мөнәсәбәттәр барлыҡҡа килә. Мәҫәлән, «сәнғәт объекты» төшөнсәһе һәр нәмәне аңлата ала:йыш ҡына эстетик һәм художестволы үҙенсәлектәргә эйә булмаған һынлы йәки һынлы булмаған сәнғәт әҫәрҙәре, дадаизм, инсталляция, боди-арт, реди-мейд.