Мәккәне алғандан һуң, Мөхәммәт ғәлиәссәләм кафырҙарға ҡаршы йыһат, йәғни изге һуғышты ҡыҙҙырып ебәрҙе. Мосолмандарға хәҙер хәүеф көньяҡлап янай ине. Айырыуса көньяҡ-көнбайыш тарафында йәшәгән ҡом ғәрәптәре, һәүәзин ырыуҙары, бәдәүиҙәр Таиф ҡалаһы халҡы менән уртаҡ тел табып, мосолмандарға ҡаршы берләшеп алғайны. Кем тиҙерәк ҡоралланып, йәһәтерәк яуға сыға, шуның өҫтөнлөк алыры өмөтлөрәк. Быны Мөхәммәт алданыраҡ тойҙо, буғай, тойоуын. Ләкин дошман яғы күпкә өлгөрөрәк булып сыҡты. Улар Таиф ҡалаһынан төньяҡтараҡ тау араларында егерме мең тирәһе ғәскәр туплап өлгөрҙө, Мәккәгә хәүеф һалды. Быларға ҡаршы Мөхәммәт ун ике меңлек ғәскәрен яуға күтәрҙе. Бының ике меңләбе көрәйеш мәжүсиҙәрҙән ойошҡан ине. Өс көн эсендә был ғәскәр менән Хижаз тау буйҙарына етеп, Һунайып тигән үҙәндә дошман яуы торған ергә яҡынлашты. Алғы ғәскәр менән Халит ибн Вәлид етәкселек итте. Мөхәммәт үҙе һайланма мөһәжир һәм әнсар төркөмдәре менән килде, көрәйештәр ҡойроҡта ине.