— Ҡайғырмасәле, килен, бала юҡ тип. Ана, минекеләр, ни саҡлы ыҙаланып үҫтерҙек, сыҡтылар ҙа олаҡтылар. Бер Ильясыбыҙ ғына ауылда өй һалды. Ҡайнағаң менән икебеҙ генә торҙоҡ та ҡалдыҡ. Һаман булһа, алиментсы кеүекбеҙ. Береһенә машина кәрәк, икенсеһенә — фатир, өсөнсөһөнөң иренә эш юҡ. Әле булһа баш күтәргәнебеҙ юҡ. Һыйырҙы ла берәүгә генә ҡалдырып булмай. Һарыҡ-кәзәһен, ҡош-ҡортон ни саҡлым аҫырайбыҙ. Арып та китәбеҙ, балалар йәл, айҡаша бирәбеҙ. Шулай инде, булмаһа — кәрәк тиһең баланы, булһа — ғүмерең үҙеңдеке түгел. Әйтәләр бит, Рәсәйҙә бала-сағаһын пенсия йәшенә имен-аман алып барып еткергән ата-әсә генә арыу тип иҫәпләнә.