Шунан һуң мин ялт-йолт тирә-йүнгә ҡарап, тауыш биреүсене эҙләй башланым. Әммә бер кем дә күренмәне. Шунан һуң тәһәрәт алып, намаҙ уҡып, ҡабат йоҡоға китер-китмәҫ булдым. Йәнә шул ауазды ишетеп уянам, нәҡ шул уҡ талап менән ауаз миңә китеп барырға ҡуша. Шулай был хәл 3 мәртәбә ҡабатлана. Мин төшөм менән өнөм араһында булған ауаз да, төш тә рахмани, дөрөҫ булғанына инандым. Шайтан, әлбиттә, ураҙа тоторға әмер итмәҫ! Шунан һуң мин дуҫым менән хушлашып: «Йә, Раббым! Миңә лә ҡалған ғумерем буйына шулай ураҙа тотоуҙарҙы насип итһәң ине!» — тип, доға ҡылып китеп барҙым..."