Уралдағы тиҙ үҫешкән заводтарҙа хәлдәр шулай уҡ хәүефле була. XVIII быуатта хөкүмәт металлургия өлкәһендә эш көсө мәсьәләһен дәүләт крәҫтиәндәрен казна һәм шәхси тау заводтарына беркетеү, завод хужаларына крепостной ауылдарҙы һатып алыу һәм ҡасҡын крепостнойҙарҙы үҙендә ҡалдырыуҙы рөхсәт итеү аша хәл итә ине, Берг-коллегия ҡасҡындарҙы тотоу һәм һөрөү тураһында указды боҙоуҙы күрмәҫкә тырыша. Беркетелгән крәҫтиәндәр заводтарҙағы мәжбүри хеҙмәткә ҡаршылыҡ күрһәтә, сөнки эш хаҡы ғаиләләрҙе аҫрарға мөмкинлек бирмәй, рудниктарҙағы һәм заводтарҙағы эшкә ҡатын-ҡыҙҙар һәм балалар ылыҡтырыла[13]. Приписной ауылдар заводтарҙан бик алыҫ урынлашҡан була, крәҫтиәндәрҙең ауыл хужалығы менән шөғөлләнергә ваҡыты ҡалмай[14]. Крәҫтиәндәрҙең сыуалыштары һәм протестары ҡайһы берҙә ҡораллы болаларға әүерелә[15].