Уҡытыусылар араһында Александр Самохваловҡа К. С. Петров-Водкин айырым йоғонто яһай. Петров-Водкин эшләгән картина төҙөлөшөнөң арауыҡ системаһы, төҫ һәм форма нисбәте проблемалары Александр Самохваловты һоҡландыра, уның өсөн үҙенең күҙаллауҙарын, дәүерҙең образлы кәүҙәләнешен эҙләү ижадтың даими юлдашы булып китә. К. С. Петров-Водкин менән Сәмәрҡәндҡа сәйәхәте осраҡлы түгел (1921) һәм матди мәҙәниәт тарихы институты экспедицияһы составында һәйкәлдәрҙең эскиздары һәм үлсәмдәре буйынса эш алып барыуын һуңыраҡ ул үҙенең донъяға ҡарашында һәм ижадында боролош булараҡ ҡабул итә. Рәссамдың ижади стиле формалашыуына тағы ла бер көслө тәьҫораттар булып Александр Самохваловтың Иҫке Ладогалағы Георгий соборын тергеҙеүҙә ҡатнашыуы тора (1926), унда ул үҙе өсөн боронғо рус фреска һынлы сәнғәтен аса.