Мөхәммәт бәйғәмбәр (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) хәҙистәренән дә уның балаларҙы тәрбиәләүгә ни тиклем ҙур мәғәнә биреүе күренеп тора: „Үҙегеҙҙең балаларығыҙҙы хөрмәтләгеҙ һәм уларға яҡшы тәрбиә бирегеҙ“. „Атай кеше балаһына яҡшы тәрбиәнән дә ҙурыраҡ бүләк бирә алмай“. „Баланы яҡшы итеп ашатыуға ҡарағанда уға бер тапҡыр яҡшы итеп аҡыл биреү күркәмерәк“. „Кеше үҙенән һуң ҡалдыра алған иң яҡшы нәмә — ул уға доға ҡылыусы балаһы, саҙаҡа-джарийа һәм ғилем“.»Ата кешенең балаһы алдындағы төп бурыстарының береһе уға лайыҡлы исем ҡушыу һәм яҡшы тәрбиә биреү". «Өс ҡыҙ үҫтереп уларҙы һаҡлаған, яҡшы тәрбиә биргән, кейәүгә оҙатҡан һәм уларға изгелек эшләүен дауам иткән кеше йәннәткә инер». «Ике ҡыҙы тураһында улар бәлиғ булғансы хәстәрлек күргән кеше Ҡиәмәт көнөндә минең янымда булыр»."Ҡыҙҙар үҫтереүселәр улар тураһында хәстәрлек күрһендәр, сөнки улар уттан һаҡлаусы кәртә булырҙар".