Австрия Габсбургтары баштан уҡ үҙәк власты нығытыу һәм таралған ерҙәрҙе берҙәм монархия сиктәрендә берләштереү буйынса сәйәсәт алып бара башланылар. Бер үк ваҡытта дәүләттең территорияһы ла киңәйә барҙы: 1335 йылда Каринтия менән Крайна ла ҡушыла, 1363 йылда — Тироль. Был ерҙәр Габсбургтарҙың мираҫҡа ҡалдырылған төп өлөшөн тәшкил итә, шул уҡ ваҡытта династияның Швабия, Эльзас һәм Швейцариялағы нәҫелдән килгән ерҙәре бик тиҙ үҙенең әһәмиәтен юғалтты. Австрия дәүләтен нығытыу өсөн герцог Рудольф IV (1358—1365) ҡыҫҡа идаралығы оло әһәмиәткә эйә булды. Был монарх Рим һәм Германия императорҙарының алдыҡ ҡарарҙары ингән «Privilegium Maius» («Ҙур привилегия») исемле йыйынтығын төҙөй. Был йыйынтыҡта Австрия герцогтарына киң хоҡуҡтар һәм привилегиялар бирелә һәм хаҡиҡәттә дәүләт императорҙарға буйһонмаулыҡ ала. «Privilegium Maius» 1453 йылда ғына раҫланһа ла, был документ Австрия дәүләтсеге барлыҡҡа килеүендә һәм Австрияның ҡалған Германиянан айырымланыуында мөһим роль уйнай.