Ҡайҙа ғына булмаһын, һәр урында Фәнис алдынғылар рәтендә була, тик маҡтап телгә алына, рәхмәт һүҙҙәрен йыш ишетә. Эштәр ҙә көйлө, йәшәр өсөн уңайлыҡтар ҙа бар, әммә барыбер тыуған яҡтар һағындыра. Ата-әсә, туғандар, бала саҡ үткән Ҡайырлыкүл, Ташлыкүл буйҙары, ялан-ҡырҙар үҙенә тарта. Юҡҡа ғына халыҡ: “Сит ерҙә солтан булғансы, үҙ илеңдә олтан бул”, – тимәгәндер инде. Шуға күрә ныҡлы ғына ҡарарға килә лә, ғаиләһен алып, тыуған ауылы Бишауыл-Уң­ғарға ҡайтып төпләнә. Ул саҡтарҙа колхоз­дарҙың гөрләп торған мәле. Эшсе ҡулдар, бигерәк тә Фәнис кеүек тәжрибәле шоферҙар ҡәҙерле. Ҡуш ҡуллап ҡабул итәләр, “ЗИЛ-554” үҙбушатҡыс машинаһын да тоттороп ҡуялар.