Тиҙҙән велосипедтарына атланышып ағайҙарыбыҙ килеп төштө. Улар беҙҙең кеүек көн оҙоно һыуҙа сәпелдәмәй. Аръяҡҡа йөҙөп сығалар ҙа, бер аҙ ҡомда ҡыҙынып ятҡас, кире һыпырталар. Уларҙың ваҡыты самалы. Уйнар саҡтары уҙған. Ғафар ағайым яҙ ғына әрменән ҡайтты. Өйләнергә йөрөй. Күрше Сулпан апайға. Ул мине "аҙаш" тип йөрөтә. Шаяртып инде. Мин дә Сулпан бит. Мәрәкә килеп сыҡһа ла бәғзе саҡта ғәрлегемдән асыу ҡотора башлай. Туҙынып киткән саҡтарым да булғылай. Ә шулай ҙа яҡшы кеше ул. Шаян да, егәрле лә, изге күңелле лә. Ауылда маҡтамаған кеше юҡтыр үҙен. Улар өсөн шатланып туя алмайым.