Сәғиҙә үҙе самауыр ҡуя, үҙенең башы тулы уй: кырандас егеп, оло табын, ҙур байрамға барамы ни шатланып, арба ла ярар. Ир сихырларға бара бит. Ул элек тә балаларын тейәп, Тулыбайҙағы апайҙарына, йә ҡолтайҙағы әсәһе менән бер туған әбейҙәренә ат менән китә лә бара торғайны. Шуғалыр инде, Сәһәрйәр: ”ҡайҙа, ниңә бараһың?” – тип тә һораманы.