– Иршаттың үҙен генә түгел, моңло тауышын да өҙөлөп яратам. Шуға күрә уның үҫеүен теләнем. Әгәр мин: “Театрҙа эшләгем килә!” – тигән талап ҡуйһам, ул, бәлки, Сибайҙы йәки башҡа ҡаланы һайлар ине. Тик уның алдында үҙемде өҫтөн ҡуйырға теләмәнем. Аллаға шөкөр, Нефтекама ҡалаһын һайлауыма үкенергә тура килмәне. Килеү менән филармонияның башҡорт бригадаһына алып барыусы итеп эш тәҡдим иттеләр. Әлбиттә, һүҙ жанры артисы менән театр артисы араһында – ер менән күк айырмаһы. Етмәһә, тәүге эш урыны булғас, тәжрибә лә юҡ ине. Башҡа концерттарҙы ҡарап, эшкә өйрәнһәм, кәңәшселәрем Ай­булат Рәхмәтуллин, Гөлсәсәк Саламатова, Ләлә Килсенбаева булды. Юғары белем алдым: ситтән тороп Силәбе дәүләт сәнғәт һәм мәҙәниәт институтын тамамланым. Бөгөн үҙ фатирыбыҙ бар, уның өсөн филармония директоры Рәйес Аб­драхман улы Исмәғилевҡа рәхмәтлебеҙ. Хеҙмәт юлыбыҙ башҡорт бригадаһында башланһа ла, беҙ хәҙер балалар лекторийы артистарыбыҙ, – ти Рита Зәйнетдин ҡыҙы. – Режиссер концерттарҙы интермедиялар, монологтар менән биҙәгәс, театрлаштырыл­ған тамашалар күпләп ҡуйыл­ғас, миңә үҙемдең талантымды тулы ҡеүәттә ҡулланыу мөмкинлеге күп. Шулай ҙа тәү сиратта Иршаттың ҡатыны, таянысы булып ҡалам. Ул репертуар һайлағанда ла, сәхнә костюмдары тектергәндә лә иң тәүҙә минең менән кәңәшләшә. Ә кеше булараҡ, уның юморҙы аңлауын, үҙ һүҙендә тора белеүен яратам. Ауырлыҡтарҙы ла йылмайып үткәреп ебәрә белә, шул уҡ ваҡытта ул – ышаныслы тормош иптәше.