Фонетик үҙенсәлектәре : төп мари һүҙҙәренең башында &#91; б &#93; , &#91; г &#93; , &#91; д &#93; , &#91; ж &#93; , &#91; з &#93; , &#91; ф &#93; , &#91; х &#93; , &#91; ц &#93; тартынҡылары юҡ ; тел арты танау сонанты &#91; ҥ &#93; һүҙҙәрҙең уртаһында һәм аҙағында һуҙынҡыларҙан һуң килә , мәҫ . : “ оҥа ” ( таҡта ) , “ поҥго ” ( бәшмәк ) һ.б. Морфологияла күплек һандағы исемдәрҙең бер нисә күрһәткесе булыуы хас : -влак , -влӓ , -шамыч , -мыт , -ла , мәҫәлән , “ пӧртвлак ” ( өйҙәр ) , “ кайыкшамыч ” ( ҡоштар ) , “ ялла ” ( ауылдар ) һ.б. ; сифаттарҙың сағыштырыу дәрәжәһенә төрки сығанаҡлы -рак аффиксы хас : сағ . : мари телендә “ сайрак ” – башҡортса “ яҡшыраҡ ” , “ кӱчыкрак ” — “ ҡыҫҡараҡ ” һ.б. Һүҙьяһалыштың иң продуктив алымы – һүҙҙәрҙе ҡушыу , мәҫәлән , “ ача-ава ” ( ата-әсә ) , “ уш-акыл ” ( аҡыл ) , “ олмапу ” ( алмағас ) һ.б. Синтаксиста башлыса эйәртеүле ҡушма һөйләм конструкциялары таралған .