Боронғо ышаныуҙар нигеҙендә, “Йәшәү көсө – йән, башта һаҡлана” тигән ҡараш йәшәгән, шунлыҡтан малдың йәнен иреккә сығарыу өсөн баштың аҫҡы яңаҡ һөйәген айырып алғандар. Оҙон ҡыш үтеү менән, малды ҡырға сығарыр алдынан, баш итен бешереп, күршеләрен, туғандарын саҡырғандар. Был йола изгеләрҙән һаналған, сөнки ҡунаҡҡа килгән туғандар, ут күршеләр менән мәрхүм туғандарҙы иҫкә алғандар, ырыу-заттың именлеген ҡарап, яҡты киләсәк теләп, әруахтарға мөрәжәғәт иткәндәр. Баш итенән ауыҙ итер алдынан барлыҡ әруахтарға, мәрхүм туғандарға аят бағышлағандар. Аят һуңынан хәйер таратыла.