Яҙ. Апрель тирәһе ине. Хеҙмәттәшем Айһылыу Ғарифуллина менән материалдар эшләргә ауылдарға сығып киттек. Тәүге туҡтаған ауылда бер ағай менән һөйләшеп ултырабыҙ. Тегенең ыҙалап-ыҙалап һул ҡулы менән яҙып маташҡанын, уң ҡулының гипста торған һымаҡ икәнен күреп, әллә уң ҡулығыҙ һындымы, тип һорауым да булды, ҡаршымда ултырған Айһылыуҙың елле итекле аяғы өҫтәл аҫтынан аяғыма тибеп тә ебәрҙе. Өҫтөмә бер биҙрә ҡайнар һыу ҡойҙолармы ней... Их, ошо телде! Ниңәлер йыш ҡына, сусандап, аҡылдан алда йүгереп теңкәне ҡорота шул нәмә. Тел, ней, әйтә лә ауыҙ эсенә инә лә ҡаса, аҙаҡтан язаһын баш менән йөрәк татый.