Мөхәммәт пәйғәмбәр үҙе лә хәҙер дошмандары, кафырҙар менән аяҡ терәберәк һөйләшә башлай, йыһат менән өркөтә. Әле үҙ ирке, тыныс юл менән мосолман булырға димләй, төрлө уңайлыҡтар, өҫтөнлөктәр тәҡдим итә. Алланың ҡәтғи бойорғаны, рәсүле вәғәҙәләре, ҡыҙыҡһындырыуҙары үҙенекен эшләй — ислам сафы айҙан-айға, алда йылдан-йылға ғәжәйеп ишәйә, көсәйә бара. Ул тора-бара оло көскә әүерелә. Пәйғәмбәр эше фарман менән икән, өммәттәренеке — дарман менән. Мосолмандарға хәҙер ныҡлап ҡоралланырға ла, мал-мөлкәткә эйә булырға ла бик фарыз. Күптәрҙең усы үс, улъя менән ҡысый ине.