Рәсәйҙә XVI—XVIII быуаттарҙа «шифаханасы баҡсалары» була, дарыу үләндәре тураһында мәғлүмәттәр яҙып алына.  1778 йылда беренсе рус фармакопеяһы «Pharmacopoea Rossica» сыға.  XVIII быуат аҙағы —  XIX быуат башында Рәсәйҙә   рус телендә дарыуҙар ғилеме буйынса ҡулланмалар донъя күрә:  Амбодик-Максимовичтың  «Врачебное веществословие или описание целительных растений во врачевстве употребляемых etc.» (4 ч. с 134 рис., СПб., 1783—1789)  һәм Нелюбиндың «Фармакография или химико-фармацевтическое и фармакодинамическое изложение приготовления и употребления новейших лекарств» (Спб., 1827) китаптары нәшер ителә, улар бер нисә тапҡыр ҡайтанан баҫтырыла.  Беренсе фармакология лабораториялары асыла.   Фармакология буйынса тәжрибәләргә  танылған рус табиптары  И. Н. Пирогов һәм А. М. Филомафитский ҙур ҡыҙыҡһыныу күрһәтә,  лаборатория шарттарында улар  хайуандарға  эфир һәм хлороформ тигән яңы препараттарҙың тәьҫирен тикшерә.