Бер хикәйәт ишеткәнегеҙ бармы? Оло ғына ҡатын, ике биҙрәһен көйәнтәләп, көн дә һыу ташыған. Берәүһе, бөтөнө, тулы һыу һыйҙырғаны, көйәнтәне аҫҡа тартып бара, ти, ә ярығында, тамсылағас, өйгә ҡайтып етеүгә ярты ғына биҙрә һыу ҡала икән. Ике йыл буйына көн дә шул хәл ҡабатланған. Бөтөн биҙрә үҙенең шәплегенә маһайып киткән, имеш. Ә ярыҡ биҙрә, киреһенсә, кәмселегенән оялып, эшен яртылаш ҡына башҡара алыуына бошонған. Ике йылдан һуң, үҙенең эшкашмағанына тамам ышанып, бахыр оло ҡатынға мөрәжәғәт итә: – Өйгә ҡайтып еткәнсе бөтә юл буйына ярыҡлығым арҡаһында һыу ағыуынан оялам, – тип әйтә ул.