Үҫмер, албырғабыраҡ ҡалһа ла, үпкәләмәне. «Бөгөн минең һеҙгә нисегерәк килгәнемде белһәгеҙ, былай һөйләшмәҫ инегеҙ», – тип уйланы. Күбенә түҙгәс, әҙенә генә сыҙарға булып, тағы ла рөхсәт иткәндәренсә көтөп торорға булды. Тик сығып: «Ин инде, мөмкин», – тип уны саҡырманылар. Әйтерһең, уның донъяла барлығын оноттолар. Малай көтә-көтә көтөк булһа ла, инергә баҙнат итмәй тора бирҙе.