Фәйләсүф Варро күҙлегенән ҡарағанда, ҡол — бары тик «һөйләшә белеүсе әйбер», йәнле милек, эре мөгөҙлө мал (рим хоҡуҡиәте телендә — res, йәғни әйбер). Ҡолдар, ҡағиҙә булараҡ, ауыл хужалығында һәм башҡа производстволарҙа хеҙмәт, хеҙмәтсе сифатында йәки хужаның башҡа ихтыяждарын ҡәнәғәтләндереү өсөн ҡулланыла. Ҡоллоҡтоң мөлкәт характеры, тәү ҡарашҡа, ҡол хеҙмәтенең бөтә продукттары хужа милкенә әйләнә; әммә ҡолдарҙың ризығы һәм башҡа ихтыяждары тураһында хәстәрлек күреү хужала ята. Ҡолдоң мөлкәте юҡ, ул хужа биргән әйбергә генә хужа. Хужаның рөхсәтенән тыш, ҡол законлы никахҡа инә алмай, никах мөнәсәбәттәренең оҙайлығы — рөхсәт ителгән осраҡта — ҡолдоң балаһы ла ҡол биләүсенең милке була. Теләһә ниндәй мөлкәт кеүек, ҡол да һәр төрлө сауҙа операцияларының предметы.