Үҙен бала урынына күргән һәм яратҡан Хәҙисәһе хәҙер, ире ҡайҙарға сығып китмәһен, ниндәй хәлдәргә дүнмәһен, янынан ҡалмай, сабыйҙай ҡәҙерләй, төндәрен бергә мәмерйәлә лә ҡунғылай; сәйер хәлдәренән, хәтәр мәлдәренән аралап, әүәлге аңына, сабыр тәбиғәтенә ҡайтарырға тырыша. Мөхәммәтте өнәмәгәндәр был сәйер ҡылыҡтарын, иҫәрләнеүҙәрен күреп ҡыуана; уны яҡын күргәндәр, ғәҙәти кеше түгеллегенә ышанғандай, ниндәйҙер яҡшылыҡҡа юрай, изге зат булмағына өмөтләнә.