1816 йылда Германиянан Көньяҡ Уралға атаһы Златоуст ҡорал етештереү заводына нигеҙ һалған һәм уның директоры булған Эверсман-фон Август-Фридрих-Александр янына Златоуст ҡалаһына күсенә. Златоуст ҡалаһында фарсы һәм татар телдәрен өйрәнә. 1818 йылда Златоуст ҡорал заводында табип булып эшләй башлай. Әммә тиҙҙән ул зоология менән мауығып, урындағы тәбиғәтте өйрәнеү менән мауығып китә һәм үҙ алдына Урал крайы һәм Урта Азия менән таныштырыуҙы маҡсат итеп ҡуя. 1820 йылда Ырымбур хәрби генерал-губернаторы Эссенүтенесе буйынса Бохараға юлланған урыҫ илселегенә табип сифатында барып ҡушыла, шулай уҡ хөкүмәттән үҙенең ғилми эшмәкәрлеге маҡсатына пособие ала. Бохарала А. Ф. Негри илселегендә татар сауҙагәре исеме аҫтында эшләй һәм Һиндостанға эләгеү маҡсаты менән яна, әммә быға өлгәшә алмай, шуға күрә Ырымбурға ҡайта. Был сәйәхәтендә йыйылған коллекцияларын Берлин университетына ебәрә, унда М. Лихтенштей был коллекция экспонаттарындағы хайуандарға тасуирлама яҙа. Ырымбурҙа шәхси табип практика менән шөғөлләнә. Генерал А. П. Мансуровтың ҡыҙына өйләнә һәм Ырымбурҙың эре алпауытына әйләнә.