„Ни сәсһәӈ — шуны урырһыӈ! Әрней был йөрәк, шап-шаҡтай ир тыштан ҡарағанда, ә бушҡа үткән ғүмер, мәғәнәһеҙ йылдар ағымы, елгә сәсәлгән уйҙар, фекерҙәр, хәленән килә ине бит уныӈ да, — тип үрһәләнә танылған шағир Шамил Дәүләт („Инфаркт”). „Тән ижтыяждарын ҡәнәғәтләндереү өсөн ғүмеремде сарыф иткәнмен, аҡса, ҡорһаҡ, кейем, нәфсе ҡоло булып йәшәгәнмен”, — тип үкенә Марат („Шаярыу”). „Кемдер донъя малы артынан ҡыуа, кемдер йылы урынға урынлашып үҙ тыныслығын һаҡлай. Әммә шулар араһында, — ти автор, — йән тураһында ҡайғытҡандар, төн йоҡламай уйланғандар, рух офоҡтарын киӈәйтергә ынтылған заттар ҙа бар. Уянайыҡ, ғәмһеҙлек, битарафлыҡ йоҡоһонан арынайыҡ, үҙ-үҙебеҙҙе алдап йәшәү етер, кешелеклелегебҙҙе юғалтайыҡ”, — тип саӈ ҡаға ул.