Вафатынан бер нисә көн элек Пәйғәмбәребеҙ, мәсеткә барып, намаҙ уҡыған. Намаҙ тамамланғас, эргәһендәге кешеләргә шулай тип өндәшкән: «Эй, кешеләр! Арағыҙҙа кемгә зарар иткән булһам, әйтһен - түләйем. Арағыҙҙа кемгә булһа ла берәүгә һуҡҡан булһам, ул кеше килеп, миңә һуҡһын. Кемгәлер бурысым булһа, әйтһен - түләйем». Шул ваҡытта кешеләр араһынан берәү: «Бер көндә бер ярлыға саҙаҡа бирергә янығыҙҙа аҡса булмағас, минән өс дирхәм аҡса алып торғайнығыҙ»,- тигән.