Унан алда ғына Нәфисә көткән байрам килде. Теге айҙа күреме килмәгәс, түштәре ҡатып һыҙлай башлағас та был донъяға гүзәл зат булып яратылған әҙәм аңлата алмаҫлыҡ илаһилыҡҡа төрөндө. Был яңылығына күҙ тейеүҙән һағайҙы, хатта үҙенә лә шым ғына өндәште, эсен тотҡолап ҡарарға ҡурҡты. Ике айҙан ҡоҫа, тик торғандан үҙәге көйә башлағас, тамам ышанды – Ул ауырлы, ул Әсәй буласаҡ! Был хаҡта бер кемгә лә, хатта Иҙрискә лә белдермәне. Йырылған ауыҙын йыйып ала алмаған кешегә оҡшаһа ла, киреһенсә, артыҡ уйсанға әйләнде, иренең шаярыуҙарына яҙа-йоҙа ғына яуап бирҙе.