Ғиниәтулла Сафиулла улы. Эйе, яҙыштым, хатта, үҙемә күрә гонорарҙар ҙа алып яттым. Уныһы ла һалдатҡа апаруҡ ҡына ярҙам ине. Ленинградта эске эштәр ғәскәрендә хеҙмәт иттем. Пискарев ҡәберлеге тураһында яҙғаным хәтерҙә, шуны барып күреп, кисерештәр менән йөрөгәс яҙылды. Армияла ни мәҡәләң баҫылғанмы-юҡмы – белмәйһең, бер көн гонорар килеп төшһә генә самалайһың. Бер ваҡыт Батыршабыҙ ултырған Шлиссельбург ҡәлғәһенә төрмәгә барырға яҙҙы. Экскурсовод башҡорт Батыршаны телгә алып һөйләй бит әй, бер яҡтан, күңелдә ғорурлыҡ. Нева ярына алып барып, бына ошонда ҡыуып етеп үлтергәндәр тигәс, шул тиклем йәнем әсене, күңел һыҡраны. Өндәшмәнем, шым ғына тыңланым, бында күпме батшалар, башҡа ҙур кешеләр ғүмерлеккә ултырған, берәү ҙә ҡаса алмаған, ти. Берҙән-бер шул Батырша ынтылған иреккә, уның һөйләүе буйынса, шунда торған әллә нисә һаҡсыны үлтереп ысҡына алған һәм йылға ярына килеп еткән. Тетрәндем дә, шул хаҡта яҙҙым. Уның да гонорары килде. Шунан һуң дәртләнеп байтаҡ яҙыштым. Ул ваҡытта “Ленинец” ине, уның башҡортса тәржемәһе сыға, мин яҙмаларымды башҡортса яҙып ебәрәм.