Шекспир шиғри сәнғәтте театр постановкаларының практик деталдәрен аңлау менән берләштерә. Шул ваҡыттың бөтә драматургтары кеүек, Плутарх һәм Холинсхед кеүек сығанаҡтарҙан тарихтарҙы театрлаштыра.  Әммә сығанаҡ үҙгәрешһеҙ ҡалмай; Шекспир аудитория алдында хикәйәләүҙең күп яҡлылығы асылһын өсөн иҫке сюжет линияларын үҙгәртә, яңыларын индерә.  Шекспирҙың оҫталығы  үҫеү менән, уның персонаждары асығыраҡ булып күренә һәм уларҙың телмәре  мөһим үҙенсәлеккә эйә була. Әммә һуңғы пьесалары тәүге осор ижадын хәтерләтә. Һуңғы осор романтик әҫәрҙәрендә ул театрҙың тормошҡа ашырлыҡ түгеллеген һыҙыҡ өҫтөнә алыр өсөн яһалма стилгә кире ҡайта.