Әй, Кеше! Һинең йөрәгең нисек ҡатҡан! Хатта эт тә эйәһенә хеҙмәт итә. Уны һаҡлай, оҙата, көтөүен көтә, йәнлек аулай һәм һәр ваҡыт тоғро күҙҙәре менән хужаһы өҫтәленән өлөш сығарыр, тигән өмөттә ҡарай. Ошо хаҡта уйланығыҙ һәм сағыштырығыҙ: Аллаһ биргән байлыҡ менән туйынаһығыҙ, бөтөн теләгәнегеҙҙе ҡәнәғәтләндерәһегеҙ, ә Ул ҡушҡанды бер ҡасан да үтәмәйһегеҙ, Ул тыйғандан ҡасмайһығыҙ, Уға тейеш булғанды түләмәйһегеҙ, Уның ихтыярын һанға һуҡмайһығыҙ һәм Ул тәғәйенләгән сиктәрҙе һаҡламайһығыҙ“.