Алдағы йылдарҙа ике изгенең дә бер кәләше — Швед король ҡыҙы Ингигерд. 1018 йылда ул Норвегия Олафына кейәүгә сығырға вәғәҙә бирә һәм үҙ ҡулдары менән алтын элмәкле плащына сигеү сигә, ә шул уҡ йылдың көҙөнә атаһы швед короле Олаф Шётконунгтың талабына буйһоноп, Ярославҡа сығырға ризалыҡ бирә (туйҙары 1019 йылда була). Олаф һәм Ингигердтың 1018 йылдан 1030 йылға тиклемге романтик мөнәсәбәттәре өс скандинав: «Сага об Олафе Святом», «Прядь об Эймунде» һәм «Гнилая кожа» сагаһында тасуирлана. 1029 йылда Олаф, Новгородҡа ҡасып килгәнендә, Ингигерд тураһында виса (шиғыр) яҙа; уның бер өлөшө хәҙерге көндәргә тиклем килеп еткән. Сагаларға ярашлы, Олаф Новгородта 1029/1030 йылдар ҡышында ике кешене дауалай: Ярослав һәм Ингигердтың ҡаты сирле 9 йәшлек улын, буласаҡ православие изгеһе Владимир Ярославичты (Вальдемар), аяҡҡа баҫтыра. Олаф һәләк булып, уны данлағандан һуң, Новгородта, Ярославтың баш ҡалаһында, изге Олаф сиркәүе ҡорола, халыҡ уны «варяг» сиркәүе тип йөрөтә.