– Юҡ, шулай ҙа осрашып торорға ризалашыр инем. Минең дә бит яратҡан кешемдән яратылғым килә... Һирәкләп булһа ла. Бала табыр инем. Теге саҡта осрашҡанда ауырға ҡала алманым, хәйер ул саҡта йәшәр урыным да, һөнәрем дә юҡ ине. Ә хәҙер фатирым да бар, эшем дә, аҡсам да. Тик һуң, үлгәндәрҙе кире ҡайтарып булмай. Үткәндәрҙе лә үҙгәртеү мөмкин түгел. Ярай, бауыр баҫырға ҡыҙым бар, ә Илфаттың балаһы ла ҡалманы. Сания ла ҡабат кейәүгә сыҡманы.