Оҙаҡ ваҡыт былай итеп төрлө жанрҙы бергә бутауға ҡаршы булған Вольтер һуңыраҡ трагедия менән комедия элементтарын бергә ҡатнаштырып яҙа башлай («Расточитель» менән «Сократ» пьсеаларында). Сәхнәгә плебейҙарҙы сығарырға теләмәгән Вольтер буржуаз драма йоғонтоһона бирелә. Быны ул кешеләргә батырлыҡ өлгөһөн күрһәтергә кәрәк булғанда ябай кешеләрҙе һайлауы менән аңлата. Тәбиғәткә яҡын торған, ябай телдә һөйләшәкән геройҙар тамашасыларға ғишыҡ утында янған принцтар һәм принцессаларға ҡарағанда нығыраҡ тәьҫир итә, театрҙарҙа былай ҙа королдәр өсөн генә яҙылған драмалар әллә күпме ҡуйылһа ла, уларҙы башҡа тамашасылар ҡарарға теләмәй тигән фекергә килә(«Сеньор хоҡуғы», «Нанина», «Расточитель» һәм башҡа).