1593 һәм 1594 йылда, чума эпидемияһы арҡаһында театр ябылыу сәбәпле, Шекспир  «Венера һәм Адонис» һәм «Хур ителгән Лукреция» ике эротик поэмаһын ижад итә.  Овоидийҙың Метаморфозалары йоғонтоһо аҫтында , поэмаларҙа контролһеҙ мөхәбәттең ҡот осҡос эҙемтәләре һәм ғәйеплелек хисе күрһәтелә. Ике поэмаһы ла Шекспир иҫән сағында популярлыҡ менән файҙалана һәм бер нисә тапҡыр ҡабатлап баҫылып сыға.  Өсөнсө поэмаһы, «Ғашиҡтың ялыуы», 1609 йылда Сонеттарының беренсе баҫмаһында сыға. Поэма. «Феникс һәм күгәрсен», 1601 йылда Роберт Честерҙың «Love’s Martyr» йыйынтығында  баҫыла. 1599 йылда  Шекспирҙың ике  сонеты уның ризалығынан тыш  «Дәртле пилигримда» баҫылып сыға.