Әммә кеше юлда яңғыҙ булып, уға Шүрәле осраһа, кеше менән нисек һөйләшергә белә: «Әйҙә әле, ҡыты-ҡыты уйнайыҡ әле», — тип бармаҡтарын уйнатып көлдөрөргә тырыша. Әгәр ҙә кеше уға ҡаршы яуап таба алмаһа, йә шаяртыуына алданып, йылмайып, уға тештәрен күрһәтһә, бөттө, ул шуны ғына көткән була, хәҙер кешене ҡытыҡларға тотона. Ул шул тиклем ҡытыҡларға ярата тей, кеше менән бер уйнай башлаһа, бер ҙә туҡтамай, һин унда нисек кенә үрһәләнмә, нисек кенә ҡысҡырма, уйыны-һыны бер: үҙенең сөй кеүек ҡотһоҙ оҙон бармаҡтары менән үлтергәнсе ҡытыҡлай. Инде бығаса әллә нихәтле кешеләрҙе, әллә нихәтле тереклекте ҡытыҡлап үлтергән, ти.