Тормош иптәшемдең яуаплы эштә эшләүе лә, үҙемдең ҡатын-ҡыҙҙар ойошмаһын етәкләүем дә юҡҡа түгел, беҙҙең ғаилә бар яҡлап та өлгө булырға тейеш. Шәжәрә байрамы, Сәскә, Шишмә, Урам байрамдары, халыҡ йолаларынан Нәүруз, Ҡарға бутҡаһын ойоштороп, уны матур итеп алып барыуҙы үҙ өҫтөмә алам һәм башҡарып сығам. Күп йылдар элек өлкән йәштәге инәйҙәрҙе йыйып ойошторған "Аҡ яулыҡ" фольклор төркөмө лә һәр байрамдың биҙәге булып, халыҡ йырҙарын, моңдарын өләшә. Һәр әҙерләгән сарала өләсәйҙәре менән бергә балаларҙың да ҡатнашыуы- был байрамдарҙың ғүмере оҙон булыуына ишара булып тора. Әгәр ҙә ауыл халҡы, ата-әсәләр ихтирам итә икән, балалар ҙа , коллегалар ҙа хөрмәт менән ҡарай тигән һүҙ. Шуға күрә, бөтә йөрәгемде балаларға бирәм. Сарсаған күңелдәргә моң өрөргә, наҙ бөркөргә яртылған кешелер мин, моғайын. Эшләгән йылдарымда мин бер ҡасан да уҡытыусы һөнәрен һайлауыма үкенмәнем, ә киреһенсә, йылдан-йыл тәжрибә туплап, белемемде байыттым. Эшемә ашҡынып барам да, өйөмдө һағынып ҡайтам. Бала саҡ хыялдарымдың тормошҡа ашыуына үҙемде сикһеҙ бәхетле һанайым. Үҙемде бер көн бәйге аты итеп тойһам, икенсе көндө йөк аты итеп хис итәм. Кем мин?, тип үҙемә һорау бирәм . Эшләгән эштәремә, үткән тормошома бөгөнгө бейеклектән ҡарайым да, моғайын да, йөк атылыр, тип уйлайым... Эллә бәйгеләрҙә юыртаммы?...