Ҡәйнәм олоғайған көнөндә Белоретка күсеп килгәс ауылын һағынып зарыҡты. Әйләнгән һайын Татлыһын һөйләй ҙә тора. Бара алһа, һөйөнөп, йәшәреп китә. Ҡайғыны ла, шатлыкты ла бер самарак, сабыр ғына кисерә белгән, хистәре йөҙөнә сығып бармаған ҡәйнәм бер сәфәренән иһә күҙҙәре осҡонланып, ҡапҡа төбөнән үк йомшаҡ ҡына кеткелдәп көлөп килеп инде: