1928 йылда ул Парижда Ида Рубинштейндың интернациональ труппа бейеүсеһе була, унда шул мәлгә  Бронислава Нижинская хореограф була. Аштон һуңғараҡ уның мәктәбе һәм үҙенең ижадына йоғонтоһо тураһында хөрмәт менән иҫкә ала, ә үҙенең труппала ҡатнашыуы хаҡта ошолай ти: «Компания бик ҙур, ҡаты конкуренция һиҙелә. Әммә миңә борсолорға урын юҡ — мин, һис һүҙһеҙ, иң насар бейеүсе». Нижинская уның балетҡа һөйөүен һәм тырышлығын билдәләй, үҙенең бейеүселәре араһында уның мөнәсәбәтен айыра. Шулай уҡ, постановкаға йәлеп ителәме, юҡмы икәненә ҡарамаҫтан, ул труппала барлыҡ репетицияларға барырға рөхсәт ителгән берҙән-бер кеше була. Рубинштейн антрепризаһында Аштон йыл самаһы сығыш яһай, Европаның күп кенә ҡалаларында гастролдәрҙә була (Вена, Неаполь, Париж, Монте-Карло һ. б.). Нижинская труппаны ҡалдырып киткәс, Аштон шулай уҡ унан китергә ҡарар итә һәм Лондонга күсеп китә, унда Рамбер үҙенең  "Балет клубы" труппаһы өсөн балеттар ҡуйырға тәҡдим итә. Был осорҙа ул үҙенең педагогы һәм шулай ук кинематограф өсөн бер нисә "бер тапҡыр ҡулланыла торған" миниатюралар башҡара. 1931 йылда Камарго Йәмғиәте (Society Camargo) өсөн  пародиялы балетын төҙөй, ул күп балет коллективтары репертуарында ҡала. 1933 йылда Нинет де Валуаның «Вик Уэллс» (һуңынан «Сэдлерс-Уэллс балл» — «Wells Sadler'Ballet ' s», 1957 йыл Король балеты)  Лондон коллективы өсөн балет ижад итә, ә 1935 йылда был труппаның төп балетмейстеры һәм  художество етәкселәренең береһе була.