Мүфәссирҙәр аңлатыуынса, был аяттағы “Уҡы!"тигән һүҙ ерҙәге һәм күктәге ғәжәйеп матурлыҡҡа, төрлө мәхлүктәргә ҡарап фекерҙә, уйлан, белем ал тигәнде аңлата. Белгәнең менән генә ҡәнәғәтлек кисермәйенсә, аң-белем ғилемен даими киңәйтеү зарурлығын ишарат яһай. Ә уның иге-сиге юҡ. Дин әһелдәре әйтеүенсә, ғилем күҙ ҡарашы етмәҫ даръяға тиң. Әҙәм балаһы шуның ярында тамсылап һыу эскән ҡошсоҡ кеүек кенә, тигәндәр.