– Минең ғаиләм ҙур, татыу. Яҡшы күңелле, хаҡ һүҙле Мәҙинә өләсәйем бар. Ул беҙҙе бәләкәйҙән асыҡ күңелле, ғәҙел һәм эшһөйәр итеп үҫтерҙе. Әсәйем Гөлдәр менән атайым Рәмис 25 йыл бергә татыу ғүмер кисерә. Бәләкәй саҡта дуҫтарым атайымдың мыйығынан ҡурҡа торғайны. Атай – ул көс, балаға терәк. Әгәр ҙә минән “Кемдең атаһы донъяла иң яҡшыһы?” тип һораһалар, уйламай ҙа: “Минеке!” – тип яуаплаясаҡмын. Әсәйем – миңә тормош өлгөһө. Ул бөйөк, аҡыллы фекерҙәр, уйҙар һаҡсыһы – китапханасы. Әсәйем миндә бәләкәйҙән китапҡа ҡарата һөйөү уятты. Тап әсәйем – белемемә нигеҙ һалыусы. Тормошомдоң һәр минутында атай-әсәйемдең янымда булыуын тоям. Алмас ағайым менән ғорурланам. Уға тиңләшергә теләйем. Ул минең өсөн өлгө. Мәктәпте көмөш миҙалға тамамлап, бөгөн ӨДАТУ-ның Ишембай филиалында тик “бишле” билдәләренә генә уҡып йөрөй.