1239 йылдың 2 майында епископ Констанцский  Генрих I фон Танье яңы өс нефлы базиликаны изгеләндерә: XIII  быуат аҙағынан алып 1420 йылға тиклем монастырь Мархталда епископ Констанцскийҙың шәхси монастыры була. 1440 йылда Обермархталь  аббатлыҡ  статусын ала, ярты быуат үткәс — 1500 йылда — туранан-тура Изге Рим империяһына буйһонған империя аббатлыҡтары коллегияһының щваб бүлеге ағзаһы була. 1609 йылда урындағы аббат митра  йөрөтөү хоҡуғын ала.  1701 йылдың 11 сентябрендә яңы сиркәү бинаһы изгеләндерелә, ул 1686 йылда —   Утыҙ йыллыҡ һуғыш тамамланыу менән төҙөлә башлаған.  Яңы барокко бинаһының архитекторы Михаэль Тумб, ә ул үлгәндән һуң, 1690 йылда — уның ағаһы   Криштиан һәм Франц Беер фон Блауэн була. XVI—XVIII быуаттарҙа  моанстырь сихырсы ҡатын-ҡыҙҙарҙы әүҙем эҙәрлекләү осоронда ҡатнаша: ҡатын-ҡыҙҙарҙы эҙәрлекләүҙең өс төп ваҡыты  586—1596, 1627—1628 һәм 1745—1757 йылдарға тура килә. «Сихырсы енәйәтсләргә» ҡарата кәмендә 60 үлем хөкөмө  сығарыла.