Борон заманда йылға буйында бер бик матур ер булған, ти. Бында әле кешеләр йәшәмәгән, тик ҡара урмандар ғына ҡаплап торған. Берҙән-бер көнде бер ҡарт үҙенең Ҡара Ҡашҡа аты менән йәшәргә урын эҙләп йөрөгәндә, әле бер кемдә аяҡ баҫмаған был ерҙәрҙе күреп ҡала ла һәм уның матурлығына, янында ғына ағып ятҡан йылғаһының сафлығына таң ҡала. Был ҡарт күп тә уйлап тормай бында ҡышларға ҡалырға була һәм үҙенең ҡәбиләһен алып килә.