... Эскадрон ике сәғәттән ҡуҙғалырға тейеш ине. Тирә-яҡҡа тәмле еҫтәр бөркөп, боҫрап ултырған ҡаҙандар яғына, старшина күпме саҡырһа ла, бер кем дә атламаны. Был күңелһеҙ хәлдән һуң уларға бешкән ит аттыҡы түгел, кешенеке һымаҡ тойолдо. Был ҡәһәрле урынды тиҙерәк ҡалдырып, дошманды тағы ла аяуһыҙыраҡ туҡмау теләге менән янды кавалеристар. Командирҙар Әптелғәлимде икенсе урынға ҡуйырға ҡарар итте, бында ҡалдырғылары килмәне. ҡуҙғалырға команда булып, аттарға эйәрҙәр һалына башлағанда теге бәләле йорттан баяғы ҡатындар йүгерешеп сығып, тағы үкерешә башланы. Олоһо, ҡул болғап, һалдаттарҙы йортҡа саҡыра ине. Ғәйфулла ҡуҙғалырға торған тачанканан һикереп төштө лә: «Әйҙә, барайыҡ әле, нимә булған икән? Тамам ялҡытты бит был фрауҙар. ҡоралыңды ла ал», – тип, ярҙамсыһын да эйәртте. Икәүләшеп ҙур һаҡлыҡ менән йорт эсенә ингән пулеметсылар бүлмәләрҙең береһендә сыйылдап илаған тауыш ишетте. Ишекте асһалар, ни күрәләр: түшәмгә эленгән ҙур тармаҡлы люстрала бар ғауғаға ғәйепле теге зәғиф ҡарт аҫылынып тора, уның һыңар аяғын ҡосаҡлап, Әптелғәлимде үлтереүсе малай сыңлап илай ине. «Төшөрөргәме, юҡмы?» – тип икеләнеп торған Ғәйфуллаға ярҙамсыһы терһәге менән төртөп: «Әйҙә, быныһын да дөмөктөрәйекме, ағай? Барыбер берәү ҙә күрмәй ҙә...» – тип һүҙ башлағайны, уныһы: «Юҡ, Әптелғәлим теймәҫкә ҡушты бит», – тип ҡуйҙы.