Пьесаларының сюжеты йыйнаҡ, бөтә ваҡиғалар  персонаждар араһында бара, тышҡы ваҡиғалар кадрға эләкмәй һәм геройҙарҙың аңында, уларҙың һөйләгәндәрендә һәм хәтирәләрендә генә сағыла, улар бары тик геройҙарҙың хис-тойғоларының һәм ҡылығының тәүшарты булараҡ ҡына мөһим.  Расин поэтикаһының төп һыҙаттары — хәл-ваҡиғалар ябайлығы һәм тотошлайы менән көсөргәнешлеккә нигеҙләнгән драматизм.