Аҙсылыҡтың фекере, ғәҙәттә, мәсьәләнең мөһим аспекттарын сағылдыра, шуның өсөн бәхәс лайыҡлы компромисҡа өлгәшеүҙе үҙенең маҡсаты итеп ҡуйырға тейеш. Дискуссияның дауамлылығы алдан уҡ билдәләнгән ситуацияларҙа ҡуйылған срокҡа компромисты ҡатнашыусыларҙың бөтәһе менән дә өлгәшеп булмай. Бындай ситуацияла ҡатнашыусыларҙың төп һанын (күпселеген генә түгел) ҡәнәғәтләндерерлек вариантты һайларға кәрәк. Аҙсылыҡтың аргументтарын һанға һуҡмау иҫәпһеҙ-һанһыҙ проблемаларға килтереүе ихтимал. Беренсенән, шуның менән аҙсылыҡ күрһәткән мәсьәләнең мөһим аспекттарын күҙ уңынан ысҡындырырға һәм тиҙ арала консенсусты яңынан ҡарау тәҡдим ителергә мөмкин. Икенсенән, ундай мөнәсәбәт ҡаршы яҡта ғәҙелһеҙлек һәм үпкәләү тойғоһо ҡалдырыу ихтимал, ә был шәхси конфликтҡа килтереп, бәлки, иртәгәһенә үк, аҙсылыҡ яғында ҡалһағыҙ, үҙегеҙгә лә ҡағылыуы бар.