Шулай итеп, Бисмарк әүҙем тышҡы сәйәсәткә аяҡ баҫа[11]. Парламенттың либераль күпселеге «герман мәсьәләһен» көс ҡулланмайса хәл итеп булмаясағын аңлаһа ла, Бисмарктың телмәре, бигерәк тә (либераль) матбуғат тарафынан, туранан-тура көс ҡулланыуға саҡырыу һәм тышҡы сәйәсәт афераһы булараҡ ҡабул ителә[9], речь Бисмарка была расценена, особенно прессой, как прямой призыв к насилию и как внешнеполитическая афера[12].