Аня бай кешегә кейәүгә сыҡһа ла, уның бер тин дә аҡсаһы булмай, « бөгөн уны атаһы менән ҡустылары оҙатырға сыҡҡанда Аны уларҙың күҙ ҡараштарынан уларҙың да бер тине лә булмағанын аңлай». Ул ире менән ҡаҙна йортонда йәшәй. Аня көнө буйы роялдә уйнай йә булмаһа һағыштан илай, модалы романдар уҡый. Модест Алексеич аш өҫтәле артында сәйәсәт тураһында, кемдәргә ниндәй бүләктәр бирелгәне һәм ғаилә тормошо уның өсөн рәхәтлек түгел, ә бурыс икәнлеге тураһында һөйләй. Йәмғиәттә Модест Алексеич Аняға ҙур дәрәжәле кешеләр алдында түбәнселек менән баш эйергә ҡуша. Аня иренән берәй нимә һатып алырға һораһа, ире гелән һаранлығын күрһәтә. Аняның атаһы Пётр Леонтьич байрам көндәрендә иҫке генә фисгармонияла уйнай һәм элеккесә араҡы эсә. «Петя менән Андрюша, аталары ҡулындағы графинды тартып алалар һәм: „Атай, кәрәкмәй, эсмә, етәр…“- тиҙәр»