Ҙур юғалтыуҙарға ҡарата ғәйеплеләрҙең эше язаһыҙ ҡала. Ғәмәлдә мин шуға инандым, әгәр армия командирҙары: «Бойороҡ үтәлә, алға ҙур булмаған төркөмдәр менән яй ғына» тип хәбәр итһәләр, тимәк, күршеһе бер урында тора һәм дары еҫе еҫкәмәгән күршеһен алдарға теләй, ә үҙенең аҫтындағыларға: «Һеҙ былай, еңелсә генә, исем өсөн генә һөжүм итегеҙ», — ти. Дошман бөтә көсө менән башта береһенә, иң әүҙеменә, ә иң әүҙемдәре яңылар, утта булмағандар була, ябыралалар… Кесе чин күҙ буяуҙан һәм яңылыш докладтан, бойороҡто үтәмәүгә ҡарағанда ла, нығыраҡ ҡурҡырға тейеш. Бойороҡто үтәмәгән өсөн атып үлтереү менән янайҙар, ә дөрөҫ булмаған доклад менән ваҡытты ғына һуҙам. Һөжүм итә алмайым тип әйтергә ярамай, ә һөжүм итмәҫкә һәм «Бойороҡто үтәйбеҙ, яйлап алға ваҡ төркөмдәр менән шылышабыҙ» - тип әйтергә була, һәм бының өсөн бер кемде лә атып үлтермәйҙәр…