Бөгөн атайымдың, Ғүмәр Халис улының тыуған көнө. Ул 1930 йылдың 20 авгусында донъяға килеп, ғүмере буйы колхозда эшләп, 11 балаға ғүмер биреп, хаж сәфәре ҡылып, 2010 йылдың 11 ноябрендә баҡыйлыҡҡа күсте[15]. Улдарым тыуған саҡта уларға үҙенең исемен фамилия итеп биреүемде үтенгәйне. Ниңәлер килеп сыҡманы. Шуға күрә уның исемен вафатынан һуң фамилияма ҡушма итеп алдым. Әхмәр Ғүмәр-Үтәбай булып китеүем шунан. Берҙән, ҡайҙалыр нимәлер яҙһам, уны белеүселәр үҙен иҫенә төшөрһөн, тинем, икенсенән, уның исеме менән ҡултамғамды ҡуйғас, әйтер һүҙем өсөн яуаплылыҡ та бар мин дә. Яуаплылыҡ тигәндән, атайым үҙ ғүмерендә мине мин бер тапҡыр ғына әрләне.