Улар беҙҙең Ейәнсура районы аша Сибай ҡалаһына барғандар. Шундағы кәзә фермаһында кәзә тотоу, һөтөнән ҡымыҙ яһау серҙәренә өйрәнгәндәр, ҡымыҙҙың ойотҡоһон да шунан алып ҡайтҡандар. Миндәге ғорурлыҡ хистәре күкрәккә һыймай торҙо шул саҡта. “Ул яҡтағы халыҡ бигерәк оҡшаны, ихлас күңелле, асыҡтар, гел йылмайып һөйләшәләр,” - тигәс, яҡташтарымдың күркәм милли һыҙаттары өсөн бик ныҡ шатландым. Беҙҙең яҡ тәбиғәтенең матурлығына иҫтәре киткән! «Йылғаларҙың төптәре күренеп ята, һыуы чиста (был яҡта таҙа тигәнде аңлата был һүҙ), һәр бер ваҡ таш ниндәй төҫтә булһа, шулай күренә, вәт хайран ҡалдыҡ,” - тине улар. (Быйылғы ҡоролоҡ был йылғаларҙы киптерҙе. Аллаһы Тәғәлә йылғаларҙы кире һыуҙарға тулыландырһын инде берүк).