Һеҙ етди гонаһ ҡылһағыҙ, хатағыҙҙы йәшермәгеҙ. Бының урынына, Йәһүәгә доға ҡылып гонаһығыҙ тураһында асыҡтан-асыҡ һөйләп бирегеҙ. Шулай эшләһәгеҙ, бер аҙ тынысланырһығыҙ һәм выждан ғазабының кәмеүен һиҙерһегеҙ. Әммә Йәһүә менән дуҫлығығыҙҙы ҡайтарырға теләһәгеҙ, һеҙгә, доға ҡылыуҙан тыш, тағы бер нәмә эшләргә кәрәк булыр. Һеҙгә төҙәтеүҙе ҡабул итергә кәрәк. Йәһүә Натан пәйғәмбәрҙе Дауыт батшаны фаш итергә ебәргәс, Дауыт үҙен аҡламаған һәм гонаһының етдилеген кәметергә тырышмаған. Ул шунда уҡ шуны таныған: ул Битсәбиәнең иренә ҡаршы ғына түгел, ә, иң мөһиме, Йәһүәгә ҡаршы гонаһ ҡылған. Дауыт төҙәтеүҙе ҡабул иткән, һәм Йәһүә уны кисергән (2 Сам. 12:10—14). Етди гонаһ ҡылһаҡ, беҙгә Йәһүә үҙ халҡын ҡайғыртыр өсөн билдәләгән өлкәндәр менән һөйләшергә кәрәк (Яҡ. 5:14, 15). Ундай саҡтарҙа аҡланыу дөрөҫ булмаҫ ине. Ни тиклем тиҙерәк, төҙәтеүҙе ҡабул итеп, өлкәндәрҙең кәңәшенә ҡолаҡ һалһаҡ, шул тиклем тиҙерәк күңел тыныслығыбыҙҙы һәм шатлығыбыҙҙы ҡайтарырбыҙ. w20.02 24 б., 17, 18 абз.