Антоний тәҡүәлеге күреп, артынан эйәреүселәр табылар, улар араһында Курсктан Феодосий була. Уларҙың һаны 12 тиклем еткәс, улар үҙҙәре өсөн сиркәү һәм хөжрәләр төҙөй. Антоний игумен итеп Варлаамды ҡуйып, үҙе күрше тауға яңы мәмерйә төҙөргә айырылып сығып китә. Был мәмерйәнән «яҡын» мәмерйәләр төҙөлә башлай. Монахтар һаны артыу менән, мәмерйә өҫтәндә Мәрйәм Инә сиркәүе һәм хөжрәләр төҙөлә. Эйәреүселәр һаны күбәйгәс, Антоний кенәз Изяслав Ярославич рөхсәтен алып, мәмерйә өҫтәндәге тауҙы ҡуллана башлай. Хәҙерге төп собор урынында сиркәү төҙөлә (1062); монастырь Печерск исемен йөрөтә. Шул уҡ ваҡытта игумен итеп Феодосий ҡуйылған. Ул монастырҙа дөйөм йәшәү уставын индерә, был йәшәү ысулын башҡа монастырҙар ҙа үҙләштерә. Монахтарҙың ҡырыҫ тормошо монастырға ҙур ярҙам йәлеп итә.