1688—1755 йылдарҙа шағир Йәһүди Йософ Бен Исхаҡ Бохари ижад итә. Уның ҡәләме аҫтынан бик күп юғары художестволы һәм үҙенсәлекле әҫәрҙәр сыға, улар иҫәбендә — бер нисә ғәзәл, Муса пәйғәмбәрҙең шәхесе данланған «Мөхәммәс» поэмаһы, шулай уҡ "Ете ағалы-ҡустылы"поэмаһы. Уның уҡыусылары (уларҙы бер дөйөм исем аҫтында йөрөтәләр — мулло) фарсы поэмаларына йәһүд сюжеттарын индерәләр һәм үҙҙәре лә фарсы шиғриәтен ентекле өйрәнәләр. Уларҙың поэмалары йәһүд шрифты менән яҙылған, ошо уҡ шрифт менән улар Бохара йәһүдтәре өсөн Низами, Хафиз кеүекфарсы классиктарын таныштыралар, шулай уҡ йәһүд шиғырҙарын фарсыға тәржемә итәләр, мәҫәлән, Нагар Израилдең поэмаларын.