Ҡөрьән уҡыуҙы бәғзе ғалимдар мөстәхәб ти, ә ҡайһылары бидғәткә сығара. Килтерелгән, дәлилдәргә ҡараһаҡ, шуныһы ап-асыҡ: һәр изге ғәмәл мәрхүмгә ирешә. Хаж, ураҙа, саҙаҡа ирешкәс, ни өсөн Ҡөрьән уҡыу ирешмәһен? "Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләмдең хәҙисендә әйтелгәнсә, мәрхүмгә, балаһы Ҡөрьән уҡыған өсөн, башына бик нурлы, затлы таж "(корона) кейҙерерҙәр. Хатта үлгән кеше ни өсөн бындай ихтирам булыуына аптырар. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Ә үҙе Ҡөрьән уҡыусыға ни булыр һуң?!» — тип өмөтләндергән.