Ниндәй палатала ятыуын да һорашырға онотҡанмын Гөлшат апайҙан. Хирургия бүлегенең фойеһына ингәс, стенаға эленгән исемлек яҙылған ҡағыҙҙарҙан Ғәлинурҙың фамилияһын эҙләргә тотондом. Бик күп әҙәм ята икән был бүлектә. Шулар араһында минең Ғәлинурым да…Ҡапыл йөрәгем дарҫлап тибергә кереште. Нисек итеп, ниндәй хәлдә күрермен мин һине, Ғәлинур?! Күҙҙәре генә асыҡ ҡалдырылып, ап-аҡ бинтҡа уралған Ғәлинур түшәктә ята…Ҡалҡына ла, хатта ҡулдарын ҡыбырҙата ла алмай. Мин йүгереп уның күкрәгенә ҡапланам да үкһеп-буҫлығып иларға керешәм. Ни өсөн һин шундай хәлгә ҡалырға тейеш, Ғәлинур? Мин уҡып бөткәс кенә…Күпме көткән осрашыу, бәлки, ҡауышыу мәле еткәс кенә? Ниңә яҙмыш шулай аяуһыҙ һуң?! Юҡ, мин барыбер бирешмәйәсәкмен, эргәңдән көнө -төнө китмәй бағасаҡмын, аяғыңа баҫтырасаҡмын мин һине, һөйөклөм. Буласаҡ табипмын бит әле…