Яңы тыуып килгән жанрҙың антик трагедияға ҡарағанда яҡыныраҡ элгәрҙәре лә була: Урта быуаттар Европаһы мәҙәнәтендә  музыканы  драматик күренештәр менән ҡушыу тәжрибәһе  X—XI быуаттарҙан уҡ билдәле, ул литургик драмала — сиркәү байрамдарында Изге Яҙманан сәхнәләштерелгән эпизодтарҙа ҡулланыла. Әгәр литургик драма  диалог формаһында төҙөлгән булһа  (һорау — яуап), унан үҫеп сыҡҡан мистериялар, майҙандарға күсеп, күп халыҡ ҡатнашҡан  үҙаллы сәнғәт өлгөһөнә әүерелә һәм музыкаға ҙур урын бирелгән ысын спектаклдәргә әйләнә . Яңырыу дәүерендә музыка менән драманы берләштереү  мадригаль  комедияларҙа һәм һарай сәнғәте жанрҙары булған интермедия һәм  пасторалдәрҙә ҡулланыла.  Мистерияның XV быуат уртаһында барлыҡҡа килгән итальян төрө  — «изге тамашалар»ға () — гуманист шағирҙар антик рух бирергә тырыша, уларҙа  мәжүси  сюжеттар, шул иҫәптән Орфей тураһында сюжет ҡулланыла;    ошолай хасил ителгән итальян мистерияһы беренсе пастораль музыкаль драма өсөн өлгө була . Мистерияларҙан  иң элек  драма  театры барлыҡҡа килә, ул да опера барлыҡҡа килеүҙә ҙур әһәмиәткә эйә.