Быны күреп, шайтан уның йөҙөнә төкөрә, һәм шул төкөрөктән уның йөҙөндә әллә ниндәй йәрәхәттәр пәйҙа була. Бер аҙҙан һуң Әйүбтең عليه السلام, тәне серей башлай, ҡортлап, насар иҫтәр сыға башлай. Күрше — яҡындары: «Тормаһын беҙҙең эргәлә, әйҙәгеҙ ситкә, ауыл ситенә сығарып ҡуяйыҡ», — тип унан йырағая башлайҙар. Ҡатындарҙың береһе генә, Руҡыя исемлеһе генә ҡала, ҡалғандары шулай уҡ ташлап китәләр. Әйүпте عليه السلام сүплек эргәһенә сығарып ташлайҙар. Япа-яңғыҙ, ашарына юҡ, ә ул: «Аллаһҡа шөкөр», — тип доға итә. Үҙенең сабырлығын ташламай, киреһенсә, тағы ла күберәк шөкөр итә башлай.