Ата-әсәм иҫән ваҡытта уларҙы һүҙ менән рәнйеттем. Хәҙер улар юҡ инде, уларҙың ризалығын алыу өсөн миңә ни эшләргә кәрәк? «Шүрғәтүл-ислам» китабының «Атай-әсәйҙе риза ҡылыу намаҙы» бүлегендә килтерелә: «Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйтте: кемдер ата-әсә хаҡын үтәп, ата-әсәһе ҡулы аҫтынан сыҡҡас, ата-әсә хаҡын үтәүенең тәғәте ҡабул булмағандыр тип, йәһәннәм әһеле хәҙистәрен ишетеп, шикләнһә, ҡиәмәттә ата-әсә хаҡын үтәгәндәрҙең сафында ҡубырға теләһә, ахшам намаҙы менән йәстү намаҙы араһында кесе йома кисендә ике рәкәғәт намаҙ уҡыһын. Һәр рәкәғәттә «әл-Фатиха», биш «Аятүл-Көрси» һәм биш мәртәбә «әл-Ихлас», биш мәртәбә «әл-Фәләҡ» һәм «ән-Нәс» сүрәләрен уҡыһын. Намаҙҙан бушағас, ун биш мәртәбә тәүбә-истиғфар һәм унбиш мәртәбә салауат әйтһен. Быларҙың барыһының сауабын ата-әсәһенә бағышлаһын. Иншә Аллаһ, ул кеше ҡиәмәт көнөндә ата-әсәһенең ризалығында булыр һәм ата-әсәһен төшөндә күрер, улар әйтерҙәр: «Донъяла ваҡытта беҙ һинән риза түгел инек, бына хәҙер ризалығыбыҙ булды, Аллаһы Тәғәлә һиңә ризалығы булһын». тулыһынса ошонда уҡығыҙ...