“Яман шеш”, “онкодиспансерға…”, “бәлки, файҙаһы тейер…” Сағыу ҡояшҡа ҡарағандай, күҙ алдары ҡараңғыланды, башы әйләнде Илһамдың. Тәүге көн бесән сапҡандай, имән ағасын тумырғандай, шыбыр тиргә батты, быуындары ҡатты. Төлкөнән ҡасып ҡотолған ҡуяндыҡылай, йөрәге дарҫлап типте. Ҡапыл ғына хәле бөтөп, ул ултырғысының һөйәнгесенә лыпын терәлде. Әгәр баҫып торһа, шул урында һушы китеп иҙәнгә йығылыр ине, биллаһи.