1921 йылдың апрель айында отрядҡа Себерҙән киткән хорунжий (һуңынан полковник) Токаревтың баш күтәреүселәр Халыҡ дивизияһы ҡушыла. 1921 йылдың майында ҡыҙылдар ҡамауынан ҡасып Бакич етәкләгән отряд көнсығышҡа табан, Жуңғарияның һыуһыҙ далалары аша Монголияға юллана (ҡайһы бер тарихсылар ошо ваҡиғаларҙы Аслыҡ походы тип исемләй). Бакичтың төп лозунгы: «Коммунистар бөтһөн (долой), ирекле хеҙмәт власы йәшәһен!» була. Бакичтың программаһынан:внутреннее управление страною должно основываться на широком народоправстве. Выборные земства и городские самоуправления восстанавливаются. До их восстановления должны оставаться на местах и работать советские учреждения и органы, только без коммунистов (партийных)… Признавая необходимым вести беспощадную борьбу с моральным развалом, взяточничеством, спекуляцией и насилиями, установить скорые беспощадные мероприятия по отношению к виновным, в том числе и представителям власти, вплоть до смертной казни, до тех пор, пока жизнь страны не войдёт в норму.Кобук йылғаһы янында ҡоралһыҙ тиерлек (8 мең кешенән 600 тирәһе генә һуғышҡа һәләтле, уларҙың өстән бер өлөшө генә ҡораллы) отряд ҡыҙылдарҙың заслонын йырып үтә, Шара-Сумэ ҡалаһына (Ҡытай, Алтай районы) барып етә һәм уны өс аҙналыҡ ҡамауҙан һуң баҫып ала, 1000 кеше юғалта. Сентябрь башында 3 меңдән ашыу кеше ҡыҙылдарға бирелә, ҡалғандары Монгол Алтайына китә. Октябрь аҙағында отряд ҡалдыҡтары монгол ҡыҙыл ғәскәрҙәренә биреләләр, 1922 йылда уларҙы Совет Рәсәйенә ҡайтаралар. Күпселеге үлтерелә йәки юлда үләләр, ә А. С. Бакич һәм тағы ла 5 офицер (генерал И. И. Смольнин-Терванд, полковниктар С. Г. Токарев, И. З. Сизухин, капитан Козьминых һәм корнет Шиғабетдинов) 1922 йылдың 17 июнендә Николаевскиҙа суд процесынан һуң атып үлтерелә.