Персонализм. Кешенең күктәрҙән бирелгән тәғәйенләнеше бар, уның дәрәжәһе һәм  сәйәси, гражданлыҡ, социаль хоҡуҡтары шуның эҙемтәһе булып тора. Кешенең матди һәм рухи ихтыяждары ла бар. Йәнә  уға иреклелек һәм йәмғиәткә ылыҡҡанлыҡ кәрәк.  Йәмғиәт һәм дәүләт  кешегә хеҙмәт итә һәм уның  үҙ-үҙен табыуына һәм  мөмкинлектәрен тормошҡа ашырыуына шарттар тыуҙырыу өсөн йәшәй.  Йәмғиәт  һәм кеше органик тигеҙлек һәм бер-береһен тулыландырыу хәлендә торорға тейеш. Бер-береңде ихтирам итеү һәм бер-берең өсөн яуаплылыҡ тойоу ғына сәләмәт йәмғиәт шарты була ала.