Илдәре бойондороҡһоҙлоғон юғалтһа ла, Әрмәнстандың ғалимдары һәм дин әһелдәре әрмән теленә бағышланған һүҙлектәр һәм грамматик хеҙмәттәр яҙыуын дауам иткән. Әрмән грамматик фекеренең яңы үҫеше XI һәм бигерәк тә XII—XIII быуаттарҙа билдәләнгән. Григор Магистрос (990—1059 тирәһендә) грамматик хеҙмәтенә үҙенән алда йәшәгән бөтөн әрмән грамматика төҙөүселәренең идеялар компиляцияһын индерә. Этимологияны өйрәнгәндә, ул өндәрҙең артикулятор классификацияһын һәм башҡа телдәр материалын иҫәпкә ала, этимологияны дәлилһеҙ аңлатмаларҙан арындыра, уның фәнни нигеҙен бирә. Магистрос әрмән теле менән йәнәш торған телдәрҙе өйрәнеү кәрәклеген раҫлай, дәлилһеҙ этимологиялаштырыуға ҡаршы сыға: