Хәҙерге Любляна биләмәһе элек-электән Любляница йылғаһы ярында, Любляна һаҙамыҡ уйпатында, Дунай бассейнын Адриатик диңгеҙ менән тоташтырған сәүҙә юлдары киҫешкән географик яҡтан уңайлы урында тора. Беҙҙең эраға тиклем I быуатта Любляницаның уң яҡ ярында Замок тауы итәгендәге Эмона (лат.) дип аталган ҡасаба Италия ерҙәренә инә (Colonia Iulia Emona), унда Рим халҡы күпселекте тәшкил итә. Ҡасабаның антик исемен, бәлки римдар килгәнсе ерле халыҡ биргәндер. Беҙҙең эраның 15-се йылына римдәр Любляница йылғаһының ҡаршы яҡ ярында яңы ҡалаға нигеҙ һала. Эмона урамдары тура мөйөш хасил итә, уны төрлө яҡтан алты-һигеҙ метр бейеклектәге стеналар һаҡлай (XX быуат башында табылган), нығытмала 29 башня була. Ҡалала өс мең- биш мең тирәһе кеше йәшәй, улар сығышы менән төньяҡ Италиянан була. Йорттар таштан төҙөлгән, иҙәндәр йылытылған һәм мозаикалап яһалған. Йәмәғәт мунсалары, ҡала һыуүткәргестәре һәм канализация була, ул Любляницаға ағып төшә. IV быуат аҙағынан VI быуат аҙағынаса Эмонда христиан сиркәүе епискобы резиденцияһы урынлашҡан була.