Тиҙҙән сербтар көнсығыштың дөйөм славян әҙәбиәтенә үҙ аллы өлөш индерә башлаған. Серб ҡулъяҙма күсереп яҙыусылары (книжники) әйләнешендә рухи-донъяуи нәсихәт, ҡайһы берҙә Болгарияла һәм Рәсәйҙә лә йөрөгән тик тарихи йөкмәткеле (Палея, Златоструй, Пролог һ.б.) йәки алдаҡ фәнгә ҡоролған (Физиолог һ.б.) йыйынтыҡтар булған; шул уҡ фекерҙе, мәҫәлән, Александр Македонский, Троя һуғышы, Девгения, Варлаам һәм Иоасафа тураһындағы хикәйәләү характерындағы повестар, һәм шулай уҡ төрлө апокрифтарҙа һәм сиркәү тарафынан кире ҡағылған (болғар руханийы (поп) Иеремияның әҫәрҙәре, богомилдар йәки патарендар китаптары һ.б.) әҫәрҙәр тураһында әйтеп була.