…Бала сағында ҡолағын тешләгән Нәфисә менән Зәки үҫмер саҡта ара-тирә ҡунаҡта күрешә, хат алыша һәм йылдар дауамында күңелен уйнатмай, йәрәшелгән ҡыҙын йөрәгендә йөрөтә. Тик ҡоҙаларҙың «йәштәре еткәс туй яһарбыҙ» тигән уйҙары тиҙ генә тормошҡа ашмай. Башта егет Рәсәй ҡалаларында уҡып, төрки халыҡтарының тарихын яҙыу менән мәшғүл була. Хеҙмәттәре төркиәтселәр тарафынан юғары баһаланғас, киләсәген тарих менән бәйләргә ҡарар итә. Әммә ваҡиғалар дауылы йәш ғалимды сәйәсәткә илтә, тиҙҙән ул башҡорттоң иң атаҡлы йәмәғәт һәм хәрби эшмәкәре булараҡ таныла, беренсе Башҡорт Хөкүмәте етәксеһе була. Вазифаһы шәхси тормошҡа урын ҡалдырмай. Ләкин йәштәр мөхәббәттәренә тоғро ҡала, ҡауышыр көн етеренә ышана. Һөйгәненең тыуған яғында байтаҡ булмаған Вәлидов 1918 йылда партизан отряды менән осрашыр өсөн Түңгәүергә бара. «Күрешеп булмаҫмы» тип буласаҡ ҡайныһына һәм Нәфисәгә хат ебәртә, тик шул көндәрҙә Әбйәлил ауылы казактар ҡулына күскәнлектән, «килә алмабыҙ» тигән хәбәр ала. Йәшертен барырға мөмкинлеге булһа ла, ҡәҙерлеләрен ҡурҡыныс аҫтына ҡуймай.