Гилгәмештең исеме месопотам текстарында ғына түгел, Ҡумран ҡулъяҙмаларында ла телгә алына: «Бәһлеүәндәр китабы»ның 13 Q450-се фрагментында «…бөтәһе лә уның күңеленә ҡаршы…» тип тәржемә ителгән өҙөк эргәһендә осрай. Яҡын Көнсығыштың манихей секталары тарафынан да ошо текстар файҙаланыла. Клавдий Элиан яҡынса беҙҙең эраның 200 йылында Аккад Саргоны тураһындағы легенданы Гилгәмеш (Элиан уны Гилгам тип атай) тураһында итеп үҙгәртеп һөйләй: йәнәһе, оракул Бабил батшаһына үлеме үҙ ейәненең ҡулынан буласағы тураһында әүлиәлек итә. Теге ҡото осоп баланы манаранан ырғыта, әммә батша улын бөркөт тотоп ала, ә баҡсасы тәрбиәләп үҫтерә[1]. Ассирияның Көнсығыш Сиркәүе дин белгесе Феодор Бар Конаи беҙҙең эраның яҡынса 600 йылында Фалектан Ибраһимға тиклемге патриархтарҙың замандаштары булған 12 батша араһында шулай уҡ Гилгәмеште (Глигмосты) атай. Гилгәмеш (Длилджамиш) исемен хатта XV быуатта ла иҫләйҙәр — Жәләлетдин әс-Сүйүти уны иблистәрҙең береһе тип телгә ала.