1960—1970 йылдарҙа С. С. Маркина дифтерия бактерияларының яңы фаготипиклаштырыу ысулын эшләй (Бактериофагтар ҡулланып), ул дифтерия ҡуҙғытҡыстары варианттарын бер-береһенән айырырға мөмкинлек бирә, был эпидемиологик тикшеренеүҙәрҙә уңышлы ҡулланыла. 1971 йылда уның кандидатлыҡ диссертацияһының темаһы булып «Метод фаготипирования токсигенных коринебактерий дифтерии типа gravis и его применение в эпидемиологии дифтерийной инфекции» темаһы тора. Был инфекция ҡуҙғытҡыстарының төрлө варианттарының кешенән кешегә тапшырылыуы тураһында мәғлүмәтте асыҡларға мөмкинлек бирә, бының нигеҙендә төрлө территорияларҙа эпидемиологик сылбыр тураһында аныҡ фекер йөрөтөргә мөмкин була. Был ысул инфекция сығанаҡтарын һәм уның таралыу юлдарын билдәләү өсөн ҡулланыла.