Автобусыбыҙ берсә алға шыуыша, берсә артҡа сигенә. Баҫып торорға хәл ҡалманы — һыҙланам, аяҡ та талды. Күпмелер ваҡыт рюкзагым өҫтөндә бөксәйеп килә торғас, түҙемем етмәй, янымдағы креслола ултырған ханымдың әҙгә генә урын биреүен һорап, ярты сәғәт самаһы ял итеп алдым. Йәлләп, тегене үҙ урынына ултырттым да йәнә иҙәнгә урынлаштым. Артта ултырған ирҙәрҙең береһе лә ҡымшанып та ҡараманы. Ғазапланыуым төҫөмә сыҡҡандыр инде, һул яғымда ултырып килгән апай ҙа ярты сәғәт самаһына урынын биреп торҙо.