Бергә йәшәү осоронда гел сабыр булған, иренә ҡаршы бер ҡасан бер һүҙ әйтмәгән Гөлсара был юлы эсенә йыйылған уйҙарын әйтергә булды. Ире машинаға инеп ултырғас: “Һин бер ҡасан да мине лә, машинаны ла йәлләй белмәнең”, - тип әйтеп һалды. Быны ишеткән ир шунда уҡ сығырынан сығып, енләнеп китте: “Әәә, һинең телең сыға башланымы әле? Шәбәйеп киттеңме? Тиҙ бул, төш, һикер машинанан!” – тип күҙҙәрен аҡайтып Гөлсараны бар көсөнә ишеккә табан этеп ебәрҙе. Гөлсара ишеккә һырышты ла, асып сыҡмаҡсы булды. Ул арала ире уның яғына йүгереп килеп етте, һөйрәп сығарып, башына һуғып ебәрҙе. Ергә ҡолаған ҡатыны тора башлағас, тағы берҙе ҡолаҡ төбөнә һуҡты ла, ерҙә тәгәрәтеп типкесләргә тотондо. Гөлсара ҡулы менән ҡаплап, ҡорһаҡтағы бәләкәсте һаҡларға тырышты: “Туҡта инде, баланы үлтерәһең бит”, - тип ыңғырашты. Ғәфүр уны ишетмәне лә, йәһәт кенә машинаға барып ултырҙы. Ситтән берәү ҡарап торһа, бик имәнес күренеш ине был! Гөлсара эсен ҡосаҡлаған килеш ерҙә ята бирҙе, ғәрлеге алҡымына килеп тығылды, ошо хәлендә ул тәне ауыртыуын да һиҙмәй ине. Ул арала машина ҡуҙғалды, ҡоторонғандай алға ырғыны һәм тиҙ арала күҙҙән юғалды. Йәш ҡатын ҡараңғы һалҡын төндә үкһеп илап юл ситендә ятып ҡалды...