Шунан ул соланға сыҡҡан да: “Әллә алып килгән хәйерем әҙ булдымы икән? Исмаһам, аяғымды тотоп та ҡараманы. Төҙәлерменме икән?” – тип уйлап ултыра икән. Шул ваҡыт олатай уны әбейенән кире саҡыртып индереп: “Нишләп, ҡыҙым, улайтып һуҡранып ултыраһың? Хәйерең дә етерлек, һыйпамаһам да ҡайтҡас йүгереп китерһең, борсолма”, – ти икән. Ысынлап та, шунан алып әсәйем үлгәнсә аяҡтары һыҙлауына зарланманы. Ғүмере буйы Шәмиғол олатайға рәхмәт уҡып йәшәне”.