«Донъя тормошо ул Беҙҙең ихтыярыбыҙ менән күктән ишерелгән ямғыр һыуҙарына оҡшаш, — тип хикәйәт килтерә Ҡөръән. — Ерҙәге үҫемлектәр унан тереклек һәм көс ала ла, аҙаҡ шул һуттарҙың дымы ла ҡалмай елдә осоп китерлек хәлгә төшөп, ҡороп бөтә. Мал һәм балалар — донъя тормошоноң биҙәге. Әммә ул мәңгелек түгел, мәңге ҡаласаҡ нәмә — ғәмәлдәр. Раббың хозурында улар хәйерлерәк тә, сауаплыраҡ та». «Әл-Кәһеф», «Мәмерйә» сүрәһе, 45—46-сы аяттар