Ғаиләлә олатай-өләсәйем өсөн балалар араһында бер ниндәй айырма ла булмай, быныһына инде үҙем дә шаһит. Ауылда ла, туғандар араһында ла Мәрхәм ағайҙың асылда ата-әсәһе икенсе булыуын берәү ҙә хәтерләмәне, минең өсөн иһә ағайым иң яҡын туғаным ине. Ул миңә исемем менән дә өндәшмәне, “ҡанатым” тип кенә йөрөттө. “Үгеҙ егеп, Магнит баҙарына китә лә төн еткәнсе үк ҡайтып етә ине ағайың, – тип хәтерләй торғайны өләсәйем. – Үгеҙ манма тиргә батҡан була. Ниңә улай ҡабаландың, тиһәң, Гөлгизәр йоҡлап ҡуймаҫ элек ҡайтып етәйем тинем, ти торғайны. Үҙе мотлаҡ һиңә күстәнәс, уйынсыҡтар алған була”.