«Һаятта һәммимизниң турмуш-тирикчилигимиз бир хил болмиғандәк, бирәвлири тәғдир тәқәзаси түпәйли ата-анисидин яки йеқинидин бевақит айрилиду. Йәнә бирлири ойлимиған йәрдин накалар қатаридин орун алиду. Уларға бизгә охшаш төрт мүчиси сақ, өз тенини өзи көтирип жүргәнләр ярдәм қилиши лазим» дегән шиарни туғ қилған Гүлбанум һәдиниң пикригә қошулмай мүмкин әмәс. Һәқиқәтәнму, аримизда бу һәқтә һәтта ойлапму қоймайдиғанлар бар. Тапқинини өзидин ашуралмай, кәмбәғәл-намратларниң һалидин хәвәр елиш ухлиса чүшигә кирмәйдиғанларму йоқ әмәс. Һә, Гүлбанум һәдә, жуқурида тәкитлигинимиздәк, Алла йолида тевиплиқ хисләтлири билән адәмләрни давалап тапқан азду-тола хираҗитини әл билән бөлүшүп кәлмәктә.