Күктән уттар атылып, туфан ҡалҡытырҙай һыу ҡойола, ә мин автобус иҙәнендә, кешеләрҙең аяҡ аҫтында һыҙланыуҙан аңымды юғалтырҙай хәлдә аунайым. Ирендәрем генә бышылдай: ”Раббым, һин биргән яҡшыһына ла, яманынына ла ризамын. Ошонан ауырын бирмә!”