Руслана һүҙҙәре буйынса, ул бала саҡтан өйҙә бер үҙе ҡалырға ҡурҡа: «Ата-әсәйем мине бер үҙемде ҡалдырып ҡайҙалыр киткәнен бик яратмай инем. Айырыуса кистәрен ҡурҡыныс була торғайны, ҡараңғы төшкәс. Әле лә был ҡурҡыу үтмәгән, инде ҙурайһам да. Хәҙер беҙ тормош иптәшем менән ҙур шәхси өйөбөҙҙә йәшәйбеҙ, Саша командировкаларға китә, мин бик насар йоҡлайым, ғәҙәттә кисен берәй фильм ҡарайым һәм йоҡлап китергә тырышам, тик тынлыҡ булмаһын. Саша былай ғына һуңлап китһә, уны ут яндырған көйө көтәм».