Горький менән Бальмонт араһында һуңғы өҙөлөү шағир 1920 йылда Францияға киткәндән һуң булды. Ошо тиҫтә йыл аҙағына Совет Рәсәйендә хоҡуҡтарҙы һәм азатлыҡтарҙы ҡыҫыуға бәйле шағирҙың төп фашлау пафосы тап Горькийға йүнәлтелә. «Возрождение», «Сегодня» һәм «За свободу!» эмигрант гәзиттәрендә Бальмонттың «Мещан Пешков. Псевдонимы: Горький» тигән мәҡәләһендә яҙыусыны киҫкен тәнҡитләп яҙа. Үҙенең шиғри «Горькийға асыҡ хат»ын («Ты бросил камень в лик Родимого Народа. / Предательски твоя преступная рука / Слагает свой же грех на плечи мужика…») «…И кто в тебе сильней: слепец иль просто лжец?» «Һиндә кем көслөрәк: һуҡырмы әллә ялғансымы?» тигән һорау менән тамамлай. Горький, үҙ сиратында, Бальмонт адресына етди ғәйепләүҙәр менән сығыш яһаны. Уның фекеренсә, сит илгә сығырға рөхсәт алыу маҡсатында «Серп и молот» атамаһы менән насар псевдореволюцион шиғырҙар циклын яҙған һәм, теләгәненә өлгәшкәс, үҙен большевизм дошманы тип иғлан иткән. Яҙыусы әйткән «ашығыс» фекерҙәр был көндәрҙә ҡуҙғалыуға рөхсәт алырға теләүсе байтаҡ рус шағирҙарының яҙмышында сағылыш тапты: улар иҫәбендә Белый, Блок, Сологуб Фёдор Кузьмич бар ине. Бәхәс өйөрмәһендә Горький Бальмонт тураһында аҡылһыҙ кеше һәм эскелек арҡаһында нормаль түгеллеген белдерҙе. «Шағир булараҡ, ул ысынлап шәп, «Будем как солнце» шиғырҙар китабының авторы. Ҡалған ижады - һүҙҙәр менән оҫта һәм музыкаль уйын, шул ғына».