Ағаһы күл яғына ыңғайланы, Ғәзиз уның артынан эйәрҙе. Оҙаҡ һәм ҡаты һөйләштеләр. Сабир, ҡыҙып китеп, һелтәнә биреп тә алды. Һәр кем үҙ хәбәрен ҡайырҙы. “Яратам, теләһә нишләтегеҙ!” Ғәзиз шул һүҙенән ҡайтманы. Шымып ултырҙылар. Кис етеп, күлдә баҡалар баҡылдаша башлағайны инде.