Мелизмдарҙың түбәндәге төрҙәре ҡулланыла : бер йәки бер нисә тауыштан торған форшлагтар , агогика ( ноталарҙа күрһәтелгән тауыш һәм пауза оҙонлоҡтарынан ситкә тайпылыу ; ҡара : “ Буранбай ” , “ Зөлхизә ” , “ Сибай ” , “ Урал ” һ.б. ) уларҙы башҡарыуҙы ңүҙенсәлеге булып тора ; фермата – тауыштың йәки паузаның һуҙылыуы ; кульминацияны һәм терәк нөктәләрҙе айырып күрһәтеү өсөн тиҙһәм уртаса темплы инструменталь көйҙәрҙ әфайҙаланылған артикуляцион-штрихлы дифференциация ( контраслы артикуляция ноталар оҙонлоғоноң триолдан септолаларға тиклем ирекле рәүештә ритмик бүленгән О. ярҙамында көсәйтелә ; ҡара : “ Гөлнәзирә ” , “ Байыҡ ” ) .