Мин илайым, ул да ситкә ҡарап йәш түгә. Китмәнем, бер айлыҡ ауырым бар ине инде. Шул көндән башлап үҙемдең ҙур хата яһағанымды аңланым. Минең өсөн ул көндө тормош бөтөр, емерелер кеүек ине, нисек итеп эштән ҡайтҡанмындыр – белмәйем. Кисен тышҡа сыҡтым: көҙгө төн, күктә тулы ай йөҙә. Аҫылынайым да