– Был ҡайтты, хатты алып уҡығас: “Ниңә астың?” – тип сәсемдән матҡып алды ла сикәмә килтереп һуҡмаһынмы! Артҡа йығылып барып төштөм. Иртәгәһенә ул сығып киткәс, барлы-юҡлы кейемемде йыйып алып ҡайттым да киттем. Шул ваҡытта Себерҙән апайым килгәйне, беҙҙең мәктәптә эш бар тигәс, ике лә уйлап торманым.