Юлиан Кшижановский ҙа шул уҡ датаны үҙенең: «Польский неоромантизм 1890—1915» тигән монографияһында күрһәткән. Антоний Потоцкий ҙа 1890 йылды әҙәбиәттәге ике үҫеш осороноң сиге итеп күрһәткән. Казимеж Чаховский «Образ современной польской литературы» китабында боролош датаһы итеп 1884 йылды күрһәткән. Был йылда натурализмдың тәүге теоретик һәм әҙәби күренештәре барлыҡҡа килеүе тураһында яҙған. Әммә Польша натурализмы тарихында иң әһәмиәтле факт булып Адольф Дыгасиньскийҙың (1884), Антония Сыгетиньскийҙың (1883), әҙәбиәткә аяҡ баҫып, яҙа башлауҙары тора. Ә «Йәш Польша» яҙыусылары бары тик 1890 йылда ғына әҙәбиәткә аяҡ баҫа башлайҙар: 1888 йылда Ян Каспровичтың «Стихи» китабы, Казимеж Пшервы-Тетмайерҙың 1891 һәм 1894 йылда тәүге ике йыйынтығы сыға. Зенон Пшесмыцкийҙың (Мириам) Метерлинк тураһындағы китабы 1891 йылда, Станислав Пшибышевскиҙың «Из психологии творческой личности» китабы — 1892 йылда сыға. "Был факттарға әҙәби мәҙәниәт тарихынан тағы ла ошо даталарҙы өҫтәргә була: 1893 (Тадеуш Павликовский Краков театрының яңы бинаһында директор посын биләй), 1895 (Юлиан Фалат Нәфис сәнғәт мәктәбенең директоры булып эшләй башлай).