Одесский  һәм Фельдман фекеренсә,  Катаев һәм Петров булдырған тарих,   бигерәк тә әгәр 1920 йылғы   мөхәрририәт-полиграфия мөмкинлектәрен иғтибарға алғанда, бик ҡаршылыҡлы. Теләһә ниндәй ҡулъяҙманың мөхәрририәткә  килеү мәленән уның матбуғатта ҡул ҡуйылыуына тиклем  — мотлаҡ цензура фекерен иҫәпкә алыу менән ғәҙәттә күп аҙна үтә; типография эштәре лә шундай уҡ оҙаҡ  була. Әҙәбиәт белгестәре фараз иткәнсә,  романдың «Тридцать дней» журналының ғинуар номерында баҫылып сығыуы, бәлки, авторҙаштарҙың ҡулъяҙмаларҙы журналға көҙ үк өлөшләтә тапшырыуҙары арҡаһында мөмкин булалыр.   Одесса ваҡытынан алып Катаев менән таныш булған мәхәрририәт мөдире Василий Регинин,  шулай уҡ яуаплы мөхәррир Владимир  Нарбут   яңы башлаусы авторҙарҙың әҫәренең тексы менән алдан танышмайынса баҫтырып сығарырға риза була; гаранты булып был осраҡта Валентин Петрович үҙе сығыш яһай.