— Ә һин ҡапҡаға ҡағылма. Хәлең булһа, һин дә эшләт... Ишшу... — Хөснулла, аласыҡ эсендә үҙенә урын таба алмайынса, үрле-ҡырлы йөрөргә тотондо. Эсендә ҡайнаған утты тышҡа бик сығармаҫҡа тырышһа ла, ярһыуы, әйтергә теләгән һүҙҙәре әйтеп бөтөлмәгәне күренеп тора ине. Түҙмәй тышҡа атылды. Ҡабаланып, шырпыһына ҡулын бешерә-бешерә, тәмәке тоҡандырҙы. Артына ла ҡулы етмәй, тип асыҡ ҡапҡаны шартлата барып япты, унан бөгөн генә ҡағып ҡуйған элгесен элде, өс ҡапҡаны ла быуып һуҙылған һайғауҙы тартты. Шунан ғына бер аҙ тынысланып хәле бөткән кешеләй күтәрмәһенә сүгәләне.