Бөтә кешеләр йыуатыуға мохтаж, һәм беҙҙең һәр беребеҙҙең башҡаларҙы йыуатырға һәләтебеҙ бар. Мәҫәлән, бәләкәй бала уйнаған саҡта йығылып тубығын һыҙырһа, ул илап атаһына йә әсәһенә йүгерә. Ата-әсәһе баланың яраһын шунда уҡ уңалта алмаһа ла, улар уны йыуата ала. Улар баланан нимә булғанын һораша, уның күҙ йәштәрен һөртә, ҡосаҡлай, яғымлы һүҙҙәр әйтә һәм, кәрәк булһа, яраһын бәйләй. Тиҙҙән бала тыныслана һәм яңынан уйнарға тотона. Ваҡыт уҙыу менән яраның эҙе лә ҡалмай. Әммә ҡайһы ваҡыт балалар күпкә етдиерәк яралар ала — енси йәберләүгә дусар була. Ҡайһы бер балалар — бер генә тапҡыр, башҡалары иһә йылдар буйы енси йәберләүҙән ғазаплана. Нисек кенә булһа ла, енси йәберләү күңелдә тәрән яралар ҡалдыра. Ҡайһы саҡта йәберләүсене төрмәгә ултырталар, ә башҡа осраҡтарҙа енәйәтсе язаһыҙ ҡала. Әммә аҙҙырыусыға тиҙ арала яза бирелһә лә, енси йәберләүгә дусар булған бала өлкәнәйгәс тә йән әрнеүе кисерергә мөмкин. w19.05 14 б., 1, 2 абз.