XVI быуаттан алып «ватан буйынса хеҙмәтле кешеләр» араһында иң юғары чин — боярин дәрәжәһе барлыҡҡа килә. Был дәрәжә бөйөк кенәз ҡарамағындағы, һуңыраҡ батша ҡарамағындағы кәңәшмә органы — Боярҙар думаһы ултырыштарында ҡатнашыу хоҡуғы биргән. Бер үк ваҡытта боярлыҡ составында һиҙелерлек үҙгәрештәр була: батша власы үҙәкләштереүгә ҡаршы тороусы боярҙарҙың сығыштарын баҫтырған, бигерәк тә Иван IV батшаның опричнинаһы баярҙарға көслө һөжүм яһаған. XVII быуат аҙағына бик күп бояр нәҫелдәре юҡҡа сыға, башҡалары иҡтисади йәһәттән көсһөҙләнә, титулланған боярҙар түгел, ә дворяндар мөһимерәк була бара. Шуға күрә XVII быуатта 1714 йылда формаль рәүештә бөтөрөлгән нәҫелдән (аҫабалыҡ) һәм поместье ер биләүселәр араһындағы айырма юйыла. 1682 йылда местничествоны бөтөрөү боярҙарҙың йоғонтоһон бөтөнләй ҡаҡшата. Пётр I бояр исемен (иҫке система урынына Рангтар тураһында табель булдырған) рәсми рәүештә бөтөрмәй, XVIII быуат башынан был исемде биреүҙең 4 осрағы: П. М. Апраксин, Ю. Ф. Шаховский, П. И. Бутурлин теркәлә. 1725 йылда Екатерина I С. П. Нелединский-Мелецкийға һуңғы урыҫ бояры дәрәжәһен бирә. Бояр исеменә эйә иң һуңғы оҙон ғүмерле кеше 1750 йылдың 27 ғинуарында вафат булған кенәз Өлкән Иван Трубецкой була.