3 1 Фессалоникаларға 5:1—3-тө уҡығыҙ. Илсе Павел бында «Раббы көнөн», йәғни Йәһүә көнөн телгә ала. Был аяттарҙа «Раббы көнө» билдәле бер осорҙо аңлата. Был осор «Бөйөк Вавилонға» — ялған диндең бөтә донъя империяһына һөжүм итеү менән башланасаҡ һәм Армагеддон менән тамамланасаҡ (Асыл. 16:14, 16; 17:5). Был «көн» башланыр алдынан, халыҡтар «барыһы ла тыныс һәм имен» тип иғлан итәсәк. (Ҡайһы бер тәржемәләрҙә был һүҙҙәр «барыһы ла тыныс, ҡурҡыныс түгел» тип яңғырай.) Ҡайһы саҡта сәйәси етәкселәр, халыҡ-ара мөнәсәбәттәрҙең яҡшырыуы тураһында һөйләгәндә, шуға оҡшаш һүҙҙәр ҡуллана*. Әммә Изге Яҙмала пәйғәмбәрлек ителгән «барыһы ла тыныс һәм имен» тигән белдереү башҡа төрлө булыр. Ни өсөн? Был белдереү яңғырағас, күп кешеләр, сәйәси етәкселәр донъяны тынысыраҡ һәм хәүефһеҙерәк итә алды, тип уйлар. Ләкин ысынында «ҙур афәт» башланыр һәм «уларға ҡапыл һәләкәт килер» (Матф. 24:21).