Яҙ. Көньяҡ Әзербайжан баҫыуҙарында крәҫтиәндәр эшләй. Халыҡ көслө һәм яуыз феодал Һәсән хандың бөтмәҫ талауҙарынан арыған. Ул баҫыуҙа күренеүе менән крәҫтиәндәрҙе сыбыртҡылап, ҡыуып ебәрәләр. Һәсән хан уның өсөн иң шәп айғырҙы тоторға ҡуша. Тик йылҡыларҙы көтөүсе Алы ҡарт уларҙы ҡырға ҡыуған. Ул ханға быны бер ниндәй ҙә насарлыҡ уйлап эшләмәгенен аңлатырға тырыша. Ләкин хан ҡартты күҙһеҙ ҡалдырырға бойора. Был турала йылҡы көтөүсеһенең улы Раушанға уның һөйгәне Нигәр хәбәр итә.Ҡарт көтөүсе улына ҡайғырып: «Хәҙер һин — Көр уғлы (һуҡыр улы)», — ти. Крәҫтиәндәрҙең асыуы ҡайнай. Раушан (яңы исеме — Көр уғлы) халыҡты хандан бар яуызлыҡтары өсөн дә үс алырға, баш күтәрергә саҡыра. Крәҫтәиндәр көрәшкә әҙер. Көр уғлыны үҙҙәренең юлбашсыһы итеп һайлап, улар тауҙарға китә. Нигәр һөйгәненең үтенесе буйынса ауылда ҡала. Ул дошмандың ниәттәрен белеп, шул турала баш күтәреүселәргә хәбәр итеп торорға тейеш.