– Мин бит уларҙы ейән-ейәнсәренән айырырға теләмәйем. Гөлгөнәне инде кире ҡайтарып булмай, берҙән-бер балаларынан ҡалған нәҫел ошо балалар бит. Матур уйҙар менән килһәләр мин аралашыуҙанына ла ҡаршы түгел. Тик ниңә аталары иҫән-һау була тороп, балалар ҡартаһы, өләсәһе менән йәшәргә тейеш һуң? Ни йөрәгем менән мин уларҙан баш тартайым? Ҡайнымдың ҡаты күңелле булыуы тетрәтте: суд ҡарар сығарғас та улар, балаларҙы биреүҙән баш тартып, мине өйҙәренә индермәне. Полиция хеҙмәткәрҙәре менән барғас, үҙенең холҡо менән уларҙы ла аптырашҡа ҡалдырҙы. Уйнап йөрөгән Илдарҙы трусикка тиклем сисендерҙе лә, миңә табан этеп ебәрҙе: ”Был кейемдәрҙең барыһы ла минең аҡсаға алынған. Алып аҫырап ҡара улай шәп булғасың. Минән бер тин дә ярҙам өмөт итмә, мөлкәтемде лә дәүләткә васыят итәм. Балаларыма бирер ҙә, рәхәтләнермен, тип уйлама!”– тип ҡысҡырҙы. Өҫтөмдәге тунды сисеп, улымды төрөп алдым. Ә Илизаға суд хеҙмәткәре үҙенең пальтоһын сисеп бирҙе. Миңә бит уларҙан ярҙам кәрәкмәй, аҡсалары үҙҙәренә булһын. Һау булһам балаларымды үҙем дә кеше итермен. Тик улар ғына имен-һау, янымда булһын. Гөлгөнәмдән ҡалған ике мөхәббәт емешем бит улар. Тик ҡайнымдар һаман да тынысланмай, яңыраҡ тағы суд булды. Ауылда балалар баҡсаһы, урта мәктәп булмауын сәбәп итеп, тағы ла Илдар менән Илизаны үҙҙәренә алырға итәләр. Шуға район үҙәгенә күсәйем тип йөрөгән баш...