Waarom zou Indonesië 65 jaar na dato mee moeten helpen met het herschrijven van Nederlandse geschiedenisboeken? Waarom wordt in Nederland nog altijd de excessennota van 1969 als standaardwerk beschouwd, terwijl daar maar 76 incidenten worden omschreven? Een oorlog die vijf jaar heeft geduurd, waar 150.000 Nederlandse militairen bij waren betrokken, laten onderzoeken door één man (officieel 10) die drie maanden de tijd krijgt en alleen gebruik kan maken van Nederlandse archieven? Vervolgens is die nota in 1971 als argument aangevoerd om oorlogsmisdaden begaan door Nederlandse militairen in Nederlands-Indië niet meer te vervolgen. Onze amnestiewet van 1971 is een schande.
Vergelijk: de Duitse bezetting ’40-’45 van Nederland wordt 25 jaar na dato onderzocht door één Duitse historicus die drie maanden de tijd krijgt een rapport te schrijven met enkel gebruikmaking van Duitse archieven. Mensen, wat een gotspe om in 2012 met het argument te komen “Indonesië vindt het geen goed plan”.
In Indonesië gehoord van een kennis: Wij leven NU! Het verleden is voorbij. De toekomst moet nog komen. Het NU is al moeilijk genoeg.
Maar inderdaad, wanneer ik op mijn computerscherm rechtsonder kijk wijst de klok 7:10 aan. In het heetst van de discussie vergeet men wel eens dat het bijna 2013 is en niet 1946/1947
Ik zou het gek vinden van de Indonesiers , instanties om zich te laten gebruiken voor de karretje van de Nederlanders .
Ik heb gewoon zin om in Jakarta Post de argumenten van de Nederlandse Minister ter discussie stellen.
Trouwens in dat stukje van Agustinus Supriyanto jurist ( , S.H., M.Si.) van Staats Universiteit Gajah Mada staat duidelijk geschreven :
En over Nederlandse Geschiedenis die mee te maken heeft met Indonesia (en N.O.I) ben ik van plan om na mijn pensioen een artikel of “boekje” te schrijven , ik zoek nog Indonesische historici die mij wil helpen.