Dag Hanneke...
Hanneke is op zaterdag 17 augustus jl. in Amersfoort gecremeerd.
Trein K230 is op weg van Xia'men naar Nanning, vlakbij de grens van China met Vietnam, en na vijfentwintig uur treinen op deze bedbank ben ik vast in slaap. Het is zaterdagmiddag 16:10 uur wanneer mijn telefoon gaat. Eerst denk ik dat ik het oplaadsignaal hoor, maar het geluid houdt aan. Het is een SMS-bericht van An: "Bel alsjeblieft, heel slecht nieuws". Ik bel en verstijf. Hanneke is een half uur geleden overleden, plotseling en ondanks alles volstrekt onverwacht. Nog een week daarvoor achtten de medici het niet nodig dat ik versneld terugkeerde.
We praten, stamelen, ik zeg dat ik in een rijdende trein zit, nog twee-en-een-half uur, dan bel ik opnieuw.
In het hotel kent niemand mijn reservering. Voor de derde keer deze reis klopt de voucher niet. Een uur en twee taxi's verder ben ik waar ik wezen moet. Niemand spreekt Engels. Ik bel de ANWB. Ze doen moeilijk ("Meneer, dit is geen eerste of tweede graads relatie"), ik leg uit dat 'ANWB-Hoogeveen' e.e.a. telefonisch heeft goedgekeurd, smeek ze om éérst te repatriëren en die discussie later aan te gaan. Dan doen ze, maar drie uur later blijkt dat ze plannen vanuit Nanjing, 1768Km verwijderd van Nanning, waar ik dan zit. De mevrouw die ik dat uitleg belooft het direct op te lossen. Om 01:00 uur 's nachts belt ze terug: ik kan om 08:00 uur vliegen naar Shanghai en vandaar door naar Amsterdam. Moet om 6:30 uur op het vliegveld zijn. Vijf uur op, en weg. Een half uur te laat in Shanghai, rennen, ik heb maar één uur overstaptijd. Met hulp van politieagenten haal ik het.
Zondagavond 18.00 uur ben ik op Schiphol. Selma haalt me op en een uur later ben ik bij An op de Hoge Naarderweg.
Mijn reis - en daarmee dit beeldblog - is onverwacht tot een abrupt einde gekomen.
Op het eilandje Gulangyu voor de kust van Xia'men staat een klein Calligrafie- en Houtsnijmuseum, een oase van rust. Ik heb in stille verbazing naar al dat prachtigs staan kijken.
Van Suzhou via Shanghai naar Xia'men
Een van de oudste pagodes in Zuid-West China staat in Suzhou op de Tijgerheuvel. Net als de toren van Pisa staat hij behoorlijk uit het lood, maar de tijd lijkt daar geen invloed op te hebben.
Wat voor dag is het vandaag eigenlijk?
Bij lange reizen en een overdosis aan indrukken en emoties weet je soms niet meer wat voor een dag het is. In mijn hotel in Suzhou helpen ze je daarbij: iedere dag een andere mat in de lift...