Linda (29) werd bewust zwanger op haar 22e. Ze combineert haar werk, studie en kinderen met haar grote hobby’s bloggen en volleyballen. Dit gaat haar bijzonder goed af. Vandaag deelt Linda haar verhaal met ons. Ben je ook benieuwd naar haar verhaal? Lees dan snel verder!
Zou je je situatie kort willen beschrijven (man/vriend/alleenstaand/inwonend bij ouders/zelfstandig wonend/hoeveel kinderen/ wat is je leeftijd/ opleiding?/werken?, etc. etc.
Ik werk 22 uur per week als planner in de zorg. Daarnaast volg ik een 4-jarige deeltijdopleiding bij Avans Hogeschool. Hiervoor ga ik 1x per week een middag en avond naar school. Ik volg hier de opleiding bachelor HRM.
Mijn man en ik hebben elkaar in onze stamkroeg ontmoet. Hij werkte daar als barman en ik kwam daar vaak wat drinken. Toen we elkaar voor het eerst spraken, merkte we beide dat er direct een klik was.
We waren al enkele maanden bezig met zwanger worden. Ik deed iedere maand een paar dagen voor ik ongesteld moest worden een test, aangezien ik echt niet het geduld had om te wachten met testen. Toen ik zwanger was, voelde ik me al anders dan andere maanden. Daardoor had ik er al een goed gevoel over. Toen ik de test ’s ochtends deed, werd mijn gevoel bevestigd.
Ik was super blij! We hebben er 7 maanden over gedaan dus dan is het toch een soort van opluchting dat het gewoon lukt. Je begint je, ondanks dat 7 maanden helemaal niet lang is, toch soms wat zorgen te maken over of het wel lukt.
Verrast, maar heel blij! Ik was natuurlijk nog best jong, dus wat dat betreft waren ze wel verrast. Mijn man is echter 13 jaar ouder, dus wat dat betreft is het ook wel weer een beetje logisch.
Ik heb gelukkig nooit negatieve reacties gekregen, maar wel vaak de vraag of het wel gepland was. Dat vond ik altijd best wel apart, ik zou dat nooit vragen aan iemand. Ten eerste heb je er niets mee te maken en ten tweede; wat heb je eraan om dat te weten?
Mijn zwangerschap ging prima, dus eigenlijk kwam ik niet voor verrassingen te staan. Er komt niets op me af wat ik niet had verwacht. Hoewel, waar ik wel echt van heb gebaald en stiekem nog wel van baal is dat mijn destijds gewoon prima buik veranderd is in een slap velletje. Het is niet te vergelijken met zoals het ooit was en de striae zit vanaf mijn schaambot tot ver boven mijn navel. Mijn buik was met een tweelingzwangerschap van 38 weken ook echt enorm, maar toch. Ik las vaak dat een jonge huid nog heel rekbaar is dus ik had altijd de hoop dat het goed zou herstellen. Dat is me wel echt wat tegengevallen.
Na de geboorte was het lekker druk met een tweeling, maar van de andere kant was het ook prima te doen. Mijn man was 2 maanden vrij en we konden heerlijk samen een rustige start maken.
Lichamelijk vond ik het goed te doen, al werd het op het einde wel behoorlijk zwaar. Ik heb tot en met de 32 weken gewerkt. Ik werkte toen als verzorgde, dus dat was behoorlijk zwaar.
Psychisch voelde ik me helemaal prima. Ik ben dan ook een behoorlijk nuchter persoon, dus me druk maken doe ik niet zo gauw.
Voor mijn zwangerschap dacht ik voornamelijk aan ieder weekend op stap gaan. Natuurlijk is dat wel flink veranderd, want na de zwangerschap werd dat stappen drastisch minder. De afgelopen 6 jaar ben ik niet heel vaak wezen stappen. Ik vind het vooral fijn om op stap te gaan als de jongens een keer uit logeren gaan. Dan kan ik de volgende dag lekker uitslapen.
Met een oppas in huis heb je de volgende ochtend om 7 uur toch weer wakkere kids, dus uitslapen zit er dan niet in. Dat maakt het hele idee van op stap al meteen minder interessant.
Nee, ik was wel heel actief op zwangerschapsforum.nl , maar dat is niet speciaal voor jonge moeders. Ik heb daar een groep van ongeveer 10 meiden (jong en oud) ontmoet waar ik nu, 7 jaar later, nog altijd contact mee heb. Dat vind ik echt heel leuk!
Voordelen: Mij lijkt het vooral heerlijk om een jonge moeder te zijn als mijn kinderen dadelijk rond de 15 jaar zijn. Ik ben dan eind 38 en ik denk dat jongens dat gewoon heel tof vinden als ze dan nog een jonge en hippe moeder hebben, haha.
Daarnaast zie ik mezelf over over een jaar of 25 dan ook als een hippe oma van midden 50, die heerlijk lang kan genieten van haar kinderen én kleinkinderen 😉
Nadelen: Mijn vriendinnen waren op het moment dat ik zwanger was en moeder werd met hele andere dingen bezig. Zij waren bezig met vriendjes en op stap gaan. Ze vonden na de geboorte natuurlijk de baby’s hartstikke lief en schattig, maar ik kon met hen niet echt verhalen of ervaringen delen. Of om adviezen vragen.
Zorg dat je alles goed op een rijtje hebt voor zover mogelijk. Vraag om hulp wanneer je voelt dat dit nodig is. Bijvoorbeeld aan je ouders of aan vrienden. Heb je het gevoel dat je net als ik je ervaringen rondom je zwangerschap of kinderen niet goed kwijt kunt bij je vrienden, zoek dan een leuk forum op zoals zwangerschapsforum. Daar heb je nog altijd voor iedere maand aparte kletsgroepen. Ben je in maart 2017 uitgerekend, is er dus een maart-2017-kletsgroepje. Je bent dus allemaal tegelijk zwanger en ongeveer even ver, heerlijk voor het uitwisselen van ervaringen! Voor zowel tijdens als na de zwangerschap.
Heel gelukkig! Als ik het over mocht doen, zou ik alles precies zo doen. Ik heb nooit spijt gehad van het feit dat ik jong moeder ben geworden. Ik heb er heel bewust voor gekozen op mijn 22e. Ter vergelijking: Op mijn 18e zou ik hier nooit voor gekozen hebben, toen was ik daar echt niet klaar voor en toen was ik ook met hele andere dingen bezig. Als je op een punt komt dat je voelt dat je er klaar voor bent, dan is het voor jou goed. Op welke leeftijd dat gevoel bij iemand komt, kan voor iedereen anders zijn.
Linda schrijft op haar eigen blog “Go or No Go” over alles wat leuk kán zijn voor kinderen. Denk hierbij aan reviews, maar ook aan leuke inspirerende artikelen. Een leuke, gevarieerde en eerlijke website, waar je als ouder zeker wat aan hebt! Hartstikke leuk natuurlijk. Ben je benieuwd? Neem dan zeker eens een kijkje.