Een dag aan het strand van Manta Rota – 7 augustus 2021 | Yet Another Blog
We wandelen het prachtige witte strand van Manta Rota af tot aan Cacela Velha, waar het strand onderbroken wordt door een inham van de zee. In de inham die tot een stuk achter het strand loopt, spotten we kleine visjes, krabbetjes en heremietkreeftjes. Bij laag tij is het zeker mogelijk om doorheen het zeewater naar het strand aan de overkant te waden, maar aangezien het nu geen laag tij is, maken we rechtsomkeer. Tijd om een lunchplek te vinden. We belanden op het dakterras van O Finalmente, waar ik smul van een portie palourdes (tapijtschelpen) en mijn vriend van een gigantisch stuk tonijn, vergezeld van een lekker glaasje wijn. Simpel, maar lekker, dat kenmerkt zowat de Portugese keuken. We sluiten de maaltijd af met een glaasje medronho.
Na de lunch komt de zon erdoor. We hebben geluk dat er nog net twee strandzetels beschikbaar zijn om te huren. De strandzetels liggen vlakbij de verhuurcabine en zijn daarom niet erg in trek. Ons stoort dat niet, wij vinden de bedrijvigheid bij de cabine best wel interessant. Dat we echt weinig last hebben van die cabine blijkt uit het feit dat ik er zelfs in slaag een namiddagdutje te doen, ter compensatie van de slechte nachtrust. Mijn zwempartijtje in de Atlantische Oceaan hou ik kort, want het water is me wat te koud. Geef mij dan toch maar het warme water van de Middellandse zee. Tot onze verbazing is de traditionele strandsnack die Portugese verkopers aan de zonnebadende man of vrouw proberen te brengen een boule de berlin (bola de berlim). Blijkbaar is dit gebak in Portugal geïntroduceerd door Joodse vluchtelingen. Who knew?
Tegen de avond steekt er een windje op en wordt het ons te fris op onze strandzetels. We wandelen rechtstreeks naar een rond binnenpleintje met allemaal restaurants dat we eerder gepasseerd zijn. We vinden een plekje op het terras van Italiaans restaurant Pizzeria Mario (geen Portugees restaurant, ik weet het). Tot mijn spijt is de kok nog bezig met de bereiding van de gazpacho (wij zijn naar Zuid-Europese normen dan ook extreem vroeg voor het avondmal), dus bestel ik maar een gewoon soepje als voorgerecht. Mijn vriend gaat voor de meloen met parmaham. Als hoofdgerecht bestel ik opnieuw de octopus, want serieus, dat valt in België nergens te krijgen, dus ik moet ervan profiteren! Uiteraard eet mijn vriend een pizza.
Terug in Manta Guest nemen we de tijd om uitgebreid te douchen en te seksen en kruipen dan op een zeer redelijk uur in bed. Niet echt uitkijkend naar een tweede nacht op die slechte matras.
Faro – 9 augustus 2021 | Yet Another Blog
[…] jezelf te bedienen én mooi uitzicht op de jachthaven. Misschien net iets minder coronaveilig dan het systeem van Manta Guest, maar wel veel praktischer. Waarmee ik dus helemaal geen afbreuk wil doen aan al de inspanningen […]