Dit kleine Vleermuisje was tegen een caravan aangevlogen en kon niet meer vooruit komen. Hij kroop over de grond Heel voorzichtig heb ik een theedoek over hem heen gelegd en op aanraden van Frans, de beheerder van de camping, tussen het hout gezet, zodat hij rustig bij kan komen en vooral veilig is. Nog nooit heb ik een vleermuis van zo dichtbij kunnen bekijken. Ze zijn prachtig, al moest ik wel uitkijken dat zijn scherpe tandjes niet te dicht bij mijn handen kwamen. Voor hij weg kroop tussen de houtblokken liet hij zich nog even fotograferen in alle standen.
Het was sowieso mijn geluksdag. Tijdens een fietstocht vanmiddag kwam ik bij een vrij kleine plas waar een grote groep jonge lepelaars was neergestreken. Om te fotograferen waren ze te ver weg. Nu afwachten hoe de film is geworden.
Posted on 21 maart 2012 6 juni 2015 AuthorKelly15 reactiesCategoriesgroen, la vieTagsin de tuin, verblijdingen
De dag begon met zelfgeknede sandwiches en zelfgemixte overheerlijke amandelchoco (hetzelfde recept als hier maar met amandelmeel want het moest vanmorgen rap rap gaan). Zalig! Ik wou dat ik u allen een stukske kon laten proeven, of zelfs nog maar ruiken, maar goed, dat gaat dus (nog?) niet.
En toen ik thuiskwam, vond ik een dikke envelop in de brievenbus. Ik liet mij namelijk exact een week geleden een beetje gaan bij het shoppen in de Nieuwe Tuin. Het mag volgens mijn ‘regels’ der koopvrijheid, want ’t is eten he. Nu ja, het moet eten worden… hopelijk 🙂
– er werd een soort van zaaiplanning opgesteld (nu ja, ik begon eraan, maar de volgende dagen moet die aangevuld worden gezien de aankomst van de buit)
– ik ging nog wat lectuur halen (haaa, het plezier van nog eens op mijn gemak in de bibliotheek rond te struinen)
En om deze mooie lentedag af te sluiten werd er zeer smakelijk gegeten: paella en een lenteslaatje – van al die kleurtjes word je toch vanzelf een beetje vrolijk?
Wat prachtig, al die zaadje. Hebben, hebben, hebben… Mijn probleem is dat ik altijd veel te veel moois koop, en me dan realiseer dat mijn moestuin maar bescheiden is. Jij moet een flinke tuin hebben!
Wij wonen voorlopig nog in een appartement.. Ik probeer daar al te kweken waar ik kan, maar echt zaaien om dan volop uit te planten zit er nog niet in.. Als ik je post zie kan ik alvast eens wegdromen 😉
Super!! Mijn vriend is er ook volledig voor aan't gaan met de moestuin (ik help waar ik kan, vooral zaaien doe ik graag)… onze vensterbanken staan al vol zaadbakjes: zelfgewonnen paprika-zaad, allerlei soorten tomaten, spitskool, knolselder,… superieur om elke dag te kijken of er al scheutjes zijn. 🙂
Kellyke, uwe blog is zalig! Ik heb ook een blog maar die is nog zeer leeg -> maar ik ga er werk van maken. En die groentjes: hmmm! Heerlijk! Ik heb ook al zaadjes gekocht. Binnenkort begin ik ook aan de kweek :-)! Dikke zoen van uw (collega..:-)) Steffi!
Oh ik ben jaloers op al dat schoon zaad. Misschien moet ik eens herbeginnen met scheuten enzo in ons tuinloos en balkonloos huisje.
Voor de avocado's: laat ze rijp worden. Dan is het vruchtvlees zacht en kan je ze gewoon uitlepelen. Anders is dat inderdaad niet echt geweldig lekker. Je kan chili sin carne maken en daarbij een avocado prakken met het sap van een kleine citroen, 1/2 chilipepertje, peper, zout, 1/2 uitje zeer fijngesnipperd. Dat is heel lekker. Zeker voldoende peper en zout toevoegen.
hihi, ik zag de eerste foto en dacht dat je memory of lotto of zo ging spelen 😉 Wauw zeg, zoveel!! Duidelijk veel lentekriebels! 🙂
Peter Bauwens, ik heb er ook het een en ander van, omdat het net dat ietsje anders is en o zo leuk ( en ook nog nog eens verre familie langs vaders kant :0), en over familie niks dan goed :0))