Na de hectiek van Tokyo wordt het tijd voor natuur. In de semi-spits werken we ons een weg naar station Shinjuku om de trein de stad uit te nemen naar Kawaguchiko. Dit is een klein stadje aan de voet van het icoon van Japan: Mount Fuji. Zoals gebruikelijk worden onderweg al onze opkomende vragen beantwoord door de overal aanwezig bordjes, stickers of superbehulpzame mensen. De express treinreis duurt - met overstap - alsnog bijna 2 uur, terwijl Shinjuku en Kawaguchiko hemelsbreed maar 87km. van elkaar liggen; we hadden ook de brommer kunnen nemen ;) Aangekomen blijkt er veel bewolking te hangen. We vragen of er kans is vandaag of morgen de berg te zien en krijgen het beleefde Japanse antwoord: "fingers crossed", oftewel: "nee, waarschijnlijk niet". Helaas, het weer kunnen we niet sturen. Aangekomen bij het hotel blijkt dit een klein zonnestraaltje! We hebben een traditionele Japanse kamer inclusief bamboe vloer, his and hers Yukata en houten sloffen. Ook beschikt het hotel over een thermisch bad (Onsen). Als late lunch schuiven we aan in een Ninja tempura restaurant. Helaas is het Ninja bier op, maar de gepaneerde werpsterren zijn erg lekker. Terug in het hotel gaan we chillen in de Onsen. Helaas zijn mannen en vrouwen gescheiden, maar aangezien je poedeltje naakt moet, niet gek. Bij de vrouwen heeft Michelle niet het rijk alleen, maar bij de onze - :) - ben ik de enige. Heerlijk in een warm bad buiten met uitzicht op meer Kawagochi. Na ons badder-avontuur in de onsen, drinken geheel in Japanse pyama-stijl gekleed het verloren vocht weer bij in de vorm van thee. We zijn helemaal zen als er wordt aangebeld. Een oudere meneer komt ons bed opmaken. Als hij 2 seconden bezig gaat het niet helemaal lekker met hem. Als hij 2 minuten in de kast staat te hijgen, vragen we of het goed gaat. Als hij dan toch nog een poging waagt om een bed neer te leggen, gaat hij door z'n hoeven. We bellen de receptie want hij lijkt een intense astma-aanval te hebben. Weg zen... Als zijn vervanger alsnog het bed opgemaakt heeft kruipen we maar meteen onder de wol.Read more
Als we 's morgens vroeg wakker zijn, kijken we even uit het raam of we mt. Fuji kunnen zien en - bingo - we hebben geluk! Nog wel bewolkt maar zichtbaar :) Ontbijt is inbegrepen en net zo traditioneel als het hotel. Op de grond zittend, eten we onze Japanse lekkernijen. Erg bijzonder! We spieken bij onze buurvrouw om niet al te grote fouten te maken in de etiquetten. Daarna is het tijd om ons klaar te maken voor de hike. We laten de grote backpacks achter bij het hotel en door de plaatselijke bus laten we ons droppen bij het startpunt van een hike die we aangeraden hebben gekregen van - hoe kan het ook anders - een zeer behulpzame dame bij het toeristeninformatiepunt. Met de kaart en mobiele navigatie lopen we de route met 'bergtoppen' (hoogteverschil +/- 350m.). We komen langs een ietwat verlopen panoramaterras, waar we wat drinken kopen, en langs verschillende uitkijkpunten die uitzicht geven op mt Fuji... althans dat zouden moeten doen, want we zijn redelijk de mist ingegaan. Letterlijk, want we lopen al spoedig door zeer laaghangende bewolking. Ook begint het al snel te spetteren. Met mooi weer zou dit een adembenemende hike zijn geweest, nu is de hike alleen adembenemend bergopwaarts. Na een goede 4,5 uur staan we bij de bushalte. Daar krijgen we een lift aangeboden door twee gemeentewerkers, dus al snel zijn we terug bij ons hotel. We doen een bakkie om bij te komen en dan is het tijd voor de terugweg naar Tokyo. Twee boemeltjes in de spits en drie uur later zijn we bij ons hotel bij Shinjuku. Vanavond even een snelle McHap en daarna weer de komende dagen plannen op de kamer. Toch wel vermoeiende zo'n dagje.Read more