Wat te doen na een auto-ongeluk - verwondingen, schade en verzekeringsclaims - nl.lutums.net
nl.lutums.net / Wat te doen na een auto-ongeluk - verwondingen, schade en verzekeringsclaims
Ik heb elf jaar een geldig rijbewijs gehad met een perfect schoon record - geen ongelukken, geen snelheidsovertredingen, en niet eens een waarschuwing - dus ik was volledig verblind op de dag dat mijn SUV werd gewiegd door het geluid van een vrachtwagen die tegen mijn bestuurderszijde deur, bijna de voorbumper van mijn auto afzetten. Mijn kinderen en ik waren helemaal in orde, maar sinds het mijn eerste ongeluk was, was ik in een shocktoestand toen ik mijn auto naar een nabijgelegen parkeerterrein trok. Vreemd genoeg was het niet de angst om gekwetst te worden, of de bezorgdheid om mijn auto die opvalt over die dag, maar het onthutsende gevoel van onbekend terrein te zijn zonder enig idee wat te doen. Onmiddellijk was de andere chauffeur uit zijn auto en aan mijn deur, die niet van binnenuit zou openen. Ik moest uit de deur van de passagiersdeur klimmen om hem te ontmoeten, en hij was klaar voor een gevecht. Het was toen dat ik mijn "doopsel bij brand" kreeg en moest leren omgaan met auto-ongelukken, autoverzekeringen en andere bestuurders.
Lessen uit een klein auto-ongeluk
Hoewel elke situatie anders is, zijn er minstens vijf belangrijke dingen die u moet overwegen als u een ongeluk ervaart. Door van tevoren de tijd te nemen om erover na te denken, kun je bergen verdriet besparen in het geval dat er een ongeluk gebeurt.
1. Let op uw woorden
"Geef toe dat het jouw schuld was" waren de eerste woorden uit de mond van de andere chauffeur. Noem het de Canadees in mij, maar mijn eerste instinct was om zich overdadig te verontschuldigen, ook al wist ik dat het niet mijn fout was. Van wat ik kon verzamelen, was ik op de linkerbaan geweest toen de vrachtwagen van de rechterbaan overstak en probeerde te draaien zonder zijn dode hoek te controleren. Gelukkig klemde ik mijn mond dicht en negeerde ik de man terwijl ik mijn dochter controleerde. Maar ik was in de war - waarom stond hij erop dat ik zei dat het mijn fout was voordat we zelfs maar evalueerden wat er gebeurde? Toen ik niet reageerde, nam de man de telefoon op om het ongeluk aan de politie te melden - het juiste om te doen. Kort daarna verscheen er een officier en begon aan zijn rapport te werken. Terwijl de officier rond de voertuigen liep om de schade te beoordelen, bleef de andere chauffeur me vasthouden. 'Dus u geeft toe dat het uw schuld was, toch? Zeg gewoon dat het was! "Ik zei gewoon:" Ik weet het niet. "Toen de agent de man hoorde, bestrafte hij hem voor zijn gedrag. De officier nam me toen terzijde en vertelde me dat ik in het geval van een ongeluk alleen informatie over de verzekering zou moeten uitwisselen en nooit schuld zou moeten accepteren. Ik weet dat dit naïef klinkt, maar ik had geen idee . De politieagent liet me weten dat de verzekeringsmaatschappijen alles zouden regelen en dat ik de vragen van de andere chauffeur niet hoefde te beantwoorden. Ik heb die dag twee belangrijke lessen geleerd: je moet nooit een fout accepteren op de plaats van een ongeluk en je moet je woorden in de gaten houden wanneer je met de andere bestuurder praat. Door boos te worden, te schreeuwen en de schuld te geven, zag de andere man er slecht uit voor de politieagent.
2. Behandel wetshandhaving als een bondgenoot
Ik was zo opgelucht toen de politieagent opdaagde om zijn rapport op te nemen, vooral omdat ik wist dat die bepalende fout uit mijn handen was. Ik begon te denken aan de officier als mijn bondgenoot - iemand die me veilig zou houden en de fout vanuit een neutraal perspectief zou bepalen. Ik zal bekennen dat ik zichtbaar geschokt was toen de officier arriveerde, dus het was moeilijk voor me om uit te leggen wat er precies gebeurde. Ik heb mijn best gedaan en hij heeft de rest samengesteld op basis van de schade aan onze respectievelijke voertuigen. Hij wist dat de andere auto door de schade aan de zijkant van mijn auto in me was veranderd. De andere bestuurder was niet blij om zijn kant van het verhaal te geven. Hij was moedeloos over het ongeluk, strijdlustig over mijn rol erin en ronduit boos toen hij een citaat ontving. Ik zou niet zo ver gaan om te zeggen dat hij het citaat niet zou hebben ontvangen als hij meer coöperatief was geweest, maar ik denk wel dat zijn houding ten opzichte van de officier van invloed was op het eindrapport dat naar onze verzekeringsmaatschappijen werd gestuurd. Wanneer u met een politieagent spreekt op de plaats van een ongeluk, onthoud dan deze punten over het afleggen van uw verklaring:
Vertel de officier in welke richting je op weg was.
Let op eventuele signalen die u zag of gebruikte voordat u handelde (bijv. Een richtingaanwijzer).
Noem eventuele verwondingen die u of die in uw auto hebben ondervonden als gevolg van de botsing (inclusief pijn of zweepslagen).
Deel details over wat u hebt gedaan in de aanloop naar en na het ongeval, zonder aannames te doen over de acties van de andere bestuurder. Je zou bijvoorbeeld niet moeten zeggen: "Ik denk dat hij vergat te signaleren en linksaf wilde slaan." Dit soort uitspraken kan helemaal niet kloppen en je lijkt de schuldige te zijn.
Wees eerlijk en kalm bij het geven van uw verklaring - wetshandhaving is uw vriend in deze situaties. Als neutrale derde partij kan een politieagent helpen de verwarring op te lossen en u tijdens het proces veilig te houden. Ik weet dat ik eeuwig dankbaar ben voor de agent die op mijn plaats van het ongeluk verscheen - hij was hoffelijk, behulpzaam en vriendelijk.
3. Maak foto's en onthoud details
Terwijl de politieagent zijn rapport schreef, begeleidde hij de andere chauffeur en mij rond elk van onze voertuigen. Mijn auto heeft de meeste schade opgelopen, waarbij bijna de hele voorkant zichtbaar is vernield. De andere chauffeur klaagde dat zijn zijspiegel was beschadigd, maar de officier herkende dat hij alleen was ingeklapt. Toen stak ik mijn telefoon uit en begon ik foto's te maken. Ik had het gevoel dat de andere bestuurder niet volgens de regels zou spelen, en ik wilde zeker weten dat ik alle details goed had. Ik snauwde foto's van de schade aan beide auto's, foto's van de kruising en verkeerslichten, evenals foto's van onze verzekeringskaarten en de kentekenplaat van de andere bestuurder. Ik maakte een punt om straatnamen en de lengte van de keerbaan op te nemen en te memoriseren. Later, toen beide verzekeringsmaatschappijen belden om mijn kant van het verhaal te halen, trok ik de kruising op Google Earth op en kon ik een exact rapport geven, in de wetenschap dat ik alle details goed had. Dit diende alleen maar om mijn zaak verder te helpen en liet zien dat ik een attente en gewetensvolle chauffeur was. Sindsdien heb ik de app van mijn verzekeringsmaatschappij op mijn mobiele telefoon gedownload, zodat ik altijd snel toegang heb tot de schadeafdeling, evenals een e-kopie van mijn verzekering - iets wat ik wou dat ik voor mijn ongeval had. Natuurlijk moet je altijd een kopie van je verzekering in je auto hebben, maar als je er een op je telefoon hebt, krijg je extra vertrouwen in het geval van een ongeluk.
4. Kies uw claimmethode
Er zijn verschillende verzekeringsclaims die u kunt gebruiken om een ​​claim in te dienen:
Not-at Fault-claims . Mijn verzekeringsmaatschappij raadde me aan om mijn auto niet te laten uitgeven om te betalen voor reparaties en een tijdelijke huurauto, maar om te laten repareren door een van hun gecertificeerde carrosseriebedrijven die ze direct zouden dekken. Dit zou hen in staat stellen om vervolgens met de verzekeringsmaatschappij van de andere partij te werken om de kosten vergoed te krijgen. Dit bespaarde me de moeite om te betalen voor de reparatie en persoonlijk te werken met de verzekering van de andere man voor vergoeding.
At-Fault-claims . Als ik in gebreke was gebleven, zou ik niet de kosten van mijn eigen risico vergoed hebben gekregen. Omdat de andere bestuurder fout zat, betaalde zijn verzekering mijn verzekering terug voor de reparaties, inclusief mijn eigen risico. Als u schuldig bent aan een ongeluk, dekken uw verzekeringsmaatschappijen de kosten van uw reparaties, maar krijgt u uw eigen risico niet terug en kunnen uw verzekeringspremies stijgen.
Total Loss Claims . Als uw voertuig niet meer te repareren is of als de reparatie meer kost dan uw auto waard is, komt u waarschijnlijk in aanmerking voor een claim die uw totale verlies dekt. Dit bedrag wordt bepaald op basis van merk, model, bouwjaar en staat van de auto. In dit geval vult u eenvoudigweg een informatiepakket in dat uw verzekeringsmaatschappij naar een agent stuurt die uw auto inspecteert om te bevestigen dat het een totaal verlies is. De verzekering snijdt dan een cheque voor u af.
Vanwege mijn situatie, diende ik een niet-foutieve claim in, waarbij ik ervoor koos om mijn verzekeringsmaatschappij te laten regelen en de reparaties te betalen. Deze keuze biedt een aantal duidelijke voordelen:
Uw verzekeringsmaatschappij heeft er belang bij dat u tevreden bent met hun service, dus ze werken veel sneller dan een verzekeringsmaatschappij waarvoor u geen klant bent.
Het claimproces kan maanden duren. In mijn geval ging de andere chauffeur door met het bestrijden van de fout die hem was toebedeeld, dus het ging uiteindelijk over in arbitrage - een methode waarmee een neutrale derde partij wordt aangewezen om de zaak te onderzoeken, politierapporten en kosten te beoordelen en een fout toe te wijzen. De arbiter vond uiteindelijk in mijn voordeel, maar als ik voor reparatie zelf had betaald, had het bijna een jaar geduurd voordat ik mijn kosten had terugverdiend. Ik ben blij dat ik maar zo lang een aftrekbaar bedrag van $ 500 had, in plaats van duizenden dollars aan reparaties.
Het reparatieproces was relatief pijnloos. Ik liet mijn SUV af bij de carrosseriewinkel, betaalde mijn eigen risico en alle reparatiefacturen werden vervolgens ingediend bij en betaald door mijn verzekeringsmaatschappij. Ik hoefde geen bonnetjes te bewaren, rond te shoppen voor de beste deal, of meer te betalen dan het oorspronkelijke eigen risico.
Niet alle claims gaan zo soepel, maar gezien de keuze om mijn verzekeringsmaatschappij alles te laten regelen of zelf te betalen, en vervolgens met mijn verzekeringsmaatschappij te werken om te worden vergoed door de verzekeringsmaatschappij van de andere bestuurder, was de interne methode absoluut gemakkelijker. Toch is het een goed idee om je schade-expert te vragen welke methode het beste werkt voor jouw situatie. Er is geen standaardoplossing en uw expert kan een andere route voorstellen op basis van de verzekering van de andere bestuurder, de omvang van de schade en uw eigen verzekeringsdekking.
Ik had geen zin om kalm te blijven tijdens de nasleep van mijn ongeluk. Van de eerste schok van het ongeval, de maanden dat ik met verzekeringsmaatschappijen te maken had, tot de constante tegenstrijdige verhalen van de andere bestuurder, het was verleidelijk om van het handvat te vliegen en de verzekering van de andere bestuurder precies te vertellen wat ik van hem vond. Maar als er iets is dat ik tijdens de ervaring heb geleerd, is het dat je meer vliegen met honing dan met azijn vang. Auto-ongelukken zijn vreselijk, maar boos worden, schreeuwen, verwijten plaatsen en wijzende vingers zullen je niet goed van pas komen. De politieagent en schade-experts met wie ik werkte, reageerden goed op een kalme stem en een praktische houding. In mijn geval probeerde de andere chauffeur me meerdere keren te contacteren nadat het ongeval zijn schuld was. Ik negeerde de oproepen en controleerde bij mijn verzekeringsmaatschappij. En ja hoor, ze laten me weten dat er geen reden is voor de mensen die betrokken zijn bij het ongeluk om met elkaar te praten na het ongeluk - alle communicatie zou door de verzekeringsmaatschappijen moeten gaan. Door een vaste kop te houden, nemen de stress van het ongeluk en de nasleep ervan uiteindelijk af.
Ik heb geluk dat niemand gewond is geraakt en dat mijn SUV sindsdien is gerepareerd en soepel functioneert. Het was eigenlijk het mentale aspect van de ervaring dat ik het moeilijkst vond. Hoewel ik wou dat ik beter voorbereid was, ben ik blij dat ik het heb geleerd. Ten eerste ben ik een veel meer oplettende en defensieve chauffeur, en dat is een goede zaak. Bovendien heb ik een beter begrip van het verzekeringsproces en weet ik nu wat ik moet zeggen (en wat niet te zeggen) als ik mezelf ooit weer in een soortgelijke situatie vind. Heb je ooit een auto-ongeluk gehad? Wat heeft de ervaring je geleerd?
Veel financiële experts melden dat het gemiddelde huishouden minstens $ 10.000 aan creditcardschuld heeft. Naast deze schulden nemen veel mensen autoleningen ondersteboven en breiden ze zichzelf uit op huisaankopen. Schuld is over het algemeen een ongelukkig onderdeel van het leven, maar als je besluit om een ​​huis of auto te kopen, zou het geen excuus moeten zijn om enorme creditcardrekeningen te verdienen of onnodige leningen af ​​te sluiten.De contr
Millennials hebben de neiging om veel meer schichtig te zijn over creditcards dan eerdere generaties. Uit een enquête van 2016 bleek dat 33% van de mensen onder de 30 jaar een creditcard had, vergeleken met 55% van de mensen van 30 tot 49 jaar en 62% van de 50- tot 65-jarigen. Deze jongere mensen betalen hun aankopen liever met een bankpas kaarten, mobiele betaal-apps of ouderwets contant geld.