Mijn generatiegenoten hebben al dan niet de gelegenheid gehad om in hun eerste 15 levensjaren te genieten van radioprogramma’s, al dan niet uitgezonden door de toen bestaande omroepen. We hebben het dan over de periode 1950 tot 1965. Thuis hadden we in de woonkamer een buizenradio staan waar mijn oudste broer Jelle nog feilloos de gegevens over kan vertellen. Mijn herinneringen aan dat betreffende toestel zijn niet anders dan wat hij er over kan vertellen, dus is mij persoonlijk niets ervan bij gebleven.
Radio luisteren gebeurde door mij vooral in de kapsalon van mijn vader, waar de draadomroep was te beluisteren en er dus een redelijk aanbod aan programma’s was. Ik mocht dan ook graag studeren in de salon, uiteraard in de avonduren en het weekend. Sport op de RONO, de uitslagen van voetbal op zondagmiddag, Belcanto concert op de BRT en de BBC onder meer met Alan Freeman’s ‘Pick of the Pops’, waar je de nieuwste en meest verkopende hits uit buurland Engeland hoorde.
Maar het werd allemaal spannender toen broer Jelle, via een spaaractie van moeder, goedkoper een Sharp transistor radio kon kopen. Daarmee waren veel meer mogelijkheden dan via de Draadomroep binnen te halen. Die radio ging ook mee naar boven op de tweede verdieping, waar we een slaapkamer deelden en vooral laat in de avond naar de categorie buitenlandse stations werd geluisterd. Natuurlijk is voor leeftijdgenoten gemakkelijk de namen van de favoriete stations te noemen, tenminste als ze in het Noordoosten van ons land woonden. Radio Luxembourg in de fading was regelmatig aan maar ook stations als Radio Caroline South, Radio London en Radio City.