Erica wil vrij om voor haar zoon te zorgen, maar baas Michaëla wil dat niet
Erica wil vrij om voor haar zoon Niels te zorgen, maar baas Michaëla ziet dat niet zitten: 'Dat had ze dan eerder moeten bedenken'
Erica is een alleenstaande moeder van de 14-jarige Niels en de 12-jarige Frieda. Ze werkt fulltime, maar als ze hoort dat Niels hasj gebruikt, wil ze minder gaan werken om vaker bij haar kinderen te kunnen zijn. Haar baas Michaëla vindt dat maar onzin.
'Na de scheiding wilde ik wel alimentatie voor de kinderen, maar niet voor mezelf. Ik kan mijn eigen broek ophouden. De consequentie was dat ik fulltime moest gaan werken. Ik vond een baan in de winkel van Michaëla en daar zit ik nog steeds. De kinderen zijn oud genoeg om na school alleen thuis te zijn en tijdens het avondeten praten we gezellig bij. Tenminste, dat dacht ik. Ik dacht dat de kinderen me alles vertelden. Maar vorige week hoorde ik van Niels' decaan dat ze hasj in zijn locker hebben gevonden. Niet zo veel, maar toch. Ik keek er wel van op. Toen ik Niels erop aansprak, kreeg ik een grote mond terug. Het kwam erop neer dat ik niet over hem mocht oordelen omdat ik toch nooit thuis was en omdat ik anders ook nooit belangstelling voor hem toonde. Ik moest ervan huilen want natuurlijk ben ik wel geïnteresseerd in mijn kinderen. Ze zijn het belangrijkste in mijn leven. Blijkbaar heb ik iets gemist en dat wil ik nu rechtzetten. Ik dacht, als ik elke dag twee uur eerder naar huis ga, kan ik er meer voor de kinderen zijn. Vakantie zit er dan niet in, maar dit is even belangrijker. Maar Michaëla weigert om me vrij te geven, zogenaamd omdat ze me niet kan missen. Ik durf haar niet te vertellen over Niels want dan vindt ze me vast een slechte moeder, maar als ik niets doe gaat Niels misschien het verkeerde pad op. Hoe krijg ik Michaëla zo ver dat ze me eerder laat gaan?'
Michaëla:
'Madam wil vrij om bij haar kinderen te zijn. Dat had ze iets eerder moeten bedenken. Vorige maand hebben we afscheid genomen van stagiaire Meier, een hele goeie. Eerlijk gezegd vond ik hem beter dan Erica, maar omdat zij een vast contract heeft, kan ik haar niet ontslaan. Als ze nou een maand eerder had bedacht dat ze minder uren wilde gaan werken, dan had ik Meier kunnen vragen om te blijven. Nu werkt hij voor de concurrent en daar baal ik enorm van. Stom dat Erica dit niet eerder heeft bedacht.
Ik vind het ook een beetje onzin om minder te gaan werken om meer bij je kinderen te kunnen zijn. Hoe oud zijn die nu? 14, 15? Oud genoeg om 's middags alleen thuis te zijn. Vinden ze zelfs wel prettig, geloof me. Ik weet er alles van, want ik heb er ook twee en die zie ik haast nooit. Vroeger, toen mijn man Kees nog op de vrachtwagen zat, waren we veel hechter, de jongens en ik. Maar sinds Kees thuis zit, trekken de jongens helemaal naar hem. Als ik om 6 uur binnenkom, kan er amper een 'hallo' vanaf. Dan zitten ze met z'n drieën naar een of ander sportprogramma te turen en hebben ze geen oog voor mij. Nou ja, voor de jongens is het wel goed en je moet soms meebuigen. Dat heb ik ook tegen Erica gezegd, je moet je kinderen loslaten. Laat ze zich maar op haar werk concentreren, want die concurrent maakt het ons flink lastig.'
'Hoe kun je elkaar helpen als je niet weet waarmee? Enkel de vraag stellen om minder te werken zal niet voldoende zijn. Michaëla heeft ook haar belangen en die zal zij zwaar laten meewegen. Dat is vaak de positie die de werkgever kan innemen. Het kan wel gebeuren dat vanaf het moment dat een besluit genomen wordt waarbij verzuimd is rekening te houden met elkaars belangen, leidt tot een escalatie in de toekomst. Daarentegen is het belang van het bedrijf wel zwaarwegend als het de continuiteit zou kunnen beinvloeden. Zo werkt het nu eenmaal. En dan is het aan de werknemer ook de keus of dat nog wel past in je eigen realiteit. Heel vaak blijft een werknemer dan nog wel werken tot het niet meer gaat. Met als gevolg een ziekmelding of een conflict. Is dat dan de schuld van de werknemer, of van de werkgever. Er is niet direct één schuldige aan te wijzen. Wel is het belang van een goed gesprek, waarin minstens de verschillende belangen op tafel liggen, aangetoond. Laat je je kans liggen in dit gesprek dan wordt de kans om nog iets te bereiken steeds kleiner. Dus, Erica, vertel wat er speelt en hoor ook hoe Michaëla er in staat. Hetzelfde geldt omgekeerd ook met als gevolg dat je allebei kunt kijken wat je samen belangrijk vindt. Jullie hebben allebei je belang bij de zaak én bij jullie kinderen. Daar moet iets goeds uit kunnen komen.