Toen ik een vriend vertelde over mijn rare connectie met een groepje Peyote cacti in Amsterdam, zei hij: “Dus je bent een soort van Peyote-whisperer?” Ik lachte zijn opmerking weg, maar in de dagen daarna kreeg ik het niet uit mijn hoofd. Hoe raar het ook klinkt, misschien heeft hij wel gelijk? Zonder ooit de cactus te eten of anderszins in te nemen, zelfs voordat ik ze voor de eerste keer ontmoette, lijken ze de frequentie te hebben gevonden om rechtstreeks in mijn gedachten te spreken … Ik deel mijn verhaal in deze Engelse blog en ben erg benieuwd wat jij ervan denkt…