#97 Alsof ik drie xtc-pillen op heb, zo hard tril ik | Metronieuws.nl
Mijn hersens maken overuren. Het zal toch niet hè?! "We moeten naar mijn huis", roep ik. "Of naja, ík ga naar mijn huis. Jij hoeft natuurlijk helemaal niets! Ga ook lekker naar huis. Ik eh... Ik bel je snel. Sorry! Sorry Tommy." Ik ren naar mijn fiets. Voor mijn gevoel heb ik geen seconde te verliezen.
De deur gaat open. Ik ren direct de trap op terwijl ik keihard de naam van Rochella roep. De trap, die ik dagelijks op en af moet, lijkt wel duizend treden hoog. Ik hoor gekreun en dat is geen 'ik ben lekker seks aan het hebben met mijn zwangere buik maar fock it'-gekreun. Het is gekreun van pijn. En als ik de deur open ruk zie ik waarom.