Abstract: Het vertrek van Ford Genk heeft nogmaals aangetoond hoe broos onze economische welvaart is. Door de fabriekssluiting worden niet alleen de Ford-werknemers zwaar getroffen; ook de werknemers bij de talrijke toeleveranciers delen in de klappen. In deze studie proberen we een zicht te krijgen op de economische impact van de sluiting van Ford Genk op Limburg én Vlaanderen. Met andere woorden: hoe diep is de economische put die wordt gegraven door de fabriekssluiting? We maken een vertaling van de sluiting van Ford Genk in termen van verlies aan omzet, banen (arbeidsplaatsen), welvaart (bruto toegevoegde waarde) en koopkracht (consumptieve bestedingen). Daarnaast zoeken we naar factoren die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de economische groei (of groei van de arbeidsproductiviteit) in Limburg, en becijferen we in welke mate deze groei bedreigd wordt door de fabriekssluiting. Het is niet de bedoeling van deze studie om beleidsvoorstellen aan te reiken. Er worden dus geen antwoorden geformuleerd op de (weliswaar voor de hand liggende) vraag op welke manier deze diepe put gedempt kan (moet) worden, of hoe de economische groei gestimuleerd kan (moet) worden. Tot slot nog twee kanttekeningen. Ten eerste, deze studie schetst het worstcasescenario, m.a.w. het ergste dat kan gebeuren. Het voordeel van deze benadering is dat beleidsmakers een zicht krijgen op de omvang van de initiële uitdaging waar zij voor geplaatst worden - en, bijgevolg, op de middelen die minimaal ingezet moeten worden. Ten tweede, de cijfermatige uitkomsten zoals gepresenteerd in deze impactstudie dienen steeds opgevat te worden als indicatieve ramingen, binnen zekere (vaak ruime) onzekerheidsmarges.