Een idee… Meer dan gebakken lucht? | Annicks Web
Een idee… Meer dan gebakken lucht?
Een idee, een ingeving, wat is dat eigenlijk? Heb je als mens wel recht van spreken met betrekking tot copyright? Eigendomsrecht? Kun je spreken van 'mijn idee', alsof je deze eigenhandig hebt gecreëerd? Zeker bij creatieve invallen heb ik toch vaak de indruk dat ze rondvliegen en vanzelf mijn hoofd binnenfloepen. Een 'ingeving' ja. Het wordt me gegeven. Heb ik daar dan rechten over? Over een stukje lucht? Want wat is een idee anders?
Ik heb niet de indruk dat creatieve gedachten worden gemaakt door die chemische spulletjes in mijn hersencellen. Daarmee overschatten we onze soft- en hardware, lijkt me. Het is ook niet zo dat je, als je maar heel hard nadenkt, de beste ideeën krijgt. Integendeel. Juist tijdens ontspanning, bijvoorbeeld onder de douche, krijg je ze binnen. En tijdens je slaap, ik heb altijd een blocnote en pen naast mijn bed. Net zoals je niet op iemands naam komt – puntje van je tong -en hoe harder je denkt hoe verder weg het komt te liggen. Pas als je ontspant en aan iets anders denkt, plopt ineens die naam in je hoofd. Om vervolgens gedachteloos over je lippen te rollen.
Bij J.K. Rowling kwam op een dag, geheel uit het 'niets', in één klap het complete verhaal van Harry Potter binnenwaaien. Geen onaardige binnenkomer lijkt me zo. Hebben alle mensen een soort antenne? Het lijkt er soms wel op. Een antenne met gevoeligheid voor uiteenlopende frequenties; waarmee sommige mensen bijvoorbeeld heel goed gevoelens van anderen kunnen peilen, en anderen het richtingsgevoel van een postduif hebben. Bij 'creatief denkende' mensen is de antenne scherper afgestemd op bepaalde frequenties vol ideeën. Zoals ook de radio, tv of telefoon ieder eigen golven met informatie opvangen. Of beter nog: zoals het 27MC-bakkie van vroeger.. altijd weer een verrassing!
Zijn, of hebben wij mensen dus een ontvangstapparaat? En komt – net als bij de tv – de 'bezieling' van buitenaf; uit die lucht die zo leeg lijkt? Het is een prikkelende gedachte. Kijk, vissen weten niet wat water is,
het is leegte voor ze. Wij weten nog steeds niet precies wat lucht is.
En als dat zo zou zijn, zijn ideeën dan niet van iedereen, van de mensheid, van de wereld? Je werpt je hengel uit in die grote bak vol 'vissen'. En ineens vang jij die mooie, grote, originele vis. Geluk, deels, maar je had toch een stevig hengeltje uitgegooid, en een lekker wormpje eraan gehangen, het juiste visvijvertje uitgezocht en geduld om daar te gaan zitten. Dus is die vis van jou? Nee, die vis is van zichzelf. Maar jij kan er wel mee doen wat je wil.
Verse dille in de buik, citroensapje, preitje, uitje, scheutje wijn en dan lekker op de barbecue bijvoorbeeld. Ha! Lekker! Het zou niet aardig zijn als een ander hem plots van je bord wegkaapt. Of uit je leefnet vist, of van je barbecue pikt. Nee, jij hebt er nu recht op. Want dit is geen gebakken lucht, maar een heerlijk bereide maaltijd. En het is nu helemaal aan jou om je eigen 'creatie' lekker op te smikkelen! Zoals voormalig bijstandsmoeder J.K. Rowling nu ook iedere avond vast een goede maaltijd naar binnen schuift.
ja, ik geloof graag een beetje in deze 'luchthengeltheorie'. Dus ik neem nog maar eens een douche, doe een dutje, drink een ontspannen wijntje en mediteer wat… Schrijven is zwaar! Op zoek naar een mooie frequentie voor mijn volgende blog bijvoorbeeld, of – wie weet – voor een briljant kinderboek.