Reageer vóór woensdag 20 mei en stuur uw cv naar info@vandijkwerkt.nlt. Voor meer informatie over deze functie kunt u contact opnemen met Kayleigh van Noordennen, 078-6549060. Referentienummer 200252.

Tanya Bröring: Ik heb mezelf erg goed leren kennen in het buitenland | #1 Basketball Platform van Nederland
Frits van Dongen heeft een enorm netwerk in het damesbasketball, en is een graag geziene gesprekspartner bij vele internationals. Zo sprak hij onlangs met Tanya Bröring, de Dutch Diva die in Spanje knappe dingen laat zien.
TB: Voor mij is spelen voor Oranje het mooiste wat er is. Je land vertegenwoordigen is en blijft heel bijzonder. Inmiddels speel ik alweer 12 jaar voor het Nederlands Team en is mijn rol met de jaren veranderd. Toen ik als jonge speelster bij de selectie kwam, speelde ik met meiden als Inge Huitzing, Petra Rutgers, Irene Sloof, Marloes Roetgerink, Lonneke Bransz en Laura Kooij. We zijn de laatste jaren enorm verjongd en als ik nu om me heen kijk, begin ik me langzaam oud te voelen. Maar ik ben bovenal trots dat ik aanvoerdster mag zijn van dit Oranje en ik ben nog altijd enorm gemotiveerd om mijn droom waar te maken: een eindtoernooi spelen.
TB: Op dit moment zit ik alweer bijna 5 maanden in Spanje en voelt het eerlijk gezegd alsof ik nooit weg ben geweest. Vorig jaar speelde ik hier ook dus dat is een stuk sneller wennen. Bovendien is het mijn vierde seizoen in Spanje en voel ik me hier ondertussen erg thuis. Huelva ligt aan de kust in het zuiden van Andalusië en slechts een uur van Sevilla en de Portugese grens.
TB: Ik mis eigenlijk vooral mijn familie en vrienden. Dit is mijn 7e seizoen in het buitenland dus ik ben eraan gewend om maandenlang niet in Nederland te zijn. Wat ik niet mis zijn de files, het Nederlandse gehaast, het weer of de hoge benzineprijzen.
TB: Mijn kleine neefje is heel belangrijk voor mij en hij is ook een van de belangrijkste redenen dat ik zeker in de zomer niet te lang van huis wil zijn. Een aantal weken of maanden je vrienden alleen via skype spreken, is nog wel te overzien, maar die kleine is nog geen 2 en dan mis je in 3 weken al heel veel. De maanden dat ik thuis ben, maak ik ook heel bewust een aantal dagen per week tijd voor Timme en pas ik veel op. Als ik in het buitenland ben, komen mijn ouders en zus me ook altijd opzoeken dus gelukkig hoef ik mijn neefje meestal niet langer dan 6 of 8 weken te missen.
TB: Ik heb bewegingswetenschappen gestudeerd aan de VU in Amsterdam en heb een Master in Human Movement Science in Sports. In 2007 ben ik afgestudeerd en ik heb er destijds bewust voor gekozen om eerst te studeren voordat ik me in een buitenlands avontuur zou gaan storten. Sindsdien heb ik inderdaad fulltime gebasketballt. Wel heb ik altijd tijd proberen te besteden aan de taal van het land waar ik speelde en ook dit seizoen wil ik me richten op mijn Spaans. Mijn ervaring is dat het niet meevalt om een intensief trainings- en reisschema te combineren met studeren.
TB: Ik ben begonnen met basketballen toen ik een jaar of 9 was bij MSV in Noordwijk dus nu ongeveer 20 jaar. Mijn 3 jaar oudere zus TInka was eerder al begonnen en al snel wilde ik dat natuurlijk ook. En aangezien ik het einde van mijn turn carrière al kon zien aankomen voordat deze daadwerkelijk was begonnen (oa door een enorm gebrek aan flexibiliteit), was de overstap snel gemaakt. Bovendien was naast mijn zus, mijn moeder mijn grote voorbeeld en wilde ik net als zij ook ooit in het Nederlands Team spelen. (Inmiddels heb ik meer interlands gespeeld dan mijn moeder, maar zij deed dat op verschillende Ek’s en een WK dus ik blijf jaloers.) Via een samenwerkingsverband tussen MSV en Grasshoppers kon ik op mijn 15e eredivisie junioren gaan spelen en van daaruit kwam ik een seizoen later bij de dames van Grasshoppers terecht.