Ik wilde de pijn van binnen niet meer voelen. Met krassen en snijden in mijn armen kon ik me dan enkele seconden beter voelen. Er leek geen einde te komen aan het zwarte gat waar ik in aan het vallen was.
Maar wat als het beter kan worden? Wat als er een kans bestaat dat het weer over kan gaan? Wat als je dan de mooie dingen zou missen die je in de toekomst te wachten stonden, als je nu kiest om er een einde aan te maken?
Ik geloofde er zelf niet in. Ik geloofde niet dat het beter kon worden. Toch ging ik elke dag de strijd weer aan. Jaren heb ik ermee geworsteld tot ik ben gekomen waar ik nu sta. Ik leef weer, heb mijn eigen plek en heb de kans gekregen om mij tot een persoon te ontwikkelen die er mag zijn. Voor mij was het uiteindelijk niet ‘het einde’. Ik ga zelfs mijn ervaring inzetten om anderen in de toekomst te helpen. Er is hoop en jij mag er zijn op deze wereld!