Shakespeares sonnetten/Thematiek en plot - Wikibooks
Shakespeares sonnetten/Thematiek en plot
In Shakespeares sonnetten is een dichter aan het woord die vertelt over een knappe jongen, of rivaal-dichter, en de mysterieuze en afstandelijke "donkere" dame die ze beiden liefhebben.
De sonnetten vallen in drie duidelijke groepen
Sonnetten 1-126 worden gericht aan of hebben betrekking op een jongeman;
Sonnetten 127-152 worden gericht aan of hebben betrekking op een donkere dame (donker in de zin van haar haar, haar gelaatstrekken, en haar karakter);
en Sonnetten 153-154 zijn vrij vrije bewerkingen van twee klassieke Griekse gedichten.
Enkele van de populairste sonnetten van Shakespeare zijn 18, 29, 116, 126 en 130.
Procreation sonnets en sonnet 18[bewerken]
De eerste 17 sonnetten zijn 17 verschillende uitgewerkte argumenten om de jonge man te overhalen te huwen en kinderen te krijgen. Het is de enige manier om ervoor te zorgen dat zijn schoonheid voor het nageslacht bewaard blijft. Deze reeks staat bekend als the procreation sonnets.
Sonnet 18 (Shall I compare thee to a summer's day?) is een passionele liefdesverklaring. Door hem hartstochtelijk te prijzen tracht de dichter de jonge man te overtuigen van zijn gelijk. Doorheen de sonnettenreeks zien we hoe de lof die hij hem toezwaait geleidelijk verandert in liefde. De eerste hint die de spreker ons geeft komt in sonnet 8:
"Music to hear, why hear'st thou music sadly?
Sweets with sweet war not."
en vervolgens in sonnet 10:
"Shall hate be fairer lodged than gentle love?
Make thee another self for love of me."
en nog sterker in sonnet 13:
You had a father. Let your son sy so."
Zo staan er nog een aantal hints dat het om meer dan gewone vriendschap gaat. In sonnet 5 gebeurt dat heel expliciet, als de spreker zegt dat hij in oorlog is met de Tijd "for love of you". Die gevoelens culmineren in sonnet 18, als de spreker passioneel voor deze liefde uitkomt.