The School of Rock (2003) recensie The School of Rock (2003) recensie
Regie: Richard Linklater | 109 minuten | komedie, familie, musical | Acteurs: Jack Black, Joan Cusack, Miranda Cosgrove, Mike White, Sarah Silverman, Adam Pascal, Lucas Papaelias, Chris Stack, Lucas Babin, Jordan-Claire Green, Veronica Afflerbach, Joey Gaydos Jr., Robert Tsai, Angelo Massagli, Kevin Alexander Clark
Wanneer sologitarist Dewey tijdens een optreden met zijn metalband het publiek inspringt valt hij plat op de zaalvloer en het is duidelijk: de zelfverklaarde rockster gaat het niet maken. Op treffende wijze wordt hij uit de band gezet – de zanger voert het woord, de bassist liegt en de drummer zwijgt – maar het ligt niet aan hem en hij gaat dat op geheel eigen manier bewijzen, desnoods met groep acht van de basisschool. Vanaf dat moment ligt het scenario van 'The School of Rock' vast. De rijkeluiskinderen – inclusief de stipte klasseoudste Summer (Miranda Cosgrove) – gaan overstag en ook het schoolhoofd valt voor de onbeholpen charme van Dewey. Het woord familiefilm is al gevallen en het verdere verloop kan dan ook achterwege blijven.
Dankzij de voorspelbaarheid kan je er eens lekker voor gaan zitten. De hele film draait om Jack Black en het is voor zijn volgende hoofdrol goed te weten dat het niet hoeft te irriteren. Voor zijn medespelers valt echter het ergste te vrezen. Een schoolklas kan hij nog de baas, maar hij zet iedere volwassen acteur in de schaduw, inclusief de geaffecteerde Cusack die als kakmadam niet verder komt dan een typetje; dat geldt trouwens ook voor de andere volwassen acteurs.
Black speelde in 'High Fidelity' van Stephen Frears ook een alles verslindende rockfan, die wegens uitblijvend succes van zijn bandje in een platenzaak werkt. Aan het eind van die film mocht hij even zijn kunsten op het podium vertonen en dat zag er indrukwekkend uit. In 'The School of Rock' mag Black de talenten die hij in 'High Fidelity' nog moest inhouden ten volle ontplooien. Zijn arrogante enthousiasme is geknipt voor deze hoofdrol.
De kinderacteurs kunnen geen kwaad doen en er wordt zelfs ingehaakt op de sprekendedierenhumor uit de Disneyfilms. Je kunt deze film dan ook zonder problemen met het hele gezin bezoeken; de Amerikaanse -13 rating, voor vermeend ruig taalgebruik, kan gerust met een korreltje zout worden genomen. Voor de wat zwaardere kost verterende filmfan is het wat magertjes, al blijft een Jack Black zelfs als hij de turbo erop zet een entertainer van formaat. De nummers van de schoolband werden door Black en medespeler Mike White zelf geschreven en verder komen krakers van The Who, Led Zep, Black Sabbath en The Ramones voorbij en als we het toch over krakers hebben, Dewey tijdens zijn speech op ouderavond: "The children touched me and I touched them," een uitspraak met grote gevolgen.
Tags: 3 sterren, familie, filmrecensent | Jan-Kees Verschuure, komedie, musical, regisseur | Richard Linklater