De staatssecretaris heeft ons verzekerd dat hij op geen enkele manier vooruit wil lopen op de verplichtstelling. Het kabinet heeft artikel 85 opgenomen, maar er is nog geen kabinetsstandpunt. Ik stel helaas vast dat hij daarop een- en andermaal wel vooruit is gelopen. Ik acht het risico dat het misgaat niet zo vreselijk groot. De staatssecretaris zegt zelf dat speculaties geen zin hebben. Ik heb hem eerder horen zeggen dat hij risico’s buitengewoon onwaarschijnlijk vond. Wat daar ook van zij, hij wil de stop dus graag in het bad houden. Hij dient een nota van wijziging in, die ik nog niet heb gezien, maar dat ligt wellicht aan mij. De conclusie die hierbij hoort, is dat ik dit onderwerp in mijn fractie zal bespreken. Ik stel vast dat de staatssecretaris een tegemoetkoming heeft gedaan. Hij heeft drie stappen voor zijn beurt gezet en zet er nu tenminste één terug. De consequenties daarvan voor het amendement op stuk nr. 11 zullen door mijn fractie moeten worden afgewogen.
Mevrouw Doelman-Pel (CDA): Voorzitter! Allereerst dank ik de staatssecretaris voor de gegeven antwoorden. Af en toe bleek het toch mogelijk om los van de financiën een principiële discussie te hebben over de uitgangspunten van het wetsvoorstel en de visies die ten grondslag lagen aan de amendementen. Na de eerste termijn moet ik constateren dat het behoeftecriterium met brede steun in de Kamer in dit wetsvoorstel verder is gegaan dan in het vorige wetsvoorstel. Dit betekent dat er bij de VVD een verandering heeft plaatsgevonden, omdat de vorige woordvoerder van de VVD destijds vond dat men te ver ging in de richting van behoefte. Dat was naar aanleiding van het amendement voor vrijlating van 50% van mevrouw Kalsbeek.