Eeuwigheid of hemel is niet iets wat later komt. Eeuwigheid is niet een lange tijd. Eeuwigheid is de dimensie van het hier en nu die alle concepten en categorieën transcendeert, ook die van ruimte en tijd.
Voor mij is God niet in een beeld te vangen. God is voor mij het hele evolutionaire gebeuren. God is niet iemand die een symfonie gecomponeerd heeft en die vervolgens dirigeert. God zelf ís de symfonie. Hij is de innerlijke bron. Alle uiterlijke vormen zijn niets anders dan de verschillende muzieknoten die weliswaar individueel en onverwisselbaar zijn, maar toch behoren tot dezelfde klank. Daarin ligt de betekenis van het feit dat wij mens zijn. Voor mij is God dus geen persoon. Hij is het gebeuren, dat wat in mijzelf plaatsvindt, de hele evolutie. God is het geboren worden en het sterven, het komen en het gaan. Hij voltrekt zich in een boom, een dier, een mens. Hij wordt zo klein als een mens, Hij beperkt er zich toe. Zo kan een mysticus ook zeggen: 'Ik ben God.' Niet zijn ik zegt dat, maar zijn diepste ervaring.