Bloedspel | Faye Kellerman | vrouwenthrillers.nl
Gun Games (2012)
Als twee jonge leerlingen van de meest prestigieuze school van LA kort na elkaar zelfmoord plegen, worden Decker en zijn team belast met het onderzoek. Hun bevindingen zijn meer dan verontrustend en voor ze het weten, worden ze meegezogen in een duistere wereld vol verdorven vriendschappen... Het spoor lijdt naar een groepje rijke, bevoorrechte jongeren met een gevaarlijke voorliefde voor geweld en wapens.
- Bloedspel is het 20e deel in de serie rond hoofdpersonen Peter Decker en Rina Lazarus
Recensie IlseM op 13 april 2017:
De zelfmoord van Gregory Hess, leerling op een van de meest prestigieuze scholen in LA, doet onmiddellijk een aantal alarmbellen rinkelen bij zijn moeder die aanklopt bij rechercheur Peter Decker. Samen met zijn team gaat hij op onderzoek naar de doodsoorzaak. Als korte tijd later een tweede leerling van dezelfde school op gelijkwaardige manier om het leven komt, wordt duidelijk dat er veel meer aan de hand is. Het politieteam komt al snel terecht in het kluwen van intriges van een clubje rijke, bevoorrechte leerlingen. De verhaallijn rond het onderzoek naar de overlijdens van de twee leerlingen verweeft zich met het verhaal van Gabe Whitman, de pleegzoon van Peter Decker en Rina Lazarus.
Bloedspel is het twintigste deel uit een thrillerreeks rond het koppel Decker en Lazarus, maar kan, ondanks de beperkte verwijzingen naar andere verhaallijnen, als los verhaal gelezen worden. Ook de cover is duidelijk herkenbaar als deel van een reeks wat het iets minder aantrekkelijk maakt om los te kopen (de Engelse boeken zijn qua cover veel mooier en minder duidelijk deel van een reeks). Faye Kellerman verweeft twee verhaallijnen die elkaar onderweg een aantal keer kruisen. Het verhaal rond de twee overleden leerlingen is goed opgebouwd en uitgewerkt. Het verhaal kan geclassificeerd worden als een goed politieverhaal, maar minder als thriller. Verrassend was dat de zaak rond was enkele hoofdstukken voor het einde van het boek. Het losse eindje dat de schrijfster daar liet hangen, gaf uiteindelijk nog een goed uitgekiend plot. De verhaallijn rond Gabe is soms te gedetailleerd aanwezig en heeft meestal weinig met het eigenlijke verhaal, de dood van twee mensen, te maken. De schrijfster wijdt in het verhaal veelvuldig uit over de seksuele fantasieën en activiteiten van Gabe en Yasmine, twee jonge tieners. In tijden waarin pedoseksualiteit heel vaak het nieuws haalt, is dit minder gepast. Het was in ieder geval geen meerwaarde voor het verhaal. De kruising van de twee verhaallijnen geeft Bloedspel extra cachet, al had het verhaal iets spannender en sneller opgebouwd mogen worden.
Bloedspel werpt een blik op de moeilijkheden waarmee tieners geconfronteerd worden, zoals populariteit, erbij horen, macht en machtsmisbruik, de verleidingen die op de loer liggen, … Alhoewel er te veel nadruk op de seksuele kant van de puberteit wordt gelegd, schetst Faye Kellerman ook hoe snel het fout kan lopen.