Romance tussen Fiat en Renault na een week alweer voorbij | De Volkskrant
NieuwsFusie Fiat
Romance tussen Fiat en Renault na een week alweer voorbij
Ruim een week duurde de romance tussen Fiat en Renault, die had moeten leiden tot een van de grootste autofabrikanten ter wereld. Woensdagnacht beëindigden de Italianen hun serenade aan de Fransen en gaat de fusie van 35 miljard dollar (31 miljard euro) niet door. Reden voor het stuklopen van de prille relatie: de onwillige ouders van Renault.
Bard van de Weijer 6 juni 2019, 10:45
De Franse overheid, met een belang van 15 procent de grootste aandeelhouder van Renault, had aanvullende eisen gesteld over het behoud van werkgelegenheid. Ook wilde de regering dat het Italiaans-Amerikaanse Fiat/Chrylser (FCA) een extra dividend zou uitkeren aan de Franse aandeelhouders – en dus aan de Franse overheid. In het oorspronkelijke bod was van zo'n bruidsschat geen sprake.
Maar er waren meer problemen: Nissan, de Japanse partner waarmee Renault sinds kort in onmin leeft, wilde zich niet uitspreken over de beoogde fusie. De Franse overheid wilde garantie van de Japanners dat zij wel zouden instemmen. Toen dit allemaal niet gebeurde, telde FCA zijn knopen en trok zich terug. 'Het is duidelijk dat de juiste politieke omstandigheden in Frankrijk momenteel ontbreken om een dergelijke combinatie succesvol te laten verlopen', meldde het concern in een persverklaring.
Renault verklaarde dat het geen beslissing kon nemen vanwege het verzoek van de Franse overheid een besluit uit te stellen tot meer duidelijk zou zijn over de Japanse houding en andere garanties. Het samengaan had Renault een jaarlijkse besparing van vijf miljard dollar moeten opleveren,
Onduidelijk is nu hoe het verder moet. Mogelijk knoopt FCA weer gesprekken aan met PSA, het moederconcern van Citroën, Peugeot en Opel. Naar verluidt voerden deze partijen eerder gesprekken over samengaan, toen de mogelijke deal met Renault tussendoor kwam. Of de Italianen zin hebben in een nieuw avontuur met een andere Franse partij, is onzeker. Voordeel is wel dat Parijs bij PSA een minder dikke vinger in de pap heeft.
Fiat is naarstig op zoek naar een nieuw succes, maar het wil niet lukken een auto te ontwikkelen die de harten van consumenten weet te veroveren zoals de Panda dat ooit deed, of de Fiat 500. Ooit waren de Italianen heer en meester in Europa met kleine, betaalbare, zuinige autootjes. Maar die rol is overgenomen door de Koreanen, die meer bieden voor hetzelfde geld.
Een deal met Renault had de Italianen en Amerikanen toegang verschaft tot elektrische voertuigen, waarin Renault een van de voorlopers is. Renault had kunnen profiteren van toegang tot de Amerikaanse markt. En met Nissan aan boord, kregen de Amerikanen en Europeanen mogelijk ook een voet tussen de deur in China, waar deze fabrikanten nu geen rol van betekenis spelen. Nissan heeft wel toegang tot de Chinese automarkt, de grootste ter wereld.
De Franse minister van Financiën Bruno Le Maire waste donderdagochtend zijn handen in onschuld. Hij verklaarde dat de overheid zich constructief had opgesteld, maar dat het haar niet was gelukt steun van Nissan te verkrijgen. 'We hadden overeenstemming op drie van de vier punten', zei hij tijdens een persconferentie. 'We hoefden alleen nog maar de expliciete steun van Nissan.' Die wilden de Japanners niet geven, al verklaarden ze ook geen tegenstander te zijn van de deal. Voor Parijs was dit niet voldoende.
Waarom wil de Italiaanse autofabrikant Fiat, ooit heer en meester in Europa met zijn kleine, betaalbare, zuinige autootjes, samengaan met Renault?
Grote autoconcerns zoeken elkaar op voor samenwerking. Staat de auto-industrie aan de vooravond van een consolidatieslag?