'De wielen, die waren het moeilijkst' - NRC
De droombaan van Ahmed Marcouch
De Droombaan 5/12
'De wielen waren het moeilijkst'
Op de open dag van de lts mocht Ahmed Marcouch (PvdA) van hout een fotolijstje maken. Hij kreeg een polaroidfoto van zichzelf mee naar huis. Op die dag, zegt hij nu, besloot hij dat hij meubelmaker wilde worden. "Ik viel voor dat lijstje."
Tot zijn tiende had Marcouch in Marokko gewoond. Daar was hij niet naar school gegaan. Na drie jaar basisonderwijs in Nederland moest hij een middelbare school kiezen. Zijn vader zei: "Leer een vak. Dan kun je wat beginnen als we terug zijn in Marokko." Je had dan niet zoveel aan de mavo of de havo.
Marcouch zegt dat hij geen ander materiaal kan bedenken waar hij zoveel van houdt als hout. De geur, het gevoel dat je krijgt als je het aanraakt, alle mooie dingen die je ervan kunt maken. Op de lts werd hij opgeleid tot timmerman, daarna deed hij mts-bouwkunde. "Dan word je bouwvakker. Om een goede meubelmaker te worden, moet je eigenlijk nog tien jaar bij iemand werken als gezel."
Maar houtbewerking, had hij op school ontdekt, was niet zijn grootste talent. Als kind in Marokko had hij een ándere droombaan: politieagent. "Dat kwam door de serie Starsky and Hutch. Die wonnen het van de slechteriken. Daar gingen we naar kijken in het café, want thuis hadden we geen televisie. Je moest 1 dirham betalen om binnen te komen."
Marcouch werd uiteindelijk politieagent. "Maar ik ben er trots op dat de ladder die ik op school heb gemaakt, nog steeds wordt gebruikt. Hij staat bij mijn broer in de tuin." Daar staat ook de kruiwagen van hardhout die hij maakte, bedoeld om planten in te zetten of aardappels in te bewaren. "De wielen, die waren het moeilijkst."