De rode draad die door alle films van Woody Allen loopt, is het ontkrachten van illusies: God is dood en de liefde blijkt een valse belofte. Allens alter-ego van dienst in dit kostuumdrama is Colin Firth, een goochelaar die in de jaren twintig van de vorige eeuw gevraagd wordt een spiritueel medium (Stone) te ontmaskeren. Afgemeten aan waar Allen vorig jaar nog steeds toe in staat bleek in Blue Jasmine, is Magic in the Moonlight een lomp en verplicht nummer. Meer aan elkaar gespijkerde losse sketches dan een vloeiend geheel.
Bestaat er meer dan we met het blote oog kunnen waarnemen, is de vraag in Woody Allens 47ste film. In ieder geval niet in het wel erg frivole Magic in the Moonlight.