Het is al een heel tijdje terug dat ik via deze weg wat heb laten horen van mij. Wat mijn gezondheid betreft is het op dit moment zo dat ik de chemokuur met tabletten moest stop zetten omdat de kanker groter werd en resistent geworden was voor de tabletten kuur. Ik krijg nu een andere kuur waarvoor ik één keer in de drie weken naar het ziekenhuis moet en via een infuus de chemo toegediend krijg. Deze kuur valt beter als de vorige kan ik zeggen en heel langzaam ben ik bij de training geweest om te kijken hoe het bevalt wat "hard" lopen betreft. Het valt op dit moment best mee wat de tintelingen in mijn voeten betreft en heel langzaam ben ik bezig geweest om te denken op zaterdag weer een wedstrijdje te kunnen fluiten. Voor 8 september stond ik dan eindelijk, na twee jaar eruit te zijn geweest, weer aangesteld om te gaan fluiten. Maar..... helaas moet ik het uitstellen tot het eerste weekend in oktober omdat ik 28 augustus tijdens het opknappen van de woonkamer een misstap deed en in mijn polsgewricht een scheurtje heb opgelopen. Dit houdt in dat ik de komende weken in het gips zit met mijn rechterarm. Het is jammer maar dit is te overbruggen en over drie weken hoop ik er van verlost te zijn.
Op 10 augustus werd ik verrast door een lieve actie van mijn stiefdochter Lizanne met een uitnodiging van de KNVB om op 15 augustus om 11.30 uur op de campus in Zeist te zijn. Verder niets...? Toen ik samen met Francé daar aan kwam bleek dat wij de gehele dag waren ingeroosterd om met de betaald voetbalscheidsrechters mee te lopen in hun programma. Na de kennismaking met vele collega's als Makkelie, Nijhuis, Hilger etc... werden hun aan een conditietest onder worpen om te kijken of ze het weekend daarop konden starten. Na de lunch werd er samen gekeken en besproken over het VAR systeem tijdens de WK en kregen we persoonlijk uitleg van Danny Makkelie over zijn ervaringen die hij had opgedaan in Rusland. Dat dit echt heel interessant was spreekt voor zich zelf, daarna kregen we in het VAR gebouw op de campus complete uitleg hoe dit nu in de competitie zou moeten gaan werken. Dit had ik niet graag gemist kan ik zeggen. Terug van de VAR kregen onze collega's instructies van Dick van Egmond hoe de richtlijnen dit jaar moeten zijn om wedstrijden te leiden op hun niveau. Mij werd toen wel duidelijk dat het zeer scherp in de gaten gehouden zou worden of ze dit wel gaan doen want zo niet dan zal er terugzetting volgen om in de eerste divisie eraan te gaan wennen. Als ik nu de wedstrijden volg en scherp op onze collega's let moet ik vast stellen dat het goed gaat.
Inmiddels was het 18.00 uur geworden en namen we afscheid van iedereen om huiswaarts te gaan .
Tot mijn grote verrassing kreeg ik op 25 augustus een kaartje toe gestuurd met daarop de mededeling dat Lizanne ook via Feyenoord een aanvraag had ingediend en die hadden de KNVB gevraagd of het ,als uitzondering, mogelijk was dat ik de wedstrijd Feyenoord-NAC mocht bijwonen bij de VAR. De KNVB, in de persoon van Mike v/d Roest, gaf hiervoor toestemming en wij zijn dan ook op zondag wederom naar de campus in Zeist gegaan omdat mee te maken. Na kennismaking met VAR scheidsrechter Allard Lindhout en diverse collega's waaronder wederom Danny Makkelie kreeg ik twee minuten voor de wedstrijd plotseling de koptelefoon op en stond ik in direct contact met Bas Nijhuis in de kuip. Die informeerde snel hoe het verder ging en ik wenste hem een leuke wedstrijd. Tijdens de wedstrijd kon ik de communicatie tussen Allard en Bas via mijn eigen koptelefoon gewoon volgen. Ik ben wel tot de conclusie gekomen, meekijkend op de beelden over de schouder van Allard Lindhout ( en 3 collega's) dat van hen een zeer grote concentratie gevraagd wordt tijdens de wedstrijd. Deze twee dagen op de campus in Zeist bij de KNVB zijn voor ons samen echt twee onvergetelijke dagen geweest als je een partner (met interesse voor mijn hobby als scheidsrechter) hebt zoals ik.
Als slot wil ik iedereen enorm bedanken voor alle reacties van medeleven in de vorm van mails, post persoonlijke bezoeken(!!) en reacties op mijn medische update, ook nog na twee jaar !!. Het geeft veel kracht om er zolang als mogelijk is ervoor te gaan.