Road to Songpan Archives - De wereld van Gajus
"Waarom willen jullie eigenlijk naar China?" was een vraag die Lia en mij in de maanden voorafgaande aan onze reis nogal eens werd ge­steld. Tsja, een goeie vraag. Waarom wilden we eigenlijk naar China? Om meerdere redenen. Omdat dat land al vanaf de schoolbanken iets myste­rieus en fascinerends voor ons heeft. Om­dat het de laatste 10 à 15 jaar z'n grenzen heeft opengesteld voor toeris­ten, zodat die zich met eigen ogen van de wonderen kunnen overtuigen. Omdat het, als we allerlei publicaties mogen geloven, in snel tempo aan het veranderen is. Omdat we gedreven door nieuwsgierigheid nog iets van dat ou­de China willen zien. Omdat ….. (meer…)
Op maandag 4 september was het dan ein­delijk zover, onze reis naar China kon begin­nen. Om twaalf uur werden we op Schiphol verwacht. Een mooi tijdstip want je hoeft niet voor dag en dauw je bed uit. Sterker nog, je kunt zelfs uitslapen als je dat wilt. Maar om half acht was ik zo klaar wakker dat ik toch maar opstond om op m'n gemak te ontbijten. En de krant te lezen natuurlijk."Regen plaatst het organisatiecomité van de wereldvrouwenconfe-rentie in Beijing voor problemen," luidde één van de koppen. Hoewel we het hele weekend al bezig waren geweest met de keuze van mee te nemen kleding en andere artikelen die je nodig hebt tijdens zo'n reis, nam ik opnieuw het meenemen van m'n jack in overweging. Stel je voor dat het daar zou blijven regenen? Of erg koud zou worden? Toch nog maar een plaatsje in de koffer inruimen was m'n uiteindelijke beslissing en opgelucht kon ik me daarna verdie­pen in de prestaties van m'n favoriete verenigingen op de sportpagina. (meer…)
Terwijl wij richting vliegveld reden fietsten de werkers van de stad ondertussen naar hun dagelijkse job, poncho aan vanwege de gestaag vallende regen. (meer…)
In de hal van het hotel ontvouwde Gerard het plan voor de komende dagen dat hij de avond tevoren laat met de twee Chinese gidsen had uitgedok­terd. Er zat in ieder geval niets anders op dan dat we weer terug gingen naar de plaats waar we gisteren uit de trein waren gestapt. Daarna was het plan om verder te rijden naar Chengdu en daar vandaan naar Jiuzhaigou en de Ti­betaanse dorpen. Dat laatste onder het voorbehoud dat de wegen daar naar toe berijdbaar zouden zijn. Jammer genoeg hadden ze dat nog niet kunnen verifië­ren omdat de telefoonverbinding met Chengdu verbroken was. Het enige ver­velende was dat de rit naar Chengdu twee dagen in beslag zou nemen. We dis­cussieerden nog even over de mogelijkheid om nog eens te kijken of de ver­sperring van gisteravond misschien toch gepasseerd kon worden. De berichten daarover waren echter negatief en om kwart voor zeven stapten we zonder ontbijt in de bus om de weg van gisteren in omgekeerde richting af te leggen. (meer…)
Het was de bedoeling om deze dag naar Chengdu te rijden. Gelukkig lag dat op een afstand die te overzien was. Een paar honderd kilometer maar met een te verwachten gemiddelde snelheid van een veertig kilometer nog heel wat uurtjes rijden. Zonder ontbijt maar daar waren we op voorbereid. Als zo­genaamd noodpakket had iedereen een paar dagen geleden al blikjes, crackers en koek ingeslagen. (meer…)
Omdat Guanxian maar een klein eindje rijden was vertrokken we niet meteen daarheen maar brachten eerst een bezoek aan een schildersatelier dat wil zeggen dat was de bedoeling. We arriveerden daar echter al om kwart over negen en dat was voor de ware artiest in China veel te vroeg. Omdat we geen zin hadden om de tijd wachtend door te brengen maakten we als oplossing een wandeling door de wijk. Dan lopen we meteen langs de markt, stelde Gerard voor en dat deden we dus. (meer…)