Het werk aan de studie van de hersenen als een controlerend orgaan begon in de 18e eeuw en gaat nog steeds door. Wellicht verliep dit proces veel sneller, als er lange tijd geen verbod was op anatomisch onderzoek van hersenweefsel en het ontleden van het lichaam van een overleden persoon. De situatie wordt ook gecompliceerd door het feit dat de hersenen een tamelijk ontoegankelijk orgaan zijn, dat van buitenaf betrouwbaar wordt beschermd door de botten van de schedel en een groot aantal membranen, waarvan de schade het experimentele negatief kan beïnvloeden.