'Toch nog effe 'echt' vissen' ___ 28-07-2008 • EHT Visverslagen Index
Na de teleurstellende (onweers) EH sessie van afgelopen Zaterdag, wilden we toch nog effe 'echt' vissen.
Voor maandag waren er niet meer dan een paar druppels voorspeld, dus hop, de stoute schoenen aan en kijken of er wat te joekelen valt.
Om kwart over zes stond ik bij GHPeet voor de deur die moeizaam zijn laatste hap bami naar binnen slokte. Ook hij was inmiddels alweer langer dan vijf minuten thuis, dus hoogste tijd om de spullen in te pakken en te gaan vissen.
Toen we een half uur later op de stek arriveerden, zagen we een man prinsheerlijk op de stek zitten waar we onze zinnen voor die avond op hadden gezet.
Inmiddels kwam EHD ook aanrijden (die had na 4 weken zout water ook weer Karperjeuk gekregen) en na een kort overleg besloten we om een paar honderd meter van onze vertrouwde stek te gaan zitten.
Even wennen aan de nieuwe plek en even kijken waar we het beste konden ingooien.
De hengels lagen nog geen tien minuten in en een trio jongeren besloot om recht boven de stek even een staaltje powerboat stunts uit te halen. Gelukkig nog net op tijd de toploodjes erop, waardoor onze lijnen ongehavend uit de strijd kwamen.
Het was warm, mugrijk, gezellig en vooral stil op de piepers.
GHPeet had nota bene één van zijn hengels op de stek met het paaltje gelegd. Weliswaar een nieuwe stek waar hij sinds vorige week aan het voeren was, maar toch. We hadden de hele avond goede hoop.
Toen het echter kwart voor elf werd, begon de hoop langzaam te vervliegen. We hadden immers besloten om op de klok van 11 uur te gaan opruimen.
Vijf voor 11 haalde ik mijn eerste hengel in en GHPeet en EHD volgden vijf minuten later.
Terwijl GHPeet zijn eerste hengel aan het aftuigen was (nee... niet uit frustratie! Gewoon opbergen, dus), floot zijn andere hengel een paar korte piepen.
EHD, reageerde onmiddellijk: "Peet, je hebt een terugloper! Sla aan!"
GHPeet deed meteen zoals gezegd en kirde een klein lachje toen de top van zijn hengel hem verraste met een paar korte tikken.
Beet! En WEER op de valreep!
Rustig drilde GHPeet de vis naar de kant en liet hem beheerst weer een paar keer het ruime sop kiezen.
EHD wachtte geduldig met het schepnet tot de vis klaar was om de landingsmat gedag te zeggen.
Apetrots liet GHPeet een 78centimeter lange en 16 pond zware karper op zijn handen balanceren terwijl EHD en ik een paar plaatjes schoten.
Toch een lekker gevoel om niet voor niets gezeten te hebben.
GHPeet had weer een lekkere dril achter de rug en kon weer een mooi formaat karper op zijn lijstje bijschrijven.
In de auto nog even nagenieten van de foto's en daarna, geheel uit de toon, nog een bakkie koffie bij het benzinestation.
Even nagenieten. Terwijl ik dit schrijf zit ik ook nog na te genieten van afgelopen maandag. Maar dan meer vanwege de jeuk die ik heb van die vreselijke muggenbulten. Die jeuk is bijna net zo erg als de jeuk die ik nu heb om weer een karper te klatsen.