Mijn Schrijfschuurtje: Da's pas leven! (12)
We hadden een aantal weken een bijzondere gast in ons midden. Een Nigeriaanse pastor. Het was een zegen voor ons allemaal. Ik weet nog goed dat hij het over christenen had, die 'niet eens de hele Bijbel gelezen hadden'. Aangesproken als ik me toen voelde, ben ik sindsdien de héle Bijbel gaan lezen, afwisselend in 1 of 2 jaar, soms van Genesis tot Openbaring, soms in alfabethische volgorde. Ik ben hem dankbaar!
Er kwamen wel vaker tijdelijke gasten. Zo ook een jonge moslimvrouw met haar dochtertje. Ze was een soort van gevlucht en het was geen goed idee om haar man te laten weten waar ze was. Uiteindelijk kwam hij het toch te weten en heeft een flinke scene voor de deur gehouden, waardoor een en ander sneuvelde.
Een andere jonge, Nederlandse vrouw kwam voor drie weken bij ons. Ze kon prachtig viool spelen en leerde me de eerste beginselen daarvan.
Ook was er eens een man bij ons, ook voor 3 weken. Het was een vaag verhaal, na die 3 weken wisten we werkelijk niet meer wat nou nog waar was of niet. Feit was dat we veel gelachen hebben en het dartbord in die periode weinig rust had!
Ik herinner me ook nog goed een man die bij ons kwam. Zijn huwelijk stond ontzettend onder spanning en onze harten braken een beetje met de zijne. Het gebeurt niet vaak dat ik voor iets wil vasten, maar die keer deed ik het. Ik zou een week lang bidden en vasten. Maar zo lang hoefde het niet. Op een middag stond ik te strijken en bad voor dit huwelijk. Ineens werd ik overspoeld door een diepe, ongekende vreugde, en wist ik dat het goed zou komen, het vasten was niet langer nodig. Het was bijzonder en het is me daarna nog maar 1 keer meer gebeurt. De situatie was in eerste instantie onveranderd gebleven. Maar in de loop der tijd is het goed gekomen, hebben zij samen nog een mooie dochter gekregen! Dank u God!