Voor zijn boek stelde Michael zichzelf op als proefkonijn. “Het artikel voor The New Yorker was journalistiek en wetenschappelijk geschreven vanuit de derde persoon. Ik realiseerde me dat als ik een boek over dit onderwerp zou schrijven, er niet alleen informatie maar ook een persoonlijk element in moest komen. Schrijven vanuit de eerste persoon is een goede manier om mensen in werelden te laten komen, waar ze misschien zelf niet in zouden geraken. Ik moest dus zelf psychedelica gebruiken.”