Een dwarse lezer, dat ben ik... - Leesdame.nl
Leesdame's blog - Een dwarse lezer, dat ben ik…
Een paar dagen later moest ik weer mee. Met de wetenschap hoe het mij de vorige keer was vergaan pakte ik mijn tas in. Ik propte er een reep chocola in, een voorverpakte koek, een fles water en als laatste mijn e-reader. Het was even wringen, maar uiteindelijk kreeg ik de rits nog dicht. Tja, zo groot is mijn tas niet…
Na weer zo'n lange dag in het ziekenhuis wachten kwam ik tot de conclusie dat mijn e-reader nog steeds in mijn tas zat. Ik zag mezelf al zitten met mijn e-reader in die wachtkamer waar iedereen elkaar in de gaten hield. In het ziekenhuisrestaurant was het veel te druk om te lezen. En buiten dat vond ik het helemaal niet gezellig voor diegene met wie ik mee was gegaan. Nee, die e-reader liet ik voortaan lekker thuis.
's Avonds pakte ik mijn tas weer uit. Het water was nog onaangebroken, de reep chocola en de koek legde ik terug in de lade. Mijn e-reader ging weer mee naar boven. Boven aangekomen winkelde ik eerst bij Bruna nog wat nieuwe boeken bij elkaar. Want net zoals een kledinggek nooit iets leuks heeft om aan te trekken, had ik als lezer even niks leuks om te lezen…
23 juni, 2012 om 13:32
Ik kan ook nooit lezen in een wachtkamer. Ze zeggen dan wel dat je van lezen rustig wordt, maar om goed te kunnen lezen moet je volgens mij al rustig zijn. En dat ben ik duidelijk niet in een drukke wachtzaal. ( bij de kapper lezen lukt trouwens evenmin)
Lezen in een wachtkamer: is dat mogelijk?! Column op zondag: een heerlijke dag om te lezen… Lezen op de e-reader… Hoe is dat? Kobo Plus, mijn ervaring Februari, ik kocht een nieuwe e-reader De lift en de trap versus fysiek en digitaal lezen Wij lezen Oorlog en vrede, eerste update Een fijne leeshouding zoeken #50books, deel 30: welk boek ligt je het prettigst in de hand? Column op zondag: voor het slapengaan