Tormentor Erich : Chthonic is geen alledaags metal gezelschap. De band is afkomstig uit Taiwan, ze willen nog wel eens gebruik maken van typische, oude Chinese muziek en de daar toe behorende instrumenten en enkele bandleden zijn daarnaast ook nog eens politiek geëngageerd door o.a. voor Taiwanese onafhankelijkheid te strijden. Verschillende leden van de Lords hebben de afgelopen jaren al diverse werken van deze vijf koppige band besproken, en laten we het er maar op houden dat de meningen nogal verdeeld waren en dat Chthonic nog geen lekker hoge score wist te behalen, maar ook niet werd afgeschreven met dikke onvoldoendes.
Goed, dit alles gezegd hebbende kunnen we nu over naar de orde van de dag, en dat is de bespreking van Chthonic's vijfde release 'Takasago Army'. Op dit veertig minuten durende werkje komt een heel pallet aan diversiteit voorbij. Het is voornamelijk melodieuze black metal met grunts en screams die je hoort, waarbij men het gevoel voor melodie hoog in het vaandel draagt en waarbij het regelmatig ingezette Chinees achtige getokkel en de sporadisch opkomende hoge vrouwelijke achtergrond vocalen zorgen voor een aparte sfeer. Het gros van de songs beweegt zich voort op een mid tempo versnelling maar ook enkele uitschieters naar top snelheden zorgen ervoor dat de boel nergens inkakt.
Mocht dit tot je verbeelding spreken, probeer dan eens 'Takao' waarin mede door het getokkel en de zang ook een lichte folk metal invloed niet valt te ontkennen. Tijdens 'Southern Cross' en 'Kaoru' wordt het allemaal een stukje pittiger zonder dat men de melodie uit het oog verliest en tijdens de afsluitende tracks 'Mahakala' en 'Quell The Souls In Sing Ling Temple' valt eigenlijk alles wat dit Chthonic te bieden heeft samen. Tot slot kan ik nog vermelden dat het Spinefarm label ervoor heeft gezorgd dat 'Takasago Army' naar behoren klinkt en dat mede hierdoor zelfs de zo nu en dan ingezette Taiwanese teksten niet storend zijn, want op de een of andere manier past dit goed bij het geheel.
Terwijl ik deze recensie zit te typen ben ik een paar dagen terug van Graspop 2011, en terwijl ik naar dit album luister bedenk ik me opeens dat dit nou zo'n typische band is die je niet kent, maar wanneer je wel de moeite doet om even te gaan kijken terwijl ze spelen op een festival deze Taiwanezen best voor een verrassing kunnen zorgen. 'Takasago Army' blijkt een apart, maar niet te overdreven raar album te zijn geworden. Liefhebbers van de mix Cradle Of Filth meets gothic metal meets folk metal kunnen hier wellicht wel wat mee. Voor mij was deze kennismaking in ieder geval interessant en weer eens wat anders dan doorsnee metal te noemen.