LES 259 (16 september)
1. Zonde is de enige gedachte die maakt dat God als doel onbereikbaar lijkt. 2Wat anders zou ons blind kunnen maken voor wat voor de hand ligt, en duidelijker doen lijken wat vreemd is en vervormd? 3Wat anders dan zonde veroorzaakt onze aanvallen? 4Wat anders dan zonde kan de bron zijn van schuld, die straf en lijden eist? 5En wat anders dan zonde kan de bron zijn van angst, die Gods schepping verduistert en aan liefde de eigenschappen van angst en aanval toebedeelt?
2. Vader, ik wil vandaag niet waanzinnig zijn. 2Ik wil niet bang voor liefde zijn, noch een toevlucht zoeken in haar tegendeel. 3Want liefde kent geen tegendeel. 4U bent de Bron van al-wat-is. 5En al-wat-is blijft bij U, en U bij al-wat-is.
Het concept van zonde bevat het idee dat wat we hebben gedaan, gedacht of gezegd, onherstelbaar veranderd heeft wat we zijn. We zien zonde niet slechts als een vuile vlek op een schoon oppervlak, maar als een soort houtrot, die zich heeft vastgezet in de constructie van ons wezen.
Als Jezus zegt dat er geen zonde is, zegt hij dat onze ideeën daarover onjuist zijn. Niets van wat we gedaan hebben heeft wat we zijn ook maar enigszins veranderd. Het oppervlak is onaangetast en kan eenvoudig worden schoongeveegd. Onder het vuil zijn we nog altijd de heilige Zoon van God.
Als we over zonde denken zoals gewoonlijk, lijkt God als doel onbereikbaar (1:1). Als we zonde zien zoals Jezus, begrijpen we dat het doel al is bereikt. Er valt niets te bereiken, er valt alleen iets te vieren.
Als we in een ander zonde zien als houtrot, voelen we ons gerechtvaardigd om aan te vallen (1:3). Als we zonde zien als een vlek op een schoon oppervlak, reageert onze liefde met het verlangen om het oppervlak van de denkgeest van onze broeder schoon te vegen, en zodoende de schoonheid te onthullen die onder het vuil verborgen ligt.
Velen van ons zijn zich bewust van een aantal zelfvernietigende patronen, afkomstig van het idee dat we straf en lijden verdienen omdat we zondig zijn (1:4). We zijn geen gezondheid, geluk en vreugde waard. Wanneer we echter de waarheid over onze onschuld volledig accepteren ligt de weg naar overvloed en gezondheid voor ons open. Het universum ondersteunt ons en goedheid stroomt doorlopend onze kant uit, maar we blokkeren deze stroom omdat we onbewust denken het niet te verdienen. En dat alles komt voort uit ons geloof in zonde.
Zonde maakt ons bang voor liefde (2:2). Maar bang zijn voor liefde is waanzin omdat "zonde waanzin is" (WdII.4.1:1). Aangezien God de Bron is van al-wat-is, kan al-wat-is alleen maar Liefde zijn. Er bestaat geen tegendeel, geen angst, geen zonde. Mij herinneren dat er geen zonde is, is aanvaarden van mijn eigen volmaakte onschuld en die van al-wat-is. Alles wat iets anders lijkt te bewijzen is een illusie die we zelf hebben verzonnen.
Wat is zonde 9:
Deel 9: WdII.4.5:1-4
"Hoelang, o Zoon van God, wil je nog doorgaan met het spel van de zonde? Zullen we dit scherpgekante kinderspeelgoed niet eens afdanken? Hoe snel ben je bereid naar huis te komen? Vandaag misschien?"
"Hoelang, o Zoon van God, wil je nog doorgaan met het spel van de zonde?" wordt ons gevraagd (5:1). Want dat is alles wat het is: een dwaas spelletje. Niet iets afschuwelijks, iets vreselijks, maar slechts een onvolwassen spel van de denkgeest met "scherpgekant kinderspeelgoed" (5:2). Volgens mij is het geen toeval dat de apostel Paulus in het beroemde Bijbelse hoofdstuk "Het Hooglied van de liefde" zegt, dat we als kinderen spreken, voelen en denken als kinderen, maar dat we als volwassenen het kinderlijke moeten afleggen (1Kor.13:11). Dat is wat deze les van ons vraagt. Ze vraagt ons om volwassen te worden. Zonde is een scherpgekant stukje speelgoed, waarmee we eeuwenlang hebben gespeeld. Het is tijd om het opzij te leggen en onze volwassen rol als uitbreiding van God op ons te nemen.
Het is tijd om ons speelgoed opzij te leggen, het hele concept van zonde en schuld, het idee dat we iets doen – en gedaan hebben – dat onze ware aard onherroepelijk heeft veranderd; iets dat eeuwige verdoemenis en bestraffing verdient. Het is tijd om om ons heen te kijken en ons te realiseren dat niets, absoluut niets in dat concept past. Zonde als menselijk gedrag bestaat niet. Er zijn geen zonden, alleen vergissingen. Alles kan gecorrigeerd worden. Niets sluit ons uit van Gods Liefde. Niets neemt ons eeuwig erfgoed van ons af. Niets kan ons scheiden van de Liefde van God.
Hoe snel ben je bereid naar huis te komen? Vandaag misschien? (5:3-4).
We zijn weggelopen van huis omdat we dachten dat we slecht waren en iets onvergeeflijks hadden gedaan. Maar niets is onvergeeflijk. Alleen ons eigen geloof in zonde en schuld houdt ons hier, houdt ons thuisloos. Maar ons thuis wacht op ons. Net als de zoon in de parabel van de verloren zoon, zitten we in een varkensstal te treuren om ons verlies, terwijl de Vader aan het eind van de weg op ons wacht en vraagt: "Hoe snel ben je bereid naar huis te komen? Ik ben hier, Ik houd van je, Ik wacht op je." Laten we vandaag, nu, in dit heilig ogenblik, een moment stil zijn en naar huis toe gaan.