De angst voor geld aanpakken (2) | Freeskool Nederland
De angst voor geld aanpakken (2)
Posted on 4 april 2013 by Freeskool Nederland	Hoe kom ik van die angst voor geld af?
Ik bevond mij in die tijd onder mensen die geloofden in 'positief denken'. Als je maar positief dacht, dan lukte het wel. Niet het half lege glas maar het half volle glas was bepalend voor je leven. 'Ligt er toch aan of je het net hebt leeg geslobberd' peinsde ik wat verward maar dat was een foute gedachte volgens de positief ingestelde hyper rondspringende gelukzaligen.
Je moest je wel aan een aantal strikte regels houden, dan kreeg je wat je wilde. Kreeg je niet wat je wilde dan was je niet positief genoeg. 'The law of attraction'. Het concept was eenvoudig: vraag, geloof, ontvang. Een kind kan de was doen. Doe een wens, geloof dat die uitkomt en hij zal uitkomen. Het is een vorm van bidden. 'Maar aan wie of wat is het gebed dan gericht? Iets buiten je?' Yep, wederom foute vraag.
The Secret is het bolwerk van dit individuele 'als ik het maar goed heb' paradigma. Eigen verantwoordelijkheid staat hoog in het vaandel. Eigen keuzes!! Ook in cognitieve therapie wordt er druk gewerkt aan het opwekken van positieve gedachten. Het zou bijdragen aan een positieve uitstraling en misschien gaan anderen je nog aardig vinden ook. En wie kan dit ontkennen? Het is absoluut aangenamer om naast een vrolijk lachend persoon te zitten dan naast een chaggerijn die alles negatief ziet.
Toepassen die hap
Dus ik ging vol goede moed, positief aan de slag. Positief zelfbeeld scheppen, levensdoelen bepalen (veel geld!), stappenplannen opstellen, rust scheppen in mijn leven, een weekplanner maken, visuele droomborden maken om mijn gedachten positief te krijgen. En dat alles op sociaal, emotioneel, fysiek, geestelijk en financieel niveau (yeah!!): alles op alle vlakken positief. Er bestaat geen toeval. Slachtofferschap is een keuze! Nog iets met karma maar dat heb ik geskipped. Visualiseren: je energie gaat toe naar wat jij visualiseert. Het leven is, maakbaar! Jij bent maakbaar. En je moet natuurlijk wel dankbaar en gelukkig zijn met wat je nu al hebt. Als je dat niet kunt komt er van de Secret niet veel terecht.
Ik babbelde onder de douche tegen mezelf dat ik er best goed uit zag. Dat een Dagobert Duck pakhuis mijn toekomst op korte termijn was. Ik visualiseerde me in slaap, probeerde wat huppeliger te lopen, deed voor het eerst aardig tegen de bovenbuurvrouw, gooide een muntje in de gitaarkoffer van een ingevlogen vluchteling. Ik was geen slachtoffer van mijn eigen leven. Ik had het allemaal zelf in de hand.
Niet lang daarna keek in mijn rekeningen. Dankbaar. Kuch. Not. Eerder pissed. Grote scheppen geld verdwenen naar vage rekeningen van vage instanties die vage dingen voor me deden voor vage uurtarieven maar buitengewoon concrete bedragen. Grote bedragen. Belastingen, gemeenten, verzekeringen.. Ik ging van boos naar angstig. 'Jezus, hoe trekken we dit? Hoe komen we hier uit? Moet ik ook gaan werken om deze instanties te financieren?' Ik pakte de rekenmachine en begon te tellen. En toen ik daarmee klaar was, kookte mijn bloed. Als ik alles bij elkaar optelde ging meer dan 80% van ons inkomen standaard onze rekening af naar graaiende instanties die mij dwongen te betalen of ik nu om hen gevraagd had of niet. Eerst belasting over je arbeid, dan over je eten, je plee, opkomend en neerstortend water, over alles maar dan ook alles wordt belasting geheven.
'Snort, ik moet positief zijn. Dit gaat niet goed.' En dat klopt. Positief denken is NIET de oplossing. Het is zelfs meer van hetzelfde: het houdt je in de slinger van het ongeluk-geluk, van geluk naar ongeluk en weer terug. Deze meneer deed lang geleden een proef die duidelijk maakt wat ik wil zeggen. 'De slingerproef van Foucault'.
Deze meneer vogelde wat met een ijzeren bal die hij liet slingeren en ontdekte zo dat het leek alsof de kogel heen en weer bewoog maar er bleek uiteindelijk een afwijking in te zitten; naar rechts. Nou is dat niet zo boeiend voor wat ik bedoel maar wel dit.
De mind is een slinger
De mind, het denken produceert positieve gedachten en negatieve gedachten. Geef je die slinger nu steeds een zet, dan blijft de slinger met kracht uitslaan; van positief naar negatief, van geluk naar ongeluk. Dat kun je eindeloos volhouden en veel mensen leven hun leven in die dimensie. De slinger een zet geven betekent aandacht geven aan de gedachten.
Stop de slinger
Als je echter niets met de slinger doet zal de slingerende beweging van nature afnemen. De slinger slaat steeds minder uit en komt uiteindelijk tot stilstand. In die stilstand is er rust en ruimte. De beweging van geluk naar ongeluk is gestopt en waar je dan bent beland is in de ruimte. In die ruimte, in die stilte, komt een andere dimensie aan het licht. Deze dimensie kan zich alleen maar openbaren als de slinger stil hangt. Zolang die slingert, is er beweging en dus een uitslag richting geluk of ongeluk. Zolang de slinger slingert is er weinig tot geen toegang tot die andere dimensie, die onze natuur is.
Als de slinger stil hangt, is er vrede. Dit is onze ware aard. Hier houdt de vergelijking met de slinger verder op. Vanuit deze stilte, ervaarbaar in ons lichaam, komt een fundamenteel ander leven op. Niet in 1 keer, zoals bij Eckardt Tolle het geval was, maar van moment tot moment. In ieder moment van de dag dat de slinger even stil hing en je was je er bewust van, is daar meteen die vrede. Een vrede die van niets afhankelijk is. Boedhisten noemen dit de natuur van de geest. Andrew Cohen noemt het 'de grond van zijn'. Eckardt Tolle noemt het 'the now'. Barry Long noemt het 'me'.
Geef het een naam maar het is wie we zijn. En als je langzaam, de mind tot zwijgen brengen vraagt veel tijd, steeds meer van die energie je leven in haalt, dan verandert eerst je binnenwerk, en daarna je individuele leven buiten je.
Om fundamenteel van mijn angst voor geld af te komen moest ik leren de mind te stoppen, in ieder moment. Of het nou gedachten produceerde over geld of over de konijnen, mijn eten, het maakt niet uit. Stoppen.
Het stoppen van de mind in ieder moment is het werk dat gedaan moet worden. Simpeler kan ik het niet maken. Makkelijk is het echter niet..
Desondanks begonnen Jan en ik langzaam ons denken en later ons dagelijks leven te beïnvloeden.
Het is een proces van ramen lappen. Onze ramen waren zo ontzettend vies dat je er nauwelijks door heen kon kijken. Bij iedere veeg kwam er meer daglicht binnen.. we zijn nog lang niet klaar maar het is ons inmiddels duidelijk geworden dat de wereld er volstrekt anders uit ziet vanuit de mind dan vanuit 'me'.