Nicolaas Klei, omfietser | Wijn
Ik las het tot op de laatste letter, het masterwork, het 'magnum opus' van Nicolaas Klei, subtiteling is, hoe toepasselijk ook, 'Alles over wijn'!
Studentikoos is de aanvang van deze dikke wijnbijbel met een 'AGV-tje'
Aardappels, groente, vlees en wat, ja wat, drink je nu bij deze schotel!
In zijn inleiding zegt hij wijze woorden, natuurlijk, maar luister: "Veel proeven is belangrijk, om het verschil tussen slecht, middelmatig en goed te leren kennen, om je eigen smaak in de wijn te ontdekken, maar ook om van een wijn te kunnen zegen: 'Al is het mijn smaak niet, ik kan proeven dat goed in zijn soort is, karakteristiek voor de streek, voor de druiven!"
Tot op de bodem is een alfabetische opsomming van wijn gerelateerde onderwerpen. En dat in de breedste zin van het woord. Om maar eens wat te grabbelen: 'Abouriou'. Dit schijnt een druivenras te zijn dat onder jonge avontuurlijke wijnmakers het nogal goed doet. (las ik ergens op het web!) In Zuid-Amerika heet het ras: gamay saint-laurent.
Enfin, de gekste woorden worden door mijnheer Klei aangepakt, opgepakt, uitgezocht, uitgeschreven. Kijk maar eens bij het woord 'Kelderinhoud'! 't Ja, dat kan zoveel zijn. Van aardappelen tot aan Chateau Margaux. Toch weet hij er zinnige dingen over te zeggen. Zelfs de F&B term 'ijzeren voorraad' wordt hier bij gehaald. Of 'Metalig', hoeveel wijndrinkende tweebenige aardse wezens weten daadwerkelijk dat een wijn met veel zuren in combinatie met vettige vis zoals zalm, bijvoorbeeld toast met gerookte zalm, een metalig smaak oplevert in de mond! Erger nog is het dat ook veel restaurantmedewerkers hier helemaal niets van weten! En vrolijk wit, want u eet toch vis?, inschenken bij uw, tot dan nog, verrukkelijke gerechtje!
'Ruige rooie uit Veneto': de raboso!
Mooi vind ik ook: 'Wolken, proeven in…' waarin hij uitlegt dat een wijn in een vliegtuig heel veel smaak moet hebben, om smakelijk over te komen!
'Zwavel, bende zonder…' prachtig hoe dit uitgelegd en aangepakt wordt!
Kortom, beslist een boek dat de boekenkast een dienst zal doen, maar beter gewoon op tafel kan liggen, om, net als het woordenboek, net als de Dikke van Damme, regelmatig ter hand genomen te worden.
Enne…natuurlijk heb ik het nog niet tot op de laatste letter opgegeten, uitgelezen! Dat kan helemaal niet. Daarvoor staat er veel te veel in!
Naast 'tot op de bodem' ligt de 'omfietswijngids' van Klei. De titel vind ik fantastisch. Het is wel de zoveelste gids in mijn boekenkast en ik kan hem niet meeslepen, daarvoor is hij te dik. Wel schijnt er nu ook een App te zijn, voor de iPhone en de iPod Touch, maar… mijn iPad dan?
Deze gids geeft de beste wijnen van alle supermarkten en superslijters aan. "Louter omfietswijnen dus in deze gids". Met glaasjes worden de goed, beter, best wijnen aangegeven in de gids.
Net als de 'tot op de bodem' is het een exemplaar voor op de tafel, het nachtkastje, desnoods het toilet en dat is niet oneerbiedig bedoeld!
Het is geen roman, maar een gids waarin je bladert, kijkt, en wellicht koopt waar Nicolaas Klei voor om wil fietsen! Prima toch!
Lees ook:Met de mannen van de wijn aan de wijn
One thought on "Nicolaas Klei, omfietser"
Weliswaar bleek bij het proeven voor de Supermarktwijngids 2008 dat nu al een op de vijf flessen van zo'n fijne schroefdop is voorzien, maar 80 procent van de gevallen kan je dus niet zonder trekker. In kurkproducerende landen als Spanje en Portugal willen ze zelfs volstrekt niks weten van de schroefdop of kunstof 'kurk', en ook de biologische producten blijven de natuurkurk trouw. En wat staat er met enthousiaste uitroeptekens in de nieuwe gids? Precies. Diverse biologische Spaanse wijnen. De kurkentrekker blijft dus nog even onmisbaar. En ik gebruik hem om zo veel mogelijk flessen van die verukkelijke fruitige, kruidige, spannende, vrolijke, sappige Initium uit Navarra van druif tempranillo met wat cabernet en merflot te ontkurken.