*Sprakeloos ...: Thea Beckman – Kruistocht in spijkerbroek
Uitvoering: Hardcover en luisterboek
Toen Sandra met het idee kwam om Augustus om te dopen tot Augustus Klassieke Literatuur Maand of op Twitter of Instagram met de hashtag #AugustusKLM, vond ze bijna 40(!!) bloggers die graag mee deden aan deze uitdaging: Lees 1 (of meer, zoveel je wil;-)) klassieke boeken en laat weten wat je er van vind op haar blog.
Zoals ik al eens eerder aangaf was ik zo stoer om haar dan auteur en titel voor mij te laten kiezen, extra challenge voor mij ;-)
Mijn leeservaring van dat boek zie je later deze maand.
Maar dit was voor mij ook de ultieme gelegenheid om een van mijn favoriete jeugdboeken te herlezen. Kruistocht in spijkerbroek zoals je al begreep, waarvoor Thea Beckman in 1974 de Gouden Griffel kreeg en een Europese prijs voor het beste historische jeugdboek!
Van de site van Uitgeverij Lemniscaat:
Het werk van Thea Beckman is 'geadopteerd' door Kinderboekwinkel Moeder Aarde in Sittard. Hier kunnen ze je meer over haar boeken vertellen.
Thea stierf 5 mei 2004.
Allereerst de prachtige tot de verbeelding sprekende cover, geniaal!
Wat mij toen ik jong was het meeste aantrok in dit boek was het tijdreizen omdat ik geschiedenis heel erg leuk en interessant vond. Ik zou dan ook dolgraag net als hoofdpersoon Dolf terug gaan naar de middeleeuwen met zijn majestueuze paleizen en kastelen met de onneembare muren en kantelen waarvan je met pijl en boog kon schieten (goh, ik was snel tevreden ;-)). De stoere (meestal donkere, knappe ;-)) ridders op mooie paarden, de eindeloos mooie ongerepte natuur waar ik dan dagelijks met mijn eigen paard zou rondzwerven om de nachten onder de blote sterrenhemel door te brengen aan een knapperend kampvuur, een wild zwijn aan het spit dat dan weggespoeld werd met sterke koffie uit een of andere tinnen kroes. (Hmm, zou ik daarom nu zo'n koffieleut zijn?)
De 15-jarige Dolf (Rudolf Wega) wil als vrijwilliger voor twee van zijn vaders collega's het experiment aangaan om in hun tijdmachine terug te gaan naar de middeleeuwen om daar een riddertoernooi te bekijken.
Door een foutje belandt hij echter op een andere plek, Spiers in Duitsland.
De bedoeling is dat hij vier uur de tijd heeft om daar te vertoeven en dan op precies dezelfde plek van zijn landing te gaan staan om terug te worden gehaald. Door onvoorziene omstandigheden gaat er iets fout, reist een andere jongen terug naar deze tijd en Dolf lijkt voor altijd in de middeleeuwen vast te zitten.
Hij leert Leonardo kennen, een student op weg naar Bologna en samen zien ze een gigantische groep kinderen voorbij komen. Beide jongens besluiten mee te gaan in deze kinderkruistocht.
De kruistocht wordt geleid door twee monniken en de door God uitverkoren herdersjongen Nicolaas die op weg zijn naar Genua waar Nicolaas de zee zal splijten om daarna over te kunnen steken naar Jeruzalem, het heilige land waar ze met hun 8000-koppige kinderleger de Saracenen zullen verdrijven.
De tocht is lang en het middeleeuwse onherbergzame landschap zorgt voor allerlei ontberingen die de twee monniken blijkbaar weinig doen, ze calculeren al bij voorbaat heel veel dode kinderen in. Maar Dolf weet met zijn hedendaagse kennis veel problemen op te lossen en blijkt een ware leider te zijn waarbij hij echter voorzichtig te werk moet gaan om maar niet voor een ketter aangezien te worden. De maanden die de kinderen onderweg zijn vergen veel geloof, hoop maar ook zeker doorzettingsvermogen en vertrouwen. Ze gaan immers een fantastische toekomst tegemoet, zo is hun beloofd. Het sociale aspect komt heel sterk naar voren in dit boek, allen voor één en één voor allen.
Het kinderleger van zwervertjes, verstotenen, weeskinderen en enkele adellijke telgen komen uiteindelijk wel op de plek van hun bestemming. Maar komt hun droom uit of zijn ze toch op de een of andere manier voorgelogen?
Zal de zee splijten of zal het hun Waterloo zijn?
Kan Dolf überhaupt nog ooit terug naar zijn ouders?
Allemaal vragen die je je zelf stelt tijdens het lezen, ja zelfs nu nog na het tig keer herlezen bleef ik het een spannend en heerlijk leesbaar boek vinden.
Geen zware kost, maar je wanen in fantasierijke jeugdherinneringen, geprikkeld door gebeurtenissen visualiseer je je jeugddroom en bent voor even een stoere ridder, ja of wat dacht je, een beminnelijke jonkvrouw die te teer is om aan te raken soms? Dacht het niet, gewoon een ridder die alles overleeft ;-)
Heel graag wilde ik vroeger Dolf zijn, maar ja twee weken later was ik bijvoorbeeld ineens Pippi Langkous inclusief aap op mijn schouder of een van de vijf van Enid Blyton, fantasie zat had ik, lezen doet dat met je ;-)
Snuffel eens in een oude boekencollectie van je familie, vrienden of bekenden, wie weet kom je nog een klassiek juweeltje tegen!
sandraschrijftenleest 6 augustus 2014 om 19:03
Wat een heerlijke recensie José, jouw enthousiasme spat van het scherm af, mooi! En yep nu wil ik het boek ook herlezen haha.
José 6 augustus 2014 om 19:27
Ik denk dat ik de hele De Vijf serie nog ga lezen zelfs! (Just kidding;-))
Was heerlijk om te herlezen!
Miss Creatuurtje 7 augustus 2014 om 06:28
Jaaa... een fantastisch jeugdboek, ik weet niet hoe vaak ik hem heb gelezen en ik heb hem ook 'opgedrongen' aan mijn twee grote kids :-) ... die hem met veel plezier ook meer dan 1x gelezen hebben. Met je prachtige verslag heb je het weer allemaal naar boven gebracht, niet aan gedacht dat dit soort boek ook een ECHTE klassieker is! Merci José, merci! :-) Ik ben al even het boek gaan koesteren en de kaft geaaid in mijn piepklein biebje hier thuis, misschien schuif ik hem toch mee op de stapel om mee te nemen op vakantie ;-) (btw, met Geef me de ruimte, Triomf van de verschroeide aarde en Rad van Fortuin heeft ze ook menig kinderharten sneller doen kloppen, inclusief het mijne ... ohhh en die liggen hier ook ...). Trouwens, ken je van Enid Blyton de serie '... van avontuur?' Het eiland van avontuur, Het kasteel van avontuur, De berg van avontuur, De rivier van avontuur ... 8 boeken in totaal. Van 4 kinderen (2x broer en zus + een keicoole vogel) die elkaar leren kennen en elke vakantie verschillende avonturen beleven (lijkt me duidelijk aan de titels ;-)). Die vond ik nog vééééél beter dan De Vijf serie maar is minder bekend. Ik heb ze allemaal minstens 30x gelezen. Maar bij het verhuizen uit mijn ouderlijk huis ben ik ze kwijt geraakt, vreselijk is dat. Ondertussen via rommelmarkten heb ik ze allemaal teruggevonden, uitgezonderd nog 1 exemplaar. Maar ik blijf zoeken want dat vond ik de prachtigste kinderboeken ever! :-) Oh, en De Dolle Tweeling en en en ... Bedankt om mijn jeugdboekenherinneringen weer een kleurtje te geven! x
José 7 augustus 2014 om 19:09
LOL, graag gedaan, ik dacht in eerste instantie ook aan zware kost qua literatuur, maar omdat het toch ook een beetje lekker weg moet lezen dacht ik gelijk aan "mijn" jeugdliefdes ;-) Oh nee, die heb ik dan zeker gemis die avonturenreeks, maar misschien was die later en dacht ik dat ik die "ontgroeid" was?!? De dolle tweeling ken ik dan weer wel!! Zo had je ook Beekman en Beekman van Toon Kortooms, ook super! Goh ja, zoveel mooie klassiekers die niet 1-2-3 in je opkomen, maar waarvan ik nu weer weet hoe graag ik ze las.
En jij de mijne dus ;-) X
Hilly Nicolay 7 augustus 2014 om 17:17
Bij een jeugdboek moest ik even denken aan Heidi van Johanna Spyri.
Wat leefde ik mee :)
Maar, ik kan er veel meer opnoemen:)
José 7 augustus 2014 om 19:15
Oh ja Hilly! Die heb ik zo vaak gelezen en steeds moest ik huilen, maar zo mooi!!
Ik zit al de hele tijd met een titel op het puntje van mijn tong (ben zooo slecht soms in titels;-)) en nu schiet het me ineens te binnen, Joop ter Heul en een Zomerzotheid van Cissy van Marxveldt, of is dat ver voor jouw tijd? Pff, soms denk ik dat ik de complete bieb uitgelezen heb maar titels en auteurs voor het gemak maar even ergens achter in mijn hoofd in een laatje heb verstopt. Boeken in overvloed, voor elk wat wils ;-)
Yvon van Heugten Doensen 7 augustus 2014 om 21:08
Ja, dit boek heb ik in het verleden ook gelezen Goede schrijfster
José 8 augustus 2014 om 11:34
Inderdaad Yvon, en ze heeft zoveel geschreven ook! Jeetje ongelooflijk, ik ken amper de helft eigenlijk :-( #Schang ;-)
Mirjam 7 augustus 2014 om 21:30
O ja, ben ook heel vaak met Dolf meegegaan, geweldig! Laatst heb ik Koning van Katoren opnieuw gelezen, blijft ook zo mooi en dat andere boek van Terlouw, Oosterschelde..... Juf Tosca (jaja, ik weet het nog) las vroeger Pjiotr voor, o zo mooi.... Volgens mij is daar de kiem gezaaid voor mijn liefde voor Rusland. Ze was alleen invaljuf, dus er zat heel veel tijd tussen de stukken die ze voorlas. Dat boek heb ik inmiddels zelf, maar dat viel een beetje tegen.... Pjiotr's avonturen waren in mijn herinnering veel spannender. Leuk om hier zo aan terug te denken! :)
José 8 augustus 2014 om 11:40
Ow ja Mirjam, je noemt een paar juweeltjes! Best bijzonder dat je door in je jeugd bepaalde boeken te lezen in je verdere leven daar toch bij sommigen een "richting" aan je gevoel en voorliefde van krijgt. ZO zie je maar dat lezen best belangrijk is (en heerlijk om te doen ;-)
Anne Mieke Vermeulen 8 augustus 2014 om 07:57
Ik lees het op school nog vaak voor aan goeden 6/7. Goed boek ook om die periode te behandelen
José 8 augustus 2014 om 11:41
Ja een prachtige manier om "saaie of taaie" stof toch leuk te maken! Ik vond het vroeger op school heerlijk als de juf of meester voorlas, kon je straffeloos wegdromen in een andere wereld ;-)