U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anton Koolhaas - De Geluiden Van De Eerste Dag.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/1578 en is laatst upgedate op 14/11/1998.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 734 woorden.
Anton Koolhaas is geboren in Amsterdam in 1912. Hij studeerde in Utrecht ter voorbereiding aan zijn journalistieke loopbaan. Zo werkte hij jaren lang als redacteur bij de 'Nieuwe Rotterdamsche Courant' en later bij 'De groene Amsterdammer'. Ook werkte hij voor Sticusa in Jakarta. Op zijn 44ste gaf hij pas zijn eerste boek uit. Hij was na 1955 toneel- en balletcriticus, adviseur op filmgebied en docent en directeur van de 'Nederlandse Filmacademie'.
Terugkerende aspecten in het werk van Anton Koolhaas zijn dieren met menselijke trekken en de dood. Aanvankelijk maakte hij naam met zijn dierenverhalen, maar brak daarna door met zijn romans en novellen. Enkele bekende boeken van hem zijn 'Vanwege een tere huid', 'De nagel achter het behang' (in 1975 verfilmd door Bert Haanstra onder de titel 'Dr. Pulder zaait papavers' ) en 'De geluiden van de eerste dag'.
Het boek gaat over de herhaling van steeds hetzelfde: de gewoontes in het leven. Er heerst dan een soort evenwicht, harmonie. Door een voorval dat hiervan afwijkt raakt het evenwicht verstoord. 'De geluiden van de eerste dag' slaat of op een soort volmaakte dag, toen alles volledig in evenwicht was of gewoon op vroegere tijden, toen alles vredig en in evenwicht was. Zolang het met die geluiden in orde is, is het leven in evenwicht.
Mirabelle is een vrouw die al tijden haar demente tante verzorgt. Door het feit dat ze een keer haar gewoonte niet nakomt om de ezel te voeren en aan te halen, zijn vaste avondritueel, is de ezel van slag. (Het evenwicht is verstoord) Als er dan een zevenslaper, een soort muis, uit de boom valt, waar de ezel zijn kop aan schuurt, en deze zijn schedel breekt op een paaltje, balkt hij hard. Mirabelle schrikt wakker en doet het ritueel alsnog. Als ze hem een tik op zijn billen geeft, schopt het naar achteren en breekt haar beide benen.
Na een lange tijd in het ziekenhuis te hebben gelegen mag ze, weliswaar kreupel, naar huis. In het ziekenhuis is bij haar het verlangen ontstaan om een kind te krijgen. Ze hoopt dat er weer evenwicht in haar leven zal komen door haar relatie met Jean, die 16 jaar jonger is, en haar kind. Ze komt erachter dat ze die 16 jaar niet wil afpakken van Jean en dat haar kind veel gelukkiger is bij de buren, waarvan de man namelijk impotent is. Ook is ze dan nog eens invalide. Ze pleegt daarom zelfmoord. (zo kan er weer evenwicht ontstaan)
In het begin van het verhaal is Mirabelle gelukkig met haar situatie totdat ze plotseling in het ziekenhuis komt te liggen en zich niet bezig hoeft te houden met haar dagelijkse beslommeringen. Ineens is er de plicht niet meer om haar tante te verzorgen en ze denkt na over haar eigen leven. Dan ziet ze in dat ze niet echt gelukkig is en aan andere dingen toe is, zoals een kind. Na verloop van tijd is ze ervan overtuigd dat het beter voor iedereen is als ze er niet meer is. Ze vindt namelijk dat de overburen beter haar baby kunnen opvoeden dan zij. Ook wil ze Jean vrijlaten omdat ze hem die 16 jaar niet wil aandoen of afpakken. Uiteindelijk pleegt ze zelfmoord.
'De geluiden van de eerste dag' zijn geluiden die overgenomen zijn door de mensen en dieren die nu leven. (Blz. 18) Zolang het met die geluiden in orde is, is de wereld ook in orde. Als die wel afwijken van normaal is het evenwicht verstoord en ontstaat er een kettingreactie. Zo heeft één verandering dus onoverzienbare gevolgen. (blz. 20)
Het hele verhaal gaat dus over evenwicht en wat er gebeurt als dit wordt verstoord. Doordat Mirabelle het normale avondritueel bij de ezel in eerste instantie niet doet, wordt het evenwicht verstoord en ontstaat er een soort kettingreactie. Als Mirabelle dan zelfmoord pleegt kan er weer een evenwicht ontstaan, omdat de buren nu gelukkig zijn en omdat de 'vreemde' relatie tussen Mirabelle en Jean ook voorbij is en hij gewoon weer verder kan gaan met zijn normale leventje.
Als Mirabelle alle geluiden weg zou denken, moet ze zich zelf ook wegdenken. (Blz. 19) Het evenwicht is dan namelijk verstoord omdat het mis is met de geluiden. Dit is een vooruitwijzing.