Als iemand sterft is het een Joods gebruik dat men het raam openzet zodat de ziel kan wegvliegen als een vogel.
De zwaluw vliegt vrij in de lucht en representeert de ziel. De ziel is deel van G-d's Zijn en is niet gebonden aan de beperkingen van de fysieke wereld. De ziel is vrij te gaan en te staan waar zij wil en overstijgt het aardse. De ziel is niet bang voor de dood omdat deze daar 'in de hemel' meer thuis is dan hier op Mama Gaia. De zwaluw en bijvoorbeeld de mus vinden wij terug in oude Joodse verhalen over de 'Guf' de 'broeikas van mensenzielen.' Als de laatste mus of zwaluw op aarde sterft zouden de zielen in de 'Guf' ook óp zijn en de mensheid uitsterven..
Stel je woont 'als ziel' in de hemel en je kijkt neer op aarde. Daar zie je de mensheid vechten en vechten om maar aan de verlangens van het lichaam te voldoen. Hoe absurd zullen wij dat ervaren?
Volgens de Torah is de nacht in twee delen ingedeeld. Het eerste gedeelte van de nacht , van zonsondergang tot middernacht wordt gezien als een tijd van 'oordeel.' (DIN) Een periode om de belevenissen van de dag ervoor de revue te laten passeren. Het tweede deel van de nacht, van middernacht tot de ochtendschemering is een periode van 'goedheid' (CHESED) welke je de dag erna meeneemt.