De dood van de Romanovs - Loop van de geschiedenis - 2021
De dood van de Romanovs
De familie Romanov werd op 17 juli 1918 in Ekaterinburg vermoord. Na zijn aftreden in maart 1917 werden Nicholas en zijn gezin huisarrest opgelegd en net buiten St. Petersburg gehouden. Terwijl de burgeroorlog zich ontwikkelde, werd het hele gezin naar Tolbolsk in Siberië en van hier naar Ekaterinburg in de Oeral gestuurd.
De Romanovs hadden Lenin een groot probleem gegeven. Voor velen was Nicholas nog steeds de legitieme heerser van Rusland. Zolang hij leefde, zouden mensen zijn zaak steunen. Het simpele feit was dat velen in de Witte hoek vochten om Nicholas de troon te herstellen. De tsaar, benoemd door God, had veel loyale volgers. Als Nicholas ontsnapte, zouden zijn volgelingen iemand aan hun hoofd hebben gehad om hen te leiden - tegen Lenin.
In de zomer van 1918 werd Ekaterinburg bedreigd door de oprukkende blanken. De beslissing werd genomen door de bolsjewieken om Nicholas en zijn familie te vermoorden. In de nacht van 17 juli werd het gezin gewekt en verteld dat er problemen waren in Jekaterinenburg. Ze kregen te horen dat ze veiliger zouden zijn in de kelder van het huis waar ze verbleven. De hele familie, de huisarts (Botkin) en drie bedienden gingen naar de kelder. Een groep van twaalf Rode Leger soldaten verscheen in de kelder en schoot die daar neer. Volgens de legende moesten de prinsessen worden afgesloten met bajonetten omdat ze juwelen in hun blouses hadden gepropt die de kogels hadden afgebogen.
Veel geruchten verspreidden zich snel over de moorden.
één was dat de jongste dochter, Anastasia, op de een of andere manier wist te overleven.
een andere was dat niet het hele gezin in de kelder werd vermoord en dat sommige, voornamelijk de kinderen en Alexandra, uit het huis werden verwijderd en ergens anders werden neergeschoten.
een andere was dat de eerste rechter die door de bolsjewieken was aangesteld om de moorden te onderzoeken, rechter Sergejev, uit het onderzoek werd verwijderd omdat hij openbaar ging maken over wat er was gebeurd. Sergejev werd zeker uit het onderzoek verwijderd in 1919 en stierf kort daarna in mysterieuze omstandigheden.
Het beviel de blanken om verhalen te vertellen over hoe wreed de roden waren en het zou best kunnen dat de blanken zelf verantwoordelijk waren voor de vele geruchten die aanhielden na de moorden.
Een tweede onderzoeksrechter, Sokolov, meldde dat de lichamen uit de kelder werden verwijderd en naar de mijn van 'Four Brothers' in de buurt van Ekaterinburg werden gebracht. Hier werden ze gegooid met een mijnschacht en vertrokken. Granaten werden in de mijnschacht gegooid in een poging om het in te storten.
Dat was de angst van de Cheka dat het verhaal van de dood van Romanovs nooit werd aangevochten en hetzelfde bleef waar onder Stalin. In september 1918 beweerde een aantal mensen echter Alexandra en de vier prinsessen te hebben gezien in een huis in Perm - dit volgde het gerucht dat een zwaarbewaakte trein Ekaterinburg onmiddellijk na 17 juli verliet, met de vier prinsessen en hun moeder aan boord . Ook beweerde een arts in Perm dat ze een van de prinsessen had behandeld nadat ze in september 1918 ziek was geworden. De feitelijke details van wat er op 17 juli met de Romanovs is gebeurd, zullen nooit bekend zijn en dit heeft geleid tot voortdurende speculatie over wat precies gebeuren.