Hoe meer mensen meelopen, des te kleiner wordt de kans voor mij om te winnen. Een Dam tot Damloop By Night met 7500 deelnemers kan ik vergeten.
Een kleinere wedstrijd met een paar honderd deelnemers binnen mijn leeftijdscategorie, daar heb ik theoretisch nog een kans. Maar ik loop niet voor de prijzen, maar omdat het lekker is.
Ik sprak een hardloopmaatje en we besloten om toch te proberen de tijd scherper te stellen, hij voor de prijzen en ik voor de eer. De keuze voor het parkoers was simpel, van Vogelenzang naar Heemstede langs de Leidsevaart. Bijna alles over een fietspad, zonder stoplichten en vrij vlak.
Hier besloten we, ieder op eigen tempo de 5km te lopen. Hoewel het zwaar was lukte het me om ongeveer een minuut er van af te krijgen. Mijn loopmaatje zette een rustige tweede tijd neer, ongeveer 3 minuten eerder finishend.
We waren allebei tevreden met de prestatie. Ik omdat ik mijn tijd scherper heb gesteld, hij omdat hij ondanks slechte conditie toch een redelijke tijd neer heeft gezet.
De 7e plaats? Ik ben er tevreden mee. De eerste drie zijn buiten mijn bereik, de anderen liggen tegen mijn grens aan (wat ik jaren geleden kon lopen).
Soms zit het plezier ook in het jezelf kunnen verbeteren, zoals gisteren avond. Stom genoeg hadden we beide de hele dag de zenuwen voor de 5 km. Het gaat in principe nergens over danwel er hangt niets vanaf maar wat veel lopers die wel eens een loop event doen, je bent er toch zenuwachtig over. Ik heb pas op de laatste kilometer weer op mijn horloge gekeken, ik wilde niet zien wat voor tussentijden ik liep. Naderhand was ik tevreden, zeer tevreden.
Ik weet dat er met training meer in kan zitten, misschien nog wel eens een tijd onder de 20 minuten op de 5 km, net als vroeger. Niet voor de prijzen, maar voor mijzelf.