Een atoom radium kan duizenden jaren onveranderd blijven doch op een zeker tijdstip, dat we niet kunnen voorzien en door een oorzaak die
we niet kennen, geschiedt er een grote verandering. De kern gaat even open en er treedt een zeer klein deeltje uit. Dit deeltje echter (dat in dit geval een heliumkern blijkt te zijn) bezit een ongehoord grote energie. Het wordt er uit geschoten met een snelheid van enkele tienduizenden kilometers per seconde en zijn energie wordt uitgedrukt in millioenen volts. Het radium zelf wordt hierbij omgezet in totaal andere elementen.
Alhoewel radium een zeer interessante stof is zou ze toch als energiebron waardeloos zijn. Enerzijds is er veel te weinig radium aanwezig in de aarde en anderzijds geschiedt de omzetting te traag. Wel komen er reusachtige energieën vrij, en dit op zeer regelmatige wijze, doch zo traag dat het 1580 jaar nodig heeft om voor de helft omgezet te worden. De hoeveelheid energie die per tijdseenheid vrijkomt is zeer klein en ternauwernood voldoende om een stukje radium te verwarmen tot op een temperatuur die slechts een paar graden hoger ligt dan de omgeving. Met de andere radio-actieve stoffen is het niet beter gesteld: de omzettingen, alhoewel buitengewoon energierijk, geschieden allen op veel te kleine schaal.