Dat geldt de woning waar ik een oogje op had: gereserveerd, maar niet voor mij. De hoop dat Kranenburg dus nog wat gaat worden, is daarmee zo goed als verkeken.
Het wensenlijstje: prikkelarm, lééf-baar, met studeerkamer, parkeerplaats en veel zonlicht. Kortom: op de eerste (of bovenste) rij. En dat het liefst voor een dubbeltje, een appel en een ei. Veel meer zit er, dankzij de karige arbeidsongeschiktheidsvoorziening van de kerk, niet in.
Zo kom ik ook nog eens ergens: morgen naar Groesbeek, vrijdag naar Waalwijk. Deo volente, want als Hij het huis niet bouwt…!