ISBN: 9789079895038
Het Evangelie is voor christenen bekend terrein, maar wat weten zij over Gods plan met Israël? Toch heeft Paulus dat plan in het hart van zijn brief aan de Romeinen geplaatst, zodat niemand er omheen kan.
Aan de hand van Romeinen 9 t/m 11 - de meest vergeten hoofdstukken uit het Nieuwe Testament - laat de auteur zien welke rol Israël heeft in Gods plan en wat dit betekent voor christenen in deze tijd. Ontdek de kracht van het Evangelie, die er is 'eerst voor de Jood, maar ook voor de Griek' (Rom. 1:16).
De tragedie van Israël
Nadat christenen eerst eeuwenlang massaal meenden dat Israëls rol was uitgespeeld en alle beloften aan dat volk naar de Kerk waren overgegaan, ontstond de laatste decennia een soort verootmoedigend verzet tegen die zogenoemde vervangingstheologie. Terecht, maar de soms tot enorme omvang uitgegroeide organisaties van vrienden van Israël zijn wel doorgeschoten naar een onbijbels bejubelen van alles wat Joods. Op die manier kwam men toch gevaarlijk dicht in de buurt van een tweewegenleer, die de prediking van Christus als enige weg tot behoud nagenoeg overbodig maakt.
Met die en andere meer op emotie dan op de Schrift gebaseerde misvattingen rekent Ton Stier af in zijn boekje 'Gods Plan met Israël'. Uit de titel alleen al valt op te maken dat hij wel degelijk nog een toekomstige rol voor het volk ziet. Maar het zal slechts een 'gelovig overblijfsel', een niet omgekomen rest zijn, die een rol aan het slot van de heilsgeschiedenis speelt. Want zowel voor Joden als heidenen is niet de afstamming naar het vlees, maar de gesteldheid van het hart – geloof in en aanroepen van de naam van de Here Jezus Christus – doorslaggevend. Niet de vleselijke besnijdenis, maar die van het hart.
Ton Stier, directeur van stichting 'Israël en de Bijbel', heeft evident een grote liefde voor de Joden. Juist daarom houdt hij zich intensief bezig met de verspreiding van het Evangelie van Christus onder hen, vooral door middel van bijbeldistributie, opdat zij hun Messias leren kennen. Zijn boekje is vooral een studie van wat hij de 'vergeten hoofdstukken' uit de Bijbel noemt: Romeinen 9 tot en 11, beginnend met Paulus' uiting van bedroefdheid over het feit dat zo weinig Joden bereid zijn Christus te volgen. En buiten Hem om zullen zij nooit hun ware bestemming bereiken, constateert de auteur.
Hij verwerpt ook de tegenwoordig overal opgeld doende opvatting dat christenen Israël tot naijver moeten opwekken door een christelijk getuigenis, waarin prediking van het Evangelie ontbreekt. Terwijl de Bijbel leert dat het geloof uit het horen is, door het Woord van God. Het tot naijver wekken is geen expliciete opdracht aan christenen, maar een oordeel van God, meent Stier.
Veel lsraëlvrienden zien in de oprichting van de staat Israël in 1948 zo ongeveer het grootste bewijs dat God zich definitief over zijn volk ontfermt en allerlei organisaties moedigen Joden aan erheen te gaan. Stier waarschuwt ernstig tegen die gedachte, 'want Gods ontferming openbaart zich alleen in de Here Jezus Christus. Sinds 1948 heeft het meeste Joodse bloed als gevolg van oorlogen en aanslagen niet buiten, maar binnen Israëls landsgrenzen gevloeid.'
Het door God beloofde herstel van Israël zal pas plaatsvinden na aanvaarding van de Messias door het – dan het land uit gevluchte – gelovig overblijfsel van het volk. Hoewel de studie van Stier waarschijnlijk niet goed valt bij velen die zich vriend van Israël noemen, lijken er weinig bijbelvaste spelden tussen te krijgen.