De Bisschop had niet te veel gezegd, toen hij verzekerde: ‘Pauls gevangenschap is vrij dragelijk.’ Menige adellijke jonkvrouw was niet zoo goed gehuisvest noch omringd door zoo veel weelde, noch gediend met zoo veel zorgzame oplettendheid, als de eenvoudige Hervormingsprediker, op het oogenblik, waarop wij hem wedervinden. In het binnenste van het bisschoppelijk paleis bevond zich een vertrekje klein en afgezonderd; maar dat was als een kort begrip van alles, wat er sierlijks kon gevonden worden in de eigen zalen van zijne Hoogwaardigheid zelve. De koude wanden waren vermomd onder dikke wollige tapijten, uit de fabrijken van Utrecht; zelfs de vloer was met een dergelijk weefsel bekleed; eene fijne en zeldzame weelde in eene tijd, waarin Hendrik VIII, en menig groot heer met hem, in zijne vertrekken nog slechts de voeten drukte op versche biezen of fijn wit zand; maar wij weten het, de geestelijke vorsten hadden eenen juisten smaak voor het comfort en vele aardsche middelen boven hunne bloot wereldsche medeheerschers vooruit. Het meubel, dat onbescheiden genoeg de ruimste plaats in-