Elizabeth, geboren met een hoofd vol krullen, had in haar jeugd nooit de kans trots te zijn op haar haar. Er werd haar geleerd dat stijl haar een teken van elegantie en verfijning was, en krullend haar niet. Daarom besloot ze iedere dag haar haar te stijlen, maar ze voelde zich nooit zichzelf.
Pas later, toen Elizabeth dichten ontdekte, begon ze zich uit te spreken over de schoonheidsidealen in de maatschappij, en vroeg zich hardop af waarom alleen stijl haar geassocieerd werd met schoonheid. Haar gedicht Hair ging viral nadat veel Amerikaanse vrouwen zeiden dat ze zich identificeerden met haar standpunt.
Nu laat Elizabeth haar krullen met rust. Ze is trots op haar weelderige bos haar en de weg die ze heeft gekozen om van zichzelf te leren houden.