Nieuwbouw Mierlo
Mierlo is een plaats in de gemeente Geldrop-Mierlo (provincie Noord-Brabant). Per 2015 telt de plaats 10.224 inwoners[1]. Tot 1 januari 2004 was Mierlo een zelfstandige gemeente. De gemeente Mierlo heeft in 1968 Mierlo-Hout en in 1995 Brandevoort aan Helmond afgestaan. In 2004 fuseerde Mierlo met Geldrop tot Geldrop-Mierlo. De kern Mierlo is met ongeveer 10.000 inwoners de kleinste kern van de fusiegemeente.
Er zijn geen projecten gevonden met je zoekopdracht. Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe projecten in Mierlo
Mierlo was vroeger een overwegend agrarische gemeente. Een specialiteit was de Mierlose Zwarte kers. In 1910 werd een grote veiling opgericht die 'De Kerseboom' heette en oorspronkelijk bedoeld was om de kersen te verhandelen. Sedert 1959 worden ook andere land- en tuinbouwproducten dan kersen op deze veiling verhandeld. Sinds 2009 is de kersenteelt in Mierlo weer nieuw leven ingeblazen door de komst van een moderne laagstam-boomgaard aan de Bekelaar. Hier zijn - naast andere rassen - ruim 400 laagstambomen met 'de Mierlose Zwarte' te vinden. Verder zijn er hier en daar in Mierlo nog wat oude hoogstambomen te vinden, o.a. aan de Eendenpoel in Mierlo. De kersenteelt leeft onder meer voort in de naam van carnavalsvereniging 'De Kersenpitten'. Zij organiseren sinds 2015 weer het traditionele Kersenoogstfeest, wat 2-jaarlijks (in de even jaren) plaatsvindt bij 'd'n Kersengaerd' aan de Bekelaar.
Ook de klompenmakerijen zijn goeddeels verleden tijd. Voorts was er, sinds de middeleeuwen, een belangrijke textielnijverheid. Deze werd eeuwenlang voornamelijk uitgeoefend door thuiswevers in dienst van ondernemers te Helmond of Eindhoven. De wevers en hun hulpen te Mierlo en andere dorpen dienden als een soort arbeidsreserve, op wie naar gelang de drukte een beroep werd gedaan. In Mierlo zelf waren amper weefondernemers; de familie Van Grootel was als zodanig in de 19de eeuw actief. Met de mechanisering van het weefbedrijf in het laatste kwart van de 19e eeuw in de hoofdplaatsen, gingen veel thuiswevers over naar de fabriek; een steeds afnemend aantal, voornamelijk ouderen, bleef tot in de 20e eeuw thuis doorwerken, vaak tegen een schamel loon. Met de groei van de mechanische weverijen en een toenemend tekort van ervaren wevers ging een aantal bedrijven begin 20e eeuw over tot de oprichting van filialen in de dorpen: te Mierlo de fa. W. Swinkels (uit Helmond) in 1908, en de fa. De Haes (uit Eindhoven), in 1916. In Mierlo-Hout was van 1916 tot 1928 een filiaal van Baekers & Raymakers' Textielfabrieken, ook uit Eindhoven. De weverij van Swinkels werd opgedoekt in 1930, bij de N.V. Katoenmij. De Haes vond in 1931-32 een uitbreiding plaats: alle weefactiviteiten werden in de Mierlose vestiging geconcentreerd, waarbij een afzonderlijke damastweverij kwam. De bloeitijd van De Haes te Mierlo lag in de jaren 50 en de jaren 60. In 1977 werd het onderdeel van het Helmondse textielconcern Gamma Holding en twee jaar later viel het doek. Op textielgebied is verder nog het uitgebreide confectieatelier van MILO te vermelden dat op de grens met Mierlo-Hout gevestigd was. Opgericht in 1950 heeft dit tot circa 1975 bestaan. Naast de textiel is tussen circa 1900 en 1940 ook nog onder meer sprake van strohulzenfabricage en een machinale riet- en kamslagerij. De boerenstand had sinds 1894 zijn eigen coöperatieve roomboter/zuivelfabriek. Tegenwoordig is Mierlo voornamelijk een forensengemeente, hoewel de plaats ook een aantal lichte industriële bedrijven kent, bijvoorbeeld in de metaalsector. De agrarische activiteit omvat intensieve veehouderij met bijbehorende maisteelt, en tuinbouw.