Clematissen waren al geliefd in de oudheid, denken wij. De Grieken noemden namelijk allerlei soorten klimplanten clematis, wat ‘rankend’ betekent en op het klimvermogen slaat. Bij ons komt ook één soort clematis in de natuur voor met de naam Clematis vitalba. Deze zogenaamde wilde bosranken woekeren echter behoorlijk. De meest bekende heeft onooglijke witte bloempjes die ook nog onaangenaam ruiken. Dat willen we niet in de tuin. Er zijn veel interessantere soorten en grote groepen kweekvormen met grote of kleine bloemen, soms met (daarna) prachtig vruchtpluis. Enkele zijn zelfs wintergroen.
Clematis ‘Aureolin’ is ontwikkeld in de jaren zeventig van de vorige eeuw in Nederland. Hij heeft een rijke bloei, waarbij de bloemen iets verder opengaan dan bij de andere variëteiten. De Clematis ‘Aureolin’ die oorspronkelijk afkomstig is uit Centraal-Azië is bij ons lange tijd vrij onbekend geweest als tuinplant. Hij combineert echter een goede en probleemloze groei met een mooi uiterlijk. De bloei is weelderig en de hangende gele klokjes hebben iets weg van lantarentjes.
De bloei vindt normaliter plaats in juni en juli, maar met een beetje geluk krijg je een mooie nabloei tot en met oktober. Na de bloei verschijnen zilverachtige pluizen die lang aan de plant aanblijven. Dit combineert mooi met de gele bloemen en het groene blad. Door deze eigenschappen wordt deze plant steeds populairder en zien we hem terug als bodembedekker, over schuttingen of groeiend in andere struiken.