Op Feelgood Friday geven we graag het woord aan de vrienden van de Feelgood Club. Vandaag is het weer de beurt aan onze bijna vaste columniste Renée Olsthoorn.
Het zal jullie vast niet ontgaan zijn: deze maand staat de Feelgood Club in het thema STEAMY en lopen de temperaturen op naar HOT HOT HOT! Omdat Renée behalve auteur ook vertaalster is van onder andere boeken van Stephanie Laurens en de Bouquetreeks, waarin steamy scènes niet geschuwd worden, vroegen we haar hoe zij denkt over erotiek in boeken. Daar liet ze graag haar gedachten over gaan.
Toen ik een jaar of dertien, veertien was, begon ik niet alleen mezelf te ontdekken maar ook literaire werkjes in de boekenkast van mijn ouders, waarvan zij echter vonden dat ik ze nog maar even moest laten staan. Maar... dat deed ik dus niet. Ik trof er onder andere een Nederlandse vertaling aan van Peyton Place door Grace Metalious, (de ouderen onder ons kennen misschien de soapbewerking van dit boek).
Voor zover ik me kan herinneren stond dat boek bol van de erotiek. Ik snapte er in die tijd nog weinig van, maar vond het zeker opwindend om te lezen. Zijn verboden vruchten niet altijd opwindend? Het grappige was dat ik het boek 's avonds stiekem mee naar mijn slaapkamer nam, maar dat mijn moeder het 's ochtends weer terugzette in de kast. Dit verliep avond na ochtend, maar stilzwijgend: ik nam het mee naar boven naar mijn kamer, mijn moeder zette het weer terug, et cetera.
Later kwam ik op een oppasadres `Ik, Jan Cremer' tegen. Daarbij viel de erotiek van 'Peyton Place' volledig in het niet! Wow, ik wist niet hoe ik het had, en wat vond ik dat oppasadres fijn! De baby sliep lang genoeg voor mij om lekker rustig met vuurrode oortjes in dat boek te kunnen lezen. Weer later ontdekte ik Jan Wolkers en andere schrijvers die de erotiek niet schuwden, zoals Henry Miller.
Heel veel later, toen ik begon te vertalen voor Harlequin, c.q. Harper Collins Holland begon erotiek in romans een extra lading te krijgen... Ik moest er naar eigen inzicht iets van maken! Kreeg ik aanvankelijk de opdracht erotische passages wat in te tomen - zeker waar het ging om de Bouquetreeks - mogen ondertussen alle remmen los. Tijden veranderen, opvattingen over van alles en nog wat ook, dus ook over expliciete seks dan wel seks in bedekte termen.
In lectuur als de Bouquetreeks, waarin de vrouwelijke hoofdpersoon steevast de man van haar dromen vindt, is erotiek een must. Een kwestie van vraag en aanbod. De lezeressen vinden het leuk, prikkelend of gewoon erbij horen. Waarom ook niet? Seks is een niet weg te denken onderdeel van ons mens zijn. Sterker nog, een voor het léven essentieel onderdeel. Dus waarom moeilijk doen over iets wat de meesten op zijn minst een prettig gevoel geeft... In ieder geval zet ik als vertaler mijn tanden liever in een sensueel-erotische scene dan in een gewelddadige scene. Iets waar je zelden iemand over hoort klagen, maar wat ik nu juist vaak pervers vind.
Eigenlijk kan ik niet zeggen waar mijn persoonlijke voorkeur naar uitgaat: subtiele toespelingen, hardcore seks of iets ertussenin. Het hangt van het boek af. E.L. James' Mr Gray boeken hebben kinky seks als doel, met een romance als 'glijmiddel'. Jane Austen, mijn heldin, laat haar personages niet eens kussen, maar de relaties die uit het verhaal voortvloeien zijn zeker seksueel geladen!
Als erotische scenes goed geschreven zijn, en ze gaan naadloos over in andere scenes, is er wat mij betreft niets mis mee, en kunnen ze zelfs wat toevoegen. Ik kan me een Jan Wolkers echt niet zonder voorstellen, maar vind een Stephanie Laurens soms wat over de top. Goedkoop effectbejag wekt bij mij eerder de lachlust op dan iets anders. 'Zucht. Daar gaan ze weer...,' denk ik dan al vertalend, hoe leuk ik Laurens' boeken verder ook vind.
Komisch vind ik het feit dat in romantische romans de allereerste keer dat het stel het bed met elkaar deelt, ze beiden onmiddellijk in de zevende hemel belanden (waaraan ik mij in mijn debuutroman De Franse slag overigens ook schuldig heb gemaakt, eerlijk is eerlijk...). De realiteit ligt vaak anders... toch? *knipoog*
Over 'komisch' gesproken, mij valt de ernst nogal eens op waarmee het onderwerp erotiek wordt aangepakt. Ik zou het liever wat luchtiger zien, met een beetje humor. Op mijn site kun je een kort Pride and Prejudice fanfictionverhaal vinden, waarin ik Mr Darcy en Elizabeth Bennet hun huwelijksnacht laat beleven. Gewoon wat minder zwaar op de hand, want seks mag ook gewoon leuk zijn, toch?
Hoe dan ook, zeker in het romantische genre beantwoordt erotiek duidelijk aan een behoefte, anders zouden de boeken van een E.L. James of een Stephanie Laurens geen miljoenenpubliek hebben. Waar die behoefte vandaan komt? Food for thought... heren?
Het moge duidelijk zijn; ik zie geen bezwaar in erotiek in de literatuur, noch in een fijne feelgoodroman. Ik vind het ook helemaal niet erg om dergelijke scenes in mijn vertaalopdrachten terug te vinden, hoe lastig ze ook zijn, vanwege hun vaak repetitieve karakter en de clichématige manier waarop ze geformuleerd zijn. Een overdosis verveelt me eerder dan dat ik er opgewonden van raak. Soms ben ik dan ook hoofdschuddend, ogen rollend en/of schuddebuikend aan het werk.
Wat vind jij van erotiek in boeken? Voegen erotische scenes wat toe aan een verhaal, of mag het ook wel zonder? Mag alles bij naam worden genoemd, of liever met gedekte termen? Wat vind jij van het relatief nieuwe genre New Adult, waarbij een goed verhaal wordt gecombineerd met steamy scenes? En voor de liefhebbers, welke erotische roman wakkerde jouw liefde aan?
Wil je jouw mening terugzien in onze rubriek De Vrienden van Feelgood over ...? Mail die dan voor 25 juni a.s. naar welovefeelgood@gmail.com!
Als er over-the-top schandalige dingen gebeuren op tv, in de politiek etc. dan zegt mijn moeder nog steeds 'Het is net Peyton Place!' :)
Leuke column Renée. Peyton Place ken ik wel als film maar niet in boekvorm. Ik moet eerlijk bekennen dat ik me echt niet herinner waar het over ging, dus heeft waarschijnlijk destijds niet zo'n indruk op me gemaakt.
Nou, Ryan O'Neill mocht er in zijn jonge jaren toch ook wel zijn! Geen idee meer welke rol hij speelde maar volgens mij had hij iets met Mia Farrow. Die waren toen echt nog piepjong (net als ik trouwens).
Die twee kan ik me dus totaal niet meer herinneren, ik bedoel in die rollen. Ik zag op IMDB dat hij Rodney Harrington speelde, ik begreep van de familie die het plaatsje had gesticht.
Leuk om je verhaal te lezen Renée en oh ja Peyton place.......daar bleef je voor thuis!! Overigens vind ik het wel goed, dat er een bepaald genre aan de meer expliciete erotische romans gekoppeld is. Zo is het duidelijker wat je te verwachten hebt als je voor dat genre kiest.
Ik mocht het boek dus niet lezen maar wel naar de serie kijken! haha Maar die was dan ook veel minder expliciet. Eigenlijk zou men boeken, net zoals films, een rating moeten geven. In mijn fanfiction-wereldje deden we dat.