When the Levees Broke: A Reqiuem in Four Acts, DVD bespreking - Film-O-Rama
� Hotdocs: El Gusto
Col. Lewis Setlief
When the Levees Broke: A Reqiuem in Four Acts
De meeste films van de niet in New York geboren, maar wel aldaar getogen Spike Lee spelen zich af in de straten van deze metropool (Do the Right Thing, 25th Hour, Summer of Sam en nog veel meer). In When the Levees Broke: A Reqiuem in Four Acts richt hij zijn pijlen volledig op de stad New Orleans. In een ruim vier uur durend essay laat hij betrokkenen bij de ramp die Orkaan Kathrina veroorzaakte en het daarmee samenhangende doorbreken van de dijken in 2005 aan het woord. Opgedeeld in vier akten laat hij de aanloop, de ramp zelf en de nasleep uitgebreid zien. Hierin behandelt hij thema's als armoede, racisme en de incompetentie van het overheidsoptreden. Als u de DVD en de extra's graag achter elkaar wilt zien, adviseren wij u een verlofdag op te nemen, want alles bij elkaar bent u er ruim tien uur meer bezig. Een lange zit dus, maar - ook in delen - zeker de moeite waard.
In de documentaire zien we heel veel met jazzmuziek begeleide beelden van verwoesting. Op enkele bekende mensen (Sean Penn, Kanye West, Harry Belafonte) en leden van de overheid (burgermeester Ray Nagin, gouverneur Kathleen Blanco) na worden vooral de 'gewone' burgers aan het woord gelaten. De eerste akte gaat vooral in op de aankondiging van de storm in de vorm van nieuws- en evacuatieberichten, de storm zelf en de chaos wanneer de storm is gaan liggen en de stad door het doorbreken van de dijken voor tachtig procent onder water is komen te staan. Er wordt teruggeblikt op het verleden, zoals naar orkaan Betsy in 1965, of het met dynamiet opblazen van de dijken in 1927 om het rijke New Orleans maar niet te laten overstromen. In de tweede akte wordt vooral het verhaal verteld van de dagen na de orkaan (3-5 dagen ongeveer) waarin de hulp van de overheid maar niet op gang komt. De afkorting FEMA zult u regelmatig in negatieve zin voorbij horen komen, en omdat het niet overduidelijk in de documentaire wordt gesteld, zal ik u verklappen dat deze organisatie voluit Federal Emergency Management Agency heet. Een federale organisatie dus, die volgens velen veel te laat reageerde. Velen halen rampen in het buitenland aan waar al na een dag of twee voedselpakketten worden gedropt, maar in New Orleans was dit niet het geval.
Het gebrek aan eten en drinken dwingt een deel van de bevolking op een gegeven moment dan ook tot plunderingen (waarbij niet alleen eten en drinken worden geplunderd). De derde akte laat New Orleans nog later na de ramp zien. Na meerdere dagen tot weken keren de eerste gevluchte inwoners weer terug en treffen een verwoeste stad aan. Nog altijd is de hulp slecht en men probeert in de stad de cultuur te omarmen om samen het verdriet te verwerken. Hierover gaat akte vier verder, met bijvoorbeeld het vieren van Mardi Grass, dat ondanks de recente ramp toch doorgaat en als rouwverwerking geldt. Ook wordt de aandacht gevestigd op de slechte voorzieningen voor mensen die hun huis hebben verloren en mensen die terugkomen in hun huizen en na enkele weken nog lijken aantreffen. Daarnaast wordt er teruggeblikt op hoe het kan dat de dijken het begaven en in deze context wordt ook het goede voorbeeld van de Nederlandse Deltawerken aangehaald.
When the Levees Broke is een heel erg mooi, emotioneel en uitgebreid portret van een stad en haar inwoners die proberen door te leven na een grote ramp. Spike Lee houdt zichzelf, in tegenstelling tot een flink aantal andere documentairemakers, keurig op de achtergrond. Hij laat de inwoners hun verhaal vertellen en laat vooral de overheidsmensen en deskundigen aan het woord om de verhalen van de inwoners te bevestigen danwel te ontkennen. Lee laat mensen van verschillende afkomst en verschillende leeftijd aan het woord, maar vooral de armeren krijgen de meeste ruimte hun verhaal te vertellen. Het zijn dan ook zij die het zwaarst getroffen zijn, of in ieder geval de minste middelen hebben om er weer bovenop te komen. Lee uit in zijn documentaire zeker kritiek op het overheidsoptreden en daarmee op Bush (let u ook even op de schrijnende woorden van mama Bush), maar de film is in eerste instantie, zoals de titel al aangeeft, een eerbetoon (een requiem) aan de slachtoffers en overledenen van orkaan Kathrina. De film gaat over woede, verdriet en dood, maar ook zeker over hoop en rouwverwerking die passen binnen de gemengde cultuur van New Orleans.
De DVD van Living Colour Entertainment ziet er perfect uit. Verdeeld over twee DVD's staan de vier delen van de documentaire, allemaal voorzien van audiocommentaar van Spike Lee. Op een derde DVD staat nog eens de ruim anderhalf uur durende extra vijfde acte van de documentaire, getiteld 'Next Movement: Act V'. In deze epiloog komen veel sprekers uit de originele vier akten nogmaals terugblikkend aan het woord (Sean Penn krijgt bijvoorbeeld wat meer screentime). Dit deel doet niet onder voor de oorspronkelijke vier delen, en de film had dan ook net zo goed "When the Levees Broke: A Reqiuem in Five Acts" kunnen heten. Verder staat er op de bonusdisc een acht minuten durende diashow met foto's (waarop we ook Spike Lee en zijn filmcrew af en toe voorbij zien komen) begeleid door muziek van jazzmusicus Terence Blanchard. Het audiocommentaar van Spike Lee bij de verschillende delen is zeker interessant, maar het vergt wat doorzettingsvermogen om na ruim vier uur film, er nog eens vier achteraan te plakken voor het beluisteren van de commentaartrack. De track is vooral een combinatie tussen een making of en achtergrondverhalen over de mensen die aan het woord zijn.
16/9 (1,78), Kleur
Nederlands, Kroatisch,Sloveens
Aly Chiman op 06/09/2018
My name is Aly and I would like to know if you would have any interest to have your website here at frogbros.be promoted as a resource on our blog alychidesigns.com ?