Collega Anaf, ik vind het heel straf dat u dat zegt over een budget van 525 miljoen euro voor dat sociaal akkoord. Dat is evenveel als de vorige drie samen, evenveel als de vorige vijftien jaar samen.
U hebt tijdens de coronaperiode hier in de plenaire vergadering herhaaldelijk gezegd: ‘Doe hetzelfde als de federale overheid. Het zorgpersoneel heeft ook recht op bijkomende waardering en bijkomende verloning.’ Deze regering doet dat, met een enorm groot budget van 525 miljoen euro. En over iemand die daar positief over tweet, zegt u dan dat dat toch wel een beetje te positief is.
Ik vind dat eigenlijk een schande, want die 525 miljoen euro, dat is zo'n groot bedrag dat daarmee de gelijkschakeling mogelijk is met de inspanningen die op federaal niveau gebeuren, én we nog bijkomend kunnen inzetten op kwaliteit en uitbreidingsbeleid, zoals dat ook gebeurd is met vorige sectorale akkoorden, en zoals dat ook door de sector zelf wordt beaamd. Ik heb gisteren ook mevrouw Cloet gehoord in De Ochtend, die zei: “We gaan inzetten op bijkomende loon- en arbeidsvoorwaarden, op waardering en op uitbreidingsbeleid.” (Applaus bij de meerderheid)
Collega Anaf, u hebt vanavond een congres. Ik stel voor dat u daar de violen eens gelijkstemt met de verschillende fracties die sp.a kent. Want u zet zomaar een fractievoorzitter in de wind. Maar goed, dat is uw probleem.
Het probleem is dat u niet begrijpt hoe die VIA-akkoorden elke keer opnieuw worden onderhandeld. Dé vraag van de sector is: geef ons betere loon- en arbeidsvoorwaarden. Maar ook: geef ons meer handen aan het bed, want wij willen niet alleen beter betaald worden, wij willen ook meer collega's.
En om meer collega's te hebben, moet je zoals altijd die derde pijler van een VIA-akkoord in uitbreiding investeren. Niets nieuws onder de zon. Het zou goed zijn, mocht u zich daar eens in verdiepen en inderdaad toegeven dat hier niets anders gebeurt dan in de voorbije decennia al gebeurd is onder de vorige VIA-akkoorden.
Collega Schryvers, ik ben inderdaad altijd vragende partij geweest om een substantieel budget te voorzien. Ik heb bij de bespreking over het federale zorgakkoord zelfs gezegd: zorg ervoor dat bij de Septemberverklaring dat budget er al ligt. Ik heb in het begin van mijn tussenkomst trouwens ook twee keer gezegd dat ik blij ben dat dat budget er is. U moet mij dus geen woorden in de mond leggen die ik niet heb gezegd.
Het enige wat ik zeg, is dat zowel ikzelf, onze fractie, als de vakbonden ongerust zijn of dat budget wel voldoende zal zijn om het federale loonakkoord te matchen. Dat vraag ik. Blijkbaar hebt u daar prognoses over dat dat voldoende zal zijn. Dan mag u mij die zeker bezorgen. Als het effectief zo zal zijn dat er geld is voor uitbreidingsbeleid, dan zullen wij dat alleen maar toejuichen, uiteraard. (Opmerkingen van Lorin Parys)
Collega Anaf, een persoonlijk feit. Ik vind het bijzonder onrespectvol om het in verband met zo'n belangrijke problematiek te hebben over ‘overschotjes die er misschien zouden zijn’. Ik zal het nog eens herhalen, opdat u het nooit meer zou vergeten: het sociaal akkoord gaat eerst en vooral over de kwaliteit, ten tweede over de verloning, en ten derde over het uitbreidingsbeleid. En ‘overschotten’, dat woord aanvaard ik echt niet in deze context en dat heb ik ook niet gebruikt.