Net nu het wat druk begon te worden in het hele Mastodon/Baroness/... kliekje en men een beetje moe aan het worden was van deze muziek, brengt Kylesa hun nieuwe album 'Spiral Shadow' uit. Alles wat men mag verwachten van dit soort bandjes mag verwachten is er, de stuwende drums, de verschillende soorten zangstijlen, de uitstapjes die aan Tool doen denken en een drukkend gevoel waar Neurosis alleenrecht op leek te hebben. Maar Kylesa is het gelukt om van dit alles zo veel meer van te maken! In tegenstelling tot een samenraapsel van verschillende tracks, voelt dit album aan als één geheel en neemt het je mee op een reis langs enkel hoogtepunten. Beginnende bij de in your face agressie van Tired Climb (met die schitterende inleidende percussie van de beide drummers) langs het bijna wanhopige 'Drop Out' waar echo's van het crimineel ondergewaardeerde God Machine in lijken door te schijnen, via de tour de force van het titelnummer waar Pelican van zou mogen dromen tot de afsluiter Dust en dan heb ik er nog steeds niet alle sterke tracks genoemd. De muziek is organisch, overrompelend en 'kunstzinnig' zonder dat je het gevoel krijgt dat je gestudeerd moet hebben om het mooi te kunnen vinden. De afwisselende zang van de drie (vocalisten) werkt goed, hoewel de enige vrouw in dit gezelschap (Laura Pleasants) mijn favoriet is. Hoewel dit soort uitspraken nog steeds te pas en te onpas op releases wordt geplakt durf ik Spiral Shadow te betitelen als een 'moderne klassieker'. We zullen moeten afwachten of ik hier gelijk in ga krijgen.