Dichter bij Dordt en ereburger Kees Buddingh' overleed op 24 november 36 jaar geleden | Dordrecht.net
DORDRECHT - Dichter bij Dordt C Buddingh' overleed vandaag 36 jaar geleden in het gemeenteziekenhuis aan de Bankastraat in de buurt van zijn woning. Hij werd begraven op de Essenhof. In januari 2017 werd Kees in zijn graf verenigd met zijn geliefde Stientje.
De ereburger van Dordrecht Buddingh' was een bekende Nederland geworden. De biografie die Wim Huijser over hem enkele jaren geleden over hem schreef, droeg ook de titel 'Dichter bij Dordt'.
Over zijn stem werd vaak gezegd: Een stem om niet te vergeten. In zijn stad Dordrecht zijn er enkele plekken, die aan de dichter herinneren. Achter de centrale bibliotheek is het Buddinghplein. In de buurt, richting Varkenmarkt, valt een gedicht van Buddingh' aan de muur op. In zijn laatste woonhuis aan de Bankastraat hangt een beeltenis aan de gevel. Het bordje met zijn naam is in de voortuin verdwenen. Verder is het brugwachtershuisje nabij de Leuvebrug gemarkeerd met een ANWB-bordje met Buddingh'. info.
Het plan van voormalig cultuur ambtenaar Ton Delemarre om illustrator Otto Dicke samen met C.Buddingh' een standbeeld te geven, is nog niet opgepakt.
Drie jaar geleden was er veel aandacht voor Buddingh' in het jaar van de vier zonen van Dordrecht: Otto Dicke, Kors Monster, Aart Alblas en Kees Buddingh' Zij deelden 1918 als geboortejaar.
Het werken en leven van Buddingh' werd ook levend gehouden door het Buddingh' genootschap dat werd opgericht door Peter de Roos en de latere biograaf Wim Huijser.
Tien jaar geleden volgde Hans Berrevoets Peter de Roos op. Het genootschap, waaraan ook Joke Snijders haar naam heeft verbonden, leidt nu enkele jaren een meer slapend bestaan, alhoewel de aandacht voor de Dichter bij Dordt soms nog levend wordrt gehouden.
Om ereburger Buddingh' ook op zijn sterfdag onder de aandacht te brengen een door biograaf Wim Huijser in 2012 geschreven kort levensverhaal.
Kees Buddingh' werd als eerste kind geboren in een typische 'lower middle class' straat, zoals hij de Dordtse Riouwstraat later beschreef. Het gezin Buddingh' bestond verder uit zijn jongere broer en zus, Wim en Nienke.
Er heerste een sfeer van harmonie en respect. Zijn vader werkte op het Dordtse architectenbureau Van Bilderbeek en Reus. De jonge Kees bezocht de lagere school, eerst in het Kasperspad, later in het Stek.
In 1930 ging hij naar de HBS aan het Oranjepark, waar hij in 1935 het examen HBS-A deed. Drie jaar later haalde hij zijn acte MO-A Engels in Den Haag. Al vanaf 1933 voetbalde hij bij D.F.C., waar hij uitgroeide tot een bijzonder getalenteerd speler.
In 1938 werd hij opgeroepen voor militaire dienst. Na de opleiding voor reserveofficieren in Breda, diende hij bij de regimenten wielrijders in Den Bosch en Apeldoorn.
De periode van mobilisatie bracht hij door in Gouda. Na de capitulatie keerde hij terug naar Dordrecht waar hij in de openbare leeszaal ging werken. In de eerste oorlogsjaren ontwikkelde zich zijn schrijverschap, daarin gestimuleerd door een kring van literaire vrienden die zich ontpopte als de 'Dordtse School'.
Nadat bij hem tbc was geconstateerd, werd hij van 1942 tot 1943 – en later nog van 1947 tot 1949 – verpleegd in Sanatorium Zonnegloren in Soest. Pas in 1950 was hij voldoende hersteld. Kees trouwde in dat jaar met Christina van Vuren. Vanaf dat moment werkte hij als 'literator', vertaalde veel en beoefende vrijwel alle denkbare literaire genres. Buddingh' vond aansluiting bij verschillende literaire bewegingen. Zijn literaire vrienden bevonden zich voornamelijk in Amsterdam, maar Kees zou zijn leven lang trouw blijven aan Dordrecht. Hij wijdde er zelfs een ode aan.