vakantie - Taalbank
Pas in de 16e eeuw ging vakantie 'verlof' betekenen, vooral 'verlof van school' of 'verlof rond een feestdag'. In die betekenis ging vakantie figureren in allerlei soorten samenstellingen, variërend van zomervakantie tot kerstvakantie. Bovendien ontstonden er vaste uitdrukkingen waarin vakantie het kernwoord is, zoals grote vakantie (een tikje archaïsch voor zomervakantie) en vakantie vieren.
De laatste jaren manifesteert de oudste betekenis ('vrijstelling') van ons woord vakantie zich echter opnieuw in onze taal. In de media duiken immers steeds vaker termen als fiscale vakantie en woorden als rentevakantie op, waarin vakantie niet 'verlof' betekent, maar 'vrijstelling': 'vrijstelling van belasting' respectievelijk ´rentevrijstelling´. Strikt genomen zijn dit vertalingen uit het Engels. Niet van woordgroepen met vacancy, maar woordgroepen met holiday. In het Engels komt holiday namelijk al geruime tijd voor in de betekenis 'vrijstelling', zoals onder meer de termen tax holiday en interest holiday bewijzen.
vakantie (v, -s) 1 vrije tijd, m.n. vrije tijd die jaar­lijks wordt toe­ge­kend aan leerlingen of per­so­nen in ver­schil­len­de be­roe­pen of be­trek­kin­gen 2 reis, gemaakt om te ontspannen tijdens de vakantieperiode 3 (fig.) vrijstelling van een bepaalde verplichting, vooral in samenstellingen als belasting- en rentevakantie