Paviljoen Vrijheidspark: een plek waar meer kan dan alleen eten :: Paviljoen Vrijheidspark: een plek waar meer kan dan alleen eten :: Mijn Groene Loper
"Half oktober gaat de schep de grond in en dan hopen we rond carnaval 2020 open te gaan." Aan het woord is Jan Bronckers, de trotse uitbater van het nog te bouwen paviljoen in het Vrijheidspark aan de Groene Loper. Maar wie is Jan eigenlijk? En wat zijn zijn plannen? Mijn Groene Loper ging bij hem langs in Wyckerpoort.
Het paviljoen komt in het Vrijheidspark, in het vlak tussen de groene reuzenpilaren en de Klimrex.
Binding met Maastricht
"Mijn ouders woonden vroeger in de Gemeenteflat. Toen hun derde kind op komst was, verhuisden ze naar Rijckholt." Die derde, dat was Jan. Hij groeide op in het kerkdorp en ging naar het Stedelijk Lyceum, de voorloper van het Bonnefanten College. "Zo ontstond de binding met Maastricht en mijn dialect groeide mee. Mijn droom was om arts te worden, maar toen ik voor de derde keer bij de Universiteit Maastricht werd uitgeloot, was ik er klaar mee." Jan werkte in de horeca en verhuisde voor de liefde naar Eindhoven. Daar ging hij aan de slag als financieel adviseur. Twee werkervaringen die hem later goed van pas zouden komen.
Twee jaar geleden, Jan was inmiddels terug naar het zuiden verhuisd, zorgde een reorganisatie van zijn werkgever ervoor dat hij zichzelf de vraag stelde: wil ik dit tot mijn pensioen blijven doen? "Het antwoord was nee. En als ik dacht aan wat ik in het verleden heb gedaan en wél heel erg leuk vond, dan was dat werken in de horeca. De rode draad in mijn werk is altijd contact met mensen geweest." En zag je je dit wel tot je 65e doen? "Ja, maar dan als eigenaar. Ik wilde een stempel kunnen drukken op het 'hoe'. De komst van het paviljoen kwam dan ook perfect uit. Met smacht heb ik op de tender gewacht en ik ben meteen in de pen geklommen."
De keuze viel uiteindelijk op het plan van Jan. "Toen begon het spannendste gedeelte: alles controleren en financieel rondkrijgen. Dankzij mijn kennis van de financiële wereld en mijn netwerk vond ik een investeerder." Op dit moment is hij druk bezig met het definitieve ontwerp, samen met architectenbureau KettingHuls uit Amsterdam. "Toevallig komt een van de architecten regelmatig in het zuiden, want haar moeder woont in Scharn." Jan laat een aantal tekeningen zien. "We hadden het idee om een ronde pergola te maken. Dat past het beste bij de ovale vorm waar het paviljoen in komt te staan, maar is praktisch gezien niet handig. Daarom hebben we gekozen voor een combinatie met een vierkant gebouw." Bezoekers hebben straks zicht op de Groene Loper, richting de Lourdeskerk. En dankzij de vele ramen die er komen, kunnen ouders een oogje in het zeil houden als hun kinderen op de Klimrex spelen.
"Mijn doel is dat mensen zich er thuis voelen, dat het gezellig is." Die gezelligheid komt volgens Jan onder meer door de juiste lichtinval en een groene omgeving. "In de ruimtes die tussen de ronde pergola en het vierkante gebouw ontstaan, komen bomen te staan. En ik wil van die lampensnoeren, zodat je tegelijkertijd een vakantiegevoel krijgt." De gemeente Maastricht is enthousiast en ook de Welstandscommissie is aan boord. "Het is echt een unieke plek en ik vind het fijn om te merken dat anderen positief reageren." De keuzes voor de kleuren zijn gemaakt, het materiaal is uitgezocht. "We moeten slimme afwegingen maken. Soms staan gevoel en budget op gespannen voet met elkaar, maar dat maakt het project juist zo interessant."
Dan laat Jan het schilderij 'Dansend paar' van Jan Steen zien. Volop huiselijkheid, mensen van allerlei rangen en standen komen samen. Iets dat de nieuwe uitbater graag wil bereiken. "Ik wil buurtverbindend zijn. Eten verbindt mensen, maar ook sport. Dus ik hoop dat bijvoorbeeld mensen die sportactiviteiten organiseren, willen aansluiten. En ik stel me zo voor dat we dansavonden gaan organiseren met live muziek. Volgens mij is daar genoeg animo voor." Tijdens de onthulling van de Klimrex op 1 juli liet Jan al zien dat hij graag samenwerkt. "Talentino verzorgde de vlaai, Farèn maakte salades, On Top nam de barbecue voor hun rekening en de Kokerel en ik zorgden voor de drank. Het doel was om welwillendheid bij de buurt te creëren. Dat bereik je het allerbeste gewoon samen."
Natuurlijk kan er straks ook gegeten worden in het paviljoen. "Ik hou het principe aan van clockless dining. Dus geen vaste tijden, maar een compacte menukaart waarvan je de hele dag door kunt bestellen." Wat komt erop te staan? "Het wordt heel divers, zowel lokaal als internationaal. Het lijkt me geweldig om een wedstrijd uit te schrijven voor de mensen uit de buurt om hun favoriete recept te maken. Het winnende gerecht komt dan op de menukaart te staan." Vier keer per jaar gaat Jan een avond organiseren voor mensen uit de buurt. "Door samen aan lange tafels te zitten en te eten, hoor je elkaars verhalen. Zo krijg je veel meer begrip voor de ander. Dankzij een bijdrage van Stadsgoud kunnen we dit de eerste drie jaar gratis aanbieden. Daarna willen we gaan werken met een soort pay it forward-idee, waarbij je een goede daad doorgeeft aan een ander." Genoeg plannen, genoeg enthousiasme. Het wachten is op maart 2020.
En hoe gaat het paviljoen heten?
Hou de persoonlijke Facebookpagina van Jan Bronckers de komende tijd in de gaten. De naam van het paviljoen wordt gekozen uit tientallen inzendingen en bekend gemaakt via deze pagina.