De allereerste traplift was eigenlijk een troon - Trapliftenvergelijken.nl De allereerste traplift was eigenlijk een troon - Trapliftenvergelijken.nl
Tegenwoordig zijn trapliften voor iedereen bereikbaar. Dat was vroeger wel anders. Er waren toen amper aanpassingen voor minder validen. Heel vroeger had je zelfs gewoon pech, als je invalide werd. Alleen als je heel veel geld had, kon je wat regelen. Zo ging het ook met de allereerste traplift. Deze dateert volgens de overlevering uit de 16e eeuw en zou zijn gebouwd voor Koning Hendrik VIII.
Deze traplift was niet zomaar een lift, maar meer een soort van troon. Hij werd dan ook voor een echte koning gemaakt, namelijk voor Koning Hendrik VIII. Zijn bedienden konden deze zogenaamde traptroon door middel van een takelsysteem naar boven en beneden hijsen. Zo kon de koning zich toch nog een beetje bewegen in Whitehall Palace in Londen, waar hij woonde. Hendrik zou aan ernstig overgewicht lijden en daardoor invalide zijn geraakt. Volgens een andere theorie was Koning Hendrik VIII invalide geworden doordat hij zwaar gewond is geraakt tijdens een riddertoernooi. De verwondingen aan zijn benen waren ernstig geïnfecteerd waardoor hij niet meer kon lopen of traplopen.
De bediening van deze traptroon moet behoorlijk wat kracht hebben gekost. Koning Hendrik was volgens de overlevering namelijk behoorlijk zwaarlijvig, hij woog mogelijk zelfs bijna 180 kilo. Een troon had in die tijd ook een fors gewicht. De verdiepingsvloeren van een paleis zijn allesbehalve laag, zodat er over een behoorlijke hoogte getakeld moest worden met behulp van een primitief takelsysteem. Gelukkig is de huidige traplift mede dankzij de inspanningen van de Amerikaanse ondernemer C.C. Crispen een stuk eenvoudiger te bedienen.
Hoewel het niet heel duidelijk is of er in de tussenliggende periode nog meer hulpmiddelen waren bedacht om iemand de trap op te vervoeren, wordt algemeen aangenomen dat in 1923 de basis is gelegd voor de huidige traplift. Dit werd gedaan door Amerikaanse ingenieur C.C. Crispen. Hij ontwikkelde een trapliftsysteem voor zijn zieke buurman, die aan polio leed. Crispen was ook ondernemer en zag dat zijn uitvinding in een behoefte voorzag. Daarom besloot hij om zijn traplift ook op de markt te brengen. Hij noemde zijn lift ‘Inclinator’ en vroeg er patent op aan. Het bestond uit een opklapbare stoel met voetsteun, die op een rail was bevestigd en door middel van een elektromotor op en neer kon worden bewogen. De constructie was smal genoeg zodat de trap nog steeds door de andere bewoners gebruikt kon worden. De eerste Inclinator was alleen geschikt voor een rechte trap, zo’n 5 jaar later ontwikkelde Crispen ook een lift die midden in de bocht van een gebogen trap kon worden geplaatst. Crispens ontwikkelingen werden een groot succes. Het door hem opgerichte bedrijf bestaat nog en is nog steeds in handen van de familie.
Heel langzaam ging men ertoe over om gebouwen en woningen aan te passen voor minder validen. In Nederland werden pas in de jaren 50 de eerste stappen gezet om openbare gebouwen toegankelijk te maken voor minder validen en werden de eerste specifiek voor minder validen ontworpen woningen gebouwd. Langzamerhand werden er steeds meer gebouwen en woningen aangepast. In de jaren 60 werden in Nederland in woningwetwoningen de aanpassingen voor rolstoelgebruikers door de overheid gesubsidieerd. Bedrijven werden steeds innovatiever en er kwamen steeds meer soorten liften en andere aanpassingen voor het gebruik in woningen.
Zo was er bijvoorbeeld de zogenaamde balanslift. Deze lift bestond uit een beweegbaar plateau dat verticaal heen en weer werd bewogen door een gat in de verdiepingsvloer. Aan dit plateau werd ook een contragewicht bevestigd, dat nauwkeurig was afgestemd op de persoon die, al of niet met rolstoel, op dat plateau kon gaan staan. Een eenvoudige maar effectief concept, want zo kon iemand zichzelf met geringe krachtsinspanning naar boven en beneden hijsen.
Later werd er door een Nederlands bedrijf ook een zogenaamde staaldraadlift ontwikkeld. Hierbij werd een plateau langs de trap naar boven en beneden bewogen. Dit had uiteraard als voordeel dat er geen extra opening in de verdiepingsvloer nodig was. Deze staaldraadlift werd voortbewogen door middel van een lier, welke bij voorkeur in de ruimte onder de trap werd geplaatst om zo min mogelijk ruimte in beslag te nemen. In feite is ook dit één van de voorgangers van de huidige traplift.
Hoewel de tegenwoordige generatie trapliften voor het grootste deel bestaat uit een stoel die zelfstandig langs een rail over de trap heen beweegt, zijn er ook nog steeds liften met een plateau in omloop. Deze zijn bedoeld om een rolstoel op te rijden maar worden ook wel gebruikt als eenvoudige goederenlift, of voor een combinatie van beide.