Dierlijke vetten zien we terug in de meest uiteenlopende producten. In de meeste gevallen is het een bijproduct van slachterijen. Zolang de mens vlees eet, zal vet als restproduct overblijven. Deze dierlijke vetten worden omgetoverd tot stofjes die je in allerlei producten in het schap van de supermarkt terug vindt. Een bloemlezing:
Bij het branden van een kaars bestaat de kans dat je een laatste restje koe aan het cremeren bent. Kaarsen gemaakt van stearine kunnen namelijk dierlijke vetten bevatten. Stearinezuur wordt gewonnen uit vet van varkens, kippen, schapen en koeien. Deze kaarsen hebben een langere brandduur en zijn steviger dan kaarsen gemaakt van paraffine, maar hebben dus ook een iets stevigere geur.
Zonder het te weten smeer je af en toe dierlijk vet op je huid. In persoonlijke verzorgingsproducten, zoals shampoo, huidcrème, make-up en zeep, zorgen de toegevoegde deeltjes vet voor het reinigen, schuimen, bevochtigen of wassen. Zit er bijvoorbeeld sodium tallow in je product, dan weet je dat dit verzeept rundvet is. Lanoline valt ook onder dierlijk vet. Dit is vet gewonnen uit schapenwol.
Dankzij de hoge energiedichtheid worden dierlijke vetten ingezet voor energieopwekking. De aanwezige energie wordt omgezet in warmte en elektriciteit. Bovendien wordt het gebruikt voor de productie van biodiesel.
Daarnaast is dierlijk vet in levensmiddelen terug te vinden. Verschillende E-nummers bevatten stearinezuur. E431 wordt bijvoorbeeld toegevoegd aan pudding en bakkerijproducten. Het functioneert als emulgator of verdikkingsmiddel. Ook in soepen en sauzen wordt stearinezuur toegevoegd. Hoewel deze vetzuren in levensmiddelen meestal plantaardig zijn, is het gebruik van dierlijk vet hierbij niet volledig uit te sluiten. Voor de consument is dus niet altijd te achterhalen of dierlijke vetten zijn toegevoegd.