Een onbekend leven (Persons Unknown) is het tweede boek van Susie Steiner uit een trilogie, waarvan het derde deel reeds in het Engels werd gepubliceerd. Steiner krijgt veel lof voor haar detective, Manon Bradshaw, die de 'geneugten' van het dagelijkse leven vermengt met haar onderzoek. In dit boek geniet zij van het geluk zes maanden zwanger te zijn van een onbekende vader. Haar zwangerschap is niet zomaar een gimmick in het boek, maar speelt wel degelijk een eigen rol.
In het Engelse stadje Hinchingbrooke valt werkelijk niets te beleven, tot er op een dag, niet ver van het huis van Manon, een man wordt neergestoken. Hoewel Manon cold cases doet, vanwege haar – euh - toestand, heeft ze hier toch gezonde nieuwsgierigheid voor. Tot ze merkt dat de man kent, het is namelijk haar schoonbroer, die haar zuster in de steek heeft gelaten, maar zo nu en dan het zoontje Sol voor een weekend ziet. Nog erger is dat haar adoptiezoon, Fly, een zwarte jongen van 12, in het epicentrum van de misdaad loopt en zelfs wordt opgesloten in een verbeteringshuis. Fly, die zijn naam indachtig, nog geen vlieg kwaad zou doen, en zelf, eertijds in Londen slachtoffer was van racistische provocaties. Net die zoon, voelt Manon toch, wordt nu door haar én het systeem in de steek gelaten. Wat meer is, vanwege de familieband mag ze niet deelnemen aan het onderzoek, wat Manon vierkant aan haar zwangere broek lapt.
Via via voert ze haar eigen onderzoek.
In een nevenverhaal maken we kennis met Angel, een Goth-meisje dat een ongeluk krijgt vlakbij een kleine winkel in Londen. De zwaarlijvige, snoepgrage eigenares ontfermt zich over de ongelukkige, maar ontdekt vrij vlug dat er meer achter steekt dan op het zeerste zicht te zeggen viel. Angel blijkt helemaal geen Goth, maar een blonde schoonheid, die vlucht omdat ze te veel bezwarend materiaal heeft gezien.
Ziedaar de bouwstenen voor dit verhaal, dat vooral wordt bijeengehouden door de menselijke gevoelens van de personages, hun keuzes en hun gedachten. Het hele boek door voel je mee met Manon en Fly en de anderen en dat is geen geringe prestatie. Als ik een detail mag aanhalen dat me wat stoorde is de gemakkelijkheid waarmee een 12-jarige wordt beschuldigd van moord omdat het in iemands kraam past.