Blauwe pillen is een graphic novel of ‘grafische roman’ avant la lettre. Eindelijk is dit veelvuldig bekroonde boek, dat in 2001 voor het eerst verscheen en al aan zijn tiende druk toe is, vertaald. Frederik Peeters beschrijft in dit autobiografische, zwierig getekende boek zijn relatie met Cati, die besmet is met het hiv-virus. Als de twee elkaar voor het eerst ontmoeten, gebeurt er nog niet zo veel. Pas jaren later op een nieuwjaarsfeestje waar Cati zit te somberen, worden de twee smoorverliefd. Cati is dan al moeder van een zoontje dat ook hiv-positief is. Wat dat in de praktijk betekent voor een relatie lezen we in dit innemende, romantische verhaal. Hoofdpersoon Fred komt natuurlijk een hoop ellende tegen: zijn condoom scheurt een paar keer, elk wondje moet zo snel mogelijk worden behandeld (Cati controleert ’s ochtends haar tandvlees) en het is lastig om een jongetje van drie elke dag zijn doos vol pillen te laten nemen. De passages waarin Fred het vertrouwen probeert te winnen van Cati’s zoontje bezorgen je bijna kippenvel. Het zijn normale momenten in een relatie waarin een van de twee al een kind heeft, maar door de ziekte hangt er een emotionele lading over elke gebeurtenis. Zeker als het zoontje even later naar het ziekenhuis moet omdat het virus opeens actief wordt.