RSJ 02/1952/GA, 22 november 2002, beroep - Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming
RSJ 02/1952/GA, 22 november 2002, beroep
nummer: 02/1952/GA
De beroepscommissie als bedoeld in artikel 69, tweede lid, van de Penitentiaire beginselenwet (Pbw) heeft kennis genomen van een op 23 september 2002 bij het secretariaat van de Raad ingekomen beroepschrift van
gericht tegen de vaststelling van een tegemoetkoming d.d. 26 augustus 2002 van de alleensprekende beklagrechter bij de penitentiaire inrichtingen (p.i.) Vught "Nieuw Vosseveld" te Vught,
De beklagcommissie heeft een tegemoetkoming van € 10,= vastgesteld vanwege de gegrondverklaring van klagers beklag betreffende het hem vanwege zijn kleding niet toestaan van bezoek aan de geestelijk verzorger, op de gronden als inde aangehechte uitspraak weergegeven.
Klager heeft het beroep als volgt toegelicht. De tegemoetkoming is te gering en zou op een bedrag tussen € 10,= en € 17,50 per week vastgesteld moeten worden. Hij heeft ten gevolge van de onjuiste beslissing van de directeur nietalleen niet de geestelijk verzorger kunnen bezoeken, waardoor hij in geestelijke nood kwam. Hem is tbs opgelegd en hij heeft derhalve gewoon geestelijke steun nodig. Hij heeft door die beslissing van de directeur en de lange duurtussen zijn klaagschrift en de uitspraak van de beklagcommissie tevens ongeveer vijf maanden geen bezoek van zijn vriendin en dochtertje mogen ontvangen. Dit heeft hem bijna zijn relatie gekost. Verder heeft hij in die periode geenbezoek van zijn advocaat mogen ontvangen, waardoor hij voor dubbele onkosten is komen te staan (€ 90,= in plaats van € 45,=).
Bij de beklagcommissie was hij zo emotioneel, dat hij nauwelijks kon praten, maar nadien heeft hij de beklagcommissie een schriftelijke toelichting toegezonden. Hij kon echter niet van tevoren weten dat de uitspraak van debeklagcommissie pas na vijf maanden zou worden gegegeven.
Indien de rechtsgevolgen van een vernietigde beslissing niet meer ongedaan te maken zijn, kan in daarvoor in aanmerking komende gevallen een tegemoetkoming worden vastgesteld voor het door betrokkene ondervonden ongemak. Detegemoetkoming is niet bedoeld als schadevergoeding, voor het verkrijgen waarvan andere wegen openstaan. Zo kan klager ingevolge de circulaire van 13 augustus 1993, kenmerk 383893/93/DJ, een verzoek om schadevergoeding richten aande directeur van de desbetreffende inrichting, terwijl hij zich ook kan wenden tot de civiele rechter.
Als maatstaf voor het vaststellen van een tegemoetkoming kunnen dienen het eventueel gederfde loon en de gemiste faciliteiten. Genoemd ongemak bestond voor klager ten tijde van het beklag uit het niet mogen bezoeken van degeestelijk verzorger. Door de lange duur van de procedure bij de beklagcommissie heeft hij naar zijn verklaring voorts gedurende verscheidene maanden geen bezoek van zijn vriendin, dochtertje, alsmede zijn raadsman mogen ontvangen,hetgeen niet door de directeur is bestreden.
Hiervan uitgaande moet een tegemoetkoming van € 10,= voor het in totaal door klager ondervonden ongemak als onjuist worden beoordeeld. Het beroep zal dan ook gegrond worden verklaard en de beroepscommissie zal een hogeretegemoetkoming vaststellen, namelijk € 35,=.
De beroepscommissie verklaart het beroep gegrond, vernietigt de uitspraak van de beklagcommissie en bepaalt dat aan klager een tegemoetkoming toekomt van € 35,= (vijf en dertig euro).
Aldus gedaan door de beroepscommissie voornoemd, bestaande uit mr. P.C. Vegter, voorzitter, mr. J.P. Balkema en dr. J.P.S. Fiselier, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.W. Bevaart, secretaris, op 22 november 2002
PUC_1671_21
02/1952/GA
Door beklagcommissie toegekende tegemoetkoming wegens niet toegestaan bezoek onjuist; door lange duur procedure beklagcommissie grotere omvang ongemak klager, hetgeen niet door de directeur is bestreden. Tegemoetkoming € 35,=.