De vraag is of iemand zichzelf kan resetten. Door mijn nieuwe manier van werken, ben ik als het ware in zelftherapie, rustig leven en tevreden, het staat haaks ten opzichten van mijn leven voor 1 november. Maar ik werk er hard aan. Ik hoop zo dat ik de mooiste details en de meest verfijnde nuances kan vinden. Wordt wel een zware operatie. Het vergt dat ik mezelf opnieuw programmeer. Beroepsdeformatie is een gegeven, opnieuw formatteren is dus noodzaak.
Om met de deur in huis te vallen: 20% van de vrijwilligers van het Rode Kruis weigert voor vluchtelingen te werken. Dat percentage komt vrijwel overeen met het aantal mensen dat op de PVV stemt.
De reactie van het Rode Kruis is te prijzen, die zegt: we zijn een onafhankelijk en waardevrije organisatie en helpen iedereen die in nood is. Het kan dus niet zo zijn dat medewerkers van het Rode Kruis mensen niet helpen. Met de weigerende vrijwilliger vindt een gesprek plaats en als hij niet van mening verandert, neemt het Rode Kruis afscheid van hem. De politieke steun aan de PVV is alsmaar groeiende dus het aantal vrijwilligers van het Rode Kruis dat geen vluchtelingen wil helpen zal ook wel toenemen.
Aankomende week wil ik zeker Er ist wieder da gaan zien, een Duitse film naar het gelijkmatige boek van Timus Vermes. De essentie van de film is dat Adolf Hitler weer onder ons komt. Voor de film hebben ze een acteur, verkleed als Hitler, door Berlijn laten lopen. De film is fictie, maar die fictie wordt gelardeerd met werkelijke reacties van mensen op de verschijning van Hitler.
Gisteren zag ik fragmenten van deze straatopnames. Fragmenten waar je ontzettend treurig van wordt. Mensen willen met Hitler op de foto, trots dat ze hem tegenkomen. Sommigen brengen spontaan de Hitlergroet. Het is onvoorstelbaar dat er, na alles wat er is gebeurd, zulke reacties komen. Het ligt toch voor de hand om de man te lynchen als hij verschijnt. Dat zou een gepaste reactie zijn op de miljoen doden en de vernietiging die de man en zijn beweging veroorzaakte. Maar niets daarvan. We ontvangen hem met hartelijkheid en bewondering.
Voor wie het niet weet. Het totaal aantal doden in de Tweede Wereldoorlog wordt geschat op ongeveer 72 miljoen. Hieronder zijn ongeveer 50 miljoen burgerslachtoffers, inclusief ongeveer de 20 miljoen die tijdens de oorlog doodziek werden. Abstracte, te grote cijfers, maar elk slachtoffer staat voor een leven zoals jij en ik dat leiden.
Asielzoekers die in Nederland mogen blijven, worden verplicht de Nederlandse normen en waarden te onderschrijven. Binnenkort dient men daarvoor een ‘participatieverklaring’ te tekenen. Wie weigert, kan gezinshereniging of het Nederlanderschap vergeten, aldus heeft het kabinet vandaag besloten.
De zoveelste uiting van Haagse symboolpolitiek. Hoezo onze waarden en normen onderschrijven? We hebben een uitgebreid wetboek dat ervoor zorgt dat niemand de grenzen van onze waarden en normen overschrijdt. Wie dat wel doet, wordt gestraft. Waarom dan nog een aparte participatieverklaring?