Op het werk liep het verrassend vlot, wat ook wel eens gezegd mag worden. Akkoorden kwamen snel, met zeer bescheiden tekstwijzigingen. Een collega en ik werken aan een zespagina-artikel over duurzaamheid bij de politie, wat an sich al interessant is en een thema dat mij na aan het hart ligt.
Nog drie weken voor de vakantie. Ik ben weer gaan golfen omdat we mogelijk naar Frankrijk gaan, naar een huisje dat aan een golfbaan ligt. Maar Frankrijk kleurt roder met de dag… Misschien dat we toch in Nederland blijven.
Een dag zonder ijdelheid kan blijkbaar ook. Zonder drukmakerij over buikgewicht, spierpijn of een ouwe kop. Een dag vooral om te schrijven en om vader zijn nieuwe rollator te brengen. Met een mini-blog tot besluit waarin ik Ton van ’t Hof armoedig imiteer, zonder zijn finesse of diepgang. Ton schrijft over het geleefde leven, ik heel soms over het te leven leven, zonder hoofdrol.