Tom Vandenkendelaere (PPE). – Voorzitter, elf lidstaten in de Europese Unie hebben programma's die verblijfsvergunningen verlenen aan buitenlandse investeerders. Laat me duidelijk stellen dat ik dat niet per se een slechte zaak vind. Integendeel, dergelijke programma's kunnen een manier zijn om waardevolle investeringen aan te trekken en ondernemerschap aan te moedigen.
Maar het verlenen van burgerschap kan niet met twee maten en gewichten, en daarom zijn we hier vanmiddag. Als het uittrekken van deze visa niet gepaard gaat met afdoende integriteitscontroles, dan lopen we het risico criminelen en witwascarrousels vrij spel te geven. Dan is het zuiver verkopen aan de hoogste bieder.
Ik ben me er ten volle van bewust dat het verlenen van staatsburgerschap een exclusieve zaak van een lidstaat is, maar toch heeft Europa het recht om zich hierover uit te spreken. Wat één lidstaat beslist, heeft gevolgen voor ons allemaal. Met het staatsburgerschap verkrijgt men namelijk automatisch toegang tot de interne markt en kan men genieten van onze vrijheden.
Dit is natuurlijk niet toevallig het ultieme verkoopargument bij dergelijke constructies. En daar wringt net de schoen. Het is compleet absurd dat we geen flauw idee hebben aan wie en op welke manier het Europees burgerschap wordt uitgereikt.
Dus laat me duidelijk zijn. Er is in principe niets verkeerd met een gouden visumprogramma, maar lidstaten moeten hun verantwoordelijkheid in deze nemen. Criminelen die met geld staan te zwaaien zo een vrijgeleide geven om via die programma's hun fondsen wit te wassen, dat kan echt niet door de beugel.
Binnen de Commissie financiële misdrijven, belastingontduiking en belastingontwijking moeten we deze programma's grondig tegen het licht te houden. We moeten weten wie die visa krijgen, volgens welke criteria dat gebeurt en hoe het voorafgaand onderzoek hierover precies verloopt. Dat zijn we aan de Europese burgers verschuldigd.
Jeroen Lenaers (PPE). – Voorzitter, EU-burgerschap is in de woorden van de Commissie de essentie van het gemeenschappelijke Europese project. Dan moet het u, mevrouw de commissaris, net als mij toch pijn doen dat dat burgerschap in sommige lidstaten simpelweg in de uitverkoop wordt gedaan. Dat rijke Russen en Chinezen wat geld geven – vaak met een dubieuze achtergrond – zich registreren op een tankstation, bijvoorbeeld in Malta, en vervolgens Europese burgers zijn.