Terwijl de een zich bij al zijn spulletjes afvraagt: does this spark joy? Weet de ander: more is more! In de rubriek F*ck Marie Kondo spreken we Winq-lezers met een indrukwekkende verzameling.
Vandaag is Pieter-Jan Landsheer-Kock aan de beurt. Hij woont in Arnhem en verzamelt Madonna-parafernalia.
“In 1985 kreeg ik op tienjarige leeftijd een cassettebandje met ‘Like a Virgin’ en wat knipsels van Madonna, waar ik collages van maakte. Zo is het begonnen. Ik ging wekelijks op zoek naar nieuwe tijdschriften waar ze in stond. Ik had meteen veel respect voor waar Madonna voor staat. Laatst waren demo’s van haar Ray of Light album uitgelekt. Daardoor kreeg je iets meer inzicht in hoe ze als artiest te werk gaat, echt superinteressant! Al krijgt ze helaas veel te weinig erkenning voor haar muzikaliteit. De verzameling is nooit compleet, er is zoveel van haar op de markt. Toch is het leuk om bijzondere items te hebben, zoals een LP van haar verzamelalbum Celebration. Die schijnt nu 400 euro waard te zijn, maar ja, wie gaat het ervoor betalen? Er zijn wel grenzen: als Madonna op tournee gaat, wil ik haar zien en dat kost ook klauwen met geld. Ik ben nu aan het inventariseren wat de waarde van de verzameling is, en of het de moeite is om het te verzekeren.
Ik ben het meest trots op de drie tattoos die ik heb laten zetten. Eigenlijk vond ik mezelf daar niet het type voor, maar toch ben ik begonnen met een tattoo van haar naam. Later is daar de hoesfoto van het album Rebel Heart bijgekomen – dat vond ik echt een instant classic – en een quote. Die komt uit het nummer ‘Justify My Love’: ‘poor is the man whose pleasures depend on the permission of another’. Met een portrettattoo is het heel belangrijk dat het goed lijkt. Je ziet wel eens foto’s van dat soort tattoos langskomen die het nét niet zijn. Gelukkig is de mijne goed gelukt. Mijn man vindt het leuk voor me, gaat ook mee naar concerten, maar heeft er niet hetzelfde gevoel bij. Dat hoeft ook niet. Misschien is dat juist wel fijn."