Op zaal – Zieke zuster
Gepost op 30 juni 2018 door zieke zuster
Gister was ik weer een dagje op zaal. Je kijkt je ogen uit, ook al doe je je best om dat niet te doen want je gunt iedereen zijn/haar privacy. Met zijn vieren liggen we daar. Allemaal een ander verhaal, allemaal een andere ziekte. En allemaal zo onze manieren om er mee om te gaan. Reint en ik vestigen ons in een hoekje. Ondanks dat het buiten 24 graden is vraag ik om een dekentje en doe ik mijn sjaal om. Want straks met die hoofdkoeling (die ik op heb in de hoop dat mijn haren blijven zitten gedurende de chemo 's) wordt het weer -5 graden op mijn hoofd. De vrouw tegenover mij heeft zich ook heerlijk genesteld. Maar ze krijgt een middeltje waardoor ze veel moet plassen dus elke keer wanneer ze er weer uit moet klinkt er: 'snotverdorie, nu moet ik al weer'. Ze gebruikt haar infuuspaal als ondersteuning want met de rollator erbij lukt dat allemaal niet. 'Op zaal' houden we allemaal ons hart vast en hopen dat het goed gaat. En ja hoor het lukt! Wanneer ze terugkomt, krijgen we een live verslag. Ze tovert ondertussen wel even een glimlach bij ons allemaal op het gezicht. De vrouw in de hoek is aan het bellen met haar dochtertje. Toen ik net binnenkwam dacht ik: 'die voelt zich wel heel ziek', 'diep onder de dekens en veel slapen'. Maar toen ze in gesprek was met haar dochtertje waren ze aan het lachen en aan het zingen. We konden de schaterlach van het meisje horen. Wat heerlijk dat deze mevrouw hier de energie voor vond. Zo hoor je van alles om je heen en kun je gelukkig ook nog lekker lachen met elkaar. Ondertussen telde ik de minuten want over 50 minuten mocht ik weer lekker naar huis. Weer een 'chemo dagje' voorbij.
← Een zee van kaarten
Roze behang →
5 Comments on "Op zaal"
Ben Admiraal.
Mooi geschreven Lydia. Wij leven met jullie mee. Heelveel sterkte en liefs toegewenst van ons beide.
Wat bijzonder dat ik met jou mee mag lezen en leven. Fijn om te lezen dat je zoveel steun ervaart uit jouw omgeving. Sterkte en dikke knuffel van mij.
Willeke Ritsema
Als ook zorgverlener met hetzelfde gevoel voor pleitbezorger en oog voor detail geniet ik van jouw blog! Wat mooi dat je jouw ziekzijn en jouw ervaringen zo mag neerzetten! Van harte beterschap lieve Lydia! En sterkte met je hoofdcooling voor behoud van jouw mooie bossie en de rest natuurlijk: het ondergaan en ervaren…hemelse kracht toegewenst en als t soms emotioneel en/of lichamelijk zwaar is…gooi je narigheid eruit…je mag jouw ellende in Zijn Hand geven. Liefs…
ankvazu
Stoer en mooi om dit alles op te schrijven. Voor de niet zieke mensen ook een mooie manier om inzicht te krijgen wanneer mensen deze moeilijke route door moeten.
Wat bijzonder dat ik van ver toch mee kan ervaren hoe dit voor jullie is. Je schrijft mooi Lydia. Je beschrijvende woorden zeggen genoeg. Je hebt oog voor je eigen proces maar ook voor dat van een ander. Veel sterkte. Knuffel Nelleke
Nu ik ziek ben kijk ik als patiënt met andere ogen naar de zorg. Werkzaam in de zorg als zorgverlener werk ik zoveel mogelijk op een respectvolle manier en met empathisch vermogen.Wat dit echt betekent ervaar ik nu. Ook probeer je als zorgverlener te pleiten voor je patiënt. Te ervaren wat het is om iemand te hebben die voor je pleit is heel bijzonder…Als zorgverlener heb ik geleerd om oog te hebben voor detail. Dit zit er zo ingebakken dat ik zo in het dagelijks leven ook op detail let en er meer oog voor heb nu ik aan de andere kant sta als patiënt. Dit maakt dat ik deze blog begin. Met verbazing, verwondering maar ook met een warm gevoel ervaar ik verschillende emoties in mijn ziekteproces. Deze wil ik met jullie delen..