Wielrenner Fausto Coppi, wereldkampioen (in 1953) en meer dan eens winnaar van de Tour de France en de Giro van Italië, overleed op 2 januari 1960. Hij was nog maar veertig jaar. Heel Italië was in rouw gedompeld. Op de radio hoorde je alleen maar klassieke muziek. Maar toch ook ‘Marina’ van Rocco Granata. Het lied had een bijzondere betekenis voor de wielrenner. Zijn dochter had hij Marina genoemd.
Door het succes ging er voor Rocco Granata bovendien een droom in vervulling. In 1961 werd hij uitgenodigd deel te nemen aan het songfestival van San Remo, het programma dat hij als jongetje in België altijd beluisterde. Samen met Sergio Bruni haalde hij de finale. Die gebeurtenis maakte grote indruk. Rocco was nog maar 22 jaar. “De façade van het casino baadde in het licht. De palmbomen tekenden zich donker af tegen het witte palazzo. De genodigden waren allemaal in avondkledij. Ik zag Eddie Barclay en alle notabelen van de Italiaanse muziekindustrie.
Wat voelde ik me plots klein. Ik bibberde een beetje. Ik probeerde me moed in te spreken en zei tegen mezelf: ‘Rocco, je hoeft geen schrik te hebben. Al zijn er dan honderden miljoenen toeschouwers en luisteraars, iedereen heeft maar één hoofd. Dus ga je echt maar zingen voor één mens’. Mijn schrik verdween. Het leek wel een toverformule want ik liep zonder enige angst het podium op”.