Hoe onschuldig klinkt dat, zo in de aanloop naar meer vilein taalgebruik, hoe vanzelfsprekend zelfs. Hij doet of hij dom is, maar dat is hij niet. Ongemerkt springt hij van de islam naar de moslim, stelt hij de Islam als geloof gelijk aan de Islamiet als gelovige, en ziet hij kritiek op dat geloof als een directe aanval op de gelovige. Zonder dat je er erg in hebt verwisselt hij de enorme macht, de ultiem sterke positie van een wereldreligie met de veronderstelde zwakke positie van Nederlandse moslim. Als je kritiek hebt op de Islam, zo bouwt Benali zijn aanval op, dan trap je de Nederlandse moslim naar beneden.
Hij vindt dat je op alles kritiek mag hebben, behalve op de Islam. Dat is zijn uitgangspunt, dat is de basis van waaruit hij Hans Teeuwen naar beneden probeert te trappen, dezelfde basis die overal ter wereld wordt gebruikt om de macht van dat geloof te bestendigen en waar mogelijk uit te breiden.