Weblog Hanneke en Michiel Louter | '…wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.'
Geplaatst op 29 juni 2020 door Hanneke en Michiel
Voorheen schreven we op deze plek vaak nieuwe blogs over ons leven en werk in Tanzania. Tegenwoordig verspreiden we deze verhalen vooral via onze eigen nieuwsbrief. Wil je deze nieuwsbrief ook ontvangen? Meld je aan voor de nieuwsbrief door ons een e-mail te sturen.
Hieronder twee fragmenten uit onze laatste nieuwsbrief.
Geplaatst op 7 maart 2019 door Hanneke en Michiel
Een ranglijst van zonden
Soms houdt de cultuur je hier een spiegel voor. Laatst had ik, Michiel, een gesprek met Masige, collega en Kabwa-vertaler.
Wat vinden wij in Nederland eigenlijk de ergste zonde tegen je medemens? Iemand vermoorden misschien? Zo ja, dan zijn Kabwa-mensen het met ons eens. Maar daarna? Diefstal? Voor Kabwa-mensen staat het verbranden van andermans huis op nummer twee.
En als derde, welke zouden we als Nederlanders als derde noemen? Fraude, overspel, … liegen misschien?
Voor Kabwa-mensen staat het slaan van je ouders op nummer drie! Je ouders kunnen je nog zo slecht behandelen, je kunt nooit van hun ouderdom en kwetsbaarheid gebruikmaken door wraak op hen te nemen. Weer eens een herinnering aan hoe hoog respect voor je ouders in de cultuur hier wordt aangeslagen.
Op de foto collega en Ikoma-vertaler Musa, die vorig jaar een diploma haalde op een Bijbelschool hier. Na de ceremonie geeft zijn zoontje hem een kado.
Nieuw jaar: kalendertijd
Elk jaar maken Lucy en Neema op ons kantoor kalenders voor alle acht talen waarin op het kantoor wordt gewerkt. Het is een mooi promotiemiddel om mensen bekend te maken met het Bijbelvertaalwerk. Ook dit jaar hebben we ons tochtje naar de grote markt in de stad gemaakt om wat kalenders te verkopen. Een vrouw in het tweede pad rechts van het midden was erg geïnteresseerd in de kalenders, maar ze had geen geld. Geen nood, wij hadden nog een kilo uien nodig…
Terug in Musoma
Geplaatst op 16 september 2017 door Hanneke en Michiel
Inmiddels zijn we weer veilig aangekomen in Musoma, Tanzania. De reis ging erg voorspoedig, en daar zijn we heel erg dankbaar voor.
We kijken terug op een heel goed verlof. We hebben een hele goede tijd gehad, en willen iedereen bedanken die hierbij op welke manier dan ook betrokken is geweest: met een gezellige maaltijd, door aanwezig te zijn bij een informatieavond, door praktische hulp te bieden, et cetera. We voelden ons heel erg welkom.
En nu zijn we dan weer thuis. Soms klinkt het gek om dat te zeggen: thuis in Musoma. Maar het is toch echt zo. Fijn om weer in ons eigen huis te zijn en meer regelmaat te hebben. En natuurlijk om alle collega's, vrienden en bekenden hier weer te zien en weer met het werk aan de slag te gaan. Gelukkig is er in onze afwezigheid hard doorgewerkt!
(T)huis, home sweet home
Nieuwe dingen (in Musoma):
Het Nieuwe Testament in Burunge is gepubliceerd. Burunge is een taal in het midden van Tanzania. Bid dat de vertaling intensief gebruikt gaat worden en dat veel mensen erdoor groeien in geloof/erdoor tot geloof komen.
Onze mangoboom is twee keer zo groot geworden en is ons nu ontgroeid. Verder zijn de avocadoboom-, limoenboom- en passievruchtplantstekjes (2x woordwaarde…) die we voor ons vertrek in december hebben gepland, lekker gaan groeien.
De mangoboom. De kenners zeggen: nog één tot twee jaar, en dan de eerste mango's…!
Makoko Road, de weg die vanaf het kantoor naar ons huis loopt, is nu helemaal geasfalteerd, in plaats van slechts de eerste 1,5 kilometer. Dat scheelt, zeker in de regentijd, want de regen veranderde Makoko Road (en andere grindwegen) vaak in een hobbelig geheel.
De rotonde bij het vliegveld en de grote rotonde in het centrum hebben wegmarkeringen gekregen. Dat maakt het veiliger.
Wat er hetzelfde is gebleven:
Op een van de kruispunten van de stad ligt nog steeds een megafoon, die nog steeds hetzelfde opgenomen stukje tekst afspeelt, in de strekking van: 'Koop hier uw kippenmedicijnen!', en dat kost dan 10 seconden, en herhaalt zich…
Potjes frisbee en voetbal.
Chips mayai ('eipatat') en een koele wind aan het meer.
Frisbee, zelfde tijd, zelfde plaats.
Tembo Beach, met het lekkere briesje.
Dank en bid je mee?
Dank voor de voorspoedige reis.
Dank voor gezondheid in deze periode van ander eten, ander weer, veel reizen, etc.
Dank voor de mooie workshop-week die Hanneke had in Dar es Salaam, Tanzania. Ze nam daaraan deel samen met HR-collega's uit meerdere Afrikaanse landen (zie foto).
Bid voor familie A.: de vader van het gezin heeft geen werk en eten is dus erg schaars.
Back in Musoma
We are very happy and thankful to be safely back in Musoma, Tanzania after a journey of several stages. It is great to be home again, because yes, at the end of the day (as well as at the beginning), this is home.
Some things that have changed (in Musoma) while we were gone:
The New Testament has been published in the Burunge language of Tanzania! Pray that the translation will be used enthusiastically and that through it many people will come to and/or grow in faith in our Lord.
Our mango tree has doubled in size. The avocado tree, lime tree and passion vines that we planted just before we left are doing great as well.
Makoko road, which is the road that leads from the office to our house, has been paved all the way through to our house now, instead of just the first mile. That makes a difference, especially in rainy season, during which this road (and other roads) used to be quite an adventure to navigate.
Road signs and markings have been added to the roundabout close to the airport and the big one in town. It makes traffic safer!
At a certain junction in town there's still the megaphone, playing still the same pre-recorded advertisement for chicken medicine. Every ten seconds, for hours…
Frisbee and football games.
Chips mayai ('egg-fries') and the breeze at Tembo Beach.
Let us share some praises and prayers:
Praise God for the smooth journey from the Netherlands to Tanzania.
Praise for health in this time of different food, weather, travelling, etc.
Praise for the workshop that Hanneke could attend in Dar es Salaam, Tanzania, where she met HR-staff from different parts of Africa, to share experience and learn from each other.
Pray for family A.: the father of the family doesn't have a job, so the family doesn't have much food to eat.