Lichtpuntjes – HARME BLOGT
15 maart 2018 door Harme van Kamp
Sommigen van mijn zintuigen zijn op z'n retour. Schreef ik al eerder over Tinnitus, dinsdag was ik in het Amsterdamse Onze Lieve Vrouwen Gasthuis op de poli oogheelkunde voor de halfjaarlijkse controle van mijn Glaucoom.
Glaucoom is letsel aan de oogzenuw. De aandoening wordt meestal veroorzaakt door een te hoge oogdruk die ontstaat wanneer het vocht binnenin het oog niet goed kan worden afgevoerd. Hierdoor raakt de oogzenuw afgekneld en kan de verbinding tussen het oog en de hersenen worden beschadigd. Het gevolg hiervan is dat het gezichtsvermogen achteruit gaat en "kokerzien" kan ontstaan: beelden van boven, beneden en opzij in mijn blikveld worden steeds minder waargenomen.
Iedere avond druppel ik braaf een druppel Travoprost en een druppel Brinzolamide in beide ogen. En 's morgen nog een keer, maar dan alleen de Brinzolamide. Braaf schrijf ik, maar dat is het verkeerde woord. Trouw, dat is beter. En dat trouw zijn aan het medicatievoorschrift is, zo als meestal, puur eigen belang. Ik merk wel dat ik minder in de periferie kan zien, maar gelukkig gaat het proces van degeneratie langzaam.
Nou ja hoe dan ook, wanneer ik dat niet zou doen, die druppels dus, zou mijn oogdruk in rap tempo weer oplopen en zou ik binnen een paar jaar zo goed als blind kunnen zijn. Nu ik druppel, trouw dus, kan dat waarschijnlijk worden uitgesteld tot mijn 99ste, of 101ste, of zoiets.
Maar goed, dinsdag was ik dus weer in het OLVG voor de halfjaarlijkse controle. Ik krijg dan onder andere een zogenaamd gezichtsveldonderzoek waarmee de staat van de oogzenuw gemeten wordt. Het is een onderzoek dat ongeveer een half uur duurt en volkomen pijnloos is.
Bij dit onderzoek moet ik met één oog door een glaasje naar een lichtje in het midden van een bol kijken. Ik moet strak naar het lichtje blijven kijken terwijl op telkens andere plaatsen na elkaar korte lichtflitsen in verschillende grootte en intensiteit worden aangeboden. Als ik zo'n lichtflits waarneem moet ik reageren door op een knop te drukken. Zo kan mijn hele gezichtsveld worden onderzocht en kan men constateren of er ergens in het gezichtsveld door glaucoom defecten zijn. Je snapt dat ik dus graag zoveel mogelijk lichtpuntjes wil zien aanflitsen, want hoe meer ik er mis, hoe meer de oogzenuw is beschadigd.
En daar zit dus bij mij het probleem. Als ik gedurende het onderzoek een tijdje geen lichtjes zie oplichten, word ik onrustig en denk ik; Oei nog meer beschadigingen dan de vorige keer, het gaat nu wel heel hard achteruit. En dan ben ik geneigd om de knop ook in te drukken wanneer ik helemaal geen lichtjes zie. Net alsof ik daarmee de schade kan beperken. Ik heb het tot nu toe niet gedaan, maar de drang is groot en ik moet er voortdurend tegen vechten.
Dom natuurlijk, dat weet ik ook wel. En nu ik hier achter mijn pc zit, snap ik ook niet waar die drang vandaan komt. Maar daar, in die donkere onderzoekskamer, achter dat apparaat, starend naar het lichtje, een kwartier voor ieder oog, ben ik toch steeds geneigd het wel te doen. Ik word daar erg onrustig van en kan me daardoor ook moeilijker concentreren. Ik dank God dan ook op mijn blote knieën wanneer de verpleegkundige zegt dat het weer gebeurd is.
Maar vanaf nu laat ik me niet meer in de maling nemen. Vanaf nu weet ik het zeker, de volgende keer, over een half jaar, ga ik daar echt niet meer intrappen.
Hoewel, dacht ik dat vorige keer ook niet?
23 reacties op 'Lichtpuntjes'
16 maart 2018 om 22:47
Heftig Harme! Ogen zijn een erg kostbaar bezit!
Wat een nare aandoening!
15 maart 2018 om 22:47
Wat ontzettend vervelend voor je Harme dat je hiermee worstelt. Ik vind het wel knap dat je zo trouw je druppels druppelt. Ik hoop dat je ogen tot ver na je 101ste goed genoeg blijven om te genieten. Die onrust en je neiging om op het knopje te drukken kan ik me heel goed voorstellen eigenlijk. Natuurlijk, jouw ogen zullen er niet beter van worden, maar misschien kun je dan nog een beetje doen alsof … Ik begrijp de behoefte en vind het ook knap dat je niet een keer (extra) hebt gedrukt! Heel veel druppelsucces. X
Dank je Stefanie. Zo zie je maar, ieder huisje heeft z'n kruisje. En nu ga ik m'n ogen druppelen. Slaap lekker.
Ja. Je hebt natuurlijk gelijk. Een goede nacht gewenst.
Door de lichtpuntjes
complete beelden
inzicht overdag
want de schaduw
die overal is
niet meekrijgen
16 maart 2018 om 00:08
Ik ben een aardige vent
Haha, ik heb dat met gehoortesten, de drukdrang.
Leuk! Zouden die overzoekers dat genomen kennen?
De leeftijd brengt zijn kwaaltjes met zich mee … mooi doen wat de dokter zegt, niks meer en niks minder.
Ga m'n best doen Anna.
Dat begrijp ik Harme… Doe maar netjes wat de dokter zegt, ook tijdens het onderzoek, maar dat hoef ik je niet te vertellen.
15 maart 2018 om 18:40
Ik ben braaf Matroos, maar dat hoef ik je niet te vertellen 😉
Mooi zo Harme. Dat lees ik graag. 😁
15 maart 2018 om 17:59
Het lijkt me een akelig onderzoek. Ik kan me wel voorstellen waarom het je onrustig maakt. Zelfs wanneer ik naar de opticien ga voor andere glazen, vind ik het al lastig om het beste uit de twee aangeboden glaasjes te halen. Als je begrijpt wat ik bedoel. Soms zie ik geen verschil en denk ik: word ik nou kippig?
Over een halfuur horen we of je besluit gelukt is! (En zo niet, dan monteren we je op…)
Ja dat bij de opticien herken ik zeker. Mag ik nog even het vorige glaasje…..
Over een half jaar hoor je verder.
15 maart 2018 om 17:29
Dank voor de bemoedigende groet Rob.
15 maart 2018 om 16:14
Wat lijkt me dat benauwend zeg..
Ik kan me er ook wel iets bij indenken, bij die neiging. Zelf heb ik hier en daar ook wel eens de kriebels gehad een test te saboteren, maar zo beperk je vooral 'het zicht' op eventuele oplossingen / hulp. Sterkte ermee in ieder geval!