Een ode aan het Western-genre van de jaren ’50 – ’80 met af en toe een aantal verrassingen in Tarantino’s oeuvre...
De perfecte KNT-productie die barst van de heerlijk sarcastische humor en het gruwelijke bloedvergieten à la Tarantino.
Ontwijkt het Amerikaanse komedie cliché en brengt voor het eerst een verrassend verhaal met een mooie einde naar voor.
Grensverleggende cinema. Adembenemende landschappen wisselen zich af met authentieke acteerprestaties...
Het is een wonder hoe deze film in de Belgische bioscopen draait, maar BLACK is zonder meer één van de beste films die we dit jaar hebben gezien.
The Hunger Games is hiermee tot een einde gekomen en gaat volgens mij de geschiedenis ingaan als de slechtste jeugdfranchise van ze allemaal.
Absoluut geen slechte Bondfilm, maar het is eerder een ode aan de franchise zelf dan een echte afsluiter van de reboot die met Casino Royale begon.
Nancy Meyers houdt het zoals steeds luchtig, maar met The Intern waagt ze zich aan zwaardere thema’s.
Een donker filmdebuut die begint als een triest familiedrama en die uitmondt in een spannende misdaadthriller...
Geschiedkundig misschien niet 100% correct, maar draagt wel dezelfde authenticiteit en heeft hetzelfde attitude als het album zelf...
Een oppervlakkig liefdesverhaal met interessant castduo doordrongen met een spraakwaterval aan intelligente dialogen en grappige feel-good momenten.
Laat je het negativisme niet ontmoedigen, want fans van de franchise komen volledig aan hun trekken.