Fatal Flowers, geen comeback maar een reünie [video] - De Gooi- en Eemlander
Fatal Flowers, geen comeback maar een reünie [video]
12/06/2019 om 22:09
We mogen het geen comeback noemen, de terugkeer van Fatal Flowers is een reünie. Een maand lang gaat een van Nederlands beste bands uit de jaren 80 weer samen de hort op. ,,Dit kost me maar twee maanden van mijn leven", laat frontman Richard Janssen geen enkel misverstand bestaan over de bedoelingen.
In een Amsterdams cafeetje begint Janssen met vraagtekens. ,,Voor mij is het zeventien jaar geleden dat ik een elektrische gitaar om had. Of ik het gemist heb? Dat gaan we wel merken!", klinkt het gul, terwijl hij gitarist Robin Berlijn even aantikt.
,,Grappig is dat Robin destijds als 17-jarige bij de band kwam en wij hem alles moesten uitleggen. Nu moest ik hém vragen hoe het er in de zalen tegenwoordig uitziet." Berlijn, die na het einde van Fatal Flowers furore maakte bij onder meer Ellen ten Damme, Moke en vorig jaar nog Johan, neemt het compliment bescheiden glimlachend in ontvangst.
Lees ook: Column Jan Douwe Kroeske: Fatal Flowers is weer terug
Wat een kort, maar krachtig hoofdstuk voegden deze twee heren toe aan de vaderlandse popgeschiedenis. Want hoe zat het ook alweer?
Janssen legt uit: ,,Ik zat op de Filmacademie toen ik één keer serieus wilde proberen het te maken in de muziek. Ik durfde toen te zeggen dat als je in Nederland niet al te dom was en er hard voor werkte, je ergens kon komen. Ik kwam een stel mensen tegen die er hetzelfde over dachten en we zijn er blind voor gegaan. En het lukte, ja", klinkt het prettig eigenwijs.
Fatal Flowers met vlnr Geert de Groot, Henk Jonkers, Robin Berlijn en Richard Janssen.
© Foto Robert Muda van Hamel
Fatal Flowers maakte in de jaren 80 in totaal drie volledige albums, waarvan debuut 'Younger days' uit 1986 direct goed was voor een Edison en een uitnodiging voor Pinkpop. Maar het was ook een decennium waarbij je als band alternatief was, of commercieel en dat maakte het niet gemakkelijk.
Janssen weer: ,,Er waren weinig tv-programma's waarin je kon spelen en het radiolandschap was nog verzuild, waarbij alleen de VARA en de VPRO onze muziek wilden draaien. Het was weliswaar moeilijk om ergens te komen, maar veel lastiger was het daar te blijven. Ik kan me herinneren dat we in een hartstikke leuke zaal speelden, niks aan de hand verder. Een half jaar later waren we terug met precies dezelfde set, maar waren we in de tussentijd op tv geweest en moest men niks van ons hebben. Ik was eraan gewend dat er van tijd tot tijd een bierglas kapot knalde op het drumstel. Ik heb mensen gezien die een uur lang hun middelvinger naar ons opstaken, of op de eerste rij demonstratief hun rug naar je toekeerden. Daar keek niemand van op toen."
Aan goeie verhalen geen gebrek in de Fatal Flowers-historie.
Janssen praat verder: ,,Mochten we op tour in Scandinavië. Leuk, denk je dan. Reed je in een oude, ijskoude bus van zuid- naar noord-Zweden, kwam je aan in een zaal die net op donderdagen geen drankvergunning had en dus geen bezoekers. Daar kreeg je, kan ik me herinneren, onder andere drie bakjes roze pasta met bevroren gehaktballetjes voor. Ik ben blij dat bands tegenwoordig niet meer in zulke primitieve omstandigheden terechtkomen. Niet vergeten waaróm we hiermee begonnen waren, dacht ik dan. Er zat zeker iets romantisch in het hele in een band spelen. Sterker nog, ik zou het iedereen aanraden."
In 1988 werd gitarist Robin Berlijn toegevoegd aan de groep. ,,Dat ik pas zeventien was maakte niet uit", herinnert die zich. ,,Ik ken genoeg muzikanten die heel veel kunnen, maar niet voldoende willen. Ik wist zeker dat ik gitarist zou worden." Janssen: ,,En dat straalde hij ook uit."
Met Berlijn in de gelederen werd in 1990 nog het derde album 'Pleasure ground' gemaakt, daarna volgde onverwacht het persbericht dat Fatal Flowers zou stoppen. Berlijn geeft toe dat het ook voor hen als een verrassing kwam.
Janssen echter: ,,Wat we wilden bereiken, hadden we bereikt. We waren jong, ambitieus en ongeduldig toen we hieraan begonnen, maar liepen al een tijdje tegen ons plafond hier. We hadden internationaal nog wat kunnen bereiken, maar volgens mij waren we gewoon toe aan nieuwe uitdagingen."
Berlijn vond die elders in de muziek. Janssen rolde de theaterwereld in, waar hij nog steeds met plezier werkzaam is, voegt hij er aan toe. Dat er nu even serieus werk gemaakt wordt van Fatal Flowers was volgens hem een kwestie van: waarom niet?
,,Ik heb altijd nee gezegd tegen eerdere voorstellen, maar nu ging ook mijn omgeving zich afvragen waarom ik zo moeilijk deed. Maar belangrijk is dus dat het geen comeback genoemd wordt. Dit is een reünie en die kunnen stroef beginnen, maar worden meestal wel leuk."
Fatal Flowers live: 15 juni, Victorie Alkmaar (uitverkocht), 16 juni, Paard Den Haag, 20 juni Tivoli Vredenburg Utrecht, 27 juni Paradiso Amsterdam (uitverkocht), 28 juni, Paradiso Amsterdam.