Op die van de Tretjakov Galerie in Moskou na, is dit de belangrijkste Lissitzky-collectie ter wereld. Reden om een groot deel van deze verzameling gedurende een langere periode in het museum te tonen.
Om het werk van El Lissitzky (1890-1941) te plaatsen in de context van het Europa van de jaren twintig, wordt in de tentoonstelling naast documentair beeldmateriaal ook werk getoond van tijdgenoten en geestverwanten, waaronder de Hongaar László Moholy-Nagy en de Nederlanders Theo van Doesburg en Piet Mondriaan. Geïnspireerd door vernieuwende technologische en wetenschappelijke ontwikkelingen zochten deze kunstenaars in de jaren twintig van de vorige eeuw naar een nieuwe, revolutionaire beeldtaal. Daarmee wilden ze niet de bestaande, zichtbare werkelijkheid nabootsen, maar een nieuwe, utopische werkelijkheid verbeelden. Met name in Rusland zetten kunstenaars deze nieuwe beeldtaal in bij de opbouw van een nieuwe socialistische maatschappij.