Franz Stangl - Daarnaast - 2022
Franz Stangl was de commandant in Treblinka toen het kamp werd veranderd van een plaats waar incompetentie overvloedig aanwezig was naar waar efficiëntie de sleutel was - allemaal omgedraaid door Franz Stangl. Treblinka zou een kamp worden waar op grote schaal moord plaatsvond - en Stangl hield hier toezicht op.
Aan het einde van de oorlog werd Stangl gearresteerd, maar hij slaagde erin zijn ware identiteit te verbergen en werd in 1947 uit hechtenis vrijgelaten. Hij ging naar Italië waar hij een paspoort van het Rode Kruis kreeg om naar Syrië te gaan. Zijn familie voegde zich later bij hem. In 1951 verhuisde Stangl naar Brazilië waar hij werk vond in een Volkwagen-fabriek in Sao Paulo. In 1961 vaardigden de Oostenrijkers een aanhoudingsbevel uit voor Stangl, maar het duurde tot 1967 totdat hij in Brazilië werd gearresteerd. Stangl had de leiding over Sobibor tot september 1942 toen hij werd overgeplaatst naar Treblinka. Hier ontdekten hoge SS-officieren dat het kamp slecht werd geleid, de gaskamers kapot gingen en treinen hun 'lading' niet konden lossen. SS-Obergruppenführer Odilo Globocnik verklaarde dat Stangl "de beste kampcommandant" was en zijn reputatie eer aan deed. Stangl zorgde ervoor dat Treblinka een model van efficiëntie werd met maar liefst 850.000 mensen die daar werden vermoord in de tijd dat het kamp open was. 99% van degenen die aankwamen in het kamp van Stangl waren binnen twee uur dood.
Stangl werd uitgeleverd aan West-Duitsland en berecht voor misdaden tegen de menselijkheid. Stangls bewering dat hij alleen zijn bevelen uitvoerde, werd genegeerd en hij werd schuldig bevonden op 22 oktober 1970 en veroordeeld tot levenslang in de gevangenis. In een interview met Gitta Sereny in 1970 verwees Stangl naar degenen die naar Treblinka waren gebracht als "vracht".
"Er waren zoveel kinderen, hebben ze je ooit aan je kinderen doen denken, hoe je je zou voelen in de positie van die ouders?" (Sereny)"Nee, ik kan niet zeggen dat ik ooit zo heb gedacht. Zie je, ik zag ze zelden als individuen. Het was altijd een enorme massa. Ik stond soms op de muur en zag ze in de buis. "(Stangl)