Yolotravellog Vietnam - Catba - The Bitcoin Family
Yolotravellog Vietnam – Catba
3 februari 2017 – Cat Ba Island, Vietnam
4 februari 2017 – Cat Ba Island, Vietnam
Het eerste waar we stoppen is de hospital cave. Dit is een grot waar, tijdens de oorlog, de inwoners van Cat Ba konden schuilen. Van 1965 tot 1973 hebben alle inwoners hier geschuild. Dat waren toen zo'n 100 tot 200 personen.
De militairen hebben de grot bewoonbaar gemaakt voor al die mensen. Ze hebben er van 1962 tot 1965 aangewerkt om dit te bewerkstelligen en ik vraag me af hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen…. Op een berg, in een grot, 3 verdiepingen creëeren, daar komt toch heel wat bij kijken, petje af.
Na de grot gaan we verder en komen bij een volgende grot uit. Gino en Chantal rijden alvast verder, wij gaan de grot in. Wel weer eerst entree betalen, zo'n €2,00 voor ons vijven. Volwassenen betalen, kids zijn gratis. Om bij de grot te komen moeten we ook hier weer flink wat treden beklimmen. Goed voor de beenspieren en dan komen we in een erg mooie grot met….. vleermuizen. Af en toe zien we ze vliegen.
De stalagmieten/ stalactieten glinsteren in het licht, erg mooi. Midden in de grot kunnen we een trapje omhoog en dan zegt Died: 'dames niet schrikken, maar kijk eens omhoog'. Nou, d'r beginnen er een paar te gillen. Boven ons allemaal kleine vleermuizen. Ik vind het een mooi gezicht, maar vooral Juna en Jessa vinden het spannend. Af en toe komt er een vleermuisje langs ons af gevlogen en dat maakt het nog veel spannender.
We rijden totdat we niet meer verder kunnen en komen uit bij een pier met schitterend uitzicht op zee. Het is nu lekker warm, dus we genieten hier even, maken wat foto's en rijden daarna terug richting de kleine tempel.
We springen weer op de scooter en we hebben inmiddels honger. We rijden door een klein dorpje en zien bij een, tja hier noemen ze het een restaurant' daar zien we Chantal en Gino zitten. We schuiven bij hun aan en eten samen onze lunch. Noodles en fried rice, daar kan weinig aan fout gaan, het smaakt goed. Tijdens het eten schuift een meid van 17 jaar bij ons aan. Ze woont tegenover het 'restaurant' en wilt graag Engels oefenen. Ze spreekt al heel aardig Engels, in vergelijking tot de meeste Vietnamezen op dit eiland, die amper tot helemaal geen Engels spreken, maar met handen en voeten EN geduld komen we ver.
Even gezellig gekletst met de meid en daarna weer verder gegaan. We rijden nog een heel stuk over het eiland. Het is een dag vullende tour. Onderweg komen we nog wat buffels, geiten en honden (veel puppy's, och wat schattig, de meiden willen er 1 meenemen) tegen en genieten van de mooie omgeving. Met de schemer zijn we terug en het is nu behoorlijk fris. We drinken er nog eentje in een barretje en genieten van de mooie zonsondergang.