Dijbreuk: Dit soort komt meestal voor tijdens de zwangerschap of bevalling, maar het kan ook bij mannen voorkomen. De darminhoud komt via een zwakke plek in het kruis terecht, waar de bloedvaten die de dijen en benen van bloed voorzien doorheen lopen. Bij een dijbreuk is er meer kans op complicaties, dus laat het je arts meteen weten als de symptomen veranderen.
Bespreek de opties met je arts. Een operatie is de meest gebruikte behandeling bij een liesbreuk. Maar als je geen symptomen ervaart en je kunt de bult terugduwen, kun je ook afwachten. Maak hoe dan ook een afspraak met je huisarts voor een deskundige mening. Als je graag geopereerd wilt worden, maar je arts adviseert om het niet te doen omdat je geen symptomen ervaart, kun je je ook tot een plastisch chirurg wenden. Als je geopereerd moet worden zul je worden doorverwezen naar een chirurg.
Als je geopereerd moet worden, word je eerst onderzocht: er wordt bloed afgenomen om allerlei waardes te controleren (PT, PTT, INR en CBC).[5] X Betrouwbare bron PubMed Central Ga naar de bron Er wordt gekeken naar de hoeveelheid natrium, kalium en glucose in je bloed en de arts kan een hartfilmpje maken om te zien of je geen hartafwijkingen hebt.
Onderga laparoscopische chirurgie. Laparoscopische chirurgie is een kijkoperatie onder gehele of plaatselijke verdoving. De chirurg blaast lucht in je buik zodat de weefsels beter bereikbaar worden. Er worden een slangetje met een camera en een slangetje met daaraan een apparaatje dat kan snijden, grijpen en hechten gebruikt. Dit slangetje kan de darmen weer op hun plaats duwen. Ook kan er een stukje gaas worden aangebracht om de darmwand te verstevigen. Dit voorkomt een nieuwe liesbreuk. Tot slot worden de kleine gaatjes waar de slangetjes door naar binnen zijn gegaan worden gehecht.
Laparoscopische chirurgie is een minimaal invasieve operatie. Het geeft kleinere littekens, minder bloedverlies en minder pijn na de ingreep.
Laparoscopische chirurgie wordt verkozen boven een gewone operatie als de liesbreuk aan twee kanten is, als hij steeds terugkeert of als er sprake is van een dijbreuk.
Onderga een open operatie. Bij een open operatie maakt de chirurg een snee langs het kruis om het hele gebied open te maken. Als de buik open is, zal de chirurg de inhoud terugduwen in de buikholte. Daarna zal hij gaas aan de verzwakte buikspieren bevestigen, of de buikspieren aan elkaar vast maken. Dat voorkomt en nieuwe liesbreuk in het vervolg. Tenslotte wordt de snee gehecht.[6] X Bron
Open chirurgie heeft de voorkeur boven een kijkoperatie als je al eerder bent geopereerd aan je buik, als het een beklemde of grote liesbreuk is, of als de kans op infecties groot is.
Zorg goed voor jezelf na de operatie. Omdat je een paar weken na de ingreep last van pijn kunt hebben, kun je pijnstillers slikken die de arts je voorschrijft. Ook is het goed om veel vezels te eten, of twee keer per dag magnesiumhydroxide slikken. Het duurt na de operatie 1 tot 5 dagen voordat de stoelgang weer op gang komt, en een vezelrijk dieet kan daarbij helpen.[7] X Bron