Ontslagen worden omdat je zwanger bent? Het overkwam Benthe
Home » Ontslagen worden omdat je zwanger bent? Benthe voelde 'm al aankomen
Column 12 okt 2018 Redactie
'Benthe, kan ik jou straks nog even spreken?' Het is een goede maand voor mijn contract afloopt en nog zes weken voordat mijn zwangerschapsverlof officieel ingaat als mijn baas me deze vraag stelt. Ik voel de bui al hangen.
Mijn baas en ik mogen het dan goed met elkaar kunnen vinden en ik doe mijn werk voor zover ik weet naar tevredenheid, de fitnessbranche staat nou eenmaal niet bekend om zijn loyaliteit aan zijn werknemers. Bovendien hangt het briefje 'fitnessinstructeur gezocht' al een paar dagen op het prikbord. De kans dat ik de Nobelprijs voor de scheikunde win is groter dan dat mijn dikke buik en ik een nieuw contract krijgen. Ik stond een vier voor scheikunde, trouwens.
Het totale gesprek duurt ongeveer drie minuten. Hoewel mijn leidinggevende het beestje niet bij de naam noemt, 'snap ik zelf natuurlijk ook wel dat een contractverlenging nu niet zo handig is.' En verrek ja, ik snap het best. Ze kunnen me de komende maanden niet inzetten en ik ben net zo inwisselbaar als de papieren handdoekjes naast de cardio-apparaten. Ondanks dat ik op dat moment ergens wel voel dat het eigenlijk niet eerlijk is, besluit ik het er maar bij te laten.
De confrontatie aangaan is niet mijn sterkste kant en het is het me eigenlijk ook niet waard. Het is uiteindelijk maar een bijbaantje, naast mijn vaste baan. Met de boodschap 'je mag als de kleine er is natuurlijk altijd terugkomen' word ik een maand later uitgezwaaid, ik vraag voor de vorm nog een WW-uitkering aan en besteed er verder geen aandacht meer aan. Ik heb een kind om van te genieten.
Ongeëmancipeerde sufknurft
Een jaar verder beschouw ik mezelf wel een beetje als de meest ongeëmancipeerde sufknurft van 2017 en vind ik het jammer dat ik het onderwerp niet op zijn minst bespreekbaar heb gemaakt op mijn werk. Niet om mijn baan te behouden, maar wel om een belangrijk principe duidelijk te maken.
Want dat het nog steeds de normaalste zaak van de wereld lijkt te zijn om een zwangere vrouw als een last voor de zaak te beschouwen, blijkt wel uit de cijfers: volgens het College voor de Rechten van de Mens hebben jaarlijks 50.000 vrouwen ervaringen die wijzen op zwangerschapsdiscriminatie en is 35% van de meldingen van discriminatie die zij binnenkrijgen, afkomstig van aanstaande moeders.
Maar ook in mijn eigen omgeving merk ik dat wij vrouwen het ergens ook heel normaal lijken te vinden dat je als zwangere een minderwaardige sollicitant bent of geen kans maakt op een nieuw contract. Of andersom: dat je maar beter niet aan een kind kunt beginnen voordat je dat vaste contract binnen hebt.
'We wachten nog even een jaartje, dan krijg ik waarschijnlijk een vast contract.'
'Solliciteren heeft in mijn positie nu niet zoveel zin, ik wacht wel tot de kleine er is.'
'Ik snap op zich ook wel dat ze me niet hebben aangenomen. Als ik een carrièreswitch had willen maken, had ik niet zwanger moeten worden.'
Niet voor eeuwig zwanger
We wéten waar we recht op hebben, maar blijkbaar ben ik niet de enige die zich een beetje een aansteller of een Don Quichot voelt als ze daar daadwerkelijk een punt van maakt. Dat het ook anders kan en er genoeg bedrijven zijn die snappen dat je niet voor eeuwig zwanger bent, mocht ik gelukkig ook ondervinden tijdens mijn zwangerschap.
Hoewel ik niet dapper genoeg was tegen de contractbeëindiging in te gaan, heb ik het wel aangedurfd om tijdens mijn verlof gewoon met een dikke buik/lekkende melkborsten op sollicitatiegesprekken te verschijnen. Met succes. De dag dat mijn verlofperiode officieel afliep kon ik starten bij een ontzettend leuke, uitdagende nieuwe werkplek. Zo bleek de knullige beëindiging van mijn baan in de fitness uiteindelijk één van de beste dingen van 2017 te zijn, het duwtje in de rug dat ik nodig had om iets te zoeken wat ik écht leuk vind.
Bij mijn oude werkgever heb ik uiteraard niet meer aangeklopt. Het laatste wat ik heb gehoord is dat er een personeelstekort is. Hmm. Bleken die papieren handdoekjes toch gemakkelijker te vervangen dan de zwangere instructrice….