Een zeer ondergewaardeerd nummer van U2 met een misschien nog wel meer ondergewaardeerde gitaarsolo van The Edge. Maar hier dan even gespeeld door mij, want naja waarom ook niet.
Braddie post hier al heel lang en hij wordt steeds beter. Ik zou zeggen, je bent toe aan het hoofdstuk dynamiek.
Klinkt lekker joh. Keep rocking, ik zie groei en da's mooi. En wat Pepe zegt, iets meer dynamiek en eigenheid.