The mechanic | TV Krant
Elitemoordenaar Arthur Bishop is goed in zijn werk, omdat hij geen sporen achterlaat en niet emotioneel betrokken raakt. Als Bishop zich een zaak wel persoonlijk aantrekt, verzeilt hij in een levensgevaarlijke situatie.
Arthur Bishop (Jason Statham) is een 'mechanic', een elitemoordenaar werkend voor Dean (Tomy Goldwyn). Bishops specialiteit is om zijn moorden op ongelukken te laten lijken, en door zijn efficiëntie en emotieloosheid is hij de beste in zijn vak. Dat verandert als Bishops leermeester Harry McKenna (Donald Sutherland) vermoord wordt. Diens zoon Steve (Ben Foster) wil wraak, en vraagt Bishop of hij hem de fijne kneepjes van het vak wil bijbrengen. Bishop neemt de wat labiele Steve op sleeptouw, maar de situatie loopt gierend uit de hand als Harry een geheim van zijn baas Dean ontdekt, en Steve achter een geheim van Bishop komt.
Bij het woord 'knokfilm' denk je niet snel aan een viersterrenfilm. De benaming heeft iets lomps in zich, waardor je heus wel wil geloven dat je prima vermaakt zult worden, maar dat er genoeg rare wendingen, slecht acteerwerk of plotgaten in zullen zitten die de teller op hoogstens drie sterren laten steken. Maar er zijn knokfilms die je als kijker knock-out kunnen slaan... in positieve zin. 'The mechanic' is er zo eentje. Alle ingrediënten die bij zo'n film horen zitten erin. Zo is 'The mechanic' (gebaseerd op de gelijknamige film uit 1972, met Charles Bronson in de hoofdrol) letterlijk en figuurlijk een echte mannenfilm. Er komt nauwelijks iemand van het andere geslacht in voor, de enige vrouw van betekenis is escortdame Sarah (Mini Anden), die het in een paar scènes gezellig mag hebben met Bishop. Het verhaal is verder eenvoudig van opzet, waarin het plot als verbinding dient tussen de actie- en vechtscènes.
Beter dan Expendables
Maar wat maakt 'The mechanic' dan zo speciaal, dat we hem zelfs beter vinden dan het sterrenvehikel 'The expendables'? Dat is het vakmanschap en kleine twists waardoor het opeens heel prettig wordt om naar te kijken. Want het was leuk om al die bekende gezichten in 'The expendables' te zien, maar de regie en het verhaal waren weinig geïnspireerd. En dat is 'The mechanic' wel. Regisseur Simon West debuteerde in 1997 met 'Con air', een film tjokvol cliché actietypes, maar o zo lekker wegkijkend. En lekker wegkijken doet 'The mechanic' zeker. Het verhaal is simpel, maar in zijn simpelheid erg doeltreffend en spannend. Wij als kijker weten al redelijk snel de geheimen die de hoofdpersonen met zich meedragen. Je weet dat de andere personages er ook achter zullen komen, en dat het dan maar afwachten is hoe die gaat reageren. Maar dat dat gewelddadig zal zijn, dat staat vast.
Inventieve plannen
Dat verhaal maakt regelmatig pas op de plaats voor goed gechoreografeerde actiescènes. Waarin elke keer een verassende wending zit. Het begint met de openingsscène, waarin we Bishop aan het werk zien. Zijn 'hits' moeten op ongelukken lijken. En zo zien we een drugsbaron lekker baantjes trekken in zijn privé-zwembad, als plots een in zwart duikerspak gehulde Bishop vanuit de donkere bodem van het zwembad de man naar beneden trekt, tot deze is verdronken. Als het lichaam boven water komt drijven, kijkt net een lijfwacht vanaf een balkon naar het zwembad. Hij ziet hoe het lijk verder zwemt: Bishop beweegt namelijk de armen, waardoor het lijkt of de drugsbaron nog steeds rustig zijn baantjes trekt. Dat is heel leuk bedacht. Hierdoor is het al een slimmere film dan vele andere in het genre, en geniet je van Bishops inventieve plannetjes om een moordaanslag op een ongeluk te laten lijken.
Een andere spannend moment is als Steve McKenna zijn eerste opdracht mag doen. Hij moet Burke (Jeff Chase) uitschakelen, een boomlange, ijzersterke kerel, met een seksuele voorkeur voor tengere jongemannen. McKenna is helemaal zijn type, dus al snel belandt het duo in het huis van Burke. Bishop heeft McKenna vergif meegegeven wat hij in het drankje van de man kan stoppen, maar McKenna wil het op zijn eigen manier doen. Een intens gevecht tussen de tengere vent en de reus van een kerel volgt, waarbij je als kijker de harde klappen bijna voelt.
Het is een meesterzet om Steve McKenna door de 'gewone mens' Ben Foster te laten spelen. Zie je in knokfilms vaak spierbonken die hoogstens een houterige oneliner kunnen uitspreken, nu is er plaats gemaakt voor een broeierige karakteracteur, die veel emoties kan etaleren in zijn spel. Foster is niet cool, maar oprecht bang, boos en labiel in diverse scènes. Hij steelt hiermee de show van Jason Statham. Die wel de beste was van de hele Expendables-cast, maar toch een bepaalde eendimensionaalheid heeft waardoor hij meer een actiefiguur is dan een gewoon mens. Maar 'The mechanic' heeft al zoveel extra's, dat dat niet meer uitmaakt.