De Mixodectidae (van het Griekse μιξο, mixo, 'gemengd', en δεκτες, dektes 'bijter') is een familie van uitgestorven zoogdieren uit de orde Dermoptera (Huidvliegers). 

De familie Mixodectidae omvat drie soorten, Dracontolestes aphantus, Mixodectes pungens en Remiculus deutschi. Alle soorten leefden in Noord-Amerika tijdens het Paleoceen. Fossielen zijn gevonden in de Amerikaanse staten New Mexico, Texas, Utah en Wyoming.

Beschrijving 
Hoewel er minder anatomisch bewijs is voor deze groep dan voor andere archaïsche placentafamilies (zoals apatemyiden, pantolestiden, leptictiden en paleoryctiden), geven bewaard gebleven gebits- en schedelanatomieën een idee van de voedingsbehoeften van mixodectiden. Hun knaagdier-achtige gebitspatroon was vergelijkbaar met dat van de multituberculaten, met een paar grote, sterke en naar voren gerichte snijtanden en een rij van multi-gekroesde en laaggekroesde premolaren en molaren - een gespecialiseerde gebitsstructuur waarschijnlijk gebruikt voor het breken en openen van harde zaden en noten.

De Mixodectidae uit het Torrejonian (Midden-Paleoceen) hadden een gebitsstructuur die vergelijkbaar is met die van de oudste plagiomeniden en zijn daarom vermoedelijk een voorouderlijke of zustergroep van deze laatste. Elipdophorus, de oudste plagiomenide, werd jarenlang ingedeeld bij de Mixodectidae, maar werd uiteindelijk in de jaren 1970 op basis van afgeleide tandgelijkenissen beschouwd als nauwer verwant aan de plagiomeniden. Hoewel de verwantschap tussen Mixodectidae en andere vroege placentale zoogdieren uit de 'insectivore-primate overgang' onduidelijk blijft, lijken een aantal archaïsche gebitskenmerken van Mixodectidae een voorbode te zijn van de meer afgeleide kenmerken van plagiomeniden. Bovendien vertoont het postcraniale skelet van Mixodectes een arboreale specialisatie die lijkt op die van plesiadapiden en Dermoptera, wat hun opname binnen Euarchonta ondersteunt.

Uitgestorven zoogdieren
Huidvliegers
Paleoceen
Krijt