Home » Innovation » Eindelijk een nuttige virtual reality-toepassing
Ik was vaak teleurgesteld door toepassingen met virtuele realiteit (Virtual Reality of VR in het Engels) toepassingen. Zoals het IoT (Internet van dingen) hebben de meest virtual reality-toepassingen weinig of geen toegevoegde waarde voor de gebruiker. Onderhoudend zijn ze wel, maar verre van voldoende om te de gebruiker tot regelmatig gebruik aan te zetten. Loyaliteit creëren is niet zo eenvoudig.
Tijdens mijn laatste bezoek aan de Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) (Engels) had ik de gelegenheid om snel een bezoek te brengen aan de tentoonstelling van Pierre Soulages in het Art Lab (Frans). Deze tentoonstelling had, zoals ik in een eerder artikel schreef, een museaal doel naast de retrospectieve van het werk van Soulages. Behalve de schilderijen van Soulages, had de EPFL ook diverse (technologische en minder technologische) installaties opgesteld om het werk van de kunstenaar, wiens schilderijen niet altijd even toegankelijk zijn, beter te begrijpen. Er werd daarbij ook gebruik gemaakt van virtuele realiteit.
Ik houd de overwegingen met betrekking tot de virtuele realiteit nog even voor mij en begin met twee educatieve apparaten, die ik zeer interessant vond:
Het eerste was een muur met de verschillende tinten zwart die Soulages gebruikt en de materialen die worden gebruikt voor elke toon. Moeilijk vol te houden dat er slechts één zwart bestaat.
Een muur bedekt met een groot aantal ronde metalen platen die de lichteffecten nabootsen die Soulages probeert weer te geven in zijn schilderijen.
De virtuele realiteit bevond zich aan de ingang van de tentoonstelling met 3 "helmen" van augmented reality die voor een witte muur stonden (hoe ironisch bij een tentoonstelling over de Outrenoirs van Soulages). Aan de rechterkant van elke helm zat een draaiknop. Als je je ogen op hoogte van de helm plaatste en ze gewoon waren geworden aan de onderdompeling in 3D, verscheen er een tekst in witte letters boven een schilderij van Soulages. Door de knop met de wijzers van de klok mee te draaien, verscheen er op magische wijze een tekst en trad je als het ware binnenin het schilderij! Hoe meer je draaide, hoe dichter je bij de verflaag en de tintvlakken geraakte. Je had niet langer een schilderij voor ogen, maar een heel nieuw territorium dat zich voor je opende: maagdelijk, onontdekt, een nieuwe planeet, heel in het zwart, met alles in reliëf. De kunstliefhebber werd een onderzoeker dankzij het effect van licht in deze donkere wereld.
De ervaring was absoluut geweldig en vormde zeker een meerwaarde voor de bezoeker. Virtuele werkelijkheid kon de gewone bewondering overstijgen en het driedimensionale karakter van het werk van Soulages tonen. We kunnen ons wel vragen stellen bij de plaats, aan de ingang van de tentoonstelling, van deze virtual reality. Ware het niet beter om de bezoeker het werk van Soulages eerst 'oppervlakkig' te laten ontdekken, alvorens er binnenin te dringen? Bestaat het risico niet dat we het plezier van de bezoeker verminderen door onmiddellijk het genie van Soulages te openbaren?
Maar goed, de toepassing van deze virtual reality-technologie werd ontwikkeld door een Zwitserse startup in Lausanne, die samenwerkt met de EPFL, ArtMyn. Hun knowhow is gebaseerd op het gebruik van speciale uitrusting voor het scannen van werk onder verschillende lichtomstandigheden om een 3D-effect te creëren van het gescande object. Deze technologie, afgezien van de lichteffecten, is vergelijkbaar met die welke werd gebruikt door Twinkind (Frans), een startup in Berlijn dat we een paar jaar geleden ontmoetten en die met behulp van honderden digitale foto's een object in 3D creëerden (helaas ging Twinkind failliet in juni 2016) (Duits).