The Ballad of Buster Scruggs van Joel en Ethan Coen staat op Netflix en in tegenstelling tot de geruchten was de bloemlezing van zes westernverhalen nooit bedoeld als een tv-reeks.
“We hebben verschillende formaten overwogen,” zei Joel, “maar we wilden dat alle verhalen samen te zien waren. In de pers wordt er gezegd dat we oorspronkelijk een serie voor ogen hadden en alles herstructureerden. Dat klopt niet. We hadden een script en dat hebben we verfilmd.”
Omdat volgens hen geen enkele studio het project zou financieren, stapten de Coens op Netflix af. “We hielden er een goed goevel aan over,” zei Joel. “Er is veel te doen om de manier waarop Netflix hun films vertoont, maar zij investeren op zijn minst nog in dit soort films. De studio’s maken enkel nog Marvel-verfilmingen of grote franchisefilms in het actiegenre.”
Netflix bracht The Ballad of Buster Scruggs een week vroeger in de zalen dan op hun streamingplatform uit en daar liggen de Coens naar eigen zeggen evenveel mee in de knoop als iedereen. “We vinden het geweldig als mensen naar films gaan kijken in de bioscoop,” zei Ethan, “maar kijken zelf thuis.”
“Dat is de schuld van Hollywood,” voegde Joel eraan toe. “Ze sturen ons dvd’s op van nieuwe bioscoopreleases en in plaats van naar de cinema te gaan, bekijken luie mensen als wij ze gewoon op tv.”
“Aan de andere kant hebben we onze carrière te danken aan home entertainment,” zei Ethan. “Veel mensen hebben onze films ontdekt op video en dus gaan we er nu niet over beginnen klagen.”
Joel vindt echter dat beide opties moeten beschikbaar zijn: “Al het werk dat in een film kruipt, komt beter tot zijn recht op een groot scherm. Bovendien heeft het bekijken van een film in het gezelschap van vreemden iets heel fundamenteels. Ik wil niet dat het verdwijnt en dat je enkel nog films op je televisie kan bekijken.”
Een tv-serie zegt de Coens overigens niks. “Films hebben een begin, midden en einde,” zei Joel, “maar verhalen met een open einde hebben enkel een begin en midden. Uiteindelijk raken ze uitgeput en bezwijken ze zonder echt te eindigen. Dat is wat ons betreft een heel vreemde manier om een verhaal te vertellen.”