Vandaag weer op tijd op stap. Helaas voel ik me nog niet echt fit, maar gelukkig fit genoeg om met blik op oneindig te gaan lopen. Al snel veranderen de hoge bomen van de jungle in menshoog struikgewas dat weer geleidelijk overging in alpine vegatatie. De route ging nagenooeg alleen maar omhoog, op een kleine afdaling naar een soort van kamp (013) na. Veel groepen stopten hier voor lunch, maar wij klommen eerst nog wat verder om op een mooi uitzichtspunt van onze lunchbox te genieten. Na ruim 5 uur pure wandeltijd arriveerden we in kamp Shira 1, gelegen aan het begin van het het grote shira plateau. Naast tal van latrines hadden we nu ook de beschikking over 2 toilettenten. Wat een luxe!