Groothuis mikt zelfbewust op hoofdprijs | De Volkskrant
Groothuis mikt zelfbewust op hoofdprijs
Van onze verslaggeverJohn Volkers 7 maart 2011, 0:00
HEERENVEEN -Voorzichtigheid past niet in de porseleinwinkel der verwachtingen van Stefan Groothuis. Zondag, na de allereerste hoofdprijs uit zijn pas laat tot rijping gekomen schaatsloopbaan, profeteerde hij dat er komende vrijdag zomaar een wereldtitel achteraan kan komen. Dat was geen grootspraak.
'Die wereldtitel kan ik van de week ook winnen', zei hij na zijn huldiging als wereldbekerwinnaar op de 1000 meter. Hij had de Amerikaan Shani Davis afgetroefd door de kilometer in een sfeervol Thialf in een ijzersterke 1.08,66 te winnen. Het was - niet voor het eerst dit seizoen - in de buurt van de machtige 1.08,39, het vier jaar oude baanrecord van Davis.
De Amerikaan, tweevoudig olympische kampioen op de 1000 meter die zijn vorm van voorgaande seizoenen niet kan benaderen, bleef in Heerenveen meer dan een halve seconde achter op Groothuis. Ook dat voedde het optimisme van de Nederlander voor de volgende krachtmeting, bij de WK afstanden in Inzell.
Hij zei blij te zijn in zo'n scherpe tijd te hebben toegeslagen. Winnen, omdat Davis zo veel zwakker is geworden, zou hem maar matig bevallen, zei Groothuis. Hij heeft dit seizoen de vooruitgang gevonden die het hem mogelijk heeft gemaakt Davis op diens jachtterrein aan te vallen. Bij de WK sprint in Thialf gaf hij hem ook klop.
Davis kon zaterdag op de 1500 meter, die andere, iets lastigere middenafstand, Groothuis nog wel de baas. Er was in de catacomben toen veel gedoe over het optreden van masseur John Postma. De Fries had niet de juiste accreditatie om Davis in de kleedkamer een massage te geven.
Het werd voor de laatste keer gepardonneerd, maar voor de volgende dag verboden op straffe van een diskwalificatie voor Davis. Postma kwam de volgende dag dan ook niet verder dan de tribune. Zijn Amerikaanse pupil wist zijn spieren minder soepel dan normaal, iets wat vorig jaar bij de Spelen van Vancouver ook al een rol speelde. Postma mag ook niet mee naar Inzell, oordeelden de Amerikaanse schaatsbazen.
Aan Groothuis (29) ging al die opwinding voorbij. Hij is het toonbeeld van nuchterheid. Dat de wereld na zijn nederlaag bij de WK sprint - hij verknalde als klassementsleider zijn tweede dag - had geoordeeld dat hij de druk niet zou aankunnen, het zegde hem niet veel. 'Mensen die dat denken, daar heb ik geen boodschap aan. Ik raak er niet van in de war.'
Groothuis komt juist steeds sterker voor zijn eigen kwaliteit uit. Hij overvleugelt deze winter in zijn Control-ploeg olympisch kampioen Mark Tuitert. Zijn naar het beter betalende TVM vertrokken maatje Simon Kuipers dreigt het spoor bijster te raken. Nieuweling Kjeld Nuis is de nieuwste bedreiging. Hij was zondag de man die Jan Bos van een afscheid bij de WK afhield en direct diens afscheidsreceptie inleidde.
In de vette stemming, die in Thialf hing, was Stefan Groothuis moeiteloos overeind gebleven. Hij had geen last gehad van lijnoverschrijdingen - de dr Bibber regel - en was in vloeiende stijl over de Koreaanse sprinter Kyu-hyuk Lee heengegaan. Daarna was hij gehuldigd als overallwinnaar van de wereldbeker. Davis had hem daarmee gefeliciteerd.
'Het is de mooiste prijs die ik ooit gewonnen heb', zo verklaarde hij de haast uitzinnige vreugde, waarmee hij zijn zege begroet had. Relativerend: 'Maar ik heb natuurlijk nooit zo veel gewonnen.'
Ooit vond hij een gewonnen NK bijzonder. Die tijd is voorbij. De jaren gaan snel en Groothuis begint alle trekken van een laatbloeier te krijgen. Hij ziet uit naar een eerste wereldtitel. 'Op de 1000 meter ben ik topfavoriet. Op de 1500 meter ben ik de medefavoriet', zo schetste hij zijn beeld van de komende week. De 1500 meter wordt donderdag gereden, de kilometer, Groothuis' jachtgebied, een dag later.
Hem werd gevraagd hoe hij zijn huidige vorm gaat vasthouden. 'Niks meer aan doen', zei hij. Maandag reisdag en rustdag. Dinsdag de nieuwe hal van Inzell verkennen. Woensdag de benen rust geven. Donderdag zal hij merken of de echt grote vorm er is. 'Als ik op de 1500 meter in het laatste rondje echt goed kan doorgaan, dan ben ik in topvorm. Dat ondervind je pas op de dag zelf.'
Een dag later krijgt hij een gemakkelijker opdracht. De 1000 meter past meer in zijn fysiologische systeem. Hij zet zichzelf zonder mankeren onder druk. 'Als ik in Inzell geen goud win? Dan is het toernooi mislukt. Ik ga voor goud, makkelijk zat. Ik moet de beste race van mijn leven daar rijden. Als anderen dan sneller zijn, Davis met een 1.07,5 of zo, dan zijn zij beter geweest. Maar ik ga bij voorbaat voor de hoofdprijs.'