Rubriek: Bij ons in de...
Een niet al te lange, groene straat, met aan weerszijden bomen, struiken en veel gevelgewas. Opvallend zijn de verschillende soorten woningen. Hoge statige woningen met beletages, dan weer een gek torentje of een uitstekend balkon. Het raam van het ene pand zit ter hoogte van het dak van een ander pand. Het doet een beetje denken aan Amsterdam. Al met al één van de mooiste straten van de buurt.
De aantrekkingskracht zit hem vooral in de combinatie van de locatie en de rust. Stil, en toch zo dicht bij het centrum. Monique heeft een tijdje geleden haar oog op een woning in de straat laten vallen en woont sinds twee maanden in de straat. "Als ik in mijn achtertuin zit, hoor ik nauwelijks iets. Misschien wat eetgeluiden van mijn buren. Het is net alsof je in een dorp zit."
Foto: Jacqueline van Eimeren
Met die dorpse gezelligheid zit het wel goed, zegt een buurvrouw een paar deuren verderop. Recent was er nog een ontbijt bij Møs, waarbij je zo aan tafel kon schuiven bij straatbewoners. En verleden jaar was er een walking dinner waarbij voor-, hoofden nagerecht elk op een ander adres werd geserveerd.
Maar wat doet een Bellamystraat in een Vogelenbuurt? Een vreemde vogel, gezien de naam. Opvallend weinig buren kennen het hele verhaal. Maar dan biedt buurman Roderick uitkomst. Hij blijkt het een tijdje geleden tot op de bodem te hebben uitgezocht. "Dit was vroeger de Valkstraat. Precies ja, net zoals de straat verderop. Op tekeningen destijds was het één lange straat. Ze hebben dat op een gegeven moment in tweeën geknipt en toen werd dit gedeelte vernoemd naar een beroemde tuinarchitect."
Klusstraat
De laatste tijd is de Bellamy een beetje een klusstraat, vindt Marion die er al zo'n 25 jaar woont. "Er wordt ontzettend veel geklust." De oorzaak lijkt te liggen in een piek qua verhuizingen. Aan meerdere woningen kleeft een bord dat verraadt dat de woning hoogstwaarschijnlijk binnenkort van eigenaar wisselt. Vanwege de gunstige verkoopopbrengsten, op zoek naar nog meer groen of omdat gezinnen eruit groeien. Zo ook Yvonne, die na ruim dertig jaar de Bellamystraat gaat verlaten. "Het zal best wel pijn doen om te verhuizen." SM