Graag zou ik spoedig een ALV bijeen geroepen zien. De reden is het financiële beleid van de UHSK. Aanleiding hiervoor is uiteraard het voor de tweede keer gestolen worden van de café-kas. Maar het financiële probleem is groter: slechts 80 leden (bij mijn weten was het streeftal 150), lange tijd onbetaald blijven van rekeningen (bijvoorbeeld studiegidsen), een grote schuld aan een van de sigarenkistjes van Pruis. Graag zou ik een voorstel (van de stuurgroep) zien waarmee we uit de problemen komen.
Uit de jaren tachtig is niet veel bewaard gebleven; draaiboeken en jaarverslagen ontbreken. Omdat afspraken voor lezingen en excursies vaker telefonisch gemaakt werden, is er weinig correspondentie bewaard. Naar alle waarschijnlijkheid lag de UHSK begin jaren tachtig grotendeels op haar gat. De oude vereniging was weggevaagd, maar ook de vakbondsmentaliteit uit de jaren zeventig was verdwenen. Wat resteerde was de structuur uit de jaren zeventig, zonder de inhoud ervan. De UHSK bestond blijkens ledenbladen uit een klein groepje actievelingen dat zich verzamelde in een stuurgroep.
Ondanks protesten was het Instituut Geschiedenis in 1979 naar de Uithof verhuisd. Daar werd in 1980 in een boekje dat ter gelegenheid van de verhuizing werd gepubliceerd, het volgende geschreven over de UHSK: ‘Maar al doen de feesten het tegenwoordig best goed, de echte vakbondsmentaliteit is verdwenen. De fut lijkt eruit. Alleen soms, bij wijze van nostalgie, wordt nu nog actiegevoerd. En de studenten? Die laat het over het algemeen koud of hun UHSK een vakbondsvereniging is dan wel een gezelligheidsvereniging.’ Van een lustrumviering in 1981 is niets bekend. De UHSK trachtte nog wel een eigen geschiedeniscafé te beheren, maar deze moest met verloop van tijd worden opgedoekt. Een of twee sportdagen werden afgezegd wegens te weinig belangstelling. Het enige waar de vereniging in die tijd waarschijnlijk op draaide, waren de feesten.