Uiteraard zou ik wat ernstige zorgen hebben voor ik vrolijk een technologisch object in het lichaam van mijn pasgeboren kind zou implanteren, voor de rest van zijn leven. Maar ik zou niet uit principe tegen zijn. Ik geloof dat technologie een rol heeft in het verbeteren van het leven van mensen. Mijn reactie zou niet technofobisch zijn, maar voorzichtig.
De vragen die jij van mensen verwachtte over privacy, bescherming van de gegevens en veiligheid van de techniek zijn trouwens ook ethische vragen. Voor mij is de vraag ‘zou ik dit in mijn kind implanteren?’ niet de enige over de ethische implicaties van het geschetste scenario.
Er zijn vele voorbeelden van slechte bescherming van data of privacy, waardoor een technologie die aanvankelijk onschadelijk leek potentieel als wapen zou kunnen worden ingezet. Een technologische vinding komt nooit alleen op de wereld, maar brengt altijd een stukje van de toekomst met zich mee. Een toekomst die ons heden worden als we die technologie in ons leven toelaten. We kunnen de verdere ontwikkeling onmogelijk voorspellen.
Een chip die vandaag in mijn baby wordt geïmplanteerd, kan over twintig jaar de bron van discriminatie van mijn kind zijn, of overmorgen het doelwit van een vijandige aanval. Het is van belang te beseffen dat deze scenario’s niet slechts denkbeeldig zijn. Als de technologie voorhanden is en er veel op het spel staat, dan zal die technologie als wapen worden gebruikt.
Ik wil je vragen even stil te staan bij de recente onthullingen in de pers over de rol van Facebook en Twitter bij de Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen. Om te verdienen aan advertenties bieden beide bedrijven verfijnde instrumenten aan waarmee specifieke delen van hun markt kunnen worden benaderd. Die kunnen zó nauwkeurig worden ingezet dat een advertentie slechts op één enkel individu wordt gericht. Nu blijkt dat Amerikaanse kiezers in de aanloop naar de verkiezingen voor 100.000 dollar aan strategische geplaatste posts te zien hebben gekregen.
In een persverklaring toonde Mark Zuckerberg zich vorige week verontwaardigd over de rol die Facebook heeft gespeeld, en gaf hij toe dat er niet genoeg is gedaan om inmenging in het democratische proces door deze krachten te voorkomen. Degenen die invloed uitoefenden hoefden niet eens bij Facebook in te breken, of gebruik te maken van het soort kwetsbaarheden waar hackers zich gewoonlijk van bedienen. De (vermoedelijk) Russische betrokkenen die invloed wilden kopen, deden dat door gebruik te maken van instrumenten die Facebook aanbiedt aan legitieme adverteerders.
Zij zetten deze instrumenten dus in voor een ander doel dan Facebook had bedoeld. Alle technologieën, zonder uitzondering, zullen op onbedoelde manieren worden gebruikt, omdat de maatschappelijke context waarin ze zich bevinden in beweging is. Zoals William Gibson ooit schreef in zijn boek ‘Burning Chrome’: de straat vindt zijn eigen nut voor dingen. Een technologisch object dat met de beste bedoelingen is ontwikkeld, kan en zal zeer waarschijnlijk onbedoelde toepassingen krijgen.