Een zeemuis is een worm welke langzaam over de bodem van de zee voortkruipt, op zoek naar borstelwormen. Wanneer een zeemuis aanspoeld lijkt het op een verdronken muis, vandaar de naam. Het dier wordt 2 decimeter groot.
De zeemuis vertrouwt vooral op de camouflage waardoor het maar moeilijk van de zanderige achtergrond is te onderscheiden. Wanneer het dier van bovenaf wordt benaderd veranderd het snel van kleur; vooral blauw en groen is dan te zien: een manier om vissen af schikken.
De zeemuis was ooit een gewone verschijning in de Noordzee, maar nu is het dier een zeldzaamheid, soms spoelen ze aan op het strand. De belangrijkste reden voor de sterke achteruitgang is de boomkorvisserij. Deze vernietigd zowel de zeemuis zelf maar vooral de wormen in de zeebodem, het voedsel voor de zeemuis.
De zeemuis heeft een groot verspreidingsgebied; de Atlantische oceaan, Noordzee, de Noordelijke zeeen. Opvallend is dat de zeemuis tot op grote diepte wordt aangetroffen (meer dan 2000 meter diep), waar geen wormen in de ondergrond voorkomen en ook totale duisternis heerst. Maar dan weer niet voor lichtgevende vissen. Juist hier is de reflecterende kleur opvallend.
De haren van de zeemuis zijn bezet met fotonische kristallen: deze veranderen de kleur van het invallend licht in bijvoorbeeld blauw en groen teruggekaatst licht. Het blauwe licht is dan als waarschuwing bedoeld.
Fototonische kristallen zijn zeshoekig (hexagonale) cylinders, de afmetingen zijn een deel van de golflengte van het licht . De precise opbouw van deze cylinders maximaliseerd de reflectie in de richting waar het licht vandaan komt.
Hermione hystrix uit de Middelandse zee en de zeemuis Aphroditea behoren samen tot de klasse van de Aphroditea. Deze klasse van wormen, en de wormen zelf hebben (latijnse) vrouwennamen omdat ze enigzins aan het behaarde vrouwelijk geslachtorgaan doen denken.
Een zeemuis voedt zich met ingegraven wormen zoals zeepier en zager. Opmerkelijk is dat deze wormen vaak groter zijn dan de zeemuis. Wanneer het die niet kan vinden worden ook andere, microscopische dieren gegeten. Voorwaarde is dat de dieren ingegraven moeten zijn. Een onderzoek naar de voedingsgewoonte van zeemuis bracht ook aan het licht dat ook zeer jonge zeekrabben worden gegeten.