Een week gelden ging in Amsterdam het marathonseizoen van start. Ik was er nog niet bij. Vandaag ben ik dat wel, in Deventer. Daar rijd ik mijn eerste marathon van het seizoen. Want ja, ik ga ook deze winter weer schaatsen. Dat doe ik net als vorig jaar voor Team Speelman-Haak. Toch zal er wel wat anders zijn. Zo laat ik de mass start wedstrijden dit jaar bewust links liggen. Mijn focus ligt, zoals in de afgelopen jaren, op het wielrennen. De winter staat daar dus in dienst van.
Net als een jaar geleden in Bergen, stond Janneke zaterdag aan de start van de wegwedstrijd van de wereldkampioenschappen. In Innsbruck maakte ze daarbij opnieuw deel uit van een Nederlands team dat de wereldtitel binnenhaalde. Waar het vorig jaar Chantal Blaak was, ging nu Anna van der Breggen met het goud aan de haal. “Dat is bijzonder en heel mooi”, aldus Janneke na afloop. “Ik ben blij dat ik er na een lastige periode bij kon zijn en hier deel van uit mocht maken.”
Ik ga verhuizen. Nee, ik ga niet weg uit Gieten, maar ik ga verhuizen qua ploeg. Na twee jaren voor Alé-Cipollini te hebben gereden, zal ik volgend jaar voor Team Sunweb uitkomen. Naar mijn idee is dat een mooie stap met het oog op het vervolg van mijn wielercarrière en ik ben er dan ook heel blij mee. Dat neemt niet weg dat ik twee heel mooie jaren heb gehad bij Alé-Cipollini. Daarvoor wil ik hen ontzettend bedanken en ik hoop het seizoen nog mooi af te kunnen sluiten met het team.
Na haar eerste koers weer in de benen te hebben, Veenendaal-Veenendaal, is Janneke afgelopen week verder gegaan met haar programma. Daarbij reed ze afgelopen zaterdag de World Tour klassieker GP de Plouay en inmiddels heeft ze er ook twee dagen opzitten in de Boels Ladies Tour. In Frankrijk zat Janneke al goed mee en in de Nederlandse etappekoers begon ze met een nette proloog, waarna ze woensdag ook goed mee kon komen. “Ik voel me een stuk fitter”, aldus Janneke. “Het gaat ook steeds beter.”
In de nieuwe vrouwenwedstrijd Veenendaal – Veenendaal Classic heeft Janneke woensdag, na een kleine twee maand niet gekoerst te hebben, haar rentree gemaakt. Waar Annemiek van Vleuten en Malgorzato Jasinska vooruit bleven, finishte Janneke in het peloton, dat sprintte om de derde plek. “Ik ben heel tevreden met hoe het vandaag ging”, zo liet ze na afloop weten. “Het is fijn om na een lange tijd zonder koers, nu weer een wedstrijd te kunnen rijden. De manier waarop dat ging was goed.”
Janneke heeft zich helaas af moeten melden voor de Europese kampioenschappen. Ze zou starten in de wegwedstrijd van komende zondag 5 augustus in Glasgow, maar wordt in de Nederlandse selectie vervangen door Floortje Mackaij (Team Sunweb). “Eind mei ben ik in de Franse koers La Classique Morbihan hard op mijn hoofd gevallen”, vertelt Janneke. “Waar dat in eerste instantie mee leek te vallen, kreeg ik daar vervolgens toch last van. Gelukkig ben ik momenteel weer op de goede weg terug.”
Met het trainingskamp in Kühtai achter de rug, reed Janneke afgelopen week haar eerste wedstrijd weer. In Engeland nam ze van woensdag tot en met zondag deel aan de Women’s Tour, een World Tour wedstrijd. “Daar heb ik vooral voor onze sprinters gewerkt”, vertelt Janneke. “De koers bleek dit jaar toch vooral voor hen geschikt, zo valt ook wel aan de uitslagen te zien.” Tot een overwinning van het team kwam het niet, hoewel Marta Bastianelli met een tweede plek wel dichtbij was in de eerste rit.
Het is even geleden dat jullie wat van me lazen, maar dat wil niet zeggen dat er de afgelopen tijd niets gebeurde. In tegendeel zelfs. Van een trainingskamp met de KNWU en daarna koersen tot een vervelende valpartij, nog meer koersen, opnieuw een trainingskamp en op dit moment een aantal dagen in Italië; er stond heel wat op mijn planning. En nu, na een paar weken geen wedstrijd te hebben gereden, staat de Women’s Tour voor de deur en begin ik min of meer aan mijn tweede deel van het seizoen.
In de Britse tweedaagse etappekoers Tour de Yorkshire is Janneke in zowel de slotrit als het klassement als tiende geëindigd. Waar de openingsrit donderdag in een massasprint eindigde, werd de de twee rit beslist op een twee kilometer lange klim tot de finish. Daarin was Megan Guarnier (Boels-Dolmans) de beste en eindigde Janneke’s ploeggenote Ane Santesteban als vijfde. “Ik merkte onderweg dat ik omhoog niet zo reed als anders en heb Ane gezegd ervoor te gaan.”