Warmtepompen - CO2N
Normaal gezien vloeit warmte steeds van warme naar koude media. Niet zo bij een warmtepomp: het onttrekt warmte uit een koudere warmtebron en geeft die warmte weer af op een hogere temperatuur. De meest gebruikte warmtebronnen zijn de ondiepe bodem (1 à 1,5 meter diep), de diepe bodem, het grondwater en de buitenlucht en/of de ventilatielucht.
Op de markt kun je een hele reeks aan warmtepompproducten vinden voor ruimteverwarming, verwarming van sanitair water en koeling. Ze worden op verschillende manieren gebouwd en gebruiken ook andere technieken.
Gemiddelde thermische geleidbaarheid in Vlaanderen tot op een diepte van 100 m of tot op vaste rots
(bron: www.smartgeotherm.be)
Een warmtepomp gaat best samen met een voldoende groot warmte-afgevend oppervlak (vloerverwarming, muurverwarming, plafondverwarming, overgedimensioneerde radiatoren) waarbij water als tussenmedium gebruikt wordt. De wateraanvoertemperatuur is maximum 65°C om haalbaar te zijn voor het gebruik van een warmtepomp het hele jaar door, maar is bij voorkeur niet hoger dan 45°C. Ook warmeluchtverwarming en ventiloconvectoren zijn een optie, inzetbaar voor kantoren, woningen en grootverbruikers.
Nadat alle mogelijke maatregelen zijn genomen om de noodzaak aan koeling te vermijden en ook grondbuizen en nachtventilatie zijn overwogen, zijn warmtepompen op de bodem of het grondwater de beste oplossing voor koeling. Dergelijke warmtepompen voor ruimteverwarming kunnen immers ook in een specifiek zomerregime werken, waarbij de koelte uit de 'warmtebron' opgepompt wordt en verdeeld door de vertrekken en dit zonder de compressor in werking te stellen.
Bij een omkeerbare warmtepomp is het ook mogelijk de warmtepompcyclus om te draaien. Hierbij wordt warmte opgenomen uit het warmteafgiftesysteem en afgegeven aan de 'warmtebron'. De warmtepomp op buitenlucht is het meest bekend als koelsysteem. Dit is helaas een dure en minder duurzame vorm van koelen. Te vermijden dus.