1 augustus 2016 door Jong Katholiek
KRAKAU - Terwijl iedereen de tas inpakt om weer naar Nederland te vertrekken, heeft Jong Katholiek een gesprekje met Marleen. Marleen is 25 jaar en was deze Wereldjongerendagen mee als groepsbegeleider. Aan het eind van het interview heeft ze nog een mooie boodschap aan alle lezers van wjd.nl.
Hoe gaat het met jou, na deze WJD?
Ja wel echt heel erg goed! Ik heb echt onwijs genoten van de afgelopen twee weken. Ik heb net een flinke pizza gegeten, dat helpt ook! Ja nee, ik voel me goed.
Wat vond jij het leukst in de afgelopen tijd?
Nou, ik was ook deelgroepleider, dat vond ik echt onwijs leuk om te doen. Om gewoon anderhalve week intensief met een groepje mensen op te trekken en te zien hoe er dan een soort openheid en vertrouwen ontstaat. Ik vond het mooi om te zien hoe er persoonlijke verhalen gedeeld werden en hoe mensen 'stapjes' zetten en uitdagingen aangaan. Ook wel stapjes zetten richting God, dat is onwijs gaaf om te zien.
Heb je zelf ook stappen richting God gezet?
[Denkt even na:] Nou ja, ik heb wel - hoe kan ik dat goed zeggen - ik denk het wel. Ik vind het lastig om te omschrijven wat dat dan precies is geweest. Ik ben gegroeid in vertrouwen richting God. Ik heb best wel een lastig jaar achter de rug en daarin ook wel struggles met God gehad. Ik merk dat ik nu wel weer uit die periode ben en dat het vertrouwen richting God echt wel weer groeit. Dat komt vooral door de mensen die ik hier heb ontmoet en te zien wat God doet. Het is een bemoediging om hier te zijn met zoveel mensen. Dat het echt realiteit is voor heel veel mensen, dat doet je goed.
Je bent als begeleider mee zeg je, ben je dan ook eerder naar een WJD geweest?
Ja, ik ben één keer eerder mee geweest, naar Sydney in 2008. Ik was dit jaar eigenlijk niet persé van plan om naar de WJD te gaan, maar ik ben gevraagd of ik dit wilde doen. Ik heb eerst een paar keer nee gezegd, maar ze belden nog een keer en toen heb ik het gedaan. Er zijn in de afgelopen tijd best wel wat dingen veranderd, ik heb net een huis en een andere baan, maar dat zit nu wel lekker op de rails, dus ik dacht: ik heb er eigenlijk toch wel zin in.
En was het een goede beslissing?
Ja, het was zeker een goede beslissing.
Zou je niet liever als deelnemer mee zijn gegaan?
Nee, ik denk dat deze rol goed bij me past. Om dit voor anderen te faciliteren. Ik zie het ook wel als een uitnodiging om met zo'n groepje te kijken hoe we iets kunnen opbouwen met elkaar. Hoe we dat dan doen, wat we daarvoor nodig hebben enzo. Ik vind het dan ook superleuk om te zien dat dat allemaal werkt.
Moet je ook goed theologisch onderlegd zijn om dit te kunnen doen?
[Lachend:] Hoezo, bedoel je dat ik dat dan niet goed ben? Nee hoor, grapje. Ik denk niet dat dat hoeft. Ik denk dat het belangrijk is om goed te kunnen luisteren naar andermans verhaal, daar goede vragen over te kunnen stellen. Vooral goede vragen stellen is heel belangrijk. Verder aandacht hebben voor mensen in je groepje, ook voor de mensen die stiller zijn. Ik vind zeker niet dat je goed theologisch onderlegd hoeft te zijn. Het is wel goed om een 'basis' te hebben met God, of in ieder geval wel wat ervaring in een weg met God. Anders wordt het wel heel lastig om de mensen in je groepje daarmee verder te helpen. Maar bij echt theologische vragen zeg ik altijd gewoon: Dat weet ik niet, we gaan er een priester bij halen en in onze volgende deelgroeptijd gaat deze priester uitleggen hoe dat zit. Dus nee, ik heb absoluut niet het gevoel dat ik theologisch goed onderlegd moet zijn.
En ga je de volgende keer naar Panama?
Misschien vragen ze je weer als begeleider :-). Heb je nog een boodschap voor iedereen die wjd.nl leest?
Laat je vooral bemoedigen! Het is gewoon fantastisch dat het geloof zo groot is en zo mooi. Besef dat en laat je daardoor bemoedigen. Ik raad mensen ook aan om de preken en de boodschappen van de paus na te lezen. Ik vond ze zelf ook heel erg mooi en ik ga ze zeker nog eventjes nalezen!
En dus, voor wie deze goede raad van Marleen op wil volgen:
"Don't think too little of yourself, God loves you!" - De preek van paus Franciscus tijdens de slotviering op zondag, naar aanleiding van het verhaal over Zacheüs. (In Engels.)