Paradise Lost - Gothic | Metalfan.nl Review
Alhoewel Celtic Frost op Pandemonium (1987) middels Mesmerized al metal combineert met elementen uit de gothic rock komt de term gothic metal pas echt tot leven met Gothic van Paradise Lost, dat vorig jaar het 25-jarig jubileum vierde. Leadgitarist Gregor Mackintosh noemt de term al in 1989 in een interview, het jaar waarin ook Zweedse bands als Stillborn en In The Collonades een voorgenoemde combinatie laten horen.
De tweede full-length van de Britten verschilt in meerdere opzichten van het debuut Lost Paradise (1990). De doom/death is nog altijd duidelijk aanwezig, maar de plaat is melodieuzer dan zijn voorganger. De invloeden van Sisters Of Mercy en andere gothicbands komen naar voren (Shattered) en in het titelnummer verrijken orkestrale elementen van The Raptured Symphony Orchestra de muziek. Dat is ook het geval in Dead Emotion. In beide songs, die tot de hoogtepunten van deze release behoren, vormen de hemelse vocalen van Sarah Marrion een mooi contrast met de heavy riffs en grunts.
Met name de eerste helft van deze tweede full-length staat vol met memorabele leads van Gregor. Zijn gitaarspel is beslist het aantrekkelijkste aspect van de muziek. De bas is nauwelijks hoorbaar en het drumwerk is wat aan de simpele kant. De productie is weliswaar verbeterd ten opzichte van Lost Paradise, maar is nog altijd ondermaats. Tegelijkertijd bezorgt de rommelige productie de plaat net als bij het debuut juist een rauw, kenmerkend karakter, hetgeen fans van het oude werk juist waarderen aan beide sombere releases. Evenwel verslapt de aandacht toch naar mate de speeltijd vordert. Eternal is desondanks één van de favoriete headbangtracks.
Gregor verklaart dat de band met Gothic wilde experimenteren en niets te verliezen had en frontman Nick Holmes vond death metal een beperkt genre. Derhalve gingen ze samen met drummer Matthew Archer, bassist Stephen Edmondson en ritmegitarist Aaron Aedy eens iets anders proberen wat enerzijds de doom/death nog wel in zich heeft, maar waar nieuwe elementen op een geslaagde wijze worden ingepast. Gothic is een inspiratiebron voor Amorphis, Tristania, Tiamat en vele andere bands. Paradise Lost groeit in de jaren erna verder met Shades Of God (1992), Icon (1993) en Draconian Times (1995), maar ziet een aantal fans afhaken vanaf One Second. Na een paar pop/rockplaten zijn de metalriffs weer aanwezig en het meest recente The Plague Within (2015) markeert de terugkeer naar de grunts en daarmee naar de roots van de Engelse formatie, met Gothic als een van de vroege klassiekers. Zowel in 2003 (met bonustracks) als 2008 (met bonustracks en dvd) zijn er geremasterde uitgaven geweest.
Toegevoegd: 5 januari 2017
Kies een review of interview Concert: Paradise Lost op Rock Hard festival 2008 (2008) Concert: Paradise Lost op FortaRock - The Festival 2011 (2011) Concert: Paradise Lost op Metalfest Open Air 2013 (2013) Concert: Paradise Lost op Into The Grave 2013 (2013) Concert: Paradise Lost in Utrecht (2015) Concert: Paradise Lost op Roadburn 2016 (2016) Concert: Paradise Lost op Graspop Metal Meeting 2016 (2016) Concert: Paradise Lost op Wacken Open Air 2017 (2017) Concert: Paradise Lost op Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2017 (2017) Concert: Paradise Lost op Into The Grave 2018 (2018) Interview: Aaron Aedy (2015) Review: At The Mill Review: In Requiem Review: Lost Paradise Review: Lost Paradise Review: Medusa Review: Obsidian Review: Paradise Lost Review: Symbol Of Life Review: Symphony For The Lost Review: The Plague Within