Dit zeg ik niet voor niks. Toen ik mijn pony net had, reed ik heel graag en heel vaak. Ik denk dat we allemaal weten dat er niks zo gaaf is als de wereld bekijken tussen de oren van je paard. Vanuit die passie ben ik een hele hoop cursussen en workshops en lesdagen bij gaan wonen en heb ik uiteindelijk een opleiding in de paardenrevalidatie gaan doen om meer te leren over de biomechanica. Bij werkelijk elke cursus en les bestond de opening uit het volgende: "een paard is van nature scheef/loopt van nature op de voorhand/doet uit zichzelf graag dit of dat, en dat is geen probleem... Totdat wij er op gaan zitten". Er is werkelijk niet één uitzondering waarbij dit niet gezegd is.
Uiteindelijk is een paard niet gebouwd op een ruiter. Willen we dit wel, dan moeten (moeten!) we zorgen dat dit gebeurt op een manier die zo prettig mogelijk is voor het paard en met zo min mogelijk schade. Als ik jouw verhaal zo lees, denk ik dat er al teveel blessures en bestaande problemen zijn waardoor je, in ieder geval voor nu, niet meer kunt voorkomen dat problemen opnieuw de kop opsteken als je gaat rijden omdat je al zoveel geprobeerd hebt en niks lijkt te helpen.
Wat dan wel? Ik denk dat het, zoals hiervoor aangegeven, een goed idee is te kijken naar waarom die spieren zo snel verdwijnen. Misschien zit daar ook de sleutel tot sterkere pezen. Tot die tijd zo ik hem vooral wel in beweging houden door middel van longeren, lange teugelen, wandelen, dat soort dingen, gericht op het trainen (/onderhouden) van balans en core stability. Niet teveel en niet te vaak, maar zoals ze zeggen.. rust roest.
Maar goed, jij kent je paard het beste en zult hem ook het beste kunnen lezen. Die luxe heb ik vanaf hier natuurlijk niet. Ik hoop dat je een oplossing kunt vinden waar zowel jij als je paard je goed bij voelen!
Rijden doe ik zeker niet meer hoor. Eerst wil ik weten wat er is en dan nog zal er serieus nagedacht worden of ik mijn paard dit nog kan aandoen.
En mijn grote bezorgdheid wordt telkens bevestigd. Zegt mijn vorige trainer dat hij ook in de richting denkt bij mijn paard. Dat hij dus echt symptomen heeft van KS.
Ik ben even op van de stress. Ik zou letterlijk kunnen braken. Bah mijn hart breekt. Als het zo zou zijn is dat het 2e paard op een aantal jaar tijd dat ik moet opgeven.