De herfst staat weer voor de deur, de bladeren vallen van de bomen, het wordt frisser en het duurt niet heel lang meer voordat ook de echte kou begint. Zoals jullie weten, is dit niet echt de periode waar ik me het meest op verheug. Dit komt vooral doordat ik me lichamelijk dan wat minder voel. Toch wil ik me niet laten leiden door de MS en dingen doen die ik leuk vind en waar ik in de toekomst hopelijk veel aan heb. Maar waarom is dat laatste zo belangrijk voor me? Dat ga ik je deze maand uitleggen.
Als je de diagnose MS krijgt, is het allemaal in het begin heel onduidelijk. Als ik op deze leeftijd te horen had gekregen dat ik MS heb, weet ik niet of ik alles hetzelfde aan had gepakt, maar eigenlijk heb ik juist vanaf dat ik de diagnose heb, de motivatie om zo ver mogelijk te komen. Want hé, die diagnose betekent toch niet dat ik bepaalde dingen niet zou kunnen? Ja, lichamelijk misschien niet, maar als je een doel hebt, dan moet dat te bereiken zijn. In juli heb je kunnen lezen dat mijn HBO-diploma een belangrijk doel voor mij was, omdat dat iets is wat is vanaf de middelbare school al wilde doen.
Ik heb een hele hoop doelen die ik nog wil halen in mijn leven. Eigenlijk vatten al die doelen één ding samen: doen wat ik wil, laten zien wat ik kan en dat ik misschien wel MS heb, maar dat dat niet het belangrijkste is, omdat ik méér ben dan dat. Soms is dat lastig, omdat juist de MS voor hobbels op de weg zorgt, wat heel frustrerend kan zijn. In de zomer is dit een stuk gemakkelijker, maar omdat in de winter me alles meer energie kost, is het dan soms een beetje aanpassen om doelen te bereiken.