Ramona overweegt Utopia te verlaten. ~ Utopia Gekte
Ramona overweegt Utopia te verlaten.
Het gesprek tussen Dominique en Ramona.
''Ben je klaar om met mij te praten'', vraagt Dominique aan Ramona na alle drama eerder vandaag. Zij geeft aan dat Gabriëlle en Victoria er bij moeten zijn. Do loopt dan ook meteen naar de vide om te vragen of ze nu kunnen praten. Dat is goed volgens Victoria en zo gezegd, zo gedaan. Wanneer Ramona naar de vide loopt krijgen we wel eerst nog een streamlock te zien. ''Je hoeft niet veel te zeggen, je gezicht spreekt al boekdelen'', aldus Bjorn voordat ze de trap op loopt.Boven op de vide horen we Victoria nog aan Dominique benadrukken dat gesprekken niet meer via via moeten gaan.
Wanneer het gesprek lijkt te beginnen eist Victoria dat Bas ook bij het gesprek komt zitten. Ramona is het daar niet mee eens. Daardoor begint het gesprek al meteen met een discussie en een streamlock. Gabriëlle vind dit niet het juiste moment voor een gesprek omdat ze zo gaan eten. Ook ziet ze dat Ramona te zwaar beladen is momenteel. ''Blijf nou gewoon lekker rustig skeet'', zegt Gabriëlle. Dominique is tijdens de streamlock blijkbaar weggelopen. Vermoedelijk om toch Bas er bij te gaan halen. Ze komt even later terug, maar zonder Bas. Ze kan hem nergens vinden. Rowena loopt wel mee de vide op en valt midden in het drama. Ze moppert dat iedereen weet wat er speelt behalve zij. Ze mag er best bij zitten van Victoria.
''Ik kan hier niet mee omgaan. Ik merk dat ik.. Ik probeer rustig te praten want ik merk dat ik uit mijn slof ben geschoten. Dat is niet de manier hoe ik mij hier wil tegenkomen. We hebben al vaker gesproken en ik wil graag aan jou vragen wat er is. Ik hoop dat er iets is, want zo komt het wel op mij over. Naar mijn idee kan ik mezelf niet zijn omdat ik op mijn tenen loop. Het is vervelend dat ik merk dat er iets is maar ik er mijn hand niet op kan leggen. Als ik met jou praat geef je aan dat er vanaf jou niks komt. En dan ben ik dus gek. Ik vraag uit respect naar jou wat er aan de hand is'', aldus Ramona.
Do geeft aan dat er niks aan de hand is. ''Niks. En ik vind het heel vervelend dat je op je tenen moet lopen. Ik weet niet wat er zou moeten zijn. Ik vind het ook vervelend dat er in jouw ogen iets is, maar er is niks'', aldus Do. ''Weet je wat het is. Dit is alweer zoiets dat ik denk... Ik ben geen persoon die mensen wil forceren... Er zijn een paar dingen gebeurd. Ik begrijp dat je onzeker bent, dat ben ik ook. Je bent voor mijn gevoel heel veel met 'ik, ik, ik en jezelf' bezig. Ik snap dat je een proces hebt en hulp nodig hebt. Ik heb ook het gevoel.. Voorheen met Michael, maar nu met Bas of Rowena. Dat je.. Gewoon.. Hoe je kijk gewoon. Je kijkt heel veel. Je kijkt zo. Naar me kijken en hoe je lacht. Gewoon heel vervelend. Een heel naar gevoel krijg ik er bij. Ik vind je gewoon... En dat vind ik rot om te zeggen... Ik heb daar veel gesprekken met je gehad.. Hoe je loop en bent, ik vind je niet oprecht. Misschien ligt het aan mezelf, maar de aura om je heen. Ik merk dat er iets is wat niet klopt en dat vind ik erg vervelend. Daardoor loop ik op mijn tenen. Ik durf niet eens meer normaal met Bas te zitten. Je bent constant aan het kijken en je bent er meteen bij'', legt Ramona uit. Do ontkent nogmaals dit te doen. Ze kijkt wel, maar vind dat Ramona ook kijkt. Ze snapt niet welke blik ze bedoelt. Ook geeft Do aan vandaag gewoon een foto van Ramona en Bas te hebben gemaakt toen ze dat vroeg. ''Ik weet niet wat er is'', herhaalt Do. Ramona vind dat het gesprek dan bij deze is afgelopen. Dominique vind het jammer dat ze niet kan zeggen dat er iets is. Ik ben bij mezelf te rade gegaan waarom er een bom is gebarsten. Ik vind het superleuk waarom je goed gaat met Bas. Ik ben de laatste die dat niet leuk zou vinden. Ik ervaar dat helemaal niet zo'', vertelt Do.
Victoria ziet dat het twee verschillende verhalen zijn, lijnrecht tegenover elkaar. ''We moeten hier mee kappen'', is haar standpunt. Tja.. Dat is wat ze nu proberen. Maar een oplossing kan er moeilijk komen op deze manier. Ramona vervolgt haar uitgebreide verhaal. Bijvoorbeeld over dat Do wel halfbloot in de caravan ligt en niet in de hottub wil met de meiden. Dominique zegt dat ze niet beoordeeld hoeft te worden op zoiets. Ze legt uit dat ze vanwege haar post niet in de hottub is gaan liggen. Ramona weet niet of dit gesprek wel goed is en komt steeds moeilijker uit haar woorden. Dominique zegt nogmaals het vervelend te vinden dat Ramona hier zo mee zit. Ze zegt bijna altijd vol lof over Ramona te praten, zelfs in haar post naar het thuisfront. ''Moet ik dan helemaal niet meer naar je kijken? Ik bedoel het niet zo. Ik ervaar het niet zo''. Ramona is stil. Ze kijkt sip naar beneden en zegt alleen 'oké'. Dominique geeft aan dat ze beide in een eigen proces zitten. En daardoor ook botsen soms. Daarom vind ze een soort afstand beter. Beide dames blijven over en weer van alles zeggen. Ramona kan Dominique niet plaatsen. En baalt er van dat Do het ene zou zeggen en het andere zou doen. ''Misschien doe je dat niet bewust. Dat zou dan misschien kunnen'', aldus Ramona. Do beaamt dat. ''Daar zou ik niet bewust voor kiezen. Ik weet niet precies wat ik kan doen zodat jij dit gevoel niet hebt''.
Ramona zegt dan maar weer bij zichzelf te rade moet gaan. ''Het liefst pak ik mijn kist en ga ik naar huis. Dit blijft spelen. Het haalt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik kan dit niet'', vertelt ze. Dominique herhaalt dat ze graag hoort wat ze kan doen zodra Ramona dat weet. ''Niks. Wat moet ik tegen haar zeggen. Voor mijn part blijft het zo. Ik heb er niet voor gekozen om in Utopia te gaan met iemand die mijn zo'n gevoel geeft. Ik kan makkelijk iemand links laten liggen en mijn eigen weg gaan. Maar zo ben ik gewoon niet. Snap je wat ik bedoel? En dat vind ik vervelend. Ik ga niet mezelf blijven irriteren door dit. Ik ben misschien, net zoals Michael, degene die mijn mond opentrekt. Ik zeg het wel. Ik hoop dat je dat kan waarderen. Ik zeg het gewoon. Ik ben gewoon woest hier'', ratelt Ramona.
Terwijl Beide dames geen centimeter vooruit komen vraagt Victoria of het heeft opgelucht. Ramona geeft aan dat het in ieder geval uit de lucht is. ''Het doet mij pijn als ik met iemand niet kan. Ik ben daar niet voor naar Utopia gekomen. Als ik je niet kan grijpen en ik weet niet wat er aan de hand is....'' Dominique vraagt wat ze kan doen waardoor Ramona haar wel kan grijpen. ''Je geeft aan dat je jezelf bent. Als jij jezelf bent en jij voelt je prettig bij de persoon zoals je nu bent. Wie ben ik dan om iets van jou te vragen'', vraagt Ramona. ''Ik wil samen met jou de oplossing daarin vinden. Ik ben hier sowieso op een grote zoektocht. Je kan niet compleet jezelf zijn als je nog niet weet wie dat is. Als ik je kan helpen zodat je je minder stoort, dan wil ik dat heel graag doen'', benadrukt Do. Ramona weet het niet. Victoria vind dat dit het laatste gesprek is over dit onderwerp. Al met al is Ramona blij dat ze heeft kunnen praten. En is Dominique blij dat ze nu weet wat er speelt. Of de bom nu niet meer gaat barsten zal de tijd ons leren. Wat denk jij? Voor nu kunnen alle dames in ieder geval weer met elkaar lachen. Nieuwer bericht