AFFICHE: een blik op theater - Recensie Cabaret
Duitse decadentie in Carré
Met: Ara Halici, Pia Douwes, Anne-Wil Blankers, Wim van Rooij, Frédérique Sluyterman van Loo e.a.
Regie: BT McNicholl
Gezien: donderdag 8 juni 2006 in theatre Carré, Amsterdam
Voor de musical 'Cabaret' werd het recent gerenoveerde Carré omgetoverd tot dertiger jaren nachtclub. In het midden van de zaal zijn tafeltjes neergezet met rode schemerlampjes er op en vier stoelen er om heen. Aan het plafond hangen rode kroonluchters en alles baadt in rood/blauw licht. Voordat de voorstelling begint, kunnen er drankjes besteld worden bij appetijtelijke obers en oberinnen die niet terug deinzen voor een flirt. Op het podium zijn een paar orkestleden aan het inspelen. De danseressen doen een wulpse warming up. Zo wordt direct de toon gezet.
Ara Halici, als aalgladde ceremoniemeester, heet ons welkom in de Berlijnse Kit Kat Club, terwijl de verlopen danseressen uitdagend om hem heen drentelen. Hierna ontspint zich het verhaal van de berooide Amerikaanse schrijver Clifford Bradshaw (Chris Tates), die in Berlijn inspiratie hoopt te krijgen voor een roman. Hij huurt een kamer bij Frau Schneider (Anne-Wil Blankers) en maakt kennis met het kwetsbare nachtclubzangeresje Sally Bowles (Pia Douwes). Clifford dompelt zich onder in de decadentie van de Duitse hoofdstad, waar het leven één groot feest lijkt. Al snel realiseert hij zich dat dat slechts schijn is. Gaandeweg verzinken de personages steeds dieper in hun persoonlijke misère en is de dreiging van het opkomende nazisme duidelijk voelbaar. Sally steekt haar kop in het zand, maar voor Clifford is de grens bereikt: hij vlucht naar Parijs. Op de achtergrond speelt de liefdesgeschiedenis tussen Frau Schneider en de joodse groentehandelaar Herr Schultz (Wim van Rooij). Alle lof voor Anne-Wil Blankers in haar eerste musicalrol. Ze zet een geloofwaardige Frau Schneider neer. In de drie solonummers die zij brengt, blijkt ze over een meer dan acceptabele zangstem te beschikken.
Wie 'Cabaret' als film met Liza Minnelli kent, zal moeten wennen aan Pia Douwes in haar rol als Sally. Douwes is nu eenmaal een andere persoonlijkheid dan de manische Minnelli en komt in het begin wat tam over. De plotselinge omslag komt bij haar rauwe uitvoering van de titelsong.
Ara Halici en Frédérique Sluyterman van Loo werden voor hun aandeel in 'Cabaret' beloond met de John Kraaijkamp musicalaward en bewijzen beiden dat dit een terechte keuze van de jury is geweest. Halici is uitstekend gecast als diabolische ceremoniemeester die ons met platvloerse grappen en dubbelzinnige liedjes pleziert. Ook Sluyterman van Loo is helemaal op haar plek als Fräulein Kost, een afgeleefde prostituee, en als de alcoholistische nachtclubartieste Fritzie. Ze zingt als een vedette à la Marlène Dietrich.
Het ensemble is multi-getalenteerd, want naast zingen, dansen en acteren bespelen ze verschillende muziekinstrumenten. Na de pauze spelen de ensemble- en orkestleden een daverend instrumentaal stuk, waarmee de sfeer meteen weer terug is in de zaal.
'Cabaret' is een musical die op alle fronten klopt. Niet alleen het verhaal, maar ook de uitvoering en de aankleding op gebied van licht- en decorontwerp dwingen respect af. Het enige minpuntje is de geluidsversterking van de zangstukken. Hierbij hebben de hoge tonen de overhand, zodat met name de stemmen van Douwes, Tates en Halici te schel klinken.
Hoewel 'Cabaret' niet bepaald een feel good musical is, kwam ik er opgetogen vandaan. Het is altijd fijn om zo'n mooie productie gezien te hebben.