wo 9 mei 2018, 10:00 • keer gelezen Column
Als file doelloos leed is
Dus toen ik op weg ging, had ik qua tijd de nodige reserves ingebouwd. Want drukte op de weg bepaalt tegenwoordig mijn snelheid en rijtijd. Op veel vrachtverkeer had ik die vroege zondagmorgen niet gerekend. Net zo min als op onaangepast rijgedrag. En zo kon het gebeuren dat ik op de heenweg alleen stapvoets gebruik kon maken van de linker baan. Datzelfde dacht ik mee te gaan maken op de terugweg. Op de vluchtstrook passeerden diverse politie auto's, ambulances, brandweer- en sleepwagens. Er cirkelde zelfs een helikopter rond. Hoewel ik al meer dan een uur had stilgestaan, bleef de filemelder herhalen dat het oponthoud op mijn route niet meer dan 4 minuten zou bedragen. De tijd verstreek, het werd donker en daarna brak ook nog eens het voorspelde onweer los. Het enige wat ik nog zag, waren de koplampen van de terugkerende reddingsdiensten. Inmiddels had ik meer dan twee uur stilgestaan. Zelfs de sociaal media bleef alle toonaarden stil over het zware ongeval. Totdat, totaal onverwachts, op het portierraam werd geklopt. Een doorweekte agent meldde dat het achteropkomend verkeer via de laatst gepasseerde afslag werd omgeleid. Wanneer de weg achter me vrij was, kon ik keren en zo via de vluchtstrook daar de snelweg verlaten. Met de ruitenwissers op volle snelheid zocht ik daarna een alternatieve route naar huis. De volgende dag maakte de krant melding van het ongeval. Eén dode, drie zwaar gewonden; oorzaak onbekend.