Vrederechter Gilbert Putteman deelt de anekdotes uit zijn 23-jarige carrière bij het gerecht.
Gilbert Putteman is vrederechter in hart en nieren, actief in het kanton Vilvoorde. In zijn boek 'Een vrederechter vertelt …' deelt hij op anekdotische wijze ontelbare verhalen uit zijn 23-jarige carrière bij het gerecht. Gilbert Putteman over zijn toenemende rol als bemiddelaar en zijn visie over het justitieapparaat.
Veel mensen hebben maar weinig zicht op wat een vrederechter zoal doet, merkte ik doorheen mijn loopbaan. Vandaar dit boek. Ik beschrijf geanimeerd een zestigtal praktijkgevallen, nu eens triest, dan weer humoristisch, soms pikant. De lezer krijgt zo een idee van onze vele bevoegdheden: van het oplossen van burenruzies over kakelende hanen, raskatten of maairobotten, het aanstellen van een bewindvoerder bij iemands ziekenbed tot verzoenen bij achterstallige betalingen. Onze job is dus, op z'n zachtst uitgedrukt, heel gevarieerd.
De vrederechter heeft sinds 1 september 2018 meer bevoegdheden. We treden nog meer op als bemiddelaar en handelen proactiever, zeker bij burenruzies. We wachten bij wijze van spreken niet meer tot de boom omvalt, maar grijpen eerder in. De verzoeningsprocedure is heel laagdrempelig: beide partijen komen samen met de vrederechter om te zoeken naar een oplossing, zonder dat hieraan kosten verbonden zijn. Met deze procedure raken al heel veel geschillen opgelost.
Een goede vrederechter houdt van mensen. Ik ga in dialoog en tracht in de eerste plaats te verzoenen. Elk geschil is belangrijk voor de betrokken partijen. Ik probeer mensen meer menselijk te maken. Zo ga ik een beetje in tegen de verzuring in de maatschappij. Zo'n menselijke aanpak houd je maar vol als je van mensen houdt en graag tussen de mensen staat. Ik lees liever de waarheid in iemands ogen, dan in mijn wetboeken.
Iedereen weet dat Justitie chronisch kampt met te weinig middelen. Dat voelen we ook in het vredegerecht. Ons huidige computersysteem is achterhaald. Daarom zou vanaf 1 januari 2020 in alle rechtbanken en vredegerechten het elektronisch dossier worden ingevoerd. Maar dat is minstens een jaar uitgesteld, ook door de coronacrisis. Ik blijf toch positief: er is nog een lange weg te gaan, maar mondjesmaat komen er meer middelen vrij. We moeten dan ook een jarenlange achterstand wegwerken.