Twintig basisvragen over de Heilige Geest
Uit: EO- Visie - 11 december 2004 Bijbelstudie
20 basisvragen over de Heilige Geest | 40 vragen over Israël | 8 vragen over de Doop
2x9 voor- en tegenargumenten over de Opname: voor, in of na de Grote Verdrukking?
Kinder of volwassendoop, groot dopen, klein dopen, besprenkelen of waterbad, de meningen over de doop zijn in Nederland sterk verdeeld. Prof. dr. Willem J. Ouweneel schetst achtergronden.
Het valt niet mee een antwoord op deze vraag te vinden waar alle 'partijen' het mee eens zullen zijn! De christelijke (water)doop is een rituele reiniging waardoor een mens op het christelijk 'erf' wordt gebracht. Sommigen zien in dat 'erf' de kerk (vergelijk Hand. 2:41), anderen het verbond (vergelijk Kol. 2:11v.), weer anderen het koninkrijk Gods (vergelijk Matt. 28:18-20).
Christus heeft de doop ingesteld in Matt. 28:18-20: 'Discipelt alle volken, hen dopend tot de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest en hen lerend te bewaren alles wat ik u heb geboden,' dat wil zeggen : 'discipelt alle volken door hen te dopen en te leren'. Je wordt een discipel (leerling, volgeling) van Jezus door (a) de waterdoop en (b) onderwijs in de geboden van Jezus, zodat je leert hoe een volgeling van Hem behoort te leven. Omdat het onderwijs volgt op de doop, kan men mijns inziens niet vroeg genoeg dopen: elke discipel van Jezus, hoe jong ook, hoort gedoopt te zijn!
De doop heeft niet alleen te maken met een innerlijke geloofsrelatie (vergelijk Marc. 16:16), maar vooral met onze uiterlijke navolging van Jezus (discipelschap): men wordt gedoopt om 'te wandelen in nieuwheid des levens' (Rom. 6:3v.), en door de doop 'doet' men Christus 'aan' (Gal. 3:27), dat wil zeggen, vertoont men Zijn beeld (vergelijk Rom. 13:14; Kol. 3:12).
Mooi zien we dat in de parallel met de Uittocht (1 Kor.10:1v.): de lsraëlieten werden 'in Mozes gedoopt in de wolk(kolom) en in de (Schelf)zee', om, verlost uit de slavernij, achter Mozes aan te gaan door de woestijn.
(c) Parallel daarmee: God schenkt het heil niet slechts aan individuen, maar aan 'huisgezinnen' (vergelijk Noach: Gen. 7:1; Abraham: Gen. 18:19; Israël: Ex. 10:9; 12:3; Rachab: Joz. 2:18v.); zo in Hand. 16:15,31 34; 18:8; 1 Kor. 1:16: steeds wordt het hele 'huis(gezin)' gedoopt.
(d) Vergelijk Rom. 4:11: de besnijdenis is het 'zegel der gerechtigheid van het geloof', waarbij het geloof van de ouders voldoende grond is voor de besnijdenis van de pasgeboren zoontjes.
(e) De Koning werft discipelen (onderdanen van Zijn koninkrijk) door de doop (Matt. 28:19), en Christus zegt van de kleine kinderen: 'van hen is het koninkrijk van God' (Luc. 18:16).
De term 'volwassendoop' is ongelukkig, want ook gelovige kinderen kunnen gedoopt worden; beter is de term 'gelovigendoop'.
(a) Geen doop zonder bekering (Hand. 2:38,41) - zo was het al bij de doop van Johannes (Marc. 1:4) - geen doop zonder geloof (Marc. 16:16), geen doop zonder discipelschap (Matt. 28:19).
(d) 'Laat u dopen!' is een bevel, dat tot mensen komt die het ook kunnen gehoorzamen, dus geen zuigelingen (Hand. 22:16).
(e) Voorzover valt na te gaan, omvatten de gedoopte 'huisgezinnen' in het NT steeds uitsluitend gelovigen (Hand. 16:34; 18:8; 1 Kor. 1:16 vergelijk 16:15).
5 Kinderen die niet gedoopt worden, worden opgedragen.
Dat is mijns inziens een hoogst ongelukkige situatie, die ertoe leidt dat veel christenen zich over niets zo graag lijken op te winden als over de doopopvatting van de 'tegenpartij'.
7. Kun je zeggen dat een van de twee groepen 'gelijk' heeft?
Ik zie vaak 'ongelijk' aan beide kanten... Er is bijvoorbeeld onenigheid over de doopformule (vergelijk Matt. 28:19 met Hand. 2:38), of over de hoeveelheid water die wordt toegepast. Dopen betekent onderdompelen, en onderdompeling drukt zoveel beter uit dat de doop een 'begrafenis' is dan besprenging doet (Rom. 6:4; Kol. 2:12). Maar wie beweert dat een doop niet 'geldig' is als het niet met de juiste hoeveelheid water gebeurt, loopt gevaar in ritualisme te vervallen.
De diepste onenigheid betreft de vraag of men mag dopen voor de wedergeboorte, of alleen na de wedergeboorte. In ieder geval valt de doop nooit samen met de wedergeboorte, ondanks Joh. 3:5 en Tit. 3:5 (men moet dan maar bewijzen dat 'water' of 'bad' hier het doopwater of -bassin is, waar ik niets van geloof; het is een beeld van Gods Woord; zie Ef. 5:26).
Wat het belangrijke tijdstip van de doop betreft: dopen veel kinderdopers niet veel te lang vóórdat van discipelschap bij het kind sprake kan zijn? En omgekeerd: wachten veel gelovigendopers niet veel te lang met de doop nádat de betrokkene al lang en breed een discipel is? lk ken volwassen gelovigen die al geruime tijd aan het Avondmaal deelnemen en actief zijn in geestelijk werk en nog steeds niet gedoopt zijn... Ik geloof dat de doop en het begin van discipelschap zo dicht mogelijk bij elkaar moeten liggen. Hoe langer iemand al christen is, hoe minder de symbolische zin van de doop nog tot uiting komt.
(a) Wanneer moet dat dan 'blijken'? Hier op aarde!? Maar grote mannen Gods hebben de kinderdoop resp. de gelovigendoop op basis van de Schrift verdedigd! Hoe moet dan 'blijken' wie er gelijk heeft? Je kunt met hetzelfde recht vragen: Stel dat ik 'overgedoopt' ben, terwijl 'overdoop' verwerpelijk blijkt te zijn, kom ik dan wel in de hemel?
(c) God verwacht niet méér inzicht bij ons dan waarnaar wij ons uitstrekken en wij daadwerkelijk ontvangen hebben. Wie er voor Gods aangezicht van overtuigd is dat hij zijn baby moet laten dopen, zou ongehoorzaam zijn als hij tegen zijn geweten zou ingaan. Wie voor Gods aangezicht zijn kinderdoop niet als doop kan erkennen en er dus van overtuigd is dat hij niet gedoopt is, moet zich laten dopen. 'leder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd' (Rom. 14:5)
INGEZONDEN - BESTE EO... - 12 januari 2005
In Visie 51 gaf broeder Willem Ouweneel een helder overzicht over de doop. De liefdevolle en evenwichtige wijze waarop hij dat doet, vind ik een prachtig staaltje van zoeken naar eenheid onder christenen die naar Gods Woord willen leven.
Dat bij zijn uiteenzetting blijkt dat zijn voorkeur uitgaat naar 'eerst geloven, dan dopen' neem ik hem dan ook allerminst kwalijk. Het 'kind van God zijn' staat of valt niet met de keus voor kinderdoop of gelovigendoop.
Toch zit ik nog met enkele vragen en opmerkingen.
a) in de praktijk blijkt mij dat de doop voor de 'grootdopers' eerder een breekpunt is, dan voor de 'kinderdopers'. Is er dan niet meer aan de hand dan een verschil in inzicht rond de doop?
b) Wat is de nieuwtestamentische fundering van het 'opdragen van kinderen'? Onze broeder spreekt van het hebben van een behoefte daartoe bij de mensen. Maar onze behoeftes kunnen toch nooit een uitgangspunt zijn?
c) in de opsomming van de verschillen miste ik dat de kinderdopers uit de Bijbel menen af te moeten lezen dat de doop een bezegeling is van Gods beloften, van het objectieve heil in Christus. Ook dat de ge meenschapsgedachte rond de kinderdoop o.a. te maken heeft met de erfzonde (oorsprongszonde).
d) Is het waar dat in de aangehaalde 'huis'teksten altijd duidelijk blijkt dat het uitsluitend om gelovigen gaat? Dat wordt in ieder geval daar niet letterl ij k zo gezegd.
e) Gaat het bijbels gezien bij het bij elkaar houden van doop en geloof niet veel meer om een geestelijke orde dan om een tijdsorde?
Misschien kan onze gewaardeerde broeder ook op deze vragen nog eens antwoord geven?
Ds. A. van Vuuren te B.
Antwoord van prof. Ouweneel:
Ik heb in mijn artikel de gedachte 'eerst geloven, dan dopen' willen vermijden, omdat het mijns inziens niet gaat om wat aan de doop voorafgaat (bijvoorbeeld het geloof), maar om wat erop volgt (discipelschap).
a) Het is waar dat veel evangelische gemeenten eisen dat als-kind-gedoopte leden 'overgedoopt' worden. Maar het is evenzeer waar dat menig reformatorisch christen die zich heeft laten 'overdopen', geschorst is.
b) Uitgangspunt: bijvoorbeeld Handelingen 2:39; 1 Corinthiërs 7:14. Tegenvragen: Wat is de nieuwtestamentische fundering voor de zuigelingendoop? Of voor het besprengen in plaats van onderdompelen? Met zulke vragen komt men niet ver.
c) Ik heb in mijn opsomming alleen maar argumenten genoemd waarvoor de verdedigers een direct beroep op de Schrift kunnen doen, dus zonder een lange theologische redenering.
d) 'Grootdopers' kunnen niet bewijzen dat alle leden van die gezinnen gelovigen waren en 'kinderdopers' niet dat er in die gezinnen zuigelingen waren.
e) Het antwoord op deze vraag hangt af van de vraag of je een 'grootdoper' of een 'kinderdoper' bent; ze is dus gebaseerd op een cirkelredenering.