07 | juni | 2018 | Niets is geheel waar, en zelfs dat niet.
biografie, boeken, boeken 2018, boekrecensie, lezen, Meindert Talma, muziek
Na het eerste deel van deze serie keek ik lang uit naar het vervolg van zijn autobiografische reeks. Zonder enige problemen kun je de delen ook los van elkaar lezen, maar het is zeker aan te raden om ook het eerste deel te lezen. Het concept is geweldig, een stuk lezen, een nummer luisteren, boek en CD vullen elkaar aan.
Het eerste deel speelt zich af tot 1996, daar pakt de zanger het verhaal op. De jaren 1997 tot 2001 staan centraal in dit boek. Het biedt mogelijkheden voor een flinke reeks, Talma hoeft zich niet te beperken tot een trilogie.
Het verschil voor mij is dat dit deel vooral over een tijd gaat dat ik de zanger ontdekte. De muziek kende ik al, ik sprak hem wel eens na een concert, ik las over hem, las zijn column in de LC. Ik was dan ook weinig verbaasd over wat ik las.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik deel 1, Kelderkoorts, leuker vond. Toch klopt dat ook weer niet helemaal, aangezien ik ondertussen in Deventer de gelijknamige voorstelling zag. Een concert in het café, zoals dat bij een onbekende popster hoort. En wanneer hij vertelt over de liedjes, soms zelfs stukken voorlas die ik herkende uit het boek, zie ik dat het inderdaad hilarisch is, zoals ik in meerdere recensies las.
Zijn deelname aan 2 voor 12 was geen succes, maar het verhaal daarover zeker wel. Zijn ouders die hem zien aanmodderen, maar liever een andere toekomst voor hun zoon hadden gezien, het is een beeld dat velen zich kunnen voorstellen. De Hobbyrockers zijn een geweldig clubje die lijken te grossieren in ideeën die compleet nutteloos zijn, maar toch uitgevoerd worden.
Uiteindelijk moet ik concluderen dat deel 8, waarin Talma eindelijk het grote publiek bereikt, niet zou kunnen bestaan zonder de eerste zeven delen, waarin hij veel doet, veel aanpakt, zonder al te veel succes, al kun je ook beweren dat iemand die doet wat hij wil, die van zijn liefdes schrijven en muziek maken kan leven, nooit mislukt kan zijn. Talma doet het. Mooi.
Citaat: "Vol bravoure paradeerde ik, nog helemaal in mijn rol als Adolf Hitler, met m'n Hitler-snorretje, pruik en PTT-uniform door de supermarkt. Net op het moment dat Adriaan met ons winkelkarretje dat was gevuld met een tray Schultenbrau, twee emmertjes haring, drie droge worsten en een fles ranja, in de rij voor de kassa wilde gaan staan, kwamen er ineen twee personeelsleden van de Edah op ons af gesneld. Snel ritste ik het plaksnorretje van mijn bovenlip." (p.229)