K-n-apper | Stichting Mimariposa
K-n-apper
Aan Mayra, de kapster, had ik weer gevraagd of ze tijd en zin had om ook dit jaar weer de haren van de kinderen te knippen, net als vorig jaar. En dat had; ze had er vorig jaar enorm van genoten vertelde ze. Toen hadden we er ook nog 'n tandarts bij, maar die hadden we dit jaar niet in de aanbieding. En dus konden we nu de ochtenden en de middagen naar San Pedro. Net als vorig jaar op de school Brillo de Sol, want daar is plaats genoeg en als tegenprestatie worden ook alle kinderen van die school geknipt als ze toestemming hebben van hun ouders.
Ik had tegen alle families gezegd dat we op de ochtenden van 8-11 uur daar waren en op de middagen van 2-4 uur. Ten eerste loopt dat altijd uit en ten tweede komen de meeste mensen toch te laat en dan waren wij toch nog op tijd thuis om te eten.
Iedereen was natuurlijk welkom; ook de broertjes en zusjes van de kinderen die in het project zitten, want dat verschil kun je op dat moment niet maken natuurlijk.
Mayra knipte weer met veel plezier; en ik had me een plekje in de keuken, meteen om de hoek van de "kapsalon" bemachtigd om ondertussen alvast wat brieven te vertalen die de kinderen aan hun Padrinos geschreven hadden. Tenminste als ik de kans kreeg. Dinsdag kwam Isabel met de hele kroost en de drie middelste kinderen van haar keken hun ogen uit toen ik zat te typen. Nog eens niet zozeer daarom als wel om het feit dat ik met mijn vingers letters op een papier kon toveren. Ik legde een beetje uit hoe het werkte en binnen no-time wilde ze alle drie hun naam schrijven. Ze vonden het geweldig en waren helemaal trots dat het hun ook lukte. Verder heb ik ze maar niks uitgelegd, dat leek me beter. Het was heerlijk weer; er staat een schommel en er lag een voetbal, dus leek het mij beter dat ze buiten hun energie gingen verbruiken.
Maar het was een super week. De meisjes wilden bijna allemaal hun paardenstaart eraf en/of hun haar in laagjes geknipt. Ik had weer 'n heleboel speldjes en andere prullaria in allerlei vormen, modellen en kleurtjes gekocht en ze vonden het een voor een geweldig om iets moois voor in hun haar uit te kiezen. De jongens werden (bijna) allemaal geschoren, zodat de moeders daar voorlopig geen geld aan uit hoeven te geven. Omdat we dit jaar dus de ochtenden en de middagen beschikbaar waren was de opkomst vele malen groter dan vorig jaar. Er zijn nl. heel veel kinderen die alleen maar 's middags kunnen komen omdat ze 's ochtends naar school gaan of andersom. Ook de broertjes en zusjes van de kinderen in het project mochten komen en er zijn ook heel wat moeders onder de schaar gegaan. De jongste was ruim 7 maanden en de oudste bijna 50 jaar. We hebben heel wat haren opgeveegd; plastic tassen vol… Mayra toverde de meest mooie kapsels tevoorschijn en knipte elk kind met evenveel liefde. Of ze vlooien hadden of niet; en ieder die wilde kreeg weer gratis advies hoe en op welke manier hij/zij het haar en hoofdhuid/luis het beste kan verzorgen. En dat allemaal met de meest goedkope spullen, want Mayra weet inmiddels wel dat de gezinnen in mijn project weinig/geen geld hebben om te besteden en zeker niet aan hun haar. En dan blijk je hier ook allerlei handige tips te hebben die op groente of fruit basis zijn gebaseerd. En dat is er genoeg natuurlijk.
Maar hoe of wie dan ook; iedereen ging gelukkig en tevreden naar huis als ze klaar waren. Ook Mayra en ik.