Een minimalist met een shopverslaving – Rise with Kindness
Aanschouw mijn make-up collectie uit begin 2011 (een paar maanden voordat ik overstapte op dierproefvrije make-up). Waar ik in het verleden ernaar streefde om een zo groot en compleet mogelijke make-up collectie te bezitten, streef ik nu vooral naar eenvoud. Zoals je wel eens eerder op Naoki kon lezen, ben ik sinds een jaar of anderhalf bezig om wat minimalistischer te leven en minder spullen te kopen. Sinds een maand of drie/vier ben ik hier wat strenger in geworden en koop ik amper nog nieuwe spullen, tenzij ze duurzaam geproduceerd zijn, diervriendelijk en helemaal 'Sophie' zijn. Maar ooit was ik behoorlijk verslaafd aan winkelen. Waar andere mensen het leuk vinden om op de zaterdagmiddag door de stad te lopen, deed ik dit het liefst elke dag. Zowel in de stad, als online – ik hield heel erg veel van het kopen van nieuwe spullen.
Ik wilde vooral in het "nu" leven
De eerste keer dat ik besloot minder spullen te kopen was zo'n 6 jaar geleden. Ik verdiende destijds een fulltime salaris dat ik elke maand aan nieuwe spullen uitgaf (voornamelijk make-up en kleding) en een collega wees me erop dat ik wel heel veel geld uitgaf. Op haar vraag waarom ik niet spaarde, antwoordde ik dat ik dat niet nodig vond. Ik wilde "in het nu leven" en me geen zorgen maken over de toekomst. Dat laatste vertelde ik mezelf ook altijd wanneer ik weer een creditcardrekening opende en de bijhorende limieten liet verhogen (wat schrikbarend makkelijk gaat, zelfs als student zijnde). Op een dag bekeek ik al mijn spullen en realiseerde ik me dat ik wel heel veel goedkope kleding en cosmetica had, waarvan ik het merendeel nooit gebruikte. Ik besloot dat ik minder kleding wilde bezitten en enkel producten van kwaliteit wilde kopen. Deze zouden meer geld kosten, waardoor ik ook minder zou kopen en misschien wel geld zou overhouden aan het einde van de maand.
Ik zocht naar excuses om geld uit te geven
Echter hield ik natuurlijk geen geld over, want al mijn geld ging nu naar duurdere spullen. Ik kocht weliswaar wat minder, maar ik kocht nog steeds spullen die ik niet nodig had en rechtstreeks in mijn kast verdwenen. Zo had ik wel vaker fases die goedbedoeld waren, maar altijd eindigden in veel geld verspillen. Zoals in 2011 mijn gehele cosmetica collectie vervangen met dierproefvrije producten. Zoals je ziet op bovenstaande foto, viel hier veel te vervangen aangezien zo'n 80% niet dierproefvrij was. Daarom heb ik in de eerste twee maanden honderden euro's uitgegeven aan make-up zonder goed onderzoek te doen naar wat voor producten goed waren, waardoor ik een hoop items kocht dat ik uiteindelijk heb weggegooid. Zo kan ik nog wel een paar voorbeelden opnoemen – ik wilde wel minder/beter/duurzamer/diervriendelijker/verantwoordelijker shoppen, maar ik zocht stiekem steeds naar een excuus om geld uit te geven, waardoor ik maar spullen bleef kopen.
Het afgelopen jaar is er eindelijk wat veranderd. Ik realiseerde dat ik niet van de een op andere dag mijn consumptiegedrag kon veranderen, dus ik besloot vorig jaar langzaam minder spullen in huis te halen. Soms ging dit een maand goed, soms viel ik weer in mijn oude patroon en nam ik in een week 5 pakjes van de pakketbezorger aan. Dit soort toestanden voelden echter niet meer goed. Waar ik voorheen enthousiast pakketjes aannam, schaamde ik me nu voor mijn koopgedrag. Ook al zaten de pakketjes vol met vegan make-up, biologische snacks en duurzame schoenen, ik kon mijn shopgedrag niet meer goedpraten. Dus begon ik kritischer te kijken naar wat ik kocht en besloot ik over grotere aankopen eerst na te denken. Zag ik een paar mooie schoenen, dan kocht ik ze niet meteen maar wachtte ik eerst af of ik ze 2 weken later ook nog mooi vond. Vaak was ik de schoenen allang weer vergeten en realiseerde ik me dat het een impulsaankoop was geweest. Door minder snel iets te kopen, zijn me heel wat miskopen bespaard!
Wat ook erg geholpen heeft, is minder winkels bezoeken. Ik probeer alleen nog maar een winkel in te stappen als ik echt iets nodig heb. Bepaalde webshops die ik voorheen wekelijks bezocht, heb ik nu uit mijn favorieten gehaald en bezoek ik niet meer. Ik heb me uitgeschreven voor alle nieuwsbrieven met aanbiedingen en kortingscodes, waardoor ik minder snel spullen koop die ik anders niet had gekocht. Mijn overgebleven geld gaat nu naar mijn laatste creditcardrekeningen, die ik tevens een voor een na het afbetalen doormidden knip en annuleer. Stapje voor stapje kom ik er wel!
100 spullen of minder
Ik weet niet of ik mezelf een minimalist mag noemen, want bij het woord minimalist denk ik aan iemand die leeft met heel weinig en geen nieuwe spullen koopt, tenzij broodnodig. Door mijn liefde voor dierproefvrije en natuurlijke cosmetica en sinds kort ook duurzame mode, denk ik niet dat ik ooit met '100 spullen of minder' kan leven (er zijn dus mensen die er naar toe streven om minder dan 100 spullen te bezitten… heel knap, maar niet aan mij besteed). Maar ik sta wel anders in het leven dan een paar jaar geleden. Ik word niet meer snel enthousiast over nieuwe collecties make-up, 'limited edition' items, 1+1 gratis aanbiedingen of een middagje shoppen in de stad. Ik houd nog steeds van mooie spullen en hier en daar koop ik iets nieuws als ik het nodig heb en bij mijn huidige levensstijl past. Dat waren vorige maand bijvoorbeeld 3 duurzame t-shirts en deze maand 2 biologische haarverzorgingsproducten. Producten waar ik me goed bij voel, waar de mensen die het maken een eerlijke beloning krijgen en waarmee ik het milieu minder schaad.
Ben ik eindelijk van mijn shopverslaving af? Ik wil ja zeggen, maar ik zal de komende maanden en jaren vast nog wat uitdagingen tegenkomen. Wat ik wel weet is dat een minimalistisch(er) leven mij erg gelukkig maakt. Ik houd nu van mijn spullen, gebruik alles en investeer tijd in andere dingen dan shoppen. Zoals boeken lezen, bloggen, rustig door de stad lopen zonder de drang om een winkel in te stappen en tijd te spenderen met mijn vriend en Dexter. Ik denk dat de minimalist altijd al in me zat, alleen kan ze het afgelopen jaar er pas echt uitkomen omdat ik er nu open voor sta. En dat maakt mij erg gelukkig!