De gevolgen zijn rampzalig, de afzet van pijpen komt onder enorme druk te staan en er zijn simpelweg meer pijpen dan pijprokers.
Daarnaast komt er een wet- en regelgeving die het binnen- en buiten Europa bijna onmogelijk maakt om nog legaal rookwaren aan te bieden
en een afbeelding ter grootte van een postzegel op je website beboet de NVWA met € 4.500 boete!
Gelukkig heeft Gubbels altijd kunnen rekenen op mensen die met het bedrijf meedenken en de (opnieuw genoodzaakte) transitie vorm en inhoud hebben gegeven.
We schrijven inmiddels 2020 en de nieuwe locatie is Beegden, ook aan de Maas, maar aan de andere kant van de rivier.
De in 2015 gekochte machines voor pijpenragers draaien weer op volle toeren.
De pijpen productie komt ook weer op gang, kleinschalig van vorm met de nadruk op het unieke karakter van het product.
Het is de bedoeling op deze locatie ook particulieren te ontvangen (wat niet mogelijk was in Herten) en workshops te organiseren zodat kennis, ambacht en traditie kan worden gedeeld met een ieder die het maar wil horen (en zien)!
Tot slot is het woord aan Elbert Gubbels zelf. “De pijproker van vroeger, ofwel de consument van tabak, sterft uit.
Die pijproker kocht een pijp om tabak te gebruiken en die mocht vooral niet duur zijn. De (hedendaagse) genietende pijproker, iemand die heel bewust is van zijn / haar tabak moment, verdiept zich in het product en hetgeen wordt aangeboden.
Het speciale ritueel van het stoppen van de pijp en het aansteken van de tabak, dat moment voor jezelf, van rust en bedachtzaamheid, maakt pijproken tot een unieke ervaring”.
Het is voor de NFP een opdracht om de cultuur van het pijproken over te dragen aan volgende generaties. We denken met deze driedelige beschouwing over “Gubbels” een inhoudelijke bijdrage te leveren.