Dat Oude Verbond moest voorbereiding en voorafbeelding zijn van het Nieuwe, dat door Christus gesloten zou worden.
Het was geen verdrag tussen twee gelijke partijen, maar een loutere genadedaad van God. Daarom stelde Hij alleen de voorwaarden vast voor die nieuwe verhouding, en wel door beloften en wetten. Van zijn kant beloofde Hij het volk te leiden naar het land van melk en honing en het overal te beschermen.
Maar God kondigde ook hun plichten af, vooral de Wet der tien geboden. Dat gebeurde onder een schrikwekkende openbaring van zijn majesteit, om, zoals Moses zei: “u zulk ontzag voor Hem in te ,prenten, dat gij nooit meer zondigt”. Het volk beloofde dan ook: “Alles wat Jahweh gezegd heeft, zullen wij doen”.