In NRC schrijft Christiaan Weijts "in een transparante samenleving maakt vertrouwen plaats voor verdachtmaking, wantrouwen en achterdocht" en om dat kracht bij te zetten gaat hij verder "meer transparantie zorgt voor meer vertrouwen in de politiek. De absolute kolder van die redenatie is het gemakkelijkst aan te tonen door haar naar je eigen slaapkamer te verplaatsen. Eis vanavond eens inzage in alle sms'jes van je partner, verhoor hem of haar onder ede, en je zult merken hoe opvallend snel het vertrouwen en daarmee de bodem onder je hele relatie wegklettert".
Weijts gaat er al bij voorbaat van uit dat je 'belastend' materiaal vindt als je inzage in de sms'jes krijgt. Vanuit deze houding 'bewijst' hij zijn gelijk. Maar het is een cirkelredenatie. Wat hij wel laat zien is dat hij wantrouwend van aard is en uitgaat van het slechte in de mens. Zelfs als dat je partner is. Het is in de termen van McGregor Theory X: de mens is lui, niet te vertrouwen en moet gecontroleerd worden. Je kunt ook redeneren dat als je al inzage eist en blijkt dat er geen belastend materiaal boven water komt, dit juist vertrouwen geeft. Daarnaast is het hopelijk een aanzet tot zelfreflectie.
Ergo: transparantie is en blijft een natuurlijke manier om verantwoording af te leggen en vertrouwen te verdienen.