Mitla is bescheiden in omvang in vergelijking met andere overgebleven Meso-Amerikaanse centra, maar het heeft een indrukwekkende verzameling bouwwerken. Deze zijn gegroepeerd in vijf afzonderlijke zones langs een noord-zuidas, twee uit de Klassieke periode (100 tot 650 na Christus) en de andere drie uit de Post-Klassieke periode.
Alleen de eerste twee zijn in de vroege jaren 1980 volledig opgegraven en gerestaureerd. Elke groep heeft verschillende rechthoekige patio's, begrensd door lange, smalle kamers.
Grupo de las Columnas bestaat uit acht gebouwen die om twee pleinen zijn geplaatst. Deze constructies zijn gebouwd met behulp van platen van trachiet. Het zijn lange rechthoekige zalen gebouwd aan elke zijde van een plein, waarbij de vier hoeken van het plein open zijn gebleven. De gebouwen zijn acht meter hoog. De muren en hoeken hangen enigszins naar buiten. De zalen hadden platte daken ondersteund door houten balken en cilindrische stenen zuilen. Deze zalen zijn waarschijnlijk gebruikt als paleizen en residentie van de belangrijkste priester in de Zapoteekse cultuur. In koloniale verslagen, van onder andere de Spaanse monnik Francisco de Burgoa, wordt het interieur van deze gebouwen beschreven, waaronder de met jaguarhuid omhulde troon van de hoge priester, de netheid van de paleizen en de ceremonieën van mensenoffers die er regelmatig door de Zapoteekse hoge priesters werden uitgevoerd.