Totdat ik vorig jaar oktober voor mijn non-hodgkin een controle had bij de hematoloog. Het onderwerp wat tijdens die controle het meeste ter sprake kwam was mijn gewicht. Op een gegeven moment zei ze: "Straks heb je kanker overwonnen, en overlijd je aan overgewicht". Bats! Dat kwam wel even hard aan zeg. Uiteindelijk hebben we die ochtend afgesproken dat ik met behulp van een diëtiste zou gaan afvallen.
De eerste afspraak met de diëtiste was pas begin dit jaar, maar langzaamaan ben ik zelf ook al wat begonnen met afvallen. Gelijk weer een dagboekje bijgehouden met wat ik zoal eet en beweeg en dat dagboekje meegenomen naar de diëtiste. Ze had eigenlijk niet veel meer aan te merken op mijn nieuwe leefstijl en heeft alleen hier en daar wat tips gegeven. Zo mag ik één keer in de week een p-dag houden. Dat betekend dat ik die dag: patat, pizza, poffertje enz. mag eten. Het mag dan misschien wel… ik doe het niet hoor! Tenminste niet één keer per week. Eens in de maand vind ik ook goed. Daarnaast natuurlijk veel bewegen. Ik ben met name veel aan het wandelen. Daar is Laban ook weer blij mee, want die mag uiteraard mee. Mikal blijft lekker thuis, want met zijn lekkende hartklep kan hij die lange wandelingen niet meer aan. In totaal ben ik nu al 6,2 kilo afgevallen, waarvan 4,6 kilo dit jaar. Het gaat dus weer lekker.
Deze week wilde ik als ontbijt eens iets nieuws proberen en daarom had ik met de boodschappen All Bran van Kellog's meegenomen. Ik nam vanmorgen mijn eerste hap… jakkes!!! Wat is dat spul vies zeg! Ik heb nog een aantal happen geprobeerd, maar daarna toch maar een broodje gesmeerd. De rest van de All Bran gaat de container in. Zonde van het geld, maar goed, weer wat geleerd.