Dit overlevingssysteem kan ook in actie komen in sociale situaties die je spannend vindt, of als je voor het eerst iets nieuws wilt doen. Daar is op zich niets mis mee, maar het wordt ingewikkeld als we de gevoelens op onszelf gaan betrekken. Je denkt: ik ben bang, ik kan het niet. Je krijgt het gevoel dat je faalt. Als je je op zo’n moment kunt herinneren dat je overlevingssysteem een sluiproute neemt, werkt dat relativerend en geeft het ruimte. Jij faalt niet, maar je ‘primitieve’ hersenen, die ons door de eeuwen heen vaak gered hebben, gaan op de alert-stand. Dit heeft eigenlijk weinig met ‘jou’ te maken. Er is niets mis met je en het is niet jouw fout. Dus in plaats van jezelf te veroordelen, ontstaat er compassie voor je eigen reactie.