Sinds zijn speelfilmdebuut De witte ballon, in Cannes bekroond met de Gouden Camera, geldt Jafar Panahi als een van de belangrijkste onafhankelijke filmmakers in Iran. Na het succes van Taxi Teheran verruilt hij de stad voor een roadtrip door het platteland. Wederom onderzoekt hij de tegenstellingen in zijn thuisland met een zeer persoonlijke film, gedraaid in de dorpen waar zijn eigen familie vandaan komt om censuur te ontwijken. Met 3 Faces brengt Panahi een ode aan de Iraanse cinema en haar sterke actrices, maar ook aan zijn leermeester Abbas Kiarostami. De film werd dit jaar in Cannes genomineerd voor een Gouden Palm en bekroond met de prijs voor beste scenario. Een prijs die hij vanwege zijn beroeps- en uitreisverbod helaas niet zelf in ontvangst kon nemen.
"Verbluffend, maar ook bemoedigend als je ziet hoe weinig Panahi nodig heeft om een rijke, gelaagde film te maken" ★★★★ Trouw
"Wonderlijke meta-film die het midden houdt tussen roadmovie, detective en documentaire-achtig portret van het Iraanse platteland." ★★★★ De Volkskrant