Bart Nieuwenhuijs (1949-2017) Vrienden voor het leven / Villamedia
Dick Breebaart — woensdag 28 juni 2017, 13:36 | 0 reacties, praat mee
© Bart Nieuwenhuijs Foto: Koos Breukel
Bart slaagde in 1969 cum laude aan de Rietveld academie. Tijdens zijn studie raakte hij bevriend met Hans van Blommestein die in hetzelfde jaar afstudeerde. Vrienden voor het leven zou later blijken. Niet alleen vrienden maar ook collega's.
Bart's vader was ook fotograaf (Henk Nieuwenhuijs) en die werkte veel samen met Joop Swart (o.a. oprichter van Avenue).
Bart trad letterlijk in de voetsporen van zijn vader. Ook hij ging op reportage met Joop. Hij bereisde de hele wereld met hem. Voor Avenue, the Flying Dutchman en andere bladen. Tijdens deze reizen werden er - onder het genot van een gin tonic - plannen en concepten bedacht voor van alles en nog wat, bijvoorbeeld voor World Press Photo, waar Bart jaren bestuurslid was en Joop de scepter zwaaide. Niet alleen journalistieke producties passeerden de revue maar er werden ook producties voor de Bijenkorf, KLM en AH bedacht. Joop is mijn tweede vader zei Bart altijd.
Ik leerde Bart kennen via Hans, die destijds artdirector bij Avenue was. Bart werkte vaak samen met hem samen. Bij Avenue, het maandblad Sport en weer later bij M, maandblad van NRC. Daar toonde Bart, de generalist die hij was, dat hij ook een begenadigd culinair fotograaf was. Hij heeft tien jaar lang in M een nieuwe standaard neergezet op dit gebied.
Onderstaand verhaal is exemplarisch voor Bart, hoe hij werkte en hoe hij in het leven stond. Hans vertrok bij M en ging met 'pensioen'. Bart belde mij op. 'Hans wil niets doen aan zijn vertrek, maar ik wel. We gaan een boek voor hem maken, want hij is veel te belangrijk geweest om dat zomaar voorbij te laten gaan. En jij gaat me daar mee helpen.'
65 fotografen moesten er aan meewerken. Presentatie in Foam met alle fotografen erbij. Een boek voor iedere fotograaf en allen die een bijdrage leverden. Annick Visser, oud redactiesecretaresse van Avenue, werd er bijgehaald en Teun van der Heijden deed de vormgeving. Bart en ik maakten samen lijstjes van fotografen die met Hans hadden samengewerkt en benaderden ze. Iedereen zei ja, ook de fotografen die niet meer onder ons waren.
Zo creatief als Bart was in zijn werk, zo was hij ook in de hele organisatie van dit project. Geld bijvoorbeeld. Hij bezocht de (oud)werkgevers van Hans en haalde zo genoeg fondsen binnen, om de productie van het boek te bekostigen, inclusief de feestelijke aanbieding natuurlijk. Hij regelde Foam.
De scans werden gemaakt. Auteurs gezocht en hij schroomde niet om wie dan ook, om niet, te vragen zich aan het project te verbinden. De foto's kwamen binnen en er werd scherp geselecteerd, want het moest top worden. Winkeldochters werden niet geaccepteerd.
Binnen korte tijd lag er een boek. Nu alleen nog zijn grote vriend onder valse voorwendselen naar Foam te krijgen. Uiteindelijk regelde Bart dat een aantal redacteuren van NRC een klein afscheid zouden organiseren en Hans zo heimelijk naar het feest te loodsen. Daar waren vrijwel alle 65 fotografen, sponsoren en wie wij verder van belang achtten. Hans was verpletterd door zoveel aandacht. Bart keek alsof hij de beste practical joke van zijn leven gemaakt. 'Zo heb ik je mooi te pakken.'
Het glas werd geheven en het is goed drinken met fotografen, zoals bekend. De meest gehoorde uitspraak die middag onder de aanwezigen was: 'Ik wou dat ik zo'n vriend had'.
Op 16 juni jongstleden gaf Bart een afscheidsborrel voor zijn vrienden op het Bacchus wijnfestival. Hij wilde nog één keer zijn vrienden zien. Het was druk, er was plezier, verdriet, maar vooral vriendschap. Tien dagen later overleed hij op 26 juni te Amsterdam op 68 jarige leeftijd.