Oorspronkelijk is de moerbei afkomstig uit China, waarbij vooral de witte moerbei bekend is geworden door de zijdeteelt. De bladeren van de witte moerbei is het unieke voedsel voor de rupsen, die worden gekweekt voor de zijdeproductie. Zowel in Frankrijk en Italië heeft men in 19de eeuw geprobeerd om moerbei plantages aan te leggen om in Europa ook een zijdeproductie te starten helaas met weinig succes. Opvallend verschil tussen de witte – en de zwarte moerbei is, dat de jonge takken bij de witte moerbei grijsgroen van kleur zijn en tevens licht zijn behaard. De jonge uitlopers van de zwarte moerbei zijn geelgroen van kleur en niet behaard.Beide soorten lopen pas laat in het voorjaar uit. De bloei begint in begin mei.
De moerbei boom is zelfbestuivend, waarbij uit de vrouwelijke groenkleurige bloemen langwerpige, braamachtige vruchten groeien. De vruchten zijn licht zoet van smaak. De moerbei kan zowel uit stek of door zaad worden opgekweekt. Een drietal jaar terug heb ik uit gedroogde witte moerbeien een aantal exemplaren opgekweekt, waarvan er nu twee van in de tuin staan. Er staan in een paar tuinen van de Kromme Sloot ook moerbeibomen.
Een uitgebreid verhaal over de moerbei valt op internet bevinden op de site van Fruituinen Lent (https://www.fruitlent.nl/moerbei.html). Wie meer wil weten over over de verspreiding van de zijde naar Europa, is het boek van Colin Thubron “ Schaduw van de zijderoute” een aanrader. Voor kunstliefhebbers is er het schilderij van de moerbei door Vincent van Gogh uit 1889, waarvan het origineel in valt te bezichtigen in het Norton Simon Museum of Art in Pasadena California.
Probeer eens dit heerlijke gerecht. Je zult er geen spijt van hebben. En als je die hebt dan gebruik je natuurlijk bietjes uit je eigen tuin. Succes en eet smakelijk!
4. Meng de bieten, pasta en kip in een grote kom. Doe hier de peterselie, wat peper, zout en een scheutje olijfolie en balsamicoazijn doorheen.
Ga op ontdekkingsreis in onze prachtige heemtuin. Voor leden en donateurs toegankelijk. Dus wacht niet langer en informeer of er tuinen beschikbaar zijn. Heb je geen interesse in een tuin maar wil je wel kunnen profiteren en genieten van wat alles onze vereniging te bieden heeft? Word dan donateur.
Een interessante pagina op de website van Natuurmonumenten over het herkennen van hommels in je tuin.
Je kunt de pagina bezoeken via deze link: https://www.natuurmonumenten.nl/dieren/hommels-in-je-tuin-herkennen
De Japanse wolmispel / Loquat / Neffel (Eriobotrya Japonica behoort tot de rozenfamilie). De wolmispel is een groen blijvende boom, waarvan de jonge uitlopers en bladeren pluizig zijn behaard. Oorspronkelijk komt de boom voor in zuidoost China en Japan.Tegenwoordig wordt de wolmispel in mediterrane gebieden en subtropen geteeld. De witte bloemen, die in het najaar verschijnen staan in de toppen van de nieuw gevormde uitlopers. In ons gematigd zeeklimaat komt de wolmispel niet vaak tot bloei.
De oranje kleurige vruchten zijn fris/zoet van smaak en zijn in het voorjaar eetrijp. De vorm van de vrucht lijkt op die van een abrikoos. De vruchten verschijnen in Nederland niet vaak op de markt, omdat het vruchtvlees zeer kwetsbaar is bij transport.In de vrucht zitten in een vliesachtig omhulsel 2 à 8 donkerbruine pitten, waaruit vrij gemakkelijk de wolmispel kan worden opgekweekt. Verspreid over het complex van De Kromme Sloot staan inmiddels een aantal uit pit ontsproten wolmispels. De winterhardheid ligt tussen de min 8 en min 12 graden Celsius.
De vrucht van de wolmispel wordt – als hij verkrijgbaar is – vaak onder de foutieve naam van mispel aangeboden, een naam die verwijst naar de vrucht van de Mespilus Germanica. Deze boom geeft bruinachtige vruchten die in het najaar na een vorstperiode eetbaar zijn. In de heemtuin staat links van de ingang tegenover de plattegrond een mooie mispel, die oorspronkelijk in de tuin van Han heeft gestaan.