Dat carrièrepolitici lurken aan de macht en daarna pure macht begeren, zegt iets over deze strebers, maar ook alles over het systeem waarbinnen ze kunnen ‘functioneren’.
Dat ze een podium krijgen is echter een geheel ander verhaal. Als de media en daarbinnen de journalisten volledig waarheidsgetrouw verslag zouden doen, waarbij ze alle ruimte krijgen diepgaand onderzoek te doen waar het de meningen en daden van de bewindslieden en in het verlengde daarvan de partijen en Kamerleden betreft, kunnen alle Nederlanders beschikken over juiste en afgewogen info.
Maar van waarheidsgetrouwe nieuwsgaring is bar weinig te merken. En dat is niet van de laatste tijd, dit geldt al meer dan een eeuw. Zei Mark Twain al niet rond 1900: ‘Als je het nieuws niet volgt, ben je niet geïnformeerd, volg je ’t wel, ben je slecht geïnformeerd’. Zoiets geeft toch wel te denken.
Binnen het huidige politieke staatsbestel, waar partijelites de dienst uitmaken, leidend tot dwingend zijn ten koste van de rechten en belangen van de burgers, zijn journalisten de slaven van de eenzijdige nieuwsgaring. Echt kritische verslaggevers met een eigen woning en een gezin met kinderen zijn kwetsbaar en gemakkelijk te sturen. Media met kritische medewerkers kunnen worden geboycot, of nog erger: worden beschuldigd fake-nieuws te brengen. Als lezers en kijkers worden overtuigd, zullen die media worden gemeden, met ontslagen en een waarschijnlijke ondergang als gevolg.
Kortom, de media moet uit lijfsbehoud zich onderdanig opstellen waar het serieuze items betreft. Dit geldt in normale tijden, maar zeker in onzekere tijden. Eén daarvan is de kwalijke status van het demissionaire kabinet en de idiote en daardoor moeizame coalitiebesprekingen. Een tweede, wellicht veel ergere, is het slaafs uitventen van het foutieve coronabeleid, gebaseerd op een ondeugdelijke PCR-test.
Mensen lezen en horen de berichtgevingen, ingefluisterd door Rutte, De Jonge en een rits zichzelf tot viroloog opgewaardeerde veeartsen. Berichten met als doel angst te zaaien, geboren uit eenzijdige en dwingende bronnen, die zelf bepalen dat bewijzen worden weggelaten.
Mensen die kritiekloos de overheid volgen, roepen als eersten om bronnen en wetenschappelijke bewijzen, indien het om berichtgeving gaat van alternatieve media.
Nogmaals, dit kan allemaal dankzij een fout staatsbestel, waarbij de belangen van partijen boven de belangen van de mensen in het land gaan. Een systeem waarbinnen mensen met een leuk smoeltje, lekker kontje en een vlotte babbel boven komen drijven. Een systeem waar psychopaten de overhand kunnen krijgen. Kijk recent eens naar de gasafhandeling in Groningen, de toeslagenaffaire, op ondeugdelijke PCR-testen gebaseerde maatregelen waaronder ondemocratische noodwetten. Maar ook de uitrol van 5G zonder mandaat van de kiezers, de corona-opwaardering naar de a-status, de (niet) behandeling van de zaak Demmink en die van Bodegraven, enz. Waar vind ik eerlijke berichtgeving in de msm? Het tegenovergestelde is eerder waar.
Hoe is deze tendens te stoppen? Eigenlijk heel eenvoudig, als je weet dat de huidige situatie het gevolg is van een fout partijpolitiek staatsbestel. Een staatsbestel vol met ondemocratische instellingen, ondemocratische trekpoppen, met ondemocratische besluitvormingen tot gevolg. Binnen dit geheel moeten de media wel meegaan, anders liggen ze er uit.
Dus moet er worden gesleuteld aan het staatsbestel, met als speerpunt de macht van de partijen breken. Hier zullen zij niet vrijwillig aan meewerken. Alle partijen die vertegenwoordigd zijn in de Kamer, zijn slaven van een fout systeem, zijn uit op macht, willen meedoen aan coalitiebesprekingen, met als logisch gevolg dat de eigen achterban voortdurend te kakken wordt gezet. Kiezers worden belazerd, omdat er veel kiezersbeloftes worden gebroken. En de pers meldt dit als het enig juiste, zijn lovend als er een volledig uitgekleed akkoord is bereikt, waarbij heel veel minderheidsstandpunten zijn bevorderd tot kabinetsbeleid.
In de Code voor de journalistiek, opgesteld door het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren werd dit in 2008 nog maar eens onderschreven: ‘Een betrouwbare en pluriforme journalistiek is van het grootste belang voor de democratische samenleving, die niet goed kan functioneren zonder geïnformeerde burgers en een vrije uitwisseling van ideeën. In die open samenleving komt de journalist het recht op vrije nieuwsgaring toe, én de verantwoordelijkheid het nieuws waarheidsgetrouw, onafhankelijk, fair en met open vizier te brengen’. Helaas is hiervan niets waargemaakt, omdat de msm zijn ingekapseld binnen een fout staatsbestel.
Pas als het staatsbestel is omgegooid, waarbij niet de belangen van partijen, maar de belangen van de kiezers centraal staan, hoeven journalisten niet meer hijgerig aan de poorten van de partijbastions rond te hangen.
Het uitgewerkte AS-systeem geeft perspectief op een volledige kanteling. Voorlopig heeft slechts 1 partij het AS-systeem omarmd. Dit betreft ‘De 1e Demokritische Volksbeweging’.
Op de site 1dv.nl zijn alle standpunten te vinden, maar bovenal als eerste de echte democratische beginselen.
Indien er 75+ Kamerleden volgens dit principe zijn verkozen, is er geen ruimte meer voor lobbyisten, en hoeven journalisten niet meer naar de pijpen van de machtselites te dansen. Dan kunnen ze eindelijk doen waarvoor ze in een ver verleden waren bedoeld. Eerlijk, onafhankelijk, waarheidsgetrouw en objectief het volk informeren.