Hét geheim van onze atletiekploeg | RTL Nieuws
07 augustus 2021 04:55
De kans is groot dat je het Amerikaanse damesvoetbalelftal niet hebt gevolgd deze Spelen. Dat team was jarenlang oppermachtig. Maar in Tokio bleken ze ineens te verslaan.
In de Amerikaanse media werd gerept over een slechte sfeer binnen het team. De oude garde, niet meer zeker van een basisplaats, moest plaatsmaken voor de jongeren.
Pesterijen en groepjesvorming zou het gevolg zijn. Een goeie sfeer was ver te zoeken. En je kunt nog zo goed zijn, als de sfeer in een team slecht is, vergeet het dan maar. Geen goud dus dit keer voor de VS.
'Er wordt gelachen, geknuffeld, er wordt samen gehuild en gejuicht. '
Bij de grote Nederlandse atletiekdelegatie is het juist andersom. Vraag aan een willekeurig lid van die ploeg hoe het toch kan dat het zo goed gaat op de Spelen bij atletiek, je krijgt steevast hetzelfde antwoord: de sfeer is fantastisch.
Ik merk het als ik ze spreek. Er wordt gelachen, geknuffeld, er wordt samen gehuild en gejuicht. Niet alleen voor de schermen maar ook tijdens de vele dagen en uren training op Papendal, zo is me verzekerd.
Bewust is er gekozen voor een structuur van samen trainen op Papendal, mannen en vrouwen door elkaar. Dat heeft ervoor gezorgd dat iedereen elkaar helpt, vertelde 'rising star' Femke Bol voorafgaand aan de Spelen tegen me.
De 'oudjes' spelen daarin een belangrijke rol. Dafne Schippers is van onschatbare waarde, ze helpt Femke waar mogelijk. Dafne vertelde me: "Ik heb tegen Femke gezegd: als je iets nodig hebt, als je iets wilt weten, dan weet je me te vinden." Oude glorie en fris elan maken een gouden combinatie. Dat hoeft Dafne niet te doen, maar ze doet het. Ze vindt het zonde als ze haar kennis niet doorgeeft.
'Onderling zien de atleten elkaar niet als concurrenten. Het is een hechte vriendengroep.'
Zo gaat het momenteel in de Nederlandse atletenploeg. Churandy Martina net zo. Hij baalt van zijn foute wissel bij de estafette in Tokio, Spelen voorbij, geen meter gelopen, maar hij staat professioneel de pers te woord en is trots op 'zijn' jongens.
Ze kijken tegen Churandy op. En tegen Dafne. En onderling zien de atleten elkaar niet als concurrenten, al zijn ze dat meestal wel. Het is een hechte vriendengroep, zegt sprintster Lieke Klaver. "We kunnen elkaar allemaal laten lachen."
En dan hebben we nog Sifan Hassan die haar collega's laat zien dat niks onmogelijk is. Wat moet het een voorrecht zijn om in dit team je werk te kunnen doen. Tuurlijk zal er ook bij de atleten wel eens een ruzietje zijn, maar aan alles is te zien dat ze genieten. En samen winnen en verliezen.
Dat vind ik mooi. Ik gun iedereen een werkomgeving waarin je zo kunt floreren en schitteren als zij.