Na de kredietcrisis stelden toezichthouders strengere eisen aan het kernvermogen van banken, waarbij grotere buffers aangehouden moesten worden. Oftewel de bezittingen en het eigen vermogen moesten groter worden ten opzichte van de schulden.
Zogenaamd ‘hybride kapitaal’ helpt banken die doelstelling behalen. Dit zijn effecten die door de toezichthouder tot het kernvermogen gerekend worden, maar voor de bank goedkoper zijn dan aandelenkapitaal. Omdat de producten zowel gerekend kunnen worden tot het vreemd als het eigen vermogen, wordt ernaar gerefereerd als ‘hybride kapitaal’.
De coco biedt de onderneming dus de mogelijkheid om op ieder gewenst moment het aandelenkapitaal te laten toenemen met de nominale waarde van deze instrumenten. Kortom, zodra het de bank uitkomt worden deze schulden ‘omgetoverd’ in eigen vermogen. Of helemaal afgeschreven.