Het Vijfde Bedrijf > Voorstellingen	> Monet en de Blauwe Engel	> Achtergrond
KaartverkoopDe makersAchtergrondFoto'sPraktische informatieIn de persVoor de persPODCAST
Blanche is de dochter van Monet's tweede vrouw Alice Hoschedé. Vanaf haar 14de zijn stiefdochter én later schoondochter toen zij trouwde met zijn oudste zoon, Jean.
De voorstelling start bij het moment dat Monet 74 jaar is. Alice, moeder van Blanche en tweede vrouw van Monet is drie jaar geleden gestorven en vanaf dat moment heeft hij geen penseel meer aangeraakt. Wereldberoemd maar apathisch en lethargisch leest hij de 700 liefdesbrieven die er tussen hen zijn uitgewisseld. Frankrijk staat aan de vooravond van een vreselijke ramp, WOI, en dan sterft ook zijn oudste zoon, Jean. Blanche, getrouwd met Jean, blijft als weduwe achter en besluit definitief voor Monet te blijven zorgen.
Vanuit twee perspectieven wordt verteld over de kritieken die Monet zijn hele leven heeft moeten incasseren, hoe hij tegen de stroom in trouw blijft aan het impressionisme, hoe woest hij kon worden door de steeds veranderende weersomstandigheden, hoe hij terechtkomt in een rivaliteit met o.a. de beeldhouwer Rodin en over zijn nietsontziende zelfdestructie. En uiteraard over zijn Tuinen, nu zo dichtbij aanwezig.
Van 12 oktober 2019 t/m 02 februari 2020 is in het Kunstmuseum Den Haag (voormalig Gemeentemuseum) de grootste overzichtstentoonstelling te zien sinds de jaren '70: 'Monet - Tuinen van verbeelding'
In 'Monet - Tuinen van verbeelding' worden maar liefst veertig internationale topstukken bijeengebracht. Een groot deel van zijn beroemde 'tuinen', die een belangrijke impact hadden op kunstenaars als Rothko en Pollock, is zelfs nog nooit in Nederland vertoond. Het schilderij Blauweregen uit de eigen collectie van het Kunstmuseum Den Haag is het stralende middelpunt.
Over Claude Monet
Claude Monet is de bekendste representant van de Franse impressionistische beweging.
Claude Monet werd in 1840 te Parijs geboren, maar als kind verhuisde hij met zijn familie in 1845 al naar Le Havre, waar hij al de hele tijd zat te tekenen en vooral karikatuurtjes maakte.
In 1856 begint hij aan zijn opleiding tot schilder waarbij hij in contact komt met de plein-air schilder Eugène Boudin, die een blijvende indruk op hem zal nalaten en hem zijn liefde voor het landschap door gaf.
In zijn vroege werk was Claude Monet vooral beïnvloed door een vernieuwende stroming in de landschapsschilderkunst: de School van Barbizon. Deze schilders werkten veel in de open lucht en probeerden met name de atmosfeer van een landschap weer te geven. Monet ging nog een stapje verder: hij streefde ernaar de sfeer en het licht van een enkel moment te treffen.
Vanaf waarschijnlijk 1865 had Monet een relatie met Camille Doncieux. In 1867 werd hun eerste zoon, Jean, geboren in Parijs. In 1870 reisde hij om de Frans-Duitse oorlog te ontvluchten naar Londen. Tijdens zijn verblijf in London ontdekt hij de landschappen van turner en Constable en al deze invloeden maken hem tot meester van het impressionisme.
Via Nederland keerde Monet in 1871 terug naar Frankrijk, waar hij zich in Argenteuil vestigde. In deze periode werd Monet kortstondig welvarend, omdat zijn schilderijen goed verkochten.
In Argenteuil schilderde hij het werk 'Impressie, opgaande zon' (Impression, soleil levant), dat op de eerste tentoonstelling van de Impressionisten werd geëxposeerd en zijn stijl een naam gaf. Zoals bekend werd de naam bedacht door een Frans criticus die nogal spottend deed over dit eerste doek dat Monet in 1874 tentoonstelde.
Nadat zijn tweede zoon werd geboren verhuisde ze in 1878 naar Vétheuil, waar hij een huis deelde met de bankier Ernest Hoschedé. In 1879 overleed zijn vrouw Camille.
Inmiddels leefde Monet samen met Alice Hoschedé en haar echtgenoot Ernest. Deze ongebruikelijke verhouding leidde tot veel geruchten en tot verwijdering van Monet van zijn collega-schilders.
In 1883 vestigden ze zich in Giverny, waar hij in de jaren 1890 zijn beroemde tuin aanlegde, die zo'n belangrijke inspiratiebron zou vormen voor zijn latere werk.
De tuin in Giverny bestaat uit twee delen:
Het eerste gedeelte bij het woonhuis is de bloementuin. Dit gedeelte heeft Monet gebruikt om met kleur en licht te experimenteren. De planten in deze tuin zijn als een kleurenpalet verweven, alle kleuren staan door elkaar (paars, rood, oranje, roze en geel).
Het tweede gedeelte van de tuin is de watertuin. Deze tuin is bekend om z'n waterlelies en het bruggetje met de blauwe regen. Om de vijver staan bomen en heesters die in het water reflecteren, dit geeft een prachtig beeld. Denk maar aan zijn schilderijen.
In 1899 begint hij aan zijn cyclus van de waterlelies, waaronder de acht grote wandschilderingen die hij aan de Franse staat schonk. Hier krijgen de kleuren weer meer contact met hun object, maar ze geven nog altijd de persoonlijke kleurideeën van Monet weer.
In 1911 overleed zijn tweede vrouw Alice, gevolgd in 1914 door Monets oudste zoon Jean. Jean was getrouwd met de tweede dochter van Alice, Blanche. Blanche zorgde als weduwe voor de ouder wordende schilder.
Vanaf 1922 begonnen zijn ogen achteruit te gaan, hij kon minder goed zien en dat maakte het schilderen moeilijker. In 1923 kreeg hij zijn zicht terug door twee oogoperaties en zal nog vele schilderijen produceren tot zijn dood in 1926 op 86-jarige leeftijd.