Venezuela - het noorden
Na een relaxte start aan de Caribische kust in Macuto hebben we een vlucht naar het noorden van Venezuela genomen. De start is zo relaxed dat we weinig van oud en nieuw hebben meegekregen, met onze jetlag lagen we al om tien uur op bed. Daarmee is het wel een veel betere oud en nieuw dan vorig jaar, toen we kotsend boven de plee in Mandalay hingen.
Twee uur rijden door een mooi landschap zitten we op een heerlijk rustiek plekje in het nevelwoud. Op ruim 2000 meter met hoge luchtvochtigheid, dus vooral 's avonds frisjes. Gelukkig is de posada daar op voorbereid en hangen lekker warme wollen poncho's voor ons klaar.
Het stikt hier van de kolibries, dus we vermaken ons 's middags vooral met het fotograferen van deze mooie beestjes. Althans, dat proberen we maar meestal zijn ze te snel voor onze reflexen. Brutaal zijn ze wel, ze komen af en toe zo dicht bij vliegen dat je de wind van hun vleugels voelt.
De volgende ochtend maken we een mooie wandeling door het nevelwoud. Alle bomen zitten vol met epifyten zoals bromelia's en orchideeën. Zoals onze gids zegt: "in the cloud forest, everything grows on everything else".
Na de lunch boodschappen doen in het dorp op bijna een uur rijden. We gaan hierna namelijk naar een plek met weinig voorzieningen, dus zelf lunch en avondeten inslaan.
's Morgens eerst een lange rit met de auto terug naar zeeniveau. Vervolgens nog eens 50 kilometer met een bootje over de rivier en het Maracaibo meer. Nadat we onze spullen hebben gedropt in de paalwoning die ons verblijf de komende nacht is varen we nog een stukje door de mangroven. Veel vogels, een paar brulapen en we spotten zelfs een otter!
Looked for images in: "article_images/C360_2015-01-03-15-58-27-076.jpg"
De paalwoning is weinig meer dan een verzameling hardboard wanden en golfplaten dak. Zo ziet het hele dorpje er uit, armoedig en slecht onderhouden.
De nacht is ook een avontuur: voor het eerst slapen in hangmatten! Met goede instructie blijkt dat nog best comfortabel. Je moet blijkbaar niet in de lengte op de mat gaan liggen, dan lig je als een banaan en vraag je om rug- en nekklachten. De truc is diagonaal te gaan liggen. Daarmee strek je de hangmat uit en lig je prima horizontaal. In slaap vallen met de slaapliedjes van kikkers en vogels, heerlijk!
De volgende ochtend vroeg wakker omdat het licht om zes uur aan gaat . En de haan al om drie uur is begonnen...
Via een omweg door het mooie watergebied over het meer weer terug om vervolgens de auto te nemen naar Mérida. Onderweg veranderd het landschap eerst van groen naar dor met cactussen. Om daarna weer over te gaan in het lichtere groen van nevelwoud.
Bij Mérida doen we een toertje met de auto naar een nabijgelegen koloniale dorpje. Vol met souvenirwinkels, dus beetje toeristisch wel. Bijna komen we niet eens zover. Onderweg komen we een ranger tegen die zijn paarden over de weg de andere kant op aan het drijven is. Met een bochtige bergweg zie je niet echt wat er aankomt, en onze gids moet dan ook vol in de remmen als plotseling een paard aan onze kant van de weg ons tegemoet komt. Gelukkig staan we bijna stil als het paard tegen ons aan botst. Het paard valt wel maar staat gelukkig op en loopt weer verder. De voorkant van onze auto zit wel flink in de kreukels, maar wij hebben zelf ook niks. De auto rijdt nog, dus we maken de tour af en terwijl wij lunchen ruilt onze gids de auto om waarna we nog een wandeling door Mérida maken.