Ridder van Regenbogen:
Langzameraan doen • Slowing Down
De Ridder van Regenbogen herinnert ons eraan dat we net als deze schildpad ons huis overal waar we heengaan met ons meedragen. Het is niet nodig ons te haasten, we hoeven nergens onderdak te zoeken. Zelfs als we onderduiken in het diepe water van de emoties, kunnen we onafhankelijk en objectief blijven. • Dit is een periode waarin je bereid bent eventuele verwachtingen die je van jezelf of van anderen hebt gehad los te laten, en verantwoordelijkheid te nemen voor eventuele illusies die je hebt gekoesterd. Je hoeft niets anders te doen dan uit te rusten in de volheid van degene die je op dit moment bent. Als je hoop, verlangens en dromen vervagen, des te beter. Door hun verdwijning ontstaat er ruimte voor een nieuw soort stilte en acceptatie van wat is. Je bent beter in staat deze ontwikkeling te verwelkomen dan ooit tevoren. Geniet van dit langzamer aan doen, van het tot rust komen en van het inzicht dat je al thuis bent.
'Meditatie is een soort medicijn – ze is slechts voor tijdelijk gebruik. Als je de sfeer eenmaal hebt leren kennen, hoef je geen bepaalde meditatie meer te doen; dan moet meditatie zich over je hele leven uitstrekken.
Wat is die sfeer dan? Je loopt oplettend, alert, verheugd, ongemotiveerd, gecenterd, liefdevol, vloeiend. En het lopen is wandelen. Je zit liefdevol, alert, oplettend, ongemotiveerd – je zit niet met een bepaald doel voor ogen, je geniet gewoon van hoe heerlijk het is zomaar te zitten en niets te doen, hoe ontspannend, hoe rustgevend het is...
Na een lange wandeling ga je onder een boom zitten en er steekt een briesje op om je af te koelen. Ieder moment moet je je bij jezelf op je gemak voelen – zonder te proberen er iets aan te verbeteren, zonder te proberen iets aan te kweken, zonder iets te beoefenen.
Je essentie is ontspannen: dat is het sleutelwoord. Je essentie is ontspannen: om die uitspraak gaat het. Doe wat je doet, maar blijf in je diepste kern ontspannen, koel, kalm, gecenterd.'
Ridder van Regenbogen (pentagrammen) / Werkelijkheid – eenvoud – hemel en aarde:
Doe alles wat je doet langzameraan. Als je wandelt, wandel langzaam. Er is geen haast bij. Als je eet, eet langzaam. Als je praat, praat langzaam. Doe alles langzaam aan en je zult zien dat je heel gemakkelijk stil kunt worden.
Heel wat mensen bezwijken aan gehaastheid. Ze haasten zich zonder enige reden, ze hoeven nergens naartoe maar ze haasten zich toch. Alles moet steeds vlugger gaan. Niemand vraagt zich nog af waar hij naartoe moet en waarom hij zo'n haast heeft. Snelheid is een doel op zich geworden. Als iemand het idee oppert dat de snelheid best kan worden opgevoerd, is iedereen daar onmiddellijk voor te vinden.
Er is een heel oud verhaal, een taoïstisch verhaal.
Een man had een toestel gebouwd waarmee water uit de put kon worden gehaald. Hij zocht in een tuin een oude man – heel oud, stokoud – op, met diens jonge zoon. Ze haalden water omhoog en het was zwaar werk en de oude man zweette
De man zei: 'Weet je niet dat je daar een toestel voor hebt? Nu hoeft het zo niet meer.'
De oude man zei: 'Hou je mond! We praten wel wanneer mijn zoon weg is.'
Toen de jongen eten was gaan halen, zei de oude man: 'Praat hier geen onzin. Als hij het hoort – en je weet hoe kinderen zijn – dan raakt hij erdoor verpest.'
De man zei: 'Wat vertel je me nou? Ben je wel bij je verstand? Ik zeg je dat je je een hoop werk kunt besparen.'
Maar de oude man zei: 'Wat moet je dan met de tijd doen die je overhoudt? Wat doe je daarmee? Ik ben honderd en ik ben nog steeds vitaal genoeg om al mijn werk te doen. Als ik afhankelijk was geweest van mechanische apparaten, zou ik nu dood zijn. Mijn zoontje is nog erg jong. Zeg die dingen alsjeblieft niet waar hij bij is, anders neemt hij die ideeën van je over en ziet hij daar wel iets in. Jonge mensen zijn dwaas!'
En dit is niet alleen maar een verhaal. De eerste aanzetten tot de grote uitvindingen die de grondslag vormen van alle wetenschappelijke vooruitgang, zijn in feite in het Oosten gedaan, in China en India. Maar India en China hebben ze zelf nooit ontwikkeld, heel goed wetend dat snelheid en doeltreffendheid alleen maar meer zorgen geven, mensen gespannen maken… en je spaart geen tijd. Zelfs als er tijd wordt gespaard, wat ga je dan met die tijd doen? Je zult je in die tijd zorgen maken.
Als je tijd over hebt, begin je te piekeren en maak je je ongerust en heb je behoefte aan amusement, want wat moet je nu met de tijd doen? Eerst spaar je tijd en dan vraag je je af hoe je die tijd moet doden. Je hebt dus mensen die je op het idee brengen dat je sneller en doelmatiger kunt werken en vervolgens heb je mensen die je vertellen hoe je je kunt amuseren in de tijd die je zo hebt gespaard.
Het is gewoon absurd!
Begin eens met langzamer aan te doen. En door alledaagse dingen langzamer aan te doen, zul je merken hoeveel meer innerlijke vrede je krijgt. Eet langzaam, neem de tijd ervoor. Als je er nu twintig minuten over doet, waarom dan niet veertig? Er is geen haast! Geniet van het eten! Kauw het langer, het verteert dan ook beter. Je lichaam gaat zich rustiger voelen en op zijn gemak. En als het lichaam op zijn gemak is, voelt het denken zich natuurlijk ook op zijn gemak.
Als je eens niets te doen hebt, zit dan gewoon stil en doe niets. Er is geen reden om de krant te lezen of tv te kijken. Jut jezelf niet zo op met het idee dat je per se iets moet doen. Dat is een manier om jezelf te ontvluchten. Wanneer je dus eens niets te doen hebt, prijs je dan gelukkig dat je wat tijd hebt waarin je niets hoeft te doen. Zit dan gewoon stil, kijk naar de sterren of naar de bomen of sluit je ogen en kijk naar binnen.
Als je elke dag op z'n minst een uur stil kunt zitten, ervaar je binnen drie, vier maanden voor het eerst van je leven wat vrede is. En als je niet hebt ervaren wat vrede is, heb je niet geweten wat leven is. Alleen in de ontdekking van een gevoel van vrede, alleen als de bronnen van de vrede in je gaan stromen, voel je de betekenis van het leven. Anders is het veel leven om niets.