Poparchief Arnhem - Scattered Soul
Het begon allemaal in 1994 tijdens een scoutingkamp in Engeland.
Maarten en Bart kenden elkaar wel via scouting, maar niet echt goed. Tot ze op een dag door Oxford liepen en elkaar,zwaar kwijlend tegen de ruit van een muziek winkel geplakt, tegen kwamen. Terug in het kamp spraken zij af om eens samen wat te spelen, en zo geschiedde. Na een jaar van oefensessies, het was inmiddels 1995, waagden zij met ondersteuning van zanger Rutger van Roest een poging op te treden tijdens een scoutingkamp in Ommen. Ondanks de positieve reacties, bestond toch de indruk dat er iets miste aan de bezetting.
Bart had ondertussen op school een hechte vriendschap opgezet met Jan-Jakob Peelen, een 14-jarige klarinettist uit Heelsum. Bart wist hem ervan te overtuigen dat klarinetten suf waren en dat hij eens een echt instrument moest proberen nl. de gitaar. Dit lukte sneller dan verwacht en zo had de band ineens 2 gitaristen. Jan-Jakob bleek over zangkwaliteiten te beschikken, dus dat schoot lekker op. Het eerste optreden in deze bezetting was tijdens een musical. Jan-Jakob doorstond de vuurdoop nauwelijks, maar hield zichzelf staande.
Later dat jaar volgde nog een optreden tijdens een culturele avond op het Van Lingen College. Deze avond werd een keerpunt in de geschiedenis van de band. Jan-Jakob was bij de soudcheck blijven luisteren terwijl Bart en Maarten naar een cafeetje om de hoek gingen voor een kopje koffie. Nauwelijks teruggekomen werden ze aangeklampt door een hijgende Jan-Jakob: "Ik heb iets gezien, jullie geloven het niet!" Maar Maarten en Bart staan niet bekend als de grootste sceptici en derhalve stonden zij enige tellen later met open mond te luisteren naar Chantal, die een nummer van No Doubt en een nummer van Leah Andreone ten gehore bracht.
Het optreden die avond ging niet al te best, aangezien Jan-Jakob niet bepaald een geschoold zanger was. Na afloop zijn ze dan ook met zijn allen naar Chantal toegegaan om te zeggen dat wat zij deed fantastisch was, en of ze alsjeblieft een keertje mee wilde komen oefenen.
Zo gebeurde het dat Scattered Soul, toen nog Dionysus geheten, faam begon te verwerven. Het enige was nog mistte was een bassist. Bart zat in de klas bij Jasper, een 'bassist-bij-tijd-en-wijle' die best bereid was bas te komen spelen in de band! Dit ging een tijd goed, tot Jasper, aangezien hij geen eigen bas had, en ook nog eens kampte met een tijdtekort, stopte.
De band ging gewoon door zonder bassist, tot Paul zich aandiende, een bassist met een veel te grote versterker, hij beviel goed, maar stopte met de band, omdat hij met een andere band meer optredens kon krijgen. Het viertal ging door met spelen, trad her en der op en wilde meer gaan oefenen. Toen hield Jan-Jakob het voor gezien, zijn studie eistte teveel tijd van hem om zich nog langer bezig te kunnen houden met de band. Dit was de zwaarste slag voor de band tot nu toe. Het gitaargeluid van Bart en Jan-Jakob was, samen met Chantal's zang en Maarten's drum, één van de pijlers waar de band op rustte.
Net op dat moment kwam uit, voor Bart en Chantal onverwachtte hoek een bassist tevoorschijn, Jelger ontsproot aan Maarten's vriendenkring en begon de langste bas-carriere in de band tot nu toe. Via hem kreeg de band een vaste oefenruimte. Alwaar de demo 'The Other Side Sessions' is opgenomen.
Het was een zwarte dag in januari, toen de band te horen kreeg dat zij niet langer gebruik mochten maken van de oefenruimte. Het was een beetje hun thuis geworden. Maar de demo was af en ze konden toch door. Een klein jaar ging voorbij. Toen ging Jelger naar een nieuwe school, en vond daar tegen ieders verwachtingen in Stephan. hij is nu aangenomen als tweede gitarist en hij vervult deze plek op zeer eigenzinnige wijze.