Hoe leidt hondsdolheid tot watervrees? - KIJK Magazine
21-03-2022 11:00:00
Willekeurige vragen; de KIJK-redactie is er dol op. Zo vroeg Corrie Visser zich, na het zien van een film over hondsdolheid af, waarom een van de symptomen van deze aandoening watervrees is.
In het buitenland moet je altijd uitkijken voor zwerfhonden en -katten, omdat deze dieren door te bijten of krabben hondsdolheid, ook wel rabiës genoemd, door kunnen geven. Het is ook een van de redenen waarom je nooit een vleermuis met blote handen moet aanraken. Ook deze beesten kunnen het hondsdolheidsvirus op ons overbrengen. Bij mensen herkennen we twee typen rabiës. Bij rabiës furiosa hebben mensen vaak last van hyperactiviteit en ongecontroleerde krampen, terwijl degenen die rabiës paralytica oplopen meestal verlammingsverschijnselen krijgen.
Het eerste type kan inderdaad angst voor water met zich meebrengen. Hiermee wordt echter niet bedoeld dat de patiënten bang zijn om te zwemmen, maar om water – en hun eigen speeksel – door te slikken. En dat is niet zo gek. Doordat de spieren die voor het slikken verantwoordelijk zijn ook verkrampen, doet deze voor ons zo normale activiteit veel pijn bij mensen met hondsdolheid.
Als je bent gebeten of gekrabd door een dier dat mogelijk geïnfecteerd is met rabiës moet je zo snel mogelijk naar de dokter. Een arts kan rabiës namelijk in een vroegtijdig stadium, dus voordat er symptomen optreden, nog behandelen door een antiserum en aanvullende vaccinaties toe te dienen. Onbehandelde hondsdolheid leidt altijd tot de dood; wereldwijd overlijden jaarlijks zo'n 50.000 mensen aan de ziekte.