Door de uitbreiding in 1648 met het gedeelte dat zich thans achter de witte pilaren bevindt, bereikte de kerkzaal zijn huidige grootte. De kerk diende tot 1795 nog als schuilkerk. Wij weten dat het de gewoonte was de stoelen voor de vrouwen in het midden te plaatsen en die voor de mannen eromheen; dit uit veiligheidsoverwegingen.
De overdekking van de gang tussen de kerkruimte en de tegenwoordige kerkenraadskamer en de Vermeerzaal is pas later tot stand gekomen. Oorsprokenlijk was hier een doodlopende steeg tussen de kerk en de voormalige kosterswoning. De uit de middeleeuwen daterende kelder van het Huis Lockhorst deed vroeger dienst als garderobe van de kerk.