Echter. Gaan wij alleen uit van de Bijbel (het uitgangspunt van dit hoofdstuk): bij de traditionele paasmaaltijd die men 'gewoon was' te bereiden werd een paaslam geslacht. Op een groot aantal plaatsen in het Oude Testament is sprake van het slachten of doden, en niet slechts van het 'eten' of 'bereiden' van de pascha.
De etymologie van Pascha gaat terug en herdenkt het slachten van een lam in de avond en nacht voor de uittocht uit Egypte. Het hebreeuwse werkwoord pasach betekent 'overslaan'. De Israëlieten kregen opdracht een stuk kleinvee te slachten en bloed te strijken aan de deurposten en de 'bovendorpel' en 's nachts het vlees te eten:
Want Ik zal in deze nacht het land Egypte doortrekken en alle eerstgeborenen, zowel van mens als dier, in het land Egypte slaan en aan alle goden van egpte zal Ik gerichten oefenen ... En het bloed zal u dienen als een teken aan de huizen, waar gij zijt, en wanneer Ik het bloed zie, dan ga Ik u voorbij. - Exodus 12:1-16.
De Here sloeg de met bloed bestreken deurposten over. Daarvan is het pascha ('overslaan') afgeleid (cf Crudens 1979:483).
Welk huis gij ook binnentreedt, zegt eerst: vrede zij dezen huize. En indien daar een zoon des vredes is, dan zal uw vrede op hem rusten, maar zo niet dan zal hij tot u terugkeren. Blijft in dàt huis, eet en drinkt wat men u geeft, want de arbeider is zijn loon waard. Gaat niet van het ene huis naar het andere. En als gij in een stad komt, waar men u ontvangt, eet wat u wordt voorgezet, en geneest de zieken ...
De tekst spreekt voor zich. Een middeleeuwse legende ziet in de tekst een excuus om op vrijdag gebraden haantjes te eten. Men kon ermee bewijzen dat het vegetarisme van de Katharen niet de wil van God was.
Is de ziel van één mens twee duizend varkens waard? Uit de 'grafsteden' kwam een man met een 'onreine geest' naar Jezus toe en hij viel aan zijn voeten. Niemand was bij machte geweest de waanzinnige te bedwingen. "Mijn naam is legioen", zei de man, klaarblijkelijk bezeten door vele geesten, "want wij zijn talrijk". De geesten, bang uit het land te worden verdreven, smeekten Jezus:
Zend ons in de zwijnen, dat wij daarin varen. En Hij stond het hun toe. En de onreine geesten gingen uit en voeren in de zwijnen; en de kudde, ongeveer tweeduizend, storme langs de helling de zee in en zij verdronken in de zee. - Mc. 5:12-14
Jezus willigt het verzoek van de geesten in en zij brengen de varkens op hol. Wie is er nu 'schuldig' aan de dood van de varkens? In het vuur van zijn betoog citeert Augustinus deze passage tegen de vegetarische aanhangers van Mani om aan te tonen dat "there is no community of rights between us and brutes and trees". Augustinus toont zich fanatiek en onbarmhartig. De redding van een mens is de dood van tweeduizend varkers waard. Als Jezus 'verantwoordelijk' is voor de genezing van de bezetene, is hij dan ook verantwoordelijk voor de dood van de zwijnen? Misschien, maar uit het bovenstaande citaat blijkt dat de demonische geesten zelf de meest actieve rol spelen. Men hoeft Augustinus niet te volgen.