Bij gebrek aan tijd gaat deze hele blog over een bruiloft waar Hartmut en ik dit weekend voor uitgenodigd waren.
Het was de traditionele bruiloft van Martha, die bij ons in huis woont. Zij komt uit Zambia, haar verloofde uit de DRC. Dit maakte dat het hele spektakel een ervaring was die dicht in de buurt komt van de 'toren van Babel'. Engels, Frans, Swahili en nog wat andere talen die ik niet herkennen kon vlogen over en weer, toch leek iedereen prima te kunnen volgen wat er gebeurde.
De echte bruiloft is pas later in het jaar, nu ging het vooral om het betalen van de bruidsschat, wat in de meeste Afrikaanse culturen het moment is dat een man en vrouw officieel getrouwd zijn. Een paar maanden geleden waren de twee families ook al bij elkaar gekomen om te onderhandelen over het te betalen bedrag en nadat ze tot een conclusie gekomen waren was dan nu het moment dat de prijs betaald mocht worden.
Voor we naar binnen mochten moesten we de bewakers (vrouwelijke familieleden van de bruid) overtuigen dat we van de goede kant waren. De familie van de bruidegom mocht namelijk pas naar binnen nadat er lang onderhandeld was over hoeveel entree ze moesten betalen. Pas toen het geld tevoorschijn kwam gingen de deuren ook voor hen open. Het was duidelijk dat beide kanten genoten van het spel. Er waren voor de gelegenheid zelfs een paar mensen ingehuurd die niet direct familie zijn maar die heel goed zijn in onderhandelen.
Toen de bruidegom eindelijk binnen was was zijn bruid uiteraard nergens te zien. Die zat namelijk ergens in een kamertje te wachten tot ze tevoorschijn mocht komen. En dat mocht pas nadat de beste spreker van de bruidegoms familie de familie van de bruid had overtuigd van het feit dat ze met goede bedoelingen kwamen.
Toen de familie overtuigd was werd de bruid gehaald, verstopt onder een kleed kon niemand zien wie het was, en hoewel iedereen wist wat er komen zou was de hilariteit groot toen bleek dat niet de bruid maar een ander meisje verstopt zat. De bruidegoms familie liet merken teleurgesteld te zijn en vanwege tijd (jaja, ze waren er zich zowaar van bewust dat de volgende dag gewoon een werkdag was) werd daarna nog een bruid gehaald die door de bruidegom geïdentificeerd werd als de ware. Als er meer tijd was geweest waren er nog minstens 3 andere verkeerde bruidjes binnen gebracht.
Daarna werd met veel toespraken en vriendelijke woorden van beide families het geld voor de bruidsschat in een grote schaal gedaan waarna Martha die al knielend aan haar familie mocht presenteren. Vertegenwoordigers van beide kanten trokken zich terug om het geld te tellen, en zoals iedereen al wist was er veel te weinig gegeven. Nu was het aan de familie van de bruid om teleurgesteld te zijn en een toespraak te houden over geschaad vertrouwen. Maar, omdat het overduidelijk was dat het bruidspaar graag wilde trouwen werd er nu niet moeilijk over gedaan, de rest van de bruidsschat moet betaald worden voor de eerste baby er is.
Daarmee was het officiële gedeelte over en kon iedereen genieten van heerlijk traditioneel eten, rondrennende kinderen en de warme zomeravond. Wat wij meemaakten was nog een hele kalme versie van een traditionele bruiloft. Beide families zijn christelijk en hebben het beste voor met het bruidspaar, ze wilden elkaar niet afpersen of het hele proces onnodig lang laten duren. In veel families gaat het heel anders, zelfverrijking en hebzucht staan bovenaan de agenda en met het geluk van het bruidspaar wordt weinig rekening gehouden. Ik ben blij dat het gegaan is zoals het gegaan is en ik wens het bruidspaar veel geluk en liefde toe!
Labels: 7 quick takes, Africa, daily life, tradition
Anoniem 2 december 2013 om 17:18
Leuke traditie! Misschien moeten we dat hier ook gaan invoeren. Dat zal mama leuk vinden met drie dochters!
Hanne 2 december 2013 om 18:58
Leuk hoor :-) Ik snap wel niet helemaal wat je ermee bedoelt dat Martha bij jou in het huis woont? Ik dacht dat Hartmut en jij samen een huis hadden? Wonen daar dan nog andere mensen?