Heb je vroeger weinig koestering ondervonden? - Loslaten en stoppen met piekeren en malen met Loslaten.Nu
Een van de kenmerken van mensen die te zeer (!) liefhebben is dat ze vroeger weinig koestering ondervonden hebben.
In plaats hiervan proberen ze, om aan deze onbeantwoorde behoefte tegemoet te komen, zelf heel zorgzaam te worden, vooral ten aanzien van mannen of vrouwen die op de een of andere wijze een behoeftige indruk maken.
Een kleine jongen wordt misschien kwaad en geeft daar uiting aan door zich destructief te gedragen en erop los te slaan.
Een meisje zal eerder haar aandacht richten op haar lievelingspop. Door deze te wiegen en te sussen en zich er in zekere zin mee te identificeren, probeert het meisje via een omweg de zo ontbeerde koestering te krijgen.
Vrouwen en mannen die te zeer liefhebben doen op volwassen leeftijd eigenlijk hetzelfde, maar dan misschien op een wat subtielere manier.
Ze worden aangetrokken tot mensen die behoeftig zijn, identificeren zich vol medelijden met hun pijn en proberen deze pijn te verlichten om op deze manier weer hun eigen pijn te verminderen.
Dat de mannen en vrouwen tot wie zij zich het sterkst aangetrokken voelen juist partners zijn die behoeftig zijn, komt doordat aan die aantrekkingskracht je eigen wens om liefgehad en geholpen te worden ten grondslag ligt.
Misschien is hij of zij wel contactarm of koel en liefdeloos, koppig, zelfzuchtig, chagrijnig of melancholisch. Misschien heeft hij of zij wel iets losbandigs en onverantwoordelijks of is hij of zij niet in staat zich te binden of trouw te zijn. Of misschien vertelt hij of zij dat hij nog nooit eerder van iemand heeft gehouden.
En reageren zul je hoe dan ook, in de overtuiging dat deze man of vrouw jouw hulp, jouw medelijden en jouw wijsheid nodig heeft om zich in zijn of haar leven beter te voelen.
Een ander kenmerk van mensen die te zeer liefhebben is dat ze nooit hun ouder(s) hebben kunnen veranderen in die warme, liefhebbende, zorgzame ouder(s) naar wie ze altijd zo verlangd hebben.
Hierdoor reageren ze heel intens op dat vertrouwde type van de emotioneel niet beschikbare man, die ze dan nu weer kunnen proberen te veranderen door hun liefde.
Of je met één of met beide ouders hebt geworsteld: alles wat je in het verleden tekort kwam of wat in het verleden pijnlijk voor je was, wil je nu in het heden tot een succes maken. Er ontstaat dan iets ongezonds en iets wat automatisch tot mislukken is gedoemd.
Het zou uitstekend zijn als je al je medegevoel, medelijden en begrip zou inzetten in een relatie met een voor jou gezonde man of vrouw, een partner van wie je zou kunnen hopen dat hij of zij aan jouw behoeften beantwoordt.
Maar je voelt je niet aangetrokken tot gezonde partners die je zouden kunnen geven wat je nodig hebt; die vind je vervelend en saai. Die boeien je niet en die zie je niet eens staan.
Je voelt je aangetrokken tot partners die voor jou een herhaling personifiëren van de worsteling die je met je ouders hebt gehad toen je almaar probeerde goed genoeg, waardevol genoeg en slim genoeg te zijn om de liefde, aandacht en goedkeuring te veroveren van jouw ouders die jou niet konden geven wat je nodig had, omdat ze zo hun eigen verleden, problemen en beslommeringen hadden.
Nu ga je te werk alsof liefde, aandacht en goedkeuring er niet op aankomen, tenzij je die kunt aftroggelen van een partner die niet in staat is dat te geven omdat hij of zij op zijn/haar beurt ook weer zo zijn/haar eigen problemen en beslommeringen heeft.
Kortom: de strijd die we vroeger niet met onze ouders aan konden gaan, gaan we onbewust en onbedoeld aan met onze partners, die we hier onbewust en onbedoeld op selecteren. Als je je energie niet meer in deze eindeloze en nutteloze strijd wilt stoppen maar diezelfde energie in je eigen individuele emotionele ontwikkeling wilt stoppen, dan kan ik je daarbij helpen.