2 The Sound of Music. Opnieuw geënsceneerd, op tintelfris topniveau. Anouk Maas als een volwassen wordende Maria en Ad Knippels als de baron die veel meer gevoel heeft dan we altijd dachten.
3 De Jantjes. Bijna honderd jaar oud, maar met zorg afgestoft, en de liedjes blijven onweerstaanbaar. Pittoresk en beweeglijk.
4 Hij gelooft in mij. De lach-en-een-traanmusical over André Hazes haalde ook dit jaar volle zalen en blijft dus in de erelijst.
5 Soldaat van Oranje. Weer een volhouder die nog het hele jaar bleek mee te kunnen. Niet de beste musical, wel een belevenis. Nu al ruim vier jaar en ook volgend jaar weer wegens succes geprolongeerd.
1 André Manuel – Het geval apart. Sardonische solo van Manuel die harde grappen maakt in het kader van de bange vraag of we nog kunnen zeggen wat we willen zeggen.
2 Claudia de Breij – Teerling. Geëngageerde ernst in mooie balans met beeldende spot en elegante liedjes, in overtuigend pleidooi voor betere (en fantasievollere) wereld.
3 Richard Groenendijk – Met de mantel der liefde. Bonte afwisseling van schaamteloos sentiment en vileine interrupties over familie, collega’s, zijn carrière en zijn vriend.
4 Louise Korthals – Zonder voorbehoud. Gekkigheid in verhalen van persoonlijke aard en maatschappelijke betrokkenheid in vormvaste liedjes en fleurige conferences.
5 Emilio Guzman – Een dunne dekmantel. Intrigerend zelfonderzoek over of een cabaretier agressief moet zijn. Spanning en milde spot.
1 Thyestes door Belvoir Theatre Sydney. Simon Stone laat het publiek in shock achter met een radicaal gemoderniseerde gruwelmythe.
2 Elektra door NTGent ism het Nationale Toneel. Julie Van den Berghe bedacht bij de klassieke tragedie imposante filmische beelden, met een blazerstrio dat sfeervol illustreert en komisch verstoort.
4 Een bruid in de morgen door Toneelgroep Amsterdam ism Frascati Producties. Regisseur Maren E. Bjørseth houdt Claus’ familietragedie knap luchtig, met troef Camilla Siegertsz als komisch kindbruidje.