Array ( [SERVER_SOFTWARE] => Apache/2 [REQUEST_URI] => /fabian-touw-rotterdam-marathon-13-april-2014/ [USER] => cs052 [HOME] => /home/cs052 [FCGI_ROLE] => RESPONDER [REDIRECT_UNIQUE_ID] => XOHjR4j4y0oid4XpL8bpNgAAAQ0 [REDIRECT_STATUS] => 200 [UNIQUE_ID] => XOHjR4j4y0oid4XpL8bpNgAAAQ0 [proxy-nokeepalive] => 1 [HTTP_USER_AGENT] => CCBot/2.0 (https://commoncrawl.org/faq/) [HTTP_ACCEPT] => text/html,application/xhtml+xml,application/xml;q=0.9,*/*;q=0.8 [HTTP_ACCEPT_LANGUAGE] => en-US,en;q=0.5 [HTTP_HOST] => www.stichtingiamsport.nl [HTTP_CONNECTION] => Keep-Alive [HTTP_ACCEPT_ENCODING] => gzip [PATH] => /sbin:/usr/sbin:/bin:/usr/bin [LD_LIBRARY_PATH] => /usr/lib/apache:/usr/local/icu/lib:/usr/local/lib64:/usr/local/lib:/usr/lib64:/usr/lib:/lib64:/lib [SERVER_SIGNATURE] => [SERVER_NAME] => www.stichtingiamsport.nl [SERVER_ADDR] => 62.84.244.129 [SERVER_PORT] => 80 [REMOTE_ADDR] => 54.167.47.248 [DOCUMENT_ROOT] => /home/cs052/domains/stichtingiamsport.nl/public_html [REQUEST_SCHEME] => http [CONTEXT_PREFIX] => [CONTEXT_DOCUMENT_ROOT] => /home/cs052/domains/stichtingiamsport.nl/public_html [SERVER_ADMIN] => webmaster@stichtingiamsport.nl [SCRIPT_FILENAME] => /home/cs052/domains/stichtingiamsport.nl/public_html/index.php [REMOTE_PORT] => 60930 [REDIRECT_URL] => /fabian-touw-rotterdam-marathon-13-april-2014/ [GATEWAY_INTERFACE] => CGI/1.1 [SERVER_PROTOCOL] => HTTP/1.1 [REQUEST_METHOD] => GET [QUERY_STRING] => [SCRIPT_NAME] => /index.php [PHP_SELF] => /index.php [REQUEST_TIME_FLOAT] => 1558307655.7781 [REQUEST_TIME] => 1558307655 )
I Am Sport » Fabian Touw | Rotterdam Marathon 13 april 2014
Fabian Touw | Rotterdam Marathon 13 april 2014
Foto gemaakt door Jermain Fernandes
Zondagochtend 07:20 uur
de wekker gaat af, de dag van de marathon. Ik word ongerust wakker, mijn startnummer en -bewijs heb ik namelijk nog niet in mijn bezit. Om 08:00 uur naar het WTC gebouw om dit allemaal te regelen. Na 15 min kon ik opgelucht ademhalen en liep ik gerustgesteld met startbewijs naar buiten. Nog effe een bord pasta eten, veel water drinken en op naar de Marathon. Eerst nog een groepsfoto met Jerry, Daniel en Kjeld de 10 km lopers voor stichting I Am Sport. Kanjersssss!
Daar sta ik dan in vak E
met nog 15 min te gaan. Het gaat gewoon gebeuren. 10 maanden voorbereiding, waarbij ik maximaal 2x in de week kon lopen, omdat ik gewoonweg niet meer tijd had. Er zat totaal geen regelmaat in mijn training, dan liep ik 's ochtends, dan weer in de middag of de avond en zelfs 's nachts, om er enigszins nog ritme in te houden. Ik heb tot maximaal 22 km kunnen trainen, meer dan dat kwam ik niet aan toe. Ergens maakte ik mij een beetje zorgen over mijn tijd, maar zeker niet over de marathon zelf. Gelukkig heb ik veel op instelling en mind beleving kunnen doen.
Bamn! De startknal.
Het was begonnen. Mijn eigen muziek aan, afsluiten van de buitenwereld en genieten. Wohhhhhh ……..I AM Sport.
De 1e 15 km waren een eitje.
Zingend en lachend liep ik lekker op mijn eigen tempo. Het waren eigenlijk meer kleine stapjes vooruit, proberend mijn eigen tempo vast te houden en niet met het tempo mee te gaan van de overige lopers. De 20 km ging ook nog lekker, af en toe een drankje en een banaantje eten. Bij de 23 km was het tijd voor een witte boterham met pindakaas. Maar toen…..bij de 27 km knapte er iets in mijn hoofd, mijn snelheid ging omhoog van 8.5 a 9 km naar 10 a 11 km per uur. Ik zweefde, dit voelde lekker en zette dit tempo voort. Ik werd onderweg zelfs nog even geïnterviewd, dit ging me goed af, ik kon nog goed praten en lachen. Kralingsebos! Het helse bos tijdens de marathon, het punt waar de 'man met de hamer' zou moeten komen, iedereen had me hierop voorbereid, maar die man met de hamer kwam niet! Het was voor mij juist meer thuiskomen, ik omarmde dit bos. Voor deze marathon bestond de 'man met de hamer' niet. In dit geval een fictie, voor anderen realiteit. Realiteit is echter voor iedereen anders en kan je sturen. Mind beleving heet dit en niet de 'man met de hamer'. Ik kwam allemaal bekende lopers tegen, die mij voorbij waren gegaan en nu stonden te strekken. De 30 km ging met een gemiddelde snelheid van 11 a 12 km per uur, mijn spieren waren in orde en werkten goed mee. Conditioneel werd het wel op de proef gesteld. Gelukkig kwam op dat moment Frank Sinatra voorbij met 'I Got you under my skin', het juiste nummer op het juiste moment. De rust was teruggekeerd en ik zong weer mee.
Bij de 35 km werd ik echt op de proef gesteld,
ik zag steeds meer mensen pijnlijk kijken, ik moest mezelf een boost geven, ik ging lachen en riep hard 'I Am Sport, I Am Sport I Am Sport'. Daar kreeg ik het wat lastiger vanwege mijn hoge snelheid. Snelheid afnemen was geen optie, dilemma!!!! Gelukkig kwam 'Guns N'Roses Live And Let Die', heel toepasselijk in de situatie waar ik op dat moment in zat. Ik bleef op hoog tempo lopen, want als ik ga, dan ga ik er helemaal voor, omvallen doe ik wel bij de finish. 40 km, nog 2 km te gaan, het publiek is fantastisch, wat een liefde zeg! Dit heeft zeker geholpen, de laatste 500 meter ben ik nog gaan sprinten, met dat beetje kracht dat ik nog in mij had. Puur op conditie en mind beleving. Pfffffff gehaalddddddddddddddd……de finish. I did it!
Strompelend, net vooruitkomend
viel ik na de finish gelijk om en moest liggen. Mijn benen wilden niet meer meewerken. Na ongeveer 3 min probeerde ik op te staan met wat hulp. Lopend kwam de verwerking en zag ik mijn moeder, zusje, vriendin Patricia, Patrick (bestuurslid I Am Sport) en Genny (collega). Ik ben weer even gaan zitten, het moment van de ontlading, wat was dit heftig zeg…..ik moest huilen. Het werd mij teveel, maar wat een ervaring!
Extra: Waarom doe ik wat ik doe en dankwoord
Iemand vroeg mij; 'waarom doe jij jezelf dit aan, al die activiteiten in 1 jaar tijd?' Wat moet ik anders? Werken en thuis bankhangen chips eten of de deur uit en borrelen? Die 10 maanden hebben mij zoveel gegeven qua ervaring en de nodige verwerkingen. Het is pure therapie geweest, anders had ik dit nooit kunnen volbrengen met mijn schema. De beslissingen die je moet maken, de andere dingen die je moet laten, om week in week uit te lopen naar één bepaald doel, pure focus! Qua affectie ben ik zo gegroeid en heb ik mijn emotie beter leren kennen. Je wordt je eigen therapeut en inspiratiebron, wat is nou mooier als je dit zelf kunt doen? Kort gezegd; deze beleving werkt op al mijn zintuigen, wat weer een wauw effect veroorzaakt en daar doe ik het voor!
Mijn vraag terug; wat doe jij qua beleving? ……….. het bleef stil.
Mijn gelopen tijd 4 uur en 27 min. Ik ben trots op mezelf ……………I Am Sporttttttt……
Ik wil alle mensen bedanken
die mij hebben gesteund qua kracht, liefde en ook de nodige sponsoring. De FTPT klanten, collega's, het bestuur van de stichting, familie en natuurlijk mijn vriendin die mij heel het proces heeft gesteund. Probeer maar eens met een man te leven die gezond moet eten (geen vlees), moet sporten, veel moet rusten en dan ook nog eens vaak in slaap valt bij een bioscoopje, DVD avond of theaterstuk. Thanks voor je begrip en liefde Patricia!