Bleudelavandou: huwelijksvitamientjes!!
Als mijn beste vriendin een weekendje uit is met haar man, dan zegt zij altijd met een knipoogje dat zij weer wat huwelijksvitamientjes nodig heeft, en zien wij haar terug glunderen na dat weekend doorgebracht te hebben met haar man. Na weer een weekje Algerije vond ik dat ook onze vitamientjes op reserve stonden en werd het dus hoogtijd voor een weekendje samen uit. De cadeaubox voor een puur natuur weekend lag hier nog in de la, dus werd deze gevalideerd en werd de bestemming Ahaus-Alstätte in Duitsland.
Het is altijd een stukje avontuur, want de keuze van je tijdelijke verblijfplaats in een land dat niet het jouwe is, lijkt zowat als spelen op een loterij. Manlief die deels van zijn werktijd doorbrengt in hotels, heeft dan ook een uitgebreide mening over een goed hotel of verblijf, en daar hij een hekel heeft aan het organiseren en vastleggen van onze vakanties of uitjes gebeuren deze door mij. Organiseren ligt een stukje in mijn natuur, het zal wel iets te maken hebben met onze genen. Deels geërfd van mijn vader, die een kei is in het organiseren, niet alleen voor hemzelf, maar voor heel de familie, wat soms wat problemen kan geven. Ook mijn dochters beweren dat ik er soms over ga, en dat het ook best leuk is om gewoon iets op je af te laten komen en daarvan te genieten. Dat is avontuur...
En ons avontuur begon op zaterdagmorgen, na het ontbijt vertrokken wij richting Duitsland, na ervoor te zorgen dat de dochters op tijd en stond onze 4 schatten te eten gaven, toch nog vlug een sms'je naar Anneke met de vraag de katjes niet te vergeten. Natuurlijk was zij het niet vergeten en kreeg ik een berichtje van haar terug, hoe zou het mogelijk zijn om dit te vergeten, na een e-mail, een gesprek en een sms'je ter herinnering, wist zij ondertussen wel dat er een taak op haar te wachten stond, en zou zij al een echte vergeetkop moeten zijn om deze doorgespeelde gegevens te wissen. Toch "over" georganiseerd of is het gewoon bezorgdheid ... misschien wel een beetje van beide.
Na een 250 km. rijden afwisselend met zon en regen, kwamen wij aan in het rustige dorpje Ahaus, de GPS dame leidde ons naar het hotel Hampshire, dat heel landelijk gelegen is tussen bossen en een uitgebreid golfterrein. Bleek bij nader inzicht dat dit een golfhotel was, wij hadden wel eens mini-golf gespeeld maar het echte stoere golfen was ons totaal vreemd.
Gelukkig konden wij van op afstand genieten van de geoefende golfer maar ook van de stapsgewijze prestaties van de beginneling. Wij kwamen zelfs tot de conclusie dat als wij ooit op pensioen zouden zijn, en onze huidige sporten door lichamelijke aftakeling niet meer kunnen beoefenen, dat dit wel eens de ideale sport zou kunnen zijn. Sociaal contact, uren in de buitenlucht, stappen en plezier beleven aan het golfspel, manlief vond onmiddellijk een alternatief. Nu ja, sociaal contact vonden wij ook terug in ons dorps-en verenigingsleven, stappen in de buitenlucht kan overal en is op zijn eigen al een sport en sowieso veel goedkoper dan je aansluiten bij een golfclub. Zo ging het gesprek nog wat verder en concludeerden wij maar dat dit vragen zijn voor later, tenslotte vond hij dat wij allebei nog flinke vijftigers zijn, die houden van uitgaan, lekker eten, sporten en konden wij ons uitleven in onze hobby's.
Al wandelend komen wij aan bij het bos en genieten van de ontluikende natuur. Overal rondom ons hoor je gekwetter van vogels, wipt een konijntje vliegensvlug voorbij en zwermen de eerste muggen rondom een kleine braamstruik. Wij stappen verder het bos in, struikelen over omgevallen takken of zelfs hele bomen die de harde winter niet hebben overleefd, genietend van de eerste bosbloempjes, en beseffen dat zelfs onkruid zijn charme heeft.
Het wordt kouder en wij gaan terug richting hotel, waar ik heerlijk geniet van een glaasje droge witte wijn en manlief van een plaatselijk biertje. 's Avonds laten wij ons verrassen door een dineet'je bij kaarslicht en ook het eten is fijn en lekker. Aan een lange tafel in de andere hoek van de eetruimte zitten zo'n 20 vrouwen na te genieten van hun dagje golf, er wordt gelachen en prijzen uitgedeeld. Hun leeftijd varieert, en hier en daar zie je een pittig grijs hoofdje knikken naast een blond of bruine jonge kruin. Net als in het bos mengt oud zich met jong en ieder heeft zo zijn charme.
De volgende dag na een lange wandeling en een gelegenheidsbezoekje aan tante Bieke en nonkel Frans rijden wij zelfvoldaan terug naar huis. Onze batterijen zijn opgeladen en de vitamientjes hebben hun werk gedaan...bedankt lieve vriendin voor je gouden tip!!
Gepost door bleudelavandou op 11:19
Marja 29 april 2013 om 12:10
Wat een heerlijk uitje. Ik heb genoten van je verhaal en de kiekjes.
Janneke 29 april 2013 om 14:22
Leuk verhaal hoor en de foto's natuurlijk ook. Af en toe zijn wat huwelijksvitamientjes best nuttig, en dit was weer een heerlijk uitstapje waar wij even van meegenoten.
Atelier Valerie © 29 april 2013 om 14:32
Jullie hebben genoten van elkaar en de natuur!
Fijn om te lezen, lieve groetjes, Valerie ♥
Roelie Steinmann 29 april 2013 om 15:02
Leuk dat je op mijn blog een berichtje hebt achter gelaten. Zo kom ik ook weer op jouw blog. Leuk je verhaal over de huwelijksvitamientjes en mooie foto's. Ik ga jou ook volgen.
Bob Bushell 29 april 2013 om 17:52
Marriage or a day for golf, yuk. Anyway, you produced a brilliant images Marieke.
Ans van Ispelen 29 april 2013 om 17:53
Jij hebt duidelijk genoten.
Je schrijft er zo lekker enthousiast over.
En je foto's zijn prachtig.
What's in a day 29 april 2013 om 20:06
Geluksvitamientjes, wat mooi Marieke, jullie tripje was
in ieder geval geslaagd!!
Mooie beelden en een leuk uitzicht op de golfbaan.
Colin 30 april 2013 om 21:37
Dat zijn nog eens bijzondere vitamientjes!
Juliëtte 1 mei 2013 om 09:29
Heerlijk hoor zo'n uitje!
Dan kan je er weer even tegen!
Miranda 3 mei 2013 om 21:42
Vitamientjes waardoor je nog lang kunt nagenieten!
Victoria Louisa Liz 4 mei 2013 om 11:02
Leuke foto van de bomen, mooi perspectief!
Heerlijk te horen dat het heerlijk was! en nu genieten van het paradijselijke tuintje thuis ;-)
inge van der sanden 12 mei 2013 om 18:14
Ik zie dat je een nieuwe volger op mijn blog bent, van harte welkom hoor!
Ik ga je mooie blog ook volgen.
marijke 7 augustus 2013 om 09:16
Marieke zo lang geen post meer van je gezien. ik hoop dat alles goed gaat. Hartelijke groetjes Marijke