In Nederland hebben Amerikaanse rappers de naam vaker niet dan wel op te komen dagen. Dat komt volgens Van Rangelrooij vaak niet door de acts, maar door programmeurs die concerten al promoten voordat de deal rond is of op het laatst op hun financiële afspraken terug komen. Een kleurrijk voorbeeld uit eigen ervaring: „Ik stond met Nas bij een club in Hongarije en pas toen we daar waren, bleek dat de promotor geen geld had. Hij had wel een voorschot betaald en eiste dat Nas zou optreden. We werden door allerlei mensen ingesloten, een van mijn jongens is met mijn laptop met de financiële administratie gevlucht en uiteindelijk zijn we door de Hongaarse politie ontzet. De volgende dag stond in de krant dat Nas de boel op stelten had gezet.”
Zolang je de rappers geeft wat ze willen, is er volgens Van Rangelrooij goed met ze te werken. KRS-One wilde naast een tourbus voor zijn crew ook zo’n enorme wagen voor alleen zijn vrouw en kinderen. De rappers van Bone Thugs-N-Harmony wilden drie bodyguards, want ze hadden gehoord dat Europeanen graag rappers beroven. En veel rappers willen na het concert op hun hotelkamer „nog een privéfeestje kunnen bouwen. Dan zorgen we vaak dat de nodige dames aanwezig zijn.”