Kortfilmfestival Leuven bekroont jonge, Vlaamse regisseurs: "Ja, het is een afvalrace. Maar ik wil het niet anders" | De Morgen
Still uit 'Provence' van Kato De Boeck, die tijdens het Kortfilmfestival Leuven vier prijzen binnenrijfde. Beeld RV
Met vijf filmscholen studeren er elk jaar meer Vlaamse regisseurs af dan er ooit films gemaakt worden. Velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren. Precies daarom is het Kortfilmfestival Leuven een mooie staalkaart van die potentiële uitverkorenen. Maar hoe zien de grote winnaars van de afgelopen editie hun toekomst?
✦Exclusief voor abonnees door Robin Broos 12 december 2018, 6:00
Moeten er nog regisseurs zijn? Het is een vraag die ook de filmscholen bezighoudt. "Al in de eerste les aan het RITCS (Brusselse Media- en Theaterschool, RB) wordt dat duidelijk gemaakt", zegt Kato De Boeck (24), die tijdens het Kortfilmfestival Leuven de Juryprijs voor het beste debuut, de Publieksprijs, de HUMO-award én de Persprijs binnenrijfde met haar kortfilm Provence.
"Kijk eens goed rond, werd er gezegd. Van onze groep zou er amper tien man overblijven, van wie slechts één iemand een langspeler zou maken. Die bangmakerij vind ik achteraf bekeken wat overdreven. Ja, het is een soort afvalrace. Maar vaak stoppen studenten halfweg, omdat het gewoon hun ding niet is. En lang niet iedereen die er begint, wil per se filmregisseur worden. De afgelopen jaren is de filmindustrie in ons land enorm opgebloeid en wordt er meer gemaakt dan vroeger. Volgens mij is er voor ieder van ons een plekje in de sector."
De Boeck is er altijd realistisch in gebleven. "Ik heb sinds het begin van mijn filmopleiding wél gedroomd om gewoon te kunnen leven van films maken en verhalen te vertellen, ik heb het gewoon nooit durven geloven. Dat verandert nu door de erkenning voor Provence."
Kato De Boeck tijdens de slotavond van het Kortfilmfestival Leuven Beeld rv Lisanne Valgaerts
Ook Louisiana Mees (24), winnaar van de VAF Wildcard Fictie voor haar film Waithood, krijgt met de regelmaat van de klok de vraag wat ze met haar diploma van de Gentse kunstschool KASK wil doen. Voor haar was een plaats in de regiestoel wél het ultieme doel. "Het is simpel: ik wil films maken en niets anders. Cinema of films maken is voor mij inherent verbonden met een urgentie. Er zijn in mijn opinie nog erg veel verhalen die van het 'nu' en urgent zijn en dus vertelt moeten worden. Die urgentie is mijn drijfveer om tegenslagen te overwinnen en door te bijten tot het eind."
Voor Waithood werkte ze met vijf jonge Atheners die ze leerde kennen tijdens haar stage in de Griekse hoofdstad. De jongeren hangen rond in luxueuze Airbnb-woningen om zo hun uitzichtloze situatie te ontvluchten. De jury bekroonde de film omwille van de "duidelijke visie en het sterke engagement". Die erkenning levert haar naast een geldprijs van 60.000 euro ook veel interesse uit de sector op.
"Al hou ik dat voorlopig nog wat op afstand", zegt ze. "Ik wil alles eerst rustig bekijken, niet te snel ergens instappen. Samenwerkingen moeten met de juiste mensen gebeuren om iets kwalitatiefs op te leveren. Dankzij de Wildcard – toch een soort jokerprijs – voel ik geen haast. Met dat kapitaal kan ik misschien zelf naar interessante mensen op zoek gaan. Een heerlijke vrijheid in de aanloop van een nieuw project."
Louisiana Mees tijdens de slotavond van Kortfilmfestival Leuven. Beeld rv Joris Vanden Broeck
Ook De Boeck verzamelde afgelopen weekend zo'n 14.000 euro aan prijzengeld voor Provence, een coming-of-ageverhaal over de dynamiek tussen een 11-jarig meisje en haar oudere broer, die vooral niet in de val van de clichés trapt. De cineast ziet haar grote overwinning in de eerste plaats als een mooi visitekaartje. "Het is iets wat producers het vertrouwen geeft dat ik iets kan maken dat geapprecieerd wordt. Dat voelde ik zelf al toen ik de film voor het eerst aan vrienden en familie liet zien. Pas toen besefte ik dat ik iets kon maken dat mensen kan ontroeren. Niet dat ik ervan uitga dat alles wat ik maak zo onthaald zal worden, maar ik wil er wél voor gaan."
En ook zij voelt een grote belangstelling. "Ik krijg vooral veel berichtjes van producers die een koffie willen gaan drinken", zegt De Boeck. "Dus de komende weken zal ik véél koffie drinken. (lacht) Maar ik wil nuchter blijven. Mijn nonkel is cameraman en heeft me ooit deze wijze raad gegeven: in deze sector wordt een carrière vooral bepaald door de dingen waar je 'nee' tegen zegt."