Op vakantie in het Lake District kwam ik onlangs het boek Poldarks Cornwall tegen. Met adembenemende foto's van dit volslagen andere deel van Engeland, dat ik ooit op de fiets doorkruiste.En dat al even indrukwekkend is. Wat een feest om al die plekken aan de kust in hun volle glorie nog eens onder ogen te krijgen. Fraai beschreven door de auteur van de Poldark boeken, Winston Graham. Zou de nieuwe tv-serie er net zoveel eer aan betonen?
Nou en of. De natuur is er niet alleen overweldigend aanwezig, maar speelt ook een wezenlijke rol. Die in feite door de beide hoofdrolspelers belichaamd wordt. Het gaat dan ook zeker niet alleen om mooie plaatjes. Dat kan in de eerste paar afleveringen nog wel zo lijken, omdat de afstemming tussen karakters en omgeving eerst rustig opgezet wordt. Vanaf de derde aflevering waarbij Demelza zich als een natuurkracht ontvouwt die de sociaal bewogen Ross Poldark op een positieve manier weet te betoveren, heeft de serie je ook te pakken. En wordt alleen maar beter.
Aan het eind van de achttiende eeuw keert Ross Poldark terug van de onafhankelijkheidsoorlog in America. Hij treft het landgoed van zijn vader in verval aan en zijn geliefde staat op het punt van trouwen met een ander in de familie. Tegen het economische klimaat in besluit hij de mijn die nog in zijn bezit is te heropenen, waarbij hij een invloedrijke bankiersfamilie tegen zich krijgt. Hij werkt zelf tussen de mensen die hij aanneemt en wiens omstandigheden hij zich aantrekt. Als hij verliefd wordt op zijn keukenhulp Demelza en met haar trouwt, wordt het er allemaal niet eenvoudiger op.
Woelige diepten
Laat je niet door de afbeeldingen op de omslagen van de dvd's misleiden tot het beeld van een romantische zwijmelserie. Ja, de hoofdrolspelers zien er aantrekkelijk uit. Maar net als bij het landschap van die prachtige kuststreek gaan er woelige diepten onder schuil. In de zware sociale, economische en justitiële omstandigheden van die tijd, om over de gezondheid nog maar te zwijgen, komen ook de meest donkere aspecten boven drijven. En de meest menselijke.
Er wordt meesterlijk geschakeld tussen de diverse situaties. Met name in de voorlaatste aflevering van de eerste serie (er zijn er twee en de derde is in de maak) waar fragmenten van een gesprek tussen Ross en zijn investeerders, tussen Ross en Demelza en tussen Demelza en het familielid dat Ross verraden heeft niet chronologisch door elkaar heen worden getoond en op elkaar in lijken te spelen. Wat na afloop ook werkelijk het geval blijkt te zijn.
De serie is tragisch, ontroerend, vertederend en optimistisch in de getoonde wilskracht bij zoveel tegenslag. En natuurlijk ook romantisch. Haal die beleving in huis zou ik zeggen.