Na het eerste trimester besefte ik dat ik graag thuis in bad wilde bevallen, waar ik mij het meest comfortabel zou voelen.
Naast een één op één verloskundige, wilden wij daarom ook graag een doula bij onze thuisbevalling, als een soort extra ‘safety net’ van steun voor mij zelf, maar ook voor mijn man. Ik vond het ontzettend fijn om zowel een caseload verloskundige als een doula bij de geboorte te hebben, twee invalshoeken die voor mij sterk en stabiel voelden zodat ik een veilige ruimte om mij heen had.
Nadine was fantastisch voor ons, wij konden alles vragen en bespreken op een hele open en vertrouwde manier. Nadine heeft veel kennis en wij hebben veel gehad aan haar adviezen.
Toen het eenmaal zover was, kwam ze direct nadat wij haar om half vier ’s ochtends belden. Ik voelde veel rust en steun, met weinig woorden. Het was een prachtige bevalling, heel rustig en intiem, precies zoals ik het graag wilde.
We ontvingen gedurende de zwangerschap zorg van de verloskundige. Vaak hadden we weinig vragen, we zochten zelf veel op. Wel leek ons de bevalling erg spannend wanneer de verloskundige pas op de momenten komt die voor haar (richtlijn) uitkomen (we doelen op de aantal cm ontsluiting). Graag wilde ik meer regie en meer voorbereid zijn op de stappen van de reguliere zorg. Zodoende was het bevalplan al in grote lijnen op papier gezet. Ik kwam in die voorbereidingen terecht op de Doula. En ik ben dat uit gaan zoeken.
Hier raakten we beiden steeds meer enthousiast over! Iemand die je begeleidt bij de zwangerschap en bevalling. En vanuit een continu aanwezigheidsprincipe werkt. De doula is beschikbaar voor vragen tijdens zwangerschap en op de bevaldag kunnen we op elk moment bellen om haar te vragen ons te ondersteunen.
We maakten een afspraak met Nadine ter kennismaking. In de kennismaking was er een wederzijdse klik. We hebben een vervolgafspraak gemaakt voor het bevalplan en uitwisseling van verdere informatie. We kregen allerlei tips over bijv afnavelen met navelveter ipv klem, soorten bevallingen etc.
Om 2u in de ochtend van vrijdag 13 juni begonnen de weeën en kreeg ik de slaap ook niet meer te pakken. Om half 7 belde ik Nadine met de mededeling dat het begonnen was en ook om na deze nacht even haar te horen. We spraken af dat ze er om 10u zal zijn (als het eerder nodig moest zijn, zou ik bellen). Om half 10 belde ik de verloskundige en ook zij zou er aan komen. Mijn vriend maakte het bad klaar en een kruik want mijn stuit was gevoelig bij een wee en met druk erop en de warmte werd het gemakkelijker. Het opvangen van de weeën ging goed. Ik kwam in een flow. Toen Nadine er was, merkte ik dat ik rustiger werd. We waren nu ook niet meer 'alleen' in het proces. Tijdens een wee was er rust, niemand die sprak en daarbuiten hadden we korte gesprekken. Dan was er ruimte om ervaringen uit te wisselen, stelde ik vragen en vroeg om tips om andere houdingen te proberen. De ontsluiting vorderde alsof het ons tweede kind was, zei de verloskundige. De verloskundige bleef ook bij ons en liet ons veelal onze gang gaan. Maar de ontsluiting bleef helaas in de middag steken op 7 cm. Vliezen werden gebroken en vooraf vroeg ik hoe dat zou zijn aan Nadine, haar ervaring horen maakte me weer rustiger.