NPS Podium: Tristan Keuris 'componist met de gouden handjes'
14-03-2010 NED2 (klassiek)
Hij was een groot fan van The Beatles, componeerde met plezier voor speelfilms en werd vooral in de beginjaren van zijn carrière door critici en vakgenoten in de modern-klassieke muziek denigrerend afgedaan als 'de componist met de gouden handjes' omdat zijn muziek té melodieus en welluidend zou zijn: Tristan Keuris (1946 – 1996). Dat deze veelzijdige componist zijn tijd ver vooruit was, wordt aangetoond in deze documentaire van Hans Hylkema.
Vermoedelijk wilde degene die hem die gouden handjes toedichtte een kritische noot kraken. Zoals basklarinettist Harry Sparnaay het in de film verwoordt: het was in die tijd een doodzonde als je als componist een majeur accoord in je compositie verwerkte.
Het tij is gekeerd en Keuris' composities worden veelvuldig uitgevoerd, zowel in Nederland als daarbuiten. Veel musici hebben altijd al bewondering gehad voor zijn werk, zoals een aantal van hen in deze documentaire laat horen.
Een Engelse criticus omschreef zijn muziek als: "een onverklaarbare, maar intrigerende synthese van Messiaen-gamelan, bebop saxofoon, post Weberniaanse fragmentatie en de harmoniek van een Hollywood-arrangeur". Van die veelzijdigheid doet "Tristan Keuris, componist met de gouden handjes" verslag.