Op zoek naar nieuwe uitdrukkingsvormen voor haar voorstellingen, raakte Argyriou steeds meer gefascineerd door de mogelijkheden van nieuwe technologie. De lagen van live performance en visuele media die ze in haar werk over elkaar heen legt, staan voor de verschillende perspectieven die bepalen hoe we de realiteit zien. Net als de meeste Griekse makers begon Argyriou als maker in de Griekse underground en op de lowbudget-festivals die de kunstscene levend hielden.
Zij werd al snel omarmd door particuliere fondsen en het Onassis Centre. Zo kreeg zij voet aan de grond in haar geboorteland, waar zo goed als geen publiek geld is voor de kunsten. De laatste tien jaar creëerde en cureerde Argyriou een groot aantal projecten in heel Europa, waaronder Pleas(e)nter voor het Kunstkapel Museum in Amsterdam (2011). Ze was ook artistiek directeur van het door Europa gesubsidieerde digitaliseringsproject iMAP, een samenwerking van Nederlandse, Duitse, Griekse en Bulgaarse organisaties. Het project leidde tot een bijzondere voorstelling, een soort live computergame of een 'digitaal dans-drama', op het Festival van Athene 2007: See You In Walhalla.
'Dans en theater kunnen een verlangen in de mensen aanwakkeren, naar dingen, verlichting, een kritische blik, maar ook emoties. En daarnaast geven ze verschillende perspectieven die we vaak vergeten doordat onze levens zo druk zijn. Op de een of andere manier moet de kunst functioneren als een hedendaags orakel.'