Mens…erger u niet! – Expeditie Werkplezier
Mens…erger u niet!
In onze woonwijk, net als vele anderen waarschijnlijk, is het rond 8 uur een 'gezellige' drukte. Iedereen brengt de kinderen naar school en gaat naar zijn werk.
Vanochtend was ik nog niet goed en wel op pad met mijn twee meiden en ja hoor, daar was een dame in de auto achter mij die hoogstwaarschijnlijk haast had. Ik fietste met mijn jongste dochter, die ik in haar kraagje beet had gepakt. Dit om eventuele onverwachte slingerbewegingen zoveel mogelijk te beperken. Ik hoorde haar achter mij gas geven, maar er kwam ook een tegenligger aan. De dame achter mij aarzelde niet en gaf flink gas. Ze redde het net om ons in te halen en op tijd weer op haar eigen weghelft te belanden. Nou ja, eigenlijk redde ze het net niet. Ze sneed ons de pas. Ik moest remmen met mijn dochter in haar kraagje. En ja, toen dacht ik; "okay erger je niet, verwonder je slechts". En nog geen 5 seconden later gebeurde precies hetzelfde. Maar toen bij mijn oudste dochter die voor mij fietste. En weer dacht ik: "erger je niet, verwonder je slechts". Wel enigszins geagiteerd moet ik heel eerlijk bekennen.
En dan nog een ander voorbeeld van "norm-vervaging"
Nadat ik de kinderen 'veilig' op school had gebracht fietste ik naar mijn werk. Tot mijn grote verbazing zag ik een dame wiens hond een niet al te bescheiden plas pleegde. Dit keer niet in de tuin van een buurvrouw of tegen het stenen muurtje maarrrr…. Argggg, ik kan het nog bijna niet geloven. Tegen een auto. De vrouw keek naar haar hond, vervolgens naar mijn verbaasde blik en liep zonder blikken of blozen door. En weer dacht ik bij mezelf. Het wordt steeds gekker, maar irriteer je je maar niet. Verwonder je slechts.
In mijn coachingspraktijk merk ik vaak dat iemand die spanning ervaart of burnout is, sneller geïrriteerd is. Over grote dingen, maar vaker nog over kleine dingen. Ik vertel dan heel vaak van dit soort voorbeelden uit mijn eigen praktijk. Mensen die je afsnijden, geen voorrang verlenen, voordringen en vele anderen voorbeelden. Mijn vraag is altijd; "kun je er iets aan doen, kun je invloed uitoefenen of niet". Als je je stressniveau wilt verminderen, is het van groot belang dat je beseft waar je wel of geen invloed op kunt uitoefenen. Als je niets aan de situatie op dat moment kunt veranderen, kun je je beter aanleren om een standaard zinnetje (een soort mantra) boven water te toveren. Voor mij is het inmiddels een automatisme. Door in mezelf te bedenken dat ik me beter kan verwonderen dan irriteren, blijf ik een stuk kalmer. Dit is eens stuk gezonder voor je stress levels. Een ander belangrijk inzicht wat ik mensen in mijn praktijk vaak geef, is dat we allemaal anders zijn. Iedereen handelt vanuit zijn eigen referentie kader. Ben je iemand met sterke normen en waarden en verwacht je dit ook van anderen? Dan staat je nog een zwaar leven te wachten. Doe wat jij belangrijk vindt. Een ander doet dit dit ook, alleen vaak wel vanuit zijn eigen normen en waarden.