‘For A Few Dollars More’ is Sergio Leone’s tweede deel uit zijn Dollar-trilogie. Hij had de nodige ervaring kunnen opdoen met ‘A Fistful of Dollars’ en in dit deel begint hij al meer en meer zijn klasse te tonen. De typische Leone stijl is hier al beter zichtbaar en de muziek van Ennio Morricone valt hier samen met de regie beter op z’n plaats. Alles klopt in deze film en dat komt niet in de laatste plaats door de uitstekende casting. Wederom speelt Clint Eastwood een hoofdrol. Deze keer als een wat onstuimige premiejager; een ander personage dan in ‘A Fistful of Dollars’. Eastwood wordt in de trilogie de “Man with no Name” genoemd, maar ook in dit deel wordt zijn naam, Manco, een enkele keer genoemd. In de Amerikaanse versie is deze scène echter verwijderd omdat “Man with no Name” nu eenmaal wat aanstekelijker klonk. Eastwood zet een uitstekende prestatie neer als de onverstoorbare bountyhunter met de priemende, ironische blik die altijd alles onder controle heeft.
Het casten van Lee van Cleef voor de rol van kolonel Douglas Mortimer is een goede zet geweest van Leone. Van Cleef speelde daarvoor voornamelijk schurken in westerns, zoals in ‘High Noon’, zijn debuutfilm. Vaak had hij nauwelijks tekst en kwam vroegtijdig aan zijn einde. Leone wilde eerst eigenlijk Henry Fonda voor de rol hebben, maar die kon hij niet krijgen omdat Leone een grote onbekende was. Charles Bronson en Lee Marvin lukten ook niet en uiteindelijk kwam hij bij Lee van Cleef uit. De man met de haviksneus en markante kop speelt met verve de rol van de principiële kolonel Mortimer. De schurk wordt gespeeld door Gian Maria Volonte die Indio op een theatrale manier neerzet om zo een groot contrast te creëren met de twee Amerikanen. De charismatische, marihuanarokende bendeleider met de diabolische lach schiet vrouwen, kinderen, soldaten en z’n eigen mannen neer en doet dat op zo’n pathetische manier dat Leone op de set Volonte constant moest indammen om minder dramatisch over te komen. Dit ging zover dat Leone en Volonte hier zelfs stevige ruzie om kregen. Ondanks deze strubbelingen op de set heeft Volonte van Indio op uitstekende wijze een psychopathische schurk gecreëerd.