Woe, ik weet niet hoe jullie weekend er voor nu uitziet, maar voor mij nog lekker rustig. Ik ben gisteren naar een examen feestje gegaan van Rianne en heb daar ook weer veel nieuwe mensen leren kennen ^^!
Hoe dan ook ik ben weer laat in slaap gevallen en ben vandaag maar aan het uitrusten. Maar ik heb zoiets geweldigs gedaan xD. Haha voor mijn doen dan! Ik heb vrijwillig een boek gelezen en het ook nog in ongeveer 2 dagen weten uit te lezen, zonder het vervelend te vinden! Voor sommige is dit waarschijnlijk heel normaal, maar voor mij totaal niet. Als ik iets niet graag doe, is het wel een boek lezen. Maar ik wilde mij deze vakantie eens een beetje uitdagen en besloot open te staan voor nieuwe ervaringen, waaronder dus een boek te lezen.
Het boek is geschreven door Simone van der Vlught en heet "De Ooggetuige". Dit boekje kreeg ik toevallig gratis bij mijn bestelling van 3 andere boeken, waar ik misschien ook nog wel over zal vertellen ^^! Dit boekje is trouwens een literaire thriller, dus misschien heb je er voor volgend schooljaar wat aan. Ik hoop dat ik dit boekje in ieder geval mag gebruiken. Bij ons op school mag je alleen literaire boeken, die geschreven zijn door een Nederlandse auteur gebruiken voor boekverslagen.
Het boek gaat over Manon Jonker. Zij is een vrouw, die getuige is van een roofoverval bij een juwelier. De eigenaar van de zaak (Rob), wordt doodgeschoten door het hoofd, maar Manon overleeft het. Zij overleeft het, omdat de overvallers denken dat zij blind is. Uiteindelijk blijkt Manon alleen slechtziend te zijn. Bij een van de overvallers lijkt Manon te herkennen wie één van de daders is, maar Manon kan niet goed zien wie het is. Later komen de daders van de overval erachter dat Manon dus niet volledig blind is, doordat dit op televisie duidelijk is gemaakt. Nu ze weten dat Manon alleen slechtziend is, zijn de daders bang dat Manon teveel weet. Als Manon op de kermis is met haar vrienden wordt ze dan eerst ook bedreigd door een van de daders. Helaas voor Manon weet ze ook hier niet wie dit was maar wilt ze snel weg van de kermis, omdat ze bang is geworden.
Ook op haar werk blijkt Manon niet meer veilig. Ze denkt eerst dat ze met een conciërge (een man) praat, maar er zijn alleen maar vrouwelijke conciërges op haar werk wordt later duidelijk. Dus deze man kon onmogelijk daar werken als conciërge. Deze "conciërge" vroeg haar of ze blind was maar voordat hij iets kon doen bij haar, kwamen er collega's binnen en verdween hij snel. Als dus duidelijk wordt dat er geen mannelijke conciërges zijn, wordt Manon hier bang. De daders weten haar dus makkelijk te vinden. Desondanks wil dit niet zeggen dat zij door deze gebeurtenis ineens beter oplet en er niks meer met haar gebeurd. Als ze klaar is met werken en haar werkplaats verlaat gebeurd er toch weer iets met haar. Wanneer zij wilt oversteken, wordt ze bijna expres overreden door iemand in een grijze Ford Focus. Gelukkig kwam ze hier levend uit.
(bevat het slot, dus eigen keuze of je dit al wilt lezen).
Het wordt dus allemaal heel spannend in dit boekje. Ook wordt er later duidelijk in het verhaal hoe het ongeluk is gebeurd met haar rechter oog (waardoor zij slechtziend is geworden.) Vroeger toen Manon klein was, had zij iets in haar handen wat haar zus Bibi (zus van Manon) wilde hebben. Bibi had Manon toen een duw gegeven, waardoor Manon in de struiken met doornen terecht kwam. Dus het komt er hierop neer, dat Bibi ervoor gezorgd heeft dat Manon slechtziend is geworden. Bibi heeft hier een erg schuldgevoel van, maar Manon is niet boos omdat dit was gebeurd toen ze klein waren. Volgens Manon doen kleine kinderen wel vaker fouten maken en dus kon zij Bibi vergeven. Wel zetten het Manon die avond aan het denken. Want haar leven had er heel anders uit kunnen zien als ze niet in die bosjes was geduwd. Ze had dan niet met een stok hoeven lopen en ze had geen hond (in dit boek heet de hond Max) nodig.
Maar ja, later wordt er een feest gegeven voor Bibi en komen al hun vrienden langs. Ineens merkt Manon iets op aan één van haar vrienden. Rutger maakt bepaalde bewegingen en heeft iets in zijn stem, wat haar sterk doet denken aan één van de daders. Rutger blijkt haar ook de hele tijd in de gaten te houden. Als bijna iedereen weg is en Bibi ligt te slapen op de bank zijn zij en Rutger nog over. Daarna wordt duidelijk dat hij bij de daders hoort. Sterker nog, Rutger leid de groep van deze overvallen. Alleen Rutger was niet degene, die haar bijna had aangereden. Dat was Konrad (ook een van de daders). Konrad reed in Rutgers auto wat achteraf natuurlijk niet zo slim was, want Manon kende de auto van hem. Als Manon wilt vluchten dan komt ze uiteindelijk op de grond terecht en grijpt Rutger haar bij de keel. Net op het allerlaatste moment schiet Bibi haar te hulp en raakt Rutger met een glinsterend voorwerp op zijn hoofd, waardoor hij bewusteloos raakt. Ook heeft Bibi het gesprek tussen Manon en Rutger opgenomen met een smartphone, waarin ook de bekentenis super goed te horen en te zien is. Hiermee heeft Bibi haar schuld van vroeger wel afbetaald volgens Manon. Bibi antwoord hierop met "misschien" en schuift dicht naast Manon, slaat een arm om haar heen en belt de politie.
En zo eindigt dit verhaal. Zelf vond ik dit een spannend boek, dat prettig was om te lezen. De woorden waren voor mij niet al te lastig om te begrijpen en dit boek was lekker kort (92 bladzijden). Doordat dit boek zo weinig bladzijden had, besloot ik ook dit boek als eerste te lezen. Ik ben zelf niet zo'n lezer, zoals ik al aangaf ^^! Maar ook was dit aantal bladzijden prettig, omdat er niet teveel personen in voor kwamen en het meer ging om de belangrijke gebeurtenissen. Dus er werd niet teveel informatie gegeven die overbodig was. Ook was het een boek waarbij ik me goed kon inleven. Erg goede beschrijvingen van een personage die slechtziend is. Dit komt waarschijnlijk mede dankzij alle personen die Simone van der Vlught informatie hebben gegeven over hoe slechtziende leven, wat er allemaal precies speelt bij een slechtziende enz. Heel apart om te lezen en ook wel leuk dat de schrijfster, zo'n actueel onderwerp heeft gekozen. Want hoe vaak gebeuren er tegenwoordig geen overvallen bij een juwelier ??
Hoe dan ook, ik hoop dat er mensen zijn die boeken interessant vinden en altijd open staan voor nieuwe boeken. Ik heb namelijk nooit echt iets over boeken geschreven op mijn blog, maar ja eens moet de eerste keer zijn ^^!
Hoe kijken jullie tegen het lezen van boeken ??
Ps. hier nog een picture van wat bloemen from my garden:
Labels: beoordeling boek De Ooggetuige lezen literaire thriller literatuur mening recensie review samenvatting Simone van der Vlught thriller thrillerauteur
Janne. 7 juli 2012 om 19:51
Dit lijkt me echt een leuk boek! Op de basisschool las ik altijd heel veel, maar nu door school veel minder. Maar ik de vakanties wel heel vaak! :)
Anoniem 7 juli 2012 om 20:04
Lijkt me een goed boek! ik heb het slot nog niet gelezen want misschien neem ik dit boek wel mee op vakantie! :)