Op 1 november 2011 ging SOS-arts van start met een pilot die op 1 februari 2012 gestopt moest worden omdat het verwachte aantal oproepen uitbleef. De reden was snel duidelijk: de huisartsenposten hadden in strijd met hun verplichtingen om de zorg goedkoop te houden hun triage sterk bijgesteld zodat bijna niemand meer werd afgewezen. Daarmee viel de basis voor SOS-arts grotendeels weg. Aangezien Verhoeven alles zelf moest financieren werd de pilot gestaakt. De hogere rekening daarvoor werd later aan de toenmalige Minister Schippers aangeboden.
Na het stopzetten van SOS-arts nam de bereikbaarheid snel weer af en vooral in de krimpregio’s werd door de vergrijzing en daarmee toenemende zorgvraag én het wegtrekken van jonge mensen een steeds groter probleem. Nieuwe huisartsen willen zich niet in deze regio’s vestigen en bestaande huisartsen moesten door gebrek aan opvolgers steeds hun praktijk sluiten waardoor de druk op de resterende huisartsen alsmaar toeneemt.