Recensie van Charlyonbooks over Het leed van de stoftor | Hebban.nl
door Charlyonbooks	15 december 2019
Voor mij was dit de tweede Toon Tellegen die ik heb gelezen. Zijn boekjes zijn dun en de verhalen erin kort en makkelijk leesbaar. Het lijken ogenschijnlijk kinderverhaaltjes, maar niet is minder waar. Aan de hand van verschillende dieren laat hij op meedogenloze wijze zien hoe mensen in het leven kunnen staan en vooral hoe gedachten over jezelf, de ander en het leven vormend kunnen zijn voor wie je bent, hoe je je verhoudt tot de ander en hoe je daarmee zelf het leven vormt naar hoe je denkt dat het leven is.
In dit boek gaat het over de stoftor die eenzaam, alleen en niet gekend op de maan woont. Op een dag roept hij heel hard "Het spijt me ". In ieder verhaal daarna gaat het over een dier die dit hoort en wat dat met dat dier doet. Ook hier zie je weer genadeloos hoe eenzelfde boodschap volslagen andere reacties teweegbrengen.
Het mooist zijn de verhalen waar er gespeeld wordt met de taal, zoals het verhaal over het gordeldier. Die vraagt zich af over welke het het gaat
" hij dacht aan alle het's die hij kende; het everzwijn, het stekelvarken, het vuurvliegje....Soms kwamen ze bij elkaar, alle het's, zonder de da's. Dan waren ze onder elkaar....De de's waren jaloers op de het's. Zij hadden nooit zo'n bijeenkomst, daar was het bos te klein voor.."