Waarom nu dergelijk e-mailproject? Hiervoor is het interessant om onze achtergrond een beetje te schetsen.
Onze professionele opdracht als ICT-coördinator bestaat eigenlijk uit 2 grote delen. Enerzijds is er het technische aspect, waar we instaan voor de kleine herstellingen aan computers, het uitbreiden van het computerpark… Het tweede deel is het niet onbelangrijke pedagogische aspect. Computers dienen immers niet als plantenbak of aquarium door al die mooie screensavers, maar ze moeten ook daadwerkelijk gebruikt worden. Het is immers de taak van het onderwijs om de kinderen voor te bereiden op de maatschappij, waarbij de informatie- en communicatietechnologie niet meer weg te denken is uit het dagelijkse leven.
Tot zover de theorie. In de praktijk kwamen we tot de vaststelling dat het ICT-gebeuren nog niet echt was ingeburgerd. Een ICT-coördinator werd vaak nog enkel bekeken als een technicus, die alle computerproblemen eens kwam oplossen. Ook het onderscheid tussen een computerles en een ICT-les was niet even duidelijk, laat staan dat de betekenis van ICT gekend was.
Het grootste deel van het lerarenkorps was wel gemotiveerd om de computer in het klasgebeuren in te schakelen, maar er was nood aan een eenvoudige en praktische ICT-methode. Gesneden brood, dus.
En hier komen we dan tot de kern van de zaak: Diggim@p, de ICT-methode van Wolters Plantyn. Toen we ermee in contact kwamen, waren we er al onmiddellijk voor gewonnen. Dit is gewoonweg dé oplossing voor het ICT-gebeuren in de klaspraktijk en die boodschap wilden we ook overbrengen naar onze collega's.
Natuurlijk zat niet iedereen hierop te wachten. Weeral iets nieuws! Doch bij het overlopen van de verschillende lesonderwerpen, kwamen de leraren tot de vaststelling dat ze de lesonderwerpen uit Diggim@p nu ook al geven.
Het is door een Diggim@ples van het 4de leerjaar (Infomail) dat de idee ontstond om een e-mailproject tussen de verschillende scholen op te zetten.