In een grote stad als Amsterdam is geen gebrek aan kinderopvang. Binnen een straal van drie kilometer vind je al snel minstens drie kinderdagverblijven. Wil je buiten kantoortijden of in het weekend een oppas voor je kind, dan kun je helaas niet terecht bij een reguliere opvang. Hulp.nl biedt daarvoor een oplossing: tussen de ruim honderd unieke profielen vind je eenvoudig een oppas voor ieder moment van de dag.
Op Hulp.nl reageer je zelf op de profielen die jou aanspreken. Op deze manier vind je altijd een oppas die past bij jou en je gezin. De meeste oppas in Amsterdam is vrouwelijk en student. Vaak zijn zij tussen de 17 en 24 jaar oud. De meeste oppas op Hulp.nl woont in het centrum, Amsterdam-Oost en Amsterdam-West.
Hoeveel je de oppas betaalt, hangt af van de oppastijden, het aantal kinderen, de leeftijd van de oppasser en de werkzaamheden. Op Hulp.nl gelden geen vaste tarieven. Volgens het Nibud verdient een oppas voor één kind gemiddeld zo’n 4,50 euro per uur. Voor twee of meer kinderen kan het uurtarief oplopen tot rond de 11 euro. Wat een oppas precies verdient, is ook afhankelijk van het moment waarop de oppas wordt gevraagd en of de oppas ook huishoudelijke klusjes moet doen. Is je oppas jonger dan 23 jaar, bijvoorbeeld een scholier? Dan is het redelijk om het minimumjeugdloon aan te houden. Dit varieert van 2,85 tot 4,25 euro per uur. Oppas in Amsterdam is in vergelijking tot de rest van Nederland wel een stuk duurder; vaak rekenen Amsterdamse oppassers tarieven tussen de 7 en 10 euro per uur.

Op originele muziek van François Sarhan (met de componist zelf in pantomime) en teksten van Daniil Harms, presenteert de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge een middenformaat van 45 minuten, tussen muziektheater, geanimeerde videobeelden en installatie. Een evocatie van de jaren '20 in Rusland: futurisme en constructivisme vermengen zich met het stalinistische proces van Fiodor Bukharin. Verdwijning, bedreiging, en onderdrukking worden gemaskeerd door het groteske, door snelheid en vitaliteit: de terreur komt aan de macht, maar in een wolk van waanzin en teugelloze artistieke verbeelding. Op een doek, geschilderd in de stijl van een oud tijdschrift waarin de wetenschappelijke vooruitgang wordt geroemd, projecteert Kentridge een turbulent theater van menselijke schaduwen, op weg naar de overwinning van de nieuwe mens. De muziek van Sarhan, buitengewoon modernsky, versnelt het tempo van deze wedloop. Maar de voorstelling verloopt verre van probleemloos: ze wordt voortdurend onderbroken door de censuur.