Spinrag: Het hoekje vóór de Macleaya's.
Het hoekje vóór de Macleaya's.
Het stukje tuin vóór de Macleaya's is op dit moment erg mooi. In september 2014 heb ik wat planten toegevoegd: een paar bleekrose Persicaria's ( Persicaria amplexicaulis "Pink Mist") en een aantal Physostegia's (scharnierbloem). Deze planten moesten het geheel levendiger maken.
Persicaria amplexicaulis "Pink Mist"
Er stonden al een paar uitgezaaide kattenstaarten, waar ik altijd erg blij mee ben.
Verder twee soorten witte Phloxen: een vroegbloeiende (juli) en een laterbloeiende (augustus).
Deze zijn wel érg wit, waardoor ik wat ambivalent tegenover ze sta. Maar het zijn wel oersterke, schimmelvrije soorten, die heerlijk geuren, dus handhaaf ik ze.
Dan staat er nog een groep witte Eupatorium (koninginnekruid of leverkruid), die veel insecten aantrekt (zie hieronder).
Van de Persicaria's heb ik destijds slechts twee exemplaren aangeschaft, wetend, dat ze zich snel zouden vermeerderen, wanneer ze zich thuis zouden voelen. En ja: het wordt al een leuk groepje.
De mix, die hier is ontstaan, spreekt me aan. De planten zijn dit jaar ook flink hoog geworden door de vele regen.
De Macleaya's hebben op de achtergrond in de loop van de jaren een stabiel groepje gevormd, met als buren links wat varens (zie allereerste foto).
Men waarschuwt altijd voor de prachtige Macleaya's (pluimpapavers), die wel 2 meter hoog kunnen worden. Ze kunnen woekeren. Ze woekeren hier absoluut niet. Ze hebben wellicht wortelconcurrentie van de bodembedekkende klimop en de varenburen. Op deze manier hebben we ook daar een mooie biotoop gekregen: de varens en de Macleaya's gaan plat in de winter, maar dan is er nog de klimop.
bloeiende Macleaya
Iedere tuinier zal het herkennen: je bent steeds aan het kijken of een stukje tuin je bevalt. Zijn er nog verbeteringen mogelijk? Soms kan een kleine wijziging een grote lift-up geven.
Nu is het zaak om goed te kijken en eventueel in september wat te verplanten: je herkent de planten nog goed, de grond is nog warm en meestal vochtig, zodat de planten nog vóór de winter goed zijn aangeslagen.
Gepost door Zem op 15:55
Labels: eupatorium, kattenstaart, Macleaya cordata, Persicaria, Physostegia, pluimpapaver
natuurlijk-rijk 23 augustus 2016 om 22:09
Wat een leuke combinatie heb je daar bij elkaar gebracht. Ik heb vandaag wat zitten dromen in het boek droomplanten van oudolf ;-)
Zem 24 augustus 2016 om 11:49
De boeken van Piet Oudolf behoren tot mijn favorieten.
Zó inspirerend en leerzaam. Goede tijdsbesteding in deze warme dagen ;-)
Cin 23 augustus 2016 om 22:27
Weer iets ontdekt dankzij je blog. Er staat Macleaya in de jardin, ietwat verwaarloosd, achterin, te donker, het licht ontnomen door een uitdijende linde en wilgencirkel. En nu ik je stukje lees besef ik dat het zowat de enige plant moet zijn waarvan ik de naam niet heb opgezocht... misschien omdat ik hem niet heb zien bloeien. Als ik er een momentje voor kan vrij maken verplaats ik hem, of zou het een haar zijn ?
Zem 24 augustus 2016 om 11:51
De Macleaya kwijnt inderdaad weg en verdwijnt op schaduwrijke plaatsen.
Dit heb ik hier in de tuin zien gebeuren.
Je hebt vast wel een goede plek voor hem!
Kees 24 augustus 2016 om 06:40
Ha Zem, Ja gezellig weer in je tuin, het is altijd weer mee genieten.
Zem 24 augustus 2016 om 11:54
Kees, ik denk dat jullie ook erg genieten van jullie balkon met het mooie uitzicht.
Janneke 24 augustus 2016 om 09:52
Een mooi stuk tuin met hele mooie plantcombinaties. De Macleaya is hier nu aan zijn eind en laat de bladeren hangen, heeft het wat droog onder de bomen denk ik. Wij hebben wel ongeveer dezelfde humusrijke veengrond denk ik, het zijn dezelfde planten die goed gedijen. Scharnierplanten had ik heel lang geleden in een vorige tuin en deden het daar (te) goed, ik vond ze ook niet mooi (toen). Ik heb ze dus in deze tuin nooit willen hebben maar als ik ze hier bij jou op de foto zie, begrijp ik niet wat ik tegen die plant kan hebben.....
Zem 24 augustus 2016 om 11:56
Bij ons heeft een groepje scharnierplanten jarenlang wat staan kwijnen.
Ik heb toen nieuwe aanwas gekocht, waarschijnlijk een sterkere variëteit.
Ze bloeien zo lekker laat, zijn bescheiden, en bij de goede kweker kun je de mooiste uitzoeken :-)
Menck 24 augustus 2016 om 22:56
Fijne combinatie! Physostegia, ongeacht de variëteit, doet het bij ons echter niet. Jammer, maar het tweede jaar al kwijnen de planten compleet weg.
Macleaya doet het dan weer iets té goed: ik moet jaarlijks tal van zaailingen rooien. ;-)
Zem 29 augustus 2016 om 11:36
Het blijft altijd boeiend, hoe dezelfde planten zich verschillend gedragen op andere locaties, soms zelfs in andere jaren.
Marijke 26 augustus 2016 om 15:46
Het ziet er erg mooi uit Zem. De macleaya is een prachtige verschijning. En niet alleen als het mooi weer is. Een aantal weken geleden zag ik deze plant tijdens motregen in een tuin wat verder in de straat. De bloemen lijken dan wel diamantjes. Geniet van het mooie weer Zem.
Zem 29 augustus 2016 om 11:37
We komen nu weer even bij van een warme week, kan ik weer iets aan mijn dichtgegroeide paadjes doen :-)
Marian 28 augustus 2016 om 19:24
Mooie planten combinatie laat je hier zo zien, die phloxen zou ik denk ik toch wel verplanten, vind ze ook te wit en dit wordt nog versterkt denk ik door die blauwige kleur van de macleaya bladeren...
En ja, zo werk ik ook, altijd al, er valt elk jaar welwat te verplanten of toe tevoegen om het gehele plaatje te verbeteren..schrijf het altijd netjes op, want van de ene verplant houdt je weer wat over wat weer ergens anders naartoe meoe enz...een hele ooperatie altijd hier..doe dit ook het liefst in september..staan ze alweer mooi vast als het nieuwe tuinjaar begint...
Zem 29 augustus 2016 om 11:40
Leuk dat je hetzelfde beleid hebt.
Dan sta je ook geregeld kritisch te kijken naar bepaalde plekken en dan visualiseer je een nieuwe situatie. En zo blijven we fijn bezig ;-)
Helma 29 augustus 2016 om 19:53
Ze maken het ook inderdaad levendiger Zem,
want de kleuren zijn echt supermooi. Ik hou erg van dat bleke lila, roze, paars etc. Ook mooi dat je 2 soorten Phloxen hebt geplant, een vroege en een late soort. Dan heb je ook steeds wat bloeiends in de tuin en dat maakt een tuin nou ook juist zo leuk en steeds weer anders ;-)
Zem 30 augustus 2016 om 15:25
Die na elkaar bloeiende Phloxen is louter toeval: de ene soort had ik al en de andere kreeg ik van een vriendin: en die bleek toevallig vroeger te bloeien. Veel moois blijkt toevallig :-)
SuperMasj 4 september 2016 om 13:56
Mooie foto's, van prachtige planten en een geweldige combinatie. Die Macleaya's zijn niet direct mijn favoriet, maar wanneer ik ze hier bij jou zien staan, verandert mijn mening toch.