Voor alle duidelijkheid, je bent niet verplicht om iemand te vertellen dat je hiv hebt. Ook niet op je werk of aan je huisarts, specialist en bedrijfsarts. Maar toch denk je soms dat het belangrijk is het wel te doen. Om verschillende redenen. Wat zijn overwegingen om het wel of niet te vertellen? Pasklare antwoorden kan niemand je geven. Het is uiteindelijk jouw beslissing.
Het lastigste van leven met hiv is voor velen vreemd genoeg niet zozeer de aandoening zelf of de behandeling, maar vooral de reacties van anderen. Het houdt je misschien je leven lang bezig: bedenk voor jezelf waarom je het wel of niet wilt vertellen. Wie vertel je over je hiv? En wanneer vertel je het dan? Dat kan per situatie verschillend zijn. Realiseer je wel: als je het eenmaal verteld hebt kun je het niet meer terugdraaien.
ik wil dat iemand weet wat er aan de hand is
omdat het regelmatig een belangrijke rol speelt in mijn leven
ik wil geen smoezen moeten verzinnen over medicatie of ziekenhuisbezoek
ik heb behoefte aan steun van vrienden
ik vind openheid over hiv belangrijk, wil dat vooroordelen over hiv verdwijnen
ik wil eerlijk kunnen zijn over wat me gebeurt en bezighoudt
hiv-positief zijn maakt mij niet anders
het maakt voor mijn functioneren of omgaan met mij niet uit of iemand op de hoogte is
ik ben er nog niet aan toe om het anderen te vertellen
ik heb geen zin in negatieve of stigmatiserende reacties
ik wil niet op een andere manier behandeld of bekeken worden
ik wil niet het risico lopen dat ik mijn baan verlies
Vertellen aan je zorgverlener?
Het kan natuurlijk voor jezelf wel goed zijn om het je zorgverlener te vertellen, omdat hiv een rol kan spelen bij eventuele klachten. Alle zorgverleners (dus ook bedrijfsartsen) hebben beroepsgeheim en mogen dus niet zonder jouw toestemming aan anderen vertellen dat je hiv hebt. Als je hiv-remmers gebruikt en medicijnen krijgt voorgeschreven van een andere arts, is het aan te raden om deze arts te informeren, omdat er veel wisselwerkingen zijn tussen hiv-remmers en andere middelen. Als je dit per se niet wilt: je apotheek checkt deze wisselwerkingen ook.
Hoewel veel contacten tussen mensen met hiv en hun zorgprofessionals als positief ervaren worden, komt het ook voor dat zorgprofessionals stigmatiserende reacties hebben en weinig in gesprek willen gaan met of willen zorgen voor mensen met hiv. Stigmatiserend gedrag kan subtiel maar ook opvallend zijn. Zoals ongemakkelijk overkomen, een grote fysieke afstand houden, het vermijden van mensen met hiv, onnodig doorverwijzen naar andere zorgprofessionals, extreme voorzorgsmaatregelen nemen of documenten markeren. Dit komt onder andere voor in ziekenhuizen, spreekkamers, tandartsenpraktijken, ambulances en apotheken. Lees meer hierover bij 'jij en de zorgverleners'.