'Door de obstakels daalt mijn motivatie' Als ik realistisch ben, dan ga ik dit jaar niet halen. Er zijn een paar vakken waar ik moeite mee heb, waaronder het vak Engels. Dat heb ik sinds de basisschool niet meer echt gehad, maar er wordt nu wel verwacht dat je al op een bepaald niveau Engels kan spreken, en dat kan ik niet. Ik wil gewoon niet meer naar die les omdat ik het niet kan volgen. Ook vind ik het vak Nederlands lastig. En als je dat niet goed beheerst, heeft dat ook invloed op andere vakken waarbij je bijvoorbeeld verslagen moet schrijven. Soms denk ik: 'waarom kom je naar school als je weet dat je echt slecht bent?' Eigenlijk voel ik me ook te oud voor school. Soms wil ik gewoon maar gaan werken,
introduceerden we ze. We zijn twee maanden verder, de nieuwigheid is eraf en de eerste tentamenweek zit er alweer op. Hoe gaat het nu met ze? tekst Christin Zitter • beeld Bas Kijzers
'Die zeven was goed voor mijn zelfvertrouwen' Toen ik me voorbereidde op de tentamens, had ik geen idee wat ik kon verwachten. Ik was wel zenuwachtig, maar mijn klasgenoten waren gewoon relaxed. Daardoor werd ik ook relaxter. Tentamens hier zijn anders dan in China. Daar is het veel strenger. Je mag niets meenemen en niet praten. Hier mag je zelfs je tas meenemen en naast je neerzetten, terwijl je in China niet eens je eigen pen mag gebruiken. Ik moest ook voor een cijfer een presentatie geven in het Engels. Het is moeilijk om dat voor het eerst te doen, en dan ook nog voor een klas met
want om met 26 jaar nog steeds op school te zitten... Ik ben de oudste jongen van de klas! En als ik deze vier jaar heb afgemaakt, ben ik dertig. Ik denk dat werkgevers dan niet voor mij gaan kiezen omdat ik te oud ben. Ik bedoel, er zitten jongens in m'n klas die nu 17 zijn, met 21 zijn ze klaar. Dan kiest een werkgever toch liever voor een jonger iemand die langer bij ze kan blijven en waar ze nog in kunnen investeren? Bovendien zijn zij beter, want zij zijn gewoon Nederlanders die de taal goed spreken. Ik wil dit schooljaar in ieder geval wel afmaken. Mijn prioriteit ligt bij school. Aan de ene kant is het zonde als ik het niet haal – ik heb er al zoveel tijd in gestoken. Je begint met veel enthousiasme aan het schooljaar, maar omdat er zoveel obstakels zijn, daalt je motivatie. Je wilt wel, maar het gaat gewoon niet. En wanneer je het toch probeert, krijg je alsnog een onvoldoende. Dat houdt je tegen.
Ruoqi Wang Nederlandse studenten die veel vloeiender in Engels zijn dan ik. Uiteindelijk haalde ik een 7, dat was wel goed voor mijn zelfvertrouwen. In China heb je niet zulke vakken als presenteren en projectmanagement. In China doe je meer kennis op, maar hier leren ze je ook praktische vaardigheden. Ook word je hier veel breder opgeleid en focus je je niet alleen op een vakgebied, zoals in China meer het geval is. Ik vind dit realistischer, want hiermee ben je beter voorbereid op de echte wereld. Met mijn huidige rooster ben ik op vrijdagen vrij, maar die vul ik met allerlei extra activiteiten. Ik wil mijn tijd hier niet verspillen met niks doen en slapen, daarvoor zijn er te veel dingen die ik wil proberen en doen. Want als ik later oud ben, dan wil ik tevreden terugkijken op mijn studententijd met het gevoel dat ik er alles uit heb gehaald. En ik weet dat er veel mensen zijn die mijn kans zouden willen hebben. Ik heb die kans wel, dus die moet ik zorgvuldig benutten.
Benieuwd hoe het verdergaat met Cheryl, Jorge-Luis, Jelmer en Ruoqi? In maart meer.
Leeftijd: 18 Opleiding: European Studies
Een hele stap, verhuizen van Beijing, China naar Den Haag, zeker met al die cultuurverschillen. Maar Ruoqi deed het.