Radiohoofd | BNR Nieuwsradio
dinsdag 2 april 2019, 8:03
De iPod is het enige nog werkende Apple toestel dat ik diep in het vorige decennium aanschafte. Apple had toen de truc van de software updates nog niet ontdekt, waarmee ze op afstand je goed functionerende apparaat van de ene op de andere seconde waardeloos kunnen maken. Met dat grapje haalden ze vorig jaar mijn iPad uit de lucht, die ik uitsluitend gebruikte om muziek af te spelen.
Sindsdien doet mijn onverwoestbare iPod weer dienst, gekoppeld aan de geluidsinstallatie in mijn weekendhuis. In het prille deel van deze eeuw was die iPod mijn slaapmiddel. Ik was nog niet gewend aan de gekmakende tinnitus die vooral bij stilte oorverdovend irritant is. Om de herrie in mijn hoofd te overstemmen luisterde ik onder mijn dekbed naar de marathoninterviews van de VPRO die je toen al als podcast kon downloaden.
De interviews met monotoon pratende professoren die iets uitlegden over kernsplijtingen waren mijn favoriet. Ik haalde vrijwel nooit het einde van het gesprek. Podcasts waren toen nog niet hip, want erg ingewikkeld. Het was in de tijd dat mensen nog heel gewichtig deden over het feit dat ze een blog hadden. Ze kwamen in groepjes bijeen om elkaar awards toe te kennen en noemden zichzelf de blogosphere.
Het was de tijd waarin gemeenten nog ronkende persberichten uitstuurden om te melden dat de wethouder voortaan een blog had. Een beetje wethouder heeft tegenwoordig een podcast. De podcast is de redding voor iedereen met een mening en een radiohoofd. Voor iedereen die noodgedwongen de vloggershype aan zich voorbij moest laten gaan en op Instagram bleef steken op negenenvijftig volgers. En dus wemelt het ervan. Op dit moment schijnen er wereldwijd zevenhonderdduizend podcasts te zijn, maar morgen zijn er vast weer vijftigduizend meer. Spotify neemt aan de lopende band podcastbedrijven over en transformeerde daarmee van een techplatform dat distributie van content deed naar een contentmaakbedrijf. Omdat zij een businessmodel ruiken voor interessante podcasts waar mensen ook voor zouden willen betalen.
In dat licht bezien kijk ik met een opgetrokken wenkbrauw naar de grote hoeveelheid podcasts die bij de NPO verschijnen, alleen deze week kwamen er alweer acht titels bij. Dat is mooi. Want de VPRO redde al podcastend misschien wel mijn leven, jaren geleden. Maar voor ons, mensen met een radiohoofd, moet het speelveld wel een beetje eerlijk blijven. Zeker als er straks wat te verdienen valt.