2 reacties	/ gastblog, passie voor onderwijs / Door Lizette Knuvers
Begin van de middag kwam S., student maatschappelijk zorg. Met zijn rijke levenservaring probeert hij een weg te vinden en zijn leven opnieuw op de rit te krijgen. Hij doet dat het liefst stap-voor-stap. En dat is nou net wat schuurt met het onderwijssysteem, waarin verwacht wordt dat elke student leert plannen en organiseren en dat het liefst volgens een blauwdruk van studieplanners en deadlines. Hij vertelde over de beweging om wrok, frustratie of boosheid over een gebeurtenis te transformeren naar acceptatie, liefde en hoop. Hij liet op zijn laptop de afbeelding zien die deze beweging vormgeeft. Bij het afscheid zei hij de woorden: "Goh, juf, dat ik u nu iets geleerd heb, wat bijzonder".
Studente W sloot de rij af met de zorg over de niet oké-manier waarop ze bezig was. Het was allemaal 'te'. Ze zei:" Ik heb een te druk leven, daardoor een te druk hoofd en geen rust. Ik vind dat alles dringend is terwijl ik het ook gewoon in kan plannen". De ontspanning was er niet meer. Op de vraag: "Waar krijg jij energie van?", kwamen gelukkig 2 antwoorden. Op de vraag: "Wanneer heb je dat voor het laatst gedaan?", bleef het stil. Deze studente gaat deze week haar tekendoos afstoffen en lekker aan de slag met haar ontspanning.
Toen was het tijd voor koffie, 3 collega's gingen in op de uitnodiging een 'bakkie te doen'.
Een collega vertelde dat hij na de kerstvakantie stopt met zijn werk als ICT-docent en zijn eigen onderneming gaat opstarten als meubelmaker/interieurbouwer. Een levensgebeurtenis had hem aan het denken en voelen gebracht. Het herijken van je eigen leven omdat je het leven probeert te begrijpen. Het verlangen naar zingeving en geluk is voor hem de drijfveer tot deze keuze te komen in zijn loopbaan. Onder het genot van een kop koffie en tijdens het stilstaan in de waan van de dag toonden wij, onderwijsprofessionals, onze kwetsbaarheid. Het besef dat levensgebeurtenissen van invloed zijn op je persoonlijke en professionele ontwikkeling.
Het was een dag van verbinding en kostbare verhalen. Een onderwijsdag met een gouden randje.
2 reacties op "Een onderwijsdag met een gouden randje"
Jelts Jacobs
5 februari 2021 op 09:10
Een gouden dag voor jou, maar wat een mooi en goed werk doe jij! Ik hoop dat velen geïnspireerd raken. Chapeau!