ISO, diafragma en sluitertijd uitgelegd door een biertje te tappen
Voor de mensen die hier nu al geen trek meer in hebben is er een vergelijkbaar artikel waarin we de belichtingsdriehoek uitleggen aan de hand van een kraan met een emmer water. Heb je nou helemaal geen behoefte aan een droge (of in dit geval natte) uitleg, klik dan hier om zelf te oefenen met onze live camera simulator.
ISO staat voor de lichtgevoeligheid van de sensor en wordt aangegeven met een waarde die kan variëren van 50 tot 3.280.000 (uitgebreide ISO-waarde van de Nikon D5). Deze waarden varieren sterk per camera, vaak is de minimale ISO waarde 100 en de maximale waarde tussen 6400 en 25.600. Bij een hoge ISO-waarde is een sensor lichtgevoeliger en kan deze dus beter het aanwezige licht opvangen. Het nadeel is wel dat je bij een hogere ISO-waarde meer last krijgt van ruis, waardoor een foto minder scherp oogt.
Fotograferen is het spelen met licht. Het aanwezige licht bepaalt alleen wel het spel en wat je kunt doen met de instellingen van je camera.
We hebben ons in dit artikel beperkt tot een uitleg over de belichtingsdriehoek, oftewel de verhouding tussen ISO, diafragma en sluitertijd en de invloed hiervan op de belichting van een foto. De instellingen van je camera doen echter meer dan alleen invloed uitoefenen op de belichting. Een groot diafragma met een korte sluitertijd levert bijvoorbeeld eenzelfde belichting op als een klein diafragma met een langere sluitertijd, maar de foto zal er wel heel anders uitzien. Ben je nieuwsgierig wat er gebeurt als je de instellingen verandert? Ga dan aan de slag met onze live camera simulator.