‘De laatste tijd droom ik steeds vaker van een woeste bestorming, gevolgd door een bloederige bijlmoord op zowel de buren als alle borende bouwvakkers. Schuldig of niet, ze gaan er allemaal aan.’
‘Wij zullen zijne gedachtenis in eere houden, niet waar lieve?’ schreef Theo van Gogh aan zijn echtgenote Jo na de dood van zijn broer. In zijn biografie van Jo van Gogh-Bonger, Alles voor Vincent, laat Hans Luijten zien hoe zij dat deed.
In Aantekeningen uit het dodenhuis, over zijn jaren in een Siberisch strafkamp, stopte Dostojevski alle emoties weg. Maar in zijn roman Vernederd en gekrenkt wordt er juist flink gehuild.
In Alle tijd lijkt Giphart vooral uit op ontroering over het verglijden van de tijd in een mannenvriendschap.
‘Man en vrouw zullen elkaar nooit begrijpen. Liegen is een relationele hoofdzaak. En wie verleid wordt trapt met genoegen in de praatjes van de verleider.’
Dissident Vladimir Boekovski werd in de Sovjet-Unie hard gestraft, maar bleef ongebroken. Na een gevangenenruil kreeg hij van Margaret Thatcher een pen voor zijn memoires.