Casa Caminante is aangekocht in september 1989, gespeurd via een advertentie in de Volkskrant onder de rubriek “huizen te koop in het buitenland”.
Het huis bestaat feitelijk uit twee losse delen, het eerste is het bakstenen gedeelte, waar zich o.a. de entree, de sfeervolle keuken, de zitkamer en drie slaapkamers bevinden.
Het tweede gedeelte, zo’n zeven jaar later aangekocht, is de grote oude koeienschuur waar zich nu o.a. de rode kamer (eetkamer), de wijnkelder, twee slaapkamers en badkamer bevinden.
Ten tijde van de koop was het huis niet meer dan een bouwval van 200 jaar oud en zo’n 40 jaar niet meer bewoond, gas water en elektra ontbraken en zo was er geen enige vorm van riolering. Een ingestort dak, vervallen bouwmuren en het ontbreken van ramen en deuren, gaven de natuur vrij spel om de vegetatie binnen weelderig te laten groeien. Het verbouwen kon beginnen. Het eerste en tweede gedeelte stonden los van elkaar, maar door het maken van een doorbraak werden deze beide delen met elkaar verbonden.
De naam van het huis “Casa Caminante” is Spaans voor "Huis van de Reiziger". Na vele jaren van verbouwen is het huis meegegroeid met de vele reizen die wij in vele jaren hebben gemaakt en is het geworden tot wat het nu is. Een huis vol verhalen, voortvloeiende uit in het huis aangebrachte materialen en inrichting…kortom een huis met een ziel!
We wensen je een verblijf dat je verwachtingen overtreft. Moge de ziel van Casa Caminante je tillen over grenzen die hier niet bestaan.