Superdoei! -
Onder de chantage van de topclubs sneuvelde allereerst het geweldige Europacup I-toernooi. Dat knock-out systeem: pure kapitaalvernietiging. De clubs wilden meer wedstrijden, meer geld. En dus baarde de UEFA de geldmachine die Champions League heet, met een prijzenpot van 45 miljoen euro in '93-'94 en 113 miljoen het seizoen daarna. Bij lange na niet voldoende om de geldzucht van de Europese topclubs te stillen. 'De plannen voor een Superliga liggen al in de la', dreigde Bayern München-voorzitter Franz Beckenbauer begin 1996 alweer. En Ajax-voorzitter Michael van Praag had daar wel oren naar: 'Op zondagmiddag speel ik liever tegen clubs als Anderlecht en Barcelona dan tegen een willekeurige club uit de PTT Telecompetitie.'
Meer wedstrijden, meer geld! De Champions League werd vanaf '97-'98 uitgebreid naar 24 deelnemers en nu mochten de eerste acht landen op de UEFA-ranglijst een tweede deelnemer inschrijven. Niet genoeg, bij lange na niet genoeg. In juli '98 lekten vergevorderde plannen voor een Europese Superliga uit die 1,7 miljard euro zou opleveren voor de clubs. Dat was nog eens andere koek. Ajax mocht zich nog tot de genodigden voor het bal rekenen. Wederom ging de UEFA door de knieën met een uitbreiding van de Champions League naar 32 clubs. Meer wedstrijden, meer geld. Maar het was niet genoeg. Ook de directe plaatsing van de nummers één tot en met vier uit Engeland, Duitsland, Spanje en Italië met ingang van dit seizoen: niet genoeg. En de jaaropbrengst van 3,2 miljard euro die de Champions League dit seizoen genereert… bij lange na niet genoeg.
Voor de zoveelste keer dreigen de Europese topclubs een eigen competitie te starten, hun Super League. En ach wat zielig nou: Ajax hoort er niet meer bij.
Ik voorspel een zeperd. Wat heet: een fiasco dat zijn weerga niet kent. Ik voorspel hangende pootjes.
UEFA verman jezelf! Want het houdt niet op, niet vanzelf. Stop die verlatingsangst nu maar eens weg en zwaai maar dag met het handje naar de topclubs. Zeg maar: superdoei!