En hoe is het in Tampere? | Cursor
Eindhovense sporters tweede op GNSK in eigen huis >
< Onderwijskeuring mag een poosje geheim blijven
Als technische innovatiewetenschapper moest ik me dit wel aantrekken en omdat ik ervan uit ging dat iedereen Finland alleen van de sauna en Nokia kende, sprak de willekeurige originaliteit me wel aan. Het noordelijke Denemarken en Zweden spraken me al aan om de hoge welvaartstandaard eens onder de loep te nemen, maar met de originaliteitsprijs van hun oostelijke buur stond mijn eerste impulsieve keuze vast. Bovendien leerde ik later dat Finland bekend stond om een goed educatief systeem en had de TU/e een overeenkomst met de universiteit in Tampere. Wat wil je nog meer?
Warmte, om eerlijk te zijn. En goedkoper bier. Dat zijn twee dingen die hier even wennen waren. Maar de kou had natuurlijk ook zijn voordelen: het maakt het ijsbad na de 95-gradensauna een stuk effectiever en het witte landschap is rustgevend.
In februari zochten we de kou nog wat hoger op in Lapland. Een ijskasteel, het huis van de Kerstman, rendier- en huskysleeën... zolang je niet te lang buiten bent, is het de kou waard. Hetzelfde geldt voor het Noorderlicht; we hadden het geluk de dansende en kleurrijke variant te mogen aanschouwen aan de heldere hemel.
Qua studeren zelf merk je wel dat de Finnen vooruitstrevend zijn. Of in ieder geval flexibeler. Tentamendatums zijn overal en nergens, en voor gemiste opdrachten blijkt er altijd wel iets te verzinnen om toch je ECTS binnen te halen. Verder zijn de contacturen laag waardoor je zeeën van vrije tijd hebt. De tijd die helaas toch weer snel voorbij lijkt te vliegen door de nieuwe omgeving, cultuur en natuurlijk een geweldige groep internationals die ook het meeste uit hun vijf maanden willen halen.