KLUIFJES: oktober 2016
Beslist het paradepaardje in de winkel met verkleedspullen. Ik ben niet zo voor het aankleden van honden, of het moet functioneel zijn. Kostuumfoto's kijken is echter wel een guilty pleasure.
This horse costume is certainly the top selling showpiece in the store. I'm not into dressing dogs (or it most be functional/neccesary). Looking at 'dogs in drag' is my guilty pleasure.
Labels: dogs in drag, guilty pleasure, halloween, paradepaardje, showpiece
W. lag met griep op bed. Pop bood zich vrijwillig als kruik aan en schurkte tegen hem aan. Wel mocht de patiënt niet te veel woelen. Je kon erop wachten: W. stak mij (en vrienden) aan met een lichtere versie. Door de verkoudheid zat mijn neus potdicht. Het kleine beetje lucht dat zich door een open kier in en uit mijn reukorgaan perst, maakt een snorrend en fluitend geluid. Pop die 's nachts naast mij in haar eigen bedje op gelijke hoogte met dat van ons ligt, geeft me vanuit de zijligging een flinke por met vier poten tegelijk (zoals honden ook strekken als ze je uit bed proberen te duwen): kappen met dat irritante gesnurk!
Wim droomt eng, hij prevelt er onverstaanbaar bij. Pop stapt uit haar bedje lomp over mij heen en geeft Wim een lief likje op zijn wang. Zacht genoeg om hem niet te wekken, dwingend genoeg om hem uit de droom te laten ontsnappen. Invoelen kent meerdere uitingen.
*Inmiddels zijn we weer opgeknapt.
W. caught the flu. Pop offered herself as a hot water bottle. She kept him warm and comfortable until the patient tossed and turned in bed. It goes without saying that W. contaminated me (and some close friends), luckily in the light version. More of a cold. My stuffy nose causes a whistle and snore. Pop finds it very irritating and pokes me lying on her side with four legs (the same as dogs do when they want you to move over).
W. has a scary dream. He mumbles inaudible words. Pop steps out of her little bed, walks over sleeping me and licks W. gently on his cheek. Soft enough to reassure him but without waking him up. Obvious there are different ways of showing your empathy!
* we're cured now.
Labels: empathie, empathy, kruik, move over, snurk, verkoudheid, water bottle patient
Survivaltocht met de IJslandse Hondenclub
Pop kon prima doorgaan voor een kortharige IJslandse hoeder:
ze rende steeds van voor naar achter om de kudde bij elkaar te houden.
Survival with the Icelandic Sheepdog Club. Pop blended in as a short coated Icelandic Shepherd: she stayed with the group and kept it together.
De IJslandse Honden volgden de Canadese.
Without doubt the Icelandic Dogs followed the trustworthy Canadian.
Brr, wie gaat er nou zwemmen in dat koude water!
Water? Not her cup of tea.
Op kop liepen Hadran, Pop, Glanna en Dascha.
Frontrunners were: Hadran, Pop, Glanna and Dascha.
Wim, die de Kooiker wilde aaien, krijgt kusjes van Pop.
Pop kisses daddy who wanted to pet the Kooikerhondje.
Pop checkt of de wei paardvrij is. We kunnen oversteken.
Pop cleared the area: no sign of horses. We can pass.
Onvoorstelbaar: twee lieve meisjes die Poppy heten ...
What are the odds: two lovely little ladies called Poppy ...
en het konijn in de speeltuin Wimke.
Staat deze ook op de menukaart?
and a rabbit called Wimke after her boss.
Are they on the menu too?
Pop zoekt het hogerop: typisch Norrbottenspetsig om op de leuning van de bank te zitten. Heeft ze zich op het end toch nog verraden.
At the end she gave away that she isn't an Icelandic dog after all. Pop sitting on the higher armchair at the cafe terrace: typical Norrbottenspets behavior.
Labels: groenewoud, ijslandse honden, ijslandse hondenclub, survivaltocht, zweedse
Luna and Pop having a rump.
Luna (Duck Tolling Retriever) en Pop stoeien graag met elkaar.
Luna who is fond of sticks, finds one.
Luna heeft een tic: stokken.
She finds a branch: finders keepers. Game over.
Als ze een prachtexemplaar vindt, is het spelletje afgelopen.
Her boss throws it in the bramble. She gets it back.
Haar bazin gooit de stok niet ver genoeg weg in de bramenstruik.
Ollie (English Setter) appears. Luna won't share the stick, but she doesn't mind that Ollie plays along with Pop.
Ook Ollie wil het stokje overnemen, maar Luna trapt er niet in.
Niet erg. Ollie en Pop pakken het spel op. Helaas was het rolletje vol, dus hier stopt de fotostrip;-)
Labels: english setter, fotostrip, luna, lunatic, ollie
We schooien langs de Maasoever. Pop loopt voorop, wacht op ons, of blijft achter en haalt ons uit eigen beweging in als we te ver van elkaar verwijderd raken. Het damesclubje is in zicht. Pop herkent hun honden al van ver en trekt een sprintje als ze mijn fiat krijgt. Vosje Kaiji ruimt helaas het veld. Pop speelt met honden van haar grootte: vriend Jones, zijn stiefbroer Chap, Moose, Mira. Een leuk gezicht. De bejaarde bedaarde Chulo staat erbij en kijkt ernaar. De oude aangelijnde Snuf bedelt om een koekje. Roel vertelt over de geopereerde Boris die ondanks twee wrakke poten de achtervolging inzet als er boven hem een V ganzen gakt. Wat een wilskracht heeft die hond. Pop, die een witte zus (Payka) en een witte vriendin (Katja) heeft, had niet verwacht dat de Witte Herder reu die het onderonsje verstoort contactproblemen heeft. Ze herstelt snel van de schrik omdat Jones haar het in het midden gelegen verwelkt bloemenrijk mee in lokt dat als een buffer werkt. Ze stoeien tot aan het beginpunt.
Thuis kan Pop moeilijk afschakelen: ze is te opgewonden. Ze blijft drentelen. Ik laat haar rondjes in de tuin rennen: run Pop run! Na het vleesje krijgt ze een groot bot om de spanning op weg te kauwen. In een recordtijd heeft ze dat weggewerkt. Voor een ontspannende massage heeft ze niet genoeg rust in haar donder. De papierbak moet het ontgelden: als de vloer eruit ziet als een slagveld, lust ze een toegift brokjes. Hehe, ze is klaar voor de mand.
We're wandering along the river. Pop is ahead of us, she waits constantly so we can keep up with her. She stays behind and catches up as the distance between us gets too far. The morning ladiesclub arrives. Pop recognizes their dogs from a distance. On my okay she runs towards them. Too bad foxy heeler Kaiji has to go home. Pop plays with dogs of her own seize: her Spanish friend Jones, his stepbrother Chap, Mira the hunting dog. Moose and Chulo tag along. So sweet. Old Snuf begs for biscuits. Roel tells us all about his black pricked ear dog Boris who has been operated on. Despite two temporary crippled behind legs he chased geese in V shape who are leaving the country. Pop who has a white big sister Payka and a white lady friend Katja, didn't expect the male White Shepherd who interferes to be so nasty. Jones takes her to the meadow where they play until it's time to go home.
At home she can't find peace because she is still too excited. She paces up and down. I let her do some laps in the garden: run Pop run! After her meaty breakfast she chews on a big bone. A relaxing massage doesn't do the trick either. She schreds waste paper, the floor turns into a battlefield. Extra kibble does the trick: finally she falls asleep in her basket.
Labels: afschakelen, kluifje, opgedraaid, pop, too excited
Een in het westen laaghangende zon produceert warmgeel lamplicht afgewisseld met schaduwen. Vleermuizen vliegen zo laag dat Pop zelfs moet bukken. We hebben de weg nog niet overgestoken of Pop heeft al een muis te pakken. Het bange konijn dat zich uit de voeten maakte, bleef onopgemerkt of het was pure desinteresse. Lekker rennen door het veld. Ze speelt leuk en lief met Sinbad een Labradoodle van een half jaar. Geen wonder dat je thuis niet verder dan de bank komt.
Afterglow, warm yellow lamplight created by the sunset, dark shadows. Bats fly so low that even Pop has to stoop once and a while. Crossing the road, one foot on the grass, and Pop already catches a mouse. She didn't see the trembling rabbit next to it. She plays with a young caramel Labradoodle. No wonder she plumped down on the couch as soon as we got home.
Labels: kluifje, pop, zzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
Ze komt om in het speelgoed. Maar leuker is om iets uit onze collectie te pikken. Als Pop uit beeld is en het is te stil, weet ik dat boefje ondeugend is. Alles wat wij rond laten slingeren, eindigt onherkenbaar in minieme snippertjes. Een opgezette val. Ik leg een afgedankte sok op de plank boven de bank (zou ik haar die sok hebben gegeven dan was die totaal oninteressant geweest). Zodra ik mijn hielen heb gelicht, zie ik Pop begerig snuffelen: ligt daar iets van mijn gading? Ik 'betrap' haar met de sok die ze acuut laat vallen vergezeld van haar meest onschuldige blik. Werkelijk geen idee hoe die sok in mijn bek is beland.
Pop has loads of toys. But our stuff is more appealing. When Pop is out of my sight and it's to quiet I know she's up to something. Everything we leave about ends up in little pieces. I set up a trap: an old sock with a hole in the big toe on the shelf above the couch. I 'disappear'. Pop immediatly glances and reaches for the sock. I catch her red-handed. Sweetface washes her paws in innocence. That sock must have flyed into my mouth. Cross my heart.
Labels: hartendiefje, innocence, kluifje, little thief, opgezette val, pop, speelgoed, sweetface, toy, trap
'Duinen' in de eigen gemeente - Dunes in our hometown
Met de jagende Skip liepen we steevast dezelfde overzichtelijke uitlaatgebieden, omdat hij daar los kon. Natuur waar hij aangelijnd moest lopen, voegde voor hem niets toe.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik heb een plattegrond aangeschaft van onze regio. Met Pop verkennen we de eigen omgeving. Die blijkt verrassend en mooi. Enkele pareltjes delen we met jullie, sommige houden we voor 'onszelf'.
Frankrijk slechts luttele kilometers verwijderd - France just a shot away.
With our Norwegian Buhund Skip we walked mostly on four territories because he could hunt and run there without a leash. To go to different area's where he should stay on a leash would be a step down for him.
waterrijk - wetlands
New dog, new chances. I bought a map of our region. With Pop we explore nature that is new to us. It's unexpectedly amazing and beautiful!
bergbeklimmen - mountain climbing
Op sommige foto's loopt Pop nog met tuig en zweetlijn los. Inmiddels kan ze zonder.
On some pics you see Pop still with harness and long leash. Meanwhile she can do without.
Maasoever - along the riverside
Labels: explore, pop, skip, verkennen
Skolli links - Pop rechts
Icelandic dog Skolli on the left - NBS Pop on the right
Met de zeer toegewijde baasjes van de knappe Skolli op het voormalig Floriadeterrein bijgekletst tijdens een genoeglijke wandeling. Skolliwollibolli die voorgangers Katur en Skip ook heeft gekend, verwacht koekjes onderweg die hij en Pop ook krijgen. M. merkt op dat als ik even met Skolli knuffel of hem een lekkertje geef, Pop tussenbeide komt door zich heel subtiel tussen Skolli en mij te wringen: mijn vrouwtje, mijn koekjes hint hint.
Pop daagt de 12-jarige Skolli uit om te spelen. Hij haakt daar 48 seconden op in en vindt het daarna wel welletjes. Het leeftijdsverschil tussen de bok en het geitje is te groot. Vrouwelijk schoon interesseert Skolli niet meer. Hem paai je met lekkertjes die hij dubbel en dwars verdient: hij blijft braaf tussen zijn baasje en vrouwtje in. Pop onderzoekt in onze nabijheid de gatenkaasgrond waar volgens M. een overvloed aan muizen huizen. Ze heeft bij het zwanenmeer inderdaad meteen prijs.
Walking with friends and their Icelandic Sheepdog Skolli. Pop invites Skolli to play, he is interested for less than a minute. At his age (12) you're more into food. Of course he and Pop got treats. Pop also caught a mouse by the swan lake.
Terug in de auto verwacht Skolli een afscheidsknuffel en -koekje.
Back in the car: hugs and goodbye treats.
Skolli is licht verontwaardigd dat de benjamin voorgetrokken wordt - eigen hond eerst en zo kan de achterklep nog open blijven.
Skolli is slightly sore that the benjamin is favored - but this way the tailboard can stay open for a while
De protestblaf. Jaja, Skolli, ik kom eraan en jij krijgt twee koekjes.
Protest bark. Yehyeh Skolli. I'm coming and you get two cookies!
Labels: de bok en het geitje, pop, skolli
De jonge jaagster (a mouse a day, houdt Pop tevree) woont vandaag op de kop af een half jaar in Nederland. Sindsdien is het wildbestand is flink teruggelopen. Zou er een causaal verband zijn? Overigens waren en overlevenden. De egel bleef ongeschonden en 3 mollen en 2 muisjes kon ik redden.
A half year now the little white hunter (a mouse a day keeps the doctor away) lives in the Netherlands. Since that exact time the number of wild life is considerable reduced. Do you think there is a causal connection? By the way: there where survivors. The hedge hog wasn't harmed and I saved three moles and two mice.
Labels: kluifje, pop, scorelist, turflijst
Alle dieren een fijne dierendag!
Wishing all animals a nice day today.
Labels: werelddierendag, world animal day
Bij stralend (herfst)weer lijkt het leven simpeler. Eens moesten we ons kind loslaten. De omstandigheden waren ernaar: afnemende middaghitte, een open groene zone, de rivier aan onze zijde, en het zou nog lang duren eer de son in de see sou sakken. In een opwelling koppelde ik de zweetlijn van het tuig. Pop kleurt mooi binnen de lijntjes. De opgetogen blije mus blijft op een overbrugbare afstand van ons.
Op het water kwaakte een eend uitdagen. 'Toe maar', moedigde ik haar aan toen ze haar oren spitste. In een wip walste ze naar benee, klauterde over basaltblokken en stapte zomaar het water in. De moedereend bleef kwaken, vermoedelijk zaten haar jongen aan de wal onder de lissen verstopt. Pop staarde haar aan en schatte haar kansen in. Een meeuw viel de eendenmoeder bij, Pop gaf op: twee tegen een is oneerlijk.
Wij hadden ons onderwijl achter een knotwilg verstopt. Pop spurtte naar boven: gevonden! Het zoeken en vinden hebben we gaandeweg meermaals gespeeld als ze eventjes niet op ons lette. Zij dartelende zo'n veertig meter voor ons, ze snuffelde, wij haalden haar in, en zij sjeesde weer vooruit. Pop ontdekte dat ze door de draad van het trapveldje kon, maar stapte er meteen uit toen ze me uit het oog verloor: ik lag namelijk plat op de grond in het grasveld. Zij zocht en vond. Dat leverde haar flink wat bonuspunten op!
Pop en een kwakende eend - Pop spot a duck
Een meeuw verleent bijstand - a seagull as back up
A radiant autumn sun and life's looking good. There comes a time you have to let your little 'daughter' go. The circumstances were good: nice weather conditions, early day, an easy-view green zone. In the spur of the moment I disconnect the leash from the gear. There she goes, but stays within reach.
A gaggling mother duck defends her ducklings that probably are hiding in cattails. Very daring. I encourage Pop who is slightly aquaphobic: 'Go get the duck!' Pop uses a stone in the water to keep her above sealevel. Gabble gabble, bark, bark. As a seagull flies by to assist the duck, she is no longer interested: two against one is not fair.
In the mean time we hid behind a pollard willow. Pop runs right up to 'mommy' on the riverbank. Good girl!