Band Of Spice - By The Corner Of Tomorrow | WingsOfDeath.net
Band Band Of Spice [SE]
Titel By The Corner Of Tomorrow
Band Of Spice is letterlijk de band van Spice. Spice is de artiestennaam van Christian Sjöstrand, die vooral bekendheid geniet (genoot?) als zanger en bassist van Spiritual Beggars in de periode 1992-2001. Hij was en is daarnaast nog actief in andere bands, waarnaast hij in 2010 nog maar eens z'n eigen band oprichtte. Met Band Of Spice is hij toe aan het vierde album By The Corner Of Tomorrow; ik had er echter nog nooit van gehoord, ik maak er nu pas kennis mee.
Dat de muzikale insteek van Band Of Spice gelijkenissen vertoont met die van Spiritual Beggars is even voorspelbaar als waar; al zijn er zeker ook verschillen. Zo hoef je hier eigenlijk niet echt stoner-invloeden te verwachten. Wat we voornamelijk te horen krijgen is retro, heavy rock en vooral metal, gebaseerd op de genre-klassiekers van begin jaren '80. Dus voorbeelden als post-Ozzy-Black Sabbath, Dio, en Ozzy - de band - zijn zelden ver weg. Maar dit powertrio is ook niet bang om een meer gevoelige snaar te raken, getuige het titelnummer By the Corner of Tomorrow, dat het album prachtig in tweeën deelt.
Met The Fading Spot en Call Out Your Name begint het album met twee nummers waar de old school heavy metal-fan van zal smullen. Pakkende gitaarriffs, groovende baslijnen (denk: Geezer Butler) en opzwepend drumwerk vormen de perfecte basis voor Sjöstrand's rauwe stemgeluid. Intermezzo Tehom voert naar The Sharp Edge, dat naast premature NWOBHM-invloeden ook wel wat aan Thin Lizzy doet denken. Dit eerste kwartet blijkt achteraf mijn voorkeur wat betreft dit album.
Na de 'pauze' doet Midnight Blood het wat rustiger aan vergeleken met het eerste kwartet van het album, al is het vooral een atmosferisch sterk nummer, waarin we in het middenstuk de psychedelische roots van het bandopperhoofd krijgen voorgeschoteld. Het relaxte en lichtelijk doomy Reglutina borduurt daar nog meer op voort, en legt voor het eerst de nadruk op die psychedelica. Cold Flames grijpt vervolgens weer terug op de swingende heavy metal, maar is eigenlijk een wat kleurloos nummer. Dat er wordt afgesloten met een ingetogen liedje is ook wel redelijk traditioneel, maar ik ben er geen voorstander van. Een afsluiter mag knallen, en / of een goede samenvatting van het album zijn, is mijn mening.
Dit is typisch zo'n album waarop een band graag meerdere aspecten van zichzelf wil laten horen. Net als (veel voorkomend) in de jaren '70 is de muzikale insteek daarin niet leidend of bindend, de atmosfeer wel. Dat laatste heeft Band Of Spice prima voor elkaar. Wat mij betreft is niet elke track raak, maar zeker de eerste helft van het album doet het goed. Ik snap echter wel helemaal wat deze band wil, en daarmee moeten ze vooral doorgaan!