Babymoon in de winter • Lianvanrens.nl
De laatste keer met z'n tweetjes op vakantie voordat we ouders worden – 'babymooning' noemen ze dat. Voor ons werd dat Tirol, alhoewel Las Vegas ook heel even een optie was geweest. Maar om eerlijk te zijn had ik niet meer zo'n zin in een lange vlucht met beperkte beenruimte en dus kozen we voor Oostenrijk. Zoals het op een 'Babymoon' hoort hebben we heerlijk relaxt, scheen het zonnetje iedere dag en hebben we zelfs een beetje sneeuw meegepikt. Helaas moesten we onze reis wel inkorten. Waarom? Daar vertel ik hieronder meer over. Vandaag neem ik jullie mee op onze 'Babymoon'.
We begonnen onze reis met een koetsritje. Heerlijk kitsch, maar wel zo lekker om de omgeving te verkennen als wandelen toch wat meer energie kost dan normaal. We sloten daarnaast iedere dag af met een namiddagje in het zwembad en voor Nicky de sauna. We zaten in het Tirolresort Kaysers waar ze een eigen spa hadden. Dat betekende een zwembad, sauna's en massagemogelijkheden. Voor mij geen sauna, maar wel heerlijk liggen in de badjas na het zwemmen en een boek lezen.
Aangezien wij in de buurt van de Zugspitze lagen met ons hotel brachten we ook een bezoekje aan deze bergtop. De bergtop ligt op de grens van Oostenrijk en Duitsland op bijna 3000 meter. Ik had nergens last van, maar ik ben dan ook gewend op vakanties te maken te hebben met veel hoogteverschillen. Daarnaast verbleven wij natuurlijk geen uren op die berg.
Bij Oostenrijk hoort natuurlijk ook worst en bier. Misschien niet heel culinair, maar wel lekker. Voor mij een Almdudler in plaats van bier. Almdudler is een Oostenrijkse frisdrank van kruiden dat in de jaren 50 is ontwikkeld.
Ook leuk om een keer te hebben gedaan: een fakkelwandeling. Onder begeleiding hebben we ongeveer een uur gewandeld terwijl de zon volledig onderging. Tegelijkertijd werd er het een en ander verteld over de omgeving en de natuur.
Een bezoek aan een kleine kerstmarkt op Oudjaarsdag, waar nog meer worst werd genuttigd, konden we natuurlijk niet overslaan. Dit jaar voor mij geen glühwein, maar een soort van verwarmde kruidige appelsap. Eigenlijk ook heel lekker.
Verder maakte ik maar weer eens een buikfoto in mijn feestelijke glitterjurkje. Hier was ik precies 21 weken zwanger, als dit online komt ben ik alweer 23 weken zwanger. Sinds de 16 weken lijkt de tijd te vliegen en eenmaal over de helft lijkt het nog sneller te gaan.
Wij vierden Oud en Nieuw in het hotel waar we een galadiner kregen. Ik moest bij een aantal gangen voor de vegatarische optie gaan. Dit was een met geitenkaas gevulde artisjok met in balsamico gemarineerde uitjes. Erg lekker. Ik heb in ieder geval genoeg groenten naar binnen gewerkt die avond. De rode wijn was trouwens voor Nicky, natuurlijk.
Na bijna 3,5 uur dineren duurde het niet meer lang voordat het klokslag 12 uur was. Even proosten met appelsap, naar het vuurwerk kijken en ik kon eindelijk naar bed. Hahaha.
'S ochtends stond een nieuwjaarswandeling op de planning. Het weer was er perfect voor. We hebben ongeveer 10 km gewandeld waarvan ongeveer 1/3 van de wandeling stijgend was, aangezien we besloten een berg op te wandelen. Jeetje, wat kost mij dat nu veel moeite. Gelukkig had Nicky een kleine kater en vond hij mijn trage tempo geen probleem 😉
Verder die week bezochten we nog een metershoge en meterslange stalen hangbrug. Zo freaky, want die brug wiebelt dus echt gewoon.
Verder bezochten we nog wat bevroren meren en zo. Het werd namelijk steeds een beetje kouder in Oostenrijk en sneeuw was in aantocht.
Zoals ik al zei hebben we onze vakantie in moeten korten met een dagje. Er was stormachtig weer voorspeld in de nacht voorafgaande aan en op de dag dat wij zouden vertrekken. Rijden in een sneeuwstorm zagen wij niet zitten, vooral omdat een deel van onze route – de Fernpas – afgesloten kon worden. Daarom besloten wij redelijk spontaan woensdagochtend 4 januari al naar huis te rijden.
Dit was ons uitzicht vanaf de hotelkamer op de eerste dag en dit was die woensdagochtend dat we besloten eerder te vertrekken. Het had in de bergen al gesneeuwd en meer sneeuw was in aantocht. Uiteindelijk hebben we in Duitsland alsnog een stuk in de sneeuw moeten rijden, maar was de Fernpas gelukkig nog open en ondanks een laag sneeuw nog goed begaanbaar. Een dag later was dit wel anders. We zijn dus erg blij dat we een dag eerder naar huis zijn gegaan en het hotel was zo vriendelijk om ons de geboekte extra nacht niet in rekening te brengen. Super service.
Dat was onze babymoon in de winter. Voorlopig de laatste vakantie met z'n tweetjes, maar er zullen vast nog wel weekendjes weg met alleen ons tweetjes komen. Voor nu was dit wel een fijn begin van een spannend 2017.
Corrien 12 januari 2017
Heerlijk Lian, nog even saampjes er tussen uit. Lijkt me een hele mooie omgeving waar jullie zijn geweest! Leuk om op terug te kijken en vol verwachting dit nieuwe jaar in!
Dit 2e semester van je zwangerschap is de meest fijne. Je voelt je meestal goed, je voelt leven en je kunt nog veel doen/voorbereiden. Geniet ervan!