Spoortunnel Nieuwe Maas
Foto Michielverbeek (CC BY-SA): Einde Willemsspoortunnel op de noordoever
De viersporige Willemsspoortunnel in het centrum van Rotterdam onder de Nieuwe Maas maakt deel uit van de spoorlijn tussen Rotterdam en Breda.
De bouw van de Willemsspoortunnel duurde zes jaar. De tunnel verving het in 1877 geopende Luchtspoor dwars door het centrum van de havenstad over de Nieuwe Maas en de Koningshaven. De bruggen waren technisch aan vervanging toe. De monumentale hefbrug, De Hef, bleef na veel discussie staan. Ook bij het ontvouwen van de plannen voor de bouw van de spoortunnel was lang gediscussieerd.
De aanleg van de Willemsspoortunnel was een kostbaar project. Uiteindelijk moest 408 miljoen euro geïnvesteerd worden. De spoorwegen vonden dat het een tunnel moest worden en dat deze Willemsspoortunnel vier sporen moest krijgen. De beperkte capaciteit van het tracé over het Luchtspoor had jaren voor problemen gezorgd bij de vaststelling van de dienstregeling. Daar wilden de spoorwegen van af.
De plannen voor de tunnelbouw werden begin 1984 goedgekeurd door het kabinet. Op 28 april 1987 sloeg Neelie Kroes, minister van Verkeer en Waterstaat, de eerste damwand.
Bij de bouw van de tunnel werden verschillende bouwmethoden toegepast, waaronder de afzinkmethode, waarbij acht in een bouwdok bij Barendrecht gebouwde 125 meter lange elementen op de definitieve plaats werden afgezonken.
De Willemsspoortunnel werd op 15 september 1993 geopend door koningin Beatrix. Tot het project hoorde ook de nieuwbouw van het ondergrondse Station Rotterdam Blaak. Het station op de noordoever werd ontworpen door architect Harry Reijnders. Dit station verving het gelijknamige bovengrondse station aan het Luchtspoor. Het station ging tevens dienst doen als overstapstation voor de Calandlijn van de Rotterdamse metro.