Doodskist beschilderen - Hans Breuker
'Of ik een doodskist kon beschilderen…'
Je krijgt soms best originele aanvragen als 'kunstenaar'. Een doodskist of uitvaartkist beschilderen is wel weer hele andere koek (of cake…).
Dan ben je best even stil omdat je enerzijds gevleid bent dat iemand mij zoveel vertrouwen geeft en anderzijds dacht ik ook tja, wat vraag je daarvoor. Het is natuurlijk vreemd om met iemand die in de rouw is te praten over geld… Maar in dit geval was de familie vastberaden om van de kist iets leuks en vrolijks te maken. En je kunt veel van mij zeggen, maar vrolijk is mijn kunst wel!
Doodkist beschilderd
Om de kist goed te kunnen beschilderen heb je wel een gladde ondergrond nodig, in dit geval was het onbewerkt hout en dat was perfect voor mijn acryl verf.
Ik kreeg bericht van de familie dat vanwege de vrolijke kleuren en poppetjes de kist erg benaderbaar was en dat het een stuk van het verdriet verminderde. Zeker met de bloemen rond de kist is het een prettig gezicht. Natuurlijk is het altijd verschrikkelijk als iemand wegvalt. In dit geval een heer op leeftijd die echt een levensgenieter was. Hij drumde en had een brillenzaak. Een liefhebber van vrouwelijk schoon met een groot hart voor zijn familie.
Veel kleur geeft een positieve sfeer tijdens een uitvaart
Compositie van de kist
Hoewel er veel verschillende elementen aanwezig waren, hij had bijvoorbeeld ook een voorliefde voor vis en schaaldieren, wil je vooral focussen op de grote lijnen. In dit geval zijn zoon en dochter en hun kinderen en hijzelf natuurlijk.
Zoals je ziet in de afbeelding staat een beschilder kist minder treurig. Door niet al teveel details op te nemen in de schildering is het denk ik prettig kijken en kan er door de tranen een glimlach breken.
De kleinkinderen dansend op de drums van opa
Een kist in de woonkamer
Uitvaartkist beschilderd
Iedereen vroeg: 'wat zeiden je kinderen er van?' Maar die hebben totaal geen connotatie bij een kist. Ik heb het ze rustig uitgelegd dat wanneer je dood gaat je in zo'n kist komt te liggen zodat je familie en vrienden afscheid van je kunnen nemen. Maar of het tot ze doordrong weet ik niet. M'n oudste wilde ook wel op het 'doosje' schilderen. Misschien komt dat later een keer.
Ja, ik schilder in de woonkamer… Dat komt omdat schilderen een (uit de hand gelopen) hobby is en ik vooral 's avonds en in het weekend schilder omdat ik overdag druk bezig ben met mijn eigen bedrijf. En anders zie ik mijn vrouw minder en dat wil ik niet 🙂 Dus ja. Die kist moest ook in de woonkamer. En gelukkig vond Astrid dat goed.
Zelf had ik er geen probleem mee, we leven en we gaan dood. Ik ben wel blij dat ik er weer aan herinnerd wordt dat het allemaal eindig is dit heerlijke leven. Een kist in de woonkamer helpt je wel wat te relativeren kan ik je vertellen! Maar verder is het natuurlijk ook maar een 'ding'.
Als creatief vind ik het vooral een hele eer dat ik gevraagd werd. Gelukkig ben ik niet zo'n denker en ga ik gewoon van start, ik maakte een schetsje en hup er in 1 keer op. Je kan namelijk niks echt aanpassen want ik wilde juist het hout als achtergrond houden om niet de verbinding met de kist te verliezen. Ik vond wel dat het nog een kist moest lijken. Maar dat brengt wel risico met zich mee. Iedere lijn moet in 1 keer goed staan.
Zoals je het 't liefst hebt als je iets creatiefs doet, of dat nu schrijven, ontwerpen, tekenen of schilderen is, kom je het liefst in een soort flowstaat. Bij mij komt dat altijd als ik wat langer bezig ben, als een soort Diesel. soms duurt het even maar tot nu toe komt het gelukkig altijd. Dus ik was bezig met de details en bedacht me dat ik de 'oude' versie van de man op de achterkant van de kist schilderde en in mij kwam de zin 'maak er een feest van' naar boven. En voor ik het wist stond het op de kist. Niet om nu te zweverig te gaan klinken maar ik geloof wel dat er een energie vrijkomt en je helpt bij creatie. Deze zin paste ontzettend goed en is een mooie boodschap op een uitvaart.