Gestaag maar zeker krijgen de inwoners van Marke, Lauwe en Aalbeke opnieuw een groene oase voor rust en ontspanning. Je kunt op vele manieren van dit aantrekkelijk stukje natuur genieten: mountainbiken, spelen, fietsen… Het kan allemaal in het Preshoekbos, dat ondertussen iets meer dan 130 hectare groot is. Terwijl je onderweg de veelkleurige vlinderpracht bewondert. Meer hoeft dat niet zijn.
Om een stad leefbaar te houden is het nodig dat er plaatsen zijn waar de mens tot rust kan komen. Daarom kreeg het Preshoekbos, gelegen tussen Marke, Lauwe en Aalbeke, een heuse facelift. Sinds 2009 beheert het Agentschap voor Natuur en Bos delen van het Preshoekbos, 75 hectare daarvan zijn ondertussen al bebost, maar dit wordt nog uitgebreid tot 250 hectare.
Er werden vooral inheemse bomen aangeplant zoals zomereik, gewone es, zwarte els, haagbeuk, berk en beuk. Rond het bos vind je struiken zoals Gelderse roos, veldesdoorn, meidoorn, sleedoorn en hazelaar. Zij beschermen de bospercelen tegen betreding en zorgen voor hogere natuurwaarden. Brede dreven doorkruisen de aangeplante percelen.
Vooral de vrijgekomen akkers en weilanden in het Preshoekbos werden beplant. De natuurwaarde van die gronden is laag, maar de ecologische waarde zal toenemen met de ouderdom van het bos.
Ter hoogte van de Keizerstraat in de gemeente Marke ligt een bloemrijk stukje natuur. Breedbladige wespenorchis, aardaker, donderkruid, duizendblad, Sint-Janskruid en massa’s knoopkruid toveren deze helling tijdens de zomer om tot een prachtig kleurenschouwspel.
Ieder jaar duiken nieuwe dieren op in het Preshoekbos. In de bosranden zie je vlinders als oranjetipje, landkaartje, bruin blauwtje, icarusblauwtje, oranje luzernevlinder, bont zandoogje en sleedoornpage. Patrijzen voelen zich er piekfijn. Ook haas, konijn, wezel, hermelijn en vos vinden hun plaatsje in het vernieuwde landschap.
Kenmerkend voor het Preshoekbos zijn enkele ‘kleikoppen’ zoals de Kobbe, de Lauweberg en de Keizersberg. Daar won men vroeger klei voor de steenbakkerijen in de streek. De laatste kleireserves worden nu nog ontgonnen en zullen opgevuld worden met inerte materialen (grond, steenmisbaksels…). Later worden ze geïntegreerd in het bosgebied.
Vlak bij het Preshoekbos, op het hoogste punt aan de E17, staat een 35 meter hoge betonnen zuil met stermotief. Dat provinciale monument werd opgericht ter ere van de vele Vlamingen die van 1930 tot 1960 het zware seizoenswerk uitvoerden in Nord Pas-de Calais.