Mijn naam is Bas van Emmerik. Ik ben 39 en werk sinds 3,5 jaar bij BplusC in de klantenservice.
Iets over mijn achtergrond. Ik heb communicatiewetenschap gedaan aan de Universiteit van Amsterdam, waar ik in 2005 afstudeerde op het onderwerp kennisdeling in organisaties. Een brede studie, wat veel mogelijkheden voor beroepen openliet. (Het idee om ergens 'manager' te worden heeft het uiteindelijk niet gehaald.)
Door voortschrijdend inzicht stelde ik vast dat ik het sociale aspect in mijn werk heel leuk vind. Daarom heb ik het naar mijn zin bij BplusC, want dit sociale aspect komt terug in het contact met klanten, vrijwilligers en collega's van de bibliotheek.
Ik denk dat het belangrijk is dat iedere afdeling wordt vertegenwoordigd in de ondernemingsraad. Dit was een reden om mij kandidaat te stellen. En het leek me leuk om met collega's van andere afdelingen mee te praten over het ondernemingsbeleid en de personeelsbelangen.
Bovendien heb ik verstand van allerlei dingen. Dit kan natuurlijk geen kwaad, lijkt mij.
Grapje, maar ik heb er zin in om het nieuwe jaar te beginnen met mijn taak. Ik denk dat we met de combinatie van nieuwe aanwas en ervaring een goedlopende or kunnen formeren.
Mijn naam is Léonie van der Geest. Ik ben ooit als oproepkracht in de bibliotheek bij BplusC begonnen en
ik werk nu bijna 5 jaar op de afdeling Marketing & Communicatie (I&M). Daarnaast heb ik een aantal uren op de afdeling Programmeren & Productie, waarin ik mij bezighoud met amateurkunst (ondersteuning van de
Werkgroep Amateurkunst Leiden en evenementen zoals de Open Podia en het Korenweekend).
Door beide functies heb ik veel contact met allerlei afdelingen en collega's. Alles wat er speelt in de organisatie komt sowieso op een afdeling Communicatie voorbij. Ik zou graag mijn kennis, ervaring, en die helikopterview willen inzetten bij de gesprekken in de ondernemingsraad.
Ik zie het als een uitdaging om mee te mogen denken en mee te praten over belangrijke besluiten die het hele bedrijf aangaan en de toekomst van onze organisatie bepalen. Daarbij wil ik mij er hard voor maken dat het niet alleen goed gaat met BplusC, maar dat het voor iedereen ook een leuke en fijne werkplek is.
Niet verrassend, vind ik communicatie een belangrijk thema, van en naar de achterban. Zeker omdat er geen verkiezingen nodig waren, zal de ondernemingsraad steeds moeten toetsen of onze standpunten de medewerkers goed vertegenwoordigen. Nog beter uitleggen wat de ondernemingsraad doet, welke onderwerpen spelen en hoe sommige besluiten tot stand komen, valt daar wat mij betreft ook onder.
Ik ben Katja Ouwerkerk, ik werk bij de facilitaire afdeling als productbeheerder van instrumenten, interieur en commerciële uitingen, en zit 3 dagen in de week achter de balie bij het Rapenburg.
Mijn BplusC ervaringen begonnen toen ik 11 jaar geleden startte met de cursus klassieke zang, 7 jaar lang heb ik
les gehad van Caroline Devilee. Toen ik hoorde dat de Muziekschool op zoek was naar avondconciërges ben ik in 2014 bij BplusC komen werken als invalkracht. Ik heb toen op veel verschillende locaties gewerkt en had het erg naar mijn zin. Helaas kon in 2016 mijn contract als tijdelijke werkkracht niet verlengd worden en moest ik er een half jaar uit. Gelukkig werd ik begin 2017 weer gevraagd om terug te komen. En toen bleek dat Sigrid, de voormalige gebouwbeheerder van het Rapenburg, een andere baan had gevonden, mocht ik haar plek overnemen.
Ik heb het erg naar mijn zin bij BplusC, ik vind dat we mooie initiatieven mogen realiseren met leuke medewerkers. Ik merk wel, zeker binnen mijn eigen team, dat de werkdruk erg hoog ligt en er nog veel uitdagingen zijn op gebied van organisatie en communicatie.
Mijn voornaamste reden om me op te geven voor de or was om meer te leren over de organisatie. Wat speelt er zich allemaal af, waar liggen de moeilijkheden en waarom worden er bepaalde maatregelen getroffen en andere niet. Ik zou hier graag beter inzicht en begrip voor willen krijgen, want alleen dan kan je met goede adviezen of tegenvoorstellen komen en zo hopelijk een goede brug vormen tussen de medewerkers en het management.
Hopelijk kan ik in mijn nieuwe rol ook rekenen op jullie steun en vertrouwen!
Als inmiddels doorgewinterd or-lid, stel ik mij HERkiesbaar voor kiesgroep Klantenservice.
Omdat ik graag een kritische en constructieve bijdrage wil leveren aan wat BplusC tegemoet gaat.
Niet meer en vooral niet minder.
Mijn naam is Wim de Ru en ik ben als docent muziek werkzaam bij BplusC.
Al vele jaren geef ik blokfluit- en theorieles en verzorg ik cursussen op het gebied van koorscholing en probeer de dirigeerstok te zwaaien over het kinderkoor en jeugdkoor. Werk, dat ik met veel plezier doe.
Het werk als muziekdocent heeft sinds de oprichting van BplusC een veel bredere context gekregen, dan wat vroeger de muziekschool was. In de directe sfeer van dit werk tussen docent en leerling, merk je niet zo heel veel van die bredere context. Maar voor de plaats die muziekonderwijs in de stad Leiden inneemt en in de toekomst moet innemen, is die context van wezenlijk belang. We leven in een moeilijke tijd, waarin de besteding van tijd en geld aan muziekonderwijs en cultuur zwaar onder druk staat. We hebben te maken met overheden, die het belang van muzikale en culturele vorming niet als kerntaken beschouwen en derhalve subsidies steeds verder terugdraaien. Daarom is het goed, dat we in Leiden een instituut als BplusC hebben. Een breed opgezet culturele instelling biedt veel mogelijkheden om in de huidige tijd een sterkere profilering van het culturele belang voor de Leidse bevolking voor het voetlicht te brengen, zowel naar de politiek als naar onze potentiële klanten.
Er zit echter ook een gevaar aan; de diverse disciplines die in BplusC zijn ondergebracht gaan als het ware op in een algemeen groter geheel met als risico, dat er geen of onvoldoende ruimte is voor de kwalitatieve ontwikkeling van de diverse, zeer uiteenlopende producten, die BplusC onder haar hoede heeft.
In de komende zittingsperiode van de or, waarvoor ik mij herkiesbaar heb gesteld, hoop ik daar veel aandacht aan te besteden en ook veel aandacht voor te vragen en dan met name het muziekonderwijs.
Hoi, ik ben Pepijn (pep) en die ander is Manfred.
Ik werk sinds maart 2013 bij BplusC bij afdeling ICT. In de jaren dat ik hier werk heb ik veel waardering opgebouwd voor de organisatie en haar positie in Leiden. Zelf heb ik altijd het gevoel gehad dat de meeste neuzen dezelfde kant op staan, en dat alle medewerkers met de beperkte middelen die we hebben goede diensten leveren. Ik vond dat BplusC goed draaide en het onderste uit de pan wist te halen gezien de
structurele budgettaire beperkingen.
Ik heb me matig beziggehouden met de or (meeste interactie waren ICT-gerelateerd, zoals documenten plaatsen op intranet) maar heb wel af en toe wat informatie opgevangen uit de wandelgangen. Voor mij sudderde het allemaal op een laag pitje.
Daar is in 2017 verandering in gekomen. Ik geloof nog steeds heilig in het feit dat iedereen in de organisatie hart voor hun werk heeft en met goede intenties zo goed mogelijk werk probeert te leveren. Maar toch gingen er dingen fout. Dit was een zogenaamde wake-upcall. Ik hou er niet van om in een machteloze positie te zitten als dingen fout gaan. En dat is waarom ik me heb aangemeld voor de or.
Ik besef dat het idee en de missie van de or voortkomen uit de vakbonden, en mijn doel in de or is dan ook om deze traditie te honoreren. Voor mij staan de werknemers op nummer één. Maar: dat kan alleen als de or luistert naar deze werknemers, en dat kan alleen maar als de or praat met werknemers. Dus mijn doel is dat de or in 2019 structureel gaat praten met de collega's om op deze manier de vinger aan de pols van BplusC te houden. Alleen dan kan de or goed de werknemers representeren.