AMC run | Ducatiste in Hart en Nieren
Amsterdam UMC Run - Foundation
wedstrijdverslag onderaan deze pagina
De Amsterdam UMC Run 2021 staat dit jaar in het teken van de 7 km die het verplegend personeel dagelijks tijdens een IC-dienst loopt.
Het goede doel is Post Intensive Care Syndroom (PICS). Vanwege het hoge aantal patiënten met COVID-19 op de Intensive Care is dit actueler dan ooit.
Jaarlijks worden in Nederland 80.000 patiënten op de Intensive Care opgenomen. Door verbeteringen in de medische zorg overleven steeds meer IC-patiënten. Veel van deze patiënten krijgen te maken met langetermijngevolgen van het verblijf en behandeling op de IC. Een groot deel van hen heeft problemen met fysiek functioneren, zoals spierzwakte. Ook zijn angsten, depressies en concentratiestoornissen veel voorkomende klachten. Sinds 2012 wordt hiervoor de term Post Intensive Care Syndrome (PICS) gehanteerd.
Gezien Covid: in eigen omgeving in de week van 6 t/m 13 juni.
Ik wil de vrijblijvendheid eraf halen en maak er een eigen wedstrijd van. Hopelijk met supporters langs het parcours.
De wedstrijddag vindt plaats op zaterdag 12 juni 2021. De start is in Westland om 10.30 uur.
Waarom ik ga hardlopen tijdens de Amsterdam UMC run? Het antwoord is veelzijdig. Ik draag onderzoek een warm hart toe, ik wil mijn respect uiten aan de medewerkers op de IC en heb heel goede ervaringen met diverse artsen en afdelingen in het AMC.
De volledige toelichting over mijn motivatie kun je hier lezen.
Via deze pagina kun je mijn blog lezen. Ik zal proberen zoveel mogelijk met jullie te delen. Dat zal alle kanten opschieten. Van ontwikkelingen, tot route en planning tot ludieke acties of over het wel en wee tijdens mijn training met veel gepuf. Veelal met een knipoog beschreven.
Je kunt zelf de pagina bekijken wanneer het je uitkomt en dan zie je vanzelf hoeveel nieuwe blogs ik geplaatst heb.
Zonder jullie ben ik nergens... spreekwoordelijk ;-)
Hoewel het doorgaans de bedoeling is om te doneren voorafgaand aan een evenement mag je ook na afloop op basis van mijn prestatie doneren. Immers: het gaat om het bedrag dat ingezameld wordt voor dit mooie doel van AMC, niet om het moment waarop dat plaatsvindt.
Het gaat niet om HOEVEEL je geeft maar DAT je geeft. Elke bijdrage is een vorm van waardering en een bijdrage aan een onderzoek waaraan keihard gewerkt wordt. Ik zou zeggen, een minimumbedrag van 5 euro kan al volstaan. Vele vijfjes maken de berg ook groot... en wie het kleine niet eert....
Het is mogelijk om anoniem te doneren.
De wedstrijddag is aangebroken. Hoewel ik me de laatste twee dagen niet slecht maar ook niet top voelde, had ik op de vanmorgen wel wat klachten. De bloeddrukmeter gaf het gevreesde aan; een lage bloeddruk van 93/62. Ik liet me mentaal niet van de wijs brengen en focuste op de wedstrijd: lekker lopen, genieten dat ik dit kan doen.
We gingen van start. We, Leon als mijn haas en tempomaker en ik erachteraan (hoewel ik normaliter niet zo snel achter iemand aan loop ;-)). De afstand van een dienst op de IC ging ik volbrengen en wat was ik blij dat het bewolkt was en niet zo heel warm, mede dankzij het vervroegen van de starttijd. Uiteindelijk na vijf kilometer kon ik nog wat frustratie uiten (met knipoog) dat ik mijn warmte niet kwijt kon en mijn hoofd voelde gloeien. Leon zei niets maar na bijna 25 jaar hoorde ik hem denken "als jij nog zo kan praten, dan loop je niet op de grens" en ik ben er zeker van dat hij het tempo heeft opgeschroefd. Ik realiseerde me ook dat ik daar niets over hoefde te zeggen want .... afijn, je kan het al raden.
Mede dankzij de frissere temperatuur, de bewolking, de support langs het parkoers, mijn haas en het mentale in mij dat er VOL voor wilde gaan, heb ik het volbracht.
Tijdens de 'wedstrijd' schoten mijn gedachten werkelijk alle kanten op. De afgelopen anderhalf jaar van Corona, het zorgpersoneel (ik liep tenslotte hun dienst-afstand), de warme speciaal beschermende kleding die zij moe(s)ten dragen maar ook het doel waar ik voor liep. Je zult maar zulke ernstige klachten ontwikkelen na het verblijf op de IC. Ik heb in mei 2020 1x op de IC een bezoek gebracht bij Leon die een open hart operatie moest ondergaan in het AMC waar ik nu voor liep. Ook het ziekenhuis waar ikzelf fantastisch geholpen ben door longartsen. Leon en ik zijn niet anders dan lof over de artsen die ons hebben geholpen. Mijn gedachte ging ook uit naar dat moment dat ik op de IC bij een van de pijn verbijtende man stond met de professor/chirurg zelf aan zijn bed. Toen hij weg liep had Leon op zijn manier nog praatjes "er zou een vrachtwagen over me heen rijden maar hij heeft niet erbij gezegd dat die met twee wielen op mij zou blijven staan, de grappenmaker". Het schoot allemaal door me heen en wat kon ik genieten van dit moment. Wat is het bijzonder dat we dit samen konden doen.