Ineke Noordhoff Op zoek naar Wadden-wildernis
Oog op het Wad 1, 2014
Lees ook Oog op het Wad 2, 3 en 4
Nederland is een delta; de helft van onze kust grenst aan zee. Achter onze Hollandse duinen is de kust gesloten – er wonen mensen – veel mensen - en er staan hoogovens en fabrieken. In Noord-Nederland is de duinenrij onderbroken door stroomgaten. Onze Waddeneilanden bezitten fantastische witte (kalkrijke) stranden en brede fraaie duinen. Achter die kleine eilanden ligt een machtig getijdengebied. Elk tij persen miljoenen kubieke meters zeewater zich tussen de eilanden door naar het erachter gelegen gebied. De Waddenstrook die bij eb bestaat uit zandplaten en geulen, is bij vloed een grote plas water.
Behalve in één gedeelte: de Oostelijke Waddenzee is een zo goed als afgesloten gebied waar vogels, vissen en andere zeedieren hun gang mogen gaan. Dit is een 'no-go'- area voor mensen en hun schepen, vissersnetten en tractoren. Tussen Lauwersoog en de Eemshaven ligt een oase van rust. Waar in Lauwersoog de visserij voor levendigheid en de veerdienst naar Schiermonnikoog voor miljoenenpubliek zorgt, is het beeld in de Eemshaven gevuld met kolencentrales en zeeschepen met een diepgang tot 15 meter. Het is bijna een gotspe: tussen die vissershaven en dat industriepark ligt het meest ongerepte stuk natuur van het land.