Over de spoorlijn reden de tanks van de Grenadier Guards en pantserwagens van de Recce onder leiding van luitenant Robert Black van het Lake Superior Regiment de stad in, waar het enthousiasme van de bevolking geen grenzen kende. Toch kon Almelo niet zonder slag of stoot worden ingenomen. De Binnenlandse Strijdkrachten meldden dat de Vriezebrug intact was, maar dat de Duitsers deze zouden verdedigen. Rond 18:30 uur benaderden vier tanks onder leiding van sergeant Mac Veigh de brug en toen ze op 50 meter waren verwijderd bliezen de Duitsers de brug op. Een van de Stuarttanks werd hierna geraakt door een Duitse Panzerfaust, waarna de bemanningsleden Frank A. Williams en Milton R. Lewis sneuvelden.[26] Op 5 april 1945 werd het noordelijk deel van Almelo bevrijd. De westelijke kant van Almelo richting Wierden zou nog tot 9 april het toneel van felle strijd zijn tussen de Canadezen en fanatieke Duitsers van de Fallschirm-Panzer Division 1 Hermann Göring.
Militairen van de Royal Canadian Engineers (4th Canadian Armoured Division) bouwen een Bailybrug over het Twentekanaal bij Delden op 4 april 1945. Bron: Barney J. Gloster (DND) / Library and Archives Canada; PA-131625
Vanaf Almelo werd er op 5 april 1945 door Vokes de opdracht gegeven om de aanval verder in te zetten in de richting van het Duitse Meppel, dat ten oosten ligt van de rivier de Eems. Deze opmars was één van de meest succesvolle gepantserde aanvallen die de brigade ooit had uitgevoerd. De Duitsers trokken in wanorde terug en de meeste doelen konden snel worden ingenomen. Brigadier Jeffersons 10th Infanterie Brigade werd ingezet om de veroverde posities langs het Twentekanaal rond Delden en een gedeelte van de zijtak van het Twentekanaal, dat zich uitstrekte van het Twentekanaal tot het westen van Delden en Almelo, te beveiligen. De Duitsers probeerden weer grip te krijgen op de westelijke kant van het Twentekanaal om zo een ontsnappingsroute te creëren voor de Duitse troepen die vanuit het noorden van het Twentekanaal door de 2e en 3e Canadese infanteriedivisies werden teruggedreven. Jeffersons brigade had het gevoel een privé-oorlog te voeren, kilometers achter de 4th Armoured Division die bezig was met haar race naar Duitsland.
Het was een vreemde situatie voor de 4e brigade omdat het divisie-hoofdkwartier en de 10th Brigade kilometers van elkaar waren verwijderd. Er was dan ook geen radiocontact mogelijk. Het opruimen van de Duitse tegenstand was moeilijker dan verwacht, een feit dat het Algonquin Regiment ontdekte in de nacht van 5 op 6 april 1945 toen ze Wierden ten westen van Almelo wilden innemen. Majoor George Cassidy besloot om zijn D-compagnie in drie gevechtsgroepen te verdelen, die individueel van elkaar te werk konden gaan. Een peloton zou een zijtak van het Twentekanaal bij de fabriek van Ten Bos bij Almelo oversteken en zou oprukken langs de westelijke oever. Een tweede peloton zou parallel aan de andere kant van het riviertje de Aa oprukken. Het hoofdkwartier van de compagnie en het derde peloton zouden tegelijkertijd vanuit Almelo over de weg van Almelo naar Wierden oprukken naar een kruising in Wierden. Zodra de twee leidende pelotons het gebied hadden gezuiverd zou een bulldozer worden ingezet om de verschillende toegangswegen begaanbaar te maken, aangezien hier bomen over de weg lagen.
Door de slechte verbindingen tussen de drie groepen, moest er gebruik gemaakt worden van koeriers. Toen deze koeriers Cassidy geïnformeerd hadden dat de twee leidende pelotons de oversteekplaats ongezien bereikt hadden en zich gingen ingraven, besloot hij om met zijn groep de aanval in te zetten richting de weg naar het kanaal. Nauwelijks was de aanval in gang gezet of ze werden zwaar onder vuur genomen. Een andere koerier rapporteerde dat de twee pelotons richting het noorden in plaats van het westen waren getrokken. Ze kwamen hier te laat achter en groeven zich op 800 meter in.[27]
Toen de Algonquins tegen de middag een grote zuiveringsactie bij Aadorp hadden uitgevoerd en parachutisten van de 6. Fallschirmjäger-Division in boerderijen hadden uitgeschakeld, werd op 6 april 1945 een tweede oversteek op klaarlichte dag rond 13:30 uur uitgevoerd. De twee pelotons droegen twee stormboten en kwamen tijdens de oversteek van de Aa terecht in zwaar vuur van machinegeweren en mortieren.[28] Het leidende peloton verloor bij deze aanval veertien man, drie vierde van de sterkte. Het volgende peloton verloor drie mannen. Luitenant Robert Louis Richard sneuvelde, en de andere pelotonscommandant raakte gewond. D-company beveiligde hierna een bruggenhoofd aan de overkant van het kanaal bij Wierden, maar de operatie was een fiasco.
Voor de volgende drie dagen, waren The Alqonquins betrokken bij de gevechten rondom Wierden, voor het regiment een vreemd gevecht. Ook met de hulp van Typhoon-vliegtuigen lukte het niet om het Duitse verzet te breken. Op 9 april 1945 lukte het een patrouille om Wierden binnen te trekken, hier troffen ze geen vijand meer aan. De Duitsers hadden tijdens de nacht het dorp geëvacueerd.[29] De uiterste westrand van de gemeente Almelo had bijna een week lang in de frontlinie gelegen. Binnen enkele uren racete de 10th Brigade achter de 4th Canarian Armoured Division aan verder Duitsland in. De slag om het Twentekanaal was voorbij.