Bijgewerkt op: mei 20
Voor mij is een lang weekend schilderen bij Joop de Chene een vakantiebeleving. Ik word heerlijk in de watten gelegd met drankjes en wat te snacken en verder is de wereld van mij. Dat betekent los gaan, los laten en los zijn in het schilderen. Waarbij ik natuurlijk al mijn attributen zoals mijn kwasten, mijn schetsboek en mijn verf paraat heb. Overigens betekent dit niet een week volledige ontspanning. Het is hier hard werken.
Deze keer geeft Joop les over de kunstenaars, Willen De Kooning, Pollock en Kandinsky die abstract werk hebben gemaakt. Ze legt ons uit wat abstract is, hoe ver je kunt gaan in abstractie en is abstraheren ook abstract? Wie waren deze kunstenaars, deze mannen en vrouwen en wat deden ze. Interessante informatie om naar te luisteren.
Welke kleur niet?
Na behoorlijk wat theorie over deze kunstenaars gaan we aan de slag met mengtechnieken. Hier gebruiken we de zomerse kleuren van Joop. Vragen als waar begin je? Welke kleur wel en welke kleur niet? We werken dit weekend alleen met de kleuren die ons door Joop worden aangereikt. Dat was even een andere mindset. Ik moest mijn eigen kleurenpalet loslaten. Ja, ja, het eerste loslaten is begonnen. En dan volgen de vormen. Niets vormen. Geen vaste lijnen. Weer loslaten. En ik kan je zeggen, ik vind dat echt heel lastig. Voor mij moet alles kloppen. De kleur de vorm, de vloeiing en overgang van de kleuren. Nou, dat is dus bij abstract echt niet. Alles kan en alles mag.
Uit je comfortzone vrouw van Rijn
Oohh daar gaan we weer…. Loslaten! Hoe ver durf ik los te gaan, de nieuwe kleuren te gebruiken en vrijer te werken. Uit je comfortzone vrouw van Rijn!!!
Kijkend naar mijn groep met medecursisten merk ik dat we allemaal worstelen met het los laten. Het is tijdens deze lessen ook erg leuk om naar andere werken te kijken en het er over te hebben. De waardevolle gesprekken met ieder zijn motivatie maar ook hun weerstanden inspireren mij. Het geeft je een andere kijk op kunst.
Ik start met de aanzet van een vrouw op mijn doek. Uiteraard zet ik haar, volgens Joop, te perfect op het doek, pfft. Loslaten is lastig. Maar dan gaat het toch gebeuren, ze wordt losser, mijn paletmes geeft haar meer beweging en een lossere toets. Het is best leuk om het eens anders dan anders te doen. De kleuren zijn een goede start. Dit eerste werk was voor mij een openbaring. Jeetje dit is leuk. En heeft me gemotiveerd met andere werken aan de slag te gaan.
Verder op in de week gaan we met een nieuwe reeks kleuren aan de slag. Er volgt een nieuwe dame op doek. Totaal anders dan mijn eerste werk. Deze keer durf ik meer dan ik had gedacht. De paarse en felle groene tinten geven een compleet andere kijk op mijn dame. Ben jij benieuwd wat er van haar is geworden?