Sarah J. Maas – Hof van doorns en rozen | boekenbeschrijfster.nl
De negentienjarige Feyre woont samen met haar familie in een bos, waar het in de lange wintermaanden erg koud en somber is. De familie is afhankelijk van de jagerskunsten van Feyre om te overleven. Als ze tijdens een jacht ziet dat een wolf een hert aan het opjagen is, kan ze de verleiding niet weerstaan om voor haar prooi te vechten. Ze doodt de wolf om daarna het hert mee te kunnen nemen.
Vlak daarna verschijnt er een beestachtig wezen om vergelding op te eisen. Feyre had de wolf niet mogen doden. Ze wordt meegenomen naar het gevreesde feeënrijk Prythian. Daar ontdekt ze dat haar ontvoerder geen beest is, maar Tamlin. Een van de dodelijkste, onsterfelijke wezens ooit. Hoe langer Feyre er verblijft, hoe meer gevoelens ze voor Tamlin ontwikkelt. Maar een oude, kwaadaardige schaduw groeit over het land, en Feyre moet een manier vinden om het te stoppen of Tamlin en zijn wereld zullen voor eeuwig verdoemd zijn.
Het verhaal van 'Hof van doorns en rozen' kent een relatief langzame start. Als lezer moet je echt even in het verhaal komen en ontdekken wie welk personage is en welke rol hij of zij speelt. Wanneer je dat door hebt, leest het verhaal een stuk vlotter en leg je het niet zomaar weg.
Sarah J. Maas heeft een beschrijvende en beeldende schrijfstijl. Ze zorgt ervoor dat de wezens en het feeënrijk goed tot leven komen voor de lezer. Dat vond ik vooral richting het einde van het boek als Feyre haar uiterste best doet om Tamlin en zijn wereld te beschermen. Die scènes kwamen heel duidelijk voor de lezer naar voren.
Het verhaal heeft een open einde en maakt je nieuwsgierig naar hoe het verder zal gaan met Feyre, maar gelukkig is het tweede deel uit deze serie inmiddels al verschenen. Ik ben erg benieuwd naar 'Hof van mist en woede'. Mocht je een liefhebber zijn van fantasy-verhalen en ben je nog niet aan deze reeks begonnen, dan raad ik je aan om ermee te beginnen. Zorg wel dat je voldoende tijd hebt om te lezen, want als je eenmaal goed in het verhaal zit wil je eigenlijk niet meer stoppen met lezen.