Geboortedatum: 4 mei 1915
Overleden op: † 03.10.1978
De laatste tijd voeren de dames Viviënne Winkelaar, Diana van Amsterdam en ene Jan op de slogblog een voor mij onbegrijpelijke correspondentie over de bloedbanden van de familie van Amsterdam, met de wielrenners Aad, Jan en Cees als de wielrennende hoofdpersonen.
Omdat het vandaag de geboortedag is van Aad van Amsterdam (foto 1) heb ik hem gekozen als De jarige van vandaag, mede omdat hij op de dag van herdenking ook nog eens een oorlogsslachtoffer is. Hij was geen verzetsstrijder, maar was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.
Deze destijds zeer bekende wegrenner en stayer is namelijk enkele dagen voor de bevrijding van het westen van ons land door de Duitsers in beide bovenbenen geschoten en in zorgwekkende toestand naar het ziekenhuis gebracht.
Amputatie van een van zijn benen leek onvermijdelijk, maar de artsen zijn er toch in geslaagd zijn linker onderdaan te redden. Van Amsterdam heeft na lange revalidatie zelfs weer een comeback gemaakt, maar kwam niet meer op zijn oude niveau.
Hij was op het moment dat hem dit overkwam regerend Nederlands kampioen stayeren. Dat was hij in de zomer van 1944 geworden door in stadion Galgenwaard in Utrecht de plaatselijke favoriet Ben van der Voort en de Zaankanter Kees Bakker te verslaan.
Als wegrenner is hij ook eens dicht bij een nationale titel geweest. Dat was in 1941 toen hij in de laatste meters zijn meerdere moest erkennen in de Limburger Louis Motké, maar de sterke Brabander Cees Joosen uit Made wel achter zich wist te houden.
In 1937 werd hij zesde bij het WK op de weg. Hij was niet geselecteerd, maar reisde eigenwijs toch naar de Deense hoofdstad Kopenhagen en kreeg het daar voor elkaar dat hij toch mee mocht doen aan wereldtitelstrijd voor profs.
Er kwam maar één Nederlander over de streep in deze door de Belg Meulenbergh gewonnen koers en dat was Van Amsterdam. Hij mocht daarom na afloop terecht een lange neus maken naar de keuzeheren van de NWU.
De oorlog heeft een dikke streep door zijn wielercarrière gehaald. Dat was jammer, want hij was een talentvolle renner. Hij won in de jaren dertig menig criterium en behoorde tot de beste renners van ons land.
Hij had ook een bijnaam, maar ik heb nergens kunnen vinden waarom ze hem in vredesnaam De Peuk noemden. Ik neem niet aan dat hij met een peukje sigaret of sigaar in de mondhoek zijn wedstrijden reed.
De in Leiden geboren oud-renner verhuisde na zijn afscheid als wielrenner naar Brabant waar hij in het dorpje Effen, aan de provinciale weg van Breda naar Wuustwezel een rijwielzaak begon.
De wielerbacil is nog jaren in de familie gebleven, want Aad werd de vader van Cees van Amsterdam (foto 2), die in de jaren zestig als prof voor Caballero en Willem II heeft gereden. Jan van Amsterdam (foto 3) die ook beroepsrenner, was volgens mij een kind van een van zijn broers.
Aad van Amsterdam stierf op 63-jarige leeftijd aan een hartaanval. Viviënne en Diana aan jullie de taak mij te laten weten of dit verhaal helemaal klopt. Ben benieuwd.