18 april � De terugkeer van de Duc van Berry.
Home > > april-doet-wat-hij-wil- > 18-april-de-terugkeer-van-de-duc-van-berry-
Charles Ferdinand d'Artois, hertog van Berry werd op 24 januari 1778 geboren in het Kasteel van Versailles. Als zoon van een "fils de France" maar geen troonopvolger kreeg hij de titel "Petit Fils de France".
Zijn vader, de graaf van Artois, was de eerste in lijn van troonopvolging. Zijn zoon werd daarom hertog van Artois.
Tijdens de Franse revolutie van 1789–1799, waarbij niemand van adel nog veilig was in Frankrijk, vluchtte Charles-François Het land uit. Hij nam dienst in het leger van zijn neef Louis Joseph, prins van Condé.
Tijdens de Franse revolutie was de prins van Condé een toegewijd aanhanger van de monarchie en een van de belangrijkste leiders van de contrarevolutie. Hij vestigde zich in Koblenz waar hij hielp bij het organiseren en leiden van een groot contrarevolutionair leger. In dit leger bevonden zich veel jonge aristocraten waaronder Charles-François.
Als lid van het z.g. emigrantenleger (uitgeweken Fransen) nam hij in de periode van 1792 tot 1797 deel aan diverse veldslagen. Hij vocht mee in de Rijn-Campagne in 1796 en onderscheidde zich in de Slag van Emmendingen en de Slag van Schliengen.
Hierna verliet hij het leger van zijn neef en nam dienst in het Russische leger. In 1801 nam hij de wijk naar Engeland waar hij bleef tot 1814.
Op 18 april 1814 keerde hij terug naar Frankrijk. Hij ontscheepte in Cherbourg waar hij warm werd onthaald. Er volgden vijf dagen van feesten voor hij door reisde naar Caen. Zijn weinig aristocratische en openhartige omgangsvormen leverde hem de gunst van veel van zijn landgenoten op. Ook Lodewijk XVIII viel de populariteit van Charles-François op. Hij haalde hem naar Parijs waar hij hem, ook op grond van zijn succesvolle militaire verleden, tot opperbevelhebber van het leger. Hij kreeg de opdracht om Frankrijk voor te bereiden op de mogelijke terugkeer van Napoleon van Elba naar Frankrijk.
Ondanks zijn populariteit kon hij de discipline in zijn leger, waar nog veel aanhangers van Napoleon in dienden, niet handhaven. De periode van de Honderd Dagen van Napoleon markeerde de periode die in het teken stonde van de laatste stuiptrekkingen van Napoleon op weg naar zijn Waterloo duurde van 20 maart 1815 tot 8 juli 1815. Na deze datum werd het koningschap in Frankrijk weer in ere hersteld en Lodewijk XVIII nam zijn plaats weer in.
Gedurende deze periode was Claude-François uitgeweken naar Gent. Enigszins uit de gratie geraakt moest hij in zijn oude glorie worden hersteld. Op 17 juni 1816, via bemiddeling van de Franse ambassadeur, trouwde hij met prinses Maria-Carolina van Napels, de dochter van de erfprins Franciscus van Napels. Dit verschafte hem zo veel aanzien dat hij met een gerust hart naar Parijs terug kon keren.
Ondanks zijn eerherstel had hij nog steeds veel vijanden onder de revolutionairen. Dit werd hem fataal. Op 13 februari 1820 werd hij bij het verlaten van de opera zwaar gewond door een aanval met een mes. Hij werd neergestoken door Louis Pierre Louvel die later ter dood werd veroordeeld.