Mijn visie is dat we niet bezig gaan met nieuwe vaardigheden of competenties aanleren. Maar we gaan kijken waar jouw kracht ligt. Vanuit daar kijken we naar oplossingen die je zelf al in het verleden die hebt toegepast en waar vanuit je nu weer verder kan gaan werken. Het antwoord op jouw probleem, vraag of dilemma zit al in jou. Mijn taak is om je te helpen het antwoord zichtbaar te krijgen. Mijn methodes zijn gestoeld op de positieve psychologie, systemisch werken en de natuur.
De rode lijn in mijn aanpak is beeldend en creatief. Ik ben zelf een beelddenker en mijn samenvattingen geef ik je terug in beeldtaal – in de vorm van metaforen of symboliek. Mijn praktijk ligt aan de voet van een natuurgebied en is mijn extra praktijkruimte. Door letterlijk in beweging te komen, te spiegelen, vragen, interesse tonen, stil te staan, bewust te worden, te experimenteren, te ervaren, te reflecteren en te evalueren krijg je inzicht in je situatie en antwoord op je vragen.

“Begin 1994 begon ik als vrijwilliger bij de Concertzender, nadat ik voormalig technicus Willem Bannink in het Jazz Archief ontmoette. Hij opperde dat er misschien wel iets voor mij te doen zou zijn als programmamaker.
Dat heb ik tot nu toe dan ook gedaan. In het verleden wat uitgebreider en nu nog altijd 1 programma per maand: Krizz Krazz. Het leuke van ‘kris kras’ is uiteraard dat je van alles kunt kiezen wat je leuk vindt; je kunt nieuwe releases en invallen laten horen in samenhang met andere opnamen/programma’s. Die programma’s maak ik thuis met eigen cd’s.
Daarnaast heb ik ook zo’n 12 jaar voornamelijk jazzprogramma’s gepresenteerd. Verder doe ik bureauwerk: de website redigeren en jazz-cd’s invoeren. Dat doe ik 2x per week op kantoor.
Muziek is voor mij belangrijk en CZ mij sympathiek. Tenslotte doe je wat voor de muziek met een aantal gelijkgestemden, waarvan sommigen met een enorme kennis van muziek.
Via mijn ouders ben ik een oor voor muziek gaan ontwikkelen. 19e-eeuwse klassieke muziek was de muziek die ik in mijn jongste jaren voornamelijk hoorde. Toen ik zo’n 12 jaar was, hoorde ik voor het eerst jazz en tot op heden is dat m’n grootste (muzikale) liefde gebleven.
Waarom jazz? Dat kan ik niet benoemen, muziek is tenslotte emotie. Maar ook weer niet helemaal, want mijns inziens moet het uiteraard ook een element van kwaliteit bezitten die het niveau bepaalt en waarvoor en waardoor je in de loop der jaren een beter oor ontwikkelt. Maar waarom jazz dan mijn favoriete genre is, kan ik niet zeggen.