Het was de voorbije week ontkurkingsweek ontlurkingsweek. Ik had er graag wat vroeger over geschreven, maar mijn site was zo aardig om weer niet mee te werken en daarnaast zat ik ook nog met een eindwerk waar ik eigenlijk veel te veel energie in steek. Blijkbaar is de ontlurkingsweek een initiatief van Zezunja en Yuri Maanzand. Een fijn initiatief, me dunkt.
Dus eigenlijk is dit een oproep aan alle onbekenden, aan mijn ouders, mijn ooms en tantes, oud-studenten, verre kennissen, nichten en neven, toekomstige werkgevers en ex-collega’s. Aan alle toevallige passanten en stille aanbidders, aan de verlegenen en de digibeten, aan iedereen die reageren maar stom vindt, aan iedereen die niet durft, iedereen die niks te zeggen heeft en iedereen die mij leest. Maak u bekend!
Dus dit is je kans om te laten weten dat je meeleest. Ja, papa, dat geldt ook voor jou. Ik heb je wel door. En voor jou ook, collega van de stageplek. En uhu, ook voor jou meneer en mevrouw de docent. Niet te verlegen zijn en gewoon even een reactie achterlaten. Ik beloof hierbij plechtig dat ik niet zal bijten. Echt. Niet.
Ik ben niet echt een lurker hier, maar ik wil alvast de goede weg tonen voor de anderen. Allez, hop!
ik lurk ook wel eens af en toe… …maar ik laat ook af en toe iets achter, dus ik ben geexcuseerd veronderstel ik?
je kent me misschien vaag (Anne die naar Zuid-Afrika gaat, die ja, maar ze wilde eigenlijk liefst naar IJsland en zo heeft ze je leren kennen – en ook zij die twee jaar geleden een tekening van Broer gevraagd heeft)
ik was eigenlijk van plan een lange mail terug te sturen na het paswoord-verhaal, maar ik ben er nooit toe gekomen 🙂 misschien binnenkort !
Ik lurkte hier een poosje terug, en besloot je te bookmarken. Vandaag ging ik mijn bookmarks opruimen, en kwam ik hier weer 😉 Geen echte regelmatige lurker dus, maar toch.
ik lurkte vooral bij Nijn indertijd. Nu heel toevallig op je site terechtgekomen en gemerkt slash gezien dat jij dezelfde bent. Ik zal wel nog eens terugkomen om te lurken 🙂