Van de week kreeg ik de schrik van mijn leven. Ik startte de pc op om een beetje te internetten, toen bleek dat ik helemaal geen internetverbinding had. Wat een drama! Een uur lang deed ik mijn uiterste best om de verbinding te herstellen. Modempje resetten, stekkers opnieuw aandrukken, computer opnieuw opstarten, maar niks leek te helpen. Mijn vader belde de klantenservice, die doodleuk vertelde dat er volgende week wel een monteur kon komen. 'Wat?! Een week zonder internet dat kan ik echt niet!'
Die avond stond ik in elk reclameblok even op en liep ik richting de computer om mijn mail en updates van Facebook en Twitter te lezen. Maar dan besefte ik me weer dat dat helemaal niet kon. Op dat moment merkte ik pas hoe verslaafd ik eigenlijk aan het internet ben en hoe slecht ik er zonder kan. Hoe vaak gebruik je die pc niet? Even snel je mail checken, chatten, verslagen schrijven, informatie zoeken.
Zonder computer kun je tegenwoordig bijna niet normaal functioneren op school. Schrijf jij maar even een verslag van twintig kantjes over de Tweede Wereldoorlog met de hand om dan maar even niet over het toevoegen van plaatjes te spreken. En waar vind je de informatie? Natuurlijk kun je boeken halen in de bibliotheek, maar hoeveel jongeren halen tegenwoordig niet gewoon de meeste informatie van het internet? En eerlijk gezegd is Google ook altijd de eerste website die ik raadpleeg als ik iets wil weten.
Maar los daarvan regelen scholen ook steeds meer digitaal. Je moet je opdrachten digitaal inleveren, je kunt je cijfers digitaal raadplegen, roosters zijn te vinden op de schoolsite en voor meer informatie bij de lessen moet je naar bepaalde websites gaan. Maar wat moet je dan als je internet er mee stopt? Dat is toch een ramp?
Gelukkig heb ik internet op mijn mobiele telefoon en kon ik zo toch nog even snel mijn mail checken. Om daarna te concluderen dat ik eigenlijk niks bijzonders had gemist. Toch was ik wel weer heel erg blij toen ik de volgende dag opstond en bleek dat het internet het gewoon weer deed…