Darkness 8. - Quizlet.nl
Darkness 8.
Als Aya wakker wordt, is het nog steeds donker, al ziet ze door de takken van de bomen heen al het begin van een grijsblauwe schemering. Ze draait zich op haar zij, en beseft dat er iets mis is als ze zich met haar ellebogen recht duwt.
Pas als de koorden in losse krullen op de grond glijden, heeft ze door dat ze niet meer vast hangt aan Thorin. Als ze de lijn van het touw volgt, ziet ze dat het wel nog steeds om zijn riem gebonden is. 'Goedemorgen, Aya', zegt een stem.
Aya draait zich razendsnel om, en ziet Gandalf rustig een pijpje roken op een boomstronk. 'Is dit een test?' vraagt de halfelf wantrouwig. Gandalf maakt een puffend geluid, en de rook komt in kleine wolkjes uit zijn mond. 'Misschien wel, misschien niet. Maar het is niet mijn test.'
'Sla geen wartaal uit, Mithrandir', bromt Aya. 'Alleen het elfenras noemt me zo', zegt Gandalf. 'Ik heb elfenbloed', zegt Aya, omdat ze op die manier niet rechtstreeks tegen de tovenaar liegt. Deze gniffelt. 'Natuurlijk. Elfenbloed.'
Ligt het nu aan Aya, of legt hij wel een erge klemtoon op dat laatste woord? Ze spant haar spieren op terwijl ze naar achter schuifelt, wat een hoop gekraak veroorzaakt.
'Niet veel elfen gaan weg uit de Grijze Havens', mompelt de tovenaar. 'Ik wel', zegt Aya, die de weg die het gesprek opgaat niet echt prettig vind. 'Nog minder elfen zoeken geen toevlucht in Rivendel als ze op pad gaan.'
Aya richt haar blik strak op Gandalf, die lui en nonchalant lijkt te liggen mijmeren. 'En geen één elf zou zich aansluiten bij een reisgezelschap dat dertien dwergen telt.'
Aya kijkt naar een punt op de grond voor haar. 'Ik had niet veel keuze. Ik heb niet gevraagd om met jullie mee te gaan. Ik werd vastgebonden.'
Gandalf kantelt zijn hoofd schuin. 'Thorin denkt dat ik je erbij wil hebben omdat elfen zich geluidloos kunnen voortbewegen. Maar jij maakt soms meer lawaai dan al de dwergen bij elkaar, Aya Faënonighean.'
'Dat spijt me', flapt Aya eruit. Als ze doorheeft hoe de tovenaar haar noemde, kijkt ze hem bleek van angst en afgrijzen aan. 'Ik… me... hoe hebt u het geraden… U kan me niet wegsturen. Ik kan nergens heen.'
Gandalf bestudeert de halfelf van wie hij de identiteit geraden heeft aandachtig. 'Dat was ik ook niet van plan, Aya. Is het waar?'
'Nee', liegt Aya, die onmiddellijk doorheeft waar hij het over heeft. 'Toch heeft Círdan zelf me ingelicht over jouw… kunnen.'
Aya bijt op haar tong. Ze had geen idee dat Círdan met anderen over haar "gave" had gesproken. In de rijken die verder lagen, wordt de gave van Aya Faënonighean vaak verhaalt als een mythe, om de kleine nieuwsgierige elfen- en mensenkinderen bang te maken.
'Je hebt een volwassen man vermoord, voor je de kaap van twintig jaar had bereikt, met je blote handen.'
De woorden komen bij Aya aan alsof hij in haar gezicht had geslagen. 'Dat was een ongeluk.' Gandalf blaast een cirkelvormige rookwolk weg. 'Ik heb nooit gezegd dat het niet zo was.'
Aya wringt haar handen krampachtig in elkaar, en probeert de beelden van de dode elf, die vroeger vaak de grootste rol speelden in haar nachtmerries, weg te knipperen. Nu is de dode elf vervangen door andere beelden. Ze was gewaarschuwd geweest voor de duisternis in de Nevelbergen, maar toen had ze daar geen acht op geslagen. Ze was tenslotte Aya Faënonighean. Nu ze die met eigen ogen heeft aanschouwd, weet ze wel beter.
'Het was een ongeluk', herhaalt ze. Aya Faënonighean, de elf die door andere elfen veracht wordt door haar bloedlijn, gevreesd door haar dodelijke gave. Nooit had ze iemand gehad om tegen te praten, tot Vean, en die…
'Ik veroordeel je niet', zegt Gandalf, die de pijp eindelijk weglegt, 'Het zou zelfs een eer zijn als Aya Faënonighean met ons mee zou reizen.'
Aya voelt hoe een geruststellend gevoel door haar heen kruipt, en is terug in het heden. Ze merkt dat een glimlach op haar gezicht glijdt. 'U stuurt me niet terug naar Mithlond en Círdan?' U stuurt me niet terug de Hithlaigin over?
'Behalve als je echt terug wilt.' Aya merkt dat ze met haar hoofd schudt. 'Er is iemand gestorven.' En er zijn andere dingen gebeurd, oh Gandalf, u hebt geen idee wat ik allemaal gezien heb.
Gandalf keek haar zwijgend aan. 'Iemand die het niet verdiende. En ik heb niets kunnen doen om haar te helpen.'
Haar stem klinkt zo kil, dat ze zich afvraagt of het wel haar eigen stem is. 'Ik begrijp het', Gandalf komt naar haar toe en geeft haar een kneepje in haar schouder, en ze voelt een golf van dankbaarheid door haar heen spoelen.