In 1949 kocht hij met geld van zijn eerste vrouw op Terschelling bij het Formérum-strand een door de Duitsers in het 6 ha. groot duingebied ‘De Gavere’ aangelegd bunkercomplex. Met behulp van familie, vrienden en studenten werden de lege bunkers verbouwd tot vakantieoord op sociaal-culturele, enigszins antroposofische grondslag. Het werd bestuurd door een gelijknamige stichting die in Amsterdam in het huisadres van Pieter was gevestigd. Men kon ook donateur worden. Naast de eigenlijke vakantiebesteding was er de mogelijkheid deel te nemen aan discussie- en filmavonden, volksdans, concerten en exposities van werkstukken in de eetzaal van het complex, door jonge, meestal Amsterdamse kunstenaars, vaak eveneens gasten. De gasten konden verblijven in verschillende zaaltjes of tenten. Ook met een eigen tent was men welkom. Zondagsavonds werd uit de gasten een kampraad gekozen voor de komende week. Men kon er voor fl. 2,50 per dag eten en slapen. Dat was niet duur, maar het was er ook redelijk primitief ingericht. Er kwamen dan ook wel eens klachten binnen bij het VVV. Zo was er eens een klacht dat er te weinig vlees in het eten zat en werd Pieter bij het College van B&W op het matje geroepen. Zij deelden hem ooit mede ‘je moet aan het eten denken, cultuur is niet belangrijk’. Er kwamen al snel bijzondere gasten/kunstenaars, als de Amsterdammers Jan Sierhuis, Eugène Brands, Jef Diederen, Lei Molin, Otto Treuman en Ger Lataster. Museumdirecteur jonkheer Willem Sandberg was met zijn gezin een regelmatige gast. Een bijzonder aspect was dat er vanaf 1952 de mogelijkheid was maandelijks tegen een acceptabele vergoeding beeldende kunst te lenen. Daarmee gaf hij invulling aan zijn ideaal kunst dichtbij de mensen te brengen. In speciale kisten werden zelfs op den duur de vervaardigde kunstwerken, voornamelijk grafische werken, door het hele land uitgeleend. Vanaf Terschelling werd het per post verstuurd en/of door hem en bevriende kunstenaars naar Pieters Amsterdamse woonhuis vervoerd en van daar uit o.a. op de fiets of met een bakfiets door hem en andere jonge kunstenaars bij de in eerste instantie voornamelijk Amsterdamse leners afgeleverd. In 1955 bleek de opzet van de vakantiestichting te idealistisch en werd ze opgeheven en het complex in delen verkocht. Het belang van Pieter Kooistra’s culturele vakantiecentrum ‘De Gavere’ en de uiteindelijk daaruit voortgevloeide landelijke kunstuitleen, werd bij het Terschellingse Oerol festival van 1989 nog eens benadrukt. Beeldende kunst was toen voor het eerst onderdeel van dit festival, met een expositie in het kerkje van Midlands, waarin ook een overzicht van Pieter Kooistra’s beeldende kunst en de start van de uitleenactiviteiten werd geëxposeerd.