Het is niet eenvoudig om beeldend kunstenaar te zijn. De benodigde creativiteit moet blijven komen en het atelier is de plek waar het allemaal moet gebeuren. Een grote angst kan zijn dat de inspiratie stagneert of, nog erger, verdwijnt. Dat wil niemand meemaken. Hoe voorkom je dat?
Door bijvoorbeeld te kijken naar wat anderen doen of gedaan hebben. Musea, galeries en kunstbeurzen geven een permanent overzicht van alles wat er ooit is gemaakt op het gebied van de beeldende kunst. Dat kan feitelijk een constante bron van inspiratie zijn. Actuele ontwikkelingen kunnen kunstenaars ook op ideeën brengen. Als geen ander kunnen zij, met hun specifieke blik, daar een thema uithalen dat een aanleiding kan vormen om werk aan te wijden. Of de inspiratie komt uit wat al ooit gedaan is of dat die gehaald wordt uit een eigentijds fenomeen, zaak is dat het werk de persoonlijke signatuur draagt van de maker. Dat laatste is lastiger dan je denkt. Daar zit de crux en dat bepaalt mede of een kunstenaar succes heeft of niet.
De hoeveelheid werken die iedere dag weer worden gemaakt in ateliers of werkplaatsen tonen aan dat de meeste kunstenaars er in slagen te doen waarvoor zij gekozen hebben. Maar niet iedere kunstenaar wordt een bekende kunstenaar. Hoe zit dat dan? Is de kwaliteit dan niet goed genoeg of is er een andere oorzaak? Wat moet je nog meer in huis hebben om op te vallen? Welke mechanismen spelen hierbij een rol? Interessante vragen, toch?