Quebble: Rolmodellen
Niet de ouders, maar vooral de leeftijdgenoten en de iets oudere mannen/jongens hebben grote invloed op de ontwikkeling en denkwijze van mannelijke pubers. Zodra onwenselijke rolmodellen stoerder worden gevonden en makkelijker voorhanden zijn kan een generatie in verval raken. De schrijver van het artikel stelt dat de feminisering op scholen en in de samenleving aan dit verval ten grondslag ligt. Er is een gebrek aan mannelijke rolmodellen.
Als we deze gedachten doortrekken naar de kinderopvang (want daar zijn wij uiteindelijk van), dan blijkt daar ook een groot gebrek aan mannelijke rolmodellen. Buiten het gezin wordt het steeds moeilijker om, als kind, met mannen in aanraking te komen. Mannelijke rolmodellen die als voorbeeld dienen hoe een (jonge) man zich hoort te gedragen.
Op de kinderopvang zijn bijna geen mannen meer werkzaam, zeker niet meer na de Amsterdamse zedenzaak. Terwijl mannen zo'n grote meerwaarde hebben. Ze zijn wilder, beweeglijker, begrijpen veel beter dan vrouwen in de kinderopvang dat jongens behoefte hebben aan bewegen, aan schreeuwen, aan strijd. Ze kunnen onze jongetjes leren dat competitie mag en leuk is, maar dat daar geen geweld aan te pas komt. Ze kunnen jongetjes leren dat er speelse manieren zijn om aan de behoefte aan strijd te voldoen. Zo ontwikkelen ze inhibitie; het onderdrukken van impulsen.
Zeker in de BSO zijn mannen broodnodig, daar zijn de jongens alweer wat ouder en gaan richting puberteit. Zij zien vrouwen zeker niet als rolmodel. Gelukkig lopen er in de BSO nog wel een paar mannen rond, maar het mogen er veel meer zijn. We willen toch dat onze jongeren stoere rolmodellen tegenkomen? Die hen kunnen leren hoe je als jongen met je relzucht om moet gaan. Maar dan moeten wij ons als maatschappij realiseren dat niet alle mannen die met kinderen werken dit doen om de verkeerde redenen. Dat er echt nog wel mannen zijn die te vertrouwen zijn. Want dat is natuurlijk ook het beeld wat we de kinderen mee willen geven.