Praktisch Europees recht - 3e druk 2020 - Casus 5.4
Home | Casussen > Casus 5.4
Casus 5.4
Stel dat Frankrijk met het oog op de toekomst en de koude winters een nieuwe maatregel neemt om duurzamer strooizout te gebruiken. De maatregel houdt in dat de strooi-instanties worden gestimuleerd om nog alleen strooizout te gebruiken dat op verantwoorde wijze is gewonnen zonder dat het milieu ernstig wordt aangetast. De aanschaf van niet-duurzaam strooizout zal voortaan onder het hoogste belastingtarief in Frankrijk vallen, terwijl duurzaam strooizout onder het laagste tarief valt. Alle strooizoutwinningsbedrijven die in Frankrijk strooizout leveren worden gecontroleerd op hoe het zout is gewonnen. Naar aanleiding van de uitkomst van de controle wordt het strooizout van het desbetreffende bedrijf in ofwel het lage ofwel het hoge belastingtarief ingedeeld. Deze controles worden uitgevoerd door een onafhankelijke organisatie. Jips&Zonen uit Nederland wint zout en verkoopt strooizout in onder meer Frankrijk. Na de controle van het bedrijf wordt het strooizout ingedeeld in het hoogste belastingtarief aangezien Jips&Zonen niet kan aantonen dat het zout duurzaam is gewonnen. Jips&Zonen vraagt zich af of de nieuwe Franse regeling in overeenstemming is met de Europese regels.
Beargumenteer of de regeling in strijd is met het Europees vrij verkeer.
Het gaat hier om het vrij verkeer van goederen, want zout is een op geld waardeerbaar product dat het voorwerp van handelstransactie kan zijn.
Frankrijk belemmert het vrij verkeer want het zout van het Nederlandse bedrijf in kwestie wordt duurder dan Frans zout dat duurzaam is wegens het hogere belastingtarief. Dit is een tarifaire maatregel. Er wordt geen onderscheid gemaakt op grond van nationaliteit maar op duurzaam en niet duurzaam. Een tarifaire maatregel zonder onderscheid valt onder art. 110 VWEU.
In Outokumpu heeft het hof zich uitgelaten over art. 110 VWEU en in ro 20 criteria gesteld wanneer een maatregel binnen een algemeen stelsel van heffingen valt. De maatregel moet op objectieve criteria zijn vastgesteld, onafhankelijk van de oorsprong en stelselmatig de producten treffen. Het gaat hier om een maatregel die al het strooizout in Frankrijk betreft en ter bescherming van het milieu (duurzaamheid) is ingesteld. Frankrijk stelt op objectieve gronden vast wat duurzaam en niet duurzaam zout is (door de controle van een onafhankelijke instantie). Er is voldaan aan deze voorwaarden. Het betreft dus een maatregel in de zin van 110 VWEU, nu de last niet alleen op ingevoerde producten rust.
Het Hof voegt daar in ro 30 aan toe dat dergelijke maatregelen alleen maar verenigbaar zijn met het EU-recht als ze het algemeen belang dienen en wanneer indirecte, of rechtstreekse, discriminatie wordt vermeden. De maatregel maakt geen onderscheid naar nationaliteit. Eveneens blijkt uit het controlesysteem dat elk bedrijf dat in Frankrijk strooizout levert wordt gecontroleerd door een onafhankelijke organisatie. Buitenlands zout wordt dus niet per se zwaarder getroffen dan Frans strooizout en maakt evenveel kans om in het lage tarief terecht te komen. Dat het zout van Jips&Zonen in een hoger belastingtarief terecht komt is daarom niet verboden.
De maatregel is niet strijd met artikel 110 VWEU, er is namelijk geen sprake van een ongerechtvaardigde vorm van discriminatie.