Na de slag om Arnhem in september 1944 werd Arnhem op last van de Duitse bezetter geëvacueerd. Alleen bewoners van de Geitenkamp mochten blijven. Arnhem was frontstad, maar de Geitenkamp lag volgens de Duitsers ver genoeg van het strijdtoneel.
Om de Geitenkamp heen werd een prikkeldraadversperring aangebracht om te voorkomen dat mensen de stad in trokken.
De Duitsers vermoedden dat de geallieerden na de verloren Slag bij Arnhem een tweede poging zouden doen om via Arnhem de Rijn over te steken. De aanval die de Duitsers verwachtten kwam nooit. Pas aan het eind van de oorlog kreeg de 49th ‘Polar Bears’ Infantry Division, die gelegerd was ten zuiden van de Rijn, de opdracht om het noorden en oosten van Nederland te veroveren. Via Arnhem.
De bevrijding van Arnhem vond plaats tussen 12 en 15 april 1945. Canadese en Britse troepen van de Polar Bears Divisie vielen Arnhem binnen via de IJssel bij Westervoort.
Omdat de geallieerden niet wisten hoe sterk Arnhem verdedigd werd, kozen zij het zekere voor het onzekere. De aanval werd vooraf gegaan door een massaal artilleriebombardement op de stad.
Hoewel de geallieerden wisten dat de Geitenkamp in tegenstelling tot de rest van Arnhem nog gewoon bewoond werd, werd een deel van het bombardement afgevuurd op de Geitenkamp. Om burgerslachtoffers te voorkomen, hadden de geallieerden vooraf pamfletten afgeworpen in de wijk.
“Nederlandse burgers in het gebied GEITENKAMP”, waarschuwde het pamflet. “Het is bekend dat duitsche verdedigingswerken en duitsche troepen zich in het gebied GEITENKAMP bevinden.”