Om het voor werkgevers aantrekkelijker te maken om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen of in te lenen (detacheringsconstructie), heeft de gemeente de mogelijkheid om loonkostensubsidie te verstrekken.
De loonkostensubsidie kan worden verstrekt voor mensen die, als ze voltijds zouden werken, niet het WML kunnen verdienen. Dit betekent dat ze per uur minder productief zijn dan anderen. Zij hebben een loonwaarde van minder dan 100% van het wettelijk minimumloon. De loonkostensubsidie dient ter compensatie voor het verlies aan productiviteit.
Het kan gaan om personen met een arbeidsbeperking die vallen onder de Participatiewet, behoren tot de doelgroep banenafspraak, beschut werk, maar ook om mensen met een uitkering op grond van de Anw, IOAW, IOAZ, of om niet-uitkeringsgerechtigden die wel aanspraak kunnen maken op ondersteuning bij arbeidsinschakeling. De wijze waarop vastgesteld wordt wie tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort, is afhankelijk van wat gemeenten hebben geregeld.
Gemeenten kunnen loonkostensubsidie ook voor andere doelgroepen verstrekken. Het gaat dan veelal om tijdelijke vormen op basis van lokale of regionale afspraken die al langer geleden zijn gemaakt. De subsidie wordt vooral als stimulans ingezet om uitkeringsgerechtigden te kunnen laten werken. De hiervoor beschreven landelijke regeling is gericht op mensen met een arbeidsbeperking en is niet per definitie tijdelijk.
De loonkostensubsidie is het verschil tussen het wettelijk minimumloon en de loonwaarde. Dit bedrag wordt vervolgens vermeerderd met een vergoeding voor de werkgeverslasten. De hoogte van de subsidie is maximaal 70% van het wettelijk minimumloon. Een eventueel verschil tussen minimumloon en CAO-loon is voor rekening van de werkgever.
Om de loonwaarde van een werknemer vast te kunnen stellen gaat een proefplaatsing (met behoud van uitkering) vaak vooraf aan het in dienst nemen van iemand. Zodoende kan tijdens de proefplaatsing de loonwaardebepaling goed uitgevoerd worden. Het is namelijk belangrijk dat de werknemer ingewerkt is op zijn functie.
Vanaf 1 februari 2017 zijn er wetswijzigingen doorgevoerd ten behoeve van het stroomlijnen van de loonkostensubsidie.
Gemeenten kunnen tijdens de eerste zes maanden van een dienstbetrekking een forfaitaire loonkostensubsidie van 50% van het WML inzetten, zonder loonwaardebepaling bij het begin van de plaatsing. Na deze periode wordt de loonkostensubsidie voortgezet, maar berekend op basis van een op de werkplek vastgestelde objectieve loonwaarde. Deze regel is per 1 februari 2017 in werking getreden, met een terugwerkende kracht tot 4 juli 2016.
Met de wetswijziging kunnen gemeenten loonkostensubsidie nu ook inzetten voor schoolverlaters afkomstig uit het voortgezet speciaal onderwijs, het praktijkonderwijs of de entreeopleiding MBO die al werken bij een werkgever. Het gaat om kwetsbare jongeren die recent de overgang van school naar werk hebben gemaakt en tot de doelgroep van de banenafspraak behoren, of die beschut werk in de zin van de Participatiewet verrichten. Voorheen mochten gemeenten de loonkosten subsidie alleen inzetten indien de werkgever voornemens was iemand in dienst te nemen. Hierdoor zou het niet mogelijk zijn loonkostensubsidie in te zetten voor iemand die al aan het werk is.
Het is mogelijk loonkostensubsidie te combineren met de premiekorting arbeidsgehandicapten (mobiliteitsbonus) voor werknemers die zijn opgenomen in het doelgroepenregister banenafspraak. Het is niet mogelijk een loonkostensubsidie te combineren met andere premiekortingen.
De frequentie van de loonwaardemeting/loonwaardebepaling kan vanaf 1 februari 2017 meer flexibel en persoonsgericht worden geregeld, zodat de situatie van de individuele werknemen en het ontwikkelingsperspectief mee kan wegen bij het bepalen van de termijn.
Werkgever die een werknemer met een arbeidsbeperking in dienst neemt of inleent via een detacheringsconstructie.
De gemeente stelt op de werkplek vast wat de loonwaarde van de werknemer is en of de werknemer in aanmerking komt voor loonkostensubsidie.