Was bescherming van de privacy niet ooit een grondprincipe van het liberalisme? | De Morgen
BART EECKHOUT 15 juni 2016, 6:50
Staatssecretaris voor Privacy Philippe De Backer (Open Vld) overweegt om farmabedrijven inzage te geven in (anonieme) patiëntengegevens uit de rijksziekteverzekering, prijs overeen te komen. Een halve dag kritiek later wist de staatssecretaris al niet meer of hij dat nog wel een goed idee vond.
Terecht. Zelfs als je, als liberaal, van mening bent dat de staat best wat slanker mag, moet de overheid wel haar rol blijven spelen als robuuste beschermheer tegen inbreuken in het privéleven van burgers.
Vanuit het standpunt van de bedrijven in de farma-, verzekerings- of uitzendsector is het natuurlijk begrijpelijk dat ze uit zijn op gegevens uit de ziekteverzekering of het rijksregister. Die data herbergen een schat aan informatie waarop de bedrijven hun research of productie kunnen afstemmen. Het pleidooi van uitzendbureaus om een inkijk te krijgen in het strafregister toont het risico aan. Wie wat heeft mispeuterd, komt gegarandeerd op een zwarte lijst terecht en mag een tweede kans via een interimbaan vergeten. 'Big Brother' is een vaak misbruikte metafoor om dat risico aan te duiden, maar een duale en alom gecontroleerde samenleving van haves en havenots komt dan dichterbij.
Het politieke geschuifel richting privatisering van de privacy komt niet uit de lucht vallen. Toevallig ook deze week heeft technologiegigant Microsoft LinkedIn gekocht, een sociaal netwerk voor loopbaanmanagement. Kostprijs: een astronomische 23 miljard euro. Daarmee heeft Microsoft vooral een toegangsticket gekocht voor kennis van privédata van miljoenen professionals.
Microsoft, Facebook, Apple, Google... allen geven ze miljarden uit om vrij te mogen delven in dataschatkamers als die van LinkedIn. Onder de nieuwe technogiganten is er een wedloop aan de gang om een zo volledig mogelijk dataprofiel van consumenten te kunnen verzamelen, en zo marktdominantie te verwerven.
De pijnlijke waarheid is dat ze aan de slag gaan met gegevens die u en ik bewust of onbewust, en meestal gratis, ter beschikking hebben gesteld. Die geest raakt niet meer in de fles. Maar van een betrouwbare overheid verwachten we dat ze de burger enigszins beschermt tegen die tendens, niet dat ze die nog versterkt.