Steden kunnen op een gegeven moment hun bestaansreden verliezen, overlijden en vervallen tot ware â€˜spookstedenâ€™. Er zijn ook nieuwe steden of wijken die nooit echt tot leven komen. Of het moet zijn als toeristische attractie.
De recente uitbraak van een E.coli-epidemie rond Hamburg was bijzonder leerzaam voor EU-watchers. De volksgezondheid werd bedreigd, de markt voor verdachte groentesoorten verstoord. Staatssecretaris Bleker van Landbouw ging in Brussel lobbyen voor compensatie van de gedupeerde Nederlandse komkommerkwekers. Terwijl de Nederlandse regering toch pleit voor meer nationale zelfredzaamheid. In zoâ€™n crisis is de rol van de EU echter substantieel.
Singapore wil op energiegebied het voortouw nemen in de regio en zich ontwikkelen tot energieknooppunt. Een verrassende ambitie voor een stadstaat die zelf niet beschikt over natuurlijke energiebronnen. Of ligt daarin juist de motivatie?
Lang was Spanje een autoritaire staat waar andere landen in het openbaar liever niet mee te maken hadden. Met de toetreding tot de EG in 1986 kwam daar een eind aan en Spanje ontwikkelde zich tot een gewichtig lid van de EU. De crisis van de afgelopen jaren doet het eerdere succesverhaal echter verbleken.
In A Jangada De Pedra (Het stenen vlot) uit 1986 van JosÃ© Saramago breekt het Iberische Schiereiland door aardbevingen los van Europa. Onzinnig? Ja. Toch zijn Spanje en Portugal wel degelijk een â€˜stenen vlotâ€™ geweest in het geologische verleden.