Lezende man - James Coates (UK). Na een lange en onbevredigende loopbaan als advocaat begon Coates romd 2014 te schilderen. Hij woont en werkt in het Engelse Sheffield met vrouw, drie kinderen en Minnie de Boston Terrier.
Oorsponkelijke titel: Recollections of My Nonexistence
Rebecca Solnit is uitgegroeid tot een van de invloedrijkste denkers en essayisten van deze tijd. Haar vele essays en artikelen op het gebied van feminisme, kunst, milieu en politiek zijn van grote invloed op ons hedendaags denken. Zo ontstond de term 'mansplaining' naar aanleiding van haar essay Mannen leggen me altijd alles uit.
In Herinneringen aan mijn onzichtbaarheid beschrijft Solnit op prachtige wijze hoe zij zich ontwikkelde tot de schrijver die zij nu is. In 1981 gaat de dan negentienjarige Rebecca Solnit voor het eerst op zichzelf wonen. Ze huurt een eenkamerappartement in San Francisco, dat voor de komende 25 jaar haar thuis zal blijven. In die kwart eeuw ontwikkelt Solnit haar denken en schrijverschap. Op aanstekelijke wijze vertelt ze over de stad San Francisco, die haar grote leraar werd, over de boeken, mensen en gemeenschappen die een krachtige rol hebben gespeeld in haar transformatie als persoon en als schrijver. Solnit beschrijft hoe haar eigen ervaringen met intimidatie en geweld tegen haar als vrouw niet op zichzelf staan. Ze maken deel uit van een systeem waarbinnen niet iedereen een stem heeft, niet naar iedereen wordt geluisterd, niet iedereen zichtbaar is.
Herinneringen aan mijn onzichtbaarheid laat overtuigend en meeslepend zien hoe Solnit haar stem vond en werd aangespoord die te gebruiken.
In 1943 werd hij op twintigjarige leeftijd als niet-Joodse Poolse verzetsstrijder gedeporteerd naar Auschwitz, vervolgens in 1944 naar Dachau. Zijn geliefde Maria, die al eerder was opgepakt, vond hij na de oorlog terug. Drie dagen voordat hij stierf door het gas, werd hun kind geboren. Zijn harde, nietsontziende kampverhalen behoren tot de beste literatuur van de twintigste eeuw en zijn ook ooggetuigenverslagen.
Tadeusz Borowski (1922-1951) was een Poolse schrijver, dichter en overlevende van de concentratiekampen Auschwitz en Dachau. Na de oorlog stelde hij zijn werk ten dienste van de communistische partij; aan het feit dat hij zijn talent verraden had ten gunste van Stalin wordt zijn vroegtijdige dood geweten. Borowski's boeken, die tot de indringendste kampliteratuur worden gerekend, staan internationaal in hoog aanzien.
ISBN: 9789025313395
In deze maar liefst bijna 1300 pagina's tellende foliant zijn alle eerder afzonderlijk verschenen delen bijeengebracht.
"Kuijers navertelling is genadeloos, zijn beheersing van de verhalen superieur, geen Bijbels detail blijft onopgemerkt", aldus NRC.
Guus Kuijer (1942) is een Nederlandse auteur. Na twee verhalenbundels en een roman voor volwassenen besloot Kuijer voor kinderen te gaan schrijven, en met succes, want in 1979 ontving hij voor zijn kinderboeken de hoogste Nederlandse onderscheiding: de Staatsprijs voor Kinder- en Jeugdliteratuur. In 2020 kreeg Kuijer voor zijn complete oeuvre de prestigieuze Constantijn Huygens-prijs.
Alle media die literatuur een warm hart toedragen, schreven de afgelopen dagen over Jan Fontijn, schrijver en biograaf die op 6 januari 2022 onverwacht overleed. NRC noemt hem "een bevlogen schrijver en verteller die met hartstocht leefde in de negentiende-eeuwse letteren tot en met het interbellum", de Volkskrant: "een veelzijdig literator, die in zijn werk telkens iets van zichzelf onthulde" en Marita Mathijsen schrijft in haar heel persoonlijke artikel In memoriam Jan Fontijn 1936-2022 op neerlandistiek.nl "Zijn werk hoort bij het beste wat de neerlandistiek heeft opgeleverd."
Jan Fontijn schreef in 2015 Onrust. Het leven van Jacob Israël de Haan. Het literaire weblog Tzum besprak het boek en concludeert dat "dankzij Fontijn De Haan weer een schrijver geworden is die je wilt lezen." Hans Renders las Onrust voor het Historisch Nieuwsblad en begint zijn bespreking met "Jacob Israël de Haan provoceerde alles en iedereen."
Bij het NPO Radio 1 programma De taalstaat was Marsha Keja te gast in het onderdeel De taalschat om te vertellen over het onlangs ontdekte typescript van Het leven bij de wilde stammen, een nooit opgevoerd 'toneelstuk' van zestien pagina's dat Andreas Burnier in 1970 schreef voor het eerste congres van de feministische actiegroep Dolle Mina. In het literair-historisch tijdschrift De Parelduiker - op de cover een prachtige foto van Burnier - een artikel over Het leven bij de wilde stammen, op internet ook wel gevonden als In het land van de Andropenoscroten.
Eerder op de ochtend in Max Nieuwsweekend vertelt schrijver en literair recensent Onno Blom wat Jan Fontijn voor hem en voor de Nederlandse literatuur heeft betekent. Dat fragment kun je terugluisteren op 1:35'. Iets later, om precies te zijn op 2:10', komt Blom opnieuw aan het woord in de boekenrubriek. Hij looft Waar gezongen wordt van Shula Tas en breekt een lans voor het werk van Mary Dorna (1891-1971), naar aanleiding van het helaas uitverkochte boekje Dames in de sneeuw, dat vorig jaar in beperkte oplage werd heruitgebracht door uitgeverij Statenhof.
Wie door de uitzending nieuwsgierig is geworden: Dames in de sneeuw bevindt zich in de Joodse Bibliotheek van Crescas en is daar kosteloos te lezen en/of te downloaden.