Al heel snel voel ik dat mijn voeten meer ruimte hebben. Wat een verademing. Het is alsof gans mijn voetzool plots wordt gemasseerd door de grond en voel ik ook mijn lijf vrij worden.
Plots voel ik iets bewegen in mijn lijf. Mijn bekken wordt ruimer en een kleine bal is voelbaar en verplaats zich in dit gebied. Mijn kundalini wordt aangewakkerd en de kleine bal gaat heel subtiel opwaarts. Een fijne klank komt vrij, het gebied rond mijn hart krijgt meer ruimte. Een traan… Ik begin te wenen… opluchting…
Blijkbaar nog een deeltje die mocht helen…een weg die ik diep van binnen weet dat daar nog iets te doen is… Alles op zijn tijd.
In l’Aquila bezoek ik de Basilica di Santa Maria di Collemaggio die nog niet zolang is gerestaureerd. Een prachtige façade en eenvoudig en sereen intérieur. Prachtige gedetailleerder muurschilderijen. Eentje valt me op… de aertsengel Michael samen met Maria en Jezus, een van de weinige beelden waar ik ze samen zo heb afgebeeld gezien.