Wereldwinkels–Tony Schrijft
november 4, 2017 | Author: Tony | Categorie: Brabants Dagblad,Columns
BESTE LEZER, MIJN WEBSITE IS ONLANGS GEHACKT EN WAS DAARDOOR ENIGE TIJD NIET BEREIKBAAR. DE COLUMS DIE U WELLICHT GEMIST HEBT STAAT ER NU ALSNOG OP
Jammergenoeg sneuvelt er steeds weer ergens een matig beklante Wereldwinkel. Ik lees dat met een zekere weemoed. Maar kom ik er zelf wel eens? Nee nooit.
Het is het lot van allerlei instellingen die groot zijn geworden vanuit idealisme. Idealen verschralen, of worden vervangen door nieuwe vergezichten. De Wereldwinkel in Den Bosch gaat dicht omdat de huur niet meer is op te brengen. Eerder sloten Oss en Uden. Dat komt volgens marktonderzoekers onder ander door een imago van sleetse oubolligheid. De ijle panfluiten uit de Andes geven het geluid van de vorige eeuw. En zijn gaan horen bij zelfgebreide slobbertruien, gekleurd in wortelnat, aangelengd met een snufje hennah.
Veel vrijwilligers van het eerste uur zijn inmiddels oud. In een organisatie van oude mensen maken ze vaak ruzie; ze hebben daar alle tijd voor. Ook lopen er bazige mannen in de weg die een mislukte carrière alsnog willen inhalen. Door een onnavolgbaar ideologisch schisma is de Stichting Wereldwinkels in Nederland afgescheiden van de Landelijke Vereniging van Wereldwinkels. En er is ruzie over cadeaubonnen die niet meer te verzilveren zijn omdat er te weinig geld in kas is. Laat ze het in De Derde Wereld maar niet horen!
De Wereldwinkel was de eerste confrontatie in mijn nog jonge leven tussen de solidariteit met De Derde Wereld en ons dorpsbelang. In mijn geboortedorp was de koffiefabriek van Douwe Egberts, DE dus, verreweg de belangrijkste werkgever. Vanwege de gruwelen in Angola begon de Wereldwinkel ook bij ons in de straat met de koffieboycot. Verontruste vrouwen van koffiebranders rukten bozig op naar de wereldverbeteraars en scheurden de affiches van de etalageramen. Eigen koffie eerst!