Nieuws 26 februari 2018 Laatste update 19:48
Mies Bouwman, "de Koningin van de Nederlandse Televisie", is overleden. Dat werd maandag bekend. Bouwman begon haar imposante televisiecarrière in 1951 en bleef tot 1993 actief. Daarna verscheen zij nog sporadisch als gast of gastpresentator. Ook schreef zij drie kinderboeken. Mies Bouwman, die haar programma's graag begon met de aanhef 'Dag lieve mensen', won tijdens haar carrière driemaal de Televisierring. Bouwman werd 88 jaar oud.
Bouwman begon haar loopbaan op de radio, als medewerker van het Wereldomroep-programma "Het schip van de week". Wanneer in 1951 de televisie in Nederland wordt geïntroduceerd, vraagt de KRO Bouwman een test te doen als omroepster, samen met nog twintig andere meisjes. Na een tweede test wordt ze geselecteerd en op 16 oktober 1951 volgt haar tv-debuut. Eens in de twee weken verschijnt ze op tv. Op 16 mei 1952 presenteert ze haar eerste talkshow Gastenboek.
Mies Bouwman zou daarna nog vele programma's presenteren, waaronder de AVRO-programma's In de hoofdrol en Kom er maar eens achter, en de VARA-programma's Zo is het toevallig ook nog eens een keer en Mies en scène. Bouwman werd een gevierde naam nadat ze in 1962 de eerste grote liefdadigheidsactie op televisie presenteerde, Open het dorp. Tijdens de 23 uur durende uitzending werd 16,4 miljoen gulden ingezameld voor Het Dorp, een gehandicaptengemeenschap in Arnhem.
Bouwmans populariteit steeg daarna tot echt grote hoogten toen ze in 1969 aantrad als presentator van het nieuwe VARA-spelprogramma Eén van de acht, een show die alle kijkcijferrecords brak. Het leverde haar een tweede Televisierring op, nadat ze er drie jaar eerder ook al een won voor Zo is het toevallig ook nog eens een keer. Haar deelname aan dat programma, een satirische tv-show, viel overigens niet bij iedereen in goede aarde. Vooral voor conservatief Nederland was het een doorn in het oog. Na een persiflage op het 'Onze vader', een item waar Bouwman zelf niet aan meedeed, ontving ze zelfs doodsbedreigingen. In 1987 zou Bouwman nog een derde Televisierring winnen voor In de hoofdrol. Bouwman presenteerde ook 25 jaar lang de intocht van Sinterklaas.
Op 15 april 2017 verscheen het boek 'Gewoon Mies', waarin een deel van de columns die ze in de jaren 70 en 80 voor weekblad Margriet schreef zijn gebundeld. Na het verschijnen van het boek liet Bouwman zich tegenover fotografen ontvallen 'het liefst helemaal niets meer te willen'. De populaire oud-presentatrice kampte sinds eind vorig jaar met gezondheidsproblemen. Ze overleed maandag in het bijzijn van haar kinderen.
L.Brusselman 27 februari 2018 at 15:29
Mooie leeftijd toch
DanielleDefoe 27 februari 2018 at 19:30
MomentInFocus 27 februari 2018 at 00:42
Veel terechte lof uitingen over deze vakvrouw van haar oude en nieuwe collega's.
Helaas wanneer je de bagger aan amusement nu op te tv ziet hebben de nieuw collega's programmamakers van de laatste twintig jaar weinig begrepen en geleerd van Mies' vakvrouw schap. Zij was iemand die in de vroege jaren vijftig het vak zelf moest uitvinden en was haar tijd ver vooruit. Geprezen en kort daarna verguist door de grootse krant van Nederland.
Vermoorde Onschuld 26 februari 2018 at 23:58
Je zou zomaar heimwee naar vroeger kunnen krijgen.
Minoes&tuin 28 februari 2018 at 11:38
Inderdaad, dat is niet zo moeilijk in deze tijden!
Jannie 26 februari 2018 at 23:44
Als kind zijnde keek ik al naar Mies. Ik mocht lang opblijven van pa en moe om naar Open het Dorp te kunnen kijken.. Tot heel laat, en de volgende morgen moppers van meester omdat ik niet bij de les was.
Dat was mijn kennismaking met een vrouw die er eigenlijk altijd was. Onvergetelijk was bij de programma- aanduiding in de Vara gids op de zaterdag avond.. Mies, Piste, en voor de Vuist weg van Willem 'O Duys.
Lieve Mies, we zullen je heel erg gaan missen.
Nuchter Rotterdams 26 februari 2018 at 22:17
Heerlijke vrouw, warm spontaan, en helemaal echt. Daar kan menig BN'er een voorbeeld aan nemen. Dag lieve Mies.
Merel 26 februari 2018 at 22:12
Van "Zo is het toevallig ook nog eens keer", Mies en scène" tot "Een van de acht". Je was een prachtig, veelzijdig, intelligent en empathisch mens. Iedereen, van links tot rechts, hield van je.
Daag, lieve Mies, rust zacht.
Karingin 26 februari 2018 at 20:49
Zo worden ze niet meer gemaakt. Ik hoop dat ze zacht is gegaan. En voor zulke mensen hoop je stiekem toch dat er een hemel is.
de heer Meijerink 26 februari 2018 at 20:40
kingnelis 26 februari 2018 at 20:34
Onvergetelijke televisie, een ware vakvrouw.
Bob 26 februari 2018 at 20:20
Mies is van de tijd dat ons land nog eensgezind leek. Iedereen keek naar de shows op een of twee netten. We hadden het gevoel dat we net begonnen waren. Alles leek goed. Toch lees ik nu dat Mies doodsbedreigingen kreeg, uit christelijke hoek nog wel. Hebben we toen ooit gesproken over het verbieden van die religie? Nee, want ze hoorden er nu eenmaal bij. Wij waren Nederland en dat betekende dat we gaven en namen. Sowieso was het ordinair om dat soort dingen te roepen.
Hoe anders is het nu. We zullen Mies missen, niet alleen omdat ze was wie ze was. Maar ook omdat ze symbool stond voor de beschaving en de tolerantie van die tijd. Ze maakte de Vara groot, de Vara die stond voor kwaliteit. Ook dat is nu anders. Net als bij de rest van de omroepen is identeit, je vereenzelvigen met wat je goed vond, naar het tweede plan geschoven. Alles draait nu om het economisme, het geluk van de centen. Onze generatie neemt met Mies afscheid van die goede oude tijd.
Cliff Clavin 26 februari 2018 at 20:15
Prachtige herinneringen aan "Een Van De Acht" –
familie-amusement dat je tegenwoordig niet meer ziet.
(We genoten ook zo van "De Berend Boudewijn Kwis", trouwens.)
Rust in vrede, Mies, meer authentiek dan jou krijgen we ze niet.
MomentInFocus 27 februari 2018 at 10:21
Toen gingen de kandidaten in hun shows nog uit hun dak wanneer ze een vruchtenpers en een theepot wonnen, er ging zelfs iemand blij naar huis met vijfhonderd rollen closetpapier. Wanneer ze nu in die slaapverwekkende gokprogramma's tienduizend euro winnen omdat ze een miljoen verwachtte gaan ze een proces aan.
Cliff Clavin 27 februari 2018 at 13:10
@ MomentInFocus (10:21u) –
Toen had je heuse gezelligheid, en warme humor. Daar ging het om, niet om de prijzen. Ik herinner me nog een vader die in een laatste ronde expres het verkeerde antwoord gaf, want hij speelde tegen zijn eigen dochter. Hij wilde dat zij zou winnen. Dat was zo mooi, omdat iedereen aan zijn mimiek en dictie kon zien dat hij met opzet niet het goede antwoord gaf.
Wat ik nu zie (altijd bij toeval, want ik zoek het echt niet op), is inderdaad: verbeten hebzucht. Ander 'amusement' beoogt de laagste gevoelens van mensen op te roepen: leedvermaak en sadisme (denk aan die ellendige reality-TV, en aan de onophoudelijke crime-bagger die over ons uitgestort wordt).
De commerciële zenders hebben dit teweeggebracht. Die permitteerden zich steeds meer, qua hufterig 'vermaak'. Helaas trekt dat kijkers. De grenzen werden jaarlijks verder verlegd. De publieke omroep moest mee om in leven te blijven.
En de gevolgen zien we elke dag.
(Eigenlijk is dit wat wijdlopig in een eerbetoon aan Mies Bouwman – maar zie het alsjeblieft als een compliment aan haar adres: zij maakte de stelling waar dat er ook een heel andere manier van populaire televisie mogelijk is. Misschien dat de succesnummers anno 2018 zich eens even willen bezinnen?)
Minoes&tuin 27 februari 2018 at 16:59
Begin jaren vijftig hadden wij niet eens TV, ik weet niet wanneer die precies gekomen is en meer algemeen werd, zoals een radio dat was.
Ik weet nog dat een gezin in de straat als eerste en enige TV. had en wij met alle kinderen uit de straat, dat waren er nogal wat, iedere woensdagmiddag voor de buis zaten, allemaal op de grond Pipo de Clown en Mamma Lou aan het kijken waren.
Later thuis inderdaad op Zaterdagavond opblijven en kijken naar een gezinsprogramma en altijd naar Mies, mijn ouders vonden dat prachtig, vooral mijn vader, dikke sigaar in de hand, ( dat kon toen nog) en iets lekkers bij de koffie of limonade.
Ik hield meer van de satirische programma's. Gek ik kan me Mies niet zo herinneren als baanbrekende vrouw die zij genoemd werd wat dat betreft, eerder het tegenovergestelde, een heel lieve vrouw, waarvan ik soms weleens vond dat ze teveel lachte, te lief was. Ik hoor pas nu van haar andere kant, had daar juist graag wat meer van gezien. Ik begrijp nu dat dat juist in de tijd was dat ze mot kreeg over haar relatie en dat programma en weg moest.
In ieder geval heeft ze een heel mooie leeftijd bereikt en is ze een mooie dood gestorven waar velen voor zouden tekenen.(voorzover dat mogelijk is natuurlijk).
Minoes&tuin 27 februari 2018 at 17:07
En wat ik nu waardeer, toen niet zelf gezien heb of niet meer weet, is ook een eigenschap die ik zeer kan waarderen en in deze tijd verloren is gegaan, het afwijzen van en haar gebrek aan hypocrisie.
Cliff Clavin 27 februari 2018 at 22:41
dank voor je persoonlijke herinneringen.
Iedereen schrijft nu zijn eigen verhaal over Mies Bouwman, en hoe kan het anders: ze verschillen van elkaar. Kijk ook naar Hans betoog.
Daar gaat het om. We vinden elkaar in gezamenlijke bewondering, we hebben eigen onze eigen optekeningen van het verleden, en het miraculeuze is: zo wordt er gezamenlijk geschiedenis gemaakt.
En dat maakt ons tot mensen, niet tot robots.
Minoes&tuin 28 februari 2018 at 11:26
Ik heb al die inside-informatie m.b.t. Hilversum en de achtergronden daarvan, hoe zij daarop reageerde, wat de gevolgen voor haar waren, nooit meegekregen, dat is het hiaat in mijn geheugen misschien of het is destijds niet zo in de openbaarheid geweest. Dus kende ik maar een kant van haar. Ook wij hebben aan de buis gehangen met open het dorp en hoe ze dat deed en al het andere, ook wij hebben die gezamenlijkheid gekend in het kijken en de gezelligheid die dat met zich meebracht destijds.
Heb echter ook altijd genoten van satire en de satire die juist destijds de vele heilige huisjes omver wierp en taboes aanpakte. Ik had dus meer gemeen met Mies dan ik dacht. Voor het overige, Mies was gewoon Mies, authentiek, open, warm en niet hypocriet, er was niets 'gemaakt' aan haar. Dat is dus niet wat ik bedoel te zeggen. Het is meer dat ik die zeer pittige kant van haar destijds niet 'gekend', niet meegekregen heb. Het voegt wat mij betreft enkel iets toe.
geronimo 26 februari 2018 at 20:10
Moge zij ruste in vrede!!!
marq 26 februari 2018 at 19:57
Rust in vrede Mies. Je altijd warme verwelkoming van Sinterklaas en Zwarte Piet zullen we niet vergeten.
Bouwman 26 februari 2018 at 19:44
Mies was méér dan zo maar een presentatrice, een willekeurige ster. Ze was het droombeeld van niet bestaande saamhorigheid.