Boekrecensie: Zie me, hoor me (M. Glaser) - Een letter meer graag
Boekrecensie: Zie me, hoor me (M. Glaser)
Het is al een aantal dagen geleden dat ik dit boek uitlas, maar tot nu toe wist ik gewoon niet goed wat ik erover wilde vertellen. Dat weet ik nu eigenlijk nog steeds niet zo goed.
Zie me, hoor me is zeker geen slecht boek, sterker nog, ik heb het met veel plezier gelezen. Het verhaal begint gelijk al spannend. Audrey gaat naar een psycholoog om te praten over wat er met haar aan de hand is. Hierdoor zit je meteen lekker in het verhaal en wordt je nieuwsgierigheid gewekt: wat is er nou precies aan de hand?
Het verdere verhaal ging eigenlijk net zo gemakkelijk. Voor ik het wist zat ik op de helft en even later was het boek alweer uit. Het ging als een speer en ik vond het echt een lekker verhaal. Spannend ook. Ik vind het soms echt leuk als er toch een vleugje bovennatuurlijks in een boek zit en dat heeft Zie me, hoor me absoluut. Het is ook niet zo dat het bovennatuurlijke uiteindelijk geen doel heeft. Ik kon aan de manier van schrijven best merken dat Glaser hier een doel mee heeft gehad en dat ze niet zo maar een verhaal heeft geschreven.
Nu ik dus een paar dagen later deze recensie schrijf, denk ik echter toch wat anders over het boek. Misschien zit het me voornamelijk dwars dat het allemaal wat toevallig voelt. Waarom heeft precies Audrey visioenen over een meisje die vroeger op een plek leefde waar Audrey later in het verhaal naartoe gaat? Ook voelde sommige dingen een beetje raar aan. Zo heeft Audrey een stiefmoeder die erg gelovig is, terwijl haar vader er niet veel van moet hebben. Ze hebben dus ook beide een andere oplossing in gedachten voor Audreys visioenen: een vrij moderne (naar een kliniek) oplossing en juist een vrij ouderwetse (exorcisme) oplossing. Ik kan er niet goed de vinger opleggen, maar dit las gewoon niet zo lekker weg. Alsof er iets niet helemaal klopte.
Zie me, hoor me was voor mij dus een boek dat fijn was om te lezen, ondanks dat er momenten waren dat ik de stappen van de hoofdpersoon of bijpersonen niet helemaal kon volgen. Of dat erg is, dat weet ik niet zo goed. Ik denk dat het je of kan storen of dat het je geen eens opvalt. Helaas voor mij hoorde ik toch bij die eerste groep.
Klinkt wel als een mooi boek. Soms moet je ook gewoon niet teveel nadenken over een boek en gewoon accepteren dat het een beetje raar was, haha.
Deze wil ik nog heel graag lezen! Lijkt me een mooi boek. Maar misschien moet ik iets minder hoge verwachtingen hebben na jouw recensie ;-)
Klinkt toch als een leuk boek. Als het verhaal lekker leest en meeslepend is, kan ik toevalligheden meestal wel van me afzetten.
Ik moet hierbij denken aan 'Schijndood' van Simone van der Vlugt, dat ook over het ontdekken van een, in dit geval vorig, leven gaat.