Lekker vogelen!: mei 2017
26-05-2017: Een dagje Limburg voor vogels, vlinders en libellen.
Een van de vele hoogtepunten van vandaag: de Veldparelmoervlinder.
Het was vandaag schitterend zomers weer en ik had een afspraak om op pad te gaan met Wiegert, er waren weinig plaatsen te bedenken waar we meer leuke dingen konden zien dan in Limburg, dus: gaan! Om halfzeven vanmorgen vertrokken we en om even over achten arriveerden we op onze eerste bestemming: Munstergeleen, waar al drie dagen lang een Krekelzanger zat te zingen. We moesten ons een kwartiertje vermaken met enkel een paar Bosrietzangers, maar toen ging de Krekelzanger los en hij liet zich zelfs zien, al was het tussen takjes en bladeren door. Zo, dat was een fijn begin van de dag. Teruglopend naar de auto vonden we ook onze eerste Weidebeekjuffer van het jaar. Leuk!
Boswitje in de Meertensgroeve. We zagen er veel vandaag.
Op naar bestemming nummer twee: de Bemelerberg, dé plek in Nederland voor de zeldzame Veldparelmoervlinder. We klommen eerst vergeefs helemaal naar boven - hoewel, het leverde wel mijn eerste Distelvlinders van het jaar op - maar de Veldparelmoertjes bleken beneden te zitten. Na enig zoeken vonden we de goeie plek en even later ontdekte Wiegert de eerste Veldparelmoer. We zagen er twee, misschien drie vandaag. Ook een Groot Dikkopje liet zich zien en die was een jaarsoort.
Uitzicht op Maastricht vanaf de Bemelerberg.
Van de vogels scoorden we in het voorbijgaan de Geelgors, Spotvogel, zingende Veldleeuwerik en een fraaie Groene Specht.
Door naar bestemming nummer drie: de Meertensgroeve bij het plaatsje Vilt. Een klein paradijsje is het, deze groeve, met zijn bloemen, plasjes, libellen en vlinders. En Geelbuikvuurpadden, normaal gesproken, maar die zaten er vandaag niet in. De greppels waarin ik ze enkele jaren geleden had, stonden droog en in de plasjes waren ze ook niet te vinden. Wat zich wel liet zien was een fraai Boswitje, een prachtige Koninginnenpage, talloze Viervlekken, de Grote Keizerlibel, diverse Smaragdlibellen, Azuurwaterjuffers en Watersnuffels. Na een tijdje zoeken naar de padden kregen we door dat die niet gingen lukken vandaag, dus gingen we verder, op naar bestemming nummer vier: het gehucht Mheer, bron van de Scheefbloemwitjespopulatie in Nederland!
Alle witjes in Mheer waren Scheefbloemwitjes. Zo ook dit exemplaar.
Deze nieuwe vlindersoort voor Nederland - pas vorig jaar voor het eerst vastgesteld - was ook de afgelopen tijd alweer gezien, en we wilden hem graag toevoegen aan onze NL vlinderlijst. We parkeerden de auto middenin het dorpje en speurden de tuinen af. Het eerste het beste witje dat we zagen, was een Scheefbloemwitje. Leuk, maar het was een echte zenuwenlijder en hij liet zich niet fotograferen. Dat ging beter met witje nummer twee, een fraai en overduidelijk vrouwtje Scheefbloemwitje, dat ook nog eens eitjes aan het afzetten was! Zij liet zich met enig geduld wel fotografisch vastleggen, zodat ons bezoek aan Mheer een volledig succes was.
Een van de Plasrombouten die we vandaag zagen op de Sint-Pietersberg.
Hoogste tijd voor de Sint-Pietersberg! Na een halfuurtje rijden arriveerden we bij D'n Observant en gingen aan de slag. Eerst op het veldje beneden, waar vooralsnog alleen bloednerveuze blauwtjes rondfladderden die weigerden te gaan zitten, zodat we niet konden vaststellen of het misschien om Klaverblauwtjes ging. Later lukte dat beter, en toen moesten we constateren dat we alleen Icarusblauwtjes hadden gezien. Leuk waren de vele Vals Witjes die we vandaag tegenkwamen. Ook het Boswitje was weer present en we kwamen diverse Plasrombouten tegen.
Een van de Bruin Dikkopjes die we vandaag tegenkwamen.
Na een tijdje toch succes: twee Bruin Dikkopjes lieten zich zien en uiteindelijk fotograferen. Later kwamen we er nog diverse tegen. Ook liet zich weer een Koninginnenpage zien en Blauwe Breedscheenjuffers waren goed voor de libellenjaarlijst.
Tijd om de Pietersberg op te klimmen naar het weitje waar ik met Cilja ook zo vaak leuke dingen heb gezien. We zochten het veld af en vonden opnieuw Bruin Dikkopjes, Ook weer Plasrombouten en ik zag een fraaie Zuidelijke Oeverlibel die Wiegert miste. De Gewone Oeverlibel was toen al gescoord voor de jaarlijst.
Het Groentje had ik nog nooit eerder gezien op de Sint-Pietersberg.
We liepen naar de grot en bij het plasje aldaar was een stel Platbuiken in de weer en in het water zagen we een mannetje Kleine Watersalamander. Leuk! Maar verder was hier weinig te beleven, zodat we maar terug naar het veld liepen, waar ik een Groentje vond - een soort die ik nog nooit eerder op de Sint-Pietersberg had gezien - en waar Goudvinken riepen en er een mannetje van deze soort kwam overvliegen. Verder weer vele Vals Witjes, en van de nachtvlinders waren ook Klaverspanner en Bruine Daguil algemeen.
Vals Witje, een erg leuke nachtvlinder.
Toen de koek hier op leek en het zeer gewilde Kaasjeskruiddikkopje er maar niet uitkwam, gingen we terug naar beneden om daar het veld nog eens door te spitten. Maar ook daar kwam er niet veel nieuws meer uit. Daarom besloten we rond drie uur huiswaarts te keren. We waren verzadigd van de fraaie soorten. Het was een fantastische dag geweest!
Gepost door Jan Zwaaneveld op 20:42 Geen opmerkingen:
23-05-2017: Orpheusspotvogel in de streek: bliksemactie vereist.
Vlak na de middag zag ik de melding van een zingende Orpheusspotvogel bij Beesd op waarneming.nl verschijnen. Die moest natuurlijk even op de jaarlijst! Ik had deze zeldzaamheid al een jaar of vijf niet meer gezien, dus dat werd wel weer eens tijd. De trein genomen, OV-fiets gepakt en even later stond ik met drie andere vogelaars naar de Orpheus te luisteren. De vogel hield zich op in compleet onoverzichtelijk wilgenstruweel en bleef daar laag in, misschien mede omdat het stevig waaide. Maar hij liet zich in ieder geval prima horen. Dan weer vlak langs de rand van het struweel, dan weer wat verder weg. In de kijker kreeg ik hem helaas niet, maar dat mocht de pret niet drukken. Na een dik halfuur werd de vogel stil en ging ik weer op huis aan.
Gepost door Jan Zwaaneveld op 15:56 Geen opmerkingen:
Vandaag was het wederom mooi weer en ik ben er daarom nog een paar uurtjes op uit gegaan. Deze maal naar een gebiedje langs de Huibert bij Hei- en Boeicop omdat daar de afgelopen week leuke libellensoorten waren gezien, waaronder de Plasrombout.
Helaas vond ik die vandaag niet, maar het was een mooi gebiedje met veel vlinders, waaronder nogal wat Argusvlinders en Landkaartjes. Van de libellen vond ik de Vroege Glazenmaker en de Grote Roodoogjuffer als jaarsoorten en qua vogels waren de twee zingende Spotvogels die in onderweg tegenkwam de leukste soorten.
Kakelverse Grote Roodoogjuffer.
In ieder geval is het gebiedje het zeker waard om nog eens te bezoeken.
Gepost door Jan Zwaaneveld op 15:29 Geen opmerkingen:
Gepost door Jan Zwaaneveld op 19:01 Geen opmerkingen:
15 t/m 17-05-2017: Lekker vogelen op de Hoge Veluwe.
Het Groentje, een van onze wenssoorten.
Het was al meer dan een jaar geleden dat Cilja en ik er samen even tussenuit waren geweest, dus toen het weer mooi leek te worden vorige week, boekten we snel Hotel Buitenlust in Hoenderloo voor twee nachten. Dit hotel is fraai gelegen en de ingang van het Nationaal Park is slechts een paar honderd meter verderop.
Maandag de 15e vertrokken we na de spits en waren rond half elf bij de ingang Schaarsbergen. Bij de eerste stop had ik meteen een jaarsoort te pakken: een Grauwe Vliegenvanger zat te zingen (nou ja, zingen kun je die piepjes amper noemen) en liet zich fraai zien. We maakten een korte wandeling waarbij we direct meerdere Bonte Vliegenvangers hoorden zingen, en ook diverse Boompiepers. Een Appelvink riep vanuit een bebladerde boomtop.
Boompieper in de Landschapstuin.
We zagen een klein vlindertje vliegen. Het diertje was erg rusteloos, maar we konden zien dat het een Groentje was, een van onze wenssoorten. Even later, bij Oud Reemst, zagen we er nog twee, en die lieten zich beter zien en zelfs fotograferen. We zagen ook onze eerste Hooibeestjes van het jaar, altijd leuk, en natuurlijk ontbrak de Gewone Heispanner niet.
We reden naar Oud Reemst, waar we behalve de Groentjes een krekel hoorden zingen vanaf het veld. En jawel, deze keer was het eindelijk eens nìet de Bos-, maar de Veldkrekel, een totaal nieuwe soort voor ons. Daar waren we bijzonder blij mee!
We reden verder en stopten af en toe om te luisteren en te kijken. Ter hoogte van het Pampelsche Zand hoorde ik mijn eerste Raaf van het jaar roepen. Deze fijne soort zou nog diverse malen fraai in de kijker komen ook, de komende dagen.
Maanwaterjuffer bij het plasje in de Landschapstuin.
Na een bak koffie in het restaurantje in het Centrum, liepen we de Landschapstuin in. Hier bevindt zich een plasje waar altijd veel libellen en juffers zitten. Ernaartoe lopend kwamen we al Citroenvlinder, Kleine Vuurvlinder en Klein Geaderd Witje tegen, en eenmaal bij het plasje was de eerste juffer die ik fotografeerde een Maanwaterjuffer. Leuk! Er zaten er heel wat vandaag. Ik had nog geen enkele libel dit jaar, dus dat werd even flink scoren. Zo vond ik Watersnuffel, Bruine Winterjuffer, Vuurjuffer, Smaragdlibel en Viervlek. Ze gingen allemaal op de foto bovendien. Intussen vloog er een fraaie Raaf over, evenals twee Kruisbekken, die weer een jaarsoort waren. Voor een roepende Havik gold hetzelfde en een zingende Boompieper liet zich gewillig fotograferen.
Een paar Boomblauwtjes meldden zich nog voor de vlinder-vakantielijst en toen reden we langzaamaan richting Hoenderloo. We stopten nog even bij De Bunt en vermaakten ons daar met een paar Pimpelmezen die een nest in een holletje hadden en af en aan vlogen met voedsel voor de jongen.
Toen was het tijd om te gaan inchecken en op het heerlijke terras van Hotel Buitenlust een paar koude drankjes tot ons te nemen. Vanaf het terras hoorden we enkele malen een Zwarte Specht roepen en 's avonds, tijdens het eten en daarna op het terras, zagen we de hele tijd een paar Rosse Woelmuizen rondlopen. Ze stalen de show door heel dichtbij ons te komen, door een smalle kier van een schutting te kruipen en zich frequent te laten zien. Ze waren tevens het grootste en enige wild dat we zagen deze dagen.
Mannetje Geelgors.
Op dinsdag de 16e mei liep ik al om halfzes buiten om de bossen rond het hotel te verkennen. Dat viel licht tegen. Een paar Bonte Vliegenvangers, een roepende Appelvink en een idem Goudvink waren de hoogtepunten.
Na het ontbijt vertrokken we weer naar de Hoge Veluwe. We namen de ingang Hoenderloo en bij de eerste stop riepen er in de verte alweer Raven. Het was nu zoeken naar nog resterende jaarsoorten en de eerste vonden we in de omgeving van Fazantentuin: een luid zingende Zwarte Mees. Daarna reden we naar het Otterlosche Zand, een prachtig gebied waar we diverse Geelgorzen vonden (een jaarsoort) en waar een Boomleeuwerik en massa's Veldleeuweriken zongen.
Hebbes! Bruine Winterjuffers in love.
Het was tijd voor een bezoek aan het jachtslot Sint-Hubertus, of om preciezer te zijn: het beeld 'De Raadsman' van Mendes da Costa. Een plek waar wij nogal wat (mooie) herinneringen hebben liggen. We zaten er een tijdje en keken naar een paartje Boomklever, dat een nestje had in een holte van een boom. De oudervogels vlogen af en aan met voer en een paar keer zagen we dat ze de poepjes van de jonge vogels mee naar buiten namen. Op de achtergrond zong constant een Vuurgoudhaan.
We besloten ons bezoek met een kop cappucino bij het koffietentje van het jachtslot en reden maar weer eens naar Oud Reemst, waar we in het verleden wel Edelherten of Moeflons zagen, maar nu helemaal niets. Behalve dan een Kleine Vuurvlinder en Hooibeestjes en massa's zingende Veldleeuweriken.
Vuurjuffer.
Intussen hadden we nabij het jachtslot een poeltje ontdekt dat ons ook erg geschikt leek voor libellen. Dus toen het 's middags echt aangenaam werd qua temperatuur gingen we er weer kijken. Ik kon er een tijdje heerlijk fotograferen en voegde nog de Azuurwaterjuffer aan mijn libellenjaarlijst toe. Het fotograferen van de Smaragdlibel was de grootste uitdaging, want die beesten zitten nooit stil. Maar uiteindelijk kon ik nog een redelijk plaatje maken toen er eentje even stil bleef hangen boven het water.
Er vloog nog een Raaf over, en 's avonds op het terras hoorden we in de verte weer de Zwarte Specht roepen.
Op woensdag de 17e bleef ik lekker uitslapen en vertrokken we 's morgens alweer naar huis. Maar het waren een paar heerlijke en productieve dagen geweest!