Woman of the Week: Dichter des Vaderlands Lieke Marsman
De nieuwe Dichter des Vaderlands is Bazaars Woman of the Week. Dit is waarom.
In deze rubriek bekronen we wekelijks een vrouw tot Woman of the Week. Deze week: de gloednieuwe Dichter des Vaderlands, Lieke Marsman.
De mooiste lessen van de award-uitreiking van Bazaars Woman of the Year 2020 >
Woman of the Week: dichter Lieke Marsman
Vorige week werd het bekend: Lieke Marsman is de komende twee jaar Dichter des Vaderlands. Ze zal dichten bij nationale evenementen en optredens als ambassadeur van de poëzie. Ze neemt de eervolle titel over van Tsead Bruijnja, een Amsterdammer die in 2019 en 2020 Dichter des Vaderlands was. In haar nieuwe job wil Lieke opkomen voor de underdog in de maatschappij. 'Als een Dichter des Vaderlands of een poet laureate van oorsprong iemand is die de lof zingt van een regering, hoop ik dat ik eerder aan de kant van het volk sta. Daarmee zeg ik eigenlijk al dat de regering tegenover het volk staat…' vertelt Marsman in een interview met het NRC.
Woman of the Week: Angela Merkel >
Waarom ze graag voor die underdog op wil komen? Je zou kunnen zeggen dat Marsman er zelf een is. Ze is ziek. In 2017 werd bij haar kraakbeenkanker geconstateerd. Inmiddels zit ze voor onbepaalde tijd aan de chemo. Dat zij in een tijd van angst werd aangewezen tot dichter van Nederland, geeft haar strijdlust. De dichter hoopt met haar woorden een positieve rol te spelen. 'Het is een tijd van ziekte, en alle zieke en zwakke mensen zijn het afgelopen jaar afgeschreven, als 'dor hout'. Nou, dorder dan ik op dit moment ben kan eigenlijk niet, maar dat betekent niet dat ik geen ambities meer heb, geen dromen. En zoals ik zijn er in Nederland duizenden mensen.'
Elizabeth Day: 'Ik heb altijd moeten schrijven om mezelf te kunnen begrijpen' >
Zo ook die ene vriendin waar ze een Twitter bericht over schreef: 'Een vriendin van me heeft ongeneeslijke hersenkanker. Alsof dat nog niet erg genoeg is, krijgt ze te maken met de gaten in ons sociale vangnet die de afgelopen jaren alleen maar groter en groter zijn geworden.' De vriendin zat in de bijstand en kreeg 930 euro per de maand. Om rond te komen moest ze noodgedwongen frauderen. Als ze geld ontving van haar ouders of ging samenwonen, werd de uitkering gekort, licht Marsman toe in Trouw.
'Dat heeft niet meteen met poëzie te maken, ik bedoel: als ik me daarover boos maak is dat nog niet per se een gedicht. Maar over dat soort onrecht kunnen de mensen wel gedichten verwachten. Als ik als Dichter des Vaderlands een rol kan spelen in het maatschappelijke debat, dan zal ik de stem zijn van het dorre hout.'
Het is de strijdvaardigheid van de dichter waardoor ze de titel kreeg. Voor de Vaderlandse titel werd ze gekozen door een comité van dichters en poëziekenners. 'Marsmans politiek en feministisch geladen teksten en optredens hebben effect bij een groter publiek. Mede daarom zal zij een uitstekende Dichter des Vaderlands zijn.' Aldus het comité.
Marsmans CV is lang. Ze begon haar carrière in Amsterdam. Waar ze filosofie studeerde. In 2010 debuteerde ze als dichter met de bundel Wat ik mijzelf graag voorhoud. Marsman ontving er een tal van prijzen voor. In 2014 verscheen haar tweede bundel, De eerste letter. Drie jaar later publiceerde ze Het tegenovergestelde van een mens. In 2017 verscheen Man met hoed. Nadat bij Marsman kanker was geconstateerd, schreef ze De volgende scan duurt 5 minuten. Deze bestaat uit een essay en gedichten over het ziekteproces en over ziekte en politiek.
Die combinatie vindt de woordkunstenaar logisch: 'Ik houd van grote thema's en de ene keer wil ik daar een gedicht over schrijven, twee dagen later een essay. Het voelt vanzelfsprekender om die dingen bij elkaar in een boek te plaatsen dan om te zeggen: dit gaat in een dichtbundel en dat in een essayboek.' Marsman heeft ook een persoonlijke website, die ze naar eigen zeggen bijzonder slecht bijhoudt.