Door twee bomaanslagen in het centrum van de Iraakse hoofdstad Bagdad zijn tientallen doden gevallen. Daarbij zijn zeker 180 mensen gewond geraakt.
Dat meldden medici en de politie in Irak. Volgens de Britse krant The Guardian is de aanslag opgeëist door terreurgroep Islamitische Staat (IS). Het bericht dat IS achter de aanslag zit, is nog niet bevestigd. Volgens de jihadgroep was het doel van de aanslag de moord op zoveel mogelijk Sjiieten, de islamitische groep die vaak door de Soennitische IS worden aangevallen.
De aanslag was gericht op dagjesmensen die inkopen deden voor ramadan en het Suikerfeest dat deze week van start gaat. Tot nu toe is bevestigd dat daarbij meer dan 75 doden zijn gevallen. Volgens verschillende media kan het aantal nog oplopen.
Een bom, die afging in een koelkast in een vrachtwagen, doodde veruit de meeste mensen. Deze bom ging dicht bij Karada af, een drukke winkelstraat. De brandweer was in de ochtend nog steeds bezig verschillende branden te blussen.
Als IS inderdaad achter de explosies zit, is het waarschijnlijk een in de lange reeks gepleegde en geplande aanslagen door de terreurorganisatie tijdens ramadan. De jihadgroep kondigde eerder aan plannen te hebben voor verschillende fatale aanslagen. Op zaterdag kwam naar buiten dat IS zo’n twintig toeristen heeft gedood in Bangladesh.
De aanslag in Bagdad werd daags na de overwinning van het Iraakse leger op IS in de stad Fallujah gepleegd. Het offensief op de stad die in handen was van IS duurde bijna een maand voort. Hoewel het Iraakse leger hoopte op een snellere herovering, kon het pas na lang wachten het centrum binnendringen.
In Irak en Syrië woedt de strijd tussen sjiieten en soennieten weer in alle hevigheid. De kiem van het conflict ligt in de zevende eeuw en ging over de vraag wie Mohammed moest opvolgen.
Wat is de aard van het conflict tussen het sjiieten en soennieten? Deze vraag wordt mij geregeld gesteld.
Velen denken dat de strijd tussen deze richtingen binnen de islam vergelijkbaar is met de strijd tussen het protestantisme en katholicisme. In dat conflict veranderde heel Europa in een bloedige arena.
De Europese godsdienstoorlog leidde tot revoluties in verschillende Europese landen. Recht, politiek en godsdienst veranderden voor altijd. Het protestantisme wordt gezien als de bakermat van de moderne democratie en het kapitalisme.
Ali woonde bij de profeet. Dus Mohammed zorgde voor Ali zoals Ali’s vader, Abu Talib, voor Mohammed had gezorgd. Dat gaf Ali een speciale status. Later zou Ali trouwen met Fatima, de dochter van Mohammed.
In het jaar 622 vertelde de aartsengel aan Mohammed dat sommigen het plan hadden om hem te doden. Daarom sprak Mohammed tot Ali: ‘Ga jij in mijn bed slapen en hul je in deze groene Hadramitische mantel, want jou zullen ze niets doen.’ Mohammed sliep normaal gesproken in die groene mantel.
Ze gingen hem doden maar in zijn plaats troffen ze Ali, zijn neef. Deze gebeurtenis verhoogde Ali’s status nog verder. Ali was de eerste mannelijke moslim, de neef van Mohammed en dan ook nog de man die bereid was in Mohammeds bed voor hem te sterven.
Later ging ook Ali naar Medina. Hij nam er deel aan veldslagen, met zijn tweepuntige zwaard dat Zulfiqar heette. Mohammed zou ook zo’n zwaard hebben gehad. Ali werd een belangrijke generaal. Niet alleen bij de gevechten, maar ook bij de massale uitroeiing van de joodse Qurayza-stam was Ali aanwezig.
Hij had geen goede band met Aisha, de lievelingsvrouw van de profeet. Op terugreis van een strooptocht verdween zij. De volgende dag kwam Aisha aan, in het gezelschap van een mannelijke strijder.
Alle jihadisten, vooral Ali, gaan ervan uit dat Aisha ‘buiten de piste heeft geskied’. Ali zei tegen de profeet: ‘Er zijn zo veel vrouwen, u kunt gemakkelijk een andere nemen.’ Dat kwam Aisha ter ore. Zij kon Ali niet vergeven. Uiteindelijk kwam op tijd een openbaring waarin volgens de profeet de onschuld van Aisha werd aangekondigd.
De zaak was afgehandeld. Maar het kwam niet meer goed tussen Aisha en Ali, en later tussen de soennieten en sjiieten. In Iran is ‘Aisha’ daarom een scheldwoord.
Mekka was al veroverd. De politieke islam had de macht in handen. Volgens de sjiieten zou de profeet in 632 Ali als zijn opvolger hebben aangekondigd.
Deze bewering van de sjiieten klinkt vreemd: omdat Ali de neef van Mohammed en de man van Fatima (de dochter van Mohammed) was, zou hij door Mohammed als opvolger zijn aangewezen.
Dat is ronduit raar. Want Aisha, de vrouw van Mohammed, was de dochter van Abu Bakr. Hafsa, de dochter van Umar was ook een vrouw van Mohammed, en twee dochters van Mohammed waren getrouwd met Uthman.
Al deze personen hadden op basis van hun familiebanden met Mohammed de macht kunnen claimen. Ali was niet het enige familielid van Mohammed. Bovendien erkenden deze Arabieren geen koningsgezag of iets vergelijkbaars via de erfopvolging.
Mohammed kon niet genieten van zijn overwinning. Hij werd erg ziek en had vreselijke koorts. Volgens de sjiieten stierf hij op de borst van Ali. En jawel: volgens de soennieten stierf hij op de boezem van Aisha. Dat laatste is aannemelijker omdat Mohammed meer van vrouwen hield dan van mannen.
Aisha kreeg de bijnaam ‘moeder der gelovigen’. Volgens haar waren Mohammeds laatste woorden: ‘Ja, de hoogste vriendenschaar in het paradijs.’ Daarna barstte de strijd los om de opvolging van Mohammed.
Uiteindelijk werd in een moskee gestemd, door de aanwezigen werd Abu Bakr gekozen als opvolger van Mohammed: ‘Ik heb gezag over jullie gekregen, maar ik ben niet de beste van jullie. Als ik goed handel, help mij dan, en als ik verkeerd handel, wijs me dan terecht. Waarheid is gelegen in trouw en leugen in verraad. (…) Sta op tot het gebed. God moge jullie genadig zijn.’
Zo luidde de eerste toespraak van Abu Bakr, de eerste kalief na Mohammed (632). Ali en zijn aanhang waren erg teleurgesteld. Maar Ali legde zich neer bij het besluit. Hij voerde alle opdrachten uit, zoals jihad tegen andere volkeren.
In 635 stierf Abu Bakr en werd Umar gekozen als de tweede kalief. Hij deed precies wat ISIS nu in Irak doet: snelle, wrede aanvallen op andere volkeren, Perzië en Syrië, Egypte en ten slotte Jeruzalem.
Abu Bakr was de belangrijkste kalief van de eerste vier opvolgers van Mohammed – zonder hem waren er geen snelle overwinningen geboekt. Zonder Umar zou de islam waarschijnlijk nooit hebben kunnen overleven.
De Perzen haatten hem. Hij heeft hen vernederd, veroverd en geïslamiseerd. In 644 werd Umar vermoord door een verontwaardigde Pers.
WASHINGTON (ANP) – Het protectionisme dat de Amerikaanse presidentskandidaat Donald Trump propageert kan de wereldeconomie grote schade toebrengen. Dat stelt de topvrouw van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), Christine Lagarde, in een donderdag gepubliceerd interview met de Britse krant Financial Times.
,,Ik denk dat het behoorlijk desastreus kan uitpakken”, zei de Franaise over de plannen van Trump. Die heeft aangegeven importtarieven te willen instellen op producten uit onder meer China en Mexico. Ook wil hij vrijhandelsverdragen, zoals het Nafta-akkoord met Mexico en Canada, verscheuren.
Lagarde waarschuwde voor de schade die protectionisme kan aanbrengen aan mensen, de economische groei en de strijd tegen ongelijkheid. Ze wees er daarbij op dat ,,vele oorlogen” zijn voorafgegaan door ,,golven van protectionisme”.
Ochtendmis in de kerk in Saint-Etienne-du-Rouvray in de buurt van Rouen, het moment van de communie was nog niet aangebroken. Een eucharistieviering was in Sanit-Etinne-du-Rouvray nog gaande.
Gevoelloos, vol woede en haat trad het kleine leger van de volgelingen van Mohammed, de eerste jihadist in de geschiedenis, het podium op. ‘Allahu Akbar,’ riepen ze. Wellicht dachten ook de aanwezigen dat zij eveneens de grootheid van God aan het vieren waren. Hoe meer zielen de grootheid van het Opperwezen aanprijzen, des te meer geluk op aarde.
En toen, desondanks, begon de zoveelste herhaling van een in verval geraakte duivelse repetitie voor het apocalyptische theater: ‘Ze dwongen hem te knielen. Hij probeerde zich te verdedigen en dat is hoe het drama zich voltrok’. De hostie, het offer, wordt nu echt volbracht: het offerdier moest knielen. Het offerdier verzette zich, maar knielde uiteindelijk toch. De slachters waren bezig met het opzeggen van hun gebed in het Arabisch. Het leek exact op de slachting van een schaap of lammetje. Daarna werd de keel van de 86-jarige priester Jacques Hamel doorgesneden.
Wat een offerfeest in Saint-Etienne-du-Rouvray! Ze zullen het nooit meer vergeten. Wie weet waar de toeschouwers aan dachten, wellicht hoorden ze nog steeds hard en luid: ‘Heb uw naaste lief, heb uw vijanden lief!’ Het religieuze antwoord op het religieuze geweld is allerminst een politiek antwoord. Mensenoffer, jihad, Allah, goden, ze horen bij elkaar: een zwarte mis dwars door alle moordpartijen heen.
Nu even terug naar een ander offerfeest. Op 7 januari 2015 werd de redactie van het satirische blad Charlie Hebdo door twee jihadisten afgeslacht. Paus Franciscus was op reis in Azië, in de Filipijnen, waar hij zich over de slachting van de redactie van Charlie Hebdo uitliet: ‘Moorden in de naam van God kan niet.’ Maar tegelijkertijd benadrukte hij dat het geloof niet bespot dient te worden. Niemand vroeg hem wat de sanctie zou moeten zijn? De dubbelzinnige reactie van de Paus ging toch nog gepaard met een heldere uiteenzetting: ‘Er zijn grenzen aan de vrijheid van expressie, vooral als die expressie het geloof van iemand anders belachelijk maakt of beledigt.’ Het geloof is dus hoger dan alle andere wereldbeschouwingen, zelfs is kennelijk het geloof van de jihadistische roversbende van Mohammed ook hoger, nee, de hoogste ideologie op aarde!
Grappend verwees de Paus, zo schreven de media, naar zijn assistent Alberto Gasparri, die tijdens de persconferentie bij hem in de buurt stond: ‘Als mijn goede vriend Dr. Gasparri vloekt en dat heeft betrekking tot mijn moeder, dan kan hij een klap verwachten. Dat is normaal. Je kunt mensen niet uitlokken. Je kunt het geloof van anderen niet beledigen. Je kunt geen grappen maken over het geloof van anderen.’ Je moet volgens de Paus de jihadisten dus niet uitlokken door hun geloof te beledigen. Excellentie, ik stel U nu de volgende casuïstiek voor: de 86-jarige priester Jacques Hamel beledigde Allah en Zijn ware religie door in een vervalst boek, namelijk de Bijbel te geloven, afgoden (de drie-eenheid) aan te bieden, en zich niet als Dhimmi te gedragen. Ook U, hoogheid bent een directe belediging voor de islam doordat ook U dezelfde delicten begaat.
Paus Franciscus heeft nog een ernstige fout begaan door de jihadistische moord op de redactie van Charlie Hebdo op een indirecte wijze van een legitimatiegrond te voorzien: gij zult de islam niet beledigen, anders! Nu is de vraag of de seculiere mensen, dus de meerderheid van Europeanen onvoorwaardelijk solidair moeten zijn met het slachtoffer (de priester), nabestaanden en zijn toehoorders? Of moet er worden gezegd: er zijn grenzen aan de godsdienstige expressie, vooral wanneer ze de andere godsdiensten uitlokken tot het begaan van moordpartijen.
In de Franse speelfilm Des hommes et des dieux (2010) worden de jihadistische moordpartijen uitgebeeld, die zich in Algerije gedurende de burgeroorlog in de jaren negentig van de vorige eeuw hebben afgespeeld. Des hommes et des dieux verhaalt het waargebeurde verhaal van de Franse monniken in een klooster in Tibéhirine, in het Algerijnse Atlasgebergte. Het Algerijnse leger wilde de monniken beschermen, maar de hoofdmonnik, broeder Christian, weigerde dat. Zij werden in 1996 ontvoerd en vermoord. In het Westen wilde men het religieuze wezen van die oorlog niet begrijpen. Is dat nu anders?
Paus Franciscus sprak naar aanleiding van de slachtpartij in zijn kerk: ‘We moeten niet bang zijn de waarheid te zeggen: de wereld is in oorlog omdat ze de vrede verloren heeft. Ik heb het niet over een oorlog van godsdiensten. Alle religies willen vrede. Het is een oorlog om macht en belangen, om geld, om natuurlijke bronnen.’ Helaas is ook deze Argentijnse Paus niet echt geëmancipeerd van de neomarxistische theologie van Latijn-Amerika. Zijn voorganger was wel een man met inzicht en visie. Gelukkig rust niet op Vaticaan maar op de westerse politici de plicht om democratie en mensenrechten te beschermen.
Juist om een godsdienstoorlog tussen het Westen en de jihadisten te voorkomen, moet het Westen de confrontatie met jihadisten in seculiere, religie-neutrale bewoordingen en daden aangaan.