Tijd van wereldoorlogen - Tijdvakken.nl
De eerste helft van de 20e eeuw begon zwart en somber. Het is het tijdvak van de twee grote wereldoorlogen. Nog steeds denken we elke 4 mei aan alle mensen die de Tweede Wereldoorlog niet hebben overleefd. Op 5 mei vieren we dat deze oorlog is afgelopen en hopen we dat er nooit meer zo'n oorlog zal komen.
Maar waarom herdenken we de Eerste Wereldoorlog niet? In de Eerste Wereldoorlog zijn ook enorm veel mensen omgekomen. Voornamelijk mannen. De vrouwen bleven thuis. De oorlog vond zich voornamelijk op de grond plaats. In loopgraven. Dus niet in de steden. Vliegtuigen bestonden al wel, maar de techniek was nog niet ver genoeg gevorderd om ook bommen te kunnen werpen. Gelukkig maar.
Nederland was tijdens de Eerste Wereldoorlog neutraal. Dat betekende niet alleen dat ze niet mee wilden vechten. Het betekende ook dat ze geen kant kozen. In de Eerste Wereldoorlog vochten de centralen tegen de geallieerden. De geallieerden bestonden uit 26 landen die Servië beschermden tegen het leger van Oostenrijk-Hongarije. De kroonprins van Oostenrijk, Frans Ferdinand, was namelijk vermoord door een Serviër. Dit was de aanleiding van de oorlog. Oostenrijk-Hongarije werd gesteund door het Duitse Rijk, het Ottomaanse Rijk en Bulgarije.
Het Ottomaanse Rijk had behoorlijk veel verlies geleden dankzij deze oorlog. Hij bestond aan het einde van de oorlog niet meer.
Na de Eerste Wereldoorlog brak er een moeilijke tijd aan. Toch wisten veel mensen er het beste van te maken. Vooral Nederland had veel voordeel van het feit dat ze in de oorlog neutraal was gebleven. In 1917 werd een kunstenaarsvereniging opgericht. Zij noemden zichzelf de Stijl. Zij wilden de kunst radicaal veranderen. Er zaten schilders en architecten in deze vereniging die vandaag de dag nog steeds heel beroemd zijn. De schilderijen van Piet Mondriaan en de bouwstijl van Gerrit Rietveld hebben geschiedenis geschreven. Ze hebben veel mensen beïnvloed.
Toch was de Stijl in een hele nare periode in de geschiedenis opgericht. In de jaren 20 ontstond er een grote economische crisis. Heel veel landen hadden verlies geleden dankzij de Eerste Wereldoorlog. Duitsland moest zelfs miljoenen betalen omdat zij waren aangewezen als oorzaak van de oorlog. Vele mensen verloren hun baan en hadden geen geld meer om eten te kopen.
Natuurlijk waren de armste mensen in dit tijdvak het meest kwetsbaar. Zij kregen het zwaarst te verduren. De joodse gemeenschap had echter niet zo heel veel last van de crisis. Dankzij nieuwe wetten werden zij geëmancipeerd. Ze hadden steeds meer rechten gekregen. De oude wetten hadden er voor gezorgd dat zij zich voornamelijk bezig hielden met de handel in geld. Ze hebben heel lang geen ander werk mogen doen omdat ze geen burger waren. Nu ze geëmancipeerd waren mochten ze ook studeren. Dat deden ze graag en ze waren er goed in. In de tijd tussen de twee oorlogen zaten heel veel joden in de handel of hadden een academisch beroep. De joden behoorden in deze periode tot de rijkste groepen mensen in Europa.
Vooral in Duitsland kreeg men dus steeds meer een hekel aan de joden. Ze vonden dat de jodenemancipatie een slecht idee was geweest en dachten dat de joden de oorzaak waren van de crisis.