De geschiedenis der wereld, aan het volk verhaald » Streckfuss, Adolf » [1900] - Pag. 524 | Delpher
Cyprus bemachtigd. Byzantium ingenomen.
volksvergadering voor. in t vervolg den burgers van alle klassen hetzelfde recht tot het bekleeden van alle staatsambten te verleenen. Met geestdrift werd zijn voorstel aangenomen.
Terwijl te Athene de staatsregeling in democratischen geest ontwikkeld werd, dacht de adel te Sparta er niet aan, iets van zijne voorrechten prijs te ge\en. Wel hadden de heloten aan den strijd legen de Perzen deelgenomen en zelfs in den slag bij Plataeae de zwaarste verliezen geleden, maar hun toestand als staatsburgers onderging in weerwil hiervan niet de minste verbetering. Spanden de Atheners al hunne krachten in om hunne zeemacht uit te breiden, Sparta zag zich hierdoor genoodzaakt om insgelijks stappen te doen, ten einde zijn gezag als eerste slaat van Griekenland Ie bandhaven. Een nieuwe veldtocht onder aanvoering van Spartaansche bevelhebbers scheen hiertoe het meest geschikte middel. Ook Pausanias, de opperbevelhebber in den slag bij Plataeae, spoorde hiertoe de Grieken aan. Ilij wilde zich in den oorlo« nieuwen roem verwerven, om zoo de uitvoering der heerschzuchtige plannen van welke hij zwanger ging, voor te bereiden.
fn het voorjaar van 470 werd eene vloot uitgerust, waartoe de Peloponnesiërs twintig, de Atheners dertig schepen leverden. Haar was de taak opgedragen, de Helleensche sleden, die nog onder Perzische heerschappij stonden, te bevrijden. Vele Ionische schepen sloten zich aan die vloot aan. Pausanias was opperbevelhebber. Onder hem voerden Aristides en Cinion, de zoon van Miiliades, de Atheensche scheepsmacht aan. Te gelijker tijd ontving de tweede koning van Sparta, Leotychidas, in last, den veldtocht in Thessalië voort te zetten. Hem was de taak opgedragen de macht der Aleuaden, die zich zulke warme vrienden der Perzen beloond hadden en van wier zijde bij een nieuwen oorlog ook nieuw verraad te duchten was, voor goed Ie fnuiken.
De vloot zette in de eerste plaats koers naar Cyprus, ten einde dal belangrijk eiland, het middelpunt van het verkeer ter zee tusschen Perzië en Egypte, te veroveren. In weinige maanden was bet grootste deel van het eiland den Perzen ontrukt. Doch om het geheel en al aan de macht der Grieken te onderwerpen, ontbraken hun de noodige hulpmiddelen. Pausanias besloot derhalve noordwaarts te stevenen, eer de noordenwinden, die daar telken jare in den herfst plachten te waaien, dit onmogelijk maakten.
Nog was de belangrijke vesting Byzantium aan den Bosporus in de macht der Perzen, wien zij een uitnemend'versterkte oorlogshaven opleverde. De Perzen achtten de stad zóó sterk, dat zij binnen hare muren groote schatten aan krijgsbehoeften en geld hadden opgestapeld. Vele hoogaanzienlijke Perzen en daaronder vele bloedverwanten des konings, hielden hier hun verblijf.
Zij dachten er niet aan, dat de Hellenen hel wagen zouden, eene zóó onneembare vesting aan te tasten. Niets was er tol de verdediging in gereedheid gebracht en ten gevolge hiervan gelukle het den Grieken, na eene korte belegering, de muren te beklimmen en een onmetelijken buit te maken.
Pausanias had een nieuwe, schitterende zegepraal bevochten. Hierdoor overmoedig geworden, gal hij thans openlijk blijk van zijn toeleg om van deze overwinning tot uitbreiding van zijne eigene macht partij te trekken. Steeds was het zijne eerzucht geweest, een werkelijk koning van Sparta te zijn. De ephoren, wien dit niet onbekend was gebleven, hadden den moedigen man hieromtrent met achterdochtige blikken gadegeslagen, doch hierdoor niets anders uitgewerkt, dan dat zijn hartstocht nog meer geprikkeld werd. Had hij sinds lang met begeerig oog de prachtige en weelderige leefwijs der Perzische vorsten aanschouwd, thans stond zijn besluit vast, om zich dit voorwerp zijner begeerte te verschaffen. Hij besloot, alle mogelijke stappen te doen, ten einde zich niet alleen van de tyrannie over Sparta, maar van de heerschappij over geheel Griekenland meester te maken, en hij achtte bet niet beneden zich, tot bereiking van dit doel, een verbond met de vijanden van zijn vaderland met de Perzen aan te gaan.