‘Vroeger’, vertelde Claudia, ‘wist ik zeker dat God bestond, net zoals Sinterklaas bestond. En ik heb ook wel godsdienstles gevolgd. En soms sla ik nog een kruisje, als ik voor iets sta dat groter is dan mezelf. Maar of ik me dan tot God wend of tot iemand anders, dat weet ik niet’. Met aan de ene kant een kritische distantie klonk in diverse woorden van de cabaretier ook heimwee en respect door. ‘Een vriendin van me die als lesbische vrouw een kind had gekregen wilde haar kind laten dopen. Ze durfde dat niet goed te vragen. Ze stuurde een mailtje naar de pastoor. En toen hij zei dat hij het kind wilde dopen, maakte dat mijn vriendin ontzettend gelukkig. Het geeft aan dat je er mag zijn’. Claudia zei het te betreuren dat ze met het geloof ook de zinvolle rituelen was kwijtgeraakt. ‘Daarmee missen we een manier om de liefde te vieren’.
Ze las vervolgens een fragment uit Hooglied en ze vertelde een verhaal van hoe ze een theater binnenliep waar een zwarte pianist speelde voor maar één gast, een blanke toerist. Ze was er door ontroerd. ‘Ze maakten elkaar mogelijk. De zwarte man speelde op de zwarte en de witte toetsen. De witte man luisterde. God komt op dat moment even thuis. Het is een wonder, als je elkaar mogelijk maakt’. De cabaretier reflecteerde vervolgens op het geloof. ‘Het geloof versterkt de bestaande ervaring. Het maakt goede mensen nog beter. En het maakt slechte mensen nog slechter’.
Ze stelde vast dat de Domkerk naast het Academiegebouw staat. Ze vond dat een goede combinatie. ‘Kennis en geloof moeten bij elkaar blijven. Geloof alleen leidt tot misleiding. Meisjes leren dat ze alleen moeten dienen’. Ze las vervolgens uit 1 Korintiërs 13. ‘Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten’. Ze trok de lijn naar haar eigen leven. ‘We kunnen ons niet volledig op God verlaten. We moeten het zelf doen. En daarbij zal uiteindelijk de liefde blijven’.
Er was ook een collecte voor een goed doel (Ghana Foundation). Ondertussen zong Claudia ‘in the ghetto’ van Elvis Presley. ‘As the snow flies on a cold and grayChicagomornin’a poor little baby child is born in the ghetto’. En als zegen klinkt het bekende lied van Ramses Shaffey ‘Zing, vecht, bid, lach, werk en bewonder’ massaal meegezongen door de volle Domkerk. En aan het einde in plaats van de zegen die ‘zwaar’ wordt aangereikt het vijftien keer herhaalde ‘Niet zonder ons’.