'The Silence of the Goats': Maiwand de Thuisblijver
'The Silence of the Goats': Maiwand de Thuisblijver
"Dokter, we hebben geen tijd hiervoor!", roep ik.
"Maar tijd beleven we niet op dezelfde manier, of wel soms?", onderbreekt hij me zonder mededogen.
"Zeg dokter, mijn geestelijk welzijn staat op het spel sinds de nogal honkvaste Jihadi Maiwand me digitaal stalkt en …"
"NEE David, ik luister nu!"
Aangezien het wekelijkse uurtje bij deze nogal strenge psychiater reeds halverwege is, groeit mijn ongeduld maar helaas dus ook het zijne …
"Nou, vooruit dan maar", zeg ik snikkend, "ja, mijn droom speelde zich af op de boerderij uit mijn jeugd … op een dag liep ik gewoon weg van huis en …"
"Niks daarvan David, er is niks 'gewoon', wat gebeurde er?"
Tranen biggelen inmiddels langs mijn wangen nu ik de nachtmerrie herbeleef.
"Oké, het was 's nachts en … snif … en ik werd wakker van vreemde geluiden … gegil … schreeuwen …"
"Ik liep de trap af en ging naar buiten. Doodsbang was ik. Het gegil kwam uit de schuur dus daarheen liep ik, te angstig om naar binnen te kijken maar ik moest!"
"En wat zag je toen, David? Wat zag je toen?", vraagt hij met sadistische ondertoon.
"Geitjes, die gilden, en de kleine man met een baard van Twitter en … en een heleboel mannen die op hem leken en …"
"En waarom gilden de geitjes, David, WAT DEDEN ZE MET DIE ARME BEESTJES?"
"Oh, het … het was afschuwelijk … te pijnlijk om te beschrijven, maar …"
"En jij smeerde hem?"
"Nee!", roep ik "eerst probeerde ik ze te bevrijden, maar toen ik het hek opende vluchtten ze niet en … snif … uiteindelijk nam ik er een onder mijn arm en …"