Ik wil de politiek veranderen, omdat ik denk dat we met de huidige politieke cultuur de mensen van de politiek vervreemden. Het debat, het idee dat alleen een winnaar is als er ook een verliezer is, is een manier van denken die niet past bij de 21ste eeuw. Het denken in “ik weet het beter” en “mijn argument is meer waard dan dat van jou” sluit mensen uit. Het vergroot tegenstellingen tussen mensen, het brengt mensen in Nederland niet nader bij. Sterker nog de strijd die nu gevoerd brengt mensen van de politiek af. Het stelt de politiek ter discussie en daar lig ik wakker van. Mensen verliezen het respect voor de rechtstaat. De legitimiteit van de staat, de neutrale behartiger van de vrede en vrijheid voor een ieder.
Ik zou willen dat politieke leiders de neiging te scheiden verlaten en dit juist kunnen overbruggen en dat zij echt respect tonen voor afwijkende meningen. Die zichzelf zo opstellen dat ze ook werkelijk kunnen leren. Ik lijk daarin misschien naïef, maar als ik naar Zuid-Afrika kijk of andere culturen dan zie je dat het kan, Ubuntu. Ik ben omdat wij zijn. Ik ben omdat en ook al stem je een heel andere partij, en ook al verafschuw ik jou ideeën, omdat jij bent.
Dat kunnen opbrengen, daar in kunnen leiden, dat is de politiek die ik wil, dat zijn de leiders die ik zoek.
Zelf ben ik als politicus uit de politiek gestapt, omdat de cultuur van debat en scheiding mij tegenhield. Tegelijkertijd ben ik al jaren als maatschappelijk entrepreneur elke dag actief om de verbinding en de dialoog te bevorderen. En wat graag zou ik dat ook in de politiek inbrengen. Ik denk dat de tijd rijp is en dat we dit samen kunnen doen. Toen ik met Has Bakker het artikel schreef in trouw dat politici moeten mogen leren van hun fouten, vermoedde ik nog niet hoe sterk dit thema leefde. Het enthousiasme voor de beweging daaromdoenwedit van tientallen jonge en oude politici en mensen die net als ik de politiek (weer) in willen, sterkt me daar enorm in.
De LEF-methode (luisteren, empathie, feedback) daagt uit om uit de comfortzone te komen van even lekker schreeuwen en ongenuanceerde uitspraken doen.LEF kiest radicaal voor de nuance en wil een oprecht gesprek tot stand brengen waar empathie de rode draad is.
Jongeren die zich LEF ambassadeurs noemen zullen samen met TK lid Tanja Jadnanansing aan de hand van een actueel thema een LEF gesprek voeren. Het doel is mensen te motiveren om oprechte gesprekken te voeren in plaats van schreeuwerige debatten.
Bij een interpellatie, als er weer eens iets in de sociale media stond, of erger als er een ramp is gebeurd, dat zijn de volksvertegenwoordigers goed in staat de vinger naar de bestuurder te wijzen. De eerste openingszin in menig politiek debat is al vaak erg beschuldigend. Terwijl we vaak dondersgoed weten dat het volksvertegenwoordigende orgaan deel is van het vraagstuk, en net zo goed boter op het hoofd heeft. Burgers zien dit als huichelen en het is daarom beter om eens een openingszin te bedenken die inclusiviteit benadrukt. Een openingszin die recht doet aan het feit dat en volksvertegenwoordigende en uitvoerde politici samen dezelfde klus te klaren hebben en samen ook vaak deel zijn van het probleem.