Haar rustige toon werkte kalmerend. De storm in zijn hoofd ging weer enigszins liggen, ook al omdat iets hem zei dat Sonja hierover al had kunnen nadenken en wellicht al op een oplossing zat te broeden. Met zijn louter primaire reactie schoten ze niets op, hij was zich ervan bewust dat hij die moest bijstellen.
Zijn voorgevoel had hem niet bedrogen en dus was Carl niet echt verbaasd. Toch stelde hij de vraag die zich aan hem opdrong. “Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?”
“Dat wil je niet weten. Laten we het er maar op houden dat iemand mij nog een wederdienst verschuldigd was. Wat hier voor je ligt,” zei Sonja, wijzend naar het papierbundeltje, “dat is de beknopte inhoud. Het volledige plan van Opdebeeck heb ik digitaal gekopieerd en naar mijn privé mailadres gestuurd.”