Het overplaatsen van personeel is een heikel punt in de kinderopvang, zeker nu er angst heerst dat er een tweede Robert M. plaats kan vinden. De GGD hamert in haar beleidsbrochure dan ook op een veilige en gezonde opvangomgeving. Zo is het beleid gericht op vaste stamgroepen, waar de kinderen een vast gezicht voor de groep hebben. Hiermee wordt de zekerheid voor de kinderen (en de ouders) vergroot. Ook de kind-leidsterratio is daar een voorbeeld van.
Ook Tinteltuin herplaatst pedagogisch medewerkers naar andere vestigingen zegt Strengers. “We kijken nu eerst of we personeel op een andere vestiging kunnen laten werken. Zet de daling in de vraag naar opvang door, dan ontkomen we niet aan verdergaande maatregelen, waaronder het afscheid nemen van medewerkers met een vast contract. Dat is moeilijk, want een deel van onze kwaliteit wordt bepaald door de vaste medewerkers op de groepen. Maar om een financieel gezonde bedrijfsvoering te houden, kom je hier onvermijdelijk in een spagaat”.
Dat dit moment er snel aankomt, merkt ook Danielle, al heeft zij in eerste instantie een heel andere reden om het personeel te behouden. Omdat zij een familiebedrijfje heeft, zijn de lijnen kort, zegt ze. Ze wijst met haar hand naar de andere kamer, waar haar personeel zich met de kinderen bezighoudt. “Wij kennen elkaar door en door. Ik doe er alles aan om hun te behouden. Maar als het moet, dan moet het. En ik denk dat ik eerdaags geen keus meer heb.”