Dit is een volgend stukje in een reeks waarin de terugweg Brussel-Leuven straat per straat en plein per plein wordt beschreven. We begonnen met de Kruidtuinstraat. Vervolgens bleven we een beetje steken in de Dwarsstraat. Die daalt af naar het Houwaertplein. Dat plein bekenen we langs de twee kanten. En dan terug bergop tot aan de Rogierlaan. Die steken we over, en via de Vandenbusschestraat en de Stobbaertslaan komen we aan de Cambierlaan. Al deze stukjes krijgen de tag 'traject' mee.
En nu wordt de buurt chique. Van zodra de Cambierlaan de spoorweg oversteekt heeft zowat elk huis in de Cambierlaan een voor-, zij- en achtertuin. Soms zelf met zwembad als we Google Earth mogen geloven. Naast een enkele moderne woning gaat het om vakwerkhuizen die zo zouden kunnen zijn weggeplukt uit het Engelse platteland, een stijl die begin vorige eeuw nogal in zwang was.
Met zicht op de VRT-toren steken we de Cambierlaan over om links de Papaverlaan in te draaien. De Cambierlaan is best druk - en lijkt dag na dag drukker te worden trouwens - dus dat oversteken is niet steeds eenvoudig. De Papaverstraat is dan weer quasi plaatselijk verkeer en komt uit op de rustige parallelweg langs de Generaal Wahislaan.
En op die hoek rechts : the house that Jacques built (of toch huurde). Voor de rest : grote vrijstaande Britse plattelandswoningen. Wij fietsen rechts links de tramsporen over richting oversteekplaats. Want Leuven ligt aan de overkant.
Kruispunt Papaverlaan - Wahislaan. Het fietspad langs de tramspoorlijn leidt je naar de oversteekplaats richting andere oever van de Wahislaan.