Je eigen stijl ontdekken, dat is de heilige graal voor iedere comedian. | 8minuten
Home Artikelen Je eigen stijl ontdekken, dat is de heilige graal voor iedere comedian.
Je eigen stijl ontdekken, dat is de heilige graal voor iedere comedian.
De eerste 8 minuten van Vincent Voeten
Zes januari tweeduizend zeventien. Dat is de datum waarop ik voor het eerst een podium beklom. Ongeveer een half jaar eerder was dat idee ontstaan, toen ik bij wijze van afsluiter een einde mocht breien aan de huwelijksceremonie van mijn schoonzus. Zij en haar echtgenoot – toen nog verloofde – hadden mij carte blanche gegeven en ik was dan ook all the way gegaan, met een verhaal over een olifant die ik had voorzien als huwelijkscadeau maar die door omstandigheden vroegtijdig aan zijn einde was gekomen. Gelukkig viel mijn absurde verhaaltje in de smaak, al besefte ik toen al dat de omstandigheden erg dankbaar waren; niemand van de genodigden wil op zo'n moment de sfeer verknallen door niét te lachen.
Voor mezelf was die voorliefde voor geestige verhalen natuurlijk niet nieuw. De jaren daarvoor had ik mij al gewaagd aan enkele kortverhalen en veel meer dan het plot of het uitdiepen van personages, stond de humor daarin voorop. Geestige dialogen, absurde situaties, gratuite geweld,… Het zal niemand verbazen dat de Belgische schrijver Herman Brusselmans een van mijn grootste inspiratiebronnen was – en nog steeds is trouwens.
Je eigen stijl ontdekken, dat is de heilige graal voor iedere comedian. Zelf heb ik een jaar geleden op een open mic besloten om ter plaatse mijn setje te verkappen in oneliners en mini-bits. Door een gebrek aan voorbereiding werd dat een hit en miss maar desondanks betekende dat voor mij een echte openbaring. Sindsdien ben ik daar dan ook niet meer van afgestapt en gaandeweg probeer ik mijn materiaal steeds verder af te slanken tot zijn meest rauwe, pure vorm: geen levensbeschouwingen, geen meningen, geen rode draad – enkel jokes.
Tot slot krijg ik omwille van mijn droge en emotieloze delivery vaak het etiket deadpan opgeplakt. Dat is ook de stijl die voor mij het comfortabelst aanvoelt; mijn motoriek leent zich simpelweg niet tot expressief spel, zoals je dat kent van pakweg Wim Helsen of Hans Teeuwen. Bovendien ligt de focus hierdoor haast volledig op mijn jokes, wat eigenlijk ook de bedoeling is. Elke beweging die ik maak, de pauzes die ik laat, het ritme waarop ik dingen zeg,… Simpelweg alles is uitgekiend in functie van de joke.
Ik speel heel graag in Nederland. Eerst en vooral omwille van de Nederlandse mentaliteit, die misschien toch iets uitbundiger is dan de Vlaamse. Daarnaast ben ik ook gewoon fan van jullie steden: Amsterdam, Utrecht, Rotterdam,… Stuk voor stuk erg charmante plaatsen. Wat nog meespeelt, is dat het Nederlandse publiek mij wel lust: vaak wordt er al gelachen omwille van mijn accent nog voor ik ben toegekomen aan mijn eerste joke. Bovendien lijken Nederlanders wel te houden van mijn droge stijl, al heb ik dat misschien ook deels te danken aan de populariteit van Philippe Geubels.