We kennen allemaal de verhalen van ministers en onderzoeksbureaus. Het lijkt er ook sterk op dat men elkaar napraat en stelselmatig elkaars argumenten overneemt.
Wat het gevolg is zien we bij de buurlanden. Het volk werd voorgespiegeld dat een kilometerheffing een goede zaak zou zijn. Velen beseften waarschijnlijk niet dat de consument uiteindelijk moet betalen en dat de rekening dus bij u en mij, de eindgebruikers, komt te liggen.
België vinden wij een extreem voorbeeld; hier werd in 2016 de kilometerheffing ingevoerd. Dit zou goed zijn voor de aanleg en het onderhoud van wegen, maar men gooide het er ook op dat het beter zou zijn voor het milieu. Beide argumenten bleken geen steek te houden. Het geld dat wordt binnengeharkt verdwijnt als sneeuw voor de zon, waarover men in onze ogen geen verantwoording aflegt. We zien in België geen verbetering in infrastructuur en wegen, en bij het aanpakken van zwarte kruispunten viert de laksheid hoogtij.
In de afgelopen vier jaar is meer dan 2,5 miljard binnengekomen en nog vindt men het te weinig; elk jaar worden de prijzen per kilometer verhoogd. In 2016 zaten we op 12,8 cent per kilometer (euro 6) en nu is het al 15,7 cent.
Nederland heeft nu ook aangekondigd een kilometheffing te gaan realiseren, waarvan het tarief bij de start al gemiddeld 14,9 cent zal zijn. Nederland geeft aan hiermee de buurlanden te willen volgen.
Wij vinden het wel vreemd dat keer op keer de kosten voor transport worden verhoogd. Om producten voor derden te kunnen vervoeren wordt überhaupt al de hoofdprijs gevraagd, en toch blijft men zoeken naar mogelijkheden om de kosten telkens maar te verhogen. Uiteraard weet men dat de wereld niet zonder transport kan, waardoor er geen optie is het maar niet te betalen.
De bevolking beseft volgens ons ook te weinig dat alle maatregelen uit ieders portemonnee moeten worden betaald, waardoor de koopkracht keer op keer afneemt. Voorheen nam de vrouw er een baan(tje) bij om eens een extraatje te hebben, maar nu moet zij erbij werken om het hoofd boven water te kunnen houden.
Als nu iets van die kilometerheffingen ook ten goede van alle verkeersdeelnemers zou komen, leverde het de bevolking tenminste nog iets op. Maar als we alleen al naar Duitsland kijken zien we vooral vaak wegwerkzaamheden die jaren duren. In België wordt bijna niets aangepakt en zijn de wegen in zeer slechte staat. Ook is er niet één vrachtwagenparkeerplaats bijgekomen, maar worden parkeerplaatsen juist afgesloten. Italië vraagt al jaren tol; daar storten bruggen in en heb je een niergordel nodig als je de wegen berijdt.
Het aantal verkeersslachtoffers loopt ook op, wat natuurlijk vreemd is als men wel het geld zou moeten hebben om alles gewoon aan te pakken.