Marijn Krijger ⋆ Een rondleiding op de Brunel ⋆
Marijn Krijger July 5, 2018 Persoonlijk
Voor Volvo Ocean Race Den Haag schreef ik hoe ik op de Brunel een rondleiding kreeg. Een deel van het artikel is geplaatst omdat in het eerste deel beschreven is hoe ik aan boord ben gekomen. Het hele artikel staat hieronder.
De boten van dichtbij bekijken kan vanaf de pitlane. Nog dichterbij is weggelegd voor genodigden van de sponsoren van de Volvo Ocean Race. Op de boten komen en in de boten kijken is niet voor iedereen mogelijk. Toch wil ik graag de Brunel van binnen bekijken.
Als vrijwilliger bij het mediacentrum kan ik de hele week bijna overal in de Race Village komen. De VO65 van Brunel bekijken hoort niet bij de accreditatie dus moet ik op zoek naar een andere manier om deze boot van binnen te bekijken. Stap 1 is op de steiger komen, stap 2 op de boot, stap 3 in de boot.
Op maandag vaar ik mee met de klompboot. Vanaf de pier zag ik die aan de steiger met de Volvo Ocean Raceboten liggen. Ik stap op bij het Zuiderstrandtheater. Eerst varen we een rondje langs de boten. De klomp moet echter uit het water waardoor de tijd er niet is om op de steiger te komen.
Over het water op de steiger komen lukt niet, dan maar via de pitlane. Een gesprek voeren met de vrijwilliger bovenaan de pitlane biedt ook niet de ruimte. Hij heeft instructies niemand door te laten. Ik ben blijkbaar niet de enige die naar de boten wil.
Vanuit de racevillage komt een vrijwilliger aangelopen met een groep mensen. Zij geeft rondleidingen. Deze keer heeft ze een groep bij zich die toegang krijgt tot de steiger en de boten. Ik sluit aan bij de groep, ga op in de groep en loop mee, door het hek. Ik groet de vrijwilliger in het oranje shirt vriendelijk en ga door naar de loopplank. Maximaal 5 personen mogen hier tegelijk op de loopplank. Een groep gasten komt net naar boven gelopen. Geen probleem, ik wacht wel even tot ik mag. Stap 1 is voltooid.
Tijd voor stap 2, de boot op. De boten staan vol met gasten. Niet te veel tegelijk. Ik ga in de rij staan en sluit aan bij de groep die op dat moment aan boord van de Brunel mag. De schoenen moeten uit. Met zijn zevenen worden we naar het voordek gestuurd waar Peter Burling uitlegt welke zeilen worden gebruikt en hoe deze worden ingehaakt en gehesen.
"De foredecker heeft een zware taak. De zeilen worden gewisseld terwijl de boot door de golven op en neer stampt. Een paar meter ineens omhoog of omlaag terwijl de neus door het water schiet. De golven slaan over de boeg terwijl zo snel mogelijk de zeilen worden gewisseld. Het is zwaar werk en het geeft iedere keer een kick als het lukt," vertelt Peter enthousiast.
Hij neemt ons mee naar het achterdek en laat zien hoe de grinders werken en hoe de kracht naar de lieren wordt overgebracht. De Brunel heeft twee stuurwielen. De boot vaart onder een hoek waarbij de stuurman aan de hoge kant staat en goed overzicht heeft over wat er op de boot gebeurt en hoe de boot vaart.
De Brunel van binnen
Stap 3, benedendeks komen in de Brunel hoort bij de rondleiding. Via stuurboord ga ik naar binnen. Het valt me op dat ik, bijna twee meter, kan staan. De tandenborstels hangen genummerd klaar voor de bemanning. De zonnebrillen hangen iets verderop. De kombuis is in het midden van de boot geplaatst. Daar wordt gekookt. De kok heeft als voornaamste taak om water te koken. Dit wordt dan gemengd met het gevriesdroogde voedsel. Dit is zowel ontbijt, lunch of diner. Alleen de eerste dagen is er vers voedsel, daarna gaan de zeilers over op calorierijke vriesdroogmaaltijden.
De boot ligt nu stil en recht, meestal vaart die onder een boek. Het gewicht ligt dan aan de hoge kant. Dit betekent ook dat bij elke overstag spullen van de ene na de andere kant moeten worden getild. Van binnen is de boot zwart en donker. Continu moet er tijdens de race water naar buiten worden geschept.
Voorin zijn alle wanden zwart. Ook hier is stahoogte. Voorin is de badkamer, of eigenlijk toilet, of zwarte halve bol die als toilet dient. Het halfcardanisch opgehangen toilet is de plek waar de zeilers zich even kunnen terugtrekken. Alhoewel hier ook niet te veel van moet worden voorgesteld. Als de boot dan maar niet in een golf duikt. Beter is de al frescotechniek. Hang gewoon over boord.
Stefan Coppers, onboard reporter (OBR) in de vorige editie van de Volvo Ocean Race, vertelt achterin de boot over het leven aan boord: "De kooien aan de zijkant, vier aan elke kant, kunnen op de juiste hoek worden gezet zodat de zeilers tijdens hun rust niet uit hun kooi rollen." De OBR heeft het privilege om mee te varen en de race in beeld te brengen. "Een laptop, camera, microfoon, drone en een werkplek zijn de werktuigen om de race mooi in beeld te brengen," legt hij uit. "En dan zijn er ook de onboard camera's die zelfs vanuit het hoofdkantoor in Alicante kunnen worden bediend."
De navigator zit ernaast en heeft ook een werkplek. De schermen hangen in het midden van de boot onder de kuip en kunnen makkelijk van stuurboord naar bakboord worden gedraaid. De navigator en de OBR werken benedendeks terwijl de boot continu over de golven stuitert. De bankjes zitten nu de boot nauwelijks beweegt bijna comfortabel.
Aan bakboord worden de dagen van de legs geteld. Ouderwets wordt elke dag een streep geturfd. Ik ga even liggen in een kooi. Dat ligt best lekker, voor even, in de bovenste kooi, terwijl de boot stilligt. Ik ben benieuwd hoe dat is als de boot vol zeil over over de zeilen en oceanen
Nog een keer op de Brunel
De volgende groep staat te wachten en ik mag weer van boord om op de steiger naar deze en de andere racebakken te kijken. Mijn volgende doel? Meevaren. En onboard reporter lijkt me ook wel wat.