“Religieus trauma? Wordt religie niet geacht behulpzaam te zijn, of tenminste goedaardig? In het geval van fundamentalistische geloven, verwacht men dat het opgeven van een geloof uit de kindertijd is als het opgeven van geloof in Santa Claus – een beetje droevig, maar in wezen een kwestie van opgroeien.
Maar religieuze indoctrinatie kan enorm beschadigend zijn, en het breken met een autoritair soort religie kan beslist traumatisch zijn. Het betekent een compleet overhoop halen van iemands beeld van de werkelijkheid, inclusief de eigen identiteit, die van andere mensen, het leven, de toekomst, alles. Mensen die hiermee niet bekend zijn, inclusief therapeuten, vinden het moeilijk de pure terreur die het teweeg kan brengen en het benodigde herstel daarvan, naar waarde in te schatten.”
“Naar mijn mening wordt het tijd dat de gemeenschap het werkelijke trauma erkent dat religie veroorzaakt. Net zoals het duidelijk benoemen van problemen als anorexia, PTSS, of bipolaire afwijking het beëindigen van zelfbeschuldiging mogelijk maken, en we verder kunnen gaan met het onderzoeken van de herstelmogelijkheden, moeten we Religieus Trauma Syndroom kunnen aanpakken. Het internet staat vol verhalen over RTS en uitroepen om hulp. Op fora voor voormalig gelovigen (zoals exchristian.net) kan men de wijdverspreide pijn en wanhoop zien.”
Religieus Traumasyndroom staat voor de psychologische klachten die worden ervaren naar aanleiding van wat iemand werd aangeleerd en/of is aangedaan binnen een religieuze groepering.
“Religieus Traumasyndroom is de conditie die wordt ervaren door mensen die worstelen met het loslaten van een autoritaire, dogmatische religie en die met de schade van indoctrinatie te maken krijgen. Ze gaan door een fase van het uiteenvallen van een persoonlijk, betekenisvol geloof en/of zich losmaken van een begeleidende gemeenschap en levensstijl.
De symptomen komen het meest overeen met die van een Posttraumatisch Stress Syndroom (PTSS), die kan ontstaan uit het ervaren van een doodsbedreigende situatie of het geconfronteerd worden met de dreiging van zwaar letsel, en veroorzaakt gevoelens van paniek, hulpeloosheid of verschrikkelijke angst. Dit kan door een enkel voorval komen, of een bepaald soort chronisch misbruik.
Bij RTS is er chronisch misbruik, in het bijzonder van kinderen, plus het grote trauma van het verlaten van de gemeenschap. Net als bij PTSS is het effect van RTS langdurig, met beangstigende gedachten, negatieve emotionele condities, aangetast sociaal functioneren, en andere problemen.”