In mijn ogen is kwaliteit van zorg maar tot op zekere hoogte te objectiveren. Kwaliteit heeft ook een subjectieve component, de beleving van de patiënt. Dat is veel moeilijker meetbaar en niet in standaarden te vatten. Als ik bijv. het gevoel heb dat de dokter echt gehoord heeft wat ik heb gezegd en zijn aanpak optimaal op mij afstemt, dan vind ik dat een goede dokter. Maar als hij handelt los van wat ik er zelf van vind, omdat dat nu eenmaal standaard is, dan vind ik hem geen goede dokter. Een verzekeraar dient het belang van zowel gezonde als zieke mensen. Als mensen die nooit zorg nodig hebben, wel steeds een hogere premie moeten betalen, worden ze alert en kritisch. De verzekeraar heeft er belang bij dat de kwaliteit van de zorg uit oogpunt van de zorgvrager goed is én de prijs zo laag mogelijk. De zorgaanbieder daarentegen wil de beste zorg leveren tegen de prijs die men (politiek/verzekeraar) er voor betalen wil. Zorgaanbieders hebben er belang bij de lat van de objectieve (meetbare) kwaliteit zo hoog mogelijk te leggen en die van de 'subjectieve' kwaliteit als ondergeschikt te beschouwen. Aangezien de stem van de patiënt/consument zeer gevarieerd en verdeeld is, weegt die het minst mee in het kwaliteitsdenken. In feite hebben ze dat uitbesteed aan 'deskundigen'.