Terug naar de discountfactor. Als bedrijf wordt je geacht om een rendement te maken dat hoger is dan de kosten van het geïnvesteerde vermogen (spread > 0). Anders maak je geen waarde. Draai je dat principe om, dan zou je de kasstromen dus contant moeten maken tegen de gemiddelde gewogen kostenvoet van het vermogen (WACC). Die WACC bestaat uit 2 delen: kosten van eigen vermogen en kosten van vreemd vermogen.
De kosten van vreemd vermogen zijn gemakkelijk te bepalen. Dat is de rente die je aan de bank betaalt, zeg 5%. Rente is echter aftrekbaar van de belasting en deze fiscale subsidie scheelt je circa 20%. De netto kosten van vreemd vermogen bedragen dus 5% x (1-20%) = 4%.
Om de kosten van het eigen vermogen te bepalen, wordt veel gebruik gemaakt van de built up methode. Deze stelt dat de kostenvoet uit verschillende elementen bestaat, waaronder het risicovrije rendement (risk free rate), een markt-risicopremie en specifieke opslagen (small firm). Hier zijn boeken over volgeschreven (en die hebben wij allemaal gelezen), maar voor nu houden we het zo kort mogelijk.
De risk free rate is het rendement dat je risicoloos zou moeten kunnen maken. Het is de beloning die je krijgt voor de uitgestelde consumptie (want het risico is nihil). Als proxy wordt de (genormaliseerde) jongste 10-jaars staatsobligatie gehanteerd. De gedachte is dat de Nederlandse staat nooit failliet kan gaan en je altijd zowel je inleg als de couponrente betaald krijgt. Maar je belegt je geld niet in staatsobligaties, maar in een aandelenmarkt. De rendementen aldaar worden door alle beursfondsen gezamenlijk gemaakt en reflecteren daarmee de ontwikkeling van de economische activiteit. Het marktrendement wordt Markt Risico Premie (MRP) genoemd. Je investeert echter ook niet in de totale markt, maar in een bepaalde sector. Die bestaat uit meerdere bedrijven die allen binnen dat marktsegment actief zijn. Dat segment volgt in meer of mindere mate de ontwikkelingen van de algemene markt, er sprake van correlatie. De mate waarin de reeksen correleren, wordt uitgedrukt in de Beta-coëfficiënt. Een Beta van 0 betekent dat er geen correlatie is, een Beta > 1 betekent dat de sector bovengemiddeld gevoelig is voor economische fluctuatie (hogere volatiliteit, meer risico). Beta x MRP reflecteert het risico van het specifieke segment waarbinnen de onderneming actief is. Dit wordt ook wel systematisch risico genoemd. Maar je belegt ook niet in een segment. Je geld zit in je bedrijf dat actief is in dat segment. En aangezien gemiddelde bedrijven niet bestaan, kijken we ook naar specifieke risico's van die betreffende onderneming. De niet-systematische risico's, zoals afhankelijkheid van management, leveranciers, track record, etc. Om nu de kosten van het eigen vermogen te bepalen, worden alle risico-opslagen bij elkaar opgeteld.