Ik keek naar hun gezicht, en herkende hen inderdaad als de Arabieren die ik `neven’ had genoemd toen zij instapten. Op hun gezichten lag angst, maar ze hielden de wapens goed vast. Kennelijk waren ze daar goed in getraind. Bij de ingang van de eersteklas stond een vrouw in een blauwe jurk, met een bril. In haar linkerhand had zij een pistool en in haar rechter een ontgrendelde handgranaat. Met een hese stem schreeuwde ze: `Handen omhoog’. Ze klonk hysterisch.