Cultuuroorlog voeren om erkenning dat sommigen wel mee mogen praten en anderen niet? Misschien is zo’n erkenning een stap onderweg naar zinniger gesprekken. Eerlijk duur het langst en zo.
Het gaat niet over zwarte piet, het gaat niet over etniciteit, het gaat niet over cultuur, niet over slavernij. Het gaat over de kneedbare, de stuurbare, de uitknijpbare, de gecontroleerde mens gemaakt tot eenheidsworst. Dit alles wordt van bovenaf geregeld door een club van engnekken en gaat door totdat het doel is bereikt en ook de zwarten opgebruikt aan de kant worden gezet. Of denken deze mensen werkelijk dat ze ooit meer zullen voorstellen of werkelijk in de gunst komen van de machten die dicteren en regeren?
Als zwarte zou ik mij kapot ergeren aan dit sturen en weggezet worden als een onvolwaardig mens door een handvol zogenaamde gekwetsten. Juist zou ik opkomen voor het behoud van deze Nederlandse volkstraditie en mij trots er tussen begeven en met opgeheven hoofd mijzelf als gelijke zien en mij zeker niet als dom element laten meeslepen, sturen of mennen van bovenaf.