Het langsporig fluweelpootje (Flammulina elastica) is een schimmel behorend tot de familie Physalacriaceae. Het komt vooral in het winterhalfjaar tevoorschijn. Het leeft saproof op stammen van zieke wilgen en soms populieren.

Kenmerken

Uiterlijke kenmerken 
Hoed
De hoed heeft een diameter van 2 tot 10 cm. ze zijn aanvankelijk convex en worden vlakker naarmate ze volwassen worden. De hoedrand is vaak licht golvend. Bij nat weer hebben de hoede een glimmend uiterlijk.

Lamellen
De lamellen hebben matige tussenafstanden. De kleur is romig wit en ze worden bleekgeel naarmate het vruchtlichaam rijpt.

Steel
De steel is taai en bedekt met een fijn fluweelachtig dons. Meestal is de kleur bleekcrèmegeel net als de hoed. De stelen worden vaak bruin naar de basis toe.

Sporenprint
De sporenprint is wit.

Microscopische kenmerken 
De basidiosporen zijn ellipsoïde, inamyloïde en meten 8 tot 11,5 bij 3 tot 4. Het Q-getal is rond de 2,3 en er moeten veel sporen langer dan 10 µm zijn.

Verspreiding 
In Nederland komt het langsporig fluweelpootje matig algemeen voor.

Vergelijkbare soorten 
Het lijkt op het gewoon fluweelpootje, maar deze heeft slechts enkele sporen die 10 µm bereiken en een lagere Q-getal.

Taxonomie 
Deze soort werd in 1887 beschreven door de Italiaanse mycoloog Pier Andrea Saccardo, die hem de wetenschappelijke naam Collybia elastica gaf. De huidige geaccepteerde naam Flammulina elastica dateert uit een publicatie uit 1999 van de Canadese mycoloog Scott A. Redhead en de Amerikaanse mycoloog Ronald H. Petersen (geb. 1934).

Naam 
De naam van het geslacht Flammulina is een verwijzing naar de gele of oranje hoedjes, die glinsteren als 'vlammetjes' in de winterzon. De  soortnaam elastica verwijst naar de flexibele textuur van deze paddenstoelen.

Physalacriaceae
Schimmelsoort