Aan de andere zijde van die ring absorbeert een detector de stralen en hij zet de informatie om in beelden. Elk beeld is als het ware een flinterdun schijfje van het lichaam
De tafel waarop de patiënt ligt, schuift telkens een heel klein beetje op, waardoor een volgend schijfje kan gescand worden.
Bij deze beeldvorming wordt gebruik gemaakt van eens stof die nodig is voor de werking van het orgaan of weefsel dat men wil onderzoeken. (bv. zuurstof of glucose)
Deze stof wordt gemerkt met een radioactieve molecule, die geurende een zeer korte periode positief geladen deeltjes afgeeft.
Het zijn ‘die’ deeltjes die door de scanner worden opgevangen en door de computer omgezet in een beeld dat de stofwisselingsactiviteit weergeeft.
De gebruikte radioactiviteit is niet veel meer als bij een klassiek radiologisch onderzoek en ze verdwijnt binnen enkele uren.
Een PET-scan geeft inzicht in de activiteit van weefsels en organen. Het brengt dus de werking in beeld, niet de structuur!
Het geeft informatie over de stofwisseling in normale en aangetast weefsels. Op die manier kunnen tumoren en ontstekingen snel opgespoord worden. Er kan ook informatie verzameld worden over epilepsie en beroertes.
Dankzij de PET scan kunnen we bijvoorbeeld een trage massa (bv littekenweefsel) onderscheiden van een actieve massa (bv. kankercellen).
De PET scan wordt voornamelijk gebruikt in de neurologie, de cardiologie en de oncologie. In de oncologie speelt de PET scan een belangrijke rol in:
De graad van uitzaaiing van een kanker met een zo groot mogelijke precisie vaststellen is van kapitaal belang voor de keuze van de behandeling.
Een PET scan biedt heel wat voordelen. Via één enkel onderzoek krijg je een idee van de activiteitsgraad van een weefsel waar dan ook in het lichaam.
Volgend op een radiotherapie of een chemotherapie kun je met een PET scan het verschil maken tussen littekenweefsel (of dood weefsel) en een actief gezwel dat een voortzetting van de behandeling zou betekenen.
Daarna mag de patiënt een uurtje rusten om de radioactieve stof de tijd te geven zich in het lichaam te fixeren.
Een MRI-scan levert beelden die vergelijkbaar zijn met de CT-scan. Het voordeel : in plaats van X-stralen worden hier magneetvelden en radiogolven gebruikt.
De MRI-scan dient om beelden te maken van hersenen, spieren, pezen, gewrichten, bloedvaten, tussenwervelschijven enz ….