Een primeur voor mij dit jaar: ik doe voor het eerst mee aan een Blogtournee. Voor uitgeverij De Fontein mocht ik het boek Gezworen vrienden van Edward Hendriks lezen, en hier vandaag over bloggen. Dit is artikel 1: de recensie. Later vandaag volgt nog een Q&A met Hendriks zelf!
Ik ben ontzettend gek op thrillers, en de Nederlandse die ik heb gelezen bevielen over het algemeen ook goed. Ik had echter vooral thrillerschrijfsters van Nederlandse bodem gelezen, geen thrillerschrijvers van Nederlandse bodem. Tot Edward Hendriks. Gezworen vrienden is zijn tweede thriller. In 2012 verscheen al Bloedgeld.
Gezworen vrienden is een thriller over een groep jeugdvrienden. Tijdens een zomerkamp van hun scoutingclub in 1988 gaat het mis: er komt een jongen om het leven. Vrienden Sander, Ivo, Rene en Jesper zweren elkaar trouw en verzwijgen ‘Het Incident’. In 2013 wordt Sander echter gebeld door een stem uit het verleden: zijn rol bij Het Incident is bekend en zal bekend worden gemaakt als hij niet met een flinke som geld over de boeg komt.
Maar Sander laat zich niet zomaar chanteren en gaat in de tegenaanval. Hiervoor moet hij opnieuw de hulp en loyaliteit van zijn jeugdvrienden inroepen. Hierbij komen echter al hun levens op het spel te staan. Wisselend tussen 1988 en 2013 komt de waarheid steeds meer naar boven.
Ik moet toegeven: deze eerste kennismaking met een Nederlandse thrillerschrijver is mij erg goed bevallen. Het boek is spannend, zuigt je naar binnen en spuugt je na de laatste bladzijde net zo hard weer uit. Ik vond de spanningsboog erg goed blijven standhouden gedurende het verloop van het verhaal. Sterker nog: ik kreeg spanningstintels in mijn buik, net als wanneer ik een boek van bijvoorbeeld Harlan Coben lees.
De schrijfstijl vond ik daarnaast ontzettend prettig. Het is vlot, rap en actief. Ik kreeg er een opgejaagd gevoel van – en dat is precies het gevoel wat ik wil hebben bij het lezen van een thriller. Heb ik dan helemaal geen kanttekeningen? Jawel. Het einde van Gezworen vrienden was perfect, maar Hendriks heeft er nog een ongelukkige epiloog aan toegevoegd. Dit had voor mij niet gehoeven. Er werd de dader een excuus in de schoot geworpen die ik totaal overbodig vond. In plaats van de dader te laten zijn wie hij/zij (ik verraad niks!) wordt er een verontschuldiging geboden voor het gedrag. Jammer.
Verder heb ik weinig op te merken: Het is spannend, zit vol onverwachte plotwendingen -bijvoorbeeld: als je denkt dat je weet wie de dader is blijkt het verhaal toch een staartje te hebben- en ik kon me goed inleven in de personages. Sander is een opmerkelijk persoon, bij wie het fijn over de schouder meelezen is. Hendriks heeft – op het epiloog na- een bijna on-Hollandse thriller geschreven: groots en meeslepend. Een aanrader!