Value8 wenst John Weekers, die sinds begin 2015 niet meer actief is bij Prika maar nog wel een aandelenbelang van 30% hield, succes bij het vervolg van zijn carrière.

Toen Vincent van Gogh was gestorven in Auvers-sur-Oise in 1890 mocht hij niet vanuit de kerk van Auvers worden begraven. Wie nu in de kerk komt anno 2018, ziet dat hij op handen wordt gedragen en zijn enkele werken van hem opgehangen voor en in de kerk – foto Claudia Koole
AUVERS-SUR-OISE – Op de begraafplaats in Auvers-sur-Oise is het rustig. Zo nu en dan stromen wat mensen toe naar de begraafplaatsen van de Nederlandse kunstenaar Vincent van Gogh en zijn broer Theo van Gogh die later is bijgezet. Voor een moment wordt er stilgestaan bij het graf. Soms worden er bloemen neergelegd. Er ligt een geurend bosje lavendel. En ook Kruislandse zonnebloemen hebben hun weg gevonden naar het graf van Van Gogh. Ze hebben een autoreis overleefd met een temperatuur van zo’n 30 graden Celsius.
Het is een geijkt beeld als een Chinese familie arriveert. Ze praten wat druk met elkaar en plaatsen hun waterflesje op de grafsteen achter hen. Dit tot ontsteltenis van Nederlanders die op fietsvakantie zijn. De vrouw van het echtpaar ergert zich meteen eraan. “Ze zijn zo luidruchtig. Fatsoen hebben ze ook niet. Moet je toch kijken. Dat doe je toch niet?” Ze wijst naar het waterflesje dat onschuldig op de grafsteen verwarmd wordt in de felle brandende zon. De vrouw aarzelt niet en stapt op het Chinese gezin af dat licht staart naar de graven van Vincent en zijn broer. In de Engelse taal maakt ze duidelijk dat het waterflesje van het graf af moet. Met gepaste spoed en een nederige houding wordt het waterflesje onmiddellijk verwijderd. Het wordt netjes voor het graf in het zand gezet.
Wat niemand doorheeft is het graf van Corneille op de achtergrond dat door het oog van mijn echtgenoot is opgemerkt. Guillaume Corneille van Berverloo, eveneens een Nederlandse kunstschilder en bekend als Cobra-schilder, is er nog maar in 2010 begraven. Dit in tegenstelling tot Vincent van Gogh die er op 30 juli 1890 begraven werd. Op het graf van Corneille prijkt een kunstafbeelding. Hoe je het ook bekijkt, vanaf onderen of vanaf boven, het geeft steeds een nieuw aanzicht in kunstwerk met dieren en een portret van onder andere een vrouw. Het is prachtig gemaakt.
’s Middags en ’s avonds, als mensen het graf van Van Gogh bezoeken, blijft Corneille achter in de schaduw. Al had Corneille een grotere opbrengst met honderdduizenden euro’s per stuk voor zijn werken bij leven, Van Gogh, die maar één werk verkocht tijdens zijn leven voor slechts een aantal honderden Belgische Francs, is veel populairder. De meeste bezoekers van de begraafplaats in Auvers-sur-Oise hebben alleen maar oog voor de ietwat zwart geblakerde grafsteen begroeid met klimop en bezaaid met rozen, zonnebloemen en lavendel. Overigens worden die neergelegde verse bloemen op het tapijt van klimop nog diezelfde dag weggehaald en respectloos neergeworpen op een groenvuilstort aan het einde van de begraafplaats. Zo is er weer plaats voor nieuwe adoratie en blijft Corneille voor het zicht van de bezoekers vaak in de schaduw van Van Gogh; twee Nederlandse kunstenaars op dezelfde Franse begraafplaats die graag met kleur werkten. De kleuren op het graf van Corneille schreeuwen zichtbaar in schoonheid. Doch, de één krijgt verse bloemen en dagelijkse aandacht. De ander moet het doen met een toevallige passant die hem opmerkt. Zo gaat dat met kunst. Het moet maar net gezien worden.
AUVERS-SUR-OISE – De rooms-katholieke kerk in het Noord-Parijse dorpje Auvers-sur-Oise staat er nog steeds bij als in 1890 toen Vincent van Gogh in deze plaats gewond raakte door het pistoolschot in de korenvelden achter het dorp, naar officiële gegevens. Dat is ook niet vreemd. Kerken doen dat wel meer met hun oeroude onverwoestbare zware stenen die in deze zelfs een 1ste en 2e Wereldoorlog hebben doorstaan. Het diende destijds als decor voor Vincent van Gogh die het hoofd van de kerk, daar waar de kruisvorm van Christus eindigt bovenaan, schilderde.
Als protestant van origine was hij ook in Auvers een ietwat vreemde vogel. En vreemde vogels worden vaak geweerd, ongenadig gepest -wat het geval was- en veroordeeld. Die veroordeling werd een keihard feit toen Vincent van Gogh in het kleine zolderkamertje van Auberge Ravoux stierf en begraven moest worden. De toenmalige priester van de kerk in Auvers-sur-Oise weigerde de begrafenis. Voor zelfmoordenaars, want dit scenario wordt sindsdien als vaststaand feit beschouwd, was geen plaats. Dus, zeker niet voor een protestantse Van Gogh in een rooms-katholieke kerk.