Een inspiratiebron is het werk en leven van Diane Arbus. Haar benadering om circusartiesten, transseksuelen, dwergen en freaks op de gevoelige plaat te leggen, bejubel ik. Door haar eigen absurde geschiedenis kon ze zich identificeren en verbinden met de gefotografeerden, terwijl Arbus er niet anders uitzag dan een alledaagse huisvrouw. Voor de voorstelling is de film van Sydney Pollack, They shoot horses, don’t they? uit 1969 ook inspirerend. De film gaat over een langdurige dansmarathon waarin de oververmoeidheid en het grote doorzettingsvermogen van de kandidaten in beeld wordt gebracht. Het mooie hieraan vind ik het principe van doorgaan ten alle tijden om te overwinnen.
Homo Sapiens: een pleidooi voor de normale man is een voorstelling over de fysieke poging het clichébeeld rondom homoseksualiteit te doorbreken om achter de naakte waarheid van een normale man te komen. Het uitgangspunt zal Beyoncé’s dans uit de videoclip van Single Ladies zijn. Als ik de dans tot in de puntjes heb geleerd, zal ik op zoek gaan naar de theatraliteit van een fysieke uitputtingsslag. De focus zal liggen op het vinden van de kwetsbaarheid van het sterke mannelijke lichaam en de transformatie van een cliché. Wat gebeurt er als ik de dans niet één, niet twee, niet drie, maar zestien keer achter elkaar dans? Wat blijft er van mijn uithoudingsvermogen en mannelijkheid over? Wat blijft er over van het cliché?
Momenteel worden er gesprekken gevoerd met verschillende programmeurs van Amsterdamse theaterpodia en festivals. Vooralsnog is de planning om in het voorjaar van 2014 in première te gaan. Houd deze website, de blog en social media in de gaten voor de meest recente ontwikkelingen om niks te missen.
Naast de financiële sponsoring, ben ik ook bezig met het vinden van andere donateurs die me kunnen steunen door middel van een dienst. Zo ligt een interviewverzoek op tafel van een Nederlandse magazine om mijn netwerk voor dit project te verbreden. Ontwerper en kunstenaar Branko Popovic heeft zijn talenten aangeboden om mij tegemoet te komen in de sponsoring wat betreft het kostuum. Maar met alleen deze sponsoring komt de voorstelling er niet. Daarom heb ik uw steun nodig. Uw grote of kleine bijdrage geeft de mogelijkheid om een repetitiestudio, het decor, de vormgever, begeleider en de flyers en posters te kunnen betalen. Het zal mooi zijn als u via voordekunst het plan een warm hart wilt toedragen zodat de theatervoorstelling gerealiseerd kan worden. Dan zal in het voorjaar van 2014 die energieke maar ook aandoenlijke, humoristische en toch ook inhoudelijke voorstelling voor u en anderen gespeeld worden.
Mijn naam is Igor Vrebac en ik ben acteur en theatermaker. Fascinerend vind ik de mens binnen onze maatschappij. Onze maatschappij die, na een hard verdiende coming out, je bewust of onbewust terugduwt een andere kast in: de clichékast. Clichés zijn waarheden zegt men, maar zijn ook negatief. Daarom vraag ik me af wat dat precies inhoudt, clichévorming?
Heel veel succes! Ik geloof in dit mooie project van je dat van harte ontvangen zal worden in de toekomst voor publiek.