Mijn Whispers: nul
dat is mijn niveau van leefplezier... echt helemaal nul.. ik lig in bed en slaap, word wakker, naar het toilet.. terug in bed en slaap... braakneigingen... alles loopt eruit... koorst... en slapen.. en dat 24 uur per dag... dan spreek je toch echt van leefgenot = NUL.. daar helpen zelfs geen klaartjes meer aan.. die gaan me gewoon aan mij voorbij.... vanaf gisteren ben ik gestopt met morfine en alle andere medicijnen en donderdag ben ik van plan tegen de oncoloog te zeggen dat ik voorlopig stop met de chemo tot ik weerstand genoeg heb voor de volgende kuur.. knap mens die me dan toch dwingt...
nee dit is drie keer niks.. ik ga weer naar bed...
oja Kees en Marjanne trouwen vandaag.. ik had er zo graag bijgeweest.... in ieder geval vanaf hier een van harte proficiat bruidspaar.... dat jullie net zoveel geluk op jullie weg mogen vinden als vandaag regen valt......
Trudie 13 september 2008 om 10:19
Je hebt gelijk, je kunt niet verder springen nu, polsstokje is een beetje kort hé! Meiske, ooit komen er betere dagen echt waar, ik snap dat je nu moedeloos bent. Maar al moet je de moed uit je tenen halen, je moet doorzetten. Geef je lijf de rust waar het om vraagt, het heeft het hard nodig, slaap de virussen en aanverwante bedrijven er maar uit. Wees er lief voor, verzorg het en mok niet, je hebt maar één lijf, dat alles moet doen. Dikke knuf: Trudie
p.s Het is toch rotweer joh..
Gisella 13 september 2008 om 20:48
He meis het is nu wel even heel erg met je,en dan eerst een pauze inlassen tot jij weer sterker bent,want nu kan er niks bij hebben,je weerstand is foetsie.
Maar net wat Trudie schrijft hou moed meis en zorg dat je nu je lijf rust geeft die het zo hard nodig heeft.
ria 13 september 2008 om 21:39
Ik kan me goed voorstellen dat je je eigen k.. voelt ,maar ga door ,hoe moeilijk het ook is .
Geef nu eens gewoon toe aan het beroerd zijn ,je kan dit gevecht toch niet winnen .
En dat weet jezelf ook heel goed ,na deze tijd komt er echt betere tijden ,ik weet het van mijn schoonzus en moet je die nu zien lopen zo fit en fier loopt ze weer door het leven .En natuurlijk heb je er weinig aan maar mijn schoonzus had precies hetzelfde als jij .
groetjes Ria Jansen
maaike 15 september 2008 om 13:23
Jee Frieke wat heb je het zwaar nu... maar hou moed hé er komen echt weer betere tijden!
Een pauze heb je nu gewoon even nodig, geef je lichaam nu eerst maar alle rust die het nodig heeft, je moet eerst weer wat weerstand zien te krijgen.