De drone die vorige week door Iran uit de lucht werd geschoten was een 'Global Hawk'. - INDIGNATIE
Vooralsnog houden de Amerikanen vast aan hun lezing dat de 'Global Hawk' het Iraanse luchtruim niet heeft geschonden. En uiteraard laat men verder niets los over het doel van de missie. Het ligt voor de hand te veronderstellen dat het om 'spionage' of 'verkenning' ging, maar het kan ook zijn dat het toestel fungeerde als 'lokeend'. Dat het een 'uitgeklede' versie was, bedoeld om Trump te 'helpen' de aanval op Iran te openen, zoals de 'haviken' in zijn omgeving, alsmede Israël en Saoedi Arabië eisen. Als dat het geval is, dan is dat spectaculair mis gegaan.
De 'Good Cop'/'Bad Cop'-strategie, met Europa in de rol van 'Good Cop', die Iran een worst voor moet houden terwijl de bevolking lijdt onder de moordende sancties van de 'Bad Cop', waar de 'Good Cop' niks tegen onderneemt, werkt niet. In Iran weten ze nu dat ze ook de Europeanen niet kunnen vertrouwen, na een jaar te hebben gewacht op een Europees antwoord, en een integere invulling van de verplichtingen die voortvloeien uit het verdrag dat een jaar geleden eenzijdig werd opgezegd door de Verenigde Staten. Zoals elk verdrag dat de Verenigde Staten beperkt in haar Almacht. Dus wat nu?
De waarschuwing van Iran dat ze snoeihard terug zullen slaan als er ook maar één kogel in hun richting wordt afgevuurd, klinkt als de waarschuwing van Poetin dat als Rusland wordt aangevallen, ze direct opschakelen naar een nucleaire vernietigingsoorlog. Zij het dat Iran niet over dergelijke wapens beschikt, en in die zin inderdaad geen partij is voor de Verenigde Staten, Israël en Europa. Het komt mij echter voor dat het een kardinale fout zou zijn om aan te nemen dat Iran er voor terug zou schrikken haar vijanden op eigen bodem aan te vallen. Waarmee ik bedoel te zeggen dat ze het niet bij verdedigen zouden laten. En zich ook niet zouden beperken tot Amerikaanse bases in de regio.
Israël is zich er terdege bewust van dat het deze ronde meer risico loopt dan bij de aanval op Irak, destijds eveneens vurig gewenst door Israël. Dat land ziet het militaire apparaat van de Verenigde Staten, en geselecteerde Europese landen, als haar eigendom, dat met het juiste 'management' doet wat nodig is om de Israëlische invloed in het Midden-Oosten uit te breiden. De Saoedi's en de Emiraten kregen die boodschap al wat langer geleden, en capituleerden. Ze hebben ook het meest te verliezen als de 'Petrodollar' het onderspit delft. En ik ben het met Lee Camp eens dat het daar om gaat.
In 2007 startte China met de uitbouw van een vloot supertankers. China heeft geen boodschap aan de Amerikaanse sancties. En in het huidige klimaat ziet China ook geen ruimte meer om met het westen tot een vergelijk te komen in het handelsconflict. Het ligt voor de hand dat China en Iran elkaar vinden, en in een handel die zich onttrekt aan de 'Petrodollar', de lijnen uitzetten om te overleven zonder westerse 'markt'. Rusland gaf het voorbeeld. Het land werd getroffen door een wolk aan sancties, maar het houdt zich staande, en de economie groeit tegen de verdrukking in. Daarbij worden westerse 'cijfers' over de Russische economie steeds onbetrouwbaarder. Een ontwikkeling die onomkeerbaar is vanaf het moment dat Russische olie, en Russisch gas twee kanten op kunnen. Naar China, of naar Europa.