Ik heb twee reizen gemaakt in Rusland. De eerste keer, in 1935, was ik uitgenodigd door de Russische schilders. Ik verbleef er ongeveer een maand maar dat viel zo niet mee: ik kende geen Russisch, ik kon met niemand spreken, ik kon er niets lezen en om met iemand te konverseren had ik altijd een vertaler nodig. De mensen daar hebben me toen gevraagd nog eens terug te komen. Ik ben dan Russisch gaan leren, dat is heel moeilijk geweest maar ik heb het toch klaargespeeld. En dan ben ik in 1937 teruggegaan.
Wonderbaar. Ik heb daar een maatschappij gezien, mensen gezien die op eenmaal ‘la condition humaine’ hadden gevonden.
Absoluut vrij. Ik heb daar drie maanden lang met mijn vrouw vrij door het land gereisd tot Astrakan, de Kaspische zee. Ik kon tekenen en schetsen maken zoveel ik wilde. Ik heb geen ogenblik een gevoel van onvrijheid gehad. Ik heb daar ook helemaal niets gemerkt van onderdrukking of zo.