Volgend hoogtepunt is de presentatie van de nieuwe cd '050', waar ze nu al heel veel van speelden, in Paradiso op 14 maart. En zoals Anton Goudsmid duidelijk maakte, ze zijn er voor gevráágd door Paradiso. Terecht natuurlijk, het is de beste Nederlandse jazzrock formatie van dit moment.
Efraim Trujillo speelt geweldig sopraan- en vooral tenorsax, dat wisten we al, maar hij was vanavond bijzonder op dreef. Zowel in bekende nummers als Boom Petit en Heroes als in de nieuwe nummers als Paalangst en het tropische Rrrita,
Anton Goudsmit is volgens sommigen de beste gitarist van Nederland, dat is natuurlijk een kwestie van smaak, maar dat hij tot de top behoort is duidelijk. En hij is de componist van de band, alle stukken zijn van zijn hand, alleen het nummer De Dorst is een compositie van Arnold Dooyeweerd.
Jeroen Vierdag is onmisbaar op de basgitaar, altijd aanwezig, nooit opdringerig. Een speciale rol voor hem was weggelegd in het nummer 050, titelsong van de nieuwe cd, waar hij schitterde op zijn 5-snarige bas,
Verrassend was de afwezigheid van Martijn Vink. In zijn plaats speelde Uli Genenger, niet voor het eerst, en een goede invaller voor Martijn Vink.
Al met al weer een geweldig optreden van The Ploctones en niet alleen groeit het aantal bezoekers iedere keer, ook de band groeit, ieder optreden dat we zien is weer beter. Dat moet wat worden straks in Paradiso!
De Sniep was nog enigzins in kerstsfeer, maar het Klaus Flenter Trio speelde alweer de sterren van de hemel in het openingsconcert van Fascinating Jazz in 2009.
Klaus Flenter is een fantastische Nederlandse jazzgitarist, die vooral tussen 1970 en 2000 veel succes had. Hij speelde toen met veel grote muzikanten, onder andere op het North Sea Jazzfestival. Ook was hij de eerste gitaardocent aan het Rotterdams conservatorium.
Hoewel hij al met pensioen kon zijn, kan hij niet ophouden met muziek maken en speelt sinds twee jaar met zijn trio zijn favoriete jazzklassiekers.Gewoon voor zijn plezier, en dat straalde er ook vanaf, het speelplezier.
Bassist van het trio was Harry Emmery, die weer eens bewees een echte alleskunner te zijn. Vorige maand zagen we hem op hetzelfde podium nog als bassist bij Michael Varekamp. En hoe vaak zagen we hem eigenlijk niet het afgelopen jaar?