We zijn geneigd de heersende maatschappelijke situatie als juist, legitiem en wenselijk te beschouwen. Systeemrechtvaardiging noemen we dat. ‘Zij hebben dat label vast niet voor niets’, ‘Iedereen doet het dus dan zal het wel goed zijn’.
Als kind creëer je al negatieve opvattingen over (mensen met) psychische aandoeningen. Krijg je op enig moment zelf psychische problemen, dan pas je deze aanvankelijk neutrale kennis en ‘publieke houding’ plotseling toe op jezelf: je verwacht afwijzing. Dit zelfstigma leidt bijvoorbeeld tot schaamte en je terugtrekken en beperkt je doen en laten.
Hulpverleners stigmatiseren net zo veel als het algemene publiek. Gelukkig kan de GGz-sector als geheel positief bijdragen aan stigmavermindering. Een goede start is de erkenning van het probleem en dat het zaak is om deel van de oplossing te worden. Meer lezen over stigma en het effect van stigmatisering.