De vuurtoren van Westkapelle – Vuurtorens in Nederland
In 1817 nam het ministerie van Marine het beheer van de van 1470 daterende toren van de Sint-Willibrorduskerk over van de gemeente Westkapelle, om hem als vuurtoren te kunnen gebruiken. De torenspits werd verwijderd en op het torenplat werd een zestien-kantige koperen lantaarn gebouwd. Daarin werd een lichttoestel met 15 koperen Argandse olielampen met verzilverde lichtkaatsers aangebracht. Het licht werd op 20 maart 1818 voor het eerst ontstoken. De huidige rode ijzeren opbouw dateert van 1907.
Inmiddels doet de kerktoren zo'n twee eeuwen dienst als nachtelijk oriëntatiepunt voor de scheepvaart. Maar ook voor die tijd was het een belangrijk baken voor de schippers die overdag hun koers moesten bepalen. Al die eeuwen heeft de toren stand gehouden en oorlogs-geweld en brand overleefd. Hij is een symbool voor onverzettelijkheid en trouw voor de Westkappelaars. Bovendien is hij bepalend voor de gemeenschapszin van het dorp. Als je 'van achter de toren bent' woon je niet in het dorp en kom je van elders.
Het Polderhuis heeft in 2015 de exploitatie van de kerktoren en de gietijzeren vuurtoren op de Westkappelse Zeedijk als museumlocaties op zich genomen, met de intentie om de boeiende geschiedenis van deze bakens voor de scheepvaart levend te houden. De kerktoren is toegankelijk voor publiek en biedt op de eerste verdieping ruimte aan wisselende tentoonstellingen over Zeeuwse onderwerpen of de natuur in de omgeving. De derde verdieping is de voormalige officiersruimte. Deze straalt nog steeds de sfeer van vroeger uit. Op de vijfde verdieping van de toren, voorheen het lichtwachtersverblijf, is een zestal grote panelen opgehangen waarop de geschiedenis van de kerktoren wordt belicht. Vanaf het torenplat kun je genieten van een schitterend uitzicht over Westkapelle, de Kreek en de Noordzee.