Inleiding tot de studie der economie » Tasman, H.J. » 1915 - Pag. 146 | Delpher
afhankelijk is. Die levensstandaard nu is het juist waarom volgens Ricardo het loon schommelt, Door de concurrentie kan wel het loon gedrukt worden zooals het ook kan stijgen als meer behoeften in dien kring opgenomen worden. Maar al schommelt het loon ook om dit minimum, niettemin kan dat minimum verhoogd worden als de verhoudingen in de arbeidende klassen zijn veranderd. En die verhooging is zelfs wenschelijk, opdat in tijd van nood zonder direct in physieken nood te vervallen, verandering in den levensstandaard kan plaats hebben. De arbeidende klassen moeten in welvaart toenemen, volgens Ricardo en Malthus. Men moet niet in normale tijden de menschen aan noodvoedsel wennen (Rumfordsoep) J), maar juist dan ze krachtig voedsel voorzetten om hen krachtig te maken in tijd van nood. Tot noodvoedsel kan men altijd wel geraken. Bovendien men moet de wenschen der arbeiders niet te laag houden, want daarin juist zit voor hen een krachtige prikkel om er niet maar op los te leven en de maatschappij met armlastigen op te schepen. Hoogbeloonde arbeiders
hebben zekeren stand op te houden.
Zoowel Lassalle als Ricardo nemen aan, dat het bestaansminimum het bedrag is waarom het loonminimum schommelt. Bij Lassalle echter is het een bedrag, waarbij alleen de arbeider in leven kan blijven en dat niet naar boven noch naar beneden kan overschreden worden. Hij, Lassalle zegt, als dit minimum niet bereikt wordt, dan gaan de menschen dood, waardoor gebrek aan aanbod van arbeid ontstaat, zoodat het loon stijgt; komt het loon erboven echter, dan trouwen de menschen en krijgen kinderen en dan zal door aanbod
Ivan arbeid het loon dalen.
Dit is echter eene te eenvoudige redeneering, die niet bevestigd wordt dooide practijk. Het bestaansminimum, zelfs naar beneden, blijkt zeer rekbaar te zijn, zonder dat de gevreesde sterfgevolgen intreden. In de "Zweet-industrie" bijv. (kleedingnijverheid) worden loonen betaald, waarvan men niet kan leven; toch is er geen vermindering van aanbod in die branche; m. a. w. in die branche heeft het physieke minimum dus blijkbaar geen invloed. Ook van een uniform loon is geen sprake; vele loonen gaan ver boven het minimum en worden niet
aangetast door eene toename van huwelijken.
Overigens is er geen direct verband tusschen deze loonstandaard en de vermeerdering der huwelijken. Na eene periode van welvaart worden er weliswaar meer huwelijken gesloten en omgekeerd; maar eerst na vele jaren merkt men de aanwezigheid van meer kinderen, van meer arbeidskrachten op de arbeidsmarkt en als men dan verkeert in een periode van meerdere welvaart, zal door dit meerdere aanbod, die meerdere welvaart worden geneutraliseerd, bepaald'door^de Daarom moet men niet teveel gewicht aan de ijzeren loonwet hechten.