2 Welkom en inleiding 1 Goede mensen, van harte welkom in deze gebedsviering naar aanleiding van het feest van Allerheiligen en Allerzielen. Vandaag willen we hier samenzijn in verbondenheid met onze dierbare overleden leden en met alle overledenen die ons nauw aan het hart liggen. Voor sommigen is de pijn van het afscheid nog heel scherp. Bij anderen is de pijn al wat verzacht door de tijd en werd de herinnering er één van dankbaar terugdenken. Verwantschap, vriendschap, medeleven brengen ons hier samen. Laten we dan ook samenzijn in verbondenheid met God, die doorheen de dood nieuw leven geeft. In zijn naam zijn we hier samen: de Vader +, de Zoon en de heilige Geest.--Amen. 2 Welkom beste Okra-leden, welkom aan elk van jullie rond de namen van onze overleden leden en andere overledene die ons dierbaar waren en nog zijn. Elk jaar in deze periode van het jaar denken we heel bijzonder terug aan al de mensen die er niet meer zijn, maar die we niet willen vergeten. Vandaag noemen we hun namen, want voor ons hebben ze betekenis gehad, voor ons zijn ze een deel van ons leven. Laten we dat hier doen, in aanwezigheid van de Vader +, de Zoon en de heilige Geest.--Amen. 2 (2010)
3 Gebed 1 Levende God, wij vertrouwen op uw belofte, dat niemand leeft voor zichzelf, niemand sterft voor zichzelf. Wij bidden U voor onze overleden leden en dierbaren, laat hun leven betekenisvol zijn voor allen die achterblijven. Laat uw woord bewaarheid worden, dat de dood niet het einde is, maar de overgang naar uw vrede, in de eeuwen der eeuwen.--amen. 2 Heer onze God, de naam van elke mens staat gegrift in de palm van uw hand. Wij vertrouwen U onze overleden leden toe die ons zo lief en dierbaar zijn. Nu hun leven onder ons is afgebroken, vragen wij U dat Gij het wil bestendigen en voltooien door de kracht van het Woord en de verrijzenis van Jezus, uw Zoon en onze Heer.--Amen. (2010) 3
4 Eerste lezing 1 De dood is niets De dood is niets. Ik ben alleen maar naar de overkant. Ik ben ik, jij bent jij. Wat we voor elkaar waren, zijn we nog steeds. Noem me zoals je me steeds genoemd hebt. Spreek tegen me zoals vroeger, op dezelfde toon, niet plechtig, niet droevig. Lach om wat ons samen heeft doen lachen. Bid, glimlach, denk aan mij, bid met mij. Spreek mijn naam uit thuis, zoals je altijd gedaan hebt, zonder nadruk, zonder zweem van droefheid. Het leven is wat het altijd is geweest. De draad is niet gebroken. Waarom zou ik uit je gedachten zijn? Omdat je me niet meer ziet? Neen, ik ben niet ver, juist aan de andere kant van de weg. Zie je, alles is goed. Droog je tranen en ween niet, als je van me houdt. [Augustinus ( ), Brief aan Sapida bij het sterven van haar broer Timoteüs] 4 (2010)
5 2 De larve en de libel Op de bodem van de oude libellenvijver leefden vele larven bij mekaar. Regelmatig gebeurde het, soms heel onverwacht, dat één van hen langs een leliestengel omhoog kroop en het water verliet. Toch konden ze niet begrijpen waarom niemand uit hun groep ooit was teruggekomen nadat ze waren opgekropen langs de leliestengel. Daarom beloofden ze elkaar dat de volgende die aan de beurt kwam om naar boven te klimmen, terug zou komen om te vertellen wat er met haar gebeurd was. En kort daarna voelde één van hen de innerlijke drang om het water te verlaten. Zij kroop langs een stengel omhoog en zocht boven water een lelieblad om uit te rusten. Daar gebeurde iets wonderlijks. Zonder er zelf iets voor te doen, kwam zij los van de larve die zij was op het lelieblad en veranderde in een prachtige libel die glinsterde in de zon met schitterende vleugels. De libel dacht aan de belofte die ze gemaakt had met haar vrienden, maar hoe ze ook probeerde, het lukte niet om terug te keren. Terwijl ze heen en weer vloog over de vijver keek ze naar haar vrienden beneden. En toen begreep ze het. Zelfs als haar vrienden haar zouden kunnen zien, zouden ze zo n prachtig schepsel nooit herkennen als één van hen. [Walter Dudley Cavert] (2010) 5
6 Evangelie 1 de zaligsprekingen Toen Jezus de mensen naar zich toe zag komen, ging Hij de berg op. Hij zette zich neer en nam het woord: Zalig die arm voor God staan, want aan hen behoort het hemels Koninkrijk. Zalig zij die treuren, want zij zullen getroost worden. Zalig die zachtmoedig zijn, want zij zullen het land bezitten. Zalig zij die hunkeren naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden. Zalig zij die barmhartig zijn, want zij zullen barmhartigheid ondervinden. Zalig die zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien. Zalig die vrede brengen, want zij zullen kinderen van God genoemd worden. Zalig zijt gij, wanneer men u beschimpt, uitlacht of vervolgt omwille van Mij: wees dan blij en zing van geluk, want groot is uw loon in de hemel. [Matteüs 5,1-12a] 6 (2010)
7 2 In het huis van mijn vader is ruimte voor velen In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Laat uw hart niet verontrust worden. Gij vertrouwt op God, vertrouw ook op Mij. In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen. Als dat niet zo was, had Ik het u gezegd. Ik ga heen om een plaats voor u te bereiden. En als Ik ben heengegaan en een plaats voor u heb bereid, kom Ik terug om u op te nemen bij Mij, opdat ook gij zult zijn waar Ik ben. [Joh. 14, 1-6] (2010) 7
8 Namen noemen 1 We willen onze overledenen niet zomaar vergeten. Hun naam heeft betekenis voor ons en vertelt ons hun levensverhaal. Ook in de palm van Gods hand staat die naam onuitwisbaar geschreven. We hebben de namen van alle leden die gestorven zijn het afgelopen jaar op een steen geschreven om zo uit te drukken dat deze mensen nooit vergeten worden. We lezen hun namen voor en telkens zal de wijkmeester van het overleden lid de steen onder het kruis leggen. (de namen worden afgeroepen en de wijkmeesters leggen de stenen bij het kruis. Tot slot leggen we een steen voor al onze overleden leden en al de mensen die ons lief zijn.) 8 (2010)
9 2 Wij willen recht doen aan onze gestorven Okraleden, om alles wat zij waren en wat zij voor mensen betekend hebben. Want God gaf hen de kracht en het vermogen om een onvergetelijk en enig mens te zijn. Daarvan willen wij getuigen. En daarom steken wij voor ieder lid dat overleden is in het afgelopen jaar en voor hen die ons dierbaar zijn een kaars aan. We lezen hun namen voor en telkens zal de wijkmeester van het overleden lid een kaars komen aansteken en plaatsen bij het kruis. (de namen worden afgeroepen en de wijkmeesters steken een kaars aan en zetten ze bij het kruis. Tot slot steken we een kaars aan voor al onze overleden leden en al de mensen die ons lief zijn.) (2010) 9
10 Voorbeden Vrienden, wij geloven ondanks alles dat God het leven wil en niet de dood, de blijdschap en niet het verdriet, dat Hij bij ons is. Laat ons stil worden en bidden tot God. Hij verstaat wat niet gezegd kan worden. 1 Wij danken U, God voor hen die ons zo nabij en dierbaar waren en die nu is heengegaan uit onze wereld. Wij danken U voor alle vriendschap die van hen is uitgegaan en voor de vrede die zij hebben gebracht. Laat ons bidden. 2 Wij bidden dat er niets van hun leven verloren mag gaan, dat wat zij voorgeleefd en gedaan hebben ten goede mag komen aan deze wereld, dat al wat hen heilig was geëerbiedigd mag worden door de mensen die na hen komen, dat zij in alles waarin zij groot zijn geweest tot ons mogen blijven spreken. Laat ons bidden. 10 (2010)
11 3 Bidden wij voor alle mensen, die hoe dan ook, te lijden hebben, voor hen die eenzaam zijn en moedeloos: dat zij blijven geloven in een betere toekomst, in het leven en in God. Laat ons bidden. 4 Bidden wij ook voor onszelf die zoveel liefde kunnen geven maar het nog te weinig doen, dat wij ons leven afstemmen op elkaar in liefde en zorgzame aandacht. Laat ons bidden. 5 Bidden wij voor onszelf dat wij het verlies niet wegpraten, niet ontvluchten, maar het ook niet koesteren zo dat het ons verstikt en eenzaam maakt. God geve, dat wij ons opnieuw durven toevertrouwen aan het leven. Laat ons bidden. Onze Vader (2010) 11
12 Slotgebed 1 Wij vertrouwen ze U toe, God, allen die uit onze kring naar U toe zijn gegaan. Vertrouw ze ook toe aan ons zodat hun leven en werk, hun toewijding en voorbeeld, niet uit onze aandacht verdwijnen. en dat wij hen dankbaar blijven herinneren om wat zij voor ons betekenden. Blijf ons ook oproepen tot trouw en tot liefde, door Christus, onze Heer.--Amen. 2 Heer God, hoe mooier en rijker de herinneringen, des te moeilijker valt het scheiden. Laten wij, doorheen elk gemis, dankbaarheid bewaren om onze overleden vrienden. Help ons de mooie dingen van weleer mee te dragen als een kostbaar geschenk, als een verborgen schat, een onafneembaar bezit. Dan zal het verleden in ons levensmoed en vreugde wekken, vandaag en alle dagen van ons leven.--amen. 12 (2010)
Avondwake. Kristine Biermans. Geboren te Turnhout op Overleden te Turnhout op Avondwake voor Kristine
Avondwake Kristine Biermans Geboren te Turnhout op 18-7-1955 Overleden te Turnhout op 5-7-2010 9 07-2010 Avondwake voor Kristine LITURGIE VAN HET LEVEN... Voorganger : Welkom Beste familie en vrienden,