Regiohoogeveen | Recensies Taal is zeg maar echt mijn ding
Recensies Taal is zeg maar echt mijn ding
romantiek / komedie - Alle leeftijden
De onhandige Anne heeft een passie voor taal. Stopwoorden, verbasteringen, verkeerde aanhalingstekens, scheldwoorden en aparte babynamen. Ze kan zich er enorm mee vermaken, het verbaast haar én ze heeft er een mening over! Bij het glossy tijdschrift waar ze werkt, mag ze echter alleen maar over zomermode en quinoa salades schrijven. Anne wil het allemaal anders; een baan met meer diepgang, weg uit de dagelijkse sleur en de liefde van haar leven vinden. Net als ze ontslag wil nemen, wordt ze gekoppeld aan de charmante, maar gladde fotograaf Rick en ze besluit nog even te blijven. Een beslissing die voor vuurwerk zorgt, maar of ze er echt gelukkig van wordt? Taal is zeg maar echt mijn ding is geïnspireerd op de gelijknamige bestseller van Paulien Cornelisse. Onze taal is continue in beweging en zonder dat we het door hebben, sluipen er nieuwe woorden, gekke zinnen en bijzondere uitdrukkingen in ons dagelijks taalgebruik. In de film Taal worden deze opmerkelijkheden op grappige en herkenbare wijze belicht.
Onderstaand de recensies op Recensies Taal is zeg maar echt mijn ding
Een film met veel inhoud en een goed verhaal, maar erg weinig en matige humor voor een komedie. De muziek die in de film verwerkt is, is wel passend en intrigerend alsook het verhaal dat je mee sleept. Het had beter omschreven kunnen worden als een Nederlandse drama, inclusief de kenmerkende seksuele scènes.
Daarnaast is het ook niet geheel duidelijk waarom de film deze titel heeft. Naast het feit dat er wat taalfoutjes in voorbij komen die verbeterd wordt en een eindscène met een korte conclusie, komt er maar weinig in de film voor over taal en waarom dat nou eigenlijk háár ding is. Erg jammer dus, daar had meer diepgang in kunnen zitten.
Het acteerwerk is prima, maar niet uitmuntend of verrassend. De auteurs zijn stuk voor stuk bekend van andere Nederlandse films of series en spelen een rol die we vaker van hen gezien hebben. Niet vervelend, maar ook niet heel interessant.
De film begon met een grap over piemels en dat was ook bijna al het leuke uit deze film. De film is meer een romantische drama dan een een komedie film. Je hebt het meer te doen met de personages dan dat je er luidkeels om kan lachen. Er zaten een paar leuke momenten in maar dat was het dan ook. Anne een taal perfectionist probeert iedereen te verbeteren en te corrigeren echter vat niet iedereen dat altijd positief op.
De film bevat leuke muziek. Anna word in de film goed vertolkt en is een beetje klunzig. Een film die leuk is om op tv te kijken maar voor de bioscoop zou ik een andere film aanraden.
Het verhaal zoals beschreven is echter alleen de leuke en grappige kant van de film. Maar in het echt vond ik de film best zielig en aandoenlijk en ging het na mijn inziens meer over de Dementie van haar vader en hoe de familie daarmee omging. De rest waar de rom/com over moest gaan werd in mijn ogen meer naar de achtergrond geschoven. Helaas hebben ze ook weer hier alle grappige momenten in de trailer gestopt dat is altijd zo jammer. Ik vind het niet echt een originele film. Maar ik vind het wel goed dat er een film wordt gemaakt over mensen die dement zijn okal is dat in deze film niet het hoofdonderwerp je kunt er in zijn totaliteit niet omheen.
Er zit erg goede muziek in de film en deze is dan ook weer erg passend bij de film. Het nummer wat mij vooral is bijgebleven is het nummer Words don't come easy van F.R. David vooral omdat het in een stukje zat waarin de vader niet meer zo goed op woorden kon komen.
Ik vond de film voornamelijk aandoenlijk en zielig en heb slechts 2x gelachen in deze film. Ik kreeg vooral de nijging sommige personages wat aan te willen doen. Maar dat geeft weer aan dat ze erg goed geacteerd hebben en zeer geloofwaardig overkomen.
je moet fan zijn van Nederlandse rom/coms om dit een goede film te vinden denk ik. Ik heb me wel vermaakt maar ik vind het geen hoogstaande film die je gezien moet hebben.
Peter Faber is als Werner een zeer aandoenlijke lieve vader in het beginstadium van dementie.
Fockeline Ouwerkerk zet Anne goed neer maar de interactie met andere acteurs brengen haar naar een hoger niveau.
De scenes tussen Faber en Ouwerkerk zijn erg overtuigend en raken de kijker. Vader en dochter die om elkaar geven en het beste voor elkaar willen.
Tarikh Janssen is als de zelfingenomen oppervlakkige Rick aardig overtuigend. Egbert-Jan Weeber is geloofwaardig als Timo maar te weinig in beeld.
De familie van Anne bestaat uit karakters die op geen enkel moment sympathie of een lach oproepen. Een totaal over de top homo koppel dat niet met hun pasgeboren baby om kan gaan en een zus die met het hele gezin onder de pillen zit roepen vooral irritatie op.
Het is een voorspelbaar verhaal dat voor weinig verrassingen zorgt maar toch vermakelijk is. Het is zwak uitgewerkt maar door enkele goede acteurs wel plezierig om naar te kijken.