Test: Opel Corsa e - AutoWeek
Alledaagsheid als keuze
Die alledaagsheid is een bewuste keuze van Opels moederbedrijf PSA, dat met Peugeot, DS en Citroën dezelfde strategie hanteert. EV's zijn hier bijna net zo gewoon als benzine- en dieselversies en krijgen hooguit een ­ander typeplaatje en eigen wieldesigns. Hoewel een brandstofmotor en een versnellingsbak uiteraard ontbreken, lijkt zelfs de technische opzet bij de Opel als twee druppels water op die van een benzine-Corsa. De elektromotor huist gewoon onder de motorkap en laden gaat via de klep die normaliter de tankdop verbergt. Deze opzet heeft als nadeel dat Opel de voordelen van een compacte en variabel te plaatsen aandrijflijn niet optimaal kan benutten, zoals Tesla dat bijvoorbeeld wel doet door bijna alle aandrijftechniek in de bodem te verstoppen. Het voordeel is echter dat een verstokte benzinerijder niet of nauwelijks aan de elektrische Corsa zal hoeven wennen. De Corsa heeft een normale sleutel, een alledaagse startknop en een 'automaat­hendel' die weliswaar modern oogt, maar ook in regulier aangedreven PSA-producten te vinden is.
Het interieur is opgezet zoals we dat tegenwoordig gewend zijn. Het centraal geplaatste touchscreen is lekker hoog in het midden geplaatst en wordt bijgestaan door een digitaal instrumen­tarium. Dat rechthoekige scherm past optisch helaas niet zo mooi bij het afgeronde cluster. Uiteraard wordt het complete systeem gedeeld met de Franse concerngenoten. Het werkt ook grotendeels hetzelfde, inclusief de wat trage reactie op aanrakingen en de hier en daar wat opmerkelijke menustructuren. Ook is het opmerkelijk dat ­nergens een batterijpercentage te vinden is. Gelukkig heeft Opel nog wel de vrijheid ­gekregen om een fysiek knoppencluster voor de klimaat­bediening toe te voegen. Achterin is de Corsa aan de krappe kant, maar de kofferbak heeft met 309 liter een acceptabele inhoud.
De Corsa-e heeft een elektromotor van 100 kW/136 pk, die geen moeite heeft met de 1.455 kg die deze compacte EV weegt. Gunstig is dat de extra kilo's zoveel mogelijk onderin de auto zijn geplaatst. Bovendien heeft Opel het onderstel ­keurig aangepast aan het extra gewicht, zodat ook de elektrische Corsa aanvoelt als een uitgebalanceerde, comfortabele auto. Opvallend is de relaxte zithouding die je vanzelf achter het stuur aanneemt, met een lagere zit die je automatisch meer bij het rijden betrekt. Stuur en stoel zijn uitgebreid verstelbaar en er is een middenarmsteun.
Het verbruik valt niet tegen, want met de Opel reden we gemiddeld 15,9 kWh/100 km. Gezien de accu van 50 kWh stellen we vast dat de realistische actieradius 314 kilometer bedraagt. Als de boel eenmaal leeg is, laadt de Corsa vlot: 100 kW is aan de snellader het maximum. Er is een driefasen­lader verkrijgbaar, die het laadproces op wisselstroom aanzienlijk bespoedigt. Dat lijkt voor € 1.000 een goede koop. Dat geldt ook voor de Corsa-e zelf, vanwege zijn behoorlijke actieradius en de relatief vriendelijke prijs.
De Corsa is rationeel bezien een prima auto. Dat komt vooral door de grote actieradius en de relatief vriendelijke prijs. Hierdoor, en door zijn 'gewone' karakter, laat deze Opel zich in de dagelijkse praktijk rijden als elke andere Corsa. Dat is knap, maar verder blinkt hij eigenlijk nergens in uit. Wat dat betreft is de missie van Opel (en PSA) geslaagd.