Recensie van Annette Overvoorde over Op een dag | Hebban.nl
Goed verhaal, maar ik werd niet van mijn stoel geblazen.
door Annette Overvoorde	31 oktober 2019
Het verhaal over Aurora
Zomer 1983: Direct na het einde van het schooljaar maken 7 vrienden het plan om in het bos te gaan kamperen. Ze hebben een dolle avond. Maar als de ochtendgloren is gekomen, blijkt Aurora vermist te zijn. Wat is er gebeurt?
Nu, na 30 jaar, probeert een gezin een gezellige kampeervakantie te maken. Maar als het jonge dochtertje in iets scherps valt, blijkt dit een mensenbot te zijn. Een lichaam wordt gevonden, Aurora is eindelijk gevonden. Hiermee is een nieuw onderzoek geboren en inspecteur Jonah Sheens krijgt het er druk mee.
De cover ziet er best spannend uit. Donker met een kampvuur, waar iedereen om heen zit. De nacht zal snel beginnen. Zullen ze er dan allemaal nog zijn?
Engeland New-Forest. Inspecteur Jonah Sheens, bijna 50 jaar, leidt het team. Samen met 3 collega's gaan zij op zoek naar de feiten van een misdrijf van 30 jaar terug. In de vertelperspectief van 3e persoon lezen we wisselend over Jonah en over Aurora. De spanning komt heel langzaam op gang. De quotes op de cover als zijnde een "superthriller" geven de lezer een hoge verwachting. Helaas is de spanningsboog niet hoog te noemen. En weet de auteur gezien het rustige tempo helaas geen meeslepende sfeer te creëren. Wat erg jammer is.
Op een dag, is een mooi verhaal. Geen hoogvlieger. De thriller leest traag. Sommige zinnen lopen niet helemaal en bij bladzijde 300 komt er iets van actie, wat reuze jammer is. Maar zeker wel goed voor het verhaal. Zelfs als de dader als bekend is, ploegen we nog 2 hele hoofdstukken door tot het einde.
Mooie cover, goed verhaal. Maar in het volgende deel mag zeker meer "pit" en vaart. Het was redelijk spannend maar ik weet niet of ik in de rij zal staan voor het volgende serieboek over Jonah. Hier ligt een uitdaging voor de auteur.