De meeste mannen zijn heel erg leuk. Mits ze natuurlijk hun plaats kennen. En dat is de rubriek Mannen, ken uw plaats! Op deze plek worden mannen aan het woord gelaten over vrouwenrechten. Deze maand schrijft Frits Bolkestein een column voor Femmes for Freedom.
Ik denk daar wel aan en heb op bescheiden wijze daar ook iets aan proberen te doen. Mijn argumenten zijn tweeërlei. Ten eerste is het niet minder dan rechtvaardig vrouwen een voorkeursbehandeling te geven, waar zij in de huidige samenleving meestal weinig kansen krijgen. Het tweede argument is economisch van aard: indien wij het werk van vrouwen onvoldoende benutten, berokkent dat schade aan onze samenleving. Waarom blijft het Midden-Oosten achter in ontwikkeling bij de rest van de wereld? Door een gebrek aan vrijheid, kennis en vrouwkracht.
Wat is de toestand nu? Van de 218 leden van de Raden van Bestuur zijn 13 vrouw. Zes procent van de bedrijven voldoen aan de Brusselse wens van minimaal 40% vrouwelijke commissarissen. Dat is zeer onbevredigend. Zouden quota helpen?
Quota hebben voor- en nadelen. Om met de laatste te beginnen: quota lopen het belangrijke risico dat vrouwen die op een hoge post worden benoemd, worden beschouwd als een ‘excuustruus’. Aan de andere kant: het voorkeursbeleid werkt niet goed. Quota hebben in ieder geval het voordeel dat het onbevredigende aandeel van vrouwen in de bezetting van Raden van Bestuur op de agenda komt.
Is het overigens niet zo dat diversiteit, ook op het niveau van de Raden van Bestuur, voor de onderneming als geheel vruchtbaar is omdat een probleem daardoor van alle kanten kan worden belicht? Dat moge zo zijn maar uit de huidige onbevredigende cijfers valt toch af te leiden dat de bewustwording achterblijft. Dus toch maar quota, maar geen sancties want die zouden de zaak te zeer op de spits drijven.