In je rubberbootje - JELMER SOES - TEKST & REDACTIE In je rubberbootje - JELMER SOES - TEKST & REDACTIE
Al lange tijd weet Hollywood van gekkigheid niet meer waar nu weer een film over te maken. Iedere noemenswaardige gebeurtenis in de geschiedenis moet blijkbaar ook meteen filmwaardig zijn. Een goed voorbeeld is het einde der tijden. Hoe zouden wij ten onder gaan? En vooral ook: wanneer nou precies? Dit jaar gaan er twee van die kaskrakers in première. Eén ervan beleeft op PR-gebied in ieder geval alvast een rampscenario…
Die film heeft de inspirerende titel 2012 meegekregen, gebaseerd op de welbekende Maya-voorspelling. 21 december 2012 zou de Maya-kalender ten einde lopen, en blijkbaar zijn die Maya's een zodanig betrouwbaar volk geweest dat je nu honderden websites, pagina's en forumposts over het einde der tijden krijgt als je "2012" in Google invoert.
En kijk aan: Hollywood heeft weer een kaskraker! In The perfect storm ging een boot al ten onder aan een ontzagwekkende, computergeanimeerde partij golven, maar in 2012 doen ze dat nog eens dunnetjes over, zag ik in de trailer. Miljoenen dollars zijn er weer tegenaan gegooid. In Nederland stond de PR-campagne al klaar om te beginnen. En toen kwam het nieuws. Nu.nl, alle kranten, hier en daar het journaal: de wereld vergaat pas in 2208. Of misschien dan ook wel niet. In elk geval niet in 2012, wetenschappers weten het zeker. Er is iets misgegaan in de vertaling van de Maya-tijd naar Greenwich Mean Time, en bovendien: als die Maya-kalender afloopt, begint ie weer gewoon opnieuw. Op die manier had de aarde sinds zijn ontstaan al 150.000 keer moeten zijn vergaan.
Beetje zuur, als je mega-posters al zijn gedrukt en op weg richting bushokjes… Als de wereld nog niet vergaat, dan in ieder geval wel je mooie PR-plan.
Lekker schokkend
Het is ook maar de vraag of het daadwerkelijke einde van de wereld geschikt is voor een Hollywood-bewerking. Hollywood betekent namelijk: er is altijd hoop, altijd nog kans op redding, altijd een manier om door te leven en alsnog gelukkig te worden. Dus ook na de ondergang van de aarde? Hoe kan dat nou? De wereld vergáát dan toch? Als ie vergaat, dan vergaat ie ook. Dan gaan we er allemaal aan onderdoor. Met man en muis. Maar dat willen we niet accepteren. We geloven selectief. Het is mooi en lekker schokkend om te kijken naar een geciviliseerde wereld die in mootjes wordt gehakt door dodelijke natuurverschijnselen. Maar ga ik dan ook dood? Nee toch?
Een tijd geleden stond er een interview in de krant met een vrouw uit Rotterdam, die heilig overtuigd was van dat jaar, 2012, en daarom alvast een compleet reddingspakket op haar zolder had liggen: uitklapbare rubberboot, blikvoedsel voor enkele weken. Zij zou het redden, hoopte ze. Toch vreemd, want dat zou betekenen dat de wereld niet volledig is vergaan, en dat de Maya's dus ongelijk hadden.
Helaas kon ze niets vertellen over de periode daarna. Als de complete aarde is overspoeld en iedereen verdronken, wat wil je dan nog doen? Dobberend in je rubberbootje. Misschien was het toch beter geweest als je er niet in had geloofd. Dan was je thuis gebleven.