De gehele tekst geeft behalve de feitelijke ziektegeschiedenis ook een beeld van hoe (subjectief) men in die tijd een ziektegeschiedenis neerschreef en hoe men überhaupt over patiënten (of over vrouwen?) dacht en zich uitsprak. Lees deze opmerking in het rapport van Breuer over dezelfde patiënte: (p. 135)
"In moreel opzicht is Nina een exemplarisch voorbeeld van het bekende type van het 'geëxalteerde jodinnetje', met haar familie overhoop liggend, lijdend aan zelfoverschatting en egoïsme, met een gering vermogen tot liefde. Maar met haar schranderheid is wat te doen; de onpersoonlijke discipline van de inrichting, vooral de zedelijk rust, zal haar vermoedelijk sterk doen opknappen."