Uit de oude doos: behandeling peesblessure • Bokt.nl
Uit de oude doos: behandeling peesblessure
Geplaatst door de TopicStarter: 15-02-02 21:36
Ik heb bij de Slegte een oud boekje over diergeneeskunde bij paarden op de kop getikt. Ik kan er geen jaartal in ontdekken, maar ik schat dat het zo rond de jaren 60 is. Grappig om te lezen, is een soort dagboek van een in paarden gespecialiseerd dierenarts, staan behandelmethoden in die inmiddels volslagen achterhaald zijn!
Deze wil ik jullie niet onthouden, de behandeling van een peesontsteking die door steeds weer te vroeg met het paard aan het werk te gaan chronisch is geworden:
Gaat een heel verhaal aan vooraf, over het ontstaan en verloop van een dergelijke blessure en welke veranderingen er in een pees optreden, maar de behandeling is het interessantst:
Eerst krijgt het paard een kalmerende injectie, vervolgens wordt het achterste gedeelte van de pijp kaalgeschoren en gedesinfecteerd.
Nadat door middel van een plaatselijke verdoving het zieke been gevoelloos is gemaakt, kan het eigenlijke branden beginnen. Met een kauteriseerapparaat wordt in de huid boven de pezen een streeppatroon gebrand. Het paard staat hierbij heel rustig, omdat ten gevolge van de verdoving de pijn uitblijft. Streep na streep wordt na getrokken, parallel aan elkaar en op gelijke afstand.
Welk doel heeft dat branden nou? Door de verbranding van de huid bereiken we twee dingen, ten eerste wordt de chronische -en dus slecht genezende- peesontsteking veranderd in een acute. Daarbij wordt de bloedtoevoer verhoogd en een snelle genezing bevorderd. Anderzijds wordt er door deze behandeling onderhuids sterk bindweefsel gevormd, dat de pezen een betere steun geeft. Figuurlijk gesproken leggen we onder de huid dus verbanden aan.
Nadat het branden voorbij is, wordt de huid ingewreven met een jodiumbevattende tinctuur, die het genezend effect moet versterken. Ook het verband, dat niet te strak wordt gelegd -het been zwelt na het branden altijd flink op- ondersteunt de geneeskrachtige werking.
De eerste 24 uur moet het dier omhooggebonden hoofd staan, zodat het de pijnlijke en jeukende voet niet kan krabben; daarna vier weken absolute boxrust. Een half rantsoen haver in die tijd. Daarna vijf maanden weidegang.
De theorie er achter is leuk, maar of het nou echt zo paardvriendelijk is..... Achterhaald is het in ieder geval wel, kan me niet voorstellen dat dergelijke methoden tegenwoordig nog toegepast worden!
Oh ja, de behandeling van hoefkatrolontsteking bestond uit een zenuwsnede, meer was er niet aan te doen.
Leuk om te lezen zo'n boekje! En dan te vergelijken met een nieuwer boek.
inderdaad, wat voor dingen ze vroeger deden...
Ik heb net 'Stad van mijn Dromen' uit, is wel niet over paarden, maar over de ontwikkeling van de geneeskunst en de ontwikkeling van NY. Erg interessant om te lezen (wel in een roman vorm) dat ze vroeger bijvoorbeeld nooit wilden opereren, maar bloedzuigers zetten en purgeerden (blaren creeren) wat dus geen ene donder hielp. Vooral de scene over het afzetten van een borst (wat overigens mislukt) is erg apart... je kan je gewoon niet voorstellen dat ze vroeger niks opereerden! Dat kon ook gewoon niet omdat er niks was als narcose... en met een vat rum achter de kiezen kan je ook niet echt een operatie doorstaan.