Een goede slaaptip is het verzinnen van een slaapritueel. Belangrijk is de herkenbaarheid en voorspelbaarheid: doe elke keer dezelfde dingen in dezelfde volgorde. Zo weet een kind waar hij aan toe is. Hij kan alvast langzaam aan het idee kan gaan wennen dat de dag voorbij is en er geslapen moet gaan worden.
Een voorbeeld van een slaapritueel is: eerst in bad, tandenpoetsen, dan pyjama aan en in bed. Daar wordt nog een liedjes gezongen, licht uit en dan krijgt zowel kind als knuffel een dikke zoen… Verzin zelf iets wat jullie allebei leuk vinden.
Doe geen wilde spelletjes meer vlak voor het slapen gaan, houd je kindje rustig. Is je kindje zelf nog druk in bed, probeer hem te kalmeren. Praat zachtjes, strijk langzaam over zijn haar of zijn rug. Word niet boos als je kindje niet slapen wil of kan, blijf geduldig.
Leg een vertrouwde knuffel of doek in het bedje. Deze helpen je kindje ‘s nachts vaak vanzelf weer in slaap te komen.
Een andere belangrijke slaaptip is om het het slaapkamertje donker te maken. Laat eventueel als het kind dat prettig vindt een klein nachtlampje branden of zet de deur op een kiertje. Bij slaapjes overdag mogen de gordijnen gewoon open blijven. Zo zal hij het verschil tussen slapen overdag en ‘s nacht beter gaan begrijpen
Bij verlatingsangst is een handige slaaptip om nog heel even op of buiten de kamer te rommelen, even de was opvouwen bijvoorbeeld. Als je kind je kan horen weet hij dat je niet helemaal verdwenen bent.
Ga als het nodig is zelf naar hem toe, maar probeer de bezoekjes te beperken en het zo kort mogelijk te houden. Maak ook niet te veel licht. Je geeft zo het signaal dat papa en mama er wel zijn als het nodig is, maar dat het ‘s nachts de bedoeling is om te slapen en niet om te spelen.
Als je aanwent dat beide verzorgers het kind soms in bed stoppen krijg je later geen problemen als een van beide er een keer niet is. Soms zie je dat mamma nooit ‘s avonds weg kan omdat het kind niet accepteert dat pappa hem in bed stopt (of omgekeerd).
Voor de iets grotere kinderen die wat beter na gaan denken over waarom ze niet willen slapen en hoe ze dat voor elkaar willen krijgen kunnen we nog het volgende toevoegen
Wees duidelijk, rustig en consequent. Kijk en luister goed naar je kind, maar is er niets bijzonders aan de hand geef niet toe aan smeekbedes. Probeer je aan vaste bedtijden te houden. Een kind van twee jaar heeft gemiddeld dertien uur slaap per dag nodig. Een kind van drie nog twaalf uur. De meeste kinderen van deze leeftijd gaan ergens tussen tussen 18:30 en 20:00 uur naar bed.
Wil je peuter wel slapen maar wordt hij ‘s nachts wakker en blijft hij huilen? Ga dan wel even kijken of er iets aan de hand is. Er kan van alles zijn. Misschien heeft het in bed geplast of is het ziek geworden of last van dromen. Troost je kind als hij bang is, maar ga ook direct weer weg als het huilen over is. Als je kind het idee krijgt dat het ‘s nachts wel erg gezellig is om wakker te zijn zal hij het de volgende dag weer proberen.
Is je peuter bang voor die enge krokodil onder zijn bed? Lach hem niet uit of probeer hem met de logica van een volwassene te overtuigen dat daar echt niets ligt. Beter is om mee te spelen en het beest weg te jagen.
Stuur je kind nooit voor straf naar bed of naar zijn kamertje. Het bedje en het kamertje moeten juist een plek zijn waar je kind zich prettig en veilig kan voelen.