Verteld en gezongen door Helma Erkelens, met Rop Haverkort (arrangementen, piano, accordeon) en Cees Dekker (altviool).
Dit is wat Helma erover vertelt:
In 1940 was mijn moeder 5 jaar. Mijn moeder is niet Joods, ze komt uit een gewoon gezin, haar ouders zaten niet in het verzet, haar huis is niet gebombardeerd, ze heeft niet echt honger gehad en toch heeft ze veel meegemaakt. Een paar jaar geleden werd duidelijk wat de impact was van de bezettingstijd op haar generatie. Veel groter dan men altijd dacht. De onuitgesproken bezorgdheid en angst van volwassenen vormde deze kleuters tot ‘de stille generatie’. Niet opvallen, was het devies. En: Duitsers zijn de vijand. Mijn ouders kochten nooit een Duitse auto. We gingen nooit naar Duitsland op vakantie.
Kortom: een programma over de bezetting vanuit het perspectief van een gewoon kind uit een gewoon gezin, tegen de achtergrond van verschrikkingen.