maandag, 05 juni 2006
214. Uitblazen
Heel eventjes uitrusten als je het niet erg vindt.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
16:22 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: plezier, dieren
213. Geestige Heiligen: Kevin de kluizenaar,
geboren rond A.D.498 in Leinster, Ierland, wordt als zevenjarige door zijn ouders in het klooster gestoken en verblijft er onder de hoede van de heilige Petrocius. Hij heeft het er naar zijn zin en krijgt zelfs goesting om kluizenaar te worden.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Geen eenzaamheid dus, dan maar een klooster gesticht om zijn volgelingen te herbergen.
Dan maar op pelgrimstocht naar Rome en terug om wat later tot abt van Glendalough te worden gekozen. Op 3 juni A.D.618 sterft onze Kevin, hij is dan 120 jaar.
Op een keer zit Kevin zo hard te mediteren dat een vogel een ei in zijn hand legt. Hij wil het vertrouwen van die vogel niet beschamen en durft niet meer bewegen tot dat ei uitgekomen is.
Hij kalmeert de wolven door ermee een babbeltje te slaan, tot zelfs de bomen luisteren naar hem.
(Bron: http://www.heiligen.net)
23:05 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: geestige heiligen, dieren, plezier
195. Geschubd
Hoewel Albert er een beetje van wakker heeft gelegen, is het reinigingsproces van die twintig lieve beestjes toch nog vlot verlopen. De handen grondig wassen en nagenieten op het terras is de boodschap.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Toch nog even aan die handen rieken. Enkele achtergebleven haringschubben schenken hem een fantastische zuivere zeegeur. Albert kan nauwelijks een plotse opstoot van heimwee naar zíjn Noordzee onderdrukken. Bewust geworden van de aanwezigheid van zíjn eerste zwaluw wordt hij nu pas echt melancholisch. Pas als zíjn Scaldismeeuwen verlekkerd komen aangevlogen besluit Albert toch maar de laatste schubben van zíjn handen te prutsen.
In gedachten dankt hij Cisse de visser voor dat gewaardeerde heerlijke geschenk!
22:20 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, dieren, plezier, eten en drinken
193. Noordzee souvenirs
"Vannacht in de ijskast, morgen buikje open, ingewanden eruit, kuisen, afspoelen en diepvriezer in voor later op de barbecue."<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Bovenop de prachtige eigenzinnige witte tulpen, voor Rosalientje, zijn de twintig vers gevangen haringen uit de Noordzee voor Albert.
De gasten worden hartelijk bedankt. Cisse de visser en Josianneke zijn dan ook uitstekende vrienden. Hoe het dineetje verder verloopt, weten we nog niet. Mogelijk stuurt Albert ons morgen een verslag in dichtvorm.
Onze gelegenheidsfotografe Kaatje Wharton heeft al een foto opgestuurd. Zo te zien hebben die visjes wel wat lang bij onze eigenzinnige witte tulpen gelegen.
00:48 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: eten en drinken, dieren, plezier, bloemen
172. De ommegangck
Voor elk wat wils<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Je leest zoals je wilt
10:06 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: poezie, dieren
vrijdag, 07 april 2006
168. Surrealistisch kieken
Ja ja, u ziet het goed en u hoeft niet naar Pearl te rennen voor een nieuwe bril. We zijn een surrealistisch kieken aan het maken. Morgen is het af. We dienen het op met een gesofistikeerd sausje van KaatjeW.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Vooraleer we aan reeks 3 beginnen te schrijven, moeten we dus nog een creatie van iemand anders onder onze schijnwerper krijgen.
Hoe dat in reeks 1 afliep zien we in het archief onder 'Hypocriet' (klikken op bewerken - zoeken en daar 'hypocriet' invullen).
Diezelfde woordenkunstenares van toen heeft ons nu weeral eens uit de nood geholpen.
Slaap zacht vannacht, fabrikeer prachtige dromen en bereid u voor op een surrealistisch kieken.
09:31 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: poezie, dieren
153. Redactie op hok
De ophok plicht van onze redactie in Brugge zit er bijna op.
Nog een keer de kippenaanval doorstaan, de gepotikapte kip op haar plaats zetten, het plaatselijke noodbureel in zijn oorspronkelijke staat terug brengen, Jack de Russel een uurtje uitlaten, de laatste voorziene wijnfles soldaat maken en klaar is Kees en Co.
Wij zien elkaar morgen terug, het gemis aan onze fotograaf doet zich stilletjes aan gevoelen. We vragen hem om maandag reeds een bijdrage te leveren.