Groeten uit de Italiaanse Meren | Trouw
Binnenste BuitenlandItaliaanse Meren
Flip van Doorn 3 augustus 2019, 16:56
Diep weggestopt in de Achterhoek liggen ze, voorbij de buurtschap Kotten, in een gebied waar de straten tot dertig jaar geleden zelfs geen namen hadden. Fraai coulisselandschap, een onverwachte wijngaard, en dan zijn daar ineens de Italiaanse Meren. Vijf flinke poelen. Ruimhartig lenen ze hun naam aan de naastgelegen familiecamping. Wat nu een uitgestrekt park is met straatjes vol vakantiehuisjes en stacaravans, pal tegen de Duitse grens, begon in 1934 heel bescheiden. Op verzoek van de plaatselijke hengelsportvereniging opende een boer er een klein café. Het heldere, azuurblauwe water van de visvijvers deed bezoekers denken aan het Comomeer en het Gardameer, de naam van de kroeg lag voor het oprapen.
Hun helderheid dankten de poelen aan dezelfde mineralen die ook het water van bergmeren kleuren. Eigenlijk zijn de Italiaanse Meren kleiputten, net over de grens stond ooit een kleine steenfabriek. De vette leemgrond leverde de grondstof. Na het failliet van de fabriek liepen de putten vol en verkleurde het water. Sportvissers zetten er vis uit en de Italiaanse Meren werden een begrip in de omgeving. Met de jaren verdween het azuurblauw, de naam bleef. Een van de meertjes doet dienst als natuurbad. Smalle paadjes door het groen voeren naar de andere poelen, naar speelplekjes voor kinderen van de camping. Leden van de hengelaarsvereniging turen nog steeds naar hun dobbers in de poel aan de overkant van de Blankersweg.