Zij aan Zij - Vera Bergkamp, D66
Home > Nieuws > Politiek > Vera Bergk..
11 maart 2021 Door Mariëtte van Beek
Vera Bergkamp (49) was voorzitter van COC Nederland (2010-2012) en zit sinds acht jaar in de Tweede Kamer voor D66. 'Ik maak mij sterk voor persoonlijke vrijheid; je moet zichtbaar kunnen zijn wie je bent.'
'Wat ik van het COC-verkiezingsdebat vond? Zonder publiek was het wat minder levendig, maar het blijft toch goed dat het plaatsvindt. Uitspraken van politici worden vastgelegd en politiek gezien helpt dat. En het is ook duidelijk welke partijen betrokken zijn. Ik vind het teleurstellend dat partijen als CU, SGP, PVV en FvD er bijvoorbeeld gewoon niet bij zijn.'
'D66 heeft zeker roze meerwaarde. De partij heeft een lange traditie als het gaat om het bevorderen van sociale acceptatie. Dat zit in ons DNA. Er is veel tijd en aandacht voor lhbtqia's. Goede wetgeving maakt het verschil. Daarom waren en zijn we de initiatiefnemers van vele wetten. Denk aan de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor paren van gelijk geslacht waarvoor D66'er Boris Dittrich enorm veel werk heeft verzet. Ik ben ook blij dat ik zelf een aantal wetsvoorstellen heb mogen trekken, zoals het wetsvoorstel om de enkele feit-constructie uit de Algemene wet gelijk behandeling (AWGB) te verwijderen (MvB: zodat docenten bij sollicitaties niet geweerd kunnen worden omdat ze homoseksueel, lesbisch of biseksueel zijn en er vage bijkomende omstandigheden zijn) en het wetsvoorstel voor een expliciet verbod van discriminatie van intersekse en transgender personen. Ook om lhbtqia-rechten in Artikel 1 van de Grondwet te laten opnemen, nam onze partij het voortouw. Het zou mooi zijn als die wijziging er met de tweede stemrondes doorkomt. Het is heel erg dat lhbtqia's bijna niet meer hand in hand over straat durven. Ik zie het ook om me heen. Lhbtqia's voelen zich niet veilig als ze zichtbaar zichzelf zijn. De Grondwet moet de norm uitstralen: discriminatie is onacceptabel, óók op grond van handicap en seksuele gerichtheid.'
'Ook met het familierecht zijn we actief bezig. Nieuwe samenlevingsvormen staan er nog onvoldoende in. Met lesbisch moederschap zijn we verder dan met gezinsvorming van mannen via een draagmoeder. De regelingen met betrekking tot meerouderschap en – gezag zijn juridisch zeer complex, omdat het veel wetten raakt, van erfrecht tot belastingen. Ook is er politiek nog onvoldoende draagvlak. Maar we blijven ons hier hard voor maken. Als drie tot vier ouders (deels) minder rechten hebben, is dat niet in het belang van het kind'.
'Rond 'homogenezing' nam ik in 2019 initiatief voor een onderzoek naar bestaande schadelijke praktijken. De motie kreeg een meerderheid in de Kamer, het onderzoek kwam er, maar minister De Jonge maakte geen enthousiaste indruk om vervolgens met een verbod te komen. Hoewel een motie hierover, ook ondersteund door ons, was aangenomen. Omdat de praktijken zó ingrijpend en zo traumatisch zijn, vroeg ik de Kamer afgelopen januari samen met collega's weer om een verbod én om een meldpunt voor slachtoffers. We móeten jongeren beschermen. Vrijheid van meningsuiting, opvoeding en onderwijs zijn geen excuus voor het op mensen blijven in praten tijdens therapie- of bidsessies. We kunnen ook leren van de ervaringen in de landen om ons heen. Via verder onderzoek kunnen we finetunen wat kwalijke praktijken zijn. Zo kunnen we gerichter beschermen.'
'Over roze ouderen werd in dit COC-verkiezingsdebat niet gesproken, maar ze hebben zeker mijn aandacht, net als toen ik COC-voorzitter was. Ook in het verpleeghuis moeten mensen zichtbaar zichzelf kunnen zijn. Het speciale Roze Loper-certificaat is belangrijk voor een passende en veilige omgeving. Verzorgers moeten oog hebben voor diversiteit. Niet iedereen heeft kleinkinderen, wat andere muziek en films in het activiteitenaanbod zijn ook belangrijk. Toen de Roze 50+ Ambassadeurs van de begroting van VWS dreigden te verdwijnen, heb ik met succes een amendement ingediend om dat te verhinderen. Daarom zit ik in de politiek. Om echt dingen te kunnen betekenen voor mensen. Als oud-voorzitter van het COC zette ik mij in en nu als Tweede Kamerlid om te blijven strijden dat mensen zichtbaar zichzelf moeten kunnen zijn.'