Kunstenaar Toon Verhoef: 'Mijn schetsen hebben iets achteloos, ze komen heel intuïtief tot stand' | Het Parool
Kunstenaar Toon Verhoef: 'Mijn schetsen hebben iets achteloos, ze komen heel intuïtief tot stand'
Kees Keijer 18 juni 2021, 07:00
Schetsen van Toon Verhoef. Beeld Peter Cox
Toen de lockdown begon, in maart vorig jaar, besloot Toon Verhoef op Instagram te gaan. Sindsdien plaatst hij elke dag een schets op zijn profiel, plus iets wat hij door de jaren heen heeft leren kennen. "Dat zijn plekken waar ik geweest ben. Dingen die ik ken en die van belang zijn voor mij."
Kunsthistoriucs en kunstenaar Carel Blotkamp maakte een selectie uit de 896 posts die Verhoef in ruim een jaar op Instagram zette. In de achterruimte van Galerie Onrust hangen ze als een soort tijdlijn, een fries van indrukken en gedachten over literatuur, architectuur, film, beeldende kunst en fotografie.
Veel afbeeldingen hebben ook te maken met muziek. Er hangen portretten van componisten en muzikanten als Béla Bartók, Jorge Bolet en Bruno Maderna. Verhoef: "Ik heb serieus piano gespeeld. Toen ik een jaar of 17 was, heb ik op het punt gestaan om er mee verder te gaan, naar het conservatorium eventueel."
Over elke afbeelding kan hij honderduit vertellen. Over een Assyrisch reliëf met een leeuwenjacht, een schilderij van Gerard Terborch, een foto van Meret Oppenheim of de filmposter van Red Line 7000 van regisseur Howard Hawks. "Dat vindt iedereen de allerslechtste film die Hawks ooit heeft gemaakt. Het zijn alleen maar beelden van autocoureurs. Het is eindeloos niks. Misschien niet conceptueel, maar wel heel ongewoon."
De beelden die Verhoef interessant vindt, hebben geen directe relatie met de schetsen die hij tegelijk op Instagram plaatst. Toch is het op een bepaalde manier de humuslaag waaruit de schetsen voortkomen. Verhoefs schetsen lijken misschien op het eerste gezicht helemaal abstract, maar ze zitten vol alledaagse visuele indrukken. En er staat ook altijd muziek aan in zijn atelier.
De relatie tussen de schetsen en de grote schilderijen in de voorruimte van de galerie is wel heel letterlijk. "Ik maak honderden schetsen per jaar en die plak ik in een schetsboek. Na een maand schetsen is een boek vol en dan kies ik daar vier of vijf dingen uit die ik in een schilderij omzet."
"De schetsen hebben iets achteloos. Ze komen heel intuïtief tot stand. In een schilderij wordt alles heel nadrukkelijk nagemaakt, waardoor het schilderij iets artificieels heeft. Ik ben niet geïnteresseerd in het vrije handschrift. Als je iets naschildert, wordt het kunstmatig. Dan zit er iets aan wat stroef is, een beetje moeizaams. Ik geloof niet zo in het handschrift of de signatuur van de kunstenaar."