Luisterend Dienen mét GZB een sterker merk | Nederlands Dagblad
Luisterend Dienen mét GZB een sterker merk
NIJKERK - Met het tekenen van een intentieverklaring bekrachtigden Kerk in Actie en de GZB zaterdag in Nijkerk een vergaande vorm van samenwerking. Daarmee schuift de op gereformeerde leest geschoeide zendingsorganisatie op naar het hart van de Protestantse Kerk.
Gerald Bruins 4 februari 2012, 19:20
Kerk in Actie en GZB gaan samen werken aan een doorstart van het vermaarde Hendrik Kraemer Instituut, de protestantse opleiding voor zendingswerkers. Het instituut is op sterven na dood doordat de Protestantse Kerk de laatste jaren nauwelijks meer mensen uitzendt naar het buitenland. Vanuit de GZB, verwant aan de Gereformeerde Bond, gebeurt dat nog volop. Omdat hij zich niet meer herkende in de signatuur van de Nederlandse opleiding stuurde de GZB vanaf de jaren negentig missionaire werkers voor hun opleiding naar Engeland. Nu wil de zendingsbond niet alleen, zoals vroeger, diensten afnemen van het instituut, maar ook verantwoordelijkheid gaan dragen voor de organisatie, lichtte GZB-directeur ds, Jan Ouwehand toe.
Een tweede onderdeel van de overeenkomst behelst een 'gezamenlijke bezinning op de missionaire en diaconale taak en verantwoordelijkheid van gemeenten en kerk in de huidige tijd'.
Protestantse gemeenten van gereformeerde signatuur (Gereformeerde Bond, confessioneel) dragen al sinds begin jaren negentig bij aan het diaconale werk van Kerk in Actie via een eigen organisatie, Luisterend Dienen.
De GZB gaat - het derde punt van de verklaring - voluit deelnemen aan het programma, dat wordt uitgebouwd tot een orgaan voor gezamenlijke fondswerving voor 'werelddiaconale doelen', gericht op de achterban van GZB en Luisterend Dienen. Bij rampen coördineert de laatste organisatie de fondsenwerving voor noodhulpacties.
Wat is de winst van de verklaring voor GZB en Luisterend Dienen? Beide organisaties visten grotendeels in dezelfde diaconale vijver, bundeling van krachten levert 'een sterker merk' op, legde ds. Ouwehand uit. Dat kon de goedkeuring wegdragen van de zestig diakenen die op de Luisterend Dienen Dag waren afgekomen - dankzij het weer veel minder dan vorig jaar
Vijftien jaar geleden was het ondenkbaar dat de hervormd-gereformeerde organisatie zou gaan samenwerken met de eigen kerk. Nu is de GZB na HGJB (jongeren) en IZB (missionaire organisatie) de derde gereformeerde organisatie die een overeenkomst sloot met de Protestantse Kerk. Wat is er veranderd? Aan de ene kant het klimaat binnen de kerk, ten gunste van de organisaties met een sterke gereformeerde identiteit. Zo kreeg de top van de PKN langzaam een orthodox-christelijke kleur.
Aan de andere kant lieten de 'g-organisaties' hun houding van kritische distantie varen. Ouwehand: 'De tijd van polarisatie ligt achter ons, er is meer ruimte en begrip voor elkaar, meer ruimte ook voor onderlinge verschillen.' In dit tijdperk van secularisatie wordt volgens hem de noodzaak van samenwerking sterker gevoeld. Daarbij is zijn organisatie niet meer bang om 'vanuit onze eigen achtergrond het gesprek met anderen te zoeken, om ervan te leren'.
Scriba Arjan Plaisier van de Protestantse Kerk zei het goed te vinden dat er in zijn kerk modaliteitsorganisaties zijn, die werken vanuit hun eigen identiteit. Zolang ze zich maar niet isoleren van de kerk. De prikkelende vraag of de GZB bestaansrecht heeft, moet permanent op tafel liggen, vond hij. Want diaconaat is een taak van de kerk. Zo beschouwd mag de GZB het einde van de eeuw niet halen, stelde hij. Na een moment van reflectie: 'Dat is misschien wel erg lang. Het midden van deze eeuw dan. Nee, laten we zeggen de komende tien jaar mag ze nog bestaan, daarna niet meer.'
In zijn Bijbelstudie maakte ds. Albert van Blijderveen duidelijk dat de prediking van het evangelie en diaconaat niet in de vorm van 'koppelverkoop' mag plaatsvinden. In de woorden van de theoloog Noordegraaf: 'Laat het diaconaat geen worm aan de missionaire hengel zijn'. Toch merkte de oud-zendingspredikant dat christenen in Latijns-Amerika in het diaconaat onbekommerd, vrijmoedig en gepassioneerde getuigen. Daarvan kunnen wij volgens hem leren. 'Wij moeten toegroeien naar een tweede naïviteit.'