Een toegankelijke speeltuin, maar hoe? - Support | Jaarbeurs, Utrecht : Support | Jaarbeurs, Utrecht
Een toegankelijke speeltuin, maar hoe?
3 april 2016, Supportbeurs
Netten waar je in kan hangen, een uitdagend parcours om over te rijden en een draaimolen waar ook een rolstoel op kan staan. Ontwerper Jan Ooms snapt als geen ander hoe je een speeltuin ontwerpt waar ieder kind zich prettig voelt. Speciaal voor de Support Beurs vroegen we hem om onze pop-upspeeltuin te ontwerpen.
We hadden het geluk dat we hem even mochten storen in zijn werkproces. De Speeltuinbende vroeg hem het hemd van het lijf over hoe het is om (toegankelijke) speeltuinen te ontwerpen.
Wat is volgens jou een toegankelijke speeltuin?
Om maar met de deur in huis te vallen: toegankelijkheid is een noodzaak. Het betekent niet alleen dat je in een speeltuin kan komen, het betekent ook dat je er kan spelen. Dat een speeltuin dus bespeelbaar is. Toegankelijkheid heeft niet alleen betrekking op kinderen met een handicap, maar op alle kinderen. Ze moeten samen kunnen spelen.
Wat zijn de leukste speelaanleidingen voor kinderen?
Er zullen prikkels moeten zijn. Zet een kind bijvoorbeeld in een omgeving met riet en vogels. Dat geeft een mooie ervaring en het kind zal vanzelf gaan spelen door de prikkels uit zijn omgeving. Het zit vaak in kleine dingen. Schommelen, glijden en klimmen blijven populaire speelaanleidingen.
Kinderen waarbij de benen minder goed functioneren vinden het heerlijk met touwen en netten te spelen en worden daar vaak ook heel goed in. Zolang je kinderen maar uitdaging biedt.
Waar moet je absoluut aan denken bij het ontwerp van een toegankelijke speeltuin?
Je moet gebieden waar rustig gespeeld kan worden niet mengen met plekken waar kinderen actief kunnen spelen. Je zou een groot gebied moeten hebben waarbij verschillende sferen gecreëerd kunnen worden.
Het eerste wat ik me altijd afvraag is voor wie ik de speeltuin ontwerp. Dat is een belangrijke vraag. Als het een speelplek is waar ook kinderen met autisme komen, dan moet er vooral gescheiden gespeeld kunnen worden, met duidelijke plekken waar wel samen gespeeld kan worden. Het is soms best lastig om een speelplek te creëren voor alle kinderen, omdat elk kind weer wat anders nodig heeft.
Spelen is vallen en opstaan
Een tijd geleden was ik bij de opening van een nieuwe speeltuin. De voorzitter van de kinderjury (een jongen van 12 jaar) was er ook en testte als eerste een steile helling. Met de pers op zijn lip vloog hij de helling af, waarbij hij op een gegeven moment met zijn rolstoel voorover kantelde. Een tand door zijn lip was het gevolg. Onmiddellijk schoot de pers hem aan met de opmerking 'niet zo best hè, de veiligheid'. De jongen uitte onmiddellijk zijn boosheid en zette de pers op zijn plek met de opmerking 'Hoezo mag ik niet vallen?' Oftewel, het had iedereen kunnen gebeuren.
Met dit voorbeeld wil ik duidelijk maken dat een kind met een beperking echt moet claimen dat hij ook mag vallen of zijn kop stoten. Juist daarom wil ik deze kinderen ook uitdagen in hun spel en betekent toegankelijkheid niet dat er geen uitdaging meer is.