Het lijkt erop dat Desi Bouterse nog een termijn tegemoet gaat als president van Suriname. Zijn Nationale Democratische Partij (NDP) kreeg de meeste stemmen bij de parlementsverkiezingen.
De V7, een combinatie van zes oppositiepartijen, is zoals verwacht de tweede partij, blijkt uit de voorlopige uitslagen.
Of Bouterse een absolute meerderheid haalt in De Nationale Assemblee, het parlement van Suriname, staat nog niet vast, maar het lijkt er wel op. Volgens de staatstelevisie behaalt de partij van Bouterse 28 zetels, genoeg om zonder samenwerking verder te gaan.
Staatstelevisie #Suriname kondigt 28 zetels aan voor Bouterse, gejuich in zijn partijcentrum pic.twitter.com/k92C68Rzcf
Leider Chandripersad Santokhi van de V7 heeft in zijn partijcentrum al gezegd dat de uitslag van de verkiezingen slechter is dan verwacht. Hij erkende dat het niet meer zal lukken om een meerderheid te behalen.
Oppositieleider Santokhi zegt op televisie #Suriname al dat het niet meer lukt om een meerderheid te halen #Surinamekiest
Het is aan de 51 nieuw gekozen parlementariërs om een nieuwe president te kiezen. Als zij er niet uitkomen, omdat er geen tweederde meerderheid is, krijgt de Verenigde Volksvergadering het woord. Deze vergadering bestaat uit 933 leden, de ressort- en districtraadsleden en de 51 DNA-leden.
Bouterse, die in Nederland is veroordeeld voor drugssmokkel, werd bij de verkiezingen van 2010 verkozen tot president van Suriname. Tijdens de campagne benadrukte de oud-legerleider wat hij de afgelopen vijf jaar allemaal heeft bereikt. De afgelopen weken werd de regering van Bouterse aangevallen, omdat er de afgelopen jaren meer geld is uitgegeven dan er is verdiend.
Toch zijn veel Surinamers blij met de ontwikkelingen van de laatste jaren. De kinderbijslag en de AOW werden verhoogd, er werd een sociaal zekerheidsstelsel ingevoerd en er werd geïnvesteerd in de bouw van bruggen en in een goudmijn. Toch kwam Bouterse een aantal verkiezingsbeloften niet na. Zo beloofde hij 18.000 betaalbare huizen te laten bouwen, maar het werden er slechts enkele honderden.
Volgens de VHP, de partij van Satokhi, zijn er forse bezuinigingen nodig om het land er weer bovenop te helpen. ‘Het eerlijke verhaal is dat we blut zijn. We hebben een integere leider nodig. Alleen als we de corruptie stoppen, houden wij meer geld over,’ zei VHP-econoom Kenneth Raghoubarsing.
Rik Kuethe Is oud-diplomaat en sinds 1985 redacteur buitenland bij Elsevier. Hij schreef verscheidene boeken over de Amerikaanse politiek.
Gelegen aan de machtige Boven-Merwede en de lieflijke Linge, koestert Gorinchem zich in de zon. Op deze dag in juni gaat de aandacht uit naar stadsgenoot Hendrick Hamel (1630-1692). Een replica van zijn oude woonhuis aan de Kortendijk is onlangs gereedgekomen.
De in zijn oude glorie herstelde woning met rode luiken had door Pieter de Hooch zelf kunnen zijn geschilderd. Ontwerper Bernard Siera zegt er veel plezier aan te hebben beleefd. De opening van het Hamelhuis annex museum heeft een zeer feestelijke tint. Overal hangen Zuid-Koreaanse vlaggen.
Hamel en Korea hebben veel met elkaar van doen. In 1653 was de Gorinchemmer als boekhouder voor de VOC met het schip De Sperwer op weg naar Decima in Japan, toen hij schipbreuk leed.
Hij kwam op de Koreaanse kust terecht. Daar werd hij niet slecht behandeld, maar het land verlaten was niet toegestaan. Pas na dertien jaar wisten Hamel en de zijnen een schip te stelen en konden zij van het schiereiland ontsnappen.
Na terugkeer in zijn geboortestad publiceerde Hamel het eerste reisverslag over Korea in Europa. Dat werd een bestseller. Op Koreaanse scholen wordt Hamel nog geëerd als de man die hun land in het Westen bekend heeft gesteld.
De Zuid-Koreaanse ambassadeur Jong-hyun Choe, een van de coryfeeën van het Haagse corps diplomatique, zegt dat de bouwtijd van het Hamelhuis bijna even lang was als Hamels verblijf in ­Korea. Er is harpspel van Lavinia Meijer, die in Korea is geboren, en er zijn woeste trommelslagers en Koreaanse danseressen.
De muziek waarop zij dansen, heeft veel weg van die van Ravel. Het lijkt wel alsof de Fransman zijn inspiratie voor de Boléro heeft opgedaan in Panmunjom aan de grens met Noord-Korea. Het knippen van het lint voor het Hamelhuis gebeurt collectief met wel twintig scharen.