Recensie The Mule - Vertigo
Recensie The Mule
Manoel de Oliveira regisseerde films tot hij overleed op de gezegende leeftijd van 106. In vergelijking met de Portugese cineast is Clint Eastwood misschien nog een jonkie, maar het feit dat hij op zijn 88e voor The Mule zowel voor als achter de camera stond, dwingt hoe dan ook respect af. De film zelf verdient iets minder lof.
Oorspronkelijk wilde Eastwood na Trouble with the Curve (2012) stoppen met acteren. Waarschijnlijk omdat er weinig rollen zijn voor 80-jarigen, maar het personage van Earl Stone was hem op het lijf geschreven. Deze 90-jarige is een vermaarde bloemenkweker die na het faillissement van zijn zaak koerier speelt voor Mexicaanse criminelen. Omdat het geld gemakkelijk verdiend is, besluit Stone zich een tweede keer te laten gebruiken als 'muilezel', maar een ambitieuze politieman (Bradley Cooper) wil hem koste wat kost vatten.
De evolutie van Stone tot topkoerier en het kat-en-muisspel tussen hem en de politie vormen ondanks de wat slappe climax het boeiendste gedeelte van de film. Een groot deel van The Mule is echter voorbehouden aan het melodramatische conflict tussen het eeuwige fuifbeest Stone en de familie die hij in de steek liet. De ruzies met zijn ex-vrouw (Dianne Wiest) en zijn dochter (Clints eigen dochter Alison) lijken uit een slechte soap geplukt. Eastwood, een leerling van de zwaar onderschatte B-filmer Don Siegel, werkt altijd enorm snel, maar dat keert zich hier andermaal tegen hem wanneer hij gevoelige scènes moet opnemen.
Dat neemt echter niet weg dat The Mule een belangrijke film is in Eastwoods oeuvre. Zoals The Shootist (voor John Wayne), Finding Forrester (voor Sean Connery) en het aanstormende The Old Man & the Gun (voor Robert Redford) heeft hij alles van een testamentfilm. Zelfs zonder autobiografisch te zijn functioneert zo'n productie als een reflectie op het leven, de loopbaan en vooral het imago van de acteur in kwestie. Eastwood zal dat waarschijnlijk niet toegeven, maar de casting van Alison als Earls dochter, het modelleren van Earl naar Clints eigen grootvader en het verhaal over een man die ten nadele van zijn familie zijn eigen ding deed, geven de film iets uiterst persoonlijk.
Ook als Eastwood de komende jaren nog films regisseert, zal The Mule te boek blijven staan als zijn zwanenzang. Het is misschien niet zijn beste werk, maar wel het ultieme excuus om zijn allerbeste films te (her)ontdekken. Zet The Outlaw Josey Wales, Bird, Unforgiven en Million Dollar Baby dus maar klaar!
Clint Eastwood staat op zijn 88e nog eens zowel achter als voor de camera met een melodrama over een 90-jarige kerel die drugs smokkelt voor een Mexicaans kartel, maar te laat de consequenties van zijn daden inziet. Een melancholische versie van Doug Limans American Made die functioneert als Clints testamentfilm.