Squid – Town Centre EP – MuziScene magazine
Je zou haast denken dat de dagen van weleer waarin Engelse bands vreselijk werden gehyped en een paar maanden later weer in het niets verdwenen, helemaal terug zijn van weggeweest. De ene na de andere post-punk formatie trekt momenteel aan ons voorbij; het zijn er zo veel dat je je toch moet gaan afvragen hoeveel kaf er onder het koren zit. Bovendien moet je concluderen dat wel een heel grote verscheidenheid aan bands onder de noemer post-rock wordt geplaatst.
Town Centre EP telt vier nummers. We krijgen relatief wel waar voor ons geld want het zijn langere composities. The Cleaner is met ruim zeven minuten het langste nummer. De EP opent met een geluidsscape waar je door de zoete klanken een jazz-achtig instrumentarium kunt vermoeden. Veel wijzer wordt je er niet van. Match Bet trapt uptempo af met een mooi meanderende gitaar en baspartij. Drummer Ollie judge zingt vooral luid, rauw en scanderend. Het nummer volgt geen traditionele songstructuren maar zoekt als het ware zijn eigen weg, via coupletten, refreinen met zang en intermezzo's met blazers en toetsen. Dat avontuur kenmerkt ook The Cleaner. Dit nummer wijkt wel weer sterk af in sfeer van Match Bet. Het is een dansbare track met een dwingende baslijn en percussie. Squid heeft erg goed geluisterd naar LCD Soundsystem en Talking Heads, denk je onwillekeurig. De EP wordt afgesloten met een langzame track, ingeleid door een ritmeboxje. De relaxte sfeer in Rodeo lijkt welhaast een combinatie van de soundscape waarmee de EP opende en een nummer als The Cleaner. Het eindigt letterlijk en figuurlijk in het niets; zo'n twee minuten hoor je instrumenten uitklinken en wordt op de achtergrond nog wat gefluisterd.