Bewegen doen de vijf mannen in Sweet Demon met overgave; al dan niet geordend. Ze laten uitersten tussen verstand en passie, vrolijkheid en somberheid, uitputting en verstilling vervloeien en gaandeweg ontstaat een indringend en liefdevol beeld van liquid gender; het idee dat de tegenstelling mannelijk/vrouwelijk niet zo gebeiteld is als ze lijkt.
Naast Uri Eugenio, al jaren gezichtsbepalend bij LeineRoebana, ontmoet u Michael Sastrowitomo, Rob Polmann en jonge honden Andrea Pisano en Timon de Ridder. In Sweet Demon geven zij ziel en lichaam voor hun passies en obsessies.
Ideeën van avant-garde theaterregisseur Richard Foreman, die in de jaren ‘80 furore maakte met zijn Ontological-Hysteric Theater maakten LeineRoebana nieuwsgierig. Voor Foreman leidt een verhaal af van de waarheid. De focus op een verhaal maakt ons blind voor verbanden tussen toevalligheden. Hij wil, net als het Surrealisme, ruimte geven aan de logica van het onwaarschijnlijke; aan de fantasie en het onbewuste. Sweet Demon geeft hieraan een fysieke vertaling: een voorstelling die meesleept en tegelijk op het verkeerde been zet.