tot aan 1991 toe. Eerst met de hand en later machinaal. Wanneer ze toen in 1991 niet gestopt waren met turf winnen, was er waarschijnlijk helemaal niets van dit gebied over gebleven, gelukkig is het zo niet gegaan. Want het is een prachtig mooi gebied.
nadeel waren toch de muggen die constant om ons heen zaten, maar dat mocht de pret niet drukken. Na ongeveer drie uur lopen, moe en voldaan, waren we weer terug bij de auto. We hebben Erik bedankt voor de mooie excursie en een groepsfoto gemaakt.
Die middag zijn we naar het Veenpark geweest, waar veel oude huisje stonden, die je allemaal kon bekijken. Je kon met een treintje meerijden, waar wat verteld werd over het turfwinnen. ‘s Avonds hebben we heerlijk gegeten, net over de grens in Duitsland.
Deze plaggenhut werd in 1 dag gebouwd, het is niet voor te stellen maar hier werd in geleefd in die tijd, pure armoede.
In het Veenpark in Barger-Compascuum, bij Emmen, komt de Drentse veenhistorie tot leven. Hier 1 van de oude huisjes, we konden ze ook allemaal van binnen bekijken.
Zonnedauw, komt hier nog veel voor. Zonnedauw groeit in moerasachtige gebieden. vangt en verteert insecten door een glinsterende, kleverige substantie aan diens tentakeltjes. De prooi dient om de plant te voorzien van voedingsstoffen die onvindbaar zijn in de bodem waarop de planten leven.
Tijdens de drie uur durende wandeling, hebben we heel veel vogels gezien. Hier hoorden wij grasmussen en spotvogels.
Het Bargerveen, dat midden in ’t Veenland ligt, is één van de twee gebieden in Nederland waar nog levend hoogveen is.