ik ben iets kwijt maar toch niets v
Teleurstelling / Toekomst / Vroeger/Herinneri
maar tegelijkertijd ook bevrijd van binnen.
ik kan nu eindelijk echt opnieuw beginnen.. maar toch weet ik het soms even niet meer.
omdat ik dan denk bestaat er niet meer ?
ik hou het liefst mijn gevoelens allemaal binnen.. omdat ik het simpelweg moeilijk vindt om iemand weer te beminnen.
ik vind het moeilijk om zo even mijn gevoelens te beschrijven maar toch weet ik dat het beter is om het van me af te schrijven...misschien zal ik anders wel nooit meer de oude zijn als ik nooit een keer mijn emoties laat blijken.
zoals het eens was zal het nooit meer zijn en ja die gedachte... die doet me erg veel pijn.. ook zelfs nu nog terwijl ik weet dat het beter is.
ik heb jullie verbannen uit mijn leven omdat ik nu eindelijk om mezelf ben gaan geven en nu eens een keer kies voor mezelf en een ander leven.
en ik besef dat ook ik vrienden verdien waarop ik echt kan bouwen en het allerbelangrijkste nog wel vertrouwen.
iets wat bij jullie ver te zoeken was.. alsof het voor jullie gewoon niet belangrijk was en geen waarde had.
jullie hebben mij veel pijn en verdriet aangedaan.. maar gedeeltelijk was dat natuurlijk ook mijn eigen fout.. ik had moeten zien op wie ik kon bouwen en de mensen had moeten loslaten die ik niet kon vertrouwen, maar dat ik dat niet deed was slechts een kwestie van te weinig zelfvertrouwen.
Jullie deden vaak alsof het niets was..
eerlijkheid.. nee dat kennen jullie niet.
is het dan zo moeilijk te begrijpen dat eerlijkheid is waar ik naar verlang... de toekomst maakt me bang, wat gaat er nog komen en wat ga ik allemaal nog beleven en zijn er mensen die net als ik wel naar eerlijkheid streven?
ik ben er inmiddels achter dat jullie mij nooit zouden kunnen geven wat ik zoek en en dus wil ik zeggen voor dit ''theater'' valt nu het doek!
dus is het nu hoog tijd geworden om afscheid te nemen.
het verleden te accepteren voor wat het is en er maar gewoon mee te leren leven.
met de positiviteit dat je van je fouten leert, en dat het tij nu eindelijk is gekeerd.
iets wat ik eigenlijk veel eerder had moeten doen maar wat ik simpelweg niet kon...
en nu.. Nu voel ik me krachtig omdat ik eindelijk maar toch mezelf overwon.
- Stillewaterenhebbendiepegronden -
Stillewaterenhebbendiepegronden vindt het leuk als je reageert op dit gedicht
Stillewaterenhebbendiepegronden
Zaterdag, november 07, 2009 12:10
Inmiddels, heb ik gebroken met al deze mensen het deed pijn maar nu heel wat maanden later weet ik dat dit ik puur eerlijk en oprecht leven verkies boven de schone schijn..:D
allemaal bedankt voor jullie reacties, en natuurlijk zijn er eerlijke mensen in dit leven. ik weet het zeker, ik ben er namelijk eén van (L)
Vrijdag, november 06, 2009 23:04
Goed om te weten wat je wel wil, en natuurlijk zijn er Wel eerlijke mensen, wens je zelf die mensen op je pad en kijk dan wat er gebeurd, je zult verbaasd zijn als je er echt in geloofd komt het vanzelf tevoorschijn, sterkte met alles lieve groet tineke ebing
Donderdag, november 05, 2009 07:36
als je uiterlijk stil blijft borrelt je innerlijke stem en schrijf je het op, zodat je niet verstikt raakt