Een strategische bommenwerper is een zwaar vliegtuig, dat gemaakt is om grote ladingen bommen in een keer mee te kunnen nemen voor een bombardement op grote schaal. Het aantal bommen dat een strategische bommenwerper meeneemt hangt af van het gewicht van de bommen. Afhankelijk van de hoeveelheid bommen kan een strategische bommenwerper een gebied over een afstand van 6000 km bombarderen.

In tegenstelling tot tactische bombardementen, welke vooral worden uitgevoerd om doelgericht vijandige doelwitten (zoals voertuigen of vliegtuigen) uit te schakelen, worden strategische bombardementen vaak uitgevoerd om vijandige fabrieken, installaties en steden te vernietigen.

Zowel de Verenigde Staten als Rusland hebben strategische bommenwerpers in hun arsenaal. India heeft vier van de Russische bommenwerpers in bruikleen.

Wereldoorlogen 
Reeds tijdens de Eerste Wereldoorlog werd er geëxperimenteerd met vliegtuigen die meerdere bommen mee konden nemen om zo een groot aantal vijandige doelen in een keer uit te kunnen schakelen. Enkele modellen waren de Italiaanse Caproni Ca.1, de Duitse Zeppelin-Staaken R.VI en de Britse Handley Page V/1500.

Strategische bommenwerpers werden eveneens ingezet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Bij aanvang van deze oorlog waren het vooral kleinere vliegtuigen die hiervoor werden ingezet. Grotere modellen met vier motoren werden later in de oorlog ontwikkeld.

Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog werden strategische bommenwerpers op grote schaal ingezet om vijandige steden te bombarderen.

Koude Oorlog en verder 
Tijdens de Koude Oorlog werd de ontwikkeling en productie van strategische bommenwerpers voortgezet. Zowel de Amerikanen, bijgestaan door het Verenigd Koninkrijk, als de Sovjet-Unie hielden deze bommenwerpers, vaak geladen met kernbommen, permanent gereed als onderdeel van de MAD-strategie.

Sinds het einde van de Koude Oorlog zijn strategische bommenwerpers uitsluitend met conventionele wapens ingezet.

Tijdens onder andere de Golfoorlog van 1990-1991, de oorlog in Afghanistan en de Irakoorlog van 2003 werden Amerikaanse B-52's en B-1's ingezet voor zowel strategische als tactische bombardementen.

Bekende strategische bommenwerpers

Eerste Wereldoorlog 
  Caproni Ca.1
  Caproni Ca.3, 1.700 lb
  Gotha G.IV, 1.100 lb
  Gotha G.V, 1.100 lb
  Handley Page Type O, 2.000 lb
  Handley Page V/1500, 7.500 lb
  Ilja Moeromets, 1.100 lb
  Zeppelin-Staaken R.VI, 4.400 lb
  Zeppelin, ongeveer 5.000 lb

Tweede Wereldoorlog 
  Avro Lancaster, 22.000 lb
  B-17 Flying Fortress, 17.410 lb
  B-24 Liberator, 8.000 lb
  B-29 Superfortress, 20.000 lb
  Handley Page Halifax, 13.000 lb
  Heinkel He 177, 15.870 lb
  Petlyakov Pe-8, 11.000 lb
  Short Stirling, 18.000 lb

Koude Oorlog 
  Avro Vulcan, 21.000 lb
  B-36 Peacemaker, 72.000 lb
  B-45 Tornado, 22.000 lb
  B-47 Stratojet, 25.000 lb
  B-50 Superfortress, 28.000 lb
  B-52 Stratofortress, 60.000 lb
  B-58 Hustler, 19.450 lb
  Dassault Mirage IV, 3.000 lb
  FB-111A, een variant op de F-111 'Aardvark'
  Handley Page Victor
  Mjasisjtsjev M-4, 52.910 lb
  Toepolev Tu-4
  Toepolev Tu-16, 20.000 lb
  Toepolev Tu-95, 33.000 lb
  Toepolev Tu-22M, 46.300 lb
  Vickers Valiant

Later 
  B-1 Lancer, 75.000 lb
  B-2 Spirit, 50.000 lb
  B-52 Stratofortress, 60.000 lb
  Toepolev Tu-22M, 46.300 lb
  Toepolev Tu-95, 33.000 lb
  Toepolev Tu-160, 88.200 lb
  B-21 Raider

Toekomst 
 De Russen werken aan de Toepolev PAK DA. China werkt aan de Xian H-20.

Fotogalerij

Zie ook
 Lijst van bombardementen uit de Tweede Wereldoorlog