De Nederlandse keuken werd lange tijd mede bepaald door invloeden van overheersers en invloeden via de adel.
Het oudste Nederlands(talige) kookboek dateert uit circa 1514 en is genaamd Een notabel boecxken van cokeryen.[8] Dit boek werd in Brussel gedrukt werd door Thomas van der Noot en omschrijft middeleeuwse recepten voor feestelijke gelegenheden, zoals sauzen, wild, gelei, vis, vlees, pasteien, eieren, zuivelgerechten, alsook gekonfijte kweepeer en gember. Tevens bevat dit het oudst bekende recept voor appeltaart. Een notabel boecxken van cokeryen bevatte 175 recepten, waaronder veel vereenvoudigde recepten van de Fransman Taillevent.[2]
Toen in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden de Gouden Eeuw aanving werden ook voor de welgestelde middenklasse luxere gerechten bereikbaar, vaak bestaande uit een rijke verscheidenheid aan fruit, kazen, vlees, wijn en noten. Door de welgestelden werden tevens zangvogels zoals spreeuwen, vinken en merels genuttigd, een gebruik dat pas in de 20e eeuw ten einde kwam.[9]
Veranderingen in de keuken traden op na de Columbiaanse uitwisseling. Een belangrijke verandering was de aankomst van de aardappel, vooral na het begin van de 18e eeuw. Specerijen spelen al veel langer een rol in de Nederlandse keuken. Specerijen worden bijvoorbeeld gebruikt in speculaas, pepernoten en kruidnoten, en ontbijtkoek, en bij de bereiding van groenten (rodekool met kruidnagel, bloemkool met nootmuskaat en appelmoes met kaneel).