Zaterdag was het zover. Om 6 uur zouden we eindelijk vertrekken naar de Weissensee vanaf het huis van Bas die ons de hele week zou begeleiden. Zoals gewoonlijk werd de vertrektijd van 6 uur iets later. Stef en Johan B moesten de bus ophalen en dat duurde een beetje lang. Om half 7 kregen wij een telefoontje dat het iets later zou worden…..
Om 9 uur vertrokken wij dan eindelijk. We zouden een avond doorrijden en in Keulen overnachten. De reis schoot lekker op en in 2,5 uur zaten wij in Keulen. Hier hebben we lekker geslapen
Zondag
De volgende dag stonden we al vroeg op. Na een heerlijk ontbijt vertrokken wij voor een lange rit richting Oostenrijk. De hele weg hebben we lekker dvd gekeken en ons geen uur verveeld.
Om half 5 kwamen wij bij het pension aan. Het is een mooi huis met allemaal 2 persoons kamers met uitzicht op het grote meer.
Uit de verhalen die wij van tevoren hadden gehoord zou er veel sneeuw zijn gevallen waardoor er niet geschaatst zou kunnen worden. Het zou er nu dooien en we zouden de hele week maar moeten skiën. Maar toen wij uitstapten was het behoorlijk koud. Op het grote meer was zelfs een baantje uitgezet. Wij hoopten dat we de volgende dag lekker konden schaatsen en niet de hele week in de sneeuw moesten fietsen of lopen. Het gaat ten slotte om het schaatsen!
Maar dat zouden we de volgende dag wel bekijken. Nu gingen we lekker eten en slapen…
Maandag
Om 8 uur stond er een lekker ontbijtje voor ons klaar met warme broodjes. Het was de bedoeling dat we deze ochtend naar het ijs zouden kijken om te zien of we erop konden schaatsen. Tot onze verbazing zagen we dat er volop geschaatst werd. Voor vandaag zat het dus zeker goed!
Bas had een mooie training bedacht we hebben een paar rondjes van 7 kilometer gemaakt. Alles bij elkaar hebben we zo 1,5 uur geschaatst en het ijs “geproefd”. Elwin nam dat iets te letterlijk en viel de eerste ronde al maar omdat het zo'n super ijs was gleed hij lekker door. Dat was anders toen we aan de overkant van het meer kwamen. Daar was het meer klunen dan schaatsen. Ze hadden ons er al voor gewaarschuwd maar wij waren gewoon eigenwijs. Na 4 rondes begonnen wij eraan te wennen. Je moet er gewoon doorheen raggen met je verstand op -10. Na die heerlijke training gingen we lekker eten om weer goed voorbereid te zijn op de volgende training, 1,5 uur omhoog mountainbiken op een spekgladde weg met 30 cm sneeuw, zonder spikes. Dat werd dus een mooie tocht. Na een welverdiend avondmaal en wat Bert Visser was het de hoogste tijd om weer te gaan slapen.
Dinsdag
Zoals gisteren en net zo als de komende dagen hadden we om 8 uur het ontbijt. Daarna konden we wederom schaatsen! Het ijs was al ietsjes beter dan gister en we waren er beter aan gewend dus werd er weer hard getraind! Bas had voor ons een mooie zware intervaltraining. Na toch weer 1,5 tot 2 uur te hebben geschaatst, gingen we van het ijs af en verheugden we al ons op de middagtraining! Ondertussen kregen we een aantal geruchten te horen dat de wedstrijden aanstaand weekend alsnog doorgaan, zaterdag het ONK 100 km en zondag de Aart Koopmans 150 km. Aan de ene kant hadden we er veel zin om wedstrijden te rijden. Maar aan de andere kant gingen we naar de Weissensee toe als vakantie en een trainingskamp. Dingen zoals tasjes en eten voor de wedstrijden hadden we niet meegenomen. Als we de middagtraining alvast meereken hadden we al 2 dagen keihard getraind, geen ideale voorbereiding. Na de lunch die uitstekend werd verzorgd door Yvonne (= moeder van Tessa) gingen we ons klaarmaken voor wederom een fietstochtje op de MTB. Dit keer geen besneeuwde berg, maar de weg die je oprijd als je naar de Weissensee gaat. (15% voor de mensen die hier nog niet geweest zijn). De berg ligt op 15 minuten fietsen van ons appartement, dus waren we al aardig warm toen we aan de afdaling begonnen. Na de berg weer op en af gefietst te zijn, stond na het douchen het avond eten al bijna klaar en dat kwam mooi uit.
Woensdag
Het was onofficieel bekend dat de wedstrijden doorgingen, toch hadden we de vakantie gedachte niet uit ons hoofd gezet en gingen we met ze alle snowboarden. Na een hoop vallen en ook even veel opstaan, waren we het na 5 uur zat en gingen we weer naar huis toe. Het was al tegen de middag en een paar gingen fietsen en andere gingen even op bed liggen. Met filmpjes en avondeten kwamen we de rest van de dag door om zo vermoeid in bed te stappen.
Donderdag
Bij iedereen was de pijn te merken van het snowboarden, met name spierpijn in de armen, rug en schouders. Omdat er zaterdag en zondag 2 wedstrijden zijn, gingen we vandaag en morgen rustig aan doen. ‘s Morgens na het ontbijt stond er een rustige schaatstraining op het programma, de ijsmeesters waren druk bezig geweest met het ijs en het ijs werd steeds beter. 's Middags werd er een rustig stukje uitgefietst om het meer. Daartussen werden er spelletjes gespeeld en hadden Yvonne en Jaap weer een heerlijke lunch klaargemaakt. Omdat de wedstrijden nu officieel door gingen kwam Gé met Sabine om half 3 in de nacht aan.
Vrijdag
Dit was een dag die voor iedereen anders verliep. De één ging nog even het ijs op, de ander ging een stukje fietsen. In ieder geval was het een dag die in teken stond van wedstrijdvoorbereiding. Dus rustig trainen en vooral veel rusten en veel eten. Wederom een onvergetelijke lunch en voor de wedstrijd had de kok speciaal pasta gemaakt. Na een stukje cabaret gingen we vroeg ons bed in, want de volgende dag moest er om 8.00 uur 60 km (dames) en 100 km (heren) geschaatst worden met de start.
Zaterdag 3-02-2007 Open Nederlands Kampioenschap
Na een gezellig weekje ‘vakantie' moesten we ons toch nog oppeppen voor twee wedstrijden. Woensdag was besloten om toch nog twee wedstrijden te organiseren, omdat het ijs er goed bij lag. 's Ochtends vroeg op, want we moesten al om 8 uur starten. Aan het ontbijt kreeg ik bijna geen hap door m'n keel. Ik was zenuwachtig, de jongens lachten me uit! De heren moesten 100 km, de dames 60. Voor de Johans en mij was het de eerste keer op natuurijs. Johan B had er wat moeite mee, Johan E kwam goed over de scheuren en hobbels heen en ook bij mij leek het vanzelf te gaan tijdens de trainingen.
Heren De jongens reden goed mee tussen de mannen. Johan B en Stef hebben de wedstrijd eerder verlaten, omdat ze meerdere keren gevallen waren en geen aansluiting meer konden vinden bij het peloton. Bart en Johan E hadden hun plekje in het peloton wel gevonden en reden de wedstrijd netjes uit. Bart werd 65 e (7 e B-rijder) en Johan E 47 e (4 e B-rijder).
Dames Tijdens de wedstrijd kreeg ik al snel last van mijn rug, maar ik deed gewoon net of ik het niet voelde en dacht gewoon aan het moment waarop ik klaar was en we weer met z'n allen op het balkon in het zonnetje zaten. In de tweede ronde was er de eerste serieuze ontsnapping van 3 dames. Ik sprong mee, maar kon de versnelling niet aan, waardoor ik zo'n 10 meter achter de kopgroep reed. Ik kon er helaas niet bij komen en heb een halve ronde tussen de kopgroep en het peloton gereden, omdat ze direct een groot gat sloegen. Ik baalde dat ik er niet bij zat. De rest van de wedstrijd gebeurde er weinig. Er werd veel gedemareerd, maar niemand bleef weg. Al die demarages braken me een beetje op. Het peloton was flink uitgedund, maar Sabine en ik zaten er nog netjes bij. In de laatste ronden zijn de 3 koploopsters terug gepakt, aan de ene kant was ik daar blij om, het maakte ten slotte niet uit of ik er bij had gezeten. Maar aan de andere kant vond ik het toch jammer dat ik er niet bij zat, dan had ik in ieder geval een beter gevoel gehad over de wedstrijd. Maargoed, ik werd 18 e (3 e jongere) en reed mijn eerste wedstrijd op natuurijs uit, dus ik mag eigenlijk niet klagen. Sabine kwam vlak voor de finish ten val en werd 35 e . Ondanks dat ze was vergeten te tekenen, toch nog in de uitslag opgenomen. Geluk bij een ongeluk....
Zondag 4-02-2007 Aart Koopmans Memorial
Nog een beetje verrot van het ONK zaten we weer 's ochtends vroeg met z'n allen aan het ontbijt. Degene die mij gister het hardst zat uit te lachen, dat ik niets door m'm keel kreeg, had daar nu zelf ook moeite mee. Ik zal geen namen noemen.....
Vandaag moesten de heren 150km, en de dames 100km. Mijn doel was om top 15 te rijden.
Heren Bart reed een hele goede wedstrijd. Hij zat goed voorin en werd 21 e (2 e B-rijder). Ook Johan E en Stef konden het grootste deel van de wedstrijd met het peloton mee. Stef stapte na 100 km af. Johan E deed dit na 120 km. Johan B had weer zijn dag niet en ging in de eerste ronde al twee keer onderuit. Hij is toen meteen afgestapt, omdat hij niet meer bij het peloton kon komen.
Dames Het begin van de wedstrijd ging wat moeizaam. Ik kreeg ook al snel last van m'n rug, maar daar was ik nu op voorbereid, je doet er nou eenmaal niets aan. Op een gegeven moment kwam ik lekker in m'n ritme en ging de wedstrijd hardstikke goed, eigenlijk makkelijker dan gister. Er ontstond een kopgroep van 5 meiden die de hele wedstrijd weg bleven. Wij reden dus voor de 6 plek, dus had ik al uit zitten rekenen dat ik bij de eerste 10 moest zitten om mijn doel te bereiken. Sabine kwam in de voorlaatste ronde ten val, precies op het moment dat het peloton hard reed, hierdoor kon ze niet terug komen bij het peloton. Wel heeft ze de wedstrijd uitgereden, ze werd 23 e . Ik viel in de laatste halve ronde, omdat ik effe niet op zat te letten. De kopgroep was aan het afsprinten aan de overkant. Tja... kan gebeuren. Gelukkig stond het peloton bijna stil, waardoor ik er zo weer bij zat. Ik kon in de finale niet echt mijn plekje vinden. Top 15 zat er niet in, ik werd 19 e .
's Middags zijn we nog even het prijzengeld op gaan halen met de auto van Gé. Met z'n 7en in dat kleine karretje J . Bart had de dikste enveloppe, dus.... een rondje van Bart!!! 's Avonds waren we allemaal te verrot om nog naar de skihut te gaan, dus hebben we met z'n allen film gekeken, want dat hadden we deze week toch nog niet genoeg gedaan J . Ik vond het schaatsen op de Weissensee een geweldige ervaring en kan bijna niet wachten tot volgend jaar!