Later wordt besproken dat de school eerst zelf aan de gang gaat met de methode, zodat er meer gerichte vragen gaan ontstaan, of behoeftes die kunstenaars zouden kunnen invullen.
Er zijn 4 kunstenaars benaderd en in een bijeenkomst is de bedoeling doorgesproken. Het is voor kunstenaars niet gebruikelijk een les uit een methode te volgen, maar ze vinden de uitdaging in het zoeken naar de creatieve ruimte. Daarnaast zijn ze allemaal blij dat ze een duurzame relatie kunnen aangaan met een school.
In september is er ook de teambijeenkomst. De leerkrachten hebben de methode bekeken en de opdracht was een les te kiezen die ze met hun eigen groep wilden doen. Marjolein Peeters legde uit hoe het traject bedacht was , spreekt de planning door en laat zien hoe de begeleiding in elkaar steekt.
Er zou geïnventariseerd worden welke opdrachten iedereen wilde. Maar de bijeenkomst liep anders. Er was bij het team nog veel onduidelijk. De matrix die als voorbeeld gemaakt was met een opbouw over de jaren in technieken, beeldaspecten en materialen bleek voor leerkrachten niet eenvoudig te interpreteren. Er was onduidelijkheid over de te kiezen lessen, over materialen, over wanneer het dan een leerlijn zou zijn, over de rol van de kunstenaars, over het nut van de evaluaties tussendoor. We besloten aan het einde een pas op de plaats te maken en niet de planning te gaan volgen. We spraken af in kleiner verband de details door te spreken, en sowieso de eerste ronde te schrappen.
Een aantal leerkrachten is gedoken in de methodes voor Beeldende vorming en er is gekozen voor Laat maar zien. De methode wordt online aangeboden en wordt steeds geactualiseerd. Het is mogelijk per leerjaar te kiezen op thema, op techniek, materiaal en leerdoel en er is veel ruimte voor reflecteren. Beeldend kunstenaar en vakleerkracht PO Marjolein Peeters wordt benaderd om school te helpen deze methode goed te implementeren.
We maken een opzet om 4 x in schooljaar ’19-’20 4 kunstenaars in school te halen zodat alle groepen een les krijgen van een vakdocent. De leerkracht kijkt mee, en krijgt nog tips van de kunstvakdocent om de opdracht die gestart is verder uit te werken met de kinderen en te bespreken. De leerkracht gaat vervolgens deze zelfde opdracht (bestaande uit ongeveer 3 lessen) nogmaals uitvoeren in de parallel groep. Zo is er minimale werkdruk qua voorbereiding, en is er ruimte voor de leerkracht zichzelf te verbeteren.
Na overleg besluit de ICCer Sharon om samen met het team op zoek te gaan naar een methode Beeldende vorming. Het team heeft nadrukkelijk de wens uit te gaan van technieken en materialen, en daarmee een leerlijn op te bouwen. Dit schuurt een beetje met de inzichten van De Cultuur Loper. (Deze bouwt niet aan leerlijnen, maar aan de opbouw van de competenties creëren, onderzoeken en reflecteren bij kinderen. Dit is toepasbaar op alle kunstdisciplines)