We hadden een keer het idee om even met Smart een soort van duin in te gaan om te kijken wat hij zou doen. Dat is een beslissing waar ik in het vervolg goed over na moet denken. Het ging in het begin wel goed maar als hij eenmaal op een zandvlakte kwam gingen z’n oren naar voren en schoot er vandoor. Ik ben op die trip flink gekneusd door een paar bomen.
Ook heeft Smart in de loop van een paar dagen weten uit te breken en ging hij zich ff lekker ontspannen op het terrein tot dat de erfeigenaar de volgende dag het hek opendeed en Smart hem daar vrolijk op stond te wachten. Sindsdien heeft Smart altijd een tweede schuif op zijn stal deur.
En als Smart dan in de vakantie ook met vakantie ging stond ie met een clubje paarden op een stuk land in de polder voor een paar weken. Hij had het daar altijd naar z’n zin, totdat hij opeens besloot om daar eens even rond te gaan kijken. En Smart maakte vervolgens het hek open en riep een paar van z’n maatjes bijeen en toen gingen ze even kijken of er iets te doen was in Zaandam. Dit tot groot verdriet van de plaatselijke groenteboer. Maar alles is wel weer goed gekomen al was het even een probleem om hem te vangen. Maar hij is daarna niet meer uitgebroken.
En toen ik in mijn examen jaar kwam ging ik op zoek naar een leaser en die vond ik. Het was een meisje dat al eens een keer vaker op Smart had gereden en ze heeft het ontzettend naar haar zin gehad. In de les iedere zaterdag morgen kon ze ook alles met hem kon doen, of het nou een beetje stuntelen was of echt dressuur Smart deed alles voor haar, maar helaas kon ze niet naar buiten het duin in. Mijn moeder heeft er af en toe ook op gereden maar toen kwam het etterige in Smart naar voren: ze nam haar altijd in de maling door extra langzaam te lopen of dan juist weer extra snel. Mijn zus heeft er ook een paar jaar op gereden en die ging af en toe wel naar buiten om hem daar even van z’n overtollige energie af te helpen.