Recensie: Het orakel van de maan 3 - stripinfo.be
Het orakel van de maan 3 De rode capes
Giovanni zit nog steeds in de grot onder het klooster als boetedoening. De steen met de tekst 'God bestaat niet' intrigeert hem zodanig dat hij het klooster wil verlaten. Dat lukt hem, doch niet zonder bloedvergieten. Een boot neemt hem mee terug naar de Abruzzen, terug naar zijn meesters. Maar daar aangekomen ontdekt hij de afgebrande hut en begrijpt dat zij vermoord werden door 'de Rode Capes'. Hij bouwt een nieuw huis op de restanten van de woning van zijn meesters en voelt dat hier een persoon rond doolt die liever onbekend wenst te blijven. Tot de dag dat 'de Rode Capes' opduiken aan zijn voordeur om de brief op te eisen die hij aan de paus moest afgeven (zie vorige delen). Daar hij die niet langer heeft wordt Giovanni koelbloedig neer gestoken. Gered door 'de heks' Luna keert hij weer tot bewustzijn in een klooster waar Dom Salvatore hem onder zijn hoede neemt. Vastbesloten zijn meesters te wreken besluit Giovanni om het klooster zo snel mogelijk te verlaten en naar Jeruzalem te trekken waar hij 'de Rode Capes' onder handen wilt nemen. Maar alles verloopt toch net iets anders dan de planning.
Het Orakel van de Maan is een verstripping van het boek van Frédéric Lenoir. Deze Lenoir heeft samen met Rodolphe het scenario op poten gezet, getekend door Griffo. Het verhaal is vloeiend zonder te veel af te wijken van het origineel, wat een hele kunst is. Geen overloze teksten en omschrijvingen maar een vlot te lezen epos, dat is het geworden. Niet voor de hand liggend als je de dikte van het boek bekijkt dat Lenoir geschreven heeft, ttz 462 pagina's. De tekeningen van Griffo zijn wel niet zo uitgewerkt als we dat gewoon zijn, maar door de snelheid in het verhaal is dit niet frappant noch storend.
Kortom: Een goed opgebouwd en niet zwaarwichtig verhaal rond een man die wraak zoekt op zijn meesters en woelige nachten beleeft nadat hij te horen kreeg van Luna dat er door zijn toedoen verschillende mensen zouden sneuvelen. Een voor Giovanni en zijn geweten niet onbeduidend gegeven.