Jean-Paul Laurens (Fourquevaux, 28 maart 1838 - Parijs, 23 maart 1921) was een Frans schilder en beeldhouwer.

Hij was een leerling van Léon Cogniet en Alexandre Bida. Laurens kreeg de opdracht om verscheidene werken te schilderen voor de Derde Franse Republiek, waaronder het stalen gewelf van het Parijse stadhuis, de monumentale reeks over het leven van Genoveva van Parijs in de apsis van het Pantheon, het versierde plafond van het Odéon Theater en de hal van hooggeplaatste burgers in het capitool van Toulouse. Hij creëerde ook illustraties voor Augustin Thierrys' Récits des temps mérovingiens.

Laurens was professor aan de École des Beaux Arts in Parijs, waar hij onder meer les gaf aan André Dunoyer de Segonzac en George Barbier. Twee van zijn zonen, Paul Albert Laurens (1870 - 1934) en Jean-Pierre Laurens (1875 - 1932), werden eveneens schilders en leraren aan de Académie Julian.

Zijn werk wordt vaak gekenmerkt door historische en religieuze thema’s, waarmee hij zijn sterke afkeer tegen de gevestigde kerkelijke macht en monarchie wilde uitdrukken. Hoewel hij in zijn tijd bewonderd werd om zijn kennis van onderwerpen en kennis van kunstenaarstechnieken is zijn status als kunstenaar in de loop van de tijd sterk afgenomen. Grootste kritiekpunt werd de wijze waarop hij historische gebeurtenissen weergaf: deze werd als te somber en te melodramatisch omschreven.

Oeuvre 
In veel van zijn werk staat de “dood” centraal, waarbij de dood als politiek statement wordt aangevoerd. Voorbeelden hiervan zijn:

Frans kunstschilder
Frans beeldhouwer