AMERONGEN - Het lijkt wel een sprookje. Je krijgt tientallen spiksplinternieuwe bruidsjurken aangeboden en je hoeft er niks voor te betalen. Het enige wat je moet doen is zorgen dat ze goed terechtkomen bij mensen die het echt nodig hebben.
Het overkwam de kringloopwinkel in Amerongen twee maanden geleden en zij gaan er inderdaad iets bijzonders mee doen. Vrijwillgers zijn namelijk al tijden in de weer om een modeshow te organiseren. Morgen is het zover en de de hoop is dat de jurken na de show de toonbank over vliegen.
"We hadden meteen het gevoel dat we een speciale doelgroep moesten benaderen om deze mensen gelukkig te kunnen maken met een mooie jurk. En dat voor een zeer zeer laag budget. Dat is eigenlijk de insteek", aldus Jacqueline Catsburg van de kringloopwinkel.
In totaal gaat het dus om 61 jurken. Het zijn allemaal verschillende modellen en kleuren. Catsburg: "We hebben er zelfs een pak bij, een knalrode jurk, veel romantiek maar het zijn ook jurken in een strakkere stijl. Iedereen kan zeker slagen bij ons."
Tot de dag van vandaag is het onduidelijk wie de weldoener is die de jurken cadeau heeft gedaan. Maar hij had de medewerkers van de kringloopwinkel niet blijer kunnen maken.
"Voor heel veel mensen is het onmogelijk om een nieuwe jurk aan te schaffen. Wat wij hopen is dat we vrouwen gelukkig kunnen maken die zo graag een jurk op die ene speciale dag in hun leven willen dragen", aldus Catsburg.
Om te zorgen dat de jurken goed terechtkomen, zijn verschillende instanties zoals de voedselbank, sociale dienst en vluchtelingenwerk op de hoogte gesteld van het trouwjurkenfestijn.
Een hoofd van een 12-jarige verandert snel. Wat er omgaat in de inhoud daarvan is waar ik op doel. Amper drie maanden geleden brachten wij onze oudste op een goede dag naar school voor het afsluitende kamp van groep 8. Slapeloze nachten, dagen plannen wat er allemaal mee ging en natuurlijk moest ik de avond ervoor op de kamer van zoonlief slapen. En deze maandag brachten we hem weg voor zijn brugklaskamp. Even de avond ervoor snel inpakken en na enig aandringen mochten we wel allemaal mee om hem af te leveren bij school. Meelopen naar het plein, nou even snel dan, maar wachten tot de bussen vertrokken om uit te zwaaien: no way. En dat was drie maanden geleden nog zwaar verplicht. Ik merk dat er hier nog even een knop om zal moeten om die snelheid van mentale verandering bij te sloffen. Uiteindelijk zal ook dat lukken maar wennen is het wel. Het voordeel van een oudste is dat er ook een jongste is. Laat hij nu komend weekeinde op kamp gaan met zijn sportclubje. Dus alle rituelen die de oudste heeft losgelaten komen deze week toch weer voorbij. Ik zal me inhouden om ze niet te cultiveren.
Deze week staat voor journalistiek Utrecht het spoedoverleg in de Tweede Kamer op de agenda over de vertraagde A2-tunnel. De nationale nazit van een lang Utrechts raadsdebat dat afgelopen donderdag de gemoederen bezig hield. Ik ben erg benieuwd wat verkeersminister Eurlings op tafel legt. Maar de kans is groot dat stad en rijk hun verhaal keurig op elkaar hebben afgestemd. Dat ligt voor de hand nu Utrecht zonder enig probleem de gemeenteraad niet informeerde omdat de minister dat aan wethouder en burgemeester vroeg. Ik moest direct denken aan de beelden van Jan Peter Balkenende en Jaap de Hoop Scheffer die destijds voor het eerst hun opwachting maakten bij toenmalig president Bush. Als een stel betrapte schooljongens bij de rector stonden ze buigend en knikkend met nerveuze grimassen onderdanig te zijn. Zouden Wolfsen en Bosch zich net zo hebben opgesteld? “Nee meneer de minister, we zullen hier niets over zeggen. Mondjes dicht en snaveltjes toe.” En dan zo’n gebaar maken dat je een sleuteltje omdraait bij je mond en het vervolgens weggooit.
Het overkomt mij geregeld dat de communicatie over een pijnlijk onderwerp zo indringend wordt afgestemd. Toen burgemeester Annie Brouwer in de penarie zat over seksueel misbruik van jonge kinderen in Overvecht werd ik door de directeur van de betrokken welzijnsclub zonder gene nota bene naar haar doorverwezen voor woordvoering. Dat was zo afgestemd. Direct na het trapongeval gingen er brieven van het college naar alle medeorganisatoren van de botenparade die gaande was toen de trap bezweek. Niet met de pers praten! Deze zieke manier van werken vinden ze in het stadhuis doodnormaal. Zelfs bij het gezeur over de WK-schermen hoorde ik een communicatieman roepen, toen ik vragen stelde over een mooi aanbod van het Spoorwegmuseum, of iemand de directeur al had gebeld dat hij zijn mond moest houden in de pers. Eurlings zal derhalve alleen praten als Utrecht net teveel rommel op zijn stoepen heeft geveegd.
Zo'n 430 bomen staan er langs de Oude-, Nieuwe- en Kromme Nieuwegracht en ik schat dat er het afgelopen anderhalf jaar gemiddeld een paar uur per boom is vergaderd. Inmiddels zal er ook wel een boom aan papier besteed zijn aan brieven, notities en rapporten over de bomen aan de Utrechtse grachten.
Zo is onlangs de 'Bomenvisie Utrechtse Werven' verschenen waarin uitgebreid wordt ingegaan op hoe het nu verder moet met de bomen aan de Utrechtse grachten. Want ze zijn natuurlijk wel mooi, al die oude bomen, maar ze zorgen ook voor de nodige problemen. Zo beschadigen de wortels van die grachtenbomen de werven en soms valt er eentje om omdat ook het leven van bomen eindig is.
Aanleiding voor de bomenvisie is de restauratie van de Utrechtse werven. Als de werven toch op de schop gaan, dan is dat een goed moment om ook eens na te denken over hoe het verder moet met de bomen aan de werven. En aangezien er in Utrecht geen steen verlegd of boom gekapt wordt zonder inspraak van de burgers, is er een klankgroep bomen ingesteld.
Uit het commentaar van de klankgroep bomen op de bomenvisie van de gemeente komt het standpunt van de klankgroep duidelijk naar voren: alles moet zoveel mogelijk bij het oude blijven, ofwel het 'groene en natte lint' dat de Utrechtse binnenstad 'dooradert' moet behouden blijven. Er mag wat betreft de klankgroep alleen gekapt worden als het echt niet anders kan, en dan moet er snel een nieuwe boom geplant worden.
De gemeente Utrecht haast zich in haar reactie op het commentaar van de klankgroep om te zeggen dat ze inderdaad alleen kappen als een boom niet meer te redden is. Maar niet alle gekapte bomen zullen worden vervangen door nieuwe bomen, en daarin verschillen de gemeente en de klankbordgroep van mening. Soms staan bomen volgens de gemeente te dicht op elkaar en is het beter om geen nieuwe boom te planten zodat de andere bomen wat meer ruimte krijgen. En op enkele plekken in de stad, de Lichte Gaard en de Vismarkt, is het beter om geen nieuwe bomen te planten om dat er eigenlijk nauwelijks ruimte voor is.
Uiteindelijk gaat het daarbij om vijf 'matig vitale' boompjes waarbij de gemeente ongeduldig afwacht tot ze 't loodje leggen om de Lichte Gaard en de Vismarkt weer bomenvrij te kunnen maken.