Volgend nummer: onder meer een toptien (of toptwintig, wie weet) kookboeken voor kinderen. Laat ons weten wat je het beste kookboek of/en de beste kookwebsite voor kinderen vindt, via onze website. Er valt een prijs te winnen!
Geschiedenis, dat is een verzameling verhalen, gebaseerd op vondsten, oude documenten, oude verslagen en wat dies meer zij. Waar gebeurd, zegt men dan. Maar zodra de opsomming van aantoonbare feiten (Slag bij Nieuwpoort, 1672; einde WO II, 1945) aangevuld wordt met een relaas, met uitleg, met waarschijnlijkheden en vermoedens hebben we verhalen met meer of wat minder waarheidspretentie.
In Nederland hebben we sinds kort een ‘Canon van Nederland’. Vijftig korte verhaaltjes over ‘de’ geschiedenis van Nederland die iedereen zou moeten kennen.
Waarom juist die vijftig? Dat gaf heel wat discussie. Iets daarvan hebben we in dit nummer laten neersijpelen. Het is heel wel mogelijk om veel sarcastische kanttekeningen te plaatsen bij die vijftig ‘vensters’. Maar het streven om onze kinderen op min of meer georganiseerde wijze op school tenminste íets te vertellen over vroeger valt te prijzen - tenminste als het leidt tot relativering van heilige huisjes, niet als het leidt tot nieuwe mythes. ‘De Nederlander’, ik zeg het prinses Maxima na, bestaat niet, tenzij we zo’n persoon kaal omschrijven als iemand met (recht op) een Nederlands paspoort. Over ‘de Belg’ heb ik het dan maar even helemaal niet. (‘Sire, il n’y a pas de Belges.’)
Op 14 januari 2009 is er weer een aflevering van het jaarlijkse jeugdliteratuursymposium op de Universiteit van Tilburg. ‘Vensters op de Canon’ heet deze aflevering. Het programma staat in dit nummer, dat aan alle deelnemers wordt gegeven. We behandelen in dit laatste nummer van 2008 geenszins ‘de geschiedenis’, maar geschiedenis is wel de rode draad - ook in het artikel van Marita de Sterck, want is ‘hoe de maan aan zijn vlekken kwam’ niet ook een vorm van vertellen over vroeger?.
Boekpromotie en leesbevordering zijn betrekkelijk nieuwe begrippen: het ene amper honderd jaar, het ander nog geen dertig jaar. Rond 1930 begon men in Nederland ‘collectieve propaganda voor het Nederlandse boek’ te bedrijven. Iets eerder begon men openbare leeszalen in te richten, de eerste jeugdbibliotheek dateert van vóór WO I. Winstbejag en idealisme: het schuurt behaaglijk tegen elkaar aan. Van lezen word je beter, zegt men, en van veel lezende mensen wordt de boekhandelaar beter - en ook de auteur, uitgever enz. Handelaar en volksopvoeder samen op de bres, soms zelfs verenigd in een persoon.