Ik was niet trots op het behalen van mijn bachelor en heb daar nu spijt van – Daisy May
Ik was niet trots op het behalen van mijn bachelor en heb daar nu spijt van
Eindelijk was daar de uitnodiging mijn diploma-uitreiking. "Ik wil eigenlijk niet gaan" zei ik tegen mijn moeder. Ik vertelde haar mijn redenen en ze begreep mij. Heb ik wel het recht om trots te zijn op dit bachelor papiertje? Is het niet een beetje overdreven om hiervoor naar een uitreiking te gaan?
Toen ik mijn havodiploma in ontvangst mocht nemen, was ik zo trots als een pauw. Ik kwam van de mavo en heb zonder vertraging naar het havodiploma kunnen werken; ik verdiende het diploma en de toejuiching van de zaal. Deze trots was met het behalen van mijn bachelor echter ver te zoeken.
In februari 2017 begon ik vol goede moed en enthousiasme aan mijn afstudeerstage bij Editie NL. Mijn scriptie liet even op zich wachten, ik had er moeite mee dat het einde van mijn studententijd ècht in zicht was zodra ik daaraan begon. Uiteraard moest ik er op een gegeven moment aan geloven. Ik werkte hard aan mijn onderzoek en ook op mijn stage deed ik mijn uiterste best.
Aan mijn stage kwam een eind en inmiddels was ik ook mijn scriptie aan het afronden om deze in te leveren. De eerste uitslag van mijn onderzoek was helaas niet positief… Ik moest mijn scriptie herkansen en een week later opnieuw inleveren. Ook die keer mocht het niet zo zijn. Ik zou een nieuwe scriptiebegeleider krijgen en niet kunnen afstuderen met mijn vriendinnen.
De eerstvolgende keer dat ik mijn scriptie kon inleveren, was pas aan het eind van de zomervakantie. Op Instagram en Facebook kwamen foto's van vriendinnen en klasgenoten in mooie kleding, het bekende hoedje en natuurlijk hun diploma in handen binnenstromen. Ik kon er niet met ze zijn om te vieren dat wij geslaagd waren, want wij waren niet geslaagd… Zij waren geslaagd.
Na het maken van kleine aanpassingen – omdat volgens mijn nieuwe scriptiebegeleider er eigenlijk vrij weinig mis was, thanks – leverde ik mijn scriptie in en slaagde ik met ruim een 7. Mijn trots was echter ver te zoeken. Ik was alleen, ik was te laat. Hoewel ik vrijwel direct slaagde, was de volgende uitreiking ook nog eens pas in november en zag ik geen reden om naar zo'n poppenkast te gaan terwijl 'de rest' het allang gehaald had.
Ondanks dat ik in eerste instantie niet wilde gaan, besloot ik mij alsnog aan te melden voor mijn diploma. Uitbundig was het gelukkig niet maar toch had ik moeite om van de uitreiking te kunnen genieten. Als ik daarop terugkijk, vind ik dat erg jammer en zou ik willen dat ik meer trots voelde. Een diploma of certificaat behalen is geweldig en eigenlijk iets waar je gewoon trots op mag zijn. Het is zonde om niet te genieten van je overwinningen. Dus geniet en ga ervoor!