Lief kussentje voor spelden of gewoon voor de sier. Het klosje is geappliqueerd met behulp van vliesofix. Leuk om te maken, maar ook om cadeau te geven of te krijgen. In plaats van een kussentje kunt u er natuurlijk ook een klein quiltje van maken.

Dr. Bas Plaisier, theoloog en oud-lid van de Raad van Kerken, kijkt terug op de oecumenische zendingsconferentie in Edinburgh. Hij gaat in op de vraag: hoe zal de wereldwijde oecumene zich ontwikkelen na Edinburgh?
Honderd jaar na de eerst wereldzendingsconferentie in Edinburgh kwamen begin juni in diezelfde plaats de vertegenwoordigers van de wereldzending weer bijeen. Veel leek hetzelfde, maar er was een wereld van verschil. In honderd jaar is de christelijk wereld totaal veranderd. In 1910 speelden vrouwen een geringe rol, kwam nog geen twee procent van de afgevaardigden uit een niet-westers land en was iedereen protestant. Nu was de meerderheid afkomstig uit Azië, Afrika en Zuid Amerkia en waren alle grote kerkfamilies aanwezig: rooms-katholiek, orthodox, evangelical, protestant, pinkster, anglicaan, baptist, zevende-dag adventiest, methodist, etc. Een Afrikaanse theoloog vertelde over zendingswerk van Afrikanen in Europa en over hun verwarring bij de geslotenheid van veel Westerlingen voor het evangelie.
In een eeuw is er veel veranderd op missionair en oecumenisch gebied. Vergeleken met honderd jaar geleden zien we een aardverschuiving in de oecumenische en missionair/diaconale samenwerking. Kerken die elkaar honderd jaar geleden niet zagen of verketterden, accepteren elkaar en doen dingen samen. De vele oecumenische organisaties zijn een vrucht van Edinburgh I. Intussen is het gezicht van de gemiddelde christen niet meer blank, zijn de traditionele kerken binnen het protestantisme een minderheid geworden en bepaalt een nieuwe beweging van evangelische en pinksterchristenen het beeld van het protestantisme.
1. Zending is vergeleken met honderd jaar geleden een nog krachtiger beweging geworden. Ze wordt gedragen door de ‘gewone’ christenen en wereldwijd in eigen omgeving gepraktiseerd. Nu zijn niet de theologie, het geld en macht van de Westerse kerken de motor, maar het enthousiasme, de bewogenheid en praktische inspanning van christenen uit Azië, Afrika en Zuid-Amerika. Dit zal de eeuw worden waarin de enigszins moe gestreden Europese christenen geholpen gaan worden door dat deel van de kerk aan wie ze zelf ooit het evangelie heeft gebracht.