Leuk zoals er op diverse manieren tegenaan gekeken wordt. Ondanks dat schrijver van z'n tuin houdt zoals die is, is die niet gebleven(niet onveranderd gebleven voor hem) Zij herinnert zich hem niet.
De tuin is gewoon tuin. De dichter is voor haar ook gewoon wie hij is. Niets meer. En dat is weer die melancholie die ik typerend vind in zijn gedichten.
Er wordt gecommuniceerd, maar de scherpe is klank loop door het gedicht, en de dichter blijft erbij dat hij er ook is.
In grammaticale zin heb jij gelijk Joanan, Rutger gebruikt het woord 'ik' in de psychiatrische betekenis van een afzonderlijke derde persoon, dus gebruikt hij de persoonsvorm 'is'. :-)