De omkering: 'Ik wil je alvast mijn excuses aanbie...
De omkering: 'Ik wil je alvast mijn excuses aanbieden Leroy'
Tijdens een lezing van Kees van Overveld over zijn boek Groepsplan gedrag luisterde Xandra van Hooff naar het voorbeeld van een meisje dat zich 'als een afstandsbediening' gedroeg. Het maakte niet uit op welk knopje je drukte… ze reageerde áltijd. In zijn voorbeeld had dit meisje het thuis moeilijk, maar was de docent onwetend. Wat begon met een blik, een lach, een duw tegen een tafel leidde tot een verbale reactie en uiteindelijk een onterechte verwijdering. Het was een oproep van de spreker om goed te weten wat er speelt bij je leerlingen, maar ook om als leraar jezelf daarin mee te nemen. Het doet Xandra terugdenken aan Leroy. Haar verhaal.
Na de les hield ik Leroy tegen. 'Ik wil graag even met je praten zei ik, terwijl ik terug liep naar mijn bureau. Hij volgde me en keek me vragend aan. 'Fijn dat je even tijd voor me heb', zo begon ik. 'Ik wil je namelijk alvast mijn excuses aanbieden Leroy', zo ging ik verder. 'Ik kan er niets aan doen, ik ben een mens. Als ik voor de klas sta en mijn les wil geven, dan reageer ik op degene die dat proces verstoort. Ook al is diegene niet de oorzaak. Jij hebt een harde stem. Dat is prima als je later voetbalcoach wilt worden, inspiraties hebt als marktkoopman of barkeeper. Maar in de klas is het vervelend voor mij als docent. Het zal dus heel vaak voorkomen dat ik naar je kijk, je naam noem of zelf geïrriteerd reageer. Bij deze alvast mijn excuses hiervoor. Zou jij me op deze momenten willen helpen? Zou jij met een kort knikje, het noemen van een naam of een medeleerling aanwijzen willen aangeven op wie jij – in jouw ogen- reageerde?'
Leroy keek me aan, een beetje verbaasd. 'Tuurlijk' zei hij, terwijl hij quasi nonchalant zijn schouders ophaalde. Toen knikte hij naar de deur. 'Mag ik nu pauze houden?' Ik liet hem gaan en was benieuwd hoe hij het op zou gaan pakken.
Die les echter leerde ik dat het vertrouwen bij de leerling leggen en samen werken aan een goed lesklimaat zijn vruchten afwerpt. Nog voordat ik 'de' vraag hardop gesteld had nadat hij een pen gooide naar een medeleerling keek hij me aan en zei: 'sorry juf, deze keer was ik het. Ik zal wel ff afkoelen op de gang, is dat goed?' En hij liet me verbouwereerd en geraakt achter…