Terug naar London, want dat is wat mij betreft toch de ‘mother of all subways’. Alleen al de huidige plattegrond. Een kunstwerkje op zich. En nog altijd wordt deze uitgebreid. Er komt een hele nieuwe lijn vanaf een bedrijvengebied in ontwikkeling. Maar dat is nieuw en modern. Vooral de oude, eerste lijnen fascineren mij.
De eerste keer dat ik in Londen was, was in 1990. Ik kan mij niet herinneren toen de metro te hebben genomen. Maar daar kan ik mij in vergissen. Toen ik de foto’s van dat bezoek gisteren bekeek, telde ik precies 24 foto’s. Ja, het was de tijd van de fotorolletjes. Er zat geen enkele metrofoto bij.
Om mijn nieuwsgierigheid naar het ontstaan van de metro in Londen te bevredigen, heb ik het boek ‘The Story of London’s Underground’ gekocht. Een prachtig boekwerk, met schitterende foto’s uit de pioniersjaren. Echt prachtig. Sepia-foto’s uit de tijd dat er verschillende klassen waren in de metrostellen, plattegronden en bouwfoto’s van de eerste stations. Echt mooi.
Laatst ontdekte ik via een tweet van Titia Ketelaar dat er iemand blijkt te zijn die een blog bijhoudt over de subway. London Underground Tube Diary, heet het. Wel leuk om eens naar te kijken.
Naast een paar plaatjes van de Tube Map en een boek wil ik deze blog even aanvullen met een foto van een willekeurig station. Camden Town, met de bijbehorende Camden Market. Deze foto komt uit 2010. Gemaakt tijdens een tripje Londen met als doel niet alleen de stad an sich, maar ook het bezoeken van een snookerwedstrijd. Maar daarover later meer…
Tenslotte nog wat feiten. Het moet natuurlijk wel een beetje leerzaam blijven, zo’n blogje. Dit tabelletje komt overigens uit de Volkskrant, die deze week ook een dubbele pagina had over de Underground. Met als titel: Tunnelvisie. Dat stuk ging over de metro in de populaire cultuur. Ofwel wat muzikanten en andere kunstenaars met de metro deden.

The Old Princes in Harmony is een mannenkoor bestaande uit Oud –Prinsen van carnavalsvereniging “De Gaanders” uit Stompwijk. Een klein dorp dat tijdens de carnaval wordt omgedoopt tot Gaandrië.
Na oploop van de carnavalsoptocht van 1987 ontstond bij een aantal Oud Prinsen het idee een koor op te richten. Na 1 jaar van voorbereiding werd in 1989 de oprichting een feit. Sindsdien treed het koor op tijdens carnaval, dat door De Gaanders al sinds jaar en dag wordt verzorgd, voor de ouderen van Stompwijk en in de verre omtrek. Uitschieter is het optreden van The Old Princes in Harmony tijdens de carnavalsmis in de Sint Laurentiuskerk te Stompwijk op de zondag tijdens het carnaval. De eerste keer dat het koor optrad schreef de dienstdoende Pastoor lovende kritiek in het plaatselijke weekblad. Hij hoopte vurig dat de mannen lid zouden worden van het kerkkoor. Het was mede door deze opmerking dat in 1992 de zang volledig werd verzorgt door The Old Princes in Harmony. Een traditie was geboren die tot heden ten dagen in stand wordt gehouden. De carnavalsviering is goed bezocht door jong en oud. De Oud Prinsen hebben ieder jaar een druk seizoen en genieten er ieder jaar weer van om de ouderen te verblijven met hun zang. Een koor dat blijft groeien omdat er ieder jaar weer een nieuwe Oud Prins aan wordt toegevoegd. In zijn totaliteit een uniek en bijzonder verhaal.

"En Hij zei tegen hen: Wie dit kind ontvangt in Mijn Naam, die ontvangt Mij, en wie Mij ontvangt, ontvangt Hem Die Mij gezonden heeft. Want wie de minste onder u allen is, die zal belangrijk zijn." (Lukas 9:48)
Er zijn er die zich verwonderen over de wonderen van Jezus, maar die aan de andere kant Jezus links laten liggen. Dat is natuurlijk maar ene kant. Er is ook een andere kant. Dat jij zou horen bij de eerste groep, waar het vorige keer al over hadden, die kans lijkt mij behoorlijk klein. Dan lees je deze ‘Tijd met God’ waarschijnlijk niet, maar wil je vooral alleen wonderen zien, maar verder Jezus niet navolgen. Er is nog een andere groep en het schokkende is, dat deze groep juist zich onder de discipelen bevindt.
In ieder geval is dat een groep die niet begrijpt wat Jezus volgen betekent. Die eerste kant wil het niet en die andere kant lijkt niet te beseffen hoeveel het betekent om echt Jezus te volgen. Kijk maar naar het gesprek dat de discipelen met elkaar blijken te hebben. Ze zijn met elkaar aan het discussiëren wie de belangrijkste is. Het zou er zelfs om zijn gegaan wie zo belangrijk is dat hij de hoogste plaats in de hemel zou krijgen.
Het is eerste de vraag of dit nu een erg vreemde vraag is? Ja, we kennen allemaal de reactie van Jezus dat degene die het minste is, de meeste zal zijn, maar dat uitgangspunt gelijk op tafel leggen, gaat misschien voorbij aan de vraag of het vreemd is dat de discipelen strijden om de beste plaats in de hemel. Als je gewoon even eerlijk bent, hoe vreemd is dit verlangen? Ik weet niet hoe het bij jou is, maar ik zie ook graag van dichtbij wat Jezus doet. En nu ben ik nog bevoorrecht ook dat ik vaak op de eerste rij mag zitten, door mijn bediening. Zou ik dat graag loslaten?
Je merkt, ik houd het maar gewoon even heel dichtbij mijzelf en ik hoop dat jij er geen last van hebt en dat je heel graag anderen laat voorgaan en de beste plaatsen aan anderen wilt geven. Weet je, je kunt met een keurig en vroom antwoord natuurlijk altijd zeggen dat je de minste bent, maar dit is wel helemaal tegen ons eigen denken in. Stel je voor dat er anderen zijn die de hele eeuwigheid een mooiere plaats in de hemel krijgen? Zeker, dan hoor ik vaak reacties als: Ik ben blij dat ik er mag zijn. Maar als we echt tot onze kern gaan en eerlijk in de spiegel kijken, hoe zit het dan?
Gezien de vele strijd om heilige huisjes in de kerk, geloof ik ook dat deze manier van denken van de discipelen heel dichtbij ons zelf kan liggen. En dan zegt Jezus wat belangrijk is. De ander hoger waarderen en jezelf minder waarderen, de minste zal de meeste zijn. Lang is daar in de kerk van gemaakt dat je jezelf dan maar beter kan verachten en waardeloos kunt vinden, maar dat zegt Jezus natuurlijk niet. Het gaat om onze houding en daarom neemt Jezus een kind. Hij zegt nu niet dat je moet worden als een kind, maar Hij heeft het over het ontvangen van dat kind. Het gaat om je druk maken over iets dat niet zo belangrijk lijkt te zijn dan al die andere dingen. Eigenlijk zegt Jezus: “Als je zorgt voor zo’n kind, die je nooit iets zal teruggeven zoals je dat in de wereld meemaakt, dan begrijp je het. Zorgen voor het onbekende en ongeziene als je dat doet, dan ontvang je Mij.
Als je meer van Jezus wilt in je leven, dan krijg je dat niet door de belangrijkste te zijn in wat je doet, maar door je druk te maken over dat wat helemaal niet belangrijk gevonden wordt, maar juist dat vindt Jezus wel belangrijk. Dan gaat het dus ineens over heel andere thema’s. Dan gaat het niet meer om dat waar je aanzien door krijgt, maar het gaat om dat wat je doet, zelfs als je er geen eer voor krijgt.