Nicolaas Hendrik (Nico) Onkenhout (Amsterdam, 29 mei 1918 – aldaar, 5 februari 1989) was een Nederlandse beeldhouwer en medailleur.

Leven en werk 
Onkenhout studeerde beeldhouwkunst bij Jan Bronner aan de Rijksakademie van beeldende kunsten (1937-1944) in zijn geboorteplaats. Hij dook tijdens de Tweede Wereldoorlog onder, en was in 1944 in de gemeente Kollumerland c.a. ondergedoken. Na de oorlog maakte hij zes oorlogsmonumenten, waarvan een voor de gemeente Kollumerland. In 1947 won hij de zilveren medaille van de Prix de Rome. Zijn bekendste werk, een bronzen beeld van Dik Trom, met Trom omgekeerd zittend op een bokkende ezel, maakte hij in 1973.

Naast beeldhouwer was Onkenhout actief als medailleur. Hij maakte onder meer een penning ter gelegenheid van de opening van het hoofdkantoor van Assurantiemaatschappij De Zeven Provinciën in Den Haag (1960). Hij was lid van Arti et Amicitiae en de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars.

Werken in de openbare ruimte (selectie) 
oorlogsmonument (1950), Ter Aar
Ald Fears Erf, Wy Weitsje Oer Dij (1950), nabij Kollumerpomp (grondgebied Kollum)
oorlogsmonument bij NH-kerk (1952), Joure
gevelreliëf Het gezin (1955), Amsterdam
gevelreliëf Moeder en kind (1955), Amsterdam
gevelreliëf Har dea us frijdom 1940-1945 (1955), Lemmer
Volk in nood, eendracht groot (1956), Sneek
Zeelandbank (1957), Amsterdam
Moeder Aarde (1963), Den Haag
 Jacob en de engel (1965), bij Diaconessenziekenhuis, Hilversum
 Koningin Wilhelmina op het gelijknamige plein in Amsterdam-West
 reliëf Mozes met de stenen tafelen (1970) voor het Joods monument, Meppel
Dik Trom (1973), Hoofddorp
Ariadne (1974), Westbroekpark, Den Haag
Jan de Stoter (1984), Assen
Heilige vlam, monument aan de Ringdijk voor zes tijdens de meidagen 1940 omgekomen brandweerlieden, Amsterdam

Fotogalerij

Zie ook 
 Lijst van Nederlandse beeldhouwers

Nederlands beeldhouwer
Nederlands medailleur