Jane liet ons het pronkstuk van de woning zien, we hadden een geweldig marmeren trap in de woonkamer die naar het sollarium leidde, we liepen met zn allen naar boven, m'n kindje in mijn armen geklemt en toen zagen we het , datgeen waar Jane over zei dat het een '' stunning vieuw'' had en dat was het , dat was het absoluut,we keken uit over de bergen en heel Puerto de Mazzarron, de zee en het dorpje, we hadden werkelijk een prachtig uitzicht hier lieten mijn moeder en ik dan ook een traantje om zo mooi was het.
Na alles bekeken en bewonderd te hebben wilde we alvast de eerste maandelijkse betaling voldoen , mijn moeder bood aan om mee te gaan en vroeg waar ze kon pinnen , Jane vertelde dat het beneden vlakbij was , dat zou dus betekenen dat mijn moeder gelijk al ontgroent werd door de enorm steile berg die ze af moest lopen.
Ik besloot, nu ik toch op mijn moeder moest wachten, onze koffers alvast uit te pakken en de kasten in te richten zodat het echt ons huisje werd .
Mijn kleine was lekker een tekenfilm aan het kijken, ik genoot van het uit pakken , de zomerse kleding die we nu elke dag konden dragen, de zwembroekjes van mijn draakje die dagelijks van zon zee en strand kon genieten hier deed ik het voor dacht ik.
Mijn favorieten kleding gaf ik een aparte plek en toen stuitte ik op een enorm probleem, waar was de rugtas met mijn bikini's? Ik werd ernorm zenuwachtig zal ik je vertellen we zijn op een van de warmste plekken van Europa en ik kan mijn bikini's niet vinden, net nu ik met mijn kleine snel het zwembad in wilde duiken, hoe moe ik ook van de reis was, ik wil het meteen ontdekken hier, ik heb overal gezocht maar ik kon die verotte rugtas nergens vinden ik werd er zowaar emotioneel van, ik wilde er niet aan geloven maar door de stress op het vliegveld of Jane er wel zou staan ben ik geloof ik mijn rugtas vergeten en heb ik die op dat vliegveld laten staan dat was wel een enorme tegenvaller zal ik je vertellen.