In Lille beperkte ik me als seniorwriter - ik mag dat zeggen nu mijn werkgever me oud genoeg vindt voor seniorendagen - tot een warm applaus voor de beste tennisser aller tijden. Maar mijn hart bonkte van opwinding en ik voelde me weer even de tiener, die juichte voor Johan Cruijff in De Meer en het Olympisch Stadion. Roger Federer won in Stade Pierre Mauroy de Davis Cup, de enige prijs die nog ontbrak op zijn palmares als je olympisch goud in het enkelspel wegdenkt.