Haat is een keuze: ik haat het als... - InnerSelf.com
Onlangs keek ik naar een film over het leven van Martin Luther King, Jr. Na de film dacht ik na over haat. In eerste instantie concentreerde mijn reflectie zich natuurlijk op de haat die in de film wordt uitgebeeld - haat tussen mensen van verschillende rassen en verschillende overtuigingen. Toen ging mijn geest verder om te zien hoe haat in mijn eigen wezen woonde.
Nu kunnen we verschillende classificaties van haat hebben - net zoals we verschillende "waarderingen" hebben voor leugens: de echt grote en de kleine "witte" leugens. Dus begon ik mijn zelfonderzoek met de "kleine" haat.
Ik merk dat ik af en toe denk: "Ik haat het als ..." We gebruiken het woord haat gemakkelijk ... We haten een bepaald soort ijs, we haten tofu, we haten het onszelf pijn te doen, we haten het om te laat te komen, we haten wanneer anderen ons afsnijden in het verkeer, we haten het om vast te zitten aan een rood licht, enz. enz ...
Dit is waar ik me realiseerde dat alles wat we beweren te "haten" gewoon een voorkeur is van onze kant. Ik eet liever geen Lima bonen, wat niet betekent dat er iets mis is met hen - andere mensen houden van ze. Wat betreft files, ze zijn gewoon een "feit van het leven", vooral als je in de stad woont.
Nu, terwijl ik niemand ken die van files houdt, hebben veel mensen geleerd het beste van hen te maken. Deze mensen luisteren naar zelfhulp of motiverende banden in de auto. Anderen houden gewoon van luisteren naar hun favoriete muziek, of bijpraten of gewoon genieten van de rust en stilte in de auto.
Alles wat we belijden te haten, is gewoon zeggen dat we iets anders meer leuk vinden, maar we kiezen ervoor om te zeggen dat we dat andere 'haten'. Haat is een keuze. Het maakt van wat een persoonlijke voorkeur of afwijking kan zijn, een absoluut. Als ik zeg dat ik iets haat, sta ik mezelf niet toe om enige ervaring van vreugde te hebben die ermee verbonden is. Haten dat iets de deur ernaar sluit.
En erger nog, het haten van iets (of iemand) trekt haat en boosheid aan in ons leven. Of de boosheid nu van onszelf komt als we in de file staan, of dat het van iemand anders komt omdat zij ook de woede van hun houding ervaren, het blijft een keuze om te reageren op een bepaalde omstandigheid.
Keuzes geboren uit onwetendheid en gezinsattitudes
Wat betreft de haat tussen rassen, dat is ook een keuze - soms is het een keuze geboren uit onwetendheid, soms een keuze voortgekomen uit de attitudes van het gezin, en op andere momenten is het een keuze gemaakt uit algemene verwachtingen. Maar ongeacht dat, het is een keuze die we allemaal op een bepaald moment tegenkomen.
Het is zo gemakkelijk om generalisaties over ras te krijgen ... zelfs de grappen moedigen het aan ... we hebben allemaal weleens grappen gehoord over "polacks", joden, "Frenchies", enz. Enz. Er is misschien geen race die immuun is voor bepaalde vooroordelen van anderen die zichzelf als verschillend (dwz beter of slechter) zien dan zij.
Hoewel, velen van ons hebben misschien geen extreme vooroordelen of haat in onze houding, als we goed kijken zullen we ze daar vinden ... zelfs over zulke onbelangrijke dingen als Lima-bonen. Ik ben opgegroeid in Noord-Canada ... Als kind kende ik persoonlijk geen Indiaanse Indianen, maar ik had vooroordelen over hen vanwege dingen die ik van anderen had gehoord over hun alcoholverslaving, gebrek aan "werkethiek", enz. Dus mijn houding tegenover alle Indiaanse Indianen was bevooroordeeld. Ik heb 'haat' (vooroordelen) geleerd van de mensen om me heen.
Voorkeuren: op basis van meningen of feiten?
Maar het belangrijkste om naar te kijken is onze houding ... een houding van "beter dan", een houding van afwijzing, een houding van het niet willen van bepaalde dingen of personen in ons leven. Hoewel we allemaal natuurlijk recht hebben op voorkeuren, (ik zou geen bonen van Lima moeten eten als ik dat niet wil), zijn onze voorkeuren soms niet gebaseerd op feiten. Een voorbeeld hiervan is iemand die zegt dat ze niet van een bepaald voedsel houden, maar dat ze het nooit hebben geproefd ... Ze hebben er gewoon een aanleg voor.
Of, op dezelfde manier, was mijn houding ten opzichte van Indiaanse Indianen niet gebaseerd op mijn persoonlijke ervaring, maar eenvoudigweg op geruchten ... En beoordelingen en haat worden op die manier gepropageerd ... Van generatie op generatie, gebaseerd op persoonlijke ervaringen, maar gewoon op wat we hebben gehoord van volwassenen of anderen in ons leven ... of misschien op basis van een enkele ervaring die iemand had die is gegeneraliseerd om een ​​hele race, of een hele voedselgroep, of een heel land, of wat dan ook te omvatten .
Van "I Hate This" naar "I Prefer That"
Hoewel het voor mij en u persoonlijk moeilijk kan zijn om alle haat van de planeet uit te roeien, kunnen we zeker beginnen met de enige persoon in onze controle - ik, ikzelf en ik. Laten we al onze "haat", groot en klein, herformuleren voorkeuren.
Laten we eerst beseffen dat al deze dingen die we "haten" en dat "ons gek maken", gewoon voorkeuren zijn van onze kant. Heb je er echt een hekel aan als je kind of je partner of collega of buurman _____________ heeft (vul hier de lege plekken in), of wil je gewoon liever dat ze zich anders gedroegen? Voorbeelden zijn "de wc-bril op", "hun vuile was op de grond laten", "geen vuile vaat in de vaatwasser leggen", enz. Enz.
Als we eenmaal inzien dat onze haat eenvoudigweg gebaseerd is op een persoonlijke voorkeur, of op de manier waarop we denken dat het de "juiste manier" is, dan kunnen we experimenteren met het maken van een andere keuze. Hier is een voorbeeld: stel dat je er een hekel aan hebt als je kind of echtgenoot zijn spullen laat rondslingeren (een kleine haat, maar een verraderlijke in die zin dat het kan bijdragen aan je dag dat je ellendig wordt, als je het toelaat).
Het eerste ding om te realiseren is dat het gewoon een voorkeur van jouw kant is - je zou het leuker vinden als ze hun spullen oppikken. OK. Dan heb je hier een keuze. Je kunt boos worden op hun actie (of nalaten), of je kunt het gewoon zien als "wat is" en je kunt het zelf oppikken als je ervoor kiest om het te doen, of het gewoon laten gebeuren. Je actie is minder relevant dan je houding.
De sleutel is om geen boosheid of haat te kiezen (voor de persoon of de vuile sokken of jezelf omdat je boos bent op het). De sleutel is acceptatie van wat is. Wat niet betekent dat we niet werken aan het veranderen van dingen in ons leven, het betekent gewoon dat we geen houding aannemen die woede, woede, haat, etc. omvat.
Kijkend naar het leven van zowel Martin Luther King Jr als van Gandhi, kozen deze mannen geweldloosheid als hun manier van werken. We kunnen hetzelfde doen in ons leven. We kunnen alle houdingen en gedachten van geweld (haat) uit ons bestaan ​​verwijderen ... voordat we verwachten dat de wereld hetzelfde zal doen.
Het is gemakkelijk om te kijken naar oorlogen tussen landen, rassen, religies en een 'heiliger dan jij'-houding te hebben. Natuurlijk kunnen we in die gevallen zien dat haat een moordenaar is, een ongebreideld instrument van vernietiging en kwaad. Toch is het soms moeilijker om het in de details van onze levens te zien. In die tijd worden we boos op onze echtgenoot, collega's, kinderen, "domme" chauffeurs, onoplettende klerken ... Elke instantie die we kiezen voor woede en woede (die dezelfde energie als haat dragen), dragen we bij aan de haat in de wereld.
Net zoals elke druppel water in de oceaan de oceaan is, is ieder van ons de wereld. We zijn er niet gescheiden van. Wij zijn de wereld. Dus we moeten beginnen met het op te ruimen door met onszelf te beginnen. Niet door veroordelend en kritisch te zijn over onszelf (of anderen), maar eenvoudigweg door onszelf te observeren en bewuste keuzes te maken terwijl we doorgaan.
We leven ons leven meestal op "automatisch" ... We handelen en reageren vele malen, zonder bewuste keuzes te maken. We hebben de automatische piloot ingeschakeld, terwijl we door het leven gaan. Dit leidt ons naar automatisch en herhaald gedrag ... ongeduld, woede, afwijzing, beoordelingen, enz.
We "reageren" altijd op dezelfde manier wanneer we de vuile sokken op de vloer zien, of wanneer iemand ons afsnijdt in het verkeer, of wanneer onze collega, opnieuw, vergeet te doen wat ze zouden moeten doen ... We hebben automatische reacties ... en helaas, voor de meesten van ons zijn die reacties vaak niet liefhebbend. Ze zijn soms gebaseerd op oordeel, kritiek, woede, frustratie ... Je krijgt de foto.
Zitten in de pilootstoel
Het goede nieuws is dat we altijd, elke minuut, elke gedachte, een keuze hebben. We hoeven niet op automatische piloot te blijven. We kunnen wakker worden en de leiding nemen over de pilotenstoel.
In het begin zullen we nog steeds veel van het automatische gedrag herhalen, want het zijn tenslotte gewoonten. Maar terwijl we wakker en bewust blijven, soms nadat we ons telkens opnieuw wakker moeten maken, beginnen we onze reacties en onze gedachten op te merken. En we beginnen ons te realiseren dat we echt veel gelukkiger zouden zijn als we niet zoveel tijd zouden spenderen aan "zo-en-zo" en aan de manier waarop de dingen zijn. We beginnen een keuze te maken voor innerlijke vrede. We beginnen de innerlijke woede, woede en haat los te laten, één reactie tegelijk.
De vraag die we ons moeten stellen is: "Zou ik liever gelijk hebben, of zou ik liever gelukkig zijn?" Ik heb het niet over het niet werken aan veranderende gebeurtenissen in ons leven, maar om dit met een andere houding te doen. Net zoals experimenten met planten hebben bewezen dat planten beter groeien met liefde en harmonieuze geluiden, op dezelfde manier zullen de mensen in ons leven en onze hele wereld 'beter worden' in de aanwezigheid van onze liefde, acceptatie en niet-oordelen. In aanwezigheid van onze woede en wrok zullen ze verwelken en de relatie kan sterven. Of we het nu hebben over een relatie met een familielid, een medewerker of de winkelbediende in de winkel, onze houding tegenover hen en ten opzichte van het leven zal onze interactie met hen kleuren.
Ik merk dat wanneer ik me in vrede voel in mezelf, ik de wereld in ga en geweldige ervaringen heb. Aan de andere kant, als ik me "vies" voel om welke reden dan ook, reflecteren mijn ervaringen in de wereld dat ook. Dus de plek om te beginnen wanneer we onze wereld willen veranderen, is bij onszelf.
We moeten de boosheid, woede, oordelen, frustratie, ongeduld, etc. etc. die we koesteren loslaten om die verandering weerspiegeld te zien in de wereld om ons heen. We zijn gewend geraakt om iemand anders te zoeken die de schuld heeft voor onze woede en frustraties met het leven. Het is nu tijd om de schuld los te laten. De schuld is niet constructief. De schuld is nog steeds een vorm van haat, woede en woede. Wat we moeten doen, is eenvoudigweg andere keuzes maken in ons leven ... keuzes die schuld, haat, wrok, wrok, enz. Uitsluiten. En keuzes die ons dichter bij het creëren van de wereld willen brengen waarin we willen leven.
De zeven overwinningen van het goddelijke kind
Geschreven als een "how-to" -gids, wordt de lezer geïntroduceerd aan de hand van praktische, praktische en bewezen universele wijsheidstools die kunnen worden gebruikt om de zeven veldslagen te overwinnen waarmee we allemaal geconfronteerd worden gedurende ons leven.
Negen manieren om met controllers, critici en ongevraagd advies om te gaan
Rond deze tijd van het jaar horen we allemaal vrienden en kennissen die hun angst uiten over hun aanstaande ...