Chapter 7 – Frozen Fields | Zware Metalen
Geschreven door Bart Al Foet op 04-11-2018 om 20:48 uur.
Uit Limburg komen ze, Chapter 7. De aftrap werd gegeven in 2009 met bandleden die allen blijven hangen zijn in de jaren negentig. Ik heb het over grunge en southern rock-minded Amerikaanse gitaarmuziek. Alice in Chains, beetje Foo Fighters, Stone Temple Pilots, Silverchair, Soundgarden, Black Stone Cherry, … je kent ze wel. De debuutplaat Shadows Of My Yesterdays was een degelijke release waarbij de eerste fans gesprokkeld werden. Dit Frozen Fields is het tweede luik van de driedelige Chapter 7-reeks aan albums.
Op dit album staan nummers met een verschillende mood en context. Enerzijds heb je de Alice in Chains-grungerigheid met introverte melancholie, waarbij de hoofden naar beneden knikken. Anderzijds heb je de brave, radiovriendelijke rock met alternatieve trekjes, goed voor mistroostige twintigers met sluimerende gevoelens van boosheid. Beide categorieën (en alles daartussenin) brengen nummers voort die bijzonder degelijk in elkaar zitten – soms wat voorspelbaar qua opbouw, maar dat hoeft niet negatief te zijn. De nummers waarin de wat neurotisch/neuterige grunge de plak voert, klinken veruit het beste in mijn oren, zowel vocaal vanwege de ronk in de riffs. Niet dat ik deze band geen hitjes gun, gewoon een kwestie van voorkeur. Degelijke rock dus, met diversiteit. Dit zou niet misstaan op een Werchter of Pinkpop. Organisatoren, doe er wat aan!