De Bergrede van Jezus – Dag 18
Als je rechteroog je ten val brengt, ruk het dan uit en werp het weg. Je kunt immers beter een van je lichaamsdelen verliezen dan dat heel je lichaam in de Gehenna geworpen wordt. En als je rechterhand je ten val brengt, hak hem dan af en werp hem weg. Je kunt immers beter een van je lichaamsdelen verliezen dan dat je met je hele lichaam naar de Gehenna gaat.
Matteüs 5:29-30
Het gaat Jezus vooral om ons hart. Maar het is via de ogen dat de verleiding ons hart binnenkomt. Jezus gebruikt een wel heel sterke uitdrukking: ruk je oog uit en gooi het weg. Want het gaat hem erom dat we radicaal zijn in het omgaan met verleidingen. Heel radicaal. We hoeven onszelf niet lichamelijk te verminken maar wel moeten we onszelf echt verloochenen. Nee zeggen tegen wat ons via onze ogen in verleiding brengt. Radicaal kappen met kijken als dat tot zonde leidt, als dat je weghaalt bij God. Anders loop je Gods nieuwe wereld mis.
Heer, maak me radicaal als ik moet kiezen tussen kijken en niet kijken. Geef me een zuivere blik en een zuiver hart. Amen.
In welke situaties moet jij kappen met kijken?
Is de Bergrede relevant? Wat onmiddellijk opvalt is dat deze toespraak, hoe ze ook tot stand is gekomen, een wonderlijk mooi samenhangend geheel is. De Bergrede tekent het gedrag uit dat Jezus verwacht van elk van zijn leerlingen, die zo burgers zijn van Gods koninkrijk. We zien die leerling zoals hij in zichzelf is, in zijn hart, zijn motieven en zijn gedachten, en ook zoals hij is in het verborgene met zijn Vader. We zien hem ook in de arena van het publieke leven, in zijn relaties met zijn medemensen: hij toont genade, sticht vrede, wordt vervolgd, is zout, laat zijn licht schijnen, heeft lief en dient (zelfs zijn vijanden), en boven alles wijdt hij zichzelf toe aan de groei van het koninkrijk van God en aan gerechtigheid in de wereld.