Mestafvoer is voor op veel melkveebedrijven nodig omdat ze meer mest produceren dan de gebruiksnorm voor dierlijke mest toelaat. De hoeveelheid stikstof en/of fosfaat is vaak de beperkende factor en in de toekomst zullen de normen zelfs nog verder naar beneden worden aangescherpt.
Om mestafvoer na mestscheiding zoveel mogelijk te beperken is het belangrijk dat na scheiding zoveel mogelijk fosfaat in de dikke fractie terechtkomt (hoog scheidingsrendement).
Wanneer er bijvoorbeeld een fosfaatoverschot op een bedrijf is, zal drijfmest moeten worden afgevoerd. Hierdoor wordt ook meer stikstof afgevoerd dan nodig is. Deze extra afgevoerde stikstof zal de veehouder weer in de vorm van kunstmest kunnen aankopen of het bedrijf moet genoegen nemen met een lagere gewasopbrengst. Bij beide keuzes maakt de veehouder onkosten.
Na mestscheiding ontstaat een dikke (fosfaatrijke) fractie, deze is vast van structuur is makkelijk stapelbaar. In dit product komt fosfaat in veel hogere concentratie voor dan in drijfmest, zo kan een grotere hoeveelheid fosfaat in een kleiner volume worden afgevoerd. Bovendien zijn de afvoerkosten voor een kuub dikke fractie stukken lager dan die voor drijfmest.
De dunne (stikstofrijke) fractie kan op het eigen bedrijf blijven. De stikstof in deze dunne fractie is ook nog eens in hogere concentratie aanwezig dan de stikstof in normale drijfmest. Zo'n 80 % van de stikstof uit dunne fractie is werkzaam in tegenstelling tot drijfmest waarin 40 tot 60 % stikstof werkzaam is. Wanneer er dikke fractie op het bedrijf wordt uitgereden als zijnde ruige mest, mag binnen het mestbeleid voor de aanwezige stikstof in deze fractie met een werkingscoëfficiënt van 30% worden gerekend. Meer informatie over forfaitaire werkingscoëfficiënten is te vinden op de website www.hetlnvloket.nl.