Het is een publiek geheim dat de Belgische vorst, koning Albert II van Saksen-Coburg Gotha, op zijn oude dag van oordeel is dat het beter toeven is aan de Franse Riviera dan in zijn eigen regenachtig landje dat verscheurd wordt door een politieke burgeroorlog waaruit voor hem en zijn gevolg geen heelhuids ontkomen meer aan is. De kans dat zijn nageslacht de troon nog lange tijd in handen zal houden, neemt met de dag af. Met dank aan de escapades van zijn zonen, kroonprins Filip en prins-marinier Laurent. De kans dat België zijn 200ste verjaardag niet halen zal, wordt door elke weldenkende burger als meer dan reëel beschouwd. Redenen teboven dus om eieren voor zijn geld te kiezen en steeds vaker uit te wijken naar de Azurenkust, waar de koninklijke familie de beschikking heeft over een gigantische vakantievilla. In Nice is het voor de Saksen-Coburgs immers zeer aangenaam om wonen. Iedereen spreekt er Frans. Italië is dichtbij. De van het onderdrukte Vlaamse volk gestolen dotatie-overschotten kunnen er probleemloos aangewend worden in menig Monegasks casino. Voor koning Albert II is het er het paradijs op aarde. En laat ons eerlijk zijn. Wie kan het hem kwalijk nemen? Als het schip vergaat, kan de kapitein best al lang weg zijn.