Roepingen-noveen – Dag drie
Paragraaf 5 uit de brief van Paus Franciscus b.g.v. Roepingenzondag:
"Op deze dag van gebed voor roepingen nodig ik iedere gelovige uit om zijn of haar verantwoordelijkheid op te nemen en om zorg te dragen bij het onderscheiden van roepingen. Toen de apostelen een vervanger zochten voor Judas Iskariot riep Petrus honderdtwintig broeders samen (Hand. 1, 15) en alle leerlingen werden samengebracht om zeven diakens aan te duiden (Hand. 6, 2). Paulus gaf aan Titus specifieke criteria bij het uitkiezen van de priesters (Tit. 1, 5-9). De christelijke gemeenschap is ook vandaag aanwezig bij het ontluiken, het vormen en het verder ondersteunen van roepingen."
"In die dagen, toen het aantal leerlingen steeds groter werd, begonnen de hellenisten te mopperen op de Hebreeën; ze vonden dat hun weduwen bij de dagelijkse ondersteuning werden achtergesteld. De twaalf riepen daarop de hele groep leerlingen bij elkaar en zeiden: 'Het is onverantwoord dat wij het woord van God verwaarlozen om te kunnen zorgen voor de ondersteuning. Zie daarom uit, broeders, naar zeven personen uit jullie midden, die goed bekend staan, vol van de Geest en van wijsheid. Hen zullen wij dan met deze taak belasten, terwijl wíj ons blijven toeleggen op het gebed en de bediening van het woord.' De hele groep stemde met dit voorstel in. Zij kozen Stefanus, een man vol geloof en heilige Geest, en verder Filippus, Prochorus, Nikanor, Timon, Parmenas en Nikolaüs, een proseliet uit Antiochië. Ze droegen hen voor aan de apostelen, en die legden hun na gebed de handen op." (Handelingen 6,1-6)
Het zien van elkaars roeping draagt bij aan de groei en het welzijn van de ge¬meenschap. Dit zien vraagt om een zuiver hart, een hart dat God kan zien, en een open oog dat Zijn genadegave opmerkt in de nieuwe generatie Godzoekers. God geeft in hen wat onze tijd en onze kerk nodig heeft. Dat wij Zijn aanwezigheid en steun nabij mogen we¬ten in hun kwaliteiten en gedrevenheid.