‘Er worden ontzettend veel mensen met talent geboren. Maar de vraag is: Wat doe je ermee?’ Erwin de Vries vertelt over wat er volgens hem, naast kunstzinnige aanleg, nog meer nodig is om tot de hogere regionen van de beeldende kunst te stijgen. ‘Je moet er bezeten van zijn; de hele dag niets anders doen dan tekenen, schilderen, werken. Je hebt raskunstenaars, dat is een heel verschil met mensen die een expo hebben en dan gauw weer wat werk maken. En als die bezetenheid wél in je zit dan is de volgende vraag: Hoe lang houd je het vol?’
Erwin de Vries houdt de toorts van zijn kunstenaarschap al heel erg lang brandende. Zijn eerste tekenlessen volgt hij als zestienjarige bij de kunstopleiding ELKA, van Arthur Gorré en Egbert Lieveld. Oom Wim Bos Verschuur moedigt Erwin aan om zijn eerste expositie te organiseren en bemiddelt bij Erwins vader dat Erwin voor het behalen van de mo A-akte Tekenen naar Nederland kan gaan. ‘Ik was twee weken in Nederland en de leraar stond stil bij mijn tafel, hield mijn tekening omhoog zodat iedereen het kon zien. “Dit is wat ik met koloriet bedoel!” Toen realiseerde ik me dat het iets kon worden met mij. Ik kwam daar om te leren en binnen zo korte tijd werd mijn werk gebruikt als voorbeeld van hoe het moest.’
Twee maal heeft hij in het Stedelijk Museum in Amsterdam een solo-expositie gehad. Eerst in 1970 en vervolgens bij zijn 50-jarig jubileum als beeldend kunstenaar in 1998. Hij exposeerde met wereldberoemde kunstenaars als Picasso, Zadkine en Henry Moore. Zijn werk is tentoongesteld in Mexico, in New York, Jamaica. In Nederland staan talloze bekende beelden van Erwin de Vries, waaronder het Nationaal Monument Slavernijverleden in het Amsterdamse Oosterpark. In de Surinaamse publieke ruimte staan De ontdekker [gestolen in 2011, MV] en het standbeeld van de staatsman Mr. Jagernath Lachmon.
De vrouw is het hoofdthema van De Vries’ oeuvre. Kenmerkend zijn de krachtige, volle vormen, de grootse bewegingen en het intense kleurgebruik. Hij houdt van variatie. ‘Soms werk ik bijna realistisch, soms abstraheer ik. Dan ben ik plastisch bezig, en dan weer in het platte vlak.’
Erwin de Vries schildert snel, vanuit zijn gevoel. Collega-kunstenaars roemen de wijze waarop hij de essentie van de persoon die hij portretteert intuïtief kan vatten.
Over de grenzen van je eigen land kijken, het verbreden van je horizon, is volgens Erwin de Vries essentieel. ‘Als ik niet weggegaan was, dan stond ik nu aan de Waterkant schilderijen van watervallen te verkopen. En bovendien: waar had ik de kennis vandaan moeten halen om zulke enorme beelden te creëren als ik gemaakt heb?’
Dit monument is gemaakt ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan van de Centrale Bank van Suriname, in 1987. De productie en al haar aspecten facetten zijn er op afgebeeld. De figuren bovenop zijn de wachters die het geld bewaken.
TEKST Marieke Visser (Bennekom, Nederland, 1962) studeerde in Nederland journalistiek en taal- en literatuurwetenschap. Als publicist schrijft ze vanuit haar eigen persagentschap Swamp Fish Press veel over kunst & cultuur. Enkele grote kunstprojecten waar zij aan heeft meegewerkt zijn: Wakaman Drawing lines, connecting dots, Paramaribo SPAN. Kibii Wi Koni Marcel Pinas The Event. Thans is zij hoofdredacteur van Sranan Art Xposed.