https://kellydoust.com.au
Het boek begint in een moderne stijl met een aantal krant-, dan wel blogartikelen, die eerder afschrikken dan je geboeid doen verder lezen.
De doorzetter ontdekt evenwel dat het verhaal niet echt over de nepwereld die in die artikelen geschetst wordt gaat ofwel een egoïstische wereld vol nietszeggende pracht en praal, waarin je alleen maar iets bent als je succes hebt. En succes heeft Sylvie Dearlove niet meer.
Zij die een rijzende ster leek te zijn in de modewereld, is van haar voetstuk gevallen en gaat haar wonden likken in haar ouderlijk huis. Daarvoor verlaat ze New York – en haar vriend Ben – en komt terug naar het landgoed Bledesford, waar haar ouders en overgrootmoeder Lizzie nog steeds wonen. Ze schrikt ervan, de boel is behoorlijk vervallen, en haar ouders lijken druk met redden wat er te redden valt. Ze denken aan verkopen. Maar Lizzie Dearlove, de matriarch van de familie is daar fel op tegen, en dat laat ze duidelijk merken, ook al staat ze al met een been aan de andere kant van het leven. En Lizzie, dat is iemand die je gehoorzaamt. Iemand die tegen de tijdgeest in probeert vast te houden aan oude waarden en normen. Het boegbeeld van de familie. Of althans, dat was ze. Maar gaandeweg ontdekt Sylvie wie Lizzie echt was en is. En al blijven ze haar omzichtig behandelen, de familie gaat haar eigen gang.
Dat betekent grote veranderingen, waarbij Sylvie hulp krijgt van haar jeugdvriend Nick (de bellen rinkelen als hij zijn intrede doet, het is een beetje standaard hè, het vriendje van vroeger!), haar vriendin Tabs, en andere familieleden. Ook duikt er een filmmaker op, die het zijne toevoegt aan het uitpluizen van het familiegeheim.
De titel is immers: een tuin vol geheimen, en daar wordt niets te veel mee gezegd. Geheimen volop, waar de lezer meer van meekrijgt dan de familie Dearlove zelf, omdat we regelmatig terug in de tijd gaan, beginnend in 1928, het jaar waarin het eerste schandaal zich begon te ontwikkelen. En de tuin speelt inderdaad een grote rol, al komt dat pas laat in het verhaal aan de orde. De titel is een omzetting van de Engelse titel 'dressing the Dearloves' een onvertaalbare woordspeling, maar wel een betere titel.
'Al dat succes dat ze nagejaagd had in haar leven, dacht Sylvie meewarig, alle inspanning die ze had geleverd om het perfecte plaatje te projecteren, om het perfecte leven te creëren, haar uiterste best doend om te proberen de nalatenschap van die perfecte, indrukwekkende Dearloves eer aan te doen - Rose, haar vader, zelfs Gigi – en het was allemaal voor niets geweest. Wat een zinloos levenspad. Ze waren niet perfect, ze waren mensen met tekortkomingen en problemen in gecompliceerde situaties die gewoon hun best deden.'
Het geheel is een beetje onevenwichtig, omdat je als lezer een foute eerste indruk krijgt. En het is jammer dat er niet meer verteld wordt over het verleden, maar dat is persoonlijk natuurlijk. Wat je wel goed meekrijgt is het leven van een familie, niet aristocratisch, maar wel in het bezit van een groot landgoed. Zo'n oude Engelse familie waarvan de oudere generatie het liefst met een feodaal systeem leeft (Lizzie vindt bijvoorbeeld de bedienden in het huis niet de moeite waard: ze kunnen niet eens lezen), en waar de moderne tijd met de Tweede Wereldoorlog zonder pardon zijn intrede doet.
Dat verhaal alleen al is prettig om te lezen, er is een grote dosis romantiek en daar horen clichés ook bij. Lekker leesvoer is het wel.
Kelly Doust heeft een achtergrond in boekenvak en pr. Ze werkte in Engeland, China en Australië voor verschillende tijdschriften, waaronder Vogue, en heeft enkele non-fictietitels op haar naam staan. Tegenwoordig woont ze in Sydney.