Wreed spel - Angela Marsons - Kim Stone - Thrillers and More
Posted on september 07, 2021, 9:00 am
Wreed spel is een titel die het verhaal perfect past, het is een luguber spel wat subliem en uitgekookt wordt gespeeld. Angela Marsons schrijft niet zoals we van menig thrillerauteur gewend zijn, ze geeft al vrij snel een daderprofiel cadeau aan de lezer maar dat maakt de ontmaskering des te spannender. Kim Stone heeft een neus voor verdachte personages, dit wordt vooral veroorzaakt door haar eigen onverwerkte traumatische verleden, zij kan zich inleven als geen ander.
[Al vanaf haar eerste dag op de academie geloofde Kim erin dat mensen moesten boeten voor de misdaden die ze begaan hadden. War ht haar werk betrof, voelde iedere onopgeloste zaak als een etterende wond. Zij geloofde niet in verzachtende omstandigheden. Het was zwart-wit: je boet voor wat je doet.]
Om iemand daadwerkelijk te ontmaskeren is alleen een gevoel niet voldoende, men moet met bewijzen komen, maar hoe?
Wreed spel is een psychologische thriller ten top, Marsons zet een personage neer die je een heel naar onderbuikgevoel geeft, het is bizar om vanuit haar gevoel en beleving te lezen, doodeng. Het is nooit aan de buitenkant te zien wat er in iemands gedachten omgaat, het doet je nekharen overeind staan, je wilt als het ware tijdens het lezen mensen waarschuwen goed op te letten.
De schrijfstijl van Marsons richt zich vooral op de psyche van de mens. Ik houd ervan en zeker Kim Stone is een personage die nog veel aan zichzelf moet werken, dat gaat met kleine stapjes en biedt nog veel perspectief voor de vervolgdelen waarvan Verloren meisjes (deel 3) al snel zal verschijnen. De korte hoofdstukken zijn wisselend geschreven vanuit Kim en dader, dat houdt je aandacht vast en nodigt uit om het verhaal en één ruk uit te lezen.
De verhaallijnen die Marsons gebruikt zijn niet ingewikkeld, daarin is de vergelijking met M.J. Arlidge en Robert Bryndza herkenbaar.