Isometrische longgroei bij astma
Inleiding Wat zult u leren? Groei en longvolume Isometrische groei? Veranderende lichaamsverhoudingen Vorm en functie Long als gaswisselaar Elasticiteit long en thorax Longelasticiteit en leeftijd Longelasticiteit, thorax en leeftijd Vorm en functie thorax Luchtweg en longparenchym Ongelijkmatige ventilatie Luchtwegafsluiting Neonaat ademt incompleet uit FRC en luchtwegafsluiting Isometrische longgroei? Smoorklepmechanisme Voorwaarden isometrische groei Stromingswetten Longitudinaal onderzoek Isometrische longgroei bij astma Isometrische longgroei bij gezonden Blijvende schade? Tot slot Isometrische groei van longen en luchtwegen
De kinderen met astma werden behandeld met uitsluitend luchtwegverwijdende medicamenten, aangevuld óf met een placebo óf met corticosteroïden. Beide medicamenten worden bij voorkeur per inhalatie toegediend (zo ook bij deze kinderen), omdat er dan locaal een hoge dosis ontstaat met weinig of geen systemische effecten. Bij astma hebben we te maken met een steriel ontstekingsproces dat o.a. aanleiding geeft tot verhoogde tonus van gladde spieren, waardoor luchtwegvernauwing optreedt. Bronchusverwijders verminderen tijdelijk deze tonus en verminderen de bronchusvernauwing, of heffen deze op. Zij laten het ziekteproces dus ongemoeid. Corticosteroïden bestrijden (bij van patiënt tot patiënt met wisselend succes) het ontstekingsproces zelf en hebben dus een fundamenteler werking, waaronder het voorkómen van luchtwegvernauwing. Intuïtief is te verwachten dat bij een voortgaand chronisch ontstekingsproces de ontwikkeling van de bronchiaalboom anders zal verlopen dan bij een sterke onderdrukking daarvan.
Bij elke patiënt werd bepaald hoe groot k was (in de formule waarbij MEF evenredig is met V tot de macht k). Voor jongens en meisjes werd per type behandeling het groepsgemiddelde bepaald. In de illustratie is de onder- en bovengrens aangegeven waarbinnen 50% van de observaties voorkwamen, voor de volumestroom bij een hoog en bij een lager longvolume. De gemiddelden vallen binnen de waarden die mogen worden verwacht bij isometrische groei, er is geen aanwijzing dat bij de best behandelde groep (die ook corticosteroïden kreeg) de ontwikkeling wezenlijk afwijkt ten opzichte van de minder optimaal behandelde groep.
Conclusie De veronderstelde isometrische groei van longen en luchtwegen kan bij deze patiënten niet worden verworpen.
Toegevoegd moet worden dat de ontwikkeling bij astmapatiënten wel dezelfde is, maar dat de met corticosteroïden behandelde kinderen bij hetzelfde longvolume gemiddeld een hogere volumestroom produceerden dan zij die alleen bronchusverwijders kregen. Er is dus verschil in niveau, maar niet in groei.
Merk ook op dat isometrische groei niet voor elk individu lijkt op te gaan: er is een flink percentage personen bij wie de trend buiten het verwachte bereik valt.