DuPont loosde hoge concentraties C8 in rivieren, toch niet schadelijk voor de gezondheid
De lozing van chemicaliën door DuPont (tegenwoordig Chemours) in Dordrecht, heeft vier decennia lang gezorgd voor verhoogde concentraties van de kankerverwekkende stof perfluoroctaanzuur, ook wel C8, in zowel rivierwater van de Lek als van de Noord en de Nieuwe Maas. Hierdoor is, voornamelijk tussen 2000 en 2010, de concentratie van dit gif in het water dat voor menselijke consumptie wordt onttrokken hoger geweest dan het RIVM gezond acht, schrijft staatssecretaris Sharon Dijksma vanmorgen in een Kamerbrief.
Het uiteindelijke drinkwater heeft echter geen risico opgeleverd voor de volksgezondheid, omdat de concentraties C8 'aanmerkelijk' zijn teruggebracht door goede zuivering. Dijksma: ,,Dit brengt het RIVM tot de conclusie dat de concentraties in drinkwater wel verhoogd zijn geweest, maar dat op geen enkel moment de gezondheidskundige grenswaarde overschreden is." Dat zou ook gelden voor het beperkte gebied waar sprake is geweest van blootstelling via zowel lucht als water.
Begin juli dit jaar ontstond er ook discussie over de veiligheid van de technologie die Chemours nu gebruikt in plaats van C8 bij de productie. Het gaat om meerdere stoffen die vrijkomen bij het gebruik van de zogeheten GenX-techniek door de fabriek. Het RIVM onderzocht ook wat er bekend is over die stoffen en over de gezondheidseffecten die omwonenden kunnen ondervinden als gevolg van de uitstoot naar de lucht van deze stoffen. De conclusie: dit proces zou geen risico voor de gezondheid van omwonenden met zich meebrengen.
"Op basis van de beschikbare informatie blijkt het echter niet mogelijk om voor alle stoffen tot een definitieve conclusie te komen", schrijft Dijksma. Daarom worden in 2017 een aantal van de GenX-stoffen nader beoordeeld.
Ook zal Chemours de vergunning laten herzien, waardoor alle activiteiten van het bedrijf nogmaals beoordeeld kunnen worden. Dit proces kan naar verwachting in de tweede helft van 2017 afgerond worden. Het bedrijf zal daarnaast haar milieu- en veiligheidssysteem door een externe partij laten controleren.
Ondertussen wordt de uitstoot van GenX-stoffen zo beperkt mogelijk gehouden.
Sinds 2012 gebruikt fabrikant Chemours (Dordrecht) de GenX-technologie om plastics (fluorpolymeren) te maken. Bij deze technologie zijn de omstreden PFOA-verbindingen vervangen door de stoffen FRD-902 en FRD-903. Tijdens het productieproces wordt bovendien de stof E1 gevormd. Naar verwachting vormt de uitstoot van GenX stoffen vanuit de fabriek via de luchtgeen risico voor de gezondheid van omwonenden.
De gezondheidskundige grenswaarde die het RIVM voor FRD-903 heeft afgeleid ligt op 73 nanogram per kubieke meter lucht. Hierbij is een extra veiligheidsmarge gehanteerd vanwege onder andere onzekerheid over de mate waarin deze stof ophoopt in het lichaam. Bij de dichtstbijzijnde woningen is - op basis van uitstootgegevens die Chemours aanleverde - de berekende concentratie 15 nanogram per kubieke meter lucht. De concentratie is hier dus vijf keer lager dan de gezondheidskundige grenswaarde.