Roger Rivière (Saint-Étienne, 23 februari 1936 – Saint-Galmier, 1 april 1976) was een Frans wielrenner.

Rivière werd eind jaren vijftig als de grootste concurrent van Jacques Anquetil gezien. Door een val raakte hij in 1960 verlamd en moest hij zijn loopbaan beëindigen. Hij was op dat moment ruim drie jaar professional, was toen al drie keer op rij wereldkampioen achtervolging geworden en had twee keer het werelduurrecord verbroken.

Val 
De Ronde van Frankrijk van 1960 vertrok zonder Jacques Anquetil, waardoor de 24-jarige Rivière (vierde in de Ronde van Frankrijk 1959) als de grootste favoriet werd beschouwd. Na het doorkruisen van de Pyreneeën droeg Gastone Nencini de gele leiderstrui. Na de dertiende etappe, met aankomst in Millau, leidde hij met 1'38" op Rivière, maar deze was de betere tijdrijder en daarmee de grootste kanshebber op de eindzege. De volgende dag reden de renners door het Centraal Massief om te eindigen in Avignon.

Nencini begon als eerste aan de afdaling van de Col de Perjuret. Nencini stond bekend als de snelste daler ter wereld en was befaamd om zijn gevaarlijke stijl van dalen. Desondanks probeerde Rivière Nencini te volgen en wilde het gat verkleinen. Hij nam te veel risico, botste tegen een blok langs de weg en viel tien meter diep in een ravijn. Een tapijt van takken redde zijn leven, maar hij kon alleen zijn hoofd nog bewegen. Hij werd per helikopter geëvacueerd naar het ziekenhuis in Montpellier, waar men een dubbele breuk aan de wervelkolom en een onherroepelijke verlamming voor 80% vaststelde. Het betekende een abrupt einde aan de carrière van een van Frankrijks meest veelbelovende profs.

Na de val 
Na zijn carrière verklaarde Rivière eerst dat er zich olie op zijn remmen had bevonden, later dat hij pijnstillers (palfium) had geslikt, waardoor zijn reactievermogen was verslechterd. Ook beweerde hij dat hij amfetamines en kamfer had geslikt tijdens zijn werelduurrecord van 1958.

Rivière opende een restaurant in Saint-Étienne: "De Vigorelli", genoemd naar de gelijknamige wielerbaan in Milaan waar hij tweemaal het werelduurrecord had verbroken. Daarna baatte hij een garage uit en uiteindelijk een vakantiekamp in de Rhônevallei.
Hij overleed op veertigjarige leeftijd aan strottenhoofdkanker.

Belangrijkste overwinningen

1955
 Circuit d'Auvergne
1957
 Nationaal Kampioenschap, Baan, Achtervolging, Elite
 Wereldkampioenschap, Baan, Achtervolging, Elite
 Werelduurrecord
 Trophée Gentil
1958
 Wereldkampioenschap, Baan, Achtervolging, Elite
1959
 7e etappe deel a Dauphiné Libéré
 GP d'Alger; + Gérard Saint, Raphaël Geminiani
 14e etappe Ronde van Spanje
 16e etappe Ronde van Spanje
 Mont Faron (tijdrit)
 6e etappe Ronde van Frankrijk
 21e etappe deel a Ronde van Frankrijk
 Wereldkampioenschap, Baan, Achtervolging, Elite
 Werelduurrecord
1960
 5e etappe deel b Dauphiné Libéré
 GP d'Alger; + Rudi Altig
 3e etappe deel b Vierdaagse van Duinkerke
 1e etappe deel b Ronde van Frankrijk
 6e etappe Ronde van Frankrijk
 10e etappe Ronde van Frankrijk

Resultaten in voornaamste wedstrijden 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
|
|}

Externe link 

Frans wielrenner