Recensie: Karen Connelly – De meisjeskleedkamer | Boekiewoogie | Visuele recensies
ISBN: 9789021406350 – Uitgeverij Querido – Aantal pagina's: 324 – Roman
3 van de 5 sterren – Gemmie
'Een opwindend verhaal over ontdekken en ontkennen, weten en vergeten.'
Het verhaal speelt zich af rond de levens van de hoofdpersonen Eliza en Char. Hun levens verschillen nogal; Eliza is een getrouwde vrouw met twee kinderen en Char is een succesvolle escortgirl. De twee ontmoeten elkaar in het zwembad waar ze wekelijks hun baantjes trekken. Er is direct een seksuele aantrekkingskracht tussen de vrouwen met de kleedkamer als eerste getuige. Eliza voelt zich vaak schuldig ten opzichte van haar gezin, ze gaat immers vreemd en ook nog eens met een vrouw. Char staat er meer ontspannen in, maar ook zij loopt tegen persoonlijke dingen aan.
De auteur brengt je steeds in een andere sfeer: het broeierige van het zwembad, de ochtenddrukte in de keuken van Eliza, de erotiek tussen de lakens, het bezoek van de schoonouders. Connelly weet met elke situatie goed om te gaan en raakt precies de ambiance in haar hart.
Connelly schrijft vlot en gedetailleerd. Vooral in de erotische scènes slaat ze geen enkel detail over. Mocht je denken dat het boek vooral om deze pikante hoofdstukken draait, dan heb je het mis. De auteur schrijft een boeiend verhaal over de dynamiek tussen de levens van de twee vrouwen.
Plotseling verscheen de Amazone en rukte Eliza dertig jaren vooruit naar het heden, van de ene douche naar de andere. Terwijl ze naar binnen slenterde, trok ze een van de schouderbandjes van haar badpak naar beneden en borst floepte de lucht in. De borst bleef ontbloot, de tepel stijf, terwijl ze daar stond en aan de douchekranen frunnikte aan de andere kant van de ruimte. Eliza was ontdaan door de losbandigheid van de vrouw. Wie liet er nou een borst zo rond bungelen als je het hete water probeerde te regelen? Of je houdt het badpak aan, of je trekt het uit. Dit was een versierpoging. En geen subtiele. Het werkte.