En vaak heb je het zelf niet eens door. Totdat je er voor gaat zitten, tijd neemt, gaat wandelen, ofwel een manier om te reflecteren. En dan wordt het spannend! Want dan komt jouw innerlijke wereld aan het licht die vergezeld gaat van ongemak, pijn, verdriet, onmacht. Volg je me nog? Ik help je graag, maar alleen als je er helemaal klaar voor bent. Zullen we wandelen?
En zo heb ik wel een aantal kilometers gewandeld in gedachten. Een kaarsje voor de liefde en beseffen dat ik een enorme geluksvogel ben die in ieder geval op dit moment kan doen wat ik graag doe. Mensen en organisaties verder helpen. Vaak op inhoud en soms op een veel dieper level. Ik wil meer van dat!
Inmiddels weer 33 kilometer dichter bij Santiago. Baiona is rustig, maar waarschijnlijk omdat het zondag is. Deze stad heeft alles in zich om te bruisen of liefdevol en met een stralende glimlach te dansen voor een ieder die haar toelacht. En morgen verlaat ik haar. Je t’embrasse