Nairobi - Reisverslag uit Nairobi, Kenia van Henk en Wilma - WaarBenJij.nu
Reisverslag Nairobi Toon op kaart 18 april 2016 |
Nairobi Zondag haalt Bill ons weer op in onze gehuurde auto die we alleen in de weekenden hebben. In afwachting op hem bestuderen we een slak die voorbij komt met zijn grote huis op de rug. Hij waagt zich bijna onder een prachtige motor die goederen brengt in de keuken van ons verblijf. Bill is een goede chauffeur en respect voor het rijden door die mega chaotisch wereldstad. Elke keer weer een avontuur om te zien waar we uitkomen. Henk merkt op dat het wel een computergame lijkt, zoals hij alle objecten probeert te ontwijken en dan toch nog vastberaden doorgaat. Anders kom je de rotondes echt niet over. Iedereen scheurt maar kris kas door elkaar door het rode stoplicht, terwijl de politie toekijkt. De Matatus denken dat ze de heersers van de weg zijn en elke auto snijden ze luid toeterend. Altijd fijn wanneer we weer op de plek aankomen. Hoewel het echt genieten is van alle mooie beelden onderweg. Daar krijgen we niet genoeg van. Het heeft in de nacht keihard geregend en de mensen proberen zich een weg te banen door de blubber van de door de Chinezen aan te leggen wegen. Hun kraampje met handelswaar staat ook met de voeten in het water. Maar het moet wel doorgaan wil er brood op de plank komen. De kinderen verwachten ons al. We komen armen te kort om iedereen te omhelzen. De kleintjes blijven heel dicht bij ons, want ze kunnen niet zo goed Engels, maar een hug is internationaal. We hebben een heerlijke tijd samen. Ze zingen als lijsters hun hele repertoire af. Ze luisteren heel aandachtig wanneer Henk hun toespreekt en daarna gaat ieder zijns weegs. Kleintjes op het balkon in de buurt van ons en de groten koken de lunch. Rebecca is weer thuis, maar nog wel ziek. Zij ligt nog veel op bed en met de slaapkamerdeur open kan ze alles volgen. Wilma gaat een poosje bij haar op bed zitten. Ze vindt het jammer dat ze nu zoveel mist en hoopt dat ze woensdag of donderdag weer helemaal mee kan doen. Na het gesprekje gaat ze vermoeid weer liggen. Als we de lunch op hebben, rijden we weer door de kleurige, maar vieze stad naar ons appartement, eerst nadat we een biertje nemen op ons bekende terrasje. Maandag is de eerste er al vroeg, net na half tien. De laatste komt tegen elf uur. Het valt niet mee om een weg door de stad te banen met al die files. Vandaag behandelen we onderwerpen die de jongens hebben aangegeven en waar ze graag meer over willen weten. Ze genieten van alle aandacht en vinden alles heel erg interessant en mooi. Ze hebben veel vragen over geloof en maatschappij. We hebben er leuke gesprekken over. De kok bereidt weer een heerlijke maaltijd voor en geniet ook van al die mooie jonge mensen elke dag. Prachtig om te zien hoe ze voor elkaar poseren om een zo mooi mogelijke profielfoto te maken. De kleine Youngton is er ook bij en vermaakt zich de hele dag prima. Ook hij laat een mooie foto van zichzelf maken in zijn nieuwe Holland T shirt. Daniel, een van de oudste en eerste weeskinderen, komt vanmiddag spontaan even langs. Hij werkte altijd, maar vertelt dat hij nu een PC opleiding doet en rijlessen heeft. Hij is nu 30 jaar, getrouwd en heeft een zoontje van anderhalf jaar. Het is waarschijnlijk alleen vandaag dat hij kan komen. Wanneer hij vertrekt om half vijf, vraagt hij of hij ook een Bijbel kan krijgen. Hij ziet alle nieuwe Bijbels die de anderen gekregen hebben. Wilma haast zich naar de boekwinkel op het terrein. De medewerkster Isabella zit al in de auto, maar wil voor deze gelegenheid de winkel nog wel even open doen. Daniel vertrekt met de anderen en vertelt wel tien keer onderweg hoe gelukkig hij is. Reageren
18 april 2016 20:49 | Door:
Marissa Wat heerlijk om weer met jullie mee te lezen. Zo waan ik mij ook een beetje in Afrika. En wat een prachtige foto's weer. Zo krijg ik ook echt een beeld bij alles wat jullie meemaken en zien. Prachtig!
Veel liefs en geniet nog even daar!!
18 april 2016 22:55 | Door:
Mariëtte Leuk verhaal weer en prachtige foto's!
18 april 2016 23:04 | Door:
Hetty Echt genieten zeg! Wat een prachtig koppies. En idd respect voor Bill dat hij door het verkeer heen durft te rijden, wat een gekrioel.
Mooi ook dat Daniël langs kwam.
Ik zie uit naar jullie volgend verslag.
18 april 2016 23:27 | Door:
Elise Wat een prachtige foto's en wat een heerlijk kleurrijk geheel!
De matatu met de rasta kleuren vind ik het leukst. "In God we trust" dat heb je op z'on matatu in het drukke verkeer wel nodig:):)
Wat leuk dat Daniël langs kwam en bezig is met rijlessen.
Weer alle goeds voor een ieder!
19 april 2016 08:34 | Door:
Ineke Dorothy steelt weer de show, wat een prachtige jonge vrouw met de sjaal en pet van Henk ha ha, net als de rest trouwens wat mooie mensen. 19 april 2016 09:27 | Door:
Astrid De verhalen zijn mooi om te lezen, maar de foto's zijn minstens zo leuk om heerlijk doorheen te bladeren en nog eens en nog eens... Fijn dat het met Daniël beter gaat en ook hij weer zo blij naar huis ging. Er is maar zo weinig nodig om veel te kunnen betekenen en het armoedige leven daar weer wat op te vrolijken. We wensen jullie nog een heel goede tijd! In gedachten bij jullie. Liefs As xx
19 april 2016 20:08 | Door:
Eric en Krista Weer mooi om jullie verhalen te lezen en alle foto's te zien van prachtige jonge lui! Ja die knuffels zijn heerlijk, gelukkig hebben jullie lange armen!