Het aanbod van uitgebrachte cd's is nog altijd overweldigend, voor zolang het duurt. Dat biedt kans op verrassingen. Vorig jaar was daar al de Italiaanse Federica Colangelo met haar band Acquaphonica die voor opschudding zorgde, nu is er haar landgenote Giulia Barba, inmiddels beiden Amsterdammers. Met de vernieuwingen zoals die klinken op The angry st Bernard heb je geen revolutie nodig. De avant-garde op deze plaat betekent geen breuk met de traditie, maar een ingenieuze verwerking daarvan.
Barba zelf begeeft zich voornamelijk in de lagere regionen met haar baritonsaxofoon en basklarinet, hogere registers worden aangeboord door anderen via altsax en trompet. Een glansrol is weggelegd voor pianist Sri Hanuraga, die vliegende snelheid koppelt aan muzikaliteit en melodie. De stemimprovisaties van Sanem Kalfa zijn goed geïntegreerd in het klankconcept en vormen daarop een aanvullend instrument. Een uitstekende ritmesectie vervolmaakt deze klasseband.