Ochtendhumeur met brede opklaringen: Mouloudji – Le Déserteur (1954)
Mouloudji – Le Déserteur (1954)
(Boris Vian/Harold Berg)
Opgenomen met het ensemble van Jimmy Walter, die laatste onder de schuilnaam Marcel Schu.
Boris Vian publiceert de song op 7 mei 1954, de dag dat Ðién Biên Phu valt. en Frankrijk voorgoed l'Indochine" verliest (het latere Vietnam).
Covers : Boris Vian (1955) [auteur met arrangeur Alain Goraguer van latere Gainsbourg-faam; hier onomwonden gericht aan "Monsieur Le Président"], Peter Blanker (1964) [in het NL; vertaling: Ernst Van Altena], Peter, Paul & Mary (1965) , Serge Reggiani (1966) , Richard Anthony (1966) , Sunlights (1966) , Joan Baez (1980)…..
Le Déserteur is een antimilitaristische open brief gericht aan de president van Frankrijk en dat raakte nogal wat zere tenen zo midden in de Indochina- en Algerije-crisis. De plaat was heel de Algerije-crisis lang verboden op de Franse nationale zenders, zelfs in de gekuiste versie (waarin de gendarmes te horen krijgen dat de deserteur niet gewapend is en dat ze hem dus mogen afknallen naar believen). Hoewel het een totaal ande
De versie van Mouloudji was reeds ge-auto-cencureerd. Hij had het over "Messieurs qu'on nomme grand" in de plaats van de directe aanspreking van Vian zelf "Monsieur le Président". Toch wordt Mouloudji's versie verbannen op de radio, tot in 1962.
Met de oorlog in Vietnam komt er een vernieuwde belangstelling voor anti-oorlogsliederen en wordt die goeie ouwe van Boris Vian van onder het stof gehaald.