RIO: De Israëlische judoka Or Sasson heeft de gouden medaille voor sportiviteit verdiend – Brabosh.com
RIO: De Israëlische judoka Or Sasson heeft de gouden medaille voor sportiviteit verdiend
De Israëlische judoka Or Sasson kwam op de Olympische Spelen in Rio weg met de bronzen plak, maar voor zijn sportieve houding heeft hij puur goud gewonnen.
Zijn Egyptische opponent echter, Islam El Shebaby, heeft zijn wedstrijd twee keer verloren. Eerst door gevloerd te worden door de Israëliër en vervolgens een tweede keer voor zijn weigering om Sasson na afloop van de match de hand te drukken. Wat dacht die Egyptenaar wel? Als hij de bedoeling had om politieke punten te scoren, knalde zijn poging als een boemerang terug in zijn gezicht.
Wat een symboliek! In dat eigenste moment kwam alles aan de oppervlakte – het Arabisch-Israëlisch conflict in een notendop. Het publiek, dat de etiquette in het judo en gerelateerde sporten kent, jouwde de Egyptenaar uit voor zijn onsportieve reactie. Uiteindelijk boog hij op de in het judo gebruikelijke wijze het hoofd en droop met de staart tussen de benen weer af. Maar zijn oorspronkelijk vertoon van disrespect leverde hem de hoon van een hele wereld op.
Het rimpeleffect van zijn gedrag deint in de media nog steeds verder uit van de ene naar de andere hoofdtitel en over de rest van internet als het beeld van de boerenkinkel die door de mand viel en wordt overal met ergernis en op boegeroep ontvangen. Niemand houdt van een zeurpiet. Soms kan een eenvoudige blijk van slechte manieren groter zijn dan een terreurdaad. Het toont een momentopname van het grotere geheel.
Goede zeden overstijgen de politiek en genoeg mensen hechten nog waarde aan zo'n alledaagse gebaren die ons onderscheiden van de beesten. Als wij de meest eenvoudige en meest fundamentele uitwisselingen onder de mensheid verliezen – wat is dan het volgende? Israël raakte aan de top, ja, met Sasson's brons, evenals met Yarden Gerbi 's brons, twee medailles voor Israël. Benjamin Netanyahu en de rest van Israël hebben hen uitbundig gegroet. Maar er was nog iets anders, iets dat groter was dan het spel.
Sasson stond rechtop, voor hemzelves, voor de sport, voor fatsoen, voor sportiviteit – en zeker voor zijn land. Voor dat sportief momentum op de tatami, verdiende hij voor zijn land de goede reputatie die het zo vaak wordt ontzegd. Zijn uitgestoken hand was een hand van vrede. Hij stak zijn hand graag en impulsief uit [naar zijn opponent]. Op deze manier drukte hij zijn land en zijn cultuur uit.
Na de match, zei Sasson, zonder de minste rancune:
"Ik ben fier op mijn land en gelukkig voor de hele Natie van Israël. Ik kan nog altijd de grootsheid niet begrijpen van wat ik bereikt heb. Ik wil deze medaille dan ook opdragen aan het hele Volk van Israël."
Hij zond tevens nog een grotere boodschap uit. Hij won het hart van een harteloze wereld voor slechts een enkel ogenblik, maar dat nog lang na het einde van deze Olympische Spelen zal blijven nazinderen. Weerom typisch hoe een Israëliër brons toch nog in goud kan veranderen.
Bron: in een vertaling door Brabosh.com van een artikel van 14 augustus 2016 op de nieuwssite van Arutz Sheva
15 augustus 2016 brabosh
Voorgaande Vorig bericht: Joodse 'nederzettingen – een verdediging [Gerd Buurmann]
Volgende Volgend bericht: Palestijnse minister: 'Er is geen enkel bewijs voor oude Joodse aanwezigheid in Jeruzalem'