Otje blogt cultuur: Brood voor de vogeltjes
Weer een boek uitgelezen. Dit keer Brood voor de Vogeltjes van S. Carmiggelt.
In dit boek zijn korte verhalen gebundeld, waarin hij dagelijkse situaties beschrijft. Vooral kenmerkend voor zijn schrijfstijl (in ieder geval in dit boek) is zijn ietwat melancholische humor en zijn sterke metaforen.
Carmiggelt weet te boeien, zonder dat er ook maar iets in zijn verhalen gebeurt. Dit boek is een duidelijk voorbeeld dat er niet altijd iets hoeft te gebeuren, wil een verhaal interessant zijn.
Erg fijn om te lezen in de trein of als je het te druk hebt om een heel boek uit te lezen, vooral omdat de verhalen maar 3 bladzijden beslaan. Ik heb het boek meegenomen naar school, om het te lezen als ik even tijd had (in een onverwacht tussenuur of na afloop van een proefwerk, bijvoorbeeld).