Treinen – De Groene Amsterdammer
Maar ik heb een extra ergernis. Een onoverkomelijke kriegelheid. Hoezo word ik de auto weer ingejaagd? Ik heb geen auto en ik heb er nooit een gehad. Ik heb zelfs geen rijbewijs. Ik moet dus met de trein naar Den Haag, om een voorbeeld te noemen. Dat is al geen lolletje vanwege de vertragingen, de tochtige perrons en de schreeuwende telefoongebruikers.
Maar ik heb dus geen keuze. Daar lees ik eigenlijk niemand over. De mensen met een auto in de schuur terugjagen in dat ding, daar wordt veel aandacht aan besteed, maar aan de normale mens, de voetganger, de openbaarvervoergebruiker, wordt geen syllabe gewijd.
Ik kan moeilijk zeggen dat ik wel ga lopen naar Den Haag. Of fietsen. Of liften. Of varen.
Sinds ik een beetje kwakkelig ben, valt me op hoe ruw mensen in stations lopen en hoe ze zonder uitkijken tegen je opbotsen. Levensgevaarlijk, zeker omdat ze allemaal haast hebben door de vertragingen.