Tja, na een jaar of 15 van 'welvaart op krediet' merken we dat dat een doodlopende weg is. En volgens mij kun je bij een doodlopende weg maar 1 kant op, en dat willen we niet... En dan krijg je dit soort onzinnige schijnoplossingen. Er is maar 1 oplossing, en dat is het VERPLICHT afbouwen van de schulden van de particulieren, het VERPLICHT afbouwen van de opgeblazen balansen van de bedrijven, en pas daarna eens gaan kijken naar een nieuwe manier van economie, met of zonder groei. Maar ik ben bang dat een ieder die het verstandige doet, en dus zijn of haar schulden afbouwt, dan extra zal moeten betalen voor het hebben van vermogen of het hebben van geen schulden...
Op dit soort momenten voel ik altijd dat ik een bepaalde band heb met de denkbeelden van Margaret Thatcher, eindbazin van Engeland (vroegah, tot het moment dat ik geboren werd). Die had dit te zeggen over het socialisme:
Het wordt tijd dat de joker van het PvdA naar de echte wereld afdaalt en om zich heen kijkt. De man leeft nog steeds in een nivellerings- sprookjeswereld en schopt daarmee Nederland gierend naar de afgrond.
Algemeen bekend natuurlijk, maar die overheid is echt alle contact met de werkelijkheid kwijt. Aan de ene kant lasten verzwaren voor de burger (en nauwelijks voor de boosdoeners zoals banken e.d.), en aan de andere kant verwachten/eisen/hopen dat we weer geld gaan uitgeven?