Preek van de week voor de negenentwintigste zondag door het jaar 19 en 20 oktober 2019 | Sint-Odulphus
Preek van de week voor de negenentwintigste zondag door het jaar -C- 19/20 oktober 2019
'Ik verzeker jullie dat God recht zal doen aan iedereen naar wie Hij met heel zijn hart luistert',
zei Jezus.'Maar als de Mensenzoon komt, zal Hij dan werkelijk dit geloof op aarde vinden?'
( naar Lucas 18,7-8)
Geen gebedsautomaat!
'Lucas schreef:'In die tijd leerde Jezus in een gelijkenis aan zijn leerlingen
dat zij altijd moesten bidden en dat nooit mochten opgeven.'
Het begin van dit evangelie geeft precies aan waar het deze keer over gaat: over nooit opgeven te bidden,
en te blijven bidden. Maar bidden mag niet neerkomen op druk uitoefenen op God om je zin te krijgen.
Bidden is loven en danken, en pas dan vragen, bidden is ook geduld hebben, geduld om te blijven bidden,
en geduld om te wachten op Gods antwoord, want 'Hij zal spoedig recht verschaffen', zegt Jezus.
Wanneer wij in nood iets aan God willen vragen, en er gebeurt dan niet onmiddellijk wat wij gevraagd hebben,
dan zijn we vaak teleurgesteld, en bij sommigen wankelt het geloof dan even.
Allemaal heel begrijpelijk en zeer menselijk, maar toch... en dan komt Lucas met zijn verhaal waarin Jezus duidelijk zegt,
dat God altijd ons gebed verhoort, ook al duurt het soms even.
Als christenen proberen we er vanuit te gaan dat Jezus de waarheid spreekt en dat God dus al onze gebeden verhoort,
als is dat waarschijnlijk niet altijd naar onze wensen, een deel van dit probleem kan opgelost worden als we beseffen dat
'verhoren' geen betekenis is van je zin krijgen. Zo van; God, ik wil dat graag gedaan krijgen, en dat moet U voor mij doen,
daar moet U voor zorgen, anders bid ik niet meer en ga niet meer naar de vieringen.'
Zoiets, alsof God een gebedsautomaat is: je steekt er een gebedje of intentie in en je krijgt wat je vraagt.
Maar helaas...God is geen gebedsautomaat, wel is Hij altijd aanwezig, Hij luistert en Hij verschaft recht, dat is ook wat Jezus zei.
Misschien denk ik ook ten onrechte dat God mijn vragen niet hoort, omdat Hij mij niet verhoort op de manier die ik voor ogen had.
Het volgende stukje tekst is daar een mooi voorbeeld van; 'Ik vroeg om kracht, en God gaf mij moeilijkheden om mij sterk te maken,
ik vroeg om wijsheid, en God gaf me problemen om mij die te leren op te lossen, ik vroeg om voorspoed, en God gaf mij hersens en spieren om mee te werken, ik vroeg om moed, en God gaf me gevaren om te overwinnen, ik vroeg om liefde, en God gaf me mensen met moeilijkheden om te helpen, ik vroeg om gunsten, en God gaf mij kansen, ik kreeg niets waar ik om vroeg, ik kreeg ALLES wat ik nodig had.
Jezus zegt:'blijf bidden en geef de moed niet op, want nog voor ons gebed de hemelse sferen binnendringt is het al werkzaam;
in het gebed kunnen we onze zorgen en pijn formuleren, kunnen we ons hart luchten, bedanken, en uit handen geven en toe vertrouwen aan God.'
Dat op zich is al helend, vandaar dat de uitspraak van Albert Einstein heel juist is: 'Bidden verandert de wereld niet, bidden verandert mensen en mensen kunnen de wereld veranderen'. Biddende mensen staan met een andere kijk in het leven, iemand die bidt is nl. een gelovige.
Wie bidt, erkent dat er iemand tegenover is, aan wie men zich kan toevertrouwen, je leeft vanuit een basisvertrouwen dat je er niet alleen voorstaat, en dat je je gedragen mag voelen door Iemand 'die groter is dan je hart'.
En daarmee zit je meteen bij de kern van het bidden: geloven. Zonder geloof wordt bidden het opdreunen van holle woorden.
Enkel wie bidt vanuit het vertrouwen dat God luistert en meevoelt, is echt aan het bidden, blijven volhouden, soms tegen beter weten in, in de hoop dat misschien ooit wel eens gedeeltelijk zal worden verhoord.
Als je even naar Jezus zelf kijkt; Hij heeft toch ook iets dergelijks meegemaakt, in zijn grote nood heeft Hij in de hof van olijven,
toch ook gebeden:'Vader, als het mogelijk is, laat dan die kelk aan mij voorbijgaan!' En... Hij werd toen ook niet verhoord.
God heeft zijn Zoon niet aan het lijden onttrokken, maar Hem in zijn lijden bijgestaan en kracht gegeven en Hem niet alleen gelaten.
Jezus eindigt zijn parabel met een merkwaardige opmerking:'Zal de Mensenzoon bij zijn komst geloof op aarde vinden?'