In tegenstelling tot in Nederland zijn afbeeldingen van het origineel niet te verkrijgen. Dit zou mogelijk te maken kunnen hebben met de geplaatste handtekeningen van de diverse hoogwaardigheidsbekleders.
Als oorkonde stelt deze akte van abdicatie, zeker in vergelijking met de Nederlandse, ietwat teleur. Zo is er bijvoorbeeld geen zegel. De verschillen in vorm kunnen mede worden verklaard door een verschuiving in betekenis van oorkonden in de loop van de tijd.
In 1898 was er volgens de handboeken nog sprake van 'geschrevene stukken, die men in den daartoe bestemden vorm opmaakt, opdat zij als bewijs van het daarin vermelde zullen kunnen dienen.' Ruim een halve eeuw later was er sprake van 'een in plechtige vorm opgestelde akte.' En in de 21e eeuw geldt nog slechts: 'een oorkonde is een akte.'
De vormgeving van oorkonden is dus in wezen geheel vrijgelaten daar waar vroeger nog van precedenten werd uitgegaan. Allerlei instanties reiken tegenwoordig dan ook oorkonden uit, waarvan de meesten redelijk betekenisloos. In de verbeelding zijn ze vaak wel van een nep-zegel voorzien.