Brandenburg concerto no 3, the Nice | Brandenburg concerto Nice
InfoNu.nl > Muziek en Film > Muziek > Brandenburg concerto no 3, the Nice
Eind jaren 60 was er al een versmelting van pop en klassieke muziek aan de gang. De groep the Nice bracht in 1969 het Brandenburg concerto no 3 (J.S. Bach) uit, gespeeld met orgel, drums en bas. In hetzelfde jaar kwam Concerto for Group and Orchestra van de hardrockgroep Deep Purple uit. Een live-album van een band met the Royal Philharmonic Orchestra, gedirigeerd door Malcolm Arnold. De fusie met klassiek is daarna in de popmuziek nog vaak herhaald, en heeft geleid tot hele stromingen en trends in de rockmuziek.
Het Brandenburg Concerto werd omstreeks 1721 door J.S. Bach geschreven. Het muziekstuk is een typische concerto grosso; de solopartijen en het orkest zijn altijd in sublieme samenhang. Barokmuziek die vooruit gaat met een mathematische precisie; de samenklank is een kakofonie van melodietjes. Dit werk mag toch wel een hoogtepunt van de barokke stijl genoemd worden. Het concertino (allegro) is geschreven voor drie violen, drie altviolen, en drie cello's.
Uitvoering van the Nice
De groep the Nice met organist Keith Emmerson (later bekend van ELP) waagde zich in 1969 aan concerto no 3. Met een opmerkelijke bezetting (orgel drums, en bas) komen ze tot een zeer interessante uitvoering. Het concert wordt strak uitgevoerd; wat opvalt is de drummer die overal op het randje van correct achteraan loopt. Ook de individuele partijen van de instrumenten zijn allemaal smaakvol. Het nummer lijkt geschikt voor een bigband.
Het concert staat in G majeur en het akkoordenschema is vrij eenvoudig, niet veel meer dan G en D en lange arpeggio's als voegmiddel. Een band heeft geen dirigent, maar tegelijkertijd is er de mogelijk om te meanderen in tempo. De ritmesectie houdt het stuk wel gaande, maar moeten ook allerlei partijen zien te vervangen uit het origineel. Het Hammondorgel wordt virtuoos bespeeld door Keith Emmerson, die op driejarige leeftijd begon met spelen:
Keith Emmerson in een interview met BroadWayWorld uit 2014
Keith Emmerson verklaart in een interview met BroadWayWorld uit 2014 dat hij al op zeer jeugdige leeftijd het Brandenburg Concerto no 3 hoorde en probeerde na te spelen.
"I remember the very first classical concert I ever attended with my father. It was the Brandenburg Concerto 3. When we got home I went over to the piano and I just kind of played it from memory … And when I was old enough to play in a band, which was about fourteen, I was listening to a lot of music, of all kinds".
Het geslaagde experiment van Emmerson is zeker ook gevolg van het gebruikte instrumentarium, met het Hammond orgel als 'alleskunner'. Dit instrument, dat uitgevonden werd in 1934, heeft een geheel eigen plaats in de popmuziek opgeëist. Onder muzikanten is het orgel zeer geliefd vanwege de typische klank, die niet zomaar elektronisch te reproduceren is.
Het bijzondere aan een Hammond is het gepatenteerde toonwielsysteem. Een toonwiel is een ronde constructie met aan de rand uitsparingen, die een sinusvorm nabootsen. De rand van het wiel kan in een element (zoals bij een gitaar) een kleine spanning opwekken. De noten worden elektromechanisch opgewekt. Op een centrale as, die ronddraait met constante snelheid zitten toonwielen gemonteerd van verschillende grootte. Uiteindelijk levert dit alle grondtonen die nodig zijn voor een orgel. Het systeem is bijzonder, omdat de geproduceerde tonen allemaal zuiver sinusvormig zijn (ze bevatten geen harmonischen).
De draaiende speakers (Leslie-systeem, genoemd naar zijn uitvinder Don Leslie) leveren niet te overtreffen een tremolo-effect. Er kan zelfs een vibrato effect uit een Hammond getoverd worden. Bekende bespelers en promotors van dit instrument zijn/waren onder andere:
© 2015 - 2018 Silvermountain, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.