Bij reflectie op communicatie gaat het niet om de inhoud, maar om de vorm van mondelinge communicatie met de leerkracht of tussen kinderen onderling. Door te reflecteren op hoe die communicatie verloopt, ontwikkelen kinderen hun gespreks- en uitdrukkingsvaardigheid.
In de onderbouw beginnen kinderen te reflecteren op het verloop van een gesprek. Ze weten dat je verschillende spreek- en luisterdoelen kunt hebben. Luisteren naar een uitleg bijvoorbeeld is anders dan luisteren naar een verhaal. Vertellen over wat je hebt gedaan gaat anders dan de inhoud van een boek navertellen. Ook leren ze beleefdheidsnormen toepassen in een gesprek (iets netjes vragen in plaats van bevelen). Ze corrigeren hun uitspraak, woordkeus en zinsbouw vaker en zijn zich bewuster van hun taalleerproces. Zo vragen ze in een gesprek vaker om herhaling of verduidelijking.
kijken terug op gesprekken
leren hun eigen taaluitingen controleren
vertonen bewust taalleergedrag
snappen dat je verschillende spreek- en luisterdoelen kunt hebben
kennen de geldende beleefdheidsvormen voor communicatie.
Reflectiegesprekken met kleuters zijn open en verlopen niet op basis van criteria. Zullen we eens samen terugkijken op hoe we met elkaar hebben gepraat? Hebben we goed naar elkaar geluisterd? Begreep je wat .. vertelde? Wat kun je doen als je in een gesprek iets niet begrijpt?