En terwijl ik zo bezig was, kwamen de dames aan. In vlotte draf en gespitste oren. De laatste meters werden aanmerkelijk voorzichtiger afgelegd. Eerst wat schrikkerig, maar allengs met meer zelfvertrouwen. Nieuwsgierig werd de fiets met inzittende bekeken. Om de status quo niet te verstoren bleef ik rustig zitten. De konijntjes liet ik voor wat ze waren. De paarden waren op dat moment even veel leuker.
En nog even 'for the record', op deze close-up is nog net m'n fiets in het paardenoog te zien. Ze durven het dus wel, met een beetje geduld, en wat konijnen.