En nuchtere ik was helemaal in paniek bij zijn eerste koortsstuip. Ik wist dat het een koortsstuip was maar het voelde alsof hij dood ging. Echt doodeng. Gelukkig een hele lieve huisarts die mij opving en die aangaf dat zijzelf als huisarts slechts één koortstuip had gezien maar dat ook erg griezelig vond.
De oudste is ook ooit doodziek opgenomen in het ziekenhuis, uit de bloeduitslagen kwam in eerste instantie niets naar voren, kreeg daar 4 koortsstuipen (maar ja, het kon ook wat anders zijn) en dat de kinderarts niet naar huis wilde gaan, stemde me niet erg gerust... Daar in dat ziekenhuis kreeg ik mijn eerste kind, maar twee-en-een-half jaar later werd ik in dat ziekenhuis, naast mijn doodzieke kind, écht moeder. En toch heb ik toen nooit gedacht dat het niet goed kwam. Dat is een soort basisvertrouwen.