Van oorsprong had deze buitenplaats een symmetrische bouw van vijf ramen breed en een deur in het midden.
In de 19e eeuw werd het huis aan de rechterzijde vergroot met een raam en werd het wit gepleisterd. Deze verbouwing werd zeer nauwgezet uitgevoerd. De nieuwe dakkapel aan deze rechterzijde is gelijk aan de dakkapellen aan de voorzijde van het huis. De schoorsteen werd verplaatst naar de nieuwe hoek.
Later werd het huis ook nog aan de achterzijde uitgebreid.
Aan het begin van de 20e eeuw wordt het huis bewoond door de familie Duyvené de Wit. In 1957 werd het verbouwd tot onderkomen voor de Rijks Hogere Tuinbouwschool.