Vakantie La Marina - Nueva Tabarca
U bevindt zich hier: Home La Marina Omgeving Natuurparken Nueva Tabarca
Het is zeker waard een bezoek te brengen aan Tabarca. Het kleine eilandje, 1.800 meter lang en maximaal 400 meter breed, wat zo'n 5 km uit de kust voor Santa Pola ligt. In de haven van Santa Pola liggen talrijke kleine en grote watertaxi's en ferryboten te wachten op klanten. We zagen er veel groepen scholieren, die met een gecharterde ferry hun educatieve en recreatieve schoolreisje naar Tabarca maakten.
Op de heenreis, met bijna 20 medepassagiers in een soort kingsize speedboot en een schipper die, éénmaal op volle zee de gaskraan wijd opendraaide, arriveerden we binnen 20 minuten in het haventje van Tabarca.
Het eilandje valt volledig onder monumentenzorg en wordt op dit moment geheel gerestaureerd en ingericht als een soort museumdorp, vergelijkbaar met Orvelte en Thorn in Nederland. Op het eiland mag niet gebouwd of gekampeerd worden, het plaveisel van alle wegen en steegjes bestaat uit zandsteen(slag) en kiezels, je vindt er geen centimeter asfalt, auto´s en motoren zijn verboden. Zodra je aan land stapt kom je volledig in de ban van de omvangrijke en zeer bewogen Spaanse geschiedenis.
Nadat ruim 2 duizend jaar geleden eerst de Grieken en de Phoeniciërs en daarna de Romeinen er al verschillende bezoekjes hadden gebracht, werden er in de latere eeuwen vestingwerken en wachttorens gebouwd als bescherming tegen de aanvallen van de Moren. Als je door de oude toegangspoort het dorpje binnengaat, lijkt het alsof de tijd heeft stil gestaan, vooral op het centraal gelegen dorpsplein en bij de grote kerk, natuurlijk vernoemd naar de twee beschermheiligen Petrus en Paulus, San Pedro en San Pablo.
Het eiland dankt zijn naam aan het Tunesische (schier)eiland Tabarka. Dit eiland aan de andere kant van de Middellandse Zee behoorde eeuwen geleden tot de vroegere Republiek Genua (NW Italië). Er woonden 69 Genuese families, in totaal bijna 700 personen. Nadat de Algerijnen dit eiland in 1768 veroverden, werden die families door de Spaanse koning Carlos III vrijgekocht en als buffer tegen de Berbers op het Spaanse eiland Planesia (Vlak Eiland) voor de kust van Santa Pola gestationeerd, wat zij prompt omdoopten tot (Nueva) Tabarca.
Het oude gouverneurshuis is nu omgebouwd tot het enige hotel (16 kamers). Er wonen nog zo'n 100 personen permanent op het eiland, de overige woningen worden verhuurd aan toeristen. We hebben er op het schitterend gelegen terras van één van de restaurants de specialiteiten van Tabarca gegeten: heerlijke (bruine) rijstschotels met tonijn en gamba´s. Altijd met zicht op de zee, die rondom het eiland tot (zee)natuurreservaat is verklaard. Waterskiën en jetskiën zijn verboden. Voor vissen en duiken is speciale toestemming nodig.
Bij het haventje staat El Museo Nueva Tabarca, waar je de lange en vaak onrustige geschiedenis van het eiland in je op kunt nemen. Wat ons opviel, is dat het straatnaambordje naast de naamplaat van het museum, de naam Miguel Angel Blanco droeg. We lazen, dat dit een door de ETA in 1997 vermoord gemeenteraadslid van een Baskisch dorpje was. Tja, Spanje heeft veel strijd en geweld gekend, terwijl het toch zulke aardige mensen zijn.
Na bedolven te zijn geweest onder de unieke militaristische architectuur van de vestingwerken en gerestaureerde wachttorens, vinden we ook nog een paar prachtige beschutte zandstranden, waar vooral de scholieren, na het educatieve gedeelte van hun schoolreisje, zich prima vermaakten.
Behalve vanuit Santa Pola is Tabarca ook per boot te bereiken vanuit Torrevieja (32 km), Alicante (17 km) en Benidorm (65 km). Wij maakten de terugreis met een grotere ferry (dik 200 passagiers). Het boottochtje en vooral ons bezoek aan NUEVA TABARCA waren zeer de moeite waard.