Ik constateerde deze zomer dat het precies een jaar geleden is dat ik voor het laatst in zwart-wit fotografeerde. Of beter gezegd, de eindversie in zwart-wit opsloeg. Het waren de kleuren van de lente en de zomer die me destijds van het zwart-witte pad dreven. Vandaag mag ik wel zeggen dat ik kleur met liefde heb omarmd. En me daarmee voor een uitdaging heb geplaatst, want straatfotografie in kleur vind ik bij momenten toch een paar graadjes moeilijker. Waar je bij zwart-wit focust op vorm en contrast, moet je bij kleur ook rekenen houden met…. eh, kleuren. En die willen elkaar best eens bijten. Is het niet in de zoeker, dan wel op je beeldscherm thuis. Maar het geeft voldoening als het lukt. En heel af en toe, lukt het.
Volgens de cloud waarin ik mijn foto’s opsla heb ik de zomermaanden juni, juli en augustus in totaal (ik durf het bijna niet te zeggen) 4.847 foto’s gemaakt. In werkelijkheid waren het er nog een paar honderd meer, want niet alles overleeft de reis van camera naar cloud. Omdat ik geregeld de burst mode gebruik, willen sommige foto’s wel nogal sterk op elkaar lijken. Maar toch, gemiddeld zo’n 53 foto’s per dag… Mocht ik iets belangrijks in de wereld hebben gemist, weet je hoe het komt.