Mijn zwangerschap blog #7. - Lisette Lubbers Fotografie
"Wat is er allemaal gebeurd?"
Nou, dat vraag ik mijzelf eigenlijk ook nog steeds dagelijks af… Jeetje, wat is er allemaal gebeurd de afgelopen maanden? Diegenen die mij een beetje gevolgd hebben, begrijpen denk ik wel wat ik bedoel. Mijn laatste blog schreef ik op 28 augustus en dat is inmiddels al meer dan twee maanden geleden, terwijl ik mijn zwangerschap nog wel wekelijks wilde gaan bijhouden…
Om het kort te houden, ik stond stand-by voor veel bevallingsreportages. Sinds dit jaar ben ik begonnen met het fotograferen van deze bijzondere momenten en wat vond ik dit geweldig om te mogen doen (bij de eerste reportages bleek ik trouwens zelf al in verwachting te zijn zonder dat ik het wist, maar dat terzijde haha)!
Het waren niet zomaar bevallingsreportages, maar stuk voor stuk unieke ervaringen met papa's en mama's die hun pijn, verdriet, schaamte, geluk en liefde met mij wilden delen. Pff… ik ben er nog steeds helemaal onder de indruk van. Maar om bevallingsfotograaf te kunnen zijn met al een gigantisch drukke agenda was het behoorlijk passen en meten. Niet alleen vanaf mijn kant maar ook mijn klanten (die soms al maandenlang van te voren hun fotoshoot hadden gereserveerd) moesten te pas en te onpas uitwijken naar andere data. Hoe ik het allemaal voor elkaar heb gekregen begrijp ik nog steeds niet maar het is me gelukt om alles en iedereen op tijd vastgelegd te hebben! Er zaten dagen tussen dat ik nachtenlang naast een ziekenhuisbed zat en mijzelf moest knijpen om wakker te blijven maar no way dat ik hét moment zou gaan missen! Baby'tjes geboren zien worden is denk ik wel het meest spannende en emotionele wat ik ooit heb mogen meemaken (ook met dank aan wat extra hormonen in mijn lijf waarschijnlijk).
Nu is het niet zo dat ik hierdoor niet heb kunnen bloggen maar onder al die papa's en mama's zaten ook een aantal bekende Nederlanders waardoor mijn fotografie ineens in een ware stroomversnelling terecht kwam. Nadat ik de bevalling van Kim Kötter & Jaap Reesema vastgelegd had is het allemaal begonnen. De foto's en filmpjes van Muck werden gedeeld door bronnen als Shownieuws, RTL Boulevard, Lindanieuws, De Telegraaf, de Tubantia en ga zo maar door. Dit betekende veel extra publiciteit en daardoor veel extra last-minute opdrachten voor andere bekende papa's en mama's.
(Zo vroeg Maria Tailor mij haar bevalling vast te leggen en ook mocht ik bij de bijzondere keizersnede van Bobbi Eden aanwezig zijn. Ik mocht de verjaardagsfotoshoot (cake smash shoot) van Xess Xava (Yolanthe & Wesley) fotograferen en als laatste was ik in het ziekenhuis bij Monique & Andre Hazes jr.)
Naar aanleiding van al deze bijzondere reportages was ik te gast in de live-uitzending van RTV Oost en ben ik geïnterviewd door Shownieuws. Mijn beelden waren te zien bij RTL Late Night, LindaTV, en waar eigenlijk niet… ik kreeg ontelbaar veel lieve en hartverwarmende reacties van klanten, vrienden, familie en zelfs onbekenden. Nog steeds ben ik bezig met het reageren hierop… heel onwerkelijk maar echt zo ontzettend, ongelofelijk, niet voor te stellen, lief van iedereen. Ik denk dat het dan ook op zijn plaats is dat ik nog even een extra bedankje naar jullie allemaal uitspreek. Niet alleen voor alle lieve complimenten die ik mocht krijgen maar ook naar alle mensen die zich bekommerden om mijn status (hoogzwanger) en die mij extra geholpen hebben om alles voor elkaar te krijgen. Zo zorgde onze familie voor een brandschoon huis, gewassen babykleertjes, een ingerichte babykamer en warme maaltijden, mijn lieve vriend Mike voor heel wat veilige kilometers richting het westen en stonden er verschillende lieve geboortefotografen extra stand-by voor mij, mocht ik zelf de shoots niet kunnen doen, om deze last-minute over te nemen.
Yeay, ik ben met verlof! Een applausje kan ik wel gebruiken want wat vond ik het lastig om mijzelf hiertoe te dwingen. Ik had graag nog heel veel leuke opdrachten aangenomen maar eerlijk gezegd had ik het lichamelijk wel zwaar met de allerlaatste klussen. Ik ben inmiddels gegroeid met +13kg en dat is te merken, niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk. Mijn conditie is echt 0. Als ik in het bos liep voor een gezinsshoot kon ik daarna een uur gaan liggen om bij te komen.. Slapen is 's nachts wat lastiger maar dat zijn ook de enigste dingen waarover ik kan klagen. Ik ben echt door mijn zwangerschap heen gevlogen voor mijn gevoel. Ik besef me heel goed dat ik van geluk mag spreken want ik weet van heel veel mama's dat het ook heel anders had kunnen zijn. Deze laatste drie weken verlof kan ik dan ook goed gebruiken om bij te komen en de laatste dingetjes te regelen voordat de baby komt.
Over de baby gesproken, het gaat goed met onze mini! Over alle echo's waren ze gelukkig tevreden en afgelopen week kregen we te horen dat de baby ook al is 'ingedaald'… Van het woord ingedaald krijg ik wel een beetje de kriebels. Dat maakt het nog officiëler op de één of andere manier… Ik word er zenuwachtig van. Zal de baby eerder gaan komen dan de gebruikelijke 40 weken? Ik moet nog steeds alle foldertjes van de praktijk lezen en mijn bevallingstas (vluchttas) inpakken… Hmm. Laat ik dit nu maar bovenaan mijn to-do-lijstje zetten. De babykamer is zo goed als af, er moeten alleen nog wat spijkers in de muur geslagen worden en helaas waren de gordijnen nog niet helemaal goed. De box is er gelukkig ook, deze hoeft alleen nog in elkaar gezet te worden! De kinderwagen (mijn pronkstuk) staat al te shinen in de hal onder de trap en de babykleertjes liggen allemaal netjes opgevouwen in de commode. De eerste gratis babyboxen heb ik mogen ontvangen en uitpakken (deze kun je online aanvragen bij de Prenatal, Etos en Kruidvat!) en ook kreeg ik van Difrax zomaar 2 flessen opgestuurd omdat ze op Instagram hadden gezien dat ik in verwachting was. Te gek toch? Het geboortekaartje krijgt ook al zijn vorm en we zitten nog met smart te wachten op het eerste voorbeeld hiervan, superleuk! Natuurlijk volgen alle foto's in de volgende blog, anders wordt deze blog veelte lang. Het geboortekaartje blijft alleen nog even voor onszelf. 😉
We hebben ervoor gekozen om een kraamfeest te houden, ken je dat? Na veel positieve verhalen gehoord te hebben hierover leek dit ons ook wel wat. Zo houden we de kraamweek grotendeels voor onszelf en geven we zijn eerste feestje over ongeveer 3-4 weken na de bevalling. Hebben meer mensen hier fijne ervaringen mee? Als kraamzorg hebben we gekozen voor Naviva en met de verloskundigen praktijk hebben we afgesproken dat we in het ziekenhuis willen bevallen in plaats van thuis. Dit omdat ik er zelf een prettiger gevoel bij heb dat alles in de buurt is mocht er iets zijn tijdens het bevallen. Mijn moeder heeft 3 van de 4 bevallingen thuis gehad en vond dit heerlijk. Ik ben benieuwd naar mijn eigen ervaring. Ook zijn we ontzettend nieuwsgierig naar de looks van onze baby… Door alle drukte hebben we geen 3D echo gemaakt en daar heb ik toch achteraf wel een klein beetje spijt van. Ik heb 3D echo's voorbij zien komen waarop het kindje al zo goed te zien was! Dat had me wel heel gaaf geleken. Maar nu moet ik wel eerlijk zeggen dat onze baby toch al niet zo van de foto's was want bij iedere echo zat er wel een handje of voetje voor zijn gezicht. Mijn laatste echo kreeg ik met 32 weken dus vanaf nu is het gewoon afwachten tot we hem in het echt mogen bewonderen. Dat is ook niet verkeerd.
Tussen alle bevallingen door ben ik helemaal vergeten te zeggen dat ik ook nog verrast ben met een superlieve babyshower! Al had ik al wel een beetje mijn vermoedens moet ik eerlijk zeggen… Ze hebben namelijk de babyshower 2 of 3 keer moeten verplaatsen vanwege een bevallingsreportage waardoor ik al her en der wat stress opmerkte. Normaal krijg ik nooit appjes of ik nog stand-by sta terwijl ik nu meerdere appjes op een dag kreeg hoe het er allemaal voorstond en hoe groot de kans was dat ik dit weekend niet in Twente zou zijn. Mike was af en toe geheimzinnig aan het doen en als er 1 ding is waar ik niet tegen kan is het dat wel haha. Achteraf hoorde ik dat vriendinnen drie weekenden achter elkaar vrij hebben moeten nemen om erbij te kunnen zijn haha. Wat een geregel! Maar ik ben ontzettend blij dat het ze gelukt is. Hierbij een sfeerimpressie.
Haha weten jullie wat een landingsplaats is? Nou die staat al in de tuin hoor! Mijn vader besloot afgelopen weekend vast de 'bijna-ooievaar' bij de voordeur neer te zetten. Meerdere mensen dachten dat ik al bevallen was dus er kwamen al felicitaties binnen! Kon ik maar vast zeggen dat de bevalling al achter de rug is… Wat zie ik daar tegenop… Na alles wat ik gezien heb de afgelopen maanden met de laatste bevalling van Monique & Andre Hazes jr. nog vers in mijn geheugen ben ik er nog niet echt gerust op. Ik weet dat iedere bevalling anders is en dat er ook heus wel goede en fijne bevallingen bestaan maar in werkelijkheid heb ik dat bij een eerste kindje helaas nog niet meegemaakt. Toch denk ik dat iedereen wel een beetje zenuwachtig zal zijn voor de bevalling, ook al is het de 1e, 2e of de 10e. Het is zoiets bizars eigenlijk, gewoon een mini-mensje dat van de ene op de andere dag eerst in je buik zit en daarna uit je buik komt. Ongelofelijk toch?