Toen ze dat tegen die meneer zei, schudde hij meewarig zijn hoofd. Hij wist wel iets beters. Hij kende in Holland een andere meneer en die wist alles van reclame. Dat was een soort wonderdoener. Als die man ergens in geloofde, dan kon hij heel Holland daar ook van overtuigen. Die kunst had al heel wat fabrikanten van heel wat spullen afgeholpen. En als mevrouw Poirier dat wilde, dan wilde hij weleens met die man praten. Als die er iets in zag, dan zou dat natuurlijk wel wat gaan kosten, maar als zij dat ervoor over had, dan zouden er volgend jaar geen dertig of veertig plaatsen bezet zijn, maar alle honderd, en dan zouden ze elke dag tientallen nieuwkomers moeten teleurstellen. Dan moest ze misschien wel hele dagen bij het hek staan om al die Hollanders te vertellen dat de camping vol was. Misschien zouden ze zelfs bij het hek een veel grotere parkeerplaats kunnen aanleggen, dan konden al die Hollanders die zo graag op de camping wilden staan, daar wachten tot er weer Hollanders vertrokken waren omdat hun vakantie erop zat.