Omdat het hof van koning Arthur Brits was en omdat Fransman Chrétien de Troyes in het midden van de twaalfde eeuw met zijn 'Morte d' Arthur' zowat de bijbel van de Arthurverhalen op papier zette, vergeten wij nogal makkelijk dat er ook in het Middelnederlands prachtige boeken geschreven zijn over de ridders van deze legendarische koning en hun zoektocht naar de Heilige Graal. Eindelijk zijn die verhalen nu ook vertaald in hedendaags Nederlands en verzameld in het imposante 'De ridders van de Ronde Tafel. Arthurverhalen uit de Lage Landen'.
Arthur en zijn kompanen behoorden tot de Keltische cultuur, schrijft Frits van Oostrom in zijn al te summiere inleiding tot het boek. En alvorens Chrétien er de eerste roman over schreef waren zij de hoofdrolspelers in heel wat afzonderlijke, naar elkaar verwijzende verhalen die samen een soort web vormden. De koning en zijn bekende ridders - de sterke Walewein, zijn immer afgunstige stiefbroer Keye, de edele Gawein, de devote Percival en de trouwe Lancelot - leefden in de verbeelding van de mensen en doken steeds weer op bij verschillende schrijvers en vertellers.
Aanvankelijk lag daarbij de nadruk op moed en avontuur, maar toen de verhalen van Groot-Brittannië de oversteek maakten naar Frankrijk, en zeker na Chrétien, kwam het verraad van Lancelot centraal te staan. Het was immers hij die koningin Guinevere tot overspel verleidde en daardoor niet alleen Arthur, maar ook diens rijk in een West-Europese Götterdämmerung stortte.
De Britse schrijvers trokken zich niets aan van die Franse zwartgalligheid en gingen lekker door met hun verhalen over duellerende ridders en belegerde kastelen, maar in het Middelnederlands werd toch eerder de Franse traditie gevolgd en wonnen andere thema's aan belang: de zoektocht naar de Heilige Graal (waarvan trouwens niemand precies wist waar die voor stond) en het leiden van een hoofs, devoot en maagdelijk leven.