Ik sta bij het station en wacht op Semih. Hij is al een halfuur te laat, maar hij zal vast komen. Ik probeer hem nogmaals te bellen, maar hij neemt niet op. Dan krijg ik een berichtje.
Semih: Sorry lieverd, maar het gaat me vandaag niet lukken. Je moet even kijken of je ergens anders terecht kan. Morgen en anders overmorgen kom ik je echt ophalen.
Samantha: Wat? Dat meen je niet. Waar moet ik nu heen? Ik heb geen vriendinnen meer, naar huis kan ik niet terug.
Semih: Misschien dan even naar een noodopvang. Niet meer terug naar huis gaan, dan denkt je moeder dat zij heeft gewonnen. Ik beloof het, ik kom je zo snel mogelijk ophalen. Doe voorzichtig.