krijgen do hoogere nummers meer waarde, met storm of mist de lagere.
De verkooping is altijd een heele gebeurtenis en verwekt groote belangstelling. Sommige passagiers verbitteren het leven van den kapitein, door hem alle mogelijke vragen omtrent weer en wind te doen; anderen dalen herhaaldelijk in de machinekamer af en tellen dan met het horloge in de hand de omwentelingen, die de schroef per minuut maakt.
Heeft men dan eindelijk nauwkeurig beslist tusschen welke nummers de winnende moet Hggen, dan worden er "syndicaten" gevormd om die nummers op te koopen.
Als één syndicaat besloten heeft, de nummers van 340 tot 350 te koopen, en een ander syndicaat wil de nummers van 345 tot 355 hebben, dan ontstaat er een verwoed gevecht tusschen beide syndicaten en de passagiers; die de nummers van 345. tot 350 hebben, kunnen rekenen goede prijzen te maken, dikwerf voor een enkel lot van 50 tot 100 dollars.
Het allerlaagste nummer gaat vaak nog het duurste van allen, want alle afstanden er onder, vallen op dit lot, zoodat als er een ongeluk aan de machine gebeurt, of men moet om welke reden ook stoppen, het laagste nummer wint.
De verkooping gaat gewoonlijk met groote hilariteit gepaard en als verkooper kiest men iemand, die nogal geestig is en de prijzen weet op te jagen. Vooral bij den verkoop van het laagste nummer kan de verkooper van al zijn redenaarstalent gebruik maken.