04-04-2013 Opkomende markten - Rabobank
Vorige maand ging mijn column over de flamingo-met-het-Peruaanse-mutsje. De kleine Emil vermoedde dat de vogel de Nederlandse winterkou was ontvlucht en naar Afrika was uitgeweken. Goede kans dat deze vijvervogel in Kenia beland is. Naar het schijnt is dat namelijk een favoriete bestemming onder deze dieren.
In Kenia is ondertussen eigenlijk helemaal niets gebeurd. En dat is wel opvallend. In maart dit jaar zijn er namelijk verkiezingen gehouden en deze verkiezingen waren nogal beladen. De hoofdmoot werd gevormd door de keuze voor een nieuwe president. Het lastige daarbij was dat aan de twee belangrijkste kandidaten meer dan een vlekje kleefde.
Als u mij toestaat praten we zo verder over de verkiezingen van dit jaar. We wenden eerst even de blik naar de Keniaanse verkiezingen van 2007. In dat jaar sloeg de vlam in de pan. De spanning was op straat al te voelen in de aanloop naar de verkiezingen. Het ging pas echt mis toen de ene kandidaat niet wilde accepteren dat de andere kandidaat gewonnen had. De gevolgen waren verschrikkelijk. Moordpartijen, meer dan duizend doden, 600.000 mensen op de vlucht, plunderingen en een tijdelijke ontwrichting van de economie waren het gevolg. Tot ver over de grenzen werden de gevolgen van deze ontwrichting gevoeld. Zo werd bijvoorbeeld de handel van en naar Oeganda enkele maanden volledig afgesneden. Uiteindelijk vormden de twee kemphanen een coalitieregering, die het land vervolgens vier jaar in redelijke harmonie wist te regeren.
Tijdens de verkiezingen dit jaar hing de schaduw van de vorige verkiezingen zwaar over het land. Eén van de kemphanen, Kenyatta, deed dit jaar opnieuw mee. Zoals u wellicht weet is hij, met zijn running mate Ruto, aangeklaagd door het Internationale Gerechtshof in Den Haag wegens het opstoken van etnisch geweld in 2007. En etnische spanning ligt in Kenia altijd op de loer, maar vooral tijdens verkiezingen kan dit exploderen. De internationale pers lag alweer als een stel likkebaardende hyena's op de loer.
Hoe anders is het dit jaar verlopen. Naar verluidt waren er wel veel demonstraties, maar vooral om op te roepen tot vreedzame verkiezingen. In 2007 werd de radio veel gebruikt om het etnische vuur op te stoken, nu zond deze vooral van tevoren opgenomen boodschappen uit die opriepen de kalmte te bewaren. Opvallend veel hooggeplaatsten en opinieleiders zijn aangeklaagd om hun gestook. Het was duidelijk dat men niet in was voor herhaling van het drama van 2007. Ook de internationale gemeenschap was daar veel aan gelegen. Deze verkiezingen hebben een fikse 16 dollar per stem gekost, waarvan een groot deel door donorgelden is opgebracht.
Kenyatta is er met de overwinning vandoor gegaan. Zijn overwicht bedroeg een magere 8000 stemmen en dat is, zacht gezegd, niet veel op een totaal van ruim 12 miljoen. Zijn tegenstander Odinga heeft dit uiteraard voor het Hooggerechtshof aangevochten. Recent is zijn beroep afgewezen, en hij heeft zich daar bij neergelegd. Een belangrijk signaal. Niet alles is al pais en vree. De nieuw te vormen coalitie zal zeker langs lijnen van regionale belangen en etniciteit gevormd worden. Ministersposten moeten zo verdeeld worden dat iedereen ermee kan leven. De nieuwe president en zijn running mate zijn nog steeds in staat van beschuldiging. Maar duidelijk is dat Kenia als geheel voor een positieve verrassing heeft gezorgd.
De winter lijkt nu dan toch eindelijk ons kikkerlandje te verlaten, hoewel de kleine Emil inmiddels lijkt te denken dat sneeuw gewoon het hele jaar kan vallen. Vele vogels trotseren de barre kou en zijn in de nog kale bomen al driftig bezig te nestelen. De lange winter draagt de belofte van een lange zomer.