Duistere dwaasheden in deliefdesdriehoek | De Morgen
Duistere dwaasheden in deliefdesdriehoek
In Dot The I begint alles met een lange, innige en romantische kus, maar de film blijkt toch de weg van de duistere thriller op te gaan. De bij de haren getrokken plotwendingen zorgen ervoor dat de joyride van regisseur Matthew Parkhill uiteindelijk met een sisser afloopt.
De letterlijke vertaling van de titel van deze verre bastaard van The Usual Suspects (tenminste wat het schaakspel met de kijker betreft) luidt 'Het puntje op de i'. Maar eigenlijk wil de titel zoveel zeggen als 'Een kus is het puntje op de i in ik hou van jou'. Alleen wordt dat zinnetje in de film in het Frans uitgesproken ('Un baiser, c'est le point sur le i dans aimer'), en dan klopt die modieuze woordspielerei natuurlijk wel. Het geeft alvast een beeld van de al té gekunstelde opzet van deze manipulerende liefdesdriehoek.
Mexico's mooiste Gael García Bernal (zijn ster steeg met stip dankzij Amores Perros en Y Tu Mamá También) vertolkt samen met de zwoele Argentijnse maar in Spanje opgegroeide actrice Natalia Verbeke de voornaamste rollen. Het Latijnse vuurwerk dat de cast van deze volledig in Londen opgenomen, soms speels hippe maar vooral mechanische romantische thriller belooft, wordt echter nooit afgestoken. De ettelijke plotwendingen die in het laatste halfuur de kop opsteken, zorgen er bovendien voor dat het charmegehalte uiteindelijk in grammen en niet in kilo's kan uitgedrukt worden.
In Dot the I begint alles met een lange en innige kus. Carmen (Verbeke) is een Spaanse flamencodanseres die verloofd is met Barnaby (James D'Arcy, bekend uit Master and Commander), een kurkdroge en stijve Brit die geboren is met een zilveren lepel in de mond. Ze kennen elkaar nauwelijks vijf maanden, maar dat weerhoudt Barnaby er niet van om Carmen ten huwelijk te vragen. Op de geitenfuif die volgt, krijgt Carmen te horen dat er een oude Franse traditie bestaat: de aanstaande bruid moet op de avond dat ze haar vrijgezellenleven begraaft voor het laatst een vreemde man kussen. De uitverkorene is Kit (García Bernal), een lieve en ietwat schuchtere Braziliaanse jongen die carrière probeert te maken als acteur. Hun lippen blijven echter veel langer dan voorzien tegen elkaar plakken en vanaf dat moment heeft Kit nog maar één obsessie: dat vreemde meisje dat volledig de kluts kwijt is voor zich winnen.
Scenarist en regisseur Matthew Parkhill, een soort joyrider met het publiek als voertuig, dipt zijn in Deauville met de publieksprijs bekroonde film alsmaar nadrukkelijker in een thrillersfeer. Het geheel overgiet hij met een sausje venijn, om weinig verrassend en met de hulp van een aantal bij de haren getrokken plotontwikkelingen het verhaal volledig op zijn kop te zetten. De duistere, voyeuristische ondertoon wordt van in het begin op ostentatieve wijze benadrukt. Dat gebeurt door met de regelmaat van een klok vanuit de hand gefilmde grofkorrelige videobeelden in te lassen, die het effect oproepen dat Carmen gestalkt wordt. Dat die beelden, zoals gesuggereerd wordt, niet afkomstig zijn van Carmens gewelddadige ex-minnaar voor wie ze Spanje is ontvlucht, of van Kit die als aspirant-regisseur altijd een videocamera bij de hand heeft, wordt evenwel vrij snel duidelijk. Daardoor ga je nog nadrukkelijker uitkijken naar de sleutel waarmee de regisseur je in de luren wil leggen. In plaats van stilletjes te genieten van zoveel duivelse sluwheid wordt het echter ontgoocheld zuchten, omdat de finale ommekeer van dit machiavellistische spelletje behoorlijk dwaas is.
VERTOLKING Gael García Bernal, Natalia Verbeke, James d'Arcy, Tom Hardy, Charlie Cox REGIE Matthew Parkhill GENRE Romantische thriller LAND Engeland/Spanje SPEELDUUR 92 minuten
De jonge Carmen staat op het punt om met haar rijke maar nogal saaie verloofde Barnaby te trouwen. Tijdens haar laatste vrijgezellenavond komt ze echter in vuur en vlam te staan voor Kit, een knappe aspirant-regisseur. Niets is echter wat het lijkt in deze speelse, maar dwaze romantische triller.