Zo zie ik haar stoeien met de beruchte sprongetjes, en tussendoor heerlijke genietmomenten hebben. Ik leer veel van haar omdat ik haar vrijlaat en naar haar kijk en luister. Ik leer het leven daardoor meer te waarderen om de kleine dingetjes – dat klinkt heel cliché maar het is waar. Haar opa en oma namen laatst bellenblaas voor haar mee en ze werd helemaal gek van vreugde en verbazing. Ze moest er keihard om lachen en dus ik ook.
Een ‘typische’ week vind ik moeilijk te beschrijven. Elke week is eigenlijk wel anders. Toch is er een aantal dingen dat zich elke week herhaalt.