VERANTWOORDELIJKHEDEN (22 december 2006)
Deze week demonstreerden enige duizenden gezinsvoogden in Utrecht tegen de vervolging van een van hun collega's. Deze collega wordt door Justitie beschuldigd onzorgvuldig te hebben gehandeld in de zaak van Savanna, een driejarig meisje, dat ruim twee jaar geleden vermoord werd door haar ouders.
De gezinsvoogden stellen dat hun werkdruk zo hoog is dat het hun niet verweten kan worden als er iets misgaat.
Uiteraard beroept de betrokken instelling zich op het feit dat het budget niet groot genoeg is. En degene die over het budget gaat, zal zich ook wel verschuilen achter weer een ander excuus.
En zo blijft het feit dat Savanna op gruwelijke wijze is vermoord. De instanties stonden erbij en keken ernaar. Maar toen het mis ging, wendden zij zich af en spraken in koor "aan mij ligt het niet".
Wie ooit met dit soort instanties te maken heeft gehad zal de mentaliteit wel herkennen: men lijkt niet zozeer gericht op het oplossen van de problemen, als wel het in orde hebben van het dossier. Of er gigantische ellende bestaat of niet lijkt dit soort instanties weinig te interesseren -- als het op papier maar klopt!
In Nederland (en ook daarbuiten trouwens) lopen duizenden mannen rond die al jaren hun kinderen niet gezien hebben -- ondanks het feit dat ze bij een scheiding officieel tot voogd zijn benoemd.
Ieder verstandig mens zou dan denken: dan breng je alle betrokkenen toch bij elkaar en praat er eens over. Dan zal waarschijnlijk gauw blijken of een van de partijen de zaak saboteert.
Maar zo werken die instanties niet. Ze praten met de een en soms zelfs met de ander en leggen daarbij dikke dossiers aan. En als bijvoorbeeld de moeder elke medewerking weigert, krijgt de vader doodleuk te horen dat de moeder niet wil meewerken en daarmee de zaak is afgedaan .
Misschien hebben de demonstranten in zoverre gelijk dat niet alleen zij verantwoordelijk zijn.
Maar wanneer realiseren ze zich eens dat hun werk meer is dat het aanleggen van dossiers. En als de werkgever ze tot al die bureaucratie verplicht en ze ook nog te weinig tijd geeft, wanneer gaan ze dan de straat op om te betogen dat ze hun werk niet kunnen doen?