De CFO wisselt bij Chespo om de paar jaar en dan is het een keer een vrouw, Martha Bryant. Kort nadat ze is benoemd brengt ze een bezoek aan Europa om een aantal van haar financiele mensen voor kennismaking te ontmoeten. Ik ben ook uitgenodigd.
De vergadering heeft het karakter van een training waarvoor de Europese financiele mensen in een hotel bij Schiphol zijn samen gekomen. 's Avonds zal er een diner in Amsterdam zijn, waar ik ook aan zal deelnemen.
Overdag blijkt dat niet Jens Greipel, de European Controller, de gastheer voor het diner zal zijn, maar dat Rick van der Laan dit naar zich toe heeft getrokken. Jens Greipel is er ontstemd over, maar Rick van der Laan heeft al een restaurant besproken, een Thais restaurant in de binnenstad van Amsterdam. Dit roept bij mij wat vragen op. Waarom het diner organiseren in een restaurant dat vanuit Schiphol zo slecht bereikbaar is en waarom Thais eten, wat hebben anderen in Europa, die voor een groot deel verknocht zijn aan hun eigen keuken nu met Thais eten. Ik houd mijn commentaar stil want ik ben slechts een gast die er additioneel aan is toegevoegd.
Binnen in het restaurant bemoeit Rick van der Laan zich ook met de bestellingen. Hij verzamelt onze wensen en geeft die aan de ober door in plaats van dat ieder zelfstandig bestelt. Zo vraag ik om milde Thaise soep. Maar wat krijg ik, terwijl Rick van der Laan uit zijn ooghoeken toekijkt hoe ik het opeet. Het blijkt heel scherpe soep te zijn, extra scherp waarvan de tranen me in de ogen springen en waar ik eerst de pepertjes uit vis om daarna de soep voorzichtig op te eten. Het is zeker niet de milde versie waar ik om heb gevraagd.