hospitalier | De weg naar...
Tagarchief: hospitalier
Posted on 12 juli 2020 by Jasmine Marie José
Een dagje rust in het dorpje 'La Couvertroirade'.
Aan de ontbijt tafel maak ik kennis met C. Sedert januari is hij hier, hij is op doortocht met de fiets. We praten over de natuur, economie, écologie, vreemdelingen… Boeiende items met diepe levensvragen.
Hij toont me een boekje die hij creëerde wanneer hij verbleef in sloppenwijken in Afrika. Een man met veel kennis over alle items.
Hij nodigt me nadien uit op koffie.
Op een houten boomstronk in de ochtendzon praten we verder over verschillende onderwerpen… Een auto komt aangereden en parkeert zich voor ons. "Voilà, en a perdu notre belle vue. Les voitures. Les ordi…", en zo gaat hij verder. "Oh, non. La voiture sera la que pour quelque instant. Le temps de décharger, je crois !", meld ik terwijl ik verder geniet van de omgeving. En zo geschied. "Les voitures, les ordi… c'est des bonne inventions. Simplement en a mis sur la petite feuille, comment utiliser la machine, en a oublier à expliquer à l'être humain comment ce comporter avec."…
Ik voel de energie een andere richting opgaan. Een zekere onrust komt opdagen bij de man. "Je vais en dépression. Je dois faire quelque chose. J'étais bien pendant le confinement. Il y avais un silence." "Le silence c'est qoui C. Ce n'est pas l'absence de la musique, ce n'est pas l'absence de l'être humain", nadat hij een opmerking deed op toeristen, op het muziek van de kleine pittoreske bar. "oui, …", zegt hij terwijl zijn ogen onrust kennen. "Peut-être que il est temps de reprendre le mouvement ? ." "Oui, tu a raison je dois bougez." " Tu c'est C. Le Silence il n'est pas vide, le Silence est plein, il y a beaucoup dans le Silence, il est même infini. Et ce n'est pas à l'extérieur que en le trouve, mais à l'intérieur de soi même."
Ik sta even recht om een vitrine te bekijken met verschillende kruisen, terwijl hij staat te praten met de barman. Wanneer ik me terug omdraai is hij verdwenen.
Ik wandel wat verder in het dorp en ontmoet er Anne met wie ik een fijne babbel heb. Ik trakteer haar op een koffie. Anne deelt haar maaltijd met me. We delen ons persoonlijk leven met elkaar. Ik vind het altijd bijzonder hoe men soms mensen ontmoet en het onmiddellijk een goede klik is. Alsof men elkander al veel langer kent. Na een paar uur praten en uitwisseling, ga ik terug naar le 'Gîte de la Cité', die de vroegere presbytère is.
Wat rusten en mijn was.
Het is warm, heel warm… Iedere beweging in dd zo'n is er bijna eentje teveel.
"s Àvonds geniet ik met Roxanne op een plaatselijk bio marktje. Verse groeten, fruit en une glace de brebis.
En om deze mooie hartelijke dag te vieren. Trakteerde Roxane me op een plaatselijk gebrouwen biertje.
Al heel snel, voel ik mijn hoofd in andere richtingen gaan… 'jaja, Jasmine, dat had je wel kunnen weten." Alcohol en ik… dit is echt mijn ding niet. Al snel lig ik horizontaal en ben ik in' les bras de morphee..