1] ideologisch. Het hele klimaatdebat zet het milieu en het kapitalisme op de agenda. Dit spreekt heel veel mensen aan. Vooral de olie-industrie is de symbolische duivel voor milieubewegingen. Fossiele brandstoffen uitbannen is tegen die duivel vechten en daarom goed.
2] politieke macht. De IPCC en Al Gore krijgen meer aanzien en daardoor meer macht door te zeggen het probleem aan te willen pakken en zo de wereld te redden.
3] geld. Ook, Al Gore bezat een lousy 2 miljoen US$ toen hij vice-president af was, nu 100x maal zo rijk, en hij had de eerste milieu-biljardair kunnen worden als die handel in carbon credits groot zou worden. Je kunt als vliegtuigreiziger je geweten ontlasten door geld te geven om bomen te planten; hiervan komt een deel ook bij Al Gore terecht. In windparken en zonneparken gaat een hoop geld om, leuke rendementen worden gegarandeerd door overheden.
4] politiek opportunisme. Je kunt als politicus roepen dat islam het grootste probleem is voor de wereld, of roepen dat klimaatverandering het grootste probleem is van de wereld-en dat arme landen geld krijgen voor klimaatschade van rijke landen. Wie maakt zich dan populair?