Frisse Kijk Op Oude Waarheden: Een ongewoon streven
Dit is alweer de derde post over het eerste vers in 1 Korintiers 14. Een vers waar zoveel dingen in staan om over na te denken: Jaag de liefde na en streef naar de gaven van de geest, vooral naar die van profetie.
'Streef naar de gaven van de Geest'... Gek genoeg valt bij mij het woordje 'streven' een beetje verkeerd. Het doet me denken aan streverige types, van die mensen die hun agenda dwars door alles heen willen doordrukken, die niets of niemand uit de weg gaan om hun doel te bereiken. Maar misschien is dat een te negatief beeld, het Dikke van Dale woordenboek zegt: stre·ven streefde, h gestreefd (met naar) met inspanning proberen.
Met inspanning proberen, dat klinkt al wat vriendelijker, toch? Waarom zou Paulus ons als gelovigen oproepen om te streven naar de gaven van de Geest? Een gave is toch iets wat je ontvangt, daar kan je toch niet je best voor doen? Als mensen streven we misschien (stiekem) naar van alles en nog wat, maar eerlijk gezegd kom ik maar zelden mensen tegen die streven naar de gaven van de Geest. Ik denk dat Paulus het ten eerste zegt om terug te komen op zijn eerdere uitspraak in 1 Korintiers 12:1, Wat nu de geestelijke gaven betreft, broeders, wil ik niet dat u onwetend bent. Het is NIET de bedoeling dat we onwetend zijn als het over deze dingen gaat! Waarom niet? Omdat de gaven van de Geest tot opbouw van de gemeente moeten worden gebruikt. Als we hierover onwetend zijn, hoe kunnen we dan de gemeente opbouwen? Het is toch geen wonder dat we kerken af zien brokkelen, dat er weinig kracht is, dat er nauwelijks wonderen gebeuren? Dat ligt niet aan God, dat ligt aan ons... want maar al te vaak zijn we onwetend.
Als je het verlangen hebt om de gemeente, het lichaam van de Here Jezus op aarde, te dienen en op te bouwen, aarzel dan niet: lees wat de Bijbel te zeggen heeft over de gaven van de Geest, doe het vers voor vers en haast je niet. Praat er met iemand over die hier ook mee bezig is, lees er een goed boek over dat je naast de Bijbel kunt leggen en bovenal: vraag de Heilige Geest om uitleg, die is tenslotte je leraar!
Maar de Trooster, de Heilige Geest, Die de Vader zenden zal in Mijn Naam, die zal u in alles onderwijzen en u in herinnering brengen alles wat Ik u gezegd heb (Johannes 14:26)
Kernwoorden gaven van de Geest, geestelijke groei, gelovigen, Heilige Geest
Wendy Born 28 januari 2012 om 11:20
Wendy Born 28 januari 2012 om 11:22
(sorry, bovenstaand bericht ging niet helemaal goed)
Bijzonder Marja, dat woord 'streven'. Ik heb er nooit zo op gelet eigenlijk. Zou het ook 'ontdekken' kunnen betekenen, dat je je er voor moet inspannen om er achter te komen welke gaven jij gekregen hebt? Ik weet het niet hoor, ik ga er eens over denken.
Wat je mooi verwoordt is dat je de gaven in elk geval gekregen hebt tot opbouw van de gemeente en niet voor jezelf.
Marja Meijers 28 januari 2012 om 11:49
Hoi Wendy, dank voor je reactie. Tsja, ik dacht ineens dat woordje streven kan toch niet negatief zijn? Dat is inderdaad proberen en ontdekken...
Clint 28 januari 2012 om 12:18
Dat streverige doet mij denken aan de tijd dat de gaventest nog maar juist uitwas. Onze evangelische gemeente lanceerde deze boekjes binnen de huiskringen en daar kon men dan ontdekken waar je gaven lagen om te gebruiken.
Dat leverde aardige momenten op waarbij het woordje: zelfoverschatting, lelijk geteisterd werd.
Mensen die toch al van zichzelf vonden dat ze ten diepste een soort Mozes zonder berg waren, kwamen uit de test als geestelijke hoogwerkers terwijl de mensen die zichzelf normaal ook altijd al wegcijferden wederom als de hand en span diensten ploeterende groep,uit de test kwamen.
Zo'n test is aardig, maar beter zou zijn om gewoon eens aan de mensen waar je mee omgaat te vragen wat ze in je zien? Wie weet spreekt God wel door hen heen.
Dus steven naar de gaven is voor mij prachtig, maar laten we beginnen met elkander "gewoon" te dienen, alvorens we als profeet de berg op willen...
Laten we maar eerlijk zijn dat dan al snel blijkt dat de meeste christenen weinig gaven menen te bezitten om een broeder of zuster "gewoon" eens te bezoeken, maar wel menen de gaven van genezing te bezitten.
Gooi maar in mijn pet.
Marja Meijers 28 januari 2012 om 12:30
Peter, ik heb nooit zo'n gaventest gedaan en heb daar ook geen verlangen naar, maar wel naar wat de Bijbel leert aan mij persoonlijk. Even los van alle 'georganiseerde geleerdheid' over dit soort dingen... ik moet er wat mee kunnen.
De gaven van de Geest zijn er tot opbouw van de gelovigen, dus dat is moeilijk los te zien van dienen denk ik!
Clint 28 januari 2012 om 16:12
Je had mijn zus kunnen zijn, sterker nog, je bent het ook. Ik deed tegen heug en meug maar mee, want wil niet altijd zeuren maar uiteindelijk had ik er persoonlijk niets aan en wat het met recht "zonde" van mijn 12.50....
Mirjam 28 januari 2012 om 18:11
Ik ben heel enthousiast over die gaven, geloof dat je niet naar het hoogste moet streven maar doen wat God van je vraagt. Hij opent dan vanzelf nieuwe deuren, dat geloof ik echt. Ik heb wel es met een boek op schoot gezeten en gewoon gedaan wat er stond. Door de drempel over te gaan door gewoon te gaan doen wat Jezus zegt merkte ik dat het echt werkte. En ik merk ook dat ik enorm in mn element ben in de thuiszorg;)zoals je in mn blogs wel kunt lezen.
Clint 28 januari 2012 om 19:57
Vreemd dat je al weken/ maanden met elkaar praat, doch elkanders situatie niet kent. Onbewust ontstaat er dan toch een beeld wat opwelt in je hoofd bij het lezen van de stukjes en het boek, maar ook door de foto. Een beeld van een vrouw die alleen door de velden loopt en een sterke hang heeft naar het gewone wat ten diepste vaak het meest wonderlijke is. De geur van voorjaar, een zich op de zon meedraaiende zonnebloem, de zwoele regen die valt in het voorjaar en zich in kleine stroompjes lans de ramen weent. Maar ook een verborgen pijn een stil verdriet. Och hebben wij dat niet een beetje allemaal Dat plekje waar je enkel de Meester zelf binnenlaat? Ik denk het wel! Je ziet dat ik door de koorts ook al begin te ijlen. Ik denk dat ik maar even ga liggen nu, hahaha….
Marja Meijers 30 januari 2012 om 09:25
Mirjam, dank je wel voor je commentaar, altijd weer benieuwd wat jij gaat schrijven :) Doen wat God zegt in liefde, daar komt het toch wel op neer...