MECHELEN – In de Sint-Romboutskathedraal is vrijdagnamiddag de kerstconcertenreeks ’t Is Geboren het Goddelijk Kind’ axvitelsiymonbi.changotesupilontinatoliwhitda.co de vijfde keer liep een gebedshuis vol met mensen die een fijne kerstbeleving mee maakten. Kerk en Leven wilde met een reeks kerstconcerten eens op een andere manier naar buiten treden en haar lezers bedanken.
Jan 24, · Je hoort Kathelijn van Dongen en samenzang vanuit de Martinikerk in Doesburg tijdens Nederland Zingt met het lied 't Is geboren het godd'lijk kind. ⇩Klik hier voor meer info en de liedtekst.

Heeft u zich wel eens afgevraagd wat er achter het glas van onze kas allemaal gebeurt? Dit is uw kans! U krijgt een exclusief kijkje in het bedrijfsleven van onder andere Barendse-DC waar op duurzame (denk aan aardwarmte) en milieuvriendelijke wijze de lekkerste paprika’s worden geteeld.
Bezoek Agriport ligt in het prestigieuze glastuinbouwgebied Agriport A7, in de kop van Noord-Holland, direct aan de A7, slechts 30 minuten van Amsterdam. Wij ontvangen jaarlijks duizenden gasten over de hele wereld en garanderen altijd een gezellige, interessante en onvergetelijke excursie!

Impact gaat over raken, geraakt worden, geraakt zijn. Maar wie of wat wordt er geraakt door Corona? En weten we dan waar we het over hebben?
Corona. Vandaag-de-dag een veelomvattend woord. Een begrip, synoniem, aanduiding, samenvatting, verzameling, toestand, situatie, tijdvak, periode, gedoe, pas op de plaats, beperkingen, overleven, vrijheid, dood, verdriet, ademen, niet ademen, ziekte, stoppen, doorgaan, geen geld, wel geld, peinzen, keuzes, ontwikkelen, stilstaan, ikzelf, de ander, verantwoordelijk voelen, niet verantwoordelijk voelen, complot, kosmos, regie, regieloos…
Wat betekent het woord Corona voor jou? Wat is de impact die het op je heeft? Ben jij je daar bewust van?
De impact was voelbaar in iedere vezel van mijn lijf. Maar waar heb ik het dan over? Hoe kan het dat de eerste weken van maart mij zo van de sokken hebben geblazen? Dat het me maar niet lukte om mezelf gerust te stellen, te kalmeren, te reguleren? Waar was vertrouwen heen gegaan?
Ik voelde doodsangst. Niet eens voor mezelf. Wel voor de mensen om me heen. Mijn chaos-lijf gevuld met paniek had zich losgekoppeld van mijn hoofd. De adrenaline gierde door mijn lijf. Een soort twilight-gevoel maakte zich meester van me.
Dát was de werkelijke impact. Het twilight gevoel. Er zijn en er niet zijn. Losgekoppeld zijn van de wereld om mij heen. Zonder controle, grip, zicht. Een overheersend gevoel van dreiging en gevaar. Lijfelijke angst, zonder directe aanleiding. Functioneren zonder verbinding met de wereld om me heen. Monden zien bewegen, maar niet kunnen luisteren. Gesplitst leven. Overleven.
Een tijd waarin zich tegelijkertijd prachtige dingen hebben ontwikkeld. Maar het gevoel van gevaar en daarmee alert zijn, verdween niet echt. Het had impact op alles. Mijn gezin, mijn werk, mijn relatie. En vooral op mijn zelf.
Afleiding vond ik me richtte op wat ik graag doe: ontwikkelen. Creatief bezig zijn en mijn levenswerk vertalen naar mijn vak.
Het was een periode die mij gedwongen heeft om mijn ziel vragen te stellen. Vragen waarvan ik de antwoorden al lang met me meedraag. Mooi, pijnlijk, lief, sterk, angstig, overweldigend, confronterend liefdevol. De impact van de tweede golf voelt anders.
Maar opnieuw wordt er op een voor mij onevenwichtige manier over grenzen gegaan. Ontstaan er plaatsen en situaties waarin mensen geen keuze hebben. Ik praat oa over de zorg en het onderwijs. Over iedereen die zich vanuit het gevoel van overleven, gedwongen voelt om besluiten te nemen die in vrijheid anders zou zijn. Mensen die zich verantwoordelijk voelen voor het werk wat ze doen en daarmee hun eigen behoefte en veiligheid op het spel zetten.
Daar kunnen oude wonden pijnlijk groots aanvoelen. Daar worden oude sensaties wakker, niet wetende waar ze bij horen.
Zou het kunnen dat niet alleen Corona, COVID-19, om lichamelijk herstel vraagt, maar ook de impact die het heeft op ongezien innerlijke kwetsing, trauma, aandacht vraagt?
Bij mensen die ik spreek, ontmoet en begeleid, wordt keer op keer duidelijk dat Corona, als veelomvattend begrip, veel triggert. Het zet overlevingsmechanismes op scherp. Het maakt mensen alert.
Mensen die besmet raken én hun omgeving komen terecht in de situatie dat ze zonder menselijke nabijheid (een existentiële hulpbron) door ernstig of minder ernstig leed heen gaan.
Kinderen die niet bij hun ouders mogen. Quarantaine die om afstand vraagt. Hoe kun je als ouder 1,5 meter bij je kind vandaan blijven, om besmetting te voorkomen. Wat vraagt dit van je? En wat als je het niet doet en iemand wordt ziek? Hoe pijnlijk belastend kan dit zijn. Levensgrote dilemma’s die niet voor iedereen gelden. Wat het niet makkelijker maakt.
Maar er is weet. Ik heb weet. En met mij velen. Er wordt over geschreven, maar zo weinig gedeeld. Er wordt geroepen, maar niet geluisterd. Er worden noodsignalen uitgezonden, maar niet opgemerkt.
Niemand weet wat de werkelijke impact is. Dus laten we nieuwsgierig zijn. Naar onszelf en de ander. De wereld om ons heen.

Om antwoord te geven op deze veel gestelde vragen, ontwikkelde TNO het Profiel voor Preventiemedewerkers.