Geschiedenis van de Sint-Lucasparochie, Sint-Anna-ten-Drieën, parochie Antwerpen Linkeroever
Geschiedenis van de Sint-Lucasparochie
De architecten Aelbrecht, Brunswyck en Wathelet haalden de opdracht binnen. Toen de plannen aan het publiek voorgesteld werden, merkten de vertegenwoordigers van de toenmalige parochies van Sint-Anna en Onze-Lieve-Vrouw-ter Schelde op dat er geen kerkgebouw voorzien was. Het bisdom werd ingeschakeld, en na overleg met de architecten en de maatschappij "Huisvesting-Antwerpen" werd een kerk gepland in de Ernest Claesstraat. De voorbereiding van een nieuwe parochie, de Sint-Lucasparochie, kon van start gaan.
De werken aan het Europark begonnen in 1967. In afwachting van de erkenning van de nieuwe parochie en de bouw van de voorziene kerk, werden twee priesters aangesteld om de pastorale zorg van de nieuwe bewoners op zich te nemen: Louis Soetewey, parochiepriester van Sint-Anna, en Jos Van Weert, parochiepriester van Onze-Lieve-Vrouw-ter-Schelde. Op 22 juli 1972 werden zij afgelost door Jules Brems, die overkwam van de Sint-Michielsparochie in Antwerpen.
Eveneens in 1972 werd de Sint-Lucasparochie erkend door het ministerie als parochie, en kon Jules Brems begin 1973 officieel benoemd worden als pastoor van de kersverse parochie.
Ondertussen waren de plannen voor de nieuwe kerk, na de onvermijdelijke wijzigingen, rijp om uitgevoerd te worden. De bouw werd geraamd op 11 miljoen Belgische frank, en begon in de lente 1973.
Zo kwam de jongste parochie van Linkeroever op de wereld. Ze ontwikkelde zich tot een christelijke kern die samen met haar oudere broers van Sint-Anna en Onze-Lieve –Vrouw-ter-Schelde de kerk op Linkeroever uitbouwde, een parochie met een eigenheid en een stevig gemeenschapsleven.