Thegonnec van St-Thégonnec
12 afb.
† vroege ME Thegonnec van St-Thégonnec
Thégonnec (ook Connec, Connet, Connoc, Conoc, Conocus, Egannec, Egonec, Egonnec, Egonneuc, Goneuc, Gueneuc, Igneuc, Konog, Queneuc, Quonoc, Tegonec, Thégonec, Thegonnec, Thegonocus, Thégonocus, Theogonocus, Tigneuc, Toquonoc of Tregonnec) van St-Thégonnec, Bretagne, Frankrijk; kluizenaar (& bisschop); † vroege middeleeuwen.
Feest 6 & 9 september.
Volgens oude bronnen is hij een van de eersten die in Bretagne het christendom kwam brengen. In dat geval gaat hij terug tot op de vijfde, wellicht zelfs de vierde. Anderen zeggen dat hij leefde in de 6e eeuw, afkomstig was uit Wales en zich als leerling aansloot bij Sint Pol Aurélien († 572; feest 12 maart). Weer anderen menen dat hij dezelfde is als Igneuc (ook Ignoroc of Tigneuc), de zevende bisschop van Vannes († ca 627).
Volgens de overlevering was hij bisschop, maar in de schaarse mededelingen die ons resten van levensverhaal is daar nergens sprake van. Hij leidde het leven van een kluizenaar op de plaats die thans naar hem is genoemd: St-Thégonnec. Nadat hij de mensen in de omgeving Christus had verkondigd, bouwde hij een kerkje. Zowel op de voorgevel van de huidige kerk als ergens opzij op de nabijgelegen calvaire ziet men de afbeelding van een os voor een kar. Volgens de plaatselijke overlevering had het dier zich uit eigen beweging ter beschikking gesteld van de heilige om de materialen voor de bouw van de kerk aan te slepen.
Hij wordt aangeroepen voor een goede oogst.
In het Bretonse plaatsje Plogonnec vraagt men om zijn voorspraak voor het genezen van doofheid. Oude vrouwen gieten wat water uit de heilige bron in hun oor.
Behalve St-Thégonnec zijn in Bretagne naar hem genoemd de plaatsjes: Plogonnnec (Finistère), St-Connec (Côtes-du-Nord) en Pleuguenec (Ille-et-Villaine).
[117; 135/1p:LXIX; 280p:489»Thégonec; 283p:95; 284p:339.340»Tegonnec; 500; Dries van den Akker s.j./2007.07.06]