Sinds tien jaar is beeldend kunstenaar Antonio Guzman lid van het genografische onderzoeksproject van National Geographic dat het DNA van duizenden mensen bestudeert, waardoor ze hun voorvader vinden, vaak in onverwachte hoek. De in Panama opgegroeide Guzman vond zijn afkomst, in een mengeling van Afrikaanse, Sephardi Joodse en inheemse Amerikaanse afkomst.De installatie in Nieuw Dakota toont een hedendaags universum waarin culturele invloeden van over de hele wereld samenkomen: de raadselachtige anatomische tekeningen van Jean-Michel Basquiat ontmoeten geometrische textielafdrukken uit Noord-India, die samenvloeien met de rituele 'kosmos tekeningen' van Günther Uecker en de nagelpatronen in Congolese Nkisi figuren. Niets is wat het lijkt. Niemand is waar hij hoort. Antonio Guzman woont in Amsterdam Noord.
Monochromatic serie
Voor zijn deelname aan de Biënnale van Havana stelde Guzman samen met de Amsterdamse draaiorgelman Leon Perlee een orgelboek samen, op basis van zijn eigen DNA, welke werd afgespeeld op een Cubaans draaiorgel. Het orgelboek en zijn eigen DNA keten vormden de basis voor diverse banieren en sculpturen alsook voor de prints die Guzman in India met de houtenblokdruktechniek maakte. De kunstenaar deed uitvoerig onderzoek naar de Spakenburgse kraplappen, gemaakt van Indiaas bedrukt katoen. De kraplap is een traditioneel kleed dat een onmisbaar onderdeel is van de klederdracht van vrouwen uit Spakenburg en Bunschoten. De geselecteerde kraplappen, behorende tot de collectie van het Zuiderzee Museum, zijn gemaakt van met indigo geverfde patronen en rode stof uit Madras, India.
Dukkha serie
De Monochromatic serie wordt samen met Guzmans' Dukkha serie in Nieuw Dakota getoond worden, bestaande uit assemblages van geometrische draad- en fotosculpturen, waarin invloeden vanuit het Constructivisme samenkomen met de Congolese diaspora in Panama.
Opening: 15 oktober, 16:00 – 18:00 u
Tentoonstelling: 15 oktober – 19 november
Op 28 oktober, tijdens 24 uur Noord, nodigde de kunstenaar het publiek uit voor een duizelingwekkende totaalervaring van 15 minuten met tropische geluiden, gedichten, een draaiorgel en beelden die verband hielden met de installatie.
Dichter Joost Baars schreef in het kader van The Catch en geïnspireerd op Monochromatic het gedicht 'Genealogie van het spreken' Lees het hier!
[gview file="https://nieuwdakota.com/wp/wp-content/uploads/2017/05/Trendbeheer.com-Sasha-Dees-Monochromatic-–-Antonio-José-Guzman-23-10-2017.pdf"]
Het project is mede mogelijk gemaakt en in samenwerking met:
Performancekunstenaar Clarinde Wesselink maakt installaties, sculpturen, films en tekeningen over de balans en de dialoog tussen het menselijk lichaam en de tastbare ruimte.