We moesten vanochtend op tijd op staan want het ontbijt werd maar tot 9 uur geserveerd. En dat willen we natuurlijk niet missen. Ik kon nog moeilijk iets eten vanwege m'n keel. De antibiotica werkte duidelijk niet en ik was het ondertussen hartstikke beu. Ik ben er gelukkig niet ziek van of zo maar m'n keel leek wel in brand te staan. We informeerden bij de balie of er ergens een dokter was en dat bleek precies tegenover het hotel het geval te zijn. Denise ging even internetten en de jongens gingen zwemmen. Michel en ik zijn samen even naar de kliniek gegaan. Ze wisten eerst niet zo goed raad met buitenlandse patiënten. Hun computersysteem pikte het niet. Dan maar met de hand een formulier invullen. We werden toen snel geholpen en ik bleek een virus te hebben. Het kon nog wel een weekje worden voor het over zou zijn daarom kreeg ik nieuwe pijnstillers mee die wat sterker waren dan de Ibuprofen. Ook nog een mondspoeling en een middel tegen een virale infectie. Tot zover de medische kant en nogmaals ik ben er verder niet ziek van en kan gewoon van de vakantie genieten!
De jongens lagen ondertussen heerlijk in het zwembad. Maar we moesten nu echt op pad. We hadden weer de nodige kilometers op het programma staan en het was intussen al 11 uur. We reden naar Salt Lake City waar we als eerste een bezoek aan het State Capitol brachten. Tenminste, we maakten hier een fotostop. Jammer dat er net een verbouwing aan de gang was, het hele voorterrein lag vol met bouwmaterialen. Maar het gebouw zelf zag er prachtig uit! Toen op naar Temple Square. Wat is het hier overal netjes. Overal nette aangelegde tuinen en prachtige gebouwen. Iedereen was ook zo netjes aangekleed, ik voelde me een beetje opgelaten met m'n korte legerrokje, maar wij zijn tenslotte toeristen. Ook is dit blijkbaar een populaire plek voor bruidsparen.