Op dit moment zijn er in twee regio's schandalen van grote omvang te melden: Lombardije, waar de president van de regio (PdL, partij van Berlusconi) wordt verdacht van het wegsluizen van miljoenen aan overheidsgeld naar eigen rekeningen en die van bevriende handlangers. Een maand of twee geleden barstte hier de bom en verschenen de aktetasjes in beeld ter ere van Formigoni, de genoemde president.
Maar inmiddels is zijn zaak van de voorpagina's verdrongen door een nog groter schandaal in de regio Lazio (Rome). Daar hebben de regiovertegenwoordigers (president Polverini, PdL, en alle consiglieri, van alle partijen) in een jaar tijd de overheidstoelage voor die consiglieri van 1 tot 14 miljoen verhoogd. En al dat geld ging naar dure etentjes, feesten, auto's en wat dies meer zij. De financiele verantwoordelijke kwam een week of twee geleden in het vizier van de financiele politie en daarmee begon een ongekende affaire. Na een heleboel gesjacher en politiek getouwtrek hebben verschillende vertegenwoordigers, waaronder de president nu ontslag genomen. Niet dat ze zich schuldig voelen uiteraard. We maken ons op voor nog vele journaals met aktetasjes en dossiers.
"Herr, es ist Zeit!" Het is onvermijdelijk, het is niet tegen te houden, het is de loop der dingen ... Zucht, het zomerseizoen is voorbij :( . Alle tekenen wijzen er op: de zon verdwijnt niet langer achter de heuvels bij het eenzame boompje, maar veel zuidelijker, bijna bij het kasteel van Montalto! De spreeuwen! Ze zijn er weer, in grote groepen maken ze een hels kabaal in de bomen. De druiven zijn bijna allemaal geplukt en de druivenbladeren beginnen warempel ook al te verkleuren. 's Nachts koelt het al verraderlijk sterk af en de dertig graden halen we overdag echt niet meer. Vanochtend hoorden we de eerste knallen in de wijngaarden klinken: het jachtseizoen is geopend. Nog een paar weken en dan zwaaien de padroni de laatste gasten van 2012 uit ... "Wer jetzt kein Haus hat, baut sich Keines mehr!".
En, last but not least, dan zijn er ook nog de cimice, die elk jaar aan het eind van zomer opeens verschijnen. Een soort groene wantsen, niet van het bed maar van de tuin. Palomena viridissima heten ze officieel. Vreemde groene beestjes, van ongeveer een cm, met een keihard schildje, waarmee ze tik tik tegen muren en ramen vliegen. Hordes zijn ervan, ze doen niks (behalve in de tuin, waar ze het sap uit de planten zuigen), alleen stinken ze als je ze per ongeluk plat trapt. En dat kan gebeuren want ze kruipen voornamelijk en vliegen alleen weg als ze verstoord worden. Thomas vindt ze leuk en gaat er met zijn grote natte neus vlak boven staan. Omdat ze ruiken, gaat hij er daarna bij voorkeur boven op liggen rollen. Kunnen ze tegen, die cimice, met hun harde schildjes.
Nou het is gelukt, we hebben een goede alternatieve pizzeria gevonden, na het verscheiden van de Menhir. Deze ligt naast het kasteel van Cigognola, waarop we zo'n mooi uitzicht hebben vanaf de Villa. jaren geleden hebben we er wel 's koffie gedronken, maar nu hadden we van een van onze gasten gehoord dat je er goed kon eten, pizza vooral, bij Bar Ristorante Pizzeria Del Castello. Dat moest natuurlijk worden getest!
En op een avond togen we burchtwaarts, in gezelschap van C&C als onafhankelijke keuringscommissie. De lokatie van het restaurant is natuurlijk dik in orde, dat wisten we al, want je parkeert op het grote plein onder het liefdeskasteel van Moratti (Inter Milaan) en Laetizia (ex-burgemeester Milaan). Het etablissement ligt vlakbij en heeft een leuk terrasje voor de ingang waar wat lokale hangbejaarden kletsen, kaarten en wat dies meer zij. Binnen is er een ruime eetzaal van 13 in een dozijn, maar daarachter is een smal terras met een tafeltje of zes. En dààr moet je wezen, want dat terras biedt uitzicht over de Po vlakte, de wijngaarden en de kasteeltoren. Héél feeeriek om de lichtjes in vlakte te zien wanneer de zon onder is.
De pizza's zijn goedgekeurd! Zelf had ik een leuke variant, Mangia e taci! geheten (Eet en zwijg!), waarop van alle mogelijke pizza-toppings wel iets was gedeponeerd. Heel lekker. De wijn was van een zeer lokale producent, Montebello, die net onder aan de heuvel zijn cantina heeft, dat is ook weer wat couleur locale extra. De ingehuurde keuringscommissie was ook tevreden. En de prijs ligt op Menhir nivo. Inmiddels hebben de padroni er een tweede keer gepizzaad en ontdekt dat de kok ook in visgerechten gespecialiseerd is. Zou het ècht een nieuwe Menhir worden?
Dit lekkere adresje hebben we alvast wel opgenomen in de mooie Oltrepo App die nu GRATIS is te downloaden! Zie hier het artikeltje:
De boete. Sinds enkele maanden staan er op de weg van Broni naar Zavattarello, op de route naar Villa I Due Padroni, ter hoogte van Cigognola een aantal opvallend feloranje gekleurde zuilen. Snelheidsmeters. Controllo elettronico della velocità! zegt een bordje vlak voor de eerste zuil. Maar ja, dat kennen we onderhand wel. Zo'n aankondiging staat zo ongeveer bij de ingang van elk dorp. De meeste fake, want er is helemaal geen controle. In de hele Oltrepo zijn er maar een paar vaste camera's en die weten we inmiddels wel te staan (dankzij eerdere boetes). Bij een dergelijke aankondiging van een elektronische snelheidscontrole geeft iedereen dus nog eens lekker extra gas! Maar deze zien er toch wel dreigend uit en de vraag of ze werken is al tijden hèt gesprek van de dag in cafè's, tijdens etentjes of waar dan maar ook.
Het antwoord op deze prangende vraag kwam onlangs per aangetekende post. Een ingewikkeld samengevouwen groene envelop met aan alle kanten perforaties die moesten worden doorgescheurd. Het leek wel een verrassingskado. Dat was het ook, nl een verkeersboete voor te hard rijden op de genoemde weg ter hoogte van Cigognola. O, zei de postbode, dat weten we nu dus ook weer: ze doen het! Kosten van deze test: 51€.
Wij willen pizza! Een lekkere, en snel! Toch wil het hier in het land van de belegde deegpannekoek maar niet lukken. Sinds eind juni de hofleverancier van de padroni het loodje legde, helaas de fameuze Menhir is niet meer, zijn we op zoek naar vervanging. De eisen zijn duidelijk: de pizzabakker moet niet te ver van de Spaanse fractie liggen, toegankelijk zijn voor meestervoorproever Thomas, gezellig zijn, een heel erg lekkere pizza bieden, Menhir kwaliteit dus en niet alleen in het weekend pizza's kunnen leveren. Liefst hebben we ook nog een leuk buitenterras, maar dat is een extra eis t.o.v. wat we met de Menhir hadden.
Lijkt makkelijk? Na een maand is het alternatief nog niet gevonden. De afgekeurde kandidaten tot nu toe:
2. Il Portico, in Montalto, dus verder weg, maar met buitenterras en volgens David erg lekker. Maarrre, deze doet het alleen van donderdag t/m zondag en we hebben nog niet kunnen proeven (wegens d.b.b.h.h.).
3. Il Fontanino, ook in St Maria della Versa, dus dichtbij, met aangenaam buitenterras, maar geen pizza meer want ze hebben de pizzaiolo moeten ontslaan wegens bezuinigingen: crisis!
4. Osteria Francia, op loopafstand, schijnt ook pizza's te bakken, maar alleen in het weekend en de openingstijden zijn inmiddels totaal onvoorspelbaar geworden, dus vergeet het maar.
6. Il Tinaio in Canneto Pavese, niet te ver weg, met buitenterras, pizza lekker, maar niet toegankelijk voor viervoeters met haar op de borst