Ze lacht tijdens het gesprek veel, van de spanning. Herinneringen aan haar leven als prostituee zijn soms vaag. Haar pooier gaf haar jarenlang cocaïne en de drugs hebben haar gevoel soms weggevaagd, denkt ze.
Haar zes jaar oudere vriend leert ze kennen bij haar werk als tandartsassistente. Hij wacht haar na het werk op. „Ik weet niet wat me in hem aantrok“, zegt ze nu verontschuldigend. „Ik denk zijn ogen. Hij was lief.“ In die eerste dagen geeft ze hem verkeerde werktijden door. „Maar toch stond hij altijd op me te wachten als ik klaar was. We reden dan rondjes in zijn auto en praatten.“ Na een half jaar trekt ze bij hem in. Vriendinnen mag ze dan al niet meer spreken, het contact met haar ouders is door haar vertrek verbroken. „Ze wilden me toen uithuwelijken, maar dat wilde ik niet“, lacht ze verlegen.