In deze bijdrage worden in het kort de belangrijkste kenmerken van dit Franse stelsel, dat in België vaak verkeerd toegepast wordt, in herinnering gebracht. Verder wordt beschreven wat er op het spel staat in het licht van de gerichte fiscale controles die de afgelopen jaren zijn gevoerd en wordt nader ingegaan op de fiscale behandeling die het nieuwe verdrag voortaan voorziet voor de inkomsten van personen die onder dit statuut in België werkzaam zijn.
Het internationaal vrijwilligerswerk ("VIE" wanneer het in een onderneming wordt uitgevoerd), dat sinds 2000 in de Franse wetgeving is ingevoerd, bestaat uit de uitoefening van burgerdienstopdrachten die een Frans onderdaan (of een onderdaan van een lidstaat van de Europese Unie of van de Europese Economische Ruimte), tussen 18 en 28 jaar oud, gedurende ten minste 6 maanden en ten hoogste 24 maanden (cumuleerbaar) in het buitenland vervult.
Volgens de Franse wetgeving ontvangt de vrijwilliger tijdens de stage een vaste onderhoudsvergoeding (indemnité forfaitaire d'entretien), die bestaat uit een basisvergoeding (ongeveer 724 euro per maand in 2021) en een geografische vergoeding (voor België ongeveer 1.260 euro per maand in 2021). Naast deze forfaitaire maandelijkse vergoeding kan de host onderneming een transportvergoeding en eventueel een huisvestingsvergoeding toekennen (in ruil voor een mindering van de geografische vergoeding). Het is in België dus niet ongewoon dat vrijwilligers een totale maandelijkse vergoeding van meer dan 2.500 euro per maand ontvangen.
Het is derhalve niet uitgesloten dat deze nieuwe kwalificatie in de praktijk aanleiding zal geven tot nieuwe discussies.