De olielamp heeft een platte wiek en meestel geen aansteker.
De goede staat ervan wordt nagegaan op dezelfde steker. De goede staat ervan wordt nagegaan op dezelfde wijze als hierboven beschreven. Eertijds werd deze lamp gevoed met olie van plantaardige oorsprong die een kleiner warmtevermogen heeft dan de benzine. De aureolen waren minder hoog dan bij de benzinelamp.
Heden worden nog alleen oliën gebruikt en deze geven aan de lamp een gevoeligheid die overeenkomst met deze der benzinelamp, voor de gasgehalten gelijk of groter dan 2%.
Juist zoals voor de benzinelamp wordt de hoogte van de aureool voor olielampen gemeten vanaf de bovenste rand van de pithouden.
Het onderzoek met de olielamp is moeilijk dan met de benzinelamp, omdat de vlam moeilijker te regelen valt en omdat de wiek sneller bevuilt. Deze bevuiling, die uit een afzet van gloeiend roet bestaat, bemoeilijkt de waarneming van de gaskegel of aureool en veroorzaakt uitdoving van de vlam. Alvorens de wiek te verminderen om de << kleine vlam >> te bekomen, moet ze gekuist worden met een daartoe speciaal aangebrachte pin.
1. De vlam blijft voor geschoold personeel het eenvoudigste middel om mijngas op te sporen. De benzinelamp laat toe mijngas vast te stellen vanaf 1 %, de olielamp daarentegen laat deze vaststelling slechte toe vanaf 2 %.