U vraagt, wij draaien - Nursestation
Om eerlijk te zijn, had ik hier tot voor kort een wat dubbel gevoel bij. Sterker nog; een negatief gevoel! Vraaggericht klonk voor mij als 'u vraagt wij draaien..' Dat kwam voor mij al ernstig dichtbij het idee van een dienstmeisje zijn. De klant vraagt en ik werk. Ik loop. Ik was. Ik buk. Ik til. Ik reik aan. Ik raap op. Ik loop. Ik ren. En uiteindelijk; Ik loop leeg… Mijn gevoel bij vraaggerichte zorg dus.
Ik vroeg me af wat ik nog in te brengen had als alles 'vraaggericht' was. Wat nou als ik vond dat de vraag van de client niet reëel was? Of niet nodig? Of zelfs ongezond?
Ik ben er achter gekomen dat vraaggericht werken niet is 'u vraagt, wij draaien.' Als dat zo was zouden onze diploma's, vaak met bloed zweet en tranen behaald, weinig betekenen. We zouden niet hoeven nadenken over wat we doen, maar puur datgene doen wat de cliënt tevreden stelt.
Ik hoorde eens de zin 'wat iemand vraagt is niet altijd wat iemand nodig heeft.' Vraaggericht werken begint met de vraag van de cliënt. 'Ik heb hulp nodig, ik red het niet zelf.' En vanuit die vraag zullen wij, professionals moeten kijken wat er echt nodig is. Wat is goed voor de cliënt? Wat kan ik doen om de levenskwaliteit van die cliënt te vergroten? Misschien door inderdaad die kousen aan te trekken of die douchebeurt te geven. Maar misschien lukt het je om achter de vraag te kijken en te zien dat iemand bijvoorbeeld ontzettend eenzaam is en daarom zo blij is met het bezoek van de thuiszorg. Dan is het geweldig dat je er bent om iets met die behoefte te doen.
Wij mogen met ons hoofd en met ons hart luisteren naar de vraag van de cliënt. Een vraag staat voor een behoefte, die niet altijd letterlijk te horen is in de vraag zelf. Dus probeer eens stil te staan bij wat je aan het doen bent bij een cliënt en hou in je achterhoofd; is wat ik doe echt helpend voor deze cliënt? Durf ik door te vragen en verder te kijken dan de eerste hulpvraag? Dat is wat mij betreft vraaggericht werken.
Categorieën: Vakverhalen, Zet je aan het denkenDoor Vera Bruijn 8 april 2019 Laat een reactie achter