Hij is pas 26 jaar oud, nog erg jong dus, maar als je zou weten welke zorgen en strijd deze jongeman al heeft gekend dan zou je het bijna niet geloven… Zeker als je zou zien op welke manier hij temidden van dit alles staande bleef in zijn geloof in God en hoe hij elke uitdaging met een glimlach heeft overwonnen in zijn leven! Ik heb heel veel respect voor deze goede vriend, deze moedige jongeman, zijn veldslagen en bovenal zijn overwinningen… Als vierjarig jongetje werd er in zijn hersenen een tumor ontdekt en volgde een operatie. De familie was natuurlijk helemaal ondersteboven. De wereld van zijn ouders, zusje en hemzelf kwamen op zijn kop te staan. Gelukkig slaagde de operatie en spoedig kon hij verder met zijn leven. Totdat het noodlot opnieuw toesloeg. Bruno was toen 19 jaar oud en werd op een ochtend volkomen blind wakker. Hij heeft sindsdien niet meer kunnen zien. Als je nog zo jong bent en zoiets overkomt je dan zou je denken dat je leven, je geloof en alles waar je voor stond plotseling op zijn grondvesten zou schudden. Voor Bruno ging dat anders, het heeft zijn geloof verdiept, zijn liefde voor God vergroot en zijn allergrootste verlangen in het leven is het om God te dienen. Dat doet hij onder andere door te drummen in de samenkomsten. Het ontroerde me diep toen ik hem de eerste keer het podium op zag stappen, ondersteund door zijn moeder met in zijn hand een blindenstok. Eenmaal op zijn plaats moest hij even voelen waar alle bekkens en drums zich bevonden en toen de dienst eenmaal begon vergat ik bijna dat hij blind was. Wat kan die jongen drummen! Hij is inmiddels 26 jaar oud en geeft zelf drumles aan andere jongeren…