Romereis 2018: donderdag 29 maart
Met X-mos kregen we twee maanden geleden al een eerste smaakmaker van een korte nacht…maar vanmorgen waren we klaar voor het grote werk. Met kleine oogjes stonden we met grote verwachtingen voor de Bausmobiel. Iedereen hier? Check. Iedereen identiteitskaart bij? Check. Klaar voor vertrek!
De eerste nachtelijke uren gaven de meesten onder ons de kans om nog even te dutten. Daarna konden we gelukkig onze beentjes strekken in Luxemburg. Reddingsteam Baus moest daar een kleine interventie aan een van de bussen doen……Onze chauffeurs zijn werkelijk van geen kleintje vervaard en we waren al snel weer op weg.
Hoe krijg je de tijd in de bus om? Je gaat op zoek naar een date voor het galabal, je kijkt naar een paar educatieve geschiedkundige pareltjes zoals The gladiator en La vita è Bella, je neemt deel aan een quiz, je leert ukelele spelen, je bewondert het muzikaal intermezzo van Jo Palmer…en yes, daar is de grens met Zwitserland al. Door de Zwitserse koppigheid (Zweit) werden we gedwongen onze socialmedianavelstreng door te knippen en een echte conversatie te voeren. Tussen deze diepe gesprekken door, konden we daarbovenop ook nog eens genieten van het imposante reliëf.
Misschien verliep alles te vlot want daar was opeens een schijnbaar eindeloze file voor de 17 km lange Gotthardtunnel en daarna nog eens Italië zelf. Maar niets kon ons goed humeur verpesten: sing along met ABBA, Katy Perry, The Beatles…..of een van de andere bovenvermelde activiteiten.
Na ons eerste en deugddoende Italiaanse avondmaal trokken we snel naar de kamers voor een heerlijke nachtrust. Pisa en Lucca lonken immers…
Gepost door Ann op 00:25
Anoniem 30 maart 2018 om 10:45
Wauw mooi verslag, leuk om jullie reis zo te kunnen volgen. Nog een heel fijn avontuur met heel veel plezier.