Politieke discussies kunnen dodelijk saai zijn en het is vaak wachten op de leuke momenten - de popcorn momentjes. Deze ontstaan bijvoorbeeld in de gemeenteraad tijdens een pittige discussie. Het is dan, zeker voor buitenstaanders, zaak van simpelweg achteroverleunen en even genieten van wat er vervolgens gebeurt. Dit kan zijn doordat een vaardige debater de politieke ring in stapt en de discussie aardig opvoert. ​
Iedereen is in staat om ergens aan te beginnen. Veel mensen beginnen vol enthousiaste dan vaak ook iets. Echter als de eerste tegenslagen om de hoek komen kijken zullen zij er weer net zo snel mee stoppen. Vaak willen we te veel en te snel. Stellen we daarbij hele hoge ambities aan onszelf. Vaak dus te hoog, en dus onrealistisch. We vergelijken ons altijd met dat ene succesverhaal uit de dagbladen en wij willen onze eigen positieve krantenkop. Omgaan met teleurstellingen, karakter opbouwen en doorgaan dat zijn de sleutel woorden tot succes.
​Vaak willen we te veel en meer dan we aankunnen. We kijken daarbij vaak naar een ander en naar datgene we zelf vaak niet hebben. In plaats van genoegen nemen met de rijkdommen die we al reeds bezitten. We rijden dan vaak blind door zonder een duidelijk einddoel. Als we vervolgens verdwalen op de weg blijkt vaak dat ons einddoel al lang gepasseerd zijn. Koppigheid is vaak een reden dat we blind door blijven gaan. Soms moeten we gewoon even stoppen, of zelfs even een stap terug doen in het proces. Gaan genieten van dat wat we al hebben bereikt. Besef daarbij ook dat elke eindbestemming een nieuw vertrekpunt kan zijn.
​Ontstaat er een probleem dan moet je eerst jezelf afvragen of je er zelf iets aan kan doen. Is het antwoord; ''ja''. Dan is er niks aan de hand. Want immers de foutmarge heb in je eigen hand. ​Ontstaat er een probleem waarbij je afhankelijk bent van anderen. Dan is de vraag heb je daar invloed op? Is het "ja" dan is er geen probleem. Immers je hebt invloed op het proces.
​De laatste mogelijkheid lijkt een ontastbare, namelijk er is een probleem en heb je er geen invloed op. Als dit buiten jouw reikwijdte ligt kan je trachten invloed te winnen om de situatie naar je hand te zetten. Echter zolang je geen invloed hebt op het proces en de daarmee gepaard gaande uitkomsten ervan, zal je moeten accepteren dat de gevolgen niet voor uw rekening zijn. Immers de verantwoordelijkheid ligt hem bij iemand anders in het proces of binnen de hiërarchie.