Nioboceendichloride is een organometaalverbinding met als brutoformule (C5H5)2NbCl2. Deze bruine en paramagnetische vaste stof wordt gebruikt als precursor voor de synthese van andere organoniobiumverbindingen. De verbinding heeft een pseudo-tetraëdrische structuur met twee cyclopentadiënyl- en twee chloor-liganden aan het metaal gekoppeld. Een verwante verbinding is titanoceendichloride.

Nioboceendichloride is voor het eerst beschreven door Geoffrey Wilkinson. De stof is onderzocht op mogelijke anti-tumor-eigenschappen.

Synthese 
Nioboceendichloride wordt gesynthetiseerd in een uit meerdere stappen bestaande synthese uit niobium(V)chloride en cyclopentadienylnatrium:

Pseudo-tetraëdrische structuur 
De structuur van deze verbinding wordt als pseudo-tetraëdrisch beschreven, omdat er vanuit het metaal gezien vier liganden naar de hoekpunten van een tetraëder geplaatst liggen. De cyclopentadiënyl-liganden zijn echter tridentaat liganden.

Verbinding van chloor
Cyclopentadienylcomplex
Verbinding van niobium