Texelse Kost - Walnoten-courgetteschotel met maiskolf
Toen ik net op Texel woonde maakte ik notenwijn van walnoten. De inspiratie kwam van twee vriendinnen die ergens in Frankrijk een boerenbedoeninkje waren begonnen. Op een helling behorend bij hun schapen/koeienlandje stonden twee walnotenbomen. De groene walnootbasten plukten ze op 24 juni, op St Jansdag, dat moest ook echt op die dag, en dan moesten ze samen met rode wijn in een ton gestopt worden. Daar moesten ze zes weken in blijven liggen, waarna de basten weer verwijderd moesten worden. De walnootolie was dan in de wijn getrokken en je kreeg er inderdaad een smakelijke, sterke wijn van.
Ik woonde in die tijd in Oosterend, waar bij de bijnaburen een walnotenboom onbenut stond. Daar mocht ik de noten in hun bast best plukken en zo komt het dat we laatst tijdens onze verhuizing drie lege witte tonnen met rode deksels vonden achter op de zolder van de schuur. Want het experiment heeft zich niet herhaald. Echt lekker werd de door mij gebrouwen wijn niet herinner ik me. Dus bleef het bij een eenmalige poging.
De walnoten bij Texelse Kost zitten niet meer in hun groene bast. Het zijn mooie bruine noten, die je zo voor de sier in een bak ergens neer zou kunnen zetten. Maar zet ze niet op de grond als je een hond hebt. Mijn hond vond ze heerlijk. Bij een vriend op bezoek jatte ze de een na de ander. Ze wist ze behendig tussen haar kaken te kraken en at dan heel voorzichtig de walnoot eruit. Dat was natuurlijk niet echt de bedoeling.
Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik vind walnoten kraken gewoon leuk. Het geeft me meer voldoening dan gepelde noten kopen in de winkel. Recepten met walnoten zijn er te kust en te keur. Walnoten in de cake, op de taart, maar ook in hartige gerechten. Daar kun je ze bijvoorbeeld goed gebruiken ter vervanging van de peperdure pijnboompitten. Hoewel ik een heerlijke worteltaart met walnoot maak af en toe, ben ik voor het walnotenrecept gewoon maar eens mijn koelkast in gedoken. Wie weet volgt die worteltaart later nog wel eens.