De passieve ontvanger
Daniëlle Davelaar | Plaatsingsdatum: 10 juli 2020 | Zuid-Afrika
"Ik heb een vriend van me mijn oude jas gegeven. Hij had het zo koud en ik heb die jas niet nodig." Zegt het jochie die ondanks de kou op zijn blote voeten rondloopt. "Ik vond R5 (35 cent) op straat, maar in plaats van snoep te kopen heb ik het aan mijn moeder gegeven zodat ze beter voor ons kan zorgen." Zegt de volgende. "Ik ga niet al mijn eten nu opeten, maar ik neem het mee naar huis zodat ik het met mijn broertjes kan delen." De rest knikt instemmend. Want ja, de meeste kinderen eten niet alles zelf op, maar nemen het mee naar huis om met de familie te delen.
Het is donderdag wat betekent dat we vandaag maaltijden uitdelen aan de jongens. Ze komen in groepen van 20 de tuin (of iets wat daarop moet lijken) binnen waar ze een maaltijd krijgen en waar ze een korte Bijbelstudie doen. Vandaag komt de Bijbeltekst die ze behandelen uit Handelingen 20 vers 35: ' Het is zaliger te geven dan te ontvangen.' En het ontbreekt de jongens niet aan voorbeelden van hoe zij dit in de praktijk brengen.
Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik soms krampachtig vasthoud aan iets wat ik heb ontvangen. Bang om het weer kwijt te raken. Wat geven betreft weet ik altijd precies wat ik financieel kan missen of wat me qua tijd en energie goed uitkomt. Als leider van deze kinderen hoop je ze het een en ander mee te geven, maar zo vaak word ik door hen op mijn plaats gezet. Deze kinderen begrijpen deze Bijbeltekst beter dan ik, dat is wel weer duidelijk. Misschien wordt het tijd voor een beetje zelfreflectie. Want: Ik ben niet bang dat deze kinderen passieve ontvangers zullen worden. Maar hoe zit het met mijzelf?