Zij is 96 jaar. Iedere dag dankt zij ‘Ons Heer’ voor haar goede gezondheid. Een gelukkige kloosterlinge als lid van de congregatie van de zusters van het H. Hart van Maria van Berlaar. Zij viert binnenkort haar eiken kloosterjubileum. Tachtig jaar geprofest. Zuster Lea Loos. Zij verbleef 72 jaar in het klooster in Aarschot als lerares en directrice van de basisschool van het Sancta Mariainstituut. Sedert 2016 woont zij in het WZC Zonnewende in Kapellen (provincie Antwerpen). Op 3 mei 1936 stond zij in Koningshooikt langs de weg toen het stoffelijk overschot van pater Damiaan vanuit Antwerpen via Berchem, Lier, Koningshooikt, Heist-op-den-Berg, Berlaar en Tremelo in een lange stoet naar Leuven werd overgebracht. Zij was toen (afkomstig van Essen) als 15-jarige intern in de school van de zusters in Berlaar. Opmerkelijk: op haar kamer een foto van het binnenzicht van de kerk van Aarschot, een verkleinde weergave van het damiaanwandtapijt van M. Laforêt, een beeld van Damiaan en op een tafeltje het stripverhaal Getekend Damiaan. Geen toeval. Wij hadden een gesprek met haar.
Zuster Lea: “Langs de weg stonden duizenden mensen, soms rijen dik, zo ver wij konden kijken. Sommigen baden in stilte, anderen knielden devoot toen de stoet voorbijkwam. De mensen stonden stil en ingetogen Damiaan te verwelkomen. Geen geroep of applaus. Het heeft op mij een geweldige indruk nagelaten. Na 82 jaar zie ik het nog alsof het gisteren gebeurde. Indrukwekkend”.
Zuster Lea: “Ik bewonder vooral zijn onverdroten inzet om het lot van die melaatsen menswaardig te maken. Zijn liefde en toewijding voor die mensen. Ook zijn bijzondere aandacht voor wat Onze-Lieve-Heer als missionaris van hem vroeg. Het was zijn roeping. En dan zijn wilskracht die hij putte uit zijn gebed en zijn dagelijkse mis. Hij schrijft dat ook in zijn brieven”.
Zuster Lea: “Heel eenvoudig. Ik heb het stripverhaal Getekend Damiaan van Jan Bosschaert, Ruben Boon en Bart Maessen al vijf keer gelezen. Het blijft mij inspireren. Ik zeg dan: ga naar de boekhandel, koop de strip en lees het levensverhaal van pater Damiaan. Het is boeiend, vlot leesbaar en tegelijkertijd aangrijpend. Zo kan men, jong en oud, op een eenvoudige manier Damiaan leren kennen”.
Zuster Lea: “Al jaren bid ik de noveen van pater Damiaan. Ik kreeg het boekje van pater Albert Clijsters, een confrater van Damiaan. Voor Damiaan was het gebed van levensbelang. Vandaar dat ik ook iedere dag het gebed bid dat verspreid werd ter gelegenheid van de inwijding van het damiaanbeeld van Agnes Pas in de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Aarschot”.
Zuster Lea: “Zijn inzet en bekommernis voor de échte armen en ongeneeslijke zieken, zijn bijzondere aandacht voor de minsten en de erkenning van de waardigheid van elke mens als kind van God”.