Voor het eerst kerst in een andere omgeving. Ze mocht niet klagen, vond ze zelf, want ze had het wel getroffen met haar kamer. Niet te ver van de lift en met mooi uitzicht. De kinderen hadden hun best gedaan om er iets gezelligs van te maken. Zouden ze nog komen vanavond? Ze hoopte maar dat ze voorzichtig aan deden want weerman Erwin Krol had gladheid voorspeld. Haar dochter had in een dwaze bui een kerstboompje gekocht. Het paste net op een bijzettafeltje. ‘Mam, we komen gewoon bij jou kerstfeest vieren en een boompje hoort erbij!’ Boven op het boompje prijkte een zilveren engeltje. Van thuis,.. van vroeger. Zelf vond ze de engel eigenlijk helemaal niet mooi. Het ding keek zo lelijk, maar de kinderen waren er altijd dol op geweest. Ze wilde hen niet kwetsen dus liet ze de engel maar zitten. Als ze haar ogen een beetje toekneep, leek het nog wel wat.