Vandaag was het stil; echt een -zon-dag, want de zon was duidelijk aanwezig. Ik realiseer me dat we 80 % van de afstand gefietst hebben en dat voelt goed. We evalueren en het lijkt ons verstandig om alvast een huisje te huren op de camping waar onze fiets opgehaald wordt. Dus de accommodatie voor 7 en 8 juli is geboekt. Eigenlijk gaan we de eindfase in en daar worden we stil van.
We fietsen, we slapen, we fietsen, we slapen, we drinken, we fietsen, we eten en fietsen, vandaag iets meer dan 60 kilometer……we vertrekken vanaf Cesenatico, dat ligt aan de Adriatische zee. Ik vind het jammer dat we geen dagje aan het strand kunnen vertoeven want het oogt fantastisch! We moeten door, we willen zaterdag in Rome arriveren. We fietsen richting San Marino, maar ook deze mooie stad laten we links liggen. We moeten nog even doorfietsen. Het asfalt is verschrikkelijk; de onverharde paden afschuwelijk. De fietsen hebben het zwaar; de paden zijn zelfs zo slecht dat we gewoon over de autoweg scheuren.
Het tempo is dan vele malen hoger. Het einde van de etappe halen we net niet. Julia, een aardig meisje die in de bediening werkt bij het cafe waar we iets drinken, belt haar oude baas van hotel Magda in Novafeltria en regelt voor ons in vloeiend Italiaans " una camera". En nu maar hopen dat we straks bij aankomst een kamer gehuurd hebben en geen fototoestel.