Kinderboeken kinderachtig? Nee hoor! Ze staan barstensvol mooie levenswijsheden. Wij zetten de mooiste inzichten voor je op een rij.
Dat voorlezen goed is voor de taalontwikkeling van je (klein)kind, weten we allemaal. Maar wij geven je een extra reden om weer eens in een kinderboek te duiken; je leert er als volwassene namelijk ook een hoop van!
Deze Franse klassieker van Antoine de Saint-Exupery uit 1943 staat barstensvol mooie inzichten. Zoals deze van de vos die de kleine prins een belangrijke les meegeeft:
‘Dit is mijn geheim, het is heel eenvoudig: alleen met het hart kun je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.’
Wie kent ze niet, de beroemde boekenserie van de Britse schrijver C.S. Lewis waarin Peter, Edmund, Susan en Lucy in het land Narnia spannende avonturen beleven? De verhalen staan vol mooie metaforen die verwijzen naar de Bijbel. De volgende quote komt uit het deel Prins Caspian waarin leeuw Aslan Lucy een belangrijke les leert:
‘Weten wat er had kunnen gebeuren, mijn kind?’ zei Aslan. ‘Nee. Dat krijgt niemand ooit te horen.’ ‘Lieve help,’ zei Lucy.
‘Maar iedereen kan ontdekken wat er gáát gebeuren,’ zei Aslan. ‘Als je nu meteen teruggaat naar de anderen en hen wakker maakt; en als je vertelt dat je me weer hebt gezien; en dat jullie allemaal op moeten staan en mij moeten volgen – wat zou er dan gaan gebeuren? Er is maar een manier om dat te weten te komen.’
Over klassiekers gesproken, nog zo een is dit boek uit 1911 van Frances Burnet. Er bestaan overigens ook heel mooie prentenboeken van dit verhaal, waarbij de tekeningen minstens zo sprookjesachtig zijn als het verhaal zelf. Uit dit boek komt de volgende quote:
De wat excentrieke Britse kinderboekenschrijver Roald Dahl kan natuurlijk niet ontbreken in dit rijtje. Zijn sprankelende, wat ondeugende boeken staan vol pareltjes, zoals deze uit het boek Matilda:
Tonke Dragt schreef o.a. het spannende Middeleeuwse verhaal over de dappere ridder Tiuri. In brief aan de koning ontmoet Tiuri een nar die hem het volgende verhaal vertelt:
‘Eens was er een man die een regenboog zag,’ zei hij, ‘een prachtige regenboog’ Hij stond tegen de hemel als een hoge, ronde brug, maar zijn uiteinden raakten de aarde. Toen zei die man tot zichzelf: ‘Kom, laat ik op reis gaan naar het einde van de regenboog; dan kan ik over die brug naar de andere kant van de aarde lopen.
Hij ging op weg en reisde lange tijd. Hij trok langs steden en dorpen, door velden en woestijnen, over stromende rivieren en door dichte wouden. En hij verheugde zich op wat hij zien zou. Daar, waar de regenboog eindigt, moet het vast prachtig zijn, wondermooi…
Hoe dichter hij bij zijn doel kwam, hoe verlangender hij werd. Maar toen hij er kwam, was de regenboog verdwenen, en de plaats waar die op aarde had gestaan, zag er net zo uit als elke andere plaats op aarde. En de man was zeer bedroefd.
Toen bedacht hij echter hoeveel moois hij op zijn reis gezien had, hoeveel hij had beleefd en geleerd. Toen wist hij dat het niet om de regenboog zelf ging, maar om het zoeken ernaar. En hij keerde terug naar huis; blij van hart, en hij zei tot zichzelf dat er zeker wel meer regenbogen zouden komen. En ja, toen hij thuiskwam, stond er een over zijn huis heen.’