Chicklit | Boeklover
Auteur: Fleur Brochus
Na haar afstuderen kan Felice meteen als advocaat-stagière aan de slag bij het advocatenbureau Blick en Bleecker. Dat valt niet mee, haar baas kent geen vriendelijkheid en overuren zijn eerder regel dan uitzondering. Felice verwaarloost steeds meer haar oude vrienden en haar familie, maar ze raakt wel bevriend met enkele leuke B & B'ers. Onder hen is Simon, een knappe, maar helaas getrouwde advocaat. Waarom blijft hij steeds maar haar aandacht zoeken?
Ik heb al enkele maanden geen chicklit meer gelezen, dus ik vond dat het hoog tijd werd om daar verandering in te brengen! Voor een keertje eens geen vertaald werk, maar een boek van een Nederlandse schrijfster. Bovendien is de cover erg mooi, wat meestal niet het geval is bij Nederlandstalige chicklits.
Dit boek deed me een beetje denken aan The Devil Wears Prada. De ingredienten: a boss of hell, een pas afgestudeerde werknemer die hoopt op een leuke job en een knappe collega. Toch is het zeker geen afspiegeling, want het verhaal speelt zich immers in een andere omgeving af. Het was dan ook interessant om wat meer te weten te komen over hoe het er in zo'n groot advocatenkantoor aan toe gaat. Dit maakte ook meteen dat het hoofdpersonage geen leeghoofdige blondine is die enkel weet hoe je je teennagels een mooi kleurtje geeft.
Het verhaal was niet geheel onvoorspelbaar, maar dat stoorde me ook niet. Dit soort boeken lees ik niet omdat ik een bloedstollende einde verwacht dat ik totaal niet zag aankomen. Felice is een vlotte jongedame en je hebt meteen met haar te doen. Je leeft je in in haar situatie en daarom blijf je lezen. Dit boek was dan ook op enkele dagen uit!
Nadine – De Lady Library
En gelukkig vond ik het ook een heel leuk boek. Misschien wel dertien in een dozijn, maar dan lees ik toch liever deze dan de andere twaalf!
(…) wel weer eens wat anders dan "het naïeve meisje bij een redactie", want daar zijn al genoeg chicklits van…
De Urenfabriek leek erg op de boeken 'The devil wears prada', 'Glazuur' of 'Tot de laatste cent'. (…) Ik moet bekennen dat ik daarom moeite had om het boek op te pakken en verder te lezen. Toch kon de schrijfstijl van Fleur Brockhus mij weer opvrolijken en had ik weer zin om door te lezen.