Als kind was ik een echt poppenmoedertje. Trots liep ik met mijn blauwe poppenwagen over straat. Keuvelend tegen mijn pop Annemieke.
Zodra er mensen mij tegemoet kwamen lopen liep ik naar de zijkant van de wagen om te kijken of 'mijn baby' nog wel goed toegedekt lag. Schattig toch hoe je ervan overtuigd kan zijn dat mensen denken dat er een echte baby in je wagentje ligt. Inmiddels weet ik wel beter maar als ik een meisje met haar kinderwagen zie lopen denk ik daar weer aan terug en doe ik mee in het spel.
Mensenmoeder ben ik nooit geworden door te kiezen voor mijn bromsnor maar die bracht wel een zoon en dochter met zich mee.
ook al ben je geen mama geworden, een oma zijn zal je vast prima lukken als je vroeger al zo goed met poppen om kon gaan en nu nog altijd zie ik!