Kikker - Schrijverspunt
© Amalia Hendrika Haagsman Ortega op 25 april 2019 . Geplaatst in Magie en Tovenaars
Hoi, ik ben Pepijn, ik ben 12 jaar oud en mijn hobby`s zijn programmeren, kikkers vangen in de sloot, boeken lezen en onderzoek doen naar mythologische wezens.
Vaak als we op vakantie gaan met de auto dan bedenk ik zelf verhalen waarvan ik zou willen dat ze in een boek verschenen. Ik beleef dan veel avonturen met mijn vrienden en ik heb dan een eigen griffioen. Een paar dagen geleden gebeurde er iets heel raars, ik was op weg naar het huis van mijn beste vriend, Timo. We wilden kikkers gaan vangen maar op weg naar de sloot kwamen we een man tegen die zei dat de sloot vervloekt was door een tovenaar. We geloofden hem niet en liepen gewoon verder, maar toch vond ik het een beetje vreemd. Toen we eindelijk bij de sloot waren pakten we ons schepnet. We dachten dat we veel kikkers zouden vangen, wat aan het begin ook zo was, maar na een tijdje waren alle kikkers verdwenen. We vonden het heel raar dus we bleven zoeken. Na een half uur gaven we het op, toen we onze spullen pakten om weg te gaan draaide Timo zich opeens om, ik vroeg wat er aan de hand was en hij zei dat hij iets vreemds had gehoord… Toen we goed keken zagen we in het water een heel grote kikker. We pakten tegelijk ons schepnet en probeerden hem te vangen maar toen hij uit het water begon te komen zagen we hoe groot hij eigenlijk was. Het was een reuzachtig beest! Hij zag er heel eng en bloeddorstig uit. We waren heel bang en begonnen heel hard te rennen. Toen we dachten dat we hem hadden afgeschud stopten we om even uit te rusten, we gingen tegen een oude boom aan zitten en toen we na vijf minuten weer wilden opstaan verdween de boom achter ons uit de grond, hij was er uitgetrokken door de kikker die inmiddels nog groter leek te zijn. Ik was doodsbang maar helemaal verstijfd en omdat Timo mij niet wilde achterlaten begon hij mij te verdedigen met een heel grote tak, wat eigenlijk niet zo handig was. Hij sloeg de kikker op zijn hoofd waardoor hij er nog bozer uitzag. Hij begon heel hard achter Timo aan te rennen en greep hem… Hij nam Timo mee naar de sloot en dook er samen met hem in. Ik dacht dat Timo het niet zou overleven als hij te lang onder water moest blijven dus wilde ik zo snel mogelijk een oplossing bedenken. Bij die gedachte kwam ik uit mijn verstijving en begon ik heel hard te rennen. Ik bleef rennen en rennen tot ik niet meer verder kon, maar toch moest het, want de kikker kwam er weer aan. Ik probeerde verder te rennen maar struikelde ergens over. Het was een boek over robots. Ik nam het mee en rende weer verder maar de kikker begon mij in te halen. Ik was helemaal uitgeput en verstopte me tussen de bosjes. De kikker had het niet gezien en rende verder. Intussen opende ik het boek en begon het te lezen. Het ging niet alleen over robots zelf maar ook over de verschillende soorten robots en hoe je ze kon maken. Ik bladerde verder en vond een hoofdstuk over robots met het uiterlijjk van een dier. Ik vond het wel interessant dus ik ging het goed lezen. Op een gegeven moment kwam ik aan bij een bladzijde met een ooievaar. Ik bedacht me opeens dat kikkers bang zijn voor ooievaars omdat ooievaars kikkers eten. Dus las ik hoe je een ooievaar-robot moest maken. Ik dacht dat het allemaal dure materialen waren maar dat viel wel mee. Dit stond in het boek:
- ijzerplaten
- verf ( oranje, wit en grijs)
- metalen stangen
Stap 1. Schroef de ijzerplaten aan elkaar in de vorm van een ooievaarslichaam. Schroef daarna de andere platen aan elkaar in de vorm van een ooievaarskop. Schroef dáárna de kop en het lichaam aan elkaar.
Stap 2. Maak van de metalen stangen twee poten.
Stap 3. Maak de poten vast aan het lichaam en verstevig het met touw.
Stap 4. Maak een snavel van de overige platen en schroef die vast aan de kop.
Stap 5. Verf het lichaam grijs met wit en verf de snavel en de poten oranje.
Het leek mij wel een goed idee om er één te maken maar ik had geen goede materialen dus ik ging uit de bosjes en ging weg om een nieuw plan te bedenken. Op weg naar huis liep ik langs een vuilnisbelt waar net vuil was gestort van een bouwproject. Er lagen allemaal goede spullen, het enige van de materialen in het boek dat er niet lag was touw, maar de rest lag er. Ik rende naar de vuilnisbelt en pakte alle materialen. Ik begon meteen te bouwen. Het ging best snel en binnen twee uur was ik klaar. Ik deed nog twee auto banden onder de poten en verfde die ook oranje. Ik nam de verf mee en duwde mijn robot naar het bos, daar pakte ik een paar lianen als vervanging van het touw en versterkte de robot. Daarna deed ik er nog een laagje verf op en toen was ik er klaar voor. Ik hoopte dat het zou werken. Ik ging op zoek naar de kikker, ik dacht dat mijn ooievaar niet groot genoeg zou zijn want ik had hem iets groter gemaakt dan de grootte van de kikker toen ik die voor het laatst zag. En ik dacht dat de kikker nu nog meer gegroeid zou zijn, maar gelukkig was dat niet zo. Ik had de kikker gevonden en hij keek mij heel hongerig aan. Maar toen ik de ooievaar naar voren duwde keek hij heel verschrikt. Hij sprong met grote sprongen weg en ik rende hem achterna met de ooievaar. Uiteindelijk sprong hij in het water waar ik niet achter hem aan kon, maar dat wist hij niet dus ik bleef aan de kant van het water staan en opeens kwam er een hele grote bubbel tevoorschijn, ik keek goed en zag dat Timo er in zat. Ik trok hem er uit en ik zag dat hij nog leefde. Hij vertelde dat hij toen hij in het water werd getrokken, naar de schuilplaats van de reusachtige kikker werd gebracht en daar in een luchtbubbel werd gestopt. Ik was superblij dat hij niet was verdronken. We besloten weg te rennen voordat de kikker ons weer zou proberen te vangen. Ik nam de ooievaar mee, waardoor we wel langzamer renden maar gelukkig kwam de kikker niet achter ons aan. We bleven rennen totdat we tegen die rare man aanbotsten die zei dat de sloot vervloekt was. We schrokken want de man bleek zelf de tovenaar te zijn en hij zei streng: "zo, zo. Dus jullie zijn allebei levend teruggekomen? Dus mijn monsterkikker heeft jullie niet opgegeten?". De man zag er kwaad uit en begon groen en groot te worden en zei "dan zal ik jullie moeten opeten!" We renden weg maar hij was veel te snel want hij was nu ook een kikker. Toen bedacht ik me dat ik die monsterkikker ook bang had gemaakt met de ooievaar. Ik zei tegen Timo dat we ons achter de ooievaar moesten verstoppen en een ooievaargeluid moesten nadoen.
De kikkerman kwam steeds dichterbij. En toen hij ons bijna had zag hij de ooievaar. Hij wilde wegrennen maar hij was helemaal verstijfd van angst. We kwamen steeds dichterbij met de ooievaar en toen we nog maar op een halve meter afstand stonden viel hij flauw. Hij veranderde terug in een mens en de monsterkikker kwam eraan, maar die werd steeds kleiner en toen hij bij ons was was het alweer een normale kikker. We pakten hem op en gooiden hem terug in de sloot. De man kwam weer bij maar wist niet meer wie hij was en hij had zijn krachten verloren. We zeiden dat hij een goede man was en dat hij veel van kikkers hield. Sindsdien kwam hij altijd mee als we kikkers gingen vangen. Toen ik eindelijk weer thuis was vertelde ik aan mijn ouders het hele verhaal, ze geloofden mij niet maar dat vond ik niet erg want ik wist dat Timo en ik altijd de waarheid zouden weten. En ik wist ook dat onze band hierdoor sterker zou worden en dat we de allerbeste vrienden zouden zijn. En ik was natuurlijk allang blij dat we het allebei hadden overleefd.
Een paar weken later gingen we met zijn allen op vakantie. We gingen met mijn vader, mijn moeder, mijn broertje, Timo`s vader, Timo`s moeder en Timo`s zus met een camper naar een strandhuis in België. Onderweg daarnaartoe bedachten Timo en ik een verhaal gebaseerd op het avontuur dat we een paar weken daarvoor hadden beleefd. Na ongeveer een halve dag rijden waren we er. We trokken meteen onze zwembroeken aan en doken in zee, wachtend op een nieuw avontuur.