Op zoek naar wat lekker is bij wat - NRC
Op zoek naar wat lekker is bij wat
Tsead Bruinja. Foto Lars van den Brink
"Ik ben niet met kunst grootgebracht. Mijn ouders bezaten een klein plankje met boeken, en aan de muur hing een tegeltje met een gedicht van Toon Hermans. Op vakantie gingen we ook niet naar een museum, maar naar De Witte Wieven, een uitspanning in Lochem.
"Toen ik zestien was kocht ik in de kantoorboekwinkel in Kollum twee kunstboeken: eentje over Dalí en het andere over de Zwitserse graficus H.R. Giger. Hun surrealistische en magisch-realistische tekeningen leken op de platenhoezen van Yes en Marillion, bands die ik bewonderde."
"Vorig jaar ben ik twee keer in het Stedelijk Museum geweest en één keer in het Rijksmuseum en in het Van Gogh Museum. Waar ik soms moeite mee heb, is dat er al gauw te veel hangt naar mijn smaak, en ook dat het te druk is. Ideaal zou zijn: niet meer dan één kunstwerk per ruimte en daar dan alleen voor mogen zitten, zodat je het kunstwerk echt kan ondergaan."
"Kunst kijken is een soort gymnastiek. Je kijkt niet alleen met je hoofd, maar ook met je spieren. Goede kunst levert een soort kippenvel op, een fysieke ervaring, te vergelijken met zwaartekracht.
Tsead Bruinja (40) publiceerde tien dichtbundels in het Fries en in het Nederlands. Regelmatig treedt hij op, vaak met een muzikant en soms ook met een flamencodanseres. Beeldende kunst is vaak een inspiratiebron voor gedichten. Omgekeerd maakte cabaretier Herman van Veen schilderijen bij Bruinja's poëzie. Zijn meest recente bundel heet Stofsûgersjongers / Stofzuigerzangers (Ütjouwerij Afûk).