Herfst, hier & nu | En ze leefden nog groen en gelukkig
12 november 2014 10 november 2014 / prinses op de kikkererwt
← Het tegenbericht: drie dingen waar ik trots op ben
Verzet & overgave →
4 gedachtes over "Herfst, hier & nu"
Heel mooie zin.. ga ik aan denken als peuterdochter nog eens moeilijk doet :). Want wat is dat verdomd zalig, die armpjes rond je nek na een dutje…
13 november 2014 om 12:15
Zo had ik het ook nog niet bekeken… Zo dicht zaullen ze nooit meer zijn. Ik zal er dan ook maar van proberen genieten in plaats van mij te ergeren in het feit dat ik 'belemmerd' word in mijn doen en laten… Dank je voor deze eye opener.
13 november 2014 om 12:37
Zo dicht als nu: 't doet me denken aan het verhaal van een vader die zijn lunch in een restaurant met onmogelijke vierjarige bedaard liet inpakken, zijn dochtertje op de schouders zette en naar buiten wandelde, en zijn eigen verzet liet voor wat het was. Wat dan weer aansluit bij jouw wijze opmerking over stroom. Meegaan met de stroom. Het beangstigt me zo vaak, omdat het zo passief lijkt, zo'n gebroken verzet. Maar nu zie ik opeens dat er ook een andere kant is: dat de stroom vanzelf voor verandering zorgt. Dat alles weer verder gaat.