Living the Sisi life in WENEN - HosteSarah
Living the Sisi life in WENEN
Onlangs gingen Kristof en ik vijf dagen op busreis naar Wenen met Reizen Lauwers. We hadden er een ongelofelijke tijd en de stad heeft mijn hart in tussentijd volledig veroverd. In dit uitgebreide fotoverslag neem ik jullie mee en hoop ik ook jullie een beetje zin te doen krijgen in een citytripje naar Wenen. Want dat is, serieus waar (!), echt de moeite!
In de bus! Normaal ga ik liever zélf op vakantie (dus niet in groep, of niet met de bus), maar dit beviel me toch goed. Alles verliep heel relaxed. Als je het programma bijvoorbeeld niet mee wilt volgen dan is dat gewoon oké en kan je je eigen ding gaan doen. Ik vond het vooral tof dat onze gids altijd toffe verhalen kon vertellen en dat we, lekker makkelijk, altijd voor de deur werden afgezet en opgehaald. En tijdens onze heenreis konden we gezellig naar maar liefst alle drie de Sissi films kijken. Hèèrlijk! Op die manier hadden we meteen al een hele hoop relevante geschiedenis binnen.
En nog een voordeel van busreizen is dat je, zonder op de weg te moeten letten, op je gemak naar buiten kunt kijken en van de mooie uitzichten kunt genieten. Deze foto trok ik volgens mij ergens in duitsland (?) vanuit mijn luie zetel.
Eens aangekomen in Wenen werden we allemaal voorzien van voldoende plannetjes en informatie brochures, en konden we op verkenning gaan. Ik werd trouwens op slag verliefd op dit tapijt dat in ons hotel lag. Normaal ben ik daar geen fan van, maar dit zag er zo koninklijk uit. Ik voelde me al meteen een beetje zoals prinses Sisi.
Eerste stop? De Kapuzinergruft. Oftewel de keizerlijke grafkelder waar maar liefst 146 Oostenrijkse Habsburgers liggen. Een beetje een griezelige bedoening, maar ik wilde toch het graf van Sisi eens zien.
Links het graf van prinses Sisi, in het midden dat van haar man Franz Joseph, en rechts dat van hun zoon Rudolf. Toch wel eventjes slikken.
Ook heel mooi om te zien hoe er zoveel briefjes en bloemen bij het graf van Sisi lagen.
Na de keizerlijke grafkelder liepen we nog wat door de stad en kwamen we, onder andere, langs het huis van Mozart gewandeld. Ook altijd tof om eens te zien natuurlijk. Al zag dat huis er totaal niet zo bijzonder uit.
Schloss Schönbrunn! Eigenlijk kan ik daar maar één woord over zeggen; WAUW! Sinds de jaren 60 is het paleis één van de drukstbezochte plaatsen in Wenen en dat verbaast mij helemaal niets. Het paleis werd gebouwd met de bedoeling de pracht en praal van Versailles te overtreffen maar is vanwege kostelijke oorlogen en dergelijke iets meer 'bescheiden' uitgevallen. En... op zich deed het mij ook denken aan een ietwat 'bescheiden' Versailles. Schönbrunn is simpeler, maar daarom niet minder stijlvol. Integendeel.
Ik kon mijn innerlijke prinses Sisi ook helemaal naar boven halen door hier in de tuinen rond te huppelen. Heerlijk.
Aan het dromen over mijn toekomstige huis ;)
Een typisch Weens beeld. Een mooi paleis met een hoop paardenkoetsen ervoor. En hoewel het er mooi uitziet ben ik absoluut géén fan van die koetsen! Paarden horen niet constànt opgetuigd in de stad te staan. Daar zijn ze niet voor gemaakt. Bovendien was het, toen wij in Wenen waar, elke dag tegen de 35 graden. Echt niet oké om je paarden dan de hele dag in de volle zon te laten werken. Pure mishandeling. Ik wou dat meer mensen zich daar wat meer bewust van waren en dus ook niet meer in zo'n koets zouden stappen!
Maar oké. Genoeg over de paardenkoetsen. Na een wandeling doorheen de tuinen van Schloss Schönbrunn en het paleis te hebben bezocht (foto's mochten binnen niet genomen worden), gingen we opnieuw wat door de stad wandelen. Zo gingen we een kijkje nemen in de winkelstraat en gingen we ook eens binnen in de Stephansdom.
En... tijd voor eten. Yum. En hoewel het eten in Wenen wel altijd lekker was (vooral de koffie's en de taartjes!), was het voornamelijk ook erg duur! Bummer. Ook het personeel was zo goed als altijd redelijk bot. Blijkbaar is dat iets typisch voor Oostenrijk? Haha.
Tijd om het Sisi museum in de Hofburg te gaan bezoeken. Hier konden we Sisi's persoonlijke bezittingen bezichtigen (met o.a. al het keizerlijke servies) en de keizerlijke vertrekken bezoeken. Indrukwekkend. Ik was vooral fan van Sisi's pruiken en haar kleding. Zo spectaculair allemaal. Smaak had ze zeker wel! Ook hier mochten weer geen foto's genomen worden, dus vandaar een foto van de inkom die er ook weer erg koninklijk uitzag.
Mooi uitzicht vanuit de Hofburg. Wist je trouwens dat de stand van het paard ons zegt hoe de persoon die erop zit overleden is? (Althans, dat beweert men toch.) Een steigerend paard, zoals hier op de foto, geeft weer dat zijn ruiter overleden is in de strijd.
Tijd voor taartjes in Café Demel. Hmm.
Yuuum! Apfelstrudel en cake van het huis. Een lekker drankje daarbij en... relaxen maar. Ik kocht gelijk ook nog een stukje sachertorte om mee te nemen en later op te kunnen eten. Oeps ;)
We hadden nog wat tijd over en besloten een kijkje te gaan nemen in de Volksgarten. Een elegant park met een mooie 'tempel' en enkele herdenkingsmonumenten. Ideaal om op een bankje te gaan zitten en wat van de rust te genieten. Toen wij er waren stonden er twee meisjes super mooie klassieke muziek te spelen. Kippenvel. En daarbovenop zagen we vanop ons bankje het stadhuis door de bomen piepen. Leuk!
Concert-tijd. Op het programma van Reizen Lauwers stond er 's avonds een klassiek concert gepland. En omdat klassieke muziek nu eenmaal écht bij Wenen hoort besloten we mee te gaan met de hele groep. Een avondje ballet, opera en muziek van Mozart en Strauss. Ik vond het verbazingwekkend genoeg héél ontspannend. Tussendoor kregen we een drankje aangeboden en... tja... voor de rest was het gewoon genieten. (Opnieuw; foto's mochten niet genomen worden dus dit zijn enkele sfeerbeelden van de avond.)
Vegan pizza in het hotel. Onder de indruk dat ze dat op de menukaart hadden staan! Top!
Tijd voor het Hundertwasserhaus. Net zoals Gaudi in Barcelona, wenste ook Hundertwasser architectuur die dichter bij de natuur aanleunde. Geen onnatuurlijke, rechte lijnen maar felle kleuren en verschillende vormen. Dit zijn sociale woningen waar hij een soort-van kleurrijk lappendeken van maakte.
De volgende stop? Amusementspark Prater. Dé plaats waar je je kan amuseren in achtbanen, paardenmolens, spookhuizen en andere attracties. Al is en blijft de meest bekende attractie van het park toch wel het riesenrad.
Helaas waren de attracties nog dicht toen wij in het park waren. Hier wil ik dus echt nog eens terug naartoe komen. Het lijkt wel alsof je terug in de tijd stapt wanneer je hier rondloopt. Zo speciaal.
Enkele Prater sfeerbeelden.
Waarom we niet konden wachten tot de attracties in het amusementspark open waren? Wel, omdat we verwacht werden op de Donautoren. In het reuzenrad in Prater kan je blijkbaar al van een mooi uitzicht genieten, maar op de Donautoren heb je meteen heel Wenen gezien. Hij is maar liefst 252 meter hoog! Say what? En voor de geïnteresseerden; je kunt hier dus ook bungeejumpen :)
Check hoe leuk het uitzicht vanop de Donautoren is?!
Ook het Belvedere mochten we uiteraard niet missen. We liepen er wat rond in de tuinen maar hadden helaas geen tijd om binnen de werken van o.a. Gustav Klimt te gaan bezichtigen. Dat is dus zeker ook voor een volgende keer!
Wat verkoeling zoeken aan de fontein op de Schwarzenbergplatz.
Dit deed mij denken aan die #CoupleGoals foto's op Instagram. Haha. Je-weet-wel, waarin het meisje haar vriend's hand vastheeft en hem zo een foto van haar laat nemen. (Of ben ik de enige die dat daarin ziet?)
Pauze! Het deed altijd zo'n deugd om even binnen te gaan zitten in de airco en wat op krachten te komen van die hitte buiten. Het was echt zó heet toen wij daar waren! Puffen!
Na ons eten wilden we een kijkje gaan nemen bij het stadhuis. Bleek daar een heus foodtruck festival (of iets in die trend) aan de gang te zijn en was het er erg druk. Heb ik maar een ijsje gegeten in de plaats. Yum. Ik koos voor de smaken sour cherry en suikerspin. Kom je hier ook niet zo vaak tegen.
Niet gekocht maar wel verschrikkelijk veel gezien: Mozart-snoepjes. Ik moest er gewoon een foto van maken!
En toen kwam mijn glorie-moment. We gingen een bezoekje brengen aan de Spaanse Rijschool. Halleluja. Als paardenmeisje kon ik mijn hart hier helemaal ophalen. De geur alleen al. Zàlig! Nog voor we aan onze rondleiding begonnen had ik al een souvenir gekocht. Haha. Eigenlijk wilde ik graag zo'n mooi beeldje zoals je hier rechts op de foto kunt zien, maar bleek dat die net 'iets' te duur waren. Vanaf €3000 kon je er eentje krijgen. Woah!
We hadden ook geluk want vlak na onze rondleiding werden de veulentjes naar de Burggarten gebracht om daar te gaan 'trainen'. Ik weet niet of ze het dagelijks doen, maar zover ik weet mogen de paarden naar buiten tussen 17u en 18u als het weer meezit. Dan kunnen ze daar genieten van het groen en wennen de veulentjes gelijk ook aan een grote massa mensen. Heel schattig om te zien!
En aangezien we dan toch in de Burggarten waren gingen we, voor we naar huis vertrokken, ook maar eens een kijkje nemen bij het monument van Mozart. Hoe leuk is die solsleutel in het gras?!
Ziezo. Dat waren onze hoogtepunten in Wenen. Wij hadden er alvast een ongelofelijke tijd en kunnen niet wachten om er ooit nog eens terug naartoe te gaan.
Ben jij al eens in Wenen geweest?
Nienke Hilbrands 4 september 2017 om 10:47
Super leuk om te zien! Ik ben echt nog nooit in Wenen geweest, mooie foto's!
HosteSarah 5 september 2017 om 14:07
Shirley 4 september 2017 om 12:33
Ik ben nog nooit in Wenen geweest, maar het ziet er erg gezellig uit. Oh, en die taart, zo lekker! Fijn dat het ook goed bevallen is om met zo'n busreis mee te gaan. Voor herhaling vatbaar?
HosteSarah 5 september 2017 om 14:09
De busreis beviel beter dan verwacht. In oktober gaan we opnieuw op reis met dezelfde organisatie dus het dat het voor herhaling vatbaar is kan ik wel zeggen ;) Het moet natuurlijk wel je ding zijn, maar wij vonden het weleens makkelijk om niets zelf te moeten regelen.
sam 4 september 2017 om 19:59
Lijkt me een prachtige stad! Mijn collega is er 4 weken geleden toevallig ook 5 dagen naar toe geweest en kwam ook met foto's op het werk van Schloss Schönbrunn.
HosteSarah 5 september 2017 om 14:10
Haha, ja. Schloss Schönbrunn is dan ook dé bezienswaardigheid in Wenen. Daar was ik ook erg van onder de indruk :)
Evelyne Vergote 4 september 2017 om 20:17
Weer mooie foto's van een citytrip! Wenen is bij deze ook aan mijn TravelBucketList toegevoegd ;) Maar.. ik denk niet dat je mij zal kunnen verleiden om naar zo'n klassiek concert te gaan.. Ik ga wel taart eten ;p
HosteSarah 5 september 2017 om 14:13
Dankuwel. En haha, ik was er ook van overtuigd dat ik NIET mee zou gaan naar het klassiek concert, tot ik in Wenen was. Daar leeft zulke muziek echt! Ik ben heel blij dat ik het toch heb meegemaakt want het was best ontspannend en gewoon ook de moeite. In zo'n stad als Wenen beleeft ge zoiets heel anders denk ik.
Nesrin 4 september 2017 om 21:52
Wat een mooie citytrip. Nu wil ik alle drie de films van Sisi zien, mijn moeder is dol op de films en ik moest vroeger verplicht meekijken maar deed dit eigenlijk niet. Ik was wel onder de indruk van haar prachtige jurken ;-)
HosteSarah 5 september 2017 om 14:14
Ja, die jurken éh! Zo mooi! Ook de films zijn echt tof om te zien. Als kind zag ik ze ook niet graag, maar nu vond ik ze wel leuk om te bekijken. Aanrader :)
Rebecca 5 september 2017 om 15:09
Ahw die arme paardjes, zo niet leuk! Ik ben er ook best wel op tegen dat ze daar de hele dag moeten staan. Verder wel echt prachtige foto's! Lijkt me heel erg mooi daar.