Imber Luminis – Contrasts | Zware Metalen
Geschreven door Bart Al Foet op 07-12-2018 om 20:00 uur.
Alle vorige werk dat Déhà uitbracht met Imber Luminis was steevast eerste klas suicidal black metal. Nausea uit 2017 schopte het ei zo na tot de eindlijst. Nu is er alweer een Imber Luminis. Déhà is dan ook een veelschrijver, een veelpleger in feite. Voor zijn nieuwe album liet hij zich inspireren door Charles Baudelaire en diens prachtige gedicht Le Voyage, dat je hier kunt nalezen. Op Contrasts deelt Déhà het stuk op in drie, een uur lang.
Het is inderdaad een contrast geworden. Vooral in vergelijking met vroegere platen klinkt het behoorlijk anders tegenwoordig bij Imber Luminis. De neerslachtige klanken hebben plaatsgemaakt voor een bitterzoete gloed die meer dan eens heavy en power combineert met wanhoopskreten. Contrasts is dan ook een plaat die veeleer Germ-liefhebbers zal aanspreken dan liefhebbers van pakweg Lifelover. Deze switch is er vrij geruisloos gekomen, maar ligt niet geheel verrassend in lijn met de evolutie die dit project doormaakt (Nausea was al een stuk krachtiger dan het album Imber Luminis uit 2014). Erg is dat niet, ware het niet dat zo nu en dan de nature black-invloeden genre Alcest en Lantlôs wat overheersen en de pijnlijke emoties die we van Déhà gewoon zijn te horen, meer en meer gaan klinken als spleen. Het gevecht tegen de pijn en de onvrede over het menselijke en natuurlijke kwaad lijkt te zijn overgegaan in het zich lekker droevig voelen (ik steel even deze uitspraak). Déhà lijkt zich "gesetteld" en gevonden te hebben in de enigmatische schoonheid van de poëzie die de enige troost lijkt te zijn tegen de tijdloze en zinloze strijd tegen de gebrekkigheid, tegen de eindigheid van ons bestaan. Als die tijd voor jou ook gekomen is, als je kunt glimlachen bij het vooruitzicht van afscheid nemen, neem dan zeker Contrasts ter hand. Fataal of fatalistisch, het blijft mooi.