Omdat je er vaak dagelijks komt, zijn winkels vaak ankers in ons geheugen. Dat blijkt wel uit de reacties die we krijgen op foto's van deze pandjes. Lees maar eens mee met het winkeltje van Pina en laaf je aan de gemoedelijke jaren vijftig-sfeer in de reacties hierop.
We staan voor de deur van het winkeltje van Pina van Haren aan de Van Sasse van Ysseltstraat in Boxmeer. Bekend bij de jeugd als snoepwinkel, bij de wat ouderen voor de rookwaren.
Wie heeft er herinneringen aan de winkel van Pina of aan Pina zelf? Wat kocht je daar en weet je nog wat de prijs ervan was? Heeft Boxmeer nogwinkeltjes zoals deze? We zijn benieuwd!
Ik woonde vroeger aan het pleintje, waar de Steenstraat kruiste met de Sasse van Ysselstraat, dus deze plek staat op m'n netvlies gebrand. Als jochie van 7, 8 jaar klommen wij op de dorpspomp die je daar links ziet - die deed het toch niet meer. Maar als de agent eraan kwam, vlogen we weer naar beneden want anders zat je flink in de problemen.
In het winkeltje van Pina kocht je pijptabak, sigaretten of losse sigaren. Een doos sigaren was te duur. Als kind kreeg je op zondag een paar stuivers en dan ging je daar toffees kopen. Ook op zondag; dan moest je achterom. Maar je kon er zeven dagen in de week terecht. Pina was een heel vriendelijke, struise vrouw. Volgens mij was ze getrouwd met Dorus Dibbes, kleermaker, maar waarom zij dan niet zijn achternaam droeg, weet ik niet. Daar vroeg je vroeger ook niet naar.
Pina was altijd vriendelijk, deed niet moeilijk als je een cent te kort kwam voor je klapkauwgom. Maar ze had ook vrijgezelle zus en die was veel strenger. Ik hoopte altijd dat Pina of Dorus in de winkel zouden staan; dat waren allebei beminnelijke mensen. Wat ik me herinner, was dat je vijf toffees voor een stuiver kreeg. Sigaretten kon je ook kopen in kleine pakjes van tien stuks. Als kind spaarden wij de plaatjes die bij de kauwgom zaten. Van Johnny Weismuller en Brigitte Bardot; dat vonden we prachtig. Ondertussen maar bellen blazen totdat de kauwgom over je hele gezicht zat.
De grote steen die je daar op het hoekje ziet liggen, was een vaste plek om te buurten. Je kon er met z'n tweeën op en dan gingen mensen zitten buurten, alsof ze alle tijd van de wereld hadden. Het gekke was dat er honderd meter verderop wéér een sigarenboer zat en wat verder weer één. En ze hadden allemaal bestaansrecht. Tot ergens in de jaren zeventig; toen sloot de een na de ander.
Het was voor mij een heel zorgeloze tijd. Je merkte soms wel dat vader en moeder het niet al te breed hadden maar dat had niemand. Als ik terugdenk aan die vroege jeugd, ruik ik bijna weer die pijptabak die toen veel werd gerookt. Die zoete geur vergeet je je leven lang niet meer.
Ik weet nog dat ik graag voor mijn ome Cor "Miss Blanche"sigeretten ging kopen want dan kreeg je er een snoepje bij. Van Dorus kreeg je soms ook een "pindolleke" 'n schuimsnoepje.Verder ging ik als kind altijd Dorus feliciteren op zijn verjaardag en dan kreeg ik een cadeautje omdat ik op dezelfde dag jarig was.
Wij woonden vlak bij Pina/Dorus/Marie in de van Sasse van Ysseltstraat . Voor ons huis stond een lantaarnpaal. Deze zie je op de foto. Er zit iemand op de stoep daar, dus misschien is het er eentje van ons of van de buren van Moeke Fransen of iemand van Mamma Linders.
@Bart: Bedankt voor het delen van je mooie herinneringen! Ze geven ook een duidelijk tijdsbeeld weer.
@Anny: De term Miss Blanche-sigaretten zal bij menigeen nostalgische gevoelens losmaken... Leuk om te lezen, Anny! "Pindolleke" zegt mij niets maar misschien is het typisch iets uit Boxmeer?
Ook ik bewaar mooie herinneringen aan Pina van Haren. Het is precied zoals mijn voorgangers het al schreven. Je ging voor 5 cent drop- of gekleurde centen halen , zoute gemalen, trekdrop of spekjes. Toen we wat ouder waren kochten we ook sigaretten in een pakje van 10, en hadden we wat meer gespaard dan kochten we Gipsy. Een heerlijke tijd en gelukkig staat de Pomp er nog steeds!!
Pina woonde daar samen met haar man Doris Dibbes en een vrijgezelle zus Marie van Haren. Deze Marie stond ook vaak in 't winkeltje. Ik weet dat ze nog een Nederlands meisje hadden dat geadopteerd was.
Doris werkte bij de firma Beekman die een winkel en een atelier hadden om kleding voor dames en heren te maken. Ik werkte zelf ook bij Beekman en ging toen iedere week bij Pina en Marie sigaretten kopen. Het waren heel gezellige mensen met een knus winkeltje.