Als ik later groot ben... - Plazilla.com
'Als ik groot ben word ik..', is iets wat we vaak zeggen in ons leven. Als je jong bent ligt alles nog voor je open, van kok tot astronaut. Maar wat komt er uiteindelijk nou van al die dromen terecht?
Toen ik 5 was, werd de vraag me gesteld. Wat ik wilde worden als ik groot zou zijn. De meeste kleine meisjes reageren enthousiast met prinses of koningin, maar ik niet hoor. Ik zei met een grote grijns op mijn gezicht dat ik pokemón trainer wilde worden. Niemand vertelde me dat dat niet kon, waarom zouden ze, ik was toch maar een klein meisje. Toen ik 7 werd, was pokemón trainer alang weer vergeten. Ik wilde yugioh strijder worden, ja ik heb altijd al een grote fantasie gehad. Maar toen ik 10 werd, leefde ik niet meer in de tv-series. Ik was vroeg wijs voor mijn leeftijd en begon al echt na te denken over wat ik voor studie wilde doen.
Dokter, dierenarts of advocate waren mijn nieuwe dromen, maar voordat ik de wereld wilde helpen werd ik musicalster. Ik speelde al toneel vanaf mijn 2e aldus mijn moeder. Maar ik nam mijn nieuwe doel erg serieus, en kreeg mijn moeder zover me mee te nemen naar een auditie in Antwerpen. Ik zat net 3 maanden op een toneelschooltje in Almere toen we een oproep in de krant zagen voor de auditie voor Pinokkio. Dat we hiervoor naar Antwerpen moesten stond er in miniscule lettertjes bij. Mijn eerste auditie en meteen raak, na in nog wat musicals gespeeld te hebben, ben ik helaas gestopt. Mijn musicaldroom was over toen ik in groep 8 te horen kreeg dat ik 'slim' was. Musicalsterretje? Dat kon je ook worden als je dom was, nee school moedigde me aan om gymnasium of VWO te gaan doen en te studeren.
Zo gezegd zo gedaan, en ik mag trots vertellen dat ik nu in mijn 3e jaar Atheneum zit met goede cijfers. Als mensen me nu vragen wat ik wil worden, verwachten ze geen antwoord als astronaut of prinses. Ze willen een serieus antwoord, dus beantwoord ik die vraag met advocate, journalist of psychologe. Maar eerlijk hé tussen ons, ik heb nog geen flauw idee wat ik wil worden. Misschien wórd ik wel astronaut of musicalster. Dat zijn de dingen die mensen niet willen horen, dus vertel ik ze niet. Maar misschien besluit ik na mijn studie op de universiteit wel lekker dat ik straatartiest in Barcelona wil worden, of schapenhoeder in Duitsland. Alles kan nog nu ik jong ben, niet vast aan een saaie baan in een kantoor met kinderen. Dus ik ga lekker reizen voordat ik een gelukkig gezinnetje begin!
Groot gelijk, eerst wat van de wereld gaan zien en weten 'wat er te koop is', geeft je levenservaring en mensenkennis. Daarna komt hetgeen bij je past waarschijnlijk automatisch op je pad. Duim!