Zonder ingrijpen van de voorzieningenrechter dreigt de situatie te ontstaan dat het gratieverzoek met koninklijke machtiging zal worden afgewezen, zonder dat de kliniek en eiser met de Staat in overleg hebben kunnen treden over de wijze waarop de resocialisatie van eiser optimaal vorm dient te krijgen tegen de achtergrond van de overwegingen van het Hof. Als het gratieverzoek zal worden afgewezen, treedt een wachtperiode van een jaar in alvorens een nieuw verzoek kan worden ingediend. De onzekerheid gaat voor eiser dan nog langer duren. Het vereiste van een humane behandeling vergt dat er eindelijk transparantie komt in de wijze waarop met de tenuitvoerlegging van de aan eiser opgelegde levenslange gevangenisstraf wordt omgegaan.
Eiser heeft aan zijn vorderingen ten grondslag gelegd dat de Staat jegens hem onrechtmatig handelt. Daarmee is de bevoegdheid van de burgerlijke rechter, in dit geval de voorzieningenrechter in kort geding, gegeven. Eiser is ook ontvankelijk in zijn vorderingen, aangezien voor hem geen andere – met voldoende waarborgen omklede – rechtsgang openstaat om het door hem beoogde doel te bereiken.
Eiser stelt dat de Staat op grond van de 2001-afspraken gehouden is overleg te voeren met hem en de kliniek. In de 2001-afspraken is vastgesteld dat eiser een TBS-behandeling zal ondergaan, die zou uitmonden in een gratieverzoek waarvan het startpunt in de kliniek zou liggen. De voorzieningenrechter is van oordeel dat – daargelaten de juridische kwalificatie van die afspraken – overleg in dat kader gewenst is. In de 2001-afspraken staat ook vermeld dat wederzijdse overeenstemming over het verloop en de afloop van de TBS-behandeling van eiser wenselijk is en de “UNIT Garantie” vanaf de aanvang van de behandeling voortdurend op de hoogte zal worden gehouden van relevante ontwikkelingen en adviezen.