Photoshop bood uitkomst. Na de romp en de vleugel op elektronische wijze te hebben losgeknipt werd, na wat elektronische pielen en prutsen, het duidelijk dat de romp via de terrasdeuren naar binnen kon en, niet tegelijkertijd natuurlijk, de vleugels via de tuindeuren.
Na beloftes van heel veel hulp bij andere projecten, die vooral niets met zweefvliegen te maken hadden, werd de goedkeuring op het maandenlang in de lucht van verf en andere viezigheid zitten verworven.
Bovendien werd dat stralend blinkend witte ook nog eens steeds mooier. En is vliegen uiteindelijk leuker dan klussen…
Maar waar doen we de D-inspectie of het Standart-Instand-Haltungs-Program dan wel? Even kwam het plan van vorig jaar van de woonkamer nog langs maar een bevriende bollenhandelaar-in-ruste bracht uitkomst.
En zo gebeurde het dat wij afgelopen maandag de deur openden van een enorme loods en auto met aanhanger naar binnen reden.
L>R, boven>onder: Een meer dan 50 jaar oude doos Meccano, een model van de wielophanging van een (sport-)auto, een detail van diezelfde wielophanging, een houten vogel, een detail van diezelfde houten vogel en tenslotte het monteren van de Grote Kanarie.
Precies tien jaar geleden stond er, te midden van meer relevante informatie, een vermakelijk verhaal in de krant.
Bij een bijeenkomst van Nobelprijs-winnaars, de verteller was Gerard ’t Hooft, een Nederlandse in 1999 gelauwerde natuurkundige, bleek dat een opvallend aantal van hen ooit met het onvolprezen ‘Meccano’ geconstrueerd hadden. Zelf had hij een Friese staartklok van het goedje.
Of het gebruik van Meccano een directe aanleiding is geweest tot het winnen van deze prijs valt vermoedelijk niet aan te tonen.
Afgezien van het ontwikkelen van ruimtelijk inzicht en fijne motoriek, dat op zich zou al voldoende moeten zijn om iedere jongeling verplicht een uurtje in de week aan de gang te zetten op de basisschool met Meccano, legt het ook nog eens de beginselen van een constructie uit (mijn beide zoons kwamen niet verder dan het maken van iets dat op een pistool leek en vervolgens ‘pief, paf, poef’ te roepen).
Je kunt er zelfs nog wat min of meer nuttigs mee doen: bijvoorbeeld het demonstreren van ‘pin-inclinatie’ en ‘wielvlucht’ van de voortrein van een (sport-)auto.
Het construeren met al die plaatjes, strippen, asjes en wieltjes leidt tot inzicht in hoe van eenvoudige tot ingewikkelde machinerieën werken. Komt altijd van pas zoals bij het vervaardigen van een houten nabootsing van een vogel die kon klapwieken. Een namaak-vogel. Eentje, die niet eens kon vliegen. Maar die, met uitzondering van de draai in de lengterichting van de vleugel, de beweging van de vogelvleugel aardig nabootste. En die de ontvanger (het ging om een Sinterklaassurprise) in verrukking bracht.