Wekker - Stephanie schrijft & spreekt
skaars	 14 juli 2020
Ze worden al groter, onze kinderen. Ik merk het aan alles.
Ze kunnen meer hebben, zijn minder snel moe. En waar Mark en ik 'vroeger' uren achtereen met Sterre moesten knutselen – lees: zij gaf met haar mimiek en de letterkaart aan wat, hoe en waar geknipt, geplakt en gekleurd moest worden en wij voerden dat met onze handen voor haar uit – vermaakt ze zich nu onvoorstelbaar goed zelf. Haar spraakcomputer vormt haar belangrijkste weg naar de wereld. Uren is ze bezig om onze familieleden via de mail zelfbedachte quizzen te spammen, te appen en wat al niet meer.
En waar we Sietse als kleuter nog overal bij moesten begeleiden, speelt hij nu heel veel buiten. Liefst komt hij niet eens binnen om tussen de middag een broodje te eten, maar dat ritueel houden we er toch echt in. Fantastisch en nieuw is het allemaal, tegelijkertijd. Een fantastische nieuwe fase, dus.
Er kan nu vanzelf meer. Zo waren we de afgelopen dagen in Antwerpen, waar Sterre therapie volgt bij TRAINM. Alle dertien therapie-keren hiervóór kwamen wij die stad verder niet uit. Ook prima, trouwens.
Maar deze keer hadden we tussendoor een uitje gepland: wandelen met Alpaca's in het Zuid-Hollandse Brielle. Superleuk was het, alleen een lange dag én een flinke reis terug naar ons Antwerpse hotel. Kort gezegd: half tien 's avonds rolden we pas weer uit de auto. Normaal zijn wij als gezin nogal van de klok: we gaan vroeg naar bed en staan vroeg op (dat laatste deed ik altijd al, en Mark sinds we kinderen hebben ook). Nu werd het later.
De volgende dag had Sterre om 09.10 uur therapie. Die ochtend werden Sterre en ik wakker van gebons op onze hoteldeur. Het waren papa en Sietse, die in de kamer naast ons logeerden. Het bleek 08.15 uur. We hadden ons allevier verslapen. Dat gebeurde nooit eerder.
Voor het eerst in 11,5 jaar hadden wij eigenlijk weer een wekker nodig. Ik schreef het al: onze kinderen worden groter…
Vorige bericht Raak
Volgende bericht Doorspoelen?
10 augustus 2020 / 22:29
Hallo ik ben Evelien en las vroeger graag je columns over je bijzondere meisje. Ik vroeg me af naar welke school ze gaat en hoe ze haar dingen leren. Heb zelf ook een beperking (autisme).
11 augustus 2020 / 12:11
Sterre zit op een mytylschool in Amsterdam. Sterre leert 'normaal', alleen communiceert ze en geeft ze alle antwoorden (en maakt ze dus ook alle opdrachten) met behulp van haar spraakcomputer. Heel veel succes gewenst met alles en ik hoop dat je veel leesplezier houdt!