Moskou en Damascus kraaien victorie na 'tandeloze' westerse raketaanval
De Syrische president Bashar Assad ontving zondag een delegatie Russische politici in Damascus. Beeld AFP
Geert Groot Koerkamp 15 april 2018, 19:30
De Russische staatstelevisie illustreert dat met beelden van lachende en voetballende Syrische militairen op een luchtmachtbasis, die tot de doelwitten van de westerse coalitie zou behoren. De Amerikanen spreken dat overigens tegen en zeggen dat de raketten hun doelen wel degelijk hebben bereikt. Maar de Russen hebben al aangekondigd extra materieel aan Syrië te zullen leveren, met het oog op mogelijke toekomstige aanvallen.
Intussen probeert Moskou ook diplomatiek het onderste uit de kan te halen, door het Westen ervan te beschuldigen met twee maten te meten en zonder sanctie van de VN-Veiligheidsraad eigenmachtig een soevereine staat aan te vallen. En dat, aldus de Russen, zonder dat er ook maar een greintje bewijs bestaat dat een gifgasaanval in het Syrische Douma ooit heeft plaatsgevonden. Sterker nog, de Russen betichten het Verenigd Koninkrijk ervan de schokkende beelden van stikkende kinderen uit Douma in scène te hebben gezet.
De Amerikaans-Brits-Franse aanval op Syrische doelen heeft de verhouding van het Westen met Rusland verder op scherp gezet. Die was toch al slechter dan ooit in de afgelopen dertig jaar, en perspectief op verbetering is er nauwelijks, zeker met het oog op nieuwe sancties tegen Rusland die nog in het verschiet liggen. Of een geplande ontmoeting tussen de Amerikaanse president Trump en zijn Russische collega Poetin in het Witte Huis binnen afzienbare tijd nog doorgaat is zeer de vraag.
Maar bij al het Russische verbale geweld is ook een gevoel van opluchting in Moskou onmiskenbaar aanwezig. De westerse strafexpeditie tegen Syrië is wederom beperkt gebleven tot een barrage van kruisraketten, die cruciale doelen als regeringsgebouwen en diverse belangrijke legerbases ongemoeid hebben gelaten en, belangrijker, geen Russische mensen of materieel hebben getroffen. Het spookbeeld van een directe Amerikaans-Russische confrontatie en een militaire escalatie met onvoorspelbare en mogelijk rampzalige gevolgen is daarmee uit de lucht.
De routes van de kruisraketten waren zo gepland dat ze niet binnen het bereik kwamen van Russische luchtafweerinstallaties in de buurt van gevoelige militaire objecten als de Russische luchtmachtbasis Hmeimim en het steunpunt van de Russische marine in Tartus, wat waarschijnlijk te danken is aan intensief overleg vooraf tussen Russen en Amerikanen over de voorgenomen acties.
Tandeloze aanval
Het dreigement dat de Russen in het geval van een aanval tegen Russische belangen niet alleen raketten zouden neerhalen, maar ook lanceerinstallaties zouden aanvallen, is niet uitgevoerd. Het is nog een reden voor Russische trots, want het komt erop neer dat de Amerikanen onder Russische druk hebben moeten inbinden. Geen wonder dat de Russische staatsmedia nogal meewarig doen over de 'tandeloze' aanval. Anchorman Sergej Briljov sneerde dat de Franse vliegtuigen hun missie niet eens konden voltooien: "Misschien was het te ver, of misschien waren de piloten moe."
Nu het bange wachten voorbij is, gaat Rusland voort op de ingeslagen weg. President Vladimir Poetin spreekt van een escalatie van de situatie in Syrië en benadrukt dat Russische specialisten in Douma geen sporen hebben gevonden van een gifgasaanval en ook geen slachtoffers of getuigen. Volgens hem hebben de westerse coalitiepartners willens en wetens Syrië aangevallen zonder de uitkomst van een onderzoek in Douma af te wachten. De raketaanval zou bovendien terroristen in de kaart spelen, de humanitaire situatie verder verslechteren en nieuwe vluchtelingenstromen op gang brengen.