Ik vind dit een prachtig onderwerp om uit te zoeken in mijn dagboek, bedacht ik me toen ik de eerste opzet van deze blogpost schreef. Ik wil weten wanneer ik een vuilniswagen word en wat ik kan doen om dat te veranderen. Ik had dat meteen ter plekke kunnen doen, maar ik hou ervan als mijn onderbewuste me antwoord. In mijn dagboek gebeurt dat het snelst.
Op de vraag wanneer ik een vuilniswagen word, was het antwoord eigenlijk niet eens zo heel moeilijk, want die wist ik al. Ik word voornamelijk een vuilniswagen op het moment dat ik moe ben. En met een ziekte als ME/CVS gebeurt dat helaas heel erg vaak. Toch is het zo dat dit regelmatig gebeurt wanneer iemand anders zijn vuilnis eerst op mij dumpt. Dan ben ik niet in staat het van me af te zetten en verval ik al snel in het verder dumpen van die vuilnis, terwijl ik het eigenlijk naar die ander terug moet schuiven. Ik denk dan ook dat in 9 van de 10 gevallen er niets aan de hand zou zijn als ik niet moe was geweest. Dat neem niet weg dat ik het vervelend vind een vuilniswagen te zijn. Meer nog dan de vuilnis van een ander over me heen te krijgen.
Op de vraag wat ik aan mijn gedrag kan veranderen en acties die ik kan ondernemen om te voorkomen dat ik een vuilniswagen word, vind ik lastig. Toch heb ik een antwoord gevonden.
Wat ik als eerste moet doen is er voor zorgen dat ik niet (zó ver) over mijn grenzen ga dat ik kribbig en snibbig wordt.
Als ik de neiging heb (of al ben begonnen) een vuilniswagen te worden moet ik afstand nemen van de situatie door over een andere onderwerp te beginnen of door helemaal uit de situatie weg te gaan.