Meneer de Leur staat voor de deur – henk 50
Meneer de Leur staat voor de deur
Meneer de Leur (dementerend) staat de hele dag bij de deur. Hoe reageer je op zijn gedrag?
Risico's uitsluiten?
Het valt mij op hoeveel bewoners ik zie die in zorginstellingen wonen en die in hun dossier hebben staan dat ze wilsonbekwaam zouden zijn. Kennelijk is dat ook de legitimatie om allerlei deuren bij voorbaat op slot te doen en te houden.
Als je vooral let op de risico's beland je in een fuik. We gaan alles dichttimmeren. Want meneer de Leur wil misschien weglopen. En als hij wegloopt kan hij onder een auto komen. En als hij onder een auto komt krijgen wij de schuld. Dus sluiten we de deur af. Zo, goed gehandeld! Meneer de Leur is veilig en wij zijn juridisch gedekt tegen onze aansprakelijkheid, mits we de protocollen maar goed hebben gevolgd…
Wat we op zo'n moment helemaal over het hoofd zien is het antwoord op de vraag óf meneer de Leur wel wil weglopen. Wat zit er achter zijn gedrag? Wacht hij op iemand? Wil hij weten wat er achter die deur te zien is? Verwacht hij zijn vrouw? Is hij benieuwd wie er binnen komt? Is hij misschien vroeger portier geweest?
Wil hij gewoon zien wat er te zien is? Vroeger zat meneer de Leur namelijk graag voor het raam om op straat te kunnen kijken wat daar allemaal gebeurde. Helaas is hij zijn uitzicht kwijt. Vanuit zijn kamer valt de straat nauwelijks te zien.
Dat zijn overwegingen die in sommige vernieuwende instellingen meegenomen worden. Niks geen beginnen met gesloten deuren: de deur is in principe open. En daarmee verdwijnt voor sommige ouderen al de drang om weg te lopen.
De wetgever spreekt in de nieuwe wet zorg en dwang van ernstig nadeel. Pas als meneer De Leur ernstig nadeel zou ondervinden van zijn weglopen mag je de deur op slot houden.
Stel dat het mooi weer is en meneer De Leur wil naar buiten. Mag hij dan naar buiten? Ja, tenzij… En dan heb je weer dat criterium van het ernstig nadeel. Want je moet dan opnieuw een afweging maken. Meneer De Leur kan gedesoriënteerd raken. Hij woont in een nieuwe omgeving en het inprenten van de nieuwe weg gaat (door zijn dementering) niet goed meer. Dan moet je opnieuw een afweging maken. Raakt meneer de Leur in paniek? Dat zou ernstig nadeel kunnen zijn. Raakt hij de weg kwijt, maar geniet hij wel van het wandelen en komt hij uiteindelijk toch wel weer (al dan niet met hulp) thuis, dan zou je de situatie kunnen beoordelen als 'geen ernstig nadeel'.
De nieuwe wet zorg en dwang kent een beslisboom waarbij je al deze stappen moet overwegen. Het nadeel waar ik zelf een beetje bang voor ben is dat de registratie teveel tijd gaat kosten waardoor we handen aan het bed kwijt zouden kunnen raken. Maar als de registratie binnen de perken blijft biedt het hanteren van het criterium 'ernstig nadeel' mogelijkheden om creatief met dit soort situaties om te gaan…
Auteur henk50Geplaatst op 11 oktober 2016 9 oktober 2016 Categorieën OuderenTags weglopen, Wet Zorg en Dwang