Πρόεδρος. Swoboda (PSE ). Kauppi (PPE-DE ). Πρόεδρος. Οι ανησυχίες σας θα καταγραφούν στα πρακτικά, κυρία Kauppi. Κατανοώ τον λόγο για τον οποίο μιλήσατε στα αγγλικά και όχι στα φινλανδικά. Αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα και θα το εξετάσουμε. Morillon (ALDE ). – Κύριε Πρόεδρε, ο πρόεδρος της Επιτροπής Αλιείας σας εκφράζει την ιδιαίτερη εκτίμησή μας γι’ αυτή την αίτηση εφαρμογής της διαδικασίας κατεπείγοντος. Καταρχάς, παρακολουθήσαμε τις δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε ο Επίτροπος Borg μετά την καταστροφή και στηρίξαμε τις προσπάθειές του. Εξάλλου, στις 17.30 έχει προγραμματιστεί έκτακτη συνεδρίαση της Επιτροπής Αλιείας προκειμένου να αποφασιστεί κατά πόσον τα διάφορα μέτρα, όπως ανέφερε ο συνάδελφός μας, κ. Swoboda, εξυπηρετούν τους στόχους της συνεδρίασης. Καταρχήν, όμως, και νομίζω ότι εκφράζω την άποψη της πλειονότητας των συναδέλφων μου, τάσσομαι σαφώς υπέρ της διαδικασίας κατεπείγοντος. Schlyter (Verts/ALE ). Η ιδέα της εκμετάλλευσης παλαιών αλιευτικών σκαφών είναι καλή, αλλά στην πράξη δεν θα λειτουργήσει πολύ καλά. Ο Οργανισμός Επισιτισμού και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) δεν έχει λάβει ακόμη κατάλογο των σκαφών που χρειάζονται οι επιμέρους χώρες. Επιπλέον, προειδοποιεί για προβλήματα όπως ακατάλληλος εξοπλισμός και υπερβολικά υψηλή αλιευτική ικανότητα. Πρέπει πρώτα να διερευνηθούν αυτά τα θέματα. Εξάλλου, την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε στη Σουμάτρα διάσκεψη των περιφερειακών οργανώσεων αλιείας, στην οποία μετείχαν εκπρόσωποι από χώρες όπως η Ινδονησία, η Ταϊλάνδη και η Σρι Λάνκα. Οι οργανώσεις αυτές αντιτίθενται στην εξαγωγή παλαιών σκαφών. Προτιμούν να λάβουν βοήθεια για την ανάπτυξη των τοπικών τους νεωρίων και αλιευτικών στόλων. Για να καταλήξουμε σε μια αποτελεσματική πρόταση –και αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε– πρέπει να ακολουθηθούν οι κανονικές διαδικασίες, έτσι ώστε να ληφθούν περισσότερο υπόψη οι πραγματικές ανάγκες της περιοχής. Απαιτείται περαιτέρω διάλογος με τον FAO και τους αλιείς της περιοχής πριν από οποιαδήποτε ψηφοφορία στο παρόν Σώμα. Cavada (ALDE ). Πρόεδρος. - (A6-0026/2005) του κ. Goebbels, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, για την κατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας – προπαρασκευαστική έκθεση σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής (2004/2269(INI))· - (A6-0025/2005) του κ. Karas, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, σχετικά με τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ – 2004 (2004/2268(INI)). Goebbels (PSE ), . – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση σχετικά με τη μακροοικονομική πολιτική αποκτά όλο και περισσότερο ιδεολογικό χαρακτήρα. Σε αυτό το πλαίσιο, μια πλειοψηφία Συντηρητικών και Φιλελευθέρων αλλοίωσε την προκαταρκτική έκθεσή μου σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών διαγράφοντας κάθε αναφορά στην αναγκαιότητα συντονισμού των ευρωπαϊκών οικονομικών πολιτικών, παρότι αυτό απαιτεί το άρθρο 4 της Συνθήκης. Η ίδια πλειοψηφία αρνείται να αποδεχτεί την πραγματικότητα: το Σύμφωνο Σταθερότητας πρέπει να προσαρμοστεί στους οικονομικούς κύκλους και η Επιτροπή πρέπει επίσης να κρίνει την ποιότητα των δημοσίων δαπανών κατά την ανάλυση του τυχόν ελλείμματος ενός εκάστου κράτους μέλους. Ευτυχώς, το Συμβούλιο ECOFIN αναμένεται προσεχώς να απογοητεύσει αυτούς τους δογματικούς υποστηρικτές της σταθερότητας με κάθε τίμημα. Το αποκορύφωμα αυτού του υπερφιλελεύθερου πείσματος συνίσταται στο ότι η ίδια πλειοψηφία υπερψήφισε δύο τροπολογίες, η μία εκ των οποίων ζητούσε τη μείωση του γενικού επιπέδου φορολογίας, ενώ η άλλη θεωρούσε αναπόφευκτη τη γενικευμένη αύξηση του χρόνου εργασίας. Για ορισμένους συναδέλφους, σε αυτό ενδεχομένως συνίσταται η ισορροπία μεταξύ της ευελιξίας και της ασφάλειας την οποία υποστηρίζει η έκθεση Koch. Περισσότερη εργασία για τους μισθωτούς, λιγότεροι φόροι για τους πλουσίους. Ας προσπαθήσουμε όμως, κύριε Πρόεδρε, να προσεγγίσουμε με νηφαλιότητα το θέμα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Το 2004 ήταν θετικό για την παγκόσμια οικονομία. Το ύψος των διεθνών συναλλαγών αυξήθηκε όσο ποτέ άλλοτε. Εντούτοις, στη νέα έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) επισημαίνεται ότι, παρά την υψηλή παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη –η οποία ανέρχεται σε ποσοστό άνω του 5%– η ανεργία μειώθηκε ελάχιστα διεθνώς. Απεναντίας, η σχετική φτώχεια μειώθηκε σημαντικά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σημείωσε ελάχιστη ανάπτυξη ενώ διαπιστώθηκε μικρή μείωση της ανεργίας, πρωτίστως στα νέα κράτη μέλη. Από την άλλη πλευρά, η παραγωγικότητα των είκοσι πέντε βελτιώθηκε, σύμφωνα με τη ΔΟΕ, «με ρυθμό μεγαλύτερο του παγκοσμίου μέσου όρου». Αυτό εξηγεί ενδεχομένως γιατί η Ένωση είναι ο πρώτος εξαγωγέας αγαθών και υπηρεσιών και γιατί από μόνη της η Γερμανία σημειώνει καλύτερες επιδόσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα ή την Ιαπωνία. Μια Ευρώπη η οποία είναι ο πρώτος εξαγωγέας και αγοραστής παγκοσμίως –και η οποία επιτυγχάνει την ισοσκέλιση των ισολογισμών της– δεν μπορεί να βρίσκεται σε τόσο άσχημη κατάσταση όσο ισχυρίζονται οι υποστηρικτές της διάχυτης ευρωαπαισιοδοξίας. Δεν πέφτω στην παγίδα μιας μακάριας ευρωαισιοδοξίας. Η Ένωση μπορούσε να επιτύχει περισσότερα. Η ανάπτυξη δεν είναι επαρκής, η ανεργία είναι υψηλή, κυρίως σε ορισμένες μεγάλες χώρες, όπως καταρχάς οι παραδοσιακές ατμομηχανές της Ένωσης, η Γερμανία και η Γαλλία. Για τους υπερφιλελεύθερους, η αιτία είναι δεδομένη. Το σφάλμα συνίσταται στα εμπόδια που τίθενται στην πολιτική σταθερότητας και στην απουσία διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, σε πολλές χώρες έχουν πραγματοποιηθεί διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η κυβέρνηση Ραφαρέν, για παράδειγμα, προχώρησε σε μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, ενώ ο καγκελάριος Σρέντερ διασφάλισε την έγκριση των Hartz 1, Hartz 2 και τώρα των Hartz 3 και 4. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το πρόβλημα της ευρωζώνης δεν είναι η έλλειψη σταθερότητας αλλά η έλλειψη ανάπτυξης. Ειδικότερα, στη Γερμανία και στη Γαλλία, αλλά και στην Ιταλία, η εσωτερική ζήτηση είναι ανεπαρκής. Όλες οι χώρες έχουν μειώσει τα επίπεδα επενδύσεών τους προκειμένου να περιορίσουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Καθόσον οι Γερμανοί και οι Γάλλοι δεν καταναλώνουν αρκετά, οι ιδιωτικές επενδύσεις παραμένουν επίσης περιορισμένες. Γιατί να επενδύσει κανείς όταν η ζήτηση είναι τόσο χαμηλή; Το επίπεδο αποταμίευσης, από την άλλη πλευρά, είναι υψηλό στη ζώνη του ευρώ, και κυρίως στη Γαλλία και τη Γερμανία. Αυτό είναι δείγμα έλλειψης εμπιστοσύνης και ανησυχίας για το μέλλον. Υπάρχει, ωστόσο, μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα η οποία παρουσιάζει αυξημένο επίπεδο ανάπτυξης και λιγότερο ανησυχητικό επίπεδο ανεργίας, και η χώρα αυτή είναι το Ηνωμένο Βασίλειο. Πού οφείλεται αυτό; Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου στηρίζει την εσωτερική ζήτηση μέσω μιας πιο δραστήριας πολιτικής επενδύσεων και μιας φορολογικής πολιτικής η οποία δεν ασφυκτιά εξαιτίας της τυφλής τήρησης μιας δογματικής πολιτικής σταθερότητας, αλλά η οποία αποσκοπεί σε ισορροπία στο σύνολο του οικονομικού κύκλου. Επιπλέον, οι Βρετανοί καταναλώνουν, ακόμη και όταν τα επίπεδα του χρέους πλησιάζουν αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών. Το μειονέκτημα της Βρετανίας σε σύγκριση με τη ζώνη του ευρώ είναι ότι καταβάλλουν βασικό επιτόκιο 4,75%, σε αντίθεση με το 2% της ζώνης του ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και, κυρίως, η ζώνη του ευρώ χρειάζονται περισσότερη ανάπτυξη, και αυτή η ανάπτυξη μπορεί να επέλθει μόνο με αύξηση της εσωτερικής ζήτησης, των δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων και της κατανάλωσης. Περίπου το 90% του εμπορίου της Ένωσης πραγματοποιείται μεταξύ των χωρών των 25. Παρόλο που η Ένωση παραμένει ανταγωνιστική στο διεθνές εμπόριο, η εξωτερική ζήτηση δεν μπορεί να επιφέρει ανάπτυξη. Αν και ορισμένες μικρές χώρες στηρίζονται κατά κύριο λόγο στην εξωτερική ζήτηση, οι μεγάλες χώρες στηρίζονται πάντα πρωτίστως στην εσωτερική ζήτηση. Επιπλέον, όσοι προωθούν την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα βάσει του χαμηλότερου δυνατού κοινωνικού παρανομαστή και των χαμηλότερων μισθών οφείλουν να αναγνωρίσουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του εμπορίου πραγματοποιείται με χώρες τα επίπεδα αποδοχών και κόστους κοινωνικής ασφάλειας των οποίων είναι παρόμοια με της Ευρώπης. Συνεπώς, με τη μείωση των μισθών, και ως εκ τούτου της κατανάλωσης, η Ένωση δεν πρόκειται να προοδεύσει. Η κατανάλωση και, κυρίως, οι επενδύσεις πρέπει να αναζωογονηθούν κατά τρόπο συντονισμένο. Το άρθρο 4 της Συνθήκης ζητά τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών. Χάρη στην ευφυή μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, η Ένωση θα επιτύχει την αναζωογόνηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Karas (PPE-DE ), Θα ήθελα να περιοριστώ στην έκθεση με την μορφή που εγκρίθηκε. Θα κάνω τρεις προκαταρκτικές παρατηρήσεις. Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία κοινότητα δικαίου. Παρ’ όλ’ αυτά, από τότε που θεσπίστηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, 12 κράτη μέλη έχουν παραβεί τις διατάξεις του ή τις διατάξεις της Συνθήκης. Πρόκειται για 5 κράτη μέλη που ανήκουν στην ζώνη του ευρώ –Πορτογαλία, Γερμανία, Γαλλία, Κάτω Χώρες και Ελλάδα– και το Ηνωμένο Βασίλειο, για το οποίο ναι μεν δεν ισχύει η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, το ίδιο όμως δεσμεύεται από την απαίτηση που ορίζεται στο άρθρο 116, παράγραφος 4, της Συνθήκης. Η δεύτερη προκαταρκτική παρατήρηση είναι η εξής: έχουμε ένα επιτυχημένο κοινό νόμισμα, το ευρώ, που έκανε την εσωτερική αγορά εγχώρια αγορά, δεν έχουμε όμως κοινή δημοσιονομική πολιτική. Ως εκ τούτου, χρειαζόμαστε ένα κοινό πολιτικό πλαίσιο προκειμένου να μπορέσει το ευρώ να αναπτύξει τις δυνατότητές του και η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιτύχει τους στόχους της ως προς την πολιτική για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Όμως υπάρχει και μία αντίφαση εδώ: σχεδόν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό είχαν επιτύχει, έως τα τέλη του 2002, μόνο τέσσερα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ –αντιπροσωπεύοντας από κοινού μόλις το 18% του ΑΕγχΠ της ζώνης του ευρώ– και μόλις πέντε κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ το έτος 2004. Η τρίτη προκαταρκτική παρατήρηση είναι: έχουμε τη στρατηγική της Λισαβόνας για περισσότερη ανάπτυξη και απασχόληση και για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας. Η πραγματικότητα που αντικατοπτρίζει η παρούσα έκθεση είναι πως κατά την τελευταία δεκαετία, η κοινοτική οικονομία αναπτύχθηκε πολύ πιο λίγο από τις δυνατότητές της, με μείωση όχι μόνο στις ιδιωτικές επενδύσεις αλλά και στις ακαθάριστες δημόσιες επενδύσεις, με αποτέλεσμα να έχει πέσει από το 4% του ΑΕγχΠ στις αρχές τις δεκαετίας του 1970 στο 2,4% την εποχή του ευρώ. Η πλειοψηφία της επιτροπής τάχθηκε με την παραπάνω άποψη. Η παρούσα έκθεση –που κεντρικό θέμα της είναι ότι χρειάζεται μεγαλύτερη πολιτική βούληση κατά την εφαρμογή, περισσότερο θάρρος για μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις, περισσότερη σοβαρότητα και λιγότερες δικαιολογίες– λέει επίσης ότι χρειάζεται μεγαλύτερη προθυμία για μεταρρυθμίσεις και περισσότερη ειλικρίνεια απέναντι στους πολίτες. Το γεγονός ότι σήμερα η Γερμανία λέει πως δεν θέλει να συμπεριληφθεί στον υπολογισμό το κόστος για την επανένωση αποτελεί παράδειγμα της ανειλικρίνειας της συζήτησης, γιατί η Γερμανία τηρούσε μέχρι τις αρχές αυτής της δεκαετίας τα κριτήρια σταθερότητας και ανάπτυξης, συνεργάστηκε για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και για 10 χρόνια δεν είχε κανένα πρόβλημα με αυτό. Almunia, Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω συγχαίροντας, εξ ονόματος της Επιτροπής και εμού προσωπικά, τους δύο εισηγητές για τις δύο υπό συζήτηση εκθέσεις, τον κ. Goebbels και τον κ. Karas, και όλα τα μέλη της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων που έχουν συμβάλει στην εκπόνηση του κειμένου που συζητάμε σήμερα εδώ στην Ολομέλεια. Στην περίπτωση της κατάστασης των δημόσιων οικονομικών και του ισχύοντος πλαισίου για τον έλεγχο της εξέλιξης των προϋπολογισμών και των δημόσιων λογαριασμών –το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης– συμφωνούμε με τις τιμές αναφοράς, με τους πυλώνες που θεσπίστηκαν στη Συνθήκη. Σε γενικές γραμμές, η εξέλιξη των δημόσιων οικονομικών στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση μετά την θέση σε ισχύ του συμφώνου κινήθηκε προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά, όπως είπε ο κ. Karas, υπάρχουν πάρα πολλές χώρες, δέκα αυτή τη στιγμή, που παρουσιάζουν υπερβολικό έλλειμμα· ορισμένα κράτη μέλη της Ένωσης έχουν επίπεδα δημόσιου χρέους σε σχέση με το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τους πάνω από την τιμή αναφοράς του 60% που θεσπίζεται στη Συνθήκη, και επομένως πρέπει να εξετάσουμε και να αναζητήσουμε βελτιώσεις στην εφαρμογή του συμφώνου, και πρέπει να ενισχύσουμε τα μέσα στα οποία βασιζόμαστε για να κάνουμε αυτό το πλαίσιο δημοσιονομικής διακυβέρνησης να επιτύχει. Όσον αφορά την πρώτη από τις εκθέσεις, θα ήθελα να σας εξηγήσω την άποψη της Επιτροπής. Είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, και η ευρωζώνη ιδιαίτερα, έχει χαμηλότερο ποσοστό ανάπτυξης από τους ανταγωνιστές μας, από τις άλλες οικονομικές περιοχές του βιομηχανοποιημένου κόσμου, για να μην αναφέρω τις αναπτυσσόμενες χώρες που έχουν ποσοστά ανάπτυξης 6, 7 ή ακόμη και 10%. Αυτή η χαμηλή ανάπτυξη δημιουργεί μία κατάσταση υψηλής ανεργίας και έλλειψης θέσεων απασχόλησης και αμφισβητεί σοβαρά την βιωσιμότητα του κοινωνικού μας μοντέλου και τη βιωσιμότητα του μοντέλου της κοινωνίας μας γενικά. Επομένως, είναι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και, από αυτή την άποψη, όπως γνωρίζουν οι αξιότιμοι βουλευτές, η Επιτροπή στην ανακοίνωση που εξέδωσε στις 2 Φεβρουαρίου πρότεινε ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές για την πρόοδο προς την αναθεώρηση και τη βελτίωση της εφαρμογής της στρατηγικής της Λισαβόνας, θεσπίζοντας μια σειρά προτεραιοτήτων που βασίζονται σε τρία στοιχεία κλειδιά: καταρχάς, τη μετατροπή της Ευρώπης σε ένα πιο ελκυστικό μέρος για επενδύσεις και εργασία, με τη επέκταση και την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς, τη βελτίωση των κανονισμών, τη διασφάλιση ανοιχτών και ανταγωνιστικών αγορών, την επέκταση και τη βελτίωση ευρωπαϊκών δικτύων υποδομών· δεύτερον, τη βελτίωση της γνώσης και της καινοτομίας που αποτελούν βασικούς παράγοντες για την ανάπτυξη, την αύξηση και βελτίωση της έρευνας και της ανάπτυξης, την προώθηση της καινοτομίας και την υιοθέτηση τεχνολογιών πληροφορίας, και τη συμβολή στη δημιουργία μιας σταθερής ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης· τρίτον, την επιδίωξη του στόχου δημιουργίας περισσότερων και καλύτερων θέσεων απασχόλησης, τον καθορισμό πολιτικών ικανών να προσελκύσουν περισσότερους ανθρώπους στην αγορά εργασίας, τον εκσυγχρονισμό των κοινωνικών συστημάτων προστασίας, την αύξηση της προσαρμοστικότητας των εργαζομένων και των επιχειρήσεων και τις μεγαλύτερες επενδύσεις σε ανθρώπινο κεφάλαιο. Όσον αφορά τη δεύτερη έκθεση –το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών– την οποία μόλις παρουσίασε ο κ. Karas, πρέπει να επισημάνω ότι οι διαπραγματεύσεις με το Ecofin προχωρούν πολύ ικανοποιητικά: περαιτέρω πρόοδος έγινε στη συνεδρίαση της προηγούμενης εβδομάδας. Θα πραγματοποιηθούν νέες συνεδριάσεις, της Ευρωομάδας στις 7 Μαρτίου, και του Ecofin στις 8 Μαρτίου, που θα είναι πολύ χρήσιμες για την επίτευξη συμφωνίας. Είμαι αισιόδοξος για την πιθανότητα να καταλήξει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 και 23 Μαρτίου σε συμφωνία που να διατηρεί τις αρχές και τις τιμές αναφοράς της Συνθήκης, όπως και τους πυλώνες της φορολογικής και δημοσιονομικής πειθαρχίας που θεσπίζονται στη Συνθήκη, και τους οποίους πρέπει όλοι να σεβόμαστε. Αυτή η συμφωνία θα πρέπει να βελτιώσει τα μέσα ούτως ώστε η διακυβέρνηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης να μπορέσει να αποτρέψει τις αποτυχίες που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια, να συμβάλει βοηθώντας τις χώρες με προβλήματα υπερβολικού ελλείμματος να προχωρήσουν προς τη σύγκλιση, να συμμορφωθούν με τις τιμές αναφοράς της Συνθήκης, όσον αφορά τόσο το έλλειμμα όσο και το χρέος, να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στη βιωσιμότητα και μακροπρόθεσμα, επειδή θα αναγκαστούμε να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση της γήρανσης του πληθυσμού και, ταυτόχρονα, να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο σύνδεσμο μεταξύ της δημοσιονομικής πειθαρχίας, που συνεχίζει να αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την ανάπτυξη, και της στρατηγικής ανάπτυξης, της περισσότερης απασχόλησης, της βιωσιμότητας –με άλλα λόγια της στρατηγικής της Λισαβόνας– διότι οι δύο στρατηγικές είναι αλληλένδετες. Hökmark (PPE-DE ), Συνεπώς, έχει σημασία να τονίσουμε τη σπουδαιότητα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, όπως εξάλλου ανέφερε και ο κ. Επίτροπος στην ομιλία του. Την ευελιξία την χρειάζονται οι ευρωπαϊκές οικονομίες και όχι οι κοινοί κανόνες τους οποίους έχουμε θεσπίσει. Νέα ευημερία και θέσεις εργασίας θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε με την εφαρμογή κοινών βασικών όρων λειτουργίας των νέων επιχειρήσεων. Δυστυχώς, η Ομάδα των Σοσιαλιστών επέλεξε να απόσχει όταν ψηφίσαμε στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων επί της έκθεσης του κ. Goebbels. Η έκθεση περιλαμβάνει τώρα μια σειρά πρακτικών προτάσεων για τη δημιουργία αυξημένου δυναμικού ανάπτυξης στην Ευρώπη. Θεωρούμε ότι πρέπει να βελτιωθούν οι βασικές συνθήκες εργασίας, όχι με τα μέσα που μόλις ανέφερε ο κ. Goebbels, αλλά με την αύξηση του χρόνου εργασίας των εργαζομένων. Επιδιώκουμε τη βελτίωση των βασικών συνθηκών εργασίας προκειμένου περισσότεροι άνθρωποι να έχουν τη δυνατότητα να εργάζονται και να έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα στη ζωή τους, καθώς και, εφόσον το επιθυμούν, για περισσότερες ώρες σε διάφορα στάδια της ζωής τους. Τούτο απαιτεί αλλαγές στους τομείς της επιχειρηματικής δραστηριότητας, της έρευνας και της εσωτερικής αγοράς. Η τρέχουσα περίοδος είναι μια σημαντική περίοδος αλλαγών ακριβώς λόγω του ανταγωνισμού που υφίσταται. Van den Burg (PSE ), – Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θεωρώ ότι ο κ. Karas ορθώς δήλωσε ότι, σε αυτή τη συζήτηση, το Κοινοβούλιο επιδίδεται σε ένα είδος μάχης σχετικά με την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουμε και σε έναν διάλογο σχετικά με τον τρόπο χειρισμού της μακροοικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ομάδα μου προτιμά την προσέγγιση την οποία επέλεξε η Επιτροπή ως προς τη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης καθώς και την αντίστοιχη προσέγγιση της λουξεμβουργιανής Προεδρίας. Παραπέμπω δε στις αποφάσεις του Συμβουλίου ECOFIN, της 13ης Σεπτεμβρίου, οι οποίες ευνοούν σαφώς τη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης στο πλαίσιο των ευρύτερων συζητήσεων καθώς και σε συνδυασμό με τη στρατηγική της Λισαβόνας και με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής. Klinz (ALDE ), Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η πλειοψηφία στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων ενέκρινε μία αρκετά ισορροπημένη έκθεση, έστω κι αν ο κ. Goebbels σήμερα αποστασιοποιείται από αυτήν. Για μένα είναι σημαντικό να ζητήσουμε από την Επιτροπή να λάβει υπόψη τις ακόλουθες τέσσερις πτυχές: Πρώτον, η υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας έχει καθυστερήσει σημαντικά. Αυτό ασφαλώς οφείλεται μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι η στρατηγική αυτή περιελάμβανε πολλούς στόχους. Η ομάδα Kok συνέστησε τον Νοέμβριο να επικεντρωθούμε σε λίγες προτεραιότητες. Η στρατηγική αυτή είναι λογική και την υποστηρίζουμε. Ενθαρρύνουμε την Επιτροπή να επικεντρώσει τις προσπάθειές της στις προτεραιότητες που προτάθηκαν από την ομάδα Kok και οι σχετικές δηλώσεις της Επιτροπής μας κάνουν να αισιοδοξούμε. Ακόμη, καλούμε την Επιτροπή να αναλύσει τις καλύτερες πρακτικές των κρατών μελών και να συναγάγει τα ανάλογα συμπεράσματα. Η προσέγγιση της βέλτιστης πρακτικής με βάση τα επιτυχημένα παραδείγματα σε κάποιο κράτος μέλος δίνει τη δυνατότητα να γίνουν συστάσεις σε άλλα κράτη μέλη. Τρίτον: δεν είμαστε αντίθετοι στη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης όπως ισχυρίζεται ο κ. Goebbels, είμαστε όμως αντίθετοι στην αποδυνάμωση του Συμφώνου, το οποίο εγγυάται όχι μόνο την ανεξαρτησία της ΕΚΤ αλλά και τη σταθερότητα του ευρώ. Υποστηρίζουμε την προσέγγιση της Επιτροπής να ενισχύσει την προληπτική πτυχή του Συμφώνου, αυτό όμως δεν σημαίνει, όπως ίσως υποθέτει ο κ. Goebbels, ότι επιτρέπεται χρέος κάτω του 3% σε ευνοϊκές περιόδους και πολύ πάνω από 3% σε δύσκολες περιόδους. Στις ευνοϊκές περιόδους πρέπει να δημιουργούνται αποθεματικά, έτσι ώστε να μπορεί και σε δύσκολες οικονομικές περιόδους να τηρηθεί το κριτήριο του ελλείμματος ή να ξεπεραστεί μόνο οριακά και να μπορεί γενικά να μειωθεί προοδευτικά το συσσωρευμένο χρέος. Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα τέταρτο σημείο. Στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομικών Θεμάτων, εμείς, η Ομάδα ALDE, υποβάλαμε μία τροπολογία για τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στα κράτη μέλη. Η τροπολογία αυτή ναι μεν εγκρίθηκε, αλλά δεν περιλαμβάνεται στην τελική εκδοχή από λάθος – δεν γνωρίζω ποιου. Ως εκ τούτου, θέλουμε να την υποβάλουμε ξανά εδώ στην Ολομέλεια ως προφορική τροπολογία. Το κείμενο είναι το εξής: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνιστά στα κράτη μέλη να προβούν στις από καιρό αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να σημειωθεί βελτίωση του επενδυτικού κλίματος που είναι προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη. Jonckheer (Verts/ALE ), . – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, ένας έγκριτος γάλλος οικονομολόγος δημοσίευσε προσφάτως ένα βιβλίο με τίτλο «La politique de l'impuissance» (Η πολιτική της αδυναμίας), και φρονώ ότι αυτό είναι ένα αίσθημα με το οποίο ευλόγως ταυτίζονται πολλοί από τους συμπολίτες μας. Θα προσέθετα, ωστόσο, ότι η πολιτική της αδυναμίας είναι στην πραγματικότητα μια σκόπιμη στρατηγική η οποία επελέγη μετά το Μάαστριχτ, μετά το 1992, και η οποία στηρίζεται εν γένει σε τρεις άξονες: στη διαρθρωτική μεταρρύθμιση των αγορών –όπως την αποκαλούμε στην ιδιόλεκτό μας– στη μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων και στην εστίαση στην κατάκτηση των εξωτερικών αγορών. Επιπλέον, όσον αφορά τα θεσμικά όργανα και την κατανομή αρμοδιοτήτων, η ΕΕ διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα στον τομέα του δικαίου του ανταγωνισμού και της νομισματικής ένωσης· διαφορετικά, τα κράτη μέλη θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν και να ανταγωνιστούν το ένα το άλλο. Φρονώ ότι 15 χρόνια μετά –δυστυχώς, κατά τη γνώμη μου– αυτή η θεσμική επιλογή ενισχύθηκε από τη Συνταγματική Συνθήκη, ένα έγγραφο το οποίο αποδέχομαι μεν αλλά περιέχει αρκετά κενά. 15 χρόνια μετά, διαπιστώνουμε τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής –ή μάλλον την απουσία αποτελεσμάτων– στους τομείς της ανάπτυξης, κυρίως όσον αφορά την ποιότητα της ανάπτυξης, και της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης. Wagenknecht (GUE/NGL ), Είναι αλήθεια ότι οι οικονομικές επιδόσεις των περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών είναι ισχνές, αλλά είναι ψέμα ότι η αιτία γι’ αυτό είναι το έλλειμμα ως προς την ανταγωνιστικότητα. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το κόστος εργασίας μειώθηκε τα περασμένα χρόνια. Αυτό παρατηρήθηκε ιδιαίτερα στη Γερμανία, όπου τον περασμένο χρόνο οι εργαζόμενοι υποχρεώθηκαν να δεχθούν μείωση των πραγματικών αποδοχών που ξεπερνά κατά μέσον όρο το 2%. Whittaker (IND/DEM ) , Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Goebbels αποτελεί μια ειλικρινή παραδοχή της πλειονότητας των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναγνωρίζει ότι η υψηλή οικονομική ανάπτυξη είναι απαραίτητη προκειμένου να επιτευχθεί χαμηλή ανεργία, να καταβληθούν οι συντάξεις και να επιτευχθεί αυτό που αποκαλείται εδώ «κοινωνική συνοχή» ή «κοινωνική προστασία». Ο κ. Goebbels αναφέρει ότι θα αυξήσουμε την ανάπτυξη μέσω της προώθησης του ανταγωνισμού, των επιχειρήσεων, της επιχειρηματικότητας, των πρωτοβουλιών και της ανάληψης ρίσκων, κυρίως μεταξύ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Επιτρέψτε μου να το αναλύσω. Συμφωνώ ότι οι μικρές επιχειρήσεις είναι σημαντικές· οι μεγάλες πολυεθνικές συγκεντρώνουν όλη την επιρροή, αλλά δημιουργούν θέσεις εργασίας εκτός της ΕΕ. Ωστόσο, δεν πιστεύω ότι απουσιάζουν οι ευκαιρίες για τις μικρές επιχειρήσεις, τα κεφάλαια επενδύσεων ή τους επιχειρηματίες, οι οποίοι θα ήταν διατεθειμένοι να αναλάβουν ρίσκα για τη σύσταση επιχειρήσεων και την πρόσληψη υπαλλήλων. Γιατί όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο; Και γιατί, όταν όντως συμβαίνει, τόσες πολλές επιχειρήσεις οδηγούνται στη χρεοκοπία; Αυτό συμβαίνει γιατί κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δυσκολέψουμε τη ζωή τους. Ryan (UEN ), Για να επιτύχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, απαιτείται ευρύς οικονομικός συντονισμός από τα 25 κράτη μέλη. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής στρατηγικής για την εφαρμογή της διαδικασίας της Λισαβόνας, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα καταστεί η πιο ανταγωνιστική οικονομία στον κόσμο έως το 2010. Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα υποχρεωθούν να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργούν στο μέλλον οι κανόνες που διέπουν την οικονομική και νομισματική ένωση. Η ουσία είναι ότι ορισμένες χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρά δημοσιονομικά ελλείμματα, τα οποία παραβιάζουν σαφώς τα κριτήρια της ΟΝΕ. Martin, Hans-Peter (NI ). Radwan (PPE-DE ). Κύριε Almunia, ο προκάτοχός σας, ο Ισπανός σοσιαλιστής κ. Solbes, είχε πει πολλές φορές εδώ στο Σώμα ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ασφάλειας είναι αρκετά ευέλικτο. Δεν μπορώ παρά να του δώσω δίκιο. Δεν μπορώ όμως να δεχτώ να παραμείνει το 3% και το 60% και μετά να ζητάμε να εξαιρεθούν διάφοροι παράγοντες πριν ή ενδεχομένως μετά τη διαδικασία, όπως κάνει ο καγκελάριος Σρέντερ. Και αυτό μας το παρουσιάζουν ότι είναι δήθεν σύμφωνο με τη Λισαβόνα λέγοντας πως μελλοντικά δεν θα μπορούμε ούτε θα πρέπει πλέον να λαμβάνουμε υπόψη κατά τη διαδικασία όλα όσα παρουσιάζουν ένταση ανάπτυξης. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Και οι Γερμανοί οικονομολόγοι μας λένε ότι έτσι θα καταλήξουμε σε έλλειμμα 8% ή 10%. Εδώ δεν εφαρμόζονται οι κατάλληλες κυρώσεις. Αν αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα τη Λισαβόνα, πρέπει πρωτίστως να πάρουμε στα σοβαρά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και να μην φέρουμε ως επιχείρημα ότι το παραβίασαν 10 κράτη. Θα χαιρόμουν αν ενεργούσαμε ως προς το όριο ταχύτητας σύμφωνα με την αρχή ότι όταν το ραντάρ διαπιστώνει πολλές παραβιάσεις, το αντίστοιχο όριο ταχύτητας θα αυξάνεται, έτσι ώστε να μην τιμωρούνται πλέον τόσοι πολλοί! Οι κανόνες υπάρχουν για να τηρούνται. Berès (PSE ). – Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Karas δεν βρίσκεται πλέον στην αίθουσα, αλλά ήθελα να του πω ότι συμμερίζομαι την άποψη ότι η ΕΕ είναι κοινότητα δικαίου. Πάνω από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης βρίσκεται η Συνθήκη, στην οποία υπάρχει ένα άρθρο, το οποίο δεν έχει αλλάξει, και στο οποίο τα κράτη μέλη καλούνται να αντιμετωπίζουν την οικονομική τους πολιτική ως θέμα κοινού ενδιαφέροντος. Συνεπώς, η ανάπτυξη στο σύνολο της ζώνης του ευρώ είναι θέμα κοινού ενδιαφέροντος και δεν έχω την αίσθηση ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης στη σημερινή του μορφή είναι το μέσο που χρειαζόμαστε. Θα έλεγα στον κ. Radwan ότι το επίμαχο ζήτημα εν προκειμένω δεν είναι το κατά πόσον υπερβαίνουμε το όριο ταχύτητας, αλλά το κατά πόσον επιθυμούμε να οδηγούμε με μικρή ταχύτητα ένα αυτοκίνητο μάρκας Mercedes, και η γνώμη μου είναι ότι, την τρέχουσα περίοδο, αυτό περίπου ισχύει με το θέμα του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Starkevičiūtė (ALDE ). Μανωλάκου (GUE/NGL ). Αυτές είναι λογικές και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που οδηγούν τους εργαζόμενους να εκφράζονται με υψηλή αποχή από εκλογικές διαδικασίες – όπως τις ευρωεκλογές, με αποχή 60%, ή το πρόσφατο δημοψήφισμα της Ισπανίας για το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα, με αποχή περίπου 60 με 65%. Είναι σημάδια που δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι νοιώθουν αδιαφορία και γι’ αυτό γυρίζουν την πλάτη τους προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η καλύτερη όμως απάντηση είναι ο οργανωμένος αγώνας απειθαρχίας σ’ αυτήν τη πολιτική και η αντεπίθεση για τη ριζική αλλαγή της. Wohlin (IND/DEM ). Σε μια χώρα με ποσοστό χρέους χαμηλότερο από 60% του ΑεγχΠ η οποία διατηρεί τον πληθωρισμό σε ποσοστό κάτω του 2% θα σημειωθεί μείωση του ποσοστού χρέους εάν η οικονομία της αναπτύσσεται σε πραγματικούς όρους κατά μία ή περισσότερες ποσοστιαίες μονάδες και εάν το δημοσιονομικό έλλειμμα ανέρχεται σε 3%. Εάν η οικονομία μιας χώρας αναπτύσσεται με ρυθμό 5% ενώ ο πληθωρισμός ανέρχεται στο 2%, το ονομαστικό ΑΕγχΠ θα αυξηθεί κατά 7%. Εν τοιαύτη περιπτώσει, το δημοσιονομικό έλλειμμα θα μπορούσε να ανέρχεται σε 7%, διατηρώντας παράλληλα σταθερό το ποσοστό του χρέους. Μια τέτοια χώρα δεν θα επιβάρυνε την ευρωζώνη. Η αύξηση του χρέους θα ήταν σταθερή και ως εκ τούτου δικαιολογημένη σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η εν λόγω χώρα λογικά θα διέθετε υγιή πιστοληπτική ικανότητα και δεν θα δημιουργούσε κινδύνους για το σύνολο της ευρωζώνης. Ένα τέτοιο δημοσιονομικό έλλειμμα θα ήταν, μακροπρόθεσμα, δικαιολογημένο. Ο περιορισμός του ελλείμματος στο 3% σημαίνει ότι το εθνικό χρέος μειώνεται διαρκώς ως ποσοστό του ΑΕγχΠ. Δεδομένου ότι ποσοστό χρέους 60% του ΑΕγχΠ είναι εύλογο από οικονομική άποψη, δεν υπάρχει λόγος επιβολής ενός τέτοιου οικονομικού περιορισμού στις χώρες. Νέες χώρες οι οποίες σημειώνουν ταχεία ανάπτυξη είναι απολύτως φυσικό να έχουν αυξημένα ελλείμματα στους ισολογισμούς τρεχουσών πληρωμών και τις εισαγωγές κεφαλαίων τους. Οι ιδιωτικές αποταμιεύσεις ενδέχεται να μην είναι επαρκείς, ενώ και το ίδιο το κράτος μπορεί να εμφανίζει δημοσιονομικό έλλειμμα. Το συμπέρασμα που πρέπει να συναγάγουμε από αυτά τα στοιχεία είναι ότι οι χώρες με ποσοστό χρέους χαμηλότερο του 60% του ΑΕγχΠ και με ελεγχόμενο πληθωρισμό πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν με μεγαλύτερες ταχύτητες και να ασκούν περισσότερο διασταλτική πολιτική. Έτσι, μπορεί να δοθεί ώθηση στο σύνολο της ΕΕ. Προτείνω την τροποποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης προς αυτή την κατεύθυνση. Angelilli (UEN ). Είναι γνωστό ότι οι υπουργοί που συνεδρίασαν στο Συμβούλιο ECOFIN ετοιμάζουν το κείμενο της μεταρρύθμισης, το Κοινοβούλιο όμως δεν μπορεί να παραιτηθεί από τη συζήτηση. Θα ήταν συνεπώς σκόπιμο, πριν από την οριστική απόφαση του Συμβουλίου, να είχε την ευκαιρία το Κοινοβούλιο να εκφραστεί με μια ειδική συζήτηση όσον αφορά τις μεθόδους μεταρρύθμισης του Συμφώνου. Πράγματι, μετά τη συζήτηση του Σεπτεμβρίου, το Κοινοβούλιο φαίνεται να έχει αποσυρθεί σε μια θέση αναμονής. Αντιθέτως, θα πρέπει το όργανό μας να διαδραματίσει καίριο ρόλο στη διαδικασία της μεταρρύθμισης, δίνοντας καταρχάς σε όλους τους βουλευτές και σε όλες τις Ομάδες την ευκαιρία να επηρεάσουν ουσιαστικά τις πιθανές στρατηγικές. García-Margallo y Marfil (PPE-DE ). Κύριε Πρόεδρε, ο εισηγητής, κ. Goebbels, εκφράζει απογοήτευση για την έλλειψη συντονισμού των οικονομικών πολιτικών. Συμφωνώ με αυτό, αλλά καταλήγω σε ένα διαφορετικό συμπέρασμα. Αυτό που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή είναι περισσότερη απασχόληση και περισσότερη παραγωγικότητα. Περισσότερη απασχόληση, πάνω απ’ όλα, σημαίνει μεγαλύτερη προσοχή σε εκείνους τους τομείς του πληθυσμού που αντιμετωπίζουν τις περισσότερες δυσκολίες και γνωρίζουμε ότι είναι οι γυναίκες, οι νέοι μεταξύ 15 και 25 ετών και οι άνθρωποι πάνω από τα 55. Και περισσότερη παραγωγικότητα σημαίνει περισσότερες επενδύσεις, μεγαλύτερη προσπάθεια στις επενδύσεις και στην ανάπτυξη και μεγαλύτερη προσπάθεια στην εκπαίδευση και στην επαγγελματική κατάρτιση προκειμένου να αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας. Η ομιλία του Επιτρόπου μου θυμίζει επίσης –για να αναφέρω άλλη μια φορά τα λόγια του κ. Goebbels– εκείνες τις ομιλίες που ακούγονταν στην πρώην Σοβιετική Ένωση ότι η μετάβαση στον σοσιαλισμό θα τελείωνε αναπόφευκτα το επόμενο έτος. Όταν αντιλήφθηκαν ότι αυτή η μετάβαση ήταν δυνατή, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μετάβαση είχε ολοκληρωθεί και ότι είχαν φτάσει ήδη στον κομμουνισμό. Λίγα χρόνια αργότερα, το Σιδηρούν Παραπέτασμα έπεσε. Bullmann (PSE ). Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο κ. Karas είπε σήμερα το πρωί ότι πρόκειται για αποφάσεις που αφορούν την μελλοντική κατεύθυνση που θα πάρουμε. Αυτό ασφαλώς είναι σωστό. Όμως τέτοιες αποφάσεις μπορεί να πάρει μόνο κάποιος που μπορεί να διακρίνει τον ορίζοντα. Για να μπορεί κανείς να αποφασίσει για την μελλοντική του κατεύθυνση, πρέπει η ανάλυσή του και οι προτάσεις του να είναι επικαιροποιημένες. Μπορώ να πω στην πλειοψηφία της συντηρητικής παράταξης ότι οι δικές τους προτάσεις σε αυτές τις δύο εκθέσεις δεν είναι επικαιροποιημένες ούτε βρίσκονται σε σημείο από το οποίο μπορεί κανείς να διακρίνει τον ορίζοντα. Bourlanges (ALDE ). Ο έλεγχος των δημοσίων δαπανών είναι ανεπιθύμητος περιορισμός. Υπό το πρόσχημα μιας διαμάχης μεταξύ κεϋνσιανών και φιλελευθέρων σχετικά με τα θέματα που άπτονται των μέσων βραχυπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής και της χρήσης των δημοσίων δαπανών, επί 25 έτη παρακολουθούμε τις δημόσιες δαπάνες να τίθενται εκτός ελέγχου και να επιδεινώνεται συστηματικά η ποιότητά τους, σε μια σειρά μεγάλων χωρών, κυρίως ως προς το χρέος, το οποίο δεν επιτρέπει στα παιδιά μας να έχουν τον έλεγχο του μέλλοντός τους. Αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος, δηλαδή το παρελθόν, αφαιρεί τη ζωή, δηλαδή το μέλλον. Guerreiro (GUE/NGL ). Δυστυχώς, οι προοπτικές που έχουν τεθεί για το Συμβούλιο ECOFIN της 8ης Μαρτίου καταδεικνύουν ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε ως προς την εφαρμογή. Η λεγόμενη ευέλικτη εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα εξαρτηθεί από τη μικρότερη ή μεγαλύτερη ικανότητα της εκάστοτε χώρας να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση, τα συστήματα συνταξιοδότησης και υγείας και, όπως ορισμένοι έχουν επισημάνει, τις μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο ένα κράτος μέλος εφαρμόζει τις πολιτικές και τους στόχους που προβλέπονται στη στρατηγική της Λισαβόνας, τους οποίους θεωρούμε εξαιρετικά δυσβάστακτους, τόσο μεγαλύτερη ευελιξία θα μπορεί να εφαρμόζει κατά την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας, και αυτό είναι απαράδεκτο. Janowski (UEN ). Τέλος, θέλω να μιλήσω για ένα θέμα το οποίο δεν έχει αναφερθεί μέχρι στιγμής. Αυτές οι έντονες συζητήσεις για τα οικονομικά θέματα και τα όλο και πιο ευφυή προγράμματα που προτείνονται και έχουν δημιουργήσει τόσο μεγάλη ανησυχία δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από κενολογίες εάν δεν ληφθούν ουσιαστικά μέτρα για την αποτροπή της επικείμενης δημογραφικής κατάρρευσης που θα επέλθει στην ΕΕ. Αυτό δεν αποτελεί καταστροφολογία. Οι βουλευτές αυτού του Σώματος δεν έχουν παρά να κάνουν τον κόπο να μελετήσουν τα δημογραφικά στοιχεία. Αν και δεν είναι πλήρως κατανοητά στον καθέναν, οποιοσδήποτε μπορεί να αντιληφθεί την προειδοποίηση που μας απευθύνουν. Ενώ σήμερα υπάρχουν τέσσερα άτομα σε ηλικία εργασίας για κάθε συνταξιούχο, μετά από 30 χρόνια η αντιστοιχία θα είναι δύο προς ένα, οπότε προκύπτει το ερώτημα εάν είναι βιώσιμο κάτι τέτοιο. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η οικογένεια, η οποία αποτελείται από γονείς και παιδιά, είναι η θεμελιώδης οικονομική μονάδα. Ο Gary Becker, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ για το 1992, έχει δηλώσει μάλιστα ότι η οικογένεια, και η εργασία που πραγματοποιείται στο εσωτερικό της, αντιστοιχεί σε ποσοστό έως και 30% του εθνικού εισοδήματος. Ο γάλλος οικονομολόγος Jean-Didier Lecaillon έχει διατυπώσει παρόμοιες απόψεις, ενώ θα μπορούσα να παραθέσω αντίστοιχες απόψεις πολύ σημαντικών προσώπων, όπως ο ίδιος ο πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β´, η γνώμη του οποίου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Η αξία του Καρόλου Ντεγκόλ ως πολιτικού ηγέτη αναγνωρίζεται από όλους, και δήλωσε με κάθε σοβαρότητα ότι, όταν κάποιος είναι φτωχός, δεν έχει άλλη επιλογή από το να επενδύσει στην οικογένεια. . Σας ευχαριστώ. Claeys (NI ). – Κύριε Πρόεδρε, στην έκθεση αυτή περιλαμβάνεται πλήθος προτάσεων για την εξάλειψη του ελλείμματος που δημιούργησε η εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας. Θέλω ειδικότερα να επισημάνω ότι συμφωνώ με την παράγραφο 7 της έκθεσης, στην οποία υπογραμμίζεται ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζουν στην πραγματικότητα οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) στη δημιουργία απασχόλησης και γενικότερα στην ευημερία. Είναι άκρως σημαντικό να διαμορφωθεί ένα περιβάλλον το οποίο θα ενθαρρύνει το επιχειρηματικό πνεύμα μεταξύ των νέων, ένα περιβάλλον στο οποίο οι διοικητικές και φορολογικές επιβαρύνσεις θα είναι εξαιρετικά μειωμένες και στο οποίο οι ΜΜΕ θα έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια. Ένα άλλο συμπέρασμα είναι ότι στην έκθεση δεν αναφέρεται ούτε λέξη για το πράσινο βιβλίο της Επιτροπής σχετικά με την οικονομική μετανάστευση. Αυτό είναι θετικό, κυρίως ενόψει του σημερινού επιπέδου ανεργίας. Η έκκληση της Επιτροπής για υποδοχή νέων μεταναστών και ενίσχυση της μετανάστευσης είναι στενόμυαλη, αντιπαραγωγική και τελείως άστοχη, παρότι η Επιτροπή προβάλλει ως λόγο κατάθεσης αυτής της πρότασης τους στόχους της Λισαβόνας. Lulling (PPE-DE ). – Κύριε Πρόεδρε, οι συνάδελφοί μου της Ομάδας Συμμαχία των Δημοκρατών και των Φιλελευθέρων για την Ευρώπη και της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών θα ακούσουν βεβαίως με ικανοποίηση, δεδομένου του χαρακτήρα της σημερινής συζήτησης, τη δήλωση του κ. Goebbels στον Τύπο του Λουξεμβούργου ότι οι τροπολογίες τους οι οποίες εγκρίθηκαν στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή αντικατοπτρίζουν τον «θεμελιωδώς αντιδραστικό και νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα των εν λόγω δύο Ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου». Αυτή η περίεργη διατύπωση περιέχει, βεβαίως, και ένα μάλλον αστείο στοιχείο: υποδηλώνει ότι αυτό το Σώμα αποτελείται, τουλάχιστον, από σκληροπυρηνικούς αντιδραστικούς. Ωστόσο, οι φράσεις αυτές προξενούν συγχρόνως ανησυχία. Στο παρόν Σώμα, η Ομάδα των Σοσιαλιστών καλλιεργεί σκοπίμως έναν βαθμό αμφισημίας ως προς τις αρχές της οικονομικής πολιτικής. Με τους σοσιαλιστές, αυτή η αμφισημία μετατρέπεται σε ουσιαστική απέχθεια. Η δική μας πτέρυγα δεν υποκύπτει στην ίδια αδυναμία για λόγους ιδεολογικής τύφλωσης. Επιδεικνύουμε πολύ περισσότερο πραγματισμό. Υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες πιο παρεμβατικές πολιτικές αποδεικνύονται αναγκαίες προκειμένου να αναζωογονηθεί η οικονομία, όμως αυτό δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση. Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται επί του παρόντος η Ευρώπη ελάχιστη σχέση έχει με κάτι τέτοιο. Καθώς έχει ανακαλύψει όψιμα τον κεϋνσιανισμό, ο κ. Goebbels θέλει να τον εφαρμόσει παντού, ακόμη και όπου δεν είναι απαραίτητος. Η αύξηση των συμπληρωματικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων δεν προσφέρει λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Εάν ίσχυε κάτι τέτοιο, οι χώρες οι οποίες είναι γνωστές για την οικονομική και δημοσιονομική τους χαλαρότητα θα είχαν αποτελέσει προ πολλού παράδειγμα προς μίμηση. Τέλος, το να δηλώνει κανείς ότι οι Ευρωπαίοι έχουν καθήκον να εργαστούν σκληρότερα και καλύτερα προκειμένου να εγγυηθούν το επίπεδο διαβίωσής τους έναντι του παγκόσμιου ανταγωνισμού, κύριε Bullmann, δεν συνιστά έγκλημα. Το παράδειγμα του γαλλικού συστήματος της 35ωρης εβδομάδας εργασίας είναι πολύ πιο εύγλωττο από οποιαδήποτε μακρά συζήτηση επί του θέματος. Βεβαίως, ο κ. Goebbels διετύπωσε πολλές θετικές ιδέες στην έκθεσή του –όπως η ενθάρρυνση ορισμένων τύπων επενδύσεων σε κοινωνικές υπηρεσίες ή στον τομέα της βιώσιμης ανάπτυξης– αλλά φαίνεται να δυσκολεύεται όταν ερχόμαστε στην ουσία του θέματος, η οποία συνίσταται στο ότι η οικονομική επάρκεια στηρίζεται σε σαφώς προσδιορισμένους κανόνες τους οποίους είναι επικίνδυνο να παραβλέπει κανείς. Andersson (PSE ). – Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς, θέλω να εκφράσω τη λύπη μου για την αποχώρηση του κ. Hökmark, εκπροσώπου της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, από τη συζήτηση. Κατά τη γνώμη μου, η πρόταση στην οποία κατέληξε η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή είναι απαράδεκτη για εμάς τους Σοσιαλδημοκράτες για τρεις λόγους. Συμφωνώ με την άποψη ότι απαιτούνται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις· το πιο σημαντικό όμως είναι, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, την κοινωνική ευθύνη να αναλαμβάνουν και οι δύο πλευρές του εκάστοτε κλάδου. Ο κ. Hökmark προέρχεται από τη Σουηδία, όπου το κόμμα του αυτή την περίοδο προσεγγίζει τους Σοσιαλδημοκράτες. Στον διάλογο που πραγματοποιείται σε εθνικό επίπεδο, δεν κάνουν λόγο για μειώσεις της φορολογίας και αύξηση του χρόνου εργασίας. Δεν διστάζουν, όμως, να το πράξουν στο παρόν Σώμα. Η Σουηδία άσκησε μια εξαιρετικά επιτυχημένη οικονομική πολιτική κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου, με μόνη εξαίρεση την περίοδο 1991-1994. Εκείνη την περίοδο ο κ. Hökmark ήταν ένας από τους υπευθύνους για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων στη Σουηδία. Θα ήταν λυπηρό εάν η Ομάδα ΕΛΚ-ΕΔ ενέκρινε και οικειοποιούνταν αυτή τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε πολιτική αντιπαράθεση. Εμείς, οι Σοσιαλδημοκράτες, επιθυμούμε μια ισορροπημένη πολιτική – όχι μια νεοφιλελεύθερη πολιτική. Τα προβλήματα της Ευρώπης δεν μπορούν να επιλυθούν με μια νεοφιλελεύθερη πολιτική. Czarnecki, Ryszard (NI ). – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αυτή είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση στην οποία η πλειονότητα των κρατών μελών, με άλλα λόγια τα 13 από τα 25 κράτη μέλη, βρίσκονται εκτός της ζώνης του ευρώ. Τα επιτόκια στην Ευρώπη βρίσκονται επίσης στο χαμηλότερο σημείο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίς, ωστόσο, αυτό να λειτουργεί ως κίνητρο για την πραγματοποίηση επενδύσεων. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι η ευρωζώνη διέρχεται περίοδο χαμηλής οικονομικής ανάπτυξης. Γνωρίζουμε ήδη ότι η εγχώρια κατανάλωση θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα για την προσεχή διετία, γεγονός που ισχύει για το σύνολο της ΕΕ. Συγχρόνως, μετά τη διεύρυνση σημειώθηκε σημαντική αύξηση των οικονομικών προσδοκιών των πολιτών, ειδικότερα δε των πολιτών στα νέα κράτη μέλη, όπως η χώρα μου, η Πολωνία. Οι προσδοκίες αυτές έρχονται σε αντίθεση με μια κακή οικονομική κατάσταση η οποία αδυνατεί να καλύψει τις προσδοκίες των καταναλωτών. Σε πολιτικό επίπεδο, αυτό μπορεί να προκαλέσει αύξηση του ευρωσκεπτικισμού με την πάροδο του χρόνου, ενδεχόμενο το οποίο καθίσταται ακόμη πιο πιθανό δεδομένου ότι, σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, περιλαμβανομένων εκείνων που παρατίθενται στην έκθεση του κ. Goebbels, στο άμεσο μέλλον τα ποσοστά ανεργίας θα παραμείνουν υψηλά. Kauppi (PPE-DE ). Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω εκφράζοντας τις ευχαριστίες μου προς τους συναδέλφους μου κκ. Goebbels και Karas για την εργασία τους κατά την εκπόνηση των εκθέσεων σχετικά με τα δημόσια οικονομικά. Όπως γνωρίζουμε, η ανάπτυξη στην ΕΕ δεν υπήρξε τόσο καλή όσο αναμέναμε. Το ποσοστό του ΑΕγχΠ που χρησιμοποιείται για ιδιωτικές και δημόσιες επενδύσεις παρουσιάζει δραστική μείωση σε σύγκριση με εκείνο της δεκαετίας του 1970, όπως περιέγραψε ο συνάδελφός μας κ. Karas. Λόγω της απουσίας διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και των χαμηλών επενδύσεων, η αύξηση του ΑΕγχΠ δεν είναι ικανοποιητική. Ωστόσο, δεν μπορούμε να στηριζόμαστε μόνο στις δημόσιες επενδύσεις για την τόνωση της ανάπτυξης: πρέπει να δώσουμε κίνητρα ώστε να τονωθούν οι ιδιωτικές επενδύσεις, οι οποίες αποτελούν την πραγματική πηγή της βιώσιμης ανάπτυξης στην Ευρώπη. Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται το μέλλον του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στόχος του Συμφώνου ήταν η ισοσκέλιση των προϋπολογισμών των κρατών μελών και η δημιουργία δημοσιονομικών πλεονασμάτων έως το 2003. Η ιδέα που κρυβόταν πίσω από αυτό ήταν η αποπληρωμή των χρεών από τα κράτη μέλη σε περιόδους ευημερίας και η διασφάλιση ότι, μέσω της μεταρρύθμισης των δομών του δημόσιου τομέα, οι προϋπολογισμοί τους θα παρέμεναν επίσης ισοσκελισμένοι σε περιόδους ύφεσης. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο για εμάς, τους πολιτικούς, να καταστείλουμε την επιθυμία μας για αύξηση των δαπανών σε περιόδους ευημερίας. Δυστυχώς, αυτό αποτυπώνεται στα ανεπαρκή αποτελέσματα πολλών κρατών μελών όσον αφορά το Σύμφωνο. Rosati (PSE ). Τρίτον, θέλω να προτείνω στον κ. Επίτροπο να εξεταστεί η δυνατότητα εξαίρεσης των δαπανών οι οποίες αφορούν εισφορές στον κοινοτικό προϋπολογισμό κατά τη θέσπιση των αρχών βάσει των οποίων θα υπολογίζονται τα ελλείμματα στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Παρότι είναι γεγονός ότι οι δαπάνες αυτές αυξάνουν τη ζήτηση στο σύνολο της ΕΕ, συμβάλλουν επίσης στην τήρηση της βασικής αρχής της αλληλεγγύης. Μια τέτοια λύση θα μπορούσε εξάλλου να διευκολύνει την επίτευξη συμβιβασμού στο θέμα του ύψους του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2007-2013. Επισημαίνω ότι ένας από τους λόγους τους οποίους επικαλούνται ορισμένα κράτη μέλη όταν ζητούν έναν «μικρό» προϋπολογισμό είναι το ότι είναι καθαροί συνεισφέροντες στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Σας ευχαριστώ πολύ. Σαμαράς (PPE-DE ). Κύριε Πρόεδρε, μιλάμε για ανταγωνιστικότητα. Αλλά η ανταγωνιστικότητα συνδέεται άμεσα με την ισοτιμία του νομίσματος. Εμείς αφήσαμε να υπερτιμηθεί το ευρώ σε σχέση με το δολάριο από το 0,84 στο 1,30, τραυματίζοντας βαριά την ανταγωνιστικότητά μας. Bersani (PSE ). Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αναφέρομαι στην έκθεση Goebbels για να συγχαρώ τον κ. συνάδελφο για το εξαιρετικό του έργο που επικεντρώνεται στην ισορροπία ανάμεσα στις εμφανείς ανάγκες ανανέωσης της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής και πολιτικής ανάπτυξης και στους στόχους και τους όρους της σταθερότητας. Ωστόσο, η ισορροπία αυτή χάθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης και θα μπορέσει να αποκατασταθεί μόνον εάν φανούμε λογικοί, όπως ζήτησε προ ολίγου η κ. Lulling. Mann, Thomas (PPE-DE ). Αυτό που είχε επιβάλει το 1997 ο τότε Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Theo Waigel προς το συμφέρον της Ευρώπης ήταν μία σοβαρή εγγύηση σταθερών τιμών, δημοσιονομικής πειθαρχίας και της ικανότητας αντίδρασης στις διαρθρωτικές μεταβολές, π.χ. στη χρηματοδότηση της κοινωνίας που γερνάει όλο και πιο πολύ. Δεν ήταν νεοφιλελεύθερη πολιτική της αριστεράς, αλλά εξυπηρετούσε και τα συμφέροντα των εργαζομένων. Ο κ. Juncker λέει στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής ότι δεν πρόκειται να αλλάξει το όριο του 3% και η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. Εγώ θεωρώ επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να διατηρήσει τις αρμοδιότητές της, από την αποστολή εγγράφων διαμαρτυριών μέχρι την επιβολή προστίμων. Δυστυχώς όμως εσείς εξαγγείλατε μία «έξυπνη ερμηνεία» του Συμφώνου. Αυτό δεν αποτελεί αποδυνάμωση; Υποστηρίζω την εξαίρετη έκθεση του συναδέλφου κ. Karas. Δεν πρέπει να παίζουμε με την εμπιστοσύνη στο ευρώ. Rasmussen (PSE ). – Κύριε Πρόεδρε, αυτή η έκθεση του κ. Goebbels και της επιτροπής στην οποία την παρουσίασε είναι εποικοδομητική. Επιθυμώ επίσης να ευχαριστήσω τον Επίτροπο κ. Almunia για την εμβριθή συνεισφορά του και για την προσήλωσή του στη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, όπως έχει παρουσιαστεί. Απευθύνω ειλικρινή και επείγουσα έκκληση στους ηγέτες των κεντροδεξιών ευρωπαϊκών κομμάτων. Η προσωπική μου εμπειρία ως πρωθυπουργού και προέδρου κόμματος στην Ευρώπη με έχει διδάξει ότι δεν μπορούμε να κερδίσουμε τη στήριξη των συμπολιτών μας για τις μεταρρυθμίσεις εάν δεν υπάρχει παράλληλη ζήτηση και ανάπτυξη στις κοινωνίες μας· με άλλα λόγια: δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχημένο πρόγραμμα μεταρρύθμισης χωρίς οικονομική ανάπτυξη, και χωρίς μεταρρυθμίσεις δεν επιτυγχάνεται βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Ως εκ τούτου, απευθύνω κατεπείγουσα έκκληση για την εφαρμογή της ευρωπαϊκής διάστασης. Σε τι συνίσταται η ευρωπαϊκή διάσταση; Η ευρωπαϊκή διάσταση ουσιαστικά συνίσταται στην ικανότητά μας να λειτουργούμε κατά τρόπο συντονισμένο. Στην εσωτερική αγορά παρατηρείται έλλειψη ζήτησης, και αυτό μπορούμε να το διορθώσουμε συγχρόνως εάν όλοι οι Υπουργοί Οικονομικών, σε συνεργασία με τον κ. Almunia, αποφασίσουν να επενδύσουν στην υλοποίηση των στόχων της Λισαβόνας κατά τη διάρκεια της προσεχούς τετραετίας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορούσαμε να επιτύχουμε την επιπλέον ανάπτυξη που χρειαζόμαστε. Έχουμε στηρίξει με στοιχεία τις προτάσεις μας, και θα ήταν θαυμάσιο εάν τα κόμματα της κεντροδεξιάς στο παρόν Κοινοβούλιο μπορέσουν να αντιληφθούν ότι πρέπει να πραγματοποιήσουμε επενδύσεις και να υλοποιήσουμε μεταρρυθμίσεις, και να πράξουμε και τα δύο συγχρόνως. Montoro Romero (PPE-DE ). Περισσότερη ανάπτυξη για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που έχουμε ως Ευρωπαίοι: την πρόκληση της διεύρυνσης, την πρόκληση της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης για τις γυναίκες μας και τους νέους μας. Περισσότερη ανάπτυξη ούτως ώστε η Ευρώπη να μπορέσει να διαδραματίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο που της αξίζει στην παγκόσμια οικονομία, διότι, διαφορετικά, η παγκόσμια οικονομία δεν θα έχει ισορροπημένη ανάπτυξη. Όπως τόνισε μόλις ο κ. Rasmussen, αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαίοι καταναλωτές και οι ευρωπαίοι επενδυτές χρειάζονται περισσότερη εμπιστοσύνη, χρειάζονται αξιόπιστες πολιτικές, σε τελική ανάλυση, στις οποίες θα στηρίζουν τις αποφάσεις τους όσον αφορά την κατανάλωση και τις επενδύσεις. Με τη σειρά της, αυτή η εμπιστοσύνη απαιτεί υγιή δημόσια οικονομικά και δημοσιονομική ισορροπία. Δημοσιονομική ισορροπία σημαίνει λιγότερους φόρους για τους εργαζομένους και για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, λιγότερους φόρους προκειμένου να είναι πιο ανταγωνιστικές στη διεθνή παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Η προσπάθεια να γίνει το Σύμφωνο Σταθερότητας πιο ευέλικτο θα ήταν ένα σοβαρό λάθος. Κύριε Almunia, κύριε Επίτροπε, η κάλυψη των συζητήσεων στο Ecofin από τον Τύπο δεν εμπνέει εμπιστοσύνη· η αντιπαράθεση μεταξύ ευρωπαϊκών κυβερνήσεων σε σχέση με την προώθηση της ευελιξίας του Συμφώνου Σταθερότητας στέλνει ένα αρνητικό μήνυμα όσον αφορά την εμπιστοσύνη των αγορών. Εκτός από ένα σταθερό Σύμφωνο Σταθερότητας, χρειαζόμαστε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Χρειαζόμαστε μία πιο ευέλικτη οικονομία, σε τελική ανάλυση όχι μία οικονομία που είναι καλή για τους λίγους, αλλά μία ισορροπημένη οικονομία η οποία να στηρίζει την ανάπτυξή μας στη βάση της ευελιξίας και της ανταγωνιστικότητας. Langen (PPE-DE ). Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Rasmussen είπε ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν μεταρρυθμίσεις χωρίς οικονομική ανάπτυξη. Ισχύει και το αντίστροφο: η οικονομική ανάπτυξη στην Ευρώπη δεν είναι δυνατή χωρίς μεταρρυθμίσεις. Ειδικά στα μεγάλα κράτη της Γερμανίας και της Γαλλίας που έχουν υπερβολική κυβερνητική συμμετοχή, υπερβολικά μεγάλη φορολογία και πολύ περίπλοκα κοινωνικά συστήματα, οι μεταρρυθμίσεις αποτελούν προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη. Συζητάμε σήμερα για τις εκθέσεις Goebbels και Karas όπου παρουσιάζονται οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε με την κοινή νομισματική πολιτική και την αποκεντρωμένη δημοσιονομική και οικονομική πολιτική. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης διατυπώθηκε ως ένας συνδετικός μηχανισμός και ως αναγκαία προϋπόθεση. Η πολιτική πρόθεση μεταρρύθμισης του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης κλονίζει τα θεμέλια της Συνθήκης του Μάαστριχτ και της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης. Οι δημοσιονομικοί κανόνες είναι ένα από τα καθοριστικά θεμέλια της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Δεσμευθήκαμε απέναντι στους ευρωπαίους πολίτες να περιορίσουμε το δημόσιο χρέος και τώρα, μετά από μόλις 6 χρόνια, υπαναχωρούμε. Οι κανόνες έχουν ως στόχο να διατηρηθούν η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη ανεξάρτητα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, ωστόσο το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης έχει ένα σοβαρό κατασκευαστικό ελάττωμα που επανειλημμένα παραλείψατε να σχολιάσετε, κύριε Επίτροπε. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει αρκετές αρμοδιότητες και ευθύνες ως προς τη διαδικασία ελέγχου. Οι παραβάτες βρίσκονται ανάμεσα στους δικαστές – αυτό δεν μπορεί να βγει σε καλό. Όταν το Συμβούλιο ECOFIN δεν εφαρμόζει τους κανόνες στον εαυτό του, η Επιτροπή είναι ανίσχυρη. Όπου λείπει η βούληση για δημοσιονομική πειθαρχία, δεν βοηθούν ούτε οι μεταρρυθμίσεις. Το πρόβλημα δεν είναι απλά οι κανόνες αλλά η πολιτική βούληση. Η Επιτροπή θέλει να θεσπίσει νέους κανόνες για τις ευνοϊκές οικονομικά περιόδους. Αυτό είναι βέβαια κάπως δικαιολογημένο, αλλά είναι αφελές. Αφού δεν ωφελούν τα σημερινά μέσα άσκησης πίεσης, πώς να γίνει αυτό εθελοντικά σε ευνοϊκές περιόδους; Οι σοσιαλδημοκράτες και οι κομμουνιστές δεν έχουν καταλάβει τις αλλαγές που έφερε το ευρώ. Πριν από το ευρώ, η αγορά τιμωρούσε φανερά και ευκολονόητα εκείνα τα κράτη που είχαν υπερχρεωθεί, με υψηλούς τόκους για το δημόσιο χρέος, με μεγάλο πληθωρισμό και με υποτίμηση. Το 1992, η διαφορά ήταν ακόμη 6 ποσοστιαίες μονάδες. Μα ακούστε λοιπόν! Αφού ξέρετε ότι έχω δίκιο. 6 ποσοστιαίες μονάδες! Αυτή η διαφορά δεν υφίσταται πλέον. Δεν υπάρχει πλέον αγορά που αναγκάζει τα κράτη να τηρούν την δημοσιονομική πειθαρχία. Όσο δεν αντιμετωπίζεται το ζήτημα αυτό από την ΕΚΤ μέσω διαφοροποιημένης αξιολόγησης των κρατικών δανείων, δεν θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε για πολύ τη σταθερότητα του ευρώ. Almunia, Αν δεν αυξήσουμε το δυναμικό ανάπτυξης, η μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της οικονομίας μας και του κοινωνικού μας μοντέλου δεν θα είναι δυνατή και η βραχυπρόθεσμη μακροοικονομική σταθερότητα και δημοσιονομική σταθερότητα θα ζημιώνονταν σοβαρά από την έλλειψη ανάπτυξης. Αυτή λοιπόν είναι η ανάλυσή μας, και στη βάση αυτή, η μακροοικονομική πολιτική, όπως δηλώνει η έκθεση Kok —και συμφωνώ απόλυτα σε αυτό το σημείο— πρέπει να υποστηρίξει μια στρατηγική διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα αυξήσει το δυναμικό ανάπτυξης προκειμένου να διατηρηθεί αυτή η ανάπτυξη και προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος η έλλειψη ρευστότητας, χρηματοδότησης και ζήτησης να θέσει σε κίνδυνο την ικανότητά μας να εκμεταλλευτούμε όλες τις δυνατότητες ανάπτυξης που έχουμε πετύχει ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων. Τι κάνουμε; Καταρχάς, επαναλαμβάνουμε την σαφή και ξεκάθαρη δέσμευσή μας στις τιμές αναφοράς που θεσπίζονται στη Συνθήκη. Το 3% θεσπίζεται στη Συνθήκη και η Επιτροπή θα διασφαλίσει ότι αυτή η τιμή αναφοράς θα γίνει σεβαστή. Θα ήθελα να καταστήσω για άλλη μία φορά σαφές, και θα συνεχίσω να το κάνω όποτε είναι απαραίτητο, ότι ούτε η πρόταση της Επιτροπής ούτε η παρούσα ομόφωνη θέση όλων των υπουργών του Ecofin, δεν προτείνει την εξαίρεση οποιασδήποτε κατηγορίας δαπανών από τον υπολογισμό του ελλείμματος. Αυτό που εξετάζουμε, σύμφωνα με το άρθρο 104 της Συνθήκης, είναι ποιοι σημαντικοί παράγοντες πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την ανάλυση των αιτιών του υπερβολικού ελλείμματος και τι πρέπει να γίνει προκειμένου να αποκατασταθεί η κατάσταση ισορροπίας, η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, προκειμένου να μειωθεί το επίπεδο ελλείμματος κάτω από την τιμή αναφοράς. Ένας από τους πιο προφανείς λόγους για τον οποίο ορισμένες χώρες παραβίασαν τον κανόνα του ελλείμματος του 3% είναι ότι, όταν βρίσκονταν σε θετικά σημεία του οικονομικού κύκλου τους, δεν εφάρμοσαν προκυκλικές πολιτικές, δεν εδραίωσαν επαρκώς τα δημόσια οικονομικά τους, και υπάρχουν μέσα στη Συνθήκη, όπως οι έγκαιρες προειδοποιήσεις, τα οποία επιπλέον ενισχύονται στο Σύνταγμα και ανατίθενται απ’ ευθείας στην Επιτροπή, που πρέπει να χρησιμοποιούνται πιο αποτελεσματικά. Επιπλέον, κάθε κράτος μέλος πρέπει να θεσπίσει εθνικούς κανόνες που συμπληρώνουν την «πίεση ομοτίμων» προς εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο σχετικά με τη σύνθεση των δημοσιονομικών εσόδων και δαπανών και επομένως το δημοσιονομικό έλλειμμα κάθε κράτους μέλους, το οποίο, σας υπενθυμίζω, εξακολουθεί να είναι εθνική αρμοδιότητα, μολονότι, όπως είπε η κ. Berès, το συνδυασμένο αποτέλεσμα αυτών των εθνικών αποφάσεων δημοσιονομικής πολιτικής είναι ένα θέμα κοινού ενδιαφέροντος, εφόσον είμαστε στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Όσον αφορά τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, και αυτό είναι το πιο δύσκολο σημείο στη συζήτησή μας, συζητάμε πώς πρέπει να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία. Θα επαναλάβω τη θέση μας: καμία κατηγορία δαπανών δεν θα εξαιρεθεί από τον υπολογισμό του επιπέδου του ελλείμματος. Αλλά αν διαβάσετε άλλη μια φορά το άρθρο 104 της Συνθήκης, θα δείτε ότι, από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενημερώνει το Συμβούλιο ότι μία συγκεκριμένη χώρα βρίσκεται, κατά την κρίση της, σε κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος, το Συμβούλιο έχει πλήρη αρμοδιότητα, κατόπιν μιας γενικής αξιολόγησης – άρθρο 104, παράγραφος 6 της Συνθήκης– να αποφασίσει «αν υπάρχει υπερβολικό έλλειμμα». Είναι πολύ σημαντικό να καταλήξουμε σε συμφωνία. Αναφερθήκατε, και συμμερίζομαι αυτή την ανησυχία, στην αξιοπιστία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και, ιδιαίτερα, στην αξιοπιστία του ενιαίου νομίσματος στις αγορές. Οι αγορές δεν θα καταλάβουν αν δεν υπάρξει συμφωνία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου, και όλοι μας, ο καθένας σύμφωνα με τις ευθύνες που του αναλογούν, πρέπει να καταβάλουμε την μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσουμε ότι η συμφωνία θα υπογραφεί και θα δημοσιευτεί στις 23 Μαρτίου στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Από την πλευρά της, η Επιτροπή θα κάνει κάθε δυνατή προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή. Πρόεδρος. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί σήμερα στις 12.00. Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της σύστασης για τη δεύτερη ανάγνωση σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου ενόψει της έγκρισης της απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 1419/1999/ΕΚ για τη θέσπιση κοινοτικής δράσης όσον αφορά την εκδήλωση «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» για τα έτη 2005 έως 2019. Prets (PSE ), Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, στις 13 Ιουνίου 1985, δηλαδή πριν από σχεδόν είκοσι χρόνια, παρουσιάστηκε στο συμβούλιο Υπουργών Πολιτισμού και
{'language': 'el'}