Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych.
Simon Busuttil
(MT) Na początek również chciałbym pogratulować nowej komisarz, pani Vassiliou. Pani przewodnicząca! Decyzja, którą jutro podejmiemy, zatwierdzająca przyznanie z Funduszu Globalizacyjnego prawie 700 000 euro 675 pracownikom maltańskim, którzy stracili pracę w przedsiębiorstwach VF oraz Bortex na Malcie, jest przykładem solidarności, a solidarność stanowi główny filar Unii Europejskiej. Jeżeli Unia Europejska ma jakieś znaczenie, to właśnie takie; że tak, państwa członkowskie powinny otworzyć swoje gospodarki i rynki na konkurencję, ale jednocześnie nie są one osamotnione, a Unia Europejska istnieje, by ułatwić stawienie czoła wyzwaniom, pomóc wykorzystać je i zmniejszyć negatywne skutki, które mogą z nich wynikać. Pani przewodnicząca! Dzisiaj pracownicy VF i Bortexu mają lepsze pojęcie o tym, co oznacza solidarność i co oznacza Unia Europejska, a ja z tego miejsca ich pozdrawiam.
Rovana Plumb
(RO) Niedawne demonstracje w Ljubljanie zwróciły naszą uwagę na problem różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn, stanowiący negatywny czynnik dla osiągnięcia postulatu spójności społecznej.

Chociaż na szczeblu Unii Europejskiej udało się osiągnąć znaczny postęp, istnieją wciąż różnice w wysokości 15%, a w Rumunii - 13%.
Chciałabym zwrócić uwagę na problem utrzymujący się w sektorze publicznym, mianowicie te obszary, w których pracują głównie kobiety - opieka zdrowotna, pomoc społeczna, edukacja, przemysł lekki oraz administracja publiczna - są jednymi z najgorzej wynagradzanych.
Z zadowoleniem przyjmuję wsparcie udzielone przez komisarza Špidlę dla zagadnienia likwidacji różnic w wynagrodzeniach i uważam, że konieczne jest przyśpieszenie środków uwzględnionych w odpowiednim planie działań, szczególnie w punkcie 2 - różnice w wynagrodzeniach jako główny czynnik polityki zatrudnienia.
Marian Harkin
Pani przewodnicząca! Chciałabym odnieść się w kilku słowach do wdrażania dyrektywy siedliskowej w Irlandii, ze szczególnym uwzględnieniem cięcia torfu na torfowiskach wysokich.
Obecnie wzywa się Irlandczyków zajmujących się cięciem torfu oraz właścicieli torfowisk o zaprzestanie cięcia torfu do użytku osobistego. Ta sytuacja powstała na skutek nieograniczonego przemysłowego i handlowego cięcia torfu w całej UE, co spowodowało zniszczenie praktycznie wszystkich europejskich torfowisk wysokich. Należy koniecznie zrozumieć, że dla wielu Irlandczyków, zarówno mieszkających na obszarach wiejskich, jak i mieszkańców miast, cięcie torfu było działalnością wykonywaną od wielu pokoleń. Ci ludzie nie powinni ponosić konsekwencji zniszczenia torfowisk przez innych. Ponadto ze względu na cenę baryłki ropy, dochodzącą obecnie do 110 euro, możemy zauważyć, że dla zainteresowanych osób torf jest obecnie bardzo cennym zasobem gospodarczym.
W tym kontekście konieczne jest wprowadzenie na szczeblu krajowym pełnej rekompensaty za utratę prawa do cięcia torfu, oraz ustanowienie elastycznych warunków, aby zrównoważyć prawa właścicieli i potrzebę ochrony torfowisk wysokich.
Willy Meyer Pleite
(ES) Dziękuję bardzo, pani przewodnicząca! Chciałbym zwrócić się do Komisji Europejskiej o podjęcie szybkich działań w odniesieniu do problemów, jakie akredytowani dziennikarze hiszpańscy napotykają w Królestwie Maroka: rząd marokański przymusza i grozi hiszpańskim akredytowanym dziennikarzom wydaleniem za relacjonowanie konfliktu na Saharze.
Od stycznia tego roku Televisión Española, TV3 i Canal Sur nie mają prawa do nadawania ze względu na emitowane relacje z konfliktu, a niedawno korespondentowi Cadena COPE grożono wydaleniem, wraz z Cadena SER i gazetą La Vanguardia.
Uważam, że przy naszej polityce sąsiedztwa jest nie do przyjęcia, aby rząd - rząd Maroka - tworzył poważne ograniczenia swobody wypowiedzi oraz groził wszystkim akredytowanym dziennikarzom hiszpańskim w Królestwie Maroka, w przeciwieństwie do pozostałej prasy europejskiej. Z tego względu zwracam się o szybką, energiczną reakcję ze strony Komisji Europejskiej w celu położenia kresu tej sytuacji.
Irena Belohorská
(SK) Od razu na początku mojego wystąpienia chciałabym podkreślić, że nie jestem zadowolona z tego, że dwa sąsiadujące ze sobą kraje, które są obecnie częścią wspólnej Europy, wyciągają swoje brudy na forum Parlamentu Europejskiego.
O co chodzi w sprawie węgierskiej wsi Mlynky? Zgodnie z ostatnimi danymi, 54% mieszkańców wsi to Słowacy. Wójt wsi Mlynky wyeksmitował pięć słowackich stowarzyszeń z dwóch pomieszczeń, w których prowadziły swoją działalność. Proszę pozwolić mi powiedzieć, że w odniesieniu do traktowania mniejszości słowackiej jest to jedynie czubek góry lodowej. W słowackiej szkole w wiosce węgierskiej języka słowackiego naucza się jako języka obcego przez 3 godziny w tygodniu, a kapłan odprawia mszę w języku węgierskim. Nie wydaje się już dwujęzycznej lokalnej gazety.
Chciałabym podziękować prezydentowi Węgier, panu Sólyomowi, który od razu na początku odwiedził wioskę i wysłuchał obu stron. Chciałabym podziękować również węgierskiemu rzecznikowi praw obywatelskich, który opowiada się w tym przypadku po stronie mniejszości słowackiej. Jednakże wydaje się, że władze lokalne obstają przy swoim stanowisku. Most przyjaźni w pobliżu miejscowości Ostrihom, opłacony z funduszy UE, znajduje się w odległości zaledwie 30 km od tej wioski. Mam nadzieję, że w tym regionie zwycięży przyjaźń symbolizowana przez ten most.
Dariusz Maciej Grabowski
Pani Przewodnicząca! Niemcy w Bukareszcie sprzeciwiły się oficjalnemu zaproszeniu Ukrainy i Gruzji do NATO. Jako uzasadnienie podały troskę i obawę o niepogarszanie stosunków z Rosją. Niemcy wiedzą jednak, że obawy Rosji są całkowicie bezpodstawne, gdyż NATO jest paktem obronnym i dobrze przysłużyło się zachowaniu pokoju w Europie i wielu regionach świata.
Rodzą się zatem pytania: czego, kogo i przed kim chcą bronić i reprezentować Niemcy w jednoczącej się Europie XXI wieku, bo przecież nie przed państwami Europy środkowo-wschodniej, w tym Ukrainy i Gruzji, doświadczonych okupacją radziecką? Czy w jednoczącej się Europie Niemcy chcą wskrzesić upiory i demony polityki XX wieku, tj. sojusze i pakty, które doprowadziły do wojen, zbrodni, holokaustu, podziału Europy? Czy postawa Niemiec w Bukareszcie nie jest sygnałem ostrzegawczym, że wspólna europejska polityka zagraniczna może być realizowana pod dyktando Niemiec dbających o własne interesy, a zapominających o gorzkiej prawdzie historycznej?
Urszula Krupa
Pani Przewodnicząca! Rada Europy została powołana do ochrony praw człowieka, w tym do ochrony prawa każdego człowieka do życia, promowania wspólnych podstawowych wartości wraz z wzmacnianiem bezpieczeństwa obywateli Europy, które stanowią zaprzeczenie prawa do zabijania. Tymczasem na sesji plenarnej w dniu 16 kwietnia 2008 r. zgromadzenie parlamentarne ma zajmować się raportem zatytułowanym "Dostęp do bezpiecznej, legalnej aborcji w Europie", w którym polecane jest zagwarantowanie kobietom dostępu do aborcji, usuwanie przeszkód w jej dokonaniu, udostępnianie środków antykoncepcyjnych po niskiej cenie, w tym wczesnoporonnych, które stanowią działanie nie tylko szkodliwe z medycznego punktu widzenia, ale są wysoce nieetyczne.
Chciałabym wyrazić sprzeciw wobec raportu, który stanowiąc zaprzeczenie celów, do jakich Rada Europy została powołana, jest promowaniem zabójstwa najbardziej bezbronnych ludzi oraz antykoncepcji.
Marie Anne Isler Béguin
(FR) Pani przewodnicząca! Pakiet energetyczno-klimatyczny oznacza pojawienie się nowego rodzaju szantażu: szantażu z wykorzystaniem emisji dwutlenku węgla. Po ogłoszeniu w dniu 4 kwietnia 2008 r. likwidacji 575 miejsc pracy w Gandrange w departamencie Moselle, Arcelor-Mittal zgadza się na utrzymanie 124 miejsc pracy w tej miejscowości pod warunkiem, że otrzyma zezwolenia na emisję CO2. A dla osłodzenia tej gorzkiej pigułki - likwidacji miejsc pracy w Lotaryngii - Arcelor-Mittal pozwala krążyć plotkom o możliwym pilotażowym projekcie wychwytywania CO2, chociaż ten proces nie został jeszcze zatwierdzony pod względem jego neutralności energetycznej. Gandrange w departamencie Moselle staje się koniem trojańskim przemysłu energochłonnego, wraz z jego wielkim obrońcą w Radzie Europejskiej, prezydentem Francji Nikolasem Sarkozym.
Cieszę się, że jest z nami komisarz, ponieważ chciałabym, abyśmy odrzucili ten rodzaj nowego szantażu z wykorzystaniem emisji dwutlenku węgla. Aby być skutecznym, pakiet energetyczno-klimatyczny musi być zgodny z rytmem przepisów europejskich. Parlament Europejski musi domagać się przestrzegania przez Radę ustanowionych przez nas zasad i nie poddawać się kuszeniu przez przemysł domagający się wolnych kwot. Jako współustawodawcy musimy zapewnić europejskim MŚP taki dostęp do kwot, który będzie sprawiedliwy w porównaniu do wielkich przedsiębiorstw przemysłowych
Kinga Gál
(HU) Obywatele węgierscy, którzy wyemigrowali z Rumunii do Węgier i przeszli na emeryturę po 2007 r., po przystąpieniu Rumunii do Unii Europejskiej, nie otrzymali jak dotąd emerytury, do której mają prawo na podstawie lat pracy uprawniających do emerytury w Rumunii.
Na podstawie obowiązującego porozumienia między Rumunią a innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej, od 1 stycznia 2007 r. władze rumuńskie miały wypłacać emerytury bezpośrednio osobom, których to dotyczy. Od kilku miesięcy Rumuni tego nie robią, a obywatele węgierscy pobierający emerytury od czasu przystąpienia Rumunii w 2007 r. otrzymują jedynie część swojej emerytury należnej im ze strony Węgier. Władze rumuńskie starają się doprowadzać do opóźnień w rozwiązywaniu takich spraw, mimo tego, że odpowiednie dyrektywy UE powinny obowiązywać również w Rumunii.
Ponieważ nadzór nad przestrzeganiem dyrektyw UE leży w kompetencjach Komisji Europejskiej, zwracam się do Komisji o zbadanie, co dzieje się w Rumunii w odniesieniu do wyceny i wypłat emerytur, oraz zwrócenie uwagi władz rumuńskich na konieczność rozwiązania tego problemu możliwie jak najszybciej. Niewielkim pocieszeniem jest fakt, że ci emeryci wygraliby swoje procesy w Luksemburgu. Dziękuję bardzo.
Miloš Koterec
(SK) Władze lokalne w węgierskiej wsi Mlynky, w której 55% mieszkańców to Słowacy, zatwierdziły propozycję wójta dotyczącą eksmisji dwóch słowackich organizacji mniejszościowych z tradycyjnego "Domu Słowackiego”.
Organizacje złożyły pisemny protest do władz lokalnych, zwracając uwagę w swoim piśmie na fakt, że stanowiło to naruszenie istniejącego statusu i zaszkodziło interesom narodowym mniejszości słowackiej we wsi Mlynky. W każdym razie decyzja o ich eksmitowaniu nie jest działaniem przypadkowym. Jest ona następnym krokiem po decyzji władz lokalnych o zaprzestaniu wydawania dwujęzycznej gazety, zmianie w zakresie nadawania programu telewizyjnego na niekorzyść nadawania dla mniejszości oraz obniżeniu wynagrodzeń płaconych słowackim nauczycielom. Jest to ogólny negatywny trend i muszę zaprotestować przeciwko takim działaniom. Takie działania i decyzje są niebezpieczne przede wszystkim dlatego, że są sprzeczne, w sposób zasadniczy i być może umyślny, ze statusem mniejszości na przedmiotowym obszarze i obniżają istniejący standard praw mniejszości. Węgierski rzecznik praw obywatelskich do spraw mniejszości narodowych i etnicznych, pan Kállai, potępił te decyzje jako niezrozumiałe.
Działania władz lokalnych we wsi Mlynky, które stale atakują mniejszość słowacką, są bardzo złym sygnałem, szczególnie w okresie, kiedy wysocy rangą urzędnicy rządów Słowacji i Węgier planują spotkanie swoich premierów, po którym oczekuje się oczywiście poprawy stosunków między naszymi krajami.
Milan Gaľa
(SK) Niektórzy posłowie do Parlamentu Europejskiego zgłaszali obawy dotyczące budowy elektrowni węglowej w mieście Trebišov we wschodniej Słowacji.
Chciałbym zwrócić uwagę, że ministerstwo gospodarki Republiki Słowacji odrzuciło ten projekt i w odniesieniu do bezpieczeństwa energetycznego Republiki Słowacji nie oczekuje kontynuowania budowy elektrowni przed 2030 r. Chciałbym poprzeć starania mieszkańców Trebišov, którzy również odważnie sprzeciwiają się budowie elektrowni.
Chciałbym również podkreślić, że były premier Republiki Słowacji, pan Mikuláš Dzurinda, oraz inni politycy zaniepokojeni negatywnym wpływem, jaki elektrownia miałaby na środowisko naturalne i jakość życia Trebišov, jak również negatywnym wpływem na wyjątkowy region hodowli winorośli Tokaj na granicy z Ukrainą i Węgrami, udzielili poparcia działaniom mieszkańców Trebišov.
Marco Pannella
(IT) Pani przewodnicząca, szanowni państwo! Jeśli państwo pozwolą, chciałbym przekazać pewne informacje Komisji oraz prezydium naszego Parlamentu. Jeżeli uzyskamy z Pekinu oświadczenie, nawet marginalne, że we wszystkich swoich wystąpieniach i oświadczeniach publicznych w ciągu ostatnich lat Dalajlama nigdy nie domagał się niepodległości, lecz zawsze zwracał się o autonomię, oraz jeżeli uzna się, że wszystkie jego publiczne wystąpienia nawoływały do niestosowania przemocy, to taka deklaracja ze strony Pekinu może być natychmiast zinterpretowana jako gest otwartości i dobrej woli przez rząd na uchodźstwie i samego Dalajlamę. Mam nadzieję, że w tym kierunku chcemy podążać.
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Pani przewodnicząca, szanowni państwo! Europejscy ministrowie finansów podjęli decyzję o braku zgody na ogólnoeuropejskie podniesienie wynagrodzeń w celu przeciwdziałania rosnącym kosztom życia. Wszyscy wiemy o demonstracjach, które odbyły się w Ljubljanie. Wspominał o nim mój kolega poseł występujący przede mną. Wszyscy również wiemy o wzroście kosztów życia, co doprowadziło do zrujnowania grup o średnich i niskich dochodach. Co UE zrobiła w tej sprawie? Absolutnie nic! Zamiast tego nadal wzrastają wynagrodzenia kierownictwa dużych przedsiębiorstw, podczas gdy zwykli pracownicy mają coraz większe trudności z przetrwaniem do końca miesiąca.
Proszę pozwolić mi na koniec zauważyć, że pan Almunia wskazywał na wpływ ewentualnego wzrostu wynagrodzeń na efektywność produkcji. Takie stwierdzenia są policzkiem dla setek tysięcy pracowników przeżywających trudności finansowe. Oczywiście ogromne zyski przedsiębiorstw wielonarodowych nie są sekretem.
Monika Beňová
(SK) Niedawne działania Straży Węgierskiej wobec Romów stanowią poważne zagrożenie dla podstawowych zasad, na których opiera się dzisiejsza Europa, podobnie jak jawne popieranie ekstremizmu i rewizjonizmu oraz poszukiwanie wrogów zewnętrznych w państwach sąsiedzkich i pośród obywateli innych państw; to wszystko dzieje się równolegle z ciągłymi działaniami, wzrostem liczby nowych członków tej organizacji zaprzysiężonych niespełna dwa tygodnie temu, oraz poparciem otrzymywanym od partii politycznych i grup o podobnym profilu zarówno na Węgrzech, jak i spoza ich granic.
Stanowi to nie tylko zwiększające się zagrożenie, ale również wyzwanie, które w sposób zasadniczy wpływa nie tylko na wszystkich obywateli o poglądach demokratycznych na Węgrzech i w państwach sąsiedzkich, ale również w całej Europie. W Europie nie ma i nie może być miejsca dla przejawów agresywnego nacjonalizmu, rasizmu, ksenofobii, antysemityzmu czy neofaszyzmu. Takich zjawisk nie można postrzegać jako wydarzeń o podrzędnym i marginalnym znaczeniu, ani też ich w żaden sposób usprawiedliwiać.
Z tego względu wzywam instytucje europejskie do poważnego zainteresowania się tym problemem.
Ewa Tomaszewska
Program Erasmus Mundus, mający na celu propagowanie międzykulturowego zrozumienia i promowanie Unii Europejskiej ze względu na jej wysokie rezultaty w kształceniu, nie jest dostępny dla młodzieży białoruskiej.
Białoruś jest krajem nierespektującym praw człowieka, krajem represji za przekonania polityczne, dyskryminacji mniejszości narodowych, dyskryminacji związkowców, prześladowań za postawy obywatelskie. W szczególności młodzież karana jest za swe przekonania brakiem możliwości kształcenia.
Powinniśmy znaleźć drogę, by z dobrodziejstw programu Erasmus Mundus mogli korzystać młodzi ludzie z Białorusi dyskryminowani we własnym kraju w dostępie do wiedzy za swe przekonania. Uniwersytet Warszawski i inne uczelnie polskie przyjęły na studia tych, którzy za udział w manifestacjach zostali usunięci z uczelni białoruskich.
Mam nadzieję, że Unia Europejska znajdzie właściwą formułę, by rozwiązać ten problem.
Caroline Lucas
Panie przewodniczący! W ten weekend na atlantyckim wybrzeżu Kanady rozpocznie się drugi etap największego na świecie komercyjnego polowania na foki. Rząd kanadyjski zapewnił, że to polowanie zostanie przeprowadzone w sposób humanitarny, a łowcy fok są zobowiązani, na mocy swojej licencji, do ogłuszania fok, sprawdzania, czy straciły przytomność, i doprowadzania do ich wykrwawienia przed zdjęciem z nich skóry.
Ale według niezależnych obserwatorów nie ma dowodów, że tak się dzieje. Odnosi się to oczywiście do przypadków, w których otrzymali oni zezwolenie na obserwowanie połowów fok. Systematyczne próby blokowania przez Departament Rybołówstwa obserwacji tegorocznego polowania są niemal tak alarmujące, jak zauważone dotychczas jaskrawe łamanie przepisów w sprawie fok. Jeżeli władze kanadyjskie są tak przekonane, że te przepisy są przestrzegane, to dlaczego robią wszystko, co w ich mocy, aby przeszkodzić ekspertom w dziedzinie dobrostanu zwierząt i dziennikarzom w poświadczeniu tego?
Ponadto nie powinniśmy zapominać, że jak dotąd nigdzie na świecie, na przykład w Rosji czy Namibii, nie udzielono takich gwarancji przestrzegania dobrostanu w odniesieniu do komercyjnego polowania na foki. W chwili, kiedy obecne przepisy tracą ważność, kluczowe znaczenie ma podjęcie przez Komisję pilnych działań w związku z oświadczeniem pisemnym nr 38, polegających na przedłożeniu wniosku o zakaz importu i eksportu oraz handlu wyrobami otrzymywanymi z fok. Taki zakaz nie miałby wpływu na produkcję na własne potrzeby, ale stanowiłby dowód zaangażowania na rzecz ochrony dobrostanu zwierząt.
Ilda Figueiredo
(PT) Panie przewodniczący! W Portugalii obecnie wiele przedsiębiorstw międzynarodowych grozi przeniesieniem części swojej produkcji, na przykład przedsiębiorstwa Yasaki Saltano i Delphi. W obu przypadkach te przedsiębiorstwa międzynarodowe, zajmujące się produkcją części samochodowych, otrzymały środki wspólnotowe w wysokości milionów euro na budowę swoich fabryk i szkolenie zawodowe swoich pracowników. Twierdząc, że przemysł samochodowy przeżywa problemy, Yasaki Saltano chce obecnie zwolnić ponad 400 pracowników w Vila Nova de Gaia. Około 70% z nich to kobiety, spośród których wiele cierpi na problemy zdrowotne, na przykład zapalenie ścięgien spowodowane pracą dla tego przedsiębiorstwa. W tym kontekście pojawiają się dwa pytania: jak wygląda stanowisko tych przedsiębiorstw w zakresie odpowiedzialności społecznej oraz czy zostaną podjęte środki zapobiegające przeniesieniu w celu ochrony praw pracowników i produkcji w naszych krajach?
László Tőkés
(HU) Najpierw Kosowo, teraz Tybet. W obu przypadkach brutalna polityka kolonialistyczna prowadzona przez nacjonalistyczno-komunistyczne państwa policyjne doprowadziła do rozlewu krwi. W obu przypadkach odmowa uznania praw obywateli do samostanowienia spowodowała kryzys, który stanowi zagrożenie dla całego pokoju światowego. Dalajalama, laureat pokojowej nagrody Nobla, ujawnił ludobójstwo kulturowe i agresję demograficzną wymierzoną w obywateli Tybetu.
Również w byłej komunistycznej Rumunii były to zwyczajowe metody. Ceauşescu również uznawał prześladowanie mniejszości za wewnętrzną sprawę rumuńską, dokładnie tak samo, jak Chiny twierdzą w przypadku Tybetu.
Oby Parlament Europejski poparł papieża Benedykta XVI w działaniach przeciwko niesprawiedliwości, nienawiści i przemocy; oby również podjął walkę o zapewnienie Tybetowi autonomii terytorialnej. Niech Dalajlama i katolicki papież powiedzą światu tu, w parlamencie Europy, że nie ma pokoju bez sprawiedliwości.
Zita Pleštinská
(SK) Najgorętszym tematem na dziesiątym posiedzeniu Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Ukraina, które odbyło się w lutym w Parlamencie Europejskim, było usprawnienie procedury wizowej.
Po rozszerzeniu strefy Schengen pod koniec zeszłego roku zaostrzyły się warunki, na podstawie których obywatele ukraińscy otrzymują wizy do państw UE; zwiększyły się opłaty i czas oczekiwania. Nie można pozwolić na zbudowanie kolejnego muru berlińskiego na zewnętrznych granicach UE w chwili, kiedy Ukraina podejmuje decyzję o swojej przyszłości.
Z tego względu z zadowoleniem przyjmuję porozumienie zawarte między Słowacją a Ukrainą w sprawie lokalnego ruchu granicznego. Ułatwi ono częste przekraczanie słowacko-ukraińskiej granicy państwowej w regionach przygranicznych z powodów społecznych, kulturalnych, gospodarczych czy rodzinnych. Szybkie rozwiązanie problemów reżimu wizowego pomoże przekonać obywateli ukraińskich o korzyściach wynikających z członkostwa w UE.
Genowefa Grabowska
Panie Przewodniczący! Pozytywnym skutkiem ostatniego rozszerzenia strefy Schengen była likwidacja kontroli na granicach wewnętrznych Unii. Polska zlikwidowała oczywiście wszystkie punkty kontroli i w konsekwencji tylko w moim województwie zamknęliśmy aż 55 przejść granicznych. Ich likwidacja stawia jednak przed władzami lokalnymi konieczność zagospodarowania pozostawionej infrastruktury. Tworzą ją rozmaite budynki, wieżowce, hangary, składy, parkingi wraz z przynależnymi gruntami, znakomicie położonymi, często przy ważnych szlakach komunikacji międzynarodowej. Gminy, na terenie których te grunty leżą, są zainteresowane ich zagospodarowaniem, ale nie mają na to środków. Istnieje więc wysokie prawdopodobieństwo, iż wszystkie te obiekty zostaną przeznaczone na cele komercyjne.
Dlatego apeluję do Komisji Europejskiej o uruchomienie specjalnego funduszu, który ułatwiłby gminom przygranicznym zagospodarowanie tej infrastruktury na cele użyteczności publicznej, w tym transgranicznej, promującej współpracę kulturalną.
Ryszard Czarnecki
Panie Przewodniczący! Chciałbym wyrazić w tym miejscu szacunek dla dzielnych górali z Tybetu walczących o narodową niezawisłość. To, co mówię, nie jest antychińską demonstracją. Przeciwnie. Szanuję naród chiński, który również walczył o wolność narodową przeciwko okupantom z Japonii czy o wolność, swobody obywatelskie w samych Chinach - przykładem tu są powstania bokserów w XIX wieku. Tym bardziej więc, pomni tej tradycji, nie powinni Chińczycy odmawiać prawa do samostanowienia narodowi Tybetu.
Musimy wyrazić - my jako europarlamentarzyści - solidarność z Tybetem nie tylko słowami, ale i czynami. Europejscy politycy nie powinni uwiarygodniać swoją obecnością igrzysk w Pekinie. Powinniśmy omijać Pekin w tym czasie. Mówię to jako zagorzały kibic i obserwator olimpiady w Atenach. To z naszej strony minimum tego, co należy zrobić.
Jim Allister
Panie przewodniczący! Jutro przypada dziesiąta rocznica porozumienia wielkopiątkowego. Wiele osób uważa, że jest co świętować; ja nie. Dlaczego? Dlatego, że to porozumieniem wielkopiątkowym nagrodzono 30 lat terroryzmu w Irlandii Północnej, podważając zasady zarówno sprawiedliwości, jak i demokracji: sprawiedliwości - przyznając wcześniejsze zwolnienie na podstawie amnestii wszystkim więźniom prawomocnie skazanym za terroryzm; demokrację - ponieważ nakazano włączenie terrorystów, którzy nie wyrazili skruchy, do rządu w regionie, w którym siali spustoszenie od dziesięcioleci. Ma to być osiągnięte poprzez niesprawiedliwą obowiązkową koalicję.
Reprezentowany przeze mnie region to jedyny region w Unii Europejskiej, w którym obywatelom odmawia się podstawowego demokratycznego prawa zagłosowania za pozbawieniem partii władzy. Dlaczego? Ponieważ porozumienie wielkopiątkowe prawnie nakazuje, że wszystkie partie muszą wejść w skład rządu, o ile taki rząd ma powstać. Tak wygląda porozumienie wielkopiątkowe i jest ono złe. Należy je potępić, a nie wychwalać.
Petya Stavreva
(BG) Panie przewodniczący, szanowni państwo! Jednym z największych wyzwań stojących przed moim krajem, Bułgarią, w okresie pierwszych lat członkostwa we Wspólnocie, jest zapewnienie przejrzystości i zapobieżenie wszelkim nadużyciom środków otrzymywanych z funduszy europejskich.
Wspierajac działania antykorupcyjne, zainicjowałam ustanowienie rady publicznej, służącej monitorowaniu przez obywateli przyjmowania środków UE przez bułgarskie rolnictwo. Nie będzie to instytucja formalna, lecz organizacja społeczeństwa obywatelskiego, skupiająca wysiłki wszystkich osób chcących upewnić się, że ta okazja do przyśpieszenia rozwoju Bułgarii nie zostanie zaprzepaszczona na skutek korupcji, nadużyć i złego zarządzania.
Ostatecznym celem jest ustanowienie mechanizmu publicznej kontroli i powszechnego dostępu do informacji, w jaki sposób fundusze są wydatkowane w rolnictwie, informowanie o realizacji projektów oraz rozpowszechnianie najlepszych praktyk w sektorze. Pamiętajmy, że wspieranie aktywnego udziału obywateli w procesach społeczno-gospodarczych jest kluczowym priorytetem programu Wspólnoty.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Ponad rok po przystąpieniu Rumunii i Bułgarii do UE oraz niemal 9 lat po rozpoczęciu procesu bolońskiego, osiem krajów europejskich wciąż nie uznaje stopni naukowych i innych kwalifikacji uzyskanych w tych dwu państwach członkowskich.
Wielokrotnie dochodzi do dyskryminacji obywateli rumuńskich, którzy chcą zatrudnić się lub kontynuować naukę za granicą.
Nieuznawanie dyplomów przyczynia się również do niskiego udziału w europejskich programach mobilności studenckiej, w szczególności w zakresie studiów podyplomowych.
Na przykład student rumuński nie może uczestniczyć w programie magisterskim finansowanym przez program Erasmus-Mundus w centrum uniwersyteckim każdego z ośmiu państw członkowskich, które nie uznają podstawowego stopnia naukowego studenta.
To dyskryminacja wobec obywateli państwa członkowskiego, skutkująca ograniczeniem ich szans otrzymania funduszy europejskich na mobilność akademicką.
Niedawno Komisja Europejska potępiła takie postępowanie. Uważam, że Parlament Europejski również powinien zająć twarde stanowisko w tej sprawie.
Cătălin-Ioan Nechifor
(RO) Wobec zmian klimatycznych i w kontekście pierwotnych zasobów naturalnych, w szczególności surowców energetycznych, które stają się coraz rzadsze i droższe, wspólna polityka rolna mogłaby stanowić skuteczny instrument osiągnięcia celów Unii Europejskiej.
Z drugiej strony brak zgodności z postanowieniami wspólnotowymi w dziedzinie wydatków rolnych prowadzi obecnie do zwrotu co najmniej 83 milionów euro z 11 państw członkowskich do Komisji Europejskiej. Nie jest to duża kwota; ale ponieważ wspólna polityka rolna jest finansowana ze środków publicznych, uważam, że konieczne jest trwalsze zaangażowanie Komisji Europejskiej w pomoc państwom członkowskim, w szczególności we wspieranie nowych państw członkowskich, aby doprowadzić do znacznego zmniejszenia występowania takich nieprawidłowości oraz umożliwić faktyczne osiągnięcie celów bezpieczeństwa żywności w Unii Europejskiej.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Komisja przedstawi niedługo nowe poprawki do dyrektywy w sprawie pobierania opłat za dostęp do infrastruktury transportowej przez pojazdy ciężarowe.
Do 2008 r., po sprawdzeniu wszystkich opcji, uwzględniając koszty związane z ochroną środowiska, hałasem, przeciążeniem ruchu oraz zdrowiem, Komisja powinna przedstawić stosowany powszechnie, przejrzysty i wszechstronny model oceny wszystkich kosztów zewnętrznych, który określiłby i służył jako podstawa dla dalszych wyliczeń opłat za korzystanie z infrastruktury.
Wszelkie uzyskane w ten sposób dochody powinny być ponownie inwestowane w infrastrukturę pokrewną. Przewoźnicy drogowi potrzebują specjalnie wyposażonych parkingów, na których kierowcy mogliby odpocząć w warunkach całkowitego bezpieczeństwa, również dla swoich pojazdów i przewożonych towarów.
Uważam, że państwa członkowskie powinny uzyskać wsparcie finansowe oraz jednocześnie być zobowiązane do inwestowania większych środków w budowę bezpiecznych parkingów, poprawę i rozwój infrastruktury transportowej.
Marianne Mikko
(ET) Szanowni państwo! Państwa członkowskie Unii Europejskiej od Estonii po Polskę straciły wiele milionów najbardziej utalentowanych i przedsiębiorczych obywateli wskutek agresji nazistowskiej oraz trwającego wiele dziesięcioleci terroru sowieckiego. Sprawozdanie Parlamentu Europejskiego "Obywatele dla Europy” ustanowiło działanie zatytułowane "Aktywna pamięć europejska”. Jego celem było zarówno zapobieganie faszyzmowi i stalinizmowi, jak również upamiętnienie ofiar reżimów nazistowskiego i stalinowskiego.
Teraz, 70 lat po tajnym porozumieniu Stalina i Hitlera, w Europie wciąż istnieje niedostateczna świadomość zbrodni popełnionych przez stalinowski aparat opresji. Państwa członkowskie powinny ustanowić stałą międzyrządową grupę roboczą, której zadaniem byłoby przeprowadzenie bezstronnej oceny zbrodni bolszewickich i KGB oraz dokonanie ich oceny za pomocą wartości europejskich.
Jednak obecnie należy ustanowić 23 sierpnia Europejskim Dniem Pamięci ofiar stalinizmu i faszyzmu. W dniu 23 sierpnia 1939 r. naziści i bolszewicy dokonali podziału Europy na dwie strefy wpływów. W ten sposób zadali Europie straszliwą ranę, która do dzisiejszego dnia jeszcze do końca się nie zagoiła.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Chciałbym skorzystać z tej okazji do porozmawiania w Parlamencie Europejskim o przebiegu szczytu NATO, odbywającego się w Bukareszcie, stolicy Rumunii, w dniach 2-4 kwietnia.
Wszyscy znamy znaczenie NATO, zarówno dla bezpieczeństwa regionu euro-atlantyckiego, jak i dla demokratyzacji i dobrobytu nowoprzyjętych państw. Tak stało się z Rumunią w 2004 r. i mamy nadzieję, że podobnie stanie się z Chorwacją i Albanią, państwami, które w Bukareszcie zostały zaproszone do NATO.
Jestem przekonany, że kryzys dotyczący nazwy Macedonii zostanie również rozwiązany w procesie dialogu z Grecją, co umożliwi zaproszenie do NATO kolejnego wiarygodnego partnera Unii Europejskiej, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
Wiemy również, że przystąpienie do NATO jest istotnym krokiem na drodze do integracji z Unią Europejską.
Jako członek grupy ALDE w Parlamencie Europejskim z zadowoleniem przyjmuję otwartość NATO wobec Ukrainy i Gruzji, stanowiącą decydujący sygnał na rzecz włączenia tych państw na drogę europejską.
Jestem przekonany, że zasadniczo my w Unii Europejskiej, a w szczególności w Parlamencie Europejskim, również okażemy otwartość, aby zachęcić Ukrainę i Gruzję do wejścia na właściwą drogę, drogę europejską.
Zdzisław Zbigniew Podkański
Panie Przewodniczący! Trwa proces ratyfikacyjny traktatu reformującego Unię Europejską. Po parlamentach m.in. Francji, Rumunii, Słowenii, Węgier uchwały ratyfikacyjne podjął także parlament polski. Nie byłoby może w tym nic szczególnego, gdyby nie fakt, że parlamentarzyści przyjęli traktat w wielkim pośpiechu i często nie zdążyli zapoznać się z jego treścią. W tej sytuacji liczne inicjatywy ratyfikacji traktatu w drodze referendum narodowego są w pełni uprawnione. Przecież w demokracji suwerenem jest naród, a nie poseł, a najważniejszą formą jest wyrazu jest referendum, a nie kompromitujące posłów i parlamenty głosowanie. Ratyfikacji bez czytania traktatu narody mają prawo nie uznać.
Wymienione fakty tworzą już dziś podłoże do przyszłych politycznych i narodowych konfliktów, a wszystko miało przecież przebiegać w zgodzie z prawami człowieka oraz wolą wolnych państw i narodów w imię wspólnego dobra.
Sylwester Chruszcz
Panie Przewodniczący! Chciałbym w swoim wystąpieniu poruszyć kwestię poszanowania praw własności, praw narodów i praw mniejszości religijnych na Ukrainie, która deklaruje chęć przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej. W 1962 r. władze sowieckie zamknęły kościół katolicki św. Magdaleny we Lwowie i zamieniły go w salę organową, niszcząc przy okazji wiele cennych zabytków. Od 1991 r. trwa walka mieszkańców Lwowa o zwrot kościoła pod wezwaniem św. Magdaleny, która jak dotąd jest bezskuteczna.
Mając na uwadze pojednanie między narodem polskim i ukraińskim, z forum Parlamentu Europejskiego chciałbym zaapelować do władz miasta Lwowa o zwrot kościoła władzom kościelnym po to, aby pogłębić przyjaźń między naszymi narodami, polskim i ukraińskim, a także żeby ten kościół stał się symbolem pojednania, tak ważnym przed przyszłymi mistrzostwami Euro 2012.
Marian Zlotea
(RO) Chciałbym zwrócić uwagę na problem osób cierpiących na białaczkę, którzy codziennie umierają w Rumunii i innych państwach członkowskich bez szansy uczynienia czegokolwiek, ponieważ niektóre państwa nie są uwzględnione w międzynarodowym rejestrze dawców niespokrewnionych.
Ten rejestr istnieje w Europie, ale niestety nie wszystkie państwa członkowskie mają do niego dostęp. W Rumunii ten rejestr nie funkcjonuje. Ten brak prowadzi do dużo wyższej śmiertelności w Rumunii, niż w innych państwach członkowskich. Setki młodych ludzi umierają co roku z tej prostej przyczyny, że nie mają dostępu do tego rejestru. Mimo to ten problem nie stanowi priorytetu dla obecnego rządu rumuńskiego.
Chciałbym, aby państwa członkowskie miały jednakowy dostęp do tego rejestru. Spowodowałoby to ograniczenie nielegalnego handlu organami i dałoby osobom cierpiącym na białaczkę szansę przeżycia, bez względu na ich sytuację finansową. Wierzę również, że osoby chore powinny korzystać z przeszczepu szpiku kostnego w zależności od powagi swojego stanu, a nie swojej narodowości.
Biorąc pod uwagę, że dziś głosowaliśmy za nadaniem urzędu pani komisarz Vassiliou, wzywam panią komisarz do znalezienia rozwiązania tego problemu. Wszystkie instytucje europejskie, w tym nasz Parlament, powinny poprzeć kampanię informacyjną.
Roberta Alma Anastase
(RO) Tydzień temu Rumunia miała zaszczyt gościć w Bukareszcie szczyt NATO. Jako sprawozdawca w zakresie współpracy regionalnej w regionie Morza Czarnego, chciałabym z zadowoleniem przyjąć organizację tego istotnego wydarzenia w regionie Morza Czarnego, ale w szczególności wyraźne uznanie strategicznego znaczenia tego obszaru.
Mam nadzieję, że to uznanie przełoży się na wzmocnione i konkretne działania na szczeblu Unii Europejskiej i NATO, w celu przekształcenia Morza Czarnego w obszar stabilności i dobrobytu oraz zapewnienia bezpieczeństwa całemu kontynentowi europejskiemu.
Nie mniej istotne jest uznanie aspiracji transatlantyckich Ukrainy i Gruzji. Droga tych dwu państw do przystąpienia do NATO powinna być nieodwracalna, a lata 2008-2009 powinny stać się ważnym okresem zauważalnego postępu w tym kierunku, zarówno ze strony obu tych państw, jak i ze strony NATO.
Na zakończenie chciałabym wyrazić zadowolenie z faktu, że państwa członkowskie Sojuszu okazały elastyczność i wizję długoterminową, przekształcając w ten sposób szczyt bukareszteński w istotny krok na drodze do rozszerzenia NATO i dalszego rozwoju systemu bezpieczeństwa.
Yannick Vaugrenard
(FR) Panie przewodniczący, szanowni państwo! Po raz kolejny w okresie kilku ostatnich dni w Saint-Nazaire we Francji grupa pracowników - tym razem Greków - zatrudnionych przez niemieckiego podwykonawcę, pracującego dla innego podwykonawcy w przemyśle stoczniowym, nie otrzymała wynagrodzenia.
Orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ponownie potwierdziły prawa pracy pracowników oddelegowanych w ramach UE, ale jak skuteczne mogą być te prawa, skoro Europa nie dysponuje niezbędnymi przepisami służącymi zrekompensowaniu uchybień podwykonawców?
Nie mówimy już o odosobnionych przypadkach. W całej Unii Europejskiej zleceniodawcy coraz częściej korzystają z szeregu podwykonawców z innych państw członkowskich, a przypadki oddelegowanych pracowników, którzy nie otrzymują wynagrodzenia, stają się coraz częstsze. Trzy osoby, trzech pracowników greckich, otrzymało w końcu swoje wynagrodzenia, ale dopiero po trzech tygodniach strajku głodowego.
Nie możemy wygłaszać pompatycznych przemówień dotyczących Europy, a potem nic nie robić. Konieczne jest możliwie jak najszybsze stworzenie niezbędnego arsenału prawnego, aby zleceniodawcy ponosili odpowiedzialność za błędy podwykonawców.
Toomas Savi
Panie przewodniczący! Chciałbym zwrócić pana uwagę na analogię między igrzyskami olimpijskimi w Pekinie i Moskwie 28 lat temu. Przyznanie prawa do organizacji igrzysk olimpijskich w Moskwie w 1980 r. było prawdopodobnie zręcznym planem, przygotowanym przez administrację prezydenta Jimmy'ego Cartera i jego doradcę ds. bezpieczeństwa narodowego, Zbigniewa Brzezińskiego, służącym otwarciu Związku Radzieckiego, przynajmniej na krótki okres, na Zachód i jego wpływy demokratyczne.
Naszym celem jest wywołanie demokratyzacji w Chinach i z tego względu powinniśmy docenić szansę takiej międzynarodowej obecności w kraju, który w innych przypadkach jest dość odizolowany. A zatem bojkotując igrzyska olimpijskie w Pekinie pozbawiamy władze chińskie ich chwili triumfu. Tracimy również szansę na zapoznanie obywateli chińskich z wartościami demokratycznymi na szczeblu oddolnym. Nasza obecność na igrzyskach olimpijskich w Pekinie nie powinna być postrzegana jako akceptacja dla władz chińskich, ale raczej jako próba pokazania obywatelom Chin potrzeby przejścia do nowego systemu władzy.
Marco Cappato
(IT) Panie przewodniczący, szanowni państwo! Chciałbym podziękować 25 posłom, którzy podpisali się pod listem do premiera Kambodży i dyktatora Hun Sena, dotyczącym sprawy Saumury Tioulonga, jednego z przywódców partii Sam Rainsy. Chciałbym również zwrócić uwagę Komisji na tę sprawę. Otrzymaliśmy informację, że istnieje realne zagrożenie, że Saumura Tioulong, który jest członkiem niestosującej przemocy radykalnej partii, zostanie aresztowany w Kambodży. Jak dotąd tak się nie stało i mam nadzieję, że częściowo zawdzięczać to można interwencji moich kolegów posłów, ale ta sytuacja wymaga ścisłego monitorowania.
Chciałbym również wykorzystać ten czas na poinformowanie pana przewodniczącego i kolegów posłów, że ambasada chińska przesłała nam list, w którym informuje o separatystycznym charakterze "gangu” Dalajlamy, który - według listu - jest z natury skłonny do przemocy. Wydaje mi się, że jest to jedna z tych deklaracji i koncepcji, z których rząd chiński musi dzięki naszemu wsparciu zrezygnować w celu wprowadzenia demokracji w Chinach, Tybecie i gdziekolwiek indziej.
Dimitar Stoyanov
(BG) W ciągu ostatnich 48 godzin w Sofii doszło do trzech zabójstw na zlecenie. Od chwili objęcia przez Roumena Petkova obecnego stanowiska ministra spraw wewnętrznych, w Bułgarii doszło do 22 morderstw na zlecenie na przedsiębiorcach, szefach mafii i politykach. Ani jednego z nich nie udało się rozwiązać, ani jedna osoba nie została skazana. W poniedziałek w biały dzień zamordowano pisarza Georgi Stoeva. Był on autorem licznych książek o dochodzeniach w sprawie przestępczości zorganizowanej. W międzyczasie okazało się, że minister Petkov utrzymywał regularne kontakty z elementami przestępczymi, a nawet się z nimi spotykał. Te fakty świadczą o całkowitym połączeniu się rządu i mafii. Mówię o tym, że minister spraw wewnętrznych Bułgarii jest człowiekiem mafii.
W okresie przedakcesyjnym obywatelom Bułgarii obiecywano, że Unia będzie gwarantem zapewniającym sukces w zwalczaniu bandytyzmu i zabójstw, strażnikiem stabilności i bezpieczeństwa na rzecz życia bez przestępczości. Dzisiaj, kiedy każdy z nas może stać się kolejną ofiarą, Unia musi podjąć działania służące zmyciu tego wstydliwego piętna. Nie tylko z Bułgarii, ale również z siebie.
Slavi Binev
(BG) Panie przewodniczący, szanowni koledzy! Powodem mojego wystąpienia jest kolejny tragiczny incydent, który wydarzył się w Bułgarii kilka dni temu, a który zmusza mnie do przerwania milczenia. W poniedziałek w centrum bułgarskiej stolicy, Sofii, w pokazowym zabójstwie został zastrzelony pisarz Georgi Stoev. W serii około dziesięciu książek odważył się rzucić nieco światła na całą prawdę dotyczącą przestępczości zorganizowanej w naszym kraju i jej bliskich powiązań z elitami politycznymi i sądowymi.
To zabójstwo na zlecenie, jedno z wielu, z bezlitosną wyrazistością pokazało, że prokuratura, system sądownictwa oraz ministerstwo spraw wewnętrznych naszego kraju albo nie są w stanie poradzić sobie z przestępczością, albo - co jeszcze straszniejsze - nie chcą tego uczynić. Poprzez brak działań stają się wspólnikami zbrodni i są wykorzystywane jedynie do wywierania presji na nonkonformistów. To nie przypadek, że pan Barroso, przewodniczący Komisji Europejskiej, osobiście tak bezpośrednio o tym mówił w trakcie swojej niedawnej wizyty w Bułgarii. Gorzką prawdą jest to, że w Bułgarii nikt nie czuje już, że jego życie jest bezpieczne, i musimy stwierdzić, że bez pomocy ze strony Europy nasza państwowość jest zagrożona.
Tunne Kelam
Panie przewodniczący! Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał 24 orzeczenia w sprawie skarg złożonych przez mieszkańców Czeczenii, a dalsze 200 czeka na rozpatrzenie. Zdaniem Trybunału Rosja ponosi odpowiedzialność za szokujące łamanie praw człowieka w Czeczenii, obejmujące morderstwa, tortury i nielegalne wydalenia. Takie nadużycia trwają nadal. Ponadto blisko 5000 osób "zniknęło”, większość prawdopodobnie została zamordowana przez państwowe służby bezpieczeństwa. To niewiarygodne, ale żaden urzędnik nie został pociągnięty do odpowiedzialności za te działania.
Wzywam UE, Komisję i Radę do uświadomienia prezydentowi Miedwiediewowi, że pełna zgodność Rosji z orzeczeniami strasburskiego Trybunału będzie istotnym priorytetem wśród oczekiwań UE przed podjęciem dalszego partnerstwa.
Colm Burke
Panie przewodniczący! Udałem się z tygodniową delegacją do Czadu, z zamiarem podniesienia poziomu świadomości opinii publicznej w zakresie kryzysu humanitarnego, w szczególności na wschodzie kraju. Chciałem również ocenić, jakie ewentualne pozytywne skutki może mieć misja pokojowa UE, której przewodzi Irlandia, na obecnym etapie trwającego rozmieszczania wojsk w Czadzie.
Od 2003 r. granicę przekroczyło około 250 000 sudańskich uchodźców, spośród których niemal wszyscy zostali rozlokowani w 12 obozach na wschodzie kraju. We wschodnim Czadzie znajduje się ponadto około 180 000 osób zmuszonych do emigracji wewnętrznej, którzy przenieśli się i nadal się przemieszczają, uciekając przed przemocą międzyetniczną.
Światowy Program Żywnościowy we wschodnim Czadzie musi stawić czoła niezwykle trudnemu wyzwaniu dostarczenia żywności na 6 miesięcy dla tych uchodźców i emigrantów przed rozpoczęciem pory deszczowej. Pilnie potrzebna jest pomoc ze strony darczyńców, aby zapewnić, że w najbliższych miesiącach uda się zakończyć zakupy, a żywność dotrze do Czadu na czas.
Jeśli chodzi o EUFOR, który ma zapewnić ochronę uchodźcom, niektórzy członkowie francuskiej misji wojskowej są obecnie częścią EUFOR. Ważne jest, aby EUFOR nie był postrzegany jako przedłużenie działań francuskich w Czadzie.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! W okresie sześciu tygodni, które minęły od wyboru pana Christofiasa jako nowego prezydenta Cypru, na wyspie dokonał się większy postęp na drodze znalezienia trwałego rozwiązania, niż przez ostatnie 4 lata. Atmosfera na Cyprze jest pełna odnowionej nadziei, ale jedna kwestia stanowi groźbę zniszczenia klimatu euforii. Są nią ciągłe ingerencje armii tureckiej.
Tydzień temu szef sztabu tureckiej armii złożył niespodziewaną wizytę na Cyprze i wygłosił szereg oświadczeń, które nieomal zatrzymały proces pokojowy. W dniu dzisiejszym na Cyprze miał się zjawić dowódca tureckich wojsk lądowych, a można się spodziewać, że jego obecność wywoła dalsze problemy dla negocjacji pokojowych.
Wzywam przewodniczącego tej Izby oraz moich wszystkich kolegów do wykorzystania wszelkich środków dyplomatycznych, którymi dysponują, aby zdecydowanie wezwać tureckich generałów w Ankarze do zaprzestania prób niszczenia dialogu pokojowego na Cyprze i pozostawienia Cypryjczykom wolnej ręki w działaniach służących znalezieniu rozwiązania wewnętrznych problemów wyspy.
Dziękuję państwu i chciałbym również przekazać panu przewodniczącemu wyrazy naszej wdzięczności za jego wspaniałomyślność i umożliwienie tylu osobom zabrania dziś głosu.
Iuliu Winkler
Panie przewodniczący! Unia Europejska jest obecnie największym eksporterem na świecie. Ta pozycja wynika również z różnorodności gospodarczej jej państw członkowskich, spośród których część opiera się przede wszystkim na usługach, a część na produkcji przemysłowej.
W celu utrzymania przez eksporterów europejskich pozycji lidera musimy im zagwarantować możliwość konkurowania w światowym handlu na sprawiedliwych zasadach. Konieczna jest reforma wspólnotowych instrumentów ochrony handlu, których zadaniem jest zabezpieczenie europejskich podmiotów gospodarczych w handlu międzynarodowym. Korzystanie z instrumentów ochrony handlu musi być bardziej dostępne, skuteczniejsze i bardziej przejrzyste. Zreformowane wspólnotowe instrumenty ochrony handlu muszą być jednakowo dostępne i skuteczne dla zainteresowanych podmiotów, zarówno z gospodarek opartych na usługach, jak i gospodarek dysponujących silnymi sektorami przemysłowymi. Muszą być jednakowo dostępne dla nowych i starych państw członkowskich. Należy zdecydowanie odrzucić pokusę protekcjonizmu.
Anna Záborská
(FR) Panie przewodniczący, pani komisarz! W dniu 5 kwietnia w centrum Bagdadu nieznani sprawcy zamordowali prawosławnego księdza Youssefa Adela. Pod koniec lutego został uprowadzony chaldejski arcybiskup Mosulu, wielebny Rahho. Parlament nie zareagował, a jego ciało zostało odnalezione w połowie marca. Jeżeli wspólnota międzynarodowa będzie przymykać oczy, pokój nigdy nie zawita do tego regionu. Środki finansowe zapewniane przez Unię Europejską zostaną zmarnowane, jeżeli Unia Europejska nie będzie chronić miejscowej ludności.
Zwracam się do Komisji o zbadanie możliwości zarządzania środkami europejskimi przeznaczonymi dla Iraku, jak długo iraccy chrześcijanie pozostaną ofiarami przemocy, uprowadzeń, morderstw i ataków bombowych. Zwracam się do naszego przewodniczącego o przygotowanie z Radą wspólnej deklaracji w naszym imieniu, zdecydowanie potępiającej prześladowanie personelu cywilnego, humanitarnego, medycznego i religijnego.
Czesław Adam Siekierski
Zbliża się czwarta rocznica największego rozszerzenia Unii - rozszerzenia o 10 nowych państw członkowskich. W większości są to kraje, które wymagają dużych nakładów, dużych środków wsparcia na modernizację i transformację gospodarki. Następnie przystąpiła Bułgaria i Rumunia. Te rozszerzenia były bardzo tanie dla budżetu Unii Europejskiej. Korzyści z rozszerzenia osiągnęły tak stare, jak i nowe państwa członkowskie.
Jesteśmy w czasie ratyfikacji traktatu lizbońskiego. To duży sukces, ale jednocześnie w czasie dyskusji o przyszłości Unii słyszy się o zmniejszeniu budżetu na lata 2014-2020. Jak chcemy realizować te nowe wyzwania, nowe wyzwania dla rozszerzonej Europy, jeśli chcemy mniej środków przeznaczyć na sprawy tak ważne dla Europy, dla świata, dla Unii Europejskiej?
Przewodniczący
Na tym zakończyliśmy jednominutowe oświadczenia.

{'language': 'pl'}