Schipbreuk van de Erika De Voorzitter Aan de orde is de mondelinge vraag (B5-0011/2000) van de heer Varela Suanzes-Carpegna, namens de Commissie visserij, aan de Commissie, over de schipbreuk van de Erika. Varela Suanzes-Carpegna Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, in de eerste plaats vind ik het heel attent van de heer Fischler dat hij vandaag in ons midden is. Gisteren had de Voorzitter nog aangekondigd dat de commissaris vanwege andere verplichtingen afwezig zou zijn. Kennelijk is hij uit respect voor het Parlement van gedachten veranderd. Zo kennen wij hem ook: hij heeft altijd respect getoond voor het Parlement, en daar wil ik hem voor bedanken. Ik voer hier vandaag het woord namens de Commissie visserij om nogmaals onze zorgen in verband met de schipbreuk van de olietanker Erika onder uw aandacht te brengen. Wij - onze commissie en ikzelf als voorzitter - willen ons om twee politieke redenen opnieuw over deze kwestie uitspreken. In de eerste plaats willen wij de Commissie, de Raad en de lidstaten laten zien dat het Parlement dit ernstige ongeluk niet kan en wil vergeten. In de tweede plaats willen wij vandaag een concreet aspect van deze ernstige milieuramp belichten, namelijk de gevolgen ervan voor de visserijsector en de aquacultuur in de getroffen gebieden. De conclusie die we uit deze hele affaire moeten trekken, is ongetwijfeld dat er dringend maatregelen moeten worden getroffen om de schade te beperken en om te voorkomen dat er in de toekomst nog meer schade onstaat. Er is genoeg geklaagd en nagedacht. Wij moeten nu met zijn allen spijkers met koppen slaan en maatregelen nemen, mijnheer de commissaris. In de eerste plaats moeten er in het belang van de veiligheid van het zeevervoer - en met name het vervoer van olieproducten en gevaarlijke stoffen - doeltreffende controles worden uitgevoerd in de wateren en de havens van de Gemeenschap. Er zal aan tal van kwesties aandacht moeten worden besteed: de bouw van dit soort schepen, de dubbele romp, hun leeftijd, het toezicht op de classificatiebureaus, de verzekeringen, het opzetten van databases met alle benodigde informatie, communautaire samenwerking en coördinatie, aanscherping van de inspecties, en de aansprakelijkheid van de vervoerders en de eigenaars van de lading. De Europese Commissie is de aangewezen instelling om op deze gebieden serieuze Europese harmonisatievoorstellen te doen. De goedkope vlaggen - die ook veel schade toebrengen aan wat we wel "de verantwoordelijke visserij" noemen - moeten ook in de vervoerssector onder speciaal toezicht staan en worden gereguleerd. De toegang tot communautaire wateren van schepen met goedkope vlaggen die niet aan de communautaire veiligheidseisen voldoen, moet worden gecontroleerd. Wij verwachten concrete initiatieven van de Europese Commissie. Wat de visserij en de aquacultuur betreft - sectoren die vooral in getroffen gebieden als Bretagne en La Vendée belangrijk, sterk ontwikkeld en befaamd zijn - moet de Commissie bekendmaken wat voor schade er is geleden, hoe zij de omvang van die schade beoordeelt, en welke specifieke maatregelen van politieke, economische, sociale en financiële aard zij denkt te nemen om de schade te beperken en de vissers en bedrijven schadeloos te stellen die plotseling vreselijke klappen hebben moeten incasseren. Hoe kan het vertrouwen van de consument in producten uit deze gebieden worden hersteld? Hoe worden de getroffenen schadeloos gesteld? Dit is een zeer ernstig probleem, waaraan de Europese Unie als mogendheid op economisch, commercieel, industrieel en visserijgebied niet voorbij kan gaan. Mijnheer de commissaris, het is tijd om aan de slag te gaan. Wij moeten pioniers zijn, vooroplopen bij het regelen van zaken die ons milieu aantasten en bedrijven en beroepen kapot maken. Dat moet worden voorkomen. Er moeten preventieve maatregelen worden genomen om te vermijden dat rampen zoals deze zich herhalen. Dat is ook de bedoeling van de mondelinge vraag die wij namens alle collega's van de Commissie visserij stellen. Wij verwachten concrete voorstellen van de Commissie: daden in plaats van een klaagzang. Het Parlement zal vandaag een gemeenschappelijke ontwerpresolutie van diverse fracties aannemen, die mij heel belangrijk en opportuun lijkt. Fischler Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ter attentie van de heer Varela Suanzes-Carpegna merk ik in de eerste plaats op dat ik, zoals ik dat in het verleden heb bewezen, altijd ter beschikking sta als het Parlement mij roept. Wat de vervuiling van de Franse westkust na de ramp met de Erika betreft, weten wij welke massale schade die ramp heeft veroorzaakt en weten wij ook dat de gevolgen daarvan nog zijn verergerd door de zware storm die op hetzelfde ogenblik de Franse westkust teisterde. De weggelekte olie en de storm hebben vooral de oesterbanken en mosselkwekerijen zwaar verontreinigd en voor een deel zelfs volledig verwoest. Bovendien is ook de visserij, vooral die met vast vistuig, zwaar getroffen. Wegens de olieramp moesten de vissers in een aantal gebieden hun activiteiten staken. Wij werken nauw met de Franse autoriteiten samen. De bevoegde commissaris onderzoekt nu maatregelen om de veiligheid op zee te verhogen en zal de Commissie zo nodig voorstellen voorleggen om zulke rampen in de toekomst te voorkomen. De Gemeenschap moet zich solidair met de betrokken bevolking tonen en daarom moeten wij, zoals de heer Varela Suanzes-Carpegna terecht opmerkte, gebruik maken van alle mogelijkheden om hulp te bieden. Voor de visserij en de aquacultuur - ik kan alleen voor die sectoren spreken - staat daarvoor in de eerste plaats het Financieel Instrument voor de Oriëntatie van de Visserij ter beschikking. De middelen kunnen in het kader van het Franse structuurprogramma voor de visserij 2000-2006 worden aangewend. De Franse autoriteiten hebben ons laten weten dat ze hun programma volgende week aan Brussel willen voorleggen. Tot 2006 kan Frankrijk voor structurele maatregelen over 225 miljoen euro beschikken. Hoe kunnen wij in het kader van die mogelijkheden de vissers en mossel- en oesterkwekers helpen? Wat de vissers betreft, kan de overheid de vissers en reders een schadevergoeding toekennen die 50% bedraagt van de schade die zij als gevolg van de tijdelijke onderbreking van hun activiteiten hebben geleden. De Gemeenschap is bereid daarvan 50% te cofinancieren. Frankrijk kan de hoogte van de schadevergoedingen bepalen - dat is zijn exclusieve bevoegdheid - en daarvoor is in totaal 9 miljoen euro beschikbaar. Hoe kunnen wij de oester- en mosselkwekers helpen? De gelden kunnen voor de schoonmaak van de oesterbakken worden gebruikt. Daarmee kan ook nieuwe uitrusting voor de oesterkweek worden gekocht of kunnen aquacultuurinstallaties worden hersteld. De kwekers kunnen daarmee ook het water van de aquacultuurinstallaties zuiveren. Voorts kunnen regelingen worden gefinancierd om de kwaliteit van de werkzaamheden te verbeteren en te controleren en om de hygiëne te bevorderen. Een mogelijkheid is ook een algemene verkoopbevorderingscampagne. Als Frankrijk nog deze maand voorstellen indient, kan de schadevergoeding met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2000 worden uitgekeerd. In elk geval is de Commissie bereid het Franse verzoek onmiddellijk te onderzoeken en ook spoedig in te willigen, zodat de betrokkenen meteen kunnen worden geholpen. Langenhagen Mijnheer de Voorzitter, wat de heer Fischler zopas heeft gezegd, stemt mij optimistisch. De omvang van de ramp voor de Bretonse kust is werkelijk enorm. De economische en ecologische gevolgen van de ramp met de olietanker Erika zijn zo zwaar dat wij ons binnen enkele weken al voor de tweede keer in het Parlement met dit thema bezighouden. Dat is trouwens volkomen terecht: een gehele economische sector, visserij en aquacultuur en de daarmee samenhangende werkgelegenheid, is in gevaar. Wij kunnen en mogen niet lijdzaam toekijken. Mooie woorden en bittere tranen helpen niemand vooruit. Wij kunnen hier wel twee, acht of zelfs zestien uur over de zaak debatteren, maar dat maakt geen enkele vis opnieuw levend en geeft geen enkele Bretonse visser brood op de plank. Solidariteit moet meer zijn dan woorden. Onze ontwerpresolutie kan dan ook slechts een eerste stap zijn. Wij moeten de daad bij het woord voegen en maatregelen nemen om zulke rampen, vooral voor de Europese kusten, eindelijk te voorkomen. In de gezamenlijke ontwerpresolutie eisen wij de toepassing van het principe dat de vervuiler betaalt. Voorts eisen wij dat de in hun bestaan bedreigde vissers en aquacultuurbedrijven op onbureaucratische wijze worden geholpen. Dat mag echter niet tot een blijvende, concurrentievervalsende subsidiëring lieden. Wij vragen ook dat het vervoer over zee veiliger wordt en dringen in het algemeen op een betere controle aan. Zoals wij hebben gehoord, pakt de Commissie de zaak kordaat aan. Op een bijeenkomst met vertegenwoordigers van de bedrijfstak moeten de voorstellen van de Commissie worden bekendgemaakt. Het gaat daarbij niet alleen om strengere havenstaatcontroles, maar ook om het verplichte gebruik van dubbelwandige tankschepen. Ik ben daarover opgetogen. Ik vraag evenwel nog meer. De ramp met de Erika heeft de emmer doen overlopen. Voor de veiligheid en preventieve bescherming van de Europese kusten en het voortbestaan van de visserij als economische sector hebben wij behoefte aan een Europese milieukustwacht en een maritiem datanet voor een doeltreffende samenwerking tussen de lidstaten, zoals wij die gisteren hebben gevraagd. Dat is een taak voor Europa. De geloofwaardigheid van Europa staat op het spel. Een nieuwe ramp waarover wij alleen maar spreken, kunnen wij ons niet permitteren. Miguélez Ramos Mijnheer de Voorzitter, de schipbreuk van de Erika voor de Bretonse kust op 12 december vorig jaar veroorzaakte een olievlek waarvan wij de milieugevolgen nog jarenlang zullen ondervinden. Naast de onherstelbare milieuschade, heeft de ramp ook ernstige gevolgen voor bepaalde sectoren van de economie, vooral voor de visserijsector. Aangezien er nog altijd 20.000 ton ruwe olie in de tanks van het gezonken schip zit, kan alles bovendien nog ernstiger uitpakken. Voor de aquacultuur en de oesterteelt, weerloos tegen de onafwendbare vervuiling die de kust heeft bereikt, zijn de gevolgen heel ernstig geweest. Niet alleen door de onmiddellijke vervuiling, de eerste dagen na de ramp, maar ook omdat zij aansluitend hun markaandeel zijn kwijtgeraakt. De consument is, ondanks alle waarborgen, afkerig van een product dat onder vervuiling heeft geleden. Waarde collega's, het gaat hier om perifere regio's met een wankel economisch evenwicht, dat door deze olievlek - die helaas niet uitzonderlijk is - ernstig verstoord is. Net als een aantal aangrenzende regio's, zijn deze regio's voornamelijk afhankelijk van wat de natuur ze biedt. De natuur wordt er echter te vaak geteisterd door menselijke activiteiten die zouden kunnen worden vermeden wanneer de overheid zich meer inspant en meer controleert. "Voorkomen is beter dan genezen" zegt het spreekwoord, en dat geldt ook voor de begroting, waarde collega's. Preventie is erg goedkoop in vergelijking met de kosten van een ramp als deze. De heer Fischler zegt dat hij altijd klaarstaat wanneer het Parlement hem roept. In de kwestie rondom de Erika leek het er echter op - misschien niet voor ons, maar wel voor de bewoners van Bretagne en La Vendée - dat hij er als commissaris voor visserij niet was, of slechts parttime. Zoals het Parlement al in zijn eerste resolutie van 20 januari jongstleden aangaf, moet er rekening worden gehouden met de belangen van de visserij-industrie, de oesterteelt en het toerisme, die het zwaarst getroffen zijn. Daarom hebben we de Commissie destijds al gevraagd spoedeisende maatregelen voor de visserij te nemen door speciale fondsen te gebruiken. Galicië en Bretagne, de twee meest westelijke delen van het Europese vasteland, zijn ook door deze olievlekken aan elkaar verwant. Wij vinden het onbegrijpelijk dat ervaringen zoals die met de Urquiola of de Amoco Cadiz niet hebben geleid tot het aanscherpen van de wetgeving voor het zeevervoer, zowel wat de controle op de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke stoffen betreft als met betrekking tot de goedkope vlaggen. Wij willen dat dit de laatste keer is geweest. Wij hopen dat nu alle lessen geleerd zijn en dat we ons haasten om onze wetgeving te wijzigen en de leemtes te vullen die ons iedere keer weer voor het ongelooflijke plaatsen, het ongelooflijke dat daarna toch waar blijkt te zijn. Het beginsel "de vervuiler betaalt" lijkt ons noodzakelijk, en bovendien is de tijd er rijp voor. Het is de hoogste tijd dat de vervuilers gaan betalen, want tot dusver zijn het de benadeelden en de belastingbetalers geweest die hebben betaald. De vervuilers moeten trouwens niet alleen betalen; ze moeten ook de getroffen gebieden schoonmaken. Ik ben daarom blij met het antwoord van de heer Fischler, vooral omdat hij erkent dat er maatregelen met terugwerkende kracht moeten worden getroffen en dat er snel moet worden gereageerd op verzoeken om hulp. Vanuit mijn fractie, de socialistische fractie, wil ik mijn solidariteit betuigen met de getroffenen: de vissers, de kwekers en de ondernemers die ervoor zorgen dat de producten van de zee zonder mankeren hun weg naar de markt vinden; maar ook aan de burgemeesters en de politiek verantwoordelijken, en de vrijwilligers die aan de schoonmaak hebben meegewerkt. Wij mogen al deze mensen onze solidariteit niet onthouden. Davies Ik zou de commissaris twee vragen willen stellen. Dit Parlement heeft er in een resolutie al voor gepleit in dit vraagstuk uit te gaan van het principe dat de vervuiler betaalt, en dat dus zowel de rederij als de eigenaars van de lading aansprakelijk moeten worden gesteld. Ik zou graag van de commissaris willen weten of dit uitgangspunt wel haalbaar is; of we er inderdaad op mogen rekenen dat die partijen met een financiële compensatie over de brug zullen komen. Mijn tweede vraag betreft de toekomst en de publicatie van het Witboek van de Commissie over aansprakelijkheid in milieuvraagstukken. Met dat Witboek beoogt de Commissie het principe "de vervuiler betaalt" zeker te stellen voor de toekomst en ons de middelen aan te reiken voor een effectieve handhaving van de Europese milieuwetgeving. In het Witboek erkent de Commissie dat de aansprakelijkheidsregeling alleen effect sorteert als we weten wie de vervuiler is, als de schade kan worden gekwantificeerd en als de vervuiler en de schade overtuigend met elkaar in verband gebracht kunnen worden. Het ongeval met de Erika is een uitstekend voorbeeld van het type vraagstukken dat in het Witboek aan de orde wordt gesteld, en kan daarom als maatstaf dienen voor de wijze waarop we in de toekomst met dit soort problemen moeten omgaan. De voorgestelde richtlijn voorziet in strikte aansprakelijkheidsregels met betrekking tot schade die verband houdt met risicovolle activiteiten waar Europese regelgeving voor bestaat. Waar ik me zorgen over maak, en wellicht kan de commissaris die zorg wegnemen, is of het document over de aansprakelijkheid voor milieuschade werkelijk afdoende is om toekomstige problemen van het type-Erika te kunnen aanpakken. Is het werkelijk een effectief instrument bij ongevallen met schepen op open zee, of zal de vervuiler gewoon buiten schot blijven, zoals al zo vaak is gebeurd? Piétrasanta Mijnheer de Voorzitter, wij leven mee en zijn solidair met de mensen en gebieden die door de ramp zijn getroffen. Goede voornemens zijn echter onvoldoende. De schade moet worden vergoed en de verliezen moeten worden gecompenseerd, zowel op het gebied van het milieu als van de aquacultuur en de visserij. Wij hebben de heer Fischler tot ons groot genoegen horen zeggen dat de schade spoedig en met terugwerkende kracht moet worden vergoed. Wij hebben kritiek op de al te lakse controles op schepen en zijn voorstander van de oprichting van een Europese kustwacht en vooral van een strengere regelgeving en verplichte dubbele wanden. Wij hebben ook kritiek op het stelsel van goedkope vlaggen, zowel voor koopvaardij- als visserschepen. Tenslotte hebben wij tot onze verbijstering vernomen dat de lading uiterst kankerverwekkend is en een gehalte aan poliaromatische koolwaterstofverbindingen van meer dan duizend deeltjes per miljoen heeft. Van de 15.000 ton in zee terechtgekomen lading bestond 15 ton dus uit uiterst giftige producten. Dat is onaanvaardbaar. Wij hebben dat ook te laat vernomen, zodat wij nu voor medische follow-up moeten zorgen en bijzondere aandacht moeten besteden aan alle vrijwilligers die zich hebben ingespannen om de milieuschade te herstellen. Tenslotte moeten wij werk maken van de voorkoming van zulke risico's en wetenschappelijk onderzoek uitvoeren om schade te voorkomen. Er zijn al vele voorstellen geformuleerd. Die moeten nader worden onderzocht. Oplossingen vinden wij niet op het allerlaatste moment, als de ramp is gebeurd. Daarom moeten wij preventief optreden. Ainardi Mijnheer de Voorzitter, meer dan twee maanden na de ramp met de Erika worden de al schoongemaakte kusten telkens opnieuw verontreinigd. Ik betuig nogmaals mijn solidariteit met alle slachtoffers, maar breng ook hulde aan de toewijding van alle beroepsmensen en vrijwilligers die de verontreinigde stranden blijven schoonmaken. Dankzij de inzet van vele mensen op het terrein en na het debat en de aanneming van een resolutie door het Europees Parlement op 20 februari jongstleden, werd een eerste reeks maatregelen aangekondigd. De Franse regering heeft overleg op gang gebracht en voorstellen gedaan om de veiligheid op zee te verhogen door onder meer de strijd met de goedkope vlaggen aan te binden en door de controles drastisch te verscherpen. Wij moeten uit deze nieuwe olieramp lering trekken, spoedig besluiten nemen over het communautaire plan, beletten dat bijna doorgeroeste schepen voor onze kusten varen of in onze havens aanleggen, eisen dat schepen voor het vervoer van verontreinigende stoffen een dubbele wand hebben en de veiligheidsvoorschriften en controles versterken. Wij moeten de door de verontreiniging veroorzaakte kosten op de vervuilers afwentelen. Total Fina moet de nodige gelden vrijmaken om de ecologische, economische en sociale schade te herstellen en de slachtoffers van de ramp te vergoeden. De Franse staat heeft middelen vrijgemaakt om de schade te vergoeden. Ik vind echter dat de Europese Unie nog onvoldoende communautaire solidariteit aan de dag legt. Ook de Gemeenschap moet kredieten vrijmaken voor de schoonmaak van de stranden, voor de ondersteuning van de organisaties die de door olie verontreinigde vogels verzorgen en voor het herstel van de getroffen ondernemingen. Compenserende vergoedingen moeten worden toegekend aan de vissers en oesterkwekers, die zware inkomensverliezen hebben geleden en zwaar moeten investeren om de schade te herstellen en het consumentenvertrouwen terug te winnen. Ik ben ingenomen met wat de heer Fischler daarstraks heeft gezegd en neem nota van de verbintenissen die hij hier is aangegaan. Ik wijs er ook op dat mijn fractie, samen met de organisaties op het terrein, waakzaam blijft en wenst dat de slachtoffers spoedig worden vergoed, dat de wetgeving op alle niveaus wordt versterkt en dat er echte sancties komen voor wie de regels overtreedt. Souchet Mijnheer de Voorzitter, twee en een halve maand na de ramp met de Erika is het belangrijk dat wij het opnieuw over die olieramp hebben omdat de omvang van de economische, sociale en ecologische ramp voor onze Atlantische kust veel groter is dan aanvankelijk werd gedacht. Op 500 kilometer Atlantische kust spoelen nog elke dag olievlekken aan. De juiste samenstelling van de lading is merkwaardig genoeg nog altijd niet bekend. Het gaat om een enorme milieuramp, misschien wel de grootste uit de geschiedenis. Vele schepen ontgassen in het gebied hun tanks, en de olie in het op een diepte van 120 meter gelegen wrak vormt een groot gevaar voor verdere vervuiling. Alle beroepsmensen in de sectoren visserij en mariene aquacultuur zijn zwaar getroffen. De grootste slachtoffers zijn de weekdierkwekers. Dat waren de beste van Europa. De eerste slachtoffers zijn de producenten en expediteurs in La Vendée en Loire-Atlantique, die niet meer mogen verkopen. Sommigen hebben al verschillende jaaroogsten verloren, maar de daling van de verkoop met 50 à 80% treft iedereen aan de Atlantische kust en zelfs aan het Kanaal en de Noordzee. Wat de visserij zelf betreft, wordt op dit ogenblik vooral de visserij met vast tuig getroffen. Na de verkoop van weekdieren daalt nu ook die van schaaldieren. In de gehele sector gaan vele visdagen verloren. De toekomst van de visserijproducten, waarvan de prijzen de jongste jaren opnieuw waren gestegen, hangt volledig af van de reacties van de consumenten. Jammer genoeg stellen wij vast dat die zich van de visserijproducten beginnen af te keren. De twee grote, nauw met elkaar verbonden inkomstenbronnen aan de Atlantische kust, namelijk visserij en toerisme, zijn beide zwaar getroffen. Het seizoen dreigt te mislukken, wat op het einde van dit jaar tot een zware crisis kan leiden. Het was dan ook volkomen gerechtvaardigd dat ons Parlement een nieuwe ontwerpresolutie opstelde. Onze fractie heeft daaraan een heel belangrijke bijdrage geleverd. In die ontwerpresolutie wordt aandacht besteed aan een aantal problemen die in de getroffen gebieden als uiterst belangrijk worden beschouwd. Het eerste punt is dat de vervuiler zijn aansprakelijkheid moet aanvaarden. In onze ontwerpresolutie vragen wij de toepassing van twee principes. In de eerste plaats moet de vervuiler voor de schoonmaak zorgen. Het is immers onaanvaardbaar dat de schoonmaak van de door een lading koolwaterstofverbindingen verontreinigde stranden niet wordt betaald door de eigenaar van de lading maar door de gemeenschap, met andere woorden de belastingplichtigen en dus de slachtoffers. Het tweede principe is dat de vervuiler betaalt. In onze ontwerpresolutie staat dat de aansprakelijkheid van de vervuiler moet worden uitgebreid tot de sectoren visserij en mariene aquacultuur. Dat betekent dat de vervuiler niet mag proberen het bedrag van de vergoeding van de slachtoffers te beperken tot het door het FIPOL vastgestelde maximum, met andere woorden tot wat de grote oliemaatschappijen naar eigen goeddunken hebben beslist. Het FIPOL-maximum is te laag en moet dus worden opgetrokken. Dat staat in onze ontwerpresolutie. Als die verhoging niet volstaat, moet de vervuiler de rest bijpassen. Het zou erg onrechtvaardig zijn dat een oliemaatschappij die dit jaar 10 miljard Franse frank winst maakt, haar eigen slachtoffers, grotendeels kleine ondernemingen en werknemers, niet integraal wil vergoeden. Mijnheer de commissaris, de getroffen bevolking verwacht op Europees niveau concrete blijken van solidariteit. In onze ontwerpresolutie verzoeken wij de Commissie maatregelen te nemen om te helpen bij het herstel van de schade in de visserij als gevolg van de ramp. Het blauwe Europa, het GVB, moet vandaag laten zien dat het de vissers niet alleen beperkingen oplegt, maar dat het ook solidair kan zijn. De Europese Unie moet ook bijdragen aan het herstel van de natuur in de waterrijke gebieden en de getroffen kustgebieden die voor de gehele Unie een grote biologische waarde hebben. De heer Fischler verklaarde daarstraks dat hij op de verzoeken van Frankrijk positief zal reageren. Dat verheugt mij. In het belangrijke dossier van de zeevervuiling moeten wij de anderen aansporen. Twintig jaar na de ramp met de Amoco Cadiz heerst in Europa op het gebied van de veiligheid op zee nog altijd laksheid en onverantwoordelijkheid. Het resultaat daarvan zijn telkens nieuwe olierampen. Deze keer mogen wij niet bij de pakken neerzitten. Wij moeten, met inachtneming van het subsidiariteitsprincipe, onverwijld een algemeen kader voor de veiligheid op zee vaststellen. Wij moeten de vicieuze cirkel van de algemene onverantwoordelijkheid eindelijk doorbreken. Martinez Mijnheer de Voorzitter, rampen doen zich vaak voor en maken soms ontstellend veel slachtoffers. Zo werden in Caracas 35.000 doden geteld. Wat ons, na de ramp met de Amoco Cadiz en vele andere, naar aanleiding van de schipbreuk van de Erika zo opstandig maakt, is dat wij al die rampen konden voorzien. Wij hadden die rampen kunnen voorkomen. De oorzaak is immers altijd dezelfde en ons allen bekend. De oorzaak is niet het gebrek aan technische voorschriften of het ontbreken van een tweede wand. Dat zijn bespottelijke argumenten waar de groenen dol op zijn. Daarstraks heeft de heer Piétrasanta ons daarvan nog een bloemlezing gegeven. De oorzaak van de ramp is dat wijzelf geen koopvaardijvloot meer hebben en dus een beroep moeten doen op slavendrijvers, met als gevolg dat voor de kust van Athene wrakken ronddobberen. De oorzaak van de ramp is dat wij geen scheepswerven meer hebben, met als gevolg wat wij in Montenegro hebben gezien. De oorzaak is het ontbreken van een fiscaal en sociaal beleid, waardoor wij in de mondialisering niet langer concurrerend zijn. De oorzaak is het maritieme imperialisme sedert Grotius in Nederland, die alles blokkeerde om Rotterdam te redden. Wat doet Brussel in plaats van verandering te brengen? Het laat Malta, de kampioen van de goedkope vlaggen, tot de Gemeenschap toe vanuit dezelfde logica die zegt dat met de toetreding van Turkije de immigratie kan worden bestreden. Ik vrees dus voor de oesterkwekers en vissers, voor de kustgemeenten, de vogels en de natuur. Er komen nog meer Erika's. Natuurrampen en rampen zoals die met de Erika zijn immers het gevolg van de mondialisering en dat is de geheime lading van de Europese goedkope vlag. Bernié Mijnheer de Voorzitter, de economie van onze Atlantische westkust is door de olieramp met de Erika zwaar getroffen. De vissers, oesterkwekers en weekdierkwekers, het toerisme en de plaatselijke en territoriale gemeenschappen zitten te springen om hulp. Zij willen ook dat er iets gebeurt met het wrak, waaruit nog altijd olie wegstroomt en dat dus een echte tijdbom is. Europa, dat de begrotingslijn voor steun voor de lidstaten bij natuurrampen jammer genoeg heeft geschrapt, moet reageren. Europa moet reageren in naam van de solidariteit, maar ook omdat het voor deze zoveelste olieramp medeverantwoordelijk is. De burgers begrijpen immers niet waarom Europa aanvaardt wat de Amerikanen afwijzen en waarom Europa, dat gewoonlijk zo graag milieuwetgeving uitvaardigt, niets voor de veiligheid op zee doet. Europa moet onverwijld wetgevend optreden en over deze schipbreuk klaarheid scheppen. Inmiddels moet de Commissie onmiddellijk de Europese fondsen aanspreken om de getroffen ondernemingen te helpen, het wrak onder handen te nemen, de stranden schoon te maken, de opslagcapaciteit voor afvalstoffen te verhogen, de behandeling of recycling van die afvalstoffen te garanderen en een programma uit te werken om te onderzoeken hoe olie op zee kan worden opgeruimd. Tenslotte moet de Commissie opnieuw een begrotingslijn voor steun voor de lidstaten bij natuurrampen invoeren en ervoor zorgen dat de getroffen departementen voor steun uit de structuurfondsen in aanmerking komen. Hoe staat de Commissie tegenover deze voorstellen? Welke besluiten heeft de Commissie al genomen en welke besluiten zal ze nog nemen? Welk gevolg heeft de Commissie gegeven aan de resolutie van het Europees Parlement van 20 januari 2000? We hebben nog steeds geen enkele concrete maatregel op dit vlak gezien. Van Hecke Voorzitter, de recente geschiedenis en vooral de schipbreuk van de Erika heeft aangetoond dat onze kusten onder de permanente dreiging van scheepsrampen leven. Het debat over het voorkomen van dergelijke rampen hebben wij in Straatsburg al gevoerd en daaruit bleek het belang van een Europees plan voor de maritieme veiligheid. Maar naast preventie moeten wij ook oog hebben voor de gevolgen van dergelijke rampen. In de eerste plaats de ecologische gevolgen. Vele honderden kilometers Franse kust zijn vervuild. Duizenden vissen en vogels zijn omgekomen. Het is niet uitgesloten dat er een permanente aantasting is van bepaalde habitats. Het herstellen van het milieu is vaak een proces van lange adem. Het huidig systeem van geplafonneerde schadevergoeding, alleen voor de economische berekenbare milieuschade, is niet langer toereikend. Wij moeten dringend evolueren naar een niet-geplafonneerde schadevergoeding ook voor de milieuschade die niet economisch berekenbaar is. Het principe "de vervuiler betaalt" moet consequent worden toegepast. Ik pleit voor een zerotolerantie inzake zeevervuiling. Daarvoor moeten er meer strenge en betere controles komen. Maar wij moeten ook aandacht besteden aan de economische gevolgen. Ik ben voorstander van een Europees herstelplan voor de getroffen bedrijfssectoren van de visserij, over de mosselkwekerij en oesterbanken, tot de horecasector. Kortom, een noodplan dat in werking treedt bij scheepsongelukken. Zij die slachtoffer worden van het roekeloos winstbejag van anderen verdienen onze solidariteit, zeker in een overgangsfase. Tenslotte wil ik even ingaan op het gezondheidsaspect. Ook Belgische vrijwilligers hebben hun kerstdagen opgeofferd om vaak met de blote handen de stranden schoon te maken en vogels en vissen te redden. Ik was verbaasd berichten te lezen in de pers dat de smurrie kankerverwekkend zou zijn. Ik was nog meer verbaasd te lezen dat de betrokken Franse overheden hiervan dagen vooraf weet hadden zonder dat ze de helpers opriepen tot beschermende maatregelen. Ik had graag vernomen van de commissaris of en zo ja wanneer de Europese Commissie op de hoogte is gebracht van het mogelijke gevaar voor de volksgezondheid. Voorzitter, wij moeten lessen trekken uit het verleden. Scheepsrampen zoals met de Erika kunnen zich morgen opnieuw afspelen voor de kusten van Nederland, Engeland, Spanje of België. De regeling die wij in Europa vandaag uitwerken, zal als een precedent worden beschouwd. Laten wij daarom streng zijn voor de vervuilers en royaal voor de getroffenen. Savary Mijnheer de Voorzitter, zoals een aantal andere afgevaardigden wijs ook ik erop dat de situatie twee en een halve maand na de schipbreuk nog altijd kritisch is en dat de omvang van de ramp elke dag duidelijker wordt. Ik bekijk de ramp uit twee oogpunten. Ten eerste het oogpunt van het milieu. In het wrak bevindt zich nog altijd 16.000 ton zware olie. Die lekt weg. Bovendien hebben wij vorige week jammer genoeg 35 gevallen van milieupiraterij vastgesteld. Dat maakt de ramp nog erger. Mevrouw Palacio heeft het daarover uitvoerig gehad. Zij heeft onmiddellijk op stapel gezet wat wij vandaag absoluut nodig hebben, namelijk een Europees zeerecht, in de vorm van een ontwerprichtlijn betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over zee. Mevrouw Palacio kan op dat punt op Frankrijk rekenen. Dat wil tijdens zijn voorzitterschap verordeningen uitvaardigen om de veiligheid te verhogen. Naast het milieu is ook de economie, zoals vele afgevaardigden hier al hebben gezegd, zwaar getroffen. De weekdierkweek, visserij, oesterkweek en viskweek hebben zware schade geleden. Bovenop de olieramp heeft ook de storm op vele plaatsen schade aangericht. Jammer genoeg zijn al die sectoren zwaar getroffen. Ze moeten nu alles heropbouwen en, wat misschien nog het moeilijkst is, het vertrouwen van hun klanten terugwinnen. De mensen in Bretagne, La Vendée, Charentes - en elders de bosbouwers - wachten nu op een teken van de Europese Unie. Wij kunnen deze zittingsperiode niet in het teken van de toenadering tot de burger plaatsen als wij op gebeurtenissen van deze aard en deze omvang geen concrete antwoorden bieden. Ik heb met belangstelling geluisterd naar de woorden van commissaris Fischler, wellicht de meest concrete die wij tot nu toe hebben gehoord. Velen hebben uitdrukking gegeven aan hun medeleven, solidariteit en goede voornemens, maar wij moeten nu duidelijk zeggen wat de Europese solidariteit inhoudt. Dat wordt van ons verwacht. Hudghton De olievervuiling door de Erika is niet meer dan één ongeval in een hele serie van dergelijke rampen die zich de afgelopen jaren in de wateren van de Gemeenschap hebben voorgedaan. Ik noem bijvoorbeeld de Braer, die bij Shetland op de rotsen liep, en de Sea Empress bij Wales. Deze olierampen hebben niet alleen onherstelbare ecologische schade aangericht, maar ook het plaatselijke bedrijfsleven totaal ontwricht. De ramp met de Erika betekent een zware klap voor de plaatselijke visserij en aquacultuur. Bovendien gaat het niet alleen om de schadelijke gevolgen die zich nu hebben geopenbaard, maar moeten we ook rekening houden met de schadelijke effecten van de olievervuiling op de lange termijn. Effectieve compenserende maatregelen zijn cruciaal. Het is hoog tijd dat de veiligheidsmaatregelen voor de scheepvaart in de Gemeenschap worden aangescherpt. Het zou reders bijvoorbeeld verboden moeten worden onder een goedkope vlag te varen, een praktijk waar men ook in de visserijsector steeds vaker op terugvalt. De bedrijven zijn aansprakelijk, de eigenaars van het schip en de lading moeten merken dat hun onachtzaamheid een prijs heeft. Dat de huidige middelen voor compensatie ontoereikend zijn bleek overduidelijk toen de vissers op de Shetlandeilanden na de ramp met de Braer niet afdoende werden gecompenseerd voor de schade die ze hadden geleden. Het is zaak dat we lering trekken uit het verleden en zorgen voor de volledige wederopbouw van de bedrijven die zo van de ramp met de Braer te lijden hebben gehad. Vachetta Mijnheer de Voorzitter, twee en een halve maand na de ramp met de Erika moeten wij daarover opnieuw een debat houden omdat de ramp nog altijd dramatische gevolgen heeft. Samen met de bevolking moeten wij verder druk uitoefenen opdat Total opdraait voor alle schade die het door zijn ongebreideld winstbejag heeft aangericht, maar daarnaast moeten wij ook drastische maatregelen nemen om zulke rampen in de toekomst te voorkomen. De gemeenschappelijke ontwerpresolutie is interessant, maar bevat geen enkele verwijzing naar het probleem van de goedkope vlaggen. Toch moeten wij dat probleem aan de orde stellen en onverwijld oplossen om rampen op zee te kunnen voorkomen. Het gaat, zoals in de ontwerpresolutie staat, immers niet zozeer om de verscherping van de controles op de veiligheid van schepen onder goedkope vlag, maar om de afschaffing van het stelsel van goedkope vlaggen als zodanig. Alleen op die manier kunnen wij ervoor zorgen dat zeelieden in behoorlijke omstandigheden kunnen leven en werken en een doeltreffende regelgeving en bescherming genieten, en dat aan de visserij en het milieu geen schade wordt toegebracht. Na elke scheepsramp neemt het Parlement een resolutie aan. Daarin stelt het meestal positieve technische maatregelen voor, waarvan sommige in richtlijnen worden overgenomen. Als die werden toegepast, zou de logica van de laagste kostprijs en dus ook van het varen onder goedkope vlag worden doorbroken. Bouwman Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, als rapporteur voor de richtlijn over havenontvangstfaciliteiten ook ter voorkoming van zeevervuiling wil ik een paar opmerkingen maken die mij te binnen zijn geschoten en waar volgens mij weinig over gesproken wordt op de green shipping conference in Hamburg waar iedereen aanwezig was. Daar werd gemeld dat 5 tot 10% van de olievervuiling voortkomt uit rampen. Die zijn wel heel geconcentreerd en geven veel problemen, maar 60% komt voort uit vervuiling door de industrie. En 10%, om nog maar een indicatie te geven, komt voort uit natuurlijke vervuiling. Wat ik zou willen voorstellen in het kader, niet zozeer van technische verbeteringen, betere controle, betere regelgeving wat allemaal wel moet, maar in het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen is een soort rondetafelconferentie met degenen die betrokken zijn bij de totale vervuiling van zeeën met oliën. Daarvoor zou ik willen pleiten. Fischler Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in de eerste plaats dank ik u voor dit levendige debat. Daaruit is duidelijk gebleken dat wij in twee richtingen moeten werken. In de eerste plaats moeten wij preventief optreden. Wij moeten onderzoeken hoe wij op verschillende terreinen de richtlijnen, het recht van de zee en andere bepalingen kunnen aanscherpen om het gevaar voor zulke rampen in de toekomst drastisch in te perken. In de tweede plaats moeten wij ons afvragen hoe wij hulp kunnen bieden in het gebied waar de ramp zich heeft voorgedaan. Welnu, mevrouw de Palacio heeft de diensten drie concrete voorstellen voor overleg voorgelegd. Ik hoop dat de Commissie die voorstellen nog in maart zal kunnen goedkeuren, zodat wij op het gebied van preventie vooruitgang kunnen boeken. Het gaat om drie zeer concrete voorstellen. In de eerste plaats wordt voorgesteld de nationale controles op de veiligheid van de schepen te versterken. Een tweede voorstel betreft de versterking van de controles van de Commissie op de organisaties die de veiligheid aan boord van de schepen moeten beoordelen. In de derde plaats willen wij na een overgangsperiode verbieden dat enkelwandige tankers nog in EU-wateren varen. Met die maatregelen zullen wij echt vooruitgang boeken. Bovendien zijn later dit jaar nog andere maatregelen gepland, in het kader waarvan wij beslist ook het probleem van de goedkope vlaggen zullen onderzoeken. Wat de steun betreft, vroegen verschillende sprekers dat de begrotingslijn voor de vergoeding van schade opnieuw wordt ingesteld. U moet echter ook bedenken hoeveel die kredieten bedroegen. Met de kredieten op die begrotingslijn konden wij niet echt hulp bieden. Ik herinner mij zeer goed dat wij hier in het Parlement in verband met BSE grote debatten hebben gevoerd en hebben gezegd dat die hele begrotingslijn eigenlijk maar een doekje voor het bloeden was waarmee wij niets konden doen. Echte hulp kunnen wij, zoals ik daarstraks al zei, alleen via de programma's bieden. Ik heb ook al gezegd dat de bal nu in het kamp van de Franse regering ligt. Ik heb u beloofd dat wij, zodra wij de programma's van Frankrijk hebben ontvangen, die snel zullen onderzoeken en goedkeuren. Varela Suanzes-Carpegna Ik wil alleen commissaris Fischler bedanken voor zijn antwoord op de mondelinge vraag van onze commissie. Ik denk dat hij een paar belangrijke feiten heeft genoemd, en het is toe te juichen dat commissarissen met concrete en belangwekkende feiten komen. In het specifieke geval van de Erika worden er maatregelen genomen en wordt er in samenwerking met de Franse autoriteiten opgetreden. Ik denk echter dat hier vooral is gebleken dat wij daarop niet meer moeten terugkomen, omdat het juist om preventieve maatregelen draait. De commissaris zei - en daar wilde ik ook heen - dat de Commissie bijeen zal komen om een pakket technische en wettelijke maatregelen aan te nemen. Dat is denk ik de juiste weg. Ik wil de commissaris dan ook alleen maar zeggen dat die maatregelen uiterst welkom zijn en dat wij ze vanuit de Commissie visserij heel nauwkeurig zullen volgen, zodat we in dit Parlement niet weer bij elkaar hoeven te komen om bepaalde feiten te betreuren, zoals nu. De Voorzitter Ik heb 5 ontwerpresoluties overeenkomstig artikel 42, lid 5, van het Reglement ontvangen. Het debat is gesloten. De stemming vindt om 11.00 uur plaats. Handelsovereenkomst EG/Israël De Voorzitter Aan de orde is de mondelinge vraag (B5-0012/2000) van mevrouw Morgantini en anderen, aan de Commissie, over de onregelmatige toepassing van de handelsovereenkomst EG-Israël. Morgantini Vandaag discussiëren we eigenlijk over een eenvoudig onderwerp: de inachtneming, toepassing en controle van de overeenkomsten die de Europese Unie heeft gesloten, de inachtneming van de verdragen en de internationale normen waartoe de Europese Unie is toegetreden. Dat lijkt eenvoudig, maar in deze wereld zijn het vaak de eenvoudige beginselen die het moeilijkst te handhaven zijn. De bedoeling van de collega's die met mij de vraag aan de Commissie hebben ingediend is, de juiste toepassing van de handelsovereenkomst tussen de EG en Israël te garanderen. Deze overeenkomst wordt openlijk geschonden door Israël. Dat is niet alleen een vermoeden, maar wij en verschillende lidstaten hebben daarvoor concrete bewijzen. Bovendien vermoeden wij dat de Commissie een van haar belangrijkste taken niet goed vervult: die van hoedster van de communautaire verdragen. Ik verwijs naar artikel 38 van het territorialiteitsbeginsel, waarin het toepassingsgebied wordt beperkt tot de staat Israël; dat betekent dat de douanebegunstigingen niet van toepassing zijn op producten afkomstig uit de gebieden die in juni 1967 door Israël zijn bezet. Verschillende Israëlische regeringen hebben hier Palestijns land en water geconfisqueerd en nederzettingen gebouwd voor de eigen bevolking. Daarmee schendt Israël alle internationale normen, om te beginnen het vierde Verdrag van Genève. Het is niet de eerste keer dat de Commissie en het Parlement zich met deze zaak bezighouden: ik noem hier alleen het verslag van de Commissie aan de Raad en het Parlement van mei 1998, waarin de weigering van Israël om het protocol van de oorsprongsregels uit artikel 38 toe te passen, niet wordt aanvaard. Desondanks is de Commissie er niet in geslaagd om Israël ertoe te brengen deze overeenkomsten in acht te nemen. Op de verschillende parlementaire vragen heeft zij vage antwoorden gegeven en zij heeft erop gewezen dat het moeilijk is de hand te leggen op overtuigende bewijzen over de herkomst van de producten, hoewel zij er terecht steeds op heeft aangedrongen dat Israël zich aan de juridische verplichtingen van de overeenkomst houdt. Een Israëlische vredesbeweging heeft een lijst van ondernemingen in de nederzettingen verspreid, om het de Commissie en de lidstaten gemakkelijker te maken bewijzen te leveren; een Palestijnse NGO heeft onweerlegbare bewijzen vergaard dat verschillende producten op de markt van de lidstaten uit de bezette gebieden afkomstig zijn en deze bewijzen overgelegd aan de douane van de verschillende lidstaten. Enkele producten uit de Golan en de bezette gebieden zijn bijvoorbeeld wijn en dergelijke. Het is nu vrede in Palestina en Israël: als de Europese Unie en het Parlement een actieve politieke rol willen spelen, is het belangrijk dat verdragen en overeenkomsten geloofwaardig zijn en de juridische status ervan in acht wordt genomen. Israël kan er zeker van zijn dat Europa staat voor de veiligheid en de stabiliteit van de staat Israël, maar het kan ons niet vragen medeplichtig te zijn aan schendingen van een dergelijke ernst. De Palestijnen weten dat de Europese Unie voorstander is van een afzonderlijke Palestijnse staat en hun rechten verdedigt; zij wachten echter op een bevestiging daarvan. Er kan geen vrede gesloten worden als er rechten worden geschonden: dat vinden ook de Israëliërs, bijvoorbeeld de soldaat Igal Moshe die vier dagen geleden heeft geweigerd naar Libanon te vertrekken en nu in de gevangenis zit; dat vinden ook de Palestijnen: zij willen vrede, hoewel hun huizen zijn afgebroken en ze na vijftig jaar nog steeds vluchtelingen zijn. Maar dat eist vooral ons zelfrespect en het respect voor de democratische regels die we hebben vastgesteld. Staat u mij toe te zeggen dat er, concreet, ook financiële middelen van de lidstaten en de Unie, en dus uiteindelijk van de Europese burgers, verloren gaan als gevolg van de schending van mensenrechten en economische rechten. Vitorino Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, mevrouw Morgantini, de vragen die u aan de Commissie heeft gesteld, hebben betrekking op de mogelijke illegale uitvoer naar de Europese Gemeenschap van producten afkomstig uit de Israëlische nederzettingen en de bezette gebieden waarop de preferentiële tariefbehandeling wordt toegepast. U stelt met andere woorden de correcte uitvoering van de preferentiële tariefregeling in twijfel. De Commissie heeft de afgevaardigde hierover trouwens in januari 2000 reeds schriftelijk van antwoord gediend. De geachte afgevaardigde verzoekt nu om aanvullende informatie. Ik zal mijn best doen om aan haar wens tegemoet te komen. Het eerste punt betreft het vermeende gebrek aan duidelijkheid van de overeenkomst. In dit verband moet ik erop wijzen dat de door de Europese Gemeenschap en Israël gesloten interim-overeenkomst inzake handel en aanverwante thema's uitdrukkelijk vermeldt dat zij van toepassing is op het grondgebied van de lidstaten van de Europese Gemeenschap en, ik citeer, "het grondgebied van Israël". Vanuit het standpunt van de Europese Unie laat de overeenkomst derhalve geen twijfel bestaan, zoals overigens onmiskenbaar uit het schriftelijke antwoord van commissaris Christopher Patten kan worden afgeleid. Hij verduidelijkt daarin het volgende: "... zoals reeds uiteengezet in de mededeling zal de Gemeenschap, voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst EG/Israël, Israëlische nederzettingen of bezette gebieden niet als onderdeel van het Israëlische grondgebied beschouwen. Gezien het feit dat het betrekking heeft op het bredere vraagstuk van de grenzen, is dit voor zowel de Israëliërs als de Palestijnen een buitengewoon gevoelige kwestie" . Wij hebben dit standpunt meermaals aan de Israëlische autoriteiten uiteengezet, met name tijdens de officiële bijeenkomsten van de Commissie en de minister van Israël. De laatste van deze vergaderingen dateert van 21 januari. Premier Shimon Peres heeft naar aanleiding van die gelegenheid een onderhoud met Commissievoorzitter Romano Prodi en commissaris Christopher Patten gehad. Het is overigens algemeen bekend - de afgevaardigde heeft het ook al gezegd - dat de interpretatie die Israël aan het territoriale toepassingsgebied van de overeenkomst geeft niet overeenstemt met de interpretatie van de Europese Unie. De Commissie is echter van oordeel dat onze interpretatie volkomen eenduidig is. Vandaar het belang van uw tweede vraag, die betrekking heeft op de doelmatigheid van het controlesysteem. De procedure die gebruik wordt om de oorsprong van de producten te controleren stelt ons in staat te bepalen of een product al dan niet aanspraak op het recht op preferentiële tariefbehandeling kan maken, zelfs wanneer het bij de oorsprongsbepaling betrokken derde land zijn samenwerking weigert te verlenen. In het schriftelijke antwoord dat wij u hebben verstrekt, verwijst de Commissie naar de vereenvoudiging van de procedure die de oorsprong van de producten moet helpen bepalen. Dit betekent uiteraard niet dat het probleem hiermee van de baan is. Anders gezegd, deze vereenvoudiging heeft niet automatisch tot gevolg dat de oorsprong van het product meteen duidelijk wordt. Terwijl de douanediensten van de lidstaten de ladingen identificeren die mogelijkerwijs niet uit Israël afkomstig zijn - deze taak wordt uitgevoerd door de nationale douaneautoriteiten - zet de Commissie van haar kant, overeenkomstig haar verantwoordelijkheden, de dialoog met de Israëlitische autoriteiten voort. Hiermee beoogt zij de correcte toepassing van het protocol betreffende de oorsprongsregels te garanderen, in overeenstemming met de enige voor de Commissie aanvaardbare interpretatie. Indien de momenteel ten uitvoer gelegde initiatieven niet in staat blijken de oorsprong van de producten te bepalen, zal de Commissie de mogelijkheid overwegen een bijeenkomst van het Comité voor douanesamenwerking te beleggen. Het is immers in dit kader dat een oplossing kan worden gezocht voor de meningsverschillen waartoe de controleprocedures in dit soort overeenkomsten aanleiding geven. Wat de nieuwe bepalingen betreft, heeft de Commissie tijdens de officiële bijeenkomsten de kwestie van de toepassing van de overeenkomst en de duidelijk gedefinieerde procedures die daarmee gepaard gaan uitvoerig met de Israëlische autoriteiten besproken. In januari van dit jaar hebben de Israëlische autoriteiten voorgesteld een tripartiete werkgroep met vertegenwoordigers van de Palestijnse autoriteiten, de Israëlische regering en de Commissie op te richten. De bedoeling van dit initiatief is met het oog op de overgangsperiode voor alle partijen aanvaardbare oplossingen te vinden die het eindresultaat van de lopende gesprekken niet negatief beïnvloeden en niet indruisen tegen de vigerende overeenkomsten totdat er een definitief akkoord wordt bereikt. Presidente Yasser Arafat heeft dit voorstel tijdens het onderhoud met commissaris Christopher Patten van 24 januari jongstleden aanvaard. De Commissie is dan ook voornemens zowel aan de Israëlische regering als aan de Palestijnse autoriteiten mee te delen dat wij bereid zijn dit voorstel te onderschrijven aangezien het ons inziens een antwoord biedt op de twijfels die de afgevaardigde hier heeft geuit. Schwaiger Mijnheer de Voorzitter, een van de belangrijkste doelstellingen van het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie is actief deel te nemen aan het vredesproces tussen Israël en de Arabische landen, en vooral tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit, en dat proces zoveel mogelijk te ondersteunen. In economisch opzicht betekent dit dat volgens het bestaande akkoord de Europese markten openstaan voor producten uit Israël en het autonome Palestijnse gebied. Dat betekent ook dat voor de uitvoer uit het grondgebied van de staat Israël en uit het huidige Palestijnse gebied naar de Europese Unie een voorkeursbehandeling geldt. Voor de bezette gebieden die in het kader van het vredesproces en van een nieuwe regeling van de grenzen nog definitief aan het ene of het andere land moeten worden toegewezen, gelden uit strikt juridisch oogpunt die voorkeursregelingen nog niet en moeten die nog nader worden gepreciseerd. Daarover zijn wij het met de Commissie eens. Belangrijk is op dit ogenblik dat Israël op zijn grondgebied en de Palestijnen op hun voorlopige grondgebied voor een juridisch onberispelijke toepassing van die concrete voorkeursregeling zorgen. Wij zijn er echter ook voorstander van de direct betrokken partijen - de commissaris heeft daarover gesproken - voldoende tijd te geven om voor die bezette gebieden door middel van onderhandelingen tot een oplossing te komen. Uiteindelijk moet, zodra een Palestijnse staat is gecreëerd en daardoor de territoriale problemen definitief zijn opgelost, de vlottere toegang tot de markt van de Europese Unie voor alle producenten gelden, zowel Israëli's als Palestijnen. De Europese Unie moet dus aan de oplossing van het probleem blijven meewerken en mag het door haar houding niet nog erger maken door nu eenzijdig schuldigen aan te wijzen. Dat lost niets op. Namens de grote meerderheid van de Fractie van de Europese Volkspartij roep ik Israël, de Palestijnen - de houding van Arafat is in dat opzicht bemoedigend - en de Commissie ertoe op de rechtstreekse verkennende besprekingen te intensiveren om spoedig tot een regeling te komen voor deze nog niet opgeloste kwestie betreffende de handel tussen de Europese Unie enerzijds en Israël en de Palestijnse Autoriteit anderzijds. Ik spoor de Commissie - de heren Vitorino en Lamy - er dan ook toe aan het vredesproces door discreet, maar op samenwerking gericht optreden te ondersteunen. Ze moet daarbij de rechtmatige belangen van de Palestijnse producenten verdedigen, zoals het Parlement dat al sedert 10 jaar doet, en ondertussen onze hechte handelsbetrekkingen met Israël en de Israëlische producenten versterken. Menéndez del Valle Mijnheer de Voorzitter, het is genoegzaam bekend in welke moeilijkheden het vredesproces in het Midden-Oosten verkeert. Er liggen te veel politieke struikelblokken op onze weg. De politiek weegt zo zwaar dat wij ons daardoor enigszins zouden kunnen laten ontmoedigen bij het behandelen van een obstakel dat in principe alleen juridisch is, zoals de onjuiste toepassing van het handelsakkoord waar we nu over spreken. Daarom zou het, vanuit een bepaald gezichtspunt, redelijk kunnen zijn om te verdedigen dat de beoordeling van de ongeoorloofde export naar Europa vanuit de joodse nederzettingen in Palestijnse gebieden moet worden uitgesteld tot er een definitief vredesakkoord is bereikt, omdat deze export niet als een politiek probleem van de eerste orde wordt beschouwd. Ik ben echter van mening dat de herhaalde niet-nakoming van eerder gemaakte juridische afspraken - bovenop de opgehoopte frustratie vanwege de niet-nakoming van zoveel andere afspraken - echter een politieke factor kan worden die het vredesproces kan belemmeren. Helaas is het nu eenmaal zo dat in een conflict als het Israëlisch-Palestijnse uiteindelijk alles wordt gepolitiseerd als er niet op tijd passende maatregelen worden genomen om dat te vermijden. Daarom was het denk ik weinig zinvol dat voorzitter Prodi, toen hij nog maar enkele dagen geleden zijn reis naar het Midden-Oosten aanvaardde, het volgende antwoord gaf op een vraag die een journalist hem over dit onderwerp stelde: "De behandeling van deze kwestie staat niet op onze agenda. Wij hebben besloten onze agenda tot politieke thema's te beperken". Ik denk eerlijk gezegd dat, als wordt bewezen dat producten uit deze nederzettingen inderdaad preferentiële toegang krijgen tot de interne markt, de Commissie verplicht is daarop te reageren. Zij moet dat
{'language': 'nl'}