Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering De Voorzitter De notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld. Geen bezwaren? Berthu Mevrouw de Voorzitter, naar mijn mening kan de lezer van de notulen op pagina 6 hiervan een verkeerde indruk krijgen vanwege het feit dat mijn interventie en die van de heer Vander Taelen naast elkaar zijn geplaatst. Ik zou twee punten willen benadrukken. Ten eerste vormden mijn standpunten ten aanzien van de Europese Unie, die de heer Vander Taelen afkeurt, geen enkele rechtvaardiging voor de persoonlijke en volledig ongegronde aanvallen van de voorzitter van de Canadese delegatie jegens mij. Overigens heeft de heer Vander Taelen zelf gezegd dat hij tijdens deze incidenten niet aanwezig was. Ten tweede begrijp ik absoluut niet hoe de heer Vander Taelen de indruk heeft kunnen krijgen dat ik tegen de uitbreiding was. Ik heb dit nooit gezegd. Integendeel, talloze malen heb ik in deze vergaderzaal gezegd dat uitbreiding een historische noodzaak was. Ik heb alleen maar opgemerkt dat de instellingen in hun huidige vorm ongetwijfeld een belemmering zouden vormen voor de uitbreiding. Maar dat is een heel andere kwestie. Uiteraard sta ik positief tegenover de uitbreiding van de Europese Unie naar het Oosten. De Voorzitter Dank u, mijnheer Berthu. Wij zullen zeer nauwgezet bekijken of er reden is de notulen te wijzigen, zodat de zaken op de juiste wijze weergegeven worden. Zijn er verder nog bezwaren? Souladakis Mevrouw de Voorzitter, volgens de notulen zou de heer Katiforis - hij was namelijk de spreker en niet ik - hebben gezegd dat de Turkse autoriteiten een lijst hebben opgesteld van in Turkije wonende Griekse onderdanen. Dat klopt niet. De heer Katiforis had het gewoon over Griekse onderdanen, inwoners van Griekenland dus. De heer Katiforis is zelf niet aanwezig om deze wijziging van de notulen te vragen, en daarom doe ik het. De Voorzitter Dat klopt, ik herinner mij dit ook. Wij zullen de notulen dienovereenkomstig aanpassen. (De notulen worden goedgekeurd) Staes Mevrouw de Voorzitter, het gaat niet over de notulen maar om een motie van orde. Ik ben gisteren en vandaag al een aantal keren gecontacteerd door mensen van de pers die er lucht van gekregen hebben dat de Rekenkamer u gisteren een rapport heeft overgemaakt over de wijze waarop de financiering verloopt van de politieke fracties. Ik begrijp dat dit een heel heikel thema is en dat wij moeten voorkomen dat daarover cowboyverhalen in de pers komen. De vraag van nogal wat mensen is: wat zal er met dit rapport gebeuren? Zal dit openbaar gemaakt worden? Ik heb begrepen dat de fractievoorzitters het rapport hebben kunnen inkijken. Ik zou willen vragen wat bent u met dit rapport van plan? Zal u dat op een of andere manier aan de pers of aan de mensen die dat willen overhandigen, met enige commentaar, ja dan neen? Ik geloof dat wij hier een open, transparante strategie moeten volgen zodanig dat wij in volle openheid kunnen zeggen hoe wij in het verleden zijn omgegaan met de geldmiddelen die de fracties ter beschikking worden gesteld. De Voorzitter Mijnheer Staes, dit is een zeer gebruikelijke procedure. De Rekenkamer heeft mij inderdaad dit voorbereidende rapport ter hand gesteld, dat nu aan een zogenaamde contradictoire procedure zal worden onderworpen. Ik heb het rapport namelijk aan alle fractievoorzitters doen toekomen met het verzoek mij hun commentaar mede te delen, zodat wij de Rekenkamer hiervan in kennis kunnen stellen. In vervolg op deze procedure zal de Rekenkamer haar definitieve rapport opstellen. Ik ben van mening dat het niet aan de Voorzitter van het Europees Parlement is om dit rapport aan de pers door te geven. Dat is geen gebrek aan transparantie. Het is mijn taak niet dit te doen. Ik heb gedaan wat ik moest doen, dat wil zeggen het rapport aan alle voorzitters van de betrokken fracties overhandigen. Wurtz Mevrouw de Voorzitter, ik heb gisteravond vernomen dat de heer Akim Birdal, de voormalige voorzitter van het Turkse mensenrechtencomité, opnieuw gevangen is gezet. De heer Birdal had een verzoek ingediend om vrijlating wegens gezondheidsredenen als gevolg van een aanslag waarvan hij het slachtoffer was geworden. Dit verzoek is verworpen en de reden dat hij in de gevangenis zit, is dat hij het enige tijd geleden gewaagd heeft met een voorstel te komen om een politieke oplossing voor het probleem van de Koerden te zoeken. Ik meen dat het een welkome geste zou zijn, indien u zich, in uw hoedanigheid van Voorzitter van het Europees Parlement en in de vorm die u daarvoor geschikt lijkt, tot de Turkse autoriteiten zou richten om te verzoeken deze man van eer vrij te laten. De Voorzitter Daar ben ik het volkomen mee eens, mijnheer Wurtz. Wij hebben deze kwestie gisteren aangeroerd en ik sta er volledig achter om stappen te ondernemen bij de Turkse autoriteiten. Systeem "Echelon De Voorzitter Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over het bestaan van een kunstmatige-intelligentiesysteem, waarmee de Verenigde Staten van Amerika alle telefonische en elektronische communicaties van de Europese Unie kunnen onderscheppen en bewaken, het zogenaamde systeem "Echelon". Gomes Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, in aansluiting op de brief van het Europees Parlement aan de Raad en de door de Commissie vrijheden en rechten van de burger gehouden hoorzitting over de bescherming van gegevens binnen de Europese Unie, wil het Europees Parlement een reactie horen van de Raad en de Commissie over het mogelijke bestaan van het systeem "Echelon". Vermoed wordt dat met dit systeem los van enig juridisch kader op het gebied van justitiële en binnenlandse aangelegenheden communicatie wordt onderschept. Ik dank u voor het feit dat u de Raad hebt uitgenodigd zich over deze kwestie uit te spreken. Zo hebben wij niet enkel de gelegenheid ons standpunt nader te verklaren, maar kunnen wij het Parlement inlichten over alle maatregelen, over het pakket van maatregelen, dat de Raad heeft uitgewerkt betreffende de legale interceptie van telecommunicatie. De Europese Unie moet de grondrechten respecteren zoals die in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens worden gewaarborgd en ook in de gemeenschappelijke grondwettelijke traditie van de verschillende lidstaten tot uiting komen. Het zijn overigens deze rechten die aan de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht ten grondslag liggen. De Raad zal dan ook alles in het werk stellen om de eerbiediging van de desbetreffende principes te garanderen. Hierbij zal hij overeenkomstig het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, dat de hoeksteen voor onze politieke werkzaamheden vormt, bijzondere aandacht besteden aan het feit dat eenieder recht heeft op de bescherming van zijn persoonlijk en gezinsleven, zijn domicilie en zijn correspondentie. Zoals u allen weet, wordt er momenteel aan een Handvest gewerkt waarin alle grondrechten van de Unie zullen worden ondergebracht. Het Europees Parlement is als volwaardige partner bij deze werkzaamheden betrokken. Daarom wenst het voorzitterschap een duidelijk standpunt in te nemen omtrent het bestaan van een systeem waarmee binnen de Europese Unie los van enig juridisch kader telecommunicatie kan worden onderschept. Voor de Raad is de totstandbrenging of het bestaan van een systeem voor het onderscheppen van telecommunicatie dat de rechtsregels van de lidstaten niet eerbiedigt en de grondbeginselen ter bescherming van de menselijke waardigheid schendt, volstrekt onaanvaardbaar. Ik herhaal, voor de Raad is de totstandbrenging of het bestaan van een systeem voor het onderscheppen van telecommunicatie dat de rechtsregels van de lidstaten niet eerbiedigt en de grondbeginselen ter bescherming van de menselijke waardigheid schendt, volstrekt onaanvaardbaar. Dit gezegd zijnde, acht het voorzitterschap het noodzakelijk alles in het werk te stellen om op Europees niveau een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen. Wij streven naar een opener en veiliger Europa dat in onze gemeenschappelijke grondwaarden is verankerd. In deze context zullen wij in sommige gevallen interceptie van telecommunicatie moeten toestaan in zoverre dit nodig is om de genoemde waarden en een goede rechtsorde te garanderen. Het is belangrijk dat dergelijke activiteiten duidelijk worden omschreven en aan evenredigheidscriteria worden onderworpen. Zij moeten voor heel precieze doeleinden worden aangewend, bijvoorbeeld om de georganiseerde misdaad te bestrijden. Het voorzitterschap onderstreept dat bij de uitoefening van dit recht, dat ten volle door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wordt gewaarborgd, ook de jurisprudentie van het Tribunaal voor de mensenrechten moet worden gerespecteerd, met name de noodzaak een evenwicht tussen de inmenging in het privé-leven en het algemeen belang te vinden. In welomschreven hoogst uitzonderlijke gevallen kan interceptie van communicatie in de genoemde omstandigheden gerechtvaardigd zijn. Op dit punt wensen wij dat al onze handelingen volkomen transparant zijn zodat het Europees Parlement over ondubbelzinnige informatie kan beschikken en duidelijk wordt ingelicht over de ontwikkeling van de werkzaamheden die de Raad met betrekking tot de legale interceptie van telecommunicatie ten uitvoer legt. In de genoemde brief van de Commissie vrijheden en rechten van de burger en de brief die de Voorzitter onlangs aan de Raad heeft geschreven, worden echter nog andere kwesties aan de orde gesteld. Er wordt met name verwezen naar de politiële samenwerking, de justitiële samenwerking in strafzaken, Europol, Schengen en de eerste resultaten van het lopende overleg betreffende de gegevensbescherming in het kader van de derde pijler. De Voorzitter heeft mij in haar brief verzocht deze door de commissie aangestipte kwesties hier te behandelen. Op het gebied van de politiële samenwerking heeft de Raad op 17 januari 1995 een resolutie betreffende de legale interceptie van telecommunicatie aangenomen. Deze in het Publicatieblad verschenen resolutie omvat een lijst van nauwkeurige omschrijvingen voor de lidstaten. Zij mogen gebruik maken van legale interceptie van telecommunicatie ten aanzien van netwerkexploitanten en dienstverleners. De lijst stelt de verschillende lidstaten in de gelegenheid hun eigen nationale wetgeving aan te passen. Zo kunnen zij de moeilijkheden die opduiken bij de invoering van de technische specificaties inzake interceptie in de moderne telecommunicatiesystemen signaleren en verhelpen. In november 1995 hebben de vijftien lidstaten en Noorwegen op basis van de in de resolutie opgenomen lijst van specificaties een gedragscode afgesproken. In verband hiermee moet ik u erop attenderen dat de regeringen van de Verenigde Staten van Amerika, Canada en Australië de Raad toentertijd hebben meegedeeld dat zij de desbetreffende gedragscode niet zouden ondertekenen, maar desondanks een identiek beleid zouden voeren. In 1999 werd een initiatief over legale interceptie van telecommunicatie op het gebied van de nieuwe technologieën ter goedkeuring aan de Raad voorgelegd. Zodra met de dienovereenkomstige werkzaamheden werd begonnen, heeft de Raad het Europees Parlement over het voorstel geraadpleegd. Vervolgens heeft het Parlement in mei 1999 hierover advies uitgebracht. De Raad heeft zijn werkzaamheden terzake nog niet afgerond en hij heeft nog geen definitief standpunt omtrent dit dossier ingenomen. Tijdens zijn vergadering van 28 mei 1998 heeft de Raad conclusies over encryptie en repressie aangenomen teneinde de integriteit en het vertrouwelijke karakter van de digitale communicatie te waarborgen. De conclusies houden belangrijke voordelen voor de elektronische handel en het privé-leven van de burgers in en zij stellen ons in staat fraudepraktijken en andere overtredingen te voorkomen. Wij delen echter de bezorgdheid over de mogelijke negatieve weerslag van de proliferatie van almaar nieuwe encryptiediensten die het vertrouwelijke karakter van de informatie moeten veiligstellen, op de bestrijding van bepaalde vormen van criminaliteit. Daarom werd besloten het gebruik van encryptietechnieken, met name door en ten behoeve van de zware criminaliteit, op de voet te volgen. De aangewende maatregelen moeten zorgvuldig worden aangepast en uitgebalanceerd in het licht van de overige in het spel zijnde belangen teneinde de ontwikkeling van de elektronische handel te bevorderen. In dit opzicht moet de nodige aandacht worden besteed aan de bescherming van de in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens genoemde grondrechten en de werking van de interne markt. Wat de justitiële samenwerking in strafzaken betreft, verdient de tussen de lidstaten van de Europese Unie gesloten ontwerpovereenkomst voor wederzijdse rechtshulp in strafzaken een speciale vermelding. Het lijkt erop dat de onderhandelingen over de ontwerpovereenkomst voor wederzijdse rechtshulp in strafzaken die nu al meer dan vier jaar aanslepen spoedig tot een goed einde zullen worden gebracht. De Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken heeft op zijn bijeenkomst van 27 maart jongstleden de voornaamste tot dusver onopgeloste vraagstukken bestudeerd, met inbegrip van het probleem betreffende de interceptie van telecommunicatie. Het doet me dan ook bijzonder veel genoegen u hier te kunnen meedelen dat tijdens de voornoemde vergadering een volledig politiek akkoord is bereikt over de bepalingen inzake interceptie. Verwacht wordt dat het besluit ter vaststelling van de overeenkomst in mei op de bijeenkomst van de Raad van ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken zal worden aangenomen. Ook met betrekking tot de gegevensbescherming in het kader van het Europol-verdrag zijn de nodige maatregelen getroffen. In dit verband dient te worden onderstreept dat Europol geen controlebevoegdheid heeft en geen operationele activiteiten ten uitvoer legt. In feite bestaat de taak van Europol erin de door de lidstaten of derde instanties verstrekte gegevens te analyseren. Europol kan deze gegevens echter niet rechtstreeks verzamelen. Teneinde het Europees Parlement een beter zicht op deze kwestie te geven zou ik met uw welnemen in dit verband een aantal punten nader willen verklaren. Het is aan de lidstaten om de nodige gegevens aan Europol te verstrekken. Zodoende wordt de controle op de gegevensbescherming in de lidstaat van herkomst uitgevoerd, met volledige inachtneming van het Verdrag van de Raad van Europa van januari 1981 en de door het Comité van ministers van de Raad van Europa in 1987 aangenomen aanbeveling. Op deze manier worden de algemene regels betreffende de bescherming van de door de lidstaten aan Europol verstrekte gegevens gerespecteerd. In verband hiermee bepaalt het verdrag dat de vraag of de gegevens door de verschillende lidstaten al dan niet correct zijn ingezameld, in elk van de lidstaten moet worden beantwoord. Het is derhalve aan de lidstaten de aan Europol verstrekte gegevens te corrigeren, te schrappen of te wijzigen wanneer blijkt dat deze onjuist zijn of indruisen tegen de van toepassing zijnde regelgeving. In dit opzicht moet worden onderstreept dat Europol zelf niet bij machte is vast te stellen of de door de lidstaten verstrekte gegevens correct zijn ingezameld. De verantwoordelijkheid hiervoor berust bij elk van de nationale controleautoriteiten. Nu zou ik nog even kort willen ingaan op de normen inzake gegevensbescherming van het Schengen-informatiesysteem. Dit informatiesysteem voorziet in een autoriteit die verantwoordelijk is voor de bescherming van persoonsgegevens. Deze gezamenlijke controleautoriteit omvat de controleautoriteiten van de verschillende lidstaten en waakt erover dat de principes van het systeem inzake gegevensbescherming worden nageleefd, met name wat de inhoud en het gebruik van de in het systeem vervatte informatie betreft. Op deze manier worden de belangen van de burgers met behulp van de door de lidstaten geratificeerde instrumenten ten volle beschermd. Tot slot nog een laatste opmerking over de gegevensbescherming in het kader van de derde pijler. De lidstaten en de Commissie buigen zich momenteel over de vraag in hoeverre het wenselijk is voor de hele derde pijler een horizontale gegevensbescherming uit te werken. Naar aanleiding van dit debat worden velerlei aspecten grondig bestudeerd. Zo wordt onder meer overwogen of het zin heeft een gemeenschappelijke controleautoriteit voor alle instrumenten van de derde pijler in te stellen of voor deze autoriteiten een gemeenschappelijk secretariaat op te richten. Bovendien heeft het Portugese voorzitterschap zich ertoe verplicht te gelegener tijd de eerste beschouwingen betreffende het nut van de toepassing van de algemene principes inzake gegevensbescherming aan de Raad voor te leggen. De bedoeling is dat deze beginselen op alle instrumenten van de derde pijler worden toegepast. Momenteel bevindt het overleg zich in een embryonaal stadium en staat de studie nog in de kinderschoenen. Ik wil hier echter onderstrepen dat het Portugese voorzitterschap het Europees Parlement te zijner tijd op de hoogte zal brengen van de geboekte vooruitgang, met volledige inachtneming van de mechanismen eigen aan de werking van de Unie. Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, hiermee heb ik in het kort het standpunt van de Raad omtrent de nog lopende en reeds afgeronde werkzaamheden op het gebied van de legale interceptie van telecommunicatie uiteengezet. Tot besluit nog dit. Ik heb het volste begrip voor de politieke bezorgdheid die aan dit initiatief van het Europees Parlement ten grondslag ligt. Het voorzitterschap verklaart zich dan ook graag bereid de ontwikkeling van de werkzaamheden van het Europees Parlement terzake op de voet te volgen. Het is namelijk van oordeel dat er reden te over is om geen duimbreed te wijken wanneer de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden van de burgers op het spel staan. Liikanen Mijnheer de Voorzitter, de Commissie heeft met bezorgdheid kennisgenomen van het recente debat. Gisteren hebben wij een brief ontvangen van mevrouw Fontaine aan de heer Prodi, waarin zij de Commissie vroeg in de verklaring aan bepaalde vragen speciaal aandacht te besteden. Ik zal proberen de meeste van deze vragen te behandelen. Eerbiediging van de mensenrechten en van de rechtsregels vormt de grondslag van de Europese Unie. Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens erkent het recht op privacy als een van die rechten. Alle lidstaten van de Europese Unie hebben dit Verdrag ondertekend. De specifieke bevoegdheden van de Gemeenschap zijn in het Verdrag omschreven. De Commissie kan alleen handelen binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar in het Verdrag zijn toegewezen. De Gemeenschap heeft een duidelijke bevoegdheid op het gebied van gegevensbescherming en van onderzoek en technologische ontwikkelingen. De Unie heeft in het kader van de zogenaamde derde pijler bevoegdheden op het gebied van wetshandhaving en misdaadbestrijding. Vraagstukken op het gebied van nationale veiligheid behoren tot de exclusieve jurisdictie van de lidstaten. De Top van Lissabon heeft vorige week ambitieuze doelstellingen geformuleerd om Europa tot de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld te maken. Om dit doel te bereiken moet vooral gebruik worden gemaakt van alle mogelijkheden van de informatietechnologie en Internet. Elektronische communicatie speelt een steeds belangrijker rol in het dagelijks leven van de Europese burgers. Een goed functionerende infrastructuur voor elektronische communicatie is voor onze economieën van doorslaggevende betekenis geworden. Een eerste voorwaarde voor het bereiken van de doelstellingen van Lissabon is dat burgers en ondernemingen op elektronische communicatie kunnen vertrouwen. Een heel belangrijk instrument om de vertrouwelijkheid van het elektronisch verkeer te garanderen is encryptie of cryptografie. Encryptie betekent de omzetting van gegevens in een vorm die onleesbaar is voor personen die geen decoderingssleutel hebben. Toen het Europees Parlement in 1998 beraadslaagde over het vraagstuk van het onderscheppen van telecommunicatieberichten, onderstreepte het met zijn resolutie nog eens het belang van encryptie. De Europese onderzoeksactiviteiten en de relatief open markttoegang hebben voorwaarden geschapen waarin Europese ondernemingen expertise van wereldklasse en hoogwaardige encryptieproducten konden ontwikkelen. Het is in dit verband interessant om te vermelden dat de regering van de Verenigde Staten onlangs stappen heeft ondernomen om haar regels op het gebied van de exportbeperking van encryptieproducten te versoepelen. De huidige regels voor intracommunautaire handel zijn vastgelegd in de zogenaamde dual-use-verordening. Voor handel buiten de Gemeenschap legt het verdrag van Wassenaar exportbeperkingen op aan krachtige encryptieproducten. Het doel van exportbeperkingen is voorkomen dat deze producten terechtkomen bij bepaalde landen en bij criminele organisaties. De Commissie erkent de noodzaak om de verkrijgbaarheid van encryptieproducten in evenwicht te brengen met overwegingen van openbare veiligheid en misdaadbestrijding. De Europese Raad van Lissabon heeft de Raad en het Parlement opgeroepen om zo snel mogelijk - dit jaar nog - regels voor de beperking van de export van dual-use-producten aan te nemen. De Commissie hoopt de herziening van de dual-use-regelgeving af te ronden tijdens het Portugese voorzitterschap. Bovendien is in het vijfde kaderprogramma voor onderzoek het budget voor onderzoek naar technologieën ter verbetering van veiligheid en vertrouwelijkheid verhoogd. De Commissie vindt dat aan de verbetering van de veiligheid van communicatie via Internet door middel van encryptie hoge prioriteit moet worden gegeven. De introductie van zulke producten is tamelijk complex. Software waarvan de broncode niet openbaar is laat de gebruiker in onzekerheid. De mogelijkheid van ingebouwde omzeiling van encryptie kan niet worden uitgesloten. Ook vereist doelmatig gebruik van encryptie een veilig sleutelbeheersysteem. Wat de infrastructuur voor de communicatie van de Commissie zelf betreft, werkt de Commissie ten behoeve van haar elektronische communicatie aan de introductie van krachtiger Europese encryptieproducten. Dan wil ik het nu weer over de gegevensbescherming hebben. De richtlijn inzake gegevensbescherming van 24 oktober 1995 bepaalt dat lidstaten de fundamentele rechten en vrijheden van natuurlijke personen moeten beschermen en met name hun recht op privacy met het oog op de verwerking van persoonsgegevens. Bovendien zijn de lidstaten verplicht om een controleautoriteit in het leven te roepen die verantwoordelijk is voor de controle op de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn. Ter aanvulling op de richtlijn inzake gegevensbescherming is de richtlijn inzake gegevensbescherming en privacy in de telecommunicatiesector aangenomen. Deze richtlijn geldt ook voor rechtspersonen en bepaalt dat aanbieders van telecommunicatiediensten de veiligheid en de vertrouwelijkheid van de communicatie moeten garanderen. Beide richtlijnen gelden niet voor activiteiten die buiten de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen. Artikel 1 van de richtlijn inzake dataprotectie bij telecommunicatie luidt: Deze richtlijn is niet van toepassing op activiteiten die niet onder het Gemeenschapsrecht vallen, zoals die waarin wordt voorzien door de titels V en VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en in geen geval op activiteiten die verband houden met de openbare veiligheid, defensie, staatsveiligheid (met inbegrip van het economische welzijn van de staat wanneer de activiteit verband houdt met de staatsveiligheid) en de activiteiten van de staat op strafrechtelijk gebied. Zoals u weet, verwijzen de titels V en VI naar het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en naar justitie en binnenlandse zaken in het Verdrag van Maastricht. Deze formulering van de richtlijn weerspiegelt de formulering van artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. Met het aannemen van deze richtlijnen hebben de Raad en het Parlement geprobeerd een evenwicht te bereiken tussen het recht op privacy en de wettige noodzaak tot wetshandhaving en openbare veiligheid. Tegelijkertijd moesten activiteiten die buiten de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, worden uitgesloten. De Commissie is niet helemaal tevreden over de omzetting van de richtlijnen inzake gegevensbescherming in de nationale wetgevingen. Wat betreft de algemene gegevensbeschermingsrichtlijn heeft de Commissie inbreukprocedures aangespannen tegen zes lidstaten. Ook is de Commissie een inbreukprocedure gestart tegen zes lidstaten op grond van de richtlijn inzake gegevensbescherming bij telecommunicatie. Wat betreft de activiteiten in het kader van de zogenaamde derde pijler, waarover de voorzitter van de Raad vandaag met de heer Prodi heeft gesproken, is er een aantal acties in de maak met betrekking tot wetshandhaving en misdaadbestrijding, waaronder de kwestie van het geoorloofd onderscheppen van telecommunicatieverkeer ten behoeve van strafrechtelijk onderzoek. Zoals al eerder is opgemerkt, vallen de afluisterpraktijken van de inlichtingendiensten van de lidstaten buiten het toepassingsgebied van het Gemeenschapsrecht. De Commissie is gevraagd of zij het bestaan kan bevestigen van de activiteiten die beschreven staan in het verslag van de heer Campbell. Het is juist bij uitstek een kenmerk van de activiteiten van inlichtingendiensten dat personen die niet bij deze activiteiten betrokken zijn, het bestaan ervan niet kunnen bevestigen noch ontkennen. Het is echter duidelijk dat technologische mogelijkheden om elektronische communicatie te onderscheppen, bestaan. En er zijn geen aanwijzingen om te veronderstellen dat de beschikbare technologieën niet ook worden gebruikt. Naar aanleiding van beschuldigingen die onlangs publiekelijk zijn geuit, heeft de Commissie de in dit verband genoemde lidstaat om opheldering gevraagd. Wij hebben een brief ontvangen van de permanente vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk bij de Europese Unie. Deze brief stelt dat de Britse inlichtingendiensten werken binnen een wettelijk kader dat is vastgesteld door het parlement van het Verenigd Koninkrijk en dat expliciet beschrijft voor welke doeleinden toestemming voor onderschepping mag worden gegeven, namelijk nationale veiligheid, het garanderen van 's lands economisch welzijn en de voorkoming en opsporing van ernstige misdrijven. Verder vermeldt de brief dat de Europese Commissie voor de rechten van de mens heeft bepaald dat het systeem zoals dat overeenkomstig de Britse wet wordt gehanteerd, in overeenstemming is met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. De wetgeving in het Verenigd Koninkrijk voorziet ook in een speciale parlementaire commissie van toezicht. De Commissie heeft ook opheldering gevraagd aan de regering van de Verenigde Staten. Gisteren hebben wij een brief ontvangen van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS, waarin wordt gesteld dat de inlichtingendiensten van de VS niet betrokken zijn bij industriële spionage. Verder vermeldt de brief dat noch de regering van de Verenigde Staten noch de inlichtingdiensten opdrachten aannemen van particuliere bedrijven, en dat zij ook geen particuliere, commerciële, technische of financiële informatie verzamelen ten behoeve van particuliere bedrijven. Mijnheer de Voorzitter, mag ik nog eens herhalen dat de Commissie buitengewoon veel belang hecht aan de eerbiediging van de mensenrechten en van de rechtsregels. Als het Gemeenschapsrecht wordt geschonden, zal de Commissie niet schromen om haar verplichtingen krachtens het Verdrag na te komen. Klamt Mevrouw de Voorzitter, ik ben zeer verheugd dat de Raad en de Commissie vandaag een duidelijk standpunt over Echelon hebben ingenomen. In het verleden werden een aantal parlementaire vragen gewoon genegeerd. De verklaring van vandaag is dan ook een stap in de goede richting, waarop nog andere moeten volgen. Wij moeten nu het hoofd koel houden en onderzoeken welke maatregelen wij moeten nemen om de Europese economie doeltreffend te beschermen. De overhaaste ontwerpresoluties van de vier kleinere fracties helpen ons niet vooruit. Ik lees in de ontwerpresolutie van de Technische Fractie van Onafhankelijke Leden dat ze bang is voor een super-Echelon waarmee heel de informatiemaatschappij kan worden gecontroleerd. Daaruit blijkt hoe weinig ze van deze kwestie afweten. Het gaat hier immers niet om de verwerkelijking van Huxleys' Brave New World, maar om economische spionage. Een alliantie van groen, links en rechts wil met haar voorstel voor de oprichting van een enquêtecommissie in het Parlement blijkbaar een James Bond-stuk opvoeren. Ik vraag mij af wie die enquêtecommissie moet oproepen: misschien de president van de Verenigde Staten, of de chef van de Britse inlichtingendienst, die zelfs in Groot-Brittannië zelf niet bekend is? Wat moet die commissie ontdekken? Sinds het interview van 7 maart jongstleden met de heer Woolsey, voormalig directeur van de CIA, weten wij dat Echelon bestaat en voor economische spionage wordt gebruikt. Wij moeten niet meer onderzoeken en debatteren maar handelen. Naast een duidelijke boodschap aan onze Amerikaanse en Britse vrienden hebben wij een van de Verenigde Staten onafhankelijk Europees encryptiesysteem voor de bescherming van onze gegevens nodig. Dit thema moet op de agenda van de volgende vergadering van de Wereldhandelsorganisatie komen. Wij moeten een gedragscode opstellen en daarin bij misbruik van spionagesystemen een schadevergoeding garanderen. Wij moeten onze bedrijven ook beter uitleggen dat ze hun gegevens zelf moeten beschermen. In tegenstelling tot een enquêtecommissie, die in dit geval volstrekt nutteloos zou zijn, is dit een constructief voorstel. Mevrouw de Voorzitter, ik heb deze verklaring afgelegd namens de heer von Boetticher, die wegens een sterfgeval gisteren naar Duitsland moest terugkeren. Schulz Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, nu wij de Raad en de Commissie hebben gehoord, moeten wij een moeilijke beslissing nemen. Hoe moeilijk de situatie is, blijkt uit twee dingen die wij in de laatste drie minuten hebben gehoord. Mevrouw Klamt zegt dat wij allemaal weten dat de Verenigde Staten aan economische spionage doen. De heer Liikanen zei zojuist echter dat de Verenigde Staten zeker niet aan economische spionage doen. Hij verklaarde dat gisteren nog schriftelijk. Hoe zit het nu eigenlijk? Na alles wat wij in de hoorzitting in de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken hebben gehoord, moeten wij de strategie voortzetten die wij als sociaal-democraten ondersteunen. Er waren verwijten aan het adres van de Raad en de Commissie te horen. De burgers van de Europese Unie worden persoonlijk onvoldoende tegen afluisterpraktijken en bewakingssystemen beschermd. Het concurrentienadeel voor de Europese economie als gevolg van Echelon wordt door de Europese instellingen in het kader van het Gemeenschapsrecht onvoldoende bestreden. Er worden geen afdoende afweerstrategieën ontwikkeld. Voor wij onze verdere handelwijze bepalen, willen wij horen wat de Raad en de Commissie daarover te zeggen hebben. Wat ik vanochtend van beide instellingen heb gehoord, roept meer vragen op dan het antwoorden geeft. Daarom zal de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten doen wat ze weken geleden al heeft besloten. Rekening houdend met de huidige inzichten en de verklaringen van de Raad en de Commissie moeten en zullen wij volgende week besluiten of er een enquêtecommissie moet komen, een tijdelijke commissie of een initiatiefverslag. Willen wij andere maatregelen om meer duidelijkheid te scheppen en vooral om te onderzoeken of het Gemeenschapsrecht werd geschonden? Volgende week zullen wij besluiten in welke vorm wij dat zullen doen. Door de problemen voor ons uit te schuiven, zoals de Raad en de Commissie, naar ik meen, vanochtend hebben gesuggereerd, pakken wij het politieke probleem en het politieke drama niet aan. Ik weet niet of het raadzaam is nu al om een enquêtecommissie te vragen. Om succes te boeken moeten wij voor een enquêtecommissie immers volkomen duidelijkheid over de rechtsgrondslag hebben. Op dat punt rijzen echter nog vragen. Ik vind dan ook dat het voor een enquêtecommissie te vroeg is. Ik sluit echter niet uit dat wij tijdens het debat tot bevindingen komen die ons, sociaal-democraten, ertoe brengen hier in het Parlement te zeggen dat, als er ook maar enig vermoeden rijst dat het Gemeenschapsrecht geschonden is en dat de vrijheden van de burger en het concurrentievermogen van onze industrie en economie onvoldoende beschermd zijn, wij duidelijke maatregelen zullen nemen. Wiebenga Voorzitter, op de agenda van vandaag staat, en ik citeer letterlijk: Verklaringen van de Raad en de Commissie over het systeem "Echelon", Het moet mij van het hart, mevrouw de Voorzitter, dat ik helaas geen woord heb gehoord van minister Gomes van het Portugees voorzitterschap over het systeem "Echelon". Niets. Ik zou hem willen vragen, hem willen uitdagen alsnog op dat punt in te gaan, Het is mijn fractie duidelijk geworden bij de hoorzittingen dat het systeem "Echelon" inderdaad bestaat als Amerikaans spionagenetwerk. De vraag nu is of dit militaire spionagenetwerk ook tevens misbruikt wordt voor economische spionage door Amerika ten koste van Europese ondernemingen. Want als dat zo zou zijn, en ik sluit mij aan bij de commissaris, dan zou dat natuurlijk flagrante strijd opleveren met de goede bondgenootschappelijke en handelsbetrekkingen tussen Amerika en Europa. Tijdens de hoorzitting van 23 februari is de hardheid van de voorbeelden van de onderzoeken niet erg goed onderbouwd. Toch vindt de ELDR-Fractie dat deze zaak serieus moet worden genomen. Want als het waar is dan kunnen ook burgerrechten geschonden zijn. De ELDR-Fractie wil in ieder geval de bestaande Europese wetgeving inzake gegevensbescherming uitbreiden tot het gebied van de justitie- en politiesamenwerking. Verder vinden wij dat de nationale parlementen in de Europese Unie maar ook het Congres van de Verenigde Staten in Washington betrokken moet worden bij deze aangelegenheid. Dat is nodig omdat het een spionagenetwerk betreft. Na dit debat zal de ELDR-Fractie er zich op beraden of het nodig is in onze ogen om over te gaan tot de instelling van een parlementaire enquête. Dat zal mede afhangen van een mogelijk nader antwoord van de Raad van ministers. Lannoye Mevrouw de Voorzitter, allereerst wilde ik de voorzitter van de Raad bedanken voor zijn principiële opmerking, toen hij zei dat het systeem, waarover dit debat gaat, onaanvaardbaar is. Dat is een goede zaak. Na deze woorden verwachtte ik meer bijzonderheden van de Raad over het probleem dat wij vandaag willen behandelen. Ik moet bekennen dat mijn honger niet gestild is. Als ik een vergelijking met sport mag maken, zou ik zeggen dat de vertegenwoordigers van de Raad en de Commissie net als bij het schermen ontwijkende bewegingen hebben gemaakt. Bij het schermen is dat heel handig, maar in de politiek bevalt het me niet. Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik met mijn fractie het initiatief genomen heb om te verzoeken om een parlementaire enquêtecommissie over dit onderwerp. Ik denk dat het dit Europees Parlement tot eer zal strekken wanneer het instemt met een dergelijk initiatief en ik hoop dat het voltallige Parlement deze houding zal steunen. Tevens zou ik erop willen wijzen dat we de moed moeten hebben om naast de betogen, die natuurlijk interessant zijn vanwege de uitgangspunten, over de feiten te spreken. Tijdens een debat in ditzelfde Parlement anderhalf jaar geleden antwoordde de heer Bangemann, destijds de verantwoordelijke commissaris, op de verschillende vragen van de parlementariërs dat indien dit systeem bestond, dit een ernstig probleem zou betekenen voor de burgerrechten en voor het functioneren van de Europese Unie. Sindsdien weten wij dat dit systeem bestaat, maar we weten niet precies hoe het werkt. Er zijn sterke aanwijzingen om aan te nemen dat een van de lidstaten van de Europese Unie - het Verenigd Koninkrijk om precies te zijn - aan dit systeem meewerkt. Ik verwachtte van het voorzitterschap van de Raad een verklaring hieromtrent. Spreekt de Britse regering zich duidelijk uit over dit onderwerp? Werkt deze regering wel of niet mee aan dit systeem? Ik meen dat wij het recht hebben dit te weten. Ten aanzien van de Commissie zou ik willen opmerken dat zij ermee belast is te waken over de naleving van het communautaire recht. Wij hebben sterke redenen om aan te nemen dat dit communautaire recht met voeten wordt getreden. Waartoe dienen richtlijnen, die uiteraard uiterst nuttig zijn wanneer ze worden toegepast, als er klaarblijkelijk technologische systemen bestaan waarmee deze richtlijnen omzeild kunnen worden? En als wij bovendien weten dat bepaalde lidstaten waarschijnlijk meewerken aan het omzeilen hiervan. Ik maak mij werkelijk ernstige zorgen. Ik denk dat als ons Parlement de vertegenwoordiger van de Europese burgers wil zijn, het echt de plicht heeft helderheid in deze situatie te verkrijgen. En dat doen wij niet indien wij stelselmatig rekenen op initiatieven van de Raad en de Commissie. Ik wil eraan herinneren dat wij anderhalf jaar geleden al een resolutie hebben goedgekeurd waarin zoiets stond als: "Wij eisen dat dergelijke bewakingstechnologieën onderwerp zijn van een wezenlijk, open debat." In het licht van hetgeen ik vandaag gehoord heb, is hier niet echt sprake van een open debat. Ten tweede zeiden wij: "Wij moeten zorgen voor efficiënte systemen voor economische bescherming en voor encryptie." Vandaag, anderhalf jaar later, wordt ditzelfde herhaald. Gaan wij in Straatsburg een nieuwe resolutie aannemen, die een herhaling vormt van de resolutie uit 1998? Ik geloof werkelijk dat dit een gepasseerd station is. Derhalve moeten wij, mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, een stap verdergaan en heeft het Parlement, als derde instelling van de Unie, de plicht een voorhoedepositie in deze strijd in te nemen. Wurtz Mevrouw de Voorzitter, ik ben van mening dat de betogen van de Raad en de Commissie juist zeer verhelderend waren. De Verenigde Staten erkennen thans het bestaan van het systeem "Echelon". In sommige parlementen van de Unie komen de tongen los. De pers meldt een overvloed aan details over dit wijdvertakte netwerk voor elektronische bewaking. En wat spreekt er dan toch een verwarring uit de woorden van de Raad en de Commissie! Wat een ingewikkelde betogen om niet op de gestelde vragen te hoeven antwoorden! Ik heb nog niet de minste verklaring vernomen voor het feit dat de Raad pas zeer impliciet en met eindeloos gedraai toegaf dat er een probleem was, toen parlementariërs deze vreselijke kwestie bijna twee jaar geleden ontdekten en toen zij onlangs met bewijzen kwamen die hun onthullingen staafden. Ik roep dit probleem nog even in herinnering: op grond van geprivilegieerde, zeer speciale banden bundelen een strategische bondgenoot en een lidstaat hun krachten in het duister om gesprekken van particulieren te bewaken en ondernemingen van de overige landen van de Unie te bespioneren. Waar gaan wij op deze manier naar toe? "Vader, hoed ons voor onze vrienden. Onze vijanden neem ik zelf voor mijn rekening." Nu de waarheid hiervan is aangetoond, zult u begrijpen, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dat wij naar ons gevoel het recht hebben u om nadere informatie te verzoeken met betrekking tot een aantal vragen die iedereen zich momenteel stelt. Ten eerste, wat weet u over de soort informatie die door dit systeem onderschept wordt, over de ontvangers aan wie deze gegevens in fine zijn overgedragen en over de betrouwbaarheid van de bestaande middelen in Europa om de privacy van de burgers en de strategische gegevens van ondernemingen te beschermen? Ten tweede, welke serieuze stappen, afgezien van de formele briefwisseling waarnaar de commissaris verwees, zijn er jegens de autoriteiten van de Verenigde Staten ondernomen met betrekking tot deze kwestie en met welke resultaten? Ten derde, wat kunt u ons vertellen over de rol die Groot-Brittannië in dit systeem gespeeld heeft, of op zijn minst over de rol die dit land in de toekomst van plan is hierin te spelen? Of wij dat nu prettig vinden of niet, het dossier "Echelon" is vanaf nu geopend en zal dat ook blijven. Na het Europees Parlement hebben ook andere volksvertegenwoordigingen en het Congres van de Verenigde Staten zelf, waarmee ik mij in verbinding heb gesteld aangezien er niets anti-Amerikaans in onze aanpak is, zich over deze kwestie gebogen. Onze medeburgers zijn gewaarschuwd. Ik zou mij dan ook willen wenden tot diegenen onder mijn collega's die nu nog aarzelen. Wie poogt deze ontwikkeling te stuiten, voert van nu af aan een achterhoedegevecht, waarover de democratische opinie ongetwijfeld streng zal oordelen. Omgekeerd, en ik heb goed geluisterd naar de woorden van met name de woordvoerder van de socialistische fractie en eveneens van de liberale fractie, omgekeerd zou het gezamenlijk bevorderen van waarheid, transparantie en ethiek binnen de internationale betrekkingen tegemoetkomen aan een sterke verwachting. Dit is de keuze die ruim een kwart van de leden van onze Vergadering heeft gemaakt door een verzoek tot instelling van een enquêtecommissie in te dienen. Ik denk dat het dit Parlement tot eer zal strekken wanneer het zich met een meerderheid hierachter schaart. Berthu Mevrouw de Voorzitter, ik zal uiterst beknopt zijn, aangezien ik slechts één minuut heb. Ik wil alleen maar zeggen dat de onthulling van het bestaan van het elektronische spionagenetwerk "Echelon", dat door de Nationale Veiligheidsdienst van de Verenigde Staten is ingesteld, blijk geeft van uiterste nonchalance ten opzichte van de rechten, de vrijheid en de soevereiniteit van de landen van Europa. En wij zouden graag willen geloven dat deze kwestie niet kenmerkend is voor de algemene houding tegenover de Europese Unie. Wat dat aangaat staan wij versteld van de uiteenzetting van de Raad. De voorzitter begon weliswaar met het poneren van een uitstekend principe: elk systeem dat communicaties onderschept, is ontoelaatbaar indien het de principes van de menselijke waardigheid en de juridische normen van de lidstaten niet respecteert, maar het vervolg van zijn betoog was uiterst vaag. Er was sprake van de overdracht van gegevens binnen Europa, van het Schengen-informatiesysteem en van Europol, allemaal zaken die niet werkelijk met het onderwerp te maken hebben. De vraag die in werkelijkheid aan de Raad gesteld werd, is uiterst simpel: gaan wij om stopzetting verzoeken van de activiteiten van het netwerk "Echelon", die in strijd zijn met de rechten en vrijheden van de burgers? Indien dit "Echelon"netwerk werkelijk bedoeld is om de activiteiten van de internationale, georganiseerde misdaad te bestrijden, dan moeten wij verzoeken om hierin deel te nemen, dan moeten wij ons deel van de last op ons nemen en een internationale organisatie met dat doel oprichten. Anders moet dit netwerk opgeheven worden en sluiten wij ons aan bij de parlementaire enquêtecommissie waar verschillende fracties van dit Europees Parlement, waaronder de fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten, om verzocht hebben. Belder Mevrouw de Voorzitter, de nieuwe economie heeft ons voorzien van een wereldwijd communicatienetwerk. In deze discussie worden ook de negatieve kanten daarvan zichtbaar. Telefoongesprekken, ook van particulieren, blijken heel gemakkelijk te onderscheppen via het wereldwijde spionagenetwerk "Echelon". In dit debat het bestaan van "Echelon" ter discussie stellen lijkt me overbodig. We moeten vooral de beleidsmatige consequenties ervan onder de loep nemen. Daarbij is het van belang te beseffen dat we het bestaan van de gebruikte technieken niet kunnen tegengaan. Met het oog op criminaliteitsbestrijding, wapenleveranties en internationale veiligheid is het bestaan ervan gerechtvaardigd. Cruciaal in dit verband is de rechtmatigheid van het gebruik. Economisch gewin mag geen motief zijn. Het recht van individuen op privacy kan niet zomaar worden geschonden. In Europa moeten we echter ook de hand in eigen boezem steken. Ook onder ons komen onrechtmatige spionagepraktijken voor. Bovendien ontbreekt nog steeds een definitie van de rechtmatigheid van spionage. In het transatlantische debat zullen we ons daarover moeten buigen, zodat burgers wereldwijd kunnen rekenen op een gelijkwaardige bescherming van hun privacy. Op dit moment beschermt Amerika de privacyrechten van zijn eigen burgers, terwijl Washington er geen moeite mee lijkt te hebben die rechten van niet-Amerikanen via wereldwijde spionagenetwerken te schenden. Martinez Mevrouw de Voorzitter, alle communicaties wereldwijd via kabel, satelliet, telefoon, fax, e-mail en mobiel zouden worden afgeluisterd door het land van het vrijheidsbeeld, van Jefferson, Lincoln en de mensenrechten! Voor ons betekent dit uiteraard een ondermijning, niet zozeer van onze technologische kennis over de encryptie, maar van onze politieke overtuigingen. Zoal wij in God geloven, zo geloofden wij in een grote markt, in concurrentie en concurrentievermogen, dit alles onder de arbitrage van de WTO. Samen met de heer Monti, en eerder met de heer Van Miert, deden wij er alles aan om een zuivere, volmaakte concurrentie in stand te houden, zelfs wanneer dit ongunstig was voor onze ondernemingen, banken, vliegtuigbouwers, verzekeraars, Crédit Lyonnais en Rhône-Poulenc. En vervolgens ontdekken wij dat op deze zelfde markt wordt gespioneerd, vals gespeeld en dat er sprake is van concurrentievervalsing. Dit Parlement, dat de afgevaardigden wilde bespioneren met OLAF, in naam van de bescherming van de financiële belangen van Europa, ontdekt dat wij bespioneerd worden door de Verenigde Staten, tegen onze financiële belangen in, zelfs bij de onderhandelingen met de WTO. Wij dachten dat onze vrijheid in gevaar gebracht werd door het Oostenrijk van de heer Haider. Maar het is vanuit het Groot-Brittannië van Tony Blair, van Glyn Ford, dat vijftienduizend agenten, in groepen verspreid over Gibraltar, Cyprus en zelfs het Engelse grondgebied, ons bespioneren. Dus, mevrouw de Voorzitter, gaat u nog naar Londen? Gaat u nog naar Sydney? Gaat u nog naar Ottawa of Wellington? Wij dachten dat Europa solidair was. Nu komen we erachter dat de Engelsen solidair zijn met de andere zijde van de Atlantische Oceaan en van de Stille Oceaan. Wij dachten dat wij aan de eenwording van Europa werkten, een Europa om sterker te staan. Maar sterker tegen wie? Tegen Irak? Tegen de Serviërs? Tegen andere staten, tegen vormen van nationalisme? Maar met "Echelon" ontdekken wij dat Boeing een eigen staat heeft, dat Rayton een eigen staat heeft, en dat zij Airbus of Thomson laten bespioneren, omdat deze ondernemingen niet tot dezelfde staat behoren. En wij ontdekken dat "Echelon" ons confronteert met het nationalisme, maar dan met een nationalisme met een etnische grondslag, de Angelsaksische etnie, met Australië, Groot-Brittannië, Nieuw-Zeeland, de Verenigde Staten en Canada. Een etnie op religieuze basis, de heilige alliantie van Adam Smith en Calvijn. Welnu, zal het katholieke Europa van Gasperi, Schuman en Adenauer om vergeving vragen? Vergeving aan de bespioneerde naties, voor zoveel gebrek aan realisme? Ik ben bang dat wij van "Echelon" tot "Echelon" alle echelons doorlopen en dat wij op het nulpunt van de waardigheid belanden. Arme Europese Commissie! Arme Europese Raad van ministers! Arme Europese Unie! De plaats waar men geboren wordt is bepalend voor iemands verdere levensloop. Wanneer men geboren wordt in een collegezaal van Harvard University, onder het presidentschap van een Amerikaanse generaal, generaal Marshall, dan zal men uiteindelijk altijd zijn geestesvader navolgen. Van Velzen Mevrouw de Voorzitter, ik zou de Raad en de commissaris zeer willen danken voor hun reactie en vooral ook willen constateren dat er nog wat onduidelijkheden blijven bestaan. Ik zou aan de Raad en aan de Commissie een paar vragen willen stellen en als zij die vandaag niet willen beantwoorden dan zou ik willen vragen of zij mij dat dan schriftelijk willen doen op zeer korte termijn. Tijdens de hearing is gebleken dat twee bedrijven hebben gemeld dat zij orders zijn misgelopen vanwege economische spionage. Mijn eerste vraag aan de Raad is: zijn er bij de Raad meerdere gevallen bekend van bedrijven die bij de lidstaten hebben geklaagd over het niet-doorgaan van orders vanwege economische spionage. Mijn tweede vraag geldt aan de Raad en aan de Commissie: wij zijn allemaal drukdoende met de encryptie. Dat is prachtig. Welke waarborgen zijn er dat de encryptietechnologie die in Europa wordt ontwikkeld veilig wordt ontwikkeld en niet in handen komt van derden. U zult uiteraard begrijpen waar ik op doel. Mijn derde vraag slaat op artikel 3. De heer Woolsey, de voormalige directeur van de CIA, schrijft in de Wall Street Journal van 22 maart jongstleden dat met betrekking tot de dual use technology dat er wel degelijk extra aandacht is vanuit de Verenigde Staten. Ik zou aan de Raad willen vragen: hoe functioneert deze extra-beveiliging die vanuit de Verenigde Staten plaatsvindt met betrekking tot dual use technology. Kunt u een inzicht geven welke speciale rol daarin de Amerikaanse veiligheidsdienst speelt. Mijn vierde vraag aan de Commissie is de volgende. Er bestaat een richtlijn over dataprotectie. Die richtlijn legt verplichtingen op aan aanbieders van diensten aan netwerken, maar software blijkt buiten beschouwing te worden gelaten. Mijn eerste vraag is: is de Europese Commissie bereid om deze software loophole te dichten bij een herziening van deze richtlijn. Mijn tweede vraag aan de Commissie is: toetst de Europese Commissie in het kader van haar taak om toe te zien op de juiste omzetting van de Europese richtlijn in nationale wetgeving, de proportionaliteit van maatregelen die lidstaten nemen om de uitzonderingen die zijn toegestaan in de Europese dataprotectierichtlijn? Wat zijn uw bevindingen op dat terrein? Evans, Robert Mijnheer de Voorzitter, de heer Gomes namens de Raad en de heer Liikanen namens de Commissie hebben vanmorgen beide zeer heldere verklaringen afgelegd. Als lid van dit Parlement afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk heb ik begrip voor de bezorgdheid van de andere leden. Vanochtend, en met name ook in de afgelopen dagen, hebben wij een heleboel beschuldigingen gelezen en gehoord. Vandaag nog hebben wij gehoord over James Bond, over Amerikaanse spionage, en enkele minuten geleden nog hoorden wij de tirades van de dolleman aan mijn linkerzijde. Maar zowel vandaag als in de Commissie rechten van de burger hebben wij als gevolg van de noodzaak tot geheimhouding slechts weinig feiten te horen gekregen. En dat is uiteindelijk ook de aard van het werk van militaire en niet-militaire inlichtingendiensten. Als dit niet geheim was en wij er allemaal alles over wisten, dan zouden deze diensten niet aan hun beoogde en noodzakelijke doelstelling beantwoorden. De leden van dit Parlement zullen daarom begrijpen dat het in het Verenigd Koninkrijk, net als naar ik aanneem in alle andere landen, vaste praktijk is dat de regering geen commentaar geeft op beschuldigingen van onderschepping, of die beschuldigingen nu gebaseerd zijn op onbelangrijke details of op iets dat wellicht wel enig hout snijdt. Zoals de heer Liikanen heeft gezegd, is alles wat in het Verenigd Koninkrijk gebeurt in overeenstemming met een degelijk wettelijk kader. Alles wordt nauwkeurig in de gaten gehouden in het Britse lagerhuis. Wij kennen een zeer strikte controle, zowel door onafhankelijke instanties als door de minister met de volledige instemming van de regering van het Verenigd Koninkrijk. Tot slot wil ik nog eens herhalen, en dit is een heel belangrijk punt, dat alles wat er is gedaan of zal worden gedaan, in volle overeenstemming is met de wet in het Verenigd Koninkrijk, met de wet in de Verenigde Staten, en het allerbelangrijkst, het gebeurt met volledige inachtneming van en geheel in overeenstemming met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. Coelho Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, na deze verklaringen is het voor ons allen duidelijk dat er een door de Amerikaanse geheime diensten gecontroleerd systeem bestaat waarmee nagenoeg alle vormen van spraak- en datacommunicatie wereldwijd kunnen worden onderschept. Bovendien veronderstellen en vermoeden wij dat het desbetreffende systeem niet enkel voor militaire en defensiedoeleinden wordt gebruikt, maar tevens een commerciële, industriële en technologische functie heeft, ofschoon wij hiervoor momenteel nog geen bewijzen hebben. Wij moeten ons hierbij drie vragen stellen. Met de eerste vraag wend ik mij tot de Raad en de Commissie. Hoe moeten wij de term fair trade interpreteren? Heeft dit begrip wel zin wanneer grote Amerikaanse bedrijven illegale voordelen genieten dankzij de geprivilegieerde informatie die hun door het voornoemde systeem wordt verstrekt? De tweede vraag luidt als volgt. Wat blijft er over van het beginsel van de burgerlijke vrijheden dat wij zo graag verkondigen, wanneer de privacy van onze staatshoofden, onze gezagdragers en onze burgers zomaar kan worden geschonden zonder dat hiertoe, zoals bij wet wordt bepaald, een rechterlijk bevel ten behoeve van de misdaadbestrijding wordt uitgevaardigd? Hoe denken de Raad en de Commissie dat de Amerikaanse staat zou reageren wanneer hij zou ontdekken dat Europa de communicatie van zijn president, zijn gezagdragers en zijn burgers kan onderscheppen? En tot slot nog een laatste vraag. Hoe kunnen wij ons tegen deze bedreiging verdedigen? De commissaris heeft in dit opzicht verwezen naar de inspanningen die op het gebied
{'language': 'nl'}