Πρόεδρος. – Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2004.(1) Πρόεδρος. Το τελικό σχέδιο της ημερήσιας διάταξης, που κατάρτισε η Διάσκεψη των Προέδρων κατά τη συνεδρίασή της της Πέμπτης 5 Φεβρουαρίου 2004, σύμφωνα με τα άρθρα 110 και 110α του Κανονισμού, έχει διανεμηθεί. Δεν έχει προταθεί καμία τροποποίηση για την ημερήσια διάταξη της Δευτέρας. Cercas (PSE ). Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής της έκθεσης πρωτοβουλίας για την οδηγία 93/104/ΕΚ σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας, αιτούμαι να διεξαχθεί η ψηφοφορία την Τετάρτη αντί για αύριο, διότι συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις Ομάδες του Κοινοβουλίου, οι οποίες με ρώτησαν προ ολίγου εάν θα μπορούσε να μετατεθεί η ημέρα της ψηφοφορίας. Επομένως, εάν ήταν δυνατόν, θα επιθυμούσαμε να συνεχίσουμε τις εργασίες μας αύριο και να διεξαχθεί η ψηφοφορία επί της έκθεσης την Τετάρτη. Pronk (PPE-DE ). Frassoni (Verts/ALE ). Schulz (PSE ). Πρόεδρος. Suominen (PPE-DE ). (1) Bradbourn (PPE-DE ). Κύριε Πρόεδρε, πρόσφατα υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι το Εργατικό Κόμμα της Μάλτας έχει καταθέσει έως και 1 600 αναφορές στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Μάλτας, με στόχο να απαγορευθεί στους μαλτέζους πολίτες που βρίσκονται προσωρινά στο εξωτερικό για εργασία ή σπουδές να ψηφίσουν στις επερχόμενες εκλογές του ΕΚ. Αν είναι έτσι τα πράγματα, αυτό αντιτίθεται στο γράμμα και στο πνεύμα τόσο της νομοθεσίας όσο και της συμβατικής πρακτικής της ΕΕ, αφού πολλοί από αυτούς τους πολίτες βρίσκονται μακριά από την πατρίδα τους για απόλυτα θεμιτούς λόγους. Πρόεδρος. Όντως θα εξετάσω το ζήτημα και θα σας ενημερώσω, κύριε Bradbourn. De Rossa (PSE ). Συγκεκριμένα, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ζητήσω να θέσετε στον κ. Ουρίμπε, στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου και στην Επιτροπή το θέμα της υποστήριξης μιας διάσκεψης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που έχει προταθεί για το τρέχον έτος. Προτάθηκε από την κεντρική οργάνωση –μια συμμαχία 115 ΜΚΟ και οργανώσεων των πολιτών στην Κολομβία– η οποία προσπαθεί να παρακινήσει τους πολίτες να βρουν λύσεις για τα 40 χρόνια συγκρούσεων. Κύριε Πρόεδρε, θα σας στείλω τις λεπτομέρειες αυτής της πρότασης και θα σας ζητήσω να τις μελετήσετε και να θέσετε αυτό το ζήτημα στον Πρόεδρο Ουρίμπε, όταν τον συναντήσετε. Πρόεδρος. Tannock (PPE-DE ). Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να διαμαρτυρηθώ για την επιείκεια που επέδειξε ο Πρόεδρος Μουσάραφ του Πακιστάν για την τηλεοπτική ομολογία του Δρ. Abdul Qadeer Khan. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επικρίνει στο παρελθόν τις εξαγωγές πυρηνικής τεχνολογίας του Πακιστάν και έχει δεχθεί για τον λόγο αυτόν την κατάκριση της κυβέρνησής του. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι η πώληση τεχνογνωσίας τόσο επικίνδυνων όπλων μαζικής καταστροφής σε καθεστώτα τόσο κτηνώδη όσο αυτό της Βόρειας Κορέας καταλήγει σε μια προεδρική συγγνώμη και στο δικαίωμα να κρατηθούν τα παράνομα κεκτημένα εισοδήματα. Η συμπεριφορά αυτή μοιάζει με δημόσια διαπόμπευση ενός εξιλαστήριου θύματος, παρά τις ενοχλητικές αποδείξεις για την επίσημη συγκαλυμμένη υποστήριξη της κυβέρνησης. Δεύτερον, θα ήθελα να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στον λαό της Μόσχας για την πρόσφατη ειδεχθή βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στο μετρό τους, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 39 νεκρούς και 150 τραυματίες και όπου τα πάντα υποδεικνύουν ως υπεύθυνους τσετσένους τρομοκράτες υπό την ηγεσία κάποιου σαουδάραβα οπαδού της Αλ Καΐντα. Και ερωτώ τους βουλευτές του Σώματος που διακηρύσσουν τη δόξα των τσετσένων μαχητών της ελευθερίας ποιον θεωρούν υπεύθυνο για τη δολοφονία των αθώων Μοσχοβιτών; Napolitano (PSE ). Κύριε Πρόεδρε, σε λίγες ημέρες είναι η εικοστή επέτειος της έγκρισης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του σχεδίου Συνθήκης περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δημιουργός και εισηγητής του οποίου ήταν ο Altiero Spinelli. Η Διάσκεψη των Προέδρων κάλεσε τις πολιτικές ομάδες να εξετάσουν το ενδεχόμενο εορτασμού τόσο αυτής της επετείου όσο και της εικοστής πέμπτης επετείου από τον θάνατο του Jean Monnet, ενός από τους πρωτεργάτες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Θα ήθελα, ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, να επιστήσω την προσοχή σας στη διαφορετική φύση αυτών των δύο επετείων. Ο εορτασμός της επετείου του σχεδίου Spinelli δεν σημαίνει τόσο απονομή φόρου τιμής στον ίδιο τον Altiero Spinelli, όσο αναγνώριση της διορατικότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο πριν από είκοσι χρόνια ετοίμασε και εισηγήθηκε την πρώτη συνθήκη συνταγματικού χαρακτήρα, κάτι που είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί σήμερα, λόγω της ανανεωμένης δέσμευσής μας να εξασφαλίσουμε τελικά ένα Σύνταγμα για την Ευρώπη. Πρόεδρος. Όπως σωστά παρατηρήσατε, κύριε Napolitano, η υπόδειξή σας συζητήθηκε από τη Διάσκεψη των Προέδρων. Αποφασίστηκε ότι, στην τελευταία κοινοβουλευτική περίοδο συνόδου τον Μάιο, θα πρέπει να γιορτάσουμε ορισμένες από αυτές τις επετείους. Εντούτοις, όσον αφορά τη συγκεκριμένη παρατήρηση που κάνατε σχετικά με την έκθεση Spinelli και την πρωτοπορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα χαρώ να τιμήσω εκείνη την ημέρα κάνοντας μια δήλωση εκ μέρους του Σώματος, σύμφωνα με την επιθυμία σας και την υπόδειξή σας στη Διάσκεψη των Πρόεδρων. Segni (UEN ). Κύριε Πρόεδρε, επανερχόμενος σε όσα είπε ο κ. Napolitano, μου φαίνεται ειλικρινά ότι αυτό που προκύπτει από την απάντησή σας δεν έχει ουσιαστική αξία· αντιθέτως, εδώ χρειάζονται πολλά περισσότερα. Δεν πρόκειται για τον εορτασμό της μνήμης του Altiero Spinelli, αλλά για την ευκαιρία να επωφεληθούμε από αυτήν τη σημαντική, ιστορική ημερομηνία, η οποία απαιτεί μια ειδική συνεδρίαση και όχι έναν εορτασμό ανάμεσα σε τόσους άλλους. Θα ήταν επίσης ευκαιρία να κάνουμε ένα βήμα πολύ πιο μεγάλο και πιο σημαντικό: να επιτρέψουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να κάνει τόσα όσα έκανε τότε, με τον Spinelli: δηλαδή, για να προωθήσει το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, να υιοθετήσει άμεσα το κείμενο που προέκυψε από τη Συνέλευση, ολοκληρώνοντας έτσι μια πράξη που, αν και δεν έχει νομική αξία, θα είχε τεράστια πολιτική αξία. Martin, Hans-Peter (PSE ). Πρόεδρος. Figueiredo (GUE/NGL ). Πρόεδρος. Κύριε Martin, η έκθεση της οποίας είστε εισηγητής μπήκε στην ημερήσια διάταξη σύμφωνα με τις συνηθισμένες διαδικασίες. Εντούτοις, μαθαίνοντας τις δυσκολίες σας όσον αφορά τον χρονικό προγραμματισμό της, και με τον δέοντα σεβασμό στο έργο σας ως εισηγητού, η έκθεση αποσύρθηκε από την ημερήσια διάταξη. Martin, Hans-Peter (PSE ). Πρόεδρος. Hudghton (Verts/ALE ). Τα οφέλη των αεροπορικών ταξιδιών χαμηλού κόστους γίνονται αισθητά σε μια περιοχή πολύ ευρύτερη από το Charleroi και τα περίχωρά του. Για παράδειγμα, το δρομολόγιο Γλασκόβη/Prestwick–Σαρλερουά είναι η μόνη αεροπορική σύνδεση της Δυτικής Σκωτίας, μιας πολύ πυκνοκατοικημένης περιοχής, με την πρωτεύουσα της Ευρώπης. Αν και αναγνωρίζω ότι η Επιτροπή θεωρεί πρέπον να επιβάλει με κάποιους τρόπους τους κανονισμούς για τις κρατικές ενισχύσεις, τι θα γίνει με τους καταναλωτές; Ελπίζω ότι η Επιτροπή δεν θα δείξει υπερβάλλοντα ζήλο και δεν θα καταλήξει να ζημιώνει τους καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένων πολλών ομάδων που επιθυμούν –και πρέπει– να επισκεφτούν τα κεντρικά μας γραφεία και τα άλλα ευρωπαϊκά όργανα για να μάθουν περισσότερα σχετικά με το πώς πραγματικά λειτουργεί η Ευρώπη. Frahm (GUE/NGL ). Κύριε Πρόεδρε, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, η οποία ιδρύθηκε προ 25 ετών, οδήγησε στη βίαιη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδιαίτερα των δικαιωμάτων των γυναικών. Το ερώτημα είναι εάν βρισκόμαστε πλέον μπροστά στη γένεση μιας ανάλογης εξέλιξης στο κατεχόμενο Ιράκ. Στις 29 Δεκεμβρίου, ο νόμος της Σαρία αντικατέστησε, στο κατά τα άλλα κοσμικό κράτος του Ιράκ, κάποιες αποφάσεις σχετικά με διαζύγια, γάμους, παιδιά κλπ. Τώρα, μαθαίνω ότι η ηγέτιδα της Οργάνωσης για την Ελευθερία των Γυναικών στο Ιράκ αντιμετωπίζει τις βίαιες επιθέσεις ισλαμικών ομάδων. Το όνομά της είναι Yamha Mohammed. Θα ήθελα να σας ζητήσω να διαμαρτυρηθείτε εξ ονόματος του Κοινοβουλίου για τις ολοένα αυξανόμενες επιθέσεις ενάντια στα δικαιώματα των γυναικών, οι οποίες σημειώνονται στο Ιράκ, καθώς και να διατυπώσετε τη διαμαρτυρία σας για την εξέλιξη αυτή ενώπιον των δυνάμεων κατοχής, ήτοι της ένωσης εθελοντών, όπως αποκαλούνται. McKenna (Verts/ALE ). Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να θέσω το θέμα της επίσκεψης του Προέδρου της Κολομβίας, κ. Ουρίμπε, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Ομάδα μου δεν ήταν υπέρ αυτής της προσκλήσεως και, όπως πληροφορούμαι, ούτε η Ομάδα των Φιλελευθέρων ούτε η Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς-Αριστερά τωv Πρασίνων τωv Βoρείων Χωρών ήταν υπέρ. Δυστυχώς, δεν είχαμε την υποστήριξη της Ομάδας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών σε αυτό. Πατάκης (GUE/NGL ). Κύριε Πρόεδρε, είναι ντροπή για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να δέχεται αύριο με τιμές τον πρόεδρο της Κολομβίας κύριο Álvaro Uribe Vélez. Είναι ντροπή για τους σοσιαλιστές που το πρότειναν και για όσους το αποδέχτηκαν. Ο κύριος Uribe και η κυβέρνησή του, με τη στήριξη των ΗΠΑ, είναι υπεύθυνοι για το θάνατο χιλιάδων συνδικαλιστών αγροτών και άλλων λαϊκών αγωνιστών. Aρνούνται την εθνική συμφιλίωση, περιφρονούν τις πολλαπλές συστάσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και επιδιώκουν να καταπνίξουν με στρατιωτικά μέσα τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Η παρουσία εδώ του κυρίου Uribe δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προσανατολίζεται στο να εμπλακεί στο σχέδιο “Κολομβία”, μέσω του οποίου οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν ωμά στη χώρα αυτή, επιδιώκοντας το γενικότερο έλεγχο της περιοχής. Sanders-ten Holte (ELDR ). – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ στην ασφάλεια των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στα μέτρα που λαμβάνει το Κοινοβούλιο προς αυτόν τον στόχο. Στις 19 Ιανουαρίου, εγκατέλειψα το κτήριο του Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες γύρω στις 20.00 από την έξοδο της οδού Wiertzstraat και προχώρησα προς την οδό Wavre. Εκατό μόλις μέτρα από το κτήριο του Κοινοβουλίου σταμάτησα μπροστά σε ένα κόκκινο φανάρι. Τότε άκουσα έναν εκκωφαντικό θόρυβο και το παράθυρο του αυτοκινήτου μου από την πλευρά του συνοδηγού έγινε θρύψαλα. Κάποιος άρπαξε την τσάντα μου, η οποία βρισκόταν στο δάπεδο του αυτοκινήτου. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι μια γυναικεία τσάντα περιλαμβάνει ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί – κάρτες, διαβατήριο και ούτω καθεξής. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί οπουδήποτε, αλλά θεωρώ εξαιρετικά σοβαρό το γεγονός ότι συνέβη τόσο κοντά στο κτήριο του Κοινοβουλίου. Αυτό που θεωρώ αδιανόητο είναι ότι τέτοια συμβάντα επαναλαμβάνονται συχνά. Μάλιστα, θα μπορούσα να αναφέρω το όνομα κάποιας άλλης ολλανδής βουλευτού του ΕΚ, η οποία υπέστη το ίδιο. Πρόεδρος. Δεν ήθελα να σας διακόψω, κυρία Sanders-ten Holte, λόγω της προσωπικής φύσεως της επίθεσης στην οποία αναφερθήκατε και για την οποία, είμαι σίγουρος, έχετε την απόλυτη συμπαράσταση των βουλευτών του Σώματος. Θα ζητήσω από τις υπηρεσίες ασφαλείας του Κοινοβουλίου να συντάξουν μια έκθεση σχετικά με αυτό το θέμα για εμάς και για το Προεδρείο, ώστε να δούμε τι γενικά διδάγματα θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε σχετικά με ορισμένες από τις συστάσεις σας. Συνεχίζουμε επίσης τις συζητήσεις μας με τις βελγικές αρχές σχετικά με την ασφάλεια στις Βρυξέλλες. Θα προσέθετα ότι, μέχρι στιγμής, οι συζητήσεις αυτές δεν έχουν καταλήξει σε ικανοποιητική ή επαρκή απάντηση όσον αφορά τις απαιτήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Gollnisch (NI ). Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επανέλθω, εν συντομία, στην παραίτηση του κ. David Kay, του αμερικανού υπεύθυνου για την ανεύρεση όπλων μαζικής καταστροφής Ιράκ που, κατά τα λεγόμενα, φαίνεται ότι διέθετε η κυβέρνηση της εν λόγω χώρας. Θα ήθελα επίσης να επανέλθω στις δηλώσεις του βρετανού ειδικού, του κ. Kelly, τις οποίες ακολούθησε ο ύποπτος θάνατός του. Θα ήθελα, τέλος, να επανέλθω στον Πρόεδρο Μπους, ο οποίος παραδέχθηκε προσφάτως –την προηγούμενη Κυριακή– κατά τη διάρκεια συνέντευξης που πρόβαλε το κανάλι NBC, ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν και το ιρακινό καθεστώς πιθανότατα δεν διέθεταν όπλα μαζικής καταστροφής, αλλά ότι ο πόλεμος ήταν δικαιολογημένος επειδή, παρότι δεν είχαν όπλα μαζικής καταστροφής, θα μπορούσαν ίσως κάποτε να αποκτήσουν. Κόρακας (GUE/NGL ). Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή μου για το κατάπτυστο αντικομμουνιστικό ψήφισμα που υιοθέτησε το πρόσφατο 16ο Συνέδριο του Λαϊκού Κόμματος, που εξομοιώνει το βάρβαρο, τερατώδη ναζιφασισμό με τον κομμουνισμό και ζητεί να ξεκινήσει ένα νέο κυνήγι μαγισσών κατά των μελών και στελεχών των κομμουνιστικών κομμάτων που μένουν πιστά στα υψηλά ιδανικά τους. Evans, Robert J.E. (PSE ). Κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγες ημέρες, 19 Κινέζοι έχασαν τη ζωή τους στον όρμο Μόουρκαμ της Βορειοδυτικής Αγγλίας. Μάζευαν θαλασσινά στην αμμουδιά, ήρθε η παλίρροια και πνίγηκαν όλοι. Δεν θα συμφωνούσατε μαζί μου ότι αυτή η τραγωδία, αν και συνέβη καθαρά σε βρετανικό έδαφος –ή σε βρετανικά ύδατα– είναι εξίσου ευρωπαϊκό ή διεθνές ζήτημα και ότι πρέπει να συνεργαστούμε για να πατάξουμε τις διεθνείς συμμορίες λαθρεμπόρων που εκμεταλλεύονταν αυτούς τους φτωχούς ανθρώπους, οι οποίοι πληρώνονται μόλις μία λίρα την ημέρα για την εργασία τους; Corbett (PSE ). Κύριε Πρόεδρε, μιλάω προς απάντηση των σκανδαλωδών σχολίων που μόλις έκανε ο κ. Gollnisch, ο οποίος υπαινίχθηκε ότι ο David Kelly –αναφέρω κατά λέξη– “πέθανε υπό ύποπτες συνθήκες” και ότι ο Τόνι Μπλερ είπε ψέματα. Η πρόσφατη δικαστική έρευνα εξέτασε όλα τα γεγονότα που περιέβαλλαν αυτές τις τραγικές συνθήκες και κατέληξε σαφώς στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν καθόλου ύποπτες συνθήκες σχετικά με τον θάνατο του κ. Kelly, όπως υπαινίχθηκε, και ότι ο κ. Μπλερ δεν είπε ψέματα στην Βουλή των Κοινοτήτων σχετικά με το θέμα αυτό. Πρόεδρος. Ludford (ELDR ). Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στην απόλυτη σύγχυση που επικρατεί σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών από τα νέα μέλη κράτη. Φαίνεται τώρα –αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση σίγουρο– ότι, με μόνο 11 εβδομάδες να υπολείπονται μέχρι την 1η Μαΐου, 13 κράτη μέλη θα εκμεταλλευτούν την ευκαιρία να θέσουν εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία. Αυτό έφερε στο επίκεντρο τα δύο εναπομείναντα κράτη –την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο– και οδήγησε σε υστερικές αντιδράσεις του Τύπου ότι θα πλημμυρίσουμε από φτωχούς τουρίστες. Δεν υπερασπίζομαι τον τρόπο που αντιδρά ο βρετανικός Τύπος, ούτε τη μάλλον αβέβαιη αντίδραση της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά πιστεύω ότι η αρχική απόφαση να επιτρέψουμε πλήρως ελεύθερη κυκλοφορία ήταν και είναι οικονομικά, πολιτικά και ηθικά σωστή. Οι προβλέψεις της Επιτροπής δείχνουν ότι ίσως κάθε έτος να υπήρχε ένας διακινούμενος εργαζόμενος από την Ανατολή για κάθε 1 000 κατοίκους της Δύσης, αν οι στατιστικές ήταν κοινές για όλα τα κράτη. Μπορεί να υπήρχε δικαιολογία για ειδικά μέτρα στις παραμεθόριες περιοχές, αλλά ο τρόπος με τον οποίο εξαπλώθηκε αυτός ο πανικός και μόλυνε τα περισσότερα κράτη μέλη είναι επαίσχυντος. Αντιμετωπίζουμε τους πολίτες των νέων μελών κρατών σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, αντίθετα προς όλες τις υποσχέσεις που τους δόθηκαν, και επιδεικνύουμε –όπως σε πολλά άλλα θέματα, π.χ. το Ιράκ, το Σύνταγμα και τον προϋπολογισμό– θλιβερή έλλειψη αλληλεγγύης στην ΕΕ. Θα μπορούσατε τουλάχιστον να το θέσετε αυτό στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη του Συμβουλίου, ώστε να προσπαθήσουν να κάνουν τις μεταβατικές περιόδους όσο πιο σύντομες γίνεται; Collins (UEN ). Κύριε Πρόεδρε, η απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τους εμπορικούς διακανονισμούς που έχει συνάψει η Ryanair με το αεροδρόμιο του Σαρλερουά είναι πολύ άδικη. Έρχεται σε αντίθεση με την οικονομική λογική και είναι ένα σημαντικό πλήγμα για την ανάπτυξη του τομέα των αερογραμμών χαμηλού κόστους στην Ευρώπη. Η Ryanair ανέπτυξε το αεροδρόμιο του Σαρλερουά από ένα εγκαταλελειμμένο χωράφι σε χώρο εξυπηρέτησης για πάνω από δύο εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Τα αεροπορικά ταξίδια χαμηλού κόστους υποστηρίζονται από τους πολίτες της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει ακόμα εξηγήσει ρητά τι σκοπεύει να κάνει στο μέλλον για να υποστηρίξει τα αεροπορικά ταξίδια χαμηλού κόστους στην Ευρώπη. Dillen (NI ). – Κύριε Πρόεδρε, σήμερα το πρωί, τόσο εγώ όσο και ο συνάδελφός μου, κ. Claeys, εγγραφήκαμε ηλεκτρονικά στον κατάλογο ομιλητών, προκειμένου να λάβουμε τον λόγο από ένα λεπτό έκαστος. Εντούτοις, τώρα φαίνεται ότι δεν περιλαμβανόμαστε στον κατάλογο αυτόν. Πρόεδρος. Dillen (NI ). Πρόεδρος. Dillen (NI ). – Κύριε Πρόεδρε, κατά την προετοιμασία της επίσκεψης του κινέζου Προέδρου στη Γαλλία, ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Dominique de Villepin, ήρθε στις Βρυξέλλες για να ζητήσει άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κίνα. Το γεγονός είναι ότι η Γαλλία προσβλέπει στη σύναψη κερδοφόρων συμφωνιών με το Πεκίνο, γεγονός που θα αυξήσει τον κύκλο εργασιών της βιομηχανίας όπλων. Ως εκ τούτου, ο κινέζος Πρόεδρος, έτυχε αυτοκρατορικής υποδοχής στη Γαλλία. Τίποτε δεν ειπώθηκε σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, παρά την καταπίεση που υφίσταται το Θιβέτ. Βέβαια, ο γάλλος Πρόεδρος φαίνεται να αγνοεί ακόμη και την γεωγραφική του θέση. Όταν έχεις την ευκαιρία να πουλήσεις μερικούς πυραύλους Μιράζ του φίλου σου κ. Dassault, προτιμάς να μην αναλογίζεσαι κάποιους ανιαρούς γηραιούς μοναχούς. Ο Ζακ Σιράκ, ο οποίος μπορεί να αφιονίσει τον κόσμο με τον λυρισμό του για την ανοχή που επικρατεί στη χώρα του, δεν είχε προφανώς τον χρόνο να διαβάσει τις εκθέσεις των διαφόρων οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες κάθε χρόνο περιγράφουν ενδελεχώς τις κινεζικές παραβιάσεις: λογοκρισία, αυθαίρετες συλλήψεις, υπερκορεσμένες φυλακές, στρατόπεδα αναμόρφωσης και απουσία της ελευθερίας του λόγου. Ο Ζακ Σιράκ κατόρθωσε να παρουσιάσει το επερχόμενο δημοψήφισμα της Ταϊβάν ως εχθρική πράξη εναντίον της Κίνας. Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνάπτει εμπορικές σχέσεις με την Κίνα είναι κάτι που οφείλουμε να αποδεχθούμε· η προμήθεια όπλων, όμως, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Συνεπώς, συμφωνούμε απολύτως με τη δήλωση του κ. Watson ότι το συγκεκριμένο εμπάργκο όπλων είναι ένα από τα τελευταία μέσα που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να επιβάλει στην κομμουνιστική δικτατορία της Κίνας τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0040/2004) του κ. Κατηφόρη, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με τον ρόλο και τις μεθόδους των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (2003/2081(INI)). Κατηφόρης (PSE ), . Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση που έχω την τιμή να παρουσιάζω είναι μια έκθεση ιδίας πρωτοβουλίας για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι είναι επιχειρηματικοί οργανισμοί με αξιοπιστία στην αγορά. Εντούτοις, η υπόληψή τους έχει κλονιστεί κάπως από το πρόσφατο ξέσπασμα οικονομικών σκανδάλων, αρχίζοντας από την Enron και φθάνοντας ως την Parmalat. Η απάτη Parmalat είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή αφορά τους κατόχους χρεογράφων: τον τομέα ακριβώς της αγοράς που οι οργανισμοί αξιολόγησης υποτίθεται ότι προστατεύουν. Μέχρι μερικές ημέρες πριν από την κατάρρευση των εταιρειών αυτών, οι εν λόγω οργανισμοί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να προστατεύσουν το κοινό. Οι αποτυχίες αυτές πυροδότησαν συζητήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, έρευνες στο αμερικανικό Κογκρέσο, στην αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, στον Διεθνή Οργανισμό Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς και άλλα παγκόσμια φόρουμ. Για αυτόν τον λόγο, ζήτησα από την πολιτική μου ομάδα να με βοηθήσει να καταθέσω εκ νέου την πρόταση για έναν ευρωπαϊκό οργανισμό καταγραφής υπό τη μορφή τροπολογίας και παροτρύνω όλους τους συναδέλφους που ίσως να είχαν διαφορετική άποψη για αυτό το θέμα να το ξανασκεφτούν. Δεν πρόκειται για κομματικό ζήτημα, αλλά σίγουρα πρόκειται για πολιτικό ζήτημα, γιατί αφορά τα συμφέροντα του συνόλου της Ευρώπης. Η εναλλακτική λύση είναι να υποχρεωθούν τελικά οι οργανισμοί –τόσο ισχυρή είναι η αίσθηση υπέρ της ρύθμισης των δραστηριοτήτων τους– να υποβάλλουν εκθέσεις σε 15 ή 25 εθνικές χρηματοοικονομικές αρχές στην Ευρώπη, κάτι που οι ίδιοι οι οργανισμοί πρέπει να αντιμετωπίζουν με τρόμο. Διαμαντοπούλου, Όπως όλοι γνωρίζετε, ο ρόλος των οργανισμών αξιολόγησης αυξάνεται στις μέρες μας. Στο παρελθόν, η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας εστιαζόταν κυρίως σε δημόσια χρέη. Εντούτοις, την τελευταία δεκαετία, ο ρόλος της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας έχει γίνει πολύ πιο σημαντικός, με την αύξηση των εκδόσεων εταιρικών χρεογράφων και τη συμπερίληψη αναφορών στην αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας σε αρκετά σημεία της χρηματοοικονομικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της τραπεζικής νομοθεσίας. Εξάλλου, όπως όλοι γνωρίζουν, τα πρόσφατα μεγάλα σκάνδαλα έθεσαν ερωτήματα για τον ρόλο των οργανισμών αξιολόγησης γενικότερα: δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την υπόθεση Enron το 2001 ή την πρόσφατη υπόθεση Parmalat, μεταξύ άλλων. Για αυτόν τον λόγο, είναι φανερό ότι είναι ώρα να αναλάβουμε δράση, όπως πολύ σωστά τόνισε ο κ. Κατηφόρης. Το δεύτερο θέμα σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στο πλαίσιο της Enron και της Parmalat αφορά το επίπεδο δεξιοτήτων του προσωπικού των οργανισμών, καθώς και τη διαφάνεια της μεθοδολογίας τους. Θα ήταν λογικό να εξετάσουμε μέτρα για τη διευθέτηση αυτού του θέματος και συμφωνούμε σαφώς με τον κ. Κατηφόρη επ’ αυτού. Με αυτό το σκεπτικό, μια οδηγία που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή τον περασμένο Δεκέμβριο, για την εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με την κατάχρηση αγοράς όσον αφορά την έντιμη παρουσίαση των επενδυτικών συστάσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό σημείο εκκίνησης. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα και στα τέσσερα αυτά θέματα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεσμεύτηκε για αυτό στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Oviedo τον Απρίλιο του 2002. Πρέπει να σεβαστούμε αυτή μας τη δέσμευση πριν συμβούν νέα σκάνδαλα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορέσει έτσι να πάρει θέση για το θέμα αυτό το αργότερο μέχρι το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο του 2004. Μεταξύ άλλων, η έκθεση του κ. Κατηφόρη θα είναι ένα σημαντικό στοιχείο που θα μας καθοδηγήσει. Radwan (PPE-DE ). Όλα αυτά πρέπει να τα λάβουμε υπόψη στο πλαίσιο της Βασιλείας II, στην οποία η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας –είτε εσωτερική είτε εξωτερική– θα εφαρμόζεται όλο και περισσότερο στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Θα γίνει ο κανόνας, και η ουσιαστική διαφορά μεταξύ της εσωτερικής και της εξωτερικής αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα είναι ότι η εσωτερική αξιολόγηση θα υπόκειται, στα κράτη μέλη, σε χρηματοπιστωτική επίβλεψη, ενώ η εξωτερική αξιολόγηση δεν θα υπόκειται. Το ζήτημα είναι αν μπορούμε να συνεχίσουμε στο μέλλον με επίβλεψη μόνο της εσωτερικής αξιολόγησης και όχι της εξωτερικής. Ο κύριος λόγος που θέτω αυτό το ζήτημα είναι ότι άνθρωποι στη βιομηχανία και τον χρηματοπιστωτικό τομέα μου λένε ότι οι ίδιες οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν τις σχετικές πληροφορίες για την αξιολόγησή τους, επομένως δεν μπορούμε να μιλάμε για μια κανονική πελατειακή σχέση μεταξύ επιχειρήσεων και οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Berès (PSE ). Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, θα ήθελα να κάνω τρεις παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι ότι όσα λέγονται εδώ δεν μπορούμε να τα διαχωρίσουμε από τη γενική συζήτηση αναφορικά με τη διοίκηση των επιχειρήσεων. Τι είδους διοίκηση επιθυμούμε για το κοινωνικό μας πρότυπο στην Ευρώπη; Ποιο διαχωρισμό ρόλων μεταξύ κεφαλαίου και εργατικού δυναμικού; Ποιο ρόλο πρέπει να διαδραματίζει η ανακατανομή; Αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν μέσω των λύσεων που προβλέπουμε για τη λειτουργία των εν λόγω οργανισμών κυρίως, αλλά όχι μόνο για αυτούς. Θυμάμαι τις συζητήσεις μας για τους λογιστικούς κανόνες, και παρατηρούμε τις απρόβλεπτες συνέπειες της λεγόμενης αυτονομίας του Συμβουλίου Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB). Δεν θα ήθελα να μας συμβεί και στην περίπτωση των οργανισμών αξιολόγησης. Η δεύτερη παρατήρησή μου είναι ότι εάν θέλουμε η βελτίωση της λειτουργίας των οργανισμών αξιολόγησης στην Ευρώπη να συμβάλει στην προάσπιση του κοινωνικού μας προτύπου, δεν μπορούμε να αμελήσουμε το ζήτημα της κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων. Ωστόσο, και σε αυτόν τον τομέα, αρχίζουν να συγκροτούνται οργανισμοί, οι οποίοι οφείλονται σε ευρωπαϊκή πρωτοβουλία. Σκέφτομαι, κυρίως, την εταιρεία της κ. Nicole Nota, στη Γαλλία, στο Vigeo. Πρόκειται για συμπληρωματικές εξελίξεις στις οποίες θα πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας. Villiers (PPE-DE ). Σε μια ελαφρώς σοκαριστική αναστροφή των συνηθισμένων ρόλων εντός της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, βρήκα ότι η υπόλοιπη Ομάδα μου ήταν πολύ πιο επιφυλακτική απέναντι στην ιδέα της περαιτέρω ρύθμισης από ό,τι ήμουν εγώ: συνήθως στην Ομάδα μου εγώ είμαι αυτή που διαφωνεί με μια περισσότερο απορυθμιστική προσέγγιση. Αυτό που είναι πολύ σημαντικό –και εκφράστηκε σαφώς από τον κ. Radwan, τον σκιώδη εισηγητή– είναι ότι ναι, πρόκειται για ένα σημαντικό ζήτημα· ναι, χρειάζεται να απαντηθούν ερωτήματα σχετικά με το πώς λειτουργούν οι οργανισμοί αξιολόγησης και χρειάζεται να τεθούν ερωτήματα για το αν πρέπει να έχουμε ένα σύστημα καταχώρησης για τους οργανισμούς αξιολόγησης. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Ομάδα ήταν ότι δεν πρέπει να προδικάζουμε το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας. Υπάρχει η τάση μεταξύ ορισμένων οικονομικών σχολιαστών να υποθέτουν ότι πρέπει να προβούμε σε περαιτέρω ρύθμιση μετά την Parmalat, και οι οργανισμοί που εντάσσονται πιο κατηγορηματικά στο πλαίσιο της περαιτέρω ρύθμισης και της καταχώρησης είναι οι οργανισμοί αξιολόγησης. Πρέπει να εξετάσουμε αντικειμενικά και ήρεμα τι συνέβη στην Parmalat και να δούμε ποια απάντηση απαιτείται, ώστε να αποφύγουμε βιαστικές ή σπασμωδικές αντιδράσεις, διότι είναι δύσκολο να δούμε πώς η αλλαγή του συστήματος ή των ρυθμίσεων για τους οργανισμούς αξιολόγησης θα μπορούσε να αποτρέψει το σκάνδαλο Parmalat. Θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να παραβούν τον νόμο, όπως υπήρχαν στην Parmalat, και όσο ευρύ και αποτελεσματικό και αν είναι το σύστημα ρύθμισης, είτε αυτό αφορά τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου είτε τους οργανισμούς αξιολόγησης είτε οτιδήποτε άλλο, δεν πρόκειται να αποτρέψουμε αυτού του είδους την εγκληματική συμπεριφορά. Μπορούμε να προσπαθήσουμε να μειώσουμε τη συχνότητα εμφάνισής της, αλλά είναι αδύνατον να την αποτρέψουμε. Πρέπει να τεθούν ερωτήματα σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης και τον τρόπο που λειτουργούν, αλλά είναι πρόωρο να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η περαιτέρω ρύθμιση ή ένα σύστημα καταχώρησης είναι απαραίτητα σε αυτό το στάδιο. Ettl (PSE ). – Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να πω στην κ. Villiers ότι δεν θα πρέπει, σε καμία περίπτωση, να λέμε ότι δεν γνωρίζουμε τι ζητάμε ή τι θέλουμε. Δυστυχώς, το έργο της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής άφησε ένα μικρό μόνο μέρος από το αρχικό σχέδιο έκθεσης – δηλαδή ένα μικρό μέρος το οποίο απαιτεί μεγαλύτερη διαφάνεια των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και στενότερη παρακολούθησή τους. Τώρα, μετά τα παγκόσμια οικονομικά σκάνδαλα που εκτείνονται από την WorldCom έως την Parmalat είναι σίγουρα καιρός να καταχωρηθούν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και να παρακολουθούνται οι πρακτικές τους. Ενόψει της αναγνώρισης της εξωτερικής αξιολόγησης της Βασιλείας II, και των συνεπειών που απορρέουν από αυτήν, το μήνυμά μας τώρα προς την Επιτροπή δεν πρέπει να αγνοηθεί. Η έκθεση αυτή αντιμετωπίζει με ανοχή ένα ολιγοπώλιο το οποίο είναι σχεδόν αδύνατον να παρακολουθηθεί, το οποίο είναι εντελώς αντίθετο σε όλες τις πρακτικές της εσωτερικής αγοράς. Από τις εκατό μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 80 ελέγχονται από τρεις μόνο οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι θα πρέπει, συνεπώς, να μπορούν να τις αξιολογούν καλύτερα. Η πληροφόρηση η οποία χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση είναι επίσης σημαντική όταν αποφασίζει κανείς πού να επενδύσει. Στο σημείο αυτό, δεν πρέπει να μένουμε πίσω από τις τρέχουσες εξελίξεις στις ΗΠΑ, όπου, πρόσφατα μόνο, σοβαρά προβλήματα στο υφιστάμενο σύστημα επίβλεψης των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, το οποίο βρίσκεται στα χέρια της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνει ουσιαστικά πιο αυστηρό. Karas (PPE-DE ). – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριε Κατηφόρη, κυρίες και κύριοι, αυτή η έκθεση και αυτό το θέμα είναι ιδιαίτερης σημασίας λόγω των πολλών ερωτημάτων που τίθενται. Προηγούμενοι ομιλητές σας έδειξαν ήδη πώς οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχουν αποκτήσει διττή σημασία –από τη μία, ως αποτέλεσμα διαβόητων σκανδάλων και, από την άλλη, ως αποτέλεσμα της οδηγίας για την καταναλωτική πίστη ή την ανάπτυξη της Βασιλείας II. Θέλουμε, συνεπώς, να υποστηρίξουμε ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας της Ευρώπης θα πρέπει να προαχθούν και ότι οι ίδιοι θα πρέπει να ανταποκριθούν ειδικά στα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Θέλουμε να υποστηρίξουμε την εισαγωγή ενός ευρωπαϊκού σήματος ποιότητας ή, ακόμα καλύτερα, ενός παγκόσμιου, που θα συνοδεύει τη Βασιλεία II, και θέλουμε μια συζήτηση για την εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση. Υποστηρίζουμε την ελευθερία της γνώμης και την ανεξαρτησία των οργανισμών και θέλουμε μεγαλύτερη διαφάνεια. Santos (PSE ). Διαμαντοπούλου, Πρόεδρος. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.30. Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0026/2004) του κ. Cercas, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας (τροποποίηση της οδηγίας 93/104/ΕΟΚ) (2003/2165(INI)). Cercas (PSE ), . Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, κύριος στόχος της έκθεσής μου είναι να εξετάσει δύο άρθρα της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με συγκεκριμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Πριν από δέκα χρόνια, εγκρίθηκε αυτή η σημαντική οδηγία, προκειμένου να ρυθμίσει ορισμένους παράγοντες ουσιαστικής σημασίας για την υγεία και την ασφάλεια των μισθωτών εργαζομένων, όπως είναι οι ημερήσιες ώρες ανάπαυσης και οι διακοπές. Επίσης, η οδηγία ορίζει τη μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας σε 48 ώρες, ενώ επιτρέπει τον υπολογισμό αυτής ως ένα μέσο όρο κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αναφοράς τεσσάρων μηνών. Η έγκριση της σημαντικής αυτής οδηγίας –που είναι μία από τις πιο σημαντικές στην κοινωνική νομοθεσία της Κοινότητας– δεν ήταν μια απλή διαδικασία. Την αντίσταση του Ηνωμένου Βασιλείου την αντιμετώπισε μόνο το Δικαστήριο και, για δέκα έτη, έπρεπε να γίνουν δύο προσωρινές εξαιρέσεις σχετικά με την περίοδο αναφοράς για τον υπολογισμό των 48 ωρών, και όσον αφορά την ίδια την εφαρμογή των 48 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας στις χώρες εκείνες που θέλουν να υιοθετήσουν αυτήν την εξαίρεση –εφόσον το επιθυμούν οι εργαζόμενοι– με την προϋπόθεση ότι η επιθυμία αυτή εκφράζεται ελεύθερα και υπεύθυνα: αυτό είναι γνωστό ως προσωπική εξαίρεση. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο έπρεπε να είχαν αναθεωρήσει αυτές τις προσωρινές εξαιρέσεις πριν από την 26η Νοεμβρίου του παρελθόντος έτους. Ωστόσο, δυστυχώς, η Επιτροπή δεν ανακοίνωσε μέχρι εκείνη την ημέρα τις αναλύσεις της ούτε και τις προτάσεις της. Έως τις 30 Δεκεμβρίου 2003 δεν μας παρουσίασε καμία ανακοίνωση ούτε ξεκίνησε περίοδο διαβουλεύσεων, και, επιπλέον, το κείμενό της στερείται συγκεκριμένων προτάσεων σχετικά με τα πιο δύσκολα ζητήματα. Αυτό που όντως έκανε η Επιτροπή –και πρέπει να την ευχαριστήσουμε– είναι η ανάθεση μιας μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ –την οποία εκπόνησαν οι Barnard, Deakin και Hobbs– με θέμα τη χρήση της αυτοεξαίρεσης που έκανε η χώρα που την ενέκρινε, δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο. Η μελέτη αυτή μας επιτρέπει να γνωρίσουμε σε βάθος τις αρνητικές συνέπειες που προκύπτουν από τη μαζική χρήση και κατάχρηση της αυτοεξαίρεσης σε μια αγορά εργασίας όπου εφαρμόστηκε με γενικό χαρακτήρα. Η έκθεσή μου αναφέρεται αποκλειστικά στην αναθεώρηση αυτών των δύο εξαιρέσεων προκειμένου να απαντήσει δίχως φλυαρίες, αλλά με σαφήνεια, στο ερώτημα το οποίο η οδηγία μάς υποχρεώνει να θέσουμε: δέκα χρόνια μετά την έγκρισή της, υπάρχει νόημα να συνεχίζεται η επέκταση των περιόδων αναφοράς; Υπάρχει νόημα να συνεχίζεται να ισχύει η δυνατότητα της μη εφαρμογής της μέγιστης διάρκειας εβδομαδιαίας εργασίας των 48 ωρών μέσω της προσωπικής εξαίρεσης; Γράφω στην έκθεσή μου ότι και τα δύο ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν υπό το πρίσμα των αρχών που καθόρισαν την έγκριση της οδηγίας: της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Οι αρχές αυτές πρέπει να συνοδευτούν από μια τρίτη: την ευελιξία, όπως επισημαίνει στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα επέλθει συμβιβασμός μεταξύ της εργασιακής και της οικογενειακής ζωής των ευρωπαίων πολιτών. Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι ο δικός μας Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το άρθρο 137 της Συνθήκης μάς υποχρεώνουν να προβάλουμε αντίσταση στις επιθυμίες εκείνων που δεν θέλουν ευρωπαϊκούς κανόνες. Η αυτοεξαίρεση δεν είναι ένας ευέλικτος κανόνας: είναι η απουσία κανόνων. Εάν επιτρέπαμε τη μη εφαρμογή της νομοθεσίας των ελάχιστων δικαιωμάτων για κάποιον, θα υπερασπιζόμασταν την απουσία κανόνων. Ελπίζω ότι όλοι οι βουλευτές του Κοινοβουλίου θα το λάβουν προσεκτικά υπόψη τους. Δεν μπορούμε να προσφέρουμε τη νίκη σε ανθρώπους που δεν επιθυμούν τη δημιουργία της κοινωνικής Ευρώπης, σε εκείνους που είναι αλλεργικοί στους ελάχιστους κανόνες, οι οποίοι αποτελούν δικαίωμα των εργαζομένων της ηπείρου μας για περισσότερο από έναν αιώνα. Διαμαντοπούλου, . Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να ευχαριστήσω τον κ. Cercas για την πολύ καλή έκθεσή του σε σχέση με την επανεξέταση μιας οδηγίας η οποία αποτελεί έναν από τους θεμέλιους λίθους του εργατικού κοινοτικού δικαίου. Η Επιτροπή, όπως ήταν υποχρεωμένη λόγω της λήξης της δεκαετίας από την έκδοση της οδηγίας, παρουσίασε την έκθεσή της στις 30 Δεκεμβρίου και ανακοίνωσε την επανεξέταση της οδηγίας για το χρόνο εργασίας. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο υλοποιήθηκε η οδηγία αυτή στα 15 κράτη μέλη, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει δύο διατάξεις αυτής της οδηγίας. Πρώτον, τις παρεκκλίσεις όσον αφορά τις περιόδους αναφοράς για τον υπολογισμό της ανώτατης εβδομαδιαίας διάρκειας εργασίας. Ο κύριος Cercas αναρωτήθηκε αν χρειάζεται να συζητήσουμε αυτό το θέμα, το οποίο δεν έχει δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα. Έχουμε όμως πολλούς κλάδους που έχουν προβλήματα και που θα ενδιέφερε ένας διαφορετικός χρόνος αναφοράς, και αυτό εμφανίζεται ως προτάσεις και ως συζήτηση και από τους εργοδότες και από τους εργαζόμενους. Δεύτερον, την πιθανότητα μεμονωμένων εξαιρέσεων από το μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο εργασίας, το περίφημο “opting out”. Παράλληλα, ζητάμε την γνώμη των κοινωνικών εταίρων μέσα σε ένα ειδικό πλαίσιο διαδικασιών, όπως αυτό ορίζεται από τη Συνθήκη, και ήδη βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο διαβούλευσης σύμφωνα με το άρθρο 138 της Συνθήκης. Θα πρέπει να τονίσω εδώ ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη, ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων είναι πολύ διαφορετικός, είναι αυτόνομος, και το πλαίσιο στο οποίο ξεκινά τη συζήτηση η Επιτροπή δεν μπορεί παρά να είναι ευρύ και να μην καταλήγει από την πρώτη προσέγγιση σε κατευθύνσεις τις οποίες θέτει η Επιτροπή, γιατί οι ίδιοι οι κοινωνικοί εταίροι θα πρέπει να διαβουλευθούν σε πρώτη και δεύτερη φάση ώστε να έχουμε τις θέσεις τους. Γι’ αυτό και θα έλεγα, και θα το έχετε παρατηρήσει και εσείς, ότι η πρώτη αυτή ανακοίνωση είναι ένα αρκετά γενικό πλαίσιο. Το τέταρτο σημείο αφορά το “opting out”. Υπάρχουν διαφόρων ειδών προσεγγίσεις. Θα έλεγα δύο ακραίες, όπου η πρώτη είναι να μην έχουμε τη δυνατότητα χρήσης της επιλογής εξαίρεσης από το μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο εργασίας, δηλαδή να πάμε σε συνολική κατάργηση του “opting out”, και η δεύτερη η γενίκευση του “opting out”, η γενίκευση αυτής της εξαίρεσης που, ουσιαστικά, θα αφήσει στους εργοδότες και τους εργαζόμενους τη δυνατότητα να αποφασίσουν τον χρόνο εργασίας και όλο το εργασιακό πλαίσιο. Και οι δύο ακραίες απόψεις δημιουργούν σημαντικά προβλήματα: η πρώτη δεν λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες κλάδων, ενός μεγάλου αριθμού κλάδων, και πολύ περισσότερο τις ιδιαιτερότητες που μπορεί να προκύψουν από αποφάσεις όπως αυτή του Δικαστηρίου, με πολύ μεγάλες συνέπειες στη συγκεκριμένη περίπτωση στα συστήματα υγείας. Εάν υπάρξουν και στο μέλλον τέτοιου είδους αποφάσεις σε άλλους κλάδους, τότε και άλλοι κλάδοι θα έχουν αντίστοιχα προβλήματα. Η δεύτερη ακραία θέση, που αφορά την αποδοχή συνολικά του “opting out” ως τρόπου λειτουργίας της αγοράς εργασίας, ουσιαστικά καταργεί όλα τα θεμελιώδη πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βασίζονται στα δικαιώματα των εργαζομένων που ουσιαστικά λαμβάνουν υπόψη τους την υγιεινή και την ασφάλεια και που συνδέουν την παραγωγικότητα με την προσωπικότητα του εργαζόμενου. Θα έλεγα από την αρχή ότι είμαι αντίθετη και στις δύο αυτές ακραίες προσεγγίσεις. Βεβαίως, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι το θεσμικό πλαίσιο που είχε η συγκεκριμένη οδηγία για το “opting out” έδινε τη δυνατότητα κατάχρησής του. Γι’ αυτό και υπάρχουν χώρες όπου έχουμε συστηματική κατάχρηση του “opting out” σε όλους τους κλάδους, σε όλες της κατηγορίες των επιχειρήσεων, με πολύ σοβαρά προβλήματα για τους εργαζόμενους. Νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να δούμε και να επιλύσουμε αυτά τα βασικά εκκρεμή θέματα, λαμβάνοντας υπόψη αφενός την αναγκαιότητα χρήσης του “opting out”, αλλά αφ’ ετέρου την ύπαρξη νέων κριτηρίων και δεσμευτικών θέσεων προς τα κράτη μέλη, ώστε να υπάρχει έλεγχος της χρήσης τους και όχι κατάχρησή τους. Bushill-Matthews (PPE-DE ). Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας απόψε μερικά γεγονότα. Η προσωπική εξαίρεση από την οδηγία περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας είναι εθελούσια: κανένας δεν μπορεί να εξαναγκαστεί νόμιμα να υπογράψει προσωπική εξαίρεση, και είναι πολύ σημαντικό να παρέχουμε στους εργαζόμενους την ευελιξία να εργάζονται περισσότερες ώρες και να κερδίζουν τις υπερωριακές αμοιβές, εάν το επιθυμούν. Μια έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι 2,5 εκατομμύρια πολίτες εργάζονται περισσότερες ώρες από τον μέγιστο χρόνο εργασίας που ορίζεται σε αυτήν την οδηγία, αλλά τα δύο τρίτα από αυτούς πληρώνονται για τις επιπλέον ώρες, επομένως θα ζημιωθούν εάν καταργηθεί η δυνατότητα προσωπικής εξαίρεσης. Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι εργαζόμενοι θα ήθελαν να εργάζονταν λιγότερες ώρες, όχι όμως εάν η μείωση των ωρών εργασίας σήμαινε και μείωση του μισθού. Περισσότεροι από επτά στους δέκα από αυτούς που εργάζονται περισσότερες ώρες δήλωσαν ότι δεν θα επιθυμούσαν μείωση του χρόνου εργασίας, εάν αυτό σήμαινε μείωση του μισθού. Δεν υπάρχει που να δείχνει ότι διακινδυνεύεται η υγεία και η ασφάλεια σε οποιαδήποτε από αυτές τις περιπτώσεις. Θα ήθελα τώρα να κάνω μια σύντομη αναφορά στην έκθεση των Barnard, Deakin και Hobbs, στην οποία αναφέρθηκε ο εισηγητής. Δήλωσε ότι, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης, διαπιστώθηκαν καταχρήσεις ευρείας κλίμακας. Οφείλω να πω ότι τα συμπεράσματα δεν αναφέρουν τίποτα τέτοιο. Ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι, όταν δημοσιεύτηκε η έκθεση της Επιτροπής, υπήρχε ένα άρθρο στους της Πέμπτης 6 Ιανουαρίου, γραμμένο από την κ. Catherine Barnard και τον κ. Simon Deakin, το οποίο εξέφραζε έκπληξη για τον τρόπο που παρερμηνεύτηκε η έκθεσή τους. Θα ήθελα να παραθέσω μόνο τρεις μικρές παραγράφους. “Είναι αλήθεια ότι όντως ανακαλύψαμε ενδείξεις κάποιων καταχρήσεων του συστήματος της προσωπικής εξαίρεσης. Μερικές φορές, η προσωπική εξαίρεση παρουσιαζόταν ως τυπικός όρος της σύμβασης εργασίας στο νέο προσωπικό και θα έπρεπε να λάβουν θετικά μέτρα για να την αποφύγουν. Όμως, αυτή η περίπτωση ήταν σπάνια. Το εντυπωσιακό ήταν ότι, για κάθε εργαζόμενο που αισθανόταν πιεσμένος να εφαρμόσει την προσωπική εξαίρεση, βρήκαμε άλλους που επιθυμούσαν να έχουν το δικαίωμα επιλογής του ωραρίου εργασίας τους και του μισθού, του κύρους και της επαγγελματικής ικανοποίησης που θα κέρδιζαν ως αποτέλεσμα (...). Σύντομα ανακαλύψαμε ότι υπήρχε ένα χάσμα μεταξύ της ρητορείας περί μείωσης των ωρών εργασίας και της πραγματικότητας στην επαγγελματική ζωή πολλών εργαζομένων. Σε ένα παράδειγμα που μας δόθηκε, οι εργαζόμενοι στην καπνοβιομηχανία θα μπορούσαν να χάσουν εκατοντάδες λίρες την εβδομάδα από τις υπερωριακές αμοιβές, εάν οι ώρες εργασίας τους περιορίζονταν στις 48”. Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω απλώς τις αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Αποτελούν σημαντικά θέματα που θα πρέπει να εξετάσουμε και οι τροπολογίες μας προσπαθούν να εστιάσουν σε αυτά, επειδή οφείλουμε να προσπαθήσουμε να επιλύσουμε τα σαφέστατα προβλήματα που έχει θίξει το Δικαστήριο. Hughes (PSE ). Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον εισηγητή για το εξαιρετικό έργο του σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Όπως είπε η κ. Επίτροπος, είναι ένα θέμα που αφορά κάθε εργαζόμενο και κάθε οικογένεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, αν και κατανοώ πλήρως ότι ο κάθε Επίτροπος μεμονωμένα δεν παίρνει πάντα αυτό που θέλει όταν το θέλει, είμαι πολύ απογοητευμένος από τον τρόπο που αντιμετώπισε η Επιτροπή στο σύνολο της το θέμα του χρόνου εργασίας. Είχε στη διάθεση της δέκα χρόνια για να προετοιμάσει και να υποβάλει προτάσεις για τη λειτουργία των παρεκκλίσεων όσον αφορά την προσωπική εξαίρεση και τον υπολογισμό του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση· η αναθεώρηση και η ανακοίνωση είχαν ζητηθεί ρητά να είναι έτοιμες μέχρι τον Νοέμβριο του 2003 και όμως, κατά έναν απίστευτο τρόπο, η Επιτροπή και πάλι κατάφερε να μην τηρήσει την προθεσμία. Όταν εκδόθηκε η ανακοίνωση, ειλικρινά, δεν άξιζε ούτε καν το χαρτί στο οποίο τυπώθηκε. Είναι ένα αδύναμο έγγραφο και δεν στέλνει κανένα ξεκάθαρο μήνυμα για τη σωστή κατεύθυνση της δράσης. Κατά τη γνώμη μου, δεν θα πρέπει να ισχύσει ως επίσημο έγγραφο για την έναρξη της πρώτης φάσης της διαδικασίας διαβούλευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 138. Ελπίζω ότι θα το ξεκαθαρίσουν αυτό οι κοινωνικοί εταίροι. Επίσης, μέχρι να αποφασίσει η Επιτροπή να δημοσιεύσει επιτέλους την ανακοίνωση, βομβαρδιζόταν από κοινοποιήσεις των κρατών μελών που δήλωναν ότι θα άρχιζαν να χρησιμοποιούν την πρακτική της προσωπικής εξαίρεσης στον τομέα της ιατρικής περίθαλψης, κατ’ εφαρμογή των αποφάσεων SIMAP και Jaeger. Αναμφίβολα, ορισμένα κράτη μέλη έδρασαν καιροσκοπικά από αυτήν την άποψη, όμως η Επιτροπή είχε στην διάθεσή της τρία χρόνια για να αντιδράσει στην απόφαση SIMAP· επομένως, η αδράνειά της μπορούσε να είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση ενός σημαντικού μέρους της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Κατά την άποψη μας, ένα ευρύ φάσμα χρήσεων της προσωπικής εξαίρεσης δεν αποτελεί απάντηση στις αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Επιθυμούμε την ανάληψη γρήγορης και συγκεκριμένης δράσης από την Επιτροπή ως απάντηση σε αυτές τις αποφάσεις και, στη συνέχεια, ορθολογική αναθεώρηση και άλλων διατάξεων της αρχικής οδηγίας. Γενικότερα, ορισμένοι, όπως ο κ. Bushill-Matthews, μου λένε συνεχώς ότι η προσωπική εξαίρεση είναι απαραίτητη για να παράσχει στις επιχειρήσεις την ευελιξία που χρειάζονται για να λειτουργήσουν. Τότε, κατά τη γνώμη μου, είναι παράξενο το γεγονός ότι, μέχρι πρόσφατα, μόνο ένα κράτος μέλος χρησιμοποίησε την προσωπική εξαίρεση: τα άλλα κράτη μέλη τα κατάφερναν μια χαρά και θα εξακολουθούσαν να τα καταφέρνουν στον τομέα της ιατρικής περίθαλψης, εάν δεν υπήρχαν οι αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Η αλήθεια είναι ότι η οδηγία παρέχει ευελιξία. Πιο χαλαροί διακανονισμοί εφαρμόζονται σε ένα ευρύ φάσμα επαγγελμάτων και δραστηριοτήτων και οι περίοδοι αναφοράς είναι μεγάλες. Εγώ, προσωπικά, θα ήμουν επίσης αρκετά ευτυχής αν εξετάζαμε κατά πόσο θα μπορούσε ο υπολογισμός του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση να καταστεί πιο ρεαλιστική επιλογή σε όλα τα κράτη μέλη. Επομένως, εγώ, προσωπικά, δεν θα αναθεωρήσω τις απόψεις μου και σίγουρα δεν θα ταχθώ υπέρ του κ. Bushill-Matthews στην ψηφοφορία της Τετάρτης. Lynne (ELDR ). Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που η Επιτροπή παρουσίασε το έγγραφο διαβούλευσης. Ωστόσο, θα ήταν χρήσιμο να το είχε κάνει πριν συντάξει την έκθεσή του ο κ. Cercas, όμως είμαι πολύ ευχαριστημένη που μπορέσαμε να καταθέσουμε προφορικές τροπολογίες. Πάντως, αυτός δεν είναι ο ιδανικός τρόπος διεξαγωγής των εργασιών και θα ήθελα να καταγραφεί αυτή η παρατήρησή μου. Κατέθεσα έναν αριθμό τροπολογιών, πολλές από αυτές μαζί με την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και μερικές μόνη μου. Το κύριο σημείο –και χαίρομαι ιδιαίτερα που το έθιξε η Επίτροπος– είναι ότι θα πρέπει να διατηρηθεί η δυνατότητα προσωπικής εξαίρεσης, αλλά θα πρέπει να έχει τελείως εθελοντικό χαρακτήρα και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε κατάχρησης. Όμως, όπως δήλωσε ο κ. Bushill-Matthews, η κατάχρηση δεν είναι τόσο διαδεδομένη στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο μας κάνει να πιστεύουμε ο εισηγητής. Πράγματι, όπως είπαν επανειλημμένα ο κ. Bushill-Matthews και ο εισηγητής, οι συντάκτες της έρευνας –οι κκ. Barnard, Deakin και Hobbs– ισχυρίστηκαν ότι η κατάχρηση ήταν διαδεδομένη. Αυτοί οι άνθρωποι αποστασιοποιήθηκαν από αυτά που γράφετε στην έκθεσή σας και, μάλιστα, θα αποστασιοποιούνταν και από τις σημερινές σας δηλώσεις. Προς απάντηση στις απόψεις του κ. Hughes, ένας από τους λόγους που πρέπει να διατηρηθεί η δυνατότητα προσωπικής εξαίρεσης είναι ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν υπάρχουν συλλογικές συμφωνίες. Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που χρησιμοποιούμε την προσωπική εξαίρεση. Άλλα κράτη μέλη χρησιμοποιούν παρεκκλίσεις, γιατί διαθέτουν συλλογικές συμφωνίες. Οι αποφάσεις μπορούν να ληφθούν και από τις δύο πλευρές ενός κλάδου: οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι εργοδότες θα αποφασίσουν από κοινού με ποιον τρόπο θα χειριστούν την οδηγία περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Όμως, επειδή εμείς δεν έχουμε αυτήν τη δυνατότητα –τουλάχιστον όχι σε μεγάλο βαθμό– χρειαζόμαστε την ευελιξία για να μπορούν να αντεπεξέλθουν οι επιχειρήσεις μας. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Οι κλάδοι του τουρισμού και της γεωργίας αντιμετωπίζουν ένα ιδιαίτερο πρόβλημα, λόγω των διαφορετικών εργασιακών πρακτικών και των εποχών που εργάζονται. Η Επιτροπή πρέπει, επίσης, να εξετάσει τις αποφάσεις SIMAP και Jaeger. Είναι πολύ σημαντικό να το κάνουμε αυτό στον τομέα της υγείας και να προβούμε σε προτάσεις. Figueiredo (GUE/NGL ). Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κυρία Επίτροπε, όπως γνωρίζουμε, αυτή η οδηγία του 1993, η οποία καθορίζει τις ελάχιστες προδιαγραφές όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, με σκοπό την εξασφάλιση αυξημένου επιπέδου προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, θα έπρεπε να έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο από το 1996, θεσπίζοντας τη δυνατότητα της ελάχιστης παρέκκλισης. Η αλήθεια είναι ότι πολλά κράτη μέλη έχουν χρησιμοποιήσει και έχουν καταχραστεί τις παρεκκλίσεις αυτές και δεν έχουν συμμορφωθεί με τις προβλεπόμενες διατάξεις, ιδιαίτερα όσον αφορά το ανώτατο όριο του χρόνου εργασίας σε τομείς όπως η υγεία και οι τομείς των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και της εστίασης. Δυστυχώς, ακόμη και τώρα που παρήλθε η προθεσμία των επτά ετών, η Επιτροπή δεν διατύπωσε σαφώς με ποιον τρόπο προτίθεται να επιλύσει τα προβλήματα που ανέκυψαν Εξ ου η υποστήριξή μου προς την πλειονότητα των προτάσεων που περιλαμβάνονται στην έκθεση Cercas, ιδιαίτερα όσον αφορά την πρόβλεψη για την τροποποίηση οδηγίας η οποία θα επιλύει τα υφιστάμενα προβλήματα και θα διασφαλίζει στους εργαζομένους ένα υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας της υγείας και της προστασίας. επίσης, χαιρετίζω τη συγκριτική μελέτη σχετικά με τις συνέπειες των παρατεταμένων ωραρίων εργασίας στην οικογένεια και την υγεία, καθώς και τις επιπτώσεις τους και στα δύο φύλα. Μία ακόμη θετική πρόταση αφορά την παροχή προστασίας σε εργαζομένους με καθεστώς εξωτερικού συνεργάτη και σε άλλα άτομα, η ασφάλεια των οποίων τίθεται σε κίνδυνο, εξαιτίας των εργαζομένων που είναι καταβεβλημένοι από τα τόσο παρατεταμένα ωράρια εργασίας. Το Δικαστήριο έκρινε σε πολλές περιπτώσεις, χαρακτηρίζοντας τη βάρδια στον χώρο εργασίας ως χρόνο εργασίας και επιβεβαιώνοντας τη θεμελιώδη αρχή ότι ο χρόνος που δεν είναι απόλυτα διαθέσιμος στους εργαζομένους λόγω εργασιακών δεσμεύσεων πρέπει να θεωρείται χρόνος εργασίας. Συγχαρητήρια στον κ. Cercas για την εργασία που διεκπεραίωσε και, όπως διατυπώνει στην έκθεσή του, οι παρεκκλίσεις με τη μορφή ρήτρας προσωπικής αυτοεξαίρεσης πρέπει να περιοριστούν. Οφείλουμε να επιδιώξουμε τη μείωση των πιέσεων και να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις οι οποίες υπονομεύουν την οικογενειακή ζωή. Η Ομάδα μου, η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, κατέθεσε προτάσεις οι οποίες θα μας επιτρέψουν να προωθήσουμε τα δικαιώματα αυτά λίγο περισσότερο. Ζητήσαμε την αναθεώρηση της οδηγίας, μειώνοντας αρχικά τον μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας από τις 48 στις 42 ώρες, με προοδευτική περιστολή του μέγιστου εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 36 ώρες και με χρονικό ορίζοντα τα επτά επόμενα έτη. Ελπίζουμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε περαιτέρω μειώσεις του χρόνου εργασίας και στην ανακατανομή της εργασίας στα κράτη μέλη – τα οποία συνιστούν δύο αποτελεσματικά μέσα για τη συμφιλίωση της οικογενειακής και της επαγγελματικής ζωής, για την προώθηση των ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες και για την καταπολέμηση της ανεργίας. Bouwman (Verts/ALE ). Βεβαίως, η Επιτροπή αργοπόρησε – και στο σημείο αυτό ταυτίζομαι με τα σχόλια του κ. Hughes σχετικά με την ανακοίνωση που μας παρουσιάστηκε. Το υλικό που έχουμε στη διάθεσή μας και η μελέτη, όπως δημοσιεύτηκε, είναι διαφωτιστικά αλλά όχι κανονιστικά. Όσοι ασχολούνται με το θέμα επί μακρόν γνώριζαν πραγματικά περί τίνος επρόκειτο. Εντούτοις, θεωρώ ότι η πραγματική ευθύνη εναπόκειται στα κράτη μέλη, όχι στην Επιτροπή. Ορισμένα κράτη μέλη εφαρμόζουν συγκεκριμένες τακτικές προκειμένου να χρονοτριβήσουν, ώστε σύντομα να αποκτήσουν την προσωρινή στήριξη και των υπολοίπων, όπως των χωρών που θα προχωρήσουν, οι οποίες ίσως επίσης προτιμούν να ατονήσει η απαραίτητη ρύθμιση. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης οι εργοδότες. Πρωτίστως, όμως, αντιμετωπίζουμε τις ισχυρότατες πιέσεις που ασκούνται αυτήν τη στιγμή από διάφορες ομάδες. Μόλις την περασμένη Τρίτη, στην ώρα του μεσημεριανού γεύματος, μου τηλεφώνησε ο βρετανός υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης για να με ρωτήσει τι σκεφτόμουν, για όνομα του Θεού, όταν προσυπέγραφα έναν μικρό αριθμό σχετικών τροπολογιών. Πραγματικά, νομίζω ότι υπερέβη ελαφρώς τα εσκαμμένα. Βεβαίως, με ικανοποιεί το γεγονός ότι θέλησε να με προσεγγίσει, εντούτοις δεν κάνω συμφωνίες παρεμπιπτόντως και στο περιθώριο, ειδικά από τη στιγμή που αυτό θα σήμαινε παράκαμψη των υφισταμένων προβλημάτων. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με τη γενική προσωπική αυτοεξαίρεση. Το ερώτημα που θα πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι εάν επιθυμούμε να έχουμε ελάχιστους κοινωνικούς κανόνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και δη σε εξαιρετικά επίκαιρα θέματα για τα οποία ακόμη και η ΔΟΕ διακοίνωσε –το 1919, νομίζω– ότι οι 48 ώρες επαρκούν. Τελικά, επιθυμούμε ένα ελάχιστο καθεστώς; Επιθυμούμε οι κανόνες αυτοί να αποτελέσουν μέσο για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας ή προτιμούμε να κινηθούμε προς μια κατάσταση η οποία αρχίζει να διαμορφώνεται και την οποία θα χαρακτήριζα ως ανταγωνισμό κοινωνικής πολιτικής μεταξύ των κρατών μελών; Διότι, προς το παρόν, για αυτό ακριβώς πρόκειται. Επιτρέψτε μου να σας παραθέσω ένα παράδειγμα. Αυτήν τη στιγμή, στις Κάτω Χώρες –και το ολλανδικό Συμβούλιο Υπουργών εκπροσωπείται επίσης εδώ– διεξάγονται συζητήσεις σχετικά με την προσαρμογή της ολλανδικής νομοθεσίας στο ελάχιστο ευρωπαϊκό καθεστώς που αφορά τις ώρες εργασίας. Με άλλα λόγια, οι Κάτω Χώρες εξετάζουν την πρόταση σύμφωνα με την οποία οι 60 ώρες δεν θα αποτελούν πλέον θέμα διαβούλευσης αλλά κανόνα. Τούτο, βεβαίως, δεν θα υλοποιηθεί αμέσως. Γνωρίζω ότι η ίδια συζήτηση διεξάγεται και σε άλλες χώρες. Μάλιστα, δεν πιστεύω ότι μπορούμε να εναποθέσουμε το θέμα αυτό στα χέρια των κοινωνικών εταίρων. Μπορούμε να ζητήσουμε τη συμβουλή τους επί του προκειμένου, ωστόσο η συμβουλή αυτή δεν πρέπει να είναι τόσο καθοριστική όσο προτείνουν ορισμένες τροπολογίες. Titford (EDD ). Με τη διεύρυνση προ των πυλών, θα πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα επηρεάσει αυτή η οδηγία τις αγορές εργασίας των νεοεισερχόμενων χωρών. Από προσωπική μου πείρα, όταν επισκέφτηκα τη Μάλτα πέρυσι, το κύριο θέμα όλων των πολιτικών κομμάτων ήταν η οδηγία περί οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Οι περισσότεροι κάτοικοι της Μάλτας εργάζονται περισσότερο από 48 ώρες την εβδομάδα και πρέπει να το κάνουν αυτό για το δικό τους συμφέρον και για την οικονομία του νησιού. Pronk (PPE-DE ). – Θα ήθελα να καθησυχάσω τον κ. Titford λέγοντας ότι η ολλανδική κυβέρνηση δεν ακολουθεί το παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Μάλιστα, αντιμετωπίζει ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο επίσης μας απασχολεί σήμερα. Αφετέρου, είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι το Κοινοβούλιο μετατρέπεται ουσιαστικά σε ένα είδος Βουλής των Κοινοτήτων, με την έννοια ότι αυτήν τη στιγμή εστιάζουμε την προσοχή μας σε προβλήματα τα οποία δεν αφορούν καν το ΗΒ ειδικά αλλά αποκλειστικά και μόνο την Αγγλία. Η κατάσταση αυτή είναι βεβαίως φθοροποιός, ιδιαίτερα για τους συμμετέχοντες στη συζήτηση οι οποίοι δεν προέρχονται από τη χώρα αυτή. Επίσης, υπάρχει η δεύτερη προβληματική πτυχή, ήτοι οι νομικές υποθέσεις στις οποίες αναφερθήκαμε νωρίτερα: η περίπτωση Jaeger, καθώς και άλλες. Σε αυτό ακριβώς το σημείο θεωρώ ότι η Επιτροπή δεν έχει επιδείξει επαρκή ηγετική στάση. Έπρεπε να έχει καταστεί απόλυτα εμφανές ότι ο συνδυασμός της ερμηνείας των νομικών αυτών πράξεων και η ύπαρξη της αυτοεξαίρεσης θα δημιουργούσε προβλήματα και θα υπονόμευε τους στόχους της οδηγίας. Η Επιτροπή διατήρησε στάση αναμονής επί μακρόν, και οι απαντήσεις που έδωσε απεδείχθησαν τελικά ακατάλληλες για την επίλυση του προβλήματος. Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε σε θέματα, όπως ότι υπάρχουν άνθρωποι που, πιστεύοντας ότι επίσης μπορούν να χρησιμοποιήσουν την οδηγία για την υλοποίηση ίδιων στόχων, δημιουργούν περαιτέρω προσκόμματα, αντίθετα με την πρόθεση της οδηγίας. Τούτο μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή και τότε όλο το οικοδόμημα θα αρχίσει να καταρρέει. Weiler (PSE ). – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σχολιάσω αρκετές παρατηρήσεις προηγούμενων ομιλητών σχετικά με την ανάγκη των εταιρειών για περιθώρια δράσης και περιθώρια κινήσεων, καθώς και για την παραγωγικότητά τους. Δεν μιλάμε εδώ για κανονισμούς σχετικά με εβδομάδες 35 ή 38 ωρών, αλλά για την επιλογή που υπάρχει σε ορισμένα κράτη μέλη για μια εβδομάδα 55 ή και περισσότερων ωρών. Πρέπει να πω ότι θεωρώ αυτήν τη ρύθμιση παρέκκλισης απολύτως παράλογη. Τέτοια νούμερα ανήκουν στον δέκατο ένατο αιώνα· είμαι πεπεισμένη ότι η παραγωγικότητα των επιχειρήσεών μας δεν εξαρτάται από αυτά και ότι δεν θα μας κάνουν την πιο σύγχρονη και την πιο αποδοτική οικονομική περιφέρεια στην Ευρώπη. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τις επιχειρήσεις είναι οι επιλογές που διαθέτουν για χρόνους λειτουργίας των μηχανημάτων, και όχι η όποια περιττή επέκταση του εργασιακού χρόνου. Οι επιχειρήσεις ενδιαφέρονται για σύγχρονες μορφές οργάνωσης της εργασίας. Στην πραγματικότητα, η Γερμανία αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για το πώς μπορούν οι κοινωνικοί εταίροι να συμβάλλουν στην κοινή ανάπτυξη σύγχρονων μορφών απασχόλησης, οργάνωσης της εργασίας και εργασιακού χρόνου. Ας πούμε επίσης ότι τα νούμερα, τα δεδομένα και οι χρόνοι που συζητούνται επί του παρόντος
{'language': 'el'}