Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης Πρόεδρος Τα συνοπτικά πρακτικά της συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί. Υπάρχουν παρατηρήσεις; Santini Κύριε Πρόεδρε, το όνομά μου δεν υπάρχει στον κατάλογο παρουσιών της χθεσινής συνεδρίασης, αλλά ήμουν παρών, όπως αποδεικνύουν οι υπογραφές σε όλες τις συνεδριάσεις της Ομάδας μου. Σας παρακαλώ να μεριμνήσετε ώστε να διορθωθεί αυτή η παράλειψη. Πρόεδρος Κύριε Santini, θα γίνει η σχετική διόρθωση. (Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά) De Rossa Κύριε Πρόεδρε, παρακολούθησα χθες ολόκληρη τη συζήτηση σχετικά με τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής όσον αφορά την τραγωδία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν έγινε ούτε μια αναφορά στην κρίση που αντιμετωπίζει ο κλάδος των αεροπορικών εταιρειών στην Ευρώπη ως αποτέλεσμα αυτού του φρικτού γεγονότος. Το Σώμα έχει χρέος να καταστήσει σαφές στην Επιτροπή και το Συμβούλιο ότι πρέπει να δοθεί ενίσχυση στις ευρωπαϊκές αερογραμμές και στον κλάδο των αεροπορικών μεταφορών γενικότερα, έτσι ώστε να μπορέσουμε να διατηρήσουμε την ευρωπαϊκή αεροπλοΐα, ειδικότερα τις αερογραμμές μας. Διαφορετικά, θα βρεθούμε σε πολύ δύσκολη θέση, ειδικά εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύσουν, όπως προτείνεται, τις δικές τους αεροπορικές εταιρείες. Η διατήρηση των δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας που διακυβεύονται αυτή τη στιγμή στον κλάδο των αεροπορικών εταιρειών έχει κεφαλαιώδη σημασία. Πρόεδρος Κύριε De Rossa, το λαμβάνουμε υπόψη. Η ημερήσια διάταξη της επομένης συνεδρίασης καθορίζεται από τη Διάσκεψη των Προέδρων. Θα διαβιβάσουμε την πρότασή σας. Δέσμευση των περιουσιακών ή των αποδεικτικών στοιχείων Πρόεδρος Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0274/2991) του κ. Marinho εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων σχετικά με την πρωτοβουλία των κυβερνήσεων της Γαλλικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Σουηδίας και του Βασιλείου του Βελγίου αποσκοπούσα στην έκδοση, από το Συμβούλιο, απόφασης-πλαισίου σχετικά με την εκτέλεση, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, των αποφάσεων δέσμευσης των περιουσιακών ή των αποδεικτικών στοιχείων (5126/2001 - C5-0055/2001 - 2001/0803(CNS)) Marinho (ΡΤ) Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή αποσκοπεί στην αναγνώριση, εκ μέρους ενός κράτους, των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδει το δικαστήριο ενός άλλου κράτους μέλους και αφορούν τη δέσμευση περιουσιακών και αποδεικτικών στοιχείων στο έδαφός του ώστε να διασφαλιστεί η ακεραιότητα της δικαστικής διαδικασίας πριν από την εκδίκαση. Αυτή η απόφαση-πλαίσιο, που αποτελεί πρωτοβουλία των κυβερνήσεων της Γαλλίας, της Σουηδίας και του Βελγίου, θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002 και θα εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη χωρίς να χρειάζεται κύρωση - σημείο πολύ σημαντικό! - όπως συνέβαινε, κατά γενικό κανόνα, με όλους τους μηχανισμούς για την αναγνώριση ποινικών αποφάσεων που υπήρχαν μέχρι σήμερα. Εν ολίγοις: θα διασφαλίζεται αυτομάτως, με τη δικαστική απόφαση ενός κράτους μέλους, ότι περιουσιακά στοιχεία, αξίες ή ουσιαστικά αποδεικτικά στοιχεία για τη δίωξη και τιμωρία ενός εγκλήματος που βρίσκονται σε οποιοδήποτε μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα χάνονται, εξαφανίζονται, ή αποκρύπτονται από την ποινική έρευνα. Αυτός ο μηχανισμός αμοιβαίας αναγνώρισης έχει επίπτωση στην αρχική πρόταση απόφασης για εγκλήματα διασυνοριακού χαρακτήρα, όπως το εμπόριο ναρκωτικών, οι φορολογικές απάτες εις βάρος του προϋπολογισμού της Ένωσης, το ξέπλυμα των προϊόντων του εγκλήματος, η παραχάραξη του ευρώ και η διαφθορά και το εμπόριο ανθρωπίνων υπάρξεων. Ωστόσο, η Επιτροπή Ελευθεριών έκρινε, και μάλιστα εγκαίρως, ότι η αυτή η τυποποίηση αδικημάτων που περιορίζεται σε είδη εγκλημάτων τα οποία αφορούν ειδικά τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς παραλείπει άλλες εγκληματικές πράξεις, και ειδικότερα εκείνες που μας απασχολούν τώρα και που σχετίζονται με το φαινόμενο της τρομοκρατίας. Η νέα διατύπωση του άρθρου 2, που επιτεύχθηκε εξάλλου με τη συνεργασία της συναδέλφου μας κ. Ana Palαcio και εγκρίθηκε στο πλαίσιο της Επιτροπής Ελευθεριών των Πολιτών, είναι, κατά τη γνώμη μου, πολύ περισσότερο προσαρμοσμένη στην επιδιωκόμενη αποτελεσματικότητα σε ένα χώρο ελευθερίας, δικαιοσύνης και ασφάλειας. Αποτελεί τη βάση για την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης που θα θεμελιώσει τη δίωξη των εγκληματιών και των οργανώσεών τους στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Πιστεύω ότι σήμερα έχουμε πλήρη επίγνωση της σημασίας της ως μέσο παρέμβασης, και ακριβώς για το λόγο αυτό ζητώ να εγκριθεί από την Ολομέλεια η τροπολογία αριθ. 5 σχετικά με το άρθρο 2 της αρχικής πρότασης απόφασης και να ληφθεί υπόψη από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, διασφαλίζοντας τη συνοχή της παρούσας πρότασης απόφασης με άλλες που θα την ακολουθήσουν, και ασφαλώς σε θέματα καταπολέμησης της τρομοκρατίας, όπως ανακοίνωσε εδώ χθες ο Επίτροπος κ. Antonio Vitorino. Κύριε Πρόεδρε, η απόφαση αυτή έχει περιορισμένη διάσταση, αποτελεί μία μικρή συμβολή στην οικοδόμηση ενός κοινού δικαστικού χώρου, αλλά ακριβώς με μικρά πράγματα, με μικρά λιθαράκια κτίζονται τα θεμέλια ενός ευρωπαϊκού δικαστικού οικοδομήματος ικανού να προστατεύει τους πολίτες. Και με τον τρόπο αυτό καλύπτεται το ευρωπαϊκό νομοθετικό κενό και καταπολεμείται η αδράνεια και η αποκαλούμενη γραφειοκρατία των θεσμικών οργάνων. Το έργο μας είναι να αποδείξουμε στους πολίτες ότι η Ευρώπη χρησιμεύει επίσης για να τους προστατεύει, ότι είναι εφικτή μία ευρωπαϊκή αστική και ποινική νομική τάξη. Για να ενισχύσουμε, ασφαλώς, το αίσθημα της ιθαγένειας αλλά επίσης και για να καταπολεμήσουμε το έγκλημα χωρίς πρόσωπο και χωρίς πατρίδα που υπάρχει παντού. Ακόμη και οι πιο απαισιόδοξοι δεν θα αρνηθούν ότι με τα πράγματα αυτά χαράσσεται η ορθή πορεία. Ο απομονωτισμός της εθνικής κυριαρχίας διευκολύνει το έγκλημα και δίνει ζωή στους εγκληματίες. Ας επιταχύνουμε, επομένως, από αύριο, ακριβώς από αύριο, στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την οικοδόμηση της Ευρώπης των ελευθεριών, δηλαδή το μεγαλύτερο χώρο δημοκρατίας, ελευθερίας και δικαιοσύνης στον κόσμο. Ford Κύριε Πρόεδρε, επικροτώ τα λεγόμενα του εισηγητή, κ. Marinho. Τα πραγματικά τραγικά γεγονότα της περασμένης εβδομάδας υπογραμμίζουν τη σημασία της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Ο συνασπισμός για την καταστολή της τρομοκρατίας, που πασχίζουμε να δημιουργήσουμε σε ολόκληρο τον κόσμο, προσπαθεί να βρει θεραπεία στο πρόβλημα, υπάρχει όμως και το ζήτημα της πρόληψης από άποψη ασφάλειας και διπλωματίας. Αν θέλουμε να αποτρέψουμε τέτοιου είδους εγκλήματα, είναι αναγκαίο να γίνουν περαιτέρω βήματα. Η δεύτερη οδηγία σχετικά με τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες βρίσκεται ήδη στο στάδιο της συνδιαλλαγής και προσπαθούμε να το ολοκληρώσουμε. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται έναν ενιαίο χώρο δικαιοσύνης. Είναι παράλογο τα άτομα να υποβάλλουν αίτηση χορήγησης ασύλου από ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλο. Είναι παράλογο να έχουμε μια κατάσταση όπου ένα ένταλμα συλλήψεως δεν μπορεί να εκτελεστεί σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπήρξε περίπτωση όπου κάποιος διέφυγε από τη Γαλλία στο Ηνωμένο Βασίλειο και κατόρθωσε να θέσει τροχοπέδη στην έκδοσή του στη Γαλλία για το αδίκημα της τρομοκρατίας. Η υπόθεσή του εκδικαζόταν πράγματι επί περίοδο πέντε ετών. Η σειρά εκθέσεων που έχουμε ενώπιον μας σήμερα επιχειρεί να βελτιώσει την κατάσταση. Η έκθεση του κ. Marinho εγγράφεται στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας των κυβερνήσεων της Γαλλίας, της Σουηδίας και του Βελγίου και συγχαίρω τον εισηγητή και τις εν λόγω κυβερνήσεις για την έκθεση αυτή. Δικαστική απόφαση που εκδίδεται σε ένα κράτος μέλος πρέπει να έχει αυτόματη εφαρμογή σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβαία αναγνώριση για την οποία απευθύνει έκκληση ο κ. Marinho. Ο κ. Μπιν Λάντεν έχει τραπεζικό λογαριασμό στο Λονδίνο. Μπορούμε να ελπίζουμε ότι αυτή η έκθεση θα διευκολύνει το πάγωμα του συγκεκριμένου και άλλων παρόμοιων λογαριασμών, αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, υποστηρίζω αυτή την έκθεση και τα παρεμφερή μέτρα που θα ακολουθήσουν στις υπόλοιπες εκθέσεις οι οποίες θα συζητηθούν σήμερα το πρωί και κατά τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε στη μνήμη των αθώων ανθρώπων που πέθαναν τόσο τραγικά την περασμένη εβδομάδα, είναι να αναλάβουμε δράση για να αποτρέψουμε την επανάληψη τέτοιων συμβάντων στο μέλλον. Η σημερινή συζήτηση είναι ένα μικρό μέρος της διαδικασίας αυτής. Reding . (FR) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή χαιρετίζει την πρωτοβουλία της Γαλλίας, της Σουηδίας και του Βελγίου σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των αποφάσεων δέσμευσης των περιουσιακών ή αποδεικτικών στοιχείων. Πρόκειται πράγματι για την πρώτη ουσιαστική πρόταση μετά την έγκριση από το Συμβούλιο και την Επιτροπή του προγράμματος μέτρων με στόχο την υλοποίηση της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων σε ποινικές υποθέσεις. Είμαι επίσης ιδιαίτερα ευγνώμων στον εισηγητή, κ. Marinho. Η έκθεσή του είναι εξαιρετική και άλλωστε, όπως υπογραμμίζει, η αμοιβαία αναγνώριση θα είναι ένα αποφασιστικό βήμα για τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις. Το γνωρίζετε όλοι, η παραδοσιακή δικαστική συνεργασία είναι αργή και γραφειοκρατική, γεγονός που έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των πολιτών, ενώ η επικαιρότητα υπογραμμίζει εξάλλου την αναγκαιότητα μιας γρήγορης και αποτελεσματικής δικαστικής συνεργασίας. Μπορώ επίσης να υποστηρίξω την προσέγγιση που υιοθετεί ο εισηγητής στις τροπολογίες του, ειδικότερα το γεγονός ότι η πρωτοβουλία αυτή δεν είναι αρκετά φιλόδοξη. Εφαρμόζεται μόνο σε ένα πολύ περιορισμένο κατάλογο αδικημάτων που είναι ήδη εναρμονισμένα στο επίπεδο της Ένωσης και δεν καλύπτει ορισμένα παραδοσιακά αδικήματα, όπως ο φόνος, η ένοπλη ληστεία ή ο βιασμός. Επιπλέον, η πρόταση αυτή δεν περιλαμβάνει ούτε τις τρομοκρατικές ενέργειες. Συνεπώς, ο εισηγητής προτείνει την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της πρότασης έτσι ώστε να περιλάβει όλα τα αδικήματα που τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών, και η Επιτροπή συμφωνεί απολύτως ως προς αυτό. Η Επιτροπή, εξάλλου, συνηγορεί ήδη υπέρ της επέκτασης αυτής στο Συμβούλιο και οι διαπραγματεύσεις πρόκειται να αρχίσουν. Το Κοινοβούλιο έχει συνεπώς πολλές πιθανότητες να καταστήσει την πρωτοβουλία περισσότερο φιλόδοξη, γεγονός που θα είναι σύμφωνο προς τους στόχους των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων οι οποίοι θέσπισαν την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων σε ποινικές υποθέσεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε. Κύριε Πρόεδρε, σε αυτό το πνεύμα, χαιρετίζω θερμά την έγκριση αυτής της θετικής και φιλόδοξης έκθεσης. Πρόεδρος Ευχαριστώ πολύ, κυρία Επίτροπε! Η συζήτηση έληξε. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί σήμερα στις 11.00. Διέλευση των εξωτερικών συνόρων και ανάπτυξη της συνεργασίας στο πλαίσιο του Σένγκεν Πρόεδρος Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0233/2001) του κ. Coelho εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων σχετικά με τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και την ανάπτυξη της συνεργασίας του Σένγκεν [10846/1999 - C5-0042/2000 + (11329/3/1999 - C5-0043/2000) + (SCHAC 2533/1/2000 - C5-0729/2000) + (SEC(2000) 1439 - C5-0730/2000 - 2000/2015/(COS)]. Coelho (ΡΤ) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η συνεργασία στο πλαίσιο του Σένγκεν ξεκίνησε το 1985 μεταξύ πέντε κρατών μελών. Αποσκοπούσε στην κατάργηση των εσωτερικών συνόρων με την ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων και την έγκριση αντισταθμιστικών μέτρων, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της αστυνομικής συνεργασίας, της καταπολέμησης των ναρκωτικών, της έκδοσης και της δημιουργίας του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν. Σήμερα, όλα τα κράτη μέλη αποτελούν μέρος του Σένγκεν, αν και η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας δεν είναι πλήρης. Συμμετέχουν ακόμη δύο κράτη μη μέλη, η Ισλανδία και η Νορβηγία, που αποτελούν μέρος της Βόρειας Ένωσης Διαβατηρίων. Με το Αμστερνταμ, το κεκτημένο του Σένγκεν ενσωματώθηκε στις Συνθήκες και προχωρήσαμε στην κοινοτικοποίηση ορισμένων θεμάτων του τρίτου πυλώνα που εντάχθηκαν στον κοινοτικό πυλώνα, όπως για παράδειγμα οι θεωρήσεις, το άσυλο, η μετανάστευση και η δικαστική συνεργασία σε αστικά θέματα. Κατά την εκπόνηση αυτής της έκθεσης ήλθα αντιμέτωπος με ένα σύνολο ζητημάτων για τα οποία θα ήθελα να εξευρεθούν λύσεις το συντομότερο δυνατόν. Πρώτον: η διεύρυνση προς τα υπόλοιπα κράτη μέλη. Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιδοκιμάζει τη διεύρυνση του χώρου Σένγκεν, πρέπει ωστόσο να εκφράσει τη λύπη του για το γεγονός ότι δεν ενημερώθηκε επαρκώς ούτε ζητήθηκε τυπικά η γνωμοδότησή του όσον αφορά την εξέλιξη που σημειώθηκε στον τομέα αυτό. Όσον αφορά τη μερική συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, που θεωρούμε ότι αποτελεί θετικό βήμα, την εκλαμβάνουμε ως μεταβατική κατάσταση, ένα βήμα προς την πλήρη συμμετοχή. Δεύτερον: η έλλειψη διαφάνειας. Ελπίζαμε ότι η ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της διαφάνειας. Τα αποτελέσματα όμως είναι απογοητευτικά. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε καθυστερημένη δημοσιοποίηση του κεκτημένου, διαπιστώθηκε ελλιπής δημοσιοποίηση αυτού του κεκτημένου, και παραδόξως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο λαμβάνει σήμερα λιγότερη πληροφόρηση σχετικά με το Σένγκεν από όση ελάμβανε όταν το Σένγκεν είχε χαρακτηριστικά σαφώς διακυβερνητικά. Τρίτον: η ενσωμάτωση του κεκτημένου στις Συνθήκες. Αυτό θα μπορούσε να επιφέρει σημαντική πρόοδο αλλά τελικά οδήγησε σε ένα χαοτικό και μη συνεκτικό αποτέλεσμα, εν μέρει ίσως λόγω της εξουσίας ανάληψης πρωτοβουλιών που παραχωρήθηκε στα κράτη μέλη. Εξάλλου, λόγω της περιοριστικής ερμηνείας των διατάξεων της Συνθήκης εκ μέρους του Συμβουλίου, το Κοινοβούλιο δεν κατάφερε, στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα, να έχει πιο πλήρη συμμετοχή στη νομοθετική διαδικασία. Τέταρτον: αυτό που θα αποκαλούσα "διαστροφή του Σένγκεν" . Η παράγραφος 2 του άρθρου 2 επιτρέπει σε οποιοδήποτε κράτος τη μονομερή επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα για λόγους δημόσιας τάξης ή εθνικής ασφάλειας. Ήδη οι έλεγχοι αυτοί εφαρμόστηκαν από τη Γαλλία, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, από την Ισπανία και πιο πρόσφατα από την Ιταλία. Δεν διαφωνούμε με την ύπαρξη αυτού που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε "βαλβίδες ασφαλείας" . Όλοι έχουμε συνείδηση, κυρίως στις στιγμές που ζούμε, ότι περισσότερη ελευθερία πρέπει να αντιστοιχεί σε περισσότερη ασφάλεια. Πρέπει όμως να υπογραμμίσουμε ότι η ανυπαρξία ενός ρυθμιστικού πλαισίου το οποίο θα καθιστά σαφές με ποιες προϋποθέσεις και με ποιους όρους θα μπορεί να γίνεται επίκληση του άρθρου αυτού αποτελεί μία πραγματική ρύθμιση εν λευκώ. Επομένως, έχοντας υπόψη το score board, θα ήθελα να ζητήσω από την Επιτροπή να υποβάλει μία τυπική πρόταση που να περιλαμβάνει κανόνες σχετικά με την προηγούμενη συμφωνία του Συμβουλίου, την έγκριση για μία περιορισμένη περίοδο, την απαίτηση για αναλογικότητα, καθώς επίσης και τις προϋποθέσεις για την ανανέωση της περιόδου. Πέμπτον: η συνεργασία Σένγκεν και η αστυνομική συνεργασία. Η συνεργασία Σένγκεν διαχωρίζεται από την αστυνομική συνεργασία, εφόσον υπάρχει χωριστή ανάπτυξη της Europol. Όμως, η μεμονωμένη αντιμετώπιση αυτών των δύο συνόλων, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο έντονο το ζήτημα της εμπιστευτικότητας των εγγράφων, έχει ως αποτέλεσμα ο τομέας των ποινικών θεμάτων και των θεμάτων ασφάλειας να καθίσταται ακόμη λιγότερο διαφανής και πιο περίπλοκος για τους πολίτες. Ενώ αποτελεί μέρος του τρίτου πυλώνα, οι κοινοβουλευτικοί και δικαστικοί έλεγχοι της ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών συνεχίζουν να είναι ακατάλληλοι και χρειάζονται ενίσχυση. Έκτον: η διεύρυνση προς τις υποψήφιες χώρες. Η διεύρυνση αυτή θα μεταβάλει σημαντικά τη μορφή της Ευρώπης και τα νέα κράτη μέλη θα καταστούν υπεύθυνα για τον έλεγχο χιλιάδων χιλιομέτρων των νέων εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαδικασία επαλήθευσης της τήρησης του Σένγκεν απαίτησε σημαντικές χρονικές περιόδους όσον αφορά τα σημερινά κράτη μέλη. Πιστεύω, επομένως, ότι πρέπει να υπάρξουν δύο διαφορετικές στιγμές: η στιγμή της αποδοχής του κεκτημένου με την προσχώρηση, και η στιγμή της μεταγενέστερης πλήρους εφαρμογής του κεκτημένου, που περιλαμβάνει την άρση των συνόρων, εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες. Έβδομον: το ΣΠΣ. Είναι η μεγαλύτερη βάση δεδομένων της Ευρώπης, το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν, η πρώτη εμπειρία όσον αφορά την ανταλλαγή σε ευρεία κλίμακα, την ανταλλαγή δεδομένων ευαίσθητου χαρακτήρα σε διεθνές επίπεδο. Στην πράξη, αναμένεται ότι μακροπρόθεσμα θα καταστεί ένα ευρωπαϊκό σύστημα πληροφοριών. Δεν είναι δυνατό η διαχείριση του ΣΠΣ να εξακολουθεί να γίνεται κατά τρόπο μυστικό, σε βάση απλώς διακυβερνητική: η διαχείριση του θα πρέπει, ασφαλώς, να γίνεται σε κοινοτική βάση, να ανατεθεί σε έναν ανεξάρτητο οργανισμό στον οποίο το Κοινοβούλιο αυτό θα διαδραματίζει ελεγκτικό ρόλο, θα πρέπει να χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα πρέπει να προβλεφθεί ένα κοινοτικό σύστημα πληροφοριών το οποίο, διατηρώντας τα δεδομένα κατά χωριστό τρόπο, θα περιλαμβάνει δεδομένα που συλλέγονται στο πλαίσιο διαφόρων συμβάσεων. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ολοκληρώσω ευχαριστώντας όλους τους συναδέλφους για τη βοήθεια που πρόσφεραν κατά την εκπόνηση αυτής της έκθεσης και, ιδίως, τη συνάδελφο κ. van Lanker, που συνεργάστηκε σε διάφορες συμβιβαστικές προτάσεις. Hannan Κύριε Πρόεδρε, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν εφαρμόζει το μεγαλύτερο μέρος των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν. Η πολιτική των Βρετανών Συντηρητικών έναντι του Σένγκεν μοιάζει συνεπώς μάλλον με τη δική μας πολιτική έναντι του ευρώ. Θέλουμε το καλό των γειτόνων και συμμάχων μας, αλλά δεν είναι δική μας δουλειά να τους πούμε πώς να υλοποιήσουν πρωτοβουλίες στις οποίες δεν έχουμε σκοπό να συμμετάσχουμε. Συνεπώς, σύμφωνα με την παράδοση που αρχίζει να δημιουργείται σε αυτές τις περιπτώσεις, το κόμμα μου θα απόσχει από την ψηφοφορία. Υπάρχει και κάτι άλλο που αρχίζει να γίνεται παράδοση σε αυτές τις περιπτώσεις. Καμία έκθεση που αφορά το Σένγκεν δεν ολοκληρώνεται χωρίς μια τυπική καταγγελία της άρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου και της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας να συμμετάσχουν στο κεκτημένο Σένγκεν. Έτσι, στην κατά τα άλλα θαυμάσια έκθεση του κ. Coelho, έχουμε την παράγραφο 2, όπου, με κάπως απότομο τρόπο, καλεί αυτά τα δύο κράτη να καταργήσουν τους ελέγχους στα σύνορα. Το Κοινοβούλιο έχει επανειλημμένα εκφράσει την άποψη, την οποία απηχεί ο Επίτροπος Vitorino, ότι η μη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στο κεκτημένο Σένγκεν είναι παράνομη σύμφωνα με τους όρους της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης. Πιστεύω ότι εδώ υπάρχει ένα νομικό σφάλμα, αλλά δεν είναι αυτό που θέλω να επισημάνω σήμερα. Αυτό που θέλω να πω είναι μάλλον ότι επιδιώκοντας επίμονα να αμφισβητήσουμε μια παρέκκλιση, την οποία όλοι κατανοούσαν τη δεδομένη χρονική στιγμή, το Κοινοβούλιο ενεργεί κακόπιστα. Αξίζει να θυμηθούμε τις συνθήκες υπό τις οποίες η Συμφωνία του Σένγκεν ενσωματώθηκε στις Συνθήκες. Η απόφαση αυτή, όπως κάθε τροποποίηση των Συνθηκών, απαιτούσε ομοφωνία. Χωρίς τη συγκατάθεση του Ηνωμένου Βασιλείου, το Σένγκεν θα έπρεπε να συνεχίσει να υφίσταται σε ένα ξεχωριστό νομικό πλαίσιο. Η βρετανική κυβέρνηση θεώρησε ότι αν τα άλλα κράτη επιθυμούσαν να προχωρήσουν μόνα τους χρησιμοποιώντας τα θεσμικά όργανα και τους μηχανισμούς των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Βρετανία δεν θα έπρεπε να τα εμποδίσει. Συνεπώς, επέτρεψε στα άλλα κράτη να προχωρήσουν στην ενσωμάτωση στις Συνθήκες, αλλά μόνο με την προϋπόθεση μιας σαφούς εγγύησης ότι δεν θα επηρεάζονταν οι έλεγχοι στα σύνορα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η εγγύηση αυτή διατυπώθηκε γραπτώς στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Ωστόσο, αμέσως μόλις τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη του Αμστερνταμ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Κοινοβούλιο άρχισαν να αμφισβητούν την επιλογή της μη συμμετοχή. Δεν είναι η πρώτη φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο επέτρεψε στα άλλα κράτη να χρησιμοποιήσουν τις κοινές διαδικασίες των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, αλλά τα κράτη αυτά άρχισαν αμέσως να απαιτούν τη συμμετοχή της Βρετανίας. Όπως με το Σένγκεν, το ίδιο συνέβη και με το κοινωνικό κεφάλαιο και την Οικονομική και Νομισματική Ένωση - και στις τρεις αυτές περιπτώσεις η Βρετανία συγκατατέθηκε σε μια νέα πρωτοβουλία της ΕΕ, με τη σαφή προϋπόθεση ότι δεν θα επηρεαζόταν η ίδια· εντούτοις, η παρέκκλισή της αμφισβητήθηκε αργότερα. Σίγουρα, αυτός ο τρόπος δράσης δεν αρμόζει στην Ένωση. Σε τελευταία ανάλυση, αν η επιλογή της μη συμμετοχής δεν είναι πλέον νομικά αξιόπιστη, η μόνη εναλλακτική είναι μια κάπως πιο επιπόλαιη χρήση του εθνικού δικαιώματος της αρνησικυρίας· αυτό πιστεύω ότι θα είναι ακόμη πιο δυσάρεστο στην πλειοψηφία του Σώματος που υποστηρίζει την ολοκλήρωση από ό,τι σε μένα. Van Lancker Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ θερμά το συνάδελφο Coelho για την εξαιρετική έκθεσή του και να τον ευχαριστήσω στην συνέχεια, εξ ονόματος της Ομάδας μου, για την καλή συνεργασία που είχαμε. Αυτό που αναμενόταν να είναι η ετήσια συζήτηση σχετικά με την εφαρμογή της συνεργασίας Σένγκεν, καθίσταται σήμερα κάτι ιδιαίτερα επίκαιρο, αυτή τη στιγμή που το Συμβούλιο των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων συζητά σχετικά με ευρωπαϊκά μέτρα για την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι το Σένγκεν θα μπορούσε να διαδραματίσει ένα ρόλο προς την κατεύθυνση αυτή. Φρικιώ όταν ακούω φωνές, όπως ακούσαμε εχθές στη συνεδρίαση από την Δεξιά, οι οποίες ζητούν να καταργήσουμε οριστικά την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων και να δημιουργήσουμε μία κοινωνία του Μεγάλου Αδελφού. Κατά τις συζητήσεις που διεξάγουμε στην ομάδα μου σχετικά με το Σένγκεν αναζητούμε πάντοτε την αναγκαία αλλά δύσκολη ισορροπία μεταξύ του δικαίου και της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, του σεβασμού των αρχών του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και του δικαιώματος στην ασφάλεια μέσω της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας. Ελπίζω προς αυτή την κατεύθυνση να εξακολουθούν να κινούνται οι συζητήσεις μας και εδώ. Παρά το γεγονός όμως ότι το Σένγκεν υπάρχει εδώ και έξι έτη ήδη και λειτουργεί ως πρόδρομος του χώρου ελευθερίας, δικαιοσύνης και δικαίου, διαπιστώνουμε στην έκθεση του συναδέλφου Coelho ότι παρουσιάζονται ελλείψεις σε πολλά σημεία. Θα ήθελα να αναφέρω τρία από αυτά. Πρώτον, παρόλο που το Σένγκεν υφίσταται, διαπιστώνουμε ότι εξακολουθούμε να μην διαθέτουμε αποτελεσματική αστυνομική συνεργασία, αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει τα μάλα στην καταπολέμηση της οργανωμένης εγκληματικότητας. Η ετήσια έκθεση αναφέρει όντως ότι σημειώθηκε σαφής βελτίωση, το ζήτημα όμως είναι εάν θέτουμε τις σωστές προτεραιότητες. Για να το πω έτσι απλά: χρησιμοποιείται πραγματικά το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν για την καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας, όπως ορίζεται στην Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών; Μήπως χρησιμοποιείται το ΣΠΣ κυρίως ως ένα σύστημα πληροφοριών κατά της λαθρομετανάστευσης; Επιτρέψτε μου να ξαναθέσω το ζήτημα αυτό σήμερα. Δεύτερον, το Σένγκεν χρησιμοποιείται για τις διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται με την ευκαιρία ευρωπαϊκών και διεθνών Συνόδων Κορυφής. Κανείς απολύτως δημοκράτης δεν θα είχε αντιρρήσεις να αντιμετωπίζονται οι ταραξίες οι οποίοι έρχονται σε τέτοιες εκδηλώσεις για να πραγματοποιήσουν βανδαλισμούς. Όμως ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται ειρηνικοί διαδηλωτές μέσω των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και της ανταλλαγής πληροφοριών στη βάση του ΣΠΣ είναι πραγματικά υπερβολικός για κάθε οπαδό της ελεύθερης έκφρασης γνώμης. Τρίτον, η αστυνομική συνεργασία και η ανταλλαγή πληροφοριών απαιτούν σωστούς ελέγχους από τη δικαιοσύνη και τα κοινοβούλια. Το Σένγκεν αποτυγχάνει απολύτως ως προς το σημείο αυτό. Το Συμβούλιο έφτασε μάλιστα στο σημείο να αποφασίσει να μην δημοσιεύονται πλέον εκθέσεις, καθώς το Σένγκεν αποτελεί, καθώς λέει, μέρος του κοινοτικού κεκτημένου, λες και το Σένγκεν παύει να υφίσταται πλέον. Η Ομάδα μου θα ήθελε οπωσδήποτε να αντικατασταθεί πραγματικά το Σένγκεν από την διαφάνεια και πανευρωπαϊκούς κανόνες για το δημοκρατικό έλεγχο, μέχρις ότου όμως θεσπιστούν οι κανόνες αυτοί θα θέλαμε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από κοινού με τα εθνικά κοινοβούλια να πραγματοποιεί τέτοιους ελέγχους στο Σένγκεν. Boumediene-Thiery Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, στόχος μας είναι να αναπτύξουμε την Ένωση ως χώρο ελευθερίας, δικαιοσύνης και ασφάλειας, μέσα στον οποίο θα διασφαλίζεται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Αλλά εδώ και περισσότερο από είκοσι χρόνια, τα ενεργά μέλη των διαφόρων οργανώσεων, όπως πολλοί αιρετοί εκπρόσωποι, ζητούν μια Ευρώπη των πολιτών, αλληλέγγυα και ανοικτή όχι μόνο στα εμπορεύματα και στα κεφάλαια, αλλά προπάντων στα άτομα. Για μια στιγμή πιστέψαμε στην ελπίδα που γεννήθηκε από το Σένγκεν, ελπίδα που πνίγηκε αμέσως από την ολιγοψυχία, τη έλλειψη θάρρους και την απουσία ψύχραιμης πολιτικής ανάλυσης. Παρόλο που το Σένγκεν αποτελεί ένα σημαντικό επίτευγμα για την Ευρώπη χάρη στις προόδους που σημειώθηκαν σε ορισμένους τομείς, όπως στην αστυνομική και δικαστική συνεργασία, το επίτευγμα αυτό εξακολουθεί σήμερα, ας μην φοβόμαστε τις λέξεις, να χωλαίνει και να εισάγει διακρίσεις. Παρόλο που η Σύμβαση Σένγκεν τέθηκε πλήρως σε ισχύ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, οι ανισότητες παραμένουν όσον αφορά άτομα που δεν έχουν την ευρωπαϊκή ιθαγένεια ή δεν διαθέτουν τα απαραίτητα έγγραφα, παρά την παρουσία ορισμένων ατόμων ή της οικογένειας τους στην Ευρώπη επί μακρότατο χρόνο. Αρκετές χώρες της Ένωσης δεν παραχωρούν τα ίδια δικαιώματα σε όλους όσους κατοικούν στο έδαφός τους, παρόλο που επιβάλλουν σε όλους τις ίδιες υποχρεώσεις. Σε αυτά προστίθεται μια πολιτική μετανάστευσης και ασύλου που διαφέρει από χώρα σε χώρα, διαδικασίες και έλεγχοι διαφορετικοί, κατασταλτικές αστυνομικές πρακτικές που δημιουργούν δραματικές από ανθρωπιστικής πλευράς καταστάσεις, όπως σήμερα στη Sangatte, στη βόρειο Γαλλία. Μέσα στην ίδια την Ένωση, κάθε μέρα, στο Ευρωτούνελ, χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά, προσπαθούν να φτάσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο με κίνδυνο της ζωής τους. Τα άτομα αυτά, μέχρις ότου περάσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, συγκεντρώνονται σε κέντρα υποδοχής προσφύγων, υπό απαράδεκτες για ανθρώπους συνθήκες, έχοντας ως μοναδική υποστήριξή τους ανθρωπιστικές οργανώσεις χωρίς καμία εξουσία ούτε μέσο, όπως ο Ερυθρός Σταυρός. Οι πρακτικές αυτές μου φέρνουν στο νου πικρές αναμνήσεις. Όσον αφορά τις πολιτικές αρχές, εξακολουθούν να μεταχειρίζονται τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο με ψυχρότητα, υποκρισία και ολιγοψυχία. Αυτό είναι απαράδεκτο, την επαύριο της έγκρισης του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Φανταστείτε ότι αστυνομικοί τόλμησαν να πυροβολήσουν με πραγματικές σφαίρες αιτούντες άσυλο! Είναι αλήθεια ότι δεν χρειάζεται να το φανταστείτε, αφού και άλλες ευρωπαϊκές αστυνομίες το έχουν ήδη κάνει. Τα γεγονότα αυτά εξακολουθούν να δυσφημίζουν τα κοινοβούλιά μας στα μάτια των χιλιάδων πολιτών που φωνάζουν "τέλος" στις ανισότητες, στην αδικία, "τέλος" σε μια Ευρώπη φρούριο. Για τους λόγους αυτούς, θα καταψηφίσουμε αυτή την έκθεση που ξεχνά όλες αυτές τις πραγματικότητες και δεν προτείνει καμία εναλλακτική λύση. Όλοι μαζί όμως, και κατεπειγόντως, πρέπει να βρούμε συγκεκριμένες και δίκαιες λύσεις σε όλες αυτές τις δραματικές καταστάσεις, και κυρίως στα βάσανα των προσφύγων της Sangatte, στις κραυγές απόγνωσης όλων αυτών που έρχονται να ζητήσουν άσυλο και βοήθεια στην Ευρώπη. Krarup DA) Στις μέρες μας οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων που αφορούν την αστυνομία, το στρατό, το ποινικό δίκαιο, τη Σένγκεν και το συνοριακό έλεγχο μάλλον μοιάζουν με πολιτική νεκροσυλία. Η σημερινή έκθεση για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και την ανάπτυξη της συνεργασίας στα πλαίσια της Σένγκεν και η χθεσινή πρόταση της Επιτροπής στην πραγματικότητα είναι δύο πλευρές του ίδιου θέματος. Το ανησυχητικό, όπως διατυπώθηκε σαφέστατα από ένα δανό καθηγητή ποινικού δικαίου εχθές, είναι ότι "η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άλλα θεσμικά όργανα απλώς εκμεταλλεύονται τις επιθέσεις στις ΗΠΑ ως αφορμή για να προωθήσουν μια ευρεία εναρμόνιση, η οποία εναρμόνιση σημαίνει ότι οι εθνικές παραδόσεις στο ποινικό δίκαιο, την ποινική δικονομία και τις αστυνομικές έρευνες βγαίνουν εκτός παιχνιδιού προς όφελος ορισμένων μέτρων που έχουν ψηφιστεί λιγότερο ή περισσότερο σε κατάσταση πανικού και τα οποία οξύνουν τον έλεγχο και υπερβαίνουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών" . Συνεχίζει δε λέγοντας, "Οι πολιτικοί αισθάνονται ότι πρέπει να επιδείξουν δράση αλλά δεν υπάρχει καμία απολύτως ανάγκη για εναρμόνιση της ποινικής νομοθεσίας στην ΕΕ. Εν πάση περιπτώσει δεν θα σταματήσουμε την παραμικρή τρομοκρατική πράξη με αυτόν τον τρόπο" . Αυτά έχει να πει. Η σημερινή έκθεση γρήγορα θα ξεπεραστεί από τα γεγονότα που θα συμβούν πολύ μετά αφότου η έκθεση δει το φως της ημέρας. Το ζήτημα σε κάθε πολιτική απόφαση είναι εάν προωθούμε τους στόχους μας και δεύτερον εάν τα μέσα που χρησιμοποιούμε συμβιβάζουν αυτούς τους στόχους; Φοβάμαι ότι η απάντηση στην πρώτη ερώτηση είναι "Όχι, δεν θα πετύχουμε τους εκπεφρασμένους στόχους μας" , ενώ η απάντηση στη δεύτερη ερώτηση, δηλαδή για το πόσο τα μέσα συμβιβάζουν τους στόχους μας, δυστυχώς, βάσει της πείρας μας, είναι "ναι, τους συμβιβάζουν" . Θα προκύψουν ζημίες από τους ελέγχους και όλοι όσοι μπουν στον κόπο να διαβάσουν την έκθεση του Εποπτικού Συμβουλίου για το 1998-99 όπως επίσης και τις μετέπειτα γνωμοδοτήσεις για τον ελλιπή έλεγχο των αρχών του Σένγκεν θα δει ότι έχω δίκιο. Bautista Ojeda Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, η λαθρομετανάστευση είναι ένα καθημερινό φαινόμενο σε όλα τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο επηρεάζει ιδιαίτερα έντονα και έχει ένα τεράστιο ανθρωπιστικό, κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο σε ορισμένες περιοχές. Επιτρέψτε μου να επικεντρωθώ σε αυτές τις μεθοριακές περιοχές της Ένωσης, όπως την Ανδαλουσία, οι οποίες βιώνουν με μεγαλύτερη δριμύτητα την άφιξη δεκάδων ατόμων σε καθημερινή βάση. Η Ανδαλουσία, λόγω της γεωγραφικής της εγγύτητας με τις χώρες του Μαγκρέμπ, δέχεται μία μεγάλη μεταναστευτική πίεση χωρίς να διαθέτει τα κατάλληλα μέσα για να την αντιμετωπίσει. Η ισπανική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει δημοσίως ότι η κατάσταση είναι αφόρητη και, από την άλλη πλευρά, οι διμερείς σχέσεις με το Μαγκρέμπ και το Βασίλειο του Μαρόκου περνούν δύσκολες στιγμές λόγω των αλιευτικών προβλημάτων, της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και της ίδιας της λαθρομετανάστευσης. Ορισμένοι από εμάς υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια την ανάγκη να αναγνωριστεί στο πλαίσιο της Συμφωνίας Σένγκεν, ένα ειδικό καθεστώς σε μεθοριακές περιοχές όπως η Ανδαλουσία, να επανδρωθούν οι περιοχές αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τα μέσα που θα τους επιτρέπουν μια πιο αποτελεσματική διαχείριση της άφιξης αυτών των μεταναστών. Επίσης είναι απαραίτητο να τους παρέχεται η δυνατότητα να προτείνουν στην κεντρική κυβέρνηση και στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέτρα σχετικά με την απασχόληση, τη διαμονή και την απαραίτητη κοινωνική ενσωμάτωση των ατόμων που φθάνουν ως λαθρομετανάστες μέσω του Στενού του Γιβραλτάρ σε περιοχές υποδοχής όπως είναι η Ανδαλουσία. Reding . (FR) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς, εξ ονόματος της Επιτροπής, εκφράζω τα συγχαρητήριά μας για την εμπεριστατωμένη εργασία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του εισηγητή του. Η έκθεση αυτή σχετικά με τη διέλευση των συνόρων και την ανάπτυξη της συνεργασίας του Σένγκεν αφορά ένα θέμα που βρίσκεται στο επίκεντρο της εγκαθίδρυσης ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Πράγματι, το Σένγκεν έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Διασφαλίζει, αφενός, την ελεύθερη κυκλοφορία, που αποτελεί μια κύρια συνιστώσα της Συνθήκης και, αφετέρου, καθιστά ορατή την ανάγκη να πλαισιωθεί αυτή η ελευθερία με μια στέρεη πολιτική συνεκτικού ελέγχου των εξωτερικών συνόρων και με άλλα αντισταθμιστικά μέτρα. Όμως, η ενσωμάτωση του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ένωσης σήμανε, πράγματι, το τέλος της συμφωνίας αυτής, όμως παραμένει ακόμη εν ζωή μέσω του συμβολισμού που περιβάλλει τον όρο. Το Σένγκεν σχεδιάσθηκε ως ένα εργαστήριο που έπρεπε να εξασφαλίσει την υλοποίηση μιας υποχρέωσης επίτευξης ενός αποτελέσματος που προέβλεπε η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη. Στη συνέχεια, το Σένγκεν αναλύθηκε και ενσωματώθηκε στην Ένωση, και σιγά σιγά, οι νομοθετικές διατάξεις της Κοινότητας και της Ένωσης αντικαθιστούν και αναπτύσσουν τη Σύμβαση Σένγκεν και τις άλλες συναφείς αποφάσεις. Για παράδειγμα, η κοινή προξενική εγκύκλιος και το κοινό εγχειρίδιο έγιναν κανονισμοί, ενώ νέες προτάσεις, βασισμένες στον τρίτο πυλώνα, συμπληρώνουν ή αντικαθιστούν τις αντίστοιχες διατάξεις της Σύμβασης που μεταφέρθηκαν προς τον πυλώνα αυτό. Εξάλλου, τον περασμένο Ιούλιο, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο πρόταση για τη συγκέντρωση σε ένα μόνο νομικό μέσο πέντε κατηγοριών ατόμων που μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα στο εσωτερικό ενός χώρου χωρίς ελέγχους, δίνοντας έτσι συνέχεια στην επιθυμία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ενοποιήσει όλα τα αποσπασματικά στοιχεία που διέπουν την κυκλοφορία των προσώπων. Η Επιτροπή σκοπεύει επίσης να παρουσιάσει μια πρόταση σχετικά με το άρθρο 2 της Σύμβασης Σένγκεν, προκειμένου να πλαισιώσει καλύτερα τη ρήτρα διαφυγής σχετικά με την εκ νέου καθιέρωση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα. Η εργασία δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά ο στόχος είναι να κατορθώσουμε να "αμστερνταμοποιήσουμε" το Σένγκεν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Για το λόγο αυτό, σκέφτομαι πως θα ήταν δύσκολο και προβληματικό, κύριε Πρόεδρε, να ξεκινήσουμε μια διαδικασία, η οποία θα συνίστατο στην εκπόνηση μιας περιοδικής έκθεσης για το Σένγκεν, διότι θα κατέληγε να είναι μια έκθεση για τα διάφορα μέσα που έχουν αντικαταστήσει ή είναι στη φάση της αντικατάστασης του Σένγκεν. Μπορώ όμως να αναλάβω τη δέσμευση ότι η Επιτροπή θα συνεχίσει να ενημερώνει τακτικά το Κοινοβούλιο για τις εξελίξεις στον τομέα αυτό που, για λόγους σημασιολογικής ευκολίας, θα ονομάσουμε τομέα Σένγκεν. Εξάλλου, το Κοινοβούλιο ενημερώνεται γα το σύνολο των πρακτικών και νομοθετικών δραστηριοτήτων από τον πίνακα αποτελεσμάτων που δημιουργήθηκε μετά το Συμβούλιο του Τάμπερε και που ενημερώνεται τακτικά. Η Επιτροπή έκρινε ότι η μετατροπή του κεκτημένου έπρεπε να γίνει βάσει των αναγκών προτεραιότητας οι οποίες εξαρτώνται από την εξέλιξη και την κατάσταση και τις πολιτικές ενδείξεις του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου. Μεταξύ των προτεραιοτήτων αυτών συγκαταλέγονται, φυσικά, η ανάπτυξη του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν και φυσικά επίσης - και αυτό σας ενδιαφέρει πολύ - τα ζητήματα που αφορούν τις υποψήφιες χώρες. Ο εισηγητής, εξάλλου, υιοθετεί αυτές τις ανησυχίες και η Επιτροπή δεν μπορεί παρά να τις συμμεριστεί. Όσον αφορά το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν, το ΣΠΣ II, θα ήθελα να δώσω κάποιες πληροφορίες σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις. Γνωρίζετε ότι το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της 28ης και 29ης Μαΐου δεν κατέληξε στην ομόφωνη έγκριση μιας διακυβερνητικής χρηματοδότησης. Κατέληξε, συνεπώς, στη χρηματοδότηση μέσω του κοινοτικού προϋπολογισμού. Επιπλέον, η βελγική Προεδρία και η Σουηδία παρουσίασαν δύο πρωτοβουλίες, η μία σχετικά με τον πρώτο πυλώνα και η άλλη σχετικά με τον τρίτο πυλώνα, που είχαν στόχο τη μεταβίβαση στην Επιτροπή, επικουρούμενη από ειδική επιτροπή, της ευθύνης για να δρομολογηθεί, μεταξύ του 2002 και του 2006, η ανάπτυξη του ΣΠΣ II. Ο κύριος στόχος αυτών των δύο προτάσεων, οι οποίες αναλύονται επί του παρόντος από το Συμβούλιο, είναι καταρχάς να παράσχουν μια νομική βάση για τη χρηματοδότηση αυτής της φάσης της ανάπτυξης. Όμως, κατά δεύτερο λόγο, θα πρέπει να υποβληθούν νομοθετικές προτάσεις σχετικά με τις διαφορετικές ουσιαστικές πτυχές του ΣΠΣ II, κυρίως με το ζήτημα της διαχείρισης και της λειτουργικότητας. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της για της χρηματοδότηση, η Επιτροπή θα παρουσιάσει επίσης μια ανακοίνωση με στόχο να καλύψει διάφορες πτυχές του ΣΠΣ II: νομικά, τεχνικά, οικονομικά θέματα, αλλά και τα διάφορα προπαρασκευαστικά στάδια, καθώς και τη γενική μέθοδο που θα εφαρμοστεί έως ότου οριστικοποιηθεί το ΣΠΣ II. Εν κατακλείδι, κύριε Πρόεδρε, κύριε εισηγητά, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το ψήφισμά σας θα ληφθεί υπόψη από την Επιτροπή προκειμένου να εκτιμήσει τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί και τα όσα μένουν να γίνουν, καθώς και για να προσδιορίσει τις προτεραιότητες δράσης της στον τομέα Σένγκεν. Πρόεδρος Ευχαριστώ πολύ, κυρία Επίτροπε! Η συζήτηση έληξε. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί σήμερα στις 11.00. Καθεστώς του πρόσφυγα στα κράτη μέλη Πρόεδρος Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0291/2001) του κ. Watson εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα. Watson . (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, είναι τιμή για μένα να συνδέεται το όνομά μου με την έκθεση αυτή, όμως ο μεγαλύτερος όγκος της δουλειάς έγινε από τον Χριστιανοδημοκράτη συνάδελφό μου, κ. Ingo Schmitt, ο οποίος ήταν ο εισηγητής στην επιτροπή. Λόγω του αποτελέσματος της ψηφοφορίας, επέλεξε να μην την υποβάλει προς συζήτηση στην Ολομέλεια και αυτό κάνω εγώ εξ ονόματος της επιτροπής μου. Η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα. Η Επιτροπή υπέβαλε προτάσεις για ορισμένους κανόνες αναφορικά με την διεκπεραίωση των αιτήσεων χορήγησης ασύλου. Αυτό αποτελεί ένα πρώτο σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση του κοινού συστήματος χορήγησης ασύλου, το οποίο έχει προτείνει η Επιτροπή και έχει υποστηρίξει το Σώμα με πολλές ευκαιρίες. Οι κανόνες αυτοί καλύπτουν τις εγκαταστάσεις υποδοχής και κράτησης, το περιεχόμενο του καθεστώτος του πρόσφυγα και τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων. Καθορίζουν προθεσμίες για τις αιτήσεις και τις προσφυγές και καθιερώνουν ειδικούς κανόνες για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων που δεν γίνονται δεκτές. Είναι τιμή μου να παρουσιάζω εξ ονόματος της επιτροπής ορισμένες τροπολογίες σε αυτές τις προτάσεις. Αναγνωρίζουμε ότι οι τροπολογίες αυτές δεν είναι δεσμευτικές, αλλά ελπίζουμε ότι θα εξεταστούν προσεκτικά και θα ληφθούν υπόψη κατά τη χάραξη της πολιτικής. Οι τροπολογίες μας επιδιώκουν να αποσαφηνίσουν και να ενισχύσουν τη θέση των αιτούντων άσυλο. Στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε ότι κατά την εξέταση των αιτήσεων χορήγησης ασύλου τηρούνται δεόντως η Σύμβαση της Γενεύης και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στοχεύουμε στη διασφάλιση του δικαιώματος των αιτούντων άσυλο να παραμένουν στο έδαφος ενός κράτους μέλους μέχρι να ληφθεί τελική απόφαση για την προσφυγή τους. Συστήνουμε να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις περιπτώσεις αιτήσεων γυναικών και παιδιών, που είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε κακοποιήσεις και επιθέσεις στις χώρες από τις οποίες δραπέτευσαν. Επιδιώκουμε να βελτιώσουμε την πρόσβαση σε νομική βοήθεια για τους αιτούντες άσυλο και να τονίσουμε ότι οι αιτούντες άσυλο δεν πρέπει να επαναπροωθούνται σε μέρη όπου μπορεί να απειλείται η ζωή τους. Κατά γενικό κανόνα, απορρίπτουμε ή αντιδρούμε στην πρακτική της παραμονής των αιτούντων άσυλο σε κέντρα κράτησης. Εγώ τουλάχιστον χαιρετίζω την πρόσφατη απόφαση δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου κατά της κυβερνητικής πρακτικής να κλείνει τους αιτούντες άσυλο σε κέντρα κράτησης προσφύγων, ανεξαρτήτως του πόσο σύγχρονα μπορεί να είναι αυτά τα κέντρα. Πιστεύουμε ότι οι αιτούντες άσυλο, οι οποίοι συχνά διαφεύγουν από διώξεις του χειρίστου είδους στην πατρίδα τους, έχουν το δικαίωμα να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια όταν φθάνουν στις ακτές μας. Καταλαβαίνουμε ότι ασκούνται πιέσεις στα κράτη μέλη, αλλά απορρίπτουμε την υφέρπουσα τάση αποδυνάμωσης των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο, την οποία διαπιστώνουμε. Πιστεύουμε ότι ο καθορισμός του καθεστώτος του πρόσφυγα πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί νομικό ζήτημα και όχι πολιτικό ζήτημα ή ζήτημα πολιτικής σκοπιμότητας. Το ποσό υγιής είναι μια κοινωνία κρίνεται όχι μόνον από τις πρακτικές της, αλλά επίσης από την κατεύθυνση προς την οποία στρέφεται και η επιτροπή μου πιστεύει ότι η πολιτική της Επιτροπής μάς οδηγεί προς τη σωστή κατεύθυνση, ακόμη και αν επιζητούμε περισσότερο σαφή δικαιώματα για ορισμένους από αυτούς στους οποίους απευθύνεται. Πρόκειται για ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο τις νομικές και ανθρωπιστικές υποχρεώσεις μας, αλλά επίσης την οικονομική και διοικητική κοινή λογική. Όσο περισσότερες αιτήσεις χορήγησης ασύλου απορρίπτει μια κυβέρνηση - ίσως με την ελπίδα να προσελκύσει μια βραχυπρόθεσμη λαϊκή στήριξη του χυδαιότερου είδους - τόσο περισσότερες προσφυγές θα έχει να αντιμετωπίσει, τόσο περισσότερο θα ταλαιπωρηθεί με μακροχρόνιες διαδικασίες που θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην τσέπη του φορολογούμενου. Οι τροπολογίες μας επιδιώκουν να διασφαλίσουν όχι μόνο την αποτελεσματικότητα της διοίκησης, αλλά και μια ανθρωπιστική προσέγγιση απέναντι σε εκείνους τους συνανθρώπους μας που αξίζουν τη στήριξη και την προστασία μας. Ελπίζω ότι το Σώμα θα ακολουθήσει τη γραμμή που προτείνει η επιτροπή στην έκθεση αυτή. Duff (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων χαιρετίζει τις αλλαγές που έγιναν στην έκθεση αυτή κατά την εξέτασή της από την επιτροπή, διότι καθώς αναπτύσσεται η κοινή πολιτική της ΕΕ για τη μετανάστευση και το άσυλο, είναι ουσιώδες να λαμβάνεται πλήρως υπόψη ο αντίκτυπός της στον έξω κόσμο και ιδιαίτερα στους κοντινούς μας γείτονες. Οι χώρες αυτές, πολλές εκ των οποίων είναι υποψήφιες προς ένταξη, αντιμετωπίζουν οξύτατο πρόβλημα με τους πρόσφυγες. Οι περισσότερες από αυτές δεν έχουν καθόλου εμπειρία πολιτικής για τους πρόσφυγες και τη χορήγηση ασύλου. Καμία από αυτές δεν διαθέτει τους απαραίτητους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για να διεκπεραιώσει ικανοποιητικά τις αιτήσεις παραμονής. Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων θεώρησε επίσης ότι είναι σημαντικό να ενσωματωθεί μια αναφορά στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, καθώς και η υποχρέωση τήρησης όλων των ανειλημμένων δεσμεύσεων στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Τέλος, εμμείναμε επίσης στο ότι οι νέες διαδικασίες της ΕΕ πρέπει να συμβάλλουν στη βελτίωση των διεθνών σχέσεων με το να είναι όσο το δυνατόν σαφείς, διαφανείς και λογικές για να διευκολύνεται η ερμηνεία τους από τις τρίτες χώρες και τους πολίτες τους. Schmitt, Ingo Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θεωρώ ότι η επιτροπή, εγκρίνοντας με πλειοψηφία την έκθεση στην παρούσα μορφή της, δυστυχώς βαδίζει σε λάθος δρόμο. Θα αιτιολογήσω με λίγα λόγια την άποψή μου. Πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν υποβλήθηκε το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής για το συγκεκριμένο ζήτημα, είχαμε επιχειρήσει την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης γι' αυτό το πολύ ευαίσθητο και δύσκολο θέμα. Είχαμε συμφωνήσει να προβούμε συνειδητά σε διαχωρισμό σε τρεις ομάδες: πρώτον, στην ομάδα των αιτούντων άσυλο, δεύτερον, των ατόμων που έρχονται προσωρινά σ' εμάς από περιοχές όπου υπάρχει κρίση και τρίτον, των ατόμων που επιδιώκουν συνειδητά τη μετανάστευση στα κράτη μέλη, προκειμένου να παραμείνουν και να ζήσουν μελλοντικά εκεί. Επίσης, μας ήταν σαφές ότι η ρύθμιση ειδικά για την τελευταία κατηγορία μπορεί να είναι πραγματικά λογική μόνον εάν διασφαλίσουμε ότι είναι δυνατόν να μειωθεί ο αριθμός των αβάσιμων αιτήσεων για χορήγηση ασύλου - συνειδητά αποφεύγω να χρησιμοποιήσω δριμείς χαρακτηρισμούς - ή τουλάχιστον ότι θα μπορέσουμε να τις επεξεργασθούμε με συνέπεια. Γνωρίζουμε όλοι ότι το πολύ 10-15% των αιτήσεων που υποβάλλονται είναι πραγματικά βάσιμες σύμφωνα με το πνεύμα της Σύμβασης της Γενεύης και αναγνωρίζονται ως τέτοιες. Για τον λόγο αυτόν η επιτροπή, κατά την άποψή μου, διέπραξε με την πλειοψηφία που έδωσε δύο σφάλματα: πρώτον, κατάργησε την κοινή συναίνεση που με κόπο είχαμε προσπαθήσει να επιτύχουμε και δεύτερον, δεν προσέφερε καλή υπηρεσία σε εκείνους που πραγματικά έχουν δικαίωμα στην χορήγηση ασύλου, που πραγματικά διώκονται για πολιτικούς λόγους, καθώς ουσιαστικά αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο με όσους μεταναστεύουν καταχρηστικά στην Γερμανία ή σε άλλα κράτη μέλη και έτσι πλήττεται το κύρος εκείνων που πραγματικά δικαιούνται άσυλο. Η επέκταση των λόγων που δικαιολογούν την αίτηση χορήγησης ασύλου στη δίωξη πέραν εκείνης που ασκείται από κρατικές αρχές, ο περιορισμός των δυνατοτήτων που διαθέτουν τα κράτη μέλη, τουλάχιστον εκείνα που είναι υποχρεωμένα να δέχονται μεγάλη εισροή προσφύγων, να μπορούν να καταφύγουν αποτελεσματικά στο καθεστώς της ασφαλούς χώρας προέλευσης, καθώς και το ζήτημα του τρόπου αντιμετώπισης των προδήλως αβάσιμων αιτήσεων, όλα αυτά που τώρα περιλαμβάνονται στην παρούσα έκθεση, έχουν ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον και στον τομέα των πολυάριθμων αβάσιμων αιτήσεων που υποβάλλονται κανένα πραγματικά αποτελεσματικό μέσο δράσης. Επιτρέψτε μου να σας απευθύνω γι' άλλη μια φορά έκκληση! Γνωρίζω πόσο δύσκολο, αλλά και πόσο ευαίσθητο είναι το ζήτημα. Ας προσπαθήσουμε όμως παρ' όλ' αυτά να τηρήσουμε πραγματικά και ως προς τις λεπτομέρειες όσα είχαμε συζητήσει και συμφωνήσει από κοινού πριν από ένα χρόνο! Ελπίζω ότι οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι συζητούν εντελώς διαφορετικά πράγματα με τον Υπουργό Εσωτερικών της Γερμανίας, θα αλλάξουν ίσως σήμερα ακόμη άποψη και θα ψηφίσουν διαφορετικά. Ελπίζω επίσης ότι θα βρούμε και πάλι ένα δρόμο που θα οδηγεί στη συναίνεση και θα προσδώσει και στα κράτη μέλη μας το ανάλογο κύρος στα άτομα που πραγματικά πλήττονται, δηλαδή στους πολιτικούς πρόσφυγες. Evans, Robert J Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω εξ ονόματος της επιτροπής μας τον κ. Watson για το ότι έφερε την έκθεση αυτή προς συζήτηση στην Ολομέλεια. Ακουσα με προσοχή τα όσα είπαν ο κ. Watson και ο κ. Schmitt. Ο κ. Schmitt μίλησε πολύ για τις αβάσιμες αιτήσεις και, φυσικά, πρέπει να εξετάζουμε προσεκτικά όλες τις αιτήσεις. Ο κ. Schmitt είπε, και συμφωνώ απόλυτα μαζί του, ότι τα κράτη μέλη πρέπει να κάνουν περισσότερα για να αντιμετωπίσουν τις γενεσιουργές αιτίες του προβλήματος, που αναγκάζουν τους ανθρώπους να μεταναστεύουν σε όλη την Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο, δεν είναι όμως εύκολο να αντιμετωπιστούν οι γενεσιουργές αιτίες στις χώρες από τις οποίες προέρχονται πολλοί αιτούντες άσυλο. Ο μεγαλύτερος αριθμός των αιτούντων άσυλο στην Ευρώπη προέρχεται από το Αφγανιστάν, το Ιράν και τη Σρι Λάνκα και επί του παρόντος, όπως γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, δεν θα είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί γρήγορα η κατάσταση στο Αφγανιστάν: παρακολουθούμε την κατάσταση με κάποιο τρόμο. Πιο κοντά μας, αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή το πρόβλημα της έλλειψης ενός λειτουργικού κοινού συστήματος χορήγησης ασύλου για την Ευρώπη και το ξεχωριστό ζήτημα μιας κοινής πολιτικής μετανάστευσης, που θα προκύψει αργότερα. Βλέπουμε όμως στις οθόνες των τηλεοράσεων μας, σίγουρα στη Βρετανία και τη Γαλλία κάθε βράδυ, - και οι συνάδελφοι στην Ισπανία έχουν παρόμοιο πρόβλημα - τον τρόπο με τον οποίο η έλλειψη ενός πρόσφορου συστήματος μετατρέπεται σε τραγωδία. Οι αιτούντες άσυλο είναι άνθρωποι απελπισμένοι που δραπετεύουν σε πολλές περιπτώσεις από τον πόλεμο, τη βία, τα βασανιστήρια. Ναι, κύριε Schmitt, ορισμένοι από αυτούς δραπετεύουν απλώς από τη φτώχεια, αλλά δεν πρέπει να τους επικρίνουμε για αυτό. Πρέπει να τους δείξουμε σεβασμό και να διασφαλίσουμε ότι τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης. Η έκθεση αυτή κάνει έκκληση για υψηλά πρότυπα στην υποδοχή των αιτούντων άσυλο προκειμένου να αναγνωριστεί ότι δεν είναι εγκληματίες, ενόσω εξετάζεται η περίπτωσή τους. Οι άνθρωποι που διαφεύγουν από πολύ δυσάρεστες καταστάσεις δεν πρέπει να κρατούνται σε φυλακές, σε κέντρα κράτησης και συμφωνώ με τον κ. Watson ως προς αυτό. Αυτοί που δραπετεύουν από τον πόλεμο και τα βασανιστήρια δεν πρέπει να γίνονται δεκτοί με συρματοπλέγματα και ένοπλες φρουρές. Πρέπει να εξετάζεται δεόντως η περίπτωσή τους, να υπάρχει ένα δίκαιο σύστημα, ένα σύστημα που να θέτει το άτομο στο επίκεντρο της διαδικασίας. Η έκθεση προχωρεί σε κάποιο βαθμό προς την κατεύθυνση αυτή, αλλά αποτελεί τμήμα μιας πολύ ευρύτερης εικόνας για την καθιέρωση ενός κοινού ευρωπαϊκού συστήματος χορήγησης ασύλου, το οποίο θα συνοδεύεται από ένα ξεχωριστό σύστημα όσον αφορά τη μετανάστευση. Ελπίζω ότι μπορούμε να την εγκρίνουμε όπως έχει τροποποιηθεί και να συνεχίσουμε το μεγάλο έργο που απομένει να γίνει στον τομέα αυτό. Καλωσσρισμα Πρόεδρος Αγαπητοί συνάδελφοι, έχω τη χαρά να σας πληροφορήσω ότι αντιπροσωπεία της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης της Κίνας έλαβε θέση στο θεωρείο των επισήμων. (Χειροκροτήματα) Επικεφαλής της αντιπροσωπείας αυτής είναι η κ. Li Shu-Zheng, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Η κ. Li Shu-Zheng συνοδεύεται από επτά βουλευτές της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης, καθώς και από πολλά υψηλόβαθμα στελέχη του τμήματος Εξωτερικών Υποθέσεων της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης. Καλωσορίζω θερμά ολόκληρη την κινεζική αντιπροσωπεία που συμμετείχε στη 18η διακοινοβουλευτική συνάντηση ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Κίνα. Η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2001. Αποτέλεσε αφορμή για πολλές διμερείς συναντήσεις με τους προέδρους των ομάδων και των επιτροπών, καθώς και για μια συνάντηση με την πρόεδρο, κ. Fontaine. Με το πέρασμα του χρόνου, ο διάλογος ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τη Λαϊκή Εθνοσυνέλευση της Κίνας έχει εξελιχθεί και καλύπτει πλέον μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων. Ευχόμαστε τη συνεχή εμβάθυνση αυτού του διαλόγου, καθώς και την ενίσχυση της συνεργασίας μας με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Καθεστώς του πρόσφυγα στα κράτη μέλη (συνέχεια) Ludford Κυρία Πρόεδρε, στόχος της σημαντικής αυτής έκθεσης είναι να δημιουργήσει ένα σύστημα χορήγησης ασύλου που να είναι δίκαιο: δίκαιο για τους αιτούντες άσυλο, αλλά και δίκαιο για τους φορολογούμενους. Η έκθεση αυτή δεν αφορά το ποιον πρέπει να δεχόμαστε ως πρόσφυγα, και το υπενθυμίζω αυτό στον κ. Schmitt, αλλά το πώς αποφασίζουμε ποιες αιτήσεις είναι βάσιμες. Αποτελεί μεγάλη πλάνη το να πιστεύει κανείς ότι αν δώσουμε λιγότερη βοήθεια στους αιτούντες άσυλο για να υποβάλλουν τις αιτήσεις τους, θα εξαφανιστούν με κάποιο τρόπο και θα μας κοστίσουν λιγότερο χρόνο και χρήμα. Οι κυβερνήσεις που αναζητούν δημαγωγικούς τίτλους σχετικά με τον αριθμό των αιτήσεων από τους αποκαλούμενους ψευδοπρόσφυγες που απέρριψαν, οφείλουν να πουν την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι η επιτάχυνση της διαδικασίας σε αρχικό στάδιο καταλήγει σε πολύ μεγαλύτερα έξοδα στη διοίκηση, σε χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες, σε δικηγόρους και σε κόστος για τροφή και καταλύματα. Φοβούμαι ότι ο κ. Schmitt δεν έχει κατανοήσει αυτή την πραγματικότητα και κατά κάποιο τρόπο παρέσυρε και τα μέλη της Ομάδας του. Ως εκ τούτου, απευθύνω έκκληση στα μετριοπαθή μέλη της Ομάδας των Συντηρητικών / Χριστιανοδημοκρατών να συνταχθούν με την πλειοψηφία του Σώματος όσον αφορά την ενίσχυση των εγγυήσεων στη διαδικασία χορήγησης ασύλου, διότι η επένδυση σε αρχικές αποφάσεις υψηλής ποιότητας, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων όπως η βοήθεια διερμηνέα, οι νομικές συμβουλές, η κατάλληλη διεξαγωγή των συνεντεύξεων και οι εύλογες προθεσμίες είναι μια σωστή επένδυση. Στη συνέχεια, όσον αφορά το ζήτημα της δίκαιης μεταχείρισης θα ήθελα να τονίσω ειδικότερα τη χρήση της έννοιας της ασφαλούς τρίτης χώρας. Η Ομάδα μου δέχεται τη χρήση της έννοιας αυτής ως κατευθυντήρια γραμμή, αλλά πρέπει να είναι μια έννοια που να μπορεί να αποκρουστεί σε μια μεμονωμένη περίπτωση. Είναι απολύτως δίκαιο το ότι ένας αιτών άσυλο από τον Καναδά, για παράδειγμα, πρέπει να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια για να πείσει τις αρχές ότι η χορήγηση ασύλου δικαιολογείται στην περίπτωσή του σε σύγκριση με κάποιον που προέρχεται, για παράδειγμα, από το Ιράκ. Πρέπει, ωστόσο, να υπάρχει η δυνατότητα να ληφθεί απόφαση για την περίπτωση αυτή μέσω μεμονωμένης αξιολόγησης, και όχι με μια γενική απόρριψη της αίτησης. Lambert Κυρία Πρόεδρε, ακούσαμε πολλά τις τελευταίες ημέρες για κάποιες από τις προσφιλείς μας αξίες, ιδιαίτερα για τη δημοκρατία και την ελευθερία. Θα ήθελα να προσθέσω: ανθρωπιά, σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ισότητα ενώπιον του νόμου. Έτσι, σε αυτό το πλαίσιο, χαιρετίζω το μεγαλύτερο μέρος της έκθεσης που παρουσίασε σήμερα ο κ. Watson: η προοπτική αυτή, ωστόσο, εξηγεί επίσης γιατί η Ομάδα μου δεν θα υποστηρίξει τις τροπολογίες που πρότεινε η Ομάδα ΕΛΚ - ΕΔ, τις οποίες καταψηφίσαμε στην επιτροπή διότι πιστεύουμε ότι επιδιώκουν να περιορίσουν τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο. Χαιρετίζω ιδιαίτερα ορισμένες από τις τροπολογίες που προτείνει η επιτροπή, οι οποίες δηλώνουν ότι το δικαίωμα στο καθεστώς του πρόσφυγα πρέπει να αναγνωρίζεται μάλλον και όχι να χορηγείται: το καθεστώς του πρόσφυγα είναι νομικό δικαίωμα, όχι δώρο ενός φιλάνθρωπου καθεστώτος. Χαιρετίζω επίσης την αναγνώριση ότι υπάρχουν μορφές δίωξης που δεν περιλαμβάνονται στη Σύμβαση της Γενεύης. Συζητήσαμε ένα τέτοιο θέμα στο Σώμα μόλις χθες το βράδυ, το θέμα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Η Ομάδα μου πιστεύει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ως βάση τη Σύμβαση της Γενεύης και ελπίζει ότι μια κοινή πολιτική χορήγησης ασύλου θα το επιτύχει τελικά. Χαιρετίζουμε επίσης το γεγονός ότι στην έκθεση αυτή αναγνωρίζεται πλέον η διάσταση της ισότητας του φύλου. Επικροτούμε επίσης την αναγνώριση της ανάγκης να διεξάγονται οι διαδικασίες της συνέντευξης και αξιολόγησης στο πλαίσιο των αιτήσεων χορήγησης ασύλου στη γλώσσα του αιτούντος άσυλο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς το αποτέλεσμα των διαδικασιών αυτών μπορεί κυριολεκτικά να είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για τον αιτούντα. Πώς είναι δυνατόν να περιμένουμε από ένα άτομο που έχει υποστεί βασανιστήρια, εξευτελισμούς ή σεξουαλική βία να εκφραστεί σε μια γλώσσα στην οποία μόλις και μετά βίας συνεννοείται. Η Ομάδα μου, εντούτοις, απορρίπτει την έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας. Αν δούμε τις μεγάλες αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των κρατών μελών ως προς το τι θεωρούν ασφαλές, μπορούμε να καταλάβουμε τα προβλήματα που προκαλούνται από την έννοια αυτή, ειδικότερα αν λάβουμε υπόψη τις νέες μορφές διώξεων. Όπως είπε η βαρόνη Ludford, κάθε αίτηση πρέπει να εξετάζεται βάσει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της. Χρειαζόμαστε τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα, και από αυτή την άποψη, η έκθεση αυτή επιφέρει σημαντικές βελτιώσεις. Frahm DA) Κυρία Πρόεδρε, οι εικόνες από το Αφγανιστάν που είδαμε τις τελευταίες ημέρες μας δείχνουν σε μεγάλο βαθμό ότι το πρόβλημα δεν λύνεται αλλά ότι τα κύματα προσφύγων συνεχίζουν ως άμεση συνέπεια της πολιτικής που εφαρμόζουμε στη δική μας ήπειρο. Ακούω πολλές ομιλίες για μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου. Βεβαίως μπορεί να είναι μια πολύ έξυπνη σκέψη αλλά όσον αφορά εμένα προσωπικά θα πω ότι για να τη στηρίξω πρέπει να υπάρχει η προϋπόθεση ότι είναι μια καλή πολιτική. Με την παρούσα έκθεση ο εισηγητής επιχείρησε να τη διατυπώσει με τρόπο που να περιορίζει τα δικαιώματα και τις δυνατότητες που έχουν οι αιτούντες άσυλο στις χώρες μας. Αυτό όμως επί του οποίου συμφωνήσαμε πρόσφατα στην επιτροπή ήταν η απαίτηση να καταλήξουμε σε μια γραμμή που πλησιάζει περισσότερο το παρόν καθεστώς. Θεωρώ ότι θα ήταν θετική εξέλιξη εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έστελνε τώρα ένα σαφές μήνυμα ότι, εάν θέλουμε να έχουμε μια κοινή πολιτική ασύλου στην ΕΕ, δεν πρέπει επ' ουδενί να είναι μια πολιτική που καθιστά τις συνθήκες για τους αιτούντες άσυλο χειρότερες από αυτές που αντιμετωπίζουν σήμερα στα κράτη μέλη. Ελπίζω ειλικρινά αυτό να είναι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που θα έχουμε το απόγευμα. Blokland Κυρία Πρόεδρε, η Ευρώπη αντιμετωπίζει δύο κινδύνους. Ο πρώτος κίνδυνος είναι η οικοδόμηση ενός "οχυρού Ευρώπη" , στο οποίο δεν θα είναι ευπρόσδεκτος κανένας αλλοδαπός πλέον και εντός του οποίου οι άνθρωποι θα αδιαφορούν για τον υπόλοιπο κόσμο. Θα ήταν άσχημο να συμβεί κάτι τέτοιο και ούτε θα ήταν σύμφωνο με τις διεθνείς μας υποχρεώσεις. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν να ενδιαφέρονται για τους πρόσφυγες. Και όχι μόνο για τους πρόσφυγες οι οποίοι
{'language': 'el'}