Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering De Voorzitter De notulen van de vorige zitting zijn rondgedeeld. Geen bezwaren? Van Velzen Voorzitter, op pagina 18 van de Notulen wordt weergegeven dat ik heb gevraagd of de heer Imbeni, een standpunt inneemt nu hij in Cuba is. Het gaat er echter om dat de heer Imbeni een verklaring aflegt namens het Europees Parlement in overeenstemming met de resoluties die het Europees Parlement altijd over Cuba heeft aangenomen. Op 11 maart 1999 heeft het Parlement dit voor het laatst gedaan. De heer Imbeni, en hierom ging het in de vraag die vervolgens door Barón Crespo aan mij werd gesteld op pagina 19, heeft op 21 maart aan Agence Presse verklaard dat hij niet van plan is om een verklaring af te leggen. Het gaat niet om een privébezoek van de heer Imbeni, het gaat om een bezoek van de heer Imbeni namens het Europees Parlement. Daarom dringen wij erop aan dat hij een verklaring aflegt over de mensenrechtensituatie in Cuba. Je kunt prachtige verklaringen afleggen in het Europees Parlement, maar het is moediger dat ter plaatse te doen. De Voorzitter Geachte collega, ik neem kennis van deze opmerking. Als ik het wel heb, heeft mevrouw de Voorzitter gisteren al gezegd dat dit punt haar aandacht heeft. Seguro Mijnheer de Voorzitter, ik betreur het dat dit onderwerp nu weer in de discussie wordt gebracht. Gisteren heeft onze fractievoorzitter zich nog lovend uitgelaten over de kwaliteiten en de directheid van onze collega Renzo Imbeni en de wijze waarop deze zich overal ter wereld voor de mensenrechten heeft ingezet. Wij betreuren het dat er opnieuw een aanval wordt ondernomen op een ondervoorzitter van dit Parlement. Hij kan hier niet aanwezig zijn en hij kan zich dus ook niet verdedigen. Ik zou het op prijs stellen als van mijn interventie in de notulen een aantekening wordt gemaakt. (Applaus van links) De Voorzitter Hartelijk dank, geachte collega, ik ben niet van plan een debat over dit onderwerp toe te staan. Mochten zich hierover nog meer sprekers melden, dan zal ik hun verzoek niet honoreren. Mevrouw de Voorzitter heeft gisteren aangekondigd welke actie zij in dezen zal ondernemen. Daarmee is dit onderwerp afgehandeld. Buitenweg Voorzitter, ik heb geen opmerkingen over de notulen, maar ik heb helaas een groot deel van deze interessante discussie gemist omdat er geen Nederlandse vertolking is. De Voorzitter Het spijt me, beste collega, maar dat kan moeilijk met terugwerkende kracht worden veranderd. Als er geen Nederlandse vertolking is, dan verzoek ik onze diensten iets te regelen. Meer kan ik op dit moment ook niet doen. (De notulen worden goedgekeurd) Urgentverklaring De Voorzitter Aan de orde is de stemming over het verzoek om toepassing van de urgentieprocedure voor het voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1251/1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (COM(2001) 87 - C5-0083/2001 - 2001/0043(CNS)). De heer Graefe zu Baringdorf, voorzitter van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, zal dit verzoek toelichten. Graefe zu Baringdorf Mijnheer de Voorzitter, Bij dit verzoek om toepassing van de urgentieprocedure gaat het erom, dat op uit productie genomen landbouwgrond eiwitconcentraten respectievelijk peulvruchten moeten worden verbouwd, en wel nog dit jaar. Dit is een oude eis van het Parlement, die nu eindelijk gehoor vindt. De Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heeft er met het voorzitterschap van de Raad over onderhandeld dat deze regeling nog dit jaar wordt ingevoerd. Daarom is onze commissie voorstander van deze urgentieprocedure. Dit biedt ook een mogelijkheid om rundveeteeltbedrijven die door de BSE-crisis zijn getroffen, financieel schadeloos te stellen, zonder dat dit extra - ik benadruk: extra - op de begroting drukt, terwijl de inkomenspositie van deze bedrijven toch wordt gesteund via de productie van veevoeder. Dat zal de commissaris, mevrouw Schreyer, plezier doen. Ik vraag het Parlement dit verzoek te steunen. De Voorzitter Omdat niemand tegen de urgentverklaring het woord wil voeren, gaan we nu tot stemming over. (Het Parlement willigt het verzoek om urgentverklaring in) 2 Begrotingsrichtsnoeren 2002/Financiële vooruitzichten De Voorzitter Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende verslagen: Verslag (A5-0102/2001) van de heer Costa Neves, namens de Begrotingscommissie, over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2002 - Afdeling III - Commissie (2000/2324(BUD)); Verslag (A5-103/2001) van mevrouw Buitenweg, namens de Begrotingscommissie, over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure voor de afdelingen II, IV, V, VI, VII en VIII en over het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor de begrotingsprocedure 2002 (2000/2325(BUD) Afdeling I - Europees Parlement; Afdeling II - Raad; Afdeling IV - Hof van Justitie; Afdeling V - Rekenkamer; Afdeling VI - Economisch en Sociaal Comité; Afdeling VII - Comité van de regio's; Afdeling VIII - Europese ombudsman; Verslag (A5-110/2001) van de heer Colom i Naval, namens de Begrotingscommissie, over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad over aanpassing van de financiële vooruitzichten teneinde rekening te houden met de uitvoering van de begroting (door de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad voorgelegd overeenkomstig de paragrafen 16-18 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999) (COM(2001) 149 - C5-0117/2001 - 2001/0075(ACI)). Costa Neves Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, beste collega' s, we hopen dat de door de Begrotingscommissie voorgestelde richtsnoeren - de richtsnoeren die we nu bespreken - duidelijk en beknopt zijn, want dan kunnen ze ons bij de beoordeling van de ontwerpbegroting voor 2002 een houvast geven, vooral met betrekking tot die kwesties die bij de burgers het sterkst leven. Het Parlement hoort bij uitstek de plaats te zijn waar de belangen van de burgers worden behartigd. Wij moeten hier hun politieke wil op democratische wijze uitdragen. Op basis van die zienswijze kunnen we de volgende prioriteiten definiëren: Eén: voedselveiligheid en het herstel van het consumentenvertrouwen. Dat zal moeten geschieden via de hervorming van het algemeen landbouwbeleid. BSE en mond- en klauwzeer hebben ons geconfronteerd met een hele reeks vragen. De Europese autoriteit voor voedselveiligheid moet snel beginnen te functioneren, met voldoende bevoegdheden om daadwerkelijk te kunnen optreden. En we verwachten toch ook nog veel van het Bureau voor veterinaire inspectie. Het wachten is op beslissingen. De heroriëntering van het landbouwsysteem zal afhangen van een aantal factoren: de huidige crisis, de aanstaande uitbreiding en de nieuwe onderhandelingsronde bij de Wereldhandelorganisatie. We moeten snel besluiten waarheen we willen en waarom. Dat debat moet voor 15 september aanvangen. Laat ik me iets preciezer uitdrukken: we moeten voor die datum beginnen met het bepalen van onze gedachten over de oriëntering van de landbouwhervorming. Dus nog niet over de hervorming zelf. We moeten intussen wel rekening houden met het feit dat veel landbouwers het erg moeilijk hebben. Daar moeten we dan ook conclusies uit trekken. Het Europees Parlement moet over alles ingelicht worden. Tot nu toe heeft het Parlement met betrekking tot het overgrote deel van de landbouwbegroting nauwelijks enige beslissingbevoegdheid gehad, wat natuurlijk erg antidemocratisch is. Dat moet dus veranderen. Wij willen een medebeslissingsrecht in landbouwzaken. We geloven namelijk dat het toezicht op de uitgaven te veel beheerst wordt door het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven. Twee: de uitvoering van de begroting moet rigoureuzer en efficiënter geschieden, met meer transparantie. Toezicht op die uitvoering is van fundamenteel belang. Er moet bovendien een verband worden gelegd tussen die beoordeling en de goedkeuring van aanvullende begrotingen en de begroting voor het volgende jaar. Daarom is het zo belangrijk dat het Europees Parlement de uitvoering van die taken op zich neemt, en wel via de daarin gespecialiseerde commissies. In dat opzicht is het verslag dat de Commissie in juni zal presenteren van groot belang. Drie: efficiëntie bij de externe acties van de Europese Unie, overeenkomstig de eerder gedefinieerde doelstellingen. We weten hoe belangrijk die externe acties van de Europese Unie zijn, niet alleen als het gaat om de landen rond de Middellandse Zee, de Balkanlanden en Rusland, maar ook als het gaat om andere regio' s waarmee de Unie traditioneel samenwerkingsbanden onderhoudt of de ontwikkeling van derde landen. Het potentieel van de externe acties van de Europese Unie rechtvaardigt de beschikbaarstelling van adequate middelen. Maar daar tegenover staat dat de efficiëntie moet toenemen. Vier: het creëren van een ware Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, zoals die door de Europese Raad van Tampere is gedefinieerd. Er moeten dringend wetgevende en administratieve maatregelen worden genomen, en daarvoor moeten de nodige middelen worden vrijgemaakt. Er moet gewerkt worden aan een werkelijk efficiënt immigratie- en asielbeleid. De clandestiene immigratie is immers zorgwekkend. Er is sprake van mensenhandel en de sociale uitsluiting van miljoenen clandestiene immigranten is maar al te reëel. De wanhopige situatie waarin deze mensen verkeren moet meer aandacht krijgen. We moeten hier een multidisciplinaire aanpak volgen. Vijf: doorzettingsvermogen bij het verwezenlijken van de door de Europese Raad van Lissabon vastgestelde doelstellingen, vooral als het gaat om het scheppen van meer en betere banen, met een grotere sociale cohesie. De burgers moeten voorbereid zijn op het leven en werken in een kennis- en informatiemaatschappij, en de Europese Unie moet hierbij een doorslaggevende rol spelen. Het initiatief inzake e-Learning is in deze context van fundamenteel belang en dient dus zeer ambitieus te zijn. Na de voorbereidende actie moeten we verder met de goedkeuring van de rechtsgrond die ervoor garant staat dat dit onderwerp een prioriteit blijft. Ik woon in een eilandregio, één van die regio' s die in artikel 299 van het Verdrag als ultraperifeer worden aangemerkt. Ik weet dus maar al te goed wat geografische isolatie betekent, en ook in welke mate de Europese Unie ertoe kan bijdragen dat de barrières hier zo veel mogelijk worden weggenomen. Behalve dit soort overduidelijke geografische barrières neem ik ook nog talrijke andere, minder in het oog springende barrières in de gemeenschappelijke ruimte waar. Het duurzaam slagen van deze onderneming hangt af van ons vermogen deze barrières te slechten. En daar zullen we nooit helemaal mee klaar zijn. We moeten dus volhouden. Tot slot richt ik mij tot de andere instellingen en ik druk daarbij de hoop uit dat onze samenwerking bij het begrotingsproces steeds hechter en efficiënter zal worden. Buitenweg . Voorzitter, wij staan aan het begin van de begrotingscyclus. Het verslag dat nu voor ons ligt gaat nog niet in op details, maar het geeft de hoofdlijnen aan van de inzet van het Parlement. Ik wil mijn collegae hartelijk danken dat zij deze beperking hebben gerespecteerd en in dit verslag niet reeds allerlei details hebben opgenomen, hoe verleidelijk dat ook is. Zeer binnenkort zullen wij nadere invulling geven aan de begroting 2002 van de overige instellingen. Ik zal mij ervoor inzetten dat een goede samenwerking met u dan wordt gecontinueerd. Wat zijn de belangrijkste punten uit het verslag? Allereerst de uitbreiding. Het zal niemand verbazen dat dit ook voor de Begrotingscommissie de belangrijkste uitdaging voor de komende jaren is. Wij kunnen niet met de handen over elkaar afwachten tot het moment daar is. De instellingen moeten klaar zijn om de kandidaat-lidstaten te ontvangen. Daarom, en dat is heel belangrijk, vragen wij aan alle instellingen meerjarenplannen te ontwikkelen waarin de implicaties van de uitbreiding in kaart worden gebracht, onder meer voor de vereiste extra gebouwen en het nodige personeel en met name de gevolgen voor de vertaaldiensten. De voorbereiding brengt kosten met zich mee nog voordat de uitbreiding een feit is. De financiële vooruitzichten moeten dan ook toereikend zijn voor deze extra noden. Een ander belangrijk punt is efficiency. Wij zijn de belastingbetaler een strakke begrotingsdiscipline en gezond financieel beheer verschuldigd. Activity based management en activity based budgeting zullen daartoe bijdragen. Vandaar dat wij de instellingen vragen op deze wijze hun begrotingen inzichtelijker te maken. Interinstitutionele samenwerking kan ook bijdragen tot een efficiënter gebruik van de middelen en waar mogelijk zal dat ook moeten worden verbeterd en uitgebreid. Daarvoor zullen wij ook in het komende jaar voorstellen uitwerken. De instellingen moeten meer laten zien dan begrotingsdiscipline. Zij dienen een voorbeeldfunctie te vervullen. Ik noem twee gebieden waarop ik dat met name van belang vind. Gelijke behandeling, niet alleen van mannen en vrouwen, maar ook in het licht van alle discriminatiegronden die in artikel 13 van het Verdrag werden genoemd. Deze gelijke behandeling zou de basis van ons personeelsbeleid moeten zijn. Ik vraag dan ook aan de instellingen na te gaan welke hinderpalen de gelijke behandeling in de weg staan, welke maatregelen nodig zijn om die barrières te slechten en welke gevolgen deze voor de begroting hebben. Ik sluit niet uit dat ook het vergroenen van de instellingen op de korte termijn aanpassingen in de begroting vergt. Maar waar wij in het milieu-actieprogramma alleen praten over de voorbeeldfunctie van de overheid, kunnen wij hier de daad bij het woord voegen. De instellingen dienen gebruik te maken van de wijzigingen in de EMAS-richtlijn waardoor nu ook organisaties, zoals de onze, deel kunnen nemen aan het communautaire milieubeheer- en milieu-auditsysteem. Daarbij moeten wij dan kijken naar onze gebouwen, naar de materialen die wij gebruiken. Wij moeten mobiliteitsplannen ontwikkelen. Ik zou graag alle 35 paragrafen uit het verslag hier uitgebreid met u bespreken en ik weet dat u het ook een interessant onderwerp vindt, maar ik moet mij beperken, niet alleen vanuit menselijk oogpunt, omdat de collegae het verhaal al een paar keer gehoord hebben, maar ook vanuit budgettair oogpunt. Het moet tenslotte allemaal vertaald worden en daarna schriftelijk verspreid. Wij manen de andere instellingen tot het uitwerken van plannen om de ongebreidelde groei van het werk voor de vertaaldiensten tegen te gaan. Goed voorbeeld doet goed volgen. Ik beperk mij daarom tot het aanstippen van een aantal zaken zoals het belang van het zo snel mogelijk aflossen van de gebouwen via kapitaalinjecties, het opstellen van een statuut voor Europese politieke partijen en het statuut voor de assistenten. Toch zal ik nog iets zeggen over de begroting van de Raad. Die begroting kent een forse groei. Ik misken niet dat intern veel herschikt wordt en dat een strakke begrotingsdiscipline wordt nageleefd. Het is echter gewoon zo dat de Raad steeds meer uitvoerende activiteiten in zijn begroting opneemt en zo ontstaat sluipenderwijze een soort schaduw-Commissie, een tweede instelling waar de uitvoering van Europees beleid plaatsvindt. Dat is een kwalijke ontwikkeling. Het Parlement moet zich niet aan de kant laten zetten door de opname van deze uitgaven in de begroting van de Raad uit angst voor het verbreken van een herenakkoord. Het is te belangrijk dat de uitgaven voor het Europese veiligheids- en defensiebeleid inzichtelijk worden gemaakt. Dit kan desnoods ook via de begroting van de Raad door een apart hoofdstuk in te lassen. Alleen met een transparante begroting kan het Parlement democratische controle uitoefenen op de besteding van de Europese gelden. Dit onderwerp toont maar eens te meer dat de begroting niet zozeer een technisch-financiële, maar vooral een politieke kwestie is. Colom i Naval Mijnheer de Voorzitter, ik bevind me in een nogal vreemde en ongemakkelijke situatie, want ofschoon ik kan rekenen op de unanieme steun van de Begrotingscommissie, weet ik zeker dat ik vanmiddag zal moeten verzoeken om terugverwijzing van het verslag naar de commissie. Waarom? Omdat, terwijl wij hier debatteren over dit verslag, de Raad eveneens over dit voorstel beraadslaagt. Als de Raad een akkoord bereikt, is het dus mogelijk dat wij vandaag niet over de resolutie kunnen stemmen, maar moeten verzoeken om terugverwijzing van dit verslag naar de commissie, teneinde het akkoord met de Raad te bekrachtigen en erover te stemmen op 2 of 3 mei aanstaande. Geachte afgevaardigden, de inhoud van dit verslag komt misschien overdreven technisch over: het gaat om de aanpassing van de financiële vooruitzichten aan de uitvoering van de begroting. Met andere woorden, deze aanpassing heeft betrekking op de benutting van structuurfondsen tijdens de voorbije begrotingsjaren, zoals duidelijk blijkt uit de toewijzingen onder rubriek 2 van de financiële vooruitzichten. Het gaat hier immers niet alleen om uitgavenmaxima, maar ook om uitgavendoelstellingen. In het jaar 2000 bleven niet minder dan 14.000 miljoen euro van de structuurfondsen onbenut, en wel omdat 2000 het eerste jaar was van de nieuwe programmeringsperiode. Het gaat dus om een bedrag van 14 miljard euro, waarvan 8 miljard opnieuw werd opgenomen in de begroting van 2001, zodat er ongeveer 6 miljard overblijft die opnieuw op de begroting kan worden ingeschreven. Het is echter de laatste keer dat we dit kunnen doen, gezien de nieuwe regels van de structuurfondsen. Wat in de komende jaren niet wordt besteed, kan dus heel gemakkelijk worden geannuleerd. Vandaar onze bezorgdheid. We hebben er belang bij dat alles correct wordt uitgevoerd en er geen vertragingen zijn in de programmering. Ik denk dat deze doelstelling wordt gedeeld door de Commissie, de Raad - wiens afwezigheid ik betreur, maar ook begrijp, omdat hij momenteel in Brussel over hetzelfde onderwerp vergadert - en het Parlement. Tot nu toe waren er meningsverschillen over twee thema's. Een daarvan heeft weinig belang: het gaat om de vraag of in de financiële vooruitzichten ook een herbudgettering van de betalingskredieten moet worden opgenomen. Volgens ons is dat belangrijk om de problemen van de vorige jaren te vermijden. De overige instellingen stemmen hier niet mee in. Dit zal echter geen belangrijk strijdpunt zijn. Het andere meningsverschil betreft het profiel van deze herbudgettering. De Commissie was oorspronkelijk voorstander van een meer lineaire budgettering. Op basis van onze ervaring en de adviezen van de Regionale commissie en de Commissie sociale zaken hebben wij voorgesteld om de herbudgettering van de vastleggingskredieten een klokvormig profiel te geven. Het gaat om een methode die bekend is onder de technische naam back loading: daarbij wordt een eerste omvangrijk gedeelte nu uitgevoerd en het overige deel van de kredieten, dat qua omvang nog iets groter is, naar een later tijdstip van de programmeringsperiode verschoven. Uit ervaring weten we namelijk dat de kredieten niet allemaal het komende jaar besteed kunnen worden, zoals de Commissie voorstelt. We geloven dat deze aanpak een meer harmonieuze ontwikkeling bij de uitvoering van de structuurfondsen mogelijk maakt. De concrete cijfers die we hebben voorgesteld, zijn voor ons geen principekwestie. Het uitgavenprofiel is dat wel. En na de vergadering van gisteren, waar de Commissie ons in detail heeft geïnformeerd over de stand van zaken bij de onderhandelingen over de nieuwe programmeringen, zijn we ervan overtuigd dat we binnen een redelijke termijn een akkoord kunnen bereiken, dat ook de Raad kan aanvaarden en dat een oplossing zal bieden voor de problemen die met name Griekenland, Italië en Spanje hebben ten aanzien van de toekomstige programma's. Ik wil deze standpunten hier zonder meer verdedigen en zeggen dat we geen enkel artikel van het Verdrag zouden schenden door, in de geest van loyale samenwerking tussen de instellingen, de in het Interinstitutioneel Akkoord vastgestelde datum van 1 mei, die heel ongelegen komt, te verschuiven naar 2 mei, de dag waarop het Parlement vergadert. In de tussentijd zal de Begrotingscommissie vergaderen op 24 en 25 april, en als de Raad vanmorgen een akkoord bereikt, kan de Begrotingscommissie het akkoord definitief goedkeuren en kunnen we het zelfs zonder debat aannemen in de plenaire vergadering van 2 en 3 mei. Deva ­ (EN) Mijnheer de Voorzitter, het doet mij veel genoegen dat ik na de uitstekende toespraak van de heer Colom i Naval het woord mag voeren. Ik spreek ook namens mijn collega, de heer Wijkman, die hier niet aanwezig is. De Commissie ontwikkelingssamenwerking maakt zich grote zorgen over het feit dat er nog steeds geen begroting is voor het EOF. Er is momenteel wel de zogeheten Paritaire Parlementaire Vergadering van de ACS-landen en de EU, de enige parlementaire vergadering ter wereld die zich niet bezighoudt met een begroting. Het is ronduit belachelijk dat deze gang van zaken gewoon wordt gecontinueerd. Als we sectordoelstellingen in de ontwikkelingsbegroting gaan toepassen, moeten we toe naar een begroting waarin een resultaatgerichte strategie in de begroting zelf is opgenomen, zodat de landspecifieke strategieën die de Ontwikkelingscommissie probeert in te voeren gedecentraliseerd kunnen worden en onze delegaties meer zeggenschap kunnen krijgen. Zo niet, dan blijven we een ouderwetse begroting houden die moet worden toegepast op een nieuw model van economisch management. Een onderwerp dat ik ook nog wil noemen in verband met de ontwikkelingsbegroting is informatietechnologie en duurzame energie. Vervoer en communicatie zijn ouderwetse onderwerpen die al jaren op de begroting staan, maar er zijn nu nieuwe technologieën die ook onze aandacht verdienen. Tenslotte dient er in onze begroting aandacht te zijn voor een wereldwijd fonds voor de bestrijding van aids. De chemische industrie en de farmaceutische bedrijven om een prijsdaling vragen, is niet genoeg. (Applaus van rechts) Pronk Voorzitter, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken wil ik beide rapporteurs Costa Neves en Colom i Naval van harte bedanken voor hun werk. Ik hoop dat we ertoe kunnen komen het verslag-Colom i Naval binnen niet al te lange tijd af te sluiten met een akkoord van de Raad. Ik hoop ook dat daarbij rekening wordt gehouden met de wensen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. Met betrekking tot het verslag-Costa Neves geloof ik dat de rapporteur een goede aanzet geeft. Alleen is het in dit stadium altijd een beetje moeilijk om al te concreet te zijn zolang we het VOB van de Commissie nog niet hebben. Ik wil toch van deze gelegenheid gebruik maken om een opmerking te maken over de werkgelegenheidsprogramma's. Er zijn de laatste jaren door dit Parlement en door de Commissie, door de Raad allerlei werkgelegenheidsprogramma's tot stand gebracht. Ik geloof dat dit het jaar is waarin we eens moeten evalueren en proberen hieruit conclusies te trekken. Ik ben, Voorzitter, de laatste tijd erg ongerust omdat de Commissie een beetje de neiging heeft om, als men van open coördinatie spreekt, alleen te luisteren naar de Raad en daarbij te veel te vergeten dat de begroting onder de bevoegdheid van beide takken van de begrotingsautoriteit valt. De invulling van de open coördinatie is natuurlijk aan de Raad, maar voor de begrotingskwestie zijn beide takken van de begrotingsautoriteit bevoegd. De Commissie en vooral de Raad zelf zijn geneigd dit te vergeten. Ik heb de indruk dat de Raad zich een beetje gedraagt als de maffiabazen in de Verenigde Staten die bezig zijn hun verschillende werkterreinen met elkaar uit te ruilen, en niet zozeer als de verantwoordelijke begrotingsautoriteit die de Raad zouden moeten zijn. Dit blijkt ook uit zijn afwezigheid vandaag. Dit is eigenlijk een heel belangrijk, zij het nog niet helemaal duidelijk debat. Wij zullen in ieder geval die werkgelegenheidsprojecten en de kwesties in verband met de open coördinatie in het algemeen nauwkeurig bekijken en met conclusies komen. Deprez Mijnheer de Voorzitter, de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken heeft in haar advies aan de Begrotingscommissie de nadruk gelegd op een aantal prioriteiten. Deze punten zijn voor het grootste deel terug te vinden in het verslag van de heer Costa Neves, waarvoor ik hem wil danken. Ik wil er allereerst aan herinneren dat het voor de gehele Europese Unie van strategisch belang is dat er een daadwerkelijke ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid wordt gecreëerd. Deze prioriteit, die in Tampere plechtig bekrachtigd is, heeft de Commissie een omvangrijk werkprogramma opgeleverd, met een planning die weinig ruimte overlaat. Het is daarom naar onze mening noodzakelijk, en ik richt mij hierbij in het bijzonder tot de commissaris, dat de met justitie en binnenlandse zaken belaste diensten in de toekomst over de benodigde personele en administratieve middelen kunnen beschikken om de berg werk die ligt te wachten op efficiënte wijze en binnen de gestelde termijnen te kunnen afhandelen. Het is duidelijk, en ik dank de algemeen rapporteur voor het feit dat hij dit expressis verbis in zijn verslag heeft opgenomen, dat het asiel- en immigratiebeleid - met inbegrip van de strijd tegen criminele netwerken - hierbij een centrale positie inneemt. Tot slot wil ik de aandacht van de Commissie vestigen op een lastig probleem waarvoor de Europese Unie zich in de toekomst gesteld zal zien, namelijk een effectieve controle van de buitengrenzen van de Unie. De grenzen van de Unie zijn nu al zeer uitgestrekt en moeilijk beheersbaar. Dit probleem zal in de toekomst alleen maar groter worden, wanneer de huidige kandidaat-lidstaten - van waaruit nu emigratie naar de Unie plaatsvindt - de toegangspoorten voor het grondgebied van de Europese Unie zullen vormen. Om die reden achten wij het noodzakelijk, mevrouw de commissaris, dat u voor de begroting 2002 exacte richtsnoeren opstelt waarmee wij deze uitdaging het hoofd kunnen bieden. De Unie hoeft geen onneembare vesting te zijn, maar zij moet evenmin een gatenkaas zijn voor netwerken die zich met criminele immigratie bezighouden. Salafranca Sánchez-Neyra Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de heer Costa Neves bedanken voor zijn medewerking, hem feliciteren met zijn verslag en hem zeggen dat de prioriteiten op het gebied van het buitenlands beleid volkomen duidelijk zijn. Het gaat met name om de uitbreiding, die niet valt onder rubriek 4, conflictpreventie en crisisbeheer, de wederopbouw van de Balkan, het mediterraan beleid van de Europese Unie, de noordse dimensie en natuurlijk de samenwerking inzake mensenrechten en de verbetering van het mensenrechtenbeleid. Ik wil met name onderstrepen dat de Commissie buitenlandse zaken heeft verzocht om rekening te houden met de hoge prioriteit van de tweede Top van regeringsleiders en staatshoofden van de Europese Unie en Latijns-Amerika en van de nieuwe akkoorden met Chili en Mercosur, waarover momenteel wordt onderhandeld. De commissaris voor begrotingszaken en ikzelf hadden vorige week in Santiago de Chili de gelegenheid daarover te spreken met de heer Patten. De Commissie buitenlandse zaken hecht veel belang aan deze prioriteiten, uiteraard met inachtneming van de hoogste eisen inzake efficiënt beheer en transparantie. Laten we hopen dat de goede samenwerking met de rapporteur kan worden voortgezet in de eerste lezing. Messner Mijnheer de Voorzitter, omdat het begrotingsjaar 2002 erg belangrijk, zelfs enorm belangrijk is door de uitbreiding van de EU, die nu een beslissend stadium ingaat, omdat het gemeenschappelijke landbouwbeleid in grote problemen verkeert en omdat de structuurfondsen tot nu toe niet ten volle zijn benut, wil de Commissie voor regionaal beleid, verkeer en toerisme de volgende drie prioriteiten stellen. Wij hechten veel waarde aan de structuurmaatregelen in het kader van de communautaire initiatieven INTERREG, LEADER, EQUAL en URBAN, net als aan de innovatieve maatregelen. Wij vinden het van belang dat in iedere geval enkele TEN worden uitgebreid, zodat knelpunten kunnen worden weggenomen. Op de lange termijn moet er verbetering komen in het milieu- en werkgelegenheidsbeleid, en de nadruk moet worden gelegd op de ecologisering van de begroting, iets waar tot op heden nog geen oog voor was. Wij vinden het geen ramp dat er nog geen conclusies van onze commissie in de richtsnoeren zijn opgenomen, maar hopen dat dit in toekomst wel zal gebeuren. Als bergbeklimmer wil ik tussen twee haakjes nog opmerken dat in de begroting ook een plekje moet worden ingeruimd voor het Jaar van de Bergen 2002. Verder ga ik akkoord met de richtsnoeren en steun ik ze. Görlach rapporteur voor advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. (DE) Mijnheer de Voorzitter, beste collega' s, als je algemeen rapporteur Costa Neves zo hoort, kan je de indruk krijgen dat het in de begrotingsprocedure dit jaar vooral om de landbouwbegroting draait. Ik ben hem dankbaar dat hij dit als prioriteit heeft gesteld. Maar concreet betekent dit dat in de begroting 2002 de door ons gewenste eerste aanzet tot de hervorming van het landbouwbeleid iets minder duidelijk uit de verf komt omdat de begroting 2002 waarschijnlijk volledig in het teken zal staan van de bestrijding van de BSE- en mond- en klauwzeercrisis. Daarom wil ik er namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling voor pleiten om de op handen zijnde hervorming bijzonder serieus te nemen. Wij moeten de oprichting van een fonds mogelijk maken voor epidemieën en rampen in de veeteelt die markt en consument treffen, gefinancierd uit nog niet volledig benutte middelen, ook die verplicht moeten worden uitgegeven. Dit om over voldoende middelen te beschikken om deze crisis, die een catastrofale omvang heeft aangenomen, samen met de lidstaten te bestrijden. We zullen in geen geval accepteren dat, zoals bij de vorige begroting werd overwogen, wordt geprobeerd het probleem met lineaire reducties te lijf te gaan. Daarom zouden wij graag zien dat de Commissie een dergelijke onredelijke eis in het voorontwerp van de begroting dit keer achterwege laat. Wat betreft de exportsubsidies: in het kader van het op handen zijnde nieuwe EU-landbouwbeleid moeten wij ook consequent proberen nog verder te bezuinigen op de uitgaven voor de export, waar deze nog erg hoog zijn. Zo staan wij niet alleen op WTO-niveau veel sterker, maar het maakt ons ook flexibeler in ons landbouw- en plattelandsbeleid. Met andere woorden: ondanks alle problemen die de huidige BSE- en mond- en klauwzeercrisis met zich meebrengt, zouden we in het begrotingsvoorontwerp van de Commissie graag een positieve eerste aanzet voor de noodzakelijke hervorming van het landbouwbeleid willen zien. Kuckelkorn Mijnheer de Voorzitter, geachte collega' s, staat u mij toe de prioriteiten van de Economische en Monetaire Commissie voor de algemene begroting 2002 te presenteren. Het eerste punt betreft de problematiek van de statistische informatie respectievelijk de ontoegankelijkheid daarvan. Statistische informatie is voor de werkzaamheden van de Economische en Monetaire Commissie van het grootste belang. Steeds weer blijkt dat de statistische informatie die ons ter beschikking wordt gesteld volstrekt ontoereikend is, bijvoorbeeld op het terrein van de structuurindicatoren. De commissie eist daarom dat hiervoor in de begroting voldoende financiële ruimte wordt gecreëerd onder het kopje "statistische informatie". Ten tweede eisen wij dat er met name aan kleine en middelgrote ondernemingen voldoende risicodragend kapitaal ter beschikking wordt gesteld. In de derde plaats is het van het grootste belang dat er voor de invoering van het actieplan voor de financiële interne markt voldoende middelen ter beschikking zijn, net als uiteraard voor de Commissie. Wat dit betreft haken wij in op het verslag-Lamfalussy. Het is beter om op dit punt doortastend op te treden dan de wetgevende procedure heel traag ten uitvoer te leggen. Ten vierde willen wij pleiten voor een betere personeels­ bezetting van de directoraten-generaal van de Commissie. En als laatste eisen wij dat onderzocht wordt of het programma PRINCE de eerste zes maanden van 2002 kan worden voortgezet, met name voor kleine en middelgrote bedrijven die zich - mede door hun geringere financiële draagkracht - nog niet zo goed op de omschakeling konden voorbereiden als grote ondernemingen en banken. (Applaus) Gill Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur complimenteren met zijn heldere prioriteitenstelling. Ik ben het met name van harte eens met de nadruk die wordt gelegd op de voedselveiligheid, het vertrouwen van de consument en de betere implementatie van de EU-begroting. Namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, moet ik echter uiting geven aan mijn bezorgdheid over het feit dat in de richtsnoeren de voornaamste prioriteitsgebieden van deze commissie ontbreken. Het advies van de commissie is wel als bijlage toegevoegd, maar ik wil er bij de rapporteur en de commissaris sterk op aandringen de volgende gebieden tijdens het begrotingsproces van dit jaar meer nadruk te geven. Ten eerste zijn er de financiële middelen voor de informatiemaatschappij die niet echt overeenkomen met het belang dat eraan gehecht werd door de staats- en regeringshoofden, toen deze nieuwe maatschappijvorm met veel tamtam in Lissabon werd gelanceerd. De informatiemaatschappij is een onderwerp dat de verbeelding van de Europese burgers heeft geprikkeld en zij willen resultaat zien. Binnen de EU-begroting is het echter niet meer dan een postscriptum. Als we de EU echt bij de burgers willen brengen, moeten we doen wat we zeggen en met geld over de brug komen. We moeten inzien dat dit de bron van de nieuwe Europese werkgelegenheid is. Binnen de EU, en belangrijker nog binnen de EU-begroting, is dit besef echter nooit doorgedrongen. Wij moeten ons ook buigen over de kwestie van het mogelijke ontstaan van een digitale kloof in Europa. We moeten al het mogelijke doen om het ontstaan van een informatie-onderklasse te voorkomen. Dat drijft namelijk een enorme wig tussen degenen die wel toegang hebben tot de informatie en degenen die dat niet hebben. Ik dring er dan ook sterk op aan bij de commissaris om het initiatief aan te grijpen en ervoor te zorgen dat er meer middelen komen, zodat de informatiemaatschappij, wat toegankelijkheid en kansen betreft, kan voldoen aan het beginsel van gelijkheid. Mijn tweede punt heeft betrekking op de energie. Het is duidelijk dat we te zeer afhankelijk zijn van externe bronnen. Wat we moeten doen is Europa's capaciteit op het gebied van hernieuwbare energie opvoeren. We moeten een situatie als die van verleden jaar zien te vermijden, toen de industrie overal in Europa door een kleine groep mensen werd stilgelegd. Wat er dan ook moet komen is een collectieve aanpak waarbij wordt gekeken naar alternatieve energiebronnen. Tenslotte nog dit: ik sta hier niet met een boodschappenlijstje met prioriteiten voor deze richtsnoeren; ik probeer er alleen voor te zorgen dat de terreinen die de basis vormen voor het toekomstige economische succes van Europa voldoende ondersteuning en middelen toegemeten krijgen. Perry Mijnheer de Voorzitter, ik spreek namens de Commissie verzoekschriften, een commissie die weliswaar niet veel geld uitgeeft, maar toch een belangrijke rol te vervullen heeft: de bescherming van de rechten van burgers die een beroep doen op het Parlement om op hun rechten toe te zien. Wij hebben wat de begroting betreft twee bescheiden verzoeken die in het verslag-Buitenweg staan vervat. Ten eerste de inrichting van een fatsoenlijke database, zodat de burgers hun verzoekschrift via Internet kunnen traceren. We verwachten dat deze database eind volgend jaar operationeel zal zijn en wij willen dat daar geld voor komt. Ten tweede moeten er, ter voorbereiding van de uitbreiding, ongeacht de taalregeling waarvoor wij kiezen, voorbereidingen worden getroffen, zodat de burgers van de kandidaat-landen hun verzoekschriften in hun eigen taal aan het Parlement kunnen richten. Tenslotte wil ik er nog op wijzen dat de Commissie verzoekschriften geen geld vraagt, maar de steun van het Parlement, de Commissie en de Raad, zodat zij toegang krijgt tot de benodigde documenten. Dat is gratis. Het kost helemaal niets. Maar ik kan u verzekeren dat er momenteel een aantal verzoekschriften ligt - bijvoorbeeld het Lloyd's verzoekschrift - waarbij de Commissie en de Raad de informatiekanalen voor het Parlement blokkeren. Ferber Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte collega' s, wij spreken vandaag over de richtsnoeren voor de begroting. Het gaat dus om de vraag welke politieke prioriteiten wij voor de begroting voor het komende jaar willen vaststellen. Ik benadruk dat niet iedere kwestie die in Europa speelt ook een Europese kwestie is. En dat zelfs niet iedere Europese kwestie in de begroting thuishoort. Dat zijn zeker zaken die goed uit elkaar moeten worden gehouden. Daarom wil ik mij hier tot enkele essentiële prioriteiten beperken. Kwestie nummer 1 is natuurlijk de vraag hoe wij ten aanzien van de BSE- en mond- en klauwzeercrisis vanuit de begroting maatregelen kunnen nemen - en dat geldt voor al die maatregelen - om te bewerkstelligen dat de landbouw de toekomst met vertrouwen tegemoet kan zien, dat de consumentenbescherming optimaal wordt gewaarborgd en dat wij onze Europese producten ook in andere delen van de wereld kunnen verkopen. Dat is voor onze landbouw het alfa en omega. Op dit terrein wacht ons een belangrijke gemeenschappelijke taak, ook in het kader van de begroting 2002. Onderwerp nummer 2: de Europese Unie wint steeds meer aan belang door verantwoordelijkheid op zich te nemen in het gemeenschappelijke buitenlands en veiligheidsbeleid. Ik vind het zo langzamerhand niet meer te verkroppen dat de 15 ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie - hebben we er eigenlijk wel zoveel nodig? -de hele wereld over reizen, overal de Europese hoorn des overvloeds openen en beloften doen die wij alleen kunnen nakomen door vreemde capriolen met onze begroting uit te halen. Dat gaat te ver. De Raad moet eens goed nadenken of al zijn acties wel even verstandig zijn. De derde prioriteit: de fase van de onderhandelingen over de uitbreiding van de Unie breekt nu heel concreet aan. En hoe concreter we vooruitgang boeken bij de uitbreiding, des te meer gevolgen heeft dat voor de begroting. Ook wat dit betreft moeten we heel duidelijk constateren dat het niet voldoende is om een ritje te maken langs de hoofdsteden van de landen die graag willen toetreden, schouderklopjes uit te delen en te zeggen: "Zo gaat-ie goed". Maar als puntje bij paaltje komt en er geld en middelen ter beschikking moeten worden gesteld, dan geeft de Raad niet thuis. Dat kan zo niet! Het laatste onderwerp dat ik wil aansnijden, omdat dat ook bij ons in de Begrotingscommissie een punt van discussie was, is het beleid op het gebied van binnenlandse zaken en justitie. Uiteraard is dit een politieke prioriteit, waarbij het echter alleen om een paar posten voor de heer Vitorino gaat. Invloed op de begroting heeft dat niet, zoals ook het hele beleid op het gebied van binnenlandse zaken en justitie van geringe invloed op de begroting is. Dat moet je heel nuchter constateren. Hoewel dit beleid het komende jaar tot de politiek belangrijke onderwerpen zal behoren, heeft het voor de begrotingsrichtsnoeren niet de allerhoogste prioriteit omdat het daar weinig gewicht in de schaal legt. Ik wil echter ook het onderwerp van de administratieve begrotingen aansnijden. Voor wie is het beheer eigenlijk in het leven geroepen? Niet omwille van zichzelf, maar om te zorgen dat de taken die op de diverse instellingen rusten, organisatorisch zo goed mogelijk worden uitgevoerd. Daarom moeten wij als Europees Parlement halverwege de zittingsperiode aan het einde van dit jaar eens goed op een rijtje zetten of onze werkwijze wel altijd juist is. Ik zie er niet veel heil in om de ene subcommissie na de andere in het leven te roepen; zoals die voor consumentenbescherming waarover nu wordt gepraat. In plaats daarvan moeten we bedenken hoe wij de bestaande commissiestructuren zo kunnen aanpassen dat we beter aan onze wetgevende verantwoordelijkheid kunnen voldoen. Dat zijn zaken waarover wij dit jaar zeker ook moeten praten, zaken die natuurlijk ook gevolgen voor de begroting hebben. We praten ook over de financiële vooruitzichten. We zullen in de loop van 2002 uit de WTO ook begrotingstechnische consequenties moeten trekken. Ik heb het al gehad over de onderwerpen uitbreiding en de buitenlandse politiek, waarvoor nu al voor het derde jaar bijzondere regelingen van kracht zijn. We hebben gesproken over het zesde kaderprogramma voor onderzoek, waarvoor we meer geld willen uittrekken. We hebben het erover dat de administratieve begrotingen de pan uitrijzen. Maar de Raad wil nu nog eens 10 miljoen euro extra. De administratieve uitgaven zullen dus zwaar op de begroting drukken. Kortom: wat de staatshoofden en regeringsleiders in maart 1999 in Berlijn zo hoogdravend stelden, namelijk dat Europa zich tot 2006 financieel geen zorgen hoeft te maken, is twee jaar later onrealistisch en onjuist gebleken. Daarom kan ik de Raad alleen maar verzoeken eindelijk eens met de billen bloot te gaan en de financiële vooruitzichten te wijzigen. Want anders zullen wij als Europa op de lange duur niet in staat zijn om budgettair aan de verplichtingen en verwachtingen te voldoen. De Voorzitter Collega Ferber, op grond van overwegingen van zedelijke aard moet ik uw laatste voorstel van de hand wijzen! Walter Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik wil de Voorzitter bedanken voor zijn opmerking van zo-even, want ik had hetzelfde willen zeggen. Als Markus Ferber dergelijke voorstellen doet, is het natuurlijk verleidelijk om daarop in te gaan. Het is weliswaar geen bijzonder aanlokkelijk vooruitzicht om hem met de billen bloot te zien, maar zijn voorstel om deze kwestie hier aan de orde te stellen, is uiteraard zo slecht nog niet. Want besef wel dat het voorstel dat hij daarnet heeft gedaan, namelijk dat de financiële vooruitzichten opnieuw moeten worden getoetst, serieus dient te worden genomen. Maar we hebben het hier natuurlijk wel over geld van onze belastingbetalers, over belastinggeld. Het is geen kunst om te roepen: "De financiële beperkingen die jullie jezelf hebben opgelegd, slaan nergens op. Daar hebben wij geen boodschap aan, want we willen meer geld!" Dat kan je achteraf makkelijk zeggen. Natuurlijk hebben zich de afgelopen weken en maanden belangrijke ontwikkelingen in de wereld voorgedaan, en ik maak er geen geheim van dat ook ik de afgelopen jaren herhaaldelijk heb gevraagd of de financiële middelen wel toereikend waren in een aantal acute probleemgevallen waarmee wij ons geconfronteerd zagen. Die acute probleemgevallen zijn een van de onderwerpen die de sociaal-democraten in de beraadslagingen over de begroting centraal zullen stellen. Daartoe behoren natuurlijk ook het vertrouwen bij de consument en de kwaliteit van de levensmiddelen. Dat zijn twee heel zware prioriteiten die in de afgelopen weken en maanden een flinke knauw hebben gekregen door onvoorziene gebeurtenissen op het gebied van het landbouwbeleid en de levensmiddelenvoorziening van de burgers. We kunnen nu niet net doen alsof er geen middelen voorhanden zijn, ons hoofd gewoon in het zand steken en zeggen: "alles blijft bij het oude en wat er destijds is besloten, is juist, voor eeuwig en altijd!" In het kader van de vernieuwing van het landbouwbeleid moeten wij van de consumentenbescherming en de levensmiddelenkwaliteit nu werkelijk een topprioriteit maken. Verder mogen wij, na ons daarvoor twee jaar lang enorm te hebben ingezet, een tweede topprioriteit absoluut niet vergeten en terzijde schuiven: de vrede in Europa en heel concreet die op de Balkan. Omdat zich nu ineens een probleem voordoet dat nog ernstiger is en ons wellicht nog directer raakt, kun je die kwestie niet zomaar wegwuiven. De opbouw van de Balkan en het bewaren van de vrede, de ondersteuning van de mensen zijn ook van belang voor de toekomst van heel het Europese continent! Als wij nu nalaten om daar vreedzame structuren op te bouwen, kan dat ons later opbreken. Wie van u kan immers garanderen dat wij niet opnieuw met een oorlogssituatie te maken krijgen wanneer wij de mensen daar het gevoel geven dat ze er meer baat bij hebben als ze met elkaar in de clinch liggen? Op dit moment is duidelijk dat ze er het meeste baat bij hebben als ze samen met ons werken aan een vreedzaam Europa. Een verdere topprioriteit die eveneens al jaren oud is, maar ook nog jaren van belang zal blijven, is de werkloosheidsbestrijding. Wat dit betreft hebben we in de Europese Unie in het verleden goede resultaten kunnen boeken. Het werkloosheidscijfer is het afgelopen jaar gedaald van 8,7% naar 8%. Als Europese Unie hebben wij hiervoor natuurlijk niet het grootste deel van de lasten gedragen, maar met onze voorstellen en initiatieven hebben wij zeker een stevige bijdrage geleverd aan de vooruitgang. Als je de sociale insluiting, social inclusion, van de bevolking serieus neemt en niet wilt accepteren dat delen van de bevolking worden uitgesloten van deelname aan de samenleving, bijvoorbeeld aan de arbeidsmarkt, dan moet je daartoe passende maatregelen nemen. De mensen hebben er recht op dat wij de werkloosheid krachtig bestrijden. Zoals mijn collega Neena Gill al opmerkte, betekent social inclusion echter ook, dat door gebruik te maken van de huidige nieuwe technologieën iedereen de kans moet krijgen om aan deze samenleving deel te nemen. Niet alleen mensen met genoeg geld om een supercomputer te kopen voor de opleiding van hun kinderen, maar iedereen: daar moeten wij met kracht naar streven. Een punt dat politiek gezien zonder meer veel belangrijker is dan begrotingstechnisch - zoals Markus Ferber terecht zei ­- is de migratiekwestie. Tot mijn vreugde konden wij het er in de Begrotingscommissie over eens worden om dit onderwerp onder het kopje "migraties" en het kopje hulp te behandelen. Hoe kunnen wij de migratie, die ongewenst dan wel gewenst kan zijn, in goede banen leiden? We mogen haar in ieder geval niet in de criminele hoek drukken of al te emotioneel benaderen, maar we moeten dit onderwerp echt van alle kanten bezien. Dat wij met ons standpunt op een lijn zitten met het ontwerpverslag van collega Costa Neves vind ik een goede zaak. Het volgende punt is het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Ook dat is een belangrijk punt, dat er begrotingstechnisch momenteel weliswaar weinig toe doet, maar politiek gezien des te meer. We kunnen ons er op Europees niveau niet meer toe beperken om na te denken over de verbetering van de onderlinge koppeling van militaire structuren of over het realiseren van meer militaire eenheden. Europees veiligheidsbeleid betekent ook ontwapening en vermindering van de massavernietigingswapens die ons bedreigen. We mogen er niet alleen op gericht zijn om aan de ene kant iets op te bouwen. We moeten ons ook richten op de wereldwijde reductie van massavernietigingswapens. Dit moet topprioriteit krijgen. Tot slot het volgende: wij zullen het ontwerpverslag zoals dat door collega Costa Neves is voorgelegd en dat wij uitstekend vinden, goedkeuren. Wel is het hier en daar voor verbetering vatbaar, maar op die punten hebben wij amendementen ingediend. Ik weet dat die op brede steun mogen rekenen, waarvoor ik zeer dankbaar ben. De begroting zal voortaan, niet alleen dit jaar, door ons altijd worden bekeken vanuit het volgende gezichtspunt: mogen wij als Parlement meepraten over de begroting als geheel of hebben we slechts inspraak over een deel daarvan? Voor ons kan er alleen sprake zijn van één ongedeelde begroting, zonder onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven, en een begroting die zowel de inkomsten- als de uitgavenkant betreft. Dan pas is de begrotingsprocedure compleet, en dat is onze eis voor de lange termijn! Virrankoski Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de heer Costa Neves en mevrouw Buitenweg voor hun zeer goede verslagen bedanken. De begrotingsrichtsnoeren voor 2002 weerspiegelen de heldere lijn van het Europees Parlement over het te voeren begrotingsbeleid. Het Parlement wil het financieel beheer van de Europese Unie doeltreffender en eenvoudiger maken, de persoonlijke verantwoordelijkheid van ambtenaren onderstrepen, de uitvoering van de begroting verbeteren, de economische ontwikkeling versterken en duurzame landbouw stimuleren. De hervorming van de Commissie en het doeltreffender maken van het financieel beheer zijn belangrijke doelen. Die probeert men te bereiken met een activity based budgettering en financieel beheer. De betrokkenen moeten de verantwoordelijkheid dragen voor hun handelingen, zowel wat betreft de doeltreffendheid als de kosten. Voor vertragingen bij de betalingen moeten zij hun persoonlijke verantwoordelijkheid nemen en dat geldt ook voor het soepel verlopen en de rechtmatigheid van de betalingen. In dat verband bevatten de verslagen een duidelijke verwijzing naar de trage behandeling door de Commissie van de programma's in het kader van de structuurfondsen. Daar moet men bij de kwijtingsprocedure voor 2000 op terugkomen. In de verslagen is de sleutel tot een soepel, doeltreffend en verantwoordelijk financieel beheer het nieuwe Financieel Reglement waarvan de herziening dus urgent is. Het Parlement eist ook dat de vertragingen en betalingsachterstanden verdwijnen. Mijn eigen fractie eist dat het wegwerken van de betalingsachterstanden doeltreffender gebeurt en dat niet-vervulde betalingsverplichten na een bepaalde periode geannuleerd moeten kunnen worden. Een specifiek probleem is de landbouwbegroting. De marge ervan in de financiële vooruitzichten is vanwege de BSE-crisis bijna helemaal opgebruikt. Het idee om op de landbouwbegroting te bezuinigen, waarover in Berlijn is gesproken, is nu niet meer actueel. De BSE-crisis bedreigt de hele begroting omdat de behoeften aan opslag en export sterk zijn toegenomen. In dat verband kan ik het persoonlijk niet eens zijn met de door commissaris Scheyer in het openbaar geuite eis om de subsidies te verlagen. De boeren zijn in Europa de enige bevolkingsgroep waarvan het inkomensniveau direct door de Europese Unie wordt bepaald. Daarom kan men hen niet persoonlijk voor de kosten van de BSE-crisis laten opdraaien. Landbouwsubsidie draagt niet bij tot overproductie, omdat ze is losgekoppeld van het productieniveau en gebaseerd is op arealen en de hoeveelheid vee. Men mag niet vergeten dat onze grootste concurrent, de Verenigde Staten, de landbouw aanzienlijk meer ondersteunt dan de Europese Unie. Het is van belang dat ook de Commissie zich door Agenda 2000 gebonden acht. Een belangrijke kwestie voor de toekomst is de ontwikkeling van de administratieve uitgaven in rubriek 5. De Raad is bezig een eigen militaire organisatie voor crisisbeheersing te ontwikkelen en heeft in de tweede aanvullende begroting van het begrotingsjaar onder andere 51 nieuwe posten gevraagd. Bij crisisbeheersing is duidelijk sprake van operationele uitgaven. De Raad moet daarom duidelijker uitleggen waar het hier om gaat, en of de Raad voor de tweede pijler van de Europese Unie een "parallelle Commissie" aan het creëren is die buiten de uitvoerende macht van het Parlement valt. Aangezien er duidelijk sprake is van niet-verplichte uitgaven, kan het Parlement die plannen niet aanvaarden. Rühle Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil namens mijn fractie de rapporteurs bedanken voor hun goede voorbereidende werk en voor hun werk in het algemeen. In mijn opmerkingen concentreer ik mij op het verslag-Costa Neves. Over het verslag-Buitenweg heeft de rapporteur zelf al het nodige gezegd. Zij heeft uiteraard de volledige steun van onze fractie. Ik wil met name nog eens wijzen op haar kanttekeningen bij het onderwerp "meerjarenplannen". Er moet een langetermijnplanning komen voor de administratieve diensten van het Parlement. Ook met het verslag-Costa Neves zijn wij het grotendeels eens. Met name zijn wij over zijn duidelijke prioriteitenstelling te spreken. In de guidelines horen natuurlijk geen details thuis, maar zij moeten de prioriteiten van de EU voor het komende jaar, voor het begrotingsjaar 2002, duidelijk maken. De vaststelling van de prioriteiten - bijvoorbeeld die in het landbouwbeleid - achten wij juist. De mond- en klauwzeerepidemie toont aan dat het landbouwbeleid van de EU in een ernstige crisis verkeert. Wij hopen
{'language': 'nl'}