Hervatting van de zitting De Voorzitter Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement, die op vrijdag 12 maart 1999 werd onderbroken, te zijn hervat. Goedkeuring van de notulen De Voorzitter De notulen van de vergadering van 12 maart 1999 zijn rondgedeeld. Geen bezwaren? Barón Crespo Mijnheer de Voorzitter, op 12 maart jongstleden is Yehudi Menuhin overleden in Berlijn. Dat was de stad waar hij aanvankelijk triomfen vierde en waarnaar hij in 1945 terugkeerde om te pleiten voor een dialoog met het Duitse volk - en hij was de eerste jood die dat deed. Hij was Europeaan uit eigen verkiezing, verdedigde degenen die in de Sovjet-Unie voor de vrijheid streden, was de eerste die in de Knesset een Israëlisch-Palestijnse federatie voorstelde, en dirigeerde het Concert voor de Vrede in Sarajevo. Hij streed voor culturele ontwikkeling en om de cultuur een plaats te geven in onze Verdragen. Ook werkte hij met dit Parlement en de Commissie samen om een programma op te zetten - het MUS-E programma - waardoor momenteel meer dan 3.000 kinderen uit arme buurten en achterstandswijken in de Europese Unie tolerantie kan worden bijgebracht via een muziekopleiding, pantomime en lichaamstaal. Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat wij verplicht zijn een moment stil te staan bij deze man, die Brits staatsburger was en ervoor had gekozen Europeaan te zijn. Als ik vandaag niet om een minuut stilte vraag om hem te herdenken, is dat omdat ik denk dat hij het harmonieuze verloop van onze debatten niet zou willen onderbreken. Ik weet dat het moeilijk is vandaag, maar ik denk dat het Parlement verplicht is even terug te denken aan Yehudi Menuhin. Levendig applaus De Voorzitter Dank u wel, mijnheer Barón. Ik denk dat de Vergadering zich met dit applaus bij uw woorden aansluit, en zo zullen we dat ook doorgeven aan degenen die het aangaat. Rübig Mijnheer de Voorzitter, ik wil u mededelen dat er een paar dagen geleden iemand in de Wiertzstraat verkracht en daarna vermoord is. Daarom ondersteun ik uw pogingen om daar een politiebureau te krijgen, omdat dat dringend noodzakelijk is en ook door de bevolking en de buurt gewenst wordt. De Voorzitter Mijnheer Rübig, ik heb de bevoegde Belgische instanties hierover al 2 of 3 brieven gestuurd, en op uw verzoek zal ik er nogmaals op aandringen. Falconer Mijnheer de Voorzitter, ik heb een opmerking over de notulen van de vorige plenaire vergadering in Straatsburg. Op donderdag heb ik om informatie gevraagd in verband met het conflict rond de betaling van de tolken. Naar ik heb begrepen, gaan we het vandaag hebben over het loon van andere medewerkers. Daar ben ik het niet mee eens, ik vind dat we het over de tolken moeten hebben. Mevrouw Fontaine had een circulaire beloofd met een uitleg over de stand van zaken. Kunt u mij zeggen hoe het daarmee staat? De Voorzitter Dank u wel dat u mij daaraan herinnert, mijnheer Falconer. Deze aangelegenheid is op de laatste vergadering van het Bureau behandeld, en er is een nota over opgesteld waarin de situatie wordt uitgelegd. Die nota zal zo worden rondgedeeld zodat u van de inhoud kennis kunt nemen. Het Bureau heeft de secretaris-generaal geïnstrueerd om namens het Parlement de nodige druk uit te oefenen om ervoor te zorgen dat deze kwestie zo spoedig mogelijk wordt opgelost. De notulen worden goedgekeurd Agenda De Voorzitter De ontwerpagenda die door de Conferentie van voorzitters is opgesteld overeenkomstig artikel 95 van het Reglement, is rondgedeeld. Overeenkomstig artikel 97 van het Reglement, en naar aanleiding van de gebeurtenissen van vorige week, stel ik de leden voor om de agenda van onze vergaderingen van vandaag en morgen als volgt te wijzigen. Ik merk op dat deze wijzigingen al in de corrigenda bij de agenda zijn opgenomen, maar wij moeten ze nog formeel goedkeuren. De Voorzitter leest de voorstellen tot wijziging van de agenda voor Fabre-Aubrespy Mijnheer de Voorzitter, als punt op de agenda noemde u zojuist de verklaring van de Raad naar aanleiding van het ontslag van de Europese Commissie, waarbij het aan ons uitgedeelde corrigendum dus wordt overgenomen. Ik denk niet dat deze bewoordingen een juiste weergave zijn van hetgeen zich de afgelopen week heeft afgespeeld. We zijn namelijk getuige geweest van een - weliswaar collectief - ontslag van de leden van de Commissie. Dat staat overigens in de brief van de heer Santer aan de heer Schröder die niet te vergeten door alle commissarissen persoonlijk is ondertekend. Ik vind dat we de publieke opinie geen verkeerde indruk moeten geven door haar met name te kennen te geven dat de motie van afkeuring is aangenomen. Er zou inderdaad sprake zijn geweest van een collectief ontslag als we de door mijzelf en 69 collega's ingediende motie van afkeuring hadden aangenomen. Dat is niet gebeurd. In de agenda moet dus worden gesproken over "het individuele ontslag van de leden van de Commissie" opdat hierover geen misverstand, geen quidproquo ontstaat in de publieke opinie. De Voorzitter Mijnheer Fabre-Aubrespy, er is mijns inziens niets op tegen om het in de agenda te hebben over "het ontslag van alle leden van de Europese Commissie" . Het gaat hier niet om het ontslag van een of twee leden van de Commissie, maar om dat van alle leden. Dit ontslag wordt aangekondigd in één enkel document, ook al is dit door alle commissarissen ondertekend. Er kan dus gesproken worden over het ontslag van alle leden van de Europese Commissie. Het kan geen kwaad om dit punt ongewijzigd te laten. Theato Mijnheer de Voorzitter, voor morgen staat het verslag-De Giovanni over vertrouwelijke informatie ter controle van de Commissie op de agenda. De Commissie begrotingscontrole heeft mij verzocht hier in de plenaire vergadering ervoor te pleiten dat dit verslag wordt terugverwezen naar de Commissie institutionele zaken, aangezien de Commissie begrotingscontrole nog dringend behoefte aan advies heeft, ook met het oog op wat er in het rapport van het Comité van Wijzen staat, bijvoorbeeld over de toegang tot en het verstrekken van informatie. Ik verzoek u vriendelijk erover te laten stemmen, of dit punt van de agenda kan worden geschrapt en naar de Commissie institutionele zaken kan worden terugverwezen. Ik heb ook al met de voorzitter gesproken. Wij zijn dezelfde mening toegedaan, namelijk dat vanwege de gebeurtenissen van de afgelopen dagen nader onderzoek nodig is. De Voorzitter Een verzoek om terugverwijzing naar een commissie kan alleen worden gedaan door een fractie of door 29 leden. Is er een fractie die uw verzoek steunt? Müller Mijnheer de Voorzitter, u herinnert zich ongetwijfeld dat ik reeds tijdens de vorige vergadering gevraagd heb de fracties en commissies nog een keer de gelegenheid te geven dit relatief magere werk te bekijken en vast te stellen of het de beste oplossing is. Daarom spreekt het vanzelf dat mijn fractie het met de terugverwijzing eens is. De Giovanni Mijnheer de Voorzitter, ik wil voor dit voorstel spreken. Er is een nieuwe situatie ontstaan en daarom lijkt het mij gerechtvaardigd dat het gevonden akkoord opnieuw bekeken wordt. Dit akkoord was weliswaar niet slecht, maar is met een nieuwe Commissie misschien voor verbetering vatbaar. Ook namens mijn fractie wil ik volledige steun betuigen aan dit voorstel. Het Parlement willigt het verzoek om terugverwijzing naar de commissie in Robles Piquer Mijnheer de Voorzitter, ik wilde een vraag stellen die volgens mij bij veel collega's leeft en waar de Commissie misschien antwoord op kan geven. Naar aanleiding van het collectieve aftreden van de Commissie hebben we herhaaldelijk gelezen dat de Commissie de lopende zaken zal afhandelen. Dat houdt in dat de Commissie geen initiatieven tot wetgeving zal nemen, en dergelijke, wat heel goed te begrijpen is. Mijn vraag is de volgende. Raadsvoorzitter Schröder en anderen hebben verklaard het uiterst belangrijk te vinden dat in de Europese Raad die overmorgen in Berlijn plaatsvindt over Agenda 2000 wordt beraadslaagd. Valt die behandeling van Agenda 2000 onder het begrip "lopende zaken" ? De Commissie kent dit dossier erg goed, en ik zou daarom willen weten of zij het, ondanks het enorme belang ervan, als een van de lopende zaken beschouwt. De Voorzitter Het lijkt me beter om dat onderwerp nu niet aan te snijden. Ik denk dat het praktischer is om de Raad te verzoeken uw vraag te beantwoorden wanneer hij straks aan het woord komt, als de Raad daarmee akkoord gaat. Bovendien is er een juridisch verslag van het Parlement over deze kwestie, dat ik u graag ter beschikking stel. Ephremidis Mijnheer de Voorzitter, ik hoor nu dat de Commissie en het voorzitterschap van de Raad vandaag en morgen hier zullen zijn. Aangezien vandaag of morgen, of uiterlijk overmorgen, een cruciaal besluit zal worden genomen over een mogelijke militaire interventie in Kosovo, die niet te overziene gevolgen zal hebben voor de vrede in het algemeen, maar met name voor de Balkan, wilde ik u vragen een initiatief te nemen. Misschien kunnen de Commissie en de Raad een verklaring afleggen waarin zij het Parlement hun standpunt, het standpunt van de Europese Unie bekend maken. Dan kunnen wij ook als Parlement onze mening laten horen. Mijnheer de Voorzitter, het gaat hierbij om een verantwoordelijkheid met een historische draagwijdte...... Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken De Voorzitter Mijnheer Ephremidis, dit is niet het moment om een debat over Kosovo te houden. Daar zijn andere gelegenheden voor, maar nu is dat uitgesloten. Het Parlement neemt de aldus gewijzigde agenda aan Verklaring van de Commissie De Voorzitter Mijnheer Santer, ik geef u het woord om uw verklaring af te leggen. Santer Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, we maken momenteel een van de moeilijkste periodes van de Europese eenwording door. Uit beroepsmatig en uit persoonlijk oogpunt zijn dit zowel voor mij als voor de andere leden van deze Commissie bijzonder moeilijke momenten. We hebben het Comité van onafhankelijke deskundigen bijgestaan in zijn werkzaamheden en we hebben snel en zonder aarzelen gehandeld door collectief ons ontslag in te dienen zodra we kennis hadden genomen van de conclusies van dit comité. Dit was een pijnlijke beslissing, maar zij was noodzakelijk om de Commissie als instelling en de Europese Unie in haar geheel te kunnen behouden. Wij moeten lessen trekken uit deze crisis die een impuls moet geven aan een grondige en duurzame hervorming van de Europese instellingen. Ik hoop dat deze omstandigheden de aanzet zullen zijn om een transparanter, verantwoordelijker en democratischer Europa tot stand te brengen. Een Europa waarvan de bestuurders blijk zullen geven van de hoogst mogelijke mate van ethiek. De Europese burgers en belastingplichtigen verwachten dit van ons. Ik heb meegedeeld dat de Commissie haar functies zo snel mogelijk wil neerleggen. In dit opzicht zijn we natuurlijk afhankelijk van de wil van de lidstaten en het Parlement voor wat betreft de voordracht en benoeming van onze opvolgers. Voor het zover is, zullen wij ons best doen om de overgangsperiode zo soepel mogelijk te laten verlopen. We zullen geen nieuwe politieke initiatieven ontplooien, maar we zullen ons wel bezighouden met de lopende en dringende zaken. We zullen onze institutionele en wettelijke verplichtingen nakomen. Het is mijns inziens in het belang van alle instellingen dat de interinstitutionele verhoudingen niet worden verstoord. Wat het verslag van de onafhankelijke deskundigen betreft, heb ik van meet af aan gezegd dat wij deze werkzaamheden steunden en naar de conclusies van dit verslag zouden handelen. We hebben woord gehouden en ik geef ruiterlijk toe dat zowel mijn collega's als ikzelf hevig ontsteld waren te moeten constateren dat er uit de onderzochte gevallen dergelijke algemene conclusies met zo'n grote impact zijn getrokken. Mijnheer de Voorzitter, zoals een groot aantal leden van dit Parlement overigens heeft erkend, hebben wij, meer dan wie dan ook van onze voorgangers, getracht de werkmethoden van de Commissie te verbeteren. Toen ik vier jaar geleden in functie trad, heb ik mij onmiddellijk tot taak gesteld de administratieve cultuur van de Commissie te moderniseren. Een groot aantal van deze hervormingen is nu een feit. Ik betreur het dat de reeds door ons doorgevoerde hervormingen enigszins op de achtergrond zijn geraakt als gevolg van de opwinding van de laatste weken. Maar misschien is het een geschiedeniswet dat crises zich niet voordoen wanneer de situatie verslechtert, maar wanneer zij begint te verbeteren. We moeten nu vooruitkijken en van de gemaakte fouten leren. In het verslag van de deskundigen wordt uitvoerig gesproken over "verantwoordelijkheid" . Een modern ambtenarenkorps dat bovendien verantwoording schuldig is aan zijn mandators moet dit begrip hoog in het vaandel hebben staan. Ik ben ervan overtuigd dat onze hervormingen de zaken beginnen te veranderen. De toekomstige Commissie zal nog verder moeten gaan. Dit concept is in feite op dezelfde manier van toepassing op alle instellingen. Dat wil zeggen dat de aan de Commissie toevertrouwde taken en de haar toegekende middelen met elkaar in overeenstemming moeten zijn. Hoe groot de politieke druk ook mag zijn, de Commissie mag geen nieuwe taken op zich nemen wanneer ze niet over de nodige personele en financiële middelen beschikt om deze taken te kunnen vervullen. Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wens mijn opvolger - die naar ik hoop snel zal worden benoemd - veel succes met zijn of haar moeilijke opdracht. Ook hoop ik dat het Europees Parlement deze persoon in dit opzicht ten volle zal steunen, in het hogere belang van onze Unie. Applaus De Voorzitter Dank u, mijnheer Santer. Met haar applaus heeft de Vergadering duidelijk aangegeven hoezeer zij het op prijs heeft gesteld dat u zich in deze hele periode zo waardig heeft gedragen. Dank u. Tekenen van onrust Verklaring van de Raad naar aanleiding van het ontslagvan de Europese Commissie De Voorzitter Aan de orde is de verklaring van de Raad naar aanleiding van het aftreden van de Europese Commissie, gevolgd door een debat. Fischer Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren afgevaardigden, in een tijd waarin Europa moeilijke beslissingen moet nemen over de verdere ontwikkeling is het ontslag van de Europese Commissie enerzijds een zware beproeving, maar anderzijds wellicht ook een heilzame schok. Allereerst verdient het Europees Parlement dank en erkenning. Het heeft voortvarend gebruik gemaakt van zijn parlementaire controlerecht en dat is goed. Zonder de geëngageerde inzet van vele leden uit alle fracties zou dit heilzame proces, waar wij ons nu in bevinden, niet tot stand gekomen zijn. De burgers in onze lidstaten verwachten terecht dat de instellingen van de Europese Unie op verantwoorde wijze met hun belastinggeld omgaan. Maar ik wil er zonder omhaal aan toevoegen dat ook de Commissie en haar medewerkers respect en dank verdienen. Respect, omdat zij de politieke verantwoordelijkheid voor de in het rapport van het Comité van Wijzen beschreven feiten op zich hebben genomen. Dank, omdat zij in de afgelopen jaren voor de Europese Unie, haar verdieping en uitbreiding zoveel werk hebben verricht. Tijdens haar ambtstijd zijn er voor het Europese eenwordingsproces strategische beslissingen genomen waartoe de Commissie wezenlijk toe heeft bijgedragen, bijvoorbeeld bij de invoering van de euro en het begin van het lopende uitbreidingsproces, . Daar hoort, niet op de laatste plaats, ook Agenda 2000 bij. De Commissie is nog in functie en moet als zodanig de reeds aangevangen werkzaamheden op dit terrein voltooien, hopelijk binnen enkele dagen. Europa, het voorzitterschap, wij allen moeten in de komende dagen kunnen rekenen op een goed functionerende Commissie. Het aftreden van de Commissie bewijst dat er zich in Europa langzaam maar zeker een Europese publieke opinie en een versterking van de democratisch-parlementaire component beginnen af te tekenen. De democratische grondbeginselen hebben mijns inziens een vuurproef doorstaan en dat doet mij zeer veel genoegen. Applaus Maar de betreurenswaardige fouten die nu aan het licht zijn gekomen mogen niet de gehele instelling in diskrediet brengen. De Commissie is sinds de oprichting van de Europese Gemeenschap meer dan 40 jaar geleden de instelling die de spil vormt van de onverstoorbare voortgang van de Europese integratie. Zij moet het algemeen welzijn van de vijftien lidstaten onpartijdig behartigen en ook in de toekomst de motor en initiator van de verdere ontwikkeling van de Europese politiek blijven. Wij mogen deze instelling, die in de geschiedenis van onze landen geen enkel precedent kent, niet in diskrediet brengen, wanneer wij - en daar twijfelt niemand aan - de doelstellingen van de Unie willen verwezenlijken. De Europese Unie heeft zo snel mogelijk een sterke, daadkrachtige Commissie nodig. Er moet een totale hervorming komen, daar is voorzitter Santer reeds mee begonnen. Dat moet ook duidelijk erkend worden. De programma's MAP 2000 ter verbetering van de organisatie en het personeelsbeleid en SEM 2000 voor een betere financiële controle zijn stappen in de goede richting. UCLAF, de fraudebestrijdingseenheid van de Commissie, moet een onafhankelijk controleorgaan worden. Hoe moet het nu verder gaan? Het is van doorslaggevend belang dat de Europese Unie in deze moeilijke fase bewijst dat zij tot handelen in staat is. Voor de buitengewone Europese Raad van Berlijn betekent dit: het Duitse voorzitterschap van de Raad zal al het mogelijke in het werk stellen om in Berlijn op politiek niveau een allesomvattend compromis over Agenda 2000 te bereiken. Het succes in Berlijn is op dit moment harder nodig dan ooit tevoren! Applaus Dit wordt - laat ik er dat nog bij zeggen - een van de meest beslissende weken voor Europa, want in deze week hebben wij niet alleen Berlijn, maar helaas is er daarnaast nog de situatie in Kosovo, die steeds slechter wordt. Wij hebben het ontslag van de Commissie. Dat zijn drie crisissituaties bij elkaar. Daaruit blijkt wel hoe groot de uitdaging is waarmee wij in Europa - de landen, de Commissie, de Europese Raad en het Parlement - op dit moment te maken hebben en hoe groot tegelijkertijd ook de op onze schouders rustende verantwoordelijkheid is om deze crises gezamenlijk te boven te komen. De rondreis van bondskanselier Schröder en ook het debat in de Raad Algemene Zaken van gisteren hebben ons ervan overtuigd dat alle lidstaten absoluut succes willen behalen. Het ontslag van de Commissie vormt politiek noch juridisch een belemmering om nu in Berlijn dit door ons allen beoogde succes te boeken. De Commissie zal in overeenstemming met het Verdrag haar ambtelijke taken net zo lang blijven vervullen tot zij door een nieuwe Commissie wordt vervangen. Dit is nodig om een stabiele overgang te waarborgen. Ik reken erop dat Berlijn een succes wordt en dat Agenda 2000 nog tijdens de zittingsperiode van dit Parlement formeel kan worden afgesloten. De voorwaarden hiervoor zijn vervuld dankzij de regelmatige contacten over de stand van zaken tussen het Europees Parlement, het voorzitterschap en de Commissie. Het spreekt vanzelf dat de Europese Raad in Berlijn zich ook bezig zal moeten houden met de gevolgen van het ontslag van de Commissie. Zonder vooruit te willen lopen op het overleg van de staatshoofden en regeringsleiders, dat ongetwijfeld niet eenvoudig zal zijn, kan daarover nu al het volgende gezegd worden: de noodzakelijke beslissingen over de samenstelling van de nieuwe Commissie moeten genomen worden in een situatie die gekenmerkt wordt door een moeilijke politieke en juridische constellatie op verschillende fronten: overgang van het Verdrag van Maastricht naar het Verdrag van Amsterdam, de daaruit voortvloeiende constitutionele kwesties en bovendien, meer in het algemeen, het feit dat wij voor de eerste keer met al deze kwesties te maken hebben. Het voorzitterschap van de Raad heeft veel begrip voor het door alle fracties ondersteunde voorstel van uw Voorzitter om zo snel mogelijk een aanvang te nemen met de procedure voor de benoeming van een kandidaat voor het ambt van voorzitter van de Europese Commissie. Volgens dit voorstel zou het Europees Parlement de benoeming van de nieuwe voorzitter van de Commissie nog tijdens de zitting van april en die van de nieuwe Commissie nog in mei kunnen goedkeuren, hoewel dit een zeer ambitieuze planning is. Applaus Ook hier rijst weer een speciaal probleem, namelijk: voor hoelang wordt de Commissie benoemd? Wij gaan immers tegelijkertijd van dit Europees Parlement over naar het nieuw te kiezen Parlement, dat dan, zo heb ik begrepen, op 20 juli bijeen zal komen. We mogen en kunnen niet vooruitlopen op de volledig soevereine beslissing van dat Parlement. De te nemen beslissingen hebben een grote politieke draagwijdte. Ik kan u verzekeren dat het voorzitterschap van de Raad ernaar streeft om in nauwe samenwerking met het Europees Parlement, de partners in de Europese Unie en de huidige Commissie een snelle en constructieve oplossing te vinden. De staatshoofden en regeringsleiders zullen zich in Berlijn uitvoerig bezighouden met de te volgen procedure en - voor zover mogelijk - ook al met eventuele kandidaten. Het voorzitterschap van de Raad zal proberen om nog voor de plenaire vergadering van het Europees Parlement in april op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders een politiek akkoord over een kandidaat te bereiken, zodat zijn naam u ruim voor de zitting van april kan worden medegedeeld. Gezien de jongste ontwikkelingen moeten niet alleen de brandende kwesties worden opgelost, maar moeten wij tevens - dit ook met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie - meer gaan nadenken over de toekomstige werkwijze en samenstelling van de organen van de Unie. Het protocol bij het Verdrag van Amsterdam over de organen alsmede de desbetreffende conclusies van de Europese Top van Luxemburg, Cardiff en Wenen bieden hiervoor het kader. Het voorzitterschap van de Raad zal binnenkort voorstellen doen voor de Europese Raad in Keulen en daarin aangeven hoe en wanneer de institutionele kwesties aangepakt moeten worden die in het Verdrag van Amsterdam niet zijn opgelost, maar die voor de uitbreiding geregeld moeten worden. Maar misschien moeten wij nog verder gaan. Per slot van rekening is het van wezenlijk belang dat de democratische controle die dit Parlement zo efficiënt heeft uitgeoefend, verder wordt versterkt. Het vertrouwen in de instelling moet volledig hersteld worden - dat is de kans die de crisis biedt. Dit soort ontwikkelingen mag zich immers niet herhalen, want anders zou de idee van de Europese eenwording forse schade kunnen oplopen. Bij de hervormingen moeten wij ook rekening houden met het gewicht en de rol van de organen binnen het constitutionele bestel van de Unie. De Commissie is met haar monopolie op het initiatiefrecht inzake wetgeving een belangrijk instrument voor de Europese wetgeving, waar Raad en Parlement samen de eindverantwoording voor dragen. Zij heeft ook uitvoerende taken, waartoe zij op grond van het Verdrag en het afgeleide recht bevoegd is. Bij de komende hervormingen moet er sterker op gelet worden dat de Commissie niet steeds weer nieuwe taken opgedragen krijgt zonder dat zij daarvoor tegelijkertijd het vereiste personeel en de nodige materiële, personele en financiële middelen ter beschikking krijgt. Applaus Ik hoop dat wij dit allen, ook met het oog op de Europese verkiezingsstrijd, aan de burgers thuis duidelijk kunnen maken. Het valt mij namelijk op - in ieder geval in Duitsland - dat de bereidwilligheid om meer middelen op Europees niveau ter beschikking te stellen niet strookt met de discussie die daarover aan het thuisfront gevoerd wordt. Die extra middelen zijn toch, gezien de verdere uitbreiding van de taken, noodzakelijk, zeker wanneer die niet door een verstandig beheer verkregen kunnen worden. Als wij het werkelijk serieus menen, is volgens mij de consequentie van deze crisis dat de nieuwe Commissie ook de middelen moet krijgen waarmee zij een behoorlijk bestuur kan garanderen. Applaus Elke toekomstige hervorming moet zich concentreren op de versterking van de democratische controle en de legitimatie van de uitvoerende en de wetgevende macht op het niveau van de Unie. Dit is niet slechts een gebod binnen de constitutionele tradities van alle lidstaten. Het is eveneens een absolute voorwaarde, wil de Unie een toekomst hebben. De crisis biedt ook de kans om de nodige hervormingen te versnellen en, naar ik mag hopen, ingrijpender hervormingen teweeg te brengen dan oorspronkelijk bedoeld was. Wij moeten, ja, wij kunnen deze kans in het belang van Europa gezamenlijk benutten! Applaus Green Mijnheer de Voorzitter, de gebeurtenissen van de afgelopen week hebben, misschien wel voor de allereerste keer, een "pan-Europese publieke opinie' te zien gegeven. Helaas heerst er bij de bevolking wantrouwen ten aanzien van de Europese instellingen, en dat is nog nooit zo duidelijk gebleken als na het ontslag van de Commissie. Toen weerklonk in alle lidstaten een zucht van verlichting, en op sommige plaatsen was zelfs feestgedruis te horen. Allereerst moet ik benadrukken dat het ontslag van de Commissie afgelopen maandag er niet kwam omdat het Comité van Wijzen de twintig Commissieleden collectief schuldig zou hebben bevonden aan persoonlijke fraude. Integendeel, ze zijn juist met zoveel woorden vrijgepleit. Slechts een enkel Commissielid is overduidelijk schuldig bevonden aan vriendjespolitiek, en dan nog wel voor iets dat buiten haar bevoegdheden viel. Verder heeft het Comité van Wijzen twee andere Commissieleden bekritiseerd vanwege hun gebrek aan inzicht, omdat zij vrienden of verwanten in dienst hadden genomen. Niettemin erkenden de wijzen in hun verslag dat de aanwervingsprocedure correct was verlopen en dat het werk van de betrokkenen relevant was voor Europa. Laat het ook duidelijk zijn dat de andere beschuldigingen die in december en januari in dit Parlement de ronde deden, grotendeels op niets bleken te berusten. Het Parlement moet zo volwassen zijn zich daarbij neer te leggen. Niettemin is het Comité van Wijzen overtuigend tot de conclusie gekomen dat de Europese Commissie geen greep meer had op de gang van zaken binnen het ambtenarenapparaat. De beslissing van de Commissie om af te treden was dan ook volledig op zijn plaats. Mijn fractie gaat ervan uit dat het Comité van onafhankelijke deskundigen het tweede deel van zijn verslag over de werking van de Europese Commissie afmaakt. Ik hoor geluiden dat het nu genoeg is geweest en dat het Comité nu stilaan moet worden opgeheven. Dat zint mij helemaal niet, en ik wil er ook tegen waarschuwen. Ik betwijfel of de onderliggende motieven wel zuiver zijn, en ik vraag mij af wie erachter zit. Volgens mij zou het bepaalde figuren heel goed uitkomen als het Comité van onafhankelijke deskundigen de werking van de diverse directoraten-generaal niet naar behoren kon onderzoeken. Daarom vraag ik het Parlement te zorgen dat het de nodige ruimte krijgt en dat de secretaris-generaal van de Europese Commissie het verzoek krijgt zijn ambtenaren op alle niveaus volledige medewerking te laten verlenen. In de ogen van mijn fractie moet het tweede verslag een ruimere blik werpen op de cultuur, de manier van werken en de procedures van de Commissie. We willen onder andere dat wordt gekeken naar de toekenning van financiële contracten en de aanwervingsprocedure's voor tijdelijk personeel in het kader van bepaalde programma's. We willen dat de beschuldigingen over fraude, wanbeheer en vriendjespolitiek in het personeelsbeleid nader worden onderzocht. Er bestaat geen gevaar dat het Comité van Wijzen zich de bevoegdheden van ons Parlement op een of andere manier toe-eigent, en wie daar toch bang voor is, heeft weinig vertrouwen in onze instelling. Dit en het volgende verslag hebben een hele andere functie. Het gaat hier om een procedure die in een of andere vorm in elke lidstaat bestaat, en die tot doel heeft de heersende cultuur binnen de regering en het ambtelijk apparaat onder de loep te nemen. Het is tijd om onze blik op de toekomst te richten. Het gebeurt niet elke dag dat de Europese Commissie aftreedt. Dit is zelfs de eerste keer in onze tweeënveertigjarige geschiedenis. Als we deze kans willen aangrijpen, als we willen laten zien dat het ook anders kan in de Europese Unie, dan moeten we de staatshoofden en regeringsleiders vragen meteen een nieuwe Commissievoorzitter voor te dragen als zij woensdag in Berlijn samenkomen. De Europese Commissie is afgetreden, en het is gewoon ondenkbaar dat zij haar ambtstermijn rustig uitzit alsof er niets aan de hand is. We willen niet alleen een nieuwe Commissievoorzitter, we willen een hele nieuwe Commissie. Bovendien moet daarbij nu al het Verdrag van Amsterdam worden toegepast, wat inhoudt dat het Parlement zijn vertrouwen aan de nieuwe Commissie moet geven. Gezien deze omstandigheden moet de Raad een ervaren en competente kandidaat voordragen die doortrokken is van de noodzaak tot diepgaande hervormingen, iemand met een duidelijke visie en bijbehorend progamma, iemand die bovendien van onbesproken gedrag is. Het staat buiten kijf dat de nieuwe voorzitter niet alleen politiek verantwoordelijk wordt voor de Commissie, maar ook politiek leiderschap aan de dag zal moeten leggen. We moeten als Parlement goed beseffen dat dit een uitzonderlijk moment is. We mogen niet verzeild raken in constitutionele of institutionele debatten over abstracte procedures, want dat zou neerkomen op bureaucratisch verzet tegen de razendsnelle veranderingen. Als de Raad en het Parlement samen voor de dag komen met een nieuwe Commissie, een Commissie die laat zien dat zij ten dienste van de Europese bevolking staat, dan kan de publieke opinie in ons voordeel omslaan. Met die hernieuwde steun kunnen we het project Europa dan nieuw leven inblazen. Geachte collega's, er zijn drie uitgangspunten die de Raad zou moeten huldigen, en het is aan ons om die kenbaar te maken. Ten eerste moet er onmiddellijk actie worden ondernomen zodat iedereen ziet dat we deze kans niet hebben laten lopen. Het verslag van het Comité van Wijzen is er gekomen dankzij het Parlement, en we hopen dat de Raad de geboden opening ten volle benut. Ten tweede moeten we eisen dat de nieuwe Commissie ter goedkeuring aan het Parlement wordt voorgedragen. Dat zou in overeenstemming zijn met het Verdrag van Amsterdam, al is dat nog niet van kracht. Ten derde moet er een sterke kandidaat worden voorgedragen en moet de nieuwe Commissie aan de slag met een duidelijk hervormingsprogramma en een duidelijk tijdschema. Dit zijn de uitgangspunten die we in onze debatten van de komende twee dagen moeten hanteren. Ik ben er zeker van dat dit ook is wat de burgers van de Europese Unie in deze crisis willen. Als we het daarover eens zijn, en als we hiermee samen aan het werk gaan, laten we denk ik zien dat Europa er in de toekomst en in het volgende millennium anders uit zal zien. Martens Voorzitter, waarde collega's, ik richt mij in de eerste plaats tot de voorzitter van de Raad. Het is duidelijk, u hebt het gemerkt, dat het Europees Parlement een uitzonderlijke rol heeft gespeeld in deze crisis. Het Comité van Wijzen heeft het ook erkend. Het Parlement heeft acuut geageerd sedert meer dan een jaar op basis van de verslagen van de Rekenkamer. Dit kan niet gezegd worden van de Raad. Het staat met zoveel woorden in het rapport van de Wijzen dat de Raad verstek heeft laten gaan in deze ganse aangelegenheid. Het is daarom van belang ook de feiten even in herinnering te brengen. Meer dan een jaar geleden, in maart 1998, heeft de Commissie begrotingscontrole van dit Parlement, op basis van het verslag van de heer Elles, uitstel van de kwijting verleend over de begroting 1996 en aan de Europese Commissie gevraagd de nodige maatregelen te nemen tegen half september. In oktober 1998 heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen over de onafhankelijkheid, de rol en het statuut van de anti-fraudedienst ter opvolging van de UCLAF. In december vorig jaar was de Commissie nog niet in staat genoegdoening te geven aan de eisen van het Europees Parlement. Wij hebben toen als EVP-Fractie een actieprogramma naar voren geschoven, te realiseren over twaalf maanden, om de Europese Commissie te moderniseren tegen 1 januari 2000. Wij pleitten toen voor een onafhankelijke anti-fraudedienst, voor wijziging in het statuut van de ambtenaren, voor een gedragscode van de commissarissen en de hoge ambtenaren, voor de persoonlijke politieke verantwoordelijkheid van de leden van de Commissie en voor een vermogensverklaring van de commissarissen. De socialistische fractie heeft deze vitale vragen niet gesteld. Zij heeft voor de kwijting gestemd. Zij heeft nadien een motie van afkeuring ingediend die in feite een motie van vertrouwen was. Langdurig applaus ter rechterzijde Wij hebben in januari 1999 gevraagd dat mevrouw Cresson haar politieke verantwoordelijkheid zou nemen en ontslag zou nemen. Ook dit werd geweigerd en dan werd het Comité van Wijzen gecreëerd. Ik geef toe dat een meerderheid van mijn fractie daarvoor niet heeft gestemd. Maar, en luister goed waarde collega's, het Comité van Wijzen heeft de resultaten van de Commissie begrotingscontrole bekrachtigd en aangevuld en de standpunten bevestigd die wij als EVP-Fractie hadden ingenomen. Gelukkig kan de commissarissen noch fraude, noch persoonlijke verrijking worden verweten, maar het is de dodelijke passage in het rapport van Wijzen, paragraaf 9.9.2. Het argument van de commissarissen dat zij niet op de hoogte waren van problemen die dikwijls wel degelijk en zelfs op het hoogste officiële niveau in hun diensten bekend waren, komt neer op het toegeven dat de politieke autoriteiten niet langer de controle hebben over de administratie die zij worden geacht te leiden. Voor dit verlies aan controle zijn in eerste instantie zowel de individuele commissarissen als de Commissie als geheel in hoge mate verantwoordelijk. Wat onbewust bij velen sedert jaren aanwezig was, is door dit rapport van het Comité van Wijzen bewust geworden. De huidige Commissie is ook gestoten op de verantwoordelijkheid die de vorige Commissie heeft genomen. Het rapport van Wijzen heeft de data: 1990: het toerisme; vanaf 1992: de programma's voor het Middellandse-Zeegebied, de humanitaire hulp, de opleiding met de Leonardo da Vinci programma's, de veiligheid. Het Comité van Wijzen zegt dat de controleorganen een kluwen zijn en dat de procedure te lang duurt en dat het personeelsbeleid een machine was die men niet meer beheerst. Ik wens hier, waarde collega's, openlijk de persoonlijke integriteit van de voorzitter van de Commissie Jacques Santer te huldigen. Ik wens hier te zeggen dat de politieke resultaten van deze Commissie indrukwekkend zijn: de eenheidsmunt, de werkgelegenheid, de voorbereiding van de uitbreiding en de voorbereiding van de Agenda 2000. Ik wens hier te getuigen dat de hervormingen die de heer Santer heeft voorgesteld, onder meer de gedragscodes, indrukwekkende hervormingen waren. Maar wegens de kapitale zin in het rapport van de Wijzen was het niet mogelijk en wij brengen dus ook waardering op voor het feit dat u de politieke consequenties hebt aanvaard uit dit rapport van de Wijzen. Wat nu? Ik zeg aan mevrouw Green: wij zijn bereid het Comité van Wijzen te laten voortwerken tot in de maand april, maar in die mate dat wij tijdens onze laatste vergaderperiode van mei bekwaam zijn dit werk te beoordelen. Wij zullen dit punt bespreken straks in de Conferentie van voorzitters. Ten tweede, en ik richt mij opnieuw tot de voorzitter van de Raad, de Commissie zelf heeft gezegd in een statement van 17 maart: we urge the memberstates to appoint a new Commission without delay . Wij vragen dat u in Berlijn de nieuwe voorzitter van de Commissie zal benoemen en dat er in ieder geval een nieuwe Commissie zal komen vóór de Europese verkiezingen. Deze Commissie, welk Verdrag ook wordt toegepast, dit van Maastricht of dit van Amsterdam blijft in functie tot begin januari 2000. Nadien, en ik hoop, na de Europese verkiezingen zal opnieuw een beslissing moeten worden genomen door de conferentie van de regeringen van de Europese Unie. Wij wensen een onmiddellijke aanpak van de hervormingen. Wij maken ons geen illusies. Deze hervormingen zullen jaren vergen, maar er moet onmiddellijk mee begonnen worden. Wij wensen dat in de nieuwe intergouvernementele conferentie die u aankondigt ook de individuele politieke verantwoordelijkheid van de leden van de Commissie zal worden opgenomen. En dat de maatregelen, die wij sedert de discussies onder voorzitterschap van mevrouw Theato met als rapporteur James Elles vragen sedert de maand 1998, dat dit alles nu in werkelijkheid wordt omgezet. Het zal tijd vergen maar het moment is gekomen om het vertrouwen te herstellen. Wij hebben een sterke Commissie nodig. Zij is de hoedster van de Verdragen. Wij hebben een Commissie nodig die rekenschap geeft, rekenschap aan het Parlement. Wij hebben een Commissie nodig die meer dan ooit, zoals het Verdrag zegt, onafhankelijk is, transparant en die vooral het algemeen belang van de Unie nastreeft. Velen praten, ook hier in dit Huis, voortdurend dat het goed is voor hun land. Wie praat er over het algemeen belang, over het bien commun van de Europese Unie. De Europese Unie die nu zich in een diepe crisis bevindt. Deze crisis kan ook een uitdaging zijn, is een uitdaging niet alleen voor de nieuwe Commissie, maar voor ons allen ook. Laten wij pogen van deze crisis echt een uitdaging te maken en nieuw leven te blazen in de Europese Unie. Applaus van de EVP-Fractie Cox Mijnheer de Voorzitter, het collectieve ontslag deze week van de Commissie kent zijn weerga niet. Het kwam nadat het Comité van onafhankelijke deskundigen een vernietigend verslag had uitgebracht, waarin te lezen stond dat de Commissie haar greep op het ambtelijk apparaat had verloren en dat binnen dat apparaat te weinig mensen verantwoording aflegden voor de wijze waarop zij hun bestuurlijke taak uitoefenden. Ik geloof dat Jacques Santer een fatsoenlijk mens is. De Commissie heeft onder zijn leiding een aantal positieve resultaten van strategisch belang geboekt, zoals de creatie van de euro, de voltooiing van het Verdrag van Amsterdam, de voorbereiding van Agenda 2000 en het begin van de uitbreidingsonderhandelingen. Ironisch genoeg is de Commissie-Santer in zekere zin het slachtoffer geworden van haar bereidheid fraude en corruptie in eigen rangen te onderzoeken. Zij is gedeeltelijk het slachtoffer geworden van de wildgroei aan taken onder het bewind van Jacques Delors. Maar in laatste instantie heeft de Commissie haar eigen ondergang bezegeld. De afgelopen twaalf maanden is Jacques Santer zodanig met ons Parlement omgesprongen, dat hij de crisis van vorige week zonder het te beseffen zelf over de Commissie heeft afgeroepen. Telkens als de zaken voor de Commissie uit de hand dreigden te lopen, stelde hij het Parlement oplossingen voor die in een vroeger stadium zinvol waren geweest, maar die al ontoereikend waren op het moment zelf. Het was steeds too little too late . Jacques Santer heeft voor zijn beoordelingsfouten de hoogste politieke prijs betaald, en zijn collega's met hem. Al was het dan een zware week voor de Europese Commissie, het is een goede week geweest voor de Europese democratie. Het Parlement is met deze hele kwestie meerderjarig geworden. Wij zijn tot het besef gekomen dat het in het algemeen belang is onze democratische rechten te laten gelden. Sterker nog, het is onze plicht dat te doen. Er moet meer democratische controle komen op het Europese politieke bestuur, en Europese politici moeten vaker rekenschap afleggen aan onze burgers. Ik denk dat wij een drempel hebben overschreden, en dat er geen weg meer terug is. Het zou trouwens nooit zover gekomen zijn als we in december de slappe en misplaatste raad van sommige collega's gevolgd hadden de zaak vertrouwelijk te behandelen. Het Europees Parlement zal zich in het Europese beslissingsproces voortaan niet meer in de rol van mindere laten duwen. Niet dat het eerste onder gelijken moet worden, maar wel gelijke onder gelijken. Waar we nu mee bezig zijn, is het creëren van een nieuwe maatstaf voor de politiek en de ambtenarij van de Europese Unie, en daarin is geen plaats voor cultureel onderscheid. Je tandarts inhuren om werk te doen dat niet of nauwelijks relevant is voor Europa, is gewoon onaanvaardbaar. Mijnheer de Voorzitter, met uw welnemen druk ik mij als Engelstalig persoon nu uit in het Frans teneinde u voor te stellen de taal van Molière te verrijken met een nieuw en typisch Europees concept, namelijk het "berthelisme" , dat erin bestaat te profiteren van een fictieve, met het geld van de Europese belastingplichtige bekostigde baan. De leden van de Académie française zouden dit woord zo eeuwigheidswaarde kunnen geven via het woordenboek, een woord dat puristen niet zouden kunnen bestempelen als verengelst Frans. Ik zou de leden van de Académie overigens nooit op een dergelijke manier hebben durven provoceren. De afgelopen week is een Commissie bestraft waarvan een aantal leden de weg van de "berthelisering" was ingeslagen en als een Commissie in de toekomst eveneens aan het syndroom van Berthelot zou lijden, dan zullen wij altijd klaarstaan om haar te berispen. Het berthelisme beperkt zich natuurlijk niet tot de wandelgangen van de Europese Commissie, mijnheer de Voorzitter. Het Europees Parlement moet van deze gelegenheid gebruik maken om zelf schoon schip te maken. We zijn kwetsbaar als het gaat om topbenoemingen. Reisvergoedingen voor onze leden blijven een teer punt zolang het stelsel niet van a tot z herzien wordt. Onze onkostenvergoedingen komen uit de zak van de belastingbetaler, of het nu gaat om onkosten van individuele parlementsleden, fracties of het Parlement als geheel, en op dat punt kan het allemaal best wat transparanter. We kunnen moeilijk eisen gaan stellen aan andere instellingen als we niet even streng zijn voor onszelf. De toekomstige gedragscode voor Europese politici moet evenzeer voor het Parlement gelden als voor de Europese Commissie. De Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij neemt nota van de impliciete kritiek op de Raad. Als een van de twee takken van de begrotingsautoriteit heeft hij namelijk onvoldoende aandacht geschonken aan de kritische verslagen van de Europese Rekenkamer over het toerismebeleid en de programma's MED en ECHO. Dit verzuim zou aanleiding moeten geven tot enige bescheidenheid in bepaalde hoofdsteden, maar voorlopig schijnt daar de mening te heersen dat de tekortkomingen die de laatste dagen aan het licht zijn gekomen uitsluitend aan de Commissie te wijten zijn. We zijn dan ook bezorgd over het feit dat de Raad zo makkelijk kwijting heeft verleend voor de begroting van 1996. Maar wat wij ten zeerste betreuren is het feit dat de Raad - nogal voorbarig, naar onze mening - kwijting heeft verleend voor 1997, en wel uitgerekend op de dag dat het Comité van Wijzen zijn verslag bekendmaakte. Niet bepaald een voorbeeld van verantwoord bestuur. Hoe moet het nu verder, is de belangrijkste vraag. De Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij is van mening dat het politieke en morele gezag van de demissionaire Commissie-Santer zodanig is aangetast, dat zij onmiddellijk het veld moet ruimen voor een Commissie ad interim die de resterende ambtsperiode waarneemt. De benoeming van de eerste Commissie van het nieuwe millennium, die in januari aanstaande moet plaatsvinden, is volgens ons een zaak voor het nieuwe Parlement. Dat beschikt namelijk over een nieuw mandaat, een nieuwe zetelverdeling en, dankzij het Verdrag van Amsterdam, over een reeks nieuwe bevoegdheden. Toch kunnen we ook met de huidige Verdragen uit de voeten, en als de Raad bereid is in de geest van Amsterdam te handelen, kunnen we een Commissie ad interim benoemen. Wel wil ik namens de liberale fractie klaar en duidelijk stellen dat er gezien de recente gebeurtenissen geen sprake kan zijn van herbenoeming voor Jacques Santer, Edith Cresson en nog een aantal anderen. Daarmee zouden we nog diepere crises veroorzaken. De liberale fractie heeft altijd gepleit voor individuele verantwoordelijkheid binnen een kader van collegialiteit. Daarom scheren we ook niet alle demissionaire Commissieleden over dezelfde kam. Wij zullen elk van hen afzonderlijk beoordelen vanuit de gedachte dat niet elk Commissielid persoonlijk verantwoordelijk is voor de ongeschiktheid en incompetentie van anderen. Namens mijn fractie wil ik deze gelegenheid te baat nemen om de fungerend voorzitter succes te wensen op de Raad van Berlijn. Wij hopen dat u de doelstellingen van Agenda 2000 bereikt, want dat is nu belangrijker dan ooit. Tot slot wil ik nog zeggen dat mijn fractie met haar kritiek op de Commissie steeds voorop heeft gelopen. Wat wij nu willen, is zeer nadrukkelijk een sterke, onafhankelijke en politieke Commissie. Dat geldt zowel voor de Commissie ad interim als voor de reguliere Commissie die haar opvolgt, en we zullen ons steeds verzetten tegen pogingen om dat streven te dwarsbomen. De Commissie moet hervormd worden. De Unie heeft behoefte aan een sterke, onafhankelijke en politiek hervormde Commissie. Pasty Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, het Comité van Wijzen heeft in zijn verslag geconstateerd dat er op bepaalde werkterreinen van de Commissie sprake is van wanbeheer, en dat heeft dit college ertoe gebracht in de geest van de Verdragen collectief zijn ontslag in te dienen. Dit is een verantwoordelijke en moedige beslissing. Ook al kan de Commissie-Santer prat gaan op ontegensprekelijke successen zoals de voorbereiding en begeleiding van de invoering - op de geplande datum - van de eenheidsmunt, toch is dit ongeëvenaard collectief ontslag het begin van een diepe institutionele crisis die veel verder gaat dan het feit dat bepaalde personen - commissarissen of Europese ambtenaren - in deze zaak zijn beschadigd. Het merendeel van de geconstateerde feiten, die hebben geleid tot de door het verslag onder de aandacht gebrachte onverdedigbare misstanden, vindt zijn oorsprong in het beheer van de vorige Commissie die echter niet is bestraft. Waarde collega's, leest u nog maar eens het aan het Beveiligingsbureau gewijde hoofdstuk van het verslag van de deskundigen, een bureau dat in 1990 is opgericht en rechtstreeks ressorteerde onder de toenmalige voorzitter van de Commissie. Het valt meer in het algemeen te betreuren dat alle instellingen van de Unie aan een zekere vorm van boulimia lijden. Daardoor zijn meer actieterreinen aanzienlijk uitgedijd - regionale structuursteun, buitenlandse interventies, het MED-, PHARE- en TACIS-programma, humanitaire noodhulp, programma's voor de herstructurering van het voormalige Joegoslavië, normalisering van de kerncentrales in Oost-Europa, en zo kan ik nog wel even doorgaan - zonder dat de administratieve structuren en procedures zijn aangepast om deze nieuwe bevoegdheden op te kunnen vangen en zonder dat er een noemenswaardig financieel controlemechanisme in het leven is geroepen. De verantwoordelijkheid voor deze misstand ligt niet alleen bij de Commissie, maar ook bij het Europees Parlement en de Raad die hebben geaccepteerd dat het actieterrein van de Commissie zich uitbreidde en hier zelfs vaak om hebben verzocht. We moeten ons nu dus wijden aan een algemene hervorming van de institutionele constructie. Hoe nu uit deze institutionele crisis te geraken? Als eerste moet het proces van de hervorming van de instellingen worden versneld, een probleem dat helaas terzijde is geschoven bij de onderhandelingen over het Verdrag van Amsterdam. Deze hervorming is tevens een voorwaarde voor de uitbreiding. Er moeten onverwijld een dwingend tijdschema en een streefdatum worden vastgesteld, bijvoorbeeld 1 januari 2002. Vervolgens moet de benoeming van een nieuwe voorzitter en een nieuwe Commissie worden benut om de werkzaamheden van deze instelling opnieuw af te stemmen op haar voornaamste bevoegdheden, zoals die in de Verdragen zijn neergelegd. Daarbij moet het subsidiariteitsbeginsel strikt worden nageleefd. Het lijkt eveneens wenselijk om bij de overdracht van de beleidsbevoegdheden aan de lidstaten en de partnerlanden waarmee de Europese Unie associatieovereenkomsten heeft gesloten niet de directe bestuursbevoegdheden van de communautaire organen, maar hun controlebevoegdheden te versterken. De nieuwe voorzitter van de Commissie zal zich tot slot moeten inzetten voor een actieprogramma van deze strekking en hij zal dit programma moeten verdedigen ten overstaan van het Europees Parlement wiens goedkeuring hij moet verkrijgen. De nieuwe voorzitter van de Commissie komt aan het hoofd van een vernieuwde ploeg te staan en zal orde op zaken moeten stellen. Hij moet de dode takken wegsnoeien en de disciplinaire en strafrechtelijke procedures vanwege fraude- of corruptiegevallen voltooien. Er zijn momenteel 28 directoraten-generaal en diensten, nog afgezien van de gedecentraliseerde bureaus. Dat zijn er veel te veel, het zouden er veel minder moeten worden, want het gaat hier om evenzovele feodale machtsposities. Het gaat er vandaag niet om nieuwe posten van Europees ambtenaar te creëren, maar eenvoudigweg om de beheersprocedures te hervormen uit het oogpunt van doeltreffendheid. De door het comité van deskundigen en de Rekenkamer aanbevolen inhoudelijke hervormingen zouden tot slot onmiddellijk moeten worden doorgevoerd. Ten eerste moet er sprake zijn van een doeltreffende en onafhankelijke, van betrouwbare auditmechanismen voorziene financiële controle waarbij het Financieel Reglement strikt wordt toegepast. Ten tweede moet er een interinstitutionele instantie - Parlement, Raad en Commissie - in het leven worden geroepen die erop toeziet dat de aanbevelingen van de Rekenkamer waarin het verkeerd gebruik van de communautaire kredieten aan de kaak is gesteld, worden opgevolgd. Ten derde moet er een procedure voor de plaatsing van overheidsopdrachten worden ingevoerd die volkomen transparant is en een beroep doet op echte vaklui. Om de over het algemeen frequente verleidingen van corruptie te vermijden, zou dit personeel regelmatig moeten worden gewisseld, hetgeen tot nu toe niet het geval was. Ten vierde moeten de aanwervingsprocedures worden hervormd om te voorkomen dat er sprake is van op maat gesneden vergelijkende onderzoeken, waarbij nepotisme en vriendjespolitiek in de hand worden gewerkt. Al deze maatregelen moeten zo snel mogelijk worden genomen. Het Verdrag van Amsterdam, dat op 1 mei in werking moet treden, heeft de bekrachtigingsprocedures van het Europees Parlement echter gewijzigd. Het is dus wenselijk om de procedure pas op deze datum in te leiden. Uit politiek oogpunt zou het overigens eveneens wenselijk zijn dat deze nieuwe bevoegdheden worden uitgeoefend door de in juni te kiezen Vergadering, hetgeen ons ertoe zou kunnen brengen de constituerende zitting van juli naar voren te halen. Het is uiteindelijk aan de Raad en het Parlement, dat wil zeggen aan de politieke instellingen van de Unie, om nauw samen te werken opdat uit de huidige crisis een Europese Unie te voorschijn komt waarvan de structuren versterkt zijn en de activiteiten opnieuw gewettigd. Van de regeringen verwachten wij dat ze zich niet opnieuw zullen onttrekken aan hun reële verantwoordelijkheid om alle Europese instellingen te hervormen teneinde ze democratischer en doeltreffender te maken, opdat de uitdagingen van de uitbreiding en mondialisering kunnen worden aangegaan, want dat zijn op dit moment de drijvende krachten achter de politieke constructie van het grote Europa. Applaus van de UPE-Fractie Puerta Mijnheer de Voorzitter, dit is ongetwijfeld de
{'language': 'nl'}