Opmerkingen van één minuut over kwesties van politiek belang
De Voorzitter
Aan de orde zijn de opmerkingen van één minuut over kwesties van politiek belang.
Ádám Kósa
(HU) Dames en heren, graag vestig ik de aandacht op het Handvest van de grondrechten met betrekking tot gehandicapten binnen het Verdrag van Lissabon. De Raad van Europa werkt op dit moment aan een nieuwe ontwerprichtlijn tegen discriminatie en ik vraag uw aandacht voor drie zaken. Ten eerste mag volgens het Handvest niemand direct of indirect worden gediscrimineerd omdat hij of zij een gehandicapt kind of familielid heeft. Ten tweede mogen verzekeringsmaatschappijen vanaf nu geen mensen met een genetische afwijking of handicap weigeren. Ten derde wordt in de rechten die door de instellingen van de Europese Unie en de christendemocratie worden voorgestaan, grote waarde toegekend aan respect voor de kwaliteit van leven van gehandicapten. Dames en heren, hiervoor wil ik graag uw aandacht vragen, want ik verzoek u deze week de vorming van de interfractiewerkgroep "Gehandicapten" te steunen.
Jarosław Kalinowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, elke zevende EU-burger behoort tot een nationale minderheid. De Europese Unie mag trots zijn op de uitgebreide garanties die zij biedt met betrekking tot de eerbiediging van hun rechten. In dit verband dient het belang van het motto van de Europese Unie - in verscheidenheid verenigd - te worden benadrukt. Iedereen in dit Parlement weet dat een echte democratie herkend kan worden aan de manier waarop zij haar minderheden behandelt. Het Verdrag van Lissabon legt ondubbelzinnig de verplichting op om de rechten te eerbiedigen van al wie tot een minderheid behoort. Het Handvest van de grondrechten verbiedt elke vorm van discriminatie op grond van etnische afkomst of het behoren tot een nationale minderheid.
Helaas zijn er in de Europese Unie nog steeds landen die er via een weloverwogen beleid naar streven om de minderheden op hun grondgebied te assimileren en de nationale identiteit van deze burgers volledig kapot te maken, ondanks de internationale juridische verplichtingen die ze op dit gebied zijn aangegaan. Litouwen, het land waar ik op doel, discrimineert al meer dan twintig jaar stelselmatig zijn burgers op diverse terreinen van het leven. Sinds de toetreding van Litouwen tot de Europese Unie zijn deze praktijken zelfs nog toegenomen. Een voorbeeld hiervan is de uitspraak van het Litouwse Grondwettelijke Hof waarin wordt gesteld dat Poolse familienamen enkel volgens de Litouwse transcriptie mogen worden gespeld.
Jarosław Leszek Wałęsa
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de Europese Commissie heeft op 14 oktober haar jaarlijkse uitbreidingsstrategie bekendgemaakt. In dit document beoordeelt de Commissie de vooruitgang die door de westelijke Balkanlanden en Turkije is geboekt in een periode die door een wereldwijde economische crisis wordt gekenmerkt. Verder geeft ze een overzicht van de belangrijkste problemen die deze landen in de nabije toekomst het hoofd zullen moeten bieden.
In mijn korte toespraak als lid van de delegatie van het Europees Parlement in de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Turkije zou ik Turkije willen aanmoedigen om de inspanningen voort te zetten die het tot dusver heeft ondernomen met het oog op het doorvoeren van de hervormingen om het land volledig te democratiseren en de conflicten met de buurlanden spoedig op te lossen. De toetredingsonderhandelingen bevinden zich inmiddels in een vergevorderd stadium. Nu wordt van Turkije verwacht dat het nog grotere inspanningen levert om aan de criteria voor lidmaatschap te voldoen. Het vooruitzicht van toetreding tot de Europese Unie zou een stimulans moeten zijn om de democratie te versterken en de rechten van de mens in acht te nemen, alsmede om het land verder te moderniseren en de EU-normen te bereiken.
Marc Tarabella
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, elke zes seconden komt er ergens in de wereld een kind om van de honger, en het aantal mensen dat aan ondervoeding lijdt heeft onlangs de grens van een miljard overschreden.
Deze zeer ernstige situatie is in september tijdens de top van de G20 in Pittsburgh aan de kaak gesteld. Tijdens deze top werd aangekondigd dat er 20 miljard dollar zou worden uitgetrokken om de landbouw in de ontwikkelingslanden te steunen. Dit was overigens ook al gezegd op de top van de G8 in L'Aquila.
De wereldtop over voedselzekerheid die vorige week, op 16 november, onder de vlag van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) in Rome werd gehouden, toonde echter een heel andere realiteit: vrijwel alle leiders van de G8-landen achtten het beneden hun waardigheid om de top bij te wonen, waardoor een ratificatie van de verwachte maatregelen uitbleef. Het wekt dan ook nauwelijks verbazing dat er geen exacte bedragen voorkomen in de uit een veertigtal artikelen bestaande tekst, zelfs niet de 44 miljard dollar die volgens de FAO jaarlijks nodig is om de landbouw in de armste landen te steunen.
De opstellers van de slotverklaring hebben enkel lippendienst bewezen aan de belofte die de G8-leden - de aanwezigen in L'Aquila dus - over deze kwestie hadden gedaan. Ik betreur dus dat er met twee maten wordt gemeten, en ik betwijfel of de G20 in staat is deze maatregelen te implementeren. Zoals de beroemde Franse komiek Pierre Dac altijd zei: "Het vergt eindeloos geduld om eeuwig te wachten op iets wat nooit komt."
Antonio Masip Hidalgo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, de situatie in de Westelijke Sahara is zeer ernstig. De alarmerende berichten van de waarnemingspost voor mensenrechten van Asturië - mijn regio - en van vele andere organisaties zouden serieus genomen moeten worden. Zeven mensen zitten opgesloten om militair berecht te worden omdat ze bij familie in Tindoef op bezoek zijn geweest, er zijn politieke gevangenen, er wordt gemarteld, er zijn mensen vermist en een vreedzame heldin, kandidaat voor de Sacharovprijs, Aminatou Haidar, de Gandhi van de Sahara, is door de bezettingsmacht van het grondgebied de grens over gezet. Dat is iets wat zonder precedent is in het internationaal recht.
Mevrouw Malmström, leden van de Europese Commissie, nieuwe leiders van de Raad: de Europese Unie moet zich bemoeien met de situatie en haar steun verlenen aan de buitengewoon onderdrukte bevolking. Terwijl we de twintigste verjaardag van de val van de Berlijnse Muur beleven, is er vlak buiten de deur weer een muur die de weg naar vrijheid blokkeert.
Luister naar Aminatou! Red haar leven!
Carl Haglund
(SV) Mijnheer de Voorzitter, de afgelopen weken hebben wij weer eens kennis kunnen nemen van verslagen over de slechte toestand van de Oostzee. Daarom kan ik het niet laten om daar ook vandaag iets over te zeggen. Dat doe ik ook omdat de Raad en het Parlement vorige week tot overeenstemming zijn gekomen over de begroting voor 2010. Die begroting omvat de twintig miljoen euro die het Parlement extra aan de Oostzeestrategie wilde toewijzen, wat ik toejuich.
Daarom wil ik de Commissie, nu zij hier vertegenwoordigd is, erop wijzen dat wij een rechtsgrondslag voor de Oostzeestrategie nodig hebben om haar in praktijk te kunnen brengen en om de financiële middelen die nu zijn gereserveerd daadwerkelijk te kunnen gebruiken. Zoals gezegd, duiden de verslagen van de afgelopen weken erop dat wij haast moeten maken. Er moeten allerlei dingen gebeuren - en snel. Daarom hoop ik dat wij allemaal de mouwen opstropen en zeer spoedig iets gaan doen. Er is actie nodig, niet alleen van ons, maar ook van de kant van de Commissie, de Raad en de betrokken partijen.
Hélène Flautre
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik was donderdag in Tunis vanwege het proces tegen de dichter en schrijver Taoufik Ben Brik, die in Tunesië wordt aangeklaagd op grond van duistere beschuldigingen naar gemeen recht waar niemand intrapt. Sinds de 'verkiezingen' in Tunesië op 25 oktober staan verdedigers van de mensenrechten bloot aan geweldsuitbarstingen en worden ze lastiggevallen, in een mate die ik nog nooit heb meegemaakt, terwijl ik dit land toch goed ken.
Waarschijnlijk heeft president Ben Ali zich op 25 oktober de volle omvang gerealiseerd van de verkoeling die tussen de Tunesische bevolking en hun leider is opgetreden; en de ambassades en de Europese Commissie, die helaas geen politiek visum heeft om dit soort processen bij te wonen, wekken de indruk dat het hen volkomen onverschillig laat wat er allemaal gebeurt.
Ik denk dat wij nu heel duidelijk moeten zijn. Wij maken ons schuldig aan het niet-bijstaan van iemand die in gevaar verkeert. Waar wachten de ambassades en de Europese Commissie nog op om de heer Ben Ali - uit naam van onze bindende overeenkomsten en wederzijdse afspraken met Tunesië - in scherpe bewoordingen om opheldering te vragen over zijn acties, die volkomen haaks staan op deze afspraken?
João Ferreira
(PT) De overeenkomst die de Europese Unie en Israël op 4 november hebben ondertekend beoogt de handel in landbouwproducten, verwerkte landbouwproducten en vis- en visserijproducten te liberaliseren. Dat akkoord is om verschillende redenen voor ons onaanvaardbaar.
In de eerste plaats is het akkoord een onderdeel van het neoliberale beleid dat de huidige economische en sociale crisis verergert, met name in de landbouw en de visserij. Dat is des te erger daar in dit geval dat beleid gestimuleerd wordt via een overeenkomst met een land dat het internationale recht en de meest fundamentele rechten van het Palestijnse volk met voeten treedt en de aangegane verplichtingen bij de routekaart voor de vrede niet eerbiedigt. Israël belegert de Gazastrook nog steeds, bouwt nieuwe nederzettingen en gaat voort met de bouw van de muur en het uitzetten van Palestijnen uit Jeruzalem. Het land maakt zich in toenemende mate schuldig aan schendingen van mensenrechten en het internationaal humanitair recht.
Wij stellen de ondertekening van deze overeenkomst aan de kaak en spreken er onze veroordeling over uit. Krachtens dit akkoord zullen producten verhandeld worden die afkomstig zijn uit de Israëlische nederzettingen op Palestijns grondgebied. We wijzen op de onloochenbare en onaanvaardbare medeplichtigheid van de Europese Unie met Israël bij deze ernstige schendingen van de mensenrechten.
Wij verklaren ons volledig solidair met het Palestijnse volk en verdedigen het recht van de Palestijnen een vrije, onafhankelijke en soevereine staat op te bouwen.
Gerard Batten
(EN) Mijnheer de Voorzitter, recentelijk is de Russische banneling Pavel Stroilov in de openbaarheid getreden met onthullingen over de samenwerking tussen de Britse Labour Party en de Sovjet-Unie ten tijde van de Koude Oorlog.
In archiefstukken uit de tijd van het Sovjetregime wordt gemeld dat Neil Kinnock, in zijn hoedanigheid van leider van de oppositie, in de jaren tachtig van de vorige eeuw via geheime gezanten Michael Gorbatsjov heeft benaderd om uit te vinden hoe het Kremlin zou reageren als een Labourregering het Trident-kernwapenprogramma zou stopzetten. Als de verslaglegging aan de heer Gorbatsjov op waarheid berust, houdt dat in dat Lord Kinnock een van de vijanden van het Verenigd Koninkrijk heeft benaderd om goedkeuring te vragen voor het defensiebeleid van zijn partij en, indien zijn partij zou worden gekozen, voor het Britse defensiebeleid.
Als dit verhaal klopt moeten we concluderen dat Lord Kinnock zich schuldig heeft gemaakt aan landverraad. De documenten die nu tot onze beschikking staan moeten op het hoogst mogelijke niveau door de Britse autoriteiten worden onderzocht, en Lord Kinnock moet in de gelegenheid worden gesteld om het bewijs uit de voormalige Sovjet-Unie te weerleggen.
Csaba Sógor
(HU) Het is treurig dat het beleid waarmee het collectief rechteloos maken van minderheden wordt goedgekeurd, ook nu nog een obstakel kan zijn voor de voortgang van het integratieproces. Ik wil hier graag de Voorzitter bedanken voor wat hij heeft gedaan voor het herstel van de normale situatie in Slowakije. De taalwet is slechts één van die treurige hoofdstukjes. Het andere was het Tsjechische geval. Het Tsjechische staatshoofd moet ook zonder het Verdrag van Lissabon weten dat de Beneš-decreten tot stand zijn gekomen op grond van het beginsel van collectieve schuld en ze worden niet onrechtmatig met het van kracht worden van het Handvest van de grondrechten; ze zijn zelfs nu nog in strijd met meer dan zes Europese documenten. We vertrouwen erop dat de toekomst van het Verdrag van Lissabon en de EU niet zal worden bepaald door de heropleving van de collectieve rechteloosheid van de Tweede Wereldoorlog, maar door het waarborgen van de rechten van minderheden volgens het goede Europese gebruik van het verlenen van culturele autonomie.
Anna Záborská
(SK) Op 20 november was het twintig jaar geleden dat het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind werd aangenomen.
Dit jubileum valt samen met de oprichting van een interfractiewerkgroep voor gezinszaken en jeugdbescherming. De uitdagingen waarmee de EU wordt geconfronteerd - zoals de demografische ontwikkeling, de balans tussen leven en werken, de zorg voor hulpbehoevenden, sociale insluiting, bestrijding van armoede onder gezinnen en kinderen, en het beleid voor solidariteit tussen de generaties - vereisen de expertise van gezinsorganisaties die opkomen voor de belangen van kinderen.
In het Verdrag inzake de rechten van het kind staat dat het voor de harmonieuze ontwikkeling van de persoonlijkheid noodzakelijk is dat kinderen opgroeien in een gezinsomgeving die is gebaseerd op geluk, liefde en begrip. De interfractiewerkgroep voor gezinszaken en jeugdbescherming fungeert in het Parlement als platform voor de pluriforme visies van leden van alle fracties. Ik nodig alle leden uit deze werkgroep binnen hun partijen te steunen, om ervoor te zorgen dat dit Parlement op dit terrein een belangrijke en nuttige rol kan blijven vervullen.
Daciana Octavia Sârbu
(RO) De situatie van de Roemeense gemeenschap in Italië is een bron van groeiende zorg. Heel Europa is al bekend met de wijze waarop pogingen zijn ondernomen om een hele gemeenschap de schuld te geven voor de daden van een klein aantal overtreders. Roemenen worden dagelijks met steeds grotere problemen geconfronteerd, en daarnaast met groeiende intimidatie en angst.
Ik geef u een aantal voorbeelden. Kortgeleden is in de pers een ernstig geval van discriminatie gemeld: de directeur van een Italiaans bedrijf dat telefonie-, kabel- en internetdiensten levert, adviseert zijn medewerkers om geen contracten te tekenen met Roemeense burgers. In een ander geval raakte een Roemeens kind van Roma-etniciteit gewond, maar geen van de ziekenhuizen in Messina wilde het opnemen. Het overleed onderweg naar Catania. Dit zijn slechts een paar specifieke incidenten, maar Roemenen in Italië worden bijna iedere dag met een dergelijke houding geconfronteerd.
Ik ben van mening dat er op Europees niveau een duidelijk signaal moet worden afgegeven aan de Italiaanse regering, om een halt toe te roepen aan de discriminatie tegen Roemeense immigranten.
Derek Vaughan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik had het eigenlijk willen hebben over het belang van Europese structuurfondsen voor regio's als Wales in de periode na 2013, maar voel mij geroepen te reageren op de uitspraken van de heer Batten over een vooraanstaand Brits politicus en voormalig commissaris in de Europese Commissie. Een beschuldiging van verraad aan het adres van een persoon van een dergelijk kaliber is in mijn ogen op zijn minst onparlementair te noemen en de heer Batten zou zich dan ook moeten schamen. Ik verzoek de heer Batten zijn uitspraken terug te nemen en, als hij daar niet toe bereid is, vind ik dat u, mijnheer de Voorzitter, hem hierom moet vragen.
Ivo Vajgl
(SL) In dit Parlement krijgen we weldra de gelegenheid om te horen wat de kandidaat voor de functie van hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid te zeggen heeft.
Dat zal ook voor ons een soort test zijn en een indicatie van de invloed die de Europese Unie op het vredesproces in het Midden-Oosten kan uitoefenen, evenals een antwoord op de vraag of de Europese Unie überhaupt een actieve rol kan spelen bij het oplossen van de problemen. Tot nu toe waren we niet erg succesvol en een van mijn collega's die eerder aan het woord was, is daar gedetailleerder op ingegaan.
De voorbije dagen werd de vicieuze cirkel van geweld in het Midden-Oosten voortgezet. Terroristen van Hamas vuurden raketten af, het Israëlische antwoord was buiten alle proporties, en opnieuw is het moeilijk burgerslachtoffers van militaire slachtoffers te onderscheiden.
Ik ben van mening dat we zelfs geen moment de aandacht die het vredesproces in het Midden-Oosten van ons vraagt, mogen laten verslappen.
Chris Davies
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in Afghanistan vechten en sterven soldaten uit het Verenigd Koninkrijk en vele andere Europese landen. Ons wordt voorgehouden dat dit nodig is om te voorkomen dat Al-Qa'ida terrein herwint met het oog op de veiligheid in eigen land, of om de democratie te beschermen, of om drugshandel te bestrijden, of om Pakistan te ondersteunen, of om de rechten van vrouwen te waarborgen. Maar geen van deze verklaringen kan mij nog overtuigen. Er is geen heldere politieke strategie, en ik weet niet welk doel er nu gediend is met de dood van onze soldaten. Ik vrees dat onze aanwezigheid in Afghanistan ons helemaal geen veiligheid brengt, maar de gevaren juist vergroot. Hierdoor kunnen moslimextremisten ons immers afschilderen als buitenlandse bezetters die een regering van krijgsheren en drugsbaronnen ondersteunen in een burgeroorlog. Met ons handelen stimuleren we de verspreiding van radicale, antiwesterse, islamitische denkbeelden. Wat we nodig hebben is een diplomatieke strategie: we moeten in gesprek gaan met de Taliban, we moeten aansturen op verzoening en streven naar een bredere samenstelling van de huidige regering. En we moeten bereid zijn om ons terug te trekken uit Afghanistan.
Isabelle Durant
(FR) Mijnheer de Voorzitter, zoals u weet is er in oktober 2009 een akkoord bereikt tussen de Belgische staat en GDF Suez. Hiermee wordt het monopolie van GDF Suez tot 2025 verlengd en versterkt. Dit druist volledig in tegen het liberaliseringsbeleid. Het is tevens een besluit dat het monopolie inzake kernenergie zal bevestigen, hetgeen aanzienlijke problemen zal opleveren voor projecten inzake hernieuwbare energie en alle banen die daarmee gemoeid zijn.
Als wij horen dat de regelgever, in plaats van onafhankelijk te zijn, het markttoezicht en de vaststelling van de prijs uiteindelijk zal overlaten aan een toezichtcomité waarin GDF Suez zitting zal hebben, dan plaats ik daar echt vraagtekens bij. Ik hoop dat de Commissie hierop een reactie heeft en iets zal doen aan deze situatie waarin beoordelaar en beoordeelde, toezichthouder en degene op wie toezicht wordt gehouden, samenvallen.
Ik hoop dus dat de Commissie zal reageren, vooral nu wij aan de vooravond staan van de top van Kopenhagen, waar energievraagstukken - met name op het gebied van hernieuwbare energie - natuurlijk centraal zullen staan. Ik hoop dat de Commissie erop zal toezien dat er in België geen zogenaamde pax electrica komt, die vooral tot doel heeft het monopolie van Electrabel GDF Suez te versterken.
Joe Higgins
(EN) Mijnheer de Voorzitter, morgen vindt er in Ierland een landelijke staking plaats van tienduizenden werknemers uit de Ierse overheidssector. Laagbetaalde ambtenaren, verplegers, leraren en werknemers van lokale overheden zijn het beu te moeten opdraaien voor een crisis in het Ierse en het mondiale kapitalisme, en te worden gedwongen te betalen voor een crisis waarvoor zij niet verantwoordelijk zijn.
Vanuit dit Parlement wil ik de werknemers die morgen het werk neerleggen verzekeren van mijn warme sympathie. Deze Ierse regering heeft geen democratisch mandaat voor haar barbaarse bezuinigingprogramma. Ik wil werknemers in Ierland aansporen deze actie te verlengen, om deze ondemocratische regering ten val te brengen en parlementsverkiezingen af te dwingen, zodat het volk zelf kan beslissen.
De Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie zijn medeschuldig aan deze situatie aangezien zij grove besparingen in Ierland hebben geëist. Deze instellingen hebben deze week wederom aan geloofwaardigheid ingeboet nu de zoveelste cynische deal is gesloten tussen christendemocraten en sociaaldemocraten met betrekking tot het voorzitterschap, en nu zij een dame tot hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid hebben benoemd die nog nooit in een volksvertegenwoordiging is gekozen, maar haar nieuwe aanstelling heeft gekregen vanwege haar zetel in een kamer van feodale fossielen, die zij weer dankt aan haar vertrouwenspost in de Labour Party.
Het is duidelijk dat werknemers overal in Europa zelf de strijd aan moeten gaan en zich niet langer moeten verlaten op de neoliberale meerderheid in dit Parlement.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, één op de zeven Europeanen behoort tot een etnische minderheid. Desondanks wordt de bescherming van autochtone minderheden in Europa niet als prioritair beschouwd. Brussel trekt onvermoeibaar de ene bevoegdheid van de lidstaten na de andere naar zich toe, en tegelijkertijd verklaart de Commissie dat conflicten in verband met minderheden een zaak van de betrokken lidstaten zijn, en beroept zich daarbij op het principe van niet-inmenging in binnenlandse aangelegenheden. In Europa is er geen algemeen geldige regeling, en het internationale recht wordt in de verschillende lidstaten heel verschillend toegepast.
Frankrijk bijvoorbeeld doet überhaupt niet aan etnische minderheden, en in Slovenië bestaan de AVNOJ-besluiten, die indruisen tegen het internationale recht, nog steeds. In Oostenrijk bestaat er daarentegen een Sloveense minderheid, die alle kansen krijgt om zich te ontplooien. Deze grote verschillen maken volgens mij wel duidelijk dat er een Europees recht voor volksgroepen moet komen. Wanneer Europa zijn historisch gegroeide etnische pluraliteit wil handhaven moet er voor de autochtone minderheden beslist een bindend Europees recht voor volksgroepen komen, dat gebaseerd moet zijn op het internationale recht. De EU zou op die manier kunnen bewijzen dat het niet slechts lippendienst bewijst aan de bescherming van de nationale diversiteit in Europa.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, met de plechtigheden die op 9 november van dit jaar in Berlijn hebben plaatsgevonden ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van de val van de Berlijnse Muur, werd de eenmaking van Duitsland herdacht. In dit kader werd ook aandacht besteed aan de weg van Midden- en Oost-Europa naar vrijheid en democratie, alsook aan het einde van de opdeling van niet alleen Duitsland, maar van heel Europa.
De val van de Berlijnse Muur van verdeeldheid was het eindpunt van deze weg, maar het transformatieproces in Midden- en Oost-Europa begon met de gebeurtenissen aan de Poolse kust en met de oprichting van Solidariteit onder leiding van Lech Wałęsa in augustus 1980. Laat ons ook terugdenken aan de demonstraties voor vrijheid in Hongarije in 1956 en aan de juniprotesten in Poznań, evenals aan de gebeurtenissen in 1968 in Tsjecho-Slowakije en de gesneuvelde scheepswerfarbeiders in Gdańsk in 1970.
Een groot aantal mensen heeft zich in verschillende landen geëngageerd in het verzet en heeft voor vrijheid en democratie gestreden. Sommigen van hen hebben daarbij hun leven gegeven. Laten we hen eren en gedenken. Laten we tevens terugdenken aan de politici die blijk hebben gegeven van een rijk verbeeldingsvermogen en een flinke dosis vastberadenheid bij het tot stand brengen van vrijheid, democratie en een markteconomie.
De Voorzitter
Collega's, ik onderbreek de opmerkingen van één minuut over kwesties van politiek belang voor een mededeling.

{'language': 'nl'}