Wetgevings- en werkprogramma van de Commissie 2007 (debat) De Voorzitter Aan de orde is het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2007. José Manuel Barroso voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, dames en heren, toen afgelopen week in Europa het licht uitging, was voor iedereen duidelijk te zien hoe afhankelijk wij Europeanen van elkaar zijn. In een flits was verdergaande integratie geen abstract ideaal meer. Voor miljoenen burgers werd het een noodzaak. De gebeurtenis was, als ik het zo mag uitdrukken, verhelderend. Het pleidooi voor meer Europa was niet zozeer gewonnen als wel overbodig geworden. Het is nu voor iedereen duidelijk dat we voor meer gezamenlijke problemen staan dan ooit tevoren - deels dankzij de krachten die worden losgemaakt door de globalisering. En gedeelde problemen vragen om gezamenlijke oplossingen, of het nu groei en werkgelegenheid betreft in een in toenemende mate concurrerende wereld, klimaatveranderingen, veilige energievoorzieningen of internationaal terrorisme. We kunnen trots zijn op onze reactie op dit snel veranderende landschap. Om te beginnen hebben we de agenda van Lissabon vernieuwd en de nadruk zonder meer gelegd op groei en werkgelegenheid. Bijgevolg was het mogelijk het vertrouwen in het Stabiliteits- en groeipact te herstellen door het op een realistischere leest te schoeien en beter uitvoerbaar te maken. De Europese leiders hebben afgesproken om de globalisering een centrale plaats te geven op de beleidsagenda en de Commissie heeft zich ingespannen om de Europese Unie uit te rusten met de instrumenten die zij nodig heeft, en om die instrumenten in te zetten voor een hele reeks gemeenschappelijke zorgen van de Europese burgers. Om groei en werkgelegenheid te bevorderen hebben de Europese instellingen hun inspanningen voor het vrijmaken van de krachten van de gemeenschappelijke markt voortgezet. Tegelijkertijd hebben we onze verplichtingen inzake sociale solidariteit vernieuwd, onder andere door het opzetten van het Fonds voor aanpassing aan de globalisering, een nuttige schokdemper voor de krachtige motor die de globalisering is. Om ervoor te kunnen zorgen dat Europa in de kenniseconomie van morgen tot bloei komt, hebben wij innovatie een centrale plaats gegeven in onze economische en sociale strategieën. Vandaag de dag staat innovatie in het middelpunt van de zorgen van de Europese leiders. De oprichting van het Europees Instituut voor technologie zal ertoe bijdragen de versnippering van de inspanningen voor onderzoek, onderwijs en innovatie, die tot nu toe vooruitgang heeft belemmerd, een halt toe te roepen. In het document 'Europa in de wereld' wordt gesteld dat Europa op mondiaal vlak een stem moet laten horen die past bij zijn economische gewicht in de wereld. Daarmee zullen wij ook onze inspanningen kunnen versterken op de terreinen waar we nu al leider zijn. Ik denk in het bijzonder aan het debat over een toekomstig internationaal stelsel voor klimaatverandering. We hebben ook Roemenië en Bulgarije met succes naar het lidmaatschap van de Europese Unie geleid. We hebben de twee nieuwe commissarissen voorgedragen en hun een portefeuille toegewezen. De een zal verantwoordelijk zijn voor consumentenzaken en de ander voor meertaligheid, voor het beschermen en versterken van het Europees cultureel pluralisme en de Europese verscheidenheid. Interculturele aspecten worden in het Europa van nu steeds belangrijker. Ik ben er erg trots op dat deze stap - de toetreding van Roemenië en Bulgarije tot de Unie - is gezet en dat mijn Commissie daaraan een belangrijke bijdrage heeft mogen leveren. Ik denk dat wij allemaal erg trots mogen zijn op wat er dankzij de opeenvolgende uitbreidingen is bereikt. Laat er geen misverstand over bestaan: in de komende eeuwen zullen geschiedkundigen zeggen dat de uitbreiding voor onze generatie het belangrijkste instrument was om vrede, voorspoed en stabiliteit te bewerkstelligen. (Applaus) Met betrekking tot dat punt zou ik nog willen zeggen dat het hoog tijd wordt om niet langer te spreken van 'oude' en 'nieuwe' lidstaten. Meer dan ooit zijn we nu één Europa, één in al onze verscheidenheid, en dat is iets om te vieren. We hebben ook een basis gelegd op tal van andere terreinen die ons allen aangaan: duurzame ontwikkeling, maritiem beleid, energie-efficiëntie, om er maar een paar te noemen. We moeten voor het einde van dit jaar nog veel bereiken. Ik hoop dat de Europese Raad het uitbreidingspakket dat we de afgelopen week hebben gepresenteerd, zal aanvaarden. We moeten vorderen in de richting van een immigratie- en innovatiebeleid en er moeten nog belangrijke voorstellen worden goedgekeurd op terreinen als het arbeidsrecht, copyrightheffingen, nabuurschapsbeleid, CO2-uitstoot door auto's en de emissiehandel. Al met al waren de eerste jaren van deze Commissie gekenmerkt door een geest van partnerschap met het Parlement. Het waren jaren van vernieuwing, heroriëntatie en instrumentenherziening, jaren waarin wij een Europa wilden creëren dat resultaten kan bereiken en in staat is om de gezamenlijke uitdagingen van de eenentwintigste eeuw het hoofd te bieden. Deze inspanningen werpen al vrucht af: de groei is toegenomen tot het hoogste niveau van de afgelopen zes jaar, de werkeloosheid is gedaald tot het laagste niveau sinds we in 1998 zijn begonnen met het registreren van gegevens over de vijfentwintig lidstaten van de EU. En nu zal 2007 - het jaar waarin we de vijftigste verjaardag van de opbouw van de Europese eenheid vieren - een keerpunt zijn. Het zal het moment zijn waarop een Europa van zevenentwintig lidstaten, na behoedzame voorbereidingen, het volle gewicht van de opnieuw afgestelde machinerie van de Unie in de schaal legt om oplossingen te vinden voor de gemeenschappelijke problemen van onze burgers. Het zal het moment zijn waarop met het nieuwe begrotingskader gemoderniseerde financieringsprogramma's worden vrijgemaakt voor het aansturen van de nieuwe Europese agenda. Dat is de context van ons nieuwe werkprogramma. Het is een nieuw soort programma waaraan het Parlement, de Raad en andere instellingen waardevolle bijdragen hebben geleverd, zoals ook dit debat en de resolutie die u zult aannemen, waardevolle bijdragen zullen blijken te zijn. In dit werkprogramma komen veel van de problemen aan de orde die het Parlement mij en de Commissie kenbaar heeft gemaakt. Dit nieuwe werkprogramma is meer politiek van aard. Het richt zich op een betrekkelijk kleine lijst van eenentwintig strategische initiatieven. De Commissie zal zich inspannen om die het komende jaar allemaal uit te voeren, en geen van die initiatieven zal worden onderworpen aan een tussentijdse herziening. Met een tweede lijst van prioritaire initiatieven wordt invulling gegeven aan ons werk op andere belangrijke terreinen. Bovendien hebben we gevolg gegeven aan oproepen vanuit het Parlement om in het werkprogramma een lijst met vereenvoudigingsmaatregelen en ingetrokken wetsvoorstellen op te nemen. Daarmee wordt de boodschap onderstreept dat 'beter wetgeven' nu een vast onderdeel is van de dagelijks werkzaamheden van de Commissie. Tijdens de vergadering van ons College van vandaag hebben we onze strategische herziening van 'beter wetgeven' goedgekeurd, waarin de voortgang tot op vandaag wordt geïnventariseerd en een nieuw ambitieus programma met initiatieven wordt uiteengezet. Dit omvat onder andere nieuwe initiatieven op de volgende terreinen: effectbeoordeling, voor welk doel we een effectbeoordelingsorgaan in het leven roepen, vereenvoudiging, voor welk doel we belangrijke nieuwe initiatieven zullen toevoegen aan het bestaande programma, en bestrijding van bureaucratie, waarvoor we op de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad een streefdoel zullen presenteren, namelijk een vermindering van de administratieve lasten op zowel het niveau van de Europese Unie als dat van de lidstaten van 25 procent in 2012. Daarnaast zullen we over twee maanden een actieplan presenteren waarin wij de terreinen noemen waarop actie prioriteit heeft. We gaan ook door met het tegen het licht houden van hangende voorstellen en trekken die in een aantal gevallen in. We bevelen toekomstige Commissies aan datzelfde te doen aan het begin van hun mandaat, om uitdrukking te geven aan de gewijzigde politieke samenstelling van de Commissie en zo politieke legitimiteit en politiek leiderschap te tonen. Deze herziening weerspiegelt in hoge mate de prioriteiten van het Europees Parlement, zoals die eerder dit jaar zijn neergelegd in diverse verslagen. Ik hoop dat u zonder voorbehoud uw goedkeuring zult hechten aan dit pakket, evenals aan de uitvoering ervan in de praktijk. Ik wil graag een paar belangrijke aspecten van het werkprogramma, die volgens mij politiek erg gevoelig liggen, voor het voetlicht brengen. In de eerste plaats energie. Wij zullen voortbouwen op ons Groenboek en op eerder dit jaar genomen maatregelen voor energie-efficiëntie en voor het eerst een strategisch energieverslag voor Europa presenteren. Dat zal de bouwstenen bevatten voor een geïntegreerd energiebeleid voor de Europese Unie, bijvoorbeeld maatregelen ter voltooiing van de interne markt voor elektriciteit en gas, maatregelen om de invoering van nieuwe technologie met lage CO2-uitstoot te versnellen, en maatregelen om de energiebronnen te spreiden en veiliger te maken, zowel in als buiten Europa. Het doel is een gemeenschappelijk energiebeleid vast te stellen dat continue energievoorziening verzekert en tegelijkertijd het mededingingsvermogen van Europa overeind houdt en onze milieudoelstellingen niet schaadt. Nauw daarmee verbonden is actie op het terrein van klimaatverandering - je zou kunnen zeggen dat het twee zijden van dezelfde medaille zijn. We zullen voorstellen doen voor een beleid van de Europese Unie met betrekking tot klimaatverandering en perspectieven presenteren voor de internationale samenwerking in de tijd na Kyoto. Een herziening van het EU-stelsel voor de handel in emissierechten zal meer stabiliteit bieden voor investeringen en het tempo van de broeikasgasvermindering versnellen. De demografische situatie van Europa vereist dat er meer inspanningen worden ondernomen om immigranten aan te trekken, met name geschoolde immigranten. Een Europees beleid voor arbeidsimmigratie zal dergelijke migranten een zekere juridische status kunnen geven en tegelijkertijd hun rechten en plichten kunnen verhelderen. Om illegale immigratie en uitbuiting van werknemers tegen te gaan, zal dit beleid worden gekoppeld aan harde maatregelen tegen gewetenloze werkgevers die illegaal in Europa binnengekomen mensen uit derde landen aan het werk zetten. Openbaar Europees beleid kan de levensstijl van mensen in hoge mate beïnvloeden. Het kan echter alleen effectief zijn als het op de juiste manier wordt toegesneden op de noden van de moderne maatschappij. De Commissie zal een fundamenteel onderzoek instellen naar de stand van zaken in de Europese samenleving, en dat onderzoek zal de basis zijn voor Europese beleidsontwikkeling in het komende decennium. Zoals ik al meerdere malen heb gezegd, is Europa meer dan een gemeenschappelijke markt. Europa zonder het begrip solidariteit is niet echt een Europese Unie. (Applaus) We zullen echter evenmin onze kerntaak, die verband houdt met onze bevoegdheden op grond van de Verdragen, uit het oog verliezen. De Commissie zal de interne markt blijven verdedigen, uitbreiden en moderniseren. De defensie-industrie en -markt, die al veel te lang gefragmenteerd zijn, vormen een hoofddoelstelling voor 2007. We zullen in de komende weken ook uiteenzetten hoe wij vorderingen willen maken bij de diensten van algemeen belang. Een laatste bron van zorg voor al onze burgers is veiligheid. De Commissie zal bijkomende maatregelen treffen om terrorisme te bestrijden, en daarbij de nadruk leggen op de bestrijding van terroristische propaganda en het uitwisselen van expertise - bijvoorbeeld over explosieven - ten behoeve van terroristische doeleinden. Het jaar 2007 wordt ook een keerpunt in onze zoektocht naar een institutionele regeling. De Verklaring van Berlijn, die de vijftigste verjaardag van het Verdrag van Rome markeert, zal de Europese leiders in staat stellen om opnieuw hun gehechtheid te bevestigen aan een groter, globaler en concurrerender Europa, waarin solidariteit het kernprincipe is. Volgens mij moet dat een korte, krachtige, politieke verklaring worden, waarin wordt bevestigd wat ons verenigt en - bovenal - duidelijk wordt gemaakt waar we naartoe willen en wat Europa voor ons moet zijn in de komende vijftig jaar. Het verheugt mij te zien dat, uitgaande van mijn oorspronkelijke voorstel, alles zich nu beweegt in de richting van een gezamenlijke verklaring, een verklaring van de lidstaten, de Europese Commissie en het Europees Parlement, waaruit moge blijken dat het engagement voor de Europese Unie vandaag de dag een gezamenlijk engagement is van de belangrijkste instellingen van onze Unie. Ik ben blij dat het Duitse voorzitterschap de zoektocht naar een institutionele regeling ook tot prioriteit heeft gemaakt. Ik heb er dan ook vertrouwen in dat aan alle voorwaarden voor een belangrijke doorbraak is voldaan. Dat is belangrijk, want Europa heeft een institutionele regeling nodig. Het feit dat we geen Grondwettelijk Verdrag hebben, heeft inderdaad tot serieuze kosten geleid. We hebben het Grondwettelijk Verdrag nodig, omdat we als Europese Unie effectiever moeten worden in onze besluitvorming, meer samenhang moeten brengen in ons optreden naar buiten toe, en transparanter en democratischer moeten worden in onze werkwijzen. Vergist u zich niet: de Commissie zal een actieve rol spelen bij het zoeken naar oplossingen op dit gebied. Toen deze Commissie aantrad, werd zij geconfronteerd met onafgemaakte zaken en hervormingen. Met behulp van dit Parlement en de Raad hebben wij die zaken nu afgehandeld, achter ons gelaten of omzeild. Wij hebben nu financiële vooruitzichten; wij hebben een herzien Stabiliteits- en groeipact. In feite hoop ik dat we morgen ook kunnen zeggen dat wij een herziene dienstenrichtlijn hebben, die nog moet worden aangenomen in het Parlement. Daaruit blijkt dat we oplossingen vinden voor een aantal van de planningsproblemen en -voorstellen. Het was veel werk, maar het werpt al vruchten af. Het werkprogramma voor 2007 bouwt op deze nieuwe fundamenten voort. We kunnen dus het werk met betrekking tot reeds op stapel gezette besluiten afronden, maar ook nieuwe, zeer belangrijke projecten voor de activiteiten van Europa te water laten, bijvoorbeeld een energiebeleid. Voor het eerst krijgen we een kans op een werkelijk gemeenschappelijke benadering voor het energievraagstuk, op een ambitieuzere aanpak van het vraagstuk van de klimaatverandering en op een alomvattende visie op justitie en bestrijding van illegale migratie. Dat zijn de nieuwe uitdagingen voor Europa, en we moeten die Europees benaderen. We zien dat Europa in beweging is. Er zijn problemen. We kennen de bestaande problemen, maar er zijn ook grote mogelijkheden, en de noodzaak van een krachtig Europa is groter dan ooit. Wij kunnen dus het komende jaar de vijftigste verjaardag van Europa met veel meer vertrouwen vieren. Nogmaals, mijns inziens kan Europa, door zichzelf opnieuw uit te vinden voor de eenentwintigste eeuw, duidelijk aantonen dat het er echt toe doet. We kunnen onze inspanningen om praktische resultaten te bereiken en onze volledige inzet voor een sterkere Europese Unie beschouwen als een passend verjaardagscadeau voor de vijftigste verjaardag van Europa, als een verjaardagscadeau voor Europa en alle Europese burgers. - De grote beleidslijnen Françoise Grossetête namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, allereerst wil ik de Europese Commissie feliciteren, die ons vandaag een veel sterker politiek getint programma voorlegt en voor de eerste keer ronduit kiest voor vereenvoudiging door in haar wetgevings- en werkprogramma voor 2007 een beperkt aantal prioritaire sectoren te presenteren. Dat zal ons van pas komen in een jaar dat cruciaal belooft te worden voor de Europese Unie, omdat we de vijftigste verjaardag van het Verdrag van Rome gaan vieren. Het zal namelijk noodzakelijk zijn de Europese eenwording nieuw leven in te blazen door de banden met onze burgers aan te halen. U presenteert ons een reeks van eenentwintig strategische initiatieven - voor sommigen wellicht iets teveel van het goede - die centraal zullen staan in het optreden van de Commissie in 2007, evenals een reeks van prioritaire initiatieven die in de komende twaalf à achttien maanden goedgekeurd moeten worden. Aan deze legitieme vraag naar flexibiliteit lijken, in ieder geval wat onze Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten betreft, twee nadelen te kleven. Enerzijds leidt het tegelijkertijd opstellen van twee prioriteitenlijsten onvermijdelijk tot enige verwarring over het relatieve belang dat moet worden toegekend aan elk type doelstelling en over hoe de beide categorieën zich tot elkaar verhouden, en anderzijds dreigt de spreiding van de programmering over achttien maanden het werk van de Commissie te vertragen. Onze fractie is dan ook van mening dat het verstandiger zou zijn vast te houden aan een jaarlijkse structuur van twaalf maanden en vooral onszelf de discipline op te leggen om de termijnen na te leven, hetgeen momenteel niet altijd het geval is. We mogen ook niet uit het oog verliezen dat bij veel van de ambitieuze doelstellingen die de Commissie heeft aangekondigd, rekening moet worden gehouden met de geldende begrotingsregels. We mogen evenmin voortdurend nutteloze structuren creëren. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan de oprichting van nieuwe bureaus om één of ander probleem op te lossen. Langzamerhand ontstaat de indruk dat we besluiten een bureau op te richten als we geen oplossing vinden voor een probleem. Dat neemt niet weg dat sommige van deze bureaus hun doeltreffendheid blijven bewijzen, zoals het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling. Laten we echter eerst de balans opmaken van de bestaande structuren alvorens andere structuren te willen opzetten. Anders kan het zijn dat u ons op een goede dag voorstelt een nieuw bureau op te zetten dat tot taak krijgt de bureaus in elke lidstaat op te delen en te controleren. Hebben we echt zevenentwintig bureaus nodig omdat we zevenentwintig lidstaten zullen hebben? De kosten moeten redelijk blijven en - zoals onze Angelsaksische vrienden plegen te zeggen - een behoorlijke value for money bieden, ofwel een goede kosten-batenverhouding. Het werkprogramma van de Commissie benadrukt tevens het belang van effectbeoordelingen en geeft wederom te kennen een nieuwe instantie in het leven te willen roepen die belast wordt met de ondersteuning en de kwaliteitscontrole van deze beoordelingen. Ons Parlement zal deze effectbeoordelingen nauwlettend in de gaten houden en wijst op de noodzaak van objectiviteit, zodat ze met de grootst mogelijke transparantie uitgevoerd worden. Wat de verbetering van het Europese concurrentievermogen betreft, zullen wij erop toezien dat alle vormen van bureaucreatie teruggedrongen worden en dat eventueel overbodige wetgeving afgeschaft wordt. Het van belang het Europees Parlement hier nauwer bij te betrekken en de ex post beoordeling van de doorgevoerde maatregelen te verbeteren. Om deze reden, Voorzitter, is onze fractie van mening dat het aantal strategische initiatieven verminderd moet worden om te voorkomen dat we door de bomen het bos niet meer zien. Het gevaar bestaat namelijk dat we afdrijven van een praktisch werkprogramma, hetgeen nadelig zou kunnen uitpakken voor de Europese Unie. Onze fractie is niettemin blij met de zes prioritaire gebieden die door de Commissie zijn vastgesteld voor 2007. Ik zal deze prioritaire gebieden niet opnieuw opsommen, maar ik wil er wel graag een paar punten uit lichten, waaronder het energievraagstuk. De toenemende afhankelijkheid van de Europese Unie op energiegebied is een vraagstuk waar we niet langer omheen kunnen, vooral na de stroomstoring van vorige week. De Unie zal andere manieren moeten vinden om de schadelijk effecten van energieafhankelijkheid tegen te gaan. Onze fractie is van mening dat de oplossing mogelijk ligt in energie-efficiëntie, intensiever gebruik van hernieuwbare energiebronnen en een gestructureerde dialoog met de producerende landen en de consumenten. Een aantal studies laat zien dat de Europese Unie een miljoen directe en indirecte banen zou kunnen scheppen in de sector van de energie-efficiëntie. Meer efficiëntie zou dan ook niet alleen de economie van de Europese Unie heel wat geld besparen, maar ook een belangrijke bijdrage leveren aan het concurrentievermogen en de werkgelegenheid, die cruciale doelstellingen zijn van de agenda van Lissabon. Wij vragen de Commissie tevens om een voortrekkersrol te blijven vervullen in de strijd tegen het broeikaseffect, dat behalve ecologische ook economische en sociale gevolgen heeft. De Europese Unie zal al haar gewicht in de schaal moeten leggen om het gebruik van bepaalde milieuvriendelijkere producten af te dwingen. 2007 luidt bovendien een belangrijke nieuwe fase in het historische uitbreidingsproces van de Europese Unie in, want in dat jaar zullen onze Bulgaarse en Roemeense vrienden zich bij ons aansluiten. U heeft ons zojuist zelf gezegd, mijnheer de voorzitter, dat deze uitbreiding de afgelopen vijftig jaar het belangrijkste instrument voor vrede is geweest. Het is dan ook cruciaal dat deze prioritaire gebieden worden gezien als onontkoombare uitdagingen. Het is echter ook zaak te zorgen voor een betere communicatie met alle Europese burgers. Onze fractie verheugt zich overigens over het initiatief van de Commissie om communicatie tot een van haar strategische doelstellingen te maken. Tot slot, nu we halverwege onze zittingsperiode zijn aanbeland, zijn we haast geneigd tegen u te zeggen: laten we ophouden te praten over programma's, want onze medeburgers hebben een hekel aan eindeloze beloften. Actie, actie en nog eens actie, dat moet het motto zijn. Voorzitter, wij zijn bereid u te steunen op deze weg. Martin Schulz Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wie het programma van de Commissie voor 2007 zorgvuldig heeft gelezen - en ik heb dat gedaan - moet eigenlijk heel tevreden zijn, en zeggen: dat is een goed programma! Als dat allemaal tot stand komt, kunnen we tevreden, trots en gelukkig zijn. Toch bekroop mij tijdens het lezen het gevoel dat het wat vertrouwd klonk. Ik had de indruk dat ik het allemaal al eens eerder had gelezen, maar waar? Ik ben even ik mijn archief gaan kijken, en heb het wetgevings- en werkprogramma voor 2006 opgegraven. Ik had me niet vergist, ik had het inderdaad al een keer gelezen! Ik ben echter tot de conclusie gekomen dat dit niets afdoet aan het programma voor 2007. Integendeel, het pleit voor de continuïteit in de ideeën die de Commissie hier aan ons voorlegt. Dat is niet verkeerd, dat is niet slecht, want de doelstellingen die in de werkprogramma's worden beschreven zijn tenslotte goed. Natuurlijk is klimaatverandering de allergrootste uitdaging! Natuurlijk wordt het energiebeleid volgend jaar het belangrijkste punt! Aangezien alle bevoegdheden van uw Commissie hier vertegenwoordigd zijn, mijnheer de voorzitter van de Commissie, kan ik ook zeggen dat de veiligheid van speelgoed heel belangrijk is. Ik ben zelf vader, en ik vind dit buitengewoon belangrijk! We gaan de vergoedingen voor roaming afschaffen: geweldig! Ik ben veelbeller, en ben hier helemaal voor! De vermindering van de bureaucratie is absoluut nodig als we de EU efficiënter willen maken. Dat is allemaal heel belangrijk! Ik zou tegen iedere commissaris kunnen zeggen: uw dossier is het allerbelangrijkste! Toch vraag ik me af hoe het komt dat we de harten van de burgers niet kunnen veroveren, hoewel we zoveel nuttige, verstandige en belangrijke dingen doen. Waarom lopen de burgers desondanks niet warm voor de Europese eenmaking? Ik denk dat ik daarvoor wel een reden kan noemen. De radicale voorstanders van de markt, vooral bij de Commissie, hebben ons jarenlang verteld dat we alleen maar hoeven te dereguleren! We hoeven alleen de regels maar af te schaffen! De markt zorgt wel voor de rest! De interne markt zorgt voor de economische groei die we nodig hebben voor nieuwe banen, die een fatsoenlijk inkomen opleveren, waar de mensen goed van kunnen leven. De werkelijkheid ziet er echter anders uit. Ja, klap maar! Jullie zijn de radicale voorstanders van de vrije markt, en jullie hebben ervoor gezorgd dat de deregulering, die in Europa op de interne markt heeft plaatsgevonden, heeft geleid tot de hoogste werkloosheid die Europa ooit heeft gekend. Dat is wat er op die interne markt is gebeurd! (Applaus) Daarom, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ben ik blij dat u in dit debat iets belangrijks voor het eerst heeft gezegd, iets dat misschien nog belangrijker is dan het hele werkprogramma. Wat u gezegd heeft was werkelijk van belang! Zonder solidariteit, zonder sociale verantwoording kan deze interne markt niet tot stand worden gebracht! Als dat het credo van de Commissie is, als dit de geest is die achter dit werkprogramma zit, dan staan wij achter u. Met deze woorden heeft u volgens mij iets heel belangrijks gezegd, een van de belangrijkste uitspraken die u hier sinds tijden heeft gedaan. Wat u vandaag heeft gezegd, is een goed uitgangspunt. De heer Poettering heeft spontaan geklapt, daaruit blijkt wel dat hij "christelijk-sociaal” is. (Interruptie: "Niet CSU, CDU!”) Nu we het over het strategische werkprogramma hebben zou ik de voorzitter van de Commissie nog graag iets willen zeggen over zijn nieuwe team. De Commissie die hier zit, is nu al de oude, want er komen immers nog twee nieuwe commissarissen bij. Ik heb gelezen, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat u de Roemeense kandidaat de portefeuille van de veeltaligheid wilt toevertrouwen. In de loop van de hoorzitting zal ik zeker nog wel horen wat daarmee bedoeld wordt, maar ik vind het wat mager. Het dossier van de veeltaligheid is voor de heer Orban te weinig, en is ook geen dagtaak voor een commissaris. Daarom begrijp ik niet waarom deze portefeuille zo dun is. Ik vermoed dat daar iets anders achter zit, dat we aandacht willen besteden aan de diversiteit in Europa, dat we het multiculturele karakter van de Europese Unie willen beschermen en versterken, en dat vinden wij ook volledig juist. Maar dan moet u dat ook in die portefeuille stoppen! De minderheden in de Europese Unie worden bedreigd, en dat hebben we tijdens de afgelopen plenaire weken telkens weer moeten bespreken. We worden geconfronteerd met een groeiend potentieel van extremisme, van vreemdelingenhaat en antisemitisme. Het is duidelijk dat de minderheden in de Europese Unie steeds sterker bedreigd worden. Ze worden aangevallen, en moeten worden beschermd! De minderheden, en vooral de minderhedentalen, zijn nu juist de basis van de diversiteit, die de grote kracht van Europa is. Daarom heb ik goed advies voor u: denkt u er eens over na om dit dossier uit te breiden, en aan de meertaligheid ook de verdere bescherming van minderheden toe te voegen. Dat hoort immers thuis in dit dossier! Dan zou duidelijker worden wat u wilt met dit dossier. Dan zou u in het Parlement nog meer steun krijgen voor dit voorstel - in ieder geval zou ik me dat voor kunnen stellen. Ik had het trouwens op prijs gesteld als het voorzitterschap van de Raad aanwezig was geweest om ook nota te nemen van het strategische werkprogramma van de Commissie. Veel van de ideeën die de voorzitter van de Commissie hier samen met zijn commissarissen heeft toegelicht, kunnen alleen maar worden uitgevoerd wanneer de dames en heren die door de Raad vertegenwoordigd worden, dat zijn dus de regeringen van de lidstaten, daadwerkelijk uitvoeren wat de Commissie voorstelt en wij goedkeuren. Dat de Raad bij dit debat afwezig is maakt wel duidelijk hoe hij met deze Europese Unie omspringt. (Applaus) Silvana Koch-Mehrin Mijnheer de Voorzitter, geacht College van commissarissen, vorige week is bekendgemaakt dat wetenschappers die zich met de tijd bezighouden hebben vastgesteld dat de tweede helft van het leven veel sneller verloopt dan de eerste. Wat voor het leven geldt, geldt natuurlijk ook voor zittingsperiodes. Dat betekent dat uw Commissie niet veel tijd meer heeft, en daarom moet u uw werk des te ambitieuzer aanpakken. Dat betekent dat met het werkprogramma de eindspurt wordt ingezet. U moet ambitieus zijn en snel, maar zet dit document wel de eindspurt in? De Liberalen en Democraten vinden van niet. Ik wil echter beginnen met de positieve punten die we in uw programma hebben gevonden. U legt de nadruk op het verminderen van de bureaucratie, op de evaluatie van de financiële gevolgen van wetgeving en op vereenvoudiging, dat wil zeggen op betere wetgeving, en zeker ook minder wetgeving. Dat zijn uitstekende ideeën, en wij staan volledig achter u. Sommigen zijn bang dat de EU een neoliberale, volledig gedereguleerde markteconomie is. De heer Poettering heeft spontaan geklapt bij de passage die de heer Schulz heeft genoemd, en ik doe de groeten aan de grote coalitie. Hoe dan ook, mensen die geloven dat de EU een neoliberale markteconomie is, geloven waarschijnlijk ook dat Cuba een democratie is. Een tweede punt: de communicatie met de burger - en ook dat is een van uw prioriteiten - is ook voor ons iets belangrijks. Wij staan daar achter, want wanneer de EU haar basis verliest, en er niet in slaagt om een Europa van de burgers op te bouwen, dan zal ze nooit iets van de grond krijgen. De EU moet zorgen voor een permanente communicatie met de burgers. De burgers zijn de basis voor een gemeenschappelijke Europese Unie. Ik wil nog iets zeggen over de structuur van het document, en de heer Schulz moet nog eens wat preciezer lezen. Er zijn grote verschillen dus dit jaar en vorig jaar, want er bestaat een duidelijk verband tussen de tekst en de bijlage. Vorig jaar was dat niet het geval, en wij hadden daar kritiek op. Wij hadden u gevraagd om een duidelijk verband te leggen, en dat is u gelukt. Daarvoor mijn hartelijke dank. U noemt ook voor ieder wetsontwerp de rechtsgrondslag, en dat is een groot verschil. U licht de initiatieven ook toe, en dat maakt de tekst al heel wat handzamer. Maar waarom worden de wetsteksten die al bestaan, en in 2007 geldig blijven, niet ook genoemd? En waarom maakt u in de structuur niet nog duidelijker in welke gevallen het om wetgeving gaat, en in welke gevallen niet? Waarom verandert u dit beeld dus eigenlijk? Ik wil nog iets zeggen over het dossier van de meertaligheid. In het Parlement wordt vermoed dat u er zo heel subtiel op heeft willen wijzen, mijnheer Barroso, dat er misschien te veel commissarissen zijn, en dat u dit dossier heeft gebruikt om daarop indirect attent te maken. De collega's uit mijn fractie zullen tijdens het debat ingaan op de verschillende beleidsvormen, zoals energie, klimaatverandering en ook het juridisch beleid. Ik zou u graag willen vertellen wat voor indruk uw programma in zijn geheel op onze fractie heeft gemaakt. Wij beschouwen het zeer zeker als onze rol om uw werk kritisch en constructief te begeleiden. We willen dus met u samenwerken, maar we leggen de nadruk op kritisch en constructief. Dit programma is voor ons een puzzel. We zien allerlei stukjes, maar het hele beeld kunnen we eigenlijk niet zien. We zien geen duidelijke politieke richtsnoeren, en geen antwoorden. Er wordt niet eens geprobeerd om antwoorden te geven op de grote vragen waarmee de EU wordt geconfronteerd, namelijk de uitbreiding en het Grondwettelijk Verdrag. Het is ons ook een raadsel waarom er in het hele document met geen woord wordt gerept over humanitaire hulp en ontwikkelingshulp, terwijl de EU op dat gebied wereldwijd de hoofdrol speelt. Waarom wordt dit onderwerp niet genoemd? De resultaten die uw Commissie tot nu toe heeft bereikt voor het voltooien van de interne markt, zijn zacht gezegd zeer bescheiden, maar toch gaat u voort op de ingeslagen weg, en uw werk lijkt ons niet gebaseerd op een alomvattende visie. Ook de kwestie van de innovatie wordt vrijwel uitsluitend in de kantlijn genoemd, in verband met het EIT en het zevende kaderprogramma voor onderzoek, terwijl innovatie toch essentieel is voor Europa. Dat is de kern van de Lissabon-strategie. Volgens ons floreert innovatie vooral in vrijheid en onder goede randvoorwaarden, en niet binnen instellingen en met nog meer steunmaatregelen. Dat gaat de verkeerde kant op! Het programma voor dit jaar draagt inderdaad geen titel. Waarom eigenlijk? Nu ontstaat min of meer de indruk dat de stukjes van de puzzel niet alleen moeilijk samen te voegen zijn, maar dat er misschien zelfs een paar ontbreken. Pierre Jonckheer namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, commissarissen, met deze opmerkingen over uw werkprogramma wilde ik in de korte tijd die mij ter beschikking staat, het devies van het ontwerp voor een Grondwettelijk Verdrag in herinnering roepen, "In verscheidenheid verenigd", omdat ik denk dat wij in de huidige context van de internationale en Europese politiek meer behoefte hebben aan eenheid dan aan verscheidenheid in de Europese Unie. Wij hebben eenheid nodig, en het is met name de taak van de Commissie om de vaandeldrager van die eenheid te zijn. Ik vind tevens dat wij, gezien de huidige zwakte van een verdeelde Raad - ik denk bijvoorbeeld aan het echec van de arbeidstijdenrichtlijn - niet van de Commissie kunnen verwachten dat zij anticipeert op de verdeeldheid binnen de Raad maar dat zij voet bij stuk houdt ten aanzien van de voorstellen die zij aan ons moet voorleggen. Wanneer we onze doelstellingen niet bereiken, en wanneer we aan ons zelf opgelegde verplichtingen om resultaten te bereiken, niet nakomen, mogen we onder geen beding de lat lager leggen of onze doelen naar beneden bijstellen. Integendeel, we moeten vragen om meer middelen en ik denk dat u dan de steun zult krijgen van het Parlement. Van de gebieden waaraan wij strategische prioriteit geven, wil ik met name als voorbeeld het onderwerp noemen waaraan mijn fractie waarschijnlijk het hardst heeft gewerkt gedurende de afgelopen tweeëneenhalf jaar, namelijk klimaat, energie en transport. Wij hebben aan uw kabinet en aan de kabinetten van uw collega's een gedetailleerde strategie ten aanzien van het energiebeleid gestuurd, waarmee wij in 2020 voor CO2 en broeikasgassen een uitstoot zouden kunnen bereiken van 30 procent. Mijnheer Barroso, de Europese Unie moet de verplichtingen op grond van het Protocol van Kyoto nakomen, maar zij doet dit momenteel niet. Daarom vinden wij het noodzakelijk om restrictieve voorschriften ten uitvoer te leggen, vergelijkbaar met de voorschriften voor begrotingsdiscipline. Ik wil hiermee zeggen dat de Europese Unie niet alleen verplichtingen moet aangaan in termen van resultaten, maar zichzelf ook voldoende middelen moet verschaffen. Daarom vinden wij dat het handelssysteem voor emissierechten verbeterd en door de Commissie gecoördineerd moet worden, en dat wij op grond van dit systeem sancties moeten kunnen opleggen aan de lidstaten die zich niet aan hun eigen streefdoelen houden. Wat hernieuwbare energie betreft, vinden wij dat de Commissie sectorale streefdoelen en niet alleen algemene streefdoelen moet voorstellen. Ten aanzien van de energie-efficiëntie verwachten wij van de Commissie dat zij een herziening voorstelt van de gebouwenrichtlijn, die alle gebouwen dekt. Zoals mevrouw Grossetête heeft aangegeven, en zoals u wel weet, ontplooit ook de bouwsector economische activiteiten. Op het gebied van klimaat, energie en transport moeten wij met andere woorden de uitstoot van gas verminderen, onze afhankelijkheid van geïmporteerde energie verminderen en de risico's verkleinen. Om de laatst genoemde reden blijven wij ons verzetten tegen kernenergie. Tot slot moeten wij in Nairobi serieuze voorbereidingen treffen voor "Kyoto 2". Ik wil nog een ander voorbeeld noemen waarbij de Europese eenheid tot uiting moet komen: de dwingende noodzaak om gemeenschappelijke sociale minimumnormen in te voeren op Europees niveau. Wij kunnen die verplichting niet opgeven. Daarom willen wij dat de Commissie een kaderrichtlijn voorstelt inzake diensten van algemeen belang. Gabriele Zimmer Mijnheer de Voorzitter, de medewerkers van de Commissie hebben met het ontwerpwerkprogramma voor 2007 ongetwijfeld heel nauwkeurig en zorgvuldig werk verricht. Toch wil ik erop wijzen dat volgens mij noch de prioriteiten voor de werkzaamheden noch de gekozen strategieën werkelijk aan de eisen van deze tijd voldoen. Daarbij gaat het om problemen waarvoor de EU wel degelijk een verantwoordelijkheid draagt, en die ook ver over onze grenzen heen aan de orde zijn. Ik denk daarbij vooral aan armoede, sociale uitsluiting, toenemende sociale ongelijkheden en kloven, maar ook aan het steeds sterker wordend commerciële karakter van de samenleving, aan de vernietiging van natuur en cultuur, aan 'ontdemocratisering', onderdrukking, oorlogen, militarisering, en meer in het algemeen de manier waarop mondiale problemen worden aangepakt. We moeten meer doen om de millenniumontwikkelingsdoelstellingen te bereiken, iets wat ons bijzonder na aan het hart zou moeten liggen, aangezien de VN onlangs weer eens heeft vastgesteld dat het aantal hongerlijdende mensen stijgt. Dat zijn problemen en conflicten die nu juist niet centraal staan in het werkprogramma, en ook niet in de activiteiten van de Commissie. Wanneer dit werkprogramma wordt uitgevoerd - dat trouwens ook wel goede elementen bevat, waar wij wel degelijk achter staan - zullen die problemen niet minder worden. Integendeel, ze zullen volgens mij zelfs erger worden. De Commissie plaatst de uitvoering van de Lissabon-strategie namelijk nog steeds op de voorgrond, en dus ook de verbetering van onze concurrentiepositie. Dat leidt volgens mij tot een verscherping van de sociale en ecologische problemen overal ter wereld. De kwestie van de sociale modellen, die wij in het Parlement zo uitvoerig hebben besproken, speelt hier geen enkele rol. De Commissie reduceert dat in haar beleid tot flexibilisering. Door deze beperkte visie zal het volgens mij niet lukken om waar te maken wat u net heeft aangekondigd, mijnheer Barroso, namelijk de opbouw van een sociaal Europa. Ik zou nog een tweede prioriteit willen noemen. In uw programma zegt u dat u de economie wilt sturen door sterker de nadruk te leggen op de interne markt. U wilt vooral een Europese interne markt voor militair materieel opbouwen en vergroten. Ik zou toch wel even een vraagje willen stellen. Kunt u mij ook maar één enkel probleem in de Europese Unie noemen dat we op kunnen lossen door via een achterdeurtje een Europese interne markt voor militair materieel op te bouwen? Wie heeft de Commissie eigenlijk het recht gegeven om een dergelijke interne markt op te bouwen? Het ontwerp voor een Grondwettelijk Verdrag is toch ook vanwege een dergelijk idee afgewezen? Ik vind dit onverantwoord, en ik denk dat we hier dringend tegengas moeten geven. We moeten in de Europese Unie een actief beleid uitwerken, en ons niet beperken tot loze kreten! Op die manier kunnen we er voor zorgen dat de burgers zich weer veel sterker met de Europese Unie kunnen identificeren. Het levert niets op als iedereen zegt dat de burgers bang zijn voor de bezuinigingen op de sociale zekerheid, we moeten de daad bij het woord voegen! We moeten de burgers concrete projecten en initiatieven bieden. Er bestaan alternatieven, en volgens mij kunnen ze in drie projecten worden samengevat: een democratische Unie, een sociaal en ecologisch duurzame Unie, en een Europese Unie als vredesmacht, die probeert om de mondiale problemen op een solidaire en democratische manier op te lossen. Brian Crowley namens de UEN-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heet voorzitter Barroso en de leden van de Commissie welkom in het Parlement. Twee aspecten in de toespraken en commentaren die ik tot nu toe heb gehoord, hebben mij getroffen. In de eerste plaats, sinds wanneer is het een zonde om radicaal te zijn? Wanneer werd bepaald dat we niet mogen proberen iets nieuws, iets anders te creëren en, als we fouten ontdekken, die te repareren? Het feit bijvoorbeeld dat we door innovatie en technologie in zo'n snel veranderende wereld leven, maakt het noodzakelijk dat de Europese Unie sneller reageert om de belangen van alle burgers van de EU zo goed mogelijk te behartigen. In de tweede plaats zijn er vanzelfsprekend kwesties die van het ene op het volgende jaar overgaan en waarover nog overeenstemming moet worden bereikt. We hebben dit in de afgelopen zes jaar al meegemaakt bij de behandeling van de dienstenrichtlijn, waar we zelfs nu nog niet verder zijn dan de tweede lezing. We zullen met nog veel meer van dergelijke gevallen te maken krijgen. Ik wil echter drie zaken aan de orde stellen. In de eerste plaats ontbreekt er, wat de agenda van Lissabon betreft, nog heel veel op het gebied van het wetgevende kader dat noodzakelijk is om de strategie tot een succes te maken. Wij praten heel veel over innovatie, onderzoek en ontwikkeling, maar er is nog steeds geen concrete wetgeving om ontwerpen, octrooien en auteursrecht te beschermen en om substantiële investeringen in onderzoek en ontwikkeling mogelijk te maken. Ik heb in het Parlement al vele malen gesproken over het Europees Instituut voor technologie, over de vooruitgang die dit Instituut zou betekenen en over de manier waarop het een centrum van excellentie zou kunnen worden. Dit is echter de positieve kant van de zaken; op andere terreinen lijkt er sprake van regressie. De Commissie spreekt over een geharmoniseerd fiscaal systeem, terwijl op alle terreinen waarop de belastingen werden geharmoniseerd, concurrentie, economische groei en groei van de werkgelegenheid zijn tegengehouden. Concurrerende belastingsystemen binnen de Europese Unie zijn goed geweest voor groei. Ze hebben heilzaam gewerkt en positieve bijdragen geleverd. Natuurlijk moet er bij overheidssteun en op andere vergelijkbare terreinen een voor iedereen gelijk speelveld zijn, maar dat hebben we ook. Het is terecht de lidstaten weer in het gareel te brengen als zij de regels voor steun aan bedrijven of het scheppen van werkgelegenheid overtreden, maar belastingen zijn uitsluitend een zaak voor de nationale overheden. Voor die kwestie is nog steeds unanieme besluitvorming vereist, en ik denk dat het onze taak is ons te verheffen en te zeggen dat de rechtsgrondslag uit de Verdragen de Commissie niet toestaat om een voorstel voor belastingharmonisatie te doen. De Verdragen staan niet toe de landen te dwingen tot belastingverhoging, en ze staan niet toe de landen te dwingen tot belastingverlaging. Tot slot is het GBVB één van de grootste successen van de Europese Unie. Kijkt u bijvoorbeeld maar naar Kosovo, Afrika en andere ontwikkelingen over de hele wereld, waar de Europese Unie positief heeft gereageerd met de sturen van vredeshandhavers en politiemachten en het bevorderen van andere constructieve ontwikkelingen. We moeten die rol versterken en uitbreiden. Jens-Peter Bonde namens de IND/DEM-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, het is goed dat de commissarissen geen stemrecht hebben, anders zouden wij in deze zaal snel kunnen worden weggestemd. Het is ook goed dat de Commissie aanstuurt op meer vrijwillige coördinatie door middel van mededelingen in plaats van bindende regels, maar ik vrees dat het dwingende karakter nu zal komen van het Hof en van het gebruik dat de Commissie zelf zal maken van de regels voor mededinging en staatssteun. Dat heeft de Commissie immers gedaan met bijvoorbeeld de mededeling over muziekrechten. Het Parlement had één standpunt aangenomen. Daar was de Commissie niet blij mee, en daarna heeft ze allerlei vormen van misbruik van monopolies aangepakt en een mededeling uitgevaardigd in plaats van regels die ze misschien nooit aangenomen had kunnen krijgen. Het Europees Parlement en de nationale parlementen moeten eisen dat alle voorstellen voor mededelingen aan hen worden voorgelegd. Dan kunnen we te kennen geven of we bindende regels willen hebben of een cocktail van mededelingen en arresten van het Hof. Ik wil de Commissie prijzen voor het feit dat ze sinds 15 september elke week voorstellen naar de lidstaten heeft gestuurd om ze te laten toetsen op subsidiariteit en noodzakelijkheid, maar de parlementen hebben voor zover ik weet geen enkel antwoord gestuurd. Hoe kun je als parlementslid zó lui zijn? Maandag en dinsdag komen de nationale parlementen bijeen op de COSAC-vergadering in Helsinki. Ze mogen daar de gelegenheid niet voorbij laten gaan om orde te scheppen in de Brusselse wetschaos. Laten alle vakcommissies en alle commissies Europese zaken elk afzonderlijk voorstel een kleur geven: zwart als het nationale parlement bindende EU-wetgeving wil; groen als het minimumbepalingen moeten zijn met de mogelijkheid van een betere bescherming van sociale voorzieningen, gezondheidszorg, milieu, arbeidsomstandigheden, veiligheid, consumentenbescherming en dierenwelzijn; geel als men alleen vrijwillige coördinatie wil in plaats van bindende wetgeving, en rood als de EU zich geheel afzijdig moet houden van een zaak. Met een dergelijke kleuraanduiding kan de Commissie in één oogopslag zien wat men wil. Dan is het mogelijk om een Europese samenwerking tot stand te brengen, die van onderop wordt gestuurd, en in de plaats te laten komen van het centralisme dat we op dit moment kennen. Frank Vanhecke Voorzitter, ik lees in het werkprogramma dat de Commissie - ik citeer - meer wil luisteren naar de burgers om die burgers ook meer bij het beleidsproces te betrekken. De Nederlandse cabaretier Wim Sonneveld zou daarover gezegd hebben: nou breekt m'n klomp. Mag ik de Commissie immers eraan herinneren dat de Europese burgers over wie zij spreekt, reeds klaar en duidelijk hun mening kenbaar maakten, bijvoorbeeld over de zogenaamde Europese grondwet, en dat zij dit project in Nederland en Frankrijk zelfs middels volksraadplegingen naar de prullenmand hebben verwezen en dat de Commissie nauwelijks een paar weken geleden toch nogmaals bevestigde dat de kern van die grondwet - wat de burger daarover ook moge denken - in elk geval ongeschonden bewaard moet blijven. Luister naar mijn woorden over de inspraak van de burgers, maar kijk vooral niet naar mijn daden. En, tussen haakjes, ik vind in het document niets dat verwijst naar de petitie van een miljoen Europese burgers over het miljoenen verslindende reiscircus van het Europees Parlement. Ik weet het, strikt genomen moet hierover de Raad gekapitteld worden, maar van de zijde van een Commissie die zich toch met van alles en nog wat bemoeit en wier eigen begroting trouwens jaar na jaar opnieuw door de Rekenkamer onder vuur wordt genomen, had hier een signaal mogen komen over het feit dat de Europese burgers de Euroverspillingen en de Europrivileges grondig beu zijn. Daarover mag niet langer gezwegen worden. En dan opnieuw over de mening van de burger. Het is een onmiskenbaar feit dat de Europese burgers bijzonder massaal de toetredingsonderhandelingen met het niet-Europese Turkije verwerpen en nochtans worden die onderhandelingen gewoon voortgezet, ongetwijfeld ook na december. Dit bewijst eigenlijk dat de zogenaamde "open uitkomst" van de onderhandelingen niet meer dan open boerenbedrog is en dat de Eurocratie, ook de Commissie, al lang beslist heeft dat de Turkse toetreding mordicus door de strot van die zogenaamd goed beluisterde Europese burger zal worden geduwd. Ten slotte een laatste bedenking over een belangrijk dossier, over die zogenaamde economische immigratie en over de idee dat nieuwe immigranten moeten worden aangetrokken waarbij het heus niet bij enkele hooggeschoolde enkelingen zal blijven als het van de Commissie afhangt. Die visie is zopas nog bevestigd door de Commissievoorzitter zelf. De ongerijmdheid, het absurde van de idee dat massale immigratie van niet-Europeanen economisch rendabel is om de gevolgen van de demografische toestand in Europa te verzachten, het absurde daarvan is al langer aangetoond. De immigratie die we aan den lijve kennen, is een immigratie van ongeletterdheid, van ongeschooldheid en van daar bovenop niet assimileerbare godsdiensten en culturen. Kort gezegd, we importeren nog meer werkloosheid, nog meer ontworteling en we importeren de gevolgen van dat alles, te weten criminaliteit, verloederde wijken en de facto apartheid. Dat leidt ook tot enorme economische kosten. Ik besluit om die redenen, en trouwens ook nog om vele andere, dat wij opnieuw alleen maar onze afkeuring kunnen uitspreken over dit werkprogramma dat bol staat van gemeenplaatsen en van goede intenties waarvan niets gemeend is en waarin de essentiële bekommernissen van de Europese burgers totaal ontbreken. Manuel Barroso voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de afgevaardigden bedanken voor hun opmerkingen. De afgevaardigden bevestigen dat dit programma van sterkere politieke aard is, zoals mevrouw Grossetête erkende, die ik wil bedanken voor haar algemene steun voor dit programma. Ons doel is om samen met de overige instellingen, en met name het Parlement, de prioriteiten elk jaar doelgerichter vast te stellen en deze te plaatsen in de context van de algemene inspanningen van Europa. Ik kan niet op alle specifieke vragen antwoorden, maar ik wil in ieder geval wel antwoorden op de vragen die voor mij zeer belangrijk zijn. Om te beginnen het beginsel van het éénjarig karakter. Dit beginsel staat niet ter discussie, verre van dat. Wij zetten de eenentwintig strategische initiatieven voor het volgende jaar zeer duidelijk uiteen en verplichten ons ertoe om geen enkele hiervan onderweg in te trekken. Tegelijkertijd bieden wij het Parlement en de overige instellingen echter de mogelijkheid om in de loop van de komende zes maanden kennis te nemen van wat wij aan het programmeren zijn, en de mogelijkheid om hieruit vroegtijdig conclusies te trekken, als het werk af is. Dit is een goed voorbeeld van een combinatie van flexibiliteit en zekerheid. Aangezien u zeker weet wat wij in de loop van volgend jaar kunnen doen, bent u flexibeler. Dit wederom betekent dat het Parlement zijn programma beter kan uitstippelen. Dat is het doel waarnaar wij streven, en ik hoop tevens dat dit beantwoordt aan hetgeen u voor uw werkzaamheden nodig hebt. De heer Schulz herkende een aantal aspecten uit andere programma's. Inderdaad, er is sprake van continuïteit. Wij willen coherent te werk gaan. Het mag niet zo zijn dat de Commissie en de andere Europese instellingen met hun werkzaamheden elk jaar weer het wiel moeten uitvinden. Een van de grote denkers uit mijn land heeft ooit gezegd dat men niet elke dag origineel kan zijn wanneer men de waarheid spreekt. Daar zit een kern van waarheid in. Wij houden vast aan deze doelstellingen. We moeten druk op de ketel houden en grote vastberadenheid aan de dag leggen. De verantwoordelijkheid voor het bereiken van een groot deel van deze doelstellingen ligt niet alleen bij de Commissie en het Parlement. Die ligt ook bij de lidstaten. Daarom moeten wij voortdurend coherent blijven. Dit is in het belang van een Europa dat niet alleen competitiever is maar ook gekenmerkt wordt door meer solidariteit en een grotere vastberadenheid op het wereldtoneel. In dit opzicht is er inderdaad sprake van continuïteit, en die vinden we ook terug in het devies "in verscheidenheid verenigd”, waarnaar de heer Jonckheer en andere afgevaardigden hebben verwezen. Met name in antwoord op de vraag van de heer Schulz wil ik herhalen wat ik reeds tegen de heer Orban heb gezegd, namelijk dat de door Roemenië benoemde commissaris naar mijn idee niet alleen verantwoordelijk zal zijn voor meertaligheid, maar ook voor interculturalisme in Europa. Op deze wijze vult hij de werkzaamheden aan die het Bureau van Europese beleidsadviseurs (BEPA) onder mijn leiding uitvoert. Dit bureau organiseert bijeenkomsten op dit gebied, wat commissaris Figel' ook doet op het gebied van onderwijs en cultuur. Zodra zijn benoeming is bekrachtigd door de instellingen, krijgt de heer Orban derhalve de verantwoordelijkheid voor meertaligheid, die zeer belangrijk is voor Europa. Dit is absoluut geen "tweederangs” portefeuille. Wanneer we bedenken hoeveel talen er in de
{'language': 'nl'}