Uitdrukking (zelfstandig naamwoord). een vorm van woorden waarin een idee of gevoel wordt overgebracht; een manier van spreken; een zin; zo, een veel voorkomende uitdrukking; een vreemde uitdrukking. Uitdrukking (zelfstandig naamwoord). de weergave van een hoeveelheid door de juiste tekens of tekens. Oorsprong: [L. uitdrukking: vgl.