buryverb [ T ] uk ÃƒÂ¢Ã‚â‚¬Ã‚â€¹ /Ãƒâ€¹Ã‚Ë†ber.i/ us ÃƒÂ¢Ã‚â‚¬Ã‚â€¹ /Ãâ€¹Ãber. l/. B1 om een ​​lijk in de grond te leggen: Zijn vader is begraven op het kerkhof op de heuvel. Zie ook. begrafenis. B2 om iets in een gat in de grond te steken en het te bedekken: De hond draafde weg om zijn bot te begraven. begraven schat. ÃƒÂ¢Ã‚â‚¬Ã‚Âº meestal passief om iets of iemand volledig te bedekken met een grote hoeveelheid van iets: