Definitie van convolutie. 1: een vorm of vorm die is gevouwen in gebogen of kronkelige windingen de windingen van de darmen. 2: een van de onregelmatige richels op het oppervlak van de hersenen en vooral van de grote hersenen van hogere zoogdieren. 3: een complicatie of ingewikkeldheid van vorm, ontwerp of structuur - samenlevingen waarin de kronkels van de macht en de grillen van de machtigen altijd aanwezige gevaren voor het overleven zijn.