<s>[INST]18. yüzyılın sonunda hangi yeni konu yüzeyi?[/INST]Tarihsel dilbilim 18. yüzyılın sonunda bağımsız bir çalışma alanı olarak ortaya çıktı. Sir William Jones, Sanskritçe, Farsça, Yunanca, Latince, Gotik ve Kelt dillerinin hepsinin ortak bir temel oluşturduğunu önerdi. Jones'tan sonra, 19. yüzyıl boyunca ve 20. yüzyıla kadar tüm dünya dillerini kataloglama çabası gösterildi. Ferdinand de Saussure'un Cours de linguistique générale'sinin yayımlanması, betimleyici dilbilimin gelişimini yarattı. Tanımlayıcı dilbilim ve ilgili yapısalcılık hareketi, dilbilimsel dillerin sadece diller arasındaki farkları açıklamak yerine zaman içinde nasıl değiştiğine odaklanmasına neden oldu. Noam Chomsky, 1950'lerde üretken dilbilimin gelişmesiyle dilbilimi daha da çeşitlendirdi. Çabaları, geçerli sözdiziminin tanımlanmasına ve tahmin edilmesine olanak sağlayan matematiksel bir dil modeline dayanmaktadır. Sosyodilbilim, bilişsel dilbilim ve hesaplamalı dilbilim gibi ek özellikler, dilbilim ve diğer disiplinler arasındaki işbirliğinden ortaya çıkmıştır.</s>