<s>[INST]Geçit kontrol teorisi, ağrı hissinin miktarından çapının sorumlu olduğunu ne belirler?[/INST]1955 yılında, DC Sinclair ve G Weddell, John Paul Nafe tarafından 1934 önerisine dayanan çevresel patern teorisi geliştirdi. Tüm cilt lifi sonlarının (bu rahatsız edici saç hücreleri hariç) aynı olduğunu ve bu liflerin yoğun şekilde uyarılmasıyla ağrının üretildiğini öne sürdüler. 20. yüzyıldaki bir başka teori, 1965 Bilim makalesinde "Ağrı Mekanizmaları: Yeni Bir Teori" Ronald Melzack ve Patrick Wall tarafından tanıtılan kapı kontrol teorisi idi. Yazarlar, hem ince (ağrı) hem de büyük çaplı (dokunma, basınç, titreşim) sinir liflerinin, yaralanma bölgesinden omuriliğin dorsal boynuzundaki iki varış noktasına bilgi taşımasını ve inhibe edici hücrede ince lif aktivitesine göre daha büyük lif aktivitesi, daha az ağrı hissedilir. Hem periferik patern teorisi hem de geçit kontrol teorisi, daha modern ağrı teorileri [gerek duyuldu] ile yerini almıştır.</s>