<s>[INST]Uyku hormonları, sitokin dengesini hangi sitokin ile değiştirir?[/INST]Uyku yoksunluğunun olumsuz sonuçlarına ek olarak, uyku ve iç içe geçmiş sirkadiyen sisteminin hem doğuştan hem de adaptif bağışıklığı etkileyen immünolojik fonksiyonlar üzerinde güçlü düzenleyici etkileri olduğu gösterilmiştir. İlk olarak, erken yavaş dalga-uyku evresinde, kortizol, epinefrin ve norepinefrin kan seviyelerinde ani bir düşüş, leptin, hipofiz büyüme hormonu ve prolaktin hormonlarının kan seviyelerinde artışa neden olur. Bu sinyaller, pro-enflamatuar sitokinlerin interlökin-1, interlökin-12, TNF-alfa ve IFN-gama üretimi yoluyla pro-enflamatuar bir durumu indükler. Bu sitokinler daha sonra bağışıklık hücrelerinin aktivasyonu, çoğalması ve farklılaşması gibi bağışıklık fonksiyonlarını uyarır. Bu süre zarfında, saf ve merkezi bellek T hücreleri gibi, farklılaşmamış veya daha az farklılaşan, tepe noktasıdır (yani yavaşça gelişen bir adaptif bağışıklık tepkisi sırasında). Bu etkilere ek olarak, şu anda üretilen hormonların ortamı (leptin, hipofiz büyüme hormonu ve prolaktin), APC'ler ve T hücreleri arasındaki etkileşimi destekler, Th1 / Th2 sitokin dengesinin Th1, genel Th hücresi proliferasyonunda bir artış ve lenf düğümlerine naif T hücresi göçü. Bu ortamın, Th1 immün yanıtlarının başlatılması yoluyla uzun süreli immün belleğin oluşumunu desteklediği düşünülmektedir.</s>