<s>[INST]Birden fazla parça ile kayıt yapmak için hangi terimler kullanılır?[/INST]"Uzun oynatma" (LP) ve "genişletilmiş oynatma" (EP) gibi terimler, tipik olarak yapılan her bir öğedeki tek öğe kayıtlarından çok daha uzun süren çok izli kayıtları açıklar. Taraf başına dört dakika geçmeyecek. Bir LP, her bir taraf için yaklaşık 30 dakika oynadığı halde, her bir tarafta 30 dakika kadar oynayabilir ve tipik bir LP kaydının toplam çalma süresini yaklaşık kırk beş dakikaya çıkarabilir. Bununla birlikte, 1952 öncesi LP'lerin çoğu, taraf başına yaklaşık 15 dakika çaldı. 7 inç 45 devir / dakika formatı normalde her bir tarafta bir öğe içerir, ancak 7 inç bir EP, oluğun gerektirdiği genişliği azaltmak için sesi kısma ve sıkma pahasına 10 ila 15 dakikalık kayıt sürelerine ulaşabilir. EP diskleri genellikle, LP'lerin albümlerindeki parçalar da dahil olmak üzere single'ta olmayan, sadece 45 rpm oynatıcı kullananlar için daha küçük ve daha ucuz bir formatta kullanılabilir hale getirmek için kullanıldı. 7 inç 45 rpm'lik kayıtlardaki büyük orta delik, müzik kutusu mekanizmalarıyla daha kolay kullanım sağlar. İlk olarak, her biri kendi "sayfasında" ya da kılıfında birkaç 78 rpm kaydı tutan, astar notları olan bir "kitap" anlamına gelen "albüm" terimi, artık fiziksel formatla bir ilişkiye sahip değil: tek bir LP kaydı ya da günümüzde daha tipik olarak bir kompakt disk.</s>