<s>[INST]1970'lerden bu yana güneş kimyasal araştırmalarının ana alanı neydi?[/INST]Hidrojen üretim teknolojileri 1970'lerden bu yana önemli bir güneş kimyası araştırma alanı olmuştur. Fotovoltaik veya fotokimyasal hücreler tarafından yürütülen elektrolizin yanı sıra, birkaç termokimyasal işlem de keşfedilmiştir. Bu yollardan biri, suyu yüksek sıcaklıklarda (2.300-2.600 ° C veya 4.200–4.700 ° F) oksijen ve hidrojene bölmek için yoğunlaştırıcılar kullanır. Başka bir yaklaşım, doğal gazın buhar reformasyonunu tahrik etmek için güneş yoğunlaştırıcılarından gelen ısıyı kullanır ve böylece geleneksel reform yöntemlerine kıyasla genel hidrojen verimini arttırır. Reaktiflerin ayrışması ve rejenerasyonu ile karakterize edilen termokimyasal döngü, hidrojen üretimi için başka bir yol sunar. Weizmann Enstitüsünde geliştirilmekte olan Solzinc işlemi, 1.200 ° C (2.200 ° F) üzerindeki sıcaklıklarda çinko oksidi (ZnO) ayrıştırmak için 1 MW güneş fırını kullanır. Bu ilk reaksiyon, daha sonra hidrojen üretmek için suyla reaksiyona sokulabilen saf çinko üretir.</s>