<s>[INST]Neden post-punk punk'a olan aşkı düştü?[/INST]"Post-punk" terimi ilk olarak 1970'lerin sonlarında gazeteciler tarafından punk'un sonik şablonunun ötesinde farklı alanlara geçen grupları tanımlamak için kullanıldı. Başlangıçta punk'un DIY ahlakı ve enerjisinden ilham alan bu sanatçıların birçoğu, sonunda ticari formül, rock kongresi ve kendi kendini parodi 'ye düştüğünü hisseden stil ve hareket ile hayal kırıklığına uğradı. Popülist erişilebilirlik ve ham basitlik iddialarını reddetti, bunun yerine müzikal geleneği bozma, ortak noktaları altüst etme ve izleyicilere meydan okuma fırsatını görmediler. Sanatçılar, punk'un büyük ölçüde beyaz, erkek, işçi sınıfı nüfusunun kaygılarına odaklanmasını engelledi ve üç akorlu ilerlemeler ve Chuck Berry tabanlı gitar riffleri gibi yerleşik rock and roll tropiklerine olan bağlılığını sürdürdüler. Bu sanatçılar bunun yerine, "radikal içeriğin radikal biçim istediğini" düşünerek punk'u "sürekli değişime zorunluluk" olarak tanımladılar.</s>