<s>[INST]Pek çok tarihi dilbilimci modern Yunancayı lehçesi olarak görüyor ne?[/INST]Birçok tarihi dilbilimci, herhangi bir konuşma biçimini, geliştirildiği daha eski iletişim ortamının bir lehçesi olarak görür. [Kaynak belirtilmeli] Bu bakış açısı, modern Romance dillerini Latince, modern Yunanca dillerini Eski Yunanca lehçesi olarak görür., İngilizce lehçesi olarak Tok Pisin ve Old Norse lehçeleri olarak Kuzey Cermen dili. Bu paradigma tamamen problemsiz değildir. Genetik ilişkileri her şeyden önce görüyor: “dilin” lehçeleri (kendisi henüz daha eski bir dilin “lehçesi” olabilir) karşılıklı olarak anlaşılabilir olabilir veya olmayabilir. Dahası, bir ana dil, ağacın bazı "dallarının" diğerlerinden daha hızlı değişmesiyle, kendileri herhangi bir sayıda bölünmüş olan birkaç "lehçenin" ortaya çıkmasına neden olabilir.</s>