<s>[INST]Leger hangi yıllarda Formların Kontrastını üretti?[/INST]En aşırı Kübizm formları, toplam soyutlamaya direnen Picasso ve Braque tarafından uygulananlar değildi. Buna karşın, özellikle František Kupka ve Apollinaire tarafından Orphists (Delaunay, Léger, Picabia ve Duchamp) tarafından değerlendirilen diğer Kübistler, görünür konuyu tamamen kaldırarak soyutlamayı kabul ettiler. Kupka’nın 1912 Salon d'Automne’deki iki girişi, Amorpha-Fugue à deux couleurs ve Amorpha chromatique şatosu, oldukça soyut (veya sunum dışı) ve oryantasyonda metafizikti. 1912'de hem Duchamp hem de 1912'den 1914'e kadar Picabia, karmaşık duygusal ve cinsel temalara adanmış etkileyici ve etkileyici bir soyutlama geliştirdi. 1912'den itibaren Delaunay, Eşzamanlı Windows adında bir dizi resim, ardından düzlemsel yapıları parlak prizmatik renk tonlarıyla birleştirdiği Formes Circulaires adlı bir seri çizdi; yan yana renklerin optik özelliklerine dayanarak, imgelem tasvirinde gerçeklikten ayrılması yarı yarıya tamamlanmıştı. 1913–14 te Léger, Renk, çizgi ve forma benzer bir stres veren Form Kontrastları başlıklı bir seri üretti. Kübizm, soyut niteliklerine rağmen, mekanizasyon ve modern yaşamın temalarıyla ilişkiliydi. Apollinaire, Les Peintres kübistlerinde (1913) soyut Kübizm'in bu ilk gelişimini destekledi ve konunun boşaltıldığı yeni bir "saf" resmin yazılmasını sağladı. Fakat Orphism terimini kullanmasına rağmen, bu eserler o kadar farklıydı ki, onları tek bir kategoriye yerleştirme girişimlerine meydan okuyorlardı.</s>