<s>[INST]Roma'da bulunacak temel güç neredeydi?[/INST]Dini ve politik yaşam arasındaki bağlar, Roma'nın iç yönetişimi, diplomasisi ve krallıktan Cumhuriyete, Cumhuriyete ve İmparatorluğa kadar çok önemliydi. Regal sonrası politika, kralların medeni ve dini otoritesini patrici seçkinler arasına eşit ya da daha eşit bir biçimde dağıtıyordu: krallığın yerine iki yıllık seçilmiş konsolosluk makamı getirildi. Cumhuriyetin başlarında, muhtemelen rejim döneminde olduğu gibi, plebe'ler yüksek dini ve sivil makamlardan dışlandılar ve bilmedikleri yasalara karşı işlenen suçlar için cezalandırılabilirlerdi. Yüksek makamın baskıcı patrici tekellerini, halkın rahipliğini ve medeni ve dini hukuk bilgisini kırmak için grev ve şiddete başvurdular. Senato Camillus'u acil durumla başa çıkmak için diktatör olarak atadı; Bir uzlaşma için müzakere etti ve bir tapınağın Concordia'ya ithaf edilmesiyle kutladı. Dini takvimler ve yasalar sonunda kamuoyuna açıklandı. Yasaklı tartışmalarda saktolik statüsü ve veto hakkı ile Plebeian tribünleri atandı. İlke olarak, augural ve pontifical kolejler artık plebeianlara açıktı. Gerçekte, patrici ve daha az bir ölçüde, plebe soyluluğu Cumhuriyet dönemi boyunca ve ötesinde dini ve sivil ofise egemen oldu.</s>