<s>[INST]Hangi müzik türü yüzeysel ve yıkıcı görünüyordu?[/INST]Rousseau’dan sonraki 19. yüzyıl eleştirmenleri, yüksek ve düşük kültürler arasındaki bu farklılığı kabul etmiş, ancak yüksek kültürün inceliklerini ve gelişmişliğini insanların temel doğasını gizleyen ve çarpıtan bozucu ve doğal olmayan gelişmeler olarak görmüştür. Bu eleştirmenler, halk müziğini ("halk" tarafından, yani kırsal, okuma yazma bilmeyen, köylüler tarafından üretilen) dürüstçe doğal bir yaşam biçimini ifade ederken, klasik müzik yüzeysel ve çürümüş gibi göründüğünü düşündü. Aynı şekilde, bu görüş çoğu zaman yerli halkları “asil vahşiler” olarak tasvir ediyorlardı; Batı'nın çok katmanlı kapitalist sistemleri tarafından karmaşıklaştırılmamış ve bozulmamış, otantik ve kusursuz yaşamlar yaşıyorlardı.</s>