<s>[INST]Sinaptik bağlantılarda değişiklik olarak ifade edilen öğrenme ve hafıza ilk önce kim tarafından teorikleştirildi?[/INST]Hemen hemen tüm hayvanlar, en ilkel solucan türleri dahil olmak üzere, deneyimlerinin bir sonucu olarak davranışlarını değiştirebilir. Davranış beyin aktivitesi tarafından yönlendirildiğinden, davranıştaki değişiklikler bir şekilde beynin içindeki değişikliklere karşılık gelmelidir. Santiago Ramón y Cajal tarihine dayanan teorisyenler, en makul açıklamanın öğrenmenin ve hafızanın nöronlar arasındaki sinaptik bağlantılardaki değişiklikler olarak ifade edildiğini iddia ettiler. Ancak 1970'e kadar, sinaptik plastisite hipotezini destekleyen deneysel kanıtlar eksikti. 1971'de Tim Bliss ve Terje Lømo, şimdi uzun vadeli güçlendirme olarak adlandırılan bir fenomen hakkında bir makale yayınladı: bildiri, en az birkaç gün süren aktiviteye bağlı sinaptik değişikliklerin açık kanıtlarını gösterdi. O zamandan beri teknik ilerlemeler bu tür deneylerin yapılmasını çok daha kolaylaştırdı ve sinaptik değişim mekanizmasını açıklığa kavuşturan ve çeşitli beyin alanlarındaki diğer aktivite kaynaklı sinaptik değişim türlerini ortaya çıkaran binlerce çalışma yapıldı. serebral korteks, hipokampus, bazal ganglionlar ve serebellum. Beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF) ve fiziksel aktivite süreçte faydalı bir rol oynamaktadır.</s>