<s>[INST]Güney, askerleri için ne yapabilirdi ki?[/INST]Kuzey liderler zaferin savaşın bitmesinden daha fazlasını gerektireceği konusunda hemfikirdiler. Ayrılma ve Konfederasyon milliyetçiliği tamamen reddedilmeli ve her türlü kölelik veya yarı-kölelik biçimlerinin ortadan kaldırılması gerekiyordu. Lincoln, savaş hedeflerine desteğin mobilize edilmesinde, büyük orduların yetiştirilmesinde ve tedarik edilmesinde, dış müdahaleden kaçınmasında ve köleliğin sonunun bir savaş hedefi haline getirilmesinde etkili olduğunu kanıtladı. Konfederasyonun savunabileceğinden daha geniş bir alanı vardı ve limanlarını ve nehirlerini açık tutamadı. Kuzey, Güney'in askerlerini zorlukla besleyip giydirebilebildiği gibi baskıyı sürdürdü. Askerleri, özellikle de Doğu’daki General Robert E.'nin emri altındakiler, 1864-65’de General Ulysses S. Grant ve William T. Sherman tarafından boğulmuş olana kadar çok becerikli olduklarını kanıtladılar. Özgürlük ilanında 1863’de ilan edildi ve özgürlük, tam vatandaşlık ve Güneyli siyahların oylarını içeriyordu. Bunu 1960'lara kadar siyahları ikinci sınıf statüde yasal, politik, sosyal ve ekonomik olarak bırakan bir tepki izledi.</s>