<s>[INST]Napolyon'un kıdemli subayları ve marşalları Paris’e yürüyüşlerini önerdiğinde ne yaptılar?[/INST]1 Nisan'da Alexander Sénat Muhafazakarına seslendi. Napolyon'a uzun zamandan beri önemsizdi, Talleyrand'ın eşliğinde ona karşı çıktı. İskender Sénat’a, Müttefiklerin Fransa’ya değil Napolyon’a karşı savaşmakta olduklarını ve Napolyon’un iktidardan çekilmesi durumunda onurlu barış şartları sağlamaya hazır olduklarını söyledi. Ertesi gün, Sénat, Napolyon'un sınır dışı ettiğini ilan eden Acte de déchéance de l'Empereur ("İmparatorun Ölüm Yasası") 'nı geçti. Napolyon, Paris'in kaybolduğunu öğrendiğinde Fontainebleau'ya kadar ilerlemişti. Napolyon, ordunun başkentte yürümesini önerdiğinde üst düzey subayları ve marşları isyan etti. Ney'in önderliğindeki 4 Nisan'da Napolyon'la karşılaştılar. Napolyon, ordunun onu takip edeceğini iddia etti ve Ney, ordunun generallerini takip edeceğini söyledi. Sıradan askerler ve alaycı subaylar savaşmak istese de, herhangi bir üst düzey subay veya marşal olmadan Paris'in olası bir istilasının gerçekleşmesi imkansız olurdu. Kaçınılmaz olanı selamlayan 4 Nisan'da Napolyon, oğlunun lehine, Marie-Louise’i rıza olarak kabul etti. Ancak Müttefikler, Napolyon'un tahtı yeniden almak için bir bahane bulacağından korkan İskender'in esirgeme altında kabul etmeyi reddetti. Napolyon daha sonra koşulsuz bağımlılığını sadece iki gün sonra açıklamak zorunda kaldı.</s>