<s>[INST]Daha yüksek verim için rotor ve stator arasında neler bulunması gerekir?[/INST]1886'da Frank Julian Sprague, değişken yükler altında nispeten sabit hızda çalışan kıvılcım çıkarmayan bir motor olan ilk pratik DC motorunu icat etti. Bu zamana ait diğer Sprague elektrik buluşları, şebeke elektrik dağıtımını (Thomas Edison tarafından kullanılırken yapılan önceki çalışma) büyük ölçüde iyileştirdi, elektrik motorlarından gelen elektrik enerjisinin, üst kablolar ve el arabası direği üzerinden arabalara elektrik dağıtımı için elektrik şebekesine döndürülmesini sağladı. ve elektrik işlemleri için kontrol sistemleri sağladı. Bu, Sprague’in 1887-88’de Richmond VA’da ilk elektrikli tramvay sistemini, 1892’de elektrikli asansör ve kontrol sistemini ve ilk kez 1892’de Chicago’da kurulan bağımsız olarak merkezi olarak kontrol edilen arabalara sahip elektrikli metro sistemini icat etmek için elektrikli motorları kullanmasına izin verdi. Güney Yakası Yüksek Demiryolları tarafından popüler olarak “L” olarak bilinir hale geldi. Sprague'in motoru ve bununla ilgili icatlar, sanayi için elektrik motorlarında ilgi patlaması ve kullanımına neden olurken, neredeyse aynı anda başka bir büyük mucit daha da yaygınlaşacak olan birincil rakibini geliştiriyordu. Rotor ve stator arasındaki nispeten küçük bir hava boşluğunun aşırı önemini kabul etmemekle, elektrik motorlarının gelişimi kabul edilebilir verimlilikte birkaç on yıl geciktirildi. Verimli tasarımlar nispeten küçük hava boşluğuna sahiptir. [a] Uzun zamandır sınıflarda motor prensiplerini göstermek için kullanılan St. Louis motoru, aynı nedenden ötürü modern bir motor gibi hiçbir şey görünmemesinin yanı sıra son derece yetersizdir.</s>