<s>[INST]Bağlantı yayları hangi malzemeden yapılmıştır?[/INST]Nintendo, ABD’deki NES’i piyasaya sürdüğünde, tasarım stili kasıtlı olarak diğer oyun konsollarından farklıydı. Nintendo, ürününü rakiplerinden ayırmak ve 1983'teki video oyun kazasını takiben oyun konsollarının edindiği genel olarak kötü bir üne sahip olmaktan kaçınmak istiyordu. Bu felsefenin bir sonucu, kartuş yuvası tasarımını önden yüklemeli sıfır yerleştirme kuvveti olarak gizlemekti. (ZIF) kartuş soketi, bir VCR'nin ön yükleme mekanizmasına benzemek üzere tasarlanmıştır. Yeni tasarlanan konektör, hem konektör hem de kartuşlar temiz olduğunda ve konektördeki pimler yeniyken oldukça iyi çalıştı. Ne yazık ki, ZIF konektörü gerçekten sıfır yerleştirme kuvveti değildi. Bir kullanıcı kartuşu NES'e yerleştirdiğinde, kartuşu aşağı ve yerine bastırma kuvveti, temas noktalarına hafifçe eğildi, ayrıca kartuşun ROM kartını tekrar kartuşun içine soktu. Kartuşların sık sık takılması ve çıkarılması, pinlerin yıllar boyunca tekrarlanan kullanımlardan yıpranmasına neden oldu ve ZIF tasarımı, endüstri standardı bir kart kenarı konektöründen daha fazla kir ve toz parazitine neden oldu. Bu tasarım sorunları, Nintendo’nun malzeme seçimi ile hafifletilmedi; Konsol yuvası nikel konektör yayları tasarım nedeniyle aşınır ve oyun kartuşu bakır konektörleri de kararmaya meyillidir. Birçok oyuncu, bu korozyonun neden olduğu oyundaki kartuşları kartuşlara üfleyerek hafifletmeye çalışacak ve daha sonra bunları yeniden birleştirmeye çalışarak, kararmayı hızlandırarak bakır konektörlere zarar verdi.</s>