<s>[INST]Berkeley hangi düşünce okuluna aitti?[/INST]İkinci baskı (1787), aşkın idealizmini Descartes'in şüpheci İdealizmi ve Berkeley'in Öznel İdealizmi 'nin realist karşıtı türünden ayırmak için bir İdealizmin Reddedilmesini içeriyordu. Saf Sebep Paralojizmleri bölümü, Descartes'in idealizminin örtülü bir eleştirisidir. Kant, 'Ben'i bir nesne olarak (Descartes' cogito ergo toplamı) yalnızca "düşüncenin kendiliğindenliğinden" çıkarmanın mümkün olmadığını söylüyor. Kant, Locke, Berkeley ve Hume gibi İngiliz filozofların çizdiği fikirlere odaklanmış, ancak aşkın veya eleştirel idealizmini önceki çeşitlerden ayırmıştır;</s>