<s>[INST]Mary'nin rahimdeki başlangıcını kutlamakla ne ilişkilendirildi?[/INST]Mary'nin günahsızlığı ve onunla birlikte var olduğu ilk andan itibaren herhangi bir taint'den muafiyet, Yunan Bizans teologlarına aşina bir doktrindi. Aziz Gregory Nazianzen ile başlayarak, sünnette İsa ve Meryem'in “arınması” nı açıklaması (Luka 2:22), Hristiyanlık'ta (ve Mariology’de uzatma ile) “arındırma” nın temel anlamını referans alması için yönlendirdi. lütuf anında bir şerefle kendini gösteren, kusursuz bir günahsız doğa. St. Gregory Nazianzen, Mary'yi "prokathartheisa (önceden hazırlanmış)" olarak belirledi. Gregory büyük olasılıkla Tapınaktaki İsa ve Meryem'in Arındırılması bilmecesini, İsa ve Meryem'in insan tabiatlarını eşit derecede kutsal ve dolayısıyla bu zarafet ve görkemle arındırılmış olarak düşünerek çözmeye çalıştı. Gregory'nin Meryem'in arınmasını çevreleyen doktrinleri büyük olasılıkla Noel tarihine çok yakın olan Konstantinopolis'teki ve çevresindeki Tanrı'nın Annesinin anma töreni ile ilgiliydi. Nazianzen'in Müjde'deki "hazırlıklı" olarak kabul edilen Meryem unvanı, daha sonra, Immaculate Conception'ın Bizans eşdeğerini haklı çıkarmak için Mariology ile ilgilenen tüm teologlar tarafından kabul edildi. Bu bilhassa, Kudüs ve Aziz John Damascene'deki Babalar St Sophronios'ta, aşağıda Babalar Kilisesi bölümünde yer alan bu makalede ele alınacak olan belirgindir. Damascene zamanında, "Aziz Ann'in Rahibindeki Theotokos'un Anlayışı] 'nın halk kutlaması" popüler oldu. Bu dönemden sonra, İsa ve Meryem'in kusursuz tabiatlarının “saflaştırılması” yalnızca Enkarnasyon ve Vaftiz ve diğer kamu Bizans ayinleri bayramlarındaki zarafet ve şeref anları anlamına gelmez, aynı zamanda arınma sonunda Mary'nin ziyafeti ile ilişkilendirilirdi. 2. binyılın Ortodoks yazarlarının (mesela St. Nicholas Cabasilas ve Joseph Bryennius) yazdıkları ( Tapınağın Çocukluğundaki Sunumu ile birlikte).</s>