<s>[INST]Bir öğrencinin mezun olabilmesi için İslam hukukunun erken dönemindeki yüksek lisans okullarında hukuk eğitimi ne kadar sürdü?[/INST]Madariler büyük ölçüde fıkıh (İslami hukuk) üzerine yoğunlaşmıştı. Orta Çağ İslami hukuk eğitim sistemindeki ijāzat al-tadrīs wa-al-iftāʼ (“yasal görüşlerin öğretilmesi ve verilmesi lisansı”) kökenleri, madh madhib'in (hukuk fakültelerinin) oluşumundan sonraki 9. yüzyılda ortaya çıkmıştır. George Makdisi, ijāzah'ı Avrupa doktorasının orijini olarak görüyor. Bununla birlikte, daha önceki bir makalede, ijāzah'ı ortaçağ doktorası için "temel fark" olarak değerlendirdi, zira eskisi herhangi bir resmi kritere uyma zorunluluğu bulunmayan bireysel bir öğretmen-bilim adamı tarafından verildi; fakültenin kolektif otoritesi tarafından. Bir ijāzah edinmek için, bir öğrenci "lonca hukuk okulu, genellikle temel lisans dersi için dört yıl okumak zorunda kaldı" ve mezuniyet sonrası bir kurs için on veya daha fazla yıl. "Doktora, adayın tezlerinin orijinalliğini belirlemek için yapılan sözlü sınavdan sonra" ve öğrencinin "amaç için belirlenmiş tartışmalara karşı tüm itirazlara karşı savunma yeteneğini" test etmek için alındı. Bunlar, öğrencinin “hukuk yüksek lisans öğrencisi olarak kariyeri” boyunca uyguladığı bilimsel alıştırmalardı. Öğrenciler mezuniyet sonrası eğitimlerini tamamladıktan sonra, onlara 'hükmü bilgin al', müftü 'şişman' öğretme yetkinliği 've müdarü' öğretmeni 'statüsünde statü veren cakalar verildi.</s>