<s>[INST]Bir tüccar tek olarak kayıt olmak zorunda kalmayı nasıl önleyebilir?[/INST]Çiftçi veya özellikle küçük toprak sahibi yetiştiricisi, sosyal hiyerarşideki bilim adamlarının ve yetkililerin hemen altında yer aldı. Diğer tarımsal kültivatörler kiracılar, ücretli işçiler ve nadir durumlarda köleler gibi daha düşük bir statüye sahipti. Esnaf ve sanatkarlar, mülk sahibi çiftçiler ve ortak tüccarlar arasında yasal ve sosyoekonomik bir statüye sahipti. Yasalara göre beyaz renkli kıyafetler giymek ve yüksek ticari vergi ödemek zorunda kalan devlete kayıtlı tüccarlar, beyefendi tarafından kabul edilemez bir statüye sahip sosyal parazitler olarak kabul edildi. Bunlar genellikle kent pazarlarının küçük dükkanlarıydı; sanayiciler ve gezici tüccarlar gibi tüccarlar bir şehir ağı arasında çalışan tüccarlar olarak kayıt olmaktan kaçınabilir ve çoğu zaman devlet memurlarının büyük çoğunluğundan daha zengin ve daha güçlüdürler. Soylular ve memurlar gibi varlıklı toprak sahipleri, bazen haydutlarla mücadele etmek veya savaşa katılmak dahil olmak üzere değerli işler veya görevler sağlayan hizmetlilere sık sık yer veriyorlardı. Kölelerden farklı olarak, hizmetliler istedikleri gibi ustalarının evlerinden gelip gidebilirler. Tıp doktorları, domuz yetiştiricileri ve kasaplar oldukça yüksek bir sosyal statüye sahipken, okültist ilahiler, koşucular ve haberciler düşük statüye sahipti.</s>