<s>[INST]Kant, neyin temel bir parçası olarak düşündü?[/INST]Immanuel Kant, Pure Reason Eleştirisi'nde, zamanı, duyu deneyimini kavramamıza izin veren (diğer bir priori sezgi, mekanla birlikte) bize önsöz bir sezgi olarak tanımladı. Kant ile ne uzay ne de zaman madde olarak algılanmaz, her ikisi de rasyonel bir ajanın veya gözlemcinin gözlemleyebileceği deneyimleri yapılandıran sistematik bir zihinsel çerçevenin unsurlarıdır. Zamanın, olayları sıraladığımız, sürelerini ölçtüğümüz ve nesnelerin hareketlerini karşılaştırdığımız alan ve sayı ile birlikte soyut bir kavramsal çerçevenin temel bir parçası olarak düşünülmesi. Bu görüşe göre zaman, “akan”, “harekete geçen” nesneler veya olaylar için “konteyner” olan herhangi bir varlık anlamına gelmez. Mekansal ölçümler, nesneler arasındaki mesafenin ölçüsünü ve mesafesini ölçmek için kullanılır ve zamansal ölçümler olayların süreleri ve sürelerini ölçmek için kullanılır. Zaman Kant tarafından saf bir konsept veya kategorinin mümkün olan en saf şeması olarak belirlenmiştir.</s>