<s>[INST]Bir doktorun normalliğini duyusal açıdan açıklamak için neler gereklidir?[/INST]Humean sonrası ampirizmin fenomenist aşaması 1940'larda sona ermişti, çünkü o zamana kadar fiziksel şeyler hakkındaki ifadelerin gerçek ve olası duyu verileri hakkındaki ifadelere çevrilemediği ortaya çıktı. Bir fiziksel nesne ifadesi bir anlam verisi ifadesine çevrilebilirse, önceki en azından sondan çıkarılabilir olmalıdır. Ancak, tek bir fiziksel nesne ifadesini bile çıkarabileceğimiz gerçek ve olası duyu verileri hakkında sonlu bir ifade kümesi olmadığı anlaşıldı. Çevirinin ya da paranın ifadesinin normal gözlem koşullarında normal gözlemciler açısından söylenmesi gerektiğini unutmayın. Bununla birlikte, tamamen duyusal terimlerle ifade edilen ve normal bir gözlemcinin varlığının koşulunun memnuniyetini ifade edebilen sınırlı bir dizi ifade yoktur. Fenomenizme göre, normal bir gözlemcinin var olduğunu söylemek, gözlemciyi incelemek için doktor olan varsayımsal ifadeyi yapmaktır, gözlemci doktora normal görünecektir. Ancak, elbette, doktorun kendisi normal bir gözlemci olmalıdır. Bu doktorun normalliğini duyusal terimlerle belirteceksek, ilk doktorun duyu organlarını incelerken kendisinin duyu verilerini normal bir gözlemciye sahip olması gereken ikinci bir doktora atıfta bulunmalıyız. Normal bir gözlemci olan bir öznenin duyu organlarını incelerken. Ve eğer ikinci doktorun normal bir gözlemci olduğunu duyusal olarak belirteceksek, üçüncü bir doktora başvurmalıyız, vb. (Ayrıca üçüncü adamı görün).</s>