<s>[INST]Hangi grup dini özgürlük hakkını başlattı?[/INST]Protestanlar ayrıca dini özgürlüğü savunmada inisiyatif aldılar. Vicdan, teorik, felsefi ve politik gündemde büyük önceliğe sahipti, çünkü Luther, Solucanlar'daki Kutsal Roma İmparatorluğu Diyetinden önceki inançlarını reddetti (1521). Ona göre inanç, Kutsal Ruh'un özgür bir eseriydi ve bu nedenle bir kimseye zorlanamazdı. Zulüm gören Anabaptistler ve Huguenotlar vicdan özgürlüğü talep ediyorlardı ve kilise ile devletin ayrılmasını uyguluyorlardı. On yedinci yüzyılın başlarında, John Smyth ve Thomas Helwys gibi Baptistler din özgürlüğünü savunmak için yollar yayınladılar. Düşünceleri John Milton ve John Locke'un hoşgörü konusundaki tutumunu etkiledi. Baptist Roger Williams'ın önderliğinde, Cemaatçi Thomas Hooker ve Quaker William Penn, sırasıyla Rhode Island, Connecticut ve Pennsylvania, demokratik anayasaları din özgürlüğü ile birleştirdi. Bu koloniler, Yahudiler de dahil olmak üzere zulüm gören dini azınlıklar için güvenli bir yer haline geldi. Amerika Birleşik Devletleri Bağımsızlık Bildirgesi, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası ve Amerikan İnsan Hakları Yasası, temel insan haklarıyla birlikte bu geleneği yasal ve politik bir çerçeve vererek kalıcı hale getirmiştir. Hem din adamları hem de mesai olan Amerikan Protestanların büyük çoğunluğu bağımsızlık hareketini şiddetle destekledi. Tüm büyük Protestan kiliseleri, Birinci ve İkinci Kıta Kongrelerinde temsil edildi. On dokuzuncu ve yirminci yüzyıllarda, Amerikan demokrasisi dünyadaki pek çok başka ülke ve bölge için (örneğin, Latin Amerika, Japonya ve Almanya) model oldu. Amerikan ve Fransız Devrimleri arasındaki en güçlü bağlantı, Amerikan anayasal ilkelerinin ateşli bir destekçisi olan Marquis de Lafayette idi. Fransız İnsan Hakları ve Vatandaş Hakları Beyannamesi, Lafayette'in bu belgenin taslağına dayanıyordu. Birleşmiş Milletler Bildirgesi ve İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi de Amerikan anayasal geleneğini yansıtıyor.</s>