<s>[INST]15. yüzyılda bilinen bir cappella müziğinin bilinen bestecisi kimdi?[/INST]Hristiyanlık'ın bir cappella müziği polifoniği, Avrupa'da Josquin des Prez kompozisyonlarıyla 15. yüzyılın sonlarında gelişmeye başladı. Bir erken dönem cappella polifonileri eşlik eden bir enstrümana sahip olmuş olabilir, ancak bu enstrüman şarkıcıların sadece iki misline katlanır ve bağımsız değildi. 16. yüzyılda, bir cappella polifoniği daha da gelişmişti, ancak yavaş yavaş, kantata bir cappella formlarının yerini almaya başladı. 16. yüzyılda bir cappella polifonisi, yine de, bu dönem boyunca ve günümüzde kilise bestecilerini etkilemeye devam etti. Son kanıtlar, Sistine Şapeli için yazılanlar gibi Palestrina'nın ilk eserlerinin bazılarına, seslerin bir kısmını veya tamamını "ikiye katlayan" bir organla eşlik edilmesinin amaçlandığını göstermiştir. Bunun Palestrina'nın hayatında Bach üzerinde, özellikle de B Minor'daki yukarıda bahsedilen Kütle'de büyük bir etkisi olduğu görülmektedir. Cappella tarzını kullanan diğer besteciler, sadece arada bir parça olsalar bile, Claudio Monteverdi ve başyapıtı, 1610 ve Andrea'da bestelenen Lagrime d'amante al sepolcro dell'amata (sevgilisinin gözyaşındaki gözyaşları) idi. Gabrieli, ölümü üzerine biri eşi olmayan bir tarzda olan birçok koro parçası keşfedildiğinde. Önceki iki besteciden öğrenen Heinrich Schütz, cappella tarzını birçok parçada kullandı; bunlardan en önemlisi, Paskalya haftasında geleneksel olarak gerçekleştirilen ve o haftanın dini konusunu ele alan oratorio tarzındaki parçalardı. İsa'nın çektiği acı ve tutku. Schutz'un Tarihçisi Beşi Paskalya parçalarıydı ve bunlardan üçü, üç farklı bakış açısına olan tutkuyla ilgilendi, Matta, Luke ve John'un hepsine cappella tarzı yapıldı. Bu, bu tür bir parça için yakın bir gereklilikti ve kalabalığın parçaları söylenirken, ya Mesih'ten ya da yazarlardan alıntı yapılan solo parçalar, bir playerde yapıldı.</s>