<s>[INST]Avrupa Birliği Antlaşması'nın yargılama alanından çıkardığı herhangi bir bölge var mı?[/INST]AB’nin birincil yasası esas olarak kurucu anlaşmalardan, “çekirdek” anlaşmalar Avrupa Birliği Antlaşması’ndan (TEU) ve Avrupa Birliği’nin İşleyişine İlişkin Antlaşma’dan (TFEU) oluşmaktadır. Anlaşmalar, Avrupa Birliği kurumlarının politikalarını çerçeveleyen ve Avrupa Birliği ile üye devletler arasındaki yeterlilik dağılımını belirleyen resmi ve temel hükümler içermektedir. TEU, Avrupa Birliği yasalarının, üye devletlerin büyükşehir bölgelerinin yanı sıra Madeira, Kanarya Adaları ve Fransız denizaşırı birimleri de dahil olmak üzere bazı adalar ve denizaşırı bölgeler için geçerli olduğunu belirler. Avrupa Birliği hukuku, üye devletlerin dış ilişkilerden sorumlu olduğu bölgelerde de geçerlidir, örneğin Cebelitarık ve Åland adaları. TEU, Avrupa Konseyi’nin, örneğin Cebelitarık ve Saint-Pierre-et-Miquelon’daki gümrük meselelerinde olduğu gibi, bölgeler için belirli hükümler koymasına izin vermektedir. TEU belirli bölgeleri, örneğin, Faroe Adaları gibi bazı bölgeleri Avrupa Birliği hukukunun yetkisi dışında bırakmaktadır. Anlaşmalar, aksi belirtilmedikçe yürürlüğe girer girmez uygulanır ve genellikle sınırsız bir süre için sonuçlandırılır. TEU, anlaşma imzalanmadan önce kendi aralarında üye devletler tarafından girilen taahhütlerin geçerli olmamasını sağlar. [Belirsiz] Bütün AB üye ülkeleri, TEU’da belirtildiği şekilde işbirliği ilkesinin genel yükümlülüğüne tabi olarak kabul edilir; üye devletler, TEU hedeflerine ulaşmalarını tehlikeye atabilecek önlemleri almamakla yükümlüdür. Avrupa Birliği Adalet Divanı Antlaşmaları yorumlayabilir, ancak uluslararası hukuka tabi olan geçerlilikleri hakkında karar veremez. Bireyler, Antlaşma hükümlerinin doğrudan bir etkiye sahip olması ve yeterince açık, kesin ve koşulsuz olması halinde Avrupa Birliği Adalet Divanı'ndaki birincil yasaya güvenebilirler.</s>