<s>[INST]Avusturyalılardan sonra Güney Hollanda'yı hangi insanlar yönetti?[/INST]Güney Hollanda'da (şimdi Belçika ve Lüksemburg) gelişmeler farklıydı. İspanyolca altında, daha sonra Avusturyalı ve daha sonra Fransızca Felemenkçe kurallarının standartlaştırılması durma noktasına geldi. Devlet, kanun ve giderek daha fazla eğitim Fransızca kullanıyordu, ancak Belçika nüfusunun yarısından fazlası Hollandaca lehçesi konuşuyordu. On dokuzuncu yüzyıl boyunca, Flaman hareketi, çoğunlukla Flaman denilen Hollandalıların haklarına dayandı. Fakat Fransız dili ile rekabet ederken lehçelerdeki çeşitlilik ciddi bir dezavantajdı. Standardizasyon uzun bir süreç olduğundan, Hollandaca konuşulan Belçika, yüzyıllar boyunca zaten Hollanda'da geliştirilen standart dille ilişkilendirilmiştir. Bu nedenle, Belçika’daki durum, standart İngiliz ve standart Amerikan İngilizcesi arasındaki telaffuz farklarıyla karşılaştırılabilen, telaffuzda belirgin farklılıklar olmasına rağmen, Hollanda’daki durumdan esasen farklı değildir. 1980'de Hollanda ve Belçika, Dil Birliği Antlaşmasını imzaladılar. Bu anlaşma, iki ülkenin ortak bir yazım sistemi için dil politikalarını birbirlerine, diğerlerine göre düzenlemeleri gerektiği ilkesini ortaya koyuyor.</s>