<s>[INST]Mançu’dan Mukden’in başkentine elçiler göndermek için bir davet kabul eden Kolmaš’a göre?[/INST]Bu arada, Çin Ming hanedanı, 1644'te Li Zicheng (1606-1645) isyanına düştü, ancak kısa ömürlü Shun hanedanı, Mançu istilası ve Han Çin generali Wu Sangui (1612-1678) tarafından ezildi. China Daily, aşağıdaki Qing hanedanlığı, Ming hanedanının yerini aldığında, yalnızca “Tibet yönetimini güçlendirdiğini” belirtiyor. Bununla birlikte, Kolmaš, Dalai Lama 'nın Çin'de olup bitenlere çok dikkat ettiğini ve Ming'in çöküşünden önce 1642'de Mukden'deki başkentlerine elçiler göndermek üzere 1640'ta bir Mançu davetini kabul ettiğini belirtti. Dawa Norbu, William Rockhill ve George N. Patterson, bir sonraki Qing hanedanının Shunzhi İmparatoru (r. 1644-1661), 1652'de, beşinci Dalai Lama Lozang Gyatso'yu Pekin'e davet ettiğinde, Shunzhi'nin Dalai Lama'ya bağımsız bir egemen olarak muamele ettiğini belirtti. Tibet Patterson, bunun Shunzhi'nin, sonunda Moğolistan üzerinde Mançu yönetiminin kurulmasına yol açacak olan Tibet ile bir ittifak sağlama çabası olduğunu yazıyor. Qing imparatoru ile yapılan bu toplantıda Goldstein, Dalai Lama'nın, bazıları Qing'in düşmanı ilan ettiği Moğol kabileleriyle olan ittifakından ötürü suçlanacak biri olmadığını ileri sürüyor. Van Praag, Tibet ve Dalai Lama'nın gücünün "Mançu İmparatoru, Moğol Hanları ve Prensleri ve Ladakh, Nepal, Hindistan, Butan ve Sikkim yöneticileri" tarafından tanındığını belirtti.</s>