<s>[INST]Ur III safhasında ekim tuza toleranslı arpadan ne geçti?[/INST]Bu dönem genellikle nüfusun güney Mezopotamya'dan kuzeye doğru büyük bir kayması ile çakışmaktadır. Ekolojik olarak, Sümer topraklarının tarımsal verimliliği, artan tuzluluğun bir sonucu olarak tehlikeye atıldı. Bu bölgedeki toprak tuzluluğunun uzun zamandır büyük bir sorun olduğu anlaşıldı. Yeterince süzülmemiş olan sulu topraklar, yüksek buharlaşma seviyesine sahip kurak bir iklimde, toprakta çözünmüş tuzların birikmesine neden olarak, sonuçta tarımsal verimi ciddi şekilde azaltır. Akad ve Ur III dönemlerinde, buğday ekiminden daha fazla tuza dayanıklı arpa ekimi yapıldı, ancak bu yetersizdi ve MÖ 2100’den 1700’e kadar bu bölgedeki nüfusun yaklaşık beşte üçünün azaldığını tahmin ediyor. Bu, bölge içindeki güç dengesini büyük ölçüde bozdu, Sümerce'nin konuşulduğu alanları zayıflattı ve Akad'ın ana dili olduğu bölgeleri karşılaştırmalı olarak güçlendirdi. Bundan böyle Sümer, Latin Avrupa’nın ortaçağ Avrupa’nın işgal ettiği pozisyona benzeyen ancak edebi ve ayin bir dil olarak kalacaktır.</s>