<s>[INST]Henry II, öfkesini ve kötü niyetini kime ifade etti?[/INST]Kralın, baronların pahasına kendi adamlarına güvenme eğilimi, Angevin kraliyet ira et malevolentia geleneği - "öfke ve kötü niyet" geleneği ve John'un kişiliği ile daha da şiddetlendi. II. Henry'den itibaren, ira ve malevolentia, kralın malevonya kavramı - kraliyet hastası iradesine dayanarak, özellikle baronlarda ve din adamlarında öfkesini ve hoşnutsuzluğunu ifade etme hakkını tanımlamak için gelmişti. Norman döneminde, kralın iradesinin acı çekmesi, hibe, onur ya da dilekçe almada zorluklar anlamına geliyordu; Henry II, öfkeyle öfkeyle ve kötü niyetini Thomas Becket; bu sonuçta Becket'in ölümüyle sonuçlandı. John şimdi, kraliyet öfkesi tehdidini daha da ciddi kılan yeni ekonomik ve yargı önlemlerini kullanarak “felaketlerini” önemli ölçüde “kısma” yeteneğine sahipti.</s>