<s>[INST]Hangi kurumlar, farklı sistemlerin yasaları arasında uyuşmazlık çözümüne adanmış ilkeler geliştirmek zorunda kalmıştır?[/INST]Kuruluşundan bu yana, AB giderek artan sayıda ulusal ve küreselleşen yasal sistem arasında faaliyet göstermektedir. Bu, hem Avrupa Adalet Divanı hem de en yüksek ulusal mahkemelerin farklı sistemler arasındaki yasa çatışmalarını çözmek için ilkeler geliştirmesi gerektiği anlamına geliyordu. AB'nin kendi içinde Adalet Divanı'nın görüşü, eğer AB hukuku bir ulusal hukuku sağlama ile çelişiyorsa, o zaman AB hukuku önceliğine sahiptir. 1964’deki ilk büyük davada, Costa v ENEL, Milanlı bir avukat ve bir enerji şirketinin eski hissedarı olan Bay Costa, elektrik faturalarını İtalyan enerji şirketlerinin millileştirilmesini protesto etmek için Enel’e ödemeyi reddetti. İtalyan vatandaşlık yasasının Roma Antlaşması ile çeliştiğini iddia etti ve TFEU'nun 267. maddesi uyarınca hem İtalyan Anayasa Mahkemesi hem de Adalet Divanı'na atıfta bulunulmasını talep etti. ve anlaşmanın 1958'den itibaren yürürlükte olduğu, Costa'nın hiçbir iddiası yoktu. Buna karşılık, Adalet Divanı, nihayetinde Roma Antlaşması’nın hiçbir şekilde enerji milliyetçiliğini önlemediğini ve Antlaşma hükümleri uyarınca herhangi bir durumda, yalnızca Komisyon’un, Bay Costa’yı talep edebileceğini iddia etmedi. Bununla birlikte, prensip olarak, Costa'nın Antlaşmanın ulusal yasalarla çelişdiğini ve mahkemenin kararına itiraz edilemezse başvuru yapma iddiasını göz önünde bulundurma yükümlülüğünü üstlendiğini iddia etme hakkı vardı. Van Gend en Loos'taki görüşünü yineleyen Adalet Divanı, üye devletlerin "sınırlı alanlarda da olsa, egemen haklarını kısıtladığını ve hem" vatandaşlarına hem de "mütekabiliyet esasına dayanarak" kendilerine uygulanabilir bir yasalar oluşturduğunu söyledi. . AB hukuku "yerel yasal hükümler tarafından geçersiz kılınmamakla birlikte, çerçevenin kendisi ... topluluğun yasal temeli sorgulanmadan çerçevelenmez." Bu, geçerli olan üye devletin "müteakip tek taraflı eylemi" anlamına geliyordu. Benzer şekilde, Amministrazione delle'de Finanze - Simmenthal SpA olan Simmenthal SpA, Fransa’dan İtalya’ya sığır eti ithal etmek için 1970’in İtalyan yasalarına göre bir halk sağlığı denetim ücretinin, 1964 ve 1968’deki iki Yönetmeliğe aykırı olduğunu iddia etti. Topluluk yasalarının öncelikli ilkesi, "Adalet Divanı," kurumların doğrudan uygulanabilir tedbirleri "(davadaki Tüzükler gibi)" "mevcut ulusal hukukun çelişen hükmünü otomatik olarak uygulanabilir kılmaz" dedi. Bu, "AB'nin temellerini" kaldıracak "koşulsuz ve geri dönülmez şekilde üye devletler tarafından üstlenilen" Antlaşma Anlaşması "yükümlülüklerini" önlemek için gerekliydi. Ancak Adalet Divanı görüşlerine rağmen, üye devletlerin ulusal mahkemeleri aynı analizi kabul etmedi.</s>