<s>[INST]İsyanı yapmayan hangi amiral de mağdur oldu?[/INST]Galiçya bu savaşta en kötü mücadeleden kurtuldu: savaşın başlangıcında ilk darbe girişiminin başarılı olduğu alanlardan biriydi ve savaş boyunca Milliyetçi (Franco's ordusunun) elinde kaldı. Çatışmalı savaşlar olmamasına rağmen, baskı ve ölüm yaşandı: tüm sendikalar ve Galiçya milliyetçi örgütleri olduğu gibi tüm siyasi partiler de kaldırıldı ve Seminario de Estudos Galegos. Galiçya'nın özerklik statüsü iptal edildi (bunlar bir kez ele geçirildiğinde Katalonya ve Bask eyaletlerinde olduğu gibi). Carlos Fernández Santander'e göre, en az 4 bin 200 kişi yargısız ya da yargılanan davalardan sonra cumhuriyetçiler, komünistler, Galiçya milliyetçileri, sosyalistler ve anarşistler öldürüldü. Mağdurlar, dört Galiçya vilayetinin tümünün valilerini de içeriyordu; A Coruña valisinin karısı Juana Capdevielle; Partido Galeguista’dan Santiago de Compostela’dan Ánxel Casal gibi belediye başkanları; Ferrol'deki Jaime Quintanilla ve Vigo'daki Emilio Martínez Garrido gibi önde gelen sosyalistler; Popüler Ön milletvekilleri Antonio Bilbatúa, José Miñones, Díaz Villamil, Ignacio Seoane ve eski milletvekili Heraclio Botana); General Rogelio Caridad Pita ve Enrique Salcedo Molinuevo ve Amiral Antonio Azarola gibi isyana katılmayan askerler; PG, Alexandre Bóveda ve Víctor Casas'ın kurucuları ve gazeteci Manuel Lustres Rivas veya doktor Luis Poza Pastrana gibi cumhuriyetçilere ve milliyetçilere benzer diğer profesyoneller. Birçoğu sürgüne kaçmak zorunda kaldı ya da başka misillemelerin kurbanı oldu ve işlerinden ve pozisyonlarından çıkarıldı.</s>