<s>[INST]19. yüzyılda iki protesto oyuncusu kimdi?[/INST]Mandolinden Mandolin'e geçiş, yaklaşık 1744'te metal telli mandolinin Vinaccia ailesi, 3 pirinç tel ve bağırsaklardan birinin, ses tablasına "gömülü" bir klavyedeki sürtünme ayar mandallarını kullanarak tasarlanmasıyla başladı. Mandolin, önümüzdeki 60 yıl boyunca, genç erkeklerin kurduğu sokak müzisyenlerinin ve konser salonunun kullandığı sokaklarda popülerlik kazandı. 1815 Napolyon Savaşları'ndan sonra popülerliği düşmeye başladı. 19. yüzyıl, Venedik Bartolomeo Bortolazzi ve Pietro Vimercati dahil olmak üzere bazı önemli oyuncular üretti. Ancak, profesyonel erdemlilik düşüşe geçti ve mandolin halk müziği haline geldiğinde mandolin müziği değişti; "mandolino ve mandolin için noter enstrümantal müzikten oluşan büyük repertuar tamamen unutuldu". İtalya'dan gelen mandolin ihracat pazarı 1815'te kurudu ve Carmine de Laurentiis 1874'te bir mandolin yöntemi yazdığında, Müzik Dünyası dergisi mandolinin "eski" olduğunu yazdı. Salvador Léonardi, 1921 kitabındaki bu düşüşten bahsetti, Méthode, Mandolin-Banjo ve Banjoline'i dökerken, mandolinin önceki zamanlardan beri popülaritesinin azaldığını söyledi.</s>