<s>[INST]James Gamble Rogers sahte pencereleri nasıl yaşlandırdı?[/INST]Yale'nin binalarının çoğu, 1917'den 1931'e kadar, çoğunlukla Edward S. Harkness Stone heykeliyle finanse edilen, 1917'den 1931'e kadar Collegiate Gotik mimarisi tarzında inşa edildi. Binaların duvarlarına inşa edilen taş heykel, bir yazar, bir sporcu, çay içme sosyeti gibi çağdaş kolej kişilikleri sergiliyor. ve okurken uyuyakalmış bir öğrenci. Benzer şekilde, binalardaki dekoratif frizler, bir soyguncuyu kovalayan ve bir fahişeyi tutuklayan polis memurları (Hukuk Okulu'nun duvarında) veya bir bardak bira ve sigara ile rahatlayan bir öğrenci gibi modern sahneleri betimlemektedir. Mimar James Gamble Rogers, duvarlara asitle sıçratıp, kurşunlu cam pencerelerini kırarak ve Orta Çağ tarzında tamir ederek ve dekoratif heykeller için nişler yaratarak bu binaları taklit etti. yaşları boyunca kayıp veya hırsızlığı simüle etmek için onları boş bırakarak. Aslında, binalar yalnızca Orta Çağ mimarisini simüle eder, çünkü otantik bir şekilde katı taş bloklardan yapılmış gibi göründüğü halde, çoğu aslında 1930'da yaygın olarak kullanılan çelik çerçeveye sahiptir. Bunun bir istisnası, Harkness Tower, 216 feet (66 m ) uzun boylu, başlangıçta ayakta duran bir taş yapıydı. 1964 yılında Yale Memorial Carillon'un kurulmasına izin vermek için güçlendirildi.</s>