<s>[INST]Erikson, hangi geleneğe dayanarak bir ömür boyu kimlik oluşumunu takip ediyor?[/INST]Erik Erikson (1902-1994) kimliğe açıkça ilgi gösteren ilk psikologlardan biri oldu. Eriksonian çerçevesi, ego kimliği (bazen basitçe "ben" olarak tanımlanır); kişisel kimliği olarak bilinen, bir kişiyi diğerinden ayıran kişisel deyimler; ve bir kişinin sosyal kimliği veya kültürel kimliği olarak bilinen, oynayabileceği sosyal rollerin toplanması. Erikson'un çalışması, psikodinamik gelenek 'de, bir ömür boyunca kimlik oluşumu sürecini araştırmayı amaçladı. Örneğin, ego kimliğindeki ilerici güç, gittikçe karmaşıklaşan zorluklara cevap olarak kimliğin oluştuğu bir dizi aşama açısından grafiklendirilebilir. Kültür için uygun bir kimlik duygusu oluşturma süreci, ergen bir görev olarak kavramsallaştırılmıştır ve çocukluk kimliklerinin bir sentezini yönetmeyenlerin, başlangıçta verilen kimliklerini koruyanlar, 'kimlik yayılması' durumunda olduğu görülmektedir. tartışmasız kimlikleri 'kestirildi' (Weinreich & Saunderson 2003 s7-8). Erikson'un bazı okumalarında, güçlü bir ego kimliğinin geliştirilmesi, istikrarlı bir topluma ve kültüre uygun entegrasyonla birlikte, genel olarak daha güçlü bir kimlik duygusu ortaya çıkmaktadır. Buna göre, bu faktörlerden herhangi birinde eksiklik olması, bir kimlik krizi veya karışıklık olasılığını artırabilir (Cote ve Levine 2002, s. 22).</s>