<s>[INST]Kahire Kur'an'ın asıl temeli hangisidir?[/INST]9. yy'ın sonlarına kadar, belli sesli harfleri gösteren ses belirteçleri Arapçaya tanıtıldı. İlk Kur'an el yazmaları bu işaretlerden yoksundu, bu nedenle birçok alıntı kabul edilebilir kalmaya devam ediyor. Kusurlu seslendirmenin doğası gereği izin verilen metin okumalarındaki değişiklik, 10. yüzyıl boyunca okuma sayısının artmasına neden olmuştur. Bağdat'tan 10. yüzyıl Müslüman alimi İbn Mujāhid, Kur'an'ın kabul edilebilir yedi metin okumalarını yapmakla ünlüdür. Çeşitli okumalar ve güvenilirlikleri üzerine çalıştı ve Mekke, Medine, Kufe, Basra ve Şam kentlerinden 8. yüzyıldan kalma yedi okuyucu seçti. İbn Mücahid, neden altı ya da on yerine yedi okuyucu seçtiğini açıklamadı, ancak bu, Kur'an'ın yedi "ahruf" da (yedi harf ya da kipte) ifşa edildiğini bildiren peygamberlik bir geleneğe bağlı olabilir (Muhammed’in söylediği). Günümüzde, en popüler okumalar, İbn Mücahid'in okur yazarları Aasim ibn Ebi el-Najud'un (Kufa, d. 745) ve Nafi'nin allarına göre Ḥafṣ (d.796) ve Warsh (d. 812) tarafından iletilenler -Madani (Medine, d. 785), sırasıyla. Etkileyici Kuran Kahire Kuranı (1924), ayrıntılı bir şekilde değiştirilmiş sesli işaretler sistemi ve dakika ayrıntıları için bir dizi ek sembol kullanmaktadır ve simAsim’in okunmasına dayanmaktadır. Bu baskı Kur'an'ın modern baskıları için standart haline geldi.</s>