<s>[INST]Tiz içindeki frekans arttığında, kayıt genliğine ne olur?[/INST]1926'da Bell Telephone Laboratories'den Joseph P. Maxwell ve Henry C. Harrison, Western Electric "kauçuk hattı" manyetik disk kesicinin kayıt modelinin sabit bir hız özelliğine sahip olduğunu açıkladı. Bu, tizde frekans arttıkça kayıt genliğinin azalması anlamına geliyordu. Buna karşılık, frekans azaldıkça basta kayıt genliği arttı. Bu nedenle, kayıt frekansına beslenen yükseltilmiş mikrofon sinyalinde, bas frekanslarını yaklaşık 250 Hz'nin (bas dönüş noktası) altına düşürmek gerekiyordu. Aksi takdirde, bas modülasyonu aşırı hale geldi ve bir sonraki kayıt oluğuna aşırı kesim yapıldı. Bas bölgesinde pürüzsüz bir tepkiye sahip olan manyetik bir toplayıcı ile elektriksel olarak oynatıldığında, bas devir noktasında genlikteki tamamlayıcı bir destek gerekli olmuştur. 1934’te G. H. Miller, ciro noktasında tamamlayıcı artışın radyo yayınlarında kullanıldığında, çoğaltmanın daha gerçekçi olduğunu ve müzik aletlerinin çoğunun gerçek formunda göze çarptığını bildirdi.</s>