<s>[INST]Hangi ucuza üretilmiş kitap koleksiyonu, alt sınıfın Aydınlanma'ya katılma isteğini temsil eder?[/INST]Okuma halkının büyük bir çoğunluğu özel bir kütüphaneye sahip olamıyordu ve 17. ve 18. yüzyıllarda kurulan devlet tarafından işletilen “evrensel kütüphanelerin” çoğu halka açıkken, yalnızca okuma kaynakları değildi malzeme. Spektrumun bir ucunda, Fransa'nın Troyes şehrinde yayınlanan ve ucuza üretilmiş kitaplardan oluşan bir koleksiyon olan Bibliothèque Bleue vardı. Büyük ölçüde kırsal ve yarı okuryazar bir kitleye yönelik olarak hazırlanan bu kitaplarda almanak, ortaçağ romanlarının yeniden anlatımı ve popüler romanların yoğunlaştırılmış versiyonları vardı. Bazı tarihçiler Aydınlanma'nın alt sınıflara girmesine karşı savunarak, Bibliothèque Bleue en azından Aydınlanma toplumuna katılma arzusunu temsil ediyor. Sınıfları yükseltirken, çeşitli kurumlar okurlara hiçbir şey almaya ihtiyaç duymadan materyale erişme olanağı sundu. Materyallerini küçük bir fiyata ödünç veren kütüphaneler ortaya çıkmaya başladı ve zaman zaman kitapçılar patronlarına küçük bir borç verme kütüphanesi sunacaktı. Kahve evleri genellikle müşterilerine kitap, dergi ve hatta bazen popüler romanlar sundu. 1709-1714 arasında satılan iki etkili süreli yayın olan Tatler ve The Spectator, şehirdeki çeşitli kurumlarda okunan ve üretilen Londra'daki kahve evi kültürüyle yakından ilişkiliydi. Bu, kahvenin üçlü ve hatta dörtlü işlevine bir örnektir: okuma materyalleri genellikle tesis içinde elde edildi, okundu, tartışıldı ve hatta üretildi.</s>