<s>[INST]Modern Ashkenazi genomundaki karışım yüzdesi, önceden düşünüldüğünden daha mı yüksek veya daha mı düşük?[/INST]Bray ve ark.nın 2010 yılındaki SNP mikroarray teknikleri ve bağlantı analizini kullanarak yaptığı bir araştırma, Druze ve Filistinli Arap popülasyonlarını dünya Yahudi atası genomuna referans olarak gösterirken, modern Aşkenazi genomunun yüzde 35 ila 55'inin Avrupa’da olabileceğini buldu. Kökeni ve bu referans noktası ile Avrupa'daki “katkı maddesi, Y kromozomunu kullanan çalışmalar” ile önceki tahminlerden çok daha yüksek. Bu referans noktası varsayıldığında, Aşkenazi Yahudi popülasyonundaki bağlantı dengesizliği "Orta Doğu ve Avrupa popülasyonları arasındaki iç içe geçme veya" karışım "işaretleri ile eşleşiyor" olarak yorumlandı. Bray ve diğ. ağaç, Aşkenazi Yahudilerinin genetik olarak Ruslardan, Orcadiyenlerden, Fransızlardan, Basklardan, İtalyanlardan, Sardunyalılardan ve Toskanalardan daha farklı bir popülasyon olduğu tespit edildi. Çalışma ayrıca Aşkenazım'ın Orta Doğu akrabalarından daha çeşitli olduğunu gözlemledi, çünkü Aşkenazım'ın varsayılan coğrafi kaynak popülasyonunun bir üstkümesi değil bir altkümesi olması gerekiyordu. Bray ve diğ. bu nedenle, bu sonuçların, nüfusun antikliğini değil, Avrupa'daki genetik olarak farklı popülasyonlar arasındaki karışım tarihini yansıttığını iddia ediyorum. Bununla birlikte, Aşkenazım'ın atalarında, heterozigotluklarını arttıran evlilik reçetesinin gevşetilmesi mümkündür, buna karşın, FBD kuralının yerel Orta Doğulu ülkelerdeki bakımı, heterozigotluk değerlerini kontrol altında tutmaktadır. Bray ve ark. Bu nedenle çalışma, atalarının gen havuzunu Avrupa komşularından göreceli üreme yalıtımı bağlamında "klan endogamisinden değil (klan beslemesi)" madencilik yapmalarına izin veren) etnik endogamilerinden (etnik kaynaşma) gelebilir. Sonuç olarak, Orta Doğu'lulara göre daha yüksek çeşitlilikleri, ilkikilerin Avrupalılarla olan katkısından değil, evlilik uygulamalarından kaynaklanmaktadır.</s>