<s>[INST]Yale Raporu neden kuruldu?[/INST]1828 Yale Raporu, modern diller, matematik ve fen alanlarında daha fazla ders isteyen eleştirmenlere karşı Latin ve Yunanca müfredatının dogmatik bir savunmasıydı. Avrupa'daki yüksek öğrenimin aksine, Amerika Birleşik Devletleri'nde kolejler ve üniversiteler için ulusal bir müfredat yoktu. Öğrenciler ve finansal destek yarışmasında kolej liderleri yenilikçilik taleplerini güncel tutmak için çabaladılar. Aynı zamanda, öğrencilerinin ve aday öğrencilerin önemli bir bölümünün klasik bir geçmişe ihtiyaç duyduklarını anladılar. Yale raporu, klasikleri terk etmeyecek anlamına geliyordu. Tüm kurumlar, müfredattaki değişiklikleri denemiş ve genellikle çift yol izlemiştir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki merkezi olmayan yükseköğretim ortamında, geleneğe göre değişimi dengelemek ortak bir zorluktu çünkü hiç kimse tamamen modern ya da tamamen klasik olmayı göze alamazdı. Yale ve New Haven Cemaat Komünistleri bakanlarından bir grup profesör, Viktorya dönemi kültürünün getirdiği değişikliklere muhafazakar bir tepki verdi. İçinden gelen cazibelere dayanacak kadar güçlü, dini değerlere sahip bütün bir adam geliştirmeye yoğunlaştı, ancak onu 'teşvik etmeyecek' (profesyonellik, materyalizm, bireycilik ve tüketicilik) kurallarına uyum sağlamaya yetecek kadar esnekti. 1872'den 1909'a kadar profesör olan William Graham Sumner, gelişen ekonomi ve sosyoloji disiplinlerinde taşan sınıflara ders verdi. Sosyal bilimlerden hoşlanmayan ve Yale'nin klasik eğitim geleneklerine kilitlenmesini isteyen Başkan Noah Porter'ı en iyi şekilde kullandı. Porter, Sumner'ın agnostik materyalizmi benimseyen Herbert Spencer'in öğrencilere zarar verebileceği bir kitabı kullanmalarına karşı çıktı.</s>