<s>[INST]Cenobitizmin öncüsü kimdi?[/INST]Erken Ortaçağ, Batı'da manastırcılığın yükselişine tanık oldu. Avrupa manastırcılığının şekli, Mısır ve Suriye'nin Çöl Babaları'ndan kaynaklanan gelenekler ve fikirler tarafından belirlendi. Avrupalı ​​manastırların çoğu, 4. yüzyılda Pachomius (d. 348) öncülüğünde cenobitizm olarak adlandırılan manevi yaşamın topluluk deneyimine odaklanan türdendi. Manastır idealleri, 5. ve 6. yüzyıllarda Mısır'dan Batı Avrupa'ya, Anthony'nin Yaşamı gibi halografik literatürle yayıldı. Nursia'lı Benedict (d. 547), 6. yüzyıl boyunca Batı manastırcılığına yönelik Benedictine Kuralı'nı yazdı ve bir saldırganın önderlik ettiği bir keşiş topluluğunun idari ve manevi sorumluluklarını ayrıntılandırdı. Rahipler ve manastırlar, Orta Çağ'ın dini ve siyasi yaşamı üzerinde, bazı durumlarda güçlü aileler için toprak güvenleri, yeni fethedilen bölgelerde propaganda merkezleri ve kraliyet desteği, misyonlar ve ihaleler için üsler olarak işlev görmektedir. Onlar bir bölgedeki ana ve bazen sadece eğitim ve okuryazarlığın ürünü idiler. Latin klasiğinin hayatta kalan yazılarının çoğu, Erken Orta Çağ'daki manastırlarda kopyalanmıştır. Rahipler ayrıca, tarih, teoloji ve diğer konular da dahil olmak üzere yeni eserlerin yazarlarıydı; 7. yüzyılın sonları ve 8. yüzyılın başlarında yazmış olan Kuzey İngiltere'nin yerlisi Bede (d. 735) gibi yazarlar tarafından yazılmıştır.</s>