<s>[INST]Mevcut büyük konser tarzının Chopin'in samimi performans tercihi ile çakıştığını kim yazdı?[/INST]Jonathan Bellman, 19. yüzyılın ve 20. yüzyılın müzik okullarının “konservatuvar” geleneğinde yer alan ve konserlerin veya kayıtların dikkatini çeken modern konser performans tarzının, Chopin'in daha fazla bilinenlerine karşı militan olduğunu yazıyor samimi performans tekniği. Bestecinin kendisi, “konserler asla gerçek müzik değildir, onlarda sanatın en güzel şeylerini duyma fikrinden vazgeçmelisiniz” dedi. Çağdaş hesaplar, Chopin'in performansında bazen "yüksek nota her zaman crescendo" gibi yanlış şekilde atfedilen katı prosedürlerden kaçındığını, ancak anlamlı ifadeler, ritmik tutarlılık ve hassas renklendirme ile ilgilendiğini gösteriyor. Berlioz, 1853 yılında Chopin’in “bir çeşit kromatik nakış yarattı ... ... etkisi açıklamak imkansız olacak kadar tuhaf ve titizdi ... aslında Chopin’in kendisi bu müziği çalabiliyor ve sıradışı bir sıra verebiliyordu. Hiller, “Başkalarının ellerinde şık süsleme, ellerinde çiçeklerin renkli bir çelengi haline geldiğini” yazdı.</s>