<s>[INST]19. yüzyılın sonunda, İmparatorluk'taki halk için okuryazarlık oranının ne olduğuna inanıyordu?[/INST]Halk arasında okuryazarlık oranının düşük olması nedeniyle (19. yüzyılın başlarına kadar yaklaşık% 2–3 ve 19. yüzyılın sonunda sadece % 15) sıradan insanların yazı işleri alması gerekiyordu. hükümetle iletişim kurabilmek için "özel istek yazarları" (arzuhâlcis) olarak. Etnik gruplar, aileleri ve mahalleleri (mahalleleri) içinde kendi dilleriyle konuşmaya devam etti (örneğin, Yahudiler, Yunanlılar, Ermeniler, vb.). İki veya daha fazla nüfusun birlikte yaşadığı köylerde, sakinler genellikle birbirlerinin dilini konuşur. Kozmopolit şehirlerde insanlar genellikle aile dillerini konuşurlardı; Türk olmayan etnik Türklerin çoğu ikinci bir dil olarak Türkçe konuştu.</s>