<s>[INST]1920'lerde en çok hangi kayıt türlerinde ön vurgu kullanılmıştır?[/INST]1930’da Batı ve sonrasında P. G. A. H. Voigt (1940), erken Wente tarzı kondansatörlü mikrofonların, kayıt zincirinde 4 ila 6 dB'lik bir orta kademe parlaklığa veya ön vurguya katkıda bulunduğunu gösterdi. Bu, 1925 döneminde Columbia Records ve Victor Talking Machine Company gibi Western Electric lisanslarının elektriksel kayıt özelliklerinin orta aralık bölgesinde daha yüksek bir genliğe sahip olduğu anlamına geliyordu. Bunun gibi parlaklık, sarkık orta ve tiz tepkili birçok erken manyetik alıcıdaki donukluğu telafi etti. Sonuç olarak, bu uygulama 78 dev / dak ve 33 1 r3 dev / dak kayıtlarda 1.000 Hz'nin üzerinde ön vurgu kullanmaya yönelik ampirik bir başlangıçtı.</s>