<s>[INST]İtalya'da Romalılar tarafından neden bir garnizon saldırdı?[/INST]En kötüsünden korkan Romalılar, kısa süre önce pasifize edilmiş İspanya ve Galya'dan başka bir şey çekmeden, büyük bir seferberlik başlattılar. Sicilya'da büyük bir garnizon bile kurdular: Seleuks İtalya'ya gelebilseydi. Bu korku, İkinci Makedonya Savaşından sonraki yıllarda Roma’yı büyük ölçüde görmezden gelen, ancak Roma’yı bu savaştan bu yana ilk kez izleyen Yunan müttefikleri tarafından paylaşıldı. İkinci Pön Savaşı'nın büyük kahramanı Scipio Africanus'un emri altında büyük bir Romen-Yunan kuvveti seferber edildi ve Romen-Suriye Savaşı'nı başlatan Yunanistan için yola çıktı. Seleucid zayıflıklarını ortaya çıkaran ilk kavgadan sonra, Seleukitler (300 Spartalı'nın yüzyıllar önce yaptıklarına inandıkları gibi) Thermopylae Muharebesi'nde Roma'nın gücünü onlara karşı döndürmeye çalıştılar. Spartalılar gibi, Seleus savaşı da kaybetti ve Yunanistan'ı boşaltmak zorunda kaldı. Romalılar, bir Roma ordusunun Asya'ya ilk girişini işaretleyen Hellespont'u geçerek Seleusları takip ettiler. Kararlı angajman Magnesia Muharebesinde savaştı ve tam bir Roma zaferi sağlandı. Seleuslar barış için dava açtılar ve Roma onları son Yunan fetihlerinden vazgeçmeye zorladı. Her ne kadar hala çok fazla bölgeyi kontrol etseler de, bu yenilgi, doğudaki (Partiler) ve batıdaki (Yunanlılar) giderek daha agresif konularla karşı karşıya kalmaya başladıkları için imparatorluklarının düşüşünü işaret ediyordu. İmparatorlukları, Pontus tarafından tutuklandığında gelecek yüzyılın seyri boyunca bir çöküşe parçalandı. Magnesia’dan sonra, Roma, Yunanistan’dan geri çekilerek, büyük bir Yunan gücünün eksikliğinin istikrarlı bir barış sağlayacağını varsaydı (ya da umarak). Aslında tam tersini yaptı.</s>