<s>[INST]Luther, Türklerin Tanrı tarafından gönderildiğine inandığından beri, amaçları neydi?[/INST]Marburg Kolloquy zamanında, Kanuni Sultan Süleyman geniş bir Osmanlı ordusuyla Viyana'yı kuşatıyordu. Luther, 1518'de, yenilginin suçlamalarını kışkırtan, Doksan Beş Tezin Açıklanması'nda Türklere direnmeyi reddetti. Türkleri, Luther'in papalık olduğuna inandığı Deccal'i, Roma'nın kilisesini imha eden Deccal'i mahkum edecek İncil kıyametinin ajanları olarak cezalandırmak için bir keşif olarak gördü. “İnsanlarımız, Mesih'in düşmanı olan Türklere karşı bir Hristiyan ordusu gibiydi. Mesih'in doktrinine ve ismine kesinlikle aykırı” dedi. Öte yandan, iki krallığın doktrinine uygun olarak Luther, Türklere karşı dini olmayan savaşı destekledi. 1526'da, Askerlerin Grace’in Devletinde olup olamayacağını, ulusal savunmanın haklı bir savaşın nedeni olduğunu savundu. 1529'da Türklere karşı savaşta aktif olarak İmparator Charles V ve Alman halkını Türklere karşı laik bir savaşa çağırıyordu. Bununla birlikte, yabancı bir dine karşı manevi savaşın, dua ve tövbe ile sürdürülmek üzere ayrı olduğunu açıkça belirtti. Viyana Kuşatması döneminde Luther, Türklerden ulusal kurtuluş için bir dua yazdı ve Tanrı'dan “imparatorumuza düşmanlarımıza karşı kalıcı zafer kazanmasını” istedi.</s>