<s>[INST]Kuzey Avrupa'daki üniversiteler hangi tür konulara odaklandı?[/INST]Kuzeyde (öncelikle Almanya, Fransa ve Büyük Britanya) ve güney üniversitelerinde (öncelikle İtalya) ortak birçok unsur olmasına rağmen, üniversite kültürü, kuzey Avrupa'da olduğundan farklı olarak gelişmiştir. Latince üniversitenin diliydi, tüm metinler, dersler, tartışmalar ve sınavlar için kullanılıyordu. Profesörler, Aristoteles'in mantık, doğal felsefe ve metafizik kitapları hakkında dersler verdi; Hipokrat, Galen ve Avicenna tıpta kullanılıyordu. Bu ortaklıklar dışında, başta konu olmak üzere, kuzey ve güneyi birbirinden ayıran büyük farklılıklar var. İtalyan üniversiteleri hukuk ve tıp üzerine odaklanırken, kuzey üniversiteleri sanat ve teoloji 'ye odaklandı. Odakları ile uyumlu olan bu alanlarda öğretim kalitesinde belirgin farklılıklar vardı, bu nedenle alimler ilgi alanlarına ve araçlarına göre kuzeye veya güneye doğru seyahat edeceklerdi. Bu üniversitelerde verilen derece türlerinde de bir fark vardı. İngiliz, Fransız ve Alman üniversiteleri genellikle doktora derecesinin daha fazla olduğu teoloji dereceleri haricinde lisans dereceleri aldı. İtalyan üniversiteleri öncelikle doktora derecesini aldı. Bu ayrım mezuniyet sonrası lisans derecesinin sahibine atfedilebilir - kuzeyde odak noktası öğretmenlik pozisyonu kazanmaya meyilliyken, güneydeki öğrenciler sıklıkla mesleki pozisyonlara yöneldiler. Kuzey üniversitelerinin yapısı, Paris Üniversitesinde geliştirilen fakülte yönetim sisteminin modellenmesi eğilimindeydi. Güney üniversiteleri, Bologna Üniversitesi'nde öğrenci tarafından kontrol edilen modelin başlatılmasından sonra modellenme eğilimindeydi. Güney üniversiteleri arasında, Bologna'yı "kendi kendini düzenleyen, bağımsız bir bilim kurumu şirketi" olarak izleyen Bolonya'yı ve "kraliyet ve devlet kurucuları tarafından kurulan Güney İtalya ve İberya'dakileri" izleyen kuzey İtalya'dakiler arasında bir başka ayrım olduğu da belirtildi. hükümetin ihtiyaçlarına hizmet etmek için emperyal tüzük. "</s>