<s>[INST]Neden bir yargıç başkasının görüşünü reddetsin?[/INST]Federal yargıç Alex Kozinski'nin işaret ettiği gibi, bugün bildiğimiz gibi emsal teşkil eden Anayasa'nın çerçevelendirildiği tarihte varolmadı. Yargı kararları Atlantik'in her iki tarafında tutarlı, doğru ve güvenilir bir şekilde rapor edilmedi (muhabirler genellikle sevmedikleri kararları yeniden yazdı veya yayınlamadı) ve Birleşik Krallık, 19. yüzyılın sonundan önce tutarlı bir mahkeme hiyerarşisine sahip değildi. Dahası, on sekizinci yüzyıldaki İngiliz hakimler, hukukun bireysel hakimlerin söylediklerinden bağımsız bir varlığa sahip olduğuna inanılan, eski moda hukuk teorilerine abone oldular. Yargıçlar, kendilerini yalnızca teorik olarak var olan ya da yasa yapmaktan ziyade yasanın ilan ettiğini düşünüyorlardı. Bu nedenle, bir yargıç başka bir yargıcın fikrini, yalnızca bilim adamlarının birbirlerinin kararlarını bilim yasalarının yanlış ifadeleri olarak düzenli bir şekilde reddetmeleri biçiminde bir yasanın yanlış beyanı olarak reddedebilir.</s>