<s>[INST]16. yüzyılda Anabaptistlere kim zulmetti?[/INST]"Tekrar vaftiz eden kişi" anlamına gelen Anabaptist adı, zulmü tarafından, henüz bebek olarak vaftiz edilen yeniden vaftiz edilme uygulamasına atıfta bulunarak verildi. Anabaptistler vaftiz adaylarının kendi inanç itiraflarını yapabilmelerini ve böylece bebeklerin vaftizlerini reddetmelerini istedi. Bu hareketin ilk üyeleri, bebek vaftizinin kutsal olmayan ve boş olduğu için inananların vaftiz edilmesinin yeniden vaftiz olmadığını, aslında ilk gerçek vaftiz olduklarını iddia ederek Anabaptist adını kabul etmedi. Vaftiz ve diğer konular hakkındaki görüşlerinin bir sonucu olarak, Anabaptistler, hem Magisterial Protestanlar hem de Roma Katolikleri tarafından 16. yüzyılda ve 17. yüzyıla şiddetle zulmedildi. Yeminlerini, askeri eylemlere katılmalarını ve sivil hükümete katılmayı, bazılarının yeniden vaftiz etmeyi uygulayanların aksini hissetmelerini engelleyen vaazların gerçek bir yorumudur. [ab] Dolayısıyla, teknik olarak Anabaptistler, muhafazakar Amish, Mennonites olsa bile Hutteritler ve bazı tarihçiler onları gerçek Anabaptizmin dışında saymaya eğilimlidirler. Radikal Reformun anabaptist reformcuları Radikal'e ve İkinci Cepheye denir. Bazı önemli Radikal Reformasyon teologları Leidenli John, Thomas Müntzer, Kaspar Schwenkfeld, Sebastian Franck, Menno Simons'du. İkinci Ön Reformcular arasında Hans Denck, Conrad Grebel, Balthasar Hubmaier ve Felix Manz vardı.</s>