<s>[INST]Gautama başlangıçta neden olduğu dini öğretiyi beğenmedi.[/INST]Gautama, ilk olarak ünlü dini öğretmenlerle çalışmaya başladı ve öğrettikleri meditatif kazanımlarda ustalaştı. Ancak acı çekmeye kalıcı bir son vermediklerini, bu yüzden arayışına devam etti. Daha sonra śramaśalar arasında ortak olan dini bir arayış olan ve Vedik’ten farklı bir dini kültür olan aşırı bir münzeviliğe teşebbüs etti. Gautama'ya uzun süre aç bırakma, nefes tutma ve ağrıya maruz kalma uygulandı. Neredeyse bu süreçte kendini ölümüne aç bıraktı. Bu tür bir uygulamayı sınırlarına kadar sürdüğünü ve acı çekmeye son vermediğini fark etti. Böylece önemli bir anda bir köy kızından süt ve pirinci kabul etti ve yaklaşımını değiştirdi. Kendisini anapanasati meditasyonuna adadı, bu sayede Budistlerin Orta Yol olarak adlandırdığı şeyi keşfetti (Skt. Madhyamā-pratipad): kendini şımartmanın ve kendi kendini zihniyetinin aşırılıkları arasında bir ılımlılık yolu. [Web 3]</s>