<s>[INST]Çin siyasi felsefesi neye cevap olarak geliştirildi?[/INST]Çin siyaset felsefesi, özellikle MÖ 6. yy'da Konfüçyüs'le birlikte İlkbahar ve Sonbahar Dönemi'ne kadar uzanır. Çin siyaset felsefesi, İlkbahar ve Sonbahar Dönemi ve Savaşan Devletler döneminin ülkenin sosyal ve siyasi çöküşüne yönelik bir tepki olarak geliştirildi. Dönemdeki ana felsefelerin, Konfüçyüsçülük, Hukukiizm, Mohism, Agrarianism ve Taoism, her birinin felsefi okulları için politik bir yönü vardı. Konfüçyüs, Mencius ve Mozi gibi filozoflar, politik felsefelerinin temeli olarak siyasi birlik ve politik istikrara odaklandılar. Konfüçyüsçülük empati, sadakat ve kişilerarası ilişkilere dayanan hiyerarşik, meritokratik bir hükümeti savundu. Hukukçuluk, ejderha cezaları ve yasalarına dayanan oldukça otoriter bir hükümeti savundu. Mohism, tutumluluk ve müsteşarlığa odaklanan ortak, merkezi olmayan bir hükümeti savundu. Agrarians, bir köylü ütopik komünalizmini ve eşitlikçiliği savunuyordu. Taoizm bir proto-anarşizmi savundu. Hukukçuluk, Qin Hanedanlığı'nın baskın politik felsefesiydi, ancak Han Hanedanlığı'ndaki Devlet Konfüçyüsçülüğü ile yer değiştirdi. Çin'in komünizmi benimsemesinden önce, Devlet Konfüçyüsçılığı, 20. yüzyıla kadar Çin'in baskın siyaset felsefesi olarak kaldı.</s>