<s>[INST]Divan şiirinin romantizm türü neydi?[/INST]Divan Divan şiiri oldukça ritüelleşmiş ve sembolik bir sanat formuydu. Büyük ölçüde ilham veren Farsça şiirinden, anlamları ve ilişkileri olan - hem benzeşiklik (hem de onurlu) ve muhalif (تضاد tezâd) daha fazla veya daha az reçeteli olan, hem anlamlarını hem de karşılıklı ilişkilerini barındıran bir sembol zenginliğini miras aldı. Divan şiiri, bu tür birçok görüntünün katı bir metrik çerçeve içinde sürekli yan yana dizilmesiyle oluşmuş ve sayısız potansiyel anlamın ortaya çıkmasını sağlamıştır. Divan şiirinin büyük bir çoğunluğu doğada lirikti: ya gazeller (geleneğin repertuarının en büyük kısmını oluşturan) ya da kasîdes. Bununla birlikte, başka ortak türler, özellikle mesnevî, bir tür ayet aşkı ve dolayısıyla çeşitli anlatı şiirleri vardı; Bu formun en dikkat çeken iki örneği, Fuzûlî'den Leyli ve Majnun ve Şeyh Gâlib’in Hüsn ü Aşk’ı.</s>