<s>[INST]1953'e kadar sıkça neler yaşandı?[/INST]Çok sayıda Bolivyalı yayla köylüsü, İspanya'nın fethi ve bağımsızlık sonrası dönemde yerli dili, kültürü, gelenekleri ve toplumsal örgütlenmeyi korudu. Toplumsal arazilerin kapatılmasında çeşitli girişimlere direnmek için harekete geçtiler ve "güçlendirilmiş kaktüslerin" yasal olarak tanınmasını daha fazla toplumsal örgütlenmede kullandılar. Yerli isyanlar 1953’e kadar sıkça gerçekleşti. Ulusal Devrim Hareketi hükümeti 1952’de başladığında, yerel olarak özdeşleşmeyi cesaretlendirdi (kırsal halkı kampinos veya köylüler olarak yeniden sınıflandıran), yenilenen etnik ve sınıf militanlığı yeniden ortaya çıktı. 1970'li yıllarda başlayan Katarista hareketi. Olayın doğusundaki yerli halklar, çoğunlukla doğuda, 1990 Mart ayında CIDOB konfederasyonu tarafından düzenlenen Bölge ve Onur için ulusal politikaya girdiler. Bu yürüyüş, ulusal hükümete ILO Sözleşmesini 169 imzalaması ve halen devam etmekte olan yerli bölgeleri tanıma ve unvanlandırma sürecini başlatması için baskı yaptı. 1994 Popüler Katılım Yasası, devletin yerel bölgeleri yönetme konusunda belirli haklarıyla tanınan “taban örgütleri” verdi.</s>