<s>[INST]Frankfurt Okulu’ndaki düşünürler, Marksist ve diğer bakış açısını birleştirdi.[/INST]Anglo-Amerikan düşüncesinde analitik etiğin yükselişiyle eş zamanlı olarak, Avrupa'da mevcut toplumların eleştirisine yönelik birkaç yeni felsefe çizgisi 1950 ve 1980'lerde ortaya çıktı. Bunların çoğu Marksist ekonomik analizin öğelerini aldı, ancak onları daha kültürel veya ideolojik bir vurgu ile birleştirdi. Frankfurt Okulu dışında, Herbert Marcuse, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer ve Jürgen Habermas gibi düşünürler, Marksist ve Freudian bakış açılarını birleştirdi. Biraz farklı çizgilerin yanı sıra, yine de büyük ölçüde Marksizmden etkilenen birçok başka kıta düşünürü, yapısalcılığa ve "Hegel'e dönüşe" vurgu yaptı. (Post-) yapısalcı çizgide (çoğunlukla bu etiketi almasa da) Gilles Deleuze, Michel Foucault, Claude Lefort ve Jean Baudrillard gibi düşünürler. Durumcuların Hegel'den daha çok etkilendikleri; Özellikle Guy Debord, Marksist bir meta fetişizm analizini tüketim dünyasına taşıdı ve tüketim ile baskın ideoloji oluşumu arasındaki ilişkiye baktı.</s>