<s>[INST]Popper, psikanalitik teori eleştirisinin geniş uygulanabilirliğini ve dokunulmazlığını nasıl karakterize etti?[/INST]Bu Popper'i, psikoanalitik teorilerin dikkate değer güçlü yönleri olarak [kimin tarafından?] Gördüklerinin aslında onların zayıf yönleri olduğu sonucuna varmasına neden oldu. Psikanalitik kuramlar, herhangi bir eleştiriyi çürütme ve her olası insan davranışı için bir açıklama yapmalarını sağlayacak şekilde hazırlandı. Bu tür teorilerin niteliği, herhangi bir eleştiri ya da deney yapmayı - prensipte bile - onlara yanlış olduklarını göstermeyi imkansız hale getirdi. Popper, daha sonra bilim felsefesinde sınırlanma sorunuyla uğraşırken, bu gerçeğin önemli bir sonucu vardı, çünkü bilimsel bir teorinin gücünün hem yanlışlanmaya yatkın olduğunu hem de eleştiriyle sahtekarlığa uğramayacağını öne sürüyordu. bunun. Bir teorinin, prensipte, eleştiriyle tahrif edilemez olması durumunda, bunun bilimsel bir teori olmadığını düşündü.</s>