<s>[INST]ABD ve Sovyetler Birliği, sömürgeciliğe karşı olsalar da, ABD neden daha çok korkuyordu?[/INST]İngiltere ve imparatorluk İkinci Dünya Savaşı'ndan galip çıksa da, çatışmanın etkileri hem yurtiçinde hem de yurtdışında derindi. Birkaç yüzyıl boyunca dünyaya egemen olan bir kıta olan Avrupa’nın çoğu yıkılmış durumda ve şimdi küresel güç dengesini elinde tutan ABD ve Sovyetler Birliği ordularına ev sahipliği yapıyor. İngiltere esasen iflas etmiş, iflasın ancak 1946’da ABD’den 4,33 milyar ABD Doları tutarındaki (2012’de 56 milyar ABD Doları) bir kredinin müzakere edilmesinden sonra önlenmesiyle sonuçlanmıştır. sömürge hareketleri Avrupa uluslarının kolonilerinde yükselişe geçti. Durum, ABD ve Sovyetler Birliği'nin artan Soğuk Savaş rekabeti ile daha da karmaşıktı. Prensip olarak, her iki ulus da Avrupa sömürgeciliğine karşıydı. Ancak pratikte Amerikan anti- komünizm emperyalizm karşıtlığına üstün geldi ve bu nedenle Birleşik Devletler Komünist genişlemesini kontrol altında tutmak için İngiliz İmparatorluğu'nun varlığını sürdürdü. Nihayetinde "değişim rüzgârı", İngiliz İmparatorluğu günlerinin sayılı olduğu anlamına geliyordu ve genel olarak İngiltere, istikrarlı ve Komünist olmayan hükümetlerin iktidara devretmek için elverişli olduklarında sömürgelerinden barışçıl bir ayrılma politikasını kabul etti. Bu, imparatorluklarını sağlam tutmak için pahalı ve nihayetinde başarısız olan savaşlar yapan Fransa ve Portekiz gibi diğer Avrupa güçlerinin aksine idi. 1945 ve 1965 arasında, İngiltere dışındaki İngiliz egemenliği altındaki kişilerin sayısı, üç milyonu Hong Kong'da olan 700 milyondan beş milyona düştü.</s>