<s>[INST]Luther, nedenlerin test etmek için kullanılamadığını düşündü?[/INST]Babasının isteklerine göre, Luther o yıl aynı üniversitede hukuk fakültesine kaydoldu, ancak yasanın belirsizliği temsil ettiğine inanmak üzere neredeyse derhal ayrıldı. Luther, yaşamla ilgili güvenceleri araştırdı ve Aristoteles, Ockham William ve Gabriel Biel'e özel ilgi göstererek teoloji ve felsefeye çekildi. Kendisini en büyük düşünürlerden bile şüphelenmeyi ve her şeyi deneyimle test etmeyi öğreten Bartholomaeus Arnoldi von Usingen ve Jodocus Trutfetter'den derinden etkiledi. Felsefenin, tatmin edici olmadığı, aklın kullanımı konusunda güvence sunan ancak Luther için daha önemli olan Tanrı'yı ​​sevme konusunda hiçbir şey olmadığını kanıtladı. Akıl, erkekleri Tanrı'ya götüremedi, hissetti ve bundan sonra Aristoteles ile akılda tutulması üzerine sevgi-nefret ilişkisi geliştirdi. Luther'e göre, sebep erkekleri ve kurumları sorgulamak için kullanılabilir, ancak Tanrı. İnsanlar Tanrı'yı ​​ancak ilahi vahiy yoluyla öğrenebilirdi, inanıyordu ve Kutsal Yazı bu nedenle onun için giderek daha önemli hale geldi.</s>