<s>[INST]Kim sosyal normların ve maddi mülkiyetlerin doğal olmadığını ve yararsız olduğunu söyledi?[/INST]Epicureans ve Cynics, kamu görevlerini ve kamu hizmetini reddetti; bu da, polisin kendisinin reddedilmesi anlamına gelen ve Yunan dünyasının belirleyici kurumu oldu. Epicurus, atomizmi ve acıdan özgürlüğe dayanan bir çılgınlığı, nihai hedefi olarak destekledi. Sinope Diogenes gibi alaylar tüm maddi varlıkları ve sosyal sözleşmeleri (nomos) doğal ve yararsız olarak reddetti. Bu arada Cyrenaics, zevkin tek gerçek iyilik olduğunu savunarak hedonizmi benimsedi. Citium'lu Zeno tarafından kurulan Stoyizm, erdemin, eudaimonia için birinin Doğaya veya Logolara uygun olarak yaşamasına izin verecek kadar yeterli olduğunu öğretti. Zeno son derece popüler oldu, Atinalılar onun altın bir heykelini kurdu ve Antigonus II Gonatas onu Makedon mahkemesine davet etti. Aristoteles (Lisenin Peripatetiği) ve Platon'un (Akademi'deki Platonculuk) felsefi okulları da etkili olmaya devam etti. Akademi nihayetinde Neoplatonizm lehine, Ascalon Antakyası (c. 90 BCE) tarafından reddedilene kadar Arcesilaus yönetiminde Akademik Şüpheciliğe dönüşecekti. Helenistik felsefe, Yunan yönetici seçkinleri üzerinde önemli bir etkiye sahipti. Örnekler arasında lisede çalışmış olan Atina devlet adamı Phaleron Demetrius; Borysthenes'in Stoic Sphairos'unun öğrencisi olan Sparta kralı III. Cleomenes ve ayrıca tanınmış bir Stoik olan Antigonus II. Bu, Roma imparatoru Marcus Aurelius'un Meditasyonlarında ve Cicero'nun çalışmalarında görüldüğü gibi, Stoyizm'in baskın olduğu söylenebilir.</s>