<s>[INST]Madarilerin daha az arzu edilir olduğu yerler nerelerde?[/INST]Müslümanların yüksek öğrenim kurumları olarak medreselerde vakfın yasal tanımı vardı. Orta ve doğu İslami topraklarda, hayırsever bir bağış olarak medresenin, donörün (ve onların soyundan gelenlerin) kontrolü altında kalacağı görüşü, 11. ve 12. yüzyıllarda, madarilerin kurulmasının “tükenmesine” yol açtı. Bununla birlikte, Maliki'nin bağışçıların bağışlarını kontrol etmelerini yasakladığını düşündüğü Batı İslam topraklarında, madarlar o kadar popüler değildi. Batı'nın yüksek öğrenim kurumlarının kurumsal tanımlamasından farklı olarak, vakıf ataması, ortodoks olmayan dini konuların bir felsefe ve doğa bilimi gibi müfredattan çıkarılmasına yol açıyor gibiydi. İlk ortaçağ üniversitelerinin kurulmasını öngören ve bu nedenle bazı yazarlar tarafından "ilk üniversiteler" olduğu iddia edilen ve hayatta kalan iki madardan biri olan Karadīnīn'ın medresesi, 1947'ye kadar resmi üniversite statüsü kazanmıştır. el-Ezher, bu durumu isim ve öz olarak, 19. ve 20. yüzyıl boyunca, özellikle de 1961'den biri olan, özellikle de ekonomi, mühendislik, tıp gibi din dersi olmayan derslere tanıtan birçok reform sürecinde edindi. tarım. Ayrıca, birçok ortaçağ üniversitesinin, Universitas Scholarium olarak resmi kurulmadan önce Hıristiyan katedrali okulları veya manastır okulları olarak yüzyıllarca yönetildiğini belirtmek gerekir; Üniversitenin bu acil öncüllerinin kanıtları MS 6. yüzyıla kadar uzanır, bu nedenle en eski madarilerden çok önce gelir. Konuyla ilgili en kapsamlı yayın yapan George Makdisi, iki kurum arasındaki karşılaştırmasında:</s>