<s>[INST]Yunan kültürünün hangi yönleri yıllar boyunca sabit kaldı?[/INST]Modern ve antik Yunanlılar arasındaki en belirgin bağlantı, Yunan Karanlık Çağlarında (M.Ö. 11. ve 8. yüzyıllar arasında süren) bir mola olmasına rağmen, en azından M.Ö. 14. yüzyıldan günümüze kadar belgelenmiş bir geleneğe sahip dilleridir. . Araştırmacılar geleneğin sürekliliğini yalnızca Çinlilere benzetiyorlar. Hellenizm, kuruluşundan bu yana esas olarak ortak bir kültür meselesiydi ve Yunan dünyasının ulusal sürekliliği demografiklerinden çok daha kesin. Yine de Helenizm, Atina edebiyatının oto-teoriye dayanan iniş düşüncelerini geliştiren ve etkileyen unsurları aracılığıyla atalarının bir boyutunu da içeriyordu. Doğu Roma İmparatorluğu'nun sonraki yıllarında, İonia ve Konstantinopolis gibi alanlar, dil, felsefe ve edebiyatta ve klasik düşünce ve burs modellerinde Helenistik bir canlanma yaşadı. Bu canlanma, eski Yunanistan ve onun klasik mirası ile kültürel yakınlık duygusuna güçlü bir ivme kazandırdı. Yunanlıların yaşadığı kültürel değişiklikler, hayatta kalan ortak bir etnik yapıya rağmen inkar edilemez. Aynı zamanda, Yunanlılar dillerini ve alfabelerini, belirli değerleri ve kültürel gelenekleri, gelenekleri, dini ve kültürel farklılık ve dışlanma duygusunu tuttu, (barbarca kelimesi 12. yüzyıl tarihçisi tarafından kullanıldı) Anna Komnene, Yunanca olmayan konuşmacıları tanımlamak için), son iki bin yılda meydana gelen küresel politik ve sosyal değişikliklere rağmen, bir Yunan kimliği duygusu ve ortak bir etnik köken duygusu.</s>