<s>[INST]Bazı yorumcular, olumlu eylemden kaynaklanan politikaların ironisinin olduğunu iddia ediyor?[/INST]Bazı yorumcular ters ayrımcılığı, çoğunluğun üyelerinin tarihsel olarak dezavantajlı bir grup ya da azınlık lehine ayrımcılığa uğradığı bir politika ya da uygulama olarak tanımlamışlardır. [Birincil olmayan kaynak gerekli] Birçoğu ters ayrımcılığın olumlu eylem politikalarından kaynaklandığını ve b> bu politikalar sadece başka bir ayrımcılık şeklidir geçmişte örneklerden farklı değildir. Ward Connerly gibi insanlar, olumlu eylemin ortadan kaldırmak istediği ayrımcılığa ihtiyaç duyduğunu iddia ediyorlar. Bu rakiplere göre, bu çelişki olumlu eylemi karşı-üretken yapabilir. Ters ayırımcılık için bir argüman, olumlu eylemin sıradanlığı ve yetersizliği teşvik ettiği fikridir. İş pozisyonları en nitelikli adaylara değil, belirli bir ırk, etnik köken veya cinsiyet gibi özel bir özelliğe sahip adaylara teklif edilecektir. Örneğin, muhalifler olumlu eylemin hazırlıksız başvuru sahiplerinin yüksek talepkar eğitim kurumlarında veya sonuçta başarısızlıkla sonuçlanan işlerde kabul edilmesine yol açtığını söylüyor (örneğin, Richard Sander'in Hukuk Fakültesi'nde olumlu eylem çalışması, baro sınavı ve hukuk firmalarındaki nihai performans). . Diğer muhalifler, olumlu eylemin çıtayı düşürdüğünü ve bu nedenle mükemmellik için kendi yararları ve gerçek başarı hissi vermeyenleri inkar ettiğini söylüyor. Olumlu eylemin karşıtları, liyakatin iş pozisyonları, kolej, lisansüstü okul vb. İçin başvuruda dikkate alınan birincil faktör olması gerektiğini düşündürür.</s>