<s>[INST]Bebek ve hayvan duygularının yanı sıra, Scarantino ve Griffiths, konum perspektifinin açıklamaya yardımcı olabileceğine inanıyordu?[/INST]Paul E. Griffiths ve Andrea Scarantino tarafından geliştirilen duygu üzerine yerleşmiş bir perspektif, psikolojideki durumculuk yaklaşımına dayanarak, duygunun gelişiminde ve iletişiminde dış faktörlerin önemini vurgulamaktadır. Bu teori, her ikisinin de duyguyu tamamen içsel bir süreç olarak gördüğü, hem bilişsel hem de neo-Jamezya duygu teorilerinden belirgin bir şekilde farklıdır; çevre, yalnızca duyguya uyarıcı olarak hareket eder. Buna karşın, durum üzerine bakış açısıyla ilgili bir bakış açısı, duyguları çevreyi araştıran ve diğer organizmaların tepkilerini gözlemleyen bir organizmanın ürünü olarak görür. Duygu, diğer organizmaların davranışlarına arabuluculuk yapmak için bir sinyal olarak hareket ederek sosyal ilişkilerin gelişimini teşvik eder. Bazı bağlamlarda, duygusal ifadenin (hem gönüllü hem de istemsiz) ifadesi, farklı organizmalar arasındaki işlemlerde stratejik hareketler olarak görülebilir. Duygu üzerine yerleştirilmiş perspektif, kavramsal düşüncenin, duygunun doğal bir parçası olmadığını, çünkü duygu dünyaya yetenekli bir şekilde harekete geçme eylemidir. Griffiths ve Scarantino, duygu hakkındaki bu bakış açısının, bebeklerin ve hayvanların duygularının yanı sıra fobileri anlamada yardımcı olabileceğini önerdi.</s>