<s>[INST]Laymen seçimlerini kilise hükümetine kim ekledi?[/INST]Ortaçağ'da, Kilise ve dünyevi otoriteler yakından ilişkiliydi. Martin Luther, dini ve dünyasal alemleri ilke olarak ayırmıştır (iki krallığın doktrini). İnananlar, dünya alanını düzenli ve barışçıl bir şekilde yönetmek için sebep kullanmak zorunda kaldılar. Luther'in tüm inananların rahibeliğine ilişkin öğretisi kilisedeki meslekten olmayanların rolünü önemli ölçüde arttırdı. Bir cemaatin üyeleri bir bakanı seçme ve gerektiğinde görevden alınmasına oy verme hakkına sahipti (Anlaşma Hristiyan bir meclisin ya da cemaatin tüm doktrinleri yargılamak ve ifade edildiği gibi öğretmenleri çağırmak, kurmak ve görevden almak için hak ve yetkisi üzerine) Kutsal Kitapta; 1523). Calvin, seçilen meslekten olmayanları (kilise büyükleri, hazır bulunanlar) temsili kilise hükümetine dahil ederek bu temelde demokratik yaklaşımı güçlendirdi. Huguenotlar, Calvin’in kilise özyönetim sistemine bölgesel üyeler ve üyeleri cemaatler tarafından seçilen ulusal bir sinema ekledi. Bu sistem diğer reform kiliseler tarafından ele geçirildi.</s>