<s>[INST]Magi terimi aslında neye atıfta bulundu?[/INST]Greko-Romen dünyasında, sihirbazlık uygulayıcıları, İranlı rahiplerin "yabancı" unvanı olan magi (tekil magus) olarak biliniyordu. Büyülü büyüler yapmakla suçlanan suçlamalara karşı kendini savunan Apuleius, sihirbazı "popüler geleneğe (daha vulgari) göre" ölümsüz tanrılarla konuşması nedeniyle inanılmaz bir büyü gücüne sahip biri (vi cantaminum) olarak tanımladı. dilediği her şey için. " Yaşlı Pliny, Fars kökenli olanlardan, tanrıları kontrol altına almak için büyülü uygulamalarla ilgili araştırmalar için Nero’nun engin ve boşuna harcadığı harcadığı sözde Pers kökenli kökenlerden tam anlamıyla "büyülü sanatların tarihi" ni sunuyor. Philostratus, Tyana'nın ünlü Apollonius'unun kesinlikle bir sihir olmadığını, “geleceğe dair özel bilgisine, mucizevi tedavilerine ve ince havaya kaybolma yeteneğine rağmen” kesinlikle bir sihir olmadığını vurgulamak için acı çekiyor.</s>