<s>[INST]Sırp-Hırvatça, 20. yüzyılda resmi dil neydi?[/INST]Sırp-Hırvat, 19. yüzyılın ortalarında, Viyana ve Sırp yazarlar ve filologlar tarafından Yugoslavya devletinin kurulmasından on yıl önce Viyana Edebiyat Anlaşması'nda standardize edildi. En başından beri, her ikisi de aynı Shtokavian alt diyalekt olan Doğu Hersek’e dayanmasına rağmen, biraz farklı edebi Sırp ve Hırvat standartları vardı. 20. yüzyılda Sırp-Hırvat, Yugoslavya Krallığı 'nın (“Sırp-Croato-Slovence” olarak adlandırıldığı zaman) resmi dili olarak ve daha sonra Sosyalist’in resmi dillerinden biri olarak hizmet etti. Yugoslavya Federal Cumhuriyeti. Yugoslavya'nın dağılması, dil tutumlarını etkiledi, böylece dilin toplumsal kavramları etnik ve politik çizgiler üzerinde ayrılmıştı. Yugoslavya'nın dağılmasından bu yana, Bosnalı da Bosna Hersek'te resmi bir standart olarak kuruldu ve ayrı bir Karadağ standardını kodlamak için devam eden bir hareket var. Bu nedenle Sırp-Hırvatça, genellikle Sırpça, Hırvatça, Boşnakça ve bazen de Karadağlı ve Bunjevac etnik isimlerinden geçiyor.</s>