<s>[INST]Editörler, bir metni analiz ederken neden sadece iki alternatif dal isteyeceklerdir?[/INST]Eleştirmen Joseph Bédier (1864-1938), 1928'de özellikle köklü bir solucan saldırısı başlattı. Köklü yöntemle üretilen ortaçağ Fransız metinlerinin basımlarını inceledi ve metin eleştirmenlerinin ezici bir şekilde sadece iki dalda ağaç üretme eğiliminde olduğunu buldu. Bu sonucun tesadüfen oluşma ihtimalinin düşük olduğu ve bu nedenle yöntemin tanıkların gerçek tarihine bakılmaksızın iki taraflı stemmas üretme eğiliminde olduğu sonucuna varmıştır. Editörlerin, bu düzenleme yargılama fırsatlarını en üst seviyeye çıkaracağı için (iki tanık aynı fikirde olmadığında "bağı kırmak için üçüncü bir şube olmayacağından") iki dallı ağaçları tercih etme eğiliminde olduğundan şüpheleniyordu. Ayrıca, birçok çalışma için, yöntemin savunucularının iddia ettiği kadar sert ya da bilimsel olmadığını öne sürerek, birden fazla makul stemma önerilebileceğini belirtti.</s>