<s>[INST]Vaishnava'nın hangi yönü Pasupatas için hoş değildi?[/INST]Pāśupata Shaivism (Pśupata, "Paśupati"), büyük Şiva okullarının en eskisidir. Pashupata tarikatının felsefesi, 2. yüzyılda Lakulish tarafından sistematize edildi. Paśupati'deki Paśu, etkisine (ya da yaratılmış dünyaya) atıfta bulunur; bu, dışsal bir şeye bağımlı olanı belirtir. Oysaki, Hasta neden (veya ilke) anlamına gelir; kelime, evrenin, sabrın veya yöneticinin nedeni olan Rab'bi belirtir. Pashupatas, herhangi birşeye bağımlılığın ağrının ve diğer arzulanan sonuçların sona ermesine yol açamayacağı gerekçesiyle Yüce Varlığa doktora yaptığı ruhların kötülüğü ile bilinen Vaishnava teolojisini reddetti. Bir başkasına bağlı olan ve bağımsızlık için özlem duyanların, kendilerinden başka bir şeye bağlı olduklarından kurtulmayacaklarını kabul ettiler. Pāśupatas'a göre, ruh “Her acının germinden” kurtarıldığı zaman Yüce İlahiyat'ın niteliklerine sahiptir.</s>