<s>[INST]Sahte problemler nelerdir?[/INST]Neopositivistler, bilimlerin yöntemlerinin, içgörülerinin ve keşiflerinin kavramsallaştırılması olarak bir felsefe kavramına abone oldular. Frege (1848-1925) ve Bertrand Russell (1872-1970) tarafından oluşturulan mantıksal sembolizmde, bütün bilimsel söylemleri, belirsizliklerden ve deformasyonlardan kurtulacak ideal, mantıklı mükemmel bir dil olarak rasyonel bir şekilde yeniden yapılandırabilecek güçlü bir araç olarak gördüler. Doğal lisan. Bu, onların metafiziksel sözde problemler ve diğer kavramsal kafa karışıklıkları olarak gördüklerini ortaya çıkardı. Frege'nin bütün matematiksel gerçeklerin mantıksal olduğu tezini birleştirerek, Wittgenstein'ın tüm mantıksal gerçeklerin yalnızca dilbilimsel totolojiler olduğu düşüncesi ile mantıklı olduğu varsayımıyla, tüm önermelerin iki aşamalı bir sınıflamasına vardılar: analitik (a priori) ve sentetik (bir posteriori). Bu temelde, anlam ifade eden ve anlamayan cümleler arasında güçlü bir sınır ilkesi oluşturdular: sözde doğrulama ilkesi. Tamamen mantıklı olmayan veya doğrulanamayan herhangi bir cümlenin anlamı yoktur. Sonuç olarak, en çok metafizik, etik, estetik ve diğer geleneksel felsefi problemler yalancı problemler olarak kabul edildi.</s>