<s>[INST]Yugoslavya'nın kurtarıcısı olarak kim görüldü?[/INST]7 Mart 1945'te, Demokratik Federal Yugoslavya'nın geçici hükümeti (Demokratska Federativna Jugoslavija, DFY) Belgrad'da Josip Broz Tito tarafından toplanırken, geçici isim bir cumhuriyete veya monarşiye izin verdi. Bu hükümet geçici olarak Yugoslav Başbakanı olarak Tito tarafından yönetildi ve sürgündeki kraliyetçi hükümetten temsilcilerin yanı sıra Ivan Šubašić'i de içeriyordu. Direniş liderleri ve sürgündeki hükümet arasındaki anlaşmaya göre, savaş şeklini belirlemek için savaş sonrası seçimler yapıldı. Kasım 1945'te, Yugoslavya Komünist Partisi liderliğindeki Tito cumhuriyet yanlısı Halk Cephesi, oyları monarşistler tarafından boykot edilen ezici bir çoğunluğa sahip seçimleri kazandı. Dönem boyunca, Tito, halk tarafından genellikle Yugoslavya'nın kurtarıcısı olarak görülmesi nedeniyle kitlesel halk desteğini açıkça gördü. Savaş sonrası dönemde Yugoslav yönetimi, çeşitli ulusların milliyetçi duygularını hoşgörü lehine ve ortak Yugoslav hedefini başarıyla bastırırken, aşırı milliyetçi ayaklanmalardan ve savaş yıkımından ciddi şekilde etkilenen bir ülkeyi birleştirmeyi başardı. Ezici seçim zaferinin ardından Tito, Başbakan ve DFY Dışişleri Bakanı olarak onaylandı. Ülke kısa süre sonra Federal Halk Cumhuriyeti Yugoslavya Cumhuriyeti (FPRY) olarak değiştirildi (daha sonra nihayet Sosyalist Federal Yugoslavya Cumhuriyeti, SFRY olarak değiştirildi). 29 Kasım 1945'te Kral Peter II resmen Yugoslav Kurucu Meclis tarafından görevden alındı. Meclis, kısa bir süre sonra yeni bir cumhuriyetçi anayasa hazırladı.</s>