<s>[INST]General ne hakkında ihtiyatlı davrandı?[/INST]Ara sıra teorik çeşitliliğe rağmen, asıl çeviri pratiği antik çağlardan beri pek değişmedi. Erken Hristiyan dönemi ve Orta Çağ'daki bazı aşırı metaphraserler ve çeşitli dönemlerdeki adaptörler (özellikle Klasik öncesi Roma ve 18. yüzyıl) hariç, çevirmenler genellikle eşdeğerleri bulma konusunda ihtiyatlı bir esneklik göstermişlerdir. "mümkünse" mümkünse, gerektiğinde parafrastik - orijinal anlam ve diğer önemli "değerler" (örneğin, stil, ayet formu, müzik eşliğinde veya filmlerde konuşma ifade hareketleriyle uyumlu) bağlamdan belirlendiği şekilde.</s>