<s>[INST]Victorialılar, okuyucularına çevirilerini hatırlatmayı ne amaçladı?[/INST]19. yüzyıl yeni doğruluk ve stil standartları getirdi. Doğruluk konusunda, J.M. Cohen'i gözlemleyen politika, herhangi bir kibar pasaj ve bol açıklayıcı dipnotların eklenmesi haricinde "metin, bütün metin ve metin dışında hiçbir şey" haline geldi. Tarz ile ilgili olarak, Victorialıların amacı, geniş kapsamlı metaphrase (tam anlamıyla) veya sözde metafrase aracılığıyla elde edilen hedef, okuyuculara yabancı bir klasik okuduğunu sürekli olarak hatırlatmaktı. Bunun bir istisnası, bu dönemde göze çarpan çeviri olan Edward FitzGerald'ın Omar Hayyam'ın Rubaiyatı (1859) idi. Oryantal lezzetini büyük ölçüde Farsça isimleri ve gizli İncil ekolarını kullanarak elde etti ve aslında Farsça orijinalinden az miktarda materyal çekti.</s>