<s>[INST]Hakim bir motifi olmayan ve neredeyse otoritedeki herkesi rahatsız edecek bir şey içeren kitaplara verilen terim neydi?[/INST]Kıta Avrupası genelinde, ancak özellikle Fransa'da kitapçıların ve yayıncıların değişen katılıktaki sansür yasalarını müzakere etmesi gerekiyordu. Örneğin, Ansiklopedi, dar nöbetten kaçtı ve Fransız sansüründen sorumlu olan Malesherbes tarafından kurtarılması gerekti. Gerçekten de, çok fazla yayın yapan Fransız sansüründen kaçınmak için birçok yayın şirketi Fransa dışına yerleştirildi. Mallarını sınır ötesi kaçakçılığına sokacaklardı ve burada daha sonra gizli kitapçılara ya da çok küçük seyyar satıcılara taşınacaklardı. Gizli kitapçıların kayıtları, okuryazar doğası daha az kısıtlayıcı bir ürün seçeneği sağladığından, okuryazar Fransızların gerçekte okuyabilecekleri hakkında daha iyi bir sunum sunabilir. Bir durumda, politik kitaplar en çok kullanılan kategorilerden biriydi, başta iftira ve broşürlerdi. Okuyucular, suçlular ve siyasi yolsuzluklarla ilgili sansasyonel hikayelerle politik teorinin kendisinden daha fazla ilgilendiler. En popüler ikinci kategori olan "genel eserler" (baskın bir motifi olmayan ve neredeyse otoritedeki herkesi rahatsız edecek bir şey içeren kitaplar "), genellikle düşük kaşlı yıkıcılara yüksek talep olduğunu gösterdi Edebiyat. Ancak, bu eserler hiçbir zaman edebi kanonun bir parçası olmadı ve sonuç olarak bugün büyük ölçüde unutuldu.</s>