<s>[INST]Nasır hayranları neye sahip değildi?[/INST]1957'de pan-Arabizm, Arap dünyasının baskın ideolojisiydi ve ortalama bir Arap vatandaşı Nasser'i tartışmasız lider olarak görüyordu. Tarihçi Adeed Dawisha, Nasser’nin statüsünü "Süveyş Krizinde algılanan zaferiyle desteklenmiş karizması" olarak kabul etti. Kahire merkezli Arapların Radyo istasyonu Sesi, Nasır’ın Arapca konuşulan dünyadaki Birleşik Arap aksiyonu fikirlerini yaydı ve tarihçi Eugene Rogan “Nasser Arap dünyasını radyo ile fethetti” dedi. Arap dünyasının basın merkezi olan Beyrut'taki Lübnanlı Nasır sempatizanı ve Mısır elçiliği, Nasır'ın ideallerini daha da yaygınlaştırmak için Lübnan medya organlarını satın aldı. Nasır ayrıca bölge genelinde sivil ve paramiliter olan Arap milliyetçi örgütlerin desteğini aldı. Takipçileri sayısız ve iyi finanse edildi, ancak kalıcı bir yapı ve organizasyon yoksundu. Nasır'ın etikete itiraz etmesine rağmen, kendilerini "Nasser'liler" olarak adlandırdılar ("Arap milliyetçileri" terimini tercih etti).</s>