<s>[INST]Erken lezbiyenlerin ve eşcinsel erkeklerin düşünceleri nelerdi?[/INST]Cinsel yönelimdeki en eski yazarlar genellikle öznenin kendi cinsiyeti ile özdeş bir şekilde bağlantılı olduğunu anlamışlardır. Örneğin, kadın bedensel kişilere çekici gelen kadın bedenli bir insanın erkeksi özelliklere sahip olduğu ve bunun tersi olduğu düşünülmektedir. Bu anlayış, Karl Heinrich Ulrichs, Richard von Krafft-Ebing, Magnus Hirschfeld, Havelock Ellis, Carl Jung ve Sigmund Freud gibi on dokuzuncu yüzyılın ortasından yirminci yüzyılın başlarına kadar cinsel yönelim teorisyenlerinin çoğu tarafından paylaşıldı. hem de birçok cinsiyet değişken eşcinsel insanın kendileri. Bununla birlikte, eşcinselliğin cinsel inversiyon olarak anlaşılması, o zaman tartışılmıştı ve yirminci yüzyılın ikinci yarısında, toplumsal cinsiyet kimliği giderek cinsel yönelimden farklı bir fenomen olarak görülmeye başlandı. Bu iki popülasyonda farklı cinsel yönelim prevalansı oldukça farklı olmasına rağmen transseksüel ve sarsıcı insanlar erkeklere, kadınlara veya her ikisine çekici gelebilir. Bir eşcinsel, heteroseksüel veya biseksüel kişi eril, feminen veya androjen olabilir ve buna ek olarak, birçok lezbiyen ve eşcinsel topluluk üyesi ve destekçisi şimdi "cinsiyet uyumlu heteroseksüel" ve "cinsiyet uyumlu olmayan homoseksüel" i de negatif klişeler olarak görüyor . Bununla birlikte, J. Michael Bailey ve Kenneth Zucker tarafından yapılan çalışmalar, eşcinsel erkeklerin ve lezbiyenlerin çoğunluğunun çocukluk yıllarında çeşitli derecelerde cinsiyet-uygunsuzluk olduğunu bildirerek örnekleme yaptı.</s>