<s>[INST]35mm manyetik filmi kullanmanın ne gibi faydaları bulundu?[/INST]Kayıt mühendisi C. Robert Fine'ın yönettiği Mercury Records, 1951'de minimalist bir tek mikrofonlu monaural kayıt tekniği başlattı. İlk kayıt, Rafael Kubelik tarafından yürütülen bir Sergideki Resimlerin Chicago Senfoni Orkestrası performansının "içinde" olduğu belirtildi. Orkestranın canlı varlığı "The New York Times müzik eleştirmeni tarafından". Kayıt dizisine daha sonra Mercury Living Presence adı verildi. 1955 yılında Mercury, hala tek mikrofon ilkesine dayanan üç kanallı stereo kayıtlara başladı. Merkez (tek) mikrofon, iki tarafın derinliği ve boşluğu eklemesiyle büyük önem taşıyordu. Kayıt ustaları doğrudan üç kanaldan iki kanallı miks konsoluna kesildi ve tüm orijinal üç kanalda master bantlar düzenlendi. 1961'de, Mercury bu tekniği, kayıt için yarım inç bant yerine 35 mm manyetik film kullanan üç mikrofon stereo kayıtları ile geliştirdi. 35 mm'lik manyetik filmin daha büyük kalınlığı ve genişliği bant katmanının yazdırılmasını ve ön yankıyı önledi ve genişletilmiş frekans aralığı ve geçici yanıtı kazandı. Mercury Living Presence kayıtları, 1990'lı yıllarda orijinal yapımcı Wilma Cozart Fine tarafından, doğrudan ana kaydediciye aynı 3'e 2'lik karışım metodu kullanılarak yeniden CD'ye kaydedilmiştir.</s>