<s>[INST]Çin siyaset felsefesi hangi yüzyıla dayanıyor?[/INST]Çin siyaset felsefesi, ilkbahar ve sonbahar dönemine, özellikle MÖ 6. yy'da Konfüçyüs’e dayanmaktadır. Çin siyaset felsefesi, İlkbahar ve Sonbahar Dönemi ve Savaşan Devletler döneminin karakteristik özelliklerinin ülkenin sosyal ve siyasal dağılımına cevap olarak geliştirildi. Dönemdeki ana felsefelerin, Konfüçyüsçülük, Hukukiizm, Mohism, Agrarianism ve Taoism, her birinin felsefi okulları için politik bir yönü vardı. Konfüçyüs, Mencius ve Mozi gibi filozoflar, politik felsefelerinin temeli olarak siyasi birlik ve politik istikrara odaklandılar. Konfüçyüsçülük empati, sadakat ve kişilerarası ilişkilere dayanan hiyerarşik, meritokratik bir hükümeti savundu. Hukukçuluk, ejderha cezaları ve yasalarına dayanan oldukça otoriter bir hükümeti savundu. Mohism, tutumluluk ve müsteşarlığa odaklanan ortak, merkezi olmayan bir hükümeti savundu. Agrarians, bir köylü ütopik komünalizmini ve eşitlikçiliği savunuyordu. Taoizm bir proto-anarşizmi savundu. Hukukçuluk, Qin Hanedanlığı'nın baskın siyaset felsefesiydi, ancak Han Hanedanlığı'ndaki Devlet Konfüçyüsçülüğü ile yer değiştirdi. Çin'in komünizmi benimsemesinden önce, Devlet Konfüçyüsçılığı, 20. yüzyıla kadar Çin'in baskın siyaset felsefesi olarak kaldı.</s>