<s>[INST]Hangi hayvanların ritmik beslenme zamanları 20. yüzyılın başlarında incelenmiştir?[/INST]1896'da Patrick ve Gilbert, uzun bir uyku yoksunluğu döneminde, uykululukun yaklaşık 24 saatlik bir süre ile arttığını ve azaldığını gözlemledi. 1918'de J.S. Szymanski, hayvanların ışık ve sıcaklıktaki değişiklikler gibi dış işaretler olmadan 24 saat etkinlik düzenlerini koruyabildiklerini gösterdi. 20. yüzyılın başlarında, arılar 'ın ritmik beslenme zamanlarında sirkadiyen ritimler fark edildi. Bu ritmin endojen bir saatten kaynaklanıp kaynaklanmadığını görmek için Auguste Forel, Ingeborg Beling ve Oskar Wahl tarafından kapsamlı deneyler yapıldı. [Kaynak belirtilmeli] Ron Konopka ve Seymour Benzer 1970'lerin başında Drosophila'daki ilk saat mutantını izole etti ve dönem "gen, davranışsal ritmikliğin ilk genetik belirleyicisidir. Joseph Takahashi, 1994'te fareleri kullanarak ilk memeli sirkadiyen saat mutasyonunu (saatΔ19) keşfetti. Bununla birlikte, son araştırmalar, saatin silinmesinin ritmi oluşumundaki önemini sorgulayan davranışsal bir fenotipe (hayvanlar hala normal sirkadiyen ritimlerine sahip olmadığını) göstermediğini gösteriyor. .</s>