<s>[INST]Aşkenazi Yahudileri, Ruslardan, Orcadiyenlerden, Fransızlardan ve Basklardan daha fazla ya da daha az genetik olarak farklı bir nüfus olarak mı bulundu?[/INST]Bray ve ark.nın 2010 yılındaki SNP mikroarray teknikleri ve bağlantı analizini kullanarak yaptığı bir araştırma, Druze ve Filistinli Arap popülasyonlarını dünya Yahudi atası genomuna referans olarak gösterirken, modern Aşkenazi genomunun yüzde 35 ila 55'inin Avrupa’da olabileceğini buldu. Kökeni ve bu "referans noktasıyla Y kromozomunu kullanan çalışmalar" ile Avrupa "katkısının önceki tahminlerden önemli ölçüde daha yüksek olduğunu. Bu referans noktası varsayıldığında, Aşkenazi Yahudi popülasyonundaki bağlantı dengesizliği "Orta Doğu ve Avrupa popülasyonları arasındaki iç içe geçme veya" karışım "işaretleri ile eşleşiyor" olarak yorumlandı. Bray ve diğ. ağaç, Aşkenazi Yahudilerinin, Rus, Orcadian, Fransız, Bask, İtalyan, Sardinyalı ve Toskana'dan genetik olarak daha farklı bir nüfus olduğu bulundu. Çalışma ayrıca Aşkenazım'ın Orta Doğu akrabalarından daha çeşitli olduğunu gözlemledi, çünkü Aşkenazım'ın varsayılan coğrafi kaynak popülasyonunun bir üstkümesi değil bir altkümesi olması gerekiyordu. Bray ve diğ. bu nedenle, bu sonuçların, nüfusun antikliğini değil, Avrupa'daki genetik olarak farklı popülasyonlar arasındaki karışım tarihini yansıttığını iddia ediyorum. Bununla birlikte, Aşkenazım'ın atalarında, heterozigotluklarını arttıran evlilik reçetesinin gevşetilmesi mümkündür, buna karşın, FBD kuralının yerel Orta Doğulu ülkelerdeki bakımı, heterozigotluk değerlerini kontrol altında tutmaktadır. Bray ve ark. Bu nedenle çalışma, atalarının gen havuzunu Avrupa komşularından göreceli üreme yalıtımı bağlamında "klan endogamisinden değil (klan beslemesi)" madencilik yapmalarına izin veren) etnik endogamilerinden (etnik kaynaşma) gelebilir. Sonuç olarak, Orta Doğu'lulara göre daha yüksek çeşitlilikleri, ilkikilerin Avrupalılarla olan katkısından değil, evlilik uygulamalarından kaynaklanmaktadır.</s>