<s>[INST]Puan, çeşitli bölümlerin nasıl koordine edildiğini, perdeyi ve başka hangi ayrıntıları belirler?[/INST]Klasik müziğin halk müziğinden ve halk müziğinden ayıran en önemli özelliği, repertuarın müzikal notada yazılması, müzikal bir parçanın ya da skorun yaratılması eğiliminde olmasıdır. Bu puan tipik olarak, ritim, perde ve iki veya daha fazla müzisyenin (şarkıcı veya enstrümantalistlerin dahil olduğu), çeşitli bölümlerin nasıl koordine edildiğinin ayrıntılarını belirler. Müziğin yazılı kalitesi, içlerinde yüksek düzeyde karmaşıklık sağlamıştır: J.S. Mesela Bach'ın fuguları, tezgâhta dokunmuş cesurca farklı melodik çizgilerin olağanüstü bir evliliğini sağlasa da, canlı doğaçlama sıcağında imkansız olacak uyumlu bir harmonik mantık yaratıyorlardı. Yazılı gösterimin kullanımı eserlerin kaydını da tutar ve Klasik müzisyenlerin yüzyıllar öncesinden müzik çalmalarını sağlar. Müzik notasyonu, 2000'li yılların sanatçısının, 1300'lerin Rönesans döneminden veya 1700'lerin Barok konçertosundan, müziğin birçok özelliğinin (melodiler, şarkı sözleri, formlar ve ritimler) çoğaltıldığı bir koro eserini söylemesini sağlar.</s>