<s>[INST]1800’deki zafer, Napolyon’un politik gücünü nasıl güvence altına aldı?[/INST]Mısır'dan döndükten sonra Napolyon Kasım 1799'da bir darbe yaptı ve Cumhuriyetin İlk Başkonsolosu oldu. 1800’de Marengo Savaşı’nda Avusturyalılara karşı kazanılan bir başka zafer de politik gücünü sağladı. 1801 tarihli Concordat ile Napolyon, Katolik Kilisesi'nin dini ayrıcalıklarını geri kazanırken, Devrim'in topraklarını ele geçirdi. Devlet piskoposları aday göstermeye ve kilise maliyesini kontrol etmeye devam etti. Fransa’daki siyasi kontrolünü, Senato’nun, Fransız İmparatorluğu’nun 1804’de Fransız İmparatorluğunu lanse edeceğini ilan edinceye kadar uzattı. İngilizlerle olan anlaşılmaz farklılıklar, Fransızların 1805'te Üçüncü Bir Koalisyonla karşı karşıya geldiği anlamına geliyordu. Napolyon, bu koalisyonu Ulm Kampanyasında belirleyici zaferler ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun ortadan kaldırılmasına yol açan Austerlitz Muharebesinde tarihi bir zaferle parçaladı. Bununla birlikte, Ekim 1805'te, Trafalgar Savaşında bir Fransız-Fransız filosu imha edildi ve Britanya'nın Fransız kıyılarına deniz ablukası açmasına izin verdi. Misillemede, Napolyon 1806'da İngiltere ile karasal ticaretini kesmek için Kıta Sistemini kurdu. Dördüncü Koalisyon aynı yıl ona karşı silah aldı, çünkü Prusya kıtadaki Fransız etkisinin artması konusunda endişelenmeye başladı. Napolyon, Prusya'yı Jena ve Auerstedt savaşlarında kesti, sonra dikkatini Ruslara yöneltti ve onları 1807 Haziran'da Friedland'da ortadan kaldırarak Rusları Tilsit Anlaşmasını kabul etmeye zorladı.</s>