<s>[INST]Punk sonrası sanatçılar bir kez daha stüdyoya nasıl yaklaştı?[/INST]Müzik, bölgeler ve sanatçılar arasında geniş çapta farklılık gösterse de, post-punk hareketi, rock gelenekleri üzerine "kavramsal saldırı" ve geleneksel, hegemonik veya rockist olarak algılanan estetiklerin üretim teknikleri ve rock dışı olarak deneyimleme lehine reddedilmesi ile karakterize edildi. dub, elektronik müzik, disko, gürültü, caz, krautrock, dünya müziği ve avangard gibi müzik stilleri. Punk müzisyenleri genellikle geleneksel etkilerden kaçınıyor veya kasıtlı olarak gizlenmiş olsa da, önceki müzik stilleri, belirli caz markaları, art rock ve "[60'ların müziğinin altında kalan karanlık" karanlıkları da dahil olmak üzere) hareket için bir mihenk taşı görevi görüyordu. Reynolds'a göre sanatçılar bir kez daha yeni kayıt yöntemlerini kullanarak ve yeni ses bölgeleri izleyerek stüdyoya bir araç olarak yaklaştı. Yazar Matthew Bannister, post-punk sanatçılarının 1960'ların Beatles ve Bob Dylan gibi rock sanatçılarının yüksek kültürel referanslarını ve “ilerici, sanat,“ steril ”stüdyo mükemmeliyetçiliği…. avant-garde estetiği ".</s>