<s>[INST]Hakem R. A. Dave romanı nasıl sınıflandırdı?[/INST]Roman, masumiyet kaybını o kadar sık ​​ortaya koyuyor ki, inceleyen R. A. Dave, her karakterin yüzleşmek, hatta yenilgiye uğratmak zorunda kalmasından dolayı, kitabın klasik trajedi unsurlarını üstlendiğini iddia ediyor. Her karakterin kendi kişisel yenilgisiyle nasıl başa çıkacağını araştırırken, Lee, karakterlerin kahraman mı yoksa aptal mı olduğuna karar vermek için bir çerçeve oluşturur. Okuyucuyu temelsiz adorasyon ile ısırma ironi arasında değişen bu tür yargılarda yönlendirir. İzci'nin Misyoner Topluluğu ile olan deneyimi, “nezaket, dindarlık ve ahlak görünümü” verirken, onunla alay eden, dedikodu yapan ve “diğer ırklara karşı kendini beğenmiş, sömürgeci bir tutum yansıtan” ironik bir yan yana yerleştirmedir. Tersine, Atticus Tom'un davasını kaybettiğinde, çabaları onurlandırmak için altlarında yürürken sessizce yükselen renkli balkondaki çocukları ve siyah izleyiciler dışında mahkeme salonunu terk eder.</s>