<s>[INST]Siyah kolej öğrencilerinin yarısı, sınıflarının geri kalan kısmına göre performansları bakımından nerede?[/INST]Richard Sander, azınlık öğrencilerinin yapay olarak okullara yükseltilmesi yoluyla, başka türlü derslere katılamayacaklarını iddia ediyor, bu da onları cesaretlendirmekte ve bu öğrenciler için başarısızlık ve yüksek okulu bırakma oranlarını ortaya koyma eğilimindedir. Örneğin, siyah kolej öğrencilerinin yaklaşık yarısı, sınıflarının yüzde 20'sinde sıralanır; siyah hukuk fakültesi mezunları, beyazlarda olduğu gibi baro sınavlarında başarısız olma ihtimalinin dört katıdır ve ırklararası arkadaşlıkların daha muhtemel olduğu nispeten benzer akademik hazırlık seviyelerine sahip öğrenciler arasında form oluşturmak; Böylece, siyahlar ve Hispanikler, akademik olarak daha az uyumsuz oldukları kampüslere daha sosyal olarak entegre olmuşlardır. Olumlu eylemin sözde "faydalanıcılarının" - azınlıkların - aslında yararlanmadığını ve politika tarafından zarar gördüğünü iddia ediyor. Sander'in iddialarına itiraz edildi ve deneysel analizleri ciddi eleştirilere maruz kaldı. Ülkenin önde gelen istatistik metodolojistlerinden bazılarını içeren bir grup Yüksek Mahkemeye Sander'in analizlerinin Mahkemenin bunları görmezden gelmek konusunda akıllıca olacağı konusunda yeterince kusurlu olduğunu söyledi. Aynı zamanda birçok bilim adamı azınlıkların esasen olumlu eylemlerden kazandığını keşfetmiştir.</s>