<s>[INST]Klasik ve Vedik Sanskritçe ne sıkça görülür?[/INST]Pāṇini tarafından tanımlandığı gibi Sanskritçe, eski Vedik formdan çıktı. Vedik Sanskritçe'nin bu hali, BCE'nin ikinci bin yılına kadar (Rig-vedik için) kadar erken izlenebilir. Alimler, Vedik Sanskritçe ile Klasik veya "Pāṇinian" Sanskritçe'yi ayrı lehçeler olarak ayırırlar. Oldukça benzer olsalar da, fonoloji, kelime bilgisi, dilbilgisi ve sözdizimi gibi bazı önemli noktalar bakımından farklılık gösterirler. Vedic Sanskritçe, Vedaların dilidir, geniş ilahiler, teşvikler (Samhitas) ve Brahmanas ve Upanishads'taki ilahiyat ve din-felsefi tartışmaların bir koleksiyonudur. Modern dilbilimciler, Rigveda Samhita'nın metrik ilahilerini ilk yüzyıllardır, birçok yüzyıl boyunca sözlü geleneğin üzerinde birçok yazar tarafından bestelendi. Vedik döneminin sonu, geleneksel Vedik corpus'un son bölümünü oluşturan Upanishads'ın kompozisyonu ile işaretlenmiştir; ancak, ilk Sutralar hem dilde hem de içerikte Vedik'tir.</s>