<s>[INST]Hangi yeni teori, ergenlik sırasındaki travmatik olayların yaşam boyu etkilerinin olduğunu belirtiyor?[/INST]Ergenlik üzerindeki potansiyel önemli bir etki, aile dinamiğinin, özellikle de boşanmanın değişmesidir. Boşanma oranı yaklaşık% 50'ye kadar olan boşanma yaygındır ve ergenlikte halihazırda büyük miktarda değişiklik yapılmasına neden olmaktadır. Velayet, boşanmadan hemen sonra çıkan ihtilaflar, çoğu zaman kontrol dışı mücadeleyi ve ebeveynler arasındaki belirsizliği yansıtıyor. Boşanma genellikle ergenle kendi sirktodiyal olmayan ebeveynleri arasında daha az temasla sonuçlanır. Evlerde aşırı dengesizlik ve istismar durumlarında, boşanma, evdeki daha az çatışma nedeniyle aileler üzerinde olumlu bir etkiye sahip olabilir. Bununla birlikte, çoğu araştırma, daha sonraki gelişmelerin yanı sıra ergenlik üzerinde olumsuz bir etkisi olduğunu göstermektedir. Son zamanlarda yapılan bir araştırma, boşanma sonrası istikrarlı ailelerde yetişen akranlarla karşılaştırıldığında, geç ergenlik döneminde ek aile geçişi yaşayan boşanma çocuklarının matematik ve sosyal araştırmalardaki zaman içinde daha az ilerleme kaydettiklerini göstermiştir. Yakın zamanda yapılan bir başka çalışma, ergen epistemolojik travma teorisi adında yeni bir teori ortaya koymuş olup, ergenlik döneminde ergen boşanma gibi travmatik yaşam olaylarının geç ergenliğin biçimlendirici dönemi boyunca yaşadığı yetişkin çatışma davranışları üzerindeki yaşam boyu etkilerini etkilediğini ortaya koydu etkin davranış değerlendirme ve eğitim ile. Çocukluk veya ergenlik döneminde ebeveyn boşanması, kişi yirmili yaşlarında ve otuz yaşlarının başındayken olumsuz bir etkiye sahip olmaya devam ediyor. Bu olumsuz etkiler, romantik ilişkiler ve çatışma tarzı, yetişkinler için anlam ifade etmekte olup, çatışma yönetiminde kaçınma ve rekabet tarzlarını kullanma olasılıkları daha yüksektir.</s>