<s>[INST]Yerli halkın yozlaşmış yüksek kültürü için kullanılan başka bir ad neydi?[/INST]Rousseau’dan sonraki 19. yüzyıl eleştirmenleri, yüksek ve düşük kültürler arasındaki bu farklılığı kabul etmiş, ancak yüksek kültürün inceliklerini ve gelişmişliğini insanların temel doğasını gizleyen ve çarpıtan bozucu ve doğal olmayan gelişmeler olarak görmüştür. Bu eleştirmenler, halk müziğini ("halk" tarafından üretildiği gibi, kırsal, okuma yazma bilmeyen, köylüler) doğal bir yaşam biçimini dürüstçe ifade ederken, klasik müzik yüzeysel ve çürümüş gibi görüyorlardı. Aynı şekilde, bu görüş, yerli halkları sıklıkla, Batı'nın çok katmanlı kapitalist sistemleri tarafından karmaşık olmayan ve bozulmamış, özgün ve kusursuz yaşamları yaşayan “asil vahşiler” olarak tasvir etti.</s>