<s>[INST]Papa'nın itirafçısı bir Piskopos mu?[/INST]Hristiyanlık'ta, üç ana geleneğin hepsinde - (Roma) Katolik, (Doğu) Ortodoks Katolik ve Protestan / Mezhepler Dışı, daha tarihi ve otoriter / / "Ruhları ayırt etme", meslekler ve ruhsal yaşamın diğer yönleriyle, özellikle de Roma ve Ortodoks Katolik Kiliseleri ile uzun bir geleneğe sahip hiyerarşik Hristiyan gelenekleri. Bu pozisyonlar şunları içerir: yıldızların veya yaşlıların onurlu ancak gayri resmi pozisyonu - bir erkek (veya daha az sıklıkta kadın), genellikle bir manastır olan, Ruhların rehberliği ve öncüllerin tespiti ve düzeltilmesi için belli hediyelerle Tanrı tarafından tutsak olduğu düşünülen bir manastır (manevi gurur ya da aldatma) - Ortodoks Katolik geleneğinde, özellikle Rus Ortodoksluğunda manevi bir rehber ya da baba olarak hareket eder (söz konusu yıldızların uzun bir çizgisine sahip olan Optina Manastırı'na bakınız); Roma Katolikliği'nde Rahip veya Confessor, çoğu zaman Kutsal Düzenlerde bir adamdır, ancak manevi başarılarına veya zekasına saygılı bir manastır veya başka bir kişi olabilir (Roma Papası'nın bile her zaman olan bir Confessor vardır / b> bir piskopos ve Roma Kilisesinin hiyerarşik yapısı nedeniyle, Ortodoks Katolik'teki manevi rehberlerin resmi olmayan konumlarının aksine, genellikle resmi makamla yarı resmi olan otorite bakımından eşit olamaz. ve Protestan gelenekleri; ve Protestan ve Mezhepsel Olmayan Geleneklerde, neredeyse yalnızca gayrı resmi düzenlemeler (genellikle sadece bir kilise disiplini altında olan üyelere resmi olarak) mentorluk (hem yetişkin hem de çocuklarda, genellikle bir gençlik papazı) Sınırlar, bazı Lutheran ve Anglikan’lar gibi daha tarihi ve muhafazakar Reformasyon Kiliselerinin bazılarındaki daha tipik Roma “itirafçı” konumu ile bulanıklaştırılabilir. Protestan mezheplerinin çoğunun bireysel doğasına uygun olarak, ruhsal gelişimde rehberlik edilmesine verilen önem küçüktür, Kutsal Kitabın ağır okumaya ve kişisel, Ruhla aydınlatılmış yorumuna ağırlık verilir.</s>