<s>[INST]19. yüzyılın İngilizleri, Hindistan'ın en kısa zamanda olmasını ne istedi?[/INST]Sir William Jones gibi 18. yüzyılın oryantalist alimleri Hint kültürü ve Sanskritçe için bir coşku dalgasına işaret ediyordu. Thomas Trautmann'a göre, bu "İndomanya" döneminden sonra, Sanskritçeye ve genel olarak Hint kültürüne yönelik belirli bir düşmanlık, 19. yüzyılın başlarında Britanya'da, Sanskritçe'nin İngiliz akademisindeki ihmali ile kendini kanıtlamaya başladı. Bu, Hindistan'ın olabildiğince kültürel, dini ve dilsel olarak İngiltere'ye asimile edilmesi gerektiği fikrinden yana genel bir baskı oldu. Trautmann, artan düşmanlık için iki ayrı ve mantıksal olarak karşıt kaynakları göz önünde bulunduruyor: Bunlardan biri, Hindu medeniyetini esasen Hindistan'ın gelişmesine yardım etmek için esasen bir gelişimci, ilerici, liberal ve ırkçı olmayan özcü eleştirisi olarak adlandırdığı "İngiliz Indophobia" dı. Avrupa hatları; diğeri ise, Hintlilerin “ayrı, daha aşağı ve çözülemeyen bir yarışı” oluşturduğu İngiliz “sağduyu görüşü” teorisi olan bilimsel ırkçılıktı.</s>