<s>[INST]İncil'deki alimler Dünya'nın kaç yaşında olduğunu düşünüyorlardı?[/INST]Modern kimya gibi modern jeoloji, 18. ve 19. yüzyılların başlarında kademeli olarak gelişti. Benoît de Maillet ve Comte de Buffon, Dünya'yı, Kutsal Kitap bilginlerinin öngördüğü 6.000 yıl 'dan daha büyük gördü. Jean-Étienne Guettard ve Nicolas Desmarest, Fransa'nın merkezini doydu ve gözlemlerini ilk jeolojik haritalardan bazıları üzerine kaydetti. Kimyasal deneylerin desteğiyle, İskoçya’nın John Walker, İsveç’in Torbern Bergman ve Almanya’nın Abraham Werner gibi doğa bilimcileri, jeolojiyi on sekizinci yüzyılın sonlarına doğru sınırlandıran ortak bir başarı olan kaya ve mineraller için kapsamlı sınıflandırma sistemleri yarattı. Bu ilk jeologlar ayrıca Steno'nun adımlarını takip eden James Hutton, Georges Cuvier ve Alexandre Brongniart'ın, Steno'nun adımlarını takip ederek, kaya katmanlarının içerdikleri fosillerle tarihlenebileceğini iddia etmelerine neden olan genel bir yorum sunmuşlardır. Paris Havzası jeolojisi. İndeks fosillerinin kullanılması jeolojik haritalar yapmak için güçlü bir araç haline geldi, çünkü jeologların bir bölgedeki kayaları diğer uzak bölgelerdeki benzer yaştakilerle ilişkilendirmelerini sağladı. 19. yüzyılın ilk yarısında, Charles Lyell, Adam Sedgwick ve Roderick Murchison gibi jeologlar, yeni tekniği Avrupa ve Doğu Amerika'daki kayalara uyguladılar ve daha sonraki yıllarda devlet tarafından finanse edilen haritalama projeleri için daha ayrıntılı bir aşama hazırladılar.</s>