<s>[INST]11. yüzyılda Kuzey İtalya ve Güney Fransa'da hangi gruplar ortaya çıkmaya başladı?[/INST]Roma Katolik Kilisesi'nde, istilacı ve istekli tezahürü sapkınlığının, topluluklaşma gerçekleşmeden önce bile, kiliseden birini ruhsal olarak kestiği düşünülmektedir. Codex Justinianus (1: 5: 12), “katolik kiliseye ve ortodoks kutsal inancımıza sadık olmayan herkesi bir sapkın” olarak tanımlamaktadır. Kilise her zaman sert bir şekilde Hristiyanlıktan bahseden Hristiyanlık telleri ile uğraşmıştı, ancak 11. yüzyıldan önce bunlar, bireysel vaizler veya Arianism, Pelagianism, Donatism, Marcionism ve Montanism gibi küçük yerelleşmiş mezheplerin etrafında toplanma eğilimindeydi. Neredeyse Manichaean Pavlus mezhebinin batıya doğru dağılması, Batı Avrupa’nın 11. ve 12. yüzyıl sapmalarını doğurdu. Bunlardan ilki, Doğu ve Batı Hristiyanlığı arasında bir tür sığınak olan Bosna'daki modern gün Bogomil'di. 11. yüzyıla gelindiğinde, Patarini, Dulcinians, Waldensians ve Cathars gibi daha örgütlü gruplar, kuzey İtalya, güney Fransa ve Flanders kentlerinde ve şehirlerinde görünmeye başlamıştı.</s>