<s>[INST]Yerel olmayan bir konuşmacının taklit etmesi hangisi daha kolaydır: gramer kuralları mı yoksa ses kayması mı?[/INST]Ses değişimlerinin yanında, sonek farklarının geniş örnekleri vardır. Genellikle basit son ekler (örneğin -ske, -ke, -je, ... arasında geçiş yapmak gibi) kaymalar, bazen son ekler belirli bir lehçenin oldukça özel gramer kurallarına bile bağlıdır. Yine Batı Flaman örnek olarak alıyor. Bu dilde, "ja" (evet) ve "nee" (hayır) kelimeleri de cümlenin (genellikle örtülü) konusuna bağlanır. Bu ayrı dilbilgisi kuralları, basit bir ses kaymasından daha doğru bir şekilde taklit edilmekten çok daha zordur; bu sayede belirli bir bölgede yetişmemiş kişilerin, taşındıktan on yıl sonra bile tanınmasını kolaylaştırır.</s>