<s>[INST]İslamcıların neden demokratik seçimlere ihtiyacı var?[/INST]İslamcılık içindeki bir başka büyük bölünme, Graham E. Fuller'ın, köktenci "geleneğin koruyucusu" olarak nitelendirdiği şey (Wahhabi hareketindekiler gibi Selefiler) ve Müslüman Kardeşler'in çevresinde yer alan "değişim ve İslam reformu öncüsü" arasındadır. Olivier Roy, “Sünni pan-İslamcılık’ın 20. yüzyılın ikinci yarısında kayda değer bir değişim geçirdiğini”, Müslüman Kardeşler hareketinin ve pan-Arabizm’in İslamlaştırılmaya odaklanmasının, Şeriat’tan ziyade Sfiresi harekatının vurgulanmasıyla tutunduğunu savunuyor. İslami kurumların inşası "ve Şii İslam'ın reddi. Arap Baharı’nın ardından Roy, İslamcılığın, Arap Müslüman dünyasının çoğunda demokrasiye “giderek bağımlı hale geldiğini”, “artık hiçbiri diğeri olmadan yaşayamayacağını” tanımladı. İslamcı politik kültürün kendisi demokratik olmasa da, İslamcılar meşruiyetlerini korumak için demokratik seçimlere ihtiyaç duyuyorlar. Aynı zamanda, popülariteleri, hiçbir hükümetin kendisini, ana İslamcı grupları dışlayan demokratik olarak adlandıramayacağı şekildedir.</s>