<s>[INST]Berkeley İnsani Gelişme Enstitüsü'nün California Üniversitesi'ni kim kurdu?[/INST]Jean Macfarlane 1927’de Berkeley’nin Eski Çocuk Refahı Enstitüsü olarak adlandırılan Berkeley’deki İnsani Gelişme Enstitüsü’nü kurdu. Enstitü, daha önce yapılan çalışmaların aksine, sağlıklı gelişim çalışmalarının başlatılmasında etkili oldu. Patolojik kişiliklere dayanan teoriler hâkim oldu. Çalışmalar, bir nesil çocuğun büyüdüğü eşsiz tarihsel koşullar olan Büyük Buhran ve II. Dünya Savaşı sırasında insani gelişmeye baktı. 1931'de Harold Jones ve Herbert Stolz tarafından başlatılan Oakland Büyüme Çalışması, Oakland bölgesindeki çocukların fiziksel, entelektüel ve sosyal gelişimlerini incelemeyi amaçladı. Veri toplama 1932'de başlamış ve 1981'e kadar devam etmiş, araştırmacıların geçmiş ergenliği erişkinlik dönemine kadar uzatan bireyler hakkında uzunlamasına veri toplamalarına izin vermiştir. Jean Macfarlane, çocukların sosyoekonomik ve aile geçmişleri açısından gelişimini inceleyen Berkeley Rehberlik Çalışması'nı başlattı. Bu çalışmalar, 1960'larda Glen Elder'ın, ergenlerin gelişimine ilişkin yaşam boyu perspektifini önermek için arka plan sağladı. Elder, ergen gelişiminin birkaç tanımlayıcı ilkesini formüle etmiştir. Tarihsel zaman ve yer ilkesi, bireyin gelişiminin, içinde büyüdükleri zamana ve yere göre şekillendiğini belirtir. Bir insanın hayatında zamanlamanın önemi ilkesi, yaşam olaylarının insanın hayatında ne zaman meydana geldiğine dayanarak gelişime olan farklı etkilerini ifade eder. Bağlantılı yaşamlar fikri, bireyin gelişiminin, bir parçası olduğu birbirine bağlı ilişkiler ağı tarafından şekillendiğini; İnsan ajansı ilkesi, bir kişinin yaşam kursunun, bireyin tercihleri ​​ve eylemleri aracılığıyla tarihsel süreçleri ve sosyal ağları bağlamında yapıldığını iddia eder.</s>