<s>[INST]Vinil kayıtları kalıplarından ayırmak için hangi malzeme kullanılır?[/INST]En eski disk kayıtları (1889-1894) sert kauçuk da dahil olmak üzere çeşitli malzemelerden yapıldı. 1895 civarında, gomalak bazlı bir bileşik tanıtıldı ve standart hale geldi. Bu bileşik için kesin formüller üreticiye ve zamana göre değişmekle birlikte, tipik olarak, ince toz haline getirilmiş kaya, genellikle kayrak ve kireçtaşı anlamına gelen, ince toz haline getirilmiş kaya, genellikle kayrak ve kireçtaşı içeren, çekme mukavemeti katacak elyaflar, renk için karbon siyahı (bu olmadan, çoğu firmanın çekici olmadığını düşündüğü bir "kirli" gri veya kahverengi renk olma eğilimindeydi) ve çok az miktarda kayganlaştırıcı üretim sırasında küf salınımını kolaylaştırır. Başta Columbia Records olmak üzere bazı üreticiler, daha kalın malzemeden veya elyaftan oluşan bir çekirdek disk ile lamine edilmiş bir yapı kullandı. Shellac kayıtlarının üretimi, 78 rpm formatının sonuna kadar devam etti (yani, çoğu gelişmiş ülkede 1950'lerin sonlarında, ancak bazı yerlerde 1960'ların sonuna kadar), ancak azalan yıllar boyunca ve çok geç saatlerde giderek daha az aşındırıcı formülasyonlar kullanıldı. Gerçekten yeni durumdaki örnekler, vinil kadar düşük gürültü seviyelerine sahip olabilir.</s>