<s>[INST]Rosen, Chopin'in benzersizliğinin merkezi bir parçası olarak neyi nasıl idare ettiğini gösteriyor?[/INST]Doğaçlama, Chopin'in yaratıcı süreçlerinin merkezinde duruyor. Ancak, bu itici kargaşa anlamına gelmez: Nicholas Temperley, "doğaçlama bir izleyici için tasarlandı ve başlangıç ​​noktası, izleyicinin şu anki müzikal biçim sözleşmelerini de içeren beklentileri olduğunu" yazıyor. İki konçerto da dahil olmak üzere piyano ve orkestra eserleri, Temperley tarafından "sadece parlak piyano çalmak için araçlar ... resmi olarak uzun soluklu ve son derece muhafazakar" olarak tutuluyor. Piyano konçertolarından sonra (ikisi de erken olan, 1830'dan kalma) Chopin, büyük ölçekli çoklu hareket formlarında hiçbir girişimde bulunmadı, piyano ve viyolonsel için son sontalarından tasarruf etti; "bunun yerine basit genel tasarım, ancak ince ve karmaşık hücre yapısının parçalarında mükemmele yakınlaştı." Rosen, Chopin'in bireyselliğinin önemli bir yönünün, dört çubuklu cümle 'yi yapısal bir birim olarak ele almasının esnek olduğunu öne sürmektedir.</s>