<s>[INST]Patrici senatörler, plörelerin birikmiş borçlarını ele almayı reddetti mi?[/INST]MÖ 287'ye gelindiğinde ortalama plebeçinin ekonomik durumu zayıflamıştı. Sorun, yaygın borçlanmaya odaklanmış gibi görünüyor. Plebeerler yardım istedi, ancak senatörler durumlarını ele almayı reddetti. Sonuç son plebeian ayrılması idi. Ülker halkı Janiculum tepesine çıktı. Ayrılmayı sona erdirmek için bir diktatör atandı. Diktatör, patrici senatörlerinin herhangi bir tasarıyı Plebeian Konseyi tarafından değerlendirilmeden önce kabul etmeleri gerekliliğine son veren bir yasayı (Lex Hortensia) geçti. Bu, Plebeian Konseyi'nin bir eyleminin tüm yasa gücüne sahip olmasını gerektiren ilk kanun değildi. Plebeian Konseyi bu gücü M.Ö. 449’daki Valerian kanununda bir değişiklik sırasında edindi. Bu kanunun önemi, son silahlarının patrisyenlerini plâlilere karşı soymasıydı. Sonuç olarak, devlet üzerindeki kontrol seçmenlerin omuzlarına değil, yeni plebe soylularına düştü.</s>