<s>[INST]Hangi imparatorluğu Grek öğretmenlerine Mary'nin anlayışının bekaretiyle ilgili tuttu?[/INST]Mary'nin günahsızlığı ve onunla birlikte var olduğu ilk andan itibaren herhangi bir taint'den muafiyet, Bizanslı Yunan ilahiyatçılarına aşina bir doktrindi. Aziz Gregory Nazianzen ile başlayarak, sünnette İsa ve Meryem'in “arınması” nı açıklaması (Luka 2:22), Hristiyanlık'ta (ve Mariology’de uzatma ile) “arındırma” nın temel anlamını referans alması için yönlendirdi. lütuf anında bir şerefle kendini gösteren mükemmel günahsız bir doğa (örneğin, Vaftizindeki İsa). St. Gregory Nazianzen, Mary'yi "prokathartheisa (önceden hazırlanmış)" olarak belirledi. Gregory büyük olasılıkla Tapınaktaki İsa ve Meryem'in Arındırılması bilmecesini, İsa ve Meryem'in insan tabiatlarını eşit derecede kutsal ve dolayısıyla bu zarafet ve görkemle arındırılmış olarak düşünerek çözmeye çalıştı. Gregory'nin Meryem'in arınmasını çevreleyen doktrinleri büyük olasılıkla Noel tarihine çok yakın olan Konstantinopolis'teki ve çevresindeki Tanrı'nın Annesinin anma töreni ile ilgiliydi. Nazianzen'in Müjde'deki "hazırlıklı" olarak kabul edilen Meryem unvanı, daha sonra, Immaculate Conception'ın Bizans eşdeğerini haklı çıkarmak için Mariology ile ilgilenen tüm ilahiyatçılar tarafından kabul edildi. Bu özellikle Kudüs ve Aziz John Damascene'deki Aziz Sophronios Kilisesi'nde, bu bölümde Kilise Babaları bölümündeki bölümde ele alınacaktır. Damascene zamanında, "Aziz Ann'in Rahibindeki Theotokos'un Anlayışı] 'nın kamuoyu kutlaması popüler hale geliyordu. Bu dönemden sonra, İsa ve Meryem'in kusursuz tabiatlarının "saflaştırılması" yalnızca Enkarnasyon ve Vaftiz ve diğer kamu Bizans ayinleri bayramlarındaki zarafet ve şeref anları anlamına gelmez, aynı zamanda arınma sonunda Mary'nin anlayışı ile ilişkilidir. 2. binyılın Ortodoks yazarları (örneğin, Aziz Nicholas Cabasilas ve Joseph Bryennius) tarafından Tapınakta küçük çocuğu olarak sunumu ile birlikte.</s>