<s>[INST]Hangi kurumlar AB kurumlarını ve üye devletlerini kanunları takip ediyor?[/INST]Anayasa hukuku Avrupa Birliği'nin yönetim yapısını ilgilendirirken, idare hukuku AB kurumlarını ve üye ülkeleri kanuna uymaya bağlar. Hem üye devletlerin hem de Komisyonun, AB kurumlarına ve diğer üye devletlere antlaşmaların ihlaliyle ilgili hak iddia etmek için genel bir yasal hakkı veya "duruşu" (locus standi) vardır. AB'nin kuruluşundan itibaren, Adalet Divanı, Antlaşmaların vatandaşlara veya şirketlere, haklar ve yükümlülükler oluşturdukları için doğru şekilde yorumlanması halinde, Antlaşmalar ve Düzenlemelere aykırı davranmaları için AB ve üye devlet kurumlarına karşı talepte bulunmalarına izin verdiğine karar verdi. Bununla birlikte, Direktifler uyarınca, vatandaşların veya şirketlerin 1986'da diğer devlet dışı taraflara karşı talepte bulunmalarına izin verilmediği söylendi. Bu, üye devletlerin mahkemelerinin, başka bir vatandaş veya kurum için bir zorunluluk getirmesi halinde, üye devlet hükümetinin dava açabilmesine rağmen, ulusal bir kuralın çeliştiği bir AB yasası uygulamak zorunda olmadığı anlamına geliyordu. “Doğrudan etki” konusundaki bu kurallar, üye devlet mahkemelerinin AB yasalarını uygulamak için ne derece sınırlandırıldığını sınırlar. AB kurumlarının bütün eylemleri adli incelemeye tabi tutulabilir ve özellikle genel hukuk ilkelerinin veya temel hakların dahil olduğu yerlerde, orantılılık standartlarına göre değerlendirilebilir. Yasanın ihlal edildiği bir davacı için çare genellikle maddi tazminattır, ancak mahkemeler yasanın olabildiğince etkili olmasını sağlamak için özel bir performans gerektirebilir ya da tazminat verebilir.</s>