<s>[INST]Nagarjuna, canlıların neyin boş olduğunu söyledi.[/INST]Mahayana Budizmi, Mahayana geleneğindeki en etkili bilim adamı olan Nagarjuna'dan (belki de yaklaşık 150-250 CE) önemli bir teorik temel aldı. Nagarjuna'nın Budist felsefeye birincil katkısı, döneminde ortaya çıkan Prajñāpāramitā sutralarında widelynyatā veya “boşluk” kavramının sistematik olarak ortaya konmasıydı. Boşluk kavramı, Sarvastivada ve Sautrantika'nın soyu tükenmiş (Mahayana olmayan okullar) metafiziğini çürütmek için diğer önemli Budist doktrinleri, özellikle anatta ve bağımlı kökenleri bir araya getirir. Nagarjuna'ya göre, </tman 'dan boş olmayan yalnızca duygusal varlıklar değildir; bütün fenomenler (dharmalar) herhangi bir svabhava olmadan (kelimenin tam anlamıyla "kendi-doğası" veya "kendi-doğası") ve dolayısıyla hiçbir özü yoktur; Onlar bağımsız olmanın "boş"; Böylece, o sırada dolaşan svabhava'nın heterodoks teorileri, erken Budizm'in öğretileri temelinde çürütüldü. Nagarjuna'nın düşünce okulu, Mādhyamaka olarak bilinir. Nagarjuna'ya atfedilen bazı yazılar Mahayana metinlerine açıkça atıfta bulundu, ancak felsefesi agamların ortaya koyduğu parametrelerde tartışıldı. Canon’da kaydedildiği gibi Buddha'nın doktrininin tutarlı bir tefsirini yapma arzusundan pozisyonuna gelmiş olabilir. Nagarjuna'nın gözünde Buda sadece bir öncü değil, aynı zamanda Mādhyamaka sisteminin kurucusuydu.</s>