<s>[INST]BYU’nun Şeref Kanunu esas olarak oluşturulması için ne için kullanılıyordu?[/INST]Bütün öğrenciler ve fakülteler, dinden bağımsız olarak bir onur kuralına uymayı kabul etmek zorundadır. Kilise Eğitim Sistemi Onur Kodunun erken formları, Brigham Young Akademisi ve ilk okul başkanı Karl G. Maeser günlerine kadar uzanmaktadır. Maeser, müstehcenliği, küfürlülüğü, sigarayı ve alkol tüketimini yasaklayan ahlaki kurallara uyduklarını görmek için öğrencileri ziyaret eden öğrencileri ziyaret eden bir grup öğretmen olan “Yurtiçi Örgütü” nü yarattı. Şeref Kanunu 1940'a kadar oluşturulmadı ve esas olarak hile ve akademik sahtekârlık vakaları için kullanıldı. Başkan Wilkinson, 1957'deki Onur Kodunu diğer okul standartlarını içerecek şekilde genişletti. Bu, Şeref Kanunu'nun bugün neyi temsil ettiğine yol açtı: iffet, kıyafet, tımar, uyuşturucu ve alkolle ilgili kurallar. Onur kodunu yaşamaya dair imzalanan bir taahhüt başvuru sürecinin bir parçasıdır ve tüm öğrenciler, öğretim üyeleri ve personel tarafından uyulması zorunludur. Standartlara aykırı olarak bulunan öğrenciler ve öğretim üyeleri, Onur Konseyi temsilcileri ile görüşmek üzere uyarılır veya çağrılırlar. Bazı durumlarda, öğrenciler ve öğretim üyeleri okuldan atılabilir veya görev sürelerini kaybedebilirler. Hem LDS hem de LDS dışı öğrencilerin, hem kabul hem de devamlılık için dini bir onay almak için her yıl bir Kilise lideriyle buluşmaları gerekmektedir. Çeşitli LGBT savunuculuk grupları namus kanununu protesto ettiler ve eşcinsel karşıtı olduklarını eleştirdiler ve Princeton Review, BYU’yu Amerika’nın en LGBT’si olmayan 3. okulu olarak seçti.</s>