<s>[INST]Savaş oyunu heyecanı acının hangi yönünü engelliyor gibi görünüyor?[/INST]1968'de Ronald Melzack ve Kenneth Casey, ağrıyı üç boyutuyla tanımladı: "duyusal-ayrımcı" (ağrının şiddeti, yeri, kalitesi ve süresi), "duygusal-motivasyon" (tatsızlık ve tatsızlıktan kaçma dürtüsü ) ve "bilişsel-değerlendirme" (değerlendirme, kültürel değerler, dikkat dağıtımı ve hipnotik öneri gibi bilişler). Ağrı yoğunluğunun (duyusal ayırt edici boyut) ve nahoşluğun (duygusal-motivasyonel boyut) yalnızca acı verici uyaranların büyüklüğü tarafından belirlenmediğini, ancak "daha yüksek" bilişsel etkinliklerin algılanan yoğunluğu ve nahoşluğu etkileyebileceğini teorilediler. Bilişsel faaliyetler "hem duyusal hem de duyuşsal tecrübeyi etkileyebilir veya öncelikle duygusal-motivasyonel boyutu değiştirebilir. Bu yüzden, oyunlarda veya savaşta heyecan, ağrının hem boyutlarını engeller, hem de öneri ve plasebolar duygusal-motivasyonel boyut ve duyusal-ayrımcı boyutu nispeten rahatsız edilmeden bırak. ” (sf. 432) Kağıt harekete geçme çağrısı ile bitiyor: "Ağrı yalnızca duyusal girdiyi anestezik blok, cerrahi müdahale ve benzeri ile kesmeye çalışarak değil, aynı zamanda motivasyon-duygusal ve bilişsel faktörleri de etkileyerek tedavi edilebilir. aynı zamanda. " (sf. 435)</s>