<s>[INST]Ekim 2009 itibariyle, PSLC'nin başkanı kimdi?[/INST]Libya'nın ekonomisi, özelleştirmenin artmasına tanık oldu; Yeşil Kitap'ta savunulan ulusallaştırılmış sanayinin sosyalist politikalarını reddetmesine rağmen, hükümet rakamları kapitalizmden ziyade "insanların sosyalizmini" oluşturduklarını iddia etti. Kaddafi bu reformları memnuniyetle karşıladı ve Mart 2003'teki bir konuşmada geniş çaplı özelleştirme çağrısında bulundu. 2003 yılında, petrol endüstrisi büyük ölçüde özel şirketlere satıldı ve 2004’e gelindiğinde, 2003’e göre altı kat yükselen Libya’ya 2004 yılında 40 milyar dolarlık doğrudan yabancı yatırım yapıldı. Libya’nın nüfusu sektörleri bu reformlara karşı kamu gösterileriyle tepki gösterdi ve Mart 2006’da devrimci sert gömlekler GPC kabinesinin kontrolünü ele geçirdi; değişikliklerin hızını artırsalar da, onları durdurmadılar. 2010 yılında, Libya ekonomisinin yarısını izleyen on yıl içinde özelleştirilen görecek planlar açıklandı. Eşlik eden hiçbir politik liberalleşme olmamasına rağmen, Kaddafi'nin hakim kontrolü elinde tutmasıyla, Mart 2010'da hükümet belediye meclislerine daha fazla yetki vermiştir. Artan sayıda reformist teknokrat, ülkenin yönetiminde pozisyon aldı; en bilinenleri, Libya'nın insan hakları sicilini açıkça eleştiren Kaddafi'nin oğlu ve varisi Saif el Islam Gaddafi idi. Yeni anayasanın hazırlanmasını öneren bir gruba liderlik etmesine rağmen, hiç kabul edilmemiş olmasına rağmen, Ekim 2009'da PSLC başkanlığına atandı. Turizmi teşvik etmeye katılan Saif, 2008 yılında özel olarak işletilen birkaç medya kanalı kurdu, ancak hükümeti eleştirdikten sonra 2009'da kamulaştırıldılar. 2010 yılının Ekim ayında, Kaddafi, Afrika liderlerinden Afrika köleleri ticaretine katılmaları için özür diledi.</s>