<s>[INST]Yeni bir duyusal hafıza fikrini keşfetmekle ilgili ilk çalışmaları kim yaptı?[/INST]Duyusal hafıza, bir öğenin algılanmasından sonra duyusal bilgiyi bir saniyeden daha az tutar. Bir öğeye bakma ve sadece bir saniyelik bir gözlem veya ezberleme ile nasıl göründüğünü hatırlama yeteneği, duyusal hafızanın bir örneğidir. Bilişsel kontrolden çıktı ve otomatik bir cevap. Çok kısa sunumlarla, katılımcılar çoğu zaman rapor edebildiklerinden daha fazla "görüyor" gibi göründüğünü bildirirler. Bu duyusal hafıza biçimini araştıran ilk deneyler "kısmi rapor paradigması" kullanılarak George Sperling (1963) tarafından yapıldı. Deneklere, dört sıralı üç sıra halinde düzenlenmiş 12 harflik bir ızgara sunulmuştur. Kısa bir sunumdan sonra, denekler yüksek, orta veya düşük tonda çalındı ​​ve bu da hangi satırın bildirileceğini işaret etti. Bu kısmi rapor deneylerine dayanarak Sperling, duyusal hafızanın kapasitesinin yaklaşık 12 madde olduğunu ancak çok hızlı bir şekilde (birkaç yüz milisaniye içinde) azaldığını gösterebildi. Bu bellek biçimi çok hızlı bir şekilde azaldığından, katılımcılar ekranı görecek, ancak tüm öğeleri ("tüm rapor" prosedüründeki 12) geri ödemeden önce rapor edemediler. Bu tip bir hafıza prova ile uzatılamaz.</s>