<s>[INST]Hükümetlerin 21. yüzyıl finansal piyasalarını ele almak için hangi uygulamaları ayarlaması gerekirdi?[/INST]Mali kriz için birçok neden, uzmanlar tarafından değişen ağırlıkla önerilmiştir. ABD Senatosu Levin-Coburn Raporu, krizin "yüksek riskli, karmaşık finansal ürünler, açıklanmayan çıkar çatışmaları, düzenleyicilerin, kredi derecelendirme kuruluşlarının ve piyasanın Wall Street aşırılıklarında dizginlenememesi" sonucu olduğu sonucuna vardı. ." Mali Kriz Soruşturma Komisyonu, finansal krizin önlenebileceği ve “finansal düzenleme ve denetimdeki yaygın başarısızlıklar”, “kurumsal yönetim ve risk yönetiminin birçok sistemik öneme sahip finansal kurumdaki önemli başarısızlıklarından” kaynaklandığı sonucuna varmıştır. finansal kuruluşlar tarafından riskli yatırımlar ve şeffaflık eksikliği, "belirsizlik ve paniğe ekleyen", "hesap verebilirlik ve etikte sistemik bir çöküş", "ipotek borç verme standartlarını çökerten ve ipotek menkul kıymetleştirme boru hattını çökerten hükümet tarafından kötü hazırlık ve tutarsız eylem" ", reçetesiz satılan türevlerin, özellikle kredi temerrüt takas işlemlerinin deregülasyonu ve" kredi derecelendirme kuruluşlarının başarısızlıklarını "doğru fiyat riskine sokma. Cam Steagall Yasası’nın 1999’da yürürlükten kaldırılması, ABD’deki yatırım bankaları ve mevduat bankaları arasındaki ayrımı etkin bir şekilde kaldırmıştır. Eleştirmenler, kredi derecelendirme kuruluşlarının ve yatırımcıların ipoteğe ilişkin finansal ürünlerle ilgili riski doğru bir şekilde fiyatlandırmadıklarını ve hükümetlerin 21. yüzyıl finansal piyasalarını ele almak için düzenleyici uygulamalarını ayarlamadıklarını savundu. Finansal krizin nedenleri üzerine yapılan araştırmalar da faiz oranlarının yayılmasının rolüne odaklanmıştır.</s>