<s>[INST]X.25 ve Frame Relay ne gerektirir?[/INST]Hem X.25 hem de Frame Relay, bağlantı yönelimli işlemler sağlar. Ancak X.25, OSI Modelinin ağ katmanında yapıyor. Çerçeve Rölesi, veri bağlantı katmanı olan ikinci seviyede yapar. X.25 ve Frame Relay arasındaki bir diğer önemli fark, X.25'in herhangi bir kullanıcı paketi iletilmeden önce iletişim kuran taraflar arasında bir el sıkışma yapması gerektiğidir. Frame Relay, bu tür tokalaşmaları tanımlamaz. X.25, paket ağı içindeki hiçbir işlemi tanımlamaz. Sadece kullanıcı-ağ arayüzünde (UNI) çalışır. Böylece, ağ sağlayıcısı ağ içinde istediği herhangi bir prosedürü kullanmakta serbesttir. X.25, UNI'de bazı sınırlı yeniden iletim prosedürleri belirtmekte ve bağlantı katmanı protokolü (LAPB), konvansiyonel HDLC tipi link yönetimi prosedürleri sunmaktadır. Çerçeve Rölesi, ISDN'nin katman iki protokolünün (LAPD ve LAPB) değiştirilmiş bir sürümüdür. Bu nedenle, bütünlük operasyonları baştan sona değil, yalnızca bir link üzerindeki düğümler arasında gerçekleşir. Herhangi bir yeniden iletim daha yüksek katman protokolleri ile yapılmalıdır. X.25 UNI protokolü, OSI Modelinin alt üç katmanından oluşan X.25 protokol takımının bir parçasıdır. UNI'de 1980'lerde ve 1990'ların başında paket anahtarlama ağları için yaygın olarak kullanılmış, paket ağlarının içine ve dışına standart bir arayüz sağlamak için kullanılmıştır. Bazı uygulamalar ağ içinde X.25'i de kullandı, ancak bağlantı yönelimli özellikleri bu kurulumu hantal ve verimsiz hale getirdi. Çerçeve rölesi temel olarak OSI Modelinin ikinci katmanında çalışır. Bununla birlikte, adres alanı (Veri Bağlantısı Bağlantısı Kimliği veya DLCI), OSI ağ katmanında en az sayıda prosedürle birlikte kullanılabilir. Bu nedenle, kendisini birçok X.25 katman 3 mahkumundan korur, fakat yine de DLCI'yi bir düğümden düğüme katman iki bağlantı protokolünün ötesinde bir ID olarak içerir. Frame Relay'in basitliği onu X.25'ten daha hızlı ve daha verimli kılar. Kare geçişi bir veri bağlantı katmanı protokolü olduğundan, X.25 gibi dahili ağ yönlendirme işlemlerini tanımlamaz. X.25 için paket kimlikleri --- sanal devre ve sanal kanal numaralarının ağ adresleriyle ilişkilendirilmesi gerekir. Aynısı, Çerçeve Röleleri DLCI için de geçerlidir. Bunun nasıl yapılacağı şebeke sağlayıcısına bağlıdır. Çerçeve Rölesi, hiçbir ağ katmanı prosedürü olmaması nedeniyle, HDLC / LAPD / LAPB Set Asenkron Dengeli Modu (SABM) kullanılarak, ikinci kattaki bağlantıya yönlendirilir. X.25 bağlantıları genellikle her iletişim oturumu için kurulur, ancak bağlantı odaklı el sıkışma olmadan UNI üzerinden sınırlı miktarda trafik alınmasına izin veren bir özelliğe sahiptir. Bir süre, Geniş Alan ağlarında LAN'ları birbirine bağlamak için Frame Relay kullanıldı. Bununla birlikte, X.25 ve Çerçeve Rölesi, ağ katmanındaki Internet Protokolü (IP) ve İki Katlı Asenkron Aktarım Modu (ATM) ve / veya Çok Protokollü Etiket Değiştirme'nin (MPLS) sürümleri ile desteklenmiştir. Tipik bir yapılandırma IP üzerinden ATM'yi veya bir MPLS sürümünü çalıştırmaktır.    </s>