<s>[INST]Hangi festivalin yaşadığını açıklayan hiçbir hesap yoktu?[/INST]Corpus Christi gibi ortaçağ gösterileri ve festivalleri kilise tarafından onaylanırken, Karnaval aynı zamanda ortaçağ halk kültürünün bir tezahürüydü. Birçok yerel Karnaval geleneklerinin, Swabian-Alemannic Fastnacht'taki maskeli figürleri içeren ayrıntılı ayinler gibi yerel Hristiyan öncesi ritüellerden kaynaklandığı iddia ediliyor. Bununla birlikte, Saturnalia veya diğer antik festivallerden doğrudan bir kökeni oluşturmak için kanıtlar yetersizdir. Tam bir Saturnalia hesabı hayatta kalmaz ve şölenin ortak rolleri, rol geri dönüşleri, geçici sosyal eşitlik, maskeler ve izin verilen kural kırma özellikleri mutlaka tutarlı bir festival teşkil etmez veya bu festivalleri birbirine bağlamaz. Bu benzerlikler, birçok anlam ve işlev barındırabilen bir kültürel kaynak rezervini temsil edebilir. Mesela Paskalya, İsa'nın dirilişi ile başlar, ardından liminal bir dönem izler ve yeniden doğuşla sona erer. Karnaval bunu, Kral Karnavalı canlanırken tersine çevirir, ölümünden önce liminal bir dönem izler. Her iki bayram ay takvimi ile hesaplanır. Hem İsa hem de Kral Karnavalı, insanlara ölümleriyle hediye eden açgözlü figürler olarak görülebilir. İsa örneğinde, armağan cennetteki sonsuz yaşamdır ve Kral Karnaval için ölümün yaşam döngüsünün gerekli bir parçası olduğu kabulüdür. Hristiyanlık karşıtı Yahudiliğin yanı sıra, kilise ve Karnaval ritüelleri ve imgeleri arasındaki ortaklıklar ortak bir kök olduğunu gösteriyor. Mesih'in tutkusu kendisi gariptir: Hristiyanlığın erken dönemlerinde Mesih, özet kararın kurbanı olarak kabul edildiğinden, Romalılar tarafından bir Yahudi çetesinden önce işkence görmekte ve idam edilmektedir (“Kanı bizde ve çocuklarımızda!” Matta 27: 24-25). İspanya'daki Kutsal Hafta alayı, İsa figürüne şiddetle hakaret eden kalabalıklar içeriyor. Aldatıcılık, parodi, aldatma ve trajikomik bir efsanede kahkaha, kutsal düzenin yoğunlaşması olarak görülebilir. 1466’da Papa II. Paul’ün altındaki Katolik Kilisesi, Saturnalia karnavalının geleneklerini reddetti: Yahudiler, Roma kentinin sokaklarında çıplak yarışa zorlandı. “Koşmadan önce, Yahudiler zengin bir şekilde beslendi, böylece yarışı onlar için daha zor hale getirdi ve aynı zamanda seyirciler için daha eğlenceli. Roma’nın alaycı çığlıkları ve kahkahalarının ortasında koştular, Kutsal Baba ise zengin bir şekilde süslenmiş bir balkona oturdu ve yürekten güldü ”.</s>