<s>[INST]Hangi 1962 ABD Yüksek Mahkemesi, devleti sayım bulgularını yansıtacak şekilde oy kullanma bölgelerini yeniden düzenlemeye zorladı?[/INST]ABD Yüksek Mahkemesinin Baker v. Carr (1962) kararı, devlet yasama meclislerinin Kongre sayımını on yıllık nüfus sayımlarına uygun hale getirmek için yeniden dağıtılmasını gerektiren “bir adam, bir oy” ilkesini belirledi. Ayrıca, her iki devlet yasama meclisinin de ilçe gibi coğrafi bölgelere değil temsil için nüfus temeline dayandırılması gerekiyordu. Bu dava, uzun zamandır sürmekte olan Tennessee yasama meclisindeki koltukların paylaştırılmasının önyargılı olmasına karşı çıkan bir davadan kaynaklandı. Kentsel nüfusun birçok eyalet yasasında yeterince temsil edilmediği on yıllardan sonra, bu önemli karar, devlet politikalarında kentsel ve, sonunda banliyö, yasa koyucular ve eyalet çapındaki ofis sahiplerinin devlet politikalarında artan (ve orantılı) bir öneme sahip olmasını sağlamıştır. Karar, Alabama, Vermont ve Montana gibi kırsal azınlıklar tarafından kontrol edilen çok sayıda başka devlete de uygulandı.</s>