<s>[INST]Arkadaşlığın en önemli işlevi nedir?[/INST]Kimlik oluşumunun son ana yönü benlik saygısıdır. Benlik saygısı, kişinin kendini kavramı ve kimliği hakkındaki düşünceleri ve hisleri olarak tanımlanır. Benlik saygısı konusundaki kuramların çoğu, tüm cinsiyet ve yaşlarda, özgüvenlerini korumak, korumak ve geliştirmek için büyük bir istek olduğunu belirtmektedir. Popüler inanışın aksine, ergenlik dönemi boyunca özgüveninde önemli bir düşüş olduğuna dair ampirik bir kanıt yoktur. "Barometrik benlik saygısı" hızla dalgalanır ve ciddi sıkıntı ve endişeye neden olabilir, ancak başlangıçtaki benlik saygısı ergenlik döneminde yüksek düzeyde sabit kalır. Küresel özgüven ölçeklerinin geçerliliği sorgulandı ve birçoğu daha spesifik ölçeklerin ergenlik deneyimi hakkında daha fazla bilgi verebileceğini öne sürdü. Kızların arkadaşlarıyla destekleyici ilişkilerde bulundukları zaman yüksek özgüvenli olmaları en muhtemeldir, arkadaşlıkların en önemli işlevi sosyal ve ahlaki destek sağlayabilecek birine sahip olmaktır. Arkadaşlarının onayını kazanamadıklarında veya ortak etkinlikleri ve ortak çıkarlarını paylaşacakları birini bulamadıklarında, bu durumlarda kızlar düşük öz saygıdan muzdariptir. Buna karşılık, erkekler bağımsızlıklarını kurmak ve savunmak ve otorite ile ilişkilerini tanımlamakla daha fazla ilgilenmektedirler. Bu nedenle, arkadaşlarını başarılı bir şekilde etkileme yeteneklerinden yüksek özgüven kazanmaları daha olasıdır; Öte yandan, örneğin, karşı cinsten veya aynı cinsiyetten (cinsel yönelime bağlı olarak) duyulan sevgiyi kazanamamak veya sürdürmemek (cinsel tercihine bağlı olarak) eksikliği, ergen çocuklarda düşük benlik saygısına en büyük katkıyı sağlar. Hem erkek hem de kadınların romantik bir ilişkiye son verdikten sonra özgüvenlerinin düşük olması, bu durumun neden olduğu diğer semptomlara eğilimlidir. Depresyon ve umutsuzluk çeşitli belirtilerden sadece ikisidir ve kadınların depresyon geçirme ihtimalinin iki katı olduğu ve erkeklerin intihar etme ihtimalinin üç ila dört katı olduğu söylenir (Mearns, 1991; Ustun ve Sartorius, 1995).</s>