<s>[INST]Avicenna'nın “Yüzen Adam” adlı eserine göre ruh nasıl algılanıyor?[/INST]Hamadhan yakınlarındaki Fardajan kalesinde hapse atılırken Avicenna, ünlü "Yüzen Adam" ı - kelimenin tam anlamıyla düşen bir adam - insanın öz-farkındalığını ve ruhun önemini ve önemsizliğini göstermek için bir deney yaptı. Avicenna, "Yüzen Adam" düşünce deneyinin, ruhun bir madde olduğunu gösterdiğine inanıyordu ve tüm duyusal veri girişini önleyen bir durumda bile, insanların kendi bilinçlerinden şüphe edemeyeceğini iddia etti. Düşünce deneyi, okuyucularına, havada bekletildiklerinde, kendi bedenleriyle bile hiçbir duyusal temas içermeyen, tüm duyumlardan izole edilmiş kendilerini bir anda yarattıklarını hayal etmelerini söyledi. O, bu senaryoda, bir kişinin hala kendi bilincine sahip olacağını savunuyordu. Zihinsel deneyimden kesilirken havada asılı duran bir insanın kendi varlığını belirleyebilmesi düşünülebileceğinden, düşünce deneyi ruhun bedenden bağımsız ve kusursuz bir sonuç olduğu sonucuna işaret eder. madde. Bu "Yüzen Adam" ın akla yatkınlığı ruhun bedenden ayrılmasını gerektiren ruhun entelektüel olarak algılandığını gösterir. Avicenna, yaşayan insan zekâsına, özellikle de Tanrı'nın gerçeği insan zihnine ilettiği ve doğaya düzen ve anlaşılırlık kazandırdığı hipostazı olduğuna inandığı aktif zekâydı. Argümanın İngilizce çevirisi aşağıdadır:</s>