<s>[INST]17. yüzyılda kozmik bir boşluğa dair hangi inanç en çok kabul edildi?[/INST]Aristo, Fizik adlı kitabında, Aristoteles kitabında boşluğa karşı sayısız argüman önerdi: örneğin, hiçbir engel bulunmayan bir ortamdaki hareketin, sonsuza dek devam edebileceği, özel bir yerde dinlenecek bir nedeni olmadığı için. Lucretius, M.Ö. 1. yüzyılda boşluğun varlığını iddia etse de, İskenderiye Kahramanı, MS 1. yüzyılda yapay bir boşluk yaratmayı başaramadı, ancak 13. ve 14. yüzyılda Roger Bacon, Parma Blasius ve Walter Burley gibi Avrupalı ​​alimlerdi. yüzyılda bu konulara dikkat edildi. Sonunda Stoic fiziğini takip eden bu örnekte, 14. yüzyıldan itibaren bilginler giderek artan bir şekilde artarak Aristotelist perspektiften, kozmosun sınırlarının ötesindeki doğaüstü bir boşluk, 17. Bu da doğal ve teolojik endişelerin ayrılmasına yardımcı oldu.</s>