<s>[INST]Tarihsel dilbilimciler açısından, Romanca dillerinin lehçeleri nelerdir?[/INST]Birçok tarihi dilbilimci, herhangi bir konuşma biçimini, geliştirildiği daha eski iletişim ortamının bir lehçesi olarak görür. [Kaynak belirtilmeli] Bu bakış açısı, modern Romance dillerini Latince, modern Yunanca dilleri olarak görür. Eski Yunanca lehçesi, İngiliz lehçesi olarak Tok Pisin ve Eski İskandinav lehçeleri olarak Kuzey Almanca dilleri. Bu paradigma tamamen problemsiz değildir. Genetik ilişkileri her şeyden önce görüyor: “dilin” lehçeleri (kendisi henüz daha eski bir dilin “lehçesi” olabilir) karşılıklı olarak anlaşılabilir olabilir veya olmayabilir. Dahası, bir ana dil, ağacın bazı "dallarının" diğerlerinden daha hızlı değişmesiyle, kendileri herhangi bir sayıda bölünmüş olan birkaç "lehçenin" ortaya çıkmasına neden olabilir.</s>