<s>[INST]Hegel'e göre, düşüncenin zorunlu olarak ne biçim aldığını?[/INST]Ayrıca, Hegel, Tanrı'nın aklının yapısını veya nihai gerçekliği bildiğimize inanıyor. Hegel, Kierkegaard ile hem gerçekliğin hem de insanların eksik olduğunu, zaman içinde olduğumuz kadarıyla ve gerçekliğin zamanla geliştiğini kabul eder. Ancak zaman ve sonsuzluk arasındaki ilişki zamanın dışındadır ve bu Hegel'in bilebileceğimizi düşündüğü "mantıksal yapı" dır. Kierkegaard bu iddiaya itiraz ediyor, çünkü ontoloji ile epistemoloji arasındaki açık farkı ortadan kaldırıyor. Varlık ve düşünce aynı değildir ve biri muhtemelen varlığını düşünemez. Düşünce her zaman bir soyutlama biçimidir ve bu nedenle sadece düşünülmesi imkansız olan saf varlık değildir, aynı zamanda varoluştaki tüm formlar düşünülemezdir; düşünce, yalnızca deneyimden soyutlayan dile bağlıdır, bu yüzden bizi yaşanmış deneyimlerden ve tüm varlıkların yaşam özünden ayırır. Ek olarak, sonlu varlıklar olduğumuz için, Tanrı gibi evrensel veya sınırsız olan hiçbir şeyi bilemeyiz veya anlayamayız, bu nedenle Tanrı'nın var olduğunu bilemeyiz, çünkü zamanı eşzamanlı yapan insan anlayışı aşar.</s>