<s>[INST]Hegel'in "konusu" için başka bir terim nedir?[/INST]Hegel, Alman idealizminde, özellikle de ahlaki nedenin sonlu eğilimlerin ötesine geçebileceği ve ötesine geçme konusundaki ısrarını korumayı amaçlamaktadır. Hegel'e göre, gözlemlenen herhangi bir “nesneyi” (herhangi bir insan gözlemcisi ) bulabilmek için bazı düşünce kimlikleri bulunmalı ve “konu” ( herhangi bir insan gözlemci)) bulunmalıdır. herşey. Hegel'in "özne-nesne kimliği" kavramı altında, özne ve nesnenin her ikisi de kavramsal (metafiziksel olmayan) iç gerçeklikleri olarak Ruh'a (Hegel'in ersatz, yeniden tanımlanmış, doğaüstü olmayan "Tanrı") sahiptir ve bu anlamda aynıdır. Fakat Ruhun "kendini gerçekleştirme" gerçekleşene ve Ruhun Ruhtan Mutlak Ruh durumuna geçmesine kadar, özne (insan zihni) yanlışlıkla gözlemlediği her "nesneyi", "özne" den ayrı veya ayrı bir şey anlamına gelen "yabancı" bir şey olduğunu düşünür. Hegel'in sözleriyle, "Nesne, uzaylı bir şey olarak [" konu "] olarak ortaya çıkar ve kendisini tanımıyor." Kendini gerçekleştirme, Hegel (Ruhun, tüm insanların ortak zihni olan doğaüstü zihninin bir parçası) sahneye ulaştığında gerçekleşir ve her “nesnenin” kendisinin olduğunu fark eder, çünkü hem özne hem de nesne esasen Ruhtur. Kendini gerçekleştirme gerçekleştiğinde ve Ruh Mutlak Ruh olduğunda, “sonlu” (insan, insan) “sonsuz” (“Tanrı”, ilahi) olur, hayali ya da “resim-düşünce” doğaüstü Tanrının yerine geçer: insan Tanrı olur . Tucker şöyle söyler: “Hegelyanizm…… temel temasını Hegel'in“ daha fazla bir şey, yani sonsuzluk ”olarak talep eden, Tanrı olmayı hedefleyen adam imajında ​​verilen bir ibadet dinidir.” “Zorla ve sonunda başarılı bir şekilde ilahiyete yükselmek için çabalayan, kendini yücelten bir insanlığın bir fotoğrafı” dır.</s>