<s>[INST]Ticaretteki engellerin aşılması ve malların serbest dolaşımının arttırılması, neyin azaltılması anlamına geliyor?[/INST]“Sosyal pazar ekonomisi” kavramı yalnızca 2007’de AB yasalarına dahil edilmiş olsa da, serbest dolaşım ve ticaret, 1957 Roma Antlaşması’ndan bu yana Avrupa’nın gelişimi için merkezdeydi. Standart karşılaştırmalı üstünlük teorisine göre, iki ülke her ikisinden de yararlanabilir. Bunlardan biri her bakımdan daha az verimli bir ekonomiye sahip olsa bile ticaret yapın. Kuzey Amerika Serbest Ticaret Birliği veya Dünya Ticaret Örgütü gibi diğer bölgesel kuruluşlarda olduğu gibi, ticaretteki engelleri ortadan kaldırmak ve malların, hizmetlerin, işgücünün ve sermayenin serbest dolaşımını artırmak, tüketici fiyatlarını . Başlangıçta bir serbest ticaret bölgesinin, ortak bir piyasaya, daha sonra para birliğine, daha sonra para ve maliye politikası birliğine, daha sonra bir federal devletin tam bir sendika özelliğine yol açan bir gümrük birliğine yol açma eğiliminde olduğu teorisi yapıldı. . Bununla birlikte, Avrupa'da, bu aşamalar oldukça karışıktı ve “son oyunun” geleneksel olarak anlaşılan bir devletle aynı olup olmayacağı belirsizliğini koruyor. Pratikte serbest ticaret, adil ticaretin sağlanması için standartlar olmadan, ülkelerdeki bazı insanlara ve gruplara (özellikle büyük işletmeler), diğerlerinden çok daha fazla yarar sağlayabilir, ancak genişleyen bir pazarda, özellikle işçilerde, tüketicilerde, küçük işletmelerde pazarlık gücü olmayan insanları zorlayacaktır , gelişmekte olan endüstriler ve topluluklar. Avrupa Birliği'nin İşleyişine İlişkin Antlaşma, 28 ila 37. maddeler AB'de malların serbest dolaşımı ilkesini oluştururken, 45 ila 66. maddeler, kişilerin, hizmetlerin ve sermayenin serbest dolaşımını gerektirir. Bu "dört özgürlük" olarak adlandırılanların fiziksel engeller (örneğin gümrük), teknik engeller (örneğin, güvenlik, tüketici veya çevre standartları hakkındaki farklı kanunlar) ve mali engeller (örneğin, farklı Katma Değer Vergisi oranları) tarafından engellendiği düşünülüyordu. Kanundaki gerginlik, serbest dolaşım ve ticaretin sınırsız ticari kar için bir lisansa dökülmemesi gerektiğidir. Anlaşmalar, halk sağlığı, tüketicinin korunması, iş hakları, adil rekabet ve çevrenin iyileştirilmesi gibi diğer değerlere öncelik verilmesi amacıyla serbest ticareti sınırlandırmaktadır. Adalet Divanı, giderek artan bir şekilde serbest ticaretin belirli hedeflerinin, insanların refahını iyileştirme anlaşmasının genel amaçları ile desteklendiği görüşünü edinmiştir.</s>