<s>[INST]Marksist isyancılar kendi ajitasyonlarından daha fazla ölüme ve acıya neden olacağına inanıyorlardı?[/INST]Popper, ilk yıllarında Komünistlerin ya da sosyalistlerin Marksizmden etkilendiğini belirtti. 1919'da gerçekleşen bir olayın kendisi üzerinde derin bir etkisi oldu: Komünistlerin neden olduğu bir isyan sırasında, polis, parti yoldaşlarını hapishaneden kurtarmaya çalıştıklarında, bazı Popper'ın arkadaşları da dahil olmak üzere, birkaç silahsız kişiyi vurdu. Aslında isyan, Komünist partinin liderlerinin Béla Kun ile bağlantısı olan bir darbeyle iktidara gelmeye çalıştığı bir planın parçasıydı; Popper o zamanlar bunu bilmiyordu. Bununla birlikte, isyan kışkırtıcılarının, Marksist doktrin tarafından sınıf mücadelesinin kaçınılmaz devrimin mümkün olduğu kadar çabuk ortaya çıkmasından çok daha fazla ölü adam üreteceğini ve yaşamı sürdürebilmesi için zorlanmayacağını biliyordu. isyancıların işçi sınıfının gelecekteki liderleri olma bencil hedeflerine ulaşma riski. Bu onun tarihçilik eleştirisini eleştirdi. Popper, şüpheli araçlarla ilişkilendirdiği Marksist tarihselciliği ve daha sonra eşitliği özgürlükten önce eşitlikle ilişkilendirdiği sosyalizmi reddetmeye başladı (eşitliğin olası dezavantajına).</s>