<s>[INST]Luther inancının ne olduğunu düşünüyordu?[/INST]Luther haklılığı tamamen Tanrı'nın eseri olarak anladı. Luther'in bu öğretisi, 1525 Desiderius Erasmus (1524) tarafından Özgür İrade'ye cevaben yazılmış olan İrade'nin Esaretine İlişkin yayınında açıkça ifade edildi. Luther, görevini St. Paul’in Ephesians 2: 8–10 dönemine ilişkin önceden tahmin etmeye dayandırdı. Gününün, inananların doğru davranışlarının Tanrı ile işbirliği içinde yapıldığına dair öğretisine karşı, Luther, Hıristiyanların böyle bir doğruluğu tamamen kendi dışından aldıklarını; bu doğruluk, yalnızca Mesih'ten gelmez, aslında Hristiyanlara (kendilerine aşılanmak yerine) iman edilen İsa'nın doğruluğudur. “Bu nedenle inanç tek başına birisini haklı kılıyor ve kanunları yerine getiriyor” diye yazdı. “İnanç, Kutsal Ruh'u Mesih'in eserleri aracılığıyla getirendir.” Luther için inanç, Tanrı'nın armağanıydı; inançla haklı çıkma deneyimi "sanki yeniden doğmuş gibiydim". Cennete girmesi, en azından, "Tanrı'nın doğruluğu" hakkında bir keşifti - İncil'in konuştuğu (sadece 1:17 Romalılarında olduğu gibi) inançla yaşadığı "sadece insan". Smalcald Makalelerinde "gerekçe" kavramını açıkladı:</s>