<s>[INST]Kore’deki sorunların komünist saldırganlıkla ele alınmaması halinde kim yayılacağına inandı?[/INST]ABD'nin müdahale etmesi durumunda Sovyetlerin muhtemel tepkisi önemli bir konu oldu. Truman yönetimi, Kore’deki bir savaşın, ABD’nin Kore’de yaptığı bir kez Avrupa’da genel bir savaşa tırmanacak çeşitlilikte bir saldırı olduğu için üzülüyordu. Aynı zamanda, “[t], Birleşmiş Milletlerin veya ABD'nin [çatışmadan] uzaklaşabileceği kimseden bir öneri yoktu”. Tito-Stalin Bölünmesi nedeniyle muhtemel bir Sovyet hedefi olan Yugoslavya, İtalya ve Yunanistan'ın savunması için hayati öneme sahipti ve ülke, Ulusal Güvenlik Konseyi’nin Kuzey Kore’deki işgal sonrası "önemli tehlike noktaları" listesinde ilk sırada yer aldı. Truman saldırganlığın denetlenmemesi durumunda Birleşmiş Milletleri marjinalleştirecek ve başka bir yerde Komünist saldırganlığı teşvik edecek bir zincirleme reaksiyon başlatılacağına inanıyordu. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Güney Korelilere yardımcı olmak için kuvvet kullanımını onayladı ve ABD, o bölgede bulunan hava ve deniz kuvvetlerini kullanmaya başladı. Bazı danışmanlar Kuzey Korelilerin tek başına hava ve deniz gücü ile durdurulabileceğine inandıkları için İdare hala toprakta yer almaktan kaçındı.</s>