<s>[INST]Hümanistler bu elyazmalarını saf Hristiyan yaşam arayışlarında kullanma konusunda hemfikirdiler?[/INST]Reklam fontları ilkesinin de birçok uygulaması vardı. Antik el yazmaları yeniden keşfedilmesi, Epicureanism ve Pagan hümanistlerinin en azından başlangıçta, Kilise babaları gibi hümanistlerine hükmettiği Neoplatonizm gibi antik felsefi okullar hakkında daha derin ve doğru bilgiler getirdi. , ilahi vahiyden türetilmiş ve böylece bir Hıristiyan erdeminin hayatına uyarlanabileceğini düşünmek. Terence, Homo toplamı, insani nihil bana bir alienum puto (ya da nihil için nil ile) dramadan gelen çizgi, "Ben bir insanım, bana göre bir insan yabancı olmadığını düşünüyorum" anlamına geliyor. Augustine, hümanist tutumun özü olarak yenilenen para kazandı. Menander'ın (şimdi kaybedilmiş) bir Yunan komediinden modellenen veya ödünç alınan bir oyunda, yaşlı bir insanın karışması için komik bir gerekçe olarak hafif bir damardan kaynaklanmış olabilir - ancak hızlı bir şekilde atasözü haline geldi. Cicero ve Saint Augustine’nin daha derin bir anlamı olan, birkaçını ve en önemlisi Seneca’yı. Richard Bauman yazıyor:</s>