<s>[INST]Geleneksel olarak, bir devletin uluslararası hukukta ortaya çıkma zorunluluğu için ne yapması gerekir?[/INST]Anlaşmalar, imzalayan tarafları mutlaka kalıcı olarak bağlayıcı değildir. Uluslararası hukuktaki zorunluluklar geleneksel olarak yalnızca devletlerin onayından ortaya çıktığı gibi görülüyorsa, birçok anlaşma açıkça bir devletin belirli bildirim prosedürlerini takip ettiği sürece geri çekilmesine izin vermektedir. Örneğin, Narkotik Uyuşturucular hakkındaki Tek Sözleşme, feshedilmelerin bir sonucu olarak, taraf sayısının 40'ın altına düşmesi halinde anlaşmanın sona ermesini sağlar. Birçok anlaşma açıkça geri çekilmeyi yasaklamaktadır. Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesinin 56. maddesi, bir anlaşmanın kınanıp kınamayacağı hususunda sessiz kaldığı durumlarda, tek taraflı olarak kınamayacağına dair çürütülmez bir varsayımın bulunmadığını belirtmektedir:</s>