<s>[INST]Hangi sanat türünde, tanrı sithara sol kolunda tutuyor?[/INST]Klasik dönemin başlangıcı olan sonraki yüzyılda, görünürdeki şeylerdeki güzelliğin, simetri ve oranlardan oluştuğu düşünülüyordu. Sanatçılar, hareketsiz Minoan öğesinin yeniden ortaya çıkması olarak düşünülebilecek belirli bir anda (Myron) hareketi temsil etmeye çalıştı. Anatomi ve geometri birinde kaynaşıyor ve her biri diğerine bir şeyler yapıyor. Yunanlı heykeltıraşlar, görünüşte gerçekte bazı gerçeklik arayışlarında olduğu gibi, matematiksel oranlar arayarak bunu netleştirmeye çalıştılar. Canon'daki Polykleitos, güzelliğin öğelerin (malzemelerin) değil, parçaların, yani parçaların birbiriyle ve bütünle ilişkisi olduğunu ifade ettiğini söyledi. Pisagor teorilerinden etkilendiği anlaşılıyor. Ünlü Mantua Apollonu ve türevleri, tanrının cithara'yı sol kolunda tuttuğu Apollo Citharoedus heykel tipinin erken formlarıdır. Bu tür, İ.Ö. 5. yüzyılın ikinci çeyreğinde Polykleitos'un eserlerine benzeyen ancak daha eskilere ait bir tarzda yapılmış bir sözde Yunan bronz orijinali üzerine modellenen 1. yüzyılın sonları veya 2. yüzyılın neo-Attik İmparatorluk Roma kopyaları ile temsil edilmektedir. Apollo, cythara'yı uzattığı sol koluna dayandı, bunun Louvre örneğinde, bir büküm sürgülü boynuzu dik bir parçası pazılarına karşı kaldı.</s>