<s>[INST]Raphia'da Antiochus III'ü kim mağlup etti?[/INST]Büyük Seleucid İmparatorluğu, Mısır gibi, daha çok Greko-Makedon siyasi seçkinlerinin egemenliği altındaydı. Baskın seçkinleri oluşturan şehirlerin Yunan nüfusu, Yunanistan'dan göçle güçlendirildi. Bu kentler Antakya, Suriye tetrapolisinin diğer şehirleri, Seleucia (Babil'in kuzeyinde) ve Fırat'taki Dura-Europos gibi yeni kurulan kolonileri içeriyordu. Bu şehirler, meclisler, konseyler ve seçilmiş hakimler gibi geleneksel Yunan şehir devleti kurumlarını elinde tutuyorlardı, ancak bu kraliyet Seleukoslu yetkililer tarafından her zaman kontrol edilen bir cepheydi. Bu şehirlerin yanı sıra, Seleucidlerin imparatorluk boyunca hüküm sürdüğü toprakları yerleştirdiği çok sayıda Seleukid garnizonu (koria), askeri sömürge (katoikiai) ve Yunan köyü (komai) vardı. Bu 'Greko-Makedon' nüfusu (yerel kadınlarla evlenen yerleşimcilerin oğullarını da içeren), Antakya III döneminde 35.000 erkeğin (toplamda 80.000 kişilik bir Seleuk ordusundan) bir falancını oluşturabilir. Ordunun geri kalanı yerli birliklerden oluşuyordu. Antiochus III, Seleucus I'in ölümünden bu yana imparatorluğun tüm kayıp bölgelerini yeniden ele geçirmek için birçok güçlü kampanya yürüttü. Rapidya'daki (217) Ptolemy IV 'in kuvvetleri tarafından mağlup olduktan sonra, Antiochus III Bactria, Parthia, Ariana, Sogdiana, Gedrosia ve Drangiana dahil olmak üzere uzak doğudaki kırılma bölgelerini (212-205) bastırmak için doğuya uzun bir kampanya. Başarılı oldu, bu illerin çoğunu en azından nominal bir vazara haline getirdi ve yöneticilerinden haraç aldı. Anttochus IV’ün ölümünden sonra (204), Antiochus, beşinci Suriye savaşında (202-195) Mısır’ın Coele-Suriye’yi ele geçirmedeki zayıflığından yararlandı. Daha sonra nüfusunu Asya'daki Pergamen bölgesine yaymaya başladı ve Avrupa'ya geçti, hellespont'ta Lysimachia'yı güçlendirdi, ancak Anadolu ve Yunanistan'a genişlemesi, Magnesia Savaşı'ndaki (190 BCE) belirleyici bir yenilgiden sonra aniden durdu. Antiochus, savaşı sonlandıran Apam Antlaşması'nda Toros'un batısındaki tüm Anadolu topraklarını kaybetti ve 15.000 yetenekten büyük bir tazminat ödemek zorunda kaldı.</s>