<s>[INST]Thuringian madencileri Sovyetler Birliği'ne yardım etmek için ne yaptı?[/INST]Madencilik Thüringen'de, daha sonraki Orta Çağlardan bu yana, özellikle Schmalkalden, Suhl ve Ilmenau gibi Thüringen Ormanı'ndaki maden kasabalarında önemliydi. Sanayi devriminin ardından, eski demir, bakır ve gümüş madenleri düşmüştür, çünkü ithal metallerden gelen rekabet çok güçlüydü. Öte yandan, 19. yüzyılın sonlarında Thüringen'e yeni tip mayınlar getirildi: 1870'lerde Arazi'nin doğusundaki Altenburg yakınlarındaki Meuselwitz'in çevresindeki linyit yüzey madenciliği 1800'lerde başladı ve bunlar 1900'lerde iki potas madeni ilçesi kuruldu. eyaletin kuzeyinde, batıda Bischofferode ile doğuda Roßleben arasında, merkezindeki Sondershausen ile batıdaki Vacha ve Bad Salzungen çevresindeki Hessen sınırındaki Werrarevier arasındadır. Birlikte, 20. yüzyılın ortalarında dünya potas üretiminin önemli bir bölümünü oluşturdular. Yeniden birleşmeden sonra Südharzrevier terk edildi, oysa K + S Werrarevier'deki madenleri devraldı. 1950 ve 1990 arasında, uranyum madenciliği Sovyetler Birliği'nin bu metal ihtiyacını karşılamak için de önemliydi. Merkez, Doğu Thüringen’deki Gera yakınlarında bulunan Ronneburg ve işletmeci Wismut’un doğrudan Sovyet kontrolü altındaydı.</s>