<s>[INST]Öfke, gurur ve mutlulukla birlikte, duygusal bir etiket örneği nedir?[/INST]Sosyolojide duyguların kavramsallaştırılmasının yaygın bir yolu kültürel veya duygusal etiketler (örneğin öfke, gurur, korku, mutluluk), fizyolojik değişiklikler (örneğin, artan terleme, değişimler dahil) gibi çok boyutlu özelliklerdir. nabız hızlarında), etkileyici yüz ve vücut hareketleri (örneğin gülen, çatık, dişleri tıkayan) ve durumsal işaretlerin değerlendirilmesi. İnsanlarda kapsamlı bir duygusal uyarılma teorisi Jonathan Turner (2007: 2009) tarafından geliştirilmiştir. Bu teorinin içindeki duyguların uyandırılması için temel faktörlerden ikisi, beklenti durumları ve yaptırımlardır. İnsanlar bir duruma girdiklerinde veya karşılaşmanın nasıl çözülmesi gerektiğine dair belirli beklentilerle karşılaştıklarında, Kendi, başka beklentilerin ve durumun karşılanıp karşılanmadığına bağlı olarak farklı duygular yaşayacaklar. İnsanlar, Bireye veya başkalarına yönelik, bireylerde farklı duygusal deneyimleri tetikleyen olumlu veya olumsuz yaptırımlar da sağlayabilir. Turner, sosyoloji, psikoloji, evrim bilimi ve sinirbilimi içeren farklı araştırma alanlarında geniş bir yelpazedeki duygu teorilerini analiz etti. Bu analize dayanarak, tüm araştırmacıların iddialı öfke, isteksizlik-korku, memnuniyet-mutluluk ve hayal kırıklığı-üzüntü dahil insan nörolojisine dayandığını düşündüğü dört duygu belirledi. Bu dört kategoriye birincil duygular denir ve araştırmacılar arasında bu temel duyguların daha ayrıntılı ve karmaşık duygusal deneyimler üretmek için bir araya geldiği konusunda bir anlaşma vardır. Bu daha ayrıntılı duygulara Turner'ın teorisindeki birinci dereceden incelemeler denir ve bunlar gurur, zafer ve huşu gibi duyguları içerir. Duygular, farklı yoğunluk seviyelerinde de yaşanabilir, böylece kaygı duygular, birincil duygudan kaçınma korkusunun düşük yoğunluklu bir varyasyonu iken depresyon daha yüksek yoğunluklu bir değişkendir.</s>