<s>[INST]Kübist ne tür bir mekan ve zaman muamelesi kullandı?[/INST]Du "Cubisme" 'de Metzinger ve Gleizes, zamanın birden çok perspektiften açıkça anlaşılmasıyla, yaşamın öznel olarak yaşadığı bir süreklilik olarak yaşadığı filozof Henri Bergson tarafından önerilen' süre 'kavramına sembolik bir ifadeyle şimdiki zaman ve şimdiki zaman geleceğe karışıyor. Salon Kübistleri, geçmiş, şimdi ve gelecek arasındaki ayrımları bulanıklaştırarak, bilincin akışkanlığına dair fiziksel ve psikolojik bir anlam ifade etmek için katı ve mekanın yönlü muamelesini ve çoklu bakış açılarının etkilerini kullandı. Salon Küpleri tarafından Picasso ve Braque'tan bağımsız olarak yapılan teorik yeniliklerden biri, Henri Poincaré, Ernst Mach, Charles Henry, Maurice Princet ve Henri Bergson'un teorileri üzerine daha fazla veya daha az çizim yapan eşzamanlılıktı. Eşzamanlılık ile, ayrı mekansal ve zamansal boyut kavramı kapsamlı bir şekilde sorgulandı. Rönesans döneminde geliştirilen doğrusal bakış açısı boşaltıldı. Konu artık bir anda belirli bir bakış açısıyla ele alınmadı, ancak ardışık bakış açılarının bir seçimini takiben inşa edildi, yani, gözlerden serbestçe dolaşmak için serbest bırakılmış sayısız açılardan (ve çoklu boyutlarda) aynı anda izleniyormuş gibi biri diğerine.</s>