<s>[INST]John Locke, Hristiyanlığın özüyle ilgili ayrıntılı tartışmaların artmasını ya da önlenmesini istedi mi?[/INST]Aydınlanma dönemi, dini yorum, Avrupa'da, özellikle Otuz Yıl Savaşları'ndan önceki yüzyıldaki dini çatışmalara bir cevaptı. Aydınlanma ilahiyatçıları inançlarını, genel olarak çatışmacı olmayan köklerine inandırmak ve dini tartışmaların, politikaya ve savaşa dökülme kapasitelerini sınırlamak, ancak yine de Tanrıya olan inancını korumak istemiştir. Ilımlı Hristiyanlar için bu, basit Kutsal Yazılara geri dönüş anlamına geliyordu. John Locke, yalnızca Tanrı Sözü'nün “önyargısız bir incelemesi” lehine teolojik yorum grubunu terk etti. Hristiyanlığın özünün, kurtarıcının Mesih'e bir inancı olduğuna karar verdi ve daha ayrıntılı bir tartışma yapmaktan kaçınmasını önerdi. Jefferson İncil'deki Thomas Jefferson daha da ileri gitti; mucizelerle, meleklerin ziyaretleriyle ve ölümünden sonra İsa'nın dirilişiyle ilgili her türlü pasajı düşürdü. Yeni Ahit'in pratik Hıristiyan ahlak kurallarını çıkarmaya çalıştı.</s>