<s>[INST]Popper'a göre, bir teori bilimseldir, sadece neye karşı hassastır?[/INST]Bu Popper'i, psikoanalitik teorilerin dikkate değer güçlü yönleri olarak [kimin tarafından?] Kabul edilen şeyin aslında zayıf yönleri olduğu sonucuna varmasına neden oldu. Psikanalitik kuramlar, herhangi bir eleştiriyi çürütme ve her olası insan davranışı için bir açıklama yapmalarını sağlayacak şekilde hazırlandı. Bu tür teorilerin niteliği, herhangi bir eleştiri ya da deney yapmayı - prensipte bile - onlara yanlış olduklarını göstermeyi imkansız hale getirdi. Bu gerçekleştirme, Popper'ın daha sonra bilim felsefesinde sınırlanma sorunuyla uğraşması nedeniyle önemli bir sonuç doğurdu, çünkü bilimsel bir teorinin gücünün her ikisinin de sahtekarlığa yatkın olduğu konusunda yatkın olduğunu ortaya koydu. aslında yapılan eleştirilerden yanılmamak. Bir teorinin, prensipte, eleştiriyle tahrif edilemez olması durumunda, bunun bilimsel bir teori olmadığını düşündü.</s>