<s>[INST]Merkez bankaları 2008 yılının son çeyreğinde ne kadar devlet borcu ve sorunlu özel varlık satın aldı?[/INST]Bu kredi donması küresel finansal sistemi çöküşün eşiğine getirdi. Federal Reserve, Avrupa Merkez Bankası, İngiltere Merkez Bankası ve diğer merkez bankalarının yanıtları hemen ve çarpıcıydı. 2008'in son çeyreğinde, bu merkez bankaları devlet borçlarını 2,5 trilyon ABD doları satın almış ve sorunlu özel varlıkları bankalardan almıştır. Bu, kredi piyasasına en büyük likidite enjeksiyonu ve dünya tarihindeki en büyük para politikası eylemiydi. İngiltere banka kurtarma paketi tarafından başlatılan bir modelin ardından Avrupa ülkeleri ve ABD, bankaları tarafından verilen borcu garantilediler ve ulusal banka sistemlerinin başkentini yükselttiler ve sonuç olarak büyük bankalarında 1,5 trilyon dolarlık yeni tahvil satın aldı. Ekim 2010'da Nobel ödüllü Joseph Stiglitz, ABD Federal Rezervinin likidite tuzağıyla mücadelede bir yöntem olarak para birimi oluşturan başka bir para politikası uyguladığını açıkladı. 600 milyar dolar yaratarak ve bunu doğrudan bankalara [açıklığa kavuşturma gereği] koyarak, Federal Reserve, bankalara daha fazla yerel krediyi finanse etmek ve ipotekleri finanse etmek için teşvik etti. Ancak, bankalar bunun yerine gelişmekte olan pazarlara uluslararası yatırım yaparak parayı daha karlı alanlarda harcıyorlardı. Bankalar aynı zamanda Stiglitz ve diğerlerinin döviz savaşlarına yol açabileceğini ve Çin'in döviz varlıklarını Amerika Birleşik Devletleri'nden uzaklaştırdığını belirten yabancı para birimlerine yatırım yapıyorlardı.</s>