<s>[INST]1992'de kim iktidara geldi?[/INST]Ulus hemen hemen birbiriyle savaşan çeşitli hizipler içeren bir iç savaşa girdi; Bu hizipler genellikle klan sadakatleriyle ayırt edildi. Zulüm, artan yoksulluk ve Batı'da veya diğer eski Sovyet cumhuriyetlerinde daha iyi ekonomik fırsatlar nedeniyle bu süre zarfında 500.000'den fazla kişi kaçtı. Emomali Rahmon 1992'de eski başbakan Abdumalik Abdullajanov'u Kasım ayında yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimlerinde% 58 oyla mağlup ederek iktidara geldi. Seçimler savaşın bitiminden kısa bir süre sonra gerçekleşti ve Tacikistan tam bir yıkım durumundaydı. Tahmini ölü 100.000'in üzerinde. Ülke içinde ve dışında yaklaşık 1,2 milyon insan mülteci idi. 1997'de, Genel Sekreter Özel Temsilcisi Gerd D.'nin rehberliğinde Rahmon ile muhalefet partileri arasında ateşkes yaşandı ve bunun sonucunda, Birleşmiş Milletler barış tutma girişimi olarak büyük övgüler aldı. Ateşkes garantisinin% 30 'unun muhalefete gideceğinin garantisi verildi. Seçimler 1999'da yapıldı, ancak muhalefet partileri ve yabancı gözlemciler tarafından haksız olarak eleştirildiler ve Rahmon oyların% 98'i ile tekrar seçildi. 2006'daki seçimler yine Rahmon tarafından kazanıldı (oyların% 79'u ile) ve görevine üçüncü görevine başladı. Bazı muhalefet partileri 2006 seçimlerini boykot etti ve Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı (AGİT) bunu eleştirdi, ancak Bağımsız Devletler Topluluğu ülkelerinden gelen gözlemciler seçimlerin yasal ve şeffaf olduğunu iddia etti. Rahmon'un yönetimi Ekim 2010'da AGİT'ten sansürlenmesi ve medyanın bastırılması nedeniyle daha fazla eleştirildi. AGİT, Tacik Hükümeti'nin Tacik ve yabancı web sitelerini sansürlediğini ve bir dizi bağımsız gazete için matbaa faaliyetlerinin durdurulmasına yol açan bağımsız matbaalara vergi incelemeleri düzenlediğini iddia etti.</s>