<s>[INST]DC Sinclair ve G Weddell, tüm cilt lifi sonlarının bir özelliğini önerdi mi?[/INST]1955 yılında, DC Sinclair ve G Weddell, John Paul Nafe tarafından 1934 önerisine dayanan çevresel patern teorisi geliştirdi. Tüm cilt lifi sonlarının (bu rahatsız edici saç hücreleri hariç) aynı olduğunu ve bu liflerin yoğun şekilde uyarılmasıyla ağrının üretildiğini öne sürdüler. 20. yüzyıldaki bir başka teori, 1965 Bilim makalesinde "Ağrı Mekanizmaları: Yeni Bir Teori" Ronald Melzack ve Patrick Wall tarafından tanıtılan kapı kontrol teorisi idi. Yazarlar, hem ince (ağrı) hem de büyük çaplı (dokunma, basınç, titreşim) sinir liflerinin, omurilik korsanı boynundaki iki hedefe yaralanacak yerden bilgi aldığını ve ince liflere göre daha büyük lif aktivitesinin daha fazla olduğunu bildirmişlerdir. inhibe edici hücrede lif aktivitesi, daha az ağrı hissedilir. Hem periferik patern teorisi hem de geçit kontrol teorisi, daha modern ağrı teorileri [gerek duyuldu] ile yerini almıştır.</s>