<s>[INST]Eşcinsel topluluklara kötü basmakalıp ne kabul edilebilir?[/INST]Cinsel yönelimdeki en eski yazarlar genellikle öznenin kendi cinsiyeti ile özdeş bir şekilde bağlantılı olduğunu anlamışlardır. Örneğin, kadın vücudu çeken tipik bir kadın vücudu olan kişinin, erkeksi niteliklere sahip olduğu ve bunun tersi olduğu düşünülmektedir. Bu anlayış, Karl Heinrich Ulrichs, Richard von Krafft-Ebing, Magnus Hirschfeld, Havelock Ellis, Carl Jung ve Sigmund Freud gibi 19. yüzyılın ortalarından yirminci yüzyılın başlarına kadar cinsel yönelime dair önemli teorisyenlerin çoğu tarafından paylaşıldı. pek çok cinsiyet değişkeni eşcinsel insanın kendisi. Bununla birlikte, eşcinselliğin cinsel inversiyon olarak anlaşılması, o zaman tartışılmıştı ve yirminci yüzyılın ikinci yarısında, toplumsal cinsiyet kimliği giderek cinsel yönelimden farklı bir fenomen olarak görülmeye başlandı. Bu iki popülasyonda farklı cinsel yönelim prevalansı oldukça farklı olmasına rağmen transseksüel ve sarsıcı insanlar erkeklere, kadınlara veya her ikisine çekici gelebilir. Bir eşcinsel, heteroseksüel veya biseksüel kişi eril, dişil veya androjen olabilir ve ek olarak, birçok lezbiyen ve eşcinsel topluluk üyesi ve destekçisi şimdi "cinsiyet uyumlu heteroseksüel" ve "cinsiyet uyumlu olmayan eşcinsel" i görüyor negatif kalıplaşmış olarak. Bununla birlikte, J. Michael Bailey ve Kenneth Zucker tarafından yapılan çalışmalar, eşcinsel erkeklerin ve lezbiyenlerin çoğunluğunun çocukluk yıllarında çeşitli derecelerde cinsiyet-uygunsuzluk olduğunu bildirerek örnekleme yaptı.</s>