<s>[INST]Neden bakış açısı kararı sınırlı bir kanun koyma şeklidir?[/INST]Zor olan soru, federal yargı gücünün, bakış açısı karar kuralına sıkı sıkıya bağlı kalarak emri bağlamayı formüle etmeye uzanıp uzatmadığıdır. Bu, bir davaya karar verme eyleminin kendi içinde sınırlı bir yasa koyma biçimi haline gelmesidir; bu nedenle temyiz mahkemesinin kararları bu şekilde kendini ve alt davaları ileriki davalarda bağlar (ve dolayısıyla dolaylı olarak davadaki tüm kişileri de bağlar) mahkemenin yetkisi). 2007 yılında federal mahkeme kurallarında büyük bir değişiklik yapılmadan önce, federal temyiz davalarının yaklaşık beşte biri yayınlanmış ve böylece bağlayıcı emsaller haline gelmiş, geri kalanı ise yayımlanmamış ve yalnızca her bir tarafa bağlanmıştır.</s>