<s>[INST]Genişletmek isteyen mimari fenomenistler nelerdi?[/INST]1950'lerin ve 1960'ların sonundan başlayarak, mimari fenomenoloji, modernizme karşı erken tepkimede ABD'de Charles Moore, Norveç'te Christian Norberg-Schulz ve İtalya'dan Ernesto Nathan Rogers ve İtalya'dan Ernesto Nathan Rogers ve Vittorio Gregotti gibi mimarlarla erken tepkimede önemli bir hareket olarak ortaya çıktı. tarihi binaları model ve örnek olarak kullanarak insan deneyimini genişletmeyi amaçlayan yeni bir çağdaş mimariye olan ilgiyi popüler hale getirdi. Postmodernizm, çağdaş bina teknolojisi ile ucuz malzemeleri, eski klasik öncesi ve modern olmayan stillerin estetiğiyle, yüksek klasik mimariden popüler veya yerel bölgesel bina stillerine birleştiren bir stil üretti. Robert Venturi, ünlü postmodern mimariyi "dekore edilmiş bir kulübe" (dışarısı işlevsel olarak tasarlanan ve süsleyen sıradan bir bina) olarak tanımladı ve modernist ve acımasız "ördekler" e (gereksiz biçimde tektonik biçimlerde olan binalar) karşı korudu.</s>