<s>[INST]Finansal kurumların ve yatırımcıların riski değerlendirmek için kullandıkları dolaylı bilgi türü nedir?[/INST]Yenilikçi finansal ürünlerdeki bu patlama, daha karmaşık bir şekilde el ele gitti. Tek bir ipoteğe bağlı olan aktörlerin sayısını (ipotek komisyoncuları, uzman kökenliler, menkul kıymetleştiriciler ve durum tespiti şirketleri, menajerler ve alım satım masaları ve son olarak da yatırımcılar, sigorta şirketleri ve repo fonu tedarikçileri dahil) çoğaltmıştır. Dayanaklı varlığa olan mesafenin artmasıyla, bu aktörler dolaylı bilgilere giderek daha fazla güvendiler (FICO'nun kredibilite puanları, üçüncü taraf kuruluşlar tarafından değerlendirme ve değerlendirme çalışmaları ve en önemlisi derecelendirme kuruluşlarının bilgisayar modelleri ve risk yönetimi masaları). Riski yaymak yerine, bu sahtekarlık eylemleri, yanlış kararlar ve nihayet piyasa çöküşü için zemin oluşturmuştur. 2005 yılında, bir grup bilgisayar bilimcisi, derecelendirme kuruluşlarının ürettiği önyargılı puanlama mekanizması için hesaplanmış bir model geliştirdi ve bu durum 2006–2008 yılındaki gerçekte olanlar için yeterliydi.</s>