<s>[INST]Hangi satıcının yardımıyla Kübizm, I. Dünya Savaşı'ndan sonra sanatçılar için merkezi bir düşünce olarak geri döndü?[/INST]En yenilikçi Kübizm dönemi 1914'ten önceydi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Léonce Rosenberg bayisinin verdiği destekle Kübizm, sanatçılar için merkezi bir sorun olarak geri döndü ve 1920'lerin ortasına kadar devam etti. avangard statüsü Paris'te geometrik soyutlama ve Sürrealizm'in ortaya çıkmasıyla sorgulanabilir hale getirildiğinde. Picasso, Braque, Gris, Léger, Gleizes ve Metzinger gibi birçok Kübist, diğer stilleri geliştirirken, 1925'ten sonra bile periyodik olarak Kübizm'e geri döndü. Kübizm, 1920'lerde ve 1930'larda Amerikan Stuart Davis'in ve çalışmalarında yeniden ortaya çıktı. İngiliz Ben Nicholson. Ancak Fransa'da, Kübizm 1925'te başlayan bir düşüş yaşadı. Léonce Rosenberg, sadece Kahnweiler’in sürgüne mahsus olan sanatçıları değil, Laurens, Lipchitz, Metzinger, Gleizes, Csaky, Herbin ve Severini’yi de içeren diğer sanatçıları sergiledi. 1918'de Rosenberg, Paris'teki Galerie de l’Effort Moderne'de bir dizi Kübist sergisi sundu. Louis Vauxcelles tarafından Kübizm'in öldüğünü iddia etmek için girişimlerde bulunuldu, ancak bu sergiler, 1920 Salon des Indépendants'da iyi organize edilmiş bir Kübist şovu ve aynı yıl Salon de la Section d'Or'un yeniden canlandırılmasıyla birlikte sergilendi. hala hayattaydı.</s>