<s>[INST]GI ve ELF4 fonksiyonlarından oluşan hangi döngü?[/INST]Merkezi osilatör kendi kendine devam eden bir ritim oluşturur ve günün farklı saatlerinde aktif olan iki etkileşimli geri besleme döngüsü tarafından yönlendirilir. Sabah döngüsü, Arabidopsis'te sirkadiyen ritimleri düzenleyen ve PRR 7 ve 9 (Sözde Yanıt Düzenleyicileri) ile yakından ilişkili MYB transkripsiyon faktörlerini kodlayan CCA1 (Circadian ve Clock-Associated 1) ve LHY'den (Geç Uzatılmış Hipokotil) oluşur. akşam döngüsü, her ikisi de çiçeklenme zamanı genlerinin düzenlenmesinde rol oynayan GI (Gigantea) ve ELF4'ten oluşur. CCA1 ve LHY aşırı eksprese edildiğinde (sabit ışık veya karanlık koşullar altında), bitkiler aritmik hale gelir ve mRNA sinyalleri düşer ve negatif bir geri besleme döngüsüne katkıda bulunur. CCA1 ve LHY'nin gen ekspresyonu sabahın erken saatlerinde salınır ve pik yapar, oysa TOC1 gen ekspresyonu akşamın erken saatlerinde salınır ve pik yapar. Daha önce bu üç genin, aşırı eksprese edilmiş CCA1 ve LHY'nin TOC1'i baskıladığı ve aşırı eksprese edilmiş TOC1'in CCA1 ve LHY'nin pozitif bir regülatörü olduğu bir negatif geri besleme döngüsü oluşturduğunu varsaydığı halde, 2012 yılında Andrew Millar ve diğerleri tarafından TOC1 tarafından gösterildi. aslında sabah döngüsünde sadece CCA1, LHY ve PRR7 ve 9’u değil, akşam döngüsünde GI ve ELF4’ü de bastırıyor. Bu bulgu ve TOC1 gen fonksiyonlarının ve etkileşimlerinin hesaplama modellemesi, bitki sirkadiyen saatinin memelilerdeki saati karakterize eden pozitif / negatif-eleman geri besleme döngüsünden ziyade üçlü bir negatif bileşenli bastırıcı model olarak yeniden bir araya getirildiğini göstermektedir.</s>