<s>[INST]New York kourosunu kim yarattı?[/INST]Erken arkaik dönemdeki ilk büyük ölçekli tasvirlerde (M.Ö. 640–580), sanatçılar dikkatini yüzün içine ve cansız kitleler olarak temsil edilmeyen, ancak cansız kitleler olarak temsil edilen bedenin içine bakmaya çalıştılar. hayat. Yunanlılar, uygarlıklarının sonuna kadar, heykellerin bir anlamda canlı olduğu hakkında neredeyse gerçekçi bir fikir sürdürdüler. Bu, imgenin bir şekilde tanrı veya insanın kendisi olduğu inancını içerir. Güzel bir örnek, Atina'daki Dipylon mezarlığında bulunan (Dipylon Kouros) Kutsal kapısı Kouros'un heykelidir. Heykel “kendi içinde” ve derin gözleri ile narin yüzü entelektüel bir sonsuzluğu ifade ediyor. Yunan geleneğine göre Dipylon ustası Daedalus olarak adlandırıldı ve heykellerinde uzuvlar vücuttan kurtuldu ve heykellerin hareket edebileceği izlenimini verdi. Ayrıca, Kouros tipindeki en eski korunmuş heykel olan ve tanrının enkarnasyonu gibi görünen New York kouros'u da yarattığı düşünülmektedir.</s>