<s>[INST]Bir konakçıma adapte olduğunda endosymbionttaki ana değişiklik nedir?[/INST]Endosimbiyotun konağın yaşam tarzına adaptasyonu, endosimbiyoteki birçok değişikliğe yol açar - her şeyden önce genom büyüklüğünde ciddi bir azalma. Bu, metabolizma sürecinde birçok genin kaybolması ve DNA onarımı ve rekombinasyonu nedeniyledir. DNA'dan RNA'ya transkripsiyona katılan önemli genler, protein translasyonu ve DNA / RNA replikasyonu korunur. Yani, genom boyutundaki bir düşüş, protein kodlayan genlerin kaybından ve genler arası bölgelerin küçültülmesinden veya açık okuma çerçevesinin (ORF) boyutundan kaynaklanmamaktadır. Bu nedenle, doğal olarak gelişen ve küçültülmüş boyutta genler içeren türler, aralarında artan sayıda göze çarpan farklar olarak hesaba katılarak, evrimsel oranlarında değişikliklere yol açabilir. Bu böceklerle ilgili endosimbiyotik bakteriler yavrulara kesinlikle dikey genetik iletim yoluyla geçtikçe, hücre içi bakteriler işlem sırasında birçok engelden geçer ve serbest yaşayan bakterilere kıyasla etkili popülasyon boyutlarında azalma ile sonuçlanır. Endosimbiyotik bakterilerin vahşi tip fenotipini bir rekombinasyon işlemi ile eski haline getirememe konusundaki bu yetersizliğine Muller'ın cırcır fenomeni olarak adlandırılır. Muller'in cırcır fenomeni, daha az etkili popülasyon büyüklükleriyle birlikte, hücre içi bakterilerin esansiyel olmayan genlerinde zararlı mutasyonların birikmesine neden olmuştur. Bu, konağın zengin ortamında hüküm süren seçim mekanizmalarının eksikliğinden kaynaklanmış olabilir.</s>