<s>[INST]Romen yerleşimciler genellikle ne aradı?[/INST]Roma'nın cumhuriyet sırasındaki askeri ihtilafları ve genişlemeleri için kesin sebepler ve motivasyonlar geniş tartışmalara maruz kalıyor. Doğrudan saldırganlık ve emperyalizm tarafından motive edilmiş olarak görülebilseler de, tarihçiler tipik olarak daha nüanslı bir bakış açısına sahiptir. Roma'nın genişlemesinin kısa vadeli savunma ve devletler arası faktörlerin (yani, Roma'nın hegemonyası dışındaki şehir devletleriyle ve krallıklarla ilişkiler) ve bu kararların yarattığı yeni koşullardan kaynaklandığını iddia ediyorlar. İlk tarihinde, Roma kendisini orta ve daha sonra kuzey İtalya'daki dış tehditlere karşı başarıyla savunduğundan, komşu şehir devletleri bir Roma ittifakının getireceği korumayı istedi. Dolayısıyla cumhuriyetçi Roma, modern anlamda bir "imparatorluk" ya da "devlet" değildi, fakat bağımsız şehir devletlerinin (aynı dönemin Yunan hegemonilerine benzer şekilde) farklı derecelerde gerçek bağımsızlık dereceleriyle (ki kendisi değişti) bir ittifak zamanla) karşılıklı kendini koruma ittifakına katıldı, ancak Roma liderliğindeki. Bazı önemli istisnalar dışında, erken cumhuriyetçi Roma’daki başarılı savaşlar genellikle ilâve edilmeye ya da askeri işgale değil, olayların restorasyonuna yol açtı. Ancak mağlup olmuş şehir zayıflar (bazen doğrudan toprak imtiyazları olur) ve böylece toprakları arayan Romalı yerleşimciler gibi Romanlaştırıcı etkilere daha az dayanabilir veya büyüyen Roma konfederasyonu ile ticaret yapabilirdi. Ayrıca, bu düşmanların saldırısını daha muhtemel kılan, Roman olmayan düşmanlarına karşı kendini daha az savunabildi. Bu nedenle, Roma ile bir koruma ittifakı aramak daha olasıydı.</s>