<s>[INST]Hıristiyanların Büyük Ateşe başladığı iddiasını kim yaptı?[/INST]MS 64'te Roma'nın Büyük Ateşinden sonra, İmparator Nero Hıristiyanları daha sonra zulüm gören ve öldürülen uygun günah keçileri olarak suçladı. Bu noktadan itibaren, Roma'nın Hristiyanlığa yönelik resmi politikası zulme yöneldi. 3. yüzyılın çeşitli İmparatorluk krizleri sırasında, belirli uygulamalara veya inanç sistemlerine bağlılıklarına bakılmaksızın “çağdaşları herhangi bir krizi dini terimlerle çözme eğilimindeydiler”. Hristiyanlık, geleneksel destek tabanını, Roma Devleti'nin refahında hiçbir dini hisseye sahip gibi görünmeyen ve bu nedenle varlığını tehdit eden güçsüzlerden aldı. Roma’nın seçkinlerinin çoğunluğu, çeşitli kapsayıcı Hellenistik monizm biçimlerini gözlemlemeye devam etti; Özellikle Neoplatonizm, geleneksel bir Greko-Romen kültüre çerçevesi içinde mucizevi ve müstehcenliği barındırıyordu. Hristiyanlar bu kötü niyetli uygulamaları ekonomik ve politik krizlerin ana nedeni olarak görüyorlardı.</s>