<s>[INST]ECSC'nin 65. maddesi ne yasakladı?[/INST]AB Rekabet Kanunu'nun kökenleri, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından 1951'de Fransa, İtalya, Belçika, Hollanda, Lüksemburg ve Almanya arasındaki Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu (ECSC) sözleşmesinde yer almaktadır. Anlaşma, üyelerin hâkimiyetinin savaşın patlak vermesine katkıda bulunduğunu hissettiği gibi kömür ve çelik üretiminde hakimiyeti yeniden tesis etmesini önlemeyi amaçladı. Anlaşmanın 65. maddesi kartelleri yasakladı ve 66. maddesi konsantrasyonlar veya birleşmeler ve şirketler tarafından baskın bir pozisyonun kötüye kullanılması konusunda hükümler verdi. Bu, rekabet hukuku ilkelerinin çok taraflı bir bölgesel anlaşmaya dahil edildiği ve Avrupa çapında rekabet hukuku modelini oluşturduğu ilk zamandı. 1957'de Avrupa Ekonomik Topluluğunu (AET) kuran AK Antlaşması olarak da bilinen Roma Antlaşması'na rekabet kuralları dahil edildi. Roma Antlaşması, “ortak pazardaki rekabetin bozulmamasını sağlayan bir sistem kurumu” aracılığıyla AET'in temel amaçlarından biri olarak rekabet yasasının yürürlüğe girmesini sağlamıştır. Şirketler hakkındaki AB rekabet yasasına ilişkin iki temel hüküm, bazı istisnalara tabi olarak rekabet karşıtı anlaşmaları yasaklayan ve hâkim durumun kötüye kullanılmasını yasaklayan 86. maddede kurulmuştur. Anlaşmada ayrıca, kamu teşebbüslerini kapsayan 90. madde ve devlet yardımı ile ilgili hükümlerin yayınlanmasıyla, üye devletler için rekabet hukuku ile ilgili ilkeler belirlenmiştir. Üye devletler, konuyla ilgili o zaman uzlaşma sağlayamadıkları için birleşmelerle ilgili düzenlemeler dahil edilmemiştir.</s>