<s>[INST]Kim "Rumble" ı kaydetti?[/INST]Sert kayaçların kökleri, 1950'lerde, özellikle kaba bir vokal tarzı, ağır gitar riffleri, tel bükme blues skalası gitar soloları, güçlü ritimler, kalın riff gibi temel unsurların temellerini atan elektrik maviları kadar izlenebilir. yüklü doku ve duruş performansları. Electric blues gitaristleri, 1950'lerde, ritimler, bozuk gitar solosları ve güç akorları gibi sert kaya unsurları denemeye başladı; 1950'lerde, Joe Hill Louis, Willie Johnson ve özellikle de Pat Hare gibi Memphis blues gitaristlerinin çalışmalarında görüldü. " James Cotton'un "Cotton Crop Blues" (1954) gibi rekorlarda daha sert, daha acımasız, daha vahşi elektro gitar sesi ". Diğer öncüller arasında, 1958'de Link Wray 'in enstrümantal "Rumble" ve "Let's Go Trippin'" (1961) ve "Misirlou" (1962) gibi Dick Dale'in sörf kaya enstrümanları bulunmaktadır.</s>