<s>[INST]Dari'u kullanan ilk hanedan neydi?[/INST]İran'ın İslâmî Fetihinden (İran) sonra, Fars İmparatorluğu'ndaki farklı lehçelerin rolünde önemli değişiklikler oldu. Pahlavi olarak da bilinen Orta İranlı'nın eski prestij formu, mahkemenin resmi dili olarak Dari adlı yeni bir standart lehçe ile değiştirildi. Dari adı, şairlerin, kahramanların ve patronların çoğunun geliştiği kraliyet sarayına atıfta bulunan darbâr (دربار) kelimesinden gelir. Özellikle Saffarid hanedanlığı, 875 CE’de yeni dili resmen benimseyen birçok hanedanlık çizgisinde birinciydi. Dari, İran'ın doğusundaki bölgesel lehçelerden ağır bir şekilde etkilenmiş olabilir, oysa önceki Pahlavi standardı daha çok batı lehçelerine dayanıyordu. Bu yeni prestij lehçesi, Standart Yeni Farsça'nın temeli oldu. Abdullah İbn el-Mukvaffa (8. yüzyıl) ve İbn el-Nadim (10. yüzyıl) gibi Orta çağ İranlı alimleri, “Dari” terimini Doğu Hocan iliyle ilişkilendirirken, “Pahlavi” terimini, ağızlarının lehçelerini tanımlamak için kullandılar. İsfahan ile Azerbaycan arasındaki kuzeybatı bölgeleri ve Fars Ağızlarını tanımlamak için "Pârsi" ("Farsça" uygun). Ayrıca, telif hakkının gayri resmi dilinin, batıdaki Khuzestan eyaletiyle ilişkili olan "Khuzi" adlı başka bir lehçe olduğunu da belirtti.</s>