<s>[INST]Hayvanların ışık ve sıcaklık değişimlerinin olmadığı durumlarda aktiviteyi sürdürebileceğini kim gösterdi?[/INST]1896'da Patrick ve Gilbert, uzun bir uyku yoksunluğu döneminde, uykululukun yaklaşık 24 saatlik bir süre ile arttığını ve azaldığını gözlemledi. 1918’de J.S. Szymanski, hayvanların, ışık ve sıcaklıktaki değişiklikler gibi dış ipuçları olmadan 24 saat etkinlik modellerini koruyabildiklerini gösterdi. 20. yüzyılın başlarında, arıların ritmik beslenme zamanlarında sirkadiyen ritimler fark edildi. Bu ritmin endojen bir saatten kaynaklanıp kaynaklanmadığını görmek için Auguste Forel, Ingeborg Beling ve Oskar Wahl tarafından kapsamlı deneyler yapıldı. [Kaynak belirtilmeli] Ron Konopka ve Seymour Benzer 1970'lerin başında Drosophila'daki ilk saat mutantını izole etti ve " dönem "gen, davranışsal ritmikliğin ilk genetik belirleyicisidir. Joseph Takahashi, 1994'te fareleri kullanarak ilk memeli sirkadiyen saat mutasyonunu (saatΔ19) keşfetti. Bununla birlikte, son araştırmalar, saatin silinmesinin ritmi oluşumundaki önemini sorgulayan davranışsal bir fenotipe (hayvanlar hala normal sirkadiyen ritimlerine sahip olmadığını) göstermediğini gösteriyor. .</s>