<s>[INST]Yezidi'nin annesi kimdi?[/INST]O sırada, Emevi vergi ve idari uygulamaları bazı Müslümanlar tarafından haksız olarak algılanıyordu. Hıristiyan ve Yahudi nüfusu hala özerkliğe sahipti; adli meseleleri, kendi devlet yasalarına uygun olarak ve kendi devlet başkanlarına veya atananlarına göre ele alındı, ancak merkezi devlete polislik için bir anket vergisi ödediler. Muhammed, yaşamı boyunca, İslamî dini grupların (hala Emevi Halifeliği döneminde çoğunlukta) jizya vergisini ödedikleri takdirde kendi dinlerini uygulamalarına izin verilmesi gerektiğini açıkça belirtti. Ömer ibn el Hattab tarafından başlatılan hem müslüman hem de müslüman olmayanların refah durumu da devam etmiştir. Muawiya'nın karısı Maysum (Yezid'in annesi) de bir Hıristiyandı. Devlette Müslümanlar ile Hıristiyanlar arasındaki ilişkiler bu dönemde istikrarlıydı. Emeviler, imparatorluğun diğer kısımları gibi büyük ölçüde Hristiyan kalan Suriye'de kendilerini korumakla ilgilenmeden Hristiyan Bizanslılarla sık sık savaşıyorlardı. Tanınmış mevkiler, bazıları Bizans hükümetlerinde görev yapan ailelere ait olan Hıristiyanlar tarafından yapıldı. Hristiyanların istihdamı, Suriye'deki gibi, fethedilen illerde büyük Hristiyan nüfusun varlığının gerektirdiği daha geniş bir dini asimilasyon politikasının bir parçasıydı. Bu politika ayrıca Muawiya'nın popülaritesini artırdı ve Suriye'yi güç kaynağı olarak sağlamlaştırdı.</s>