<s>[INST]Mill, bilginin nereden geldiğini söyledi?[/INST]Mill'in ampirizmi, bu nedenle, herhangi bir tür bilginin doğrudan deneyimlerden değil, doğrudan deneyimlerden elde edilen endüktif bir çıkarım olduğunu iddia etti. Diğer filozofların Mill'in pozisyon merkezi ile ilgili aşağıdaki problemlere ilişkin sorunları: İlk olarak, Mill'in formülasyonu, doğrudan deneyimin sadece gerçek ve olası duygular arasında ayrım yaparak ne olduğunu açıkladığında zorlukla karşılaşır. Bu, bu tür "duyum olanaklarının daimi olasılık grupları" nın ilk başta var olabileceği koşullarla ilgili bazı önemli tartışmaları kaçırmaktadır. Berkeley, Tanrı'yı ​​bu boşluğa koydu; Mill de dahil olmak üzere fenomenistler esasen soruyu cevapsız bıraktılar. Sonunda, sadece “duyum olanaklarının” ötesine geçen bir “gerçeklik” yönünün bir onayının bulunmaması, böyle bir pozisyon öznel bir idealizm versiyonuna yol açar. Kat kirişlerini gözlemlenmemişken bir zemini nasıl desteklemeye devam ettiği, insan elleriyle vb gözlenmeyen ve dokunulmamış halde ağaçların nasıl büyümeye devam ettiği, bu terimlerle cevaplanamayan sorulardır. İkincisi, Mill'in formülasyonu, “boşluk doldurma varlıklarının tamamen gerçeklikler değil tamamen imkanlar olduğu” konusunda huzursuz edici bir olanak bırakıyor. Üçüncüsü, Mill'in konumu, matematiğe yalnızca bir endüktif çıkarım türü olarak çağırarak, matematiği yanlış algılar. Ürünleri, bugün veya Mill'in yazdığı tarihte kararlaştırılan indüksiyon anlamına girmeyen, dahili olarak tutarlı bir tümdengelimli prosedürler dizisi ile ulaşılan matematik biliminin yapısını ve yöntemini tam olarak dikkate almaz.</s>