<s>[INST]P. Christiaan Klieger, Ming mahkemesinin yüksek Tibet lamalarını desteklediğine neden inandı?[/INST]Ming hanedanlığının ortasındaki strateji tartışmaları, öncelikle Moğolların Ming Çin'e baskın yapmak için bir toplanma üssü olarak kullandıkları Ordos bölgesinin toparlanmasına odaklandı. Norbu, kuzeydeki Moğol tehdidiyle meşgul olan Ming hanedanının, Tibet üzerindeki egemenlik iddialarını uygulamak veya desteklemek için ek silahlı kuvvetleri ayıramayacağını; bunun yerine, diplomasi eylemleri yoluyla Tibet lamasındaki sınırsız sayıda ünvan ve hediyeyi yığmakta "Konfüçyüs-i haraç ilişkilerinin araçlarına" güvendiler. Sperling, Ming ve Tibet arasındaki hassas ilişkinin "Birleşik bir Çin'in en son bağımsız bir Tibet'le en son ne zaman uğraşması gerektiği" olduğunu, sınırlarında silahlı çatışma potansiyeli bulunduğunu ve Ming dış politikasının nihai hedefinin olduğunu belirtti. Tibet boyun eğdirmek değil, “her türlü Tibet tehdidinden kaçınmak” idi. P. Christiaan Klieger, Ming mahkemesinin yüksek Tibetli lamas patronluğunun himayesinde "sınır bölgelerinin istikrara kavuşturulması ve ticaret yollarının korunması için tasarlandığını" savunuyor.</s>