<s>[INST]Chopin'in müziği, onun tarafından çalındığında "çiçeklerin renkli bir çelengi" olduğunu kim yazdı?[/INST]Jonathan Bellman, 19. yüzyıl ve 20. yüzyıl müzik okullarının "konservatuar" geleneğinde yer alan ve büyük auditoria veya kayıtlar için uygun olan modern konser performans tarzının, Chopin'in daha samimi performans tekniği hakkında bilinenlere karşı militan olduğunu yazıyor. Bestecinin kendisi, “konserler asla gerçek müzik değildir, onlarda sanatın en güzel şeylerini duyma fikrinden vazgeçmelisiniz” dedi. Çağdaş hesaplar, Chopin'in performansında bazen "yüksek nota her zaman crescendo" gibi yanlış şekilde atfedilen katı prosedürlerden kaçındığını, ancak anlamlı ifadeler, ritmik tutarlılık ve hassas renklendirme ile ilgilendiğini gösteriyor. Berlioz, 1853 yılında Chopin’in “bir çeşit kromatik nakış yarattı ... ... etkisi açıklamak imkansız olacak kadar tuhaf ve titizdi ... aslında Chopin’in kendisi bu müziği çalabiliyor ve sıradışı bir sıra verebiliyordu. Hiller, “Başkalarının ellerinde ne olduğu, zarif ellerinde çiçeklerin renkli bir çelengi haline geldiğini” yazdı.</s>