<s>[INST]Hangi ünlü filozof aşkın bir idealistti?[/INST]George Berkeley gibi subjektif idealistler zihin bağımsız bir dünya açısından anti-gerçekçidir, oysa Immanuel Kant gibi aşkın idealistler epistemolojik olan ve metafiziksel idealizmi onaylayan böyle bir dünyanın güçlü şüphecileridir. Bu nedenle Kant, idealizmi "varsayılan dış deneyimimizin yalnızca hayal edip etmediğine asla emin olamayacağımızın iddiası" olarak tanımlar. İdealizme göre, "dış cisimlerin gerçekliği kesin bir kanıtı kabul etmiyor. Aksine, aksine, içsel hissimizin (kendim ve devletin) nesnesinin gerçekliğinin hemen bilinç tarafından anlaşıldığını" iddia etti. Bununla birlikte, idealistlerin tümü, gerçek öznel bilgimizle gerçek olanı veya bilgili olanı kısıtlamaz. Nesnel idealistler, geçici bir dünya hakkında iddialarda bulunurlar, ancak bu dünyanın zihinselden önce veya ontolojik olarak temelde ayrıldığını reddederler. Bu yüzden Plato ve Gottfried Leibniz, öznel farkındalığımızı - epistemolojik idealizmin reddi olanı - aşan nesnel ve bilinebilir bir gerçeği teyit eder, ancak bu gerçekliğin bir metafizik idealizm biçimi olduğunu iddia eder. Tüm metafizik idealistler de idealin doğası üzerinde hemfikir değildir; Platon'a göre, temel varlıklar zihinsel olmayan soyut biçimler, Leibniz için ise proto-zihinsel ve somut monadlardı.</s>