<s>[INST]1989'daki rejeneratif frenleme nedeniyle ne kadar enerji tasarrufu sağlandı ve yeniden kullanıldı?[/INST]Santrallerin artan verimliliğinin yanı sıra, bu elektriğin demiryolu kullanımında 218'den 124 kwh / 10.000 brüt ton km'ye (hem yolcu hem de yük treni) düşen veriminde (1950 ve 1973 arasında) demiryolu kullanımı veya% 43 düşüş. Enerji yoğunluğu, enerji verimliliğinin tersi olduğundan, verimlilik arttıkça düşer. Ancak, enerji yoğunluğundaki bu% 43'lük azalmanın çoğu aynı zamanda dizel çekmeye de yardımcı oldu. Tekerlek rulmanlarının düzden silindire dönüşümü, tren ağırlığının artması, tek iz hatlarının çift ize (veya kısmen çift iz) dönüştürülmesi ve eski 2 akslı yük vagonlarının ortadan kaldırılması, tüm çekiş tiplerinin enerji verimliliğini arttırdı: elektrik, dizel ve buhar. Bununla birlikte, yalnızca elektrik çekişine fayda sağlayan (dizel için değil) enerji yoğunluğunun% 12-15 oranında azalması devam etmiştir. Bunun nedeni lokomotiflerdeki gelişmeler, rejeneratif frenlemenin daha yaygın kullanımı (1989'da çekiş için kullanılan elektrik enerjisinin % 2.65'i) geri dönüşümlüdür), trafo merkezlerinin uzaktan kontrolü, lokomotifin lokomotif tarafından daha iyi kullanılması mürettebat ve otomasyondaki gelişmeler. Böylece, elektrik çekişinin dizel ile karşılaştırıldığında genel etkinliği, 1950 ve 1970'lerin ortalarında Sovyetler Birliği arasında ikiye katlandı. Ancak 1974'ten sonra (1980'den 1980'e kadar) kısmen yolcu ve yük treni hızlarındaki artış nedeniyle enerji yoğunluğunda (ton / km) bir gelişme olmadı.</s>