Җанисәпнең сыйфатын бер саннан башлыйк — 2020-2021 еллардагы Бөтенроссия халык санын алуда татарлар Россиядә 600 меңгә азайганы ачыкланды. Әлеге сан күпләрне аптырашта калдырды, җәмәгатьчелекне, республика идарәсенең хакимият органнары вәкилләрен һәм галимнәрне. Татарларның кимү сәбәпләре эзләнә башлады. Фикерләр икегә бүленде: бер төр белгечләр җанисәпне пандемиядән соңгы чорда узу белән бәйләделәр, кешеләр ишек ачарга, авыру йоктырырга курыкканнар. Күпмедер дәрәҗәдә мин әлеге фикер белән дә килешәм. Ләкин бу татарларның Россиядә азаюына китергән төп сәбәп түгел.
По результатам Всероссийской переписи населения 2020/2021 годов оказалось, что татар в России стало меньше на 600 тысяч. Конечно, такая цифра вызвала некоторое такое недоумение, мягко скажем, среди общественников, среди представителей органов государственной власти и управления Республики и среди учёных. И активно стабилизации причины потери численности татар среди экспертного сообщества. И надо сказать, что тут мнения разделились. Часть экспертов <...> списывают численные потери татар [на то, что] перепись проводилась в постпандемийный период и люди, на самом деле, боялись открыть дверь и заразиться. Отчасти я согласна с этой точкой зрения, но, на мой взгляд, это далеко не единственная причина того, почему татар стало в России меньше.