Мин һәрвакыт уйлыйм: әтием белән татарча ничек итеп сөйләшер идем. Ләкин башымда һәркайчан ниндидер аптырау, аңламау барлыкка килә — аның ягыннан, чөнки ул минем белән татарча сөйләшә ала, әмма ул мине татарчага өйрәтмәде. Татар теле турында бөтен әңгәмәләр минем тарафтан башлана. Мәсәлән, без каядыр барабыз, музыканы тыңлыйбыз, мин татар теле бу телгә охшаш дип уйламыйсыңмы дип сорыйм. Без татарча төп һәм бәбәй сүзләренең инглизчә top һәм baby сүзләренә язуда да, әйтелеш белән дә, мәгънә ягыннан да охшаш дип ачыкладык. Безнең шундый әңгәмәләребез була, ләкин аларны башлаучы һәрвакыт мин.
Я много раз думал, как я говорю с отцом по-татарски, но у меня всегда какое-то недоумение, непонимание в голове появляется с его стороны. Потому что он-то со мной может говорить по-татарски, но он меня не учил целенаправленно. Поэтому все разговоры о татарском языке — это инициатива с моей стороны. Когда, допустим, мы с ним куда-то едем, слушаем музыку, я говорю: «Тебе не кажется, что этот язык похож на татарский?». Например, мы с ним выяснили, что татарское төп — верхний, главный — и английское top похожи по написанию и значению. А он говорит, что слово baby похоже, у нас бәбәй, у них baby. Ну вот такие разговоры у нас идут, но я всегда их инициатор.