Белмим, ул нигә [татар телен өйрәнми]. Аның белән сөйләшергә дә тырыштым, ләкин ул аралашу өчен авыр кеше, бик җитди, бәләкәй татар. Бәлки, ул минем кебек берәр кайчан, үз вакытында, үзенең туган теленә килә. Ләкин кеше үзе теләмәсә, аны көчләп өйрәтергә ярамый. Безгә шулай мәктәптә көчләп инглиз телен укыттылар. Миңа күп яшь, мин төрки телне белү кирәк дип уйлыйм.
Не знаю, почему он [не изучает татарский язык ни в какую]. Пытался вывести на разговор, но человек очень сложный к общению, очень серьёзный маленький татарин. Может быть, когда-нибудь он придёт, как я, к своему языку родному. Но если не хочет, то нельзя заставлять человека, если он не хочет это делать — это будет насильно, так же, как нам насильно английский язык в школе давали. Для меня — сейчас мне уже много лет — я считаю, что всё-таки знание тюркского языка нужно.