— Грамматика белән катлаулырак, бигрәк тә олы яшьтә. Өлкән кеше телне бала кебек үзләштерми, бала аны тирә-юньнән үзләштерә һәм бу бик табигый була, грамматика аның башына табигый рәвештә урнаша. Олы кешегә аны чит тел буларак өйрәнергә туры килә, ул кайчандыр туган теле булса да, хәтта кеше инсульт яки баш мие җәрәхәте нәтиҗәсендә сөйләмен югалтса, афазия булса һәм аңа сөйләмен яңадан торгызырга туры килсә дә... Ул гомер буе сөйләшкән телен үзләштерә, чит тел буларак өйрәнә башлый. Димәк, менә «творительный падеж», аңа шундый кушымча ялгарга кирәк һ.б. Шуңа күрә монда грамматика белән күпкә катлаулырак, бу җиңел генә түгел, хәтта ниндидер бэкграундсыз татар телен өйрәнә башлаган булсалар да. Бэкграунд комачаулый кебек тоела, чөнки бу, дөресен генә әйткәндә, грамматика турындагы күзаллау... Лингвистикада күп төрле теорияләр бар, Хомскийның тумыштан килгән грамматика теориясе дә тәнкыйтьләнгән, әмма һәрхәлдә грамматиканы, ниндидер нечкә грамматик әйберләрне билгеләү җиңел генә бирелми. Шундый феномен бар — тел аттрициясе, телне югалту, бу нәкъ менә әлеге телдә булган грамматик категорияләр турында, әйтик, татар телендә, әмма рус телендә юк. Бер телдә һәм икенче телләрдә булган грамматик әйберләр җиңелрәк үзләштерелә, мәсәлән, үткән, киләчәк вакыт, без моны аңлыйбыз һәм сөйләмдә дөрес куллана алабыз. Ләкин, мәсәлән, «шаһитлек» категориясе татар, төрки телләрдә генә бар...
— С грамматикой, конечно, сложнее, особенно во взрослом состоянии. Взрослый осваивает язык совершенно не так, как ребенок: ребенок усваивает его из окружения и это происходит очень естественно, сама грамматика укладывается в голове естественным образом. Взрослому человеку приходится учить ее как иностранный язык, даже если это был когда-то родной язык, даже если человек потерял речь вследствие инсульта или черепно-мозговой травмы, если случилась афазия и ему приходится заново реабилитировать речь. Он осваивает свой же язык, на котором он говорил всю свою жизнь, учит его как иностранный язык — вот творительный падеж, надо поставить такое окончание и т. д. Поэтому с грамматикой здесь намного сложнее, это не так-то просто, даже если бы без какого-то бэкграунда начали изучать татарский язык. Просто кажется что бэкграунд мешает… Есть много разных теорий в лингвистике. Была теория врожденной грамматики Хомского, которую тоже критиковали, но, в любом случае, установление грамматики, каких-то тонких грамматических вещей — это момент, который не так легко дается. Есть такой феномен — языковая аттриция, утрата языка. Это именно про те грамматические категории, которые есть в этом языке, допустим, в татарском, но их нет в русском языке. Те грамматические вещи, которые есть в одном языке и есть в другом, осваиваются легче, например, прошедшее и будущее время — мы это понимаем и можем использовать правильно в речи. Но, например, есть категория засвидетельствования в татарском и тюркском языках...