— Ничек уйлыйсыз, телне искә төшерү, киресенчә, кеше аны торгызырга, өйрәнергә, искә төшерергә карар кылса комачаулый аламы? Чөнки кеше телне яңа гына өйрәнә башлаганда, аның каршында чиста бит һәм ул аңа теләгән әйберен яза ала. Телне искә төшерүче кешенең хәтерендә инде нидер бар, фрагментлар, таплар, рәсемнәр хәтеренә килә, һәм алар үз миендә тел картинасын яңадан төзүгә комачаулый кебек. Кеше таныш әйберләрне күргәндә, аларны бәйләргә, яңадан төзергә тырышканда, баш миендә нәрсә бара?
— Как вы думаете, вспоминание языка может, наоборот, мешать, когда человек решает его восстанавливать, учить, вспоминать? Потому что, когда один человек начинает изучать язык с нуля, у него все чисто, это как белый лист, на который можно нанести все, что угодно. У человека, который вспоминает, на этом листе уже есть что-то: фрагменты, пятна, рисунки — и как будто они мешают выстраивать заново языковую картину в своем мозге. Что вообще в мозгу происходит в момент, когда человек видит какие-то знакомые вещи и пытается их соотнести, заново выстроить?