Күп җырларның мәгънәсен аңладым. Татар җырларын нәрсә хакында икәнлеген аңлагач, аларга салынган тирән мәгънәне тоясың һәм ул сине битараф калдыра алмый. Тамакка төер утырган чаклар да була, әлеге хис сиңа күптән җитмәгәнлеген сизәсең. Үзеңнең кайдадыр югалган бер өлешеңне табып, тернәкләнеп киткәндәй буласың. Татар теле мине шул рәвешчә үз-үземә, асылыма кайтара башлады. Әле узган ел гына, татар телен өйрәнә башлаганда, үземдә күпмедер өлешне татар өлеше дип саный идем, хәзер исә миндә татарлыкның күпкә күбрәк булуын тоям. Рус телендә сөйләшсәм дә, рус телендә фикер йөртсәм дә, үземдәге татар рухын тоя башладым. Татар телендә фикер йөртә башлыйсым килә, анысы да вакыт узу белән килер дип уйлыйм…
Я узнал, о чём во многих песнях поется. И когда понимаешь смысл татарских песен — мурашки начинают идти, у меня по крайней мере, то есть от тех, о которых ты даже не задумывался, что у них такой глубокий смысл, допустим, и иногда даже как ком к горлу подкатывает такие вот какие-то очень нежные чувства, как будто бы тебе этого давно не хватало, как будто бы ты нашёл часть себя, восстановился с какой-то частью себя. Ну татарский язык мне вот это ощущение дал, что как будто бы я стал находить себя, возвращаю большую часть себя. Я раньше думал в прошлом году только вот, когда начинал более активно изучать язык, а до этого Какая часть из меня Татарская часть. Сейчас я понимаю, что это большая часть меня, хоть я и говорю, И мысленно на русском, конечно, хотелось бы мыслить на татарском, но я думаю, со временем придёт это всё.