This pattern contrasts sharply with the classic East Asian growth experience (such as in South Korea and China), in which structural change and gains in non-agricultural labor productivity both contributed strongly to overall growth.
Бұл жайт Шығыс Азиядағы дамудың классикалық үлгілеріне (мәселен АҚШ пен Оңтүстік Корея) мүлде қарама-қайшы болып тұр. Себебі бұл елдерде ауыл шаруашылығынан басқа салалардағы еңбек өнімділігінің құрылымдық өзгерістері жалпы дамуға көмектескен еді.