Deng Xiaoping used the region as a kind of public-policy laboratory, allowing different legal and institutional arrangements to exist concurrently, while China figured out how to approach globalization. The system clearly works, but it does suffer from a fundamental contradiction, related to the economist Ronald Coase’s concept of transaction costs.
Қытай жаһандануда қалай қатысатынын ұғынып жатқанда,  Дэн Сяопин, түрлі құқықтық және институционалдық тетіктерге бір мезгілде өмір сүруге мүмкіндік беріп, аймақты қоғамдық-саяси зертхана ретінде пайдаланған.  Мұндай жүйе жұмыс жасай алатынан көрсетті, бірақ ол экономист Рональд Коуз тұжырымдамасында сипатталғандай, транзакциялық шығындарға байланысты іргелі қайшылықтардан зардап шегеді.