Europe’s governments seem to think that they can implement ad hoc policies that strengthen their “invisible hand” today, and that those policies will somehow end up fitting neatly into a coherent framework. That seems optimistic, at best.
Еуропаның үкіметтері бүгін өз «көрінбейтін әсерін» нығайту үшін арнайы саясаттарын жүзеге асыра аламыз деп сенеді, сондай-ақ бұл саясат қандай да бір келісілген құрылым ішіне дәл лайық болып келеді деп ойлайды.  Бұл өте оптимистік көзқарас болып көрінеді.