“Congress shall make no law… abridging the freedom of speech, or of the press…” By 1919, the Supreme Court’s interpretation of those words had led to the doctrine that Congress could prohibit speech only if it posed “a clear and present danger” of serious harm.
1919 жылы бұл бапқа түсініктеме берген Жоғарғы Сот «анық әрі шынайы қауіп» төндірсе не зиян тигізетін болса ғана сөз бостандығын шектеуге болады деген қағиданы енгізді.