Ferdinandus Longoni
Ferdinandus vulgo Ferdinando Longoni (natus 1916 Mediolani, mortuus die 24 Octobris 1975 Lemiati) sacerdos Catholicus Italicus et praeses Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum fuit.

Vita
Ferdinandus e familia infantium multorum oriundus anno 1939 presbyter ordinatus est. Annos sedecim Acerri prope Lavenum-Montem Bellum animas curabat; postea autem Lemiatum iit. Quoad Caritatem et primum auxilium condidit Consociationem crucis argenteae quae dicebatur; in eius conclavibus voluntarii sanguinem donare potuerunt. 

Anno 1954 idioma Zamenhofianum edidicit congressibus multis tam nationalibus quam internationalibus participaturus. Anno 1971 praeses esperantistarum Catholicorum creatus et post quattuor annos quasi unanimiter reelectus est. Comi (1972), Hammoniae (1974) et Romae (1975) conventus Esperanticos Catholicos disponebat. In ultimo autem Romae celebrato sanitate vacillante preces pulchras novas in libro ligatas praesentavit. In Italia quoque esperantistas Catholicos diu duxit.

Honores
Centrum Esperanticum Catholicum Mediolanense nomen istius viri boni portat, quod annis inter 1976 et 2000 periodicum "Bulteno" edidit. Die 15 Iunii 2008 ossium translatio facta est in sepulcretum magis vastum apud Sanctum Georgium situm. Denique Ioannes Daminelli orationem festivam in presbyteri laudem habuit.

Opera
 1975: Katolika preĝaro, edidit IKUE cum praefatione Ferdinandi Longoni ipsius. Romae 1975, 104 paginarum (=series IKUE, 2)

Nexus externi 
Vita in pagina domestica IKUE, cum photographia
Longoni in elencho Bibliothecae Nationalis Austriacae de linguis constructis 

Esperantistae
Praesides IKUE
Incolae Italiae
Presbyteri catholici