Philippinae
Philippinae (; vulgo: Pilipinas), seu plenius Insulae Philippinae<ref> [http://www.vatican.va/holy_father/paul_vi/apost_constitutions/documents/hf_p-vi_apc_19670320_butuanensis_lt.html Constitutio Apostolica Surigensis (Butuanensis)] </ref>, est nomen quod quasdam insulas designat Asiae australis-orientalis in occidentali Oceani Pacifici litore sitas, et Rempublicam Philippinarum quoque, cui caput est Manila, has insulas regentem. Insulae Philippinae nomen trahunt a Philippo II rege Hispanorum. Praeses hodiernus est Rodericus Duterte, qui per suffragium universale electus est ad sexennii mandatum anno 2016.

Regio, quae ex 7107 insulis constat, ex altera parte ad Mare Philippinum ex altera ad Sinense spectans, divisa est in partes tres, quarum prima pars septentrionalis appellatur Luconia (vulgo: Luzon) sive Luzonia, secunda media Visayana et tertia meridionalis Mindanaum. 

Timoria Orientalis et Philippinae solae civitates Christianae in Asia Orientali habentur. Philippinarum insularum gentes variarum linguarum et morum et institutorum sunt. Hodie quidem regimen Philippinarum et grex musulmanorum separatisticus regionum meridianarum iam multa decennia inter sese armis confligunt.

 Linguae 
Linguae publicae sunt Anglica et Philippinica. Philippinica significat formam altam linguae Tagalae (vulgo: Tagalog), quae ut sermo patrius vel lingua franca adhibetur et numerum loquentium maximum habet. Homines circa 170 quidem linguis vernaculis utuntur. Maximae post Tagalam numero locutorum linguae sunt sermones Caebuanus et Ilocanus. Lingua Hispanica in insulis Philippinis fere exstincta est; litteraturam tamen valde ingentem reliquit et in multis verbis omnium linguarum Philippinarum inveniri potest.

 Historia Philippinae est nomen posterius Neolatinum, sed etiam ex Graecis et Romanis antiquis in margine orientali orbis terrarum nomine classico Prasodo Insularum cognitae, quarum insularum pars forsan agglomerata erat aut Maniola, quam Ptolemaeus descripsit. Postea detectae sunt anno 1521 a Ferdinando Magellano, navigatore Lusitano, in insula quae vulgo Mactan'' appellatur, prope Caebuam, occiso. Anno 1565 quam plurimas urbes, Michaele López de Legazpi duce, conquisitatores Hispanici ceperunt. Libera civitas sui iuris post regnum Hispaniae anno 1898 Insulae Philippinae declaratae sunt; imperium autem Civitatum Foederatarum Americae est subsecutum usque ad annum 1946, quo Philippinae iterum sui iuris factae sunt.

Geographia 
Archipelagus Philippinarum ex plus septem milibus insularum constat. Omnis terra est plus quam centum pedum milia. Equidem Philippinae partim circumdantur ab Oceano Pacifico. Indonesia est ad meridiem sita; Paeninsula Indosinensis ad occasum; Taivania ad aquilonem. Manila, urbs princeps portusque Philippinarum, est locus in insula Luzonia situs. Quamquam Manila non est magna urbs in Philippinis, Urbs Quezon est suburbium Manilae et habet plurimos incolas. Philippinae sunt calidae umidaeque. 

Philippinae in quinque super-regiones et 81 provincias dividuntur:

Urbes principales 
Principales urbes Philippinarum sunt:
 Manila vel Manilla
 Caebua
 Quezon
 Davaum

Flumina 
 Pasigus

Lacus 
 Lacus Baiae (Laguna de Bay)
 Taalus

Maria 

 Oceanus Pacificus

Montes 
 Maiona
 Pinatubus

Provinciae 
Philippinae in octoginta provincias (lingua Philippinica lalawigan sive probinsya) dividuntur, inter quas:

Homines clari

Universitates 

 Universitas Philippinarum
 Regia et Pontificia Universitas Sancti Thomae Manilensis
 Universitas Athenaea Manilensis
 Universitas De La Salle
 Universitas Manilae
 Universitas Asiae et Pacificarum
 Universitas Civitatis Manilensis
 Academia Militaris Philippinensis
 Universitas Sancti Carolus

Balut
Colles Socolatei
Laophorium philippinicum
NAIA
Philippine Airlines
Pontificium Collegium Philippinum
Spoliarium
Ultimi Philippinarum

Notae

Nexus externi 

 Situs regiminis
 Philippinae in 

!
Civitates sui iuris
Condita 1946