Sippara
Sippara -orum, n.p. adi. -enus, sive Sispara, (Sumerice Zimbir, Accadice Sippar) fuit civitas Babylonia, ad orientalem Euphratis ripam, ad septentrionem ab ipsa Babylone sita. In binos vicos divisa erat, nempe Sippara Solis et Sippara Deae Anunit, quorum illum invenit Hormisdas Rassam anno 1881 ad Abu-Habba, 16 milibus passum a Bagdato inter meridiem et solis ortum distantem.

Sippara duplicia in Bibliis Sanctis nomine Sepharvaim inveniuntur, quod lingua Hebraica (ספרוים) est numero duali. Multae tabulae litteris cuneiformibus inscriptae in templo Solis (quod Sumeri E-Babara, Semitae autem Bit-Un dicebant). Xisuthrum fert Berossus hic scripta mundi antediluviani sub terram condidisse—sine dubio quasi aetiologia nominis urbis, nam linguis semiticis *spr est "scribere." Secundum Abydenum, Nabuchodonosor super Sipparenorum civitatem lacum fodit. Hic etiam erant castra Babylonia Nabonidi, et fieri potest ut Plinii "Hippareni" sint re vera Sippareni.

Notae 

Mesopotamia