Democratia Christiana
Democratia Christiana (DC) fuit factio politica Italica, quae post secundum bellum mundanum temporibus belli frigidi usque ad annum 1994 vigebat. Ab anno 1945 usque ad annum 1994 Democratia Christiana semper prima factio Italiana mansit quod ad suffragia pertinet, sola exceptio fuerunt Parlamenti Europaei electiones die 17 Iunii 1984 cum Factio communistica Italica, cuius dux Henricus Berlinguer pauco ante obierat, vicit (33,33) et DC secunda factio fuit (32,96). 

Democratia Christiana quinque-factionis coalitionis dux fuit.

Historia 
Democratia Christiana anno 1942 creata est. Inter conditores fuit Alcides De Gasperi.

Factionis secretarius politicus
 Alcide De Gasperi (mense Iulio 1944 - mense septembri 1946)
 Attilius Piccioni (mense septembri  1946 - mense Ianuario 1949)
 Iosephus Cappi (mense Ianuario  - mense Iunio 1949)
 Paolus Aemilius Taviani (mense Iunio 1949 - mense aprili 1950)
 Guido Gonella (mense aprili 1950 - mense septembri 1953)
 Alcide De Gasperi (mense septembri 1953 - mense Iunio 1954)
 Amintore Fanfani (mense Iunio 1954 - mense Martio 1959)
 Aldus Moro (mense Martio 1959 - mense Ianuario 1964)
 Marianus Rumor (mense Ianuario 1964 - mense Ianuario 1969)
 Flaminius Piccoli (mense Ianuario  - mense Novembri 1969)
 Arnaldus Forlani (mense Novembri 1969 - mense Iunio 1973)
 Amintore Fanfani (mense Iunio 1973 - mense Iulio  1975)
 Benignus Zaccagnini (mense Iulio  1975 - mense Februario 1980)
 Flaminius Piccoli (mense Februario 1980 - mense Maio 1982)
 Cyriacus De Mita (mense Maio  1982 - mense Februario 1989)
 Arnaldus Forlani (mense Februario 1989 - mense Octobri 1992)
 Minus Martinazzoli (mense Octobri 1992 - mense Ianuario 1994)

 Index factionum politicarum Italicarum

Bibliographia 
 Agostino Giovagnoli, Il partito italiano: la Democrazia Cristiana dal 1942 al 1994, Bari, Laterza, 1996
 Nico Perrone, Il segno della DC, Bari, Dedalo, 2002, ISBN 88-220-6253-1.

Factiones politicae Italicae
Factiones Democraticae Christianae
Constituta 1942