Carthago
Carthago (Punice , Qart-ḥadašt, 'urbs nova') fuit urbs et civitas sui iuris a Poenicis in Africa Septentrionali anno 814 a.C.n. condita. 

Ad litus Maris Mediterranei cum portu magno sita est. Secundum narrationes Romanas, Carthago colonia condita est a Didone, prima urbis regina, quacum Aeneas praeterea Carthagine moratus est, priusquam in Italiam veniret. Carthagine quotannis annis bini reges creabantur.

Romani tria bella Punica contra Carthaginenses gesserunt. 
 Annis 264–241 a.C.n.: Primum Bellum Punicum, Messanae causa indictum.
 Annis 218–201 a.C.n.: Secundum Bellum Punicum, Sagunti causa indictum. 
 Annis 149–146 a.C.n.: Tertium Bellum Punicum, pecuniae et Catonis causa: nam Marcus Porcius Cato iterum atque iterum in senatu sententiam exclamabat: "Ceterum censeo Carthaginem esse delendam."

Carthaginienses praeclari: 
 Hamilcar Barca
 Hannibal Barca
 Hanno, nauta qui circa Africam navigavit 
 Hasdrubal Barca 
 Mago Barca 
 Publius Terentius Afer, auctor comoediarum 
 Quodvultdeus Carthaginiensis, pater ecclesiae saeculi quinti

Anno 439, Geiserico rege Vandalorum Carthaginem expugnaverunt. Ab eodem anno usque ad annum 533, urbs fuit caput Regni Vandalorum. Die autem 13 Septembris anni 533, Flavius Belisarius Vandalos ad decimum lapidem ab urbe Carthagine positum vicit et postridie urbem occupavit. Exinde Carthago iterum pars imperii Romani fuit. 

Anno 698, Arabes Carthaginem occupaverunt.

 Archaeologia Mediterranea
 Bellum Poenicum (Naevius)
 Salambo (dea)
 Tunisia

Notae

Bibliographia 
 Matisoo-Smith, Elizabeth, et al. 2016. "A European Mitochondrial Haplotype Identified in Ancient Phoenician Remains from Carthage, North Africa." PLOS One, 25 Maii 2016.

Nexus externi 

 Gnaeus Naevius de Bello Punico (fragmenta)

Coloniae Punicae
!
Loci archaeologici Tunesiae
Phoenices antiqui
Portus maris Mediterranei
Res Carthaginienses antiquae