Lingua Sicula
Lingua Sicula (illa ipsa lingua sicilianu) est sermo Siculorum. Plurimi linguae Siculae locutores etiam Italiane, lingua publica Italiae loquuntur. Lingua Sicula habet propriam grammaticam; inveniuntur variae dialecti.

Distributio 

Lingua Sicula utuntur circiter 5 000 000 indigenorum Siciliae et insularum satellitum, et circiter 1 000 000 hominum in Apulia (ubi lingua Salentina appellatur) et Calabria. Loquuntur ea et circa 5 000 000 hominum Siculae emigrantium, praecipue in Argentina, Australia, Canada, et Civitatibus Foederatis Americae.

Origo 
Paene omnes gentes Mediterraneae et aliae multae per Siciliam transierunt. Ergo, lingua Sicula a fontibus multis deducta est. Parentes huius linguae gravissimae sunt linguae Latina vulgata, Graeca et Italiana; sed et linguae Gothica, Hispanica, Francogallica, Catalana, Langobardica et Arabica omnes Siculae dedere verba et proprietates grammaticae.

 Exemplum
Hac tabula Pater noster, oratio primum Graece dicta, in quinque linguas propinquas conversa illustratur.

Dialectus
Dialectus Manduriae

 Siciliam
 Grammaticam Sicilianam 
 Petri theoriam sonituum - studium mutationum sonituum a lingua Latina in linguam Siculam 
 linguam Neapolitanam

Notae

Bibliographia 
Centro di Studi Filologici e Linguistici Siciliani (1977-2002): Vocabolario Siciliano, a cura di Giorgiu Piccittu. Catinae et Panormi.

Nexus externi 

 www.linguasiciliana.org
 Arba Sicula Orginizatio pro linguae Siculae retendando (in Anglici Siculaque)
 Ethnologica nuntium de lingua Sicula
 Sicula - Anglicis Dictionario

!
Sicilia