Hydrochoerus hydrochaeris
Hydrochoerus hydrochaeris (Graece ὕδωρ 'aqua' + χοῖρος 'sus') est species rodentium immanium familiae Caviidarum, quae in America Australi endemica sunt. Quod animal est maximum orbis terrarum mammale. Sola alia generis Hydrochoeri species exstans est Hydrochoerus isthmius. Inter artas eiusdem familiae cognatas sunt Cavia porcellus et Kerodon rupestris. Genera Dasyprocta (familiae Dasyproctidarum), Chinchilla (familiae Chinchillidarum), et Myocastor (familiae Echimyidarum) plus distant.

Hydrochoerus hydrochaeris savannas silvasque densas habitat, et prope corpora aquae manere solet. Species est satis socialis, et in gregibus animalium a decem a viginti plerumque videtur, aliquando usque ad centum. In periculum non addicitur, sed venatores eius carnem et pellem atque adipem ex eius cute petunt.

Classificatio et phylogenia 

Hydrochoerus hydrochaeris et Hydrochoerus isthmius ad subfamiliam Hydrochoerinae cum duabus generis Kerodontis speciebus pertinent. Quae omnes, cum earum ccgnatis exstinctis, olim in Hydrochoeridas, suam familiam, digerebantur. Ex autem anno 2002, studia phylogenetica molecularia coniunctionem artam Hydrochoeri et Kerodontis agnoscunt, locum amborum generum in subfamilia Caviidarum suadentia.

Classificationes paleontologicae olim nomen Hydrochoeridarum pro omnibus ex his animalibus adhibebant, cum nomen Hydrochoerinam generi exstanti et eius artissimis cognatis fossilibus, sicut Neochoero, retinerent, sed classificationem Hydrochoerinarum intra Caviidas recentius asciverunt. Taxinomia hydrochoerinarum fossilium in dubio etiam est. Annis recentibus, earum diversitas magnopere imminuitur, praecipue quia nunc agnoscitur quod forma dentium molarium hydrochoerinarum per vitam unius animalis magnopere variare. Materia olim ad quattuor genera et septem species secundum variationes formae molaris nunc repraesentare putatur singula animalis Cardiatherii paranensis, unius speciei, per varias vitae aetates.

Notae

Bibliographia 

 Barreto, Guillermo R, et Emilio A. Herrera. 1998. "Foraging patterns of capybaras in a seasonally flooded savanna of Venezuela." Journal of Tropical Ecology 14 (1): 87–98. JSTOR 2559868. doi:10.1017/S0266467498000078.
 Burton, M., et R. Burton. 2002 The International Wildlife Encyclopedia. Marshall Cavendish. ISBN 0-7614-7269-X.
 Deschamps, Cecilia M., Itatí Olivares, Emma Carolina Vieytes, et María Guiomar Vucetich. 2007. "Ontogeny and diversity of the oldest capybaras (Rodentia: Hydrochoeridae; late Miocene of Argentina)." Journal of Vertebrate Paleontology 27, no. 3 (12 Septembris): 683–92. doi:10.1671/0272-4634(2007)27[683:oadoto]2.0.co;2. JSTOR 30126368.
 Lord, Rexford D. 1994. "A descriptive account of capybara behaviour." Studies on Neotropical Fauna and Environment 29 (1): 11–22. doi:10.1080/01650529409360912.
 Lord, Rexford D. 2009. Capybaras: a natural history of the world's largest rodent. Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 9780801891632, ISBN 0801891639.
 Mones, Alvaro, et Juhani Ojasti. 1986. "Hydrochoerus hydrochaeris." Mammalian Species (264): 1–7. doi:10.2307/3503784. JSTOR 3503784.
 Moreira, José Roberto, et al., eds. 2013. Capybara: biology, use and conservation of an exceptional neotropical species. Novi Eboraci: Springer. ISBN 9781461439998, ISBN 146143999X.
 Quintana, R. D., S. Monge, et A. I. Malvárez. 1998. "Feeding patterns of capybara Hydrochaeris hydrochaeris (Rodentia, Hydrochaeridae) and cattle in the non-insular area of the Lower Delta of the Paraná River, Argentina." Mammalia 62 (1). doi:10.1515/mamm.1998.62.1.37.
 Rowe, Diane L., et Rodney L. Honeycutt. 2002. "Phylogenetic Relationships, Ecological Correlates, and Molecular Evolution Within the Cavioidea (Mammalia, Rodentia)." Molecular Biology and Evolution 19, no. 3 (Martius): 263–77.
 Vucetich, María G., Cecilia M. Deschamps, Itatí Olivares, et María T. Dozo. 2005. "Capybaras, size, shape, and time: A model kit." Acta Palaeontologica Polonica 50 (2): 259–72.

 Josephoartigasia monesi, species exstincta, maximum rodens notum

Nexus externi 

 Taylor, Alan. 2018. "Companionable Capybaras." 18 photographemata. The Atlantic, 29 Novembris 2011. Editio interretialis.
 "Capybara, the master of the grasses: pest or prey." Sounds and Colours.
 Animal Diversity Web Hydrochoerus hydrochaeris
 "Capybara, The Largest Rodent."
 "Why Are Capybaras So Friendly."

Biota Guianae Francicae
Rodentia
Familiae animalium
Fauna Brasiliae
Fauna Columbiae
Fauna Guianae
Fauna Paraquariae
Fauna Uraquariae
Fauna Venetiolae
Mammalia Aequatoriae
Mammalia aquatica
Mammalia Argentinae
Mammalia Boliviae
Mammalia herbivora
Mammalia Peruviae
Taxa Linnaei
Taxa 1766