Petronius Maximus
Petronius Maximus (natus circa annum 396; lapidibus obrutus die 31 Maii 455) fuit breviter imperator imperii Romani partis ad occidentem solem vergentis, a die 17 Martii 455 usque ad mortem.

Familia 
Petronius Maximus e gente nobili senatoria Aniciorum se natum esse putabat. Forsitan Flavius Anicius Probinus, consul anni 395 eius pater fuit.

Cursus honorum 
Circa annum 411 praetor, circa 415 tribunus et notarius fuit, deinde ab anno 416 usque ad annum 419 Comes sacrarum largitionum et annis 419 ac 433 praefectus urbi Romae erat. Anno 419 Praefectus praetorio Italiae fuit et bis (annis 433 ac 443) consul. Anno 445 etiam patricius nominatus est.

Imperator 
Fuit inimicus Flavii Aetii magistri militum atque Valentinianum III imperatorem ad eius caedem anno 454 instigavit. Anno 455 etiam imperatorem insidiis necari iussit, imperator die 17 Martii proclamatus et eius viduam Liciniam Eudoxiam in matrimonium duxit. Filium e matrimonio primo Palladium Caesarem nominavit. Cum Vandali urbem expugnaturi essent, Maximus fugiens cum filio a multitudine Romanorum necatus est.

Nexus externi 

 De Petronio Maximo in "De Imperatoribus Romanis" (pagina a Radulpho W. Mathisen scripta) 
 De Petronio Maximo 

Imperatores Romani
Gens Petronia
Praefecti Praetorio
Praetores
Senatores
Praefecti urbi Romae antiqui