Lupercal
Lupercal est specus sub clivo montis Palatini ad septentrionem occidentalem, id est ad vallem Circi Maximi spectanti, ubi Romani Antiqui quotannis die 15 Februarii venerabantur deum Lupercum, quem eundem esse atque Faunum putabant (illa festa Lupercalia vocabantur). Nomen Lupercalis sic a Luperco ductum est ut Volcanal a Volcano. Statua dei caprina pelle tantum amicti ibi videbatur.

Ante hoc antrum, lupa credebatur ubera sua Remo et Romulo, Martis geminis, praebuisse. Tam insignem locum igitur, non minus ad Reipulicae Romanae quam ad gentis suae adoptivae, Iuliorum, origines pertinentem, Augustus ad instar templi ornavit et cultui antiquum decus restituit.

Mense Novembri anni 2007, archaeologi quidam Italiani renuntiaverunt sese antiquum Lupercal sub domo Liviae invenisse. Antrum enim cuius camera opere tessellato ornata erat, invenerant. Non tamen omnes periti homines consentiunt: nonnulli Nympharum delubrum hoc fuisse putant.

Fontes 
Dionysius Halicarnassensis, libro primo  Antiquitatum Romanarum  XXXII,4-5 et LXXIX,8.
 Iustinus, libro XLIII de Bellis Philippicis, capitulo primo.
 Ovidius, libro secundo Fastorum, 267–450.
 Res gestae Divi Augusti, capitulo 19.
 Titus Livius, libro primo Ab Urbe condita, capite 5.
 Vergilius libro octavo Aeneidis, versibus 343–344.

Loci mythici Romani
Topographia urbis Romae antiquae