Res publica Sancti Marini
Sanctus Marinus, plenius res publica Sancti Marini (Italiane San Marino) est tertia a minima civitate Europaea, post Vaticanum et Monoecum, et antiquissima mundi res publica, saeculo XIV condita; minima quoque civitas inter socios Consilii Europae est. Caput est Marinum, quod castellum ex omnibus in circuitu partibus rupes altissimas habet, die 3 Septembris anno 301 decretum. Unica est civitas adhuc exstans cuius pristina constitutio politica lingua Latina exarata est. Principes duo huic rei publicae quotannis electi sunt, qui officio  funguntur.

In Italia inter Aemiliam-Romaniam et Picenum eminens, res publica Sancti Marini comprehendit 29 000 fere incolarum, inter quos mille peregrini in Sancto Marino habitant. Sunt fere 5000 Sanctimarinenses qui in aliis terris vivunt.

Res publica e novem "castellis" constituitur quorum enumeratio hic habes:
 Aqua Viva
 Burgus Maior
 Marinum
 Domenianus
 Ecclesia Nova
 Fagetanum
 Florentinum
 Mons Viridarium
 Olnanum

Notae

Bibliographia 
 Statuta, decreta ac ordinamenta illustris reipublicae ac perpetuae libertatis terrae Sancti Marini. Arimini: Ioannis Simbeni typis, 1650 
 Leges statutae reipublicae Sancti Marini. Forolivii: ex Casaliano typographeo, 1834 Textus apud archive.org

 Inno Nazionale della Repubblica
 Mons Feretri

Nexus externi 

 Rempublicam circumire: pagina domestica pro periegetis

Civitates sui iuris
!
Inclavaturae et exclavaturae in Italia
Loci hereditatis mundialis in Europa