Flumen
Flumen , sive fluvius sive amnis, est aqua, plerumque dulcis, in superficie terrae inter binas ripas aut in speluncis subterraneis ad aliud corpus aquae in loco inferiori affluens, sicut in oceanum, mare, sinum, lacum, paludem, locum uliginosum, vel aliud flumen.

Nomen fluminis a fluendo deducitur. Flumen fontem saepe habet in montibus et descendit clivos. Duo flumina, cum iungantur, confluere dicuntur. Parva flumina rivi appellantur.

Flumen aut fluvius? 
Sic dixit Isidorus: "DE FLUMINIBUS. Fluvius est perennis aquarum decursus, a fluendo perpetim dictus. Proprie autem flumen ipsa aqua, fluvius cursus aquae. Prius autem flumen quam fluvius, id est prior aqua quam decursus."

Artifices antiqui fluvium per personam dei fluvialis fingere solebant, notabilis plerumque addita urna fontali.

Fluxus 
Fluxus fluminis est summa aquae fluentis. Fluxus pendet ex altitudine fluminis, clivo, spatio inter ripas, velocitate aquae, imbribus, statu riparum, et elementis quae obstant.

Fons 
Omnes conveniunt fontem fluminis situm esse in maximo aquae transitu. In confluentia loco, flumen minus dicitur influere in maius.

 Amnis influens
 Arena vaga
 Bracchium caecum
 Canalis
 Canno
 Cataracta, locus angustus, et aqua cadens
 Cataracta, aedificium
 Confluens
 Conus deiectionis
 Corpus aquae
 Delta fluminis
 Eluvio verna
 Flumen influens
 Fluminis ostium
 Fons fluminis
 Fossa
 Index fluminum
 Index longissimorum fluviorum
 Lignorum demissio
 Maeander (versura)
 Moles (agger)
 Pelvis hydrographica
 Pons
 Ramus fluviatilis
 Receptaculum aquae
 Terrassa
 Traiectus
 Vallis vere inundata

Notae

Bibliographia
Jacobs, Jeffrey W. "Rivers, Major World." Water Encyclopaedia.
Leopold, Luna B. 1994. A View of the River. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 0674937325. OCLC 28889034. De geomorphologia et hydraulica aquae.
Middleton, Nick. 2012. Rivers: a very short introduction. Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 9780199588671.

Nexus externi 

Aqua
!
Geomorphologia
Sedimentologia