Barbata
Barbata, sive Insulae Barbatianae atque Barabata (Anglice Barbados), est insula civitasque libera inter Mare Caribaeum et Oceanum Atlanticum. Insula 430 km² superficiem occupat, quae omnino plana cum quibusdam collibus intus est. 13º Septemtrioni et 59º Occidenti sita est, circiter 434.5 km Venetiolae Boreorienti.

Barbata praesertim calcareis saxis componitur. Tropica insula est, aequatorialibus ventis continenter caesa et in paludes et rhizophoracearum silvas consistit. Insularium internarum partes sacchari officinarum satis operiuntur. Barbata Antillarum Minorum et principalis insularum catenae orientali est et vicinae civitates Sancta Lucia et Sanctus Vincentius et Granatinae sunt. Barbata hodie praecipuus periegeticus locus est.

Historia 
Huius Antillarum civitatis nomen usum anno 1536 a Lusitano exploratore Petro A. Campos est qui insulam Os Barbados ("Barbatos") nominavit in generis ficus arboribus se inspirando quae ibi augescebant et quarum longae aereae radices "barbae" videbantur. Nomen ab autochthonis Aravacis insulae datum Ichirouganaim erat.

Post paene saeculum, anno 1625, Anglus Powell e navi in insulam, a Lusitanis Hispanisque neglectam ob magnarum opium mineralium indigentiam, egressus est et eam Coronae Anglicae nomine occupavit. Luxuriosis gignentibus et soli ubertate motus, denuo profectus est, 80 colonis et quibusdam servis relictis qui in zona Trypopolitana constitutionis opera inciperent anno 1627 rediturus. Paucissimi autochthoni incolae relicti, Aravaci, exstincti sunt et Barbata, quam ob rem, cum Africis servis in sacchari satis adhibitis renovata est usque ad annum 1834, quando servitus sublata est.

Caribaicarum plerarumque insula dissimilis, quarum dominium de alia manu ad aliam multo inter coloniales potentias motum est, Barbata sub Anglico dominio semper mansit. Secundum quosdam causa huius rei geographica est. Ut in geographica tabula videtur, rivera, ob convexitatem conversa est et quamquam Antillae insulae in Oceanum Atlanticum arcum conformant, Barbata extra hunc arcum demota est, et, viso praevalenti ventorum regimine, versus ventos flantes exstat. Naves velis habiles igitur in eam impetum facere volentes, ut contra ventum, id est, difficulter navigare possunt.

Hoc factum signi peculiaris insulae et suorum incolarum modus vivendi reliquit, usquam habitantes qui hodie ab exigua Anglicae stirpis hominum parte componantur.

Oeconomia sacchari et rhomii productione fortiter pendens usque ad Saeculum vicensimum mansit.

Gradualis politicarum socialiumque emendationum annis fere 1950/1966 introductio denique in totam independentiam de Britanniarum Regno tulit (pridie Kalendas Decembres anni 1966), reapparere in Consortio Populorum ambitu.

Annis 1990/1999 periegesis et chirotechnia oeconomico in podere sacchari industriam superaverunt.

Caelum 
Caelum distinguitur quia altera sicca commutatio (de Decembri ad Maium) se altera pluviosa (de Iunio ad Novembrem) alternat; praecipitationes intestinis terris copiossisimae sunt. Temperaturae de 22 °C media frigidioribus mensibus ad 30 °C calidioribus mensibus variant.

Politia 
Dame Sandra Mason praeses prima Barbatae est. Ante annum MMXI A.D., Regina Elizabeth II dux civitatis (titulo "reginae Barbatensis") erat, et in insula a gubernatore generali repraesentabatur. 

Potestas exsecutiva ad primum administrum et suam gubernationem attinet. Primus administer partium in Domus Consilii (Anglice House of Assembly), parlamenti inferioris camerae, comitiis vincentium dux esse solet, quae viginti octo a civibus electos sodales quinto quoque anno habet. Altera camera, Senatus, nihilominus, viginti uno a gubernatore generali nominatos sodales habet.

Barbata est Communitatis Caribicae membrum.

Geographia 
Barbata relative plana insula est, in media montanorum regione leniter prominens. Supremus locus mons Hillabia (Anglice Hillaby) est, 336 metra altus. Caput est Gephyropolis (Anglice Bridgetown). Aliae ponderis urbes Trypopolis (Anglice Holetown) et Speightopolis (Anglice Speightstown) sunt. Ea ipsa geologicam peculiaritatem constituit, namque de prisma accretionis e laminis Atlantici subductione sub lamen Caribaicum orto agitur. Exceptionalis aspectus est ut satis altus emergens sit.

Divisio administrativa 
Barbata in praesenti in administrativas subregiones parochias (Anglice: parishes) nominatas dividitur. Sic nominantur ob insularem Anglicanam religiosam historiam. Dissimiles formae magnitudinesque in primis ingentibus xyri, sacchari cannae, et tabaci latifundiis in colonialibus Barbatae annis exsistentibus determinatae sunt. Nationis caput est Gephyropolis, in Sancto Michaele parochia. Praesentes parochiae sunt:

Demographia 
Barbata circiter 279 000 incolas habet, quorum incrementi index 0,33% erat (medio anno 2005). Fere 90 centesimae omnium Barbatensium Africae progeniei ("Afrobarbatenses") sunt, praesertim in sacchari satis operariorum servorum prognati. Reliqui incolae Europaeorum ("Anglobarbatensium" aut "Eurobarbatensium"), praecipue de Britannia, Hibernia, Sinensium, localiter "Sinobarbatensium" nominatorum, Barbatensium Hinduistarum, de India, et de Bangladesia et Pakistania Musulmanorum globos et magni momenti "Arabobarbatensem" globum, praecipue de Syria et Libano, includunt. In insula multi creolorum prognatorum, inter Europaeos prognatos (praecipue Britannicos, Lusos et Hibernicos) et Afrocaribaeos mixtorum sunt; aliqui Afrobarbatenses Creolae progeniei sunt.

Alii globi in Barbata exules Civitatum Foederatarum Americae, Canadae, Britanniae, et Americae Latinae includunt. Barbatenses redeuns post in C.F.A. sedis annos Bajan Yankees nominantur, quod despectivum ab aliquibus putatur.

Nationis solemnis lingua Anglica est cuius locale dialecto nominata Barbatica (Anglice Bajan) plerique loquuntur. De religione, plerique Barbatenses Protestantes Christiani (67%), apprime Anglicanae ecclesiae, sunt, sed sunt etiam alii Protestantes, Catholici Romani, Testes Iehovah, Hinduistae et Islamici allophyli. Barbata usitate praecipuus locus ex Austramericana Guianae natione emigrantibus. Maximae communitates praeter Afrocaribaicam communitatem sunt:

 1. Indoguianenses (Anglice Indo-Guyanese), oeconomiae ponderis pars propter e vicina Guianae natione immigrantium incrementum. Crescentis Indobarbatensis (Anglice Indo-Bajan) diasporae e Guiana et India ortae relationes sunt. Qui Socosutneicam (Anglice Soco-Chutney) musicam et panem Rotium et multa Indica fercula Barbatensi culturae introduxerunt. Plerumque e Meridionali India et Indicis civitatibus, hi Desici homines suam quantitatem augent, sed minus quam eaedem communitates in Trinitate et Guiana; Religio Induica Barbatensium crescentium religionum una est.
 2. Eurobarbatenses (Anglice Euro-Bajans) suum domicilium collocaverunt ab anno 1627, ex Anglia, Hibernia et Caledonia orti. Communius "Albi Barbatenses" (Anglice White Bajans) nominantur, quamquam aliqui Afrocaribaica vestigia portant et vice versa. Eurobarbatenses popularem musicam, velut musicam Hibernicam et Scotosaltuvicam musicam, et aliquae toponyma velut "Scotiam", montanam regionem, et "Trafalgarem Plateam" Gephyropole, nunc "Heroum Plateam renominatam, introduxerunt.
 3. Latinamericani (Anglice Latinos) et Hispanamericani (Anglice Hispanics): minimus allophylus. E nationibus velut Ora Opulenta et Republica Dominicana veniunt et constanter auxerunt dum Brasilienses et Venetiolani in Barbata saltem e saeculo 19 ineunte fuerunt. Aliqui Columbiani in insulam venerunt e paupertate fugituri sicut Panamenses, Belizani et Cubani. Aliquod Sambae, Merengi et Reggaetonis subcultura a Latinamericanis introductum est.
 4. Sinobarbatenses (Anglice Chinese-Barbadians sive Bajan-Chineys) parva Barbatensis Asiaticae demographiae pars sunt, minor quam eadem communitas in Iamaica et Trinitate. Plerique, si non omnes, per secundum bellum mundanum ab anno 1940 ad 1945 venerunt, praesertim e Britannico territorio Hongcongi orti. Multi Sinobarbatenses Chin, Chynn aut Lee cognomina habent, quamquam alia cognomina aliquibus insulae areis praevalent. Sinicae gastronomia cultura se Barbatensem culturam reddunt.
 5. Libanenses et Syrii Mesanatolica communitas in insula et 89% Musulmanorum incolarum conformant. Mesanatolici Barbatenses crebro negotiis secundissimus globus percipiuntur, adhuc magis quam Sinobarbatenses. Per Araboisraelenica Bella, multi Syrii et Libanenses Antillas petiverunt e conflictu et paupertate in Medio Oriente fugituri. Etiam Iudaei etiam in Barbatam per idem tempus, maxima synagoga in Antillis creanda, venerunt.

Oeconomia 
Barbata 31a civitas Indicis Progressionis Humanae plano est, secundum mundanam Relationem humanae progressioni anni 2002 (Programma Consociationis Nationum Progressioni).

Meridionale litus mediam classem cum thermopoliis, popinis, et pleromicis xenodochiis trahit, dum orientalia litora ad "surfum" exarsos super tumultuosos Atlantici aestus accipiunt. Occidentali litore, limpidis Maris Caribaei aquis, maxime duo sumptuosi pilamallei campi Sandy Lane et Royal Westmoreland sunt. Barbata vexillorum commoditatis partem facit.

Notae 

 
Civitates insulares
Insulae Maris Caribaei
Monarchiae constitutionales
Condita 1966
Civitates sui iuris