Timor
Timor, seu metus, est motus animi qui inducitur a minatione percipiente ab ente quod variationem efficit in cerebro et functione viscerum et tandem in more, ut puta, fugere vel celare vel derigescere. Timor irrationalis est phobia.

Timoris physiologia et psychologia

Perspectio inductor 
Timor stimulis externis internisve induci potest. Stimuli oculorum, stimuli externi exemplum, timorem inducere possunt: stimulus anxifer in cerebro et corticem occipitalem et corpus amygdaloideum responsum neurophysiologicum inducit. Incendi timorem corpus amygdaloideum magnum momentum habet. Inter cortices oculorum et corpora amygdaloideia ipsilaterale nexus sunt: homines igitur cum corporis amygdaloidei functione laesa minores timoris reactiones ostendunt.

Timorem sustentare

Psychologia cognitiva 
In psychologia cognitiva quoque descriptiones timoris divulgatae sunt. Per exemplum descriptio psychophysiologica circulum timoris vitiosum ostendit, cui sunt: 
 stressor internus sive externus 
 perceptio et interpretatio: "periculosa est"
 timor 
 mutationes physiologicae et corporis reactiones (exempli gratia: sudor, (cordis) palpitationes, inquies)
Deinde haec corporis reactiones ipsae stressores sunt et circulum vitiosum supplent.

Perturbationes 
Timor indicium perturbationis sive morbi imponitur: 
 Pavor nocturnus—forma insomniae (vox "parasomnia") in infantibus, non raro cum somnambulismo
 Pavor diurnus—in infantibus, expergefieri ex somno meridiano cum timore

 Anxietas
 Convenientia
 Corpus amygdaloideum
 Expressionismus
 Phobia
 Pudor
 Terrorismus
 Timor specificus
 Vallis formidabilis

Notae

Bibliographia 
Öhman, A. 2000. "Fear and anxiety: Evolutionary, cognitive, and clinical perspectives." In Handbook of emotions, ed. M. Lewis et J. M. Haviland-Jones, 573–93. Novi Eboraci: The Guilford Press.
Olsson, A. et E. A. Phelps. 2007. "Social learning of fear." Nature Neuroscience 10 (9): 1095–1128. PMID 17726475.

!