Hilciacum
Hilciacum (vulgo Illzach, Alsatiane: Ìllzig, Latine Romanorum tempore Uruncis) est suburbium Mulhusiae et commune Francicum 14'680 incolarum (anno 2018) in praefectura Rheni Superioris  et ab anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia, post autem diem 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est appellata.

Historica 
Prope confluentes fluvios Ellum et Doller situs ille locus iam octavo millenario a.C.n. incolas accepit quorum vestigia in Museo Historico Mulhusiensi inspicere poteris. Sedes neolithica satis magna in loco Modenheim appellato floruit ubi magna necropolis prope portum L'Isle-Napoléon effossa est nec habitatio cessavit usque ad Romanorum adventum cum anno 58 a.C.n. Caesar Ariovistum in vicinia vicit. Postea mansio ad compitum viarum fuit, fortasse Uruncis appellata. Medio primo saeculo magnum aedificium publicum prope curiam municipalem hodiernam vestigia quidem reliquit sed usus antiquus ignoratur. Quo invasionibus tertii saeculi deleto, quarto saeculo castellum bene munitum locum occupavit quod in multis Alamannicis bellis limitem tueretur.

Medio aevo anno 835 "palatium regium" memoratur et comitatus sedes Hilciaci fuit. Tertio decimo saeculo vel paulo antea domini de Hilciaco castellum aedificarunt quod circa 1830 demum dirutum est. Anno 1437 Mulhusia, civitas libera Imperii Germanici, vicum Hilciacum a fratribus de Wurtenberg pretio emit. Ita Hilciacum dominium parvae reipublicae Mulhusiensis usque ad annum 1798 fuit, cum Franciae una cum Mulhusiensibus adnexum est. Quia moenibus non tegebantur magna damna ab hostibus Mulhusiensium bellis quinti decimi saeculi et postea bello triginta annorum acceperunt. Iam anno 1796 ob difficultates in commercio et annona seditionibus ortis iugum Mulhusiense abiicere et Franciae sese dedere voluerant Hilciacenses.

Nono decimo saeculo vicus floruit et numerus incolarum crevit. Anno 1914 cum Francogalli Elisatiam reciperare conati sunt, Hilciaci mense Augusto pugnatum estː tandem die 17 novembris 1918 exercitus Francogallicus in vicum intravit. Bello sequenti paene omnino deletus estː nam cum urbs vicina Mulhusia iam mense novembri 1944 liberata esset, Hilciaci restiterunt Germani usque ad diem 20 Ianuari 1945, ruinas victoribus relinquentes. Deinde commune, utpote Mulhusiense suburbium, celeriter crevitː hodie in finibus communalibus versatur portus L'Isle-Napoléon, ubi iunguntur canales Rhodanus-Rhenus et  Huningensis qui portus velut pulmo oeconomicus urbis est.

Demographia 
Recensio  incolarum his duobus proximis saeculis fuit haecː
 1800ː948	1806ː888	1821ː1 178	1831ː1 195	1836ː1 541	1841ː1 555	1846ː1 669	1851ː1 401	1856ː1 508
1861ː1 663	1866ː1 725	1871ː1 760	1875ː1 857	1880ː1 918	1885ː1 969	1890ː2 120	1895ː2 163	1900ː2 753
1905ː2 906	1910ː3 566	1921ː3 033	1926ː4 725	1931ː3 255	1936ː3 791	1946ː3 205	1954ː3 840	1962ː6 688
1968ː10 575	1975ː14 988	1982ː15 396	1990ː15 485	1999ː14 947	2006ː15 015		2011ː14 679	2016ː14 545	2018ː14 680

Inter 1800 et 1910, numerus incolarum ter multiplicatus est, multo minus quam in urbe vicina et industrializata Mulhusia cuius incolae eodem tempore quindecies multiplicati sunt. Deinde non crescit inter 1910 et 1946 bellorum et angustiarum oeconomicarum causa. At inter 1954 et 1975, numerus quater multiplicatus est ob portum quidem Napoléon creatum sed etiam quia urbano territorio saturato et multiplicatis autocinetis multi in surburbanis communibus tranquillius habitare malunt. Quin etiam tum accessere Alsatici ex Algeria redeuntes. Post 1975 vero crescere desiit ob indutriae difficultates cum petrolei pretio conflagrante coniunctas.

Notae 

 Indicem communium praefecturae Rheni Superioris

Nexus externi 

 Illzach pagina interretialis
 
 De hoc communi apud cassini.ehess.fr
 Hilciaci historia

Communia Praefecturae Rheni Superioris
Loci habitati praefecturae Rheni superioris
Mulhusia