Suffixum
Suffixum est morphema grammaticum radici aut vocali thematicae verbi suffixum, quo forma et vis vocabuli mutantur et circumscribuntur. Suffixa duorum generum sunt: 
 flexiva, quibus verba declinabilia flectuntur, sicut (hiem)-s, -em, -is, -i, -e.  Flexura nominum in grammatica Latina declinatio, verborum autem coniugatio est 
 derivativa, quibus nova vocabula a praesentibus verbis deducuntur et suis quidque partibus orationis adsignantur, sicut auctus → auctor → auctoritas → auctoritativus. Alia exempla suffixorum derivativorum sunt -ulus, -tat- (-tas), -tut- (-tus), -men, -mentum, -monia, -ura, -or.  Quae ratio a Varrone "declinatio voluntaria" appellatur. Sunt etiam suffixa "pertinentiva", quibus professiones hominum declarari possunt, velut -arius: olearius, linarius, molinarius.

De syntheticarum linguarum vocabulis, ubi limes suffixi sit — utrum puta lupus, lupum in /lup-us, lup-um/ an in /lupu-s, lupu-m/ dividenda sint — non semper scimus. Itaque simpliciter de exitu verbi loqui solemus.

Exempla aliarum linguarum 
 Sanscritice: Radix bhr → thema praesentis bhara + suffixum personis et numeri mi → bharami, "fero". Forma flexionis verbi formavimus. Itaque suffixum flectens dicitur.

 Theodisce: Thema lach + suffixum -el → lächel. Thema derivatum formavimus. Itaque suffixum derivativum dicitur. adiectivo: Theodisce klug, "prudens" + suffixum -heit → Klugheit, "prudentia".

Notae

Bibliographia 
 Brandenstein, Wilhelm (1966) Griechische Sprachwissenschaft, III: Syntax, I. Einleitung. Die Flexibilien. Walter de Gruyter & Co.

Ars grammatica

fr:Affixe#Place des affixes
nn:Affiks#Suffiks