Sulidae
Sulidae sunt familia avium ordinis Suliformium, quae genera Morum et Sulam insigniter comprehendit. Omnes sunt aves maritimae magnitudine a media ad magnam, quae sese in mare pisces aliasque praedas petentes immergere solent. Decem huius familiae species congenericas in fontibus veterioribus saepe habentur, omnibus speciebus in genus Sulam digestis. Sula autem, ac Morus, proprietatibus morphologicis, ethologicis, et DNA facile distingui possunt. Papasula suum genus habet, quia his proprietatibus unica videtur, stirps distincta et antiqua, fortasse Moro propinquior.

Descriptio

Sulidae sunt a 60 ad 85 centimetra longae, et latitudo alarum est a 140 ad 175 centimetra. Alae sunt longae, angustae, acutae, et cauda longissima, graduata, et  aliquantulum rhombiformis, cuius pinnae exteriores pinnis mediis breviores sunt. Musculi volatus sunt parvi ad parvam sectionem transversam desiliendi sinendam. Ergo, sulidae sunt aerodynamicae, formam habentia quae tractionem aeriam minuit, ut earum corpora torpedinum similes et aliquantulum plana sint.

Crura corpulenta, pedes ad nandum accommodati sunt, carne omnes digitos quattuor conectente. In nullis speciebus, talis cutis clarissime colorata est, in exhibitionibus amoris adhibita. Rostrum plerumque conspicuose coloratum est, obscurum in fundamento, et acutum, marginibus serriformibus. Mandibilum superiur apice deorsum parum incurvatur et sursum moveri potest ad magnam praedam accipiendam. Ad aquam repellendam, nares in rostrum aperiunt, potius quam recte foris. Oculi prorsus spectant, et spatium visus binocularis latius quam in aliis avibus praebent.

Pinnae sunt aut omnino albae (vel brunneae vel canae pallidae), apicibus alarum et plerumque cauda obscuris, aut atrobrunneae vel nigrae supra et albae infra; capitibus Mororum flavo sunt.  Faciei plerumque sunt aliquot maculae nigrae, usitate in loris. Sulidis,Anhingidarum et Phalacrocoracidarum cognatorum dissimilibus, est preen gland bene evolutum, cuius secretiones cereas in pinnas oblinunt contra aquam et pestes. Pinnas caudales inaequaliter, sed  alarum gradibus amittunt ut ex prima amissione, eis semper sunt pinnae vetustiores, pinnae novae, pinnae partim evolutae. Commutatio pinnarum propter tensionem nota est.

Distributio et oecologia

Sulidae plerumque in aquis tropicis subtropicisque inveniuntur, sed nonnullae, praecipue Mori, in regionibus temperatis etiam inveniuntur. Hae aves vere pelagicae sicut Procellariiformes non sunt, et plerumque prope oras manent, sed abundantes sulidarum coloniae que in multis Oceani Pacifici insulis fiunt subiciunt eas aliquando ex earum regionibus domesticis per tempestates conici, ac longe lateque errare posse, locos tutos
petentes.

Omnes species omnino in mari vescuntur, plerumque piscibus magnitudinis mediae et invertebratis maritimis magnitudinis similis (exempli gratia cephalopodis). Multae species una commumiter pascuntur.

Systematica et evolutio
Sulidae aliis avibus aquaticis cognatae sunt, quae omnes naribus externis et  carent, sed omnes quattuor digitos cuti coniunctos et saccum gularem habent. Aves Sulidis artissime cognatae sunt Phalacrocoracidae et Anhingidae, quarum hae sunt aliquantulum intermediae inter Sulidas et illas, sed, sicut multae phalacrocoracidae, aves aquae dulcis sunt, in clado qui aliter aves maritimas comprehendit, cum Sulidis symplesiomorphicas, sed aliis modis cum Phalacrocoracidis synapomorphicas. Ergo, Sulidae veterrima et distinctissima stirps ex his stirpibus tribus videntur, quae una in Sulas digeruntur, subordinem in quam Sulidae quasi familia usitate digeruntur. Superfamilia Suloidea aliquando agnoscitur, in qua nonnullae primitivae formae praehistoricae (exempli gratia Empheresula, Eostega, Masillastega)  tractantur, a Sulidis exstantibus distinctae. Familia autem proposita, Pseudosulidae (vel Enkurosulidae), paene certe est invalida.

Sulidae (vel Suloida) praehistoricae solum ex fossilibus notae sunt:
 Masillastega (Eocaenum exiens ad Messel in Germania): fortasse in Eostega; Acta Palaeontologica Polonica 47: 507.
 Eostega (Eocaenunm exiens ad Cluj-Manastur in Romania): Masillastegam fortasse comprehendit; Acta Palaeontologica Polonica 47: 507. Annalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237,109:19.
 Sulidae gen. et sp. indet. (Thalberg Oligocaenum exiens in Germania): Empheresula?Annalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237.
 Sulidae gen. et sp. indet. (Oligocaenum exiens in Carolina Meridiana): Microsula?
 Empheresula (Oligocaenum exiens ad Gannat in Francia et Miocaenum medium ad Steinheimer Becken in Germania): "Sulam" arvernensem et "Parasulam"comprehendensAnnalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104:237,109:19.
 Microsula (Oligocaenum exiens in Carolina Meridiana; Grund Miocaenum medium in Austria): fortasse recte in Moro vel Sula; "Sulam" avitam, "S." pygmaeam, Enkurosulam, "Pseudosula" comprehenditAnnalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237.
 Sarmatosula (Miocaenum medium ad Credinţa in Romania); Annalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237.
 Miosula (Miocaenum exiens in California)
 Palaeosula (Pliocaenum iniens? in California)
 Rhamphastosula (Pisco Pliocaenum iniens in Peruvia)
 Bimbisula (Pliocaenum medium in Carolina Meridiana)
 Sulidae gen. et sp. indet. (Pliocaenum exiens ad Valle di Fine in Italia): Morus?

Notae

Bibliographia
Christidis, Les, et Walter E. Boles. 2008. Systematics and Taxonomy of Australian Birds. Collingwood Victoriae Australiae: CSIRO Publishing. ISBN 978-0-643-06511-6. 
Friesen, V. L., D. J. Anderson, T .E. Steeves, H. Jones, et E. A. Schreiber. 2002. "Molecular Support for Species Status of the Nazca Booby (Sula granti)." Auk 119 (3): 820–26. Anglice, cum abstracto Hispanico. doi:10.1642/0004-8038(2002)119[0820:MSFSSO]2.0.CO;2. Textus.
Kennedy, Martyn, Hamish G. Spencer, et Russell D. Gray. 1996. "Hop, step and gape: do the social displays of the Pelecaniformes reflect phylogeny?" Animal Behaviour 51 (2): 273–91. doi:10.1006/anbe.1996.0028 (HTML abstract). "Erratum." Animal Behaviour 51 (5): 1197. doi:10.1006/anbe.1996.0124.
Lambrecht, Kálmán. 1933. "Familia Sulidae." Handbuch der Palaeornithologie 284–87. Berolini: Gebrüder Bornträger.
Mayr, Gerald. 2009 "7.1.3 Sulidae (Gannets and Boobies)." Paleogene Fossil Birds 64-65. Heidelbergae et Novi Eboraci: Springer-Verlag. ISBN 3-540-89627-9. 
Mlíkovský, Jirí. 2007. "Taxonomic identity of Eostega lebedinskyi LAMBRECHT, 1929 (Aves) from the middle Eocene of Romania." Annalen des Naturhistorischen Museums in Wien A 109: 19–27. [Anglice, cum abstracto Theodisco.] PDF.
Nelson, J. Bryan. 2003. "Gannets and Boobies." In The Firefly Encyclopedia of Birds, ed. Chris Perrins, 82–87. Oxoniae: Firefly Books.
Nelson, J. Bryan. 2005. Pelicans, cormorants and their relatives: Pelecanidae, Sulidae, Phalacrocoracidae, Anhingidae, Fregatidae, Phaethontidae. Illust. coloratae Andrew MacKay; adumbrationes John Busby. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198577273.
Olson, Storrs L. 1985. "Section X.G.5.a. Sulidae: The Fossil Record of Birds." Avian Biology 8: 203–204. Editio interretialis (PDF).
Patterson, S. A., J. A. Morris-Pocock, et V. L. Friesen. 2011 "A multilocus phylogeny of the Sulidae (Aves: Pelecaniformes)." Molecular Phylogenetics and Evolution 58 (2): 181–91. doi:10.1016/j.ympev.2010.11.021.

Nexus externi

Camera viva ex insula Eldey.
Pelliculae. Internet Bird Collection.
De familia Sulidarum.

Familiae animalium
Palaeocaeno nata
!
Taxa Reichenbach
Taxa 1849