Rhenus
Rhenus est flumen quod Helvetiam, Lichtenstenum, Austriam, Germaniam, Franciam, et Nederlandiam permeat.

Cursus fluminis 
Rhenus in Alpibus Helvetiae in pago Grisoniae e lacu Tuma oritur, prope Curiam Raetorum et trans lacum Bodamicum fluit, per urbes Constantiam, Scafusam, Laufenburg, duo Rheinfelden (Badensem et Argoviam) et Basileam, tum inter fines Germaniae et Franciae. Prope Confluentes Helveticos Aruram flumen, apud Moguntiacum Moenum, prope Confluentes Germanicos Mosellam, prope Thuiscoburgum Ruram, prope Dordracum Mosam tributaria accepit. Postea Bonnam Coloniamque transfluit, tunc se ad occidentem vertit et Nederlandiae divertitur in aestuario ubi in provincia Hollandia Australis Mare Germanicum influit prope Lugdunum Batavorum et Roterodamum in magno ostio una cum flumine Mosa.

Systema fluvii 
Rheni systema fluvialis, maxima ad septentrionem Alpium, superficiem ca. 220 000 chiliometrorum quadratorum habet.

Cursus Rheni in partes sex dividitur:
 Rhenus Alpium a confluentes 'Rheni anterioris' et 'Rheni posterioris' prope urbem Tamins usque ad Lacum Bodamicum
 Rhenus altus
 Rhenus superior
 Rhenus medius
 Rhenus inferior
 Rhenus aestuariarius

Fluvii tributarii maiores 

 Ill, flumen Cisarulanae
 Aha Brigantina, prope Brigantium Lacum Bodamicum influit
 Thur
 Töss
 Glatt
 Arura
 Birsa (flumen Iurae)
 Murga septentrionalis et
 Murga meridionalis
 Ara
 Neccarus
 Moenus
 Mosella
 Laugana
 Segaha
 Obrincas
 Rura
 Lupia
 Mosa

Historia 
Tacitus Rhenum "uno alveo continuus aut modicas insulas circumveniens" esse scribit (Tac. ann. 2,6).
Saeculo primo, multis alveis deletis flumen directum est. Rhenus canalis factus est ut magnae naves ibi vehantur et merces perfacile in eo transportentur. At imbribus assiduis aqua per canalem celerrime fertur.

Flumen interdum magnam diluvionem et magnas calamitates in urbibus prope Rhenum sitis efficit. De Rheno Germanico laudes cantavit Nicolaus Becker furiosus.

Oeconomia 
Ab antiqua aetate Rhenus inter cursus aquarum maximi momenti in Europa ad navigationem est. Inter Rheinfelden et Portum urbis Roterodami nonnulli portus apud magnas urbes naves recipiunt. Anno 1836 Societas navium vaporariarum Rheni inferioris vecturam inter Manhemium et Roterodamum instituit.

Oecologia 
In aquis Rheni ingens quantitas particulorum plasticae invenitur ad damnum circumiectorum naturalium, quod est exemplum pollutionis plasticae.

Ob magnam contaminationem aquarum Rheni anno 1963 inter Helvetiam, Lichtenstenum, Austriam, Germaniam, Franciam, Nederlandiam, Luxemburgum et Unionem Europaeam conventio facta est ad instituendam Commissionem Internationalem ad Protectionem Rheni.

 Ad Rhenum
 Adula
 Angulus Hollandiae
 Aquae cadentes Rheni
 Beneduces
 Breisach am Rhein
 Fectio
 Lorelei
 Ludovici Portus Rhenanus
 Pagus Rheni
 Pontes Basileae
 Portus Roterodami
 Rheinfelden (Argovia)
 Rhenania
 Rhenania-Palatinatus
 Rhenania Septentrionalis-Vestfalia
 Rhenium
 Rhenus (personificatio)
 RHENUS (societas mercatoria)
 Der Ring des Nibelungen
 Traiectum ad Rhenum
 Traiectum ad Rhenum (provincia)
 Vallis Rheni (Grisonia)
 Weil-am-Rhein

Notae

Bibliographia 
 W. Gassen, et Bernhardus Holeczek, eds. Mythos Rhein – Ein Fluß – Bild und Bedeutung (Ludovici Portu Rhenano 1992).
 Johannes Christianus Hoffmann, Dietmar Keller, Karin Thomas, eds. Der Rhein – Unser Weltkulturerbe (Coloniae Agrippinae 2003).
 Horst Johannes Tümmers: Der Rhein – Ein europäischer Fluß und seine Geschichte (Monaco 1994).
 Bruno P. Kremer: Der Rhein – Von den Alpen bis zur Nordsee (Thuiscoburgo 2010).
 Maximilianus Tauch: Rheinische Landschaften. Gemälde und Aquarelle aus dem 19. und 20. Jahrhundert (Novaesio 1973).

Nexus externi 

 
Alpes
Flumina Europae
Iura Mons
Mare Germanicum
Rhenania Septentrionalis-Vestfalia
Res geographicae Grisoniae
Res geographicae pagi Scafusae