Ludovicus Cellotius
Ludovicus Cellotius (Francogallice Louis Cellot), anno 1588 Lutetiae natus et 10 Octobris 1658 ibidem mortuus, fuit Iesuita Francogallicus, scriptor et poeta Latinus.

Vita

Iesuita ab anno 1605, linguam Latinam et Graecam et Hebraeam Rothomagi et Flexiae docebat, postea provincialis Iesuitarum Franciae factus est.

Composuit orationes, Mauritiadem carmen epicum, tragoedias quattuor (quarum una de sanctis Adriano et Natalia), de controversia Gotescalci historiam aliaque opera.

Opera
 Orationes panegyricae nunc post varias in Gallia & Belgio factas impressiones bono & commodo eloquentiae studiosorum in Germania recusae 1607
 Mauritiados Andegavensis libri III, ad reverendissimum in Christo patrem ac dominum dominum Claudium de Rueil, episcopum Andegavensem...1628
 Opera poetica, 1630
 Harangue funèbre sur le trépas de très-haute et puissante dame Anne de Bueil, duchesse de Bellegarde, prononcée en la cérémonie de ses obsèques le 27 novembre 1631, 1632 
 Propositiones aliquot excerptae ex libro qui inscribitur : de Hierarchia et Hierarchis libri IX, 1641
 Historia Gotteschalci praedestinatiani, et accurata controversiae per eum revocatae disputatio in libros quinque distincta, quibus accedit appendix miscellanea ex opusculis nondum editis, aliisque tractatibus historiae lucem allaturis collecta, 1655

Nexus externi

Vita Cellotii Theodisce breviter enarrata et de Chosroe tragoedia eius disputatio

Iesuitae
Auctores Latini recentiores
Poetae Latini Franciae
Historici Franciae
Oratores