Magnus Ducatus Tusciae
Magnus Ducatus Tusciae seu Magnus Ducatus Hetruriae (Italiane Granducato di Toscana) fuit civitas sui iuris in Tuscia regione Italica.

Per bullam papae Pii V die 27 Augusti 1569 Cosmus I Medices iam dux Florentiae magnus dux Tusciae factus est.

Usque ad annum 1737 magni duces Tusciae ad familiam Mediceam, postea ad familiam Habsburgi-Lotharingiae pertinuerunt.

Magnus ducatus finem habuit anno 1860, cum ultimus dux expulsus et Tuscia per plebiscitum adiuncta esset Regno Sardiniae, quod insequenti anno novum regnum Italiae factum est.

Magni Duces Tusciae Familiae Mediceae 1569-1737 
 Cosmus I Medices 1569-1574 
 Franciscus I Medices 1574-1587 
 Ferdinandus I Medices 1587-1609 
 Cosmus II Medices 1609-1621 
 Ferdinandus II Medices 1621-1670 
 Cosmus III Medices 1670-1723 
 Ioannes Gaston Medices 1723-1737

Magni Duces Tusciae Familiae Habsburgi-Lotharingiae 1737-1860 

 Franciscus I 1737- 1765, qui etiam Romanorum Imperator fuit;
 Petrus Leopoldus 1765 - 1790, qui postea usque ad mortem anno 1792 Romanorum Imperator fuit;
 Ferdinandus III 1790-1801 et post invasionem Napoleonis 1814-1824 
 Leopoldus II 1824 -1859 (anno 1848 breviter Tuscia respublica fit)
 Ferdinandus IV 1859-1860

Notae 

Tuscia
Tuscia
Historia Tusciae
Tusciae magnus ducatus
Condita 1569