Perfectum
Perfectum (plene tempus praeteritum perfectum) in lingua Latina multisque aliis linguis e contrario imperfecti non status sed actiones praeteritas narrat et describit. Habet genera haec:

Coniunctio 
De verbo 'mutare':

(ego) mutáv-i

(tu) mutav-ísti (vel mutásti)

(is/ea/id) mutáv-it

(nos) mutáv-imus

(vos) mutav-ístis (vel mutástis)

(ei/eae/ea) mutav-érunt

(ego) mutát-us, -a, -um sum

(tu) mutát-us, -a, -um es

(is/ea/id) mutát-us, -a, -um est

(nos) mutát-i, -ae, -a sumus

(vos) mutát-i, -ae, -a estis

(ei/eae/ea) mutát-i, -ae, -a sunt

De verbo 'esse':

(ego) fú-i

(tu) fú-ísti

(is/ea/id) fú-it

(nos) fú-imus

(vos) fu-ístis

(ei/eae/ea) fu-érunt

Perfectum narrativum

Exempla 

 Veni, vidi, vici. Caesar

Perfectum constativum sive resultativum 

Odi, novi, memini

Forma perfectica sunt, sed praesentica sentiuntur.

Perfectum gnomicum

Perfectum praesens 

vide perfectum resultativum.

Alii sermones 

In lingua Germanica idem tempus dicitur Praeteritum.

Ars grammatica
Grammatica Latina