Cuniculus Ferriviae Montis Sancti Godehardi novus
Cuniculus Ferriviae Montis Sancti Godehardi novus est recens aedificium vecturae Alpium sub transitu Sancti Godehardi in Helvetia. Magnum opus publicum longissimus cuniculus ferriviarius orbis terrarum die 1 Iunii 2016 inauguratum est.

Nova linea minimae declivitatis ad communicationem et vecturam onerariam intermodalem inter civitates septentrionales Alpium sc. Helvetiam, Germaniam Franciamque et Italiam ad meridiem magni momenti est. Post viam super Sanctum Godehardum montem (1953-1983), cuniculum ferriviae vetus anno 1882 inauguratum et cuniculum autoviae anno 1972 constructum novum aedificium quartum eo loco passagium aperit.

Aedificium 

 Nomen Italice: Galleria di base del San Gottardo.
 Portae
 borealis: Protocampus pago Urania, altitudine 460 metra super maris aequor.
 meridionalis: Apud vicum Boidos prope urbem Abiascam, altitudine 312 m.
 Differentia altitudinis inter cuniculum vetus et cuniculum novum: 600 metra.
 Longitudo: 57 chiliometra.
 Systema aedificii: Duo cuniculi separati.
 Summa longitudinis binorum cuniculorum cum cuniculis adiutricibus: 153,5 chiliometra.
 Aditus technicus: Cuniculus Portae Alpinae prope urbem Desertinam in Grisonia.
 Gestio laborum constructionis: Societas mercatoria AlpTransit (AlpTransit Gotthard AG) anno 1997 condita.
 Technologia: Quattuor machinae terebratoriae cuniculi, machinae terebratoriae constructoris Herrenknecht diametrorum 9,580 metrorum.
 Geologia: Perfectio cuniculorum trans rupem montium propter saxorum variationem difficilis fuit.
 Calamitates: Usque ad annum 2013 13 homines in constructione cuniculi mortui sunt.
 Systema vecturae: Conductio traminum cum technologia ETCS SRS 2.3.0d (Systema ferriviarum gestionis Europaeum).

Historia 
Societas ferriviae Sancti Godehardi qui primum cuniculum construxerat inter urbes Turicum, Basileam et Lucernam ad sptentrionem et Bilitionem vel Luganum vel Mediolanum anno 1909 in novam societatam nationalem Ferriviae Foederales Helveticae integrata fuit. Cuniculi ferriviarius primus autoviariusque inter vicos Uranicum Göschenen et Ticinicum Oriolonem iacent.

Propositio talis cuniculi anno 1947 facta, constructio novorum cuniculorum transalpinorum anno 1989 a gubernatione Helvetica proposita die 29 Novembris anno 1998 suffragio Helvetico sancita est.

A mense Novembri 1999 a quinque locis mons terebrabatur usque ad perforationem cuniculi orientalis die 15 Octobris 2010 occidentalisque die 23 Martii 2011.

 Sanctus Godehardus episcopus
 Ferriviae Berna–Lötschberg Mons–Sempronius Mons
 Infrastructura
 Mons Ceneris
 Opera publica

Notae

Bibliographia 
 Simon Löw (ed.): Geologie und Geotechnik der Basistunnels am Gotthard und am Lötschberg. Verlag Vdf Hochschulen AG, Turici 2006. ISBN 3-7281-3082-6.
 Rolf E. Jeker: Gotthard-Basistunnel. Der längste Tunnel der Welt. Werd Verlag, Turici 2002. ISBN 3-85932-420-9.
 Alp Transit Gotthard AG: Das Jahrhundertbauwerk entsteht: Gotthard-Basistunnel – der längste Tunnel der Welt Stämpfli, Bernae 2010. ISBN 978-3-7272-1211-6.
 Regula Walser: Damit die Züge fahren können: Mensch und Technik am Gotthard-Basistunnel. Neue Zürcher Zeitung, Turici 2013. ISBN 978-3-03823-832-4.

Nexus externi 

 Mons Sancti Godeardi pars Alpium in Helvetia.
 Situs publicus societatis AlpTransit Gotthard.
 Situs publicus foederationis societatum constructionis.
 Relatio publicationis GEO anno 2006.
 Photogrammata Marci Stephani Göwecke.

Cuniculi Helvetiae
Ferrivia
Itinera mercatoria
Transitus Alpium
Urania (pagus)
Ticinum (pagus)
Viae Helvetiae