Longosalissa
Longosalissa (Theodisce: Bad Langensalza) est oppidum in Thuringia septentrionali in Germania multis aspectabilioribus rebus ditatum. Altitudinis est 85 metrorum, Kalendis Ianuariis anni 2018 oppidum incolas 17.305 habuit. In Circulo Unstrut-Hainich sita est ubi quoad magnitudinem Mulhusa Thuringorum solummodo superatur.

Historia et mores
Fontibus sulphureis anno 1811 inventis oppidum vetustissimum agriculturam et textilium fabricationem colens in locum recreationis infirmis mutatus est, quia aquae salubritatem promittebant. Itaque anno 1956 urbs epitheton oppidi balnearis accepit. Privilegia urbis incolis anno 1212 concessa sunt, cum prima mentio in documentis iam anno 932 fuisset. Viridaria multa amoenitatem utique augent; in proximitate est silva vetustissima Hainich quae inter patrimonia UNESCO numeratur et prata iuniperorum ad Craula. Anno 1866 apud Longosalissam in sic dicto Monticulo Iudaeorum proelium maxime crudele Belli Germanici commissum e quo nemo superior discessit. Quotannis inde ab anno 1812 Festum puteorum (Brunnenfest) celebratur in quo processio maxima trans oppidum fit atque mense Augusto mediaevalia praesentantur. In multis thermis et piscinis homines relaxantur.

Res aspectabiliores
Longosalissae multa vetera usque hodie bene servata sunt. En res quae maximi momenti et visu dignae sint:
Fortificatio: Moenia saeculorum XIII et XIV quasi intacta interrumpuntur turribus defensoriis decem et Porta lamentationum (Klagetor), quae dicitur.
Curia: Demarchium invenitur in aedificio Baroco quod construxerant annis inter 1742 et 1751; ante aedes est Puteus nundinarum (Marktbrunnen) anno 1582 erectus.
Ecclesia Sancti Bonifatii: Fanum ad nundinas naves tres in atrio magno habet generis Gothici exeuntis, quod annis inter 1395 et 1521 erexerant. In choro trabes ligneae aequae sunt, turris vertex generis Renati anno 1592 finitus est. Porta septentrionalis Iesum Christum in cruce pendentem monstrat, porta autem occidentalis iudicium in novissimo die personat. Captant in ecclesia ambo pulcher saeculi XVIII et imagines gigantes quattuor. Medio Aevo turris 81 metrorum altissima fuisse dicitur in tota Thuringia. 
Ecclesia Sancti Stephani: Constructio Delubri ad montes, quod vocatur, anno 1394 incohata est cui naves tres  sunt et turris Gothica nova saeculi XIX. Altare anni 1684 et ambo anni 1590 oculos hominis visitantis precantisve utique indulgentia corrumpunt.
Museum artis regionalis (Heimatmuseum): In pristino monasterio Augustinianorum (anno 1280 erecto) habes museum urbis ubi et ars regionalis modo amplexo evolvitur. Memoria fit de scriptore Frederico Klopstock qui annis inter 1748 et 1750 magister privatus in domo in via Salis sita fuit, et de medico summo Christophoro Gulielmo Hufeland qui Goethium et Schillerium curabat. 
Casa Herculis (Haus zum Herkules): Ante castellum urbanum Dryburg est aedificium generis Renati cui anteposita est statua lignea Herculis.
Museum medicamentarium (Apothekenmuseum): Haud procul a museo regionali instituebant locum ubi modo gratissimo omnia de pharmacopoliis et pharmacopolis discere potes, antequam in bellum hortulum botanicum in aula postica situm intres.
Castellum Fridericiae (Friederikenschlößchen): Anno 1751 ad ambitum viridem recreatorium regia laeta constructa est cum viridario spatiationum. Haud procul est sic dictus Hortus rosarum (Rosengarten) cum sectione Iaponica.
Arboretum: Ad sepulcretum vetus habes viridarium magnum cum raris arboribus arbustisve quod magnas partes egit in diversis expositionibus horticulturalibus Longosalissae celebratis.

Urbis filii filiaeque  
 Hermannus de Saltza (circa 1162–1239), ordinis Teutonici magister
 Esaias Stiefel (1561–1627), theologus
 Ieremias Spiegel (1589–1637), theologus
 Georgius Neumark (1621–1681), musicographus
 Georgius Christophorus Martini († 1745), pictor et scriptor intinerariorum 
 Ioannes Gottlieb Aurbach (1707–1782), politicus 
 Casparus Christianus Gutbier (1709−1785), politicus
 Fredericus Christianus Reinhardt (1728−1795), burgimagister 
 Ioannes Christianus Wiegleb (1732–1800), pharmacopola 
 Ioannes Gottlob Schulze (1755–1834), architectus
 Christophorus Gulielmus Hufeland (1762–1836), medicus 
 Ioannes Philippus Christophorus Schulz (1773–1827), musicographus 
 Ioannes Augustus Henricus Tittmann (1773–1831), philosophus et theologus 
 Fredericus de Sydow (1780–1845), miles et scriptor 
 Carolus Fredericus Göschel (1781–1861), theologus 
 Arminius Bonitz (1814–1888), philologus 
 Ernestus Keil (1816–1878), editor
 Alexis Bravmann Schmidt (1818–1903), diurnarius 
 Carolus Fredericus de Berlepsch (1821–1893), politicus 
 Arminius Frobenius (1841–1916), miles
 Arminius Gutbier (1842–1936), historicus 
 Arminius Zimmermann (1845–1935), architectus
 Otho Klauwell (1851–1917), musicographus
 Adolphus Witzel (1847–1906), stomatologus 
 Oscar Witzel (1856–1925), medicus
 Theodorus Ludovicus Carolus Krieghoff (1879–1946), musicus 
 Udalricus Kleemann (1892–1963), praefectus militum 
 Carolus Nacken (1894–1962), paedagogus et politicus 
 Oscar Trübenbach (* 1900), politicus 
 Paulus Hockarth (1902–1974), scriptor et politicus
 Curtius Ludwig (1902–1989), politicus (NSDAP)
 Rudolphus Batz (1903–1961), miles 
 Rolf Dieß (1925–1964), pictor 
 Henricus Hundeshagen (1928–2017), medicus 
 Manfredus Schomers (* 1940), architectus 
 Theodoricus Fromm (* 1948), athleta
 Haraldus Rockstuhl (* 1957), editor 
 Uwe Barth (* 1964), politicus  
 Olaf Rahardt (* 1965), pictor
 Michael Molata (* 1973), pedilusor 
 Radost Bokel (* 1975), histrio
 Claudia Schramm (* 1975), athleta
 Henricus Kühn (* 1977), athleta
 Marcus Engelhardt (* 1980), athleta
 Silvius Heinevetter (* 1984), athleta
 Matthias Rahn (* 1990), athleta

Notae

Nexus externi

Situs proprius
Urbes Thuringiae