Prima dynastia Babylonia
Prima dynastia Babylonia vel Imperium Palaeobabylonium fuit civitas sui iuris Aetatis Aeneae in Mesopotamia antiqua, capite Babylone, quae primo suscepit regnum anno 1894 a.C.n., sed floruit inter annos 1763–1595 a.C.n. (chronologia media), cum Hammurabi regna Amorrea cepit.

Usque ad annum 1894 a.C.n., Babylon erat provincia in dicione Ur, sed tum Amorreus Sumu-abum imperium accepit. Lente, Babylonia cepit urbes-civitates vicinas, inter quas Kish, Sippar, Marad. Sumu-la-el etiam foedera amicitiae fecit cum Orchoe. Hammurabi rege facto, mox cepit urbes Amorreas potentissimas (Larsa et Eshunna), et Babylonia fuit maxima civitas in Mesopotamia sita. Nihilominus, post regnum Hammurabi, reges Babyloniae debiliores erant, et tandem anno 1595 a.C.n. Hetthaei, Mursil duce, ex Anatolia in Mesopotamiam intraverunt et Babylon ceperunt. Mox Cassitae in Babyloniam intraverunt, et regnum sustulerunt.

Reges Babyloniae primae dynastiae 
 Sumu-abum (rex Babyloniae): 1894–1881 a.C.n.
 Sumu-la-el (rex Babyloniae): 1880–1845 a.C.n.
 Sabium (rex Babyloniae): 1844–1831 a.C.n.
 Apil-Sin (rex Babyloniae): 1830–1813 a.C.n.
 Sin-Muballit (rex Babyloniae): 1812–1793 a.C.n.
 Hammurabi (rex Babyloniae): 1792–1750 a.C.n.
 Samsu-Iluna (rex Babyloniae): 1749–1712 a.C.n.
 Abi-Eshuh (rex Babyloniae): 1711–1684 a.C.n.
 Ammi-Ditana (rex Babyloniae): 1683–1647 a.C.n.
 Ammi-Saduqa (rex Babyloniae): 1646–1626 a.C.n.
 Samsu-Ditana (rex Babyloniae) 1625–1595 a.C.n.

 Antiquus Oriens Medius
 Babylonia
 Codex Hammurabi
 Lingua Babylonica

Antiquus Oriens Medius
Culturae aetatis aëneae