Phylarchus
Phylarchus sive Atheniensis sive Naucratites fuit rerum gestarum scriptor Graecus qui secunda parte tertii saeculi a.C.n. floruit. Historias in 28 libros digestas composuit quae res in orbe Hellenistico gestas ab expeditione Pyrrhi in Peloponnesum (272 a.C.n.) usque ad  regis Spartani Cleomenis III interitum (219 a.C.n.) narrabant. Ita continuationem Historiarum Hieronymi Cardiani suscipiebat. Totum opus deperditum est praeter parva excerpta ab Athenaeo in Deipnosophistis servata.

Cleomenem III et Spartanos multum admirabaturː quocirca saepe eius inimici et coaevi sui Arati Sicyonii Commentariis contradicebat et Polybius, qui Foederi Achaico favebat, diu  exposuit cur Aratus sibi praeferendus videretur. Nam praeter varios errores Phylarcho praesertim obiciebat quod pathetica nimis adfectans ut tragoedus  animos lectorum  movere vellet ita ut misericordiam, iram, indignationem, metum... apud eos gigneret, potius quam  veritatem quaerentem docere, ut historicum decuit. Etenim saevitiam Macedonum et Achaeorum erga captivos depingebat postquam urbe Mantinea et tyranno Argivorum Aristomacho potiti sunt. Nihilominus Plutarchus in Vitis Agidis, Cleomenis, Pyrrhi atque ipsius Arati eum sape secutus est, etsi nonnumquam dubiae fidei eum praedicabat

Notae

Plura legere si cupis
̈Thomas W. Africa, Phylarchus and the Spartan revolution, University of California press, 1961 Recensio critica Altera recensio critica Alia recensio critica
̈ Phylarchus of Athens. A Study in Tragic History, Novi Eboraci, 1959.
̈Aemilius Gabba, "Studi su Filarco", Athenaeum, 1957ː 49sqq.
 Paul Pédech, Trois historiens méconnus: Théopompe, Duris, Phylarque. Lutetiae: Les Belles Lettres, 1980

Auctores Graeci antiqui
Historici Graeci antiqui