Papio
{{Taxobox
 | name = Baboon
 | fossil_range = Pleistocaeno ineunte – Recens
 | image = Olive baboon Ngorongoro.jpg
 | image_caption = Papio anubis
 | image2 = Yellow Baboon (Papio cynocephalus) (W PAPIO CYNOCEPHALUS R1 C1).ogg
 | image2_caption = Vocationes Papionis cynocephali in Kenoa auditae
| regnum = Animalia
| phylum = Chordata
| classis = Mammalia
| ordo = Primates
| subordo = Haplorhini
| infraordo = Simiiformes
| parvordo = Catarrhini
| superfamilia = Cercopithecoidea
| familia = Cercopithecidae
| subfamilia = Cercopithecinae
| tribus = Papionini
| genus = Papio | taxon = Papio
 | genus_authority = Erxleben, 1777
 | type_species = Simia hamadryas | type_species_authority = Linnaeus, 1758
 | subdivision_ranks = Species
 | subdivision =Papio hamadryasPapio papioPapio anubisPapio cynocephalusPapio ursinus | synonyms            =
 Chaeropitheus Gervais, 1839
 Comopithecus J. A. Allen, 1925
 Cynocephalus G. Cuvier et É. Geoffroy, 1795
 Hamadryas Lesson, 1840 (non Hübner, 1804: nomen praeoccupatum)
}}Papio est genus primatum, unum ex viginti tribus generibus familiae Cercopithecidarum. Cuius generis sunt quinque species, quarum quaeque in una ex quinque regionibus Africae endemica est, quamquam Papio hamadryas etiam in Paeninsula Arabica endemicus est. Papiones sunt inter maximis primatibus non hominoideis, atque annorum saltem duo milliones exsistunt.

Papiones magnitudine variant, in speciem positi: minimus, Papio cynocephalus kindae, 50 centimetra longus et 14 chiliogrammata ponderis, sed maximus, Papio ursinus, usque ad 120 centimetra longus et 40 chiliogrammata ponderis est. Omnibus papionibus sunt capistra longa et caniformia, maxillae graves validaeque, acutis dentibus caninis praeditae, oculi prope positi, pellis crassa praeter capistra, caudae breves, et in clunibus prominentibus pulvilli cutis nervis piloque carentes, callae ischialia appellati, qui sessionem adiuvant. Papionibus hamadryas maribus adultis sunt magnae iubae albae. Papiones dimorphismum sexualem exhibent magnitudine, colore, dentiumque caninorum evolutione.

Papiones sunt diurni et terrestriales, sed in arboribus, vel in rupibus saxisve altis nocte dormiunt, procul a praedatoribus. Trans Africam in savannis apertis terrisque silvestribus inveniuntur. Cmnivora sunt: vesci solent poaceis, seminibus, radicibus, foliis, cortice, fructibus, insectis, piscibus, crustaceis, rodentiis, avibus, Chlorocebis pygerythris, et parvae bovidis. Eorum praedatores principales sunt crocodyli, pardi, leones, et hyenidae. Plurimi papiones greges hierarchicos constituunt gynaeciis praeditos. Papiones coniunctiones praevalentiae inter animalia singula vocationibus intellegere possunt.

Taxinomia
Quinque papionum species late agnoscuntur, sed eruditi inter se disputant num hi greges animalium sint species plenae aut subspecies. Quae species sunt Papio ursinus in Africa Austrina, Papio papio in extremis occidentalibus Africae regionibus, Papio hamadryas in Cornu Africae, Papio anubis in septentrionalibus mediisque savannae Africanae regionibus, et Papio cynocephalus in australibus mediisque Africae Orientalis regionibus inventae. Quinque species et sex subspecies papionum sunt:
 Papio hamadryas Papio papio Papio anubis Papio cynocephalus Papio cynocephalus cynocephalus Papio cynocephalus ibeanus Papio cynocephalus kindae Papio ursinus Papio ursinus ursinus Papio ursinus griseipes Papio ursinus raucanaMulti auctores Papionem hamadryas speciem plenam habent, sed omnes alios papiones subspecies Papionis cynocephali putant, quas una papiones savannae vulgo appellant. Studia morphologica et genetica monstrant Papionem hamadryas artius cum speciebus septentrionalibus (Papione papione et Papione anube) quam cum speciebus australibus (Papione cnocephalo et Papione ursino) cognatum esse.Frost et al. 2003.

Phylogenia

Anno 2015, investigatores veterrimum papionum fossile invenierunt, animalis quod abhinc annorum 2 milliones vivebat.

Series photographematum

Coniunctiones cum hominibus
In mythologia Aegyptia, Babi erat Papio hamadryas deificatus, et ergo animal sacrum. Quia minister Thoth erat, papio sacer appellabatur. Baboon Woman ('Mulier papionum'), pellicula documentaria anno 2009 edita, coniunctiones inter papiones et homines in Africa Australi investigat.

Morbi
Herpesvirus papio, familia virorum, papiones inficiunt; eorum autem effectus in hominibus ignoti sunt.

Parapapio

Notae

Bibliographia
Cheney, Dorothy L., et Robert M. Seyfarth. 2007. Baboon Metaphysics: The Evolution of a Social Mind. Sicagi: University of Chicago Press. ISBN 9780226102436. Archivum.
Frost, S. R., L. F. Marcus, F. L. Bookstein, D. P. Reddy, et E. Delson. 2003. "Cranial allometry, phylogeography, and systematics of large-bodied papionins (Primates:Cercopithecinae) inferred from geometric morphometric analysis of landmark data." Anatomical Record 275 (2): 1048–72. doi:10.1002/ar.a.10112. PMID 14613306.
Jolly, C. J. 1993. "Species, subspecies, and baboon systematics." In Species, Species Concepts, and Primate Evolution, ed. W. H. Kimbel et L. B. Martin. Novi Eboraci: Plenum Press.
Newman, T. K., C. J. Jolly, et J. Rogers. 2004. "Mitochondrial phylogeny and systematics of baboons (Papio)." American Journal of Physical Anthropology 124 (1): 17–27. doi:10.1002/ajpa.10340. PMID 15085544.
Wildman, D. E., T. J. Bergman, A. al-Aghbari, K. N. Sterner, T. K. Newman, J. E. Phillips-Conroy, C. J. Jolly, et T. R. Disotell. 2004. "Mitochondrial evidence for the origin of hamadryas baboons." Molecular Phylogenetics and Evolution 32 (1): 287–96. doi:10.1016/j.ympev.2003.12.014. PMID 15186814.
Zinner, Dietmar, Linn F. Groeneveld, Christina Keller, et Christian Roos. 2009. "Mitochondrial phylogeography of baboons (Papio spp.) – Indication for introgressive hybridization?" BMC Evolutionary Biology'' 9 (83): 83. doi:10.1186/1471-2148-9-83. PMID 19389236. PMC 2681462.

Nexus externi

De papionibus. African Wildlife Foundation.
De papionibus. Primate Info Net.

Genera animalium
 
Papionini
Taxa Erxleben
Taxa 1777