Calamaula
Calamaula vel calamaules fuit instrumentum musicum Medii Aevi et Renascentiae familiae aerophonorum, in Europa a duodecimo usque ad saeculum septimum decimum factum. Ex zurna orientali deductum, auctor generis oboe factum est.

Verbum est Graecum nomen substantivum eo qui 'calamos' sonat. Nomen calamaula in inscriptione lapidea invenitur,, Q. A. Eutychiano dicata, saeculi primi aut secundi a.C.n. et in Museo Civitatis Atestino (Atestis, in Venetia regione) servata. In lapide imago calamos etiam sculpitur.

In memoriae ambitu agropastoralis Italianae
Calamos (Italiane: ciaramella, et posthac sic vocabimus) in ambitu musicae traditae agropastoralis Italianae invenitur in tota Italia medio-meridiana, ubi varia nomina (ciaramedda, cornetta, totarella, trombetta, bìffera, bìfara, pipìta, et in Corsica cialamella) accipit, et comitatur  utriculum (Italiane zampogna). Cum lamella duplici in ore tenta, canna conica, et sine aliqua clave est.

Ambitus scalae tonorum ciaramellae (exemplum modo SOL) pertinet fere a nota FA# (in primo spatio pentagrammatis) ad notam DO (super pentagramma) usque.

Notae

Nexus externi
Ciaramella cum utriculo (Italice zampogna) sonat in Sacro Monte (in Cis-Alento–Campania regione).

Aerophona