Geographia
Geographia (Graece , ad verbum 'descriptio telluris') est campus scientiae quae terrarum, proprietatum, incolarum, rerumque studium tractat, vel breviter scientia locorum et orbis terrarum proprietatum. Primus vocabuli γεωγραφία usus nobis notus est titulus libri Eratosthenis, eruditi Graeci (276–194 a.C.n.). Geographia est disciplina latissima, quae tellurem et eius implicationes, humanas et naturales, intellegere vult—non solum ubi res notabiles adsunt, sed etiam quomodo mutatae sint et quidem fiant. Multae notiones geographicae, cum tellurem certe pertineant, ad alia corpora caelestia in campo scientiae planetariae latius adhiberi possunt. Una notio talis, prima geographiae lex, a Waldo Tobler proposita, dicit "omnia omnibus coniunguntur aliis, sed res propinquae rebus remotis magis inter se coniunguntur." Geographia vulgo appellatur disciplina mundi et pons inter scientias humanas et physicas.

Disciplinae

Geographia physica 
Geographia physica (physiographia) est scientia telluris quae ad formationem terrae attinet, exempli gratia de montibus, de maribus et oceanis. Quaestiones lithosphaerae, hydrosphaerae, atmosphaerae, pedosphaerae, et terrestrium florae et faunae exemplarium (biosphaera) intellegere conatur.

Geographia continentalis 
 Geographia Africana
 Geographia Americana
 Geographia Asiatica
 Geographia Europaea
 Geographia Oceanica

Aliae disciplinae 
 Geographia humana, quae coniunctionem humanitatis et loci attinet. Scientias multas (e.g. historia, linguistica, sociologia, anthropologia) scientio loci implicat
 Geographia mathematica
 Geographia politica, quae est descriptio nationum mundi
 Geographia oeconomica, quae ad oeconomiam attinet
 Oceanologia, quae de oceanis et maribus agitur

Historia

Geographici antiqui
 Adamus Bremensis
 Eratosthenes (circa 276–circa 195/194 a.C.n.), geographus Graecus, qui magnitudinem telluris computavit.
 Pomponius Mela
 Gaius Plinius Secundus (Plinius maior)
 Ptolemaeus (circa 100–circa 170 a.C.n.), scientiam Graecam et Romanam in Geographia libro compilavit.
 Strabo (64/63 a.C.n.–circa 24 p.C.n.), Geographicam scripsit, unum ex primis libris qui studium geographiae descripsit.

Geographi posteriores 

 Ernestus Burgess (1886–1966), creator exemplaris zonarum concentricarum.
 Carolus Butzer (1934–2016), geographus, oecologus culturae, et archaeologus circumiectorum Germanicus et Americanus
 Gualterius Christaller (1893–1969), geographus hominum et inventor  theoriae locorum mediorum.
 Gulielmus Morris Davis (1850–1934), pater geographiae Americanae, qui circulum erosionis invenit.
 Dreses (Arabice أبو عبد الله محمد الإدريسي Muhammad al-Idrisi) (1100–1165), auctor Nuzhatul Mushtaq.
 Michael Franciscus Goodchild (natus 1944), eruditus in systematibus informationis geographicae, qui nomisma conditoris Regiae Societatis Geographiae anno 2003 accepit.
 Arnoldus Henricus Guyot (1807–1884), structuram glaciariorum observavit et scientiam motionis glaciariorum, praecipue in celeri glaciei fluxu, explicavit.
 David Harvey (natus 1935), geographus Marxista et auctor theoriarum de geographia spatiali et urbana, qui Lauréat Prix International de Géographie Vautrin Lud accepit
 Alexander de Humboldt (1769–1859), conditor biogeographiae, qui Cosmos protulit.
 Anna Kelly Knowles (nata 1957), usu GIS et rationibus geographicis in historia innotuit.
 Halford Mackinder eques (1861–1947), co-conditor Societatis Geographicae Scholae Oeconomicae Londiniensis.
 Doreen Massey (1944–2016), erudita in spatiis locisque globalizationis et eius pluralitatum, quae Praemium Vautrin Lud accepit.
 Gerardus Mercator (1512–1594), cartographus qui proiectionem mercatorianam excogitavit.
 Marcus Monmonier (natus 1943), theorista cartographicus, qui multos libros ad systemata informationis geographicae adiuvantes protulit.
 Carolus Ritter (1779–1859), primam sedem geographiae apud Universitatem Berolinensem tenuit.
 Carolus O. Sauer (1889–1975), geographus culturalis.
 Ellen Churchill Semple (1863–1932), prima Societatis Geographorum Americanorum praeses muliebris.
 Radhanath Sikdar (1813–1870), altitudinem Montis Everestii computavit.
 Eduardus Soja (1940–2015), qui operam evolutioni regionali, consiliis, et rectioni dedit, vocabula synekismus et postmetropolim excogitavit, et Praemium Vautrin Lud accepit.
 Nigel Thrift (natus 1949), geographus Britannicus, qui theoriae non repraesentionalis proposuit.
 Waldo Tobler (1930-2018), geographus et cartographus Helveticus et Americanus, qui primam et secundam leges geographiae promulgavit.
 Dana Tomlin (1779–1859), quae algebram tabularum excogitavit.
 Rogerius Tomlinson (1933–2014), primus systematum informationis geographicae hodiernorum creator.
 Yi-Fu Tuan (1930-2022), eruditus Sinicus et Americanus, qui disciplinam geographiae humanisticae condidit.
 Paulus Vidal de La Blache (1845–1918), conditor Francicae geopoliticorum scholae, qui principia geographiae hominum conscripsit.
 Ioannes Francon Williams (1854–1911), auctor The Geography of the Oceans ('Geographiae oceanorum').

 Archipelagus
 Biogeographia
 Calefactio globalis
 Cartographia
 Circumiecta
 Continens
 Coordinatae geographicae
 Datum geodeticum
 Densitas
 Exploratio
 Geologia
 Globus (tabula)
 Glossarium geographicum
 Hemisphaeria Telluris
 Historia geographiae
 Index vocabulorum geographicorum
 Maximae Urbes Orbis Terrarum
 Oasis
 Oceanus
 Parhelium
 Tabula geographica
 Terra incognita
 Toponomastica
 Zona temporalis

Pinacotheca

Notae

Bibliographia 
Freeman, Edward A. 2020. The historical geography of Europe. Novi Eboraci: SNOVA. ISBN 9781536178128, ISBN 1536178128.

Nexus externi 
 UBC Collegium Geographicae
 Geographia Germaniae auctore Tacito

!
Scientia terrae
Scientiae sociales