Symphonia nona Ludovici van Beethoven
Symphonia nona in D minore, op. 125, est compositio quattuor motuum Ludovici van Beethoven, Vindobonae die 7 Maii anno 1824 primum cantata. Postrema integra symphonia est a Beethoven scripta.. Opus maxime clarum est ob motum quartum, quod chorum continet. Carmen huius cantus in motu finali est "oda ad gaudium" (Theodisce "An die Freude"), scriptum anno 1785 a Frederico Schiller, poeta Germanico. Omnia fere folia a compositore ipso manu scripta in "Staatsbibliothek zu Berlin, Preußischer Kulturbesitz" custodiuntur. Ea digitalizata in interrete inspicere licet. Die 4 mensis Septembris 2001 haec symphonia in thesaurum "Memory of the World" (MOW, Latine memoria mundi) Consociationis Nationum recepta est.

Forma 
 Allegro ma non troppo, un poco maestoso (re minore)
 Scherzo: Molto vivace (re minore)
 Adagio molto e cantabile - Andante moderato 
 Finale: Presto - Allegro assai

Poema motus ultimi 

Pro his duobis lineis mutatis, Schiller scripserat:
Was der Mode schwert geteilt
Bettler werden Fürstenbrüder

Trivia 
Melodia huius carminis hymnus Unionis Europaeae est. 

Ode an die Freude

Notae 

Hymni nationales
Memoria mundi
Musica 1824
Symphoniae
Symphoniae Ludovici van Beethoven