Pupa
Pupa vel pupula est effigies ad formam hominis aut animalis cuiusdam ficta. Pupae sunt post initium cultus humani notae, ex variis materiis factae, praecipue ex saxo, argilla, ligno, osse, textile, charta, murrinis, cummi elastica, et plastico.

Usus
Pupae non solum crepundia liberorum sunt, sed etiam saepe adultis placent.

De pupis antiquis

Pupae antiquae e variis materiis constabant. Quaedam fuisse e cera constat, quae plagunculae vocabantur. Talibus ludicris utebantur iam a prima infantia parvuli, teste Plutarcho, qui ludos filiolae, anno aetatis secundo mortuae, memorat. Daniella Gourevitch tradit fuisse duo genera puparum apud Romanos : pupae ad imaginem infantium, quarum nihil nisi effigies inventae sunt, praecipue in monumentis, et pupae ad imaginem feminarum, praecipue eburneae vel ligneae, vel etiam testeae, quarum fere triginta exemplaria adhuc in puellarum sepulcris inventa sunt. Putat Gourevitch haec ludicra facta esse non solum ad puellas delectandas sed etiam ut discerent quid esset corpus femininum, id est corpus illius, quae, ut ipsae, mater matronaque futura esset .

 Barbie
 Bratz
 Pupa articulis sphaeroidibus
 Terriculum avium
 Ursulus

Nexus externus

Forum Puparum

Bibliographia

De pupis antiquis
 Becq de Fouquières, Les jeux des Anciens. Leur description, leur origine, leurs rapports avec la religion, l’histoire, les arts et les mœurs, Lutetiae, C. Reinwald, 1869. 
 Dasen, Veronica, Histoire et archéologie de la culture ludique dans le monde gréco-romain. Questions méthodologiques, in Kentron 34, p. 23-50, 2018 
 Manson, Michael. Histoire d'un mythe : les poupées de Maria, femme d'Honorius. In: Mélanges de l'École française de Rome. Antiquité, tomus 90, n°2. 1978. pp. 863-869.

Notae

Crepundia
Pupae