Aloysius Nono
Aloysius Nono vel vulgo  Luigi Nono (natus die 29 Ianuarii 1924 Venetiis; mortuus ibidem die 8 Maii 1990) fuit compositor Italicus musicae novae, serialismi et musicae electronicae. Alumnus fuit conservatorii Venetiarum universitatisque Patavinae.

Nono claris compositoris Arnoldi Schönberg filiam Nuriam in matrimonium duxit. Anno 1952 socius Factionis Communisticae Italicae factus est. Et anno 1984 melodrama Prometeo cum libello Maxmi Cacciari composuit.

Musica sua etiam musicologum sicut Theodori Adorno movit.

Opera selecta 
 Epitaffio per Federico García Lorca (1952-1953)
 La victoire de Guernica (1954)
 Incontri per 24 strumenti (1955)
 La terra e la compagna. Canti di Cesare Pavese (1957)
 Omaggio a Vedova (1960)
 La fabbrica illuminata (1965)
 Contrappunto dialettico alla mente (1968)
 Al gran sole carico d'amore (1975)
 Prometeo – Tragedia dell'ascolto (1984)

Nexus externus 

 Societas archivi Aloysio Nono dicata (Index operum, biographia et discographia

Nati 1924
Mortui 1990
Compositores Italiae
Compositores dodecaphonici et serialistici
Compositores saltationum scaenicarum
Sepulturae Insulae Sancti Michaelis
Alumni Conservatorii Venetiarum
Alumni Universitatis Patavinae