Cena regum Persarum
Cena regum Persarum seu Cena regia, ita a scriptoribus Graecis et Romanis appellata (Graece ), fuit collectio et distributio diurnaria ciborum ad mensas regis aulaeque regalis Persicae destinatorum; ibi enim cenabant quotidie quindecim fere milia hominum, pretio 400 talentorum argenteorum. Rex interdum amicis particularibus fercula misit, interdum ad mensam regiam invitavit. Systema cenae regiae a nonnullis auctoribus antiquis descripta erat, inter quos Ctesia. Tabula quantitatis ciborum per diem congessorum a Polyaeno in libro cuius titulus est Strategemata etiam hodie servatur, cum qua comparare possumus res varias in tabulis Persepolitanis denotatas. Cenas ab urbibus Thraciae et Macedoniae regi Xerxi anno 480 a.C.n. paratas breviter describit Herodotus; mensam regiam post expeditionem in Cadusios deficientem refert Plutarchus.

Scriptores enim Graecoromani luxuriam regis Persarum saepe vituperant; ei autem qui aulam Persicam profundius cognoverunt modestiam regis et continentiam corroborant. Multi de inventione novorum ferculorum ad cenam regiam destinatorum loquuntur. Multitudinem coquorum, pistorum, pincernarum qui regi servabant Parmenio (regi Alexandro dux exercituum) refert. De oleis ad coquinam regiam paratis saepius legimus, de aqua "aurea" regibus reservata, de vino Chalybonio seu "de Helbon".

De cena satraparum et satellitum 
Satrapae et duces exercituum Persici taliter (sed cum minore convivarum numero) cenaverunt: ita Annarus Babyloniae satrapa, ita Strato rex Sidonis. De Thye Paphlagoniae rege Athenaeus sic memorat: "Theopompus in libro trigesimoquinto historiarum scribit Thyn Paphlagoniae regem in cena fercula omnia centum mensae apposuisse, a bobus auspicantem ..." De rege Tacho qui, ex Aegypto apud Persas exsul, luxuriam Persarum imitari coepit, narrat Claudius Aelianus. De epulis Mardonii, regi Dario I ducis exercituum, refert Herodotus in Historiis. Ita Alexander, imperii Persarum debellator, quotidie cum sexaginta seu septuaginta sociis cenavit, pretio 100 minarum argentearum quotidiano; eodem fere modo socii ipsi luxuriam satraparum imitabantur, inter quos Harpalus, Hagnon Teius, Clitus candidus, Perdiccas, Craterus, Leonnatus, Menelaus.

Notae

Bibliographia 
 Suzanne Amigues, "Pour la table du grand roi" in Journal des savants (2003) pp. 2-59 (Ibi reperis textum Polyaeni cum versione Francogallica)
 Pierre Briant, Histoire de l'Empire Perse: de Cyrus à Alexandre. Paris: Fayard, 1996. ISBN 2-213-59667-0
 Pierre Briant, "L'eau du grand roi" in Lucio Milano, ed., Drinking in ancient societies: history and culture of drinks in the Ancient Near East. Papers of a Symposium held in Rome, May 17-19, 1990 (Padova: Sargon, 1994) pp. 45-65
 Pierre Briant, "Table du roi, tribut et redistribution chez les Achéménides" in Pierre Briant, Clarisse Herrenschmidt, edd., Le tribut dans l'Empire Perse: actes de la table ronde de Paris, 12-13 Décembre 1986 (Lutetiae, 1989) pp. 35-44
 D. M. Lewis, "The King's dinner (Polyaenus IV 3.32)" in H. Sancisi-Weerdenburg, A. Kuhrt, edd. Achaemenid history II: the Greek sources (Lugduni Batavorum: Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten, 1987) pp. 79-87
 Brigitte Lion, "Les Banquets perses d'après le livre IV d'Athénée" in Catherine Grandjean, Anna Heller, Jocelyne Peigney, A la table des rois: luxe et pouvoir dans l'oeuvre d'Athénée (Redonis: Presses Universitaires de Rennes, 2013. ISBN 978-2-7535-2888-8) pp. 107-125
 Pauline Schmitt-Pantel, La Cité au banquet: histoire des repas publiques dans les cités grecques (2a ed. Lutetiae, 2011) pp. 429-435

Ars convivialis Persica
Imperium Achaemenidarum
Persepolis