Astrid Lindgren
Astrid Anna Aemilia Lindgren (vulgo Astrid Anna Emilia Lindgren; nata cognomine Ericsson die 14 Novembris 1907 in Näs prope Vemmariam, mortua die 28 Ianuarii 2002 Holmiae) fuit illustris scriptrix Suecica, praecipue pro impuberibus litterarum puerilium et mythistoriarum auctrix et iura animalium defensit. 
Editionibus permultis (millionum CLXV usque Februarium 2019) inter totius mundi auctrices litterarum infantilium celeberrimas numerari potest. Opera eius conversa sunt in plus quam centum linguas, quod etiam UNESCO agnovit.

Vita

Pueritia 

Filia paroecialis domus locatoris Samuel Augusti Ericsson eiusque uxoris Hannae (Jonsson) habuit fratrem aetate maiorem Gunnar (1906–1974) et duas sorores aetate minores Stina (1911–2002) et Ingegerd. Annos pueritiae semper felicissimos fuisse affirmavit. Anno 1914 autem scholam Vimmerby in oppido frequentare coepit. Istis temporibus infantibus familiarum simplicium tres anni scholastici superfuerunt; divitiores tantummodo diutius in scholis degebant. Parentes amicae cuiusdam familiae persuasit de visitationis scholaris continuatae necessitate. Sex annis consecuis Astrid multa et multum didicit, praesertim linguas Anglicam, Francogallicam et Theodiscam. Absolutorium scholasticum anno 1923 nacta  domi alienae serva facta est matre volente. Munus proprium habere nondum in voto fuit.

Professiones annis 1920 et 1930; maternitas  
Aliquando moderator principalis diarii regionalis "Vimmerby Tidning" quaesivit num tirocinium diurnariae facere vellet. Itaque Astrid quotidie birota in oppidum finitimum vehebatur, ut munere diurnario radicitus edisceret. Gravida aetate annorum XVIII patrem Reinholdo Blomberg nubere non potuit, quia iste vir uxorem habuit. Propositum matrimonii posterioris recusatum est. Itaque rura relicta sunt Holmiae petendae, ubi secretaria ad iuris consultam Hevam Andén instituta est. Andén generatim iura mulierum firmare in animo habuit. Die 4 Dedembris 1926 filius Lars (Lasse; mortuus anno 1986) clam Hafniae peperit. Nosocomio Hafniensi Rigshospitalet iuvante Lars tres annos apud familiam Danicam vixit. Auctrici compassio cum filio in angustiis neglecto inspirationi maximae facta est - secundum opinionem Margaritae Strömstedt (quae eius vitam descripsit).

Anno 1927 Astrid Ericsson in bibliopola maxima centrali Svenska Bokhandelscentralen operam dabat, ubi antea Zarah Leander laboraverat. Anno 1928 scriba facta est in autoraedariorum societate Kungliga Automobilklubben ubi uxor posterior Sture Lindgren praeses officii erat.

Privata annorum 1930 
Anno 1930 nutrix Hafniensis in morbum incidit, ut Lasse Holmiam transportatus est et unum annum post ad parentes Näs in vicum. Matrimonio cum Sture inito familia nova in tribum Holmiensem Vasastaden commigravit; die 21 Maii 1934 nata est Karin, quae postea interpres illustris (Katrin Nyman) facta est.

Munera annis inter 1937 et 1945  
Ex anno 1937 stenographica confecit pro professore rerum criminalium Haraldo Söderman et ex anno 1940 in censura litterarum servitii secreti Suecici.

Kalendis Septembribus 1939, quibus Adolphus Hitler Iosepho Stalin annuente Poloniam invasit diaria belli pangere incohavit. Labores pro censura officiali secreti oculis eius multa patefecerant.

Lectrix atque scriptrix

 
Anno 1933 Astrid Lindgren duas fabulas natalicias vulgari iussit: apud "Stockholms Tidningen" Jultomtens underbara bildradio et apud "Landsbygdens Jul" narratiunculam Johans äventyr på julafton. Annis qui sequebantur narratiunculae aliae in periodicis publicatae sunt. 

Eius liber primus praetitulatus Fem automobilturer i Sverige editus est anno 1939 quando laborabat apud Motormännens Riksförbund, consociatione autoraediariorum. Ibi argumento erant itinera iucunda quinque quae facile in Suecia fieri possent. Illa anno 1949 anastatice revenerunt in libro 25 bilturer i Sverige intinerario aucto. Quod opus conversum est in sermones Anglicum et Theodiscum. Tum Astrid Lindgren magis magisque se scripturae dedicavit, quod ingenium forte invenerat ut olim confessa est. Pro filia Karin, quae anno 1941 infirma erat, historias de Pippi Långstrump excogitaverat. Nomen filia confecit; Pede luxato Astrid Lindgren diu domi manere debuit, cum narratiunculas varias de Långstrump concinnavit. Mense Mario 1944 domus editoria "Albert Bonniers Förlag" manuscriptum de puella nimis proterva atque impudenti non accepit. Eodem anno certamine casae editricis Rabén & Sjögren de litteris infantilibus participavit, ubi unio inter amorem familiae et responsabilitatis socialis verbis eluceret. Astrid Lindgren pro hoc confecit opusculum Britt-Mari lättar sitt hjärta, mythistoriam epistularem puellae annos XV natae; in certamine supra citato paene palmam tulit. Evento isto felici inflammata Lindgren anno 1945 manuscriptum paulo tractatum de Pippi Långstrump moderatoribus casae Rabén & Sjögren attulit cum delineationibus propriis. Eodem anno lectrix casae editoriae instituta est; in quaestuaria domo sectionem infantilem instituit. Ibi usque annum 1970, quo rude donata est, operam dabat. Quotidie hora prima pomeridiana laborem in domo editoria incipiebat, cum horis antemeridianis res proprias domi suae confecisset. Ad vesperas manuscripta aliorum correxit et novos libros infantiles internationaliter editos critice legebat. Editio prima Suecica de Pippi Långstrump ab artifice Danica Ingrid Vang Nyman imaginibus aucta est. Autumno 1949 res in Germania editae sunt. Mores puellae consciae inusitati omnibus placebant. Insuper vestimenta eius homines, qui litteras infantiles alias cognoverant, captabant. Inter omnia opera Pippi Långstrump maximi momenti erat; interpretationibus in linguas LXX gaudet. Nonnulli criciti recensentes dixerunt istam puellam minus amabilem quam terribilem esse atque infantibus nocivam. In Germania Orientali quoque, quamvis communistis sat liberalia ingenia personarum Lindgrenensium suspecta essent, quattuor libri editi sunt in editionibus Berolinensibus Kinderbuchverlag Berlin (Mio, mein Mio, 1960; Lillebror und Karlsson vom Dach, 1971; Pippi Langstrumpf, 1975; Ronja Räubertochter, 1988). Omnes editionem unam habuerunt.

Astrid Lindgren ipsa res stenographice componere diligebat, quem labor et in lectulo et in maeniano domus subsicivae in Furusund faciebat. Saepius sententias corrigebat melodiae litterarum compositarum perficiendae caussa. Diu ipsa tachygraphicas notas machina scriptoria in chartam impressit. Sibi vetuit stenographicas notas dactylographice mutari. Post operationem in oculis anno 1986 factam pro brachygraphicis graphium coactile necessarium erat ut scriptura ab auctrice legi quiret.

Anno 1974 televisorium spectantes in Suecia delectabantur cum in anniversario LXXX Elsae Olenius amicae arbores certatim ascendere non horreret. Annis inter 1947 et 2007 tituli septuaginta in pelliculas versi sunt. 

Lindgren ex anno 1941 usque ad mortem in habitatione sua in tribu Vasastadet in via Dalagatan nr. 46 vixit. Anno 1965 Praemium Suecicum publicum pro litteris recepit et casam natalem Näs in vico emit. Multae scholae nomen eius portant, quae mulier semper pro infantium iuribus et bestiarum protectione pugnavit. Minus autem ei in societate Suecica placebat violentia in infantibus iuvenibusque crescens. Ephemeris Suecica "Expressen" anno 1995 commentarios vulgavit ubi videbatur Lindgren cum iuveni ostentatore Nicolao S. loquens.

Amicitiae 
Astrid Lindgren totam vitam consuetudines olim tractas servabat. Epistulare commercium cum multis habuit, quod praeter diaria intima fonti de vita eius optimo est (e.g. cum Elsa Olenius, Eva von Zweigbergk, Greta Bolin). Puella duodecim annorum, Sara Ljungcrantz ei anno 1971 litteras dederat, unde usque annum 2002 amicitia epistularis evenit. Cum Ludovica Hartung Berolinensi, cuius munus erat labor cum iuvenibus, relationem intellectualem usque annum 1965 habuit. Annis 1950 traditio coepta est prandiorum muliebrium ubi ante omnia de litteris disputatum est. Quo venerunt, inter alias, Ingegerd et Stina sorores, et ex annis 1970 Margarita Strömstedt biographa.

Lindgren quomodo Sueciam mutaverit 
Anno 1973 narratiuncula Die Brüder Löwenherz in senatu Suecico disserta est, cum suicidii glorificationis arguta esset. Lindgren utique socia in consociatione quadam fuit, quae ius in mortem dignam defendebat. Pro iuribus infantium bestiarumque pugnabat. Anno 1988 in Suecia lex quaedam contra vexationem in nimiis bestiis communiter colendis lata est, quem bonum successum etiam Astrid Lindgren - ut fertur - suscitavit. In libro Kati in Amerika anno 1950 contra phyleticum odium in America se pronuntiavit. Inde ab annis 1930 democratiae sociali favebat - usque annum 1976, quo politicam vectigalium non iustam acriter deplangebat. Furorem suum in commentatione Pomperipossa in Monismanien expressit. Postea Olof Palme electionibus superatus est, quod fortasse etiam criticae scriptricis debebatur.

Praemia selecta 
1978 Lindgren prima pro litteris infantilibus Praemium pacis litterarum Theodiscarum nacta est. In oratione sua gratiarum agendarum Francofurti habita educationem vi egentem laudavit.

Die 9 Decembris 1994 in parlamento Suecico praemium Nobelianum alternativum adepta est. Anno 1996 Arcam auream a bestiarum iurium defensoribus Suecicis recepit.

Astrid Lindgren senex leporem suum servabat. Id e.g. anno 1997 revelatum est, quando Mulier Suecica anni 1997 creata est.

Honores selecti generales 
 1963 membrum in Consociatio illorum novem (Samfundet De Nio) 
 1965 Praemium publicum Suecicum pro litteris 
 1971 Nomisma magnum aureum Academiae Suecicae pro litteris 
 1973 Doctrix honoris caussa in universitatis in Linköping
 1974 Eques ordinis subridentium 
 1975 Nomisma regium Suecicum litteris et artibus 
 1978 Praemium pacis Theodiscarum litterarum 
 1986 Praemium "Selma Lagerlöf" 
 1986 Praemium "Lego" 
 1987 Praemium "Tolstoj" 
 1994 Praemium honorarium apud Right Livelihood Awards
 1995 DIVA – Deutscher Entertainment Preis 
 1999 Mulier Suecica saeculi 
Addenda sunt multa praemia pro variis libris ex anno 1944.

Post mortem 
Artifice mortua archivium privatum cum permultis litteris Bibliothecae Regiae traditum est. Inter patrimonium mundanum numeratur. Ex anno 2002 rectio Suecica Praemium in memoriam Astridis Lindgren distribuit. Praeterea in Suecia dua praemia litteraria pro ea nominata sunt et unum in Germania. 

In Vimmerby in viridario voluptario cui nomen Astrid Lindgrens Värld scaenae libris eius depromptae repraesentantur. Id vere a multis viatoribus quotannis visitatur. A mense Novembri 2015 pote est ut habitatio Stockholmiae visitaretur. 

Anno 2018 pellicula documentaria maxima de vita scriptricis confeca est ubi etiam status socialis difficilis matris iuvenis illuminatur. 

Praeter scholas et stratas etiam satelles nomen eius portat et asteroida 3204 Lindgren. Anno 2007 annus completus ei dedicatus est. Anno 2015 charta nummaria Suecica faciam eius habet.

Opera selecta (infantilia)
 Britt-Mari lättar sitt hjärta, 1944 
 Kerstin och jag, 1945 
 Pippi Långstrump:
 Pippi Långstrump, 1945 
 Pippi Långstrump går ombord, 1946 
 Pippi Långstrump i Söderhavet, 1948 
 Kalle Blomquist:
 Mästerdetektiven Blomkvist, 1946 
 Mästerdetektiven Blomkvist lever farligt, 1951 
 Kalle Blomkvist och Rasmus, 1953 
  Jag vill inte gå och lägga mig!, 1947 
 Bullerbü:
 Alla vi barn i Bullerbyn, 1947
 Mera om oss barn i Bullerbyn, 1949 
  Bara roligt i Bullerbyn, 1952 
 Jul i Bullerbyn, 1962 
 Vår i Bullerbyn, 1965 
 Barnens dag i Bullerbyn, 1966 
 Kati:
  Kati i Amerika, 1950 
 Kati på Kaptensgatan, 1952 
 Kati i Paris, 1954  
 Peter og Lena
 Jag vill också ha ett syskon, 1954 
 Jag vill också gå i skolan, 1951 
 Mio, min Mio, 1954 
 Karlsson på taket:
 Lillebror och Karlsson på taket, 1955 
 Karlsson på taket flyger igen, 1962 
  Karlsson på taket smyger igen, 1968 
  Nils Karlsson-Pyssling flyttar in, 1956 
 Infantes terrae nostrae  (una cum Anna Riwkin-Brick):
 Eva möter Noriko-san, 1956 
 Sia bor på Kilimandjaro, 1958 
  Mina svenska kusiner, 1959, 
  Lilibet, cirkusbarn, 1960 
 Marko bor i Jugoslavien, 1962 
  Jackie bor i Holland, 1963 
  Randi bor i Norge, 1965 
  Noy bor i Thailand, 1966 
  Matti bor i Finland, 1968 
  Rasmus på luffen, 1956 
  Rasmus, Pontus och Toker, 1957 
  Kajsa Kavat hjälper mormor, 1958 
 Lotta på Bråkmakargatan:
  Barnen på Bråkmakargatan, 1958 
  Lotta på Bråkmakargatan, 1961 
  Visst kan Lotta cykla, 1971 
  Visst kan Lotta nästan allting, 1977 
  Visst är Lotta en glad unge, 1990 
 Tomte Tummetott 
  Tomten, 1960 
  Räven och Tomten, 1966 
  Tomte är vaken, 2012 
 Madita:
 Madicken, 1960 
 Madicken och Junibackens Pims, 1976 
  Titta, Madicken, det snöar!, 1983 
  När Lisabet pillade in en ärta i näsan, 1991 
  Jullov är ett bra påhitt, sa Madicken, 1993
  Jul i stallet, 1961 
 Emil i Lönneberga:
 Emil i Lönneberga, 1963 
  Nya hyss av Emil i Lönneberga, 1966 
  Än lever Emil i Lönneberga, 1970 
  När lilla Ida skulle göra hyss, 1984 
  Emils hyss nr 325, 1985 
  Inget knussel, sa Emil i Lönneberga, 1986 
  Vi på Saltkråkan, 1964 
  Skrållan och sjörövarna, 1967 
  Bröderna Lejonhjärta, 1973 
  Samuel August från Sevedstorp och Hanna i Hult, 1975 
  Ronja rövardotter, 1981 
 Pelle - Julberättelser, 1985 
  Draken med de röda ögonen, 1985 
  Skinn Skerping – Hemskast av alla spöken i Småland, 1986 
  Assar Bubbla, 1987

Notae

 Bibliographia 
  Jens Andersen: Astrid Lindgren: Ihr Leben. Monaci: DVA, 2015, ISBN 978-3-421-04703-8
 Paul Berf, Astrid Surmatz (ed.): Astrid Lindgren. Zum Donnerdrummel! Ein Werk-Porträt. Zweitausendeins, Francofurti 2000, ISBN 3-8077-0160-5.
 Manuela Bialek, Karsten Weyershausen: Das Astrid-Lindgren-Lexikon. Alles über die beliebteste Kinderbuchautorin der Welt. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berolini 2004, ISBN 3-89602-534-1.
 Svenja Blume, Bettina Kümmerling-Meibauer, Angelika Nix (ed.): Astrid Lindgren: Werk und Wirkung. Peter Lang, Francofurti  2009, ISBN 978-3-631-57028-9.
 Birgit Dankert: Wer ist diese Frau? Annäherung an Leben und Werk A. L.s. (=Lesesaal, 29), C. W. Niemeyer, Hamelae 2009 ISBN 978-3-8271-8829-8.
 Birgit Dankert: Astrid Lindgren. Eine lebenslange Kindheit. Darmstadii: Lambert Schneider by WBG, 2013.
 Vivi Edström: Astrid Lindgren: Im Land der Märchen und Abenteuer. Oetinger, Hamburgi 1997, ISBN 3-7891-3402-3.
 Jacob Forsell, Johan Erséus, Margareta Strömstedt: Astrid Lindgren. Bilder ihres Lebens. Oetinger, Hamburgi 2007, ISBN 978-3-7891-3516-3.
 Maren Gottschalk: Jenseits von Bullerbü. Die Lebensgeschichte der Astrid Lindgren. Beltz & Gelberg, Weinheim 2006, ISBN 3-407-80970-0.
 Jörg Knobloch (ed.): Praxis Lesen: Astrid Lindgren: A4-Arbeitsvorlagen Klasse 2 – 6, AOL-Verlag, Lichtenau 2002, ISBN 3-89111-653-5.
 Tobias Kurwinkel, Philipp Schmerheim, Annika Kurwinkel (ed.): Astrid Lindgrens Filme: Auralität und Filmerleben im Kinder- und Jugendfilm. Königshausen & Neumann, Herbipoli 2012, ISBN 3-8260-4467-3.
 Sybil Gräfin Schönfeldt: Astrid Lindgren. Rowohlt Verlag, Reinbek 2007, ISBN 978-3-499-50703-8.
 Margareta Strömstedt: Astrid Lindgren: Ein Lebensbild. Oetinger, Hamburg 2001, ISBN 3-7891-4717-6.
 Astrid Surmatz: Pippi Långstrump als Paradigma. Die deutsche Rezeption Astrid Lindgrens und ihr internationaler Kontext''. Francke, Tubingae 2005, ISBN 3-7720-3097-1    

Litterae Sueciae
3204 Lindgren

Nexus externi 

 Biographia in lexico de muliebribus illustribus
Pagina domestica
 

Scriptores mythistoriarum Sueciae
Scriptores Sueciae
Auctores Suecici
Mulieres
Nati 1907
Mortui 2002
Paedagogia
Educatio