Cormé
Cormé (vocabulum Francogallicum) est temetum de sorbis fermentatum. Talis potio a Scythis antiquis confecta poëta Vergilius descripsit, nomine non dato:
hic noctem ludo docunt, et pocula laeti
fermento atque acidis imitantur vitea sorbis.

De eadem potione Palladius, auctor de re rustica, anno circiter 400 breviter scripsit, nullo nomine dato: "Item ex sorbis maturis sicut ex piro vinum fieri traditur et acetum".

Vocabulum Francogallicum provinciarum occidentalium corme, quod fructum Latine sorbum appellatum denotat, primum saeculo XIII legitur. Nomen cormé potionis ex eo factae a Francisco Rabelaeso refertur in narratione nuptiarum regis Anarchi:
Quem Panurgus matrimonio coniunxit cum vetula lanternaria nuptiasque ipse celebravit bonis ovium capitibus, bonis offis porcinis e sinape, bonis frustis ex allio (e quibus quinque scuta plena Pantagrueli misit; qui tam appetitiva aestimavit ut omne comedisset) atque potus piracios et cormaceos. 

Arboribus Sorbi domesticae rarius aevo nostro repertis, potionem simplicem perpauci faciunt. In Hassia Germaniae pomacium e sorbis temperatum saepius conficitur.

Notae

Bibliographia 
 J.-F. Chambon, "Corme" in Pierre Rézeau, ed., Dictionnaire des régionalismes de France (Gembloux: Duculot, 2001) pp. 295-296
 Andrew Dalby, Empire of Pleasures (Londinii: Routledge, 2000) p. 200 et nota 73
 "corme", "cormier" in Dictionnaire du Moyen Français (1330-1500)

Nexus externi 
 "Cormé" apud Eric Bordelet, Château de Hauteville 
 "Speierling" apud Apfelwein pur

Potiones fortes
Ars coquinaria Francica