Augustus Barbier
Henricus Augustus vulgo Henri-Auguste Barbier (natus die 29 Aprilis 1805 Lutetiae, mortuus die 13 Februarii 1882 Nicaeae scriptor satiricus atque iuris consultus Francogallicus fuit.

Vita
Iurisprudentiae studiosus litteris se dedicare maluit confecturus mythistoriam »Les mauvais
garçons« (1830, una cum Alphonso Royer), unde imaginem societatis Francicaea mediaevalis capere potueris. Res novae Iuliae eum in campum saturae politiciae duxit, ubi eminebat. Quo facto independens Lutetiae vitam degere potuit et anno 1869 in Academiam Francicam cooptatus est. 

Opus eius magnum praetitulatur »Iambes« (1831) in quo acerrime atque mordaciter homines turpilucricupidos atque ambituum avidos descripsit in classibus superioribus rerum novarum fructus perdituris. Insuper Napoleonis apotheosim exaggeratam deplangebat atque denigrabat.

Opuscula consecua »Il Pianto« (1833) de Italiae sorte et »Lazare« (1837) de operariis Angliae Hiberniaeque miserandis minus captant. Anno 1888 edita est collectio »OEuvres posthumes d'Auguste Barbier.

Nexus externi
Barbier inter immortales Academiae

Iuris consulti
Socii Academiae Francicae
Scriptores Franciae 
Nati 1805
Mortui 1882