Guillelmus Marescallus
Guillelmus communiter marescallus dictus (natus anno 1146; mortuus die 14 Maii 1219) fuit miles et rerum politicarum peritus Angliae, minister et dux exercituum regum Henrici II, Henrici iunioris, Ricardi I, Iohannis et Henrici III, huic iuveni protector et regens. Fuit filius Ioannis Marescalli uxorisque eius Sibyllae. In matrimonium duxit Isabellam de Clare qui suo iure comitissa Penbrochiae erat; Guillelmus ipse dignitate comitis Penbrochiae a rege Iohanne die 27 Maii 1199 laureatus est.

Guillelmi avunculus Patricius comes Sarisberiensis (qui pro rege Anglico Henrico II militavit) die circiter 7 Aprilis 1168 in insidiis iuxta Leziniacum interfectus est a Galfrido et Guidone de Leziniaco. Guillelmus ipse eisdem insidiis vulneratus et captus mox suadente regina Alienora Aquitaniae liberatus est.

Henricus rex iunior die 11 Iunii 1183 moriens crucem a se susceptam Guillelmo tradidit. Annis igitur 1184-1186 Guillelmus peregrinus ad Terram Sanctam profectus est.

Familia 
Liberos decem genuit. Filii quinque in dignitate comitis Penbrochiae ordinatim patri succederunt; omnes autem sine prole mortui sunt. Terrae et dignitates quas congesserat tandem inter filias maritosque earum divisae sunt. Titulum marescalli nactus est Hugo Bigod, comes III Norfolciae, maritus Matildae; hunc titulum etiam hodie duces Norfolciae gerunt. Dignitas comitis Penbrochiae a nepte Ioanna de Monte Canisio (e filia altera natu Ioanna) ad pronepotem Amalricum de Valentia transmissus est.

Diem nativitatis liberorum plurum nescitur. Ordinem autem filiorum filiarumque dederunt Chronica Abbatiae de Tynterne:
... vetus Marescallus, qui genuit ... quinque filios et totidem filias ... Vocabantur autem filii ... Willihelmus, Richardus, Gilbertus, Walterus et Ancellimus, quorum quilibet post alium fuit comes Pembrochiae, et singuli eorum obierunt sine herede. Quorum exitu deficiente, successerunt eis in hereditatem quinque sorores sive filiae praedicti Willielmi Marescalli; quarum prima vocabatur Matilda, secunda Johanna, tercia Isabella ... Quarta filia ... vocabatur Sibilla ... Quinta filia ... vocabatur Eva.
Liberos eorumque matrimonia auctor Histoire de Guillaume le Maréchal compendiose enumerat, filios "Will[ame] ... Ric[ard] ... Gilibert ... Gautiers ... Ansel", filias iam nuptas "Maheut ... Ysabel ... Sebire ... Eve", filiam virginem "Johane".
 Guillelmus Marescallus, natus 1190; mortuus 6 Aprilis 1231; comes II Penbrochiae
 Matilda, nata ante 1195; mortua mense Aprili 1248; comitissa Norfolciae; nuptiis alteris comitissa Surregiae
 Ricardus Marescallus, mortuus 16 Aprilis 1234; comes III Penbrochiae
 Gilbertus Marescallus, mortuus 27 Iunii 1241; comes IV Penbrochiae
 Ioanna, mortua c. 1234; avia Ademari de Valentia comitis Penbrochiae
 Gualterus Marescallus, natus post annum 1198; mortuus die 24 Novembris 1245; comes V Penbrochiae
 Isabella, nata 9 Octobris 1200; mortua 17 Ianuarii 1240; comitissa Hertfordiae; nuptiis alteris comitissa Cornubiae
 Anselmus Marescallus, mortuus 22/24 Decembris 1245
 Sibylla, mortua 27 Aprilis 1245
 Eva, mortua 1246

Fontes de vita Guillelmi Marescalli 
 L'histoire de Guillaume le Marechal (iussu filii Guillelmi composita)

Notae

Nexus externi 

 
 Richard Abels, "William Marshal"
 Catherine Armstrong, "William Marshal"
 Situs privatus de Guillelmo Marescallo

Bibliographia 
 David Crouch, William Marshal: Knighthood, War and Chivalry, 1147–1219. 2a ed. Londinii: Longman, 2002
 David Crouch, "Marshal, William (I), fourth earl of Pembroke (c.1146–1219)" in 
 Georges Duby, Guillaume le Maréchal ou le meilleur chevalier du monde. Lutetiae: Fayard, 1984. ISBN 2-07-032344-7
 Hamilton Hall, "The Marshal Pedigree" in Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland 6a ser. vol. 3 (1913) pp. 1-29
 Sidney Painter, William Marshal,  Knight-Errant, Baron, and Regent of England. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933
 N. Vincent, "William Marshal, King Henry II and the honour of Châteauroux" in Archives vol. 25 (2000) pp. 1–15

Nati 1146
Mortui 1219
Milites Angliae
Nobiles Cambriae
Regentes
Guido de Leziniaco