Song of Myself
"Song of Myself" ('Cantus Meimet') est poema Gualterii Whitman, magnus mediusque textus in libro Leaves of Grass conlocatus, qui dicitur "cor poetici cogitationis Whitmanianae repraesentare."

Editiones
Poema primum sine partibus separatis prolatum est, ut primum ex duodecim poematibus sine titulo in primá Leaves of Grass editione (1855). Prima editio a Whitman impendio suo prolata est. Whitman in editione altera (1856) titulum "Poem of Walt Whitman, an American" ('Poema Gualterii Whitman, Americani') adhibuit, ad "Walt Whitman" in editione tertia (1860) imminutum. Divisus est textus quartae editionis in quadraginta duabus partibus numeratis, atque ad ultimum titulum "Song of Myself" in ultima editione (1881–1882) habuit.

Receptio
Poema "Song of Myself," anno 1855 simul ac prolatus, a criticis et lectoribus vulgaribus electum est, et hodie inter poemata laudatissima et potentissima ab Americano facta manet. Periodicum Christian Spiritualist de poemate "Song of Myself" iudicium benigne et copiose anno 1855 expressit, Whitman conlaudans ob repraesentationem "novi generis poetici," quod per ex cogitationem activam "influentís animam et spiritum divinum" percepit. Radulphus Waldo Emerson epistulam Whitman misit, eius opera ob ingenium et sapientiam praedicans. Comprobatio autem populi cunctabatur. Conservativi sociales poema vituperaverunt quia, ut dicebant, acceptas morum normas ludificabatur ob eius manifestas sexualitatis humanae depictiones. Iurisconsultus districtus Bostoniae anno 1882 litem poetae minitatus est ob leges obscenitatis violatas, mutationesque in nonnullis locis in "Song of Myself" fieri poposcit.

Modus litterarius
Poema usitato poetae modo versibus liberis componitur. Whitman, qui verba "tam simplicia quam gramen" laudat, usitata stanza versuum exemplaria declinat pro modo simplice, qui audientiam per saturam attrahere potest.

Iudices litterarii in poemate grave transcendentalismi momentum observaverunt. In parte 32, exempli gratia, Whitman exprimit desiderium "vivere inter animalia" et divinitatem inter insecta invenire. Poema per hoc romanticismum genus realismi antevenire videtur quod in litteris Civitatum Foederatarum post Bellum Civile Americanum magnum momentum habuit. Hoc in loco (pars 15, 1855), exempli gratia, poetam videmus harenosorum vitae quotidianae singulorum amplecti:

{| class="wikitable"
!width="550"|Verba Anglica!!width="450"|Verba Latine reddita
|- valign="top"
| 
The lunatic is carried at last to the asylum a confirm'd case,
(He will never sleep any more as he did in the cot in his mother's bed-room;)
The jour printer with gray head and gaunt jaws works at his case,
He turns his quid of tobacco while his eyes blurr with the manuscript;
The malform'd limbs are tied to the surgeon's table,
What is removed drops horribly in a pail;
The quadroon girl is sold at the auction-stand, the drunkard nods by the bar-room stove.
||
Homo insanus ad asylum tandem portatur, casus confirmatus,
(numquam iterum dormiet ut in lectulo in cubiculo materno dormivit);
typographus diurnus cano capite macraque maxilla capsam colit,
bolum tabaci volvit, oculis supra manuscriptum palantibus;
membra deformia ad mensam chirurgi adligantur,
quidquid removetur in hamam foede excidit;
quadrona sub hastá venitur, ebriosus prope focum cauponae dormitat.
|}

"Se"

Whitman in poemate vehementius dicit omnipotentem "me" qui pro narratore est, cum Gualterio Whitman, homine historico, non confundendus. Persona descripta finibus sui usu receptis excelluit: "Mortem cum moribundis, et ortum cum infante recens lavato transgredior . . . et inter petasum et caligas non comprehendor." De argumento autem poematis, textus insigniter adfirmat: "Haec revera sunt cogitationes omnium hominum aetatibus terrisque omnibus vivorum; mei propriae non sunt." 
 
Sunt in poemate nonnulli loci alii qui Whitman patefaciant narratorem nonnullos singulos esse petentem; potius, poeta pro omnibus narrare videtur:
 
"Nam omnis atomus ad me pertinens aeque ad te pertinet."

"Me in omnibus hominibus video, nemine plus et nemo non grano hordei minus, / et bonum et malum quod de me dico de eis dico."
 
"Tu es qui sermocinatur idem ac sermocinor. . . . Lingua tui sum."

"Magnus sum, multitudines contineo."
 
Critici Alicia L. Cook et Ioannes B. Mason significationes verbi pro se et eius momentum in poemate explicant: Cook scribit ianuam poematis intellectae in "notione sui" iacere, (a Whitman signata) "rem et singularem et universalem"; Mason de "implicatione lectoris in motu poetae a re singulari ad rem cosmicam" disserit. Hoc "se" pro perfecta forma est, sed, contra translaticiam poesim epicam, identitas est unus ex plebibus, potius quam heroes.

Politicus "sui" contextus
Elizabetha Erkkilä, historicus litterarius, scribit: "drama identitatis" in poemate "in civile civitatis in discrimine versantis dramate inhaeret," quod ad difficultates servitutis, iurum mulierum, redintegrationis religiosae, et amoris liberi spectat, quae per Americam pervadebant cum Whitman "A Song of Myself" duceret.

Adnotationes

Nexus externi

Cook, Alice L. "A Note on Whitman's Symbolism in 'Song of Myself'," links.jstor.org
Epistula Emersoniana ad Whitman, www.classroomelectric.org
Mason, John B. "Walt Whitman's Catalogues: Rhetorical Means for Two Journeys in Song of Myself," links.jstor.org
Textus plenus, rpo.library.utoronto.ca
 "Quaker influence in Song of Myself," www.supenn.com
 Audio: Robertus Pinsky locos ex Song of Myself legit, poemsoutloud.net
 Textus plenus in duodecim linguis datus, iwp.uiowa.edu

Gualterius Whitman
Scripta 1855
Poemata Civitatum Foederatarum
Civitatum Foederatarum scripta
Litterae Anglicae