Pugna Hastingensis
Hastingae proelium, aliter bellum sive et proelium Hastingense, anno 1066 inter exercitus Normannorum, Guillelmo duce, et Anglorum, Haroldo II duce, pugnatum est iuxta oppidum Battle (quod ex proelio nomen habet) haud longe ab Hastinga distans. Haroldus in campo proelii interfectus est, sagitta in oculo immissa; victor fuit Guillelmus, qui eodem anno Londinii rex Anglorum proclamatus est.

De proelio
Gulielmus throni cupidus fuit, quem et consobrinus eius rex Eduardus Confessor et Haroldus promiserant. Quare Haroldo eligendo vetuit et papa Alexandro II annuente  invasionem in Angliam paravit. Haroldus, cum in Isuria longinqua fratem rebellem Tostig necavisset, itineribus magnis ad collem Senlac in Sussexiam Orientalem contendit. Haroldo proh dolor solumodo pedites supererant.

Primo Normannorum impetu Saxoni, quibus scutorum muri praesidio erant, superstites manserunt. Immo securibus armati multos Normannos  fugare potuerunt. Haroldo invito milites quidam aciem relinquentes Normannos consequebantur sed mox a tergo ab inimicis adorti atque concussi sunt. Gulielmum valde iuvit disciplina castrensis Saxonica minuta. Recursum simulans denuo multitudinem Anglorum perimere quivit. Haroldo ferito manipulares Angli a monticulo Senlac abire debuerunt; pauci caligati equitibus Normannis ingredientibus supervixerunt. 

Victoria parta Gulielmus Londinium petivit ubi die Die Christi natali rex Angliae est coronatus. Inde Normanni reliquas Angliae plagas subiecerunt. Gulielmo autem est datum cognomen invasoris (Anglice: William the Conqueror).

Fontes de proelio 
 Guido Ambianensis episcopus, Carmen de Hastingae proelio
 Tapete Baiocense
 Chronica Anglosaxonum

Notae 

Bellum Normanno-Anglicum
Gulielmus I (rex Angliae)
Hastingensis
Hastinga
1066
Haroldus II (rex Anglorum)