Consonantium mutatio Germanica
Consonantium mutatio Germanica (Theodisce: Erste Lautverschiebung sive Germanische Lautverschiebung) est Lex phonetica fundamentalis, quae anno 1822 a Iacobo Grimm concepta est (et igitur in nonnullis linguis lex Grimm nominatur). Iam anno 1806 haec lex phonetica a Friderico de Schlegel et anno 1818 a Rasmus Christiano Rask inventa est.

Hac consonantium mutatione secunda primi millennii a.C.n. dimidietate differentia clara inter linguas (prae-)Germanicas et ceteris linguis Indoeuropaeis exstitit. Hae mutationes regulas sequuntur et exceptiones regularum exempla sequuntur.

Consonantium mutatio Germanica mutationes  consonantes est. Hae Consonantes, quibus consonantes Germanicae descendent, Prae-Indoeuropaeae sunt:

 p  t  k kʷ
 b  d  g  gʷ
 bʰ dgʰ gʰ gʷʰ

E tribus regulis lex componitur:
 Mutae sonorae aspiratae in mutas sonoras sine aspiratione mutatae sunt.
 Mutae sonorae in mutas surdas mutatae sunt.
 Mutae surdae in fricativas surdas mutatae sunt.

Ergo, hae mutationes monstari possunt:

Ecce leges Mutationum Germanicarum, cum mutationibus regularibus reconstructis alterae linguae europaeae componuntur, licet exspectare correspondentia phonematum inter ramos varios familiae. Haec exempla cum verba 'frater' sunt. 

 Prae-Indoeuropaea: *bʰréh₂tēr 
 Prae-Germanica: *brōþēr
 Latina: frater
 Graeca: φράτηρ (pʰrater)
 Sanscrita: भ्रातृ (bhrātṛ)
 Slavica: брат (brat)
 Prae-Celtica: *brātīr
 

Ubi * formam intestatam significat. 

 linguae Indoeuropaeae
 Consonantium mutatio Theodisca
 Linguistica
 Linguistica comparativa

Nexus externi 
 Cultura linguaque IndoEuropaeana.

Linguae Germanicae
Phonologia historica