Cantus Gregorianus
Cantus Gregorianus vel cantus choralis sive cantus ecclesiasticus est genus cantus plani, antiquus modus psallendi Ecclesiae Latinae. Ortus sub tertio vel quarto saeculo et in saeculo septimo ad maturitatem evolutus Romae pontificis fautorisque musicae sacrae Gregorii Magni nomen assumpsit. Varii cantus fixi pro omnibus missae partibus et etiam pro omnibus diebus liturgici anni sunt. Unam tantum vocem et octo modos habet (duobus tantum utimur in musica moderna).

De notatione Gregoriana

Parum tantum scimus de modo cantandi antiquorum.  Legimus inter volumina Graecorum Latinorumque auctorum de momento potestateque cantus ac instrumentorum musicalium, sed quomodo cecinerint scimus tantum per suggestiones quae verificari nequeunt. Mundo iam non est datus quo musica traderetur, et etiam cum acutum eorum visio, quod permissit investigationes de mathematicis originis musicae, non potuerunt formula scribere quibus musica traderetur a generatione in generationem.  

Creatio musica neumae notationis ecclesiastici cantus plurimum nobis dicit de Cantu Gregoriano. Etiam si formabatur probabiliter partim ex classicis cantibus Latinis, et partim ex Graecis hymnis Christianorum, Gregorianus Cantus ita augebatur ut non potuit adhuc per memoriam servari, et oportebat ut scriberetur, etiam ut diffunderetur inter omnes mundi nationes.  Scriptio cantus etiam plurima nobis dicit de rationali eius forma, inter varios modos divisa, et ita tradabunda per notas.

Notae

Nexus externi
LIBER USUALIS
 Cantus Gregorianus maiore cum animi ardore et in parochiis renovandus est apud Kath net (nuntii Latini)

Musica ecclesiastica
Religio Christiana
Ecclesia Catholica