Ego sum principium mundi
Ego sum principium mundi incipit aenigma iocosum Latinum incertae originis.

Aenigma
Ego sum initium (vel principium) mundi 
et finis saeculorum
omnia cum me
et nihil sine me (haec duo versus saepe omittuntur)
triplex sum (vel trinus sum, trinus et unus sum)
sed non Deus (vel attamen non Deus, et tamen non Deus sum)
quis sum?

Responsum
Responsum rectum est m littera, quae prima in vocabulo mundi et postrema in vocabulo saeculorum est, in vocabulo omnia adest et in nihil abest. Tribus lineis coniunctis composita est.

Fontes
 , Amusemens philologiques ou varietes en tous genres, Lutetiae 1808, p. 25
 Demokritos, Oder, Hinterlassene Papiere Eines Lachenden Philosophen..., vol. XI, Stutgardiae 1843, p. 256
 Нива. Ежемесячные литературные и популярно-научные приложения к журналу. 1907, p. 319 Apud: Niva, periodicum Petropolitanum
 Waldo E. Sweet/Judith B. Moore: Lectiones secundae Waucondae 1993, p. 57

Aenigmata
Locutiones Latinae