Ceto (mythologia)
Ceto (Graece Κητώ) in mythologia Graeca est primaria dea marina, Ponti et Gaeae filia, quae beluis alienis et periculis maris et timoribus ignotis personam tribuit. Itaque iucundum est Ceto (Κητώ) cum substantivo q.e. cetus (κῆτος) 'monstrum marinum' coniungere.
 
Ceto Phorco fratri suo magnam copiam prolum monstruosarum genuisse dicitur, sed nonnulla monstra posterius addita esse videntur. Itaque convenit ab Hesiodo proficisci, quippe qui magna et quidem antiquissima auctoritate naturae elementorum, deorum, monstrorum necessitates explicuerit. In Theogonia de Cetus progenie haec discimus:

Hesiodus paulo post hanc addit indicinam: 

Ut dixit Hesiodus, Ceto duas peperit Graeas (Pemphredo et Enyo) ac tres Gorgones (Sthenno, Euryalen, Medusam). Insuper genuit Ladonem serpentem, cuius descriptionem definitam versu 334 exponit. 

Alii partus dubii sunt. An Echidnam pepererit, ambiguum est. Incertum est enim, ad quam ἡ δ´ 'illa autem' in 295 referatur. "Illa", si Ceto est, etiam Echidnam genuisse constat, sed Echidnae aliae quoque matres finguntur. Aliae ex optione sumptae alias quoque matres habere possunt, sicut Hesperides, quas Hesiodus ex Nocte (Νῦξ) editas esse dicit (v. 215). Sophocles Sirenes dicit Phorci filias esse, silens de matre, quae Ceto esse aut non esse potest. Saepissime tamen Sirenes ex Acheloo et musa quadam ortae esse dicuntur. Interdum etiam Scylla et Thoosa ex Ceto natae esse dicuntur, sed Scyllam ex Hecate et Phorco natam esse constat, Apud Homerum<ref>Od. 12.134-6.</ref> Crataeis Scyllae mater nuncupatur. Quae incongruentia nominis soluta est fatendo Crataeidem Hecatae (non Cetus) cognomen esse. Homerus Thoosam nympham, Polyphemi matrem, semel memorat Phorci filiam esse, sed de matre silet.

 Notae 

 Bibliographia 
 Aguirre Castro, Mercedes (1995) Carácter contrapuesto de la descendencia femenina de Forcis y Ceto en la Teogonía. Cuadernos de Filología Clásica 5: 167-180.
 Fowler, Robert L. (2000) Early Greek Mythography, 2: Commentary. Oxford University Press.
 Grimal, Pierre (1996) The Dictionary of Classical Mythology. Wiley-Blackwell. 
 Hard, Robin (2004) The Routledge Handbook of Greek Mythology. Psychology Press.
 Kerényi, Carl (1951) The Gods of the Greeks. Thames and Hudson.
 Lemke, D. (1968) Sprachliche und strukturelle Beobachtungen zum Ungeheuerkatalog in der Theogonie Hesiods. Glotta 96: 47-53-
 Ogden, Daniel (2013) Drakon: Dragon Myth and Serpent Cult in the Greek and Roman Worlds. Oxford University Press.
 Schwabl, Hans (1969) Aufbau und Genealogie des hesiodischen Ungeheuerkatalogs, Glotta 67: 174-184. 
 Siegmann, Ernst (1969) Χίμαιρα. Hesiod, Theog. 319. Hermes'' 96: 755-757.

Nexus interni 
 65489 Ceto, asteroides

Animalia fabulosa Graeca