Locus amoenus
Locus amoenus est terminus technicus rerum litterarum utopiae sicut Eden et Elysium. Locus amoenus in poematibus, poesi, picturis, et fabulis reperitur. Tempus anni saepenumero est vel ver vel aestas. Locus est saepenumero lucus saepenumero cum fonte. Loco amoeno exempli gratia conveniunt amantes. 

Contrarium loci amoeni est locus terribilis. Hic locus saepenumero invenitur in silva vel saltu, in loco deserto, et in montibus. Ibi homines sunt tristes. 

Sed descriptio loci amoeni mutatur cum temporibus. Etiam locus montanus in temporibus recentioribus ut amoenus describi potest. 

Isidorus Hispalensis sic de amoenis locis scripsit: "[33] Amoena loca Varro dicta ait eo quod solum amorem praestant et ad se amanda adliciant. Verrius Flaccus, quod sine munere sint nec quicquam his officia, quasi amunia, hoc est sine fructu, unde nullus fructus exsolvitur. Inde etiam nihil praestantes inmunes vocantur."

Exemplum poeticum

 Ernestus Robertus Curtius: Europäische Literatur und lateinisches Mittelalter, Bernae atque Monaci 91977 (de loco amoeno v. cap. 10.).
 Clitumnus
 Shambhala

Nota

Ars
Utopiae