Pelecanidae
{{Taxobox
| name = Pelecanidae
| fossil_range = 
| image = Pelikan Walvis Bay.jpg
| image_caption = Pelecanus onocrotalus super Walvis Bay Namibiae volat.
| regnum = Animalia
| phylum = Chordata
| classis = Aves
| ordo = Pelecaniformes
| familia = Pelecanidae
| genus = Pelecanus
| family authority = Rafinesque, 1815
| genus authority = Linnaeus, 1758
| type_species = Pelecanus onocrotalus| type_species_authority = Linnaeus, 1758
| subdivision_ranks = Species
| subdivision = 8, vide commentarium.}}
Pelecanidae (Graece πελεκάν > πέλεκυς 'securis'Nomen in Graecia classica ad pelecanos et picidas adhibebatur (Simpson et Weiner 1989:1299).) sunt familia magnarum avium aquaticarum, inter quarum proprietates sunt rostrum longum et saccus gularis magnus, qui ad praedas capiendas aquamque expellendam adhibetur antequam res contentae vorantur. Eis sunt pennae plerumque pallidae, pelecanis occidentalibus thagisque exceptis. Omnium specierum rostra, sacculi, cutisque faciei nuda clarissime ante tempus feturae colorantur. Octo speciebus vivis est distributio geographica latissima, quae autem latitudine a tropicis ad zonam temperatam extenditur, quamquam hae aves ab interioribus Americae Australis regionibus, regionibus polaribus, marique aperto absunt.

Pelecani ad fregatas, phalacrocoraces, phaethoness, sulidasque coniuncti olim habebantur, sed potius hodie constat inter ornithologos ei artissime cum Scopo umbretta et Balaenicipite regi coniungi, et in ordine Pelecaniformium ponuntur. Threskiornithinae, plataleinae, et ardeidae (inter quas botaurinae) in eodem ordine digeruntur. Fossilia pelicanorum indicia abhinc annorum saltem 30 milliones reperiuntur, ad reliquias rostri specierum hodiernarum simillimis in stratis Oligocaenis in Francia repertis. Putantur se evolvisse in Mundo Vetere, tum in Americam migravisse; quod in coniunctionibus intra genus videtur, quia octo species in stirpes mundorum Veteris et Novi digeruntur.

Pelecani aquas interiores et litorales frequentant, ubi praecipue piscibus vescuntur, quos ad vel prope superficiem aquae capiunt. Aves gregarii sunt. Quattuor species pennis albis super humum, quattuorque species pennis fuscis vel canis plerumque in ibus nidificare solent. Coniunctio inter pelecanos et homines pugnax aliquando est; nam piscatores eos alacriter insectantur. Eorum numeri decreverunt ob habitationem destructam perturbatamque et circumiecta polluta, ac tres species in periculo putantur. Significationem culturalem in mythologia atque in iconographia Christiana heraldicaque diu habent.

Cladogramma
Coniunctiones evolutionariae inter species exstantes, in Kennedy, Taylor, Nádvorník, et Spencer (2013) conditae.

Fossilia
Inter fossilia pelecanorum repertorum sunt:Pelecanus cadimurka, Rich & van Tets, 1981 (Pliocaeno exeunte in Australia Australi)Pelecanus cautleyi, Davies, 1880 (Pliocaeno ineunte in Siwalik Hills Indiae)Pelecanus fraasi, Lydekker, 1891 (Medio Miocaeno in Bavaria)Pelecanus gracilis, Milne-Edwards, 1863 (Miocaeno ineunte in Francia) (vide Miopelecanus)Pelecanus halieus, Wetmore, 1933 (Pliocaeno exeunte in Idaho);;Pelecanus intermedius, Fraas, 1870 (Miocaeno medio in Bavaria) (ad Miopelecanos a Cheneval anno 1984 translatus)Pelecanus odessanus, Widhalm, 1886 (Miocaeno exeunte, prope Odessa Ukrainae)Pelecanus schreiberi, Olson, 1999 (Pliocaene ineunte in Carolina Septentrionali)Pelecanus sivalensis, Davies, 1880 (Pliocaeno ineunte in Siwalik Hills Indiae)Pelecanus tirarensis, Miller, 1966 (Oligocaeno exeunte ad Miocaenuim medium in Australia Australi)

In societatae humanaPelecanus onocrotalus est avis civitatis Romaniae. Pelecanus occidentalis est avis civitatis trium civitatum Caribicorum: Sancti Christophori et Nivis, Barbatae, et Sancti Martini , quorum insignibus exornat. Qui etiam est avis civitatis Ludovicianae, quae vulgo appellatur Pelican State ('Civitas Pelecanorum'); quae avis in vexillo et sigillo civitatis videri potest. Sigilla Universitatis Civicae Ludovicianae et Universitatis Tulane exornat, et est mascot New Orleans Pelicans turma NBA, Universitatis Tulane, et Universitatis Indorum Occidentalium. Logotypus pelecani albi adhibetur a Montepio Geral, argentaria Portugallica, et pelecanus in reverso nummi unius lek Albanici depingitur, anno 1996 facti. Nomen et imago adhibentur a Pelican Books, impressione librorum non fictionalium a Penguin Books editorum. Sigillum Instituti Collegiati Packerani, quod pelecanum iuvenem nutrientem depingit in usu est ex anno 1885. Factio Solidaritatis Americana, factio politica Democratica Christiana, pelecano pro suo signo animali utitur, sua fundamenta socialis doctrinae Catholicae attingens.

[[Fasciculus:Pelecanus onocrotalus -Kenya -several-8.jpg|thumb|Pelecani onocrotali in Kenia quiescunt.]]

Notae

Bibliographia
Elliott, Andrew. 1992. Family Pelecanidae (Pelicans). In Handbook of the Birds of the World, Volume 1: Ostrich to Ducks, ed. Josep del Hoyo, Andrew Elliott, et Jordi Sargatal, 290–311. Barcinonae: Lynx Edicions. ISBN 9788487334108.
Jobling, James A. 2010. The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londinii: Christopher Helm. ISBN 9781408125014.
 Kennedy, Martyn, Scott A. Taylor, Petr Nádvorník, et Hamish G. Spencer. 2013. The phylogenetic relationships of the extant pelicans inferred from DNA sequence data. Molecular Phylogenetics and Evolution 66(1):215–22. doi:10.1016/j.ympev.2012.09.034. PMID 23059726.
Marchant, S., et P. J. Higgins. 1990. Ratites to Ducks. Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds, vol. 1. Melburni Victoriae: Oxford University Press. ISBN 0195530683.
Nelson, J. Bryan. 2005. Pelicans, cormorants and their relatives: Pelecanidae, Sulidae, Phalacrocoracidae, Anhingidae, Fregatidae, Phaethontidae. Illustrationes Andrew MacKay; adumbrationes John Busby. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198577273.
Partridge, Eric. 1983. Origins: a Short Etymological Dictionary of Modern English. Novi Eboraci: Greenwich House. ISBN 0-517-414252.
Simpson, J. et E. Weiner, eds. 1989. Oxford English Dictionary. Ed. 2a. Oxoniae: Clarendon Press. ISBN 0198611862.

Nexus externi

Pelliculaepelicanorum. Internet Bird Collection.

Fossilia viva
Monotypicae avium familiae

Taxa Linnaei
Taxa 1758