Glycyrrhiza glabra
Glycyrrhiza glabra (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum, nomine generico Graeco: γλυκύς 'dulcis' + ῥἰζα 'radix') est planta e cuius radice sapor aliquantulum dulcis, aliquibus hominibus culturisque gratus, extrahi potest, nominibus vel "glycyrrhiza" vel communius liquiritia. Haec planta est legumen quod in Europa meridiana partibusque Asiae endemica est. In India Septentrionali mulaithi appellatur. Ad Pimpinellam anisum, Illicium verum, et Foeniculum vulgare, fontes compositorum saporificorum dulcedinis similis, non est cognata.

Planta, herba familiae Fabacearum, est perennis quae ad 1 metrum alta crescit, foliis pinnatis circa 7–15 cm longis, 9–17 foliolis. Flores sunt 0.8–1.2 cm longi, purpurei ad caeruleos pallescentis, etiam ad albos, in inflorescentia laxa producti. Fructus est legumen oblongum, 2–3 cm longum, nonnulla continens semina. Planta se rhizomatibus auget, quae se a radicibus ad 2 metra longa extendunt.

Sapor liquiritiae praecipue ex composito dulce anethola ("trans"-1-methoxy-4-(prop-1-enyl)benzene) appellato venit, aromatico composito aethere non saturato etiam in Pimpinella anisum, Foeniculo vulgari, et certis herbis aliis insito. Multum dulcedinis liquiritiae in glycyrrhizino, composito saccharo dulciore, inest.

Notae

Bibliographia 
 Fontes antiquiores
 1563 : Garcias ab Orta, Colóquios dos simples e drogas da Índia f. 18r

Nexus externi 

 Commentarius de liquiritia apud Chemical & Engineering News
 Medicales inflammationis usua in pectore
 National Institute of Health: Medline
 "PDRhealth.com: Profile of Deglycyrrhizinated Licorice" (Monographia liquiritiae glycyrrhizino extracto)
 Situs non-commercialis de usu liquiritiae ad sanitatem tuendam

Pinacotheca 

Faboideae
Plantae medicinales
Taxa Linnaei
Radices esculentae
Aromata
Taxa 1753
Fruges Asiae septentrionalis
Species plantarum