Bulbophyllum
Bulbophyllum est maximum familiae Orchidacearum genus, quod, circa 1803 specierum habens, unum est maximorum in omne plantarum regno generum, post Senecionem et Euphorbiam. Sigla generis in diurnis commercii est Bulb.

Descriptio 
Genus a Ludovico-Maria Alberto du Petit-Thouars (siglo Thouars) anno 1822 primum descriptum est in libro Histoire particulière des plantes orchidées recueillies sur les trois Iles Australes d’Afrique, de France, de Bourbon et de Madagascar, qui septendecim Bulbophylli species describit. Generi hodie sunt plus quam 2,800 documentorum (nominum acceptorum et nominum idem significantium). Taxonomistae 120 sectiones et subgenera invenerunt. Aliae plantae statum genericum fortasse commerentur. Nonnullis speciebus adeo sunt nomina idem significantia. Communis huius generis recognitio hactenus caret; sed, ut Carlyle A. Luer Horti Botanici Missuriensis confusionem similem inter Pleurothallidinas explicavit, ita investigatio phylogenetica scientiam generis emendare expectatur.

Nomen scientificum de verbo Latino bulbo et verbo Graeco phyllon deducitur, quod attinet ad pseudobulbum super quem folium crescit.

Duae parvae veteresque species Australianae, B. globuliforme et B. minutissimum, anno 1961 in novo genere, Oncophyllo, positae sunt, in quo eae sunt solae species, nunc Oncophyllum globuliforme et Oncophyllum minutissimum nominatae.

Media generis diversitas est in silvis Papuae Novae Guineae (plus quam 600 species), evolutionaria ut videtur patria, quamquam genus est pantropicum et longe lateque diffusum, inventum in Australia, Asia Meridionali (cum plus quam 200 speciebus in Borneo), Africa, Madagascaria (cum 135 speciebus, aliquibus endemicis), et in tropica America Media et Meridionali.

Communes generis proprietates sunt pseudobulbi unius nodi, inflorescentia basalis, et mobile floris labium.

Aliquibus speciebus sunt egregiae vegetationis et floris formae:
 Bulbophyllum beccarii
 Bulbophyllum barbigerum
 Bulbophyllum falcatum
 Bulbophyllum longiscapum
 Bulbophyllum macphersonii
 Bulbophyllum medusae
 Bulbophyllum samoanum

Novae species quotannis inveniuntur; exempli gratia:
 Bulbophyllum ciluliae Bianch. & J.A.N.Bat., Sitientibus 2004
 Bulbophyllum orezii Sath.Kumar 2004

Est una hybrida intergenerica: Triasphyllum, plenius Bulbophyllum × Trias (siglo Tphm.).

Status conservationis 
Secundum World Conservation Union (IUCN), detrimentum habitationis multis Bulbophylli speciebus exstinctionem minatur:
 Bulbophyllum bifarium, Vulnerabile
 Bulbophyllum filiforme, critically endangered
 Bulbophyllum gravidum, vulnerabile
 Bulbophyllum jaapii, vulnerabile
 Bulbophyllum kupense, critically endangered
 Bulbophyllum modicum, endangered
 Bulbophyllum nigericum, vulnerabile
 Bulbophyllum pandanetorum, endangered
 Bulbophyllum rubrolabellum, endangered
 Bulbophyllum tokioi, endangered

Etiam Bulbophyllum porphyrostachys in indice rubro "near threatened" stat.

Pinacotheca

Notae

Bibliographia 
 Vermeulen, J. J. 1993.  A taxonomic revision of Bulbophyllum, sections Adelopetalum, Lepanthanthe, Macrouris, Pelma, Peltopus, and Uncifera (Orchidaceae). Orchid Monographs, 7. ISBN 90-71236-17-X.
 Siegerist, E. S. 2001. Bulbophyllums and their allies. ISBN 0-88192-506-3.

Nexus externi 

 Pagina Bulbophyllum
 Index Bulbophyllorum

Genera plantarum 
!
Taxa Thouars
Taxa 1822