Nicolaus Iosephus Jacquin
Nicolaus Iosephus Jacquin sive de Jacquin (vulgo Nikolaus Joseph von Jacquin), natus Lugduni Batavorum 16 Februarii 1727, mortuus Vindobonae 26 Octobris 1817, fuit medicus, chemicus, botanicus Hollandensis.

Post studia medica apud Universitatem Lugdunensem Batavorum, Lutetiam, dein Vindobonam migravit.

Inter 1755 et 1759 a Francisco I imperatore in Indias occidentales et mediam Americam missus est, ad plantas inveniendum pro collectionibus Palatii Belli Fontis.

In anno 1762 factus est Professor Mineralogiae in Schemnitz (hodie Banská Štiavnica Slovaciae). 

In 1768 fit Professor Botanicae Chemiaeque apud Universitatem Vindobonensem, atque Rector Horti botanici Vindobonensis. Morte ei succedit filius, Iosephus Franciscus de Jacquin.

Eius memoriae dedicata sunt genera Jacquinia (Theophrastacearum) et Jacquiniella (Orchidacearum).

Opera 
 

 1762 : Enumeratio stirpium plerarumque, quae sponte crescunt in agro Vindobonensi montibusque confinibus Textus
 1763 : Selectarum stirpium Americanarum historia Textus
 1773–1778 : Flora Austriaca Textus 
 1781–1793 : Icones plantarum rariorum Textus
 1770-1776 : Hortus botanicus Vindobonensis. Vindobonae: typis Leopoldi Joannis Kaliwoda aulae imperialis typographi (cum imaginibus Francisci Antonii de Scheidel) vol. 1 vol. 2 vol. 3
 1797-1804 : Plantarum rariorum horti caesarei Schoenbrunnensis descriptiones et icones Vol. 1 vol. 2 vol. 3 vol. 4

Notae

Nexus externi 

Medici Nederlandiae
Botanistae Nederlandiae
Chemici Nederlandiae
Professores Universitatis Vindobonensis
Nati 1727
Mortui 1817