Titan (satelles)
Titan (-is, m.) magnitudine est maximus Saturni et secundus a maximo in systemate Solari satelles, inventus die 25 Martii 1655 a Christiano Hugenio, astronomo Batavico, primus systematis solaris satelles praeter illos Iovis, quae sidera Medicea dicuntur.

Titan a Christiano Hugenio luna Saturni appellabatur; nomen autem Titan ab Iohannis Herschel libro anno 1847 divulgato datum est.

Titan est sola systematis solaris satelles cui atmosphaera est. Cuius compositio et reactiones chemicae luce Solari effectae, indicit possibilitatem substantiarum biochemicarum et ergo vitae.

Physicae proprietates
Titan saxosus satelles cui est forma paene sphaerica medio cum radio chiliometrorum 2576 et qui maiores apud Systematis Solaris satellites  est. Reverā, cuius massa 2,25% terrestris massae et cuius diametros 40,4% repraesentat. Sicuti plerique praecipui satellite in Systemate Solari, eius densitas inter planetarum iovialium eam et eam planetarum saxosorum est, cum valore 1,88. Ille valor prope eum satellitum sicuti Ganymedis, sed alii satellites talis Io aut Luna maiores densitates habent. Titan unicus satelles notus spissā cum atmosphaerā est.

Intestina structura
Titan densitatem et compositionem pares eis Mediceorum satellitum Ganymedis ac Callistūs habet. Corpus esset dilatum saxoso cum nucleo, silicatis composito, praecipuo radio chiliometrorum 3400. Hoc super nucleo, satellitis intestina e glaciei strato facta essent. Magma e liquidā aquā ac antigelidis elementis (sicuti ammoniā, verbi gratiā) possibile est. Mensurae a percontatro Cassini factae inter annos 2005 et 2007 hanc hypothesin corroborant.

Superficiei geologia
Titanis superficies male cognita est, quamquam percontatrum Huygens Titanem observavit, sed geologia valde varia esset cum montibus, montibus igniferis, thiniis, Crateribus illisionis rarissimis et probabiliter oceanis et lacibus. Reverā, mensurae per radar satellitem relative planum ostendunt cum altitudinis variationibus circiter 150 metrorum. Nihilominus, quaeque regiones inter 500 et 1000 metra altae sunt. Est quoque clarae obscuraeque regiones, sed causa huius dissimilis luminositatis ignoratur.

Liquidorum praesentia
Temperaturae et pressionis condiciones in Titanis superficie liquidorum methani et ethani praesentiam sinunt. Etiam atmosphaera valde locuples est methano. Exsistentium liquidorum probatio quae lacūs oceanosque formant anno 1995 a Telescopio spatiali Hubbleano obtenta est. Prima observatio Iunio anni 2005 eius Meridionalis poli accidit et inventus est Ontario Lacus,corroboratus Ianuario anni 2007.

Cryovulcanismus et vulcani
Titan probabiliter activum cryovulcanismum habet. Argon-40, in eius atmosphaerā detectum, praesentiam columnarum vulcanicarum ex aquā et ammoniā factarum indicat. Praetera, methani emmissiones et structurae similes Venereorum vulcanorum, sicuti Ganesa Macula, percontatro Cassini observatae sunt.

Crateres illisionis
Crateres illisionis in Titane rari sunt et huius igitur satellitis superficies nova esset. Attamen praecipui crateres identificati sunt tres, cum diametris 30, 40 et 440 chiliometrorum. 30 chiliometrorum crater centralem apicem, 40 chiliometrorum is planum magnumque imum et 440 chiliometrorum is multiplicum anellorum structuram habet. Quoque aliae circulares formationes in Titanis superficie antiqui crateres, partim erosione deleti, esse possent, qui crateriformae nuncupantur.

Thinia
Primae Titanis imagines, e Tellure factae ineuntibus annis 2000, obscurorum solorum praesentiam iuxtam aequatorem ostendebant. Scientistae tunc organicorum marium, liquidis ex hydrocarboneis compositorum, praesentiam praesumpserunt. Nihilominus, anno 2006 mensurae e percontatri Cassini radar illas regiones revera thiniis tegi indicaverunt. Illius regionis ventis iunctis cum ventis e viribus aestūs Saturnianis ortis formarentur. Thinia igitur lineas ex oriente versus occidentem versas formant, quia venti versus aequatorem flant. Materies thinia componentes adhuc ignorantur.

Notae

Bibliographia 
 Kelly E. Miller, Christopher R. Glein, J. Hunter Waite Jr., "Contributions from Accreted Organics to Titan's Atmosphere: New Insights from Cometary and Chondritic Data" in Astrophysical Journal vol. 871 no. 1 (22 Ianuarii 2019)
 Catherine D. Neish et al., "Strategies for Detecting Biological Molecules on Titan" in Astrobiology vol. 18 (1 Maii 2018) Epitome Recensio prior
 Krista Soderlund, "Ocean dynamics of outer solar system satellites" (14 Ianuarii 2019) apid arXiv.org
 Anezina Solomonidou et al., "Spectral and emissivity analysis of the raised ramparts around Titan's northern lakes" in Icarus (Iunio 2019)

Nexus externi 

 De Titane apud Nasa 
 "The electric sands of Titan" in Astrobiology Magazine (28 Martii 2017)
 Bob Yirka, "Islands on Titan may actually be bubble streams" (19 Aprilis 2017) apud Phys.org

Satellites Saturni
Corpora astronomica speculatris visitata