Carmenta
Carmenta (vel fortasse rectius Carmentis), una ex Camenis, a Vergilio poeta tamquam mater Evandri (quem genuerat vel ex Mercurio vel ex alio patre) et  "fatidica" (id est futura praedicens quae fato iam destinata essent) in Aeneidem inducta est. Nonnulli Carmentam etiam Italos homines litteras docuisse voluerunt.. Hae fabulae a nomine eius ductae sunt: nam dea carminum visa est. Post Vergilium Ovidius poeta quoque narravit ut Carmenta vaticinationibus suis filium Evandrum ex Arcadia, unde pulsi erant, usque ad fatalem locum, id est Palatinum montem, velut Sibylla quaedam, duxerit: in quo monte novam urbem Pallanteum condidere et Herculem Aeneamque hospites acceperunt. Addit Ovidius deas Porrimam et Postvertam, Carmentae "sive sorores sive fugae comites", cum ea ex Arcadia fugisse.

At revera non e Graecia in Latium venit sed antiquissima dea Latina est: flaminem enim sibi proprium habebat. Ab eius nomine porta Carmentalis Romae dicta est. Carmentalia porro feriae in eius honorem bis mense Ianuario coram pontificibus celebrabantur (11 et 15 Ianuarii). A matronis maxime colebatur quod patrona praegnantium feminarum erat, seu singula seu in duabus personis, si recte Varro explicavit ("Carmentes, quarum altera Postverta cognominatast, Prosa altera, a directi perversique partus et potestate et nomine"); ita et alibi plurali numero designantur Carmentes.

Notae

Fontes 
Dionysius Halicarnassensis, libro primo  Antiquitatum Romanarum  cap. XXXI-XXXII.
Hyginus mythographus, Fabulae 277.
Origo gentis Romanae capitibus quinto et sexto.
Ovidius, libro primo Fastorum 461 sqq. et libro quinto 95-98 et libro sexto 529sqq.
 Plutarchus, Vita Romuli capitulo XXI.
Titus Livius libro primo Ab Urbe condita capite septimo
  V.3.3
Vergilius libro octavo Aeneidis versibus 335 - 340.
           "... Nymphae priscum Carmentis honorem
          Vatis fatidicae, cecinit quae prima futuros
          Aeneadas magnos et nobile Pallanteum"

Nexus externi 
 Carmen, Carmenta, Canens...
Mythologia Romana
Camenae
Di indigetes