Ioannes Franciscus Vacossin
Ioannes Franciscus, vulgo Jean-François Vacossin, qui inter annos 1767 et 1782 florebat, fuit restaurator Parisiensis, secundus huius tituli, etiamsi nomen illius hominis qui primus restauratorum fuerit haud satis constat.

Nuntius inceptionis popinae Vacossin in hebdomadario L'Avantcoureur sub die 6 Iulii 1767 legitur. Rubricantur privilegium Regis aphorismusque Latinus:
Per privilegium Regium ad verum restauratorem.
Accurrite ad me omnes qui stomacho laboratis et ego vos restaurabo.
Dominus Vacossin nuper instituit, ad instar Londinii et ad imitationem fundationis domini Duchêne apud vicum Gallinariarum, magnam aulam ornatam aequore viae apud vicum Grenelle-Saint-Honoré. Pretio modesto inferuntur alimenta quae sola ad conservationem aut restitutionem sanitatis agunt. Curis maximis vina offeruntur vetera Burgundica naturalia qualitatis quam optimae, ut ideam auctoris consequatur qui hunc locum nisi coffeario nisi tabernae ullo modo assimuletur mandaverat. Feminae ad domum nitidissimam eis tantum conceptam adscendere possunt. Aqua nulla proponitur nisi fontis Regii, cui pretio non aucto glacies additur si quis velit. Praeter restaurantia optima semper calida postulari possunt gruella Bretonica, cremor oryzae pingue et e floribus aurantii, semolino, ova recentia, capones sale sparsi, biscocta Palatii Regii, fructus cuiusque temporis anni, confecturae a regionibus celeberrimis allatae, butyrum optimum, caseus e cramo, déjeunés aux fines herbes. Vina e bonis pagis Burgundiae, alba Cabliacensia, Illicitana, Malacitana proponuntur.
Post duos annos Maturinus Roze de Chantoiseau historiam fundationis primarum popinarum restaurativarum breviter narravit enumerationemquae cauponum huius generis praebuit: restauratores novum genus obsonatorum esse; Lutetiae anno 1767 a dominis Roze (i.e. seipso) et Pontaillé creatos ut, conatum conditorum obsequentes, modo optimo  e vermicellis et oryza necnon alios cibos salubres delicatosque praeberent; habitudinem esse harum popinarum optime constitutarum minime cenationem "ad mensam hospitii", potius omni hora diei praebere, pretio cuiusque ferculi fixo. Restauratores deinde enumerat, inter quos "Vacossin, apud vicum Grenelle-Saint-Honoré, alterum restauratorem, cuius aphorismus est:
Accurite ad me omnes qui laborati estis animo, et ego vos restaurabo."

Apud Vacossin prandium sumpsit anno fere 1780 Ioannes Iacobus Russavius, sicut mox in opere Les Rêveries du promeneur solitaire narraverit:
Ante paucas dies dominus F. me mulieremque meam suasit, contra mores meos, cenare modo campestri cum eo dominoique B. apud dominam [Vacossin] restauratricem, quae et ipsa cum filiabus duabus nobiscum cenavit. Media cena filia natu prima, recenter nupta, gravida, sibi statuit a me postulare aspere, oculis me vigilans, an liberos genuissem. Respondi, ad oculos rubescens, me hanc fortunam non iam habuisse. Convivas spectans malitiose subrisit. Res mihi, sicut et omnibus, perspicua fuit: responsum meum exspectabatur; etiam provocabatur ad voluptatem mei angoris fruendam (Il y a quelque tems que M. F*** m'engagea contre mon usage a aller avec ma femme dîner en maniere de pic-nic avec lui et M. B***, chez la Dame ***, restauratrice, laquelle et ses deux filles dînerent aussi avec nous. Au milieu du dîné, l'aînée, qui est mariée depuis peu et qui étoit grosse, s’avisa de me demander brusquement et en me fixant si j'avois eu des enfans. Je répondis en rougissant jusqu'aux yeux que je n'avois pas eu ce bonheur. Elle sourit malignement en regardant la compagnie: tout cela n'étoit pas bien obscur, même pour moi ... On s'attendoit à cette négative, on la provoquoit même pour jouir du plaisir de m'avoir fait sentir).
Subintellegitur rem fere omnibus notam sed palam non dictam: Russavius re vera e concubina sua infantes genuerat quos in orphanotrophium statim miserat.

Nomen dominae Vacossin, a Russavio e libro suo omissum, scholiastae mox e manuscriptis eius reppererunt et in editionibus recentioribus inscripserunt. Via Grenelle-Saint-Honoré, ad quam popina Vacossin olim florebat, recentius ad honorem scriptoris rue Jean-Jacques Rousseau appellatur, non popinae causa sed quia Russavius ad eandem viam habitabat.

Notae

Bibliographia 
 Fontes fere coaevi
 1767 : 
 1782 : 
 1782/1792? : 

 Eruditio hodierna
 
 Andrew Dalby, "Biogastronomica II. The second restauratrice and her husband" in Petits propos culinaires no. 122 (2022) pp. 100-105

Nexus externi 
 

Nati saeculo 18
Mortui saeculo 18 aut 19
Artifices Franciae
Ioannes Iacobus Russavius
Popinarii