Henricus Keil
Theodorus Henricus Godofredus vulgo Heinrich Keil (natus Gressow iuxta Wismar die 25 Maii 1822; mortuus Friedrichroda in Thuringia die 27 Augusti 1894) fuit philologus et professor qui universitates Gottingensem et Bonnensem frequentavit. Germanicus. Anno 1882, socius Academiae Scientiarum Borussicae electus est.

Opera selecta
 Observationes criticae in Propertium, Phil. Diss. Bonnae 1843.
 Observationum criticarum in Catonis et Varronis de re rustica libros caput secundum, Hab.-Schr. Salinis Saxonicis 1848. 
 Analecta grammatica, Salinis Saxonicis 1848.
 Observationes criticae in Catonis et Varronis de re rustica libros, Salinis Saxonicis 1849.
 Sex. Propertii Elegiae. Edidit Henricus Keil, Lipsiae 1850 (aliae editiones Lipsiae 1857; 1867).
 C. Plini Caecili Secundi epistularum libri novem. Epistularum ad Traianum liber. Panegyricus. Recognovit Henricus Keil, Lipsiae 1853 (ultima editio Lipsiae 1896). 
 Grammatici latini, 7 Tomi., Lipsiae 1856–80 (ND Hildesheim 1961; 1981).
 Quaestiones grammaticae, Salinis Saxonicis 1860.
 Plinii Secundi Epistolae, Lipsiae 1870 (cum indice a Theodoro Mommsen parato).
 M. Porci Catonis De agri cultura liber. M. Terenti Varronis Rerum rusticarum libri tres. Ex recensione Henrici Keilii, 2 Tomi., Lipsiae 1884–1891 (ut 3. Tomi.: Richard Krumbiegel: Indices verborum, Lipsiae 1897–1902).

Notae

Bibliographia 
 C. Häberlin: Heinrich Keil, In: Biographisches Jahrbuch für Altertumskunde, 19. Jg., 1896 (1897), pag. 49-80

Nexus externi 
 aus dem Bestand der Akademiebibliothek der BBAW (PDF)

Philologi Germaniae
Historici Germaniae
Auctores Theodisci