Stasanor Soleus
Stasanor Soleus (Graece ), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, e Solis ortus, Alexandri Macedonis socius et Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit ab anno 329 a.C.n satrapa Ariae et ab anno insequenti Drangianae. Anno 320 a.C.n. placuit in Pacto Triparadisi Stasanorem satrapam Bactriae et Sogdiae constituere.

Fontes 
 Arrianus, Anabasis Alexandri 3.29.5; 4.7.1, 18.1-3; 6.27.3-6, 29.1
 Arrianus, Historia post Alexandrum 1.36
 Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 17.81.3; 18.3.3, 39.6; 19.48.1
 Q. Curtius Rufus, Historiae 8.3.17
 Iustinus, Epitome historiarum Pompei Trogi 13.4.23; 41.4.1
  14.683
 Dexippus  100 F 8
 Porphyrius, De abstinentia 4.21

Bibliographia
  i.719, vol. 2 p. 361
  no. 136, p. 448
 "Stasanor" in  vol. 3 p. 899
 E. Honigmann in  

Nati saeculo 4 a.C.n.
Mortui saeculo 4 aut 3 a.C.n.
Eumenis sectatores
Incolae Cypri
Satrapae Imperii Alexandri