Clausa (grammatica)
Membrum<ref>D. P. Simpson, Cassell's Latin Dictionary''' (Novi Eboraci: Wiley, 1968), 676. Etiam pars et caput (loco citato).</ref> in grammatica est minima unitas grammatica quae propositionem plenam exprimit. Clausa typica in subiecto et praedicato consistit, ubi praedicatum per typum est locutio verbalis, a verbo una cum ullis obiectis et aliis adiectoribus collato. Subiectum autem aliquando non exprimitur, saepe in linguis nullius subiecti si subiectum e contextu recuperari potest, sed etiam in quibusdam rebus in aliis linguis sicut Anglica fit (exempli gratia in sententiis imperativis et clausis non finitis).

Sententia simplex in una clausa finita cum verbo finito quod liberum est usitate consistit. Sententiae multipliciores multas clausas continere possunt. Clausae liberae (vel praecipuae) sententiam solae constituere possunt; clausae obnoxiae (vel subordinatae) solae sunt imperfectae val ineptae. 

Clausa adverbialis
Clausa relativa
Grammatica transformationalis
Syntaxis
Unitas T
Notae

Bibliographia
Crystal, Davod. 1997. A dictionary of linguistics and phonetics. Ed. 4a. Oxoniae: Blackwell Publishers.
Kroeger, P. 2005. Analysing Grammar: An Introduction. Cantabrigiae: Cambridge University Press.
Osborne, T., et T. Groß, 2012. Constructions are catenae: Construction Grammar meets Dependency Grammar. Cognitive Linguistics 23(1):163–214.
Radford, A. 2004. English syntax: An introduction.'' Cantabrigiae: Cambridge University Press.

Syntaxis