Carpinus
Carpinus est genus arborum ligni duri familiae Betulacearum ordinis Fagalium. A triginta ad quadraginta species per multas hemisphaerii septentrionalis regiones temperatas fiunt.

Descriptio

Carpini magnitudine a parva ad mediam variant, sed Carpinus betulus usque ad 31 metra alta crescit. Folia, decidua, alternata, simplicia, margine serrata, plerumque a 3 ad 10 centimetra longa variant. Flores sunt amenta pendentia a vento pollinata, Flores mares et feminei in amentis separatis, sed in eadem arbore (monoecii) sunt. Fructus est parva nux a 3 ad 6 fere millimetra longa, in bractea foliacea contenta; quae bractea aut trilobata aut ovalis simplex esse potest, aliquantulum asymmetrica. Asymmetriae alae seminum causa, nux cadens versatur, dispersionem ventosam meliorem faciens. Forma alae magni momenti in identificatione variarum ssecierum Carpinorum est. A decem ad triginta semina plerumque in quoque amento crescunt.

Species
Species sequentes in hoc genus rite digeruntur.
Carpinus betulus L. – Per magnam partem Europae; in Turcia, Irania, Caucaso; in nonnullis locis in Civitatibus Foederatis naturalizata
Carpinus caroliniana Walter – Quebecum, Ontario, orientalis Civitatum Foederatarum dimidium
Carpinus chuniana Hu – Guangdong, Guizhou, Hubei
Carpinus cordata Blume – Primorye, Sina, Corea, Iaponia
Carpinus dayongiana K.W.Liu & Q.Z.Lin – Hunan
Carpinus eximia Nakai – Corea
Carpinus faginea Lindl. – Nepalia, Himalaia Indiae septentrionales
Carpinus fangiana Hu – Sichuan, Guangxi
Carpinus hebestroma Yamam. – Taivania
Carpinus henryana (H.J.P.Winkl.) H.J.P.Winkl. – Sina meridiana
Carpinus japonica Blume – Iaponia
Carpinus kawakamii Hayata – Taivania, Sina meridio-orientalis
Carpinus kweichowensis Hu – Guizhou, Yunnan
Carpinus langaoensis  Z. Qiang Lu & J. Quan Liu – Shaanxi, Sina
Carpinus laxiflora  (Siebold & Zucc.) Blume – Iaponia, Corea
Carpinus lipoensis Y.K.Li – Guizhou
Carpinus londoniana H.J.P.Winkl. – Sina meridiana, Indosina septentrionalis
Carpinus luochengensis J.Y.Liang – Guangxi
Carpinus mengshanensis S.B.Liang & F.Z.Zhao – Shandong
Carpinus microphylla Z.C.Chen ex Y.S.Wang & J.P.Huang – Guangxi
Carpinus mollicoma Hu – Tibetum, Sichuan, Yunnan
Carpinus monbeigiana Hand.-Mazz. – Tibetum, Yunnan
Carpinus omeiensis Hu & W.P.Fang – Sichuan, Guizhou
Carpinus orientalis Mill. Hungaria, Balcania, Italia, Crimea, Turcia, Irania, Caucasus
Carpinus paohsingensis W.Y.Hsia – Sina
Carpinus polyneura Franch. – Sina meridiana
Carpinus pubescens Burkill – Sina, Vietnamia
Carpinus purpurinervis Hu – Guizhou, Guangxi
Carpinus putoensis W.C.Cheng – Zhejiang
Carpinus rankanensis Hayata – Taivania
Carpinus rupestris A.Camus – Yunnan, Guangxi, GuizhouCarpinus shensiensis Hu – Gansu, ShaanxiCarpinus shimenensis C.J.Qi – Hunan
†Carpinus tengshongensis W.C.Cheng – Zhejiang, sed exstincta ut videturCarpinus tropicalis (Donn.Sm.) Lundell – Mexicum, America MediaCarpinus tsaiana Hu – Yunnan, GuizhouCarpinus tschonoskii Maxim. – Sina, Corea, IaponiaCarpinus turczaninowii Hance –  - Sina, Corea, IaponiaCarpinus viminea Wall. ex Lindl. – Sina, Corea, Himalaia, Indosina septentrionalis

Notae

Bibliographia
Roloff, Andreas, et Andreas Bärtels. 2008. Flora der Gehölze. Bestimmung, Eigenschaften und Verwendung: Mit einem Winterschlüssel von Bernd Schulz. Ed. tertia. Stutgardiae: Eugen Ulmer. ISBN 978-3-8001-5614-6.
Fitschen, Jost. 2007. Gehölzflora. Ed. duodecima. Wiebelsheim: Quelle & Meyer. ISBN 978-3-494-01422-7.

Nexus externi

 Eichhorn, Markus. 2011. "Hornbeam." Test Tube,'' Decembri. Brady Haran pro University of Nottingham. Editio interretialis.

 
Genera plantarum
Taxa Linnaei
Taxa 1753