Calais et Zetes
In mythologia Graeca Calais et Zetes (Graece ) erant filii gemelli Boreae et  Orithyiae, filiae regis Atheniensis Erechtei. Saepe Boreadae appellabantur. Alas in capite et in pedibus gerebant : ita velocissime per aerem volabant, ut venti. Secundum Ovidium pueri sine alis fuerunt : postquam vero barba eis crevit, tum alas velut aves in humeris habuerunt. Numquam recedebant a fratre ac semper una erant. Cum Argonautis in Colchidem navigarunt ad vellus aureum repetendum.

Rem praeclaram in Thracia gesserunt apud regem Phineum, de qua re nobis diverse traditum est : altera traditio antiquior et mirabilior, altera ad veri similitudinem ac rationem redacta :
Cum ad Thraciae litus adpulerunt Argonautae regem Phineum ab Harpyis vexatum invenerunt, quae cibum sive eripiebant ei sive polluebant. Boreadae miserum maritum sororis Cleopatrae supplicio liberaverunt, dum stricto gladio Harpyias usque ad insulas Strophadas persequuntur nec tamen eas necant quod promiserunt se non iam Phineum vexaturos. Praterea sive Iris sive Typhon eos monuit displicere deis mortem earum.
Secundum alios Phineus Cleopatram repudiarat ac novam uxorem Idaeam duxerat quae privignos de vi accusavit. Itaque postquam e nave exierunt, Argonautae in duos iuvenes catenatos  verberatosque ad supplicium ductos inciderunt, qui ab eis, velut a deis, auxilium orabant. Quos percontati Boreades Zetes et Calais, postquam filios sororis suae Cleopatrae agnoverunt ac rescierunt crimine novercae sic male mulcatos esse, indignantes eos catenis et supplicio liberarunt, quamvis vetante rege Phineo. Quapropter ad proelium inter Argonautas et Thraces ventum est, in quo proelio Hercules cum multos alios hostes, tum regem Phineum occidit. Argonautae regnum liberis Cleopatrae tradiderunt atque ipsam e custodia dimiserunt

De morte quoque diverse traditur : nam quidam volunt eos postea ab Hercule sagittis interfectos esse (quod Argonautis persuaserant ut eum in Mysia relinquerent) et patrem Boream cum super tumulum eorum flat columnam lapideam quatere solere. Alii dicunt in ipso venatu Harpyarum mortuos.

Fontes. 

Apollodori bibliotheca I,9,21 et III,15,3. (Hi duo loci traditiones omnino diversas sequuntur).
 Apollonius Rhodius, libro primo et secundo Argonauticon
Diodorus Siculus libro quarto Bibliothecae Historicae, cap. 43-44.
 Hyginus, Fabulae 14(18 et 32),19.
 Ovidius libro sexto Metamorphoseon versus 711-721, necnon septimo 1-4.
 Valerius Flaccus, libro quarto Argonauticon 425-636.

Notae

Argonautae