Ars rhetorica
Ars rhetorica est ars liberalis bene dicendi et scribendi, pars trivii habita. Scribit Isidorus: "Quae propter nitorem et copiam eloquentiae suae maxime in civilibus quaestionibus necessaria existimatur" (Etym. 1, 2). Ars grammatica est fundamentum artis rhetoricae.

Figurae rhetoricae
Figura rhetorica est transmutatio in verbis coniunctis, distincta a tropo, a transmutatione in verbis singulis. Modi transmutationis sunt quattuor:
 adiectio
 detractio
 immutatio
 transpositio

Transmutatio potest applicari ad quattuor elementa, scil. ad elementa
 vocis, e.g. allitteratio: veni, vidi, vici
 positionis, e.g. geminatio: fuit, fuit quondam in hac re publica virtus
 sensus, e.g. antithesis: ars longa, vita brevis
 cogitationis, e.g. hyperbola: te plus oculis meis amo

Secundum haec quattuor elementa figurae sunt denominata; exempli gratia figurae vocis, positionis, etc.

Historia
In Graecia antiqua, sophistae artem rhetoricam ut eloquentiae publicae artem pecuniae faciendae causa docuerunt. Contra illos, Plato philosophiam posuit, sed ars rhetorica ut disciplina nihilominus semper graviter aestimabatur.

Romae "nemo fere laudis cupidus adolescens non sibi ad dicendum studio omni enitendum putavit" (Cicero, De oratore, I.4).

Anno 1519, libris de arte dicendi primum editis, Philippus Melanchthon aliter atque Aristoteles artem oratoriam non persuadendi, sed, ut Cicero et Quintilianus, artem docuit recte et copiose esse dicendi. Qui quid esset eloquentia numquam perspicacius exposuit, quam cum Ioanne Pico Mirandula se respondere simulavit. Picus enim illud Platonis, quod est in dialogo "Gorgias", qui Gorgias inscriptus est, Hermolao Barbaro litteris exprobraverat, oratorem ab adulatione profectum et adeo contrarium esse philosophi, qui sapientiam amaret, ut, cum falsa pro veris probari vellet, quasi fuco, quo facies mulieris ingenua operiretur, arte sua dissimularet res ipsas. Contra Melanchthon adfirmavit, quam renatis litteris recentiores dicerent eloquentiam: invitis enim oratorem ita persuadere nolle, ut res ipsas his verbis laudare studeret, quibus essent dignae.

Ars dictaminis
Captatio benevolentiae
Chiasmus
Epizeuxis
Falsismus
Fenestra Overtoniana
Figura loquendi
Homoeoteleuton
Metaphora
Paromoiosis
Rhetorica digitalis
Similitudo
Sophistae
Spoudaiogeloion

Nexus externi
A Glossary of Rhetorical Terms with examples (Anglice, Latine)
Boncompagnus (1194–1243). Rhetorica novissima
Carsughi, Ranieri (1647–1709). Ars Bene Scribendi / Studiosis Rhetoricae / Adolescentibus
Thorbecke, J. R. 1819. Ciceronis de perfecto Oratore sententia.

Ars rhetorica
Linguistica adhibita
Narratologia
Verba Graeca