Ilithyia
Ilithyia (Graece Εἰλείθυια) fuit dea Graeca partús.

Etymologia et fontes primarii
Secundum nonnullos auctores, nomini non est etymologia Indoeuropaea—quod, secundum R. F. Willets, deam artius ad culturam Minoam pertinere confirmat. Scripsit: "Nexús inter Ilithyiam, priorem deam Minoam, et iam priorem prototypum Neolithicum esse per comparationem firmos."  Praeterea, secundum Willetts, nomen Eleuthia in dialecto Cretica Ilithyiam ad Mysteria Eleusina conecterint. Alii autem subiciunt nomen esse Graecum, a verbo ελεύθω 'ferre', dea ergo 'Qui fert'.  Sed variationes Eleuthia (Cretica) et Eleuthō (a Pindaro adhibita) subiciunt coniunctionem cum eleutheria 'libertas' fortasse fuisse, cum vocabulum tantum 'liberator' significare posset, manifeste cum partu consociatum. Primae nominis litterae notae sunt e-re-u-ti-ja, in lingua Graeca Mycenaea, in Lineare B scripta.
 
Ilithyia Homeri est "dea dolorum partus." Ilias Ilithyiam solam exhibet, vel aliquando multiplicem, Ilithyias (Eileithyiai) appellatam.
Acris doloris maestitia in mulierem laborantem descendit, acerbitas quam Ilithyiae durae efficiunt, filiae Herae, quae viribus acerborum parturitionis dolorum dominantur.—Ilias XI.270.
Hesiodus (c. 700 a.C.n.) Iilithyiam  filiam Herae Iovi partam facit ; atque Bibliotheca (aetate Romana) et Diodorus Siculus (c. 90–27 BC)  idem censuerunt. Sed Pausanias, saeculo secundo scribens, alium fontem primum commemorat, nunc amissum: "Olen, prior poeta Lycius, qui populo Deli hymnos composuit, inter quos unus Ilithyiae dicatus est, eam 'textricem sollertem' appellat, Moirae (Fati) eandem esse manifeste dicens, Cronoque vetustiorem."  Similiter, Pindarus (522–443 a.C.n.), mythographus diligenter accuratus, ne Iovem quidem commemorat:
Ilithyia, dea partús, serva throni Moirae penitus cogitantis, filia Herae omnipotentis, carmen meum audi!

Deinde, tempore Graecorum Classicorum, "Ea cum Artemide Heraque arte conectitur," arguit Burkert, "sed nullam personalitatem sui evolvit" (1985:1761). In Hymno Orphico Prothyraeiae dicato, coniunctio deae partús et epithetone Artemidis, venatricem mortiferam etiam "quam mulieres in partu adiuvat" faciens (Graves 1955:15.a.1), in mundo integre Olympico inexplicabilis fuerit. Unde Aelianus saeculo tertio Ilithyiam Artemidem lecti parturitionis appellavit.

Lucina (dea)
Prosa (dea)

Notae

Fontes
Burkert, Walter. 1985. Greek Religion. Liber ex Teodisca a John Raffan conversus. Cantabrigiae: Harvard University Press. ISBN 0674362802.
Graves, Robert. [1960] 1988. The Greek Myths. Mt. Kisco Novi Eboraci: Moyer Bell. ISBN 0918825806.
Kerenyi, Karl. 1976. Dionysus: Archetypal Image of Indestructible Life. Liber Anglice conversus.
Nilsson, Martin P. [1927] 1950. The Minoan-Mycenaean Religion and Its Survival in Greek Religion. Ed. 2a. Lundae: C. W. K. Gleerup.
Pausanias. 1918. Description of Greece with an English Translation. Liber a W. H. S. Jones, conversus et H. A. Ormerod. 4 vol. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.Londinii: William Heinemann Ltd.
Willetts, R. F. 1958 Cretan Eileithyia. The Classical Quarterly, Series Nova 8(3/4):221–223.

Nexus externi

 Propositum Theoi: Eileithyia, www.theoi.com (Theoi Project)
 

 
Deae Graecae
Mythologia Graeca
Progenies Iovis