Regnum Hungariae
{| border="1" cellpadding="2" cellspacing="0" align="right" width="285"
|+ Magyar Királyság Regnum Hungariae
|-
| style="background:#efefef;" align="center" colspan=2 | 

|-
| align="center" colspan="2" style="border-bottom:3px solid gray;" | Sententia Nationalis: Nihil|-
| Linguae officiales
| Lingua Latina (officialis usque ad annum 1844), Lingua Germanica (officialis) Hungarica (officiales ab anno 1844), Linguaeque nationales quibus nationes regni utuntur. 
|-
| Caput
| Strigonium, Alba Regalis, Buda, Posonium, Debrecinum, Budapestinum
|-
| 
Area
 
 - Total
| 
locum 108
 
325 411 km2
 
|-
| Numerus incolarum
 
 - Total (1710)

| locum 78
 
3 000 000 
 
|-
| Independentia (foundation)
| 31 Decembris, 1000
|-
| Moneta
| Forint, Korona, Pengő
|-
| Carmina nationalia
| Hymnus Hungarici catholicique populi („Boldogasszony, Anyánk, Regina Patrónánk...” — ”Maria, Mater, Nostra Patrona Regina”), Gott erhalte, Franz den Kaiser, Hymnus Hungaricus (Auge Deus Hungaros...)
|-
|}

Regnum Hungariae  vel Regnum Vngarie vel Regnum Marianum (Hungarice Magyar Királyság) fuit regnum medio aevo constitutum. Diadema regni Sacra Corona vel Corona Sancti Stephani appellatur.

 Origines 
Postquam ergo Hungari duce Árpád anno 896 Pannoniam et quae circa est, occupaverunt, expeditiones bellicas fecerunt in diversa Europae regna, partim, ut potestatem suam in Pannonia tutiorem redderent, terrorem vicinis populis inicientes, partim, ut penitius Europam occidentalem cognoscerent. Longum foret has expeditiones sigillatim recensere: certe, Hungaricae turmae usque ad Franciam, Hispaniam, ac Byzantium pervenerunt. Equos habebant non magnos sed fortes ac caloris frigorisque aeque patientes; et, quantopere arcu sagittisque valerent, satis testatur oratio illius temporis: "a sagittis Hungarorum libera nos Domine!" Diu ergo nullus fuit populus qui exercitum Hungaricum superare posset; sed Germani tandem, artibus Hungarorum in proelio intellectis (postquam enim maiores nostri simulanter terga verterunt, hostem palantem subito aggredi solebant), exercitum magnum collegerunt, ac apud Merseburgum (933), tum apud Augustam Vindelicorum (sive Augsburgum) anno 955 Hungaros maxima cum clade vicerunt. Qua calamitate compulsi Hungari expeditionibus finem fecerunt, ac non multo post dux Geysa Hungarorum (971–997) nuncios in Germaniam misit ad sacerdotes Christianos in Pannoniam invitandos.

 Conversio Stephana 
Geysa mortuo, Stephanus, Geysae filius, a proceribus princeps electus est. Qui genero suo Koppányio, qui regnum capessere voluisset, feliciter debellato a Sancta Sede coronam adeptus die 25 Decembris anni 1000 coronatus est. Qui Stephanus, rex primus Hungariae (1000–1038) religionem Christianam in regno stabiliavit. Silvester II pontifex maximus cuius publicum propositum erat, ut nationes alias quo plures ad fidem Catholicam converteret, itaque potentiam Sanctae Sedis muniret contra Imperii potestates, hanc epistulam misit ad Stephanum sic incipientem :

 Divisio politico-administrativa 
Anno circa 1074.

 Comitatus 

 Albae Iuliensis
 Albensis
 Aradiensis
 Bacsensis 
 Baranyiensis 
 Barsiensis
 Bihariensis 
 Bekesiensis
 Bodrogiensis 
 Borsodiensis
 Borsova 
 Castriferrei
 Camoriensis
 Csanadiensis
 Csongadiensis
 Dobociensis 
 Honteniensis
 Jauriensis
 Karakó 
 Kéve 
 Kolon 
 Colosiensis
 Krassovinsis
 Krasznensis 
 Kukoliensis
 Mosoniensis
 Neogradiensis
 Nitriensis
 Novi Castri 
 Wissegradiensis 
 Posoniensis
 Simigiensis 
 Soproniensis
 Strigoniensis
 Szabolcsensis
 Szathmariensis
 Szolnokiensis I 
 Szolnokiensis II 
 Temesiensis
 Tolnensis
 Thordensis
 Trenchiniensis 
 Tornensis
 Unghvariensis
 Vukovariensis
 Vesprimensis
 Zalandiensis 
 Zempliniensis

 Marchiae 
 Alba Iulia
 Novum Castrum

 Fontes historici 
 Legenda maior sancti regis Stephani Textus apud The Latin Library Antonius Bonfinius, Rerum Ungaricarum decades Textus apud Google Books''
 Arcanum

 Gesta Hungarorum

Notae 

Antiquae civitates
Condita 1000
Dissoluta 1946
Historia Hungariae