Brutus (Cicero)
Brutus est dialogus, quem Cicero anno 46 a.C.n. scripsit et ubi Atticus, Brutus, Ciceroque inter se loquuntur. 

A Cicerone petitum est, ut historiam eloquentiae scribat. In primis historiam eloquentiae Graecae breviter contrahit deinceps, eos cunctos enumerat, qui in civitate Romana artem sermonis illustraverunt. 

Argumentum dialogi hoc est:
 Introductio
 De morte Hortensi (Brut. 1-9)
 Atticus et Brutus in xystum Ciceronis veniunt.  Sermonem incipiunt.  (10-24)
 Eloquentia Graeca (25-51)
 Eloquentia Romana
 Origines (52-60)
 Cato Maior et tempora sua (61-80)
 Ser. Sulpicius Galba et tempora sua (81-102)
 Tiberius et Gaius Gracchus et tempora sua (103-138)
 M. Antonius (cos. 99), Lucius Licinius Crassus (cos. 95), alii eodem tempore (139-200)
 Gaius Aurelius Cotta (cos. 75), Publius Sulpicius Rufus, Gaius Scribonius Curio (cos. 76), alii quos meminerunt Cicero et amici (201-233)
 Quintus Hortensius Hortalus (228-232)
 Oratores vivi vel nuper mortui:  Caesar, Marcellus,  Caelius, alii (233-300)
 Laus Hortensi (300-333)

Ultimae paginae dialogi non exstant. Hoc opus eruditis medii aevi omnino ignotum, in codice Laudensi anno 1421 reperto inventum, statim a Gasparino de Bergamo et Blondo Flavio in exemplaribus manu scriptos divulgatum est.

Notae

Bibliographia 
 Editiones
 1554 : Paulus Manutius, ed., Ciceronis De oratore libri III, Orator, De claris oratoribus. Venetiis  
 1923 : Jules Martha, ed. et interpr., Cicéron:  Brutus.  Lutetiae:  Les Belles Lettres, 1923, re-ed. 2002.  ISBN 2-251-01034-3

 Eruditio
 G. V. Sumner, The Orators in Cicero's Brutus: Prosopography and Chronology (Phoenix Supplementary Volume, 11). Toronti: University of Toronto Press, 1973 Textus apud Internet Archive

Nexus externi 
 Brutus Textus apud The Latin Library

Scripta 46 a.C.n.
Italiae scripta
Litterae Latinae aetatis Rei Publicae
Dialogi
Marcus Tullius Cicero
Libri de litteris