Polyxena
Polyxena (Πολυξένη) in mythologia Graeca erat filia novissima Priami et Hecubae. Troia capta, cum Graeci victores reditum pararent, ex Inferis emissa umbra irata  Achillis  eis  apparuisse dicitur et partem praedae sibi debitam virginem expostulavisse. Tum Graeci per Neoptolemum, filium Achillis, Polyxenam super tumulum eius immolaverunt. Quod horrendum fatum et Sophocles et Euripides et Seneca in scaenam protulerunt.

Etenim Achilles dicebatur eam virginem statim amasse cum  vidisset et eam vidisse  patrem Priamum comitantem dum corpus Hectoreum pater reposcit. De bello omittendo amore eius captus  cogitare iam coeperat et ad eam colloquendam contendebat ea nocte qua inopinatus a Paride insidiante dolo interfectus est. Itaque ad aram velut ad nuptias Philoxena ducta est, sponsalibus ornamentis vestita sanguine suo tumulum herois irrigavit atque hoc modo velut ei nupsit.

Haec dira fabula non Homerica erat sed in poemate epico Arctini Milesii de capto Ilio (Ἰλίου πέρσις) legebatur. Pausanias immolationis scaenam in Pinacotheca Atheniensium ad Propylaeos pictam viderat.

Notae

Fontes 
Catullus Carmen 64 : 362-370.
Euripides Hecuba, cf etiam Troades 39-40 et 260-270 et 622-31
Hyginus mythographus Fabulae 110.
Ovidius libro tertio decimo Metamorphoseon  versus 439-480.
 Pausanias libro primo Graeciae descriptionis 22.6
Seneca Troades
Vergilius libro tertio Aeneidis, 321-324.

Plura legere si cupis 
France Marchal-Ninosque,	"Polyxène, une figure mythique sur la scène française",  Collection de l'Institut des Sciences et Techniques de l'Antiquité, 2009(1147)ː 301-312
Styliani Papastamati, "The Poetics of kalos thanatos in Euripides' Hecuba: Masculine and Feminine Motifs in Polyxena's Death", Mnemosyne, 2017ː 361-385
 Gerhard Petersmann, "Die Rolle der Polyxena in den Troerinnen des Euripides", Rheinisches Museum für Philologie, 1977ː 146-158

Mythologia Graeca
Bellum Troianum