Dialogi mortuorum
Dialogi mortuorum (Graece: , nekrikói diálogoi) Luciani Samosatensis sunt scaenae triginta conexae quasi uno dramate tantum quae in Inferis evolventur.

Personae brevium colloquiorum heroes et dei et philosophi et viri illustres sunt, non distincta habentes corpora neque utī metaphysica ambulantes simulacra, sed ut idola corpore vacantia (, asómaton éidolon in scripto). Censura locorum communium et reprehensio usitatarum opinionum sunt praecipua operis argumenta quae praesertim a Menippo Gadarensi, mortuo inter mortuos, more Cynicorum explicantur; in exemplum, sic Diogenes Sinopensis de divitibus eloquerit:

Index dialogorum 
Triginta series colloquiorum, quorum decem dialogorum persona princeps Menippus Gadarensis est, quinque autem Diogenes Sinopensis.

Notae

Bibliographia 
 Iohannes Teophilus Lehmann, Luciani Samosatensis Dialogi mortuorum, in usum scholarum, Lipsiae, 1813.

Litterae Graecae aevi Romani
Graeciae scripta
Scripta saeculo 2