Quintus Fabius Q.f. Maximus
Quintus Fabius Q.f. Maximus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 203 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Gens 
Pater eius Quintus Fabius Maximus Verrucosus annis 233 ad usque 209 a.C.n. quinquies consulatum gessit atque dictator inter Secundum Bellum Punicum rem Romanam servaverat. Filius Iunioris etiam Quintus Fabius Maximus nominatus est et anno 203 a.C.n. augur erat.

Cursus honorum 
Quintus Fabius Maximus Iunior anno 216 a.C.n. tribunus militum e Clade apud Cannas acceptam in oppidum Canusium effugere potuit. Anno 215 aedilis curulis fuit, anno 214 praetor - hoc anno in Apulia contra Poenos certavit - et anno 213 consul una cum Tiberio Sempronio Ti.f. Graccho (II). Tum Arpos oppidum, quod anno 216 ad Hannibalem transierat, iterum expugnavit. Anno 209 pater eius tum consul V ei imperavit, ut milites suos ab Etruria in Siciliam ad Marcum Valerium P.f. Laevinum proconsulem transferret. Anno 207 nuntium victoriae Marci Livii M.f. Salinatoris consul de Hasdrubale Romam portaret. Filio anno 203 mortuo Cunctator pater ei orationem funebrem habuit.

Nexus externi

Notae 

Maximus, Quintus, Q.f.
Senatores
Praetores