Lingua Cumanica
Lingua Cumanica est linguarum Turcicarum una iam extincta. A saeculo XI usque ad XIV a Cumanis usurpata est; Cumani in tesqua magna inter Danubium et Rham flumen migraverunt. Lexicon necnon grammatica Cumanica solum e Codice Cumanico nota sunt.

Proxima Cumanicae sunt monumenta linguae, ut dicitur, Armeno-Kiptchakicae, litteris Armeniis scripta saeculis XVI et XVII in regione Cameneciae et Leopolis. Dialectus quidam Turcicus Cumanicae propinquus etiam in Hungaria saeculo XVII notus est; Stephanus Varró, qui ea utebatur postremus, anno 1770 mortuus est.

Notae

Exemplum 
(E Codice Cumanico)

De lingua Cumanica 

 Güner, Galip  (2013), Kıpçak Türkçesi Grameri, Kesit Press, İstanbul. 
 Чеченов А.А. Половецкий язык // Языки мира: Тюркские языки. М., 1996. C. 110—116. 
 Гаркавец А.Н. Codex Cumanicus: Половецкие молитвы, гимны и загадки XIII—XIV веков // Кыпчакское письменное наследие. Т. II. Алматы, 2007. С. 63—120.

Nexus externi 

 Codex Cumanicus a Géza Kuun editus anno 1880

Cumanica
Linguae Russiae
Linguae exstinctae