Cantium (Italia)
Cantium  (alia nomina: Canzum) (cuius nomen a verbo Celtico Kant invenit, de quo Latine Cantium, vel Cazo vel Canzo, de quo hodie Insubrice Canz, de quo Italiane: Canzo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 150 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Cantienses appellantur.

Insigne

Geographia 
Extremum Brigantiae ante Vallis Vallaxina, caput Cohortis Casalis et Communitatis Montanae Trianguli Larii, situm est in valle circumdata a montibus Cornitiolo (Langobarde Curnisciöö), Cornubus Cantii (Langobarde Còrni vel Curunghèj), Barzaghino (Langobarde Barzaghìn), ac Sciosciae (Langobarde Sciòscia). Percursum est a torrente Ravello (Langobarde Ravèla) et margine a flumine Lambro de Vallaxina. Sunt multi fontes, in quibus Gaüm (Italiane Gajum), et lacus Sacrinus.

Historia

Origo vici 
Nomen loci Canz (/ka:nts/ vel urbane /kã:s/) sane venit de Latino Cantius, de Celtico kant (acumen, cacumen, angulus).

Antiquiora vestigia humanae habitationis loci in ultimo glaciei Würm tempore sunt, in Mesolithica aetate. Casa venationis in 900 metra supra montem Raium (Raj) in usu fuit in aestate usque ad mediam aeris aetatem. Aetatis Chalcoliticae testimonium est tumulus stelaque reperita in Budraccorum (Büdracch) localitate. Aetatem aeris antiquam testatur viculus in occidentale orientale ripa lacus Sacrini (Segrìn).

Hodiernus vici locus est Romanae originis, et delineatio viarum. Cuius est lapis miliarius apud lacum tumulusque quidam.

Fractiones, vici et loci in municipio

Municipia finitima 

 Langobardia (regio),
 Provincia Novocomensis,
 Brigantia (terra),
 Vallis Ascina (terra),
 Novum Comum (urbs),
 Municipium Italiae.

Nexus externi 
 Situs Publicus

Pinacotheca

Notae 

Municipia in provincia Novi Comi
Municipia in Brigantia
Vallis Ascina