Linguae Tai
Linguae Tai sunt divisio familiae Tai-Kadai. His linguis in Chersoneso Aurea dispersis pertinent Lao, Thai aliaeque. Linguae Tai olim a nonnullis (inter quos Shafer) intra Sinotibetanas habebantur.

Taxinomia 
 De taxinomia superiore vide Linguae Tai-Kadai
Haec taxinomia ex opere Davidis Dalby (1998) reficitur.
 Linguae Tai occidentales
 sermones septentrio-occidentales: Ahom exstincta, Aiton, Phake, Khamti, Shan, Tai Nüa
 sermones mediae-occidentales: Lü vel Xishuangbanna, Khün, Lanna vel Yüan vel Thai septentrionalis, Phuan, Thai centralis
 sermones meridio-occidentales: Pak Thai, Thai Islam
 sermones Laotianae: Lao, Isan
 sermones Phu-Tai: Tai Dam, Tai Kao, Tai Deng, Tai Hang Tong, Tai Khang
 Linguae Zhuang meridionales: Zhuang meridionalis, Ts'ün-Lao, Tho vel Tày, Tai Nung
 Linguae Zhuang septentrionales vel Tai septentrionales 
 sermones Huang-Chia: Saek, Nhang
 sermones Huang-Chuang: Qian-Jang, Ching-Hsi
 sermo Buyi
 Lingua Maonan
 Lingua Mulao

Linguae mundi

Exemplum

Bibliographia 
 David Dalby, The Linguasphere: preview edition. Hebron, Cambria: Linguasphere, 1998. 
 A. Diller, The Tai-Kadai languages. Londinii: Routledge, 2005. ISBN 0-7007-1457-X. 
 Fang-Kuei Li, "The Tai and the Kam-Sui languages" in Lingua vol. 14 (1965) pp. 148–79. 
 Fang Kuei Li, A handbook of comparative Tai. Honolulu: University Press of Hawaii, 1977.
Tai-Kadai Languages. Londinii: Curzon Press, 2007. ISBN 978-0-7007-1457-5. 

!