Carolus Maria Martini
Carolus Maria Martini (natus Taurini die 15 Februarii 1927; Glareati die 31 Augusti 2012) fuit Iesuita, cardinalis Ecclesiae Catholicae ac archiepiscopus emeritus Mediolani (Archidioecesis Mediolanensis). Martini Pontificiae Academiae Scientiarum sodalis fuit.

Vita 
Martini, qui in Societate Iesu anno 1944 ingressus erat, Taurini et postea apud Pontificiam Universitatem Gregorianam et apud  Pontificium Institutum Biblicum studuit. Die 13 Iulii 1952 presbytere ordinato, fuit rector Pontificii Instituti Biblici ab anno 1969 usque ad annum 1978 et Pontificiae Universitatis Gregorianae ab anno 1978 usque ad insequentem annum. Die 29 Decembris 1979 Archiepiscopus Mediolani creatus est, et usque ad mensem Iulium 2002 mansit. Cum ab instituto opere discedit, seque in Hierosolymam recipit et Bibliae studuit, sic paratus, ut videbatur, ut quicumque accidisset casus, hunc quieto et aequo animo ferret. Anno 2000, Praemium Princeps Asturiarum pro scientiis socialibus accepit.

Nam dicitur Martini, morbo Parkinsoniano laborans, anno 2005 praecipuus adversarius Iosephi Ratzinger in conclave fuisse, in quo Ratzinger, qui papa electus, sibi nomen imposuit Benedictum XVI. Die 29 Iulii 2007 in diario oeconomico Italico "Il Sole 24 ore" ('Sol 24 horarum') Martini, insubmisse, reprehendit "Summorum Pontificum," documentum papae Benedicti a motu proprio editum, quod decernit missam in formula praeconciliare (accurate missam Tridentinam secundum Sancti Pii V ritum) rursum licere.

Nexus externi 
 
 Biographia officialis Sanctae Sedis 
 Biographia

Nati 1927
Mortui 2012
Episcopi et Archiepiscopi Mediolanenses
Cardinales
Iesuitae
Incolae Italiae
Socii Pontificiae Academiae Scientiarum
Alumni Pontificii Instituti Biblici