Titus Maccius Plautus
Titus Maccius Plautus (Sarsinae in Umbria, hodie in Aemilia-Romania, natus anno ignoto) Romae floruit et mortuus est anno 184 a.C.n., fuit histrio et auctor fabularum scaenicarum Latinarum generis comoediae palliatae.

Vita 
De vita Plauti nihil satis constat. Secundum Aulum Gellium circa 130 opera ei adscripta sunt, e quibus viginti unum nobis traduntur. Fabulas suas Plautus e Comoedia Nova Graeca traxit, et praecipue e comoediis Menandri; nonnulla autem mutavit et rerum et personarum. Ex operibus litterariis in lingua Latina hodie servatis haec sunt antiquissima; scripta enim Naevii, Livii Andronici aliorumque antiquiorum nunc deperdita sunt.

Opera fere integre servata 
Vide etiam: Index fabularum Plautinarum
 Amphitruo
 Asinaria 
 Aulularia 
 Bacchides
 Captivi 
 Casina
 Cistellaria (lacunosum)
 Curculio
 Epidicus 
 Menaechmi
 Mercator
 Miles gloriosus
 Mostellaria 
 Persa
 Poenulus
 Pseudolus
 Rudens
 Stichus
 Trinummus
 Truculentus
 Vidularia (lacunosum)

Exemplum 
Hic est pars ex actu primo operis Mostellariae, trimetris iambicis conscripta. Lingua est archaica, ita aliqua vocabula cum finibus differentibus videas.

Grumio - Exi e culina sis foras, mastigia, qui mi inter patinas exhibes argutias. Egredere, erilis permities, ex aedibus. Ego pol te ruri, si vivam, ulciscar probe. Exi, inquam, nidor, e culina. Quid lates?

Tranio - Quid tibi, malum, hic ante aedis clamitatiost? An ruri censes te esse? Abscede ab aedibus. Abi rus, abi dierecte, abscede ab ianua. Em, hocine volebas?

            Grumio - Perii. Cur me verberas?

Tranio - Quia vivis.

            Grumio - Patiar. Sine modo adveniat senex. Sine modo venire salvom, quem absentem comes.

Tranio - Nec veri simile loquere nec verum, frutex, comesse quemquam ut quisquam absentem possiet.

Grumio - Tu urbanus vero scurra, deliciae popli, rus mihi tu obiectas? Sane hoc, credo, Tranio, quod te in pistrinum scis actutum tradier. Cis hercle paucas tempestates, Tranio,augebis ruri numerum, genus ferratile. Nunc, dum tibi lubet licetque, pota, perde rem, corrumpe erilem adulescentem optumum; dies noctesque bibite, pergraecamini, amicas emite liberate, pascite parasitos, obsonate pollucibiliter. Haecine mandavit tibi, quom peregre hinc it, senex? Hocine modo hic rem curatam offendet suam? Hocine boni esse officium servi existumas, ut eri sui corrumpat et rem et filium? Nam ego illum corruptum duco, quom his factis studet; quo nemo adaeque iuventute ex omni Attica antehac est habitus parcus nec magis continens, is nunc in aliam partem palmam possidet. Virtute id factum tua et magisterio tuo.

Tranio - Quid tibi, malum, me aut quid ego agam curatiost? An ruri quaeso non sunt, quos cures, bovis? Lubet potare, amare, scorta ducere. Mei tergi facio haec, non tui fiducia.

Grumio - Quam confidenter loquitur.

            Tranio - At te Iuppiter dique omnes perdant, fu, oboluisti alium. Germana inluvies, rusticus, hircus, hara suis, caeno kopron commixte.

            Grumio - Quid vis fieri? Non omnes possunt olere unguenta exotica, si tu oles, neque superiores accumbere neque tam facetis quam tu vivis victibus. Tu tibi istos habeas turtures piscis avis, sine me aliato fungi fortunas meas. Tu fortunatu's, ego miser: patiunda sunt. Meum bonum me, te tuom maneat malum.

Notae

Bibliographia 
 "Plaute" in  vol. 33 pp. 506-509
 "Plautus" in 
 Anderson, W. S. 1995. The Roman Transformation of Greek Domestic Comedy. Classical World 88: pp. 171-180.
  pp. 1-18.
 Fränkel, Eduardus. 1922. Plautinisches im Plautus. Berolini: Weidmannsche Buchhandlung.
 P. B. Harvey, "Historical Topicality in Plautus" in Classical World vol. 79 (1986) pp. 297-304
 M. Leigh, Comedy and the Rise of Rome. New York: Oxford University Press, 2004
 Friedrich Leo, Plautinische Forschungen. Weidmann, Berlin 1895
 S. Lilja, Terms of abuse in Roman comedy, Helsinki, Suomalainen Tiedeakatemia, 1965
 Friedrich Wilhelm Ritschl, Plautus. Leipzig 1871–1894. 4 voll.
 E. Segal, Oxford Readings on Menander, Plautus, and Terence, Oxford University Press, p. 127-137
 E. Segal, Roman Laughter, The Comedy of Plautus, Cambridge, Harvard University Press, 1968
 Franz Skutsch, Plautinisches und Romanisches. Leipzig, 1892
 P. P. Spranger, Historische Untersuchungen zu den Sklavenfiguren des Plautus und Terenz, Wiesbaden: Franz Steiner Verlag, 1983
 Traina, Alfonso. 1974. Vortit Barbare: Le traduzioni poetiche da Livio Andronico a Cicerone. Romae.

Nexus externi 

 Comoediae Plauti in The Latin Library 
 De Plauto et ludis scaenicis suis 

Nati saeculo 3 a.C.n.
Mortui 184 a.C.n.
Auctores Latini antiqui
Comici
!
Poetae scaenici
Scriptores Italiae antiquae