Theodulfus Aurelianensis
Sanctus Theodulfus Aurelianensis (natus circa annum 750 aut 760; Andecave aut  Cenomani mortuus anno 821) fuit eruditus, poeta, theologus aevi Carolini.

Vita
Visigothus (nam consanguineos ipse eos nominat), Caroli Magni consiliarius, ab eo episcopus Aurelianensis et Sancti Benedicti ad Ligerim abbas factus est anno 788. Ludovico Pio regnante anno 817 de foedere cum Bernhardo rege Langobardorum accusatus est et in exilium missus; crimen negaverat et Ludovicus denique ei credidit et in Aurelianum reverti permisit, sed medio itinere Theodulfus mortuus est.

Opera
Interdum auctor Librorum Carolinorum putatur, quibus iconum cultum contra Byzantios defendit. De ordine baptismi et De Spiritu Sancto tractabat. Carminum Theodulphi longissimum est Paraenesis ad iudices,  e qua mores iudicum aevi Carolini cognoscuntur. Epistolae ad Carolum necnon versus de libris legendis et de septem artibus liberalibus et alii Theodulfi carmina saepe laudantur, sed cognomen allegoricum Pindarus, de quo in libris doctis haud raro dicitur, falsum et a Frederico Lorentz inventum est.

Notae

Nexus externi
 
 Opera Theodulfi in Patrologia Latina.
 Carmina in Bibliotheca Augustana 
 Carmina in Poetis Latinis aevi Carolini

Abbates
Auctores Latini mediaevales
Carolus Magnus
Episcopi Aurelianenses
Episcopi Ecclesiae Catholicae
Eruditi Franciae
Poetae Franciae
Scriptores Franciae
Renovatio Carolingiana