Bucerotidae
Bucerotidae (Graece buceros 'cornu bovinum') sunt familia avium in tropicis et subtropicis Africae, Asiae, et Melanesiae regionibus endemicarum. Quarum proprietas insignis est longum rostrum deorsum incurvans, cui saepissime clari colores sunt, aliquando casco in mandibula superiori sito. Bucerotidis est ren bilobatum. Solae aves sunt quarum prima et secunda vertebrae collis (atlas et axis proprie appellatae) coalescunt; quod ut videtur fulcrum rostro praebet. Species sunt omnivora, quae fructibus parvisque animalibus plerumque vescuntur.

Descriptio 

[[Fasciculus:Indian Grey Hornbill I2 IMG 9029.jpg|thumb|upright=0.8|Ocyceros birostris, avis omnino cana, in subcontinente Indica endemica est, cum aliis avibus generis Ocycerotis.]]

Bucerotidae magnitudine multum inter se variant. Minima species est Tockus hartlaubi, qui 32 centimatra longus et 99.1 grammata ponderis est.. Maxima species est Bucorvus leadbeateri Africae austrinae, qui medio est 3.77 chiliogrammata et usque ad 6.3 chiliogrammata ponderis esse potest, latitudine alarum 180 centimetra fere. Inter species Bucorvi leadbeateri longitudine similes sunt Bucorvus abyssinicus, Buceros bicornis, et fortasse longissimus (fortasse plus quam 150 centimetra longus, plerumque propter pennas caudales extensas) Rhinoplax vigil.Robson 2015. Mares feminis semper maiores sunt, quamquam magnitudo variationis inter species variat. Praeterea, dimorphismus sexualis per partes corporis variat, nam variatio massae corporeae inter mares et feminas ab una ad 17 centesimas, variatio longitudinis rostrorum ab octo ad 30 centesimas, et variatio longitudinis alarum ab una ad 21 centesimas est.

 Distributio et habitatio 
Bucerotidis sunt quinquaginta quinque fere species exstantes, quamquam nonnullae species crypticae findi possunt, ut fortasse in genere Tocko. Earum distributio geographica ab Africa Subsaharana et subcontinente Indica ad Philippinas et Insulas Salomonis extenditur, sed nullum genus in Africa et Asia ambabus invenitur. Plurimae sunt arboricolae, sed magnae species (generis Bucorvi), ut nomen significat, sunt terricolae savannae apertae. Tredecim ex viginti quattuour speciebus in Africa endemicis sunt terricolae silvarum apertarum et savannarum, et nonnullae etiam in circumiectis aridissimis fiunt; ceterae species solum silvas habitant. Quod ab Asia discrepat, ubi una species savannam apertam habitat, ceteraeque species silvicolae sunt. Subcontinenti Indicae sunt decem species, quarum novem in India et civitatibus confinibus inveniuntur, cum Ocyceros gingalensis solum in Srilanca insula invenitur. Divulgatissima in subcontinente Indica species est Ocyceros birostris. Secundum International Union for Conservation of Nature (IUCN), Indonesiae sunt tredecim speciel bucerotidarum, quarum novem in Sumatra, et ceterae Sumbam Sulawesiam, Papuam, et Kalimantan habitant, cui insulae est eadem species Bucerotidarum ac in Sumatra, sed Buceros bicornis ibi non invenitur. Aevo Neogeno (saltem aevo Miocaeno superiori), bucerotidae Africam Septentrionalem et Europam Meridanam habitabant; quarum fossilia in Maroco et Bulgaria inventa sunt.

 Taxinomia 
Familia Bucerotidarum nomine Buceronia a Constantinus Samuele Rafinesque, polymathe Francico anno 1815 proposita est.Bock 1994: 146, 252. Sunt duae subfamiliae: Bucorvinae duos bucerotidas terrestres (Bucorvum leadbeateri et Bucorvum abyssinicum) in uno genere, et Bucerotinae cetera taxa continent. Omnes bucerotidae in ordine Coraciiformium circumscribuntur (qui etiam alcedinidas, coraciidas, upupidas, et meropidas continet). Bucerotidae autem in taxinomia Sibley-Ahlquistiana, ex Coraciiformibus amotae, in Bucerotiformes, suum ordinem proprium, digeruntur, subfamiliis ad gradum familiarem provectis. Quia paene sunt tam distantes a Coraciidis, Alcedinidis, et sociis quam a Trogonoformibus, eruditi hunc ordinem elegunt ad eorum arbitrium et nutum, non ex traditionali usu taxinomico; certe autem bucerotidae extra Coraciiformes positae et intra Trogoniformes res falsa erit.

 Species ordine taxinomico perscriptae 
Hic est index specierum Bucerotidarum exstantium, ordine taxinomico perscriptarum.
 Genus Tockus Grex Bucerotidarum rubrirostratarum
 Tockus kempi Tockus erythrorhynchus Tockus ruahae Tockus rufirostris Tockus damarensis Tockus monteiri Tockus deckeni Tockus jacksoni Tockus leucomelas Tockus flavirostris Genus Lophoceros (olim Tockus)
 Lophoceros bradfieldi Lophoceros alboterminatus Lophoceros camurus Lophoceros hemprichii Lophoceros fasciatus Lophoceros nasutus Lophoceros pallidirostris Genus Horizocerus (aliquando Tropicranus iam descriptus)
 Horizocerus albocristatus Horizocerus hartlaubi Genus Berenicornis Berenicornis comatus Genus Bycanistes Bycanistes fistulator Bycanistes bucinator Bycanistes albotibialis Bycanistes cylindricus Bycanistes subcylindricus Bycanistes brevis Genus Ceratogymna Ceratogymna atrata Ceratogymna elata Genus Buceros Buceros rhinoceros Buceros bicornis Buceros hydrocorax Genus Rhinoplax (aliquando in Bucerote descriptus)
 Rhinoplax vigil Genus Anorrhinus Anorrhinus tickelli Anorrhinus austeni Anorrhinus galeritus Genus Ocyceros Ocyceros gingalensis Ocyceros griseus Ocyceros biostris Genus Anthracoceros Antracoceros marchei Anthracoceros albirostris Anthracoceros coronatus Anthracoceros montani Anthracoceros malayanus Genus Aceros Aceros nipalensis Genus Rhabdotorrhinus Rhabdotorrhinus waldeni Rhabdotorrhinus leucocephalus Rhabdotorrhinus exarhatus Rhabdotorrhinus corrugatus Genus Penelopides Penelopides manillae Penelopides mindorensis Penelopides affinis Penelopides samarensis Penelopides panini Genus Rhyticeros Rhyticeros plicatus Rhyticeros narcondami Rhyticeros subruficollis Rhyticeros undulatus Rhyticeros everetti Rhyticeros cassidix Fossilia 
 Bucorvus brailloni – Miocaeno exeunte (Marocum)
 Euroceros bulgaricus – Miocaeno exeunte (Bulgaria)

Casca plurimarum specierum sunt levissima, spatium aere plenum continentia; Rhinoplax autem vigil cascum solidum habet, ex ebore bucerotidarum factum, quod magni aestimatur materies sculpturae in Sina et Iaponia. Pro arte netsuke caelandi adhibebatur.

 In cultura populo grata 
Bucerotida Zazu nominatur persona in The Lion King, pellicula animata (1994), a Rowan Atkinson vocata.

Imago unius bucerotiae pro deliciis propriis Democratic Action Party, unius e factionibus politicis in Malaesia, adhibebatur.Buceros rhinoceros est animal civicum Sarawak, civitatis Malaesianae in Borneo sitae.Buceros bicornis est avis civica Keralae, civitatis Indicae.

 Notae 

 Bibliographia 
 Beastall, C., C. R. Sheperd, Y. Hadiprakarsa, et D. Martyr. 2016. "Trade in the Helmeted Hornbill Rhinoplax vigil: the 'ivory hornbill.'" Bird Conservation International 26, no.2 (2 Maii): 137–46. doi:10.1017/S0959270916000010.
 Bock, Walter J. 1994. ‘’History and Nomenclature of Avian Family-Group Names.’’ Bulletin of the American Museum of Natural History, 222. Novi Eboraci: American Museum of Natural History.
 Forshaw, Joseph, et Alan Kemp. 1991. ‘’Encyclopaedia of Animals: Birds.’’ Londinii: Merehurst Press. ISBN 978-1-85391-186-6.
 Kemp, Alan C. 2001. "Family Bucocerotidae (Hornbills)." In Handbook of the Birds of the World: Volume 6, Mousebirds to Hornbills, ed. Josep, del Hoyo, Elliott Andrew, et Jordi Sargatal, 436–87. Barcinonae: Lynx Edicions. ISBN 978-84-87334-30-6.
 Kemp, Alan C., et M. I. Kemp. 1980. "The biology of the southern ground hornbill Bucorvus leadbeateri (Vigors)(Aves: Bucerotidae)." Annals of the Transvaal Museum 32 (4): 65–100.
 Kemp, Alan C., et Martin Woodcock. 1995 The Hornbills: Bucerotiformes. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0-19-857729-X.
 Kinnaird, Margaret F., Yok-Yok Hadiprakarsa, et Preeda Thiensongrusamee. 2003. "Aerial jousting by Helmeted Hornbills Rhinoplax vigil: observations from Indonesia and Thailand." Ibis 145 (3): 506–08. doi:10.1046/j.1474-919X.2003.00188.x.
 Martin, Graham, et Hendri C. Coetzee. 2003. "Visual fields in hornbills: precision-grasping and sunshades." Ibis 146 (1): 18–26. doi:10.1111/j.1474-919X.2004.00211.x.
 Maclean, Gordon Lindsay, et Austin Roberts. 1988. Roberts' Birds of Southern Africa. Ed. retractata. Hyperion Books. ISBN 1-85368-037-0.
 Robson, C. 2015. Birds of South-East Asia: Concise Edition. Bloomsbury Publishing.
 Wallace, Alfred Russel 1863 The Bucerotidæ, or Hornbills. The Intellectual Observer, Iunius: 309–16.
 Zimmerman, Dale A., Donald A. Turner, et David J. Pearson. 1999. Birds of Kenya and Northern Tanzania. Editio "Field Guide." Princeton University Press. ISBN 0-691-01022-6.

 Nexus externi 

 Encyclopaedia Britannica. "Hornbill." 1911
 Pelliculae bucerotidarum. Internet Bird Collection.
 ITIS Taxonometric Report Data.
 Aves Indiae.
 Conservatio bucerotidarum. Hornbill Specialist Group, IUCN.
 Sanctuarium Vitae Ferae Insulae Narcondam.