Numerus naturalis
Numerus naturalis est integer positivus: 1, 2, 3, 4, …  Hi sunt numeri qui denumerant. Numeri non negativi (0, 1, 2, 3, …, zero incluso) minus recti "numeri naturales" appellantur. Mathematici copiam naturalium numerorum a littera  saepe denotant, et magis accurate

atque

Secutio numerorum naturalium infinita est, quod dicere vult numerum maximum non esse. Proximus invenitur, cum 1 additum est ad antegredientem.

In numeris naturalibus exagere licet additionem et multiplicationem. Subtractio solum est possibilis, si minuendus maior est aut aequus quam subtrahendus; aliter necesse est numeris integris. In divisione in casibus plerisque numerus rationalis resultat, neque naturalis. Hoc est, numeri naturales cum additione caterva (mathematica)m non sunt, quod numerus n numerum inversum -n in copia non habet; nec cum multiplicatione, quod numerus inversus 1/n non adest.

Potentia quadrata numeri naturalis iterum est naturalis, sed facile est demonstratu radicem semper esse irrationalem, nisi numerus est quadratum (0, 1, 4, 9, 16, ...); in hoc casu scilicet radicem naturalem.  Similiter, nescioquid alia potentia integer numeri naturalis est naturalis (ut ), radix autem non est.

Historia 
Numeri naturales numeri perspicuissimi sunt. Operatio discernendi nihil, unum multumque a primis hominibus iam tum perficiebatur, sed comprehensio abstractae notionis (est verisimile non habet nexus ad unam culturam ve gentem) numeri paulatim crevit, hoc anno trecentis milibus evenire verisimilis est. Mox signa verbaque creata sunt ad describendum naturales numeros fractionesque. In Aegypto creata erant signa describenta fractiones uno numeratore. Etiam in papyro Rhind (scripto 2000 annis ante Christum) sunt; sed zerum solum post multum tempus rectus numerus putavit. 

Notio numeri naturalis intellecti mente in Babylonia 2000 annis ante Christum natum est.

Numeri Romani numeros naturales nominant, sine zero nec fractiones.

Inductio plena

Nexus externi
Analysis 1 Von Wolfgang Walter 

Numeri