Quintus Mucius Scaevola (consul 95 a.C.n.)
Quintus Mucius Scaevola (natus circa annum 140 a.C.n., mortuus anno 82 a.C.n.) vir consularis, iuris peritus et orator Romanus fuit.

Gens 
Pater eius anno 133 a.C.n. consulatum adeptus est. Ipse Liciniam in matrimonium duxit, e qua filiam Muciam Tertiam habuit, quae primo Gaio Mario, filio magni Gai Marii nupsit et post eius mortem anno 82 a.C.n. Gnaeo Pompeio Magno. Licinia autem divortium fecit cum Scaevola, ut Quinto Caecilio Metello Nepoti nuberet, consuli anni 98 a.C.n.

Cursus honorum 
Anno 110 a.C.n. quaestor fuit et anno 106 tribunus plebis electus est. Aedilis anno 104 munera pugnis leonum amplissima dedit. Anno 98 a.C.n. aut antea praetor fuit et anno 95 una cum Lucio Licinio Crasso consulatum adeptus est. Consules legem tulerunt, qua Latini atque Italici, qui civitatem Romanam fraude usurpassent, e tabulis oblitterari et in patriam redire deberent. Haec lex (lex Licinia Mucia dicta) Belli socialis velut praeludium fuit. Anno 94 proconsul Asiam provinciam tam bene administravit, ut dehinc publicani eum odio maximo persequerentur. Provinciae incolae autem in honorem Mucii Ludos Mucianos instituerunt. Anno 92 a.C.n. iudicium equitum legatum Mucii, Publium Rutilium Rufum repetundarum false damnavit. Mucius autem anno 89 a.C.n. Pontifex Maximus factus est. Quamquam ad optimates nitebatur, et Lucio Cornelio Cinna Romae regnante mansit et consiliationem cum Sullae factioni suadebat. Anno 86 a.C.n. insidias Gaii Flavii Fimbriae evasit. Anno 82 a.C.n., ut fautor Sullanae factionis, iussu Bruti Damasippi praetoris  necatus est.

Iuris peritus 
Clarus fuit eius iurisprudentia. XVIII libros ''de iure civili composuit.

Bibliographia

Notae

Nexus externi 
Lex Licinia Mucia apud Remacle
Eadem lex apud Gratianopolitanam universitatem

Scaevola, Quintus
Senatores
Praetores
Tribuni plebis
Proconsules Asiae
Pontifices Maximi
Optimates (Roma antiqua)
Auctores Latini antiqui
Iuris consulti Romani antiqui