Triticum (genus)
Triticum (nomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est genus poacearum e quo species quattuor domesticatae sunt et duae per terrarum orbem fere ubique coluntur. Cultivatio in regione Lunulae fertilis Asiae Occidentalis incepit.

De genere 
Hoc poacearum genus ex Asia occidentali oritur. Paulo latius hodie in collibus et planitiebus a paeninsula Balcanica per Asiam occidentalem usque in Afgania species silvestris crescitur, videlicet Triticum monococcum ssp. aegilopoides. Ex hac (accuratius e populationibus Anatoliae meridio-orientalis) derivatum est frumentum omnium antiquissimum ab hominibus cultum, T. monococcum ssp. monococcum.

Boream versus in Armenia anno 1938 moxque in regionibus montanis Turciae orientalis, Syriae Iracique borealis et Iraniae boreo-occidentalis reperta est species silvestris cognata T. urartu. Qua specie nunquam ut videtur cultivata, hybrida olim producta est tetraploides, genomo A ex T. urartu dempto, genomo D ex herba Aegilope tuaschii. E quo hybrida silvestri, quem appellare oportet T. turgidum ssp. dicoccoides, derivatum est frumentum alterum valde antiquum, videlicet T. turgidum ssp. dicoccum sive Latinitate classica "far". Inde mox provenit frumentum libere extritum, ssp. durum.

 Index specierum et subspecierum

Species domesticatae 
Inter frumenta, nulla seges maior est quam tritici, nisi maizium, tertia oryza. Semina tritici usurpantur in farinam, pabulum pecudum et boum, cervisiam, et furfur nonnumquam obteritur ut cibi valentiores fiant. Ex culmo arido saepe fit stramentum.

Triticum factum est ex domesticatione Tritici boeotici et Tritici dicocci.

Siligo (Triticum aestivum) est laudatissimum tritici genus. Apud antiquos (praesertim Plinium Maiorem), saepe quasi genus omnino aliud, neque species tritici, nominatur.

Antiquitus 
Tempore Romano, triticum iam maxime invaluerat. Verbum farinae, quoniam triticum tam frequenti in usu erat, semper triticeam farinam indicabat, nisi cum alio adiectivo coniunctum esset.

Granea triticea erat pultis genus ex tritico detrito et lacte. Tali pulte non solum Romani sed etiam Asiatici utebantur.

Amulum apud antiquos e tritico elixo fieri solebat (hodie autem, e maizio saepius). Erat etiam dulce ex triticeo amulo, eiusdem nominis.

Hispani antiqui cervisiam ex tritico coquebant, nomine caeliae aut cereae. Notae 

 Bibliographia 
 Burton Bernard Bayles, Jacob Allen Clark, Classification of Wheat Varieties Grown in the United States in 1949. Vasingtoniae: Department of Agriculture, 1954 
 Alain Bonjean, "Histoire de la culture des céréales et en particulier de celle du blé tendre (Triticum aestivum L.)" in Agriculture et biodiversité des plantes (Dossier de l’environnement de l’INRA, no. 21) pp. 29-37
 Alain Bonjean, E. Picard, Les céréales à paille: origine, histoire, économie, sélection''. Lutetiae: Softword – Groupe ITM, 1990

Nexus externi 

Taxa Linnaei
Taxa 1753
!
Frumenta
Victualia