Vinum Tokaiense
Vinum Tokaiense, agnomine Latino vinum regum, rex vinorum, e vineis illorum collium provenit qui ad septentrionem urbiculae Tokaei, praesertim in Hungaria, partim in Slovacia eminent. Talia vina ab anno 1757 appellatione Tokay (recentius insuper Hungarice Tokaji, Slovacice Tokajský) recognita sunt.

Saeculo XVI exeunte urbs Tokaiensis vineis circumdata est (vide imaginem nostram). Illo aevo vinum Tokaiense iam celebrabatur: Casparus Laudismannus "Hungaricum vinum" rettulit "excellens et pretiosum, quod crescit in Hungaria, in ditione quae vulgariter Tuckei appellatur". Qualitates quattuor vinorum Tokaiensium saeculo XVIII recognitae sunt sub appellationibus Latinis, videlicet Essentia (hodie Hungarice Eszencia), Vinum passum primae notae (Aszú), Vinum passum secundae notae (Máslás aszú), Ordinarium (olim Hungarice Ordinárium, recenter Szamorodni).

"Ad vina dulcia nativa", ait Christophorus Mayr, pertinet "potissimum vinum Tokayense in comitatu Zempliniensi ad oppidum Tokay proveniens. Praeterea septem alia numerantur oppida in locis submontanis, quorum vina generositate Tokayensi non cedunt." Enumerationes horum oppidorum inter se differunt. Ioannes Fridericus Zückert octo oppida rettulerat sub nominibus vulgaribus, videlicet Mad, Tolczna, Benye, Talga, Schadau, Kerestur, Tarzal, Sermsch.

Notae

Bibliographia 

 Fontes antiquiores
 1618 : 
 1748 : 
 1757 : Hygiene dogmatico-practica rationem conservandae sanitatis corporis humani ... exponens. Francofurti: Gaum  ("Tockaviense")
 1758 : 
 1769 : 
 1784 : 
 1798 : 
 1807 : Grimod de la Reynière et al., Almanach des gourmands vol. 5 (1807) pp. 149–55

 Eruditio
 
 Alkonyi Laszló, Tokaj - The Wine of Freedom. Budapestini, 2000
 Miles Lambert-Gócs, Tokaji Wine: Fame, Fate, Tradition. Board and Bench Publishing, 2010. ISBN 978-1934259498
 Jancis Robinson, The Oxford Companion to Wine (Oxonii: Oxford University Press, 1994) pp. 972–74

Nexus externi 
 Tim Atkin, Tradition and Innovation in the Tokaj Region

Vina Hungarica
Vina Slovacica
Tokaeum