Ecclesiae pacis
Ecclesiae pacis sunt ecclesiae, greges, vel civitates Christianae quae pacifismum Christianum vel non repugnantiam biblicam suadent. Vocabulum ecclesiae pacis historicae solum ad tres greges ecclesiasticos inter ecclesias pacis spectat—Ecclesiam Fratrum, Religiosam Amicorum Sodalitatem (Tremebundos), et Mennonitas (inter quos Amish, Mennonitae Ordinis Veteris, et Mennonitae Conservativi)—et ex primo ecclesiarum pacis colloquio in Kansia anno 1935 habito adhibetur.

Definitio locutionis ecclesiae pacis aliquando ad comprehendos Christadelphianos (ex 1863) et Molokanos (Orthodoxos Russicos "lactis potatores") augetur, qui autem colloquio ecclesiarum pacis historicarum in Kansia anno 1935 habito non interfuerunt. Ecclesiae pacis consentiunt Iesum suasisse non violentiam. Num autem vis physica umquam excusari possit, aut in defensione sui aut in defensione aliorum, controversia manet. Multi fideles in morali non repugnantiae habitu coram violentia severe stant, sed hae ecclesiae plerumque concedunt violentiam pro civitatibus et earum gubernationibus contra mores Christianos esse.

Inter omnes sectas Christianas semper fuerunt greges sodalium qui suadent non violentiam, quam autem certae ecclesiae constanter sustinent ex initio. Praeter tres ecclesias pacis historicas sunt Amish, Mennonitae Ordinis Veteris, Mennonitae Conservativae, Hutteritae, Fratres Baptistae Germani Veteres, Fratres Fluminei Ordinis Veteris, Fratres in Christo, et aliae ecclesiae in traditione Anabaptistarum (Doukhobori, Fratres Dunkard, Molokani, Communitates Bruderhof, Schwenkfelderani, Moraviani, Shakers), et adeo nonnulli greges intra motum Pentecostalem. Coetus Dei, maxima ecclesia Pentecostalis, pacifismum circa tempus belli secundi mundani reliquerunt. Hi greges intra et inter se discrepaverunt, num personas militares agere, sicut operarii medici non armati, vel munera a loco pugnae distantia civitates tempore belli adiuvanda sustinere deberent, sicut fabrica apparatuum belli. Aliud argumentum dicit Iesum, utinam adesset, patientis adiuvare velle; aliud, sic eos adiuvare auxilium ad violentiam oblique addere, alios homines expediens ut ei intersint.

 Ahimsa
 Anabaptistae
 Ausbund
 Conscriptio
 Dies internationalis pacis
 Doukhobores
 Diana Drufenbrock
 Martinus Lutherus King Jr.
 Motus operariorum Catholicorum
 Nonconformismus
 Obiector conscientiae
 Pacifismus
 Pax Christi
 Religio pacis
 Theologia liberationis
 Leo Tolstoj
 Ubuntu (philosophia)

Notae

Bibliographia 
 Alexander, Paul. 2009. Peace to War: Shifting Allegiances in the Assemblies of God. Cascadia Publishing House. ISBN 1-931038-58-9.
 Brown, Dale. 1985. Biblical Pacifism: A Peace Church Perspective. Elgin Illinoesiae: Brethren Press. ISBN 0-87178-108-5.
 Driver, Juan. 1970. How Christians Made Peace With War: Early Christian Understandings of War. Scottdale Pennsylvaniae: Herald Press. ISBN 0-8361-3461-3.
 Driver, Juan. 1999. Radical Faith. Scottdale Pennsylvaniae: Herald Press. ISBN 0-9683462-8-6.
 Durnbaugh, Donald. 1997. Fruit of the Vine: A History of the Brethren. Brethren Press. ISBN 0-87178-003-8.
 Friesen, Duane K. 1986. Christian Peacemaking and International Conflict: A Realist Pacifist Perspective. Scottdale Pennsylvaniae: Herald Press. ISBN 0-8361-1273-3.
 Horsch, John. 1999. The Principle of Nonresistance as Held by the Mennonite Church. Ephrata Pennsylvaniae: Eastern Mennonite Publications.
 Lederach, John Paul. 1999. The Journey Toward Reconciliation. Scottdale Pennsylvaniae: Herald Press. ISBN 0-8361-9082-3.
 McGrath, Willam. 1980. Why We Are Conscientious Objectors to War. Millersburg Ohii: Amish Mennonite Publications.
 Piehler, G. Kurt, et Sidney Pash. 2010. The United States and the Second World War: New Perspectives.
 Ruth-Heffelbower, Duane. 1991. The Anabaptists Are Back: Making Peace in a Dangerous World. Scottdale Pennsylvaniae: Herald Press. ISBN 0-8361-3552-0.
 Sampson, Cynthia. 1999. Religion and Peacebuilding. In Peacemaking in International Conflict: Methods and Techniques, ed. I. William Zartman et J. Lewis Rasmussen. Vasingtoniae: United States Institute of Peace Press.
Sider, Ronald. 1979. Christ and Violence. Scottdale Pennsylvaniae: Herald Press. ISBN 1579106560.
Speicher, Sara, et Donald F. Durnbaugh. 2003. Historic Peace Churches. Ecumenical Dictionary.
Trocmé, André. 1961, 2003. Jesus and the Nonviolent Revolution. Maryknoll Novi Eboraci: Orbis Books. ISBN 1570755388.
Van Dyck, Harry R. 1990. Exercise of Conscience: A World War II Objector Remembers. Buffalo Novi Eboraci: Prometheus Books. ISBN 0879755849.
Wink, Walter, ed. 2000. Peace Is the Way: Writings on Nonviolence from the Fellowship of Reconciliation. Maryknoll Novi Eboraci: Orbis Books. ISBN 1570753156.
Wittlinger, Carlton. 1978. Quest for Piety and Obedience: The Story of the Brethren in Christ. Evangel Press. ISBN 0916035050.

Nexus externi
Domus Editoria Cascadia, www.cascadiapublishinghouse.com
Ecclesiae Pacis Historicae, www.gameo.org (Global Anabaptist Mennonite Encyclopedia Online)
Non Repugnantia, www.nonresistance.org
Omnis Ecclesia Pacis Ecclesia, ecapc.org
Pacifismus et Non Repugnantia Biblica, www.bibleviews.com
Qui sunt hae ecclesiae pacis historicae? web.archive.org (Wayback Machine)
Scripta de non repugnantia et pacificmo ex fontibus Anabaptistis-Mennonitis, www.bliffton.edu

 
Termini Christiani