Aeschylus
Aeschylus fuit poeta tragicus Atheniensis (natus circa 525 a.C.n. Eleusine, mortuus Gelae circa 456 a.C.n.). Antiquissimus poeta est cuius tragoedias legere hodie possumus (septem e circiter 70 supersunt). Dionysiis 13 palmas vivus rettulit et alias post mortem quod populus Atheniensis legem pertulerat qui chorum ad Aeschyleam fabulam docendam petisset semper impetraturum. Aeschylo autem erat filius Euphorion, poeta tragicus et ipse, qui plures victorias paternis operibus rettulit. Aeschylus saepe tetralogias de eodem argumento componebat, tres tragoedias et drama satyricum quae eodem Dionysiorum die agebantur. E quibus sola Orestea  trilogia  tota superest.

Vita Aeschyli

Chronologia 
Praecipui fontes antiqui sunt Vita operibus praeposita, encyclopaedia decimi saeculi Suda inscripta et Marmor Parium.
 Anno 525 vel forsitan 519 Eleusine  Eupatridum (hoc est patricio) loco natus est. Pater ei Euphorion fuit, frater Cynegirus. 
 499-6 fabulas docere coepit 
 490 apud Marathonem pugnavit ubi frater Cynegirus heroice periit. 
 484 primum palma ornatus est
 472 palma quartum ornatus est propter dramata, quorum unum erant Persae
 c. 470 Siciliam primum invisit a tyranno Hierone multis honoribus ornatus.
 468 superatus est in certamine dramatum a Sophocle
 467 palma ornatus est propter tetralogiam Thebaiam
 c. 466-59 palma ornatus est propter tetralogiam Danaidum
 458 palma ornatus est propter Oresteam
Paulo post in Sicilia Gelae obiit.

De fabuloso Aeschyli exitu 
Antiqui Graeci de Aeschyli morte miram fabulam narraverunt. Aeschylus enim templum adierat et a sacerdote oraculum petierat. Tunc sacerdos respondit : "Beatus quidem diu fuisti ; vitae autem tuae exitus miser erit ; nam domus ruina te interficiet." Ex eo die poeta nunquam domum inibat. Olim autem ruri cum ambularet, aquila forte testudinem frangere cupiebat. Itaque testudinem in poetae caput, calvum et lapidi simile, praecipitavit. Ita oraculum non erraverat. Nam testudinis "domus" miseri poetae caput fregerat.

Septem quae supersunt tragoediae 

 Vide etiam Index fabularum Aeschylearum
 Persae, , 472
Septem contra Thebas, , 467
Supplices, , c. 463
Orestea, Ὀρέστεια, 458
Agamemnon, 
Choephoroe,  
Eumenides, 
Prometheus vinctus,  (si ab Aeschylo scriptus) c. 460-456

De arte tragica 
Aeschylus ad dramatis maiestatem ac religiosum terrorem semper tendebat; nam occulta deorum voluntas in rebus humanis semper quaeritur qui culpam maiorum etiam in posteris saeculis punire solent. Argumenta e mythologia plerumque ducebatː de bello (non semper mythico; nam in Persis bellum adversus Medos depingebat cui ipse interfuit) aut de familiaris homicidio in regiis domibus agebatur. Ad rerum maiestatem et terrorem augendum scaenicis inventis et machinis utebatur ut in monstris (Erinyes, larvae ex Inferis surgentes etc.). Ad personarum gravitatem augendam primus histrionibus stolas manicatas et talares dedisse dicitur atque eos cothurnis altis imposuisse quo maiores videantur. Etenim personas suas longe super homines in vita cotidiana occurrentes extollere cupiebat.

Si cum posterioribus tragicis auctoribus eum compares, paucas subitas fortunae mutationes aut inopinatos eventus invenias quibus post eum theatrum abuti coepit. At si cum praecessoribus Phrynicho aut Thespide compares, actionem in tragoediam introduxisse videbitur cum secundum actorem addidit. Ante Aeschylum tragoedia parum adhuc a dithyrambo discedens in cantu amoebo inter chorum et actorem constabat. Apud Aeschylum chorus et cantus magnas partes quidem adhuc agunt sed iam diverbia crescere coeperunt. Ob haec omnia pater tragoediae nobis videri potest.

Grandiloquens sublimeque genus dicendi adfectabatː nova et terrifica verba cudebat et composita epitheta usque ad obscuritatem cumulabat. Eius oratio poetica  tritas vulgaris sermonis locutiones  numquam admittebat. Ita chori dux apud Aristophanem Aeschylum urbane adloquebatur
   ἀλλ᾽ ὦ πρῶτος τῶν Ἑλλήνων πυργώσας ῥήματα σεμνὰ
   καὶ κοσμήσας τραγικὸν λῆρον, θαρρῶν τὸν κρουνὸν ἀφίει.
Omnino poeta comicus Aeschylum velut hominem vehementem et praestantiae suae sibi conscium, quod verum esse potuit.

Notae

Fontes antiqui 
Praeter Vitam operibus praepositam legere potes, si libetː
Aristophanes, Aves in qua comoedia Aeschylus cum Euripide in Inferis acriter de arte tragica disputat.
Aristoteles, Poetica

Plura legere si cupis

Latine 	
Wolfgangus Aly, De Aeschyli copia verborum capita selecta, Berolini, 1906 
Sven Dahlgren, De imaginibus Aeschyli. I, Holmiae, 1877
	De Aeschyli metaphoris et similitudinibus a re navali deductis commentatio; Stockholm, Norstedt & Sonen, 1875
Guilelmus Dindorfius, Lexicon Aeschyleum, Lipsiae, 1876 
G. Italie,  Index Aeschyleus, Lugduni Batavorum, 1955 Recensio critica Septem primae sectiones apud Guglum librorum
Eduardus Kueck, Studia maxime critica in Aeschylum et scholia Aeschyli medicea, Gottingae, 1890
F. Maury, De cantus in Aeschyleis tragoediis distributione, Lutetiae, Hachette, 1891 
Erich Mueller,	De Graecorum deorum partibus Aeschyleis, Regimonti, 1909
Fridericus Naumann,	De Ὡς particulae apud Aeschylum vi et usu, Lipsiae, 1877
F. C. Petersen, De Aeschyli vita et fabulis, Hauniae, 1816 
Hermannus Ritters,	De Conformationum usu Aeschyleo, Lipsiae, 1882 
Ricardus Schenk, De genuini quem vocant genetivi apud Aeschylum usu, Berolini, 1882
Joannes Antonius Schuursma, De Poetica vocabulorum abusione apud Aeschylum : specimen litterarium inaugurale..., Amstelodami, 1932 Recensio critica
Stephanus Srebrny, Critica et exegetica in Aeschylum, Torun, 1950 Recensio critica
Victor Steffen, Studia Aeschylea praecipue ad deperditarum fabularum fragmenta pertinentia, Wratislaviae, 1958 Recensio critica
Joannes Fredericus Petrus Van Anrooy,	Quaestiones de epithetorum compositorum usu apud Aeschylum et Euripidem, Ultraiecti ad Rhenum, 1897

Barbare 
Robert Bees, Aischylos : Interpretationen zum Verständnis seiner Theologie, München, Verlag C. H. Beck, 2014
Maurice Croiset, Eschyleː Études sur l’invention dramatique dans son théâtre, Les Belles lettres, 1928
Bernard Deforge, "Fonctions du mythe chez Eschyle", Kentron, 2001ː 9-26
Marie Delcourt. Eschyle, Paris, Rieder, 1935 Recensio critica
Sabine Föllinger, Aischylos: Meister der griechischen Tragödie. München: Verlag C. H. Beck, 2009 Recensio critica Altera recensio critica
Markus A. Gruber, Der Chor in den Tragödien des Aischylos. Affekt und Reaktion, Tübingen, 2009 Recensio critica Altera recensio critica
Hildebrecht Hommel (curator), Wege zu Aischylos. I : Zugang. Aspekte der Forschung Nachleben. II : Die einzelnen Dramen, Darmstadt, 1974, duo volumina. Recensio critica 
Gilbert Murray, Aeschylus, the Creator of Tragedy, Oxford, Clarendon Press, 1940
A.J. Podlecki, The Political Background of Aeschylean Tragedy. Ann Arbor, University of Michigan Press, 1966 Recensio critica
Karl Reinhardt	, Aischylos als Regisseur und Theologe, Bernae, 1949
Iacoba de Romilly, La crainte et l'angoisse dans le théâtre d'Eschyle, Les Belles Lettres, 1958 Recensio critica Altera recensio critica
Thomas Rosenmeyer, The art of Aeschylus, University of California Press, 1982 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Stan Scott, "Le Dieu d'Eschyle", Revue d'Histoire et de Philosophie religieuses, 1993ː 249-259
Friedrich Solmsen,	Hesiod and Aeschylus, Ithacae, Cornell Univesity press, 1949 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
Alan H. Sommerstein, Aeschylean Tragedy. Second edition. London, Duckworth, 2010 Recensio critica
O. Taplin, The Stagecraft of Aeschylus: The Dramatic Use of Exits and Entrances in Greek Tragedy. Oxford: Clarendon Press, 1977. Recensio critica
George Thomson,  Aeschylus and Athens. A study in the social origins of drama, Londini, 1946 Recensio critica Apud Archive.org
Paul Vicaire, "Pressentiments, présages, prophéties dans le théâtre d'Eschyle", Revue des Études Grecques, 1963ː 337-357
André Wartelle, Histoire du texte d'Eschyle dans l'Antiquité (Collection d'Études anciennes publiée sous le patronage de l'Association Guillaume Budé), Les Belles lettres, 1972 Recensio critica

Nexus externi 
Aeschylus apud Vicifontem
Aeschylus apud remacle.org
Aeschylus apud greekmythology.com

Tapetum purpureum

Poetae scaenici
Tragici
Scriptores Graeciae antiquae
Auctores Graeci antiqui
Nati 525 a.C.n.
Mortui 456 a.C.n.
!