Ubiquitinum
{| class="wikitable floatright" 
! colspan="6" style="background-color: #FFFFF0" | TDP-43TARDBP
|-
! colspan="6" style="background-color: #FFFFF0" | Cognitores
|-
| style="font-size: 85%; background-color: #C3B091" | Pfam || colspan="5" style="font-size: 85%" | PF00240
|-
| style="font-size: 85%; background-color: #C3B091" | Alia nomina || colspan="5" style="font-size: 85%" | Complexus ubiquitini ligasis|-
! colspan="6" style="background-color: #FFFFF0" | Genetica
|-
! colspan="6" style="background-color: #FFFFF0" | Loci genorum (homo)
|-
| style="font-size: 85%; background-color: #C3B091" | Loci || colspan="5" style="font-size: 85%" | UBB: 17p11.2 (homo)UBC: 12q24.31UBA52: 19p13.11RPS27A:2p16.1
|-
! colspan="6" style="background-color: #FFFFF0" | Structura
|-
| colspan="6" style="text-align:center" | 
|}
Ubiquitinum est proteinum gubernator ponderis 6.89 kDa, in textuum plerorumque organismorum eukaryoticorum, quod est id ubique esse. In hominibus quattuor geni ubiquitinum formant: UBB, UBC, UBA52, RPS27A. Ex 76 aminoacidis compositum est.

Ubiquitinum proteino substrato addere ubiquitinatio'' vocatur. Sub haec proteino ubiquitinum signum degradationis proteasomate factum est.

Ubiquitinum anno 1975 primo a GOLDSTEIN inventum est. Anno 2004 Aaron Ciechanover, Avram Hershko, Ervinus Rose Praemium Nobelianum chemiae inventioni degradationis proteinorum ubiquitini ope acceperunt.

Notae 

 Vaccinum ARN

Nexus externi 
 De ubiquitinatione: Proteasoma et morbus hominis. 

Proteinae