Variola
Variola fuit quadragenarius morbus contagiosus hominis et animalium. Fons est virus quod praecipue per aerem transmittitur. Tempestas incubationalis a quinque ad septemdecim, media habita ratione quattuordecim dies est. Variola hominis aut variola vera magnae contagionis nota est, ab alta temperatura (ad 40 C), dolore capitis, dolore ossis sacri regionis et nausea oritur. Diei tertii fine impetigo apparet. Morbus per 35-45 dies tenet. Est etiam variola nigra vel variola haemorrhagica cum eruptionibus sanguinis et magnae mortalitatem atque varioloeidos. Variola vera, iam Aegypto Romaque antiquis et Europa mediaevali nota, nunc per vaccinationem cavetur ab Eduardo Iennero anno 1796 et antivariolario gamma-globulino sanatur.<ref>"La viruela es más antigua de lo que se creía: el faraón Ramsés V la contrajo" apud Infoterio Noticias: Ciencia y Tecnología" </ref> Anno die 8 Maii 1980 Organisatio Sanitatis Curae Mundana morbum in natura eradicavit. 

 Praeclarae victimae variolae 
 Ioannes Georgius IV Saxoniae
 Ferdinandus IV, imperator Sacri Romani Imperii
 Ludovicus I (rex Hispaniae)
 Iosephus I, imperator Sacri Romani Imperii
 Ludovicus XV, rex Franciae
 Maximilianus I Iosephus, rex Bavariae
 Kōmei, imperator Iaponiae

 Notae 

 Bibliographia 
Arnaudov, G. D. 1964. Terminologia medica polyglotta: Latinum-Bulgarski-Russkij-English-Français-Deutsch.'' Sophiae: Editio medicina et physcultura.

 Boa (morbus)
 Regia expeditio philanthropica vaccinationis

Nexus externi 
 Ioannes Bapt. Burserius: de variolis 

Morbi