Exsultet
Exsultet est antiquus ecclesiarum Catholicae, Anglicanae, et Lutheranae psalmus idioticus, quem initio vigiliae Paschae diaconus (aut, absente diacono, presbyter) ante cereum paschalem canit. Hoc in hymno, Christus ut lumen mundi laudatur, et resurrectio eius ad acta Dei, quae in Veteri Testamento enarrata sunt, conligatur.

Lege etiam
 Fuchs, Guido, et Hans M. Weikmann. 1992. Das Exsultet: Geschichte, Theologie und Gestaltung der österlichen Lichtdanksagung. Ratisbonae. ISBN 3-7917-1306-X.
 Thomas Forrest Kelly, The Exultet in Southern Italy. Oxonii: Oxford University Press, 1996 
 Selbständige Evangelisch-Lutherische Kirche. 1993. Die Feier der Osternacht. Groß Oesingen. ISBN 3-86147-099-3. Liturgisches Heft mit Noten und Ablauf

Nexus externi
 Verba 
 Verba

Verba
 Exsultet iam angelica turba caelorum 
 exsultent divina mysteria 
 et pro tanti regis victoria 
 tuba insonet salutaris

 Gaudeat et tellus tantis irradiata fulgoribus 
 et, aeterni regis splendore illustrata 
 totius orbis se sentiat amisisse caliginem.

 Laetetur et mater Ecclesia 
 tanti luminis adornata fulgoribus: 
 et magnis populorum vocibus haec aula resultet.

 (Quapropter astantes vos, fratres carissimi, 
 ad tam miram huius sancti luminis claritatem, 
 una mecum, quaeso, 
 Dei omnipotentis misericordiam invocate.

 Ut, qui me non meis meritis 
 intra Levitarum numerum dignatus est aggregare 
 luminis sui claritatem infundens 
 cerei huius laudem implere perficiat.)

 (V: Dominus vobiscum.

 A: Et cum spiritu tuo.)

 V: Sursum corda.

 A: Habemus ad Dominum.

 V: Gratias agamus Domino Deo nostro.

 A: Dignum et iustum est.

 Vere dignum et iustum est, 
 invisibilem Deum Patrem omnipotentem 
 Filiumque eius unigenitum, 
 Dominum nostrum Iesum Christum, 
 toto cordis ac mentis affectu 
 et vocis ministerio personare.

 Qui pro nobis aeterno Patri Adae debitum solvit 
 et veteris piaculi cautionem pio cruore detersit.

 Haec sunt enim festa paschalia, 
 in quibus vere ille Agnus occiditur, 
 cuius sanguine postes fidelium consecrantur.

 Haec nox est, 
 in qua primum patres nostros, filios Israel, 
 eductos de Aegypto, 
 Mare Rubrum sicco vestigio transire fecisti.

 Haec igitur nox est, 
 quae peccatorum tenebras 
 columnae illuminatione purgavit.

 Haec nox est, 
 quae hodie per universum mundum in Christum credentes 
 a vitiis saeculi, et caligine peccatorum segregatos, 
 reddit gratiae, 
 sociat sanctitati.

 Haec nox est, 
 in qua, destructis vinculis mortis, 
 Christus ab inferis victor ascendit.

 Nihil enim nobis nasci profuit, 
 nisi redimi profuisset.

 O mira circa nos tuae pietatis dignatio!
 O inaestimabilis dilectio caritatis: 
 ut servum redimeres, Filium tradidisti!

 O certe necessarium Adae peccatum, 
 quod Christi morte deletum est!

 O felix culpa, 
 quae talem ac tantum meruit habere Redemptorem!

 O vere beata nox, 
 quae sola meruit scire tempus et horam, 
 in qua Christus ab inferis resurrexit!

 Haec nox est, de qua scriptum est: 
 Et nox sicut dies illuminabitur: 
 et nox illuminatio mea in deliciis meis.

 Huius igitur sanctificatio noctis 
 fugat scelera, 
 culpas lavat: 
 et reddit innocentiam lapsis, 
 et maestis laetitiam. 
 Fugat odia, 
 concordiam parat, 
 et curvat imperia.

 In huius igitur noctis gratia, suscipe, sancte Pater, 
 laudis huius sacrificium vespertinum, 
 quod tibi in haec cerei oblatione sollemni, 
 per ministrorum manus 
 de operibus apum, sacrosancta reddit ecclesia.

 Sed iam columnae huius praeconia novimus, 
 quam in honorem Dei rutilans ignis accendit.

 Qui, licet sit divisus in partes, 
 mutuati tamen luminis detrimenta non novit.

 Alitur enim liquantibus ceris, 
 quas in substantiam pretiosae huius lampadis 
 apis mater eduxit.

 O vere beata nox, 
 in qua terrenis caelestia, 
 humanis divina iunguntur!

 Oramus ergo te, Domine, 
 ut cereus iste in honorem tui nominis consecratus, 
 ad noctis huius caliginem destruendam, 
 indeficiens perseveret. 
 Et in odorem suavitatis acceptus, 
 supernis luminaribus misceatur.

 Flammas eius lucifer matutinus inveniat: 
 Ille, inquam, lucifer, qui nescit occasum: 
 Christus Filius tuus, 
 qui regressus ab inferis, 
 humano generi serenus illuxit, 
 et vivit et regnat in saecula saeculorum.
 Amen

 (secundum missale Ecclesiae Catholicae)

Hymni
Liturgia!
Psalmi idiotici