Kennethus Norton
Kennethus Howard Norton Sr. (natus Kenneth, vulgo Ken, 9 Augusti 1943; mortuus 18 Septembris 2013) fuit pugil negotialis qui ab anno 1967 ad annum 1981 certabat, summumque honorem Concilii Pugilationis Orbis Terrarum in ponderosis anno 1978 habuit. Pugnis cum Mahometo Ali gestis innotuit, quarum in prima sententia divisa vicit, in secunda similiter victus est, et in extrema controverse sententia universali victus est. Cum Laurentio Holmes quoque depugnavit anno 1978, a quo sententia divisa aegre victus est.

Pugilatione decessit anno 1981, et in Atrium Clarorum Pugilationis Universale anno 1992 ascitus est.

Iuventus
Norton ludis primum enituit in Schola Superioris Jacksonville in Jacksonville Illinoesiensi. Discipulus senior anno 1960 in gregem harpasticum civitatis inter defensores delectus est; a cursus autem magistro in octo certamina missus septenis vicit. Quam ob rem "Regula Kennethiana Nortoniana" in ludis scholasticis superioribus Illinoesiensibus instituta ne athleta plus quattuor cursoria certamina iniret. Scholam egressus Universitati Missuriensi Boreo-orientali (nunc Universitas Civilis Truman) accessit disciplinamque primariam didicit. In colloquio quidem cum Libello Valetudinis ESPN anno 1985 futurum fuisse dixit ut magister aut vigil fieret nisi pugilari maluisset.

Curriculum voluptarium
Universitatem egressus, in Corpus Classiarium Civitatum Foederatarum conscriptus ab anno 1963 ad annum 1967 et manualis interceptor Morsianus factus, egressus est NCTC Corry Station Pensacolae in Florida. In corpore pugilatione incepta tabulam 24-2 effecit, tres summos honores classiariorum ponderosorum adeptus. Tempore factus optimus pugil qui pro corpore umquam pugnaverit, Caestus Aureos Carolinae Septentrionalis AAU, honorem maximum orbis AAU, honoremque Panamericanum cepit. Post certamen gentile AAU anni 1967 negotialem se professus est.

Curriculum negotiale

Victoriarum perpetuam seriem seruit, congressus modo tironibus hominibus, modo inferioribus certantibus qualis ingens Iacobus O'Halloran. Ex inopinato tamen victus est anno 1970, nuper in libello Ring spei bonae causa depictus, a pugile forti Venetiolano tum ignoto Iosepho Ludovico Garcia, quem cum post quinque annis, fama amborum vulgata, iterum congressi essent, superavit.

Kennetho Norton datus est liber hortatorius  Think and Grow Rich ('Cogita Fique Dives') a Napoleon Hill scriptus, qui secundum verba ipsius verba "vitam meam penitus mutavit. Pugnaturus eram cum Mahometo Ali. Eram pugnator tener, tamen vici, quod factum est ob hunc librum lectum." Cum eum legisset, seriem quattuordecim victoriarum coepit, in quibus admirationem fecit Mahometo Ali anno 1973 victo honorem maximum ponderosorum Foederis Pugilationis Americae Septentrionalis adeptus. Norton "Haec verba" ait (ex Cogita Fique Dives Napoleon Hill) "fuerunt instinctus ultimus in Ali vincendo: 'Pugnae vitae non semper fortioris sunt nec velocioris, sed serius aut citius is vincit qui se posse cogitat.'" Totum quoque cursum ab Hill dictum de divitiis paceque animi accipiendis audiit. "Ad quemque referri potest optimum in professione esse, optima cogitare," Norton dixit

In commentatione edita in Missuriensi Austro-orientali Norton dixit, “Res quam facio est pugnarum solum a me bene aut ab adversario male pugnatarum pelliculas spectare." Dixit etiam, "In pugilatione cunctaque in vita numquam desinendum est discere!"

Initia famae

Norton vs. Ali I, II
Kennetho Norton, cum curriculi initiis adversarii magni nominis raro invenirentur, primus exitus maior fuit manifesta victoria contra Henricum Clark, certantem honestum, qua per orbem innotescere coepit. Secundus exitus fuit assensus Mahometi Ali ad pugnam. Iosephus Frazier, qui cum Norton se exercuerat et Ali vicerat, de hoc "Satis habebit laboris!" inquit, id quod fuit praedicens. Norton et Frazier, quamquam ambo mediis annis 1970 florebant, numquam pugnaverunt, cum propter communem lanistam Eduardum Futch tum amicitiae causa nolentes.

Primo certamine 31 Martii 1973, Mahometus Ali fautus 1-5 contra Norton, qui tum certans sexti gradus orbis aestimabatur, vestem ab Elve Presley datum gerens, televisionem ministrante Magno Orbe Athletico ABC, Harenam Athleticam Didacopolitanam intravit. Post duodecim impetus sententia divisa Ali victo, Norton in urbe adoptiva Didacopoli titulum ponderosorum NABF adeptus est. In hac pugna Norton maxillam "Maximi" Ali fregerat (ipse in undecimo impetu fatetur, Angelus Dundee citius factum dicente) quo hic modo bis in omni curriculo victus erat. (Solus enim eum Frazier vicerat. Ali tamen titulum ponderosorum recepturus erat anno 1974 a Georgio Foreman.)

Post fere sex mensibus in Foro Inglewood in California, die 10 Septembris 1973, Mahometus Ali sententia divisa aegre vicit. Norton pondo 206 librarum (5 libris levior quam in prima pugna cum Ali) et sunt auctores qui eum fortasse nimis se exercuisse subiecerint. Fortiter ferociterque pugnatum est. Victi Ali gloria "Maximum" esse graviter notata esset. In emissione televisa ABC narrator (et socius Ali) Howardus Cosell Ali saltantem et recte ferientem praevalere dictitabat quamquam Norton creber offendebat nec Ali eum bracchiis transversis inepte visu se defendentem ferire poterat. Controversi fuerunt et artus numerus notarum et sententia Ali favens.

Norton vs. Foreman
Anno 1974 Norton cum Foreman pugnavit pro honore maximo ponderosorum in Polyhedro Caracano Caracis Venetiolae, et stratus est secundo impetu. Cum primo impetu aeque pugnatum esset, Foreman post minutum alterius concussit et in funes pepulit Norton, qui non cecidit, sed cruribus titubantibus perseverabat, cum manifestus esset non recreatus. Continuo deiectus est bis parvo spatio arbitroque intercedente pugnae finis impositus est.

Culmen curriculi

Norton vs. Quarry
Anno 1975 Kennethus Norton titulum NABF ponderosorum recepit Jerry Quarry quinto impetu modo spectabili artificialiter strato. Mox Josephum Ludovicum Garcia quinto impetu stravit in vindicationem cladis anno 1970 ab eodem acceptae.

Norton vs. Ali III

Die 28 Septembris 1976 in Stadio Yankee Novi Eboraci tertium et extremum pugnavit Norton cum Ali, qui post pugnas priores titulum maximum universalem in ponderosis receperat Georgio Foreman octavo impetu strato anno 1974. Hac pugna multi Ali, qui magna verbera passus est, inclinari coepisse sentiunt. Controversissimus quidem fuit eventus, cum aequum fuisset certamen ineunte extremo impetu, Ali in hoc sententia et arbitri et judicum vicisset honoremque maximum sibi servavisset. Ambo iudices, Haroldus Lederman et Barney Smith, pugnam notarunt 8–7 Ali victore, arbiter Arthurus Mercante 8–6-1 Ali victore. Narrator vero extremo impetu finito fassus est se "valde mirari" nisi Norton vicisset.

Recentissime illo tempore sententia amissus erat honor maximus ponderosorum a Maximiliano Baer cum victus est a Iacomo Braddock ante 41 annis. In Menstruo Pugilationis Ianuarii 1998 sententia pugnae Mahometi Ali et Kennethi Norton habetur quinta ambiguissima de titulo in historia pugilationis. Pugnam Prelum Coniunctum Universale privatim notavit 8–7 Norton victore, Prelum Consociatum 9–6 Ali victore (Eduardus Schuyler) et 8–7 Norton victore (Wick Temple).

Etsi victoria effecta, Ali non leviter verberatus erat. Kennethum Norton retro pellere conatus non potuerat; ratione mutata "saltare" coeperat vix in nono impetu. Norton dixit tum postremum se toto animo pugnasse propter tristitiam victoriae sibi certae et alieno iudicio amissae.

Inclinatum curriculum

Norton vs. Young
Anno 1977 uno impetu stravit tironem optimum et nondum victum Duane Bobick, mox in pugna exercitoria titulatum Europaeum Laurentium Zanon devicit, qui levibus ictibus sed rapido motu multum praevalebat donec Norton erumpens pugnis eum confecit.

Inde lautus alterius gradus certator Iacomus Young, secundus victor prisci titulati Georgii Foreman et victor Ronaldi Lyle (qui olim inter primos ponderosorum fuerat), victus est sententia divisa in pugna 15 impetuum, cuius victor erat futurus adversarius maximi honorati WBC, qui tum erat Ali. Castra Ali tamen Ring dixerunt se quartam pugnam cum Kennetho Norton habere nolle. Norton et Young callide pugnarunt, Norton graviter corpus petens et Young bene se movens repugnansque. Sententia controversa est cum multi arbitrarentur Young satis fecisse ut vinceret.

Quamquam opinio erat Norton Mahometo Ali quarta pugna congressum pro summo honore WBC, mutata est res ob honorem Ali ereptum a Leone Spinks 15 Februarii 1978. Tum WBC iussit contendere novum titulatum cum Norton, cum adversarius fieri meruisset. Spinks tamen primum contra Ali titulum defendere maluit. WBC respondit 18 Martii 1978 titulari iure victoriae Kennethi Norton contra Young indendo, quo Norton honorem maximum WBC accepit, ab honore maximo ponderosorum WBA tum primum divisum postquam Iacomo Ellis et Ioanni Frazier tribuebantur ineuntibus annis 1970.

Norton vs. Holmes
Titulum WBC primum defendens 9 Junii 1978 Norton et novus primi gradus adversarius Laurentius Holmes congressi sunt in pugna durissima 15 impetuum. Holmes titulum accepit sententia artissime divisa. Ex tribus iudicibus, pugnam notaverunt duo 143–142 Holmes victore et tertius 143–142 Norton victore; Prelum Consociatum notavit 143–142 Norton victore. In Ring Martii 2001 ultimus impetus eius pugnae habetur septimus agitatissimus in historia pugilationis et a Monte D. Cox ex Collegio Universali Investigationis Pugilationis numeratur decimus in maximis pugnis ponderosorum umquam factis. Holmes postea tertium longissimum regnum in historia pugilationis post Iosephum Ludovicum et Vladimirum Klitschko habuit, scripsitque eam durissimam omnium suarum quinque et septuaginta pugnarum fuisse.

Labores posteriores

Ernestus Shavers
Postquam victus est ab Holmes, certantem sexti gradus Randolfum Stephens sternendo vicit anno 1978, deinde 23 Martii 1979 aliam pugnam necessariam ad titulum WBC petendum cum Ernesto Shavers, fortibus pugnis fabuloso, Campis habuit, qua primo impetu confectus est. Sic confirmata est opinio homines ictibus fortibus, ut Foreman, Shavers, et postea Cooney, difficiles Kennetho Norton esse. Quod Norton ipse semper negavit, se aetate iam deficiente Ernesto Shavers et Geraldo Cooney succubuisse dicens.

Scotus LeDoux
Deinde cum inferiore certante inglorioso sed longinquo Scoto LeDoux in Centro Met Minneapoli pugnavit sententia divisa neutroque victore. Norton praevaluit donec octavo impetu oculus pollice laesus pugnam statim mutavit. Inde LeDoux recreabatur et Norton manifeste lassabatur. Extremo impetu Norton bis cecidit, quo victoriam amisit, cum unius iudicio superatus esset, alterius superior maneret, tertii in aequum cecidisset; AP privatim notavit 5-3-2 Norton victore.

Tex Cobb
Post hanc pugnam Kennetho Norton 37 annis nato visum est pugilatione decedere tempus esse. Cum tamen exitu recentissimo non contentus esset, in harenam rediit adversarius invicti Tex Cobb in Texa, eius patria civitate, 7 Novembri 1980. Pugna agitatissima Norton sententiam divisam eripuit, cum huic suffragati essent Antonius Perez et Carolus Hassett sed Arlen Bynum victoriam Cobb adiudicaverit. Etiam in Ring Martii 1981 Norton in decem maximis ponderosis habebatur.

Postrema pugna

Geraldus Cooney
Certatore tituli Cobb victo, nova spes pugnae titularis Kennetho Norton aperiebatur. Die 11 igitur Maii 1981 in Hortis Fori Madisoniani harenam iniit cum primi gradus certatore Geraldo Cooney, invicto sicut Cobb fuerat. Iam vero initiis pugnae Norton inflexus est pugnis Cooney. In angulo suo ictus excipiebatur paene toto minuto donec post quattuor et quinquaginta secundos primi impetus Antonius Perez pugnae intercessit, nam Norton in angulo recubuerat, quo Cooney artificialiter sternendo in primi impetu vicit. Norton post hanc pugnam decedere optavit et in opera benefica se vertit.

Ratio pugnandi
Kennethus Norton in pugnis porro tendere solebat. Notus quoque fuit insolita ratione se carcini instar bracchiis transversis defendendi. Sic bracchium sinistrum corpori infra anteponebat, manu dextra ad aurem dextram vel sinistram sublata. Ubi intentius vexabatur, ambobus bracchiis ad vultus sublatis porro se inclinabat ne adversarius extendere bracchia posset. Ita se defendebant et Archibaldus Moore et Timotheus Witherspoon, et Iosephus Frazier partibus tertia pugnae cum Mahometo Ali, et Georgius Foreman postquam ad pugilationem rediit.

Subsidens solebat huc et illuc nutare dum ictus fortes scite intendit. Optime pugnabat cum porro iret, dextro pede modo insolito post corpore tracto, ex robore umerorum feriens. Aliis vero pugilibus mos est cubitos corpori apponere bracchiis recte sublatis et cestibus iuxta latera vultus, atque in ictus surgere ex pede posteriore.

Angelus Dundee ictum optimum Kennethi Norton transversum sinistrum fuisse scripsit, cum alii tortum dextrum laudarent. Ipse in libello menstruo Ring dixit fortissimum ictum suum quem meminisset fuisse arrectum dextrum in Jerry Quarry.

Praemia et laudes
Kennethus Norton est anno 1989 ascitus in Atrium Clarorum Pugilationis Orbis, anno 1992 in Atrium Clarorum Pugilationis Universale, anno 2004 in Atrium Athletarum Clarorum Corporis Classiarii Civitatum Foederatarum, et Anno 2008 in Atrium Clarorum Concilii Pugilationis Orbis Terrarum. Anno 2001 ascitus est ab Atrio Summorum Didacopolitano in Atrium Clarorum Breitbard, athletis Didacopolitanis et in ludis et extra ludos optimis destinatum, et anno 2011 in Atrium Athletarum Clarorum Californicum.

Libellus festus Ring anno 1998 Norton vigesimum secundum numeravit in "50 Ponderosis Maximis Omnis Temporis."  Norton tropaeum J. Niel "Pugnatori Annuo" a Societatis Scriptorum Pugilationis Americae anno 1977 accepit. Accepit quoque anno 1973 "Praemium Napoleon Hill" optima cogitanti.

Curriculum in mediis

Anno 1975, pugilatione florens, Kennethus Norton primum actor exstans primam gessit personam in Mandingo, pellicula generis blaxploitation a Dino De Laurentiis docta, de servo ante Bellum Civile empto ut cum aliis servis pugnaret domini voluptatis gratia. In pellicula quoque illam secuta Drum primam personam gessit minoresque in duodecim pelliculis aliis.

Actor et narrator televisivus pugilationis fuit postquam pugilatione decessit, sodalis fuit Collegii Oratorum Sports Illustrated, et Ken Norton Management Co. instituit, quae athletarum vicem implebat in pactis agendis.

In televisione, radiophonia, et contionibus interdum orabat donec anno 1986 offensione automobilis paene letali tam vulneratus est ut sermo tardus et obscurus in ceterum aevum fieret.

In pellicula Champions Forever cum Ali, Foreman, Frazier et Holmes collocutus est de suis temporibus optimis, et anno 2000 autobiographiam Going the Distance (Iter Effectum) edidit.

Vita privata
Kennethus Norton tria conubia, tres filios et unam filiam habuit. Primum filium Keith innuptus habuit. Uxorem Jeannette Henderson anno 1966 duxit dum classiarius est. Hoc conubium anno 1968 finitum est, nato filio Kennnetho Norton Jr. Anno 1977 uxorem duxit Jacqueline 'Jackie' Halton, cui iam erat filius Brandon conubii prioris.  Jackie filiam Kenisha (1976) filiumque Kene Jon (1981) peperit.  Post conubium plurium 24 annorum divortium factum est. Circa annum 2012 uxorem duxit Rosam Mariam Conant.

Kennethum Norton Los Angeles Sentinel atque Los Angeles Times anno 1977 "patrem annuum" censuerunt. Ipse in biographia Believe: Journey From Jacksonville dixisse fertur: "Ex omnibus titulis cuius privilegia mihi fuerunt, semper optimus fuit 'tata.'"

Filius Kennethus Norton Jr. harpasticus fuit in UCLA et longo illustrique curriculo in NFL, qui quotiens attactum defensivum fecisset, pugilationem patris memorans, pugilis modo zonae finali instabat et pugnos ad pulvinum metae iactabat.

Filius Keith Norton quondam fuit nuntius princeps athleticus KPRC Hustoniae in Texa. Hic patrem secutus est in Corpore Classiario.

Mortuus est Campis in valetudinario die 18 Septembris 2013. natus 70 annis et seriem apoplexiarum in annis posterioribus passus. In cunctis pugilationis rebus memoratus est, cum "iustissumus omnium" nuncuparetur a Foreman et Holmes "ultra fidem" diceret "in rebus pugilationis desiderabitur, et a multis". Sepultus est in Sepulcreto Jackonsville East Cemetery, in Jacksonville Illinoesiensi.

Tabula pugnarum negotialium

Notae

Nexus externi

Actores Civitatum Foederatarum
Autobiographi Civitatum Foederatarum
Milites Civitatum Foederatarum
Pugiles Civitatum Foederatarum