Fraternitas Saturni
Fraternitas Saturni est Germanus ordo magicus, die Paschali anni 1928 ab Eugenio Grosche (etiam Gregor A. Gregorius appellato) et quattuor aliis conditus. Ordo est unus ex veterrimis gregibus magicis iam exstans in Germania. Quaeque lobia, ut Grosche dixit, "animum de studio esotericismi, mysticismi, et magiae sensu cosmico agitat." Propositum ordinis hodie est spirituali hominum progressui per evolutionem et promotionem entium singulorum opera dare. Quod adipiscendum est per personalitatem mente et ethice educatam et esoterismum et occultismum absolute intellectum. Fraternitas ad adipiscendum hunc finem formulam graduum asciscit, usque ad gradum tricensimum tertium et maximum. Quaeque lobia proposita nec politica nec oeconomica habet, sed tantummodo exemplaria libertatis, tolerantiae, et sodalitatis disseminat.

Historia

Origines: Lobia Pansophia et Congressus Veidensis
Fraternitas Saturni anno 1925 post Congressum Veidensis in Thuringia condita est. Collegio Pansophico Orientis Berolini (Lobiae Pansophicae) successit, ordini magico Rosicruciano ab Henrico Traenker, notabile illius temporis occultista Germano, conditus. Propositum Congressus Veidensis fuit postulationes stabilire Alexandri Crowley se esse Caput Exterius Ordinis Templi Orientis et exspectatum mundi docentem. Homines qui congressui adfuerunt comitatus Crowleyanus (Leah Hirsig, Dorothea Olsen, Normannus Mudd ) et socii Lobiae Pansophiae Henrici Traenker fuerunt. Traenker decimus grandis magister nationalis Germanici Ordinis Templi Orientis sub Theodoro Reuss meruerat usque ad Reuss mortuum. Alii participes fuerunt Albinus Grau, notabilis praecursor pellicularius, et Eugenius Grosche (Gregorius A. Gregorius).

Labor congressus male cecidit, unde Traenker a negotiis Crowleyanis removit. Discrepantiae Traenkeranae et Crowleyanae profundum schisma in Lobia Pansophica stimulavit, inter fratres qui Crowleyanae legi Thelemati dissenserunt et fratres qui eam receperunt, inter quos Gregorius et Grau. Ob has discrepantias, Lobia Pansophica rite clausa est anno 1926. Fratres Lobiae Pansophicae qui doctrinas Crowleyanas receperunt sese cum Gregorio in Fraternitate Saturni condita consociaverunt, sed sine Albino Grau.

Adumbratio formulae graduum
Hi sunt gradus quos sodales periti adsequi possunt, paene omnibus ab initio Latine appellatis.

Saturnus

Notae

Bbliographia
Aythos. 1979. Die Fraternitas Saturni: Eine saturn-magische Loge. Hiram-Edition 7. Arbeitsgemeinschaft für Religions- und Weltanschauungsfragen.
Flowers, Stephen Edred. 1994. Fire & Ice: The Brotherhood of Saturn. Llewellyn Publishers. ISBN 0875427766.
Frater Oriphiel. 2005. Magische Einweihungspfade. Bohmeier Verlag. ISBN 3890944353.
Fraternitas Saturni. 1950–-1963. Blätter für angewandte okkulte Lebenskunst. Voll. 1–13.
Fraternitas Saturni. 2008. Saturn Gnosis. Vol. 3(1).
Frater V. D. 1994. Die Fraternitas Saturni heute. Verlag Ralph Tegtmeier Nachf.
Frater V. D. 2003. Schule der Hohen Magie. Vol. 2. Ansata.
Haack, Friedrich-Wilhelm. 1977. Die Fraternitas Saturni (FS) als Beispiel für einen arkan-mystogenen Geheimorden des 20. Jahrhunderts. Hiram-Edition 1. Arbeitsgemeinschaft für Religions- und Weltanschauungsfragen. ISBN 3921513111.
Hemberger, Adolf. Der mystisch-magische Orden Fraternitas Saturni, in 2 Bde. Impressio privata.
Popiol, Alexander, et Raimund Schrader. 2007. Gregor A. Gregorius: Mystiker des dunklen Lichts. E(soterischer Verlag. ISBN 3932928407.

Nexus externi
Situs publicus, www.fraternitas.de

 
Organizationes magicae