Mutatio accelerationis
Mutatio accelerationis in physica est vector, qui fluxionem accelerationis corporis (id est, derivativum vectoris accelerationis per tempus, seu derivativum tertium vectoris loci per tempus) exprimit. Haec est igitur functio temporalis, et exprimi potest vel magnitudine et plaga vel tribus functionibus numerorum realium per tempus, quae axibus x, y, et z respondent. Mutationis accelerationis symbolum vulgatissimum est j et eius unitates sunt m/s3 (Systemate Internationali Unitatum) vel gravitates normales per secundum temporis divisae (g0/s). Linguis modernis varia nomina habet; etiam anglice usurpantur et jerk et jolt (quibus vocabulis "impetus" fere dicitur).

Potest quoque definiri productum massae et mutationis accelerationis, id est (massa non mutata) derivatum a vi per tempus. Haec quantitas anglice yank ("avulsio") dicitur.

Cum vi permultae quantitates legibus physicis alligatae sint, nulla lex mutationem accelerationis vi alligat.

Significatio
Vector mutationis accelerationis  est primum derivativum temporale accelerationis, secundum velocitatis, tertium loci:

ubi:
 acceleratio
 velocitas
 locus
t tempus est.

Aequatio differentialis gradus tertii de mutatione accelerationis, cui forma est
 si autem in aequivalens systema trium  aequationum differentialium primi ordinis non linearium versa est, minima est ubi chaos gigni potest, quod mathematicorum studia adducit.

Vis, acceleratio, et mutatio accelerationis 
In massa constanti m, acceleratio a rectam proportionem cum vi F servat ex secunda lege motus Newtoni:

In mechanica Newtoniana corporum rigidorum, nulla vis derivativis accelerationis coniungitur; systemata autem physica ob mutationem accelerationis fluctuant deformanturque; quam ob rem, exempli gratia, NASA cum Telescopium spatiale Hubbleanum excogitaret, et primum et secundum derivativum accelerationis circumscripsit.

In physica moderna vis Abraham–Lorentz cum mutatione accelerationis coniungitur. Haec est vis qua recutitur particula onerata quae radiationem emittit dum acceleratur, et proportionem cum mutatione accelerationis et cum onere particulae servat. De eadem autem re theoria absorbendi Wheeler–Feynman magis provecta est, theoriis relativitatis et quantorum adhibi potest, energiaeque propriae rationem profert.

Res quibus adhibenda est 
De mutatione accelerationis cogitatur multis in rebus, ut in arte ingeniaria, maxime in struendis ferriviis (ut tramina sint viatoribus commoda, nec nimis acerbe accelerentur aut sistantur) curriculisque retroflexis. Fragilium aut accurationem requirentium non acceleratio tantum sed etiam mutatio accelerationis maxima circumscribi debet; nec non animalium vertebratorum (inter alia hominum), quibus opus est tempore ut vim mutatam sentiant tensionemque muscularem adaptent ne quassaturam colli patiantur. Homines qui umbrellis descensoriis utuntur et astronautae mutationibus maximis accelerationis subeunt. In eis quoque rebus, quibus resonantiae vibratoriae obstare possint, mutatio accelerationis potest esse momenti magni.

Notae

Acceleratio
Mechanica classica