Abecedarium Cyrillicum
Abecedarium Cyrillicum (Bulgarice: кирилица; Russice: кириллица; Serbice: Ћирилица; Ucrainice кирилиця) est abecedarium saeculo nono in Bulgaria vel Macedonia excultum, in linguis Slavicis Albarussica, Bulgarica, Russica, Rusinica, Serbica, Macedonica, Montenegrina, Ucrainicaque adhibita, et adeo in linguis non-Slavicis Abasgica, Abassinica, Andica, Baschkirica, Buriatica, Casachica, Chantyensi, Iacutica, Itelmenensi, Komiensi, Mansiensi, Lingua Persica (Tadiciana), Mongolica, Nenetica, Nganasanica, Tatarica, Udmurtica,  in linguis Mari, Morduinicis, Iucagiricis et multis aliis. Olim adhibita est in obsoletis Europae Orientalis, Caucasi, Siberiaeque linguis. Tabulae Unicodicis 429 litteras Cyrillicas includunt, quae variis linguis usui sunt.

Historia 

Illi abecedario nomen Cyrilli, inventoris alphabeti Slavici, datum est. Nonnulli iudicant illum virum alphabetum Cyrillicum creavisse, sed nunc plurimi docti opinantur Cyrillum auctorem alphabeti Glagolitici esse, abecedarium autem Cyrillicum creatum esse saeculo nono exeunti a discipulo Cyrilli et Methodii Clemente Achridensi.

Abecedarium Cyrillicum originem suam ex alphabeto Graeco ducit. Prima illius abecedarii versio viginti quattuor litteras Graecas (quarum nonnulli superfluae fuerunt, quia soni ab illis in lingua Graeca denotati non exsistebant in lingua Slavica), et undeviginti litteras ad sonos linguae Slavicae denotandum habuit. Sicut litterae abecedarii Graeci, ita litterae alphabeti Cyrillici pro denotatione numerorum adhibebantur. 

Modo forma, quantitas et nomina litterarum primi abecedarii Cyrillici mutabantur.  Petrus Magnus annis 1708-1710 mutationes introduxit ad libros saeculares imprimendos.  Post res novas, anno 1918, litterae supervaceanae ex abecedario remotae sunt.  Linguae plurium populorum et civitatum, quae partes erant Unionis Sovieticae, hoc abecedario utuntur, quamquam non sunt linguae slavicae;  exempli sunt Atropatenica, Tadiciana, Cazachica, et Uzbecica linguae.

Abecedarium Cyrillicum

Translitteratio

Regulae, quibus Vicipaedia Latina de facto in litteris Cyrillicitranslitterandis utitur, Vicipaediae Italianae proximae sunt (Systema ISO 9), sed nomina fontibus testata secundum alias regulas saepe translitterantur. 

.рф
Cursivum Russicum
Dies Abecedarii Cyrillici
Digraphae Cyrillicae
Index litterarum Cyrillicarum
Latinizatio
Vladislaus Grammaticus

Notae

Fontes 
 Comrie, Bernard.  1981.  The Languages of the Soviet Union. Cambridge University Press.  ISBN 0521232309.
 Daniels, Peter T., et William Bright. 1996.  The World's Writing Systems. Oxford University Press.  ISBN 0195079930.
 Encyclopaedia Sovietica Magna, editio tertia (Russice) = Большая Советская энциклопедия, 3-е изд. 
 Fortson, Benjamin W. 2010 Indo-European Language and Culture: An Introduction, editio altera.  Wiley Blackwell.  ISBN 978-1-4051-8896-8.
 Linguistica: Dictionarium magnum encyclopaedicum, editio secunda = Языкознание:Большой энциклопедический словарь/Гл. ред. В.Н. Ярцева. 2-е изд. – М.:Большая Российская энциклопедия, 1998. – 685 с.:ил. 
 Lunt, Horace. Old Church Slavonic Grammar. Mouton de Gruyter.
 Wien, Lysaght. 1983. Old Church Slavonic (Old Bulgarian)–Middle Greek–Modern English Dictionary. Verlag Bruder Hollinek.

Nexus externi 
 Soni abecedarii Russici
 Linguae "minoritatum" Russiae in interrete
 Data de alphabeto Cyrillico
 Using Cyrillic (Russian) under non-Russian MS Windows and on the Web
 De usu hodierni scripti Cyrillici
 Tipometar: Typographia Cyrillica Serbica
 The Cyrillic "Charset Soup"
 Translitteratio scriptorum non Romanorum
 "Virtualis" clavilis Cyrillicus
 Rusklaviatura: Cyrillicus Temporis Realis Commutator

!