Simona Weil
Simona Weil (nata Simone Weil Lutetiae die 3 Februarii 1909; mortua Asfordiae in urbe Cantii die 24 Augusti 1943) fuit philosopha Francica et soror Andreae Weil mathematici.

Anno 1928 ad studium in Scholam Normalem Superiorem Puellarum Separae institutam permissa est. Ingenium praecox habebat atque educatione  multilingui instructa Russice, Sanscritice, Graece et Latine sciebat. Collegio opificum operam dedit et operaria laborabat pauperrima per unum annum, ut statum operariorum cognosceret.

Quamquam pacifismum profitebatur, bello civili Hispaniae interfuit in anarchismum conversa. Secundo bello mundano, Repugnationem Francicam et rectionem Caroli de Gaulle participavit iustitiae socialis restituendae causa in Anglia, ubi mortua est labore et fame operistitio effectis. 

Sustinebat etiam religionem Christianam mysticam (ad tempus cogitationem Francisci Assisiensis) et gnosin Neoplatonismi. In libro La Pesanteur et la grâce ('Gravitas et gratia') inscripto (quem quidem ipsa edere nequivit), pulchritudinem putat esse instrumentum soteriologicum.

Opera
 Simone Weil, Œuvres complètes. (Paris: Gallimard, 1989–2006, 6 vols.)
1947: La Pesanteur et la grâce 
1949: L'Enracinement 
1950: Attente de Dieu
1951: Lettre à un religieux 
1951: Les Intuitions pré-chrétiennes (Paris: Les Éditions de la Colombe)
1952: La Source grecque (Paris: Gallimard)
1955: Oppression et liberté 
2006: Note sur la suppression générale des partis politiques (Paris: Climats)

Notae

Nexus externi
Versiones (Catalan translata)

Alumnae Scholae Normalis Superioris Puellarum
Eruditi Franciae
Mulieres
Philosophi
Spiritualitas Catholica