Cornubia
Cornubia vel Cornwallia sive Cornvallia (Anglice Cornwall; Cornubice Kernow) est ducatus insulae Britanniae, intra Britanniarum Regnum sita, paeninsula Mare Celticum a septentrionibus et occidentibus, Oceanum Britannicum a meridie, et Devoniam ab oriente praeter Tamarus flumen attingens. Sillinae insulae sunt archipelagus, comitatús historici Cornubiae pars, ad occidentem versus in Oceano Atlantico iacens, quarum insularum distantissimus est Bishop Rock, rupis pharo munita. Pharis etiam distinguuntur rupes periculosae Wolf Rock et the Longships.

Truro, urbs parva, media paeninsula surgens, est comitatús sedes administrativa necnon episcopalis in Ecclesia Anglicana.

Selectio oppidorum
Inter oppida iuxta mare iacentes enumerare oportet Bude, Boscastle, Tintagel, Port Isaac, Padstow, Newquay, St Agnes, Perranporth, Hayle, villa Sanctae Ivae, St Just in Penwith et Sennen ad oram maritimam septentrionalem; Mousehole, Penzance, Marazion, Perranuthnoe, Porthleven, Lizard Town, Falmuthum, Penryn, Flushing, Mylor, St Mawes, Veryan, Mevagissey, Polruan, Fowey, Polperro, West Looe, East Looe et Saltash ad meridianam. Oppidorum mediterraneorum praecipua sunt Launceston, Bosvena, St Austell, Redruth, Camborne et Helston. Adduntur minora St Germans, Callington, Liskeard, Lostwithiel, Tregony, Grampound, Probus, Wadebridge, Camelford, Kilkhampton, Stratton, St Columb Major, Mitchell et vici olim frequentati, hodie modestissimi Cargoll, Goldsithney, Insworke, Lanreath, Lawhitton, Lelant, Menheniot, Methleigh, Paul, Pelynt, Penknight, Sheviock, St Buryan, St Erme, St Newlyn East, St Stephen in Brannel, Summercourt, Trematon, Tywarnhayle, Week St Mary. Oppidum parvum Hugh Town, in insula St Mary's stans, est caput insularum Sillinarum. Insula sacra S. Michaeli dicata iuxta Marazion iacet.

Geographia

Ad oras Cornubiae reperiuntur extrema Britanniae promuntoria omnis tam meridianum, videlicet Ocrinum, quam occidentale, videlicet Antivestaeum. Inter flumina minora Cornubiae sunt Camula, Fal, Fowey, Hayle, Looe et Ottery. Montes altissimi sunt Brown Willy et Rough Tor.

Inter locos archaeologicos praecipuos enumerare oportet Chysauster et Carn Euny, oppida antiqua, ac Caer Bran, Castellum Chûn, et Castellum an Dinas, castra collina.

Cornubia divisa erat in partes decem (Anglice: "hundreds").

Lingua
Cornubienses lingua Cornubica olim utebantur, sed a saeculo fere duodevicensimo haec lingua exstincta est. Hodie quidam rursus favent; anno 2010, homines circiter 2000 Cornubice loqui possunt.

Cassiterides Insulae
Daphne du Maurier, de Cornwallia laudes dicens 
Ducatus Cornubiae

Notae

Bibliographia
Bannister, John. 1871. A glossary of Cornish names, ancient and modern, local, family, personal, &c.: 20,000 Celtic and other names, now or formerly in use in Cornwall. Londinii: Williams & Norgate. Textus apud archive.org.
Baring-Gould, Sabine. 1910. Cornwall. Cantabrigiae.  (Cambridge County Geographies) Textus apud archive.org.
 Black's Guide to the South-Western Counties of England: Dorsetshire, Devon and Cornwall. Edimburgi: A. & C. Black, 1862 Textus apud google books
 "Cornwall" in  
 Carew, Richard. 1602. The Survey of Cornwall. Londinii: John Jaggard. Textus apud gutenberg.org.
 Cox, J. Charles. 1912. Cornwall. Londinii: George Allen. Textus apud archive.org.
 Gilbert, Davies. 1838. The Parochial History of Cornwall. Londinii: Nichols. 4 voll. 1. 2. 3. 4.
 "Cornwall" in  vol. 1 pp. 299-336.
 "Cornwall" in .
 Lysons, Daniel et Samuel, Cornwall: a general and parochial history of the county. 1814. (Magna Britannia) Textus interretialis
 Preston-Jones, Anne, et Peter Rose. 1986. Medieval Cornwall. Cornish Archaeology 26: 135–85.
  Cornwall, voll. 1-2 et pars 5 vol. 1 vol. 2 pars 5.

Nexus externi 

 Gubernium comitatús Cornubiensis
 Situs tabularum geographicarum apud gubernium Cornubiensis
 Schedula aedificiorum historicorum e situ English Heritage selecta
 Imagines historicae apud English Heritage
Stoyle, Mark. "The Cornish: A Neglected Nation?" apud BBC History

!