Physica Aristotelea
Physica Aristotelea est physica orbis terrarum descriptio quam Aristoteles philosophus Graecus in suis libris exposuit, qui hodie Physica appellantur.

Quamquam descriptiones physicae hodie exactiter in forma mathematica exhibentur, Aristoteles quidem praecipue erat biologus, et physica sua instar metaphysicae est, de elementis ex quibus mundus componitur et de principiis motus et mutationis eorum tractans.

Notiones Aristoteleae de physica sunt:
 Loci naturales: respectu Telluris interioris, quo quodque elementum naturaliter tendit
 Gravitas/levitas: vis quae elementum ad naturalem locum citat 
 Motus rectilinearis: motus ob hanc vim est uniformiter in directum celeritate constante
 Relatio inter velocitatem et densitatem: celeritas est reciproce ut densitas medii per quem movit
 Vacuum verum nullo modo fieri potest: quia motus per vacuum incircumscripte celer fuerit 
 Aether ubiquitus: qui totum spatium complet
 Universum infinitum: quia spatium finem habere non potest
 Theoria continui: quia inter atomos vacuum necessario est, ergo corpus ex atomis componi non potest
 Quintessentia: corpora supra Tellurem ex corpore Terrestre constitui non possunt
 Cosmos incorruptibilis aeternusque: Sol et planetae sunt sphaerae perfectae immutabilesque
 Motus circularis: planetae in circulis perfectis movent

Corpus Aristotelicum
Naturalis auscultatio
Historia physicae

Aristoteles
Graeciae scripta
Historia physicae
Historia scientiae
Libri philosophici
Litterae Graecae antiquae
Philosophia naturalis
Physica
Scripta saeculo 4 a.C.n.