Piodasses
Piodasses (Graece Πιοδάσσης, Sanscritice अशोक  unde Latine "Aśokus" possumus) (c. 304–232 a.C.n.), fuit Imperator Mauryanus, qui paene totum subcontinentem Indicum ab anno fere 273 a.C.n. ad 232 rexit.  Piodasses fuit filius Bindusarae, nepos igitur Candraguptae, qui hoc imperium nactus est anno 322 a.C.n., domumque imperii Mauryani condidit. Indiae maiorem partem Piodasses a patre recepit, ipseque regnum magnopere extendit; postremo Kalingam in orientalibus Indiae partibus expugnavit. Piodasses victoriam militarem esse inutilem agnovit, et sola victoriam dhammae discrimen facit. Is confessionem Buddhisticam expressit et se apud bella nova omisit.

Saepe appellatus unus ex Indiae mundique gravissimorum imperatorum, Piodasses post multas victorias militares paene totam terram quae hodiernam constitit Indiam rexit. Eius imperium a terra nunc appellata Irania, Pakistania, et Afganistania in occidenti ad Bangladesha et Indam Assamiam civitatem in orienti, et ad meridiem usque brahmagiri in Karnataka patuit. Regnum dictum Kalingam vicit, quod nemo suae domus, ne Candragupta Maurya quidem, vicerat. Suum caput fuit Magadha, fortasse in civitate nunc appellata Bihar.

Visis necibus accumulatis belli Kalingae, quod ipse ex appetitu victoriae gesserat, is Buddhismum doctrinae Vedicae amplectus, se dedicavit ad Buddhismum trans Asiam propagandum et monumenta construxit ad gravissimos Gautamae Buddhae situs designandos. Piodasses porro se consecravit ad studium ahimsae (non violentiae), amoris, veritatis, tolerantiae, et vegetarianismi. Historici eum arbitrantur administratorem philanthropicum, et is ergo in historia Indica appellatur "imperator omnium saeculorum" et "imperator imperatorum" (samrath chakravartin).

Cognomen Aśokus e verbo aśokae, quod Sanscritice significat 'sine dolore', ex verbis a 'nullus, sine' et soka 'dolor, maeror, anxietas, cura'. In suis edictis, appellatur "Devānāmpriya" (Devanāgarī देवानांप्रिय) Devānaṃpiya 'amatus deorum') et "Priyadarśin" (Devanāgarī प्रियदर्शी Piyadassī 'qui unumquemque suaviter respicit'. Alius eius titulus est Dhamma (Prakrite धम्मः 'legitimus, pius, probus').

H. G. Wells, notissimus Regni Britanniarum scriptor et criticus socialis, in magno eius opere The Outline of History (1920), de Piodasse scripsit:
Fuerunt in historia mundi milia regum imperatorumque qui se appellaverunt "eorum altitudines," "eorum maiestates," "eorum elatissimae maiestates," et cetera. Breve temporis punctum fulserunt, et tam breviter e conspectu evanuerunt; sed Aśokus fulget, fulgetque splendide, splendida sicut stella, usque adeo ad hodiernum diem.

Cum eius edictis, eius fabula enarratur in Aśokāvadāna ('Narratione Aśoki') et Divyāvadāna ('Narratione divina') saeculi secundi exeuntis, et in libro Sinhalo Mahavamsa ('Annalibus Magnis'). Post fere duo millennia, eius potestas in Asia Meridionali et praecipue subcontinenti Indico iam videtur: insigne ex eius imperio effosso hodie est proprium Indiae insigne, et in historia Buddhismi, is gradum tenet tantum sub gradu ipsius Gautamae Buddhae.

Vita
Piodasses fuit filius Bindusarae, imperatoris Mauryani, et Dharmae, reginae gradus inferioris. Piodasse fuerunt nonnulli fratres maiores natu (omnes filii vitrici, ex aliis Bindusarae uxoribus) et solum unus frater minoris, Vitthashoka, puer amatissimus, ex eadem matre. Propter ingenii acumen et sollertias militares, Piodasses habetur fuisse deliciae avi, Candraguptae Mauryae. Secundum fabulam, cum Candragupta, Iainista vivere volens, singulare imperio se abdicaret, suum gladium abiecit, quod invenit conservavitque Piodasses.

Kśatriya natus, Piodasses regiam educationem militarem doctrinamque Vedicam accepit, sed adulescens fuit improbus importunusque, venator impavidus. Multi historici dicunt eum non fuisse delicatum, sed corpore robustum. Tradunt eum potuisse leonem vel tigridem solum virga lignea interficere, elephantem capulo cultri, armatos quoque milites vincere manibus nudis. Sollers fuit gladio; sic armatus, quemquam potuit superare. Dux militum formidolosus durusque, missus est ad motum apud urbem Avanti exstinguendum. Nonnulli historici subiciunt eum suos fratres necavisse ut se imperium adsequatur.

Mors et legatum

Piodasses fere quadraginta annos rexit. Piodasse mortuo, domus Mauryanus solum quinquaginta annos superfuit. Ashoka multos uxores et liberos habuit.

Chronologia vitae Piodassis (annis a.C.n.)
 304, natus
 286, coniugium cum Maharani devi
 284, natus Mahindrae
 281, natus Sanghamittae
 272–273, initium eius regni 
 270, Rajyabhisheka
 266, inclinatio ad Buddhismum
 266–263, aedificatio Chaityas
 264, Mahindra et Sanghamitta fiunt Buddhistae
 263–262, Kalinga Vijaya
 263, sententia Buddhismi
 263–250, Dharmayatra
 253–250, Tertium Buddhistorum Concilium
 252, Yatra Mahindrae Srilanka
 250 ad mortem, proselytismus Buddhisticus
 243–242, edicta
 236, Rani Tishyaraksha fit Pattarani
 233, Princeps Kunal fit Upraja
 232, mors ~ nirvana

Columnae Piodassis (Ashokstambha)

Constructiones a Piodasse aedificatae 
 Sanchi, Madhya Pradesh, India
 Dhamek Stupa, Sarnath, Uttar Pradesh, India
 Mahabodhi Templum, Bihar, India
 Barabar Cavernae, Bihar, India
 Nalanda Universitas, (partes sicut Sariputta Stupa), Bihar, India
 Taxila Universitas (Vishwaviddyalaya), (partes sicut Dharmarajika Stupa et Kunala Stupa), Taxila, Pakistania
 Bhir Agger, (retractatum), Taxila, Pakistania
 Bharhut stupa, Madhya Pradesh, India
 Deorkothar Stupa, Madhya Pradesh, India
 Butkara Stupa ,Swat

Sententiae

Piodassis ipsius 

 Omnes sunt filii mei.  Id quod volo filios meos habere est salus et felicitas, et hoc in mundo et in proximo;  hic volo omnes habere.  Nequis intelligere quam vehementer hoc volo, et, si quis inter vos intellegitis, totam vim voluntatis meae non intellegitis.

Pinacotheca

Fontes de vita et regno Piodassis 
 Aśokāvadāna
 Edicta Asoki

 Bellum Kalinga
 Bindusara
 Buddhismus
 Caput Leonis Asokae
 Cakravarti
 Candragupta Maurya
 Dasaratha Maurya
 Hinduismus
 Historia Buddhismi
 Historia Hinduismi
 Historia Indiae
 Index regum Indiae
 Jaugada
 Magadha
 Imperium Mauryanum
 Sisupalgarh

Bibliographia 

 Bongard-Levin, G. M. 1986. Mauryan India. Stosius Inc/Advent Books Division. ISBN 0-86590-826-5.
 Chand Chauhan, Gian. 2004. Origin and Growth of Feudalism in Early India: From the Mauryas to AD 650. Munshiram Manoharlal. ISBN 81-215-1028-7.
 Falk, Harry. 2006. Asokan Sites and Artefacts: A Source-book with Bibliography. Mainz : Philipp von Zabern. ISBN 978-3-8053-3712-0.
 Gokhale, Balkrishna Govind. 1966. Asoka Maurya. Irvington Pub. ISBN 0-8290-1735-6.
 Keay, John. 2001. India: A History. Grove Press. ISBN 0-8021-3797-0.
 Nilakanta Sastri, K. A. 1952, 1967. Age of the Nandas and Mauryas. Delhi: Motilal Banarsidass. ISBN 0-89684-167-7.
 Pal, Ranajit. 2002. Non-Jonesian Indology and Alexander. New Delhi.
 Sircar, Dineschandra. 1967. Inscriptions of Aśoka. Editio retractata. New Delhi: Publications Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India.
 Smith, Vincent Arthur. 1997. Asoka, the Buddhist Emperor of India. New Delhi: Asian Educational Services.
 Swearer, Donald. 1981. Buddhism and Society in Southeast Asia. Chambersburg, Pennsylvania: Anima Books. ISBN 0-89012-023-4.
 Thapar, Romila. 1961. Aśoka and the Decline of the Mauryas. Delhi: Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-564445-X.

Notae

Nexus externi 

 Vita Asoki
 Asoka honoratus vir inter fides apud ReadTheSpirit.com
 King Asoka and Buddhism. Studia historicalia et litteraria
 Biographia plena, cum gravissis Asokae vitae temporibus
 Vita Asokae Mauryae
 Vita brevis Asoki
 Mythistoria de Asoko
 Imperium primum Indicum, apud International World History Project

Nati 304 a.C.n.
Mortui 232 a.C.n.
Imperatores Indiae
Maurya (familia)