De bigis (Isocrates)
De bigis (Graece Περὶ τοῦ ζεύγους) est oratio iudicialis a logographo Isocrate circa 395 a.C.n. pro Alcibiadis filio scripta. Ille Alcibiades iunior quinque talenta flagitabatur ob equos quibuscum pater Olympiis 416 a.C.n. certaverat, quos pars adversa non Alcibiadis fuisse sed suos adfirmabat.  Posterior orationis pars sola servata est vel fortasse potius sola umquam publicata estː orator patris apologiam facit quia crimina parterna sibi saepe obiciebantur atque postremo ultimis verbis iudicum misericordiam movet. Ita exemplum laudationis futuris oratoribus relinquebatur.

Editiones et commentarii 

Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu et Emile Brémond, Isocrate. Discours I. Les Belles Lettres, 1929. Cum apparatu critico et versione Gallica.
Isocrate, Cinq Discours : Éloge d'Hélène, Busiris, Contre les Sophistes, Sur l'Attelage, Contre Callimachos. Édition, introduction et commentaire de Robert Flacelière (« Érasme »), PUF, 1961 Recensio critica Altera recensio critica

Plura legere si cupis 
Evangelos Alexiou, "Isokrates 'De Bigis' und die Entwicklung des Prosa-Enkomions", Hermes, 2011ː 316-336
David Gribble, "Alcibiades at the Olympicsː performance, politics and civic ideology", The Classical Quarterly, 2012ː 45-71
Zinon Papakonstantinou, "Alcibiades in Olympia: Olympic Ideology, Sport and Social Conflict in Classical Athens", Journal of Sport History, 2003ː 173-182

Notae

Nexus externi 
Textus Graecus apud Perseum et apud Vicifontem Idem apud Remacle cum Francogallica interpretatione 

Orationes
Litterae Graecae antiquae
Scripta saeculo 4 a.C.n.