Lingua Islandica
Lingua Islandica est lingua ex linguis Indoeuropaeis familiá Germanicá comprehensa. Una cum Danica, Suecica, Norvegica, Faeroensi linguis ramum Germanicum septentrionalem constituit. Ineunte anno 2022 fere 376 000 hominum sermonem patrium habuerunt Islandicum.

Loci 
Lingua Islandica est sermo publicus Islandiae. Sed sunt etiam complures Canadenses ex Islandia oriundi, ex quibus nonnulli etiamnunc aliquo modo Islandice loqui posse dicuntur et quorum numerus (secundum censum anno 2016 in Canada habitum) fere 101 795 hominum erat. Maior pars eorum est progenies Islandorum, qui eruptionem montis ignivomi Asciae (Islandice Askja) fugientes anno 1875 in Canadam se contulerant.

Grammatica

Vocabula 
Lingua Islandica nova cum radicibus suis verba fabricari mavult quam ea ab aliis linguis mutuari.

Accentus 
Accentus in lingua Islandica semper in primam uniuscuiusque verbi syllabam cadere solet.

Verba 
Verba sex habent tempora (scilicet praesens, imperfectum, perfectum, plusquamperfectum, futurum simplex, futurum exactum) et tres modos (scilicet indicativum, coniunctivum, imperativum); voces habent activam, passivam et mediopassivam. 

Formae praesentis et imperfecti sunt simplices, reliquae formae ope verborum auxiliarium formantur.

Nomina 
Linguae Islandicae sunt tria genera (scilicet masculinum, femininum, neutrum), duo numeri (scilicet singularis et pluralis), quattuor casus (scilicet nominativus, accusativus, dativus, genetivus, secundum ordinem tralaticium grammaticae Islandicae). 

Articulus indefinitus deest; articulus definitus aut nomini substantivo praeponi aut cum ipso coniungi potest, e. g.:
 masculini generis: hinn stóri maður, stóri maðurinn (vir magnus)
 feminini generis: hin góða kona, góða konan (mulier bona)
 neutri generis: hið þæga barn, þæga barnið (puer probus/puella proba)

Adiectiva 
Nomina adiectiva secundum nomina substantiva, quibus adiciuntur, genere, numero, casu flectuntur.

Pronuntiatus 
Legum omnium, quae ad pronuntiatum attinent, hae sunt praecipuae:

Vocales et diphthongi

Consonantes

Linguae Islandicae cum aliis linguis Scandinavicis comparatio 
Ecce tabula, quae eandem sententiam in varios sermones Scandinavicos conversam demonstrat.

Exemplar: Pater noster

Modi dicendi 
Ita (est). - Já. 

Minime. - Nei.

Bene venisti. - (ad virum) Velkominn. / (ad feminam vel gregem mixtum) Velkomin.

Te convenire volup est. - Gaman að hitta þig.

Salve! - Halló. / (ad virum) Sæll! / (ad feminam vel gregem mixtum) Sæl!

Vale! - Bless!

Bonum diem (tibi exopto). - Góðan daginn.

Bonum vesperum. - Gott kvöld.

Bonam noctem. - Góða nótt.

Nos videbimus! - Sjáumst!

Quomodo te habes? / Ut vales? - Hvernig hefur þú það? / Hvað segirðu?

Bene. - (vir) Góður. / (femina) Góð.

Male. - (vir) Vondur. / (femina) Vond.

Veniam mihi des. / Ignoscas, quaeso. - Fyrirgefðu.

Gratias (tibi ago). - Takk fyrir.

Accipe, sis. / Libenter. - Gjörðu svo vel. / Þú ert velkomin(n).

Mihi nomen est ... - Ég heiti ...

Quid nomen tibi est? - Hvað heitir þú? 

Loquerisne Anglice? - Talar þú ensku?

Ignosce mihi, non loquor Islandice. - Því miður, ég tala ekki íslensku.

Egeo adiumento. - Ég þarf hjálp.

Ignoscas, quaeso, ubi est latrina? - Fyrirgefðu, hvar er klósettið?

Nescio. - Ég veit ekki.

Non intellego. - Ég skil ekki.

Loquerisne ... - Talar þú ...

- Anglice? - Ensku?
- Gallice? - Frönsku?
- Theodisce? - Þýsku?
- Hispanice? - Spænsku?
- Sinice? - Kínversku?

Numeri 
nihil, nil - núll

unus - einn

duo - tveir

tres - þrír

quattuor - fjórir

quinque - fimm

sex - sex 

septem - sjö

octo - átta

novem - níu

decem - tíu

Notae

Bibliographia 
 Jon Henley, "Icelandic language battles threat of 'digital extinction'" in The Guardian, 26 Februarii 2018.

!