Felix qui potuit rerum cognoscere causas
"Felix qui potuit rerum cognoscere causas" est quadringentesimus nonagesimus versus secundi libri Georgicorum a Vergilio compositorum. Haec verba ad carmen didacticum Lucretii De rerum natura et ad Lucretium ipsum referri putantur: is enim causas rerum naturalium opere suo indagare conatus est.

Contextus 
Poëta vero in hoc loco duo cognitionis genera describit:
Felix, qui potuit rerum cognoscere causas,
atque metus omnis et inexorabile fatum
subiecit pedibus strepitumque Acherontis avari.
Fortunatus et ille, deos qui novit agrestis,
Panaque Silvanumque senem Nymphasque sorores.

Gregson Davis putat Vergilium hic analogian inter philosophum felicem et agricolam felicem fecisse.

Notae

Nexus externi 
 Georgica lib. 2 in The Latin Library

Locutiones Latinae
Publius Vergilius Maro
Titus Lucretius Carus