Orestea
Orestea (Graece Ὀρέστεια) est trilogia tragoediarum ab Aeschylo scriptarum, quae sunt Agamemnon (Ἀγαμέμνων), Choephoroe (Χοηφóρoι), atque Eumenides (Εὐμενίδες). In quibus narrantur caedes Agamemnonis a Clytaemestra facta, caedes Clytaemestrae ab Oreste, iudicium Orestis, finis exsecrationis Atridarum, ac placatio Furiarum. Etiam vis numenque deorum in rebus ac controversiis hominum tractatur. Orestea est solum exemplum quod exstat trilogiae Graecae antiquae. Primum praemium  Dionysiis anni 458 a.C.n. consecuta est. Multi Oresteam optimum Aeschyli opus habent. Principia trilogiae themata sunt discrimen inter ultionem et iustitiam et transitus a simultate propria ad litem lege ordinatam. Primum post trilogiam tragoediarum Proteus (Πρωτεύς), drama Satyricum sequebatur, sed nihil eius nisi unus versus superstes est.

De posteritate 
Inter Francogallicos interpretatores memorandi sunt Alexis Pierron (1854),  Leconte de Lisle (1872), Paul Claudel (Gallimard, 1920) cuius interpretationi Darius Milhaud musicam composuit.

Notae

Bibliographia 
 
Fartzoff, Michel. 2018. Famille et cité dans l’Orestie d’Eschyle, La trame du tissu tragique, Paris, Les Belles Lettres. Recensio critica
"Troie dans l'Orestie d'Eschyle : l'adaptation dramatique d'une image ambivalente" in  Reconstruire Troie. Permanence et renaissances d'une cité emblématique, 2009ː 167-185
 Monique Halm-Tisserant,	"Le filet, un leitmotiv dans l'Orestie d'Eschyle", Ktèma, 2002ː 293-305
Anne-Sophie Noel, "Un printemps sous le signe de l’Orestie", Agon, 2019.
 
 MacLeod, C. W. "Politics and the Oresteia." The Journal of Hellenic Studies, vol. 102, 1982, pp. 124–144.
Georges Roux,	"Commentaires à l'Orestie",  Revue des Études Grecques, 1974ː 33-79

Nexus externi 

Aeschylus
Graeciae scripta
Scripta 458 a.C.n.