Lingua Protoindoeuropaea
Lingua Protoindoeuropaea est lingua methodo comparativa restituta, qua systematicae linguarum Indoeuropaearum similitudines harumque differentiae legibus phoneticis explicabiles exponuntur. Sensu igitur rationali, lingua PIE est nihil nisi fragmentum grammaticum et structura pura. Sensu autem protohistorico, PIE est etiam quasi proavia linguarum Indoeuropaearum. Testimonio huius linguae nec inscriptionibus nec libris manu scriptis servato, per comparationem linguarum recentiorum conicitur sive "reconstruitur." Sermonem ipsum deperditum, huic linguae artificio constructae adsimilem, usitabant fortasse qui planitiem hodiernam Ucrainae et Russiae meridianae millenniis vel IV vel V a.C.n. incolebant; sed de hac re eruditi disputant.

Phonologia 
Lingua Protoindoeuropeaea dicitur haec habuisse phonemata. Vide etiam linguas Indoeuropaeas ut videas quo modo mutata sint in eis.

Consonantes

Vocales 
 vocales breves  a, e, i, o, u
 vocales longae ā, ē, ō
 diphthongi ai, au, āi, āu, ei, eu, ēi, ēu, oi, ou,  ōi, ōu
 allophona syllabica consonantium: u, i, r̥, l̥, m̥, n̥.

Morphologia 
Nonnullae res morphologicae PIE inventae sunt.

Nomina 
Nomina declinabantur octo casibus (qui erant nominativus, accusativus, genetivus, dativus, instrumentalis, ablativus, locativus, vocativus). Genera fortasse tria erant: masculinum, femininum, neutrum. Sunt quidem qui censeant duo tantum genera primitus fuisse: animatum et non animatum; postea autem ex animato genere duo nata esse genera: masculinum et femininum.

Modi declinandi sunt duo maioris momenti: thematicus et athematicus. Thematicae declinationi radices nominales augebantur /o/ phonemate (cuius loco /e/ in vocativo adhibebatur). Formae autem athematicae declinationis vetustiores sunt, secundum modum apophoniae dignoscuntur radices acrodynamicae, proterodynamicae, hysterodynamicae et holodynamicae. 

Casuum exitus:

Pronomina 
Pronomina difficilius reconstruuntur quia omnia in linguis Indoeuropaeis differunt. 

Lingua Protoindoeuropaea habebat pronomina personalia primae secundaeque personae, sed, ut lingua Latina, non habebat tertiae. Pronomina personalia habebant suas formas et exitus unicos; vide, exempli gratia, etiam latine ego et me.

Notae

Bibliographia 
 Paul Friedrich, Proto-Indo-European Trees: The arboreal system of a prehistoric people. Sicagi: University of Chicago Press, 1970
 Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch. 3 voll. Bernae: Francke, 1959-1969 Vol. 1 2 3 apud Internet Archive

Protoindoeuropaei
Protolingua
Fabula Schleicherana
Index radicum Indoeuropaearum
Lex Pinaultiana
Rex deusque

Nexus externi 
 Indo-European Lexicon apud University of Texas at Austin Linguistics Research Center
 Proto-Indo-European Etymological Dictionary: A Revised Edition of Julius Pokorny’s Indogermanisches Etymologisches Wörterbuch apud Dnghu Adsoqiation

!