Decimus Iunius Brutus Callaicus
Decimus Iunius Brutus Callaicus (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus post annum 121 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

Gens 
Pater eius Marcus Iunius M.f. Brutus anno 178 a.C.n. consulatum administravit. Frater maius Marcus Iunius Brutus iurisprudentiam Romanam quasi condidit. Clodiam in matrimonium duxit, filius eius Decimus Iunius Brutus anno 77 a.C.n. consul fuit.

Cursus honorum 
Anno 138 a.C.n. una cum Publio Cornelio Scipione Nasica Serapione consul erat. Ambo consules breve tempus a tribunis plebis incarcerati sunt, quod dilectionem habens nemini pepercissent. Deinde in Hispania contra Lusitanos certavit, militibus Viriathi agros divisit, atque proconsul Hispaniae Ulterioris factus est. Ibi  oppidum Olisiponem in bello adversus Celtiberos sibi socium   munivit et auxit ut ostio Tagi firmiter potitus cavere posset ne commeatus per  flumen exercitui advectus ab hostibus interciperetur. Mox anno 137 a.C.n. Callaicos gentem vicit, anno 136 collegam Marcum Aemilium Lepidum Porcinam in Hispania Citeriore frustra adiuvit contra Vaccaeos. Deinde in patriam rediit atque triumphavit et cognomen Callaicus accepit. Anno 129 legatus Gaii Sempronii Tuditani consulis in Illyrico fuit. Anno 121 a.C.n. Lucium Opimium consulem contra Gaium Sempronium Gracchum tribunum plebis adiuvit. Praeterea augur erat et Lucio Accio poetae favit, cuius epigrammata in templo Martis a se aedificato inscribi iussit.

Bibliographia

Notae 

Brutus Callaicus, Decimus
Senatores
Proconsules Hispaniae Ulterioris
Augures