Carmina Burana
Carmina Burana sunt congeries poëmatum et cantiuncularum Medii Aevi, anno circiter 1230 manu scripta in codice olim apud monasterium Buranum, hodie in Bibliotheca Civica Bavariensi servato. Maxima eorum carminum pars Latine, pauci in linguis Theodisca aut Francogallica mediaevalibus, aliqui macaronice compositi sunt. Multi sine nomine auctoris rescribuntur; sed codex est fons praecipuus operum Archipoetae, Gualteri de Castellione, et Petri Blesensis.

Carolus Orff anno 1936 composuit cantatam iuxta textus Carminum Buranorum selectorum, quae sub eodem titulo praeclara facta est.

Ordo carminum
Carmina sunt in partes sex ordinata:
Carmina ecclesiastica 
Carmina moralia et satirica (ut exempli gratia Evangelium secundum marcas argenti)
Carmina amatoria 
Carmina potoria (parodias etiam comprehendentia)
Ludi (ludi religiosi)
Supplementum (versiones aliquorum carminum variantes)

Exempla
Veris dulcis in tempore
florenti stat sub arbore
Iuliana cum sorore.
Dulcis amore!
[Refl.] Qui te caret hoc tempore, fit vilior. . . . [Carmina Burana 85]

Veris adest elegans acies,
clara nitet sine nube dies,
nocte micant Pliadum facies;
grata datur modo temeries,
temporis optima mollities. [Carmina Burana 135]

Adnotationes 

O Fortuna

Nexus externi

 Textus carminum apud www.fh-augsburg.de (Bibliothecam Augustanam)
 Textus manu scriptus omnium carminum digitalizatus praebetur in: Vollständiges Digitalisat der Originalhandschrift in der Bayerischen Staatsbibliothek (Clm 4660) 

!
Lingua macaronica