Eduardus I (rex Angliae)
Eduardus I (natus die 17 Iunii 1239; mortuus 7 Iulii 1307)
"malleus scotorum", fuit filius maior natu regis Henrici III uxorisque eius Alienorae Provinciae. Die 16 Novembris 1272, patre mortuo, Eduardus fit rex Angliae. Particeps fuit nonae expeditionis sacrae.  Sub Eduardo, termini Angliae expanduerunt in Vallia Scotiaque, quamquam Eduardus non vincuit omnem Scotiae, quod orti Villiamis Vallasis et Robertus I (rex Scotiae).

In matrimonium duxit primo Alienoram filiam Ferdinandi III regis Castellae, et ex ea genuit:
 Alienora quam in matrimonium duxit rex Alphonsus V (rex Aragoniae)
 Iohannes
 Henricus
 Iohanna
 Alphonsus
 Margareta quam in matrimonium duxit Ioannes II (dux Brabantiae)
 Maria
 Elisabetha quam in matrimonium duxit Ioannes I (comes Hollandiae)
 Eduardus qui, patre mortuo, fit rex Angliae
 Beatrix
 Blanca
Uxorem alteram duxit Margaretam filiam Philippi III regis Francorum, et genuit: 
 Thomas
 Edmundus

 Friar Bacon and Friar Bungay, ludus scaenicus Roberti Greene de Eduardo iuveni principe

Bibliographia 
 Numismatica
 M. R. Allen, "The Groats of Edward I" in British Numismatic Journal vol. 74 (2004) pp. 28-38

Nexus externi 

Reges Angliae
Participes nonae expeditionis sacrae
Nati 1239
Mortui 1307
Eduardus II (rex Angliae)
!
Henricus III (rex Angliae)
Philippus IV (rex Francorum)
Plantagenistae