Myrtilus
In mythologia Graeca Myrtilus erat auriga Oenomai, Pisanorum regis. Domino in quadrigarum certaminibus opem ferebat qui instituerat ut quicumque filiam suam Hippodamiam in matrimonium petebat aut primum patrem velocitate equorum vinceret aut moreretur. Quia autem equos Aquilone velociores possidebat omnes proci vincebantur et interficiebantur donec Pelops Tantali filius, sive dimidium regni sive, ut volunt alii, noctem unam cum Hippodamia pollicitus, Myrtilum corrupit, qui currus regii rota altera ut in certamine solveretur  effecit. Mortuo tamen Oenomao Pelops Hippodamiam quidem uxorem duxit sed promissa socio dare recusavit atque Myrtilum in mare praecipitavit, unde secundum nonnullos mythographos nomen Myrtoi maris ductum est. Certe dirae exsecrationes a Myrtilo tum adversus Pelopem nuncupatae in eius posteros redundasse atque horribile fatum Atridarum movisse saepe dicebantur

Certamen Pelopis et Oenomai in Iovis Olympici templi fastigio frontali sculptum erat, quia velut praeludium quadrigarum certaminum ludis Olympicis habitorum putabatur.

Notae

Fontes
Euripides, Orestes 988-994 et 1549
Hyginus mythographus Fabulae 84.
Nicolaus Damascenus, Historiarum fragmentum 10
Pausanias libro octavo Descriptionis Graeciae, 14.10-12 necnon libro quinto 1.7 et sexto 20.17 et libro secundo 18.2.
Seneca, Thyestes 139-43

Plura legere si cupis 
 Pierre Cuvelier, Le mythe de Pélops et d'Hippodamie en Grèce ancienne : cultes, images, discours, 2012 (dissertatio academica).

Mythologia Graeca