Satyrion
Satyrĭon sive satureum sive serapias sive serapion sive priapiscus dicuntur orches quae in usu alimentario hominibus adhibentur.

Quoniam radix bulbosa huius herbae similis est forma testibus viri, satyrion antiquitus aphrodisiacum esse habebatur, unde nomen. Antiqui maiorem bulbum saepissime terebant ut in potu dissolveretur, e.g. in aqua, in lacte caprae montanae, aut vino vel atro et austero< vel condito.

Hodie potus similis a Turcis fit, nomine sālep (Arabice: ḫasyu al-θaˁlab 'testes vulpis,' id est orchis, cui locutioni Graecam κυνός ὄρχιν 'canis testem' apud Herbarium datam confer), ex bulbo trito, saccharo, lacte, et cinnamomo, qui calefactus infertur.

Notae

Bibliographia 
 Praecepta culinaria
 1858 : Il cuciniere italiano moderno. Liburni p. 52 ("Farinata di salep")
 1938 : Prosper Montagné, Larousse gastronomique (Lutetiae: Larousse) p. 857 ("Consommé au salep")

 Aliae encyclopaediae
 

Potiones
Stimulantia