Trappist-1
Trappist-1, etiam 2MASS J23062928-0502285 nuncupatum, est stella pumilio ultrafrigida 39,5 annos luce mensos (12,1 parsec) e Sole in constellatione Aquario sita.

Anno 2015, astronomi tres planetas magnitudine simili terrestri stellam pumilionem orbitantes invenerunt. Grex, a Michaële Gillon in Universitate Leodiensi in Belgicā ductus, planetas detexit viā photometriae transitūs cum Telescopio Parvo Planetis et Planetesimalibus Transeuntibus (Anglice Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope; acronymo ex verbis Anglicis TRAPPIST) in Observatorio La Silla in Chiliā. Die 22 Februarii anni 2017, astronomi quattuor novos exoplanetas circum Trappist-1 nuntiaverunt. Praeter TRAPPIST, hoc opus Telescopio Maximo (Anglice Very Large Telescope; acronymo ex verbis Anglicis VLT) in Monte Paranali (Hispanice Cerro Paranal) et Telescopio Siderali Spitzeriano (Anglice Spitzer Space Telescope) a NASA, apud alia, usum est et totum planetarum numerum ad septem adduxit, e quibus saltem tres, et fortasse omnes, intra zonam habitabilem sunt.

Inventio et nomenclatura 
Stella medio in systemate anno 1999 Recognitione totius caeli duobus micrometris (Anglice Two Micron All-Sky Survey; acronymo ex verbis Anglicis 2MASS) inventa est. Perscripta est in consequentem catalogum, "2MASS J23062928-0502285" designata. Numeri ad stellae ascensionem rectam et declinationem in caelo referunt et "J" refert ad Epocham Iulianam.

Systema postea a grege in Universitate Leodiensi investigatur, qui suas initiales observationes fecere utendo Telescopio Parvo Planetis et Planetesimalibus Transeuntibus-Australi (Anglice Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope-South) e Septembri in Decembrem anni 2015 et sua inventa Maio anni 2016 in commentario Nature in lucem edidere. Robotici telescopii acronymum Anglice, TRAPPIST, in bono lumine Belgicas incepti origines ponit, denotans sicuti si esset contemplativus Trappistarum ordo religiosus (astronomi suam inventionem appositione Trappensis cervesiae a contemplativis effectae celebravere, quam magni aestimant). Quia stella primos exoplanetas hoc telescopio inventos hospitat, inventores igitur eam "Trappist-1" designavere.

Planetae designantur ordine eorum inventionis, incipiendo litterā b primo planetae invento, c secundo et sic. Tres planetae circum Trappist-1 primi inventi et b, c et d ordine crescentium periodorum orbitalium designati sunt, et secundus inventorum grex simili modo designatus est litteris e usque ad h.

Die 23 Februarii anni 2017, inventio animato Doogli Googlis (Anglice Google Doogle) a Nate Swinehart creato celebrata est.

Stellaris proprietates 
Trappist-1 stella pumilio ultrafrigida est, cum classi spectrali M8,0 ± 0,5, quod propemodum sunt 8% massae et 11% radii Solaris et, quamquam paulum maior Iove, circa 8,4 vicibus massivior est. Temperaturam 2550 K habet et est saltem 500 annos nata (ultra hoc minimum, quod stellam iuvenem activam phasin transivisse indicat, aetas pessime limitatur propter lentissimam huius stellaris generis evolutionem). In comparatione, Sol circa 4,6 milliarda annorum natus est et temperaturam 5778 K habet.

Propter remissam luminositatem, stella usque ad 12 trilliones annorum vivere potest. Stella metallibus locuples est, cum metallicitate ([Fe/H]) 0,04 seu 109% Solaris quantitatis. Cuius luminositas 0,05% eius Solaris (), maior cuius pars infrarubro spectro emittitur.

Systema planetarium 
Mense Februario anni 2017, astronomi huius stellae systema planetarium temperatis planetis terrestribus septem componi nuntiavere, e quibus quinque (b, c, e et g) magnitudinem similem ei Terrestri habent et duo (d et h) magnitudinem mediam inter Martianam (cum diametro circa dimidio Terrestris) et Terrestrem habent. Tres (e, f et g) in zonā habitabili orbitant. Annus proximo in planetā solum 1,5 Terrestres dies transit, sexti planetae anno solum 12,3 dies transeunte. Septimi planetae annus multo minus certus est in 20 +15−6, quia solum unicus transitus observatus est.

Resonantia orbitalis propinqua
Planetarum b et g orbitae fere in resonantiā sunt, relativas periodos propemodum 24/24, 24/15, 24/9, 24/6, 24/4 et 24/3 respective habentes, tenentibus proximis vicinis periodorum rationes (procedentibus foras) circiter 8/5, 5/3, 3/2, 3/2 et 4/3 (1,603, 1,672, 1,506, 1,509 et 1,342). Quod longissimam notam fere resonantium exoplanetarum catenam repraesentat et putatur evenisse ex interactionibus inter planetas cum migravere penitus in residualem discum protoplanetarium postquam formati essent initialibus maioribus in spatiis. Talis migratio versus interiora probabilitates substantialium quantitatum aquae his in mundis praesentis crevit. Propter tenuiter notam periodum orbitalem planetae h, nescitur an sit in resonantiā orbitali aliis cum planetis sex.

Rotatio synchrona
Omnes planetae septem probabiliter rotationem synchronam habent (latus unum omnium planetarum coram stellā stat), quod vitae incrementum illic "multo arduius" facit. Minus probabilis possibilitas est ut aliqui in resonantiā rotatoriā orbitali capi possint. Planetae cum rotatione synchronā multo magnas temperaturae dissimilitudines inter sua sempiterne illuminata diurna latera et sua sempiterne obscura nocturna latera typice habere possunt, quod fortes ventos planetas volventes efficere possunt. Meliora loca vitae prope mites crepusculares regiones inter duo latera, lineam terminatoris nuncupatas, esse posset.

Possibiles effectūs fortium Roentgenianorum radiorum et extremae radiationis ultraviolaceae in systemate
Bolmont et alii effectūs praedictae ultraviolaceae longinquae (FUR) et ultraviolaceae extremae (EUV/XUV) irradiationis planetarum b et c e Trappist-1 demonstravere. Quorum resultationes duos planetas fortasse tantos quam Terrestres aquae oceanos quindecim amisisse suggerunt (quamvis vera amissio minor forsitan sit), secundum eorum aquam contenta in initio. Nihilominus, satis aquae forsitan retinuere ut habitabiles maneant et planeta a longius orbitans multo minus aquae amisisse praedictus est.

Verumtamen, consequens observatorii XMM-Newton studium de Roentgenianis radiis ab Wheatley et al. factum stellam Roentgenianos radios gradū comparabili ei nostri multo maioris Solis et radiationem ultraviolaceam extremam gradū 50 vices fortiore quam eo a Bolmont et al. adsumpto emittere invenit. Auctores ut hoc significative primariam et fortasse secundariam atmosphaeras planetarum cum magnitudine simili Terrestri mutaret, quod amplificaretur zona habitabilis stellae, praedixere. Publicatio hos gradūs radiatiionis physicam hydrodynamicamque in planetariā atmosphaerā negligere et fortasse significative maioris aestimatos esse contemplavit. Extremae quidem ultraviolaceae causā amissio crassissimae ex hydrogenio helioque atmosphaerae primariae forsitan reverā habitabilitati requiri posset. Altus extremae ultraviolaceae gradus etiam exspectaretur ut fieret aquae retentio in Trappist-1d minus probabilis praedictā a Bolmont et al., quamvis in irradiatissimis planetis insidiae frigidae in polis aut in nocturnis lateribus planetarum cum rotatione synchronā manere possent.

Planetariarum atmosphaerarum spectroscopia
Propter relativam systematis vicinitatem et propter parvam primariarum orbitaliumque collineationum diurnos transitūs producentium magnitudines, atmosphaerae planetarum circum Trappist-1 propitii scopi investigationi de transmissionis spectroscopiā sunt.

Combinatum transmissionis spectrum planetarum Trappist-1b et Trappist-1c, Hubbleano telescopio spatiali obtentum, hydrogenio abundantem atmosphaeram sine nubibus ambobus excludit, inverisimile igitur ut extensum gasii tegmen teneant, nisi nubes sint magnis in altitudinibus. Aliae atmosphaericae structurae, ex atmosphaerā cum aquae vapore sine nubibus usque ad atmosphaeram similem Venereae, cum monotono spectro consistentes manent.

Futurae telescopiorum, sicuti JWST aut E-ELT, observationes gasium thermocepicum in atmosphaeris contentum taxare poterunt, quod permittet meliorem superficialium condicionum aestimationem. Etiam biosignaturas sicuti ozonum aut methanum in istorum planetarum atmosphaeris detegere poterunt, si vita illic adest.

Radioelectrici signi quaesitus
Februario anni 2017, Seth Shostak, expertus astronomus Instituti SETI effatus est: "Institutum SETI suā Instructurā Telescopiorum Allen (Anglice Allen Telescope Array; acronymo ex verbis Anglicis ATA) anno priore [2016] usum est ad observanda circumiecta stella Trappist-1, legens per decem billionum canalium radiophonicorum signa quaerens. Nulla transmissio detecta est, quamquam novae observationes in futurum sunt..."

Pinacotheca

Pelliculae

Notae

Bibliographia 
 Amy C. Barr, Vera Dobos, László L. Kiss (2018). "Interior Structures and Tidal Heating in the TRAPPIST-1 Planets".arXiv pro Astronomy and Astrophysics 
 Kenneth Chang (22 Februarii 2017). "7 Earth-Size Planets Identified in Orbit Around a Dwarf Star". New York Times.
 Chuanfei Dong et al. (9 Decembris 2017). "Atmospheric escape from the TRAPPIST-1 planets and implications for habitability". arXiv.
 Michaël Gillon et al. (23 Februarii 2017). "Seven temperate terrestrial planets around the nearby ultracool dwarf star TRAPPIST-1". Nature vol. 542 pp. 456–460 Epitome
 Simon L. Grimm et al. (31 Ianuarii 2018). "The nature of the TRAPPIST-1 exoplanets". Astronomy & Astrophysics.
 Hamish Hay, Isamu Matsuyama (11 Martii 2019). "Tides between the TRAPPIST-1 planets". ArXiv.org pro Astrophysical Journal
 
 Rodrigo Luger, Marko Sestovic, Didier Queloz (2017). "A seven-planet resonant chain in TRAPPIST-1". Nature Astronomy vol. 1 no. 129 Epitome
 Jacob Lustig-Yaeger, Victoria S. Meadows, Andrew P. Lincowski, "The Detectability and Characterization of the TRAPPIST-1 Exoplanet Atmospheres with JWST" apud arXiv.org pro Astronomical Journal vol. 158 (2019) p. 27 ff. alia recensio
 Jack T. O’Malley-James, L. Kaltenegger (2019). "Lessons from early Earth: UV surface radiation should not limit the habitability of active M star systems" in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society vol. 485 pp. 5598–5603
 Chris Ormel, Beibei Liu, Djoeke Schoonenberg (2017). "Formation of TRAPPIST-1 and other compact systems". arXiv pro Astronomy and Astrophysics
 Cayman T. Unterborn, Steven J. Desch, Natalie R. Hinkel, Alejandro Lorenzo Jr (2018). "Inward Migration of the TRAPPIST-1 Planets as Inferred From Their Water-Rich Compositions". arXiv pro Nature Astronomy 
 Alan Yuhas (23 Ianuarii 2018). "Two planets in unusual star system are very likely habitable, scientists say". The Guardian.

Nexus externi 

 "Largest batch of Earth-size, habitable zone planets" (22 Februarii 2017) apud NASA
 Peter Kelley, "Kepler telescope spies details of TRAPPIST-1 system's outermost planet" (22 Maii 2017) apud Phys.org
 Ordinis NASA nuntium de stellae Trappit-1 planetis septem inventis 
 Ordo NASA planetas septem stellam Trappist-1 orbitantes invenit 
 TRAPPIST-1 Inventorii gregis officialis situs interretialis] 
 Scientifice accurata mythistoria graphica de huius inventionis pondere 
 ESOcast 83: Stella pumilio ultrafrigida cum planetis: pellicula 
 Elizabeth Landau, "TRAPPIST-1 is older than our solar system" (14 Augusti 2017) apud Phys.org
 "Hubble delivers first hints of possible water content of TRAPPIST-1 planets" (31 Augusti 2017) apud Phys.org

Aquarius (constellatio)
Systemata planetaria