Melchior Cesarottus
Melchior Cesarottus (Italiane: Melchiorre Cesarotti, 1730-1808) fuit scriptor italicus, natus Patavii.

Vita 
Melchior Cesarottus apud seminarium Patavinum primum discipulus fuit, deinde docuit rhetoricam. Nominatus est anno 1768 professor graecae et hebraicae linguarum apud universitatem eiusdem civitatis, et, anno 1806, Napoleo I ei stipendium tribuit. Ut imperatori francorum gratias ageret, illi dedicavit carmen cui titulus "La Pronea" (anno 1807).

Opera 
Composuit:

 versiones, quae alicuius momenti habentur, Ossiani, Demosthenis, Plutarchi necnon Homeri; Iliadem interpretavit tum versibus tum oratione soluta, sed in versione versificata, cui titulum De morte Hectoris dedit, ordinem illius carminis graeci mutavit.

 Cursus de graecis litteris
 tractatum de philosophia linguarum
 tractatum de philosophia gustus
 De voluptate, qua e tragoedia oritur
 pauca carmina.

Eius opera collecta sunt in 42 vol., in 8-o, Pisis, 1805-1813. Quorum ecloga edita sunt in 4 volumina, in-8o, Mediolani, 1820.

Bibliographia 

 Claudio Chiancone, Melchiorre Cesarotti, les Lumières et la Révolution Française, Laboratoire Italien. Politique et société, 9 (2009), p. 35-50.
 Claudio Chiancone, La scuola di Cesarotti e gli esordi del giovane Foscolo, Pisis, prelis ETS, 2013.

 Stipula e libro Dictionnaire Bouillet intitulato versa

Nexus externi 

Alumni Universitatis Patavinae
Poetae Italiae