Italica Secunda Res Publica
Italica Secunda Res Publica  dicitur Rei Publicae Italicae aetas post turpitudinum politicorum peritorum inventionem anno 1992.

Necantur Ioannes Falco et Paulus Bursellinus magistratus, occupati in dinimicatione cum mafia. Anscharius Aloisius Scalfarus Rei Publicae Praeses fit. Creationibus, usitatorum factionum clades et "Ligarum" successus sunt. Iulianus Amatus constituit rem publicam occupatam in dinimicatione cum mafia et corruptione (est "Mundae Manus" opus subsequens "Tangentipolis" offensionem).

Anno 1993 
Carolo Azelio Ciampo mandatur ut dirigat alios rectores. Sunt publicorum rationum correctio et emendatio pertinentes ad factionum divitiarum administrationem ac leges de suffragio ferendo.

Secunda Res Publica

Anno 1994 
Post legum ferendarum potestatis creationum victoriam, Silvius Berlusconi praeses consilii ministrorum fit, sed post aliquos menses munus deponere cogitur.

Anno 1995 
Usque ad annum 1996, Lambertus Dini recipit se sessurum ad artificum rei publicae gubernacula.

Anno 1996 
Post mediae sinistraeque partium societatis creationum victoriam, Romanus Prodi praeses consilii ministrorum fit.

Anno 1998 
Maximus D'Alema, Sinistrae Demokratikon princeps, Prodi in regendam rem publicam succedit.

Anno 1999 
Italia interest Unitorum Nationum Organidiacionis (Institutorum) intercessioni militari et pacis copiis pertinentibus ad plures nationes in Kosovo. Carolus Azelius Ciampi Rei Publicae Praeses capitur.

Anno 2000 
Post mediae sinistraeque partium cladem regionum creationibus, Alemites munus deponit. Amatus rectores reducit.

Anno 2001 
Creationibus vincit mediae dextraeque partium societas (Libertatum Domus) directa a Berlusconi, qui iterum praesidis consilii ministrorum munus suscipit. Italia in Afgania rebus gestis interest.

Anno 2002 
Unicus Europaeus nummus probatur. Eventus creationum pertinentium ad admunistrationem, quae mense Maio in decem provinciis et circiter mille municipiis fiunt, mediae dextraeque partium plerosque confirmant.

Anno 2003 
Una inter nationes Europaeae Unionis duces, Italia favet Americae Foederatarum Rerum Publicarum impeto in Iraquiam, quin intersit. Novus conventus pertinens ad administrationem super rectorum factiones mediae sinistraeque partium recuperationem monstrat. Secundo semestri spatio Italia Europaeae Unioni vicissim praeficitur.

Anno 2004 
Mediae dextraeque partium rectores tam saepe in magno discrimine versantur et aliquos administros sobstituere coguntur (Tremonti Publicorum Bonorum Administrationis finem facit et Fini Externorum munus suscipit). Difficultatis condicione pertinente ad publicarum divitiarum curam, Italia gravibus nummariis offenfionibus perturbatur: Umbertus Agnelli quoque moritur et Taurinae "Automobilium" Italicae Fabricae principatus venit in manus Lucae Corderi Montezemolitis, qui etiam Italicae (fabricae) Industriae generali Foederationi praeest. Italica controversa praesentia in Iraquia aliquibus commoventibus raptibus et aliquorum obsidum occisione quoque notatur.

Anno 2005 
Creationes pertinentes ad administrationem monstrant certum progressum mediae sinistraeque partium qui rursus Romanum Prodem ducem habent. Discrimen apertum post mediae dextraeque partium cladem efficit abdicationem Silvi Berlusconis, cui tamen denuo mandatur ut constituat rei publicae rectionem et qui tenuibus commutationibus imperi compagem sancit. Senatus ac Delegatorum Consilium approbant controversas correctionem et emendationem pertinentes ad civitatis formam. Trimons ad Publicorum Bonorum Administrationem redit. Nova lex de suffragio ferendo est.

Anno 2006 
Rei publicae creationum eventus in magnam exaequationem finem habet, sed mediae sinistraeque partium Unio subselliorum assignatione victoriam fert; creatur Rei Publicae Praeses Georgius Napolitano, qui Prodem praesidem consilii ministrorum deligit. Creationibus pertinentibus ad administrationem, omnia expectatiora certamina desinit in confirmationem partium abeuntium magistratu. De Constitutionis partis secundae emendatione, pertinente ad nationis instituti ordinem, adversam sententiam plerique cives ferunt.

Historia Italiae