Iuppiter
Iuppiter (Graece , gen. ) est deus maximus Romanorum, "rex deorum" Iuppiter est deus caeli fulminisque et Saturni filius, qui in Olympo monte domum habebat. Videbatur fons omnis auctoritatis Romae, secundum Pierre Grimal. Quercus erat sacra Iovis.

Uxorem Iuppiter Iunonem (Graece: ) habebat, quam quidem saepissime adulterabat cum aliis mulieribus coeundo. Nimirum Iuno valde aemula erat. Filiam sibi carissimam Minervam (Graece: ) habebat.

De etymologia 
Iuppiter initio deductum est a constructione vocativa PIE *dyeu pH2ter, unde Gr.  et Lat. *Diū pater > Iū-piter., qui "deus pater" significans; ex forma q.e. Iūpiter evasit Iŭppiter non aliter quam e lītera lĭttera. Templum Iovis erat in Albano monte et in Capitolino Colle. Sacerdos nomen est flamen dialis.

Epitheta Iovis

Multis nominibus Iuppiter appellatur:
 Iuppiter Caelestis
 Iuppiter Conservator Augustorum
 Iuppiter Conservator Orbis (Imperium Romanum protexit)
 Iuppiter Elicius
 Iuppiter Feretrius
 Iuppiter Fulgator
 Iuppiter Lucetius
 Iuppiter Optimus Maximus
 Iuppiter Pluvius
 Iuppiter Stator
 Iuppiter Summanus
 Iuppiter Terminus (fines imperii custodivit; hapax legomenon, vide CIL XI 351)
 Iuppiter Victor (militibus victoriam dedit)
Etiam nomina regionibus gentibusque
 Iuppiter Ammon (comparatus cum Ammone deo Aegypto)
 Iuppiter Brixianus (aequiparatus cum deo Celto e Brixia)
 Iuppiter Capitolinus (cultus per imperium)
 Iuppiter Dolichenus (comparatus cum Baal deo Syrio)
 Iuppiter Indiges (nomen Aeneae datum)
 Iuppiter Ladicus (aequiparatus cum quodam deo Celtiberiano)
 Iuppiter Laterius vel Latiaris (Deus Latii)
 Iuppiter Parthinus (cultus prope finibus in Illyria)
 Iuppiter Poeninus (Iuppiter cultus in Hispania)
 Iuppiter Taranis (comparatus cum Tarane deo Celto)
 Iuppiter Uxellinus (deus montium altorum)

Notae

Bibliographia
 Dumézil, George. 1988. Mitra-Varuna: An Essay on Two Indo-European Representations of Sovereignty. Novi Eboraci: Zone Books. ISBN 0-942299-13-2.
 Dumézil, George. 1996. Archaic Roman Religion: With an Appendix on the Religion of the Etruscans. Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-5481-4.
 Green, Miranda J. Dictionary of Celtic Myth and Legend. ISBN 0-500-27975-6.
 "Jupiter" in The Oxford Classical Dictionary. ISBN 0-19-860641-9.
 Niedermann, Max. 1907. Historische Lautlehre des lateinischen. Deutsche Bearbeitung des französischen Originals von Dr Ed. Hermann. Heidelberg: Winter.
 Osbourne, Mary Pope. Favourite Greek Myths. Aedes Iovis Optimi Maximi Capitolini.
 Platner,S.B. & T.Ashby. 1929. A Topographical Dictionary of Ancient Rome. Londinii: Oxford University Press, H. Milford. OCLC 1061481.
 Rüpke, Jörg, ed. 2007. A Companion to Roman Religion. Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-4051-2943-5.
 WH3 I = Walde, A. & Hofmann, J. B. 1938. Lateinisches etymologisches Wörterbuch, vol. I. 3., neubearbeitete Auflage. Heidelbergae: Winter.

Nexus externi

 Musei Capitolini, apud www.museicapitolini.org
 Mythologia, apud www.utahskies.org
 Imagines Iovis in Musaeo Iconographico Warburgiano

Dei caeli
!
Mythologia Romana
Personae Aeneidos