Galfridus II (dux Britanniae)
Galfridus (natus die 23 Septembris 1158; die 19 Augusti 1186 mortuus) fuit filius natu quartus Henrici II regis Angliae uxorisque eius Alienorae Aquitaniae. Fuit igitur frater Henrici iunioris, qui anno 1183 mortem obiit, atque Ricardi et Iohannis qui post patrem regnaverunt.

Anno 1181 Galfridus Constantiam Britanniae ducissam in matrimonium duxit; inde ipse dux Britanniae factus est. Filias duas et filium genuit:
 Alienora (1184–1241)
 Mathildis (1185-1189)
 Arthurus (1187–1203), patre iam mortuo natus, a rege Ioanne interfectus
Anno 1186 Galfridus Lutetiam profectus est, suadente rege Philippo II amico, ibique malo casu mortuus est. Ibi ille primus ad altare novae ecclesiae cathedralis Nostrae Dominae sepultus est. Sorores (ex alio patre) Alais et Maria (comitissa Campaniensis) dona pro eius anima ecclesiae cathedrali dederunt.<ref>Chartularium Episcopi 3.12-13 pp. 296-297 Guérard; Obituarium Ecclesiae Parisiensis die 21 Augusti (sic) p. 133 Guérard</ref>

 Notae 
 

 Bibliographia 
 Rita Lejeune, "Rôle littéraire de la famille d'Aliénor d'Aquitaine" in Cahiers de civilisation médiévale'' vol. 1 (1958) pp. 319-337

Nexus externi 
 

Nobiles Angliae
Nobiles Franciae
Nati 1158
Mortui 1186
Henricus II (rex Angliae)
Philippus II (rex Francorum)
Malo casu mortui
Plantagenistae