Astarte
Astarte (nomen Graecoromanum, litteris Graecis ; Phoenicice ʿštrt) est dea amoris et fertilitatis in religione Phoenicia.

Deae imago
Ad deas Inanna Sumeriam, Ištar Accadicam, etiam facultatibus multis ad Graecam Aphroditen et Romanam Venerem respondet.

Ištar Babylonica cultum Astartes utique movit. Putata est uxor dei cuiusdam iuvenis martialis (Baal, Marduk) inde et Astarte ipsa cum rebus bellicosis venatoriisque iuncta est. Graeci autem eam Aphroditi similem esse credentes omnia haec cum cultibus Adonidis conexuerunt. Cultus maxime Aphacae in Syria colebatur. Nonnulli similitudinem cum Hathor Aegyptiaca sublineant. Baal deus, qui communia cum Astarta habet, equum affert, cum traditiones fecunditatis columbam addant. Astrum Veneris Astarti sanctum e ligaminibus vetustis Babylonicis de Ištar veniunt. In quasi omnibus terris circa mare Mediterraneum Astarte culta est.

Ciceronis descriptio
Cicero in libro de natura deorum Astarte quartam Venerem appellat:
Venus prima Caelo et Die nata, cuius Eli delubrum vidimus; altera spuma procreata, ex qua et Mercurio Cupidinem secundum natum accepimus; tertia Iove nata et Diona, quae nupsit Volcano, sed ex ea et Marte natus Anteros dicitur; quarta Syria Cyproque concepta, quae Astarte vocatur, quam Adonidi nupsisse proditum est.

Astarte etiam in Bibliorum libro I Regum (III Regum Vulgatae) apparet:
sed colebat Salomon Astharthen deam Sidoniorum et Moloch idolum Ammanitarum

Vide etiam 
Alilat

Notae

Bibliographia 
 Richard J. Clifford, "Phoenician Religion" in Bulletin of the American Schools of Oriental Research no. 279 (1990) pp. 55-64 JSTOR
 Miroslav Marcovich, "From Ishtar to Aphrodite" in Journal of Aesthetic Education vol. 30 (1996) pp. 43-59 JSTOR

!
Dei Phoenicii
Religio et sexualitas