Garlascum
Garlascum  (alia nomina: Garilassium)  (Italiane: Garlasco) est urbs Italica et municipium circiter 9878 incolarum, in Langobardia regione, in Provincia Papiensi, et in Laumellina historica ac geographica regione sita. Incolae Garilassii Garlascenses vel Garilassenses appellantur.

Haec civitas, una maiorum Laumellinae, nota est ob Sanctuarium Mariae Virginis Bozzolae, meta itinerum sacrorum quod quattuor chiliometris a media urbe stat.

Insigne

Geographia 
Garlascum situm in media-orientale Laumellina est, paucum distans a laeva ripa rivi Terdopii et non remotum a valle fluminis Ticini. Fines Garlascenses prope plane plani sunt, et in eis culturae sunt risus, frugum, et frumenti. Eae proprietates finium sunt maiores causae continentalis humidi caeli urbis: per hiemem saepe nebula est, cum per aestatem aestus et caligines sint.

Historia 
Mention urbis saeculo decimo facta est: urbs anno 981 a Imperatore Sacri Romani Imperii Ottone II monasterio Sancti Salvatoris in Papia donata est. Saeculo duodecimo, Garlascum factum est pars finium Papiae.
Anno 1436, Guarnerius Castiglioni comes Garlasci a Philippo Maria Vicecomis factus est, et eos fines liberis suis dedit. Alphonsus Gaetanus Castiglioni, ab anno 1774 ad annum 1797, ultimus comes Garlasci fuit. Anno 1818, Garlasco additus est Vicus Aurelius et Sanctus Blasius.

Monumenta et lepidi loci

Sacrae architecturae

Ecclesia Sanctae Mariae Assumptae 

In foro maiore magna ecclesia Garlasci est, Beatae Virgini Assumptae et Sancto Francisco Xaviero dedicata. Ea tria spatia habet et magnificum tholum. Aedificata est inter annos 1715 et 1783 super reliquias pristinae ecclesiae Sanctae Mariae "intra muros," cuius vestigii in fundamentis sacrae turris manent. Frons anno 1931 confecta est, in qua tres aditus sunt.

Ecclesia Sancti Rochi 
Haec ecclesia aedificata est saeculo sexto decimo et post ecclesiam Sanctae Mariae Assumptae ponitur. Comes Iohannes Castiglioni eam anno 1570 aedificavit; multas artis operas habuerat cum, anno 1813, copiae Napoleonis eam diripuerunt.

Sanctuarium Virginis Bozzolae 

Post prodigium sanctuarium aedificatum est circiter annum 1600. Anno 1662, aedificata est sacra turris, et anno 1720 octangulus tholus. Anno 1927, sanctuario datus est titulus Basilicae Minoris. Multa sunt itinera sacra et ligamena cum aliis sacris locis.

Civiles et militares architecturae 

Inter saecula quartum decimum et quintum decimum, arx aedificata est et fit maiorum Laumellinae, deinde Propugnaculum Papiae dicta. Hodie modo turris remanetur post forum.

Pinacotheca

Fractiones 
 Bozzola, 
 San Biagio

Municipia finitima 
 Graupellum vel Ripelium,
 Alania Laumellinorum,
 Burgus Sancti Syri,
 Durnae.
 Tromellum
 Gerbulum.

 Langobardia,
 Provincia Papiensis,
 Laumellina,
 Papia,
 Via Francigena,
 Urbs Italiae.

Nexus externi 
 Situs Publicus

Notae 

Municipia in Laumellina
Municipia in provincia Papiae
Urbes Italiae in Langobardia