Lingua Dacoromanica
Lingua Dacoromanica vel Romanica vel Walachica vel Moldavica (Dacoromanice: limba română) est lingua indoeuropaea romanica orientalis, qua utuntur praesertim in Romania Moldaviaque, nonnulli quoque in Hispania, Italia, Hungaria, Serbia, Ucraina, Bulgaria, CFAque. Primum Georgius Şincai collega Samuele Micu adiuvante demonstravit Linguam Dacoromanicam ad linguas Romanicas pertinere cum anno 1780 librum de grammatica, qui Elementa linguae daco-romanae sive valachicae inscribitur, Vindobonae ediderit.

Lingua Dacoromanica litteris Latinis scribitur, ad quas paucae litterae singulares velut ș /ʃ/ et ț /ts/ accedunt.

Lingua Dacoromanica est solus sermo Romanicus vulgaris, nisi linguae Asturianae, atque adhuc vivus in quo genus neutrum servatur.

Loci 
Lingua Dacoromanica in terris Romania ac Moldavia solis primaria; sed etiam in Balcania et Europa orientali (Graecia, Macedonia, Bulgaria, Serbia, Hungaria, Croatia, aliisque), Israel, Italia, Hispania inque aliis nonnumquam audiri potest.

Alphabetum Dacoromanicum

Textus exempla 
Exempla sermonis 'Pater noster' quae ex lingua Latina et Italiana et Dacoromanica hausta sunt:

Notae

Fontes

Interrete 
 Vicipaedia Anglica, Dalmatian language, Maius 2012.

Nexus externi 

!

Anthropologia
Romania