Tertia Res Publica (Francia)
Tertia res publica fuit stricto sensu regimen Franciae ab anno 1875, cum praecipuae leges rei publicae decretae sunt, ab anno 1940, cum Francia a nazistis profligata est, sed latiore sensu putatur initium temporis tertiae rei publicae anno 1870 esse, cum Imperium Napoleonis III finem habuit.

Usque ad primum bellum mundanum Francia, Helvetia et Res publica Sancti Marini manserunt solae rei publicae Europae.

Institutiones 
Facultas legum ferendarum ad Conventum Legatorum (Francice: Chambre des Députés) et ad senatum trecentis senatoribus constitutum pertinebat. Dux civitatis erat praeses rei publicae a coniunctis senatu et conventu legatorum (id est conventu nationali) per septem annos creatus.

Tertiae rei publicae praesides 
 Adolphus Thiers, 1871-1873   
 Patricius de Mac-Mahon, 1873-1879  
 Iulius Grévy, 1879-1887 
 Maria Franciscus Sadi Carnot, 1887-1894
 Ioannes Casimir-Perier, 1894-1895 
 Felix Faure, 1895-1899  
 Aemilius Loubet, 1899-1906 
 Armandus Fallières, 1906-1913  
 Raimundus Poincaré, 1913-1920  
 Paulus Deschanel (a mense Februario 1920 usque ad mensem Septembrem 1920)
 Alexander Millerand, 1920-1924  
 Gasto Doumergue, 1924-1931  
 Paulus Doumer, 1931-1932  
 Albertus Lebrun, 1932-1940

Bibliographia 
 Jacques Chastenet Histoire de la IIIe République (Lutetiae, Hachette, 1952-1963)
 Georges et Édouard Bonnefous Histoire politique de la IIIe République (Lutetiae, PUF, 1955-1964)

Nexus externi 
 Magna Charta Tertiae Rei Publicae
 Initium Rei Publicae libella.

Res politicae Francicae
Historia Franciae