Circuitus Franciae 2013
Circuitus Franciae 2013 fuit centesimus Circuitus Franciae. A 29 Iunii ad 21 Iulii habetur.

Certamen Corsicae coepit, in urbe Portu Syracusano. Insula primas stationes tres habuit. Corsica est sola Metropolitana Franciae praefectura per quam Circuitus Francia numquam transiverat, et ordinatores certaminis centesimam circuitus "editionem" cum commoratione in Corsica coniungere volebant. Circuitus Lutetiae crepusculo finietur.

Victor fuit Christophorus Froome, birotarius Britannus Manus Sky.

Manus

Omnes manus undevicensimae in classi UCI Proteam digestae certare debuerunt. Tres manus UCI Professional Continental, omnes in Francia conditae, etiam ad circuitum invitati sunt.

Vectores ante certamen fauti
Bradley Wiggins, propugnator anni 2012, qui Circuitui Italiae 2013 diu studuerat, aegrotans se ex illo circuitu praemature removerat, et deinde ex Circuitu Franciae removit, quia satis tempore exercitationis ob aegrotationem et vulnera caruit. Ergo Christophorus Froome, qui locum secundum in circuitu anni 2012 tenuit, fuit certissimus Manus Sky dux et certaminis fautissimus, quia Circuitum Omanensem et criteria Internationale, Romandie, Delphinatusque Viennensis anno 2013 superavit. Ricardus Porte, alius manus Sky eques, etiam sollertias praestantes anno 2013 monstraverat, certamen Lutetia–Nicaeam vincens, secundusque in criteriis Internationali et Delphinatus. Albertus Contador, alius ex praecipuis fautis, sed ex certamine anno 2012 expulsus, ad certamen rediit. Andreas Schleck, victor anno 2010, etiam ad certamen rediit. Inter alios qui certamen capere posse habebantur fuerunt Ioachim Rodríguez pro Katusha vehens, Alexander Valverde Belmonte pro manu Movistar vehens, qui locum secundum in 2012 Vuelta tenuit, Nairo Quintana suus socius, et Cadel Evans, qui Circuitum Franciae anno 2011 superfuit. Vincentius Nibali habebatur competitor fortis quia in podio in Circuitu Franciae anno 2012 stetit, sed Circuitui Italiae 2013 potius studebat. Froome, post victoriam Criterii du Dauphine die 9 Iunii 2013 captam, dixit se esse unum ex septem vectoribus qui vincere possent, quorum alii sunt Contador, Valverde, Rodriguez, Evans, van Garderen, Quintana.

Stationes
Sunt in certamine 21 stationes, quae 3403 km transiunt, omnino in Francia, multorum circuitum priorum dissimiles. Certamen Corsicae coepit, Corsicam Meridianam Superioremque visitans, sola praefectura in Francia Metropolitana sita quae Circuitus Franciae numquam visitaverat. Certamen, quia centesimus Circuitus Franciae est, vehementius monstrabit nonnullos historiae ascensus clarissimos, inter quos finis ad summum Montem Ventosum in statione 15; praeterea, per stationem 18, Alpe d'Huez bis a vectoribus scandetur, ubi statio post ascensum secundum finiet.

Certamen vehementius monstrat certamen temporis manuum circa Nicaeam per stationem quartam, et duo certamina temporis singulorum. Finiet circuitus in statione 21, eventu  nocturno in Campis Elysiis Lutetiae habituro.

Duces classificationis

Notae

Nexus externus
Situs publicus, www.letour.fr/2013/us

Circuitus Franciae anno digesti
2013