Nicolaus III
Nicolaus III, natus Ioannes Caetanus de Ursinis, e nobili familia ortus (Romae natus anno circiter 1215; mortuus die 22 Augusti 1280), fuit papa catholicus i.e. episcopus Romanus a die 25 Novembris 1277.

Anno 1241 Ioannes Caetanus senator a papa Gregorio IX nominabatur. Anno 1244 Cardinalis titulo S. Nicolai in Carcere Tulliano a papa Innocentio IV creatus est, quem exsulem a Roma Lugdunum secutus est: ibi Concilio Lugdunensi Primo interfuit. Anno 1254 protector Franciscanorum a papa Alexandro IV et inquisitor generalis anno 1261 a papa Urbano IV factus est. A die 18 Octobris 1276 archipresbyter Basilicae Vaticanae meruit.

Mense Maius 1278 Nicolaus III, cum imperatore Rudolpho I Habsburgi conventum fecit, qui regionem Italiae Romaniam et Exarchatum Ravennatem papae tribuit. Die 14 Augusti 1279 Nicolaus III promulgavit bullam "Exiit qui seminat" ut controversias inter Franciscanos solveret.

In Inferno, primus liber Divinae Comoediae, Nicolaus III damnatur in tertia bulga octavi circuli Inferni, ubi simoniaci sunt.

Bibliographia 
 
 Kenneth M. Setton, The Papacy and the Levant, 1204-1571. Vol. 1: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphiae: American Philosophical Society, 1976

Nexus externi 

 
 John Paul Adams, "Conclave 1277"
 John Paul Adams, "Conclave 1281"

Papae
Nati saeculo 13
Mortui 1280
Cardinales
Ursini (familia)
Inquisitores
Archipresbyteri Basilicae Vaticanae
Personae Divinae Comoediae (Inferna)