Isidorus Hispalensis
Sanctus Isidorus Hispalensis (natus ca. 560; mortuus 4 Aprilis 636) fuit archiepiscopus, Doctor Ecclesiae, unusque ex egregissimis antiquitatis posterioris auctoribus. Etymologiarum sive Originum, magnum opus suum, maximi momenti ad eruditos Latinos mediaevales erat, quia scientiam diversarum disciplinarum et doctrinarum ab classicis antiquisque posterioribus scriptoribus collectam continet.

Isidoro, ob Etymologias suas, dignitatem patroni academicorum historiae, philosophiae, philologiae, archaeologiae geographiaeque Ecclesia Catholica dat. Propositum factum est Sanctae Sedis Isidorum Hispalensem designare patronum interretis (id est etiam Vicipaediae, quae ergo quasi hodiernum Etymologiarum genus videtur).

Vita 
Isidorus Hispalensis circa annum 560 parentibus Severiano et Theodora Carthaginis novae in Hispania Tarraconensi natus est. Duo fratres Leandrum et Fulgentium habebat unamque sororem Florentinam nominatam. Generosus fuit enim Isidorus familia sua, egregia dignitate nota.

Leander, Isidoro provectior aetate frater, tamquam archiepiscopus in Hispali civitate (vulgo hispanico sermone Sevilla) ministrabatur et amicus Papae Gregorio V fuit cum alter aetate minor frater, Fulgentius, episcopatu Astigitano functus est  a Leandro fortassis ipso nominatus.

Eorum mortuis parentibus, iunior germanus frater Isidor a fratre Leandro educatus fuit ipsemet iam antenominatus eo curabatur ad iuniorem Isidorum sacerdotem ordinandum. 

Cum pristina antiqua Romana  debilitata fuisset  ac factio nobilis olim ruditate infecta esset etiam violentia inexercuisset, Isidorus ipse actitabat in convertendo Arianos Visigothos  ad Catholicam niceanam confessionem fratrem assequens seniorem Leandrum Hispalensem.  Ipse solus Isidorus instituta fratruelia leandrina continuavit  eo ipso seniore educante fratre e vita interdum decesso.  

Isidorus prima abhinc iuventute in monasterium ingrediebatur. Aetate triginta annos impleta Isidorus abbas creabatur. Eo ministerio severe moderabatur; saeculo suo regimen monasticae vitae apprime tenebatur ac respiciebatur. Fratri suo Leandro similiter inagens functus erat Isidorus ministerio praestanti Toleti ad concilium illius  Hispalis. 

Leandro mortuo 13 Martii 600 aut 601 Isidorus triginta etiam plus annorum episcopaliter eo ministrabat eique fama unius altissimi eruditi Aetate Media oriente incumbebatur. Inter orientis Medii Aevi scriptores Isidorus Hispalensis praeeminens tenendus est nam ipsemet eruditionis antiquum aes colligebat atque inordinabat. 

Fuit enim Visigothorum regnum saeculo suo mixtione latini moris impressum et germanici. Reliquae attamen Hispaniae provinciae partes - inter quas etiam Isidori natalis civitas sit numeranda - sub orientalis romani imperii byzantini potestate stabat qua causa ad romanos ingenuos fontes accessus possibilis fiebat. Anno 1598 in numerum sanctorum relatus est. Papa Innocentius XIII eum anno 1722 Doctorem Ecclesiae nominavit.

Opera 

Latine solum enim scriptas paginas suas composuit Isidorus; eaedem seduliter ab monachis Medio Aevo multiplicatae fuerant. Harum paginarum Isidori gratia solum aliquorum auctorum dicta posteritati traditae fuerant. Multas et varias Isidorus exercuit artes post se magnum operum numerum reliquens. 

Praecipue omnibus notae sunt suae in viginti libris collectae et  anno 623 editae Etymologiae quarum titulus "Etymologiarum sive originum libri XX" erat. Cum hoc opere erudito promovebat Isidorus scientiam saeculi sui  usque ad orientem illuminatum europaeum saeculum; effectiores praecipue primi tres libri fuerant super litterario Trivio (Grammatica, Rhetorice, Dialectica) et super mathematico Quadrivio (Arithmetica, Geometria, Astronomia, Musica). 

"De viris illustribus" vitarum descriptiones continet   prodigiaque sanctorum super  ex Africa septemtrionali et ex Hispania   romanis scriptoribus saeculis VI ac VII viventibus.
Sine ullo dubio inter suos aemulos praestabat Sanctus Isidorus tamquam theologus cum ipse  totius Medii Aetatis opere suo informabat  morem  ecclesialemque doctrinam. 

Suum velut manuale theologicum morale institutum praecipuum theologicum opus "Sententiarum libri tres" ad Ecclesiae doctrinam super vitae  christianae educatione   tractantem indicat superque compositione ecclesiali. Sacerdotum caritativa obligatio in eo designabatur quod cura  erga proximum   servata sit. 

Refutabat attamen Sanctus Isidorus, paganis asperrime vituperatis, vim paganos in convertendo ad Christianitatem ceterosque. Ita informans scientiam traditam artesque promovens Sanctus Isidorus eruditionis etiam   ponebat fundamentum  et urbanitatis sciendi pro toto adveniendo medievali tempore europei continentis. 

 Opera generalia:
 Etymologiarum Libri Viginti (sive Origines): Hoc opus, paulo ante mortem suum scriptum, continet res ex operibus centum quinquaginta quattuor (154) scriptorum et personarum Romanarum. Totam scientiam profanam religiosamque Isidorus colligere tentavit. Medio Aevo
 De natura rerum
 Opera de historia:
 Chronicon (sive Chronica maiora): Annales mundi usque ad annum 615 continet.
 Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum vel Historia Gothorum
 De viris illustribus
 Opera de theologia:
 De ortu et obitu patrum qui in Scriptura laudibus efferuntur
 Allegoriae quaedam Sacrae Scripturae
 Liber numerorum qui in Sanctis Scripturis occurrunt: : de significatione mystica numerorum in Bibliis.
 In libros Veteris et Novi Testamenti prooemia
 De Veteri et Novo Testamento quaestiones
 Secretorum expositiones sacramentorum, seu quaestiones in Vetus Testamentum
 De fide catholica ex Veteri et Novo Testamento, contra Judaeos
 Sententiarum libri tres
 De ecclesiasticis officiis
 Regula monachorum

Isidorus de patria sua 
In prologo Historiae Gothorum sic Isidorus Hispaniam laudat:

 Hispania Visigothica

Notae

Nexus externi 
 Bibliotheca Augustana, Etymologiarum libri viginti
 LacusCurtius, Etymologiarum libri viginti 
 Bibliotheca Augustana, Sententiarum libri tres
 Bibliotheca Cathedralis et dioecesis Coloniae Agrippinae, De natura rerum
 Lectio papae Benedicti XVI de Isidoro Hispalense inter audientiam generalem die 18 Iunii 2008  et aliis sermonibus.

Nati saeculo 6
Mortui 636
Archiepiscopi Hispalenses
Auctores Latini mediaevales
Doctores Ecclesiae Catholicae
Encyclopaedici
Hispania Visigothica
Philologi Hispaniae
Philosophi Hispaniae
Sancti
Scriptores Hispaniae