Glossa
Glossa (Graece γλῶσσα) est "unius verbi vel nominis interpretatio" (Alcuinus).

Antiquitas 
Lingua Graeca ab Aristotele γλῶσσα erat terminus technicus pro verbo minus usitato sive antiquiore sive peregrino. Grammatici Latini potius voce glossemate (glossema, -atis n.) utebantur, ut explicat Quintilianus: "glossemata . . . , id est voces minus usitatae." Antiquitate exeunte Isidorus Hispalensis attestatur vim verbi glossae a voce remotiore ad explicationem vocis se mutavisse, cum dicit glossa "unius verbi rem uno verbo manifestamus."

Medium Aevum 
Medio Aevo glossa (vel glosa, closa, glossula, glosula) varia significare potest:
 glossa marginalis: interdum longior explanatio in margine paginae scripta
 glossa interlinearis: plerumque brevis interpretatio „inter lineas“ 
 glossa contextualis: glossa in textum integrata (tantummodo in commentariis et glossariis)

Glossa, scholium et commentarius (sive commentarium) generaliter prolixitate inter se differunt.

Praeterea etiam explicatio vocis extra contextum glossa vocari potest, collectio autem glossarum sive rerum sive litterarum ordine disposita glossarium est.

A saeculo duodecimo etiam summa glossarum corpus interpretantium verbo collectivo glossa notatur: In Bibliis glossandis Parisiis glossa ordinaria exsistit, quae est commentarius ordinarius Sacrae Scripturae, verborum explicationes cum interpretationibus allegoricis coniungens.

In iuris prudentia glossa designat glossam ordinariam Corporis iuris civilis a glossatoribus Italicis (imprimis Bononiae) sub annum 1250 conscriptam.

Notae 

 Glossae Aemilianenses et glossae Vasconicae Picaudi
 scholium
 commentarius
 glossarium
 glossator

Nexus externus 
Glosse. In: Meyers Konversations-Lexikon. ed. quarta. vol. 7, Bibliographisches Institut, Lipsiae 1885–1892, p. 442.

!
Descriptio librorum
Documenta
Lexicographia
Linguistica