Areopagus
Areopagus (Graece Ἄρειος Πάγος 'saxum Aris') est magnum saxum ad boreoccidentem Acropolis Athenarum Graeciae in altum prominens. Quod temporibus classicis pro tribunali ad deliberatum homicidium iudicandum fuit. Ares deus, ut fabula a maioribus posteris tradita affirmat, hic a deis iudicatus est ob Halirrhothium filium Posidonis necatum, quod commune mythi aetiologici exemplum ab investigatoribus gentiliciorum morum aestimatur. Ibidem  Orestes et Eumenides a magnis deis iudicati esse narrabantur.

De Areopagitico consilio 
Initio Areopagiticum consilium (ἡ τῶν Aρεoπαγιτῶv βουλὴ vel ἡ βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου Πάγου ut a quingentivirum bule distinguatur) summum in republica Atheniensium consilium fuitː plurima enim et maxima in rerum administratione regebat atque simul summum ei iudicium erat. In primis leges custodiebat (διατηρεῖν τοὺς νόμους,  φύλαξ  τῶν νόμων, τῆς πολιτείας φυλακή) et magistratus cavebat ne peccarent (διετήρει τὰς ἀρχὰς)  et mores castigabat. Sexto saeculo potentia illius consilii imminuta est sed post bella Persica iterum viguit. Perenne enim erat eorum munus, cum ceteri magistratus atque quingentorum consilium annua officia gererent. Aristocratiam quandam, senatui Romano similiorem, instituisse videbantur quia consilium ex archontibus emeritis constabat.  Ergo democraticarum partium duces Ephialtes et Pericles adversus Areopagitas egerunt et lex anno 462 lata  nihil nisi religiosa et iudiciaria munera eis reliquit. Non omnes causas iudicare poterant sed tantum quae ad venenum, incendium, homicidium voluntarium spectabant. Item de sacrilegii accusationibus ad olivas sacras pertinentibus cognoscebant. Trigintaviri maiorum rempublicam restituere cupientes paulisper eis aliquantulam potentiam reddiderunt. Democratia vero restituta in pristinum statum redacti sunt. Medio quarto saeculo Isocrates orationem  Areopagiticus inscriptam adhuc scribebat qua populo suadebat ut antiquuum splendorem Areopagitico consilio redderet, nimiae democratiae cohibendae causa.

Quarto saeculo a.C.n. quaesitorum collegii munere nonnumquam fungebanturː nam sive sponte sua (cun unus ex areopagitis aliquid deliquerat) sive iussu populi de magnis causis cognoscere poterant antequam ii quos quaesita re designassent rei apud iudicia popularia fierent. Ita in Harpalica causa anno 324 a.C.n. hortante Demosthene populus quaesitionem corruptorum oratorum areopago mandavit qui post sex menses nominum catalogum publicavit (in quo ipse Demosthenes inerat). Etenim quarto saeculo exeunte Areopagus inter omnia iudicia Atheniensium  auctoritate adhuc maxima fruebatur.

Fontes 
 Aeschines, Contra Timarchum 81-4 et 92 ;  Contra Ctesiphontem 20 et 252.
 Andocides, De Mysteriis 78, 84
 Aeschylus, Eumenides
 Aristoteles,  De republica Atheniensium cap. 3-4, 23, 25, 35
 Demosthenes, In Aristocratem 22-28 et 63-70 et Adversus Leptinem 157
 Dinarchus, Contra Demosthenem passim.
 Isocrates, Areopagiticus
 Lycurgus, Contra Leocratem 12-3 et 52
 Lysias, In Andocidem14-5
 Pausanias libro primo Graeciae descriptionis cap. 28.
 Xenophon, Memorabilia III.5.20

Notae

Plura legere si cupis

Latine 	
Joannis Meursii Areopagus. Sive, de Senatu areopagitico, liber singularis, Lugduni Batavorum, 1624.
Jacobus Johannes Terwen,	De Areopago Atheniensium quaestiones variae, Ultraiecti, 1894

Barbare 
Berti, Monica. 2012 Salvare la democrazia : l'egemonia dell'Areopago ad Atene : 480-461 a. C., Tored
 2003. "Il «dogma» e l’egemonia dell’Areopago ad Atene", Dike. Rivista di storia del diritto greco ed ellenisticoː 115-138.
G. L. Cawkwell, "ΝΟΜΟΦΥΛΑΚΙΑ and the Areopagus", The Journal of Hellenic Studies, 1988ː 1-12
Curtis, Thomas, ed. Areopagus. The London Encyclopaedia, 2: 648–650.
	De Bruyn, Odile. 1995 La compétence de l'Aréopage en matière de procès publics. Des origines de la polis athénienne à la conquête romaine de la Grèce (vers 700-146 avant J.-C), F. Steiner. Recensio critica Altera recensio critica
Gilbert, Gustav. 1895 The Constitutional Antiquities of Sparta and Athens. Athenis: S. Sonnenschein & Co.
Good, John Mason, Olinthus Gregory, et Newton Bosworth. Areopagus. Pantologia, a New Cyclopaedia, 436–437.
Lindsay G. H. Hall, "Ephialtes, the Areopagus and the Thirty", The Classical Quarterly, 1990ː 319-328 
Raphael Sealey, "The Athenian Courts for Homicide", Classical Philology, 1983ː 275-296 
Gertrude Smith, "The Jurisdiction of the Areopagus", Classical Philology, 1927ː 61-79
 Robert W. Wallace, The Areopagus Council to 307 B.C., John Hopkins, 1989
Walter Woodburn Hyde, "The Homicide Courts of Ancient Athens", University of Pennsylvania Law Review and American Law Register, 1918ː 319-362

Areopagitica
Homilia areopagitica

Nexus externi

Actus Apostolorum 17:16–34.
Athens Photo Guide.

Athenae antiquae
Aedificia Graeciae
Colles
Dei Graeci
Geographia Graeciae
Graecia antiqua
Monolithi
Saxum