Maximus Cacciari
Maximus Cacciari (Venetiis die 5 Iunii 1944 natus) est philosophus, aestheticus et poloticus Italicus, vir publicus factionis democraticae et bis urbis Venetiarum magister, primum ab anno 1993 usque ad 2000, iterum ab anno 2005 usque ad 2010. Legatus apud Parlamentum Italicum et Europaeum erat. Est multorum librorum et libelloron melodramarum as Aloysius Nono auctor. Et de opere Critica facultatis iudicandi Kantii et Marinuo Heidegger scripsit.

Opera selecta 

 Krisis. Saggio sulla crisi del pensiero negativo da Nietzsche a Wittgenstein, Feltrinelli,, Mediolani 1976
 Pensiero negativo e razionalizzazione, Marsilio, Venetiis 1977
 Dallo Steinhof, Adelphi, Mediolani 1980
 Icone della legge, Adelphi, Mediolani 1985
 L'Angelo necessario, Adelphi, Mediolani 1986
 Dell'inizio, Adelphi, Mediolani 1990
 Geofilosofia dell’Europa, Adelphi, Mediolani 1994
 Della cosa ultima, Adelphi, Mediolani 2004
 Labirinto filosofico, Adelphi, Mediolani 2014

Nexus externi 
 Pagina interretialis VIAF
 De Maximo Cacciari apud paginam urbis Venetiae
 De Maximo Cacciari apud paginas interretiales Parlamenti Europaei

Philosophi
Politici Italiae
Legati Parlamenti Europaei
Nati 1944
Homines vivi
Praefecti urbibus