Pluto (planetulus)
(134340) Pluto (; symboli  vel ) usque ad mensem Augustum anni 2006 nonus nostri ordinis solaris planeta appellabatur, sed nunc, statu planetae omisso, maius obiectum zonae Kuiperi et idem planetula appellatur. Quod corpus caeleste, a Clyde Tombaugh anno 1930 repertum, nomen dei Romani habet.

Cum iam alia corpora caelestia similis magnitudinis novimus, quae ultra Neptunum circa Solem moventur, Instituto Astronomiae Internationali placuit novam horum corporum categoriam instituere et huiusmodi corpora planetulas vocare.

Plutoni est orbita eccentrica, quae magis inclinata ad lineam eclipticam quam eae planetarum est. Pars orbitae eius propior Soli est Neptuni orbita.

Multis satellitibus vel lunis in systemate solari nostro minor, tamen inter planetulas hodie notos secundum magnitudine locum tenet.

Speculatrum spatiale Novi Horizontes (Anglice New Horizons) gravitationale auxilio fruitum est Iovem pridie Kalendas Martias anni 2007 supervolans, ut necessaria velocitas ad remotissimum Plutonem mense Iulio 2015 attingendum obtineatur. Plutonis imagines huius paginae a Novis Horizontibus a die 28 Maii usque ad diem 3 Iunii eiusdem anni captae sunt.

Topographica 
Regio colore candida, oculis observatorum prominens, formá bilobata, die 15 Iulii 2015 ad honorem primi repertoris regio Tombaughiana appellata est.

Satellites

 Charon, reperta anno 1978, diametri ca. 1200 chiliometrorum
 Nix (P2), reperta anno 2005 per spatii telescopium Hubble, diametri inter 44 et 130 chiliometra
 Hydra (P1), reperta anno 2005 per spatii telescopium Hubble, diametri inter 44 et 130 chiliometra
 Cerberus, reperta anno 2011 per spatii telescopium Hubble, diametri inter 14 et 40 chiliometra
 Styx, reperta anno 2012 per spatii telescopium Hubble, diametri inter 10 et 25 chiliometra

Index cogniti obiectorum systematis plutonici
Ecce index cogniti obiectorum systematis plutonici:

(*) Medium spatium inter Plutonem et Charontem 19571 ± 4 km est.

Fontes: New Constraints on Additional Satellites of the Pluto System et Orbits and photometry of Pluto's satellites: Charon, S/2005 P1 and S/2005 P2.

Notae

Bibliographia 
 T. Bertrand et al., "Pluto's Beating Heart Regulates the Atmospheric Circulation: Results From High‐Resolution and Multiyear Numerical Climate Simulations" in JGR Planets (4 Februarii 2020)
 S. A. Stern, D. J. Thole, Pluto and Charon. Tucsoniae: University of Arizona Press, 1997. ISBN 9780816518401.

 Corpora transneptuniana
 Planeta IX

Nexus externi

 Radio Bremen mense Iulio et Augusti 2006: "Pluto non iam planeta."
 "Pluto fact sheet" apud NASA.
 "New Horizons Map of Pluto: The Whale and the Donut" apud NASA.
 "Pluto features given first official names" (7 Septembris 2017) apud Phys.org.
 "A Day on Pluto Reconstructed from New Horizons Images" apud Scientific American.
 "First global maps of Pluto and Charon from NASA's New Horizons mission published" (10 Iulii 2018) apud Phys.org.
 Rogers, Adam.  2015. "The new, nerdy mythology of Pluto's place names." Wired.com, Iulio 2015.

Corpora astronomica speculatris visitata
!