Corinthus
Corinthus (, Graece Κόρινθος) est urbs Graeciae, quae ad Isthmum inter Paeninsulam Peloponnesum et mediam Graeciam iacet.

Historia 
Locus fuit habitationis humanae aevo neolithico (ab anno c. 6 500 a.C.n.). Aevo classico Corinthus fuit urbs florens et praeclara materque coloniarum notissimarum, ut ad mare Ionium Leucadis, Corcyrae, Epidamni, Ambraciae, Apolloniae, Anactorii... necnon Potidaeae in Chalcidica. Septimo et sexto saeculo a.C.n., tempore Cypselidarum tyrannorum e quibus illustrissimus est Periander, unus e septem sapientibus Graeciae, maxime floruit. Sexto saeculo  ineunte Foedus Peloponnesiacum et Lacedaemoniorum societatem adiere. Dissensiones cum Corcyraeis frequentissimae fuerunt ita ut  anno 433 a.C.n. cum Athenienses naves quasdam Corcyraeis auxilio misissent, Spartani indutias triginta annorum rumpere decreverunt unde bellum Peloponnesiacum ortum est.  Anno 146 a.C.n., Corinthus a Romanis, Lucio Mummio duce, deleta est, sed colonia Romana ibidem anno 44 a.C.n. Gai Iulii Caesaris iussu condita est. Tunc plerique incolae liberti Romani fuere.

Fabulae 
 Medea, drama ab Euripide scriptum, Corinthi sita est.

De eccledia Catholica 
 Paulus Apostolus nonnullas epistulas ad Corinthios, in Bibliis Sacris servatas, scripsit.

Corinthus est sedes episcopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

Fontes 
Herodotus, Clio 23-24 et Thalia 48-53 et Terpsichore 74-75, 92 et 95.
Pausanias libro secundo Descriptionis Graeciae cap.1-4
  VIII.6.20-23
Thucydides libro primo de Bello Peloponnesiaco 13.2-5 et 24-71 et 120-124

Notae

Bibliographia 
 Harold North Fowler, Richard Stillwell et al., edd., Corinth. Princetoniae: American School of Classical Studies at Athens, 1929-
 Charles K. Williams II, Nancy Bookidis, edd., Corinth: the centenary, 1896-1996. Princetoniae: American School of Classical Studies at Athens, 2003. (Corinth, vol. 20) JSTOR

 Acrocorinthus
 Isthmus Corinthius
 Canalis Corinthius

Nexus externi 

!
Urbes Graecae antiquae
Dioeceses Ecclesiae Catholicae
Loci habitati Peloponnesi