Quercus falcata
Quercus falcata est arbor Lobatarum, sectionis quercuum rubrarum generis Quercus, in Civitatibus Foederatis septentrionalibus orientalibusque endemica. Habitat in sitibus siccis arenosisve a Novo Eboraco meridiano (Insula Longa) meridiem versus ad Floridam mediam et occidentem versus ad Missuriam meridianam Texiamque orientalem. 

Planta est arbor magnitudine media, decidua, ad 25–30 m alta, raro 35–38 m (specimina in silva culta), trunco ad 1.5 m lato, corona capite lato summo rotundo. Folia sunt 10–30 cm longa et 6–16 cm lata, 3–5 lobis acutissimis, saepe curvatis, apice setosa, medio lobo longo et angusto; parvus numerus loborum longorum angustorum est pro diagnosi. Fundamentum folii est distincte rotundum in formam campanulae invertae saepe inaequalis. Folia sunt atroviridia et nitida supra, rubiginosa et pilosa infra, plerumque secundum costam et venaturam. Semen est glans brevis, 9–16 mm longa, testacea clara; glans fine suae temporis alteri maturescit. Cortex est atrofumosus, cristis angustis non profundis.

Nexus externi

 Flora Americae Septentrionalis: Quercus falcata.
 USDA Plants Profile: Quercus falcata.
 USFS Silvic Manual: Quercus falcata.
 Quercus falcata: imagines apud bioimages.vanderbilt.ed.u
 Tabula distributionis Quercus falcatae.

Arbores Alabamae
Arbores Texiae
Arbores Carolinae Meridianae
Arbores Carolinae Septentrionalis
Arbores Ludovicianae
Arbores Arkansiae
Arbores Delavariae
Arbores Floridae
Arbores Georgiae (civitas CFA)
Arbores Illinoesiae
Arbores Indianae
Arbores Kentukiae
Arbores Missuriae
Arbores Mississippiae
Arbores Novae Caesareae
Arbores Oclahomae
Arbores Ohii
Arbores Tennesiae
Arbores Terrae Mariae
Arbores Virginiae
Arbores Virginiae Occidentalis
Species plantarum
Quercus
Taxa Michaux