Symbolum Quicumque
Symbolum Quicumque, sive Symbolum Athanasianum, est symbolum Christianum ex saeculo VI in Ecclesia Christiana usitatum. Primum symbolum Christanum est in quo aequalitas trium personarum Trinitatis nominatim indicatur. A Symbolo Nicaeno Constantinopolitano et Symbolo Apostolorum eo differt, quod anathemata, vel damnationem illorum qui cum eo dissentiunt, continet (sicut primum Symbolum Nicaenum). Ex Medio Aevo perperam Athanasio Alexandrio ascriptum est.

Verba symboli 
Hoc est Symbolum Quicumque, a Philippo Schaff recognitum et correctum.

Quicunque vult salvus esse: ante omnia opus est, ut teneat catholicam fidem.
Quam nisi quisque integram inviolatamque servaverit: absque dubio in aeternum peribit.
Fides autem catholica haec est: ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in Unitate veneremur;
Neque confundentes personas: neque substantiam separantes.
Alia est enim persona Patris: alia Filii: alia Spiritus Sancti.
Sed Patris et Filii et Spiritus Sancti una est divinitas: aequalis gloria, coaeterna maiestas.
Qualis Pater: talis Filius: talis [et] Spiritus Sanctus.
Increatus Pater: increatus Filius: increatus [et] Spiritus Sanctus.
Immensus Pater: immensus filius: immensus [et] Spiritus Sanctus.
Aeternus Pater: aeternus Filius: aeternus [et] Spiritus Sanctus.
Et tamen non tres aeterni: sed unus aeternus.
Sicut non tres increati: nec tres immensi: sed unus increatus: et unus immensus.
Similiter omnipotens Pater: omnipotens Filius: omnipotens [et] Spiritus Sanctus.
Et tamen non tres omnipotentes: sed unus omnipotens.
Ita deus Pater: deus Filius: deus [et] Spiritus Sanctus.
Et tamen non tres dii: sed unus est Deus.
Ita dominus Pater: dominus Filius: dominus [et] Spiritus Sanctus.
Et tamen non tres domini: sed unus [est] Dominus.
Quia sicut singulatim unamquamque personam Deum ac Dominum confiteri, Christiana veritate compellimur:
Ita tres deos, aut [tres] dominos dicere, catholica religione prohibemur.
Pater a nullo est factus: nec creatus, nec genitus.
Filius a Patre solo est: non factus, nec creatus: sed genitus.
Spiritus Sanctus a Patre et filio: non factus, nec creatus, nec genitus: sed procedens.
Unus ergo Pater, non tres patres: unus Filius, non tres filii: unus Spiritus Sanctus, non tres spiritus sancti.
Et in hac Trinitate nihil prius, aut posterius: nihil maius, aut minus.
Sed totae tres personae coaeternae sibi sunt, et coaequales.
Ita, ut per omnia, sicut iam supra dictum est: et Unitas in Trinitate, et Trinitas in Unitate, venerenda sit.
Qui vult ergo salvus esse, ita de Trinitate sentiat.
Sed necessarium est ad aeternam salutem: ut incarnationem quoque Domini nostri Iesu Christi fideliter credat.
Est ergo fides recta, ut credamus et confiteamur: quod Dominus noster Iesus Christus Dei Filius, Deus [pariter] et homo est;
Deus [est] ex substantia Patris, ante secula genitus: et homo ex substantia matris, in seculo natus.
Perfectus Deus: perfectus homo, ex anima rationali et humana carne subsistens.
Aequalis Patri secundum divinitatem: minor Patre secundum humanitatem.
Qui licet Deus sit et homo; non duo tamen, sed unus est Christus.
Unus autem, non conversione divinitatis in carnem: sed assumptione humanitatis in Deum.
Unus omnino; non confusione substantiae: sed unitate personae.
Nam sicut anima rationalis et caro unus est homo: ita Deus et homo unus est Christus.
Qui passus est pro nostra salute: descendit ad inferos: tertia die resurrexit a mortuis.
Ascendit ad [in] cœlos: sedet ad dexteram [Dei] Patris [omnipotentis].
Inde venturus [est] iudicare vivos et mortuos.
Ad cuius adventum omnes homines resurgere habent cum corporibus suis;
Et reddituri sunt de factis propriis rationem.
Et qui bona egerunt, ibunt in vitam aeternam: qui vero mala, in ignem aeternum.
Haec est fides catholicae: quam nisi quisque fideliter firmiterque crediderit, salvus esse non poterit.

 Scutum Fidei

Notae

Nexus externi 
 

Preces Christianae