Pater Patriae
Pater patriae, seu raro parens patriae, est locutio honorifica Latina.

Historia Romana
Pater patriae est titulus honoris Romanus. Nemo nisi qui Romae et commodis eius magnopere profuisset tali titulo ornatus est. Nomen honoris a senatu datum est. Iam Marcus Furius Camillus et Quintus Fabius Maximus Cunctator ob merita sua "parentes" dicti sunt. Etiam Marius et Sulla parens sive pater ob cives servatos appellati sunt. Cicero hoc titulo honoratus est, postquam inter consulatum suum anno 63 a.C.n. coniurationem Catilinae patefecit. Post eum, Gaio Iulio Caesari et Augusto (2 a.C.n.) titulus tributus est.

Patres patriae Romani
Marcus Tullius Cicero, 63 a.C.n.
Gaius Iulius Caesar, 45 a.C.n.
Augustus, 2 a.C.n.
Caligula, 37
Claudius, 42
Nero, 55
Vespasian, 70
Titus, 79
Domitianus, 81
Nerva, 96
Traianus, 98
Hadrianus, 128
Antoninus Pius, 139
Marcus Aurelius et Lucius Verus, 166
Commodus, 177
Septimius Severus, 193
Caracalla, 199
Macrinus, 217
Elagabalus, 218
Gordianus III, 238
Probus, 276
Diocletianus, 284
Maximianus, 286
Constantinus I, 307

Patres patriae recentiores
Mustapha Kemal Atatürk, qui se ipsum patrem Turcarum (Atatürk) nominavit
Andreas Auria, classis imperator Genuensis
Gulielmus Auriacus, dux in rebellione Batava contra Hispanos
Simon Bolívar, liberator Columbiae, Aequatoriae et Venetiolae
Mahatma Gandhi, liberator Indiae
Theodorus Herzl, pater Sionismi
Nelson Mandela, primus Africae Australis praeses niger
Cosimus Medices, dominus Florentiae
Petrus I, imperator Russiae
Georgius Washingtonius, primus praeses Civitatum Foederatarum Americae
Sun Yat-sen, praeses rei publicae Sinarum
Lee Kuan Yew, primus minister Singapurae

Bibliographia
Alföldi, Andreas. 1971. Der Vater des Vaterlandes im römischen Denken. Darmstadt:  Wissenschaftliche Buchgesellschaft. ISBN 3534046536.

Tituli
Res politicae
Roma antiqua