Faustus Cornelius Sulla (mortuus 46 a.C.n.)
Faustus Cornelius Sulla (natus circa 81 a.C.n., mortuus 46 a.C.n.) fuit senator Romanus, filius dictatoris Lucii Cornelii Sullae Felicis. Bello Civili Pompeianas partes secutus post cladem ad Thapsum acceptam a Caesarianis captus occisusque est.

De gente et iuventute
Faustus filius dictatoris Syllae erat et quartae uxoris eius Caeciliae Metellae ; soror gemella ei fuit, Fausta et ipsa appellata quae postea Tito Annio Miloni nupsit. Quae praenomina hucusque inusitata (cognomina potius erant) ad felicitatem cognomenque paternum alludebant : non multum enim inter Faustum et Felicem interest. Mortuis parentibus tutela liberorum Licinio Lucullo testamento tradita est. Adhuc puer Faustus proscriptiones patris in schola laudasse dicitur atque ob id ipsum a condiscipulo Gaio Cassio, qui unus e coniuratis Iduum Martium futurus erat, colapho ictus esse. Postquam Lucullus in Asiam profectus est Pompeius Magnus adulescentulum Faustum ad sese adlexit, mox ad bellum Mithridaticum secum duxit et  filiam suam ei despondit

A matre Faustus semifrater Marci Aemilii Scauri erat.

De re familiari
Magna bibliotheca ei in villa quadam Cumana erat, cuius libris delectabatur Cicero cum illic commorabatur. Nam pater Lucius Sylla rarissimos libros Aristotelis et Theophrasti Athenis emerat. Sed aes alienum ingens conflaverat : quapropter Cicero vehementer timebat, siquidem Pompeiani bello civili victores fuissent, ne saeviret cum in creditores tum in ceteros homines divites.

De cursu honorum
63 a.C.n. tribunus militum in exercitu Gnaei Pompei templum Hierosolymitanorum fortiter expugnavit : primus enim summo muro pedem posuisse dicitur.
Anno 57 a.C.n. iam augur erat
56 a.C.n. triumvir monetalis, variis denariis patris sui et Pompei Magni gloriam celebravit.
54 a.C.n. Quaestor
52 a.C.n. Curia Cornelia quae a Sulla dictatore in locum veteris Curiae Hostiliae aedificata erat et a plebe caede Publi Clodii exasperata incensa, velut paterna hereditas, Fausto Sullae  restituenda a senatu mandata est.
48 a.C.n. Proquaestor (pro praetore ?) Domitium Calvinum e Macedonia expulit et post Pharsalensem pugnam sese cum Catone Minore coniunxit et in Africam transiit.
46 a.C.n. Pompeianis ad Thapsum victis, Faustus Numidiam versus fugit sed in milites Publii Sitti incidit, qui socius Caesaris erat, et captus ac mox, incertum an ipsius Caesaris iussu, occisus est.

De denariis
Quatuor varios denarios signavit Faustus Sulla, quorum duo ad patrem, duo ad Pompeium Magnum pertinent :
in primo Lucius Sylla, qui tum quaestor erat,  in tribunali sedens expressus est, cui rex Mauritaniae Bocchus, genu subnixus,  ramum oleae porrigit ; ad latus Iugurtha Numida et ipse genu subnixus manus pone tergum revinctas habet : quam scaenam, traditionem Iugurthae dictam,  dictatorem Syllam anulo signatorio insculpsisse scimus et rem gestam apud Sallustium in Bello Iugurthino legere licet. Ex altera parte denarii caput diadematum deae Lunae vel Dianae conspicimus cum lituo pone cervicem et luna crescente supra caput. Adsunt tituli FELIX et FAVSTVS.
in altero eadem dea bigis vehitur inter tres stellas et lunam crescentem (titulus FAVSTVS). Haec divina figura fortasse ad deam Mâ potius alludit cuius Sullani milites cultum e Cappadocia Romam anno 92 a.C.n. invexerunt et quae in somnio  visa est Sullae in manibus fulmen ponere quo hostes sternebat. Plutarchus enim scribebat hanc deam sive Lunam sive Minervam sive Bellonam fuisse. Hoc somnio confisus Sulla exercitum Romam adversus inimicos duxit et Urbem expugnavit. Ex aversa parte huius denarii caput virile diadematum conspicimus quod a numismatistis sedecimi saeculi, in primis a Fulvio Ursino, ipsius Iugurthae caput esse putabatur, hodie vero potius Herculi tribuitur (titulus FEELIX).
in tertio caput Herculis leonis pelle coopertum cum litteris SC (senatusconsulto) et monogrammate e litteris F.A.V.S.T. composito. Ex aversa parte orbis terrarum inter gemmatam unam et laureatas tres coronas medius positus ; tres coronae ad tres triumphos Pompei  de tribus mundi partibus celebratos referendae sunt , corona gemmata est illa corona aurea quam publice gerere senatus ei permiserat. Insuper spica frumenti addita praefecturam annonae memorat.
quartum herma Veneris laureatae et diadematae ex una parte signavit, addito sceptro pone cervicem et litteris SC. Ex altera sunt tria tropaea inter capidem (vel praefericulum) et lituum, addito Fausti monogrammate. Tria tropaea illa,  quae Pompeius anulo signatorio suo insculpserat, tres triumphos designant, lituus fortasse ad auguratum  triumviri ipsius, Fausti, potius referendus est. Venus dea tutelaris Pompei erat, qui summo theatro suo templum Veneri Victrici dedicavit.

Litterae SC duobus ultimis nummis inscriptae  senatusconsultum Nonarum Aprilium 56 a.C.n. fortasse designant quo senatores Pompeio 400 000 HS ex aerario ad frumentum emendum erogare permiserunt postquam 57 a.C.n., Romae fame saeviente,  procurator annonae ad quinquennium cum proconsulari imperio creatus est : si ita est, illi denarii Pompei rogatu a Fausto percussi sunt.

Notae

Nexus externi
De Syllae denariis (Les deniers de Sylla)

Gens Cornelia
Necati
Augures
Victimae Belli Civilis (49-45 a.C.n.)