Diltiazemum
Diltiazemum est calcii canalium inhibitor et medicamentum pharmaceuticum ad hypertoniam et anginam pectoris tractandam.

Natura Diltiazemi

Natura chemica 
Nomen IUPAC Diltiazemi est cis-(+)-5-(2-dimethylaminoethylo)-2-(4-methoxy-phenyl)-4-oxo-2,3,4,5-tetrahydro-1,5-benzothiazepin-3-ylacetatum.

Benzothiazepinum 
Diltiazemum est substantia chemica benzothiazepinorum. Benzothiazepinum heterocyclus fusio chemica ex benzeno et 1,4-thiazepino (heterocyclus cum quinque atomis carbonii et singulari nitrogenii) et singulari sulphuri) est.

Natura pharmacologica 
Diltiazemum est medicamentum cum virtutibus antihypertensivis. Caudices ATC sunt  et .

Pharmacodynamica

Pharmacocinetica 
Diltiazemum est substratum cytochromatis CYP3A4. Tempus semivitae biologicum . circa 3-4.5 h est. Excretio est per urinas et per faeces.

Effectus Diltiazemi 
Diltiazemum effectuus antihypertensivorum suorum vasodilatationem et relaxationem musculorum levium perficit. Praeterea nodus atrioventricularis cordis deprimitur. Exempli effectuum non desideratorum posse sint: vomitus, diarrhoea, bradycardia (pulsus tardus), insufficientia cordis, reactio allergica.

Interactiones 
Periculose sit consumptio Diltiazemi cum beta receptoria inhibitoribus sive Chinidino (substantia antiarrhythmica). Diltiazemum interagere quoque possit per exemplum (!) cum Ciprofloxacino (incrementum Diltiazemi per CYP3A4 tardum); anticonvulsivae substantiae diminutionem effectuum Diltiazemi perficere possunt.

Etiam Diltiazemum inhibitor CYP3A4 moderatus est, quo fit ut vis in sanguine Tamsulosini (inhibitoris receptoriorum alpha-1) augeatur.

Usus Diltiazemi

Usus medicus 
Diltiazemum in hypertonia et tachycardia et fibrillatione atriali tractandis adhibetur.

Dosis diurna definita (DDD) Diltiazemi est 0.24 g (=240 mg) mg per die p.o.

Notae 

Antihypertensiva