Efesit Capitel Quater


Efesit
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Quater
1Dunca, v'esurti mì, el presunee in del Signúr, a caminà degnamént de la ciamada al qual sii staa ciamaa, 2cun tüta ümiltaa e gentiléza cun paziénza, supurtand el vün l'alter in del bén, 3fasend prèssa a tegnì l'ünitaa del spirit in del ligamm de la pas: 4vün corp e vün spirit, cumè anca sii staa ciamaa in de vöna speranza de la vostra ciamada:
5vün Signúr, vöna féd, vün batesim,
6vün Diu e pader de tücc,
che l'è sü tüsscoss, travèrs tüsscoss e in de tüsscoss.
7E a ognidün de nümm l'è stada dada la grazia segund la misüra del regall de Crist. 8Dunca, el dis:
«Despö che l'è naa sü a l'alt l'ha ciapaa i presunee
e l'ha daa regaj a i vèss üman».
9E che cossa l'è «naa sü», se no che anca l'è naa giò a i part püssee bass de la tèra? 10Lü medemm che l'è naa giò l'è anca lü che l'è naa sü sura de tücc i cél, perchè l'impiena tüsscoss. 11E lü l'ha daa i apostul, prufètt, vangelist, pastúr e insegnant, 12per el fà cumplètt di sant a un laur de ministeri, al fà sü del corp de Crist, 13fin che nümm tücc sèmm riaa a l'ünitaa de la féd e de la cugnussénza del fiöö de Diu, a un omm perfètt, a una misüra de la statüra de la pienéza de Crist, 14perchè sium pü infant, slanzaa di und e purtaa in gir d'ogni vént d'insegnamént in del sfrus di vèss üman, in de la fürbizia a la falsitaa de l'errúr, 15ma disend la veritaa in del bén cressarìum in de tüsscuss vèrs lü, che l'è 'l cuu, Crist, 16del qual ogni corp l'è incurnisaa e ünii insèma, travèrs i giünt de suport segund el funziunamént in de la misüra d'ogni vöna part el fa la cressida del corp al fà sü de sé medemm in del bén.
17Dunca, disi chèst e tecti in del Signúr, che vialter caminii pü cumè anca i naziún caminen in de la vanitaa di lur mént, 18che hinn faa scür in de la mént, alienaa de la vita de Diu per via de l'ignuranza che l'è in de lur, per via de la düréza del lur cör. 19I quij che, devegnüü sénza sèns, s'hinn cunsegnaa a la spüduratéza al laur d'ogni impüritaa in de la piögeria. 20Ma vialter avii minga imparaa Crist inscì. 21Se gh'avii sentii e sii staa insegnaa in de lü, cumè l'è la veritaa in de Gesü, 22per mètev via la vegia persona del cumpurtamént prima che l'è curota per mèzz di desidéri de l'imbröj, 23e per vèss faa növ in del spirit de la vostra mént, 24e per vestìv la növa persona che l'è creada segund Diu in de la giüstizia e la santitaa de la veritaa.
25Dunca, metüü via la bala, parlee la veritaa, ognidün cunt el sò prossim, perchè sèmm member el vün di alter. 26Gh'avarìuv l'ira e pecarìuv no: el suu el andarìa no giò sü la vostra futa, 27né dee lögh al diàul. 28Lü che 'l grata el gratarìa pü, ma pütost el travajarìa, laurand el bén cunt i sò man, perchè 'l gh'àbia quajcoss de dà a lü che 'l gh'ha besogn. 29Nissüna parola cativa la andarìa föra de la vostra buca, ma se l'è quajcossa bona del besogn per el fà sü, perchè 'l daga grazia a quij che senten. 30E fee no trist el Spirit Sant de Diu, cunt el qual sii staa segnaa cunt un sigill per el dì de la redenziún. 31Ogni maréza, ira, ràbia, giguj e biastemada la turìa via de vialter cun tüta la malizia. 32E sarìuv el vün cunt i alter géntil, gh'avarìuv cumpassiún, ve perdunarìuv, propi cumè anca Diu in de Crist el v'ha perdunaa.

Navigaziun
← Indree a Capitel Trii
Inanz a Capitel Cinch →
A l'indes
Letera ai Efesit