Cephalanthera longifolia
Cephalanthera longifolia l'è 'na spéce de piànta erbàcea de la famìa botànica de le Orchidaceae. Se le tróa endèna bùna part de l'òvest e del sud de l'Europa.

La g'ha fòie lónghe e strète.  La pöl rià a 'na altèsa de 25 ghèi en cundisiù tìpiche. La 'nfiurescènsa l'è furmàda de 8÷20 fiùr campanulàcc de presapóch 1 ghèl de grandèsa, de spès mìa deèrcc del töt. La fiuridüra la và del més de bril enfìna al més de óst, a segónda de la puzisiù e de l'atèsa söl leèl del mar (la pöl rià 'nfìna ai 1400 méter). La crès al màrzen dei bósch termòfii (mìa frècc) o radüre picàde al sul endèi bósch de fó e de rùer, endèi pracc sèch, o sedenò dré ai sentér. La preferés i teré calcàrei o calcareo-silìcei, co pH bàsich, màgher (bas valùr nütrisiunàl) e sèch.

Tasonomìa 
Cephalanthera longifolia l'è stàda discriìda del Fritsch e püblicàda endèl Oesterreichische Botanische Zeitschrift 38: 81. 1888.

Sinònim
Cephalanthera acuminata Wall. ex Lindl. (1840)
Cephalanthera angustifolia Simonk. (1887)
Cephalanthera ensifolia Rich. (1817)
Cephalanthera grandiflora Gray (1821)
Cephalanthera lonchophylla Rchb.f. (1851)
Cephalanthera longifolia f. angustifolia Maire & Weiller (1959)
Cephalanthera longifolia f. latifolia (Maire) Maire & Weiller (1959)
Cephalanthera longifolia var. pilosa Harz (1896)
Cephalanthera maravignae Tineo in G.Gussone (1844)
Cephalanthera pallens Rich. (1817)
Cephalanthera thomsonii Rchb.f. (1876)
Cephalanthera xiphophyllum Rchb.f. (1851)
Cephalanthera xiphophyllum var. latifolia Maire (1914)
Epipactis ensifolia F.W.Schmidt (1795)
Epipactis grandiflora (L.) Sm. (1795)
Epipactis grandifolia All. (1785)
Epipactis pallens Sw. (1805)
Epipactis pallida Sw. (1800)
Epipactis xiphophylla (Ehrh. ex L.f.) Sw. (1805)
Limodorum acuminatum (Wall. ex Lindl.) Kuntze (1891)
Limodorum grandiflorum (L.) Kuntze (1891)
Limodorum longifolium (L.) Kuntze (1891)
Serapias ensifolia Murray (1784)
Serapias grandiflora L. (1767)
Serapias helleborine var. longifolia L. (1753) (Basionymum)
Serapias lonchophyllum L.f. (1782)
Serapias longifolia (L.) Scop. (1772)
Serapias nivea Vill. (1787)
Serapias pallida Wahlenb. (1814)
Serapias xiphophyllum Ehrh. (1782)

Riferimèncc

Bibliografìa
 Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
  Flora of China Editorial Committee. 2009. Fl. China 25: 1–570. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

Orchidaceae
Botànica