Assioma de fundaziun
L'assioma de fundaziun, ciamaa anca assioma de regülarità, a l'è  vün di assioma de la teuria assiumatega di insema. 
Intrudot in del 1925 dal John von Neumann, el giüga un grand röl in questa teuria, cura che i matemàtich el dröven mai in alter band. 

El stipüla che per ogni insemax minga vöj, a l'esist un insema y partegnent à x e avent nissün element in cumün cun x.

El insema y el  pò vess el insema vöj, e 'l gh'ha d'altra part del vess se x'' a l'è  un insema trasitiv minga vöj.

Inscì i insema descrivüü da la teuria assiumatega rifleten püssee l'imagin intüitiva : 
 
Se pò avègh   : nissün insema  a l'è  element da sé istess ;
Se pò avègh   e  ... e  : nissün ciclu de partenenza ;
Se pò avègh, in manera generala, dai sequenz infinii de insema cume  e  ... e  etc.
 
Questa darera prupietà la significa che 'l predicaa el gh'ha dò variabil  liber «  » a l'è  ben fundaa. A l'è equivalenta a l'assioma de fundaziun  se l'assioma de la scernida dependent''' a l'è  verificaa. Quest daree a l'è un assioma de la scernida fisc flebil che 'l permet de custrüì di sequenz e che 'l matematich, minga specialista de logica matematica, el  süpun intüitivament semper verificaa, despess senza savèl.</test>

Teuria dei ensèm
fundazziú