Giüdee Capitel Növ


Giüdee
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Növ
1Dunca, anca 'l primm acordi l'ha avüü urdinamént de servizi e un santüari sü la tèra. 2Già che una tenda l'era preparada: el primm vél, in del qual la gh'era 'l candiree, la taula e i pann de la presentaziún, che l'è ciamada el lögh sant; 3e dedree el segund vél gh'era una tenda che l'era ciamada el lögh püssee sant, 4che gh'ha un türibul d'or e la cassa de l'acordi che l'era quatada tütt'intorna d'or, in de la qual gh'era un vas d'or che gh'aveva 'l mana e 'l tarèll de Aharon che l'ha bütaa e i taulètt de l'acordi, 5e sura la cassa gh'eren i Cherubin de la gloria, che quaten cun l'umbrìa el lögh de sacrifizi, di quij adèss se parla no in di detaj.
6E quand tüsscoss l'eren preparaa inscì, menter i sacerdott semper vann denter a la prima tenda per cumpì el lur ministeri, 7a la segunda dumà una völta a l'ann el sacerdott scèff, no sénza sangh che 'l ufer per lü medemm e per i pecaa d'ignuranza de la gént, 8intanta che 'l Spirit Sant el mussa chèst, l'è minga faa ciara ancamò la via di sant intanta che ancamò la gh'ha post la prima tenda, 9la qual l'è un esempi per el temp presènt, segund el qual sia regaj sia sacrifizi hinn ufert che pöden minga fà perfètt segund la cunsciénza lü che 'l ministra, 10dumà di coss de mangià, e i coss de bév, i lavadür, i regulamént de la carna, impost fin al temp de la reforma.
11Ma quand Crist l'è vegnüü cumè sacerdott scèff di bonn coss che hinn vegnüü travèrs la tenda püssee granda e püssee perfèta--no fada cun i man, l'è de dì, no de chèsta creaziún, 12né travèrs el sangh di caver e vedèj ma travèrs el propi sangh l'è naa denter una völta a i lögh sant, despö che l'ha truaa una redenziún eterna. 13Già che se 'l sangh di caver e tor e la scendra di manz sbrufand i fann sant lur che hinn faa impür a la bügada de la carna, 14quant pü el sangh de Crist, che travèrs el Spirit etern el s'è ufert senza smagia a Diu, el farà nèta la nostra cuscenza di oper mort perchè servum el Diu vivent.
15E per via de chèst l'è un mediadúr d'un növ acordi, perchè, già che una mort l'è sücess, a la redenziún di trasgressiún suta 'l primm acordi, lur che hinn ciamaa riceven la prumèssa de l'ereditaa eterna. 16Già che due gh'è un testament, l'è necessari che l'è presentada la mort del testadúr: 17già che un testament l'è valid sü i mort, perchè l'ha mai forza quand el viv el testadúr. 18Dunca, sénza 'l sangh gnanca el primm l'è minga staa iniziaa; 19già che despö che ogni cumandamént l'era parlaa segund la leg suta Musè a tüta la gént, despö che l'ha ciapaa 'l sangh di vedèj e di caver cun aqua, lana russa e issop l'ha sbrufaa sia 'l liber medemm sia tüta la gént 20disend,
«Chèst l'è 'l sangh de l'acordi che Diu l'ha cumandaa a vialter».
21E l'ha sbrufaa sia la tenda sia i atrèzz del ministeri cunt el sang in de l'istessa manera. 22Anca squas tüsscoss hinn pürifegaa cunt el sangh segund la leg in del sangh e sénza la spantegada del sangh gh'è minga una perdunanza di pecaa.
23Dunca, l'era necessari che i esempi sien faa nètt i coss che gh'hinn in di chèst cél, menter i medemm cél cunt i sacrifizi püssee mejúr di chèst. 24Già che Crist el va minga denter a lögh sant faa cunt i man, figür di coss ver, ma al cél medemm, cumparì adèss a la facia de Diu per nümm; 25no per ufrì lü medemm de spéss, propi cumè 'l sacerdott scèff el va denter a i lögh sant ogni ann cunt el sangh d'un alter, 26perchè l'era necessari che lü 'l pat de spéss de la fundaziún del mund; ma adèss una völta a la fin di secul l'è staa faa vedüü per mett via 'l pecaa travèrs el sò sacrifizi. 27E cumè l'è reservaa che i omen mören una völta, e despö chèst la cundana, 28inscì anca Crist, una völta despö che l'è staa ufert perchè lü l'abia purtà sü i pecaa di tant, una segunda völta sénza pecaa el cumparà a lur che ghe speten per la salvéza.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vott
Inanz a Capitel Des →
A l'indes
Letera ai Giüdee