Giagum Capitel Vün


Giagum 
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Vün 
1Giagum, serv de Diu e del Signur Gesü Crist, a i dodes tribü che hinn in de la despersiún: Salüd.
2Cunsideré ogni letizia, mè fradèj, quand incuntrii vari tentaziún, 3savend che la pröva de la vostra féd la prudüss perseveranza. 4E che la perseveranza la gh'ha una ovra perfèta, perchè vialter siuv perfètt e cumplètt, mancand de nagott.
5Ma se quajdün de vialter el manca de la sapiénza, che 'l dumanda a Diu che 'l da a tücc generusament e senza remenà, e la ghe sarà dada. 6Ma che 'l dumanda cun féd, senza dübità, degià chè chi 'l dübita el sumeja a l'unda del mar, bütunaa e traa del vént. 7Defàtt, che chèla persona la pensa minga che 'l ricevarà quajcossa del Signúr--8un òmm de anema dupia, instàbil in de tücc i so vii.
9E che 'l se vanta el fradell ümil in del so alt, 10ma e 'l sciúr in de la sua ümiltaa, perchè el passarà via cuma 'l fiúr de l'erba. 11Degià che 'l sû el se leva cun el so calúr brüsant, e 'l seca l'erba, e 'l so fiúr el bòrla giò e la beléza de la sua parénza l'è destrüta--inscì el marsciarà anca 'l sciúr in di so imprés.
12Beàtt l'omm che 'l persevera in de la tentaziún, perchè quand el divegn pruaa el ricevarà la curona de la vita che 'l Diu l'ha prumetüü a quij che ghe vören bén. 13Che nigün el disa, quand l'è tentaa: «Mì sun tentaa de Diu»; degia chè Diu el po minga tentà del mal, e Lü el tenta nigün. 14Ma ognidün l'è tentaa, essend traa via e sedott, di so propi desidéri--15pöö el desidéri, quand el s'ha ingravidaa, el genera 'l pecaa, e quand el pecaa l'è cumpletaa, el genera la mort.
16Vialter vi imbrujé no, mè fradèj predilètt. 17Ogni regall bun e perfètt el ven giò de l'alt del Pader di Lüs, cun el qual gh'è minga cambi o umbrìa de vultà. 18Avend vurüü, el m'ha generaa per la parola de veritaa, perchè nümm sium cuma l'ufèrta de la primizia di so creatür.
19Vialter ghe savii, mè fradèj predilètt; ma che ogni persona la sia svèlt a scultà, tard a parlà, tard a l'ira, 20degià che l'ira de un omm la pruduss minga la giüstizia de Diu. 21Per chest, metend via ogni cossa spurscelénta e 'l rèst de la malizia, in de l'ümiltaa riceví vialter la parola che l'è pientaa, che la po salvà i voster anemm.
22Ma divegní vialter quij che fann la parola e no dumà scultadúr, imbrujand vialter medemm. 23Perchè se quajdün l'è scultadúr de la parola e l'è minga vün che 'l ghe fa, lü el sumeja un omm che 'l varda la sua fàcia natürala in d'un spègg; 24despö de vardass, el va via, e sübit el desmentega cuma l'era. 25Ma chi 'l varda aténtament a la lég perfèta, la lég de la libertaa, e 'l resta, devegnend minga un scultadúr de la desmenteganza ma vün che 'l ghe fa l'ovra, Lü el sarà beàtt in de chell che 'l fa.
26E se quajdün el se cred de vèss religiús, metend minga la brija a la sua lengua, ma 'l imbröja 'l so cör, la sua religiún l'è inütila. 27La religiún püra e senza s'màgia denanz a Diu e Pader a l'è chesta: visità i òrfen e i vèduv in di so tribüleri, tegnendus senza s'màgia del mund.

Navigaziun 
 ← Indree a Giüdee 13
 Inanz a Capitel Düü →
 A l'indes

Letera de'l Giagum