Apostuj Capitel Cinch


Apostuj
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Cinch
1E un quaj omm, de nomm Anania, cun sua miee Safira, l'ha vendüü una pruprietaa 2e l'ha metüü de part per sé medemm del prèzzi, intanta che anca 'l sò miee la l'ha savüü, e despö che l'ha purtaa quaj part, el l'ha post a i pee di apostuj. 3E Peder l'ha dii: «Anania, perchè l'ha impienii Satana el tò cör, per fàtt busardà al Spirit Sant e mètt de part per té medemm del prèzzi de la tèra? 4Quand la restava, la restava no tua e despö che l'è staa vendüü, l'era no in de la tua auturitaa? Perchè t'hee metüü chèsta roba in del tò cör? T'hee busardaa minga a i vèss üman ma a Diu!». 5E quand Anania l'ha sentii chèst paroll, despö d'avè burlaa giò l'ha fiadaa föra la vita, e una granda pagüra l'è vegnüda sü tücc che sentaven. 6E despö che i giüìtt s'eren alzaa sü l'hann nastraa e despö che l'aveven purtaa, l'hann suteraa.
7E la gh'era una trescia de circa trè úr e la sua miee l'è nada denter, savend no chèll che l'era sücess. 8E Peder l'ha respost a lee: «Dimm, se avii vendüü la tèra a tal prèzzi?» E lee l'ha dii: «Sì, a tal prezz». 9E Peder el gh'ha dii: «Perchè l'è naa d'acordi insèma cun tì el pruà 'l Spirit del Signúr? Varda, i pee di quij che hann suteraa 'l tò marì hinn a la porta, e te purtarànn föra! 10E sübit l'ha burlaa giò a i sò pee e l'ha spiraa föra la vita; e despö che i giüìtt aveven vegnüü denter, l'hann truada morta e despö che l'aveven purtaa föra, l'hann suteraa cunt el sò marì, 11e l'è vegnüda una granda pagüra sura l'intréga gésa e sura tücc quij che hann sentii chèst. 12E per mèzz di man di apostuj hinn sücess sègn e tant meravèj intra la gént, e tücc hinn cunt una sula mént in del purtegh de Salumún, 13e nissün del rèst el vulzava ünìss a lur, ma la gént la i fava grand. 14E püssee personn eren giüntaa che credeven in del Signúr, mültitüdin di omen e donn, 15perchè purtaven föra anca in di piazz i dèbuj e i meteven sü i cagnazz e i lètt, perchè quand Peder el vegneva, almanch la sua umbria la quatass quajdün de lur. 16E anca la mültitüdin di quij che eren inturna la citaa de Gerüsalèmm l'è vegnüda insèma, purtand i dèbuj e i destürbaa de spirit impür, che tücc hinn staa guarii.
17E despö che 'l s'è alzaa sü el sacerdott scèff e tücc che eren cun lü, che l'era la sèta di sadücee, hinn staa impienii d'invidia, 18e hann bütaa i lur man sü i apostuj e i hann metüü in de la presún püblega.
19Ma un angiul del Signúr de nocc hann dervii i port de la presún e despö d'avè purtàj föra, l'ha dii: 20«Andee, e despö che sii staa in pee, disii in del témpi a la gént tücc i paroll de chèsta vida». 21E despö che aveven sentii chèst, hinn vegnüü denter a l'alba in del témpi e insegnaven. E despö che l'è staa rivaa 'l sacerdott scèff e quij cun lur, hann ciamaa insèma 'l sinedri e tütt el cunsili di fiöö d'Israel e hann mandaa a la presún per purtàj. 22Ma i servidúr che hinn staa rivaa i hann minga truaa in de la presún; e despö che hinn vegnüü indree, hann repurtaa, 23disend: «Èmm truaa la presún sarada in de tüta seguréza e i vardi stand in pee a i port, ma despö che i èmm dervii, èmm truaa nissün de denter. 24E cuma hann sentii chèst paroll, el capp del témpi e 'l sacerdott scèff, eren perpless sü chèstcoss, che cossa chèsta l'avarìa staa. 25E quajdün, despö che l'è staa rivaa, el gh'ha repurtaa: «Varda, i omen che avii metüü in de la presún hinn staa in pee in del témpi e insegnen la gént».
26Alura despö che l'è vegnüü föra el capp cunt i lur servidúr e i hann menaa, sénza viulénza, già che gh'aveven pagüra de la gént, che füssen lapidaa.
27E despö che i hann purtaa, hinn staa in pee in del sinedri, e 'l sacerdott scèff l'i ha interugaa, 28disend: «Cunt un cumand v'èmm cumandaa d'insegnà no in de chèst nomm, e varda, avii impienii Gerüsalèmm del voster insegnamént e desiderii purtà sü nümm el sangh de chèst omm». 29E Peder e i apostuj hann respost e dii: «L'è necessari d'übedì a Diu pütost che a vèss üman. 30El Diu di noster pader l'ha levaa sü Gesü che vialter avii mazaa, avèndul tacaa al lègn; 31chèst omm Diu l'ha esaltaa cuma prenzip e salvadúr a la sua driza per dà revedimént a l'Israel e perdon di pecaa. 32E nümm sèmm testimon de chèst robb e 'l Spirit Sant che Diu l'ha daa a quij che l'übeden».
33E quij che l'hann sentii eren aflitt e desideraven mazàj. 34E despö che s'è staa alzaa sü, quajdün in del sinedri, de nomm Gamaliel, un insegnant de la lég unuraa de tüta la gént, l'i ha cumandaa de fà andà föra i apostuj, 35e l'ha dii a lur: «Omen Israelìtt, dee atenziún a vé medemm, che cossa farii sü chèst omen. 36Già che prima de chèst dì Theudas l'è cumparii disend che lü medemm l'era quajcossa, al qual un nümer d'omen, circa quatercènt, s'eren ünii; lü l'era mazaa, e tücc che eren persuas de lü hinn sperdüü e l'è vegnüü a nagott. 37Despö de chèst l'è cumparii Giüda 'l Galilee in di dì del censimént e l'ha menaa via una gént dedree a sé; chèst l'è destrütt e tücc che eren persuas de lü hinn sperdüü. 38E i robb adèss ve disi: restee via de chèst omen e mandeej via; perchè se chèst cunsili l'è di vèss üman o chèst laur, el sarà destrütt, 39ma se l'è de Diu, pudaree minga destrüg lur, perchè sarìuv no truaa cumbatant cuntra Diu!». E l'i ha persuas, 40e despö che aveven ciamaa a i apostuj e i aveven ciucaa, i hann cumandaa de parlà no in del nomm del Gesü, e i hann lassaa nà.
41Dunca, hinn naa cun letizia de denanz al sinedri, perchè hinn staa stimaa dègn de vèss desunuraa per el nomm, 42e ogni dì in del témpi e de cà in cà cessaven no insegnand e predicand el Crist Gesü.

Navigaziun
← Indree a Capitel Quater
Inanz a Capitel Ses →
A l'indes
At di Apostuj