Apostuj Capitel Vint


Apostuj
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Vint
1E despö che 'l bacàn l'aveva cessaa e Paul l'aveva ciamaa i fradèj, el i aveva esurtaa e 'l i aveva salüdaa, l'è naa föra per nà in de Macedonia. 2E despö che l'aveva passaa per quij part e 'l i aveva incuragiaa cun tanta parlada, l'è naa in de la Grecia, 3e l'ha passaa là trii més; perchè l'era vegnüda una trama di Giüdee cuntra de lü intanta che 'l stava per fà véla per la Siria, l'è sücessa la decisiún de turnà indree per la Macedonia. 4E l'andava adree a lü Sòpater, Pirr de Berea, e de Tessalunica Aristarch e Segund, e Gaj de Derbe e Timotee, e de Asia, Tichich e Trofim. 5E chèst personn hinn naa prima e me speciaven a Troas, 6e nümm èmm faa véla föra de Filipi despö di dì di Azimm, e sèmm vegnüü a lur a Troas in de cinch dì, due èmm passaa sètt dì.
7E 'l primm dì de la semana, quand se serum vegnüü insèma per rump el pan, Paul el cunversava cun lur, degià che 'l stava per nà föra 'l dì despö, e l'ha tiraa la parola fin a mèzanocc. 8E gh'eren assee de lümm in de la sala de sura due me serum ünii insèma. 9E un cèrt giuìn, de nomm Eutich, che 'l s'era setaa giò sül scoss, l'ha fundaa in d'un sogn prufund intanta che Paul el cunversava de püssee; purtaa via del sogn, l'ha burlaa giò del tèrz pian e l'è staa levaa sü mort. 10E Paul, despö che l'era naa giò, l'ha burlaa giò sü de lü, e despö che 'l l'aveva brasciaa, l'ha dii: «Che siuv minga destürbaa, degià che la sua anema l'è in de lü». 11E despö che l'era naa sü, l'aveva rumpüü 'l pan, l'aveva sagiaa e l'aveva cunversaa assee fin a l'alba, inscì l'è naa föra. 12E hann menaa 'l bagaj viv, e hinn staa cunsulaa no muderadamént. 13E nümm, despö che serum naa denanz al nav, èmm faa véla per Assos, perchè stavum per ciapà Paul là; già che inscì l'era stabilii che lü 'l viagiava in pee. 14E cuma 'l m'ha incuntraa in d'Assos, despö che l'avevum ciapaa sèmm vegnüü in de Mitilene, 15e despö che avevum faa véla de là el dì despö, sèmm riaa de front a Chios, e 'l dì despö de chèll se sèmm metüü in de Samos, e 'l dì despö sèmm vegnüü a Milet. 16Già che Paul l'ha decidüü de navegà ultra a Efés, perchè 'l füss minga devegnüü che lü 'l perdess témp in d'Asia; degià che 'l fava prèssa perchè 'l sia pussibil che 'l sia a Gerüsalèmm el dì de Pentecost.
17E despö che l'aveva mandaa de Milet a Efés, l'ha ciamaa i anziann de la gésa. 18E cuma gh'hinn vegnüü, l'ha dii a lur: «Vialter savii del primm dì del qual sun naa denter in d'Asia cuma seri cun vialter l'intrégh témp, 19servend el Signúr cun tüta l'ümiltaa, cun lagrimm e cun pröv che m'hinn sücess in di tramm di Giüdee, 20cuma me sun minga tiraa indree de nunziàv nagott di robb che jüten e d'insegnàv püblegamént e per i cà, 21dand testimunianza a Giüdee e a Grech del revedimént a Diu e de la féd in del noster Signúr Gesü.
22E adèss, varda, perchè mì sun ligaa cunt el Spirit, vuu a Gerüsalèmm, ancabén mì sàpia minga i robb che me sücedarànn là, 23se no che 'l Spirit Sant el me da testimunianza a ogni citaa, disend che ligamm e tribülaziún me specien. 24Ma de nissün cünt fuu la mia vita cara a mì medemm, cuma de finì 'l mè cors e 'l ministeri che huu ricevüü del Signúr Gesü--el dà testimunianza al vangel de la grazia de Diu.
25E adèss, varda, savi che vedarii pü la mia fàcia tücc vialter, intra i quij huu passaa, predicand el règn. 26Perchè ve duu testimunianza incöö che sun nètt del sangh de tücc: 27degià che me sun tiraa adree de nunziàv tütt el cunsili de Diu. 28Dee atenziún a vialter medemm e a tütt el rosc in del qual el Spirit Sant el v'ha metüü cuma vescuv, per ténd la gésa de Diu, che l'ha utegnüü per mèzz del sangh del sò propi. 29Mì savi che despö de la mia parténza andarànn denter intra vialter lüff rapaz, che sparmen minga 'l rosc, 30e de vialter medemm se levarànn omen che parlarànn robb pervèrs per strapenà via i discepul dedree a lur medemm. 31Dunca, vardee, regurdanduv che, per trii agn, nocc e dì, huu minga cessaa de visà ognidün cun lagrimm.
32E adèss ve fidi al Signúr e a la parola de la sua grazia che 'l pò fà sü e dà l'ereditaa intra tücc che hinn staa faa sant. 33Huu desideraa l'argent, l'or o el vestii de nissün; 34vialter medemm savii che chèst man hann servii i besogn de mì e de quij che hinn cun mì. 35V'huu faa vedüü tüsscoss, che l'è necessari che travajand inscì jütii i dèbul e che ve regurdii di paroll del Signúr Gesü, che lü medemm l'ha dii: L'è püssee beàtt el dà che 'l ricév».
36E despö che l'aveva dii chèstcoss, el s'è ingenugiaa e cun tücc lur l'ha pregaa. 37E 'l gh'era tanta caragnada de tücc e hann burlaa giò sül coll de Paul e 'l basaven, 38crüssiandus suratütt per la parola che l'aveva dii, che vedarìen pü la sua fàcia. E l'hann cumpagnaa a la nav.

Navigaziun
← Indree a Capitel Desnöv
Inanz a Capitel Vintün →
A l'indes
At di Apostuj