Lengua zimbra
El zimber (nomm local: tzimbar; a Giazza l'è ciamaa anca tauć o taucias gareida) l'è ona lengua germanega parlada in d'ona quai zona del Veneto e del Trentin.
L'è la lengua portada in Italia de rosc de popolazzion bavares rivaa giò in del Medioev, prima in de la zona de Asiago, poeu in de la Lessinia e in de la zona de Folgaria, Lavarone e Luserna.
Al dì d'incoeu però el zimber l'è dree a descomparì per l'influenza del veneto e, soratutt, de l'italian. Se stima che incoeu quei che parla el zimber i sien meno de milla in tutt l'Italia.
A bon cunt, el zimber l'è miss denter a la comunità germanega italiana, recognossuda 'me minoranza lenguistega storega, e donca gh'è on quai tentativ de tegnìll viv.

El nomm
El termen tauć l'è ona variant de l'antigh *theodisk, del qual riven anca paroll 'me deutsch (todesch), duits (olandes), dutch (ingles), titsch (walser), tüütsch (svizzer todesch), tysk (danes), tuche (arpitan) e, in fond, anca "todesch".

Paes indè che l'è parlaa storegament el zimber
Asiago: Slege
Conco: Kunken
Enego: Genebe
Foza: Wüsche
Folgaria: Folgrait
Gallio: Gèl
Stoccareddo: Stòkha-Raut
Lavarone: Lavròu
Luserna: Lusèrn
Lusiana: Lusaan
Roana: Robàan
Cesuna: Kan Züne
Treschè Conca: Skada, Kunka
Rotzo: Rotz
Selva di Progno: Brunge
Campofontana: Funtan
Giazza: Ljetzan

Olter toponem
Badia Calavena: kam'Àbato
Verona: Bearn

Comparazzion lenguistega

Bibliografia
Adriana Bulgarelli, Dizionario comparato Cimbro-Italiano Italiano-Cimbro/Tauć-Belisch Belisch/Tauć, Curatorium cimbricum veronense, 2007.

Ligamm de foeura
zimbarbort.it (dizzionari online del zimber de Luserna)
Z