Segunda Timotee Capitel Düü


Segunda Timotee
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Düü
1Dunca, tì, mè bagaj, che siet fort in del favúr che l'è in del Crist Gesü, 2e quijcoss che te hee sentii de mì per mèzz de tant testimon, fida chèstcoss a i personn fedèj, che sarànn capaz d'insegnà alter personn. 3Patet tì cun mì cuma un bun suldaa de Crist Gesü. 4Nissün che 'l serv cuma un suldaa el se tira denter in di afar de la vita, perchè 'l piasa lü che 'l gh'ha metüü al röl; 5e se anca quajdün el luta cuma atleta l'è minga curunaa a mén che luta segund i regull. 6L'è necessari che 'l paisan che 'l travaja el riceva el primm di frütt. 7Cunsidera chèll che disi: già che 'l Signúr el te darà intendimént in de tüsscoss.
8Regurdet del Gesü Crist, che l'è staa levaa sü di mort, de la suménza de David, segund el mè vangel; 9per el qual a pati maa fin a cadenn cuma quajdün che 'l fa 'l maa, ma la parola de Diu l'è minga stada ligada. 10Per chèst a supurti tüsscoss per via de quij che hinn staa scernii, perchè lur utegnen la salvéza che l'è in del Crist Gesü cun gloria etèrna. 11La parola l'è fedèla:
Perchè se sèmm mort cun lü, anca vivarèmm cun lü;
12se perseverum, anca regnarèmm cun lü;
se ghe renegarèmm, lü el me renegarà;
13se sèmm minga fedèj, lü el resta fedél,
degià che 'l pò minga renegà sé medemm.
14Regurdet de chèstcoss, testimuniaa denanz a Diu a fà minga lott vann, inütij a nissün, e destrügen quij che senten. 15Laura tant a presentà te medemm pruaa a Diu, cuma un laurant sénza vergogna, manegiand giüstamént la parola de la veritaa. 16E ten tì luntan de discüssiún vana e prufana: già che lur narànn innanz püssee in de l'impietaa, 17e la lur parola la gh'avrà cressida cuma cancrena; de quij hinn Imenee e Filet, 18che hann svirgulaa de la veritaa, disend che la resüreziún l'è già vegnüda, e destrügen la féd de quij personn. 19Però, el fundamént sald de Diu el sta fèrm, avendugh chèst sigill: «El Signúr el sa quij che hinn i sò», e: «El duarìa tegnìll luntan de l'iniquitaa chissessìa 'l numina 'l nomm del Signúr». 20E in d'una granda cà ghe hinn no dumà vas d'or e d'argent, ma anca de lègn e de tèra, e quij hinn a l'unúr, alter al desunúr; 21Dunca, se quajdún el se nèta föra de chèstcoss, el sarà un vas a l'unúr, faa sant, ütil al padrun, preparaa per ogni bun laur. 22E scapa via di desidéri di giüìtt, e cerca la giüstizia, la féd, el bén, la pas cun quij che s'ciamen el Signúr d'un cör nètt. 23E ten tì luntan di qués stüpid e ignurant, perchè te savet che generen lott; 24e l'è necessari che 'l sèrv del Signúr el luta no, ma 'l sia gentíl a tücc, capaz d'insegnà, paziént, 25curegend cun gentiléza lur che ghe uponen--forsi Diu el ghe daga pentimént al savè de la veritaa 26e turnen indree de la trapa del diàvul, despö che hinn ciapaa de lü per la sua vuluntaa.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vün
Inanz a Capitel Trii →
A l'indes
Segunda letera a'l Timotee