Pàpo
El pàpo, 'n botànica, l'è chèl ciöfèt de pelacì lizimbrì, sèmpe o piümùs — che se tróa 'nsìma a sèrte fröcc o a sèrte granì de somésa — che g'ha la funsiù de aidià la dispersiù de la somésa sóta l'asiù del vènt (ensurnamènt anemòcor). L'è 'n urghinì che se tróa sura de töt endèla famìa botànica de le Asteraceae, endèla qual, ensèma a l'achénio, el vé a furmà la cipsela.

A segónt de la sò fùrma, el pàpo el pöl véser ciamàt:
omomòrfich, quan che töcc i elemèncc del pàpo de 'n achénio i è precìs o i se 'nsomèa fés;
eteromòrfich quan che i elemèncc de 'n pàpo 'ntra de lur i è diferèncc.

L'eteromorfìsmo el pöl éser duzìt a diferènsa de longhèsa, diferènse de diàmetro, o diferènse de strütüra. Ezèmpe de pàpi eteromòrfich se le tróa 'ntra le Hyoseridinae (endèl zèner Launaea) e 'ntra le Hypochaeridinae (endèl zèner Picris). 

El pàpo l'è 'na strütüra omòloga al càles de töcc i óter fiùr e a 'n fì dei cöncc l'è 'l rezültàt de 'na trasformasiù profónda dei sépali.

El pàpo piö grant ('nfìna a 35 mm de longhèsa) l'è stat discriìt per sèrte spéce del zèner Tragopogon.

Riferimèncc

Botànica