Erölaècia
Erölaècia ciamàda apò apéna Eröla o Öröla, (en Italià: Verolavecchia), l'è 'n cümü de  de la Pruvìncia de Brèsa sitüàt endèla Bàsa Bresàna ai cunfì de la pruvìncia, tacàt a la pruvìncia de Cremùna. El se tróa a 26 km a Sudòvest de la cità de Brèsa e 22 km a nòrt de la cità de Cremùna.

El teretóre de Erölaècia 'l fàa part del pagus farraticanus e se pènsa che l'ìes giü dei fóncc che gh'è nit sö co la colonizasiù romàna. Endèl alt medioévo la fàa riferimènt a la piéf de Quinsà, ma dòpo l'è pasàda sóta 'l contròl de la Abasìa de Lé, compàgn de 'n pó töcc i paés entùren. Zamò 'ndèi docümèncc del 1194 se pàrla d'en flumen Virolae (riferìt al Strù) e 'ndèl 1196 se lümìna 'na Verola Vetula. Del bórc medievàl de Verola Vetula gh'è restàt la 'mpostasiù ürbanìstica squadràda 'ndèla zòna del Montecucco a sud de la seriöla dei Mülì. A nòrt de chèsta, 'nvéce, gh'ìa 'l castèl, del qual al dé d'encö gh'è restàt apéna la tór gòtica e 'n quac rèst dei mür.

Del cümü de Erölaècia fa pàrt apò a le frasiù de Vilanöa, Scorsaröl e Montezèi, töte trè de urìgin antìca. A Vilanöa, 'ndèl 1864, gh'è stat troàt i rèscc de 'na necròpoli romàna. I repèrcc de chèsto sit i è conservàcc endèl Muzèo Romàno de Brèsa. Montezèi 'nvéce 'l vé sö söndèn dosèl söla spónda mansìna del Òi e l'è lüminàt per la prìma ólta 'ndèn docümènt del 1022.

Evulusiù demogràfica 
L'andamènt del nömer de abitàncc de Erölaècia l'è ilüstràt endèla tabèla reprezentàda ché sóta:

Riferimèncc

Bassa bressana