Apostuj Capitel Des


Apostuj
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Des
1E un cèrt omm a Cesarea de nomm Curneli, centüriún d'un cuòrt ciamaa Talián, 2pi e gh'avend pagüra de Diu cun tüta la sua cà, che 'l dava limosen a tüta la gént e 'l pregava a Diu semper, 3l'ha vedüü ciaramént in d'una visiún cuma circa la non'ura del dì che un angiul del Signúr l'è vegnüü denter a lü e 'l gh'ha dii: «Curneli!». 4E despö che l'ha fissaa i ögg sü lü e l'ha devegnüü stremii, l'ha dii: «Che cossa l'è, Signúr?»; e 'l gh'ha dii: «I tò preghee e i tò limosen hinn naa sü cuma una regurdanza denanz a Diu. 5E manda adèss omen a Giafa e fa ciamà un quaj Simún, che l'è suranuminaa Peder; 6chèst el se logia d'un quaj Simún, un cunficiadúr de pèj, che 'l gh'ha la cà vesìn al mar». 7E cuma l'angiul che 'l gh'aveva parlaa l'ha naa föra, despö che l'aveva ciamaa düü di servidúr e un suldaa pi di quij che gh'eren dedicaa, 8e despö che 'l gh'aveva spiegaa tüsscoss, el i ha mandaa a Giafa.
9E 'l dì despö, quand lur viagiaven e vegniven vesìn a la citaa, Peder l'è naa sü al tècc per pregà a l'ura sèsta. 10E 'l gh'aveva famm e 'l vureva mangià. E intanta che lur el preparaven, un stüpúr l'è vegnüü sü lü, 11e l'ha vedüü che 'l cél l'era divèrt e l'è vegnüü giò un quaj atrèzz cumpagn d'un grand lenzöö, mandaa giò a i quater cantún a la tèra, 12in del qual gh'eren tücc i animaj cun quater sciamp, di retij de la tèra, e di üsèj del cél. 13E una vús la gh'è vegnüü: «Despö che te se see levaa sü, Peder, maza e mangia!». 14E Peder l'ha dii: «Per nagott, Signúr, perchè huu mai mangiaa nissüna roba prufana o impüra». 15E de növ la vús la gh'è vegnüü: «I robb che Diu l'ha faa pür, fee no tì prufànn». 16E chèst l'è sücèss per trè völt, e sübit l'atrèzz l'è staa ciapaa al cél.
17E intanta che Peder l'era perpless denter de sé medemm sü che cossa la füss la visiún che l'aveva vedüü, varda, i omen che eren staa mandaa de Curneli, despö che aveven desquataa dumandand la cà de Simún, s'hinn presentaa al purtegh, 18e despö che aveven ciamaa, hann dumandaa se Simún, suranuminaa Peder, el s'è lugiaa là.
19E intanta che Peder el pensava sü la visiún, el Spirit l'ha dii: «Varda, düü omen te cerchen, 20ma levet sü, va giò e va cun lur, giüdegand nagott, perchè mì i huu mandaa». 21E despö che l'è naa giò l'ha dii a i omen: «Varda, mì sun chèll che cerchii; che cossa l'è la resún per la qual sii chì?» 22E hann dii: «Curneli, un centüriún, un omm giüst e che 'l gh'ha pagüra de Diu, e l'è daa testimunianza de tüta la naziún di Giüdee, l'è staa visaa d'un angiul sant de fàtt ciamà in de la sua cà e de sentì paroll de tì». 23Dunca, despö che 'l i aveva invidaa denter, el i ha daa logg. E 'l dì despö, despö che 'l s'era levaa sü, l'è naa föra cun lur e quij di fradèj che eren de Giafa hinn naa cun lü. 24E 'l dì despö, hinn vegnüü denter a Cesarea. E Curneli l'era dree a spetàj, despö che l'ha ciamaa insèma la sua parentela e i sò amìs intim.
25E l'è sücess che intanta che Peder el vegniva denter, quand Curneli 'l gh'ha incuntraa, burland giò a i pee, el gh'ha aduraa. 26Ma Peder el l'ha levaa sü, disend: «Levet tì sü! Anca mì medemm sun un vèss üman». 27E l'è vegnüü denter, parland cun lü, e l'ha truaa tant personn che eren staa vegnüü insèma, 28e l'ha dii a lur: «Vialter savii cuma l'è no lecit che un omm Giüdee el s'üni o 'l vegna vesìn a un furestee; anca a mì Diu l'ha faa vedüü de ciamà minga nissün vèss üman prufan o impür; 29dunca, sénza cuntradiziún sun vegnüü despö d'avè staa invidaa. Dunca, dumandi per qual resún m'avii invidaa?». 30E Curneli l'ha dii: «De quater dì fa fin a chèst'ura, l'ura nona, seri dree a pregà a la mia cà e varda, un omm l'è staa in pee denanz a mì in de vèsta lüsénta, 31e l'ha dii: Curneli, la tua preghéra l'è stada sentida e i tò limosen hinn staa regurdaa denanz a Diu. 32Dunca, manda quij personn a Giafa e invida Simún, che l'è suranuminaa Peder; lü 'l s'è lugiaa in de cà de Simún, cunficiadúr di pèj, arént al mar. 33Dunca, i huu mandaa a tì sübit, e tì t'hee faa bén a vegnì. Dunca, adèss nümm tücc sèmm chì denanz a Diu per sentì tücc i robb cumandaa a tì del Signúr».
34E despö che Peder l'aveva dervii la sua buca, l'ha dii: «In de veritaa a capi che Diu l'è no quajdün che 'l fa distinziún di personn, 35ma in d'ogni naziún lü che 'l gh'ha pagüra de Lü e che 'l prudüss giüstizia el gh'è acetabil. 36L'ha mandaa la parola a i fiöö d'Israel, predicand la buna nuèla per mèzz del Crist Gesü--lü l'è Signúr de tüsscoss--37vialter savii la roba che l'è sücess per tüta la Giüdea, cumenzand in de la Galilea cunt el batesim che Giüann l'ha predicaa, 38 cuma Diu l'ha vunciüü Gesü, che l'era de Nazaret, del Spirit Sant e de puténza, che l'è passaa, fasend el bén e guarend tücc quij che eren uprimüü del diàul, perchè Diu l'era cun lü. 39E nümm sèmm testimonn de tücc i robb che l'ha faa, sia in del paés di Giüdee che a Gerüsalèmm. Lü che hann mazaa, avèndul tacaa al lègn, 40Diu 'l l'ha levaa sü el tèrz dì, e 'l gh'ha daa che 'l devén manifest, 41no a tüta la gént, ma a testimonn che eren staa scernii de Diu, a nümm che èmm mangiaa e bevüü cun lü despö che 'l s'era levaa sü di mort; 42e 'l m'ha cumandaa de predicà a la gént e dà testimunianza che chèst l'è lü che l'è numinaa de Diu cuma giüdes di viv e di mort. 43A lü tücc i prufètt dann testimunianza, che ognidün che 'l cred in de lü el ricev el perdon di pecaa per mèzz del sò nomm».
44Intanta che Peder l'era ancamò dree a dì chèst paroll, el Spirit Sant l'ha burlaa giò sü tücc che sentiven la parola. 45E i credént de la circuncisiún che eren vegnüü cun Peder hinn staa sbalurdii, perchè anca sü i naziún el regall del Spirit Sant l'è staa versaa föra; 46già che i hann sentii parlà in de lenguv e e fà Diu grand. Alura Peder l'ha respundüü: «El pò quajdün negà aqua, perchè sien batezaa chèst personn, che hann ricevüü 'l Spirit Sant propi cuma nümm?». 48E l'ha cumandaa che lur füssen batezaa in del nomm del Gesü Crist. Alura gh'hann dumandaa de restà quij dì.

Navigaziun
← Indree a Capitel Növ
Inanz a Capitel Vündes →
A l'indes
At di Apostuj