Panzanella
La panzanella (ciamàda ach Pansanella, Panmolle e Panmollo) l'è ü piàt frècc che s'màngia sùra de töt d'estàt e l'è ü mangià de l'Ùmbria, di Màrche, del Làsio e de la Toscàna, però fò che la Lünigiàna, la Garfagnàna e la Ersìlia 'ndo che l'è cognusìt, ma l'è mia consideràt ü mangià del pòst ma di vilegiàncc, de fati, in del mangià, ma ach piö 'n generàl, la Lünigiàna, la Garfagnàna e la Ersìlia i è piö vizì a la Ligüria che a la Toscàna.

Ingredièncc 
La pansanèla l'éra fàcia öna ólta adóma de pà dür, sigóla rósa e bazìlico, töt consàt con öle, sal e azìt. Ol piat l'è dientàt però col tép piö complicàt e l'è mia malfà troàga dét ach di tòch de sèlem, de pondór, fòie de pedersèm, fète de cöcömer, s'pöl consàla ach col pìer e fò sùra ògne cógo 'l pöl inventà la sò de pansanèla e metèga pò del tù, i öf, i wurstel, i erdürìne sóta öle, la mozzarella, i ulìe, ecc. Gh'è ach la pansanèla de mar che la g'ha ach i fröcc de mar.

In Toscàna 'l pà 'l vé prìma metìt in mòia e pò fat a ciapilì e mes-ciàt sö con töt ol rèst, menimà di ótre bànde 'l pà 'l vé bagnàt e pò pogiàt intréch in del piàt e sura la fèta se mèt töt ol rèst compàgn de la bruschetta.