B
La B o b, nom in lumbard be [be] (al dì d'incö anca italianizaa a bi) l'è la seconda letera de l'abecee latin e lumbard, e de quij derivaa da l'abecee di fenici.

In lumbard la curispond a la cunsunant plusiva  bilabiala [b] (tant 'me int alfabet funetich internaziunal).

Int la so version granda la sumeja a la letera beta de l'abecee grech e a la В de l'abecee cirilich.

Storia
La ‹B› l'ha principiaa cume pitugrama del söl d'una cà int i geruglifich egizian o int l'abecee Proto-Sinaitich. In vers al 1050 p.d.S., la version int l'abecee di fenici la gh'aveva una furma liniara che la serviva per fà la letera beth.

Letere de l'abecee latin