Prima Timotee Capitel Ses


Prima Timotee
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Ses
1Tant quant hinn s'ciav suta un giuv, gh'avarìen de cunsiderà i lur propi padrún dègn de tütt unúr, perchè 'l nomm de Diu e l'insegnamént el sia minga biastemaa. 2E quij che gh'hann padrún che creden gh'avarìen de desprezàj, perchè hinn fradèj, ma pütost gh'avarìen de servìj, perchè quij che riceven el benefizi hinn credent e predilètt.
Insegna chèstcoss e incuragiaj. 3Se quajdün l'insegna un'altra roba, e vegnen no vesín a i paroll sant del noster Signúr Gesü Crist e l'insegnamént segund la pietaa, 4hinn sgunfiaa cunt urgöj, capen nagott, ma hinn malaa sü qués e lott vann sü paroll, di quij vegnen invidia, cuntésa, biastemì, suspètt malign, 5afar svöj di personn guastaa in de la mént e sfrusaa de la veritaa, de quij che cunsideren la pietaa vèss surgént de guadagn. 6Ma la pietaa l'è un grand surgént de guadagn cun cuntentéza:
7già che èmm purtaa nagott in del mund,
perchè né podum minga purtà quajcossa föra;
8e se gh'èmm el mangià e vestiari,
sarèmm cuntént.
9E quij che vören vèss sciúr burlen giò in de tentaziún e trapa e tant desidéri balord e nucìv, che fann fundà i personn in de rüìna e destrüziún. 10Già che una radis de tücc i coss cativ l'è 'l bén de danee, del qual perchè quij ghe desideren, hinn menaa via de la féd e s'hinn prucuraa tant dulúr.
11Ma tì, o persona de Diu, scapa via de chèstcoss:
e persegüta la giüstizia, la pietaa, la féd,
el bén, la perseveranza, la mansuetüdin.
12Luta la bona lota de la féd,
branca la vita etèrna, a la qual te see staa ciamaa,
e te hee cunfessaa la bona cunfessiún denanz a tant testimon.
13Te cumandi denanz a Diu che 'l fa viv tüsscoss e Crist Gesü che l'ha daa testimunianza denanz a Ponzi Pilatt la bona cunfessiún, 14che te tegnet chèst cumandamént sénza smagia e ireprensibil fin a la cumparida del noster Signúr Gesü Crist, 15che 'l farà vedüü in di sò propi témp,
lü, el putént beatt e ünegh,
el rè de quij che regnen,
e 'l Signúr de quij che dominen,
16el sull che 'l gh'ha imurtalitaa,
e 'l sta de cà in d'una lüs inacessibila,
lü che nissün di vèss üman l'ha vedüü nè 'l po vedè:
al qual che 'l sia l'unúr e la forza etèrna! Amén.
17Cumanda i sciúr de chèsta etaa de vèss no urgujús, né de sperà in de l'insegüréza de la richéza ma in del Diu, che 'l me furn tüsscoss sciuramént per el gudimént, 18per fà el bén, de vèss sciúr in di bonn laur, de vèss largh e prunt a dà, 19muciand via un tesòr per sé medemm un bon fundamént per chèll che l'è a vegnì, per brancà la vita vera.
20O Timotee, varda 'l deposit, girand via di discüssiún svöj e prufann e argumént de chèla che l'è ciamada falsamént la cugnussénza, 21la qual quij hann pruclamaa e dunca hann svirgulaa sü la féd.
Che la grazia la sia cun vialter.

Navigaziun
← Indree a Capitel Cinch
Inanz a Segunda Timotee Capitel Vün →
A l'indes
Prima letera a'l Timotee