Prima Curinz Capitel Quatordes


Prima Curinz
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Quatordes
1Persegütee 'l bén, e che gh'àbiuv invidia per i robb spiritüaj, ma l'è mèj che daguv prufezì. 2Già che lü che 'l parla in d'una lengua el parla no a un vèss üman, ma a Diu; già che nissün el sculta, e 'l parla mistéri in del Spirit; 3ma lü che 'l da una prufezìa el parla el fà sü, l'incuragiamént e cunsulaziún a i vèss üman. 4Lü che 'l parla in d'una lengua el fa sü sé medemm; ma lü che 'l da una prufezìa el fa sü la gésa. 5E vöri che tücc vialter parluv in di lenguv, ma l'è mèj che daguv prufezì; e lü che 'l da prufezì l'è mèj de lü che 'l parla in de lenguv, a mén che 'l interpreta, perchè la gésa la riceva el fà sü.
6Ma adèss, fradèj, se vegnessi a vialter parland in de lenguv, che prufitt a ve darìa se ve parlassi no, né cun revelaziún, né cun cugnussénza, né cun prufezìa, né cunt insegnamént? 7Anca i robb sénza vita che dann un sun, se flauta o arpa, se la da minga distinziún in di sun, cuma el sarà cugnussüü chèll che l'è sunaa cun la flauta o cun l'arpa? 8Già che anca se una trumba la da un sun indistint, chi 'l preparà sé medemm per la guèra? 9In de l'istèssa manéra, anca vialter, se dii minga una parola ciara per mèzz de la lengua, cuma 'l sarà cugnussüü chèll che l'è dii? Già che sarii parland a l'aria. 10Gh'hinn tant géner di vus quand capiten de vèss in del mund e nissün l'è sénza vus; 11dunca, se cugnussi minga la puténza de la vus, saruu barbar a lü che 'l parla, e lü che 'l parla el sarà barbar per mì. 12In de l'istèssa manéra, anca vialter, degià che gh'avii invidia per i spirit per el fà sü de la gésa, cerchii d'avèghen püssee che 'l basta. 13Dunca, lü che 'l parla el gh'avarìa de pregà in d'una lengua che l'interpreta. 14Già che se preghi in d'una lengua, el mè spirit el prega, ma la mia mént l'è sénza frütt. 15Dunca, che cossa l'è? Pregaruu cunt el spirit, ma pregaruu anca cun la mént; cantaruu cunt el spirit, ma cantaruu anca cun la mént. 16Perchè se te benediset cunt el spirit, cuma lü che l'impien el lögh de la persona che 'l sa no el sarà l'amén al tò ringraziamént? Degià che 'l sa no che cossa te diset; 17Già che menter te dee grazi bén, l'alter l'è faa no sü. 18Ringrazi a Diu--parli in de lenguv püssee de tücc vialter; 19ma in de la gésa, vöri dì cinch paroll cun la mia mént, per insegnà anca i alter, pütost che desmila paroll in d'una lengua.
20Fradèj, che devegnuv minga bagaj in di mént, ma che siuv bagaj in de malignitaa, e che devegnuv madür in di mént. 21In de la lég l'è scritt che
«In d'alter lenguv
e cunt i laver di alter
parlaruu a la mia gént,
e né inscì me scultarànn,
el dis el Signúr».
22Dunca, i lenguv hinn un sègn no per quij che creden ma per quij che creden no, e la prufezìa l'è no per quij che creden no, ma per quij che creden. 23Dunca, se l'intréga gésa la vén insèma e tücc parlen in de lenguv, e vegnen denter personn ignurant o che creden no, dirànn no che sii lucch? 24Ma se tücc dann prufezì, e 'l vén denter quajdün che 'l cred no o ignurant l'è cunvinciüü de tücc, l'è giüdegaa de tücc, 25i robb scundüü del sò cör devegnen manifest, e inscì despö d'avè burlaa giò sü la fàcia, l'adurarà Diu, diciarand che Diu l'è veramént intra vialter.
26Dunca, che cossa l'è, fradèj? Quand vegnii insèma, ognidün el gh'ha un salm, insegnamént, una revelaziún, una lengua o interpretaziún; tüsscoss gh'avarìen de süced per el fà sü. 27Se quajdün el parla in d'una lengua, a düü o al massim trii, e vün a la völta, e vün el gh'avarìa d'interpretà. 28Ma se 'l gh'è minga un interprètt, el gh'avarìa de vèss quiètt in de la gésa, e 'l gh'avarìa de parlà a sé medemm e a Diu. 29E düü o trii prufètt gh'avarìen de parlà, e i alter gh'avarìen de giüdegà; 30e se l'è revelaa a un alter che 'l s'è setaa giò, el primm el gh'avarìa de vèss quiètt. 31Già che tücc vialter pudii dà prufezì vün a la völta, perchè tücc imparen e tücc sien incuragiaa. 32E spirit di prufètt hinn sutamèss a prufètt, 33già che Lü l'è no Diu d'instabilitaa, ma de la pas.
Cuma in tücc i gés di sant, 34i donn gh'avarìen de vèss quiètt in di gés; già che l'è minga permèss che lur parlen, ma gh'avarìen de sutamètes, cuma la lég la dis. 35Ma se vören imparà quajcossa, gh'avarìen de dumandà i sò propi marì a cà: già che l'è vergugnús che una dona la parla in de la gésa. 36O l'è vegnüda de vialter la parola de Diu, o l'è vegnüda a vialter sull?
37Se quajdün el pensa che 'l sia prufètt o spiritüal, el gh'avarìa de recugnuss che i robb che ve scrivi hinn el cumandamént del Signúr; 38e se quajdün el cunuss no, l'è minga cugnussüü. 39Dunca, mè fradèj, cerchii de dà prufezì e impedii minga el parlà in de lenguv; 40e tüsscoss gh'avarìen de süced decurusamént e cunt orden.

Navigaziun
← Indree a Capitel Trides
Inanz a Capitel Quindes →
A l'indes
Prima letera ai Curinz