Rumàn Capitel Quater


Rumàn
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Quater
1Dunca, che cossa dirèmm sü l'Abraham, el noster antenaa per la carna? 2Già che se l'Abraham l'è staa faa giüst di laur, el gh'ha un vant, ma no denanz a Diu. 3Già che che cossa la dis la Scritüra? «E l'Abraham l'ha credüü a Diu, e 'l gh'è staa cuntaa a giüstizia». 4E a lü che 'l laura, la recumpénsa l'è minga cunsiderada cuma un favúr, ma cuma un dèbit, 5ma a lü che 'l laura no ma 'l cred in de lü che 'l fa giüst l'impì, la sua féd l'è cunsiderada cuma giüstizia; 6propi cuma anca David el dis de la beatitüdin del vèss üman al qual Diu 'l cunta giüstizia sénza laur:
7«Beatt hinn lur di quij hinn perdunaa i iniquitaa,
e di quij hinn quataa i pecaa;
8Beatt l'è l'omm del qual el pecaa el Signúr el cuntarà no».
9Dunca, chèsta beatitüdin l'è sü la circuncisiún, o anca sü l'incircuncisiún? Già che disum che l'è stada cuntada a l'Abraham cuma giüstizia. 10Dunca, cuma l'è stada cuntada? Quand l'è staa in de circuncisiún o in de incircuncisiún? No in de circuncisiún ma in de incircuncisiún! 11E l'ha ricevüü un sègn de circuncisiún cuma un sigill de giüstizia de la féd che l'era in de l'incircuncisiún, perchè 'l sia pader de tücc che creden per mèzz de l'incircuncisiún, perchè la giüstizia la sia cuntaa a lur, 12e pader de la circuncisiún a quij che hinn no dumà de circuncisiún ma anca a quij che caminen in di pedann de la féd, in de l'incircuncisiún, de noster pader Abraham.
13Già che la prumèssa l'era no per mèzz de la lég a l'Abraham o la sua suménza, che 'l füss ered del mund, ma per mèzz de la giüstizia de féd. 14Già che se i ered hinn de la lég, la féd l'è stada fada svöja e la prumèssa l'è stada fada abulida: 15già che la lég la prudüss ira; ma due la gh'è no lég, né la gh'è trasgressiún.
16Per chèst, l'è de féd, perchè 'l sia cuma un favúr, perchè la sia següra la prumèssa a tüta la suménza, no dumà al vün che l'è de la lég ma anca al vün de la féd de l'Abraham, che l'è pader de tücc nümm, 17cuma l'è scritt: «T'huu faa pader de tant naziún», denanz al qual Diu, che 'l da la vita a i mort che 'l ciama i robb che gh'hinn no cuma gh'hinn, l'ha credüü.
18Lü che in de la speranza l'ha credüü cuntra la speranza che 'l füss devegnüü pader de tant naziún, segund chèll che l'è staa dii: «Inscì la sarà la tua suménza», 19e sénza vèss dèbul in de féd l'ha usservaa 'l sò propi corp, già faa mort, già che 'l gh'ha avüü circa cént agn, e la murtéza de la madra de la Sara; 20ma l'è minga staa dübitaa cun mancanza de féd sü la prumèssa de Diu, ma l'è staa devegnüü in de féd, dand gloria a Diu, 21cunvint che Lü che l'ha faa la prumèssa l'è capaz anca de fàla. 22Dunca, anca 'l gh'è staa cuntaa a giüstizia.
23E l'è minga staa scritt per via de lü dumà che 'l gh'è staa cuntaa, 24ma anca per via de nümm, a i quij el sarà cuntaa, a i quij che creden in del Gesü, el noster Signúr, che 'l s'è levaa sü di mort, 25che l'è staa cunsegnaa per via di noster trasgressiún e l'è staa levaa sü per via de la nostra giüstifegaziún.

Navigaziun
← Indree a Capitel Trii
Inanz a Capitel Cinch →
A l'indes
Letera ai Ruman