Apostuj Capitel Düü


Apostuj
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Düü
1E quand l'è cumpii el dì de la Pentecost, eren tücc insèma al medemm lögh. 2E a l'impruista l'è vegnüü del cél un sun propi cuma un vént viulént che l'è purtaa, e l'ha impienii l'intréga cà due eren dree a setàss, 3e gh'hinn cumparii lénguv dividüü cuma de fögh e se punden sü ognidün de lur, 4e hinn impienii tücc de Spirit Sant e hann cumenzaa de parlà alter lénguv cuma 'l Spirit el gh'ha daa de parlà föra.
5E ghe staven de cà a Gerüsalèmm Giüdee, omen pi d'ogni naziún di quij suta 'l cél. 6E intanta che chèsta vus l'è sücessa, la fola l'è vegnüda insèma e hinn staa cunfundaa, perchè ognidün de lur el i ha sentii parlà in de la sua propia léngua. 7E hinn sbalurdii e hann meravejaa, disend: «Varda, tücc chèst che parlen hinn no Galilej?. 8E cuma ognidün de nümm el po sentì in di noster propi lénguv, in di quij sèmm nassüü? 9Part, Méd, Elamìtt e quij che stann de cà in de la Mesopotamia, in de la Giüdea, in de la Capaducìa, in del Punt e in de l'Asia, 10in de la Frigia e in de la Panfilia, in de l'Egitto e in di part de la Libia che hinn arént a Cirene, i Rumànn pelegrìnn, sia Giüdee che pruselìtt, 11Cretés e Aràb, i sentum parlà in di alter lénguv i grand robb de Diu!». 12E hinn sbalurdii tücc e hinn perplèss, vün a un alter disend: «Che cossa 'l vör dì chèst?». 13E alter, sgugnand, hann dii che lur eren pièn de vin dulz.
14E despö d'avè stà in pee, Peder cunt i vündes l'ha levaa la sua vus e 'l gh'ha parlaa föra: «Omen Giüdee e tücc che stann de cà a Gerüsalèmm, che chèst el ve sia faa cugnussüü, e dee urègg a i mè paroll. 15Già che chèst personn hinn no ciuch cuma suponii, già che l'è l'ura tèrza del dì, 16ma chèst l'è chèll che l'era parlaa per mèzz del prufèta Giuèl:
17E 'l sarà in di ültim dì, el dis el Signúr,
che vujaruu del mè Spirit sü tüta la carna,
e i voster fiöö e i voster tús darànn prufezì,
e i voster giüìtt vedarànn visiún,
e i voster anziann insugnarànn sögn;
18e debún sü i mè sèrv mas'c e sü i mè sèrv fémn,
in di quij dì vujaruu del mè Spirit e darànn prufezì.
19E daruu meravèj in del cél sura,
e sègn sü la tèra suta,
sangh, fögh e vapúr de fümm.
20El suu el sarà müdaa in de scür,
e la lüna in de sangh,
prima che 'l vén el dì grand e gluriús del Signúr.
21E 'l sarà che chissessìa 'l avarà invucaa 'l nomm del Signúr el sarà salvaa.
22Omen Israelìtt, sentii chèst paroll: Gesü 'l Nazarén, un omm pruaa de Diu a vialter cun puténz, meravèj e sègn che Diu l'ha faa per mèzz de lü intra de vialter, cuma vialter medemm savii, 23lü che l'è daa via per el cunsili determinaa e la prescénza de Diu per mèzz de la man di quij sénza lég, avii mazaa inciundandul a la crus, 24che Diu l'ha levaa sü, despö che l'ha deslenguaa i dulúr de la mort, degià che l'era no pussibil che lü l'en füss tegnüü. 25Già che 'l David el dis de lü:
Huu metüü 'l Signúr denanz a mì per semper,
perchè l'è a la mia driza, perchè mì füssi minga scurlii.
26Per chèst el mè cör l'è staa cuntént e la mia léngua la gh'ha avüü letizia,
e ancamò anca la mia carna la starà de cà in de la speranza,
27perchè te bandunaree minga la mia anema in de l'Ades,
né te daree che 'l tò sant el veda curüziún.
28Te m'hee faa cugnussüü i vì de la vita,
te m'impienaree de letizia cun la tua fàcia.
29Omen fradèj, degià che l'è permiss de dì cun cunfidénza a vialter sül patriarca David che l'ha mort e l'è staa suteraa, e 'l sò sepulcru l'è intra nümm fin a chèst dì. 30Dunca, perchè l'è staa prufèta e l'ha savüü Diu 'l gh'ha giüraa cun giüramént per fà setàss giò vün del frütt del sò lumbér sül sò tron, 31degià che 'l l'ha savüü prima, l'ha parlaa de la resüreziún del Crist, che:
Né l'è staa bandunaa in de l'Ades,
né la sua carna l'ha vedüü curüziún.
32Chèst Gesü Diu l'ha levaa sü, del qual nümm tücc sèmm testimon; 33dunca, despö che l'è staa esaltaa a la driza de Diu, despö che l'ha ricevüü la prumèssa del Spirit Sant arént al Pader, l'ha svujaa chèst che vialter avii vedüü e sentii. 34Già che David l'è minga naa sü a i cél ma 'l dis lü medemm:
El Signúr l'ha dii al mè Signúr,
setet tì giò a la mia driza,
35fin che meti i tò nemìs cuma un scagn di tò pee.
36Dunca, tüta la cà d'Israel següramént el gh'avarìa de savè che Diu l'ha faa sia Signúr che Crist chèst Gesü che vialter avii crusefiss!».
37E quand l'hann sentii, hinn sbüsaa in del cör, e hann dii a Peder e a i alter apostuj: «Che cossa gh'avarìum de fà, omen fradèj?».
38E Peder el gh'ha dii: «Remendeev e 'l gh'avarìa de vèss batezaa ognidün de vialter in del nomm del Gesü Crist per la perdunanza di voster pecaa e ricevarii el regall del Spirit Sant. 39Già che la prumèssa l'è vostra e di voster bagaj e tücc che hinn luntan, tant quant el noster Signúr Diu 'l ciamarà». 40E cun tant püssee alter paroll l'ha daa testimunianza e 'l i ha esurtaa, disend: «Che siuv salvaa de chèsta generaziún perversa». 41Dunca, quij che hann ricevüü la sua parola hinn staa batezaa e hinn giüntaa in chèll dì circa trè mila personn.
42E eren dedicaa a l'insegnamént di apostuj e a la fradelanza, al s'cepà 'l pan e a i preghér. 43E la gh'è vegnüda pagüra a ogni persona, e hinn sücess tant meravèj e sègn per mèzz di apostuj. 44E tücc che hann credüü gh'hann avüü insèma tüsscoss in cumün 45e hann vendüü i pruprietaa e i bén e i hann smezaa a tücc cuma ognidün el gh'ha besogn; 46E eren dedicaa ogni dì cun vün acordi, aveven s'cepaa 'l pan de cà in cà e aveven ciapaa del mangià insèma cun letizia e sempiéza de cör, 47intanta che aveven daa lod a Diu e gh'aveven favúr cun tüta la gént, e 'l Signúr el giüntava a quij che eren salvaa insèma ogni dì.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vün
Inanz a Capitel Trii →
A l'indes
At di Apostuj