Efesit Capitel Cinch


Efesit
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Cinch
1Dunca, sarìuv imitadúr de Diu cumè bagaj predilètt 2e caminee in del bén, propi cumè anca Crist el v'ha vursüü bén e 'l s'è cunsegnaa per vialter cumè un'ufèrta e un sacrifizi a Diu cumè un perfümm fragrant. 3E la furnegaziún, ogni impüritaa o piögeria la duarìa minga numinada intra vialter, cumè 'l sta bén a i sant, 4e la burdeghisia, el parlà balord e 'l vèss narr, che stann minga bén, ma pütost el dà de grazi. 5Già che savii chèst, che ogni furnegadúr o persona impüra o pitocch, che l'è un idulatra, el gh'ha minga ereditaa in del règn de Crist e Diu.
6Nissün el duarìa imbrujàv cun paroll vann: già che per via de chestcoss l'ira de Diu la ven sü i fiöö de la desübediénza. 7Dunca, duarìuv minga vèss cumpagn de lur: 8già che serii una völta scür, ma adèss la lüs in del Signúr: caminii cumè fiöö de la lüs-- 9già che 'l frütt de la lüs la gh'è in de tüta la buntaa, la giüstizia e la veritaa-- 10pruand che cossa l'è piasevul al Signúr, 11e duarìuv minga avègh fradelanza insèma a i oper del scür che hinn sénza frütt, ma pütost anca cunvinciij. 12Già che i coss che hinn faa segretamént de lur hinn vergugnús anca de dì, 13e i coss che hinn metüü föra de la lüs hinn faa vedüü, già che ogni cosa vedüda l'è lüs. 14Dunca, el dis:
«Desedet tì, tì che dormet, levet tì di mort, e Crist el splendarà sü de tì».
15Dunca, vedii cun cüra cumè caminii, no cumè balord ma cumè savi, 16prufitand del témp, perchè i dì hinn malign. 17Per chèst, duarìuv minga vèss narr, ma capii che cossa l'è la vuluntaa del Signúr. 18E duarìuv no vèss ciuch de vin, in del qual l'è trasada, ma duarìuv vèss impienii del Spirit, 19e parlà a vialter medemm cun salm, inn e canzún spiritüaj, cantand e sunand cunt el voster cör al Signúr, 20dand grazi semper per tüsscoss in del nomm del noster Signúr Gesü Crist a Diu e Pader.
21Sutametüü el vün a i alter in de la pagüra de Crist, 22i donn a i lur propi marì cumè al Signúr, 22perchè un omm l'è 'l capp de la dona cumè anca Crist l'è 'l capp de la gésa, lü medemm el Salvadúr del corp; 24ma cumè la gésa l'è sutametüda a Crist, inscì anca i donn a i marì in de tüsscoss.
25I marì, vuree bén i voster miee, cumè anca Crist l'ha vursüü bén la gésa e 'l s'è cunsegnaa per lee, 26per fàll sant, fasendugh pür cunt el bagn de l'aqua per mèzz de la parola, 27per fà cumparì la gésa a lü medemm gluriúsa, sénza smàgia, créspa o quajcossa de cumpagn, ma perchè la sia santa e sénza smàgia. 28Inscì anca i omen deven vurè bén i miee de lur medemm, cumè i lur propi corp. Lü che 'l vör bén la sua propia miee, el se vör bén; 29Già che nissün l'ha mai udiaa la sua propia carna, ma 'l ghe nudriga e 'l ghe cüra, cumè anca Crist la gésa, 30perchè sèmm member del sò corp. 31«Per chèsta resún un omm el lassarà dedree pader e mader e 'l se ünarà a sua miee, e i düü devegnarànn vöna carna». 32Chèst misteri l'è grand: ma mì disi de Crist e de la gésa. 32Ancasì anca vialter che sii segund vün, ognidün el duarìa vurè bén sua propia miee cumè sé medemm, e la miee, che la gh'àbia pagüra del marì.

Navigaziun
← Indree a Capitel Quater
Inanz a Capitel Ses →
A l'indes
Letera ai Efesit