Prima Peder Capitel Düü


Prima Peder
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Düü
1Dunca, avend metüü via ogni mal, ogni falsitaa, ipucrìsi, invidi, e ogni maldicénza, 2cumè un bagaj propi naa, vurii el lacc spiritüal e pür, per cressen a salvéza, 3se avii tastaa che 'l Signúr l'è bun. 4Al qual fandus vesin, una preia che la viv, scartada di omen ma scernida de Diu, püssee preziúsa, 5e vialter medemm hinn faa una cà spiritüala, a vèss un sacerdozi sant, a purtà sacrifizi spiritüaj cetàbij a Diu per Gesü Crist. 6Già che el dis in d'una Scritüra:
«Téll-chì, a mèti una preia in Zion
una prèia de spigul, scernida, püssee preziúsa,
e lü che 'l cred in de lee sarà minga vergugnaa».
7Dunca, l'unúr l'è per vialter che credii; ma per lur che creden no:
«Una prèia che lur che fà una cà hann refüdaa,
chèsta l'è devegnüda la crapa de spigul»
8e
«Una prèia de scapüsc
e sass de scandul»;
lur che übeden minga la parola scapüscen, al qual anca hinn metüü.
9Ma vialter sii una famèja scernida, un sacerdozi real, una naziún santa, una gént per i so pussèss, perchè pruclamii i virtü de Lü che 'l v'ha ciamaa del scür a la sua lus meravejúsa.
10Lur che una völta eren no una gént
e adèss hinn la gént de Diu,
lur che eren minga staa daa misericordia
ma adèss hinn staa daa misericordia.
11Predilètt, mì dumandi che vialter, cumè furestee e esiliaa, tegniiv di desidéri de la carna, i quij cumbaten cuntra l'anema; 12e gh'avii un bun cumpurtamént intra i naziún, perchè, quand ve disen mal cumè quij che fann el mal e pö usserven i bonn oper, daghen la gloria a Diu al dì de la sua visita.
13Sutametiiv a ogni creaziún ümana per el Signúrò se al rè cumè lü che 'l guerna, 14se a i cuu cumè lur che hinn mandaa de lü per la giüstizia a lur che fann el mal, ma lod a lur che fann el bén; 15perchè inscì l'è la vuluntaa de Diu, che lur che fann el bén faghen tasè l'ignurantìsia di personn matt; 16cumè personn liber, e che gh'avii no la libertaa cumè una cuèrta per el mal, ma cumè sèrv de Diu. 17Unuree tücc, vurii bén la fradelanza, che gh'avii pagüra de Diu, unuree 'l rè.
18I servidúr gh'avarìen de sutamettes in de tüta pagüra a i padrun, no dumà a i bonn e mansüètt ma anca a quij che hinn dificij. 19Già che chèst l'è grazia se per cuscénza de Diu quajdün el supurta i döj de passiún ingiüstamént. 20Già che qual géner de mérit l'è, se perseverii quand pechii e sii daa di s'giaff? Ma se perseverii quand fii el bén e patii, chèst l'è grazia denanz de Diu. 21Già che per chèst sii staa ciamaa, perchè anca Crist el pat per vialter, lassand adree un esempi perchè següii indree a i so pedann;
22Lü che
«l'ha minga pecaa
né gh'è truada fufigna in de la sua buca»;
23lü che l'ha minga ufendüü inscambi quand l'è staa ufendüü, l'ha minga smingaa quand el pat, e 'l se cunsegnava a Lü che 'l giüdega giüstamént; 24lü che l'ha purtaa i noster pecaa sül so propi corp a la legna, perchè, depus che mörum a i pecaa, vivum a la giüstizia; di gibull del qual sii staa grarii. 25Giaà che seruv cumè pégur errant, ma adèss sii turnaa indree al pastúr e guardián di noster anemm.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vün
Inanz a Capitel Trii →
A l'indes
Prima letera de'l Peder