Galata Capitel Düü


Galata
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Düü
1Pö, despö de quatordes agn, sun naa sü de növ a Gerüsalemm cun Barnaba, e èmm ciapaa Tít cun nümm; 2e sun naa sü segund una revelaziún: e huu diciaraa a lur el vangel che predichi intra i naziún, e privatamént a quij che hinn impurtant, perchè curi no né avessi curüü in van. 3Ma gnanca Tít, che l'era cun mì, ancabén l'è grech, l'era minga ubligaa a vèss circuncis; 4per via di fals fradèj che hinn naa denter de scundüü, che hann faa inscì per spià la nostra libertaa che gh'èmm in del Crist Gesü, per brancàmm cuma sèrv. 5a i quij èmm minga cedaa in del sutamètt gnanca per un mumént, perchè la veritaa del vangel la resta sald cun vialter. 6E de quij che paren vèss quajcossa-- quij eren alura m'importa nagott; Diu el ciapa minga la fàcia d'una persona-- degià che paren impurtant hann giüntaa nagott de püssee, 7ma al cuntrari, hann vedüü che sun staa fidaa cunt el vangel per l'incircuncisiún, cuma Peder per la circuncisiún. 8Già che lü che l'ha lauraa in del Peder per l'apustulaa de la circuncisiún l'ha lauraa anca in de mì vèrs i naziún, 9e quand hann recugnussüü la grazia che 'l m'è stada dada, quij che hann parüü a vèss pilonn, Giagum, Cefa e Giuan, m'hann daa, a mì e a Barnaba, la man driza de la fradelanza, perchè sium a i naziún, e lur a la circuncisiún; 10dumà che me regurdum di pòr, la medema roba che sun cercaa de fà.
11E quand Cefa l'è vegnüü a Antiochia, l'huu upost in fàcia, perchè l'era cundanaa. 12Già che prima che quij personn hinn vegnüü de Giagum, l'ha magnaa insèma cunt i naziún; ma quand hin vegnüü, el s'è tiraa indree, e 'l s'è separaa, perchè 'l gh'ha avüü pagüra de quij de la circuncisiún; 13e anca i alter giüdee hann faa ipucritamént cun lü, inscì che anca Barnaba l'è staa purtaa via cun lur in de l'ipucrisia. 14Ma quand huu vedüü che caminaven no giüstamént a la veritaa del vangel, huu dii a Peder denanz a tücc: «Se tì, anca bén te see giüdee, te vivet cuma i naziún e no cuma i Giüdee, cuma te pudarìet ubligà i naziún a devegnì Giüdee?». 15De natüra, nümm sèmm Giüdee e no pecadúr di naziún; 16e savèmm che un vèss üman l'è minga faa giüst per i oper de la lég se no per mèzz de la féd in del Crist Gesü, e nümm èmm credüü in del Crist Gesü, perchè sium faa giüst de la féd in del Crist e no di oper de la lég, perchè di oper de la lég nissüna carna la sarà fada giüsta. 17Ma se, quand cercum de vèss faa giüst in del Crist, sèmm staa truaa a vèss pecadúr anca nümm medemm, alura 'l Crist l'è un minister del pecaa? Che la sia no! 18Già che se fuu sü de növ quij coss che huu tiraa giò, me mussi cuma trasgressúr. 19Già che mì sun mort per mèzz de la lég a la lég, perchè a vivi cun Diu.
20Sun staa crusefiss cun Crist: e mì vivi pü, ma 'l Crist el viv in de mì; e chèll che vivi adèss in de la carna, vivi cun féd che l'è in del fiöö de Diu che 'l m'ha vursüü bén e 'l s'è daa sé medemm per mì. 21Refüdi minga la grazia de Diu: degià che se la giüstizia l'è per mèzz de lég, alura 'l Crist l'è mort in van.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vün
Inanz a Capitel Trii →
A l'indes
Letera ai Galata