Ansa
Ansa (... – Liegi?, dòpo 'l 774) l'è stàda regìna dei Longobàrcc e regina d'Italia endèl secol VIII, come moér del Re Desiderio (756-774).



Ansa la fàa part de 'na famìa de l'aristocrasìa bresàna e l'ìa fiöla de 'n nòbil che gh'ìa nòm Verissimo. La g'ha spuzàt Desiderio se pènsa a l'época de Liutprando e, 'ndel 753, la g'ha fondàt el monastér che en prensépe l'ìa entitulàt ai sancc Mighél e Piéro.
Desiderio, 'ntat, l'ìa deentàt 'na figüra de 'na sèrta 'mportànsa e i du i è nacc a stà prìma a Pavia, a la cort reàl e dòpo 'n Toscàna quan che Desiderio l'è stat numinàt duca de Tuscia. Quan che gh'è mort el re Astolf, Desiderio l'è riàt a ciapà 'l sò tròno.
Ansa, deentàda regìna, la g'ha dat 'na mà al sò òm, suradetöt endèi afàre religiùs. A Brèsa, la g'ha fat slargà fò el monastér che la gh'ìa fondàt, che l'è pò deentàt el monastér de San Salvatore, la l'ha dotàt de gran richèse e la g'ha mitìt sò fiöla Anselperga a fà la Badèsa. San Salvatore el fàa de riferimènt a 'na rét de monastér sparnegàcc en Lombardia, Emilia e Toscana, isé de creà 'na sort de federasiù controlàda del Re.
Par che Ansa la g'hape it 'na part apò a endel'organizasiù dei matremóne pulìtich per ligà i Longobàrcc co le famìe piö 'mportànte de l'Euròpa de alùra.

'Na tradisiù locàla la dis che la sarès stàda sotràda endel monastér che la gh'ìa fondàt, doca l'è pusìbol che, dòpo éser stàda 'n ezìlio enden monastér a Liegi o a Corbie, Ansa oramài ansiàna, dòpo la mórt del sò spus la g'hape it el permès de turnà a Brèsa.

Famìa 
Ansa l'ìa spuzàda col Re Desiderio, compagn de lé uriginàre de Brèsa e 'nsèma i g'ha ìt alméno sich fiöi che se g'habe nutìsia:

 Anselperga, badèsa del Monastér de San Salvadùr a Brèsa
 Adelperga, che gh'è nat en spùza a Arechi II de Benevento
 Liutperga (o Liutpirc), spuzàda con Tasilù III de Baviera.
 Desiderada (o Gerperga?), spuzàda e pò refüdàda de Carlo Magn (cunusìda pò a col nòm de Ermengarda per vìa del poema del Manzoni).

 Adelchi, l'ünech fiöl mascc che se g'hape nutìsia, prìncipe dei Longobàrcc e asociàt al tròno de sò pàder Desiderio

Riferimèncc

Bibliografìa 
 Jörg Jarnut, Stória dei Longobarcc, Türì, Einaudi, 2002. ISBN 88-464-4085-4
 Sergio Rovagnati, I Longobarcc, Milà, Xenia, 2003. ISBN 88-7273-484-3

Us corelàde
 Adelchi
 Re Desiderio

Reginn di LongobardNassüü_a_Brèsa