Apostuj Capitel Quater


Apostuj
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Quater
1E intanta che parlaven a la gént, i sacerdott, el capitani del témpi e i sadücee hinn vegnüü arént a lur, 2rasid perchè insegnaven la gént e pruclamaven in del Gesü la resüreziún di mort, 3e hann bütaa i lur man sü lur e hann metüü lur in de presún fin al dì despö, già che l'era già sira. 4E tant personn che aveven sentii la parola hann credüü e 'l nümer di omen l'è devegnüü circa cinch mila.
5E l'è sücess el dì despö che i capp, i anziann e i scrib hinn vegnüü insèma a Gerüsalèmm, 6e Anas, Caiafas, Giuann, Alessander e tant quant eren de la famèja del sacerdott scèff, 7e despö che i aveven faa staa in pee in del mèzz, hann dumandaa: «Cun qual géner de puténza o cun qual nomm avii faa vialter chèst?».
8Alura Peder, impienii del Spirit Sant, l'ha dii a lur: «Capp de la gént e anziann, 9se nümm sèmm giüdegaa incöö sü un bun att per un omm dèbul, per che cossa lü l'è staa salvaa, 10el gh'avarìa faa savüü a tücc vialter e a tüta la gént d'Israel che in del nomm del Gesü Crist el Nazarén che vialter avii crusefiss, che Diu l'ha levaa sü di mort--in de chèst lü l'è cumparii san denanz a vialter. 11Lü l'è:
La prèja che l'è staa refüdaa de vialter quij che fà una cà,
che l'è devegnüda la crapa de spigul.
12E la gh'è no in de nissün alter la salvéza, già che 'l gh'è no un alter nomm suta 'l cél che l'è staa daa intra i vèss üman per el qual l'è necessari che nümm sium salvaa».
13E quand aveven vedüü la cunfidénza del Peder e del Giuann e aveven capii che hinn no edücaa e sénza istrüziún, s'hinn meravejaa e i hann recugnussüü che eren staa cun Gesü, 14e quand aveven vedüü l'omm, stand in pee cun lur, che l'era staa guarii, gh'hann nagott de dì cuntra. 15E despö che i hann cumandaa de nà föra del sinedri, s'hinn cunversaa el vün cunt i alter, 16disend: «Che cossa farèmm a chèst personn? Già che perchè l'è sücess per mèzz de lur un sègn che l'è bén cugnussüü e manifest a tücc che stann de cà a Gerüsalèmm e nümm podum minga negàll; 17ma perchè 'l difunda no magiúramént intra la gént, gh'avarìum de smingàj de parlà pü in de chèst nomm a nissün di vèss üman.
18E despö che i hann ciamaa, i hann cumandaa de fà minga un sun per nagott, né d'insegnà in del nomm del Gesü. 19E Peder e Giuann, respundend, l'ha dii a lur: «Giüdeghee se l'è giüst denanz a Diu scultàv pütost che Diu; 20già che podum no parlà no di robb che èmm vedüü e sentii». 21E quij che hann smingaa de pü i hann liberaa, perchè aveven truaa nagott un möd per castigàj, per via de la gént, perchè tücc daven gloria a Diu per chèll che l'era sücess; 22già che l'omm al qual chèst sègn de varisiún l'è staa sücess el gh'aveva püssee de quarant'agn.
23E despö che hinn staa liberaa, l'è vegnüü a i lur propi e hann diciaraa tant quant i capp e i anziann aveven dii a lur. 24E quij che aveven sentii cunt una sula mént hann levaa sü la lur vús a Diu e hann dii: «Padrún, tì t'hee faa 'l cél, la tèra, el mar, e tüsscoss che hinn in de lur, 25che per buca de noster pader David, el tò sèrv, per mèzz del Spirit Sant, t'hee dii:
Perchè hann devegnüü rabiús i naziún,
e i gént hann machinaa robb svöj?
26I rè de la tèra s'hinn metüü vesìn,
e i capp s'hinn ünii insèma,
cuntra 'l Signúr e cuntra 'l sò Crist,
27già che veramént s'hinn ünii a chèsta citaa cuntra 'l tò sèrv sant, Gesü, che t'hee vünt, Erod e Ponti Pilat cunt i naziún e i gént d'Israel, 28per fà tüsscoss che la tua man e 'l tò cunsili aveven stabilii prima che sücedessen. 29E i robb adèss, Signúr, varda sü lur minacc e da i tò sèrv de parlà cun cunfidénza la tua parola, 30intanta che te téndet la tua man che devegnen varisiún, sègn e meravèj per mèzz del nomm del tò sèrv Gesü». 31E despö che aveven pregaa, el lögh due s'hinn staa ünii insèma l'ha scurlii, e tücc hinn staa impienii del Spirit Sant, e parlaven la parola de Diu cun cunfidénza.
32E la mültitüdin de quij che aveven credüü l'era vün cör e vön'anema, e nissün el diseva che quajdün di sò pruprietaa l'era sò, ma tüsscoss eren cumün a lur. 33E cun granda puténza i apostuj daven la testimunianza de la resüreziún del Signúr Gesü, e grand favúr l'era sura tücc lur. 34Già che el gh'era no una persona che la gh'aveva besogn intra lur, già che tant padrún di camp o di cà quant gh'eren, vendenduj purtaven i prèzz ricevüü di robb che eren staa vendüü 35e i poneven arént a i pee di apostuj, e eren smezaa a ognidün cuma ognidün el gh'aveva besogn.
36E Josef, che l'era suranuminaa di apostuj Barnaba (che l'è vultaa «Fiöö de l'incuragiamént»), un Levit, de Ciper per nassida, 37despö che l'aveva vendüda un camp intanta che l'era sò, l'ha purtaa 'l danee e 'l l'ha post a i pee di apostuj.

Navigaziun
← Indree a Capitel Trii
Inanz a Capitel Cinch →
A l'indes
At di Apostuj