Dialèt cremàsch
Al cremàsch 'l è la parlada da Crèma e i sò dinturne.

Al cremàsch 'l è 'na parlada lumbarda che la fa pàrt da le parlade galoitàleghe (piemuntés, emilià, rumagnól e venesià). Al è simil ma mia istès dal bergamàsch e dal bresà perchè töcc tré i fa part dal grupo uriental.

Diferense con l'italià

An generàl i sù i è istès da l'italià, però:

 la lètera "z" la sa pronuncia mia com'è 'n Italià ('l è mia cum'è ozio, azione), perchè 'l è 'n sù che 'l ghè mia 'n dal cremàsch. La "z" 'l è püsé sonora, quasi cumè l'italià rosa.
 Quand sa tróa la "s" e la "c" con 'na linea 'n mès le lètere le sa prununcia sempre separade: mes-cià (italià: mischiare).
 Quand la parola la fines con du "c" chèste le sa pronuncia 'n modo duls (tecc, italià: tetto; lècc, italià: letto). Se la paròla la finés con "ch" alura la finés con la "c" düra (diabòlech, italià: diabolico; tòch, italià: pezzo).
 Gh'è pò du sù che i gh'è mia 'n italià: ö e ü, ch'i sa pronuncia cum'è 'n tudèsch (söpa, italia: zuppa; nüsü, italià: nessuno).

I paìs 'ndu che sa parla cremàsch

 'Aià
 'Ailàt (parlada mes-ciada col bergamàsch)
 'Ergunsana
 'Gnidèl
 'Idulasch
 Bagnól
 Bulsù
 Butaià
 Camisà
 Campagnóla
 Casàl e Idulàsch
 Casalèt
 Casalèt Ceredà
 Casalet da Sura
 Casine Gandine
 Castèl Gabià
 Cavralba
 Céf
 Credéra
 Crèma
 Cremusà
 Caergnàniga / Caariàniga
 Cümignà
 Duéra
 Fanénch
 Farinàt
 Gardèla
 Izà
 Luvrìt
 Pandì
 Madignà
 Melòta
 Mucc
 Muntóden
 Muscasà
 Nusdèl
 Palàs
 Pasaréra
 Pianénch
 Pieràniga
 Quade
 Quintà
 Risénch
 Riólta Grasa
 Riólta Magra
 Riultèla
 Riultelina
 Rumanénch
 Runcadèl
 Rübià
 Sabiù
 Salviróla
 San Bernardì
 San Burtulumée
 San Dunàt
 San Michél
 San Ròch
 Santa Maréa
 Sapèl
 Sergnà
 Sestént
 Scanabò
 Spì
 Sunsì
 Tresulasch
 Trescùr Cremàsch
 Umbrià

I nóm cremàsch

I dé da la stamana

 Lünedé
 Martedé
 Merculdé
 Giüedé
 Venerdé
 Sàbet
 Dümìnica

I mis da l'an
 Genàr
 Febràr
 Mars
 Aprìl
 Macc
 Giögn
 Löi / Lögn
 Agóst
 Setémbre
 Utóbre
 Nuémbre
 Dicémbre

Möd da dì
Al cünta come al bastù pulèr
Al ga n'ha püsè da Giupì an da la sò baràca.
Al part l'antipòrt del vèscof.
Al perdù stiólta l'è a Melegnà.
Al varda i virs e càta le ràe.
An car e 'na carèta.
An quatre e quatr'òt.
Ansègniga mìa ai gat a rampegà.
Butunàt da dré.
Comot cumè 'n prét.
Dàga a trà.
Dàga 'na s-giàfa al diàol.
D'òr durìga che a vardàl sa fà fadiga.
Ès sóta la sguarnàsa di précc.
Fà i acc da Cechìno.
Fadigà cumè strepà 'l lì.
Fàm mia burlà dó/zó le bràghe.
Frà gnach e pitàch.
Ès an gichenòt.
Ès gnà bù de fa Ò col bicér .
Iga adòs la biligòrnia.
Iga adòs la picùndria.
Ìga adòs la (v)àca.
Ìga da dì.
Ìga la pasiù.
Ìghei mìa a cà töcc.
Leàga la mèsa.
Màgre an péch.
Mètes an tramès.
N'ha facc pègio da Bertòldo.
Parlà da squerciafìch. 
Pelabròch da Sestèen.
Puciàga déte al nas.
Pütòst màngie pà e spüda.
Stà fra 'l gnàch e 'l pitàch.
Stàga da lùns cent car da rèf fai dó/zó.
Stüdübas.
Sbruìas le canèle.
Sculdà sö argǜ.
Scódes le 'òie.
Ès an trafegù.
Ucià zó.
Va' a Bagg a sunà l'òrghen!

Proèrbe
I agn e i bicèr da (v)ì iè mia da dì.
Fìdes da töta la zént, ma mìa di tò parént.
La gatìna fresùsa la g'ha facc i micì òrb.
Mèi vü catìf ma fürbo pütòst che vü bù ma 'gnurànt.
Per la cumpagnéa g'ha tócc la dóna apò al frà.
Pòta!, i dis i frat quant i sa scòta.

Us curelàde
Urtugrafìa cremàsca
Lumbàrt urientàl
Crèma

Culegamèncc estèrni
Bonifacio Samarani, Vocabolario cremasco-italiano, 1852
Natura del Cremasco (coi nóm de bèstie e piànte an cremàsch)

C
Crema