Apostuj Capitel Vintot


Apostuj
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Vintot
1E despö che serum staa salvaa del pericul, alura sèmm vegnüü a savè che l'isula l'era ciamada Malta. 2E i abitant m'hann ufrii una benevulénza che l'è stada minga urdinaria, già che despö che aveven faa un fögh, hann ricevüü tücc de nümm per via de la piöva che la capitava e per via del frégg.
3E despö che Paul l'aveva cujüü un cèrt grand nümer de broch e 'l i aveva metüü sül fögh, una vìpera l'è vegnüda del calúr e 'l s'è tacaa a la sua man. 4E cuma i abitant hann vedüü l'animal tacand de la sua man, diseven el vün a i alter: «Chèst vèss üman l'è certamént un assassìn, el qual, ancabén l'è staa salvaa del pericul del mar, la giüstizia la l'ha minga permetüü de vív». 5Tütavia, despö che l'aveva scudüü via l'animal, l'ha patii nissün maa, 6ma lur speciaven che lü 'l stass per s'gunfiàss o crudà mort impruisamént. E despö che lur speciaven e vedeven che 'l gh'è minga avegnüü nagott che l'era minga solit, hann cambiaa l'upiniún e diseven che lü l'era un diu. 7E in di lögh inturna a chèll lögh el gh'aveva camp el capp de l'isula, de nomm Pübli, che 'l m'ha ricevüü e 'l m'ha lugiaa gentilmént per trii dì. 8E l'è sücess che 'l pader de Pübli 'l s'è cuciaa giò, turmentaa de févra e de dissenteria, al qual Paul, despö che l'era naa denter e l'aveva pregaa, el gh'ha metüü i man e 'l l'ha guarii. 9E quand chèst l'è sücess, anca 'l rést di quij in de l'isula che gh'aveven malatì hinn vegnüü vesìn e hinn staa guarii, 10che anca cun tant unúr m'hann unuraa, e quand fasevum véla, hann metüü sü la nav i robb per i noster besogn. 11E despö de trii dì, èmm faa véla sü una nav de Alessandria che l'aveva passaa l'invern in de l'isula, segnada cunt un segn di Diuscüri. 12E despö che serum naa a riva a Siracüsa, èmm restaa là trii dì, 13de due èmm tolt via la nav e sèmm riaa a Regio, e quand despö de vün dì el gh'era vegnüü un vént del süd, sül segund dì sèmm vegnüü a Pozzuoli, 14due, despö che avevum truaa fradèj, sèmm staa pregaa de restà de lur sètt dì; e inscì sèmm vegnüü a Roma. 15E de là i fradèj che aveven sentii i robb sü nümm hinn vegnüü per incuntràmm fin al For Api e a i Trè Tavèrn. Quand Paul el i ha vedüü, l'ha daa grazi a Diu e l'ha ciapaa curagg.
16E quand sèmm naa denter a Roma, l'è staa permèss a Paul de stà de cà deperlü, cunt el suldaa che 'l el vardiava.
17E l'è sücess despö de trii dì che lü l'ha ciamaa insèma quij che eren capp di Giüdee, e despö che eren vegnüü insèma, el diseva a lur: «Mì, omen, fradèj, ancabén huu faa nagott cuntra la gént né cuntra i custüm di pader, sun cunsegnaa cuma presunee in di man di Rumànn, 18i quij, despö che m'aveven esaminaa, vureven liberàmm, perchè la gh'era in de mì nissüna resún per la mort. 19Ma quand i Giüdee s'eren upost, sun staa ubligaa a apelàmm a César, no che mì avèssi quajcossa de la qual d'acüsà la mia gént. 20Per chèsta resún, v'huu faa ciamà per vedèv e parlàv, già che per via de la speranza d'Israel gh'huu inturna a mì chèsta cadéna». 21E lur gh'hann dii: «Nümm èmm minga ricevüü sü tì léter de la Giüdea né un quaj di fradèj che l'è riaa l'ha purtaa nutizi o l'ha parlaa quajcossa de maa sü tì. 22Ma cunsiderum dègn de sentì de tì i robb che te penset, già che sü chèsta sèta l'è savüü che depertütt l'è cuntradida».
23E despö che gh'aveven fissaa un dì, gh'hinn vegnüü al sò logg tant personn a i quij l'espuneva, dand testimunianza, el règn de Diu, e persuadenduj sü Gesü sia de la Lég de Musè che di prufètt, de matina a séra. 24E intanta che quij eren persuas di robb che eren parlaa, quij credeven no; 25E perchè andaven minga d'acordi el vün cunt i alter, hinn naa via despö che Paul l'aveva dii vöna parola, che: «El Spirit Sant bén l'ha parlaa a i voster pader per mèzz d'Isaia 'l prufèta, 26disend:
Va a chèsta gént e dì:
In de sentida sentarii e caparii no,
e vardand vardarii e vedarii no;
27già che 'l cör de chèsta gént l'è staa faa insensibil,
e cunt i urègg sculten cun dificultaa,
e hann saraa i ögg;
perchè vedessen no cunt i ögg,
e sentissen no cunt i urègg,
e capissen no cunt el cör,
e girassen no, e mì i guarissa.
28Dunca, che 'l sia savüü a vialter che a i naziún l'è stada mandada chèsta salvéza de Diu, e lur scultarànn!».
30E l'è restaa düü agn intrégh in del sò propi logg ciapaa in ficc e 'l riceveva tücc quij che andaven a lü, 31predicand el règn de Diu e insegnand i robb sül Signúr Gesü Crist cun tüta franchéza sénza impedimént.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vintset
Inanz a Rumàn Capitel Vün →
A l'indes
At di Apostuj