Arivivis
Arivivis l’è öna paròla lumbàrda che l’è dovràda da i s-cècc quàndo i zöga. Se la dis per fà partì amò tùrna ü zöch che l’éra stài fermàt prìma co la paròla “àrimo”, perché gh’éra söcedìt ergöta fò del normàl o di régole. De fàti ol contràre de arivivis l’è àrimo, che l’è la fùrma scurtàda de arimortis. Chèsta paròla l’è dovràda suradetöt in pruìnsa de Milà, de Berghèm, de Brèsa e ‘n pruìnsa de Mùnscia.

S'pènsa che arimortis e arivivis i ègne da i manére de dì latìne alea mortis e alea vivis dovràde da i zögadùr de dàdi, che i dizìa alea vivis prima de tirà i dàdi per fà capì che i éra 'n zöch e che i óter i gh'éra mia de tocài, menimà dòpo che i s’éra fermàcc i zontàa alea mortis per permèt ai óter zögadùr de catài sö per tirài.

Espression lombarde