Prima Curinz Capitel Trii


Prima Curinz
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Trii
1E mì, fradèj, pudevi minga parlàv cuma a i personn spiritüaj ma cuma carnaj, cuma bagaj in del Crist. 2V'huu daa de bév del lacc, no del mangià: già che pudevuv no anmò. Ma né adèss pudii anmò, 3già che sii anmò carnaj, già che due l'è intra vialter gelusia e cuntésa, sii no carnaj, e caminii segund el vèss üman? 4Già che quand quajdün el dis: «Mì sun de Paul», e un alter, «Mì sun de Apoll», sii no vèss üman? 5Dunca, che cossa l'è Apoll? E che cossa l'è Paul? Minister per mèzz de quij avii credüü e a ognidün cuma 'l Signúr l'ha daa. 6Mì huu piantaa, Apoll l'ha daa aqua, ma Diu l'ha faa cress: 7dunca, né lü che 'l pianta l'è quajcoss né lü che 'l da aqua, ma Diu che 'l fa cress. 8E lü che 'l pianta e lü che 'l da aqua hinn vün, e ognidün el ricevarà la sua propia recumpénsa segund el sò propi travaj: 9già che nümm sèmm cumpagn del laur de Diu, vialter sii el camp de Diu, l'edifizi de Diu.
10Segund la grazia de Diu che che l'è stada dada a mì cuma architètt savi huu post el fundamént, e un alter el en fa de cà. E ognidün el gh'avarìa de vardà cuma 'l en fa de cà. 11Già che nissün el po ponn un alter fundamént divèrs de chèll che l'è staa post, che l'è Gesü Crist. 12E se quajdün el fa sül fundamént cunt or, argént, prèj preziús, lègn, fén, paja, 13el laur d'ognidün el devegnarà ciar, già che 'l dì el ghe farà savüü, perchè l'è revelaa cun fögh; e 'l fögh el pruarà de qual gener el sia 'l laur d'ognidün. 14Se 'l laur de quajdün che 'l n'ha fa sü el restarà, el ricevarà una recumpénsa; 15se 'l laur de quajdün el sarà brüsaa sü, el patirà la perdida, e 'l sarà salvaa, ma inscì cuma per mèzz de fögh.
16Savii no che sii la gént de Diu e 'l Spirit de Diu el sta de cà in de vialter? 17Se quajdün el guasta la gént de Diu, Diu el guastarà chèsta persona: già che la gént de Diu l'è sant, che sii vialter.
18Nissün el gh'avarìa de imbrujàss: se quajdün intra vialter el pensa che 'l sia savi in de chèsta etaa, el gh'avarìa de devegnì balord, perchè 'l poda devegnì savi. 19Già che la saviéza de chèst mund l'è matada cun Diu. Già che l'è scritt:
«Lü che 'l branca i savi in de la lur fürbizia»;
20e de növ:
«El Signúr el cugnuss i pensee di savi, che hinn inütij».
21Dunca, nissün el gh'avarìa de vantàss di vèss üman: già che tüsscoss hinn voster, 22se Paul, se Apoll, se Cefa, se 'l mund, se la vita, se la mort, se i robb presént, se i robb che hinn dree a vegnì, tüsscoss hinn voster, 23e sii del Crist, e Crist l'è de Diu.

Navigaziun
← Indree a Capitel Düü
Inanz a Capitel Quater →
A l'indes
Prima letera ai Curinz