Segunda Curinz Capitel Quater


Segunda Curinz
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Quater
1Per chèst, già che gh'èmm chèst ministeri, cumè sèmm staa daa misericordia, devegnum no strach 2ma èmm renünziaa i coss scundüü de la vergogna, caminand no in de fürbizia né fasend falsa la parola de Diu, ma per mèzz de la manifestaziún de la veritaa recumandandum a ogni cusciènza di vèss üman denanz a Diu. 3E se anca 'l noster vangel l'è quataa intra quij che hinn perdüü l'è quataa, 4intra i quij el diu de chèsta etaa l'ha faa orb i mént de quij che creden no perchè 'l resplenda no la lüs sberlüsént del vangel de la gloria de Crist, che l'è 'l santìn de Diu. 5Già che me predicum no nümm medemm ma Crist Gesü cumè Signúr, e nümm medemm cumè i voster sèrv per via de Crist. 6Perchè Diu che 'l dis, «Föra del scür una lüs la splendarà», lü l'ha splendüü in di noster cör per el lüsì de la cugnussénza de la gloria de Diu in de la fàcia de Crist.
7E gh'èmm chèst tesúr in de vás de tèra, perchè l'ecelénza de puténza la sia de Diu e no de nümm: 8in d'ogni cossa turmentaa ma no schisciaa, mandaa in bala ma no desperaa, 9persegütaa ma no bandunaa, bütaa giò ma no destrütt, 10semper purtand intorna el murì de Gesü in del corp, perchè la sia manifestada la vita de Gesü in del noster corp. 11Già che nümm che vivum semper sèmm metüü föra a la mort per Gesü, perchè anca la vita de Gesü la sia manifestada in de la nostra carna murtala. 12Dunca, la mort la laura in de nümm, e la vita la laura in de nümm.
13E degià che gh'èmm el medemm Spirit de féd, segund chèll che l'è scritt: «Huu credüü, dunca, huu parlaa», anca nümm credum, dunca, anca parlum, 14già che savèmm che Lü che l'ha levaa sü el Signúr Gesü el levarà sü anca nümm cun Gesü e 'l sarà presentaa cun vialter. 15Già che tüsscoss hinn per via de vialter, perchè la grazia, che l'ha cressüü per via del dà di grazi di tant personn, la sia tanta per la gloria de Diu.
16Dunca, devegnum no strach, ma se anca la nostra persona de föra l'è guastada, la nostra persona de dénter l'è fada növa de dì a dì. 17Già che 'l pés léger d'un mumént de la tribulaziún ecesiva la prudüs in de nümm per ecelénza un pés etèrn de gloria, 18intanta che vardum no i coss che hinn vedüü ma quij che hinn no vedüü: già che i coss vedüü hinn dumà per una stagiún, ma i coss no vedüü hinn etèrn.

Navigaziun
← Indree a Capitel Trii
Inanz a Capitel Cinch →
A l'indes
Segunda letera ai Curinz