Apostuj Capitel Vintset


Apostuj
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Vintset
1E cuma l'è staa decis che fasessum véla per l'Italia, hann cunsegnaa sia Paul che un quij alter presunee a un centüriún de nomm Giüli, de la cuort Augüsta. 2E despö che serum naa sü a bord una nav d'Adramiti che 'l stava per fà véla per i lögh arént a l'Asia, èmm faa véla, essend cun nümm Aristarch, un macedon de Tessalunica. 3E 'l dì despö, èmm desbarcaa a Sidún, e Giüli, cumpurtandus gentilamént vèrs Paul, l'ha permetüü che lü 'l andass a i amìs per utegnì cüra. 4E despö che avevum faa véla de là, èmm navegaa suta 'l Ciper perchè i vent eren cuntrari, 5e despö che avevum navegaa travèrs el mar arént a la Cilicia e Panfilia, èmm desbarcaa a Mira de Licia.
6E là, despö che 'l centüriún l'aveva truaa una nav d'Alessandria che la faseva véla per l'Italia, m'en ha faa nà sü. 7E navegand lentamént per tant dì, e a fadiga vegnend arént a Cnid, perchè 'l vent el m'ha minga permetüü a nà vesìn, èmm navegaa suta la Creta, arént a Salmún, 8e fasendun véla ultra, sèmm naa a un cèrt lögh de nomm Kaloi Limenes, che l'era vesìn a la citaa de Lasea.
9E quand tant témp l'era passaa e 'l viagg l'era già periculús, perchè 'l desün l'era già passaa, Paul el i ha visaa, 10disend a lur: «Omen, a vedi che 'l viagg el sta per vèss cun dagn e tanta perdida no dumà de la carga e de la nav ma anca di noster anemm». 11Ma 'l centüriún l'era persuas püssee del pilota e del capitanu de la nav che di robb che eren dii de Paul. 12Ma perchè 'l port l'andava minga bén per el passà l'invern, i püssee hann daa 'l cunsili de fà véla de là, per pudè, despö de vèss riaa a Fenicc, un port de Creta che 'l guarda 'l süd-ovest e 'l nord-ovest, passà l'invern.
13E quand un vent del süd l'ha bufaa ligeramént, perchè aveven pensaa de brancà 'l pruposit, despö che aveven levaa l'ancura, hann navegaa de vesìn arént al Ciper. 14E no tant témp despö, un vént de tempesta l'ha bufaa che l'è ciamaa Euracilún. 15E despö che la nav l'era brancada e la pudeva minga resist el vént, despö che l'avevum lassaa, en serum purtaa. 16E intanta che currevum suta una cèrta isula, ciamaa Cauda, a fadiga sèmm staa capaz d'avègh putér sü la barca; 17despö che l'aveven levaa, hann duvraa jüt, legand la nav; e perchè aveven paüra che burlassen giò sü la Sirt, hann rilassaa l'atrèzz, e inscì eren purtaa. 18E perchè serum sbatüü de la tempesta, el dì despö faseven el trà via de la carga, 19e 'l tèrz dì hann traa via cunt i lur propi man l'atrezadüra de la nav. 20E perchè aveven cumparii né 'l suu né i stèll de tant dì, e perchè un invèrn no léger l'era mèss sü de nümm, infin l'era tolta via tüta speranza che nümm saressum salvaa.
21E quand la gh'era tanta mancanza de paciatoria, alura, despö che l'era staa in pee in mèzz a lur, l'ha dii: «L'era necessari, o omen, se m'avevuv daa a trà, che fasessuv minga véla de Creta e utegnessuv chèst dagn e perdida. 22E adèss v'esurti a avègh letizia, già che la ghe sarà nissüna perdida d'anema de vialter, ma dumà de la nav. 23Già che 'l m'ha cumparii chèsta nocc un angiul del Diu del qual mì sun, el qual mì anca servi, 24disend: Che te gh'hee minga paüra, Paul: l'è necessari che te cumparet a Cesar, e varda, Diu 'l t'ha daa liberamént tücc quij che naveghen cun tì. 25Dunca, che gh'avii letizia, omen, già che credi in de Diu che inscì el sarà segund la manéra che 'l m'è staa dètt. 26Ma l'è necessari che nümm burlum giò sü una quaj isula».
27E cuma l'era la quaturdicesima nocc quand nümm serum purtaa scià e là in del mar Adriategh, vèrs mezanocc i marinee suspetaven che vegniven vesìn a quaj tèra. 28E quand aveven sundaa, hann truaa vént brasc; e despö che s'eren faa luntan e de növ aveven sundaa, hann truaa quindes brasc; 29e perchè aveven paüra che burlum giò cuntra lögh de prej, hann traa via de la popa quater ancur e pregaven che 'l devegness dì. 30E già che i marinee cercaven de scapà via de la nav e aveven sbassaa la barca in del mar cunt el pretést cuma staven per destend ancur de la prüa, 31Paul l'ha dii al centüriún e a i suldaa: «Se no chèst personn resten sü la nav, vialter pudii minga vèss salvaa». 32Alura i suldaa hann tajaa via i cord de la barca e l'hann lassaa burlà giò.
33E fin che 'l dì 'l stava per vegnì, Paul l'esurtava tücc a ciapà paciatoria, disend: «Incöö cumpii 'l quatordicesim dì, speciand sénza avè mangiaa, avend ciapaa nagott. 34Dunca, v'esurti a ciapà paciatoria, già che chèst l'è per la vostra salvéza, già che un cavèll del cuu de nissün de vialter el perarà». 35E despö che l'aveva dii chèstcoss e l'aveva ciapaa pan, l'ha daa grazi a Diu denanz a tücc e despö che 'l l'aveva s'cepaa, l'ha cumenzaa a mangiàll. 36E tücc hinn devegnüü de bun curagg e lur medemm hann ciapaa paciatoria. 37E serum, tücc i anemm sü la nav, cuma düsent setanta ses. 38E quand eren sagulaa de paciatoria, slegeriven la nav, bütand föra 'l furmént in del mar.
39E quand l'è devegnüü dì, hann minga recugnussüü la tèra, ma hann usservaa una cèrta baja che la gh'aveva una spiàgia, sül qual hann decidüü, se pudeven, de rüzà la nav. 40Despö che aveven destacaa i ancur, i hann lassaa nà in del mar, intanta che aveven deslenguaa i legamm di timúnn, e despö che aveven alzaa la véla prenzipala al vént che 'l bufava, tegneven la nav vèrs la spiàgia. 41E despö che avevum burlaa giò denter d'un lögh che 'l gh'aveva mar de düü lati, hann faa incepada la nav, e intanta che la prüa, incepada, l'è restada fèrma, e la popa l'era destrüta suta la forza di und.
42E 'l gh'era un prugètt di suldaa de mazà i presunee, perchè nissün el nudass via e filass. 43Ma 'l centüriún, perchè 'l vureva salvà Paul, el i ha impedii del prugètt, e l'ha cumandaa quij che pudeven nudà de bütàss giò per primm in del mar per nà föra a la tèra, 44e 'l rést, chi sü asc, e chi sü un quij di pèzz de la nav. E inscì l'è sücess che tücc hinn staa salvaa del pericul a tèra.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vintses
Inanz a Capitel Vintot →
A l'indes
At di Apostuj