Voyager 1
Voyager 1 l'è 'na sonda spasiàla automàtica (sènsa equipàgio) amò 'n funsiù, lanciàda de Cape Canaveral ai 5 de setèmber del 1977 co la misiù de esplorà Giove e Saturno. L'è stàda portàda en òrbita del vetùr Titan III-Centaur e l'è partìda póch dòpo de la sónda sorèla Voyager 2. Aisebé che l'ìes stàda lanciàda quàze 'n més dòpo, l'òrbita sö la qual l'è stàda puzisiunàda la g'ha pirmitìt a la Voyager 1 de rià prìma de le bànde de Giove de la Voyager 2, conden antìcipo de quàter més, ai 5 de mars del 1979 e sö Saturno conden antìcipo de nöf més, ai 12 de noèmber del 1980.

De alùra la sónda l'è dré a slontanàs sèmper de piö de la Tèra e del Sul e la g'harès sorpasàt la zòna de 'nflüènsa magnética del Sul (termination shock, endoche el vent solàr el ralènta 'nfìna a velocità subsòniche) endel 2004, ma dato che i strümèncc de bórdo i è mìa piö a pòst del töt l'è mìa pusìbol stabeléser quan che chèsto l'è sücidìt.

La baterìa de alimentasiù de la sonda l'è progetàda per funsiunà 'nfìna al 2025 ma le cumunicasiù co la Tèra le g'harès de desmèter zà endel 2016 perchè g'harès de desmèter de funsiunà el giroscòpio che permèt de tègner l'orientamènt corèt de l'antèna de trasmisiù. A chèla data la sónda la g'harès de troàs a 110÷114 UA del Sul. egont i càlcoi dei espèrcc, la Voyager 1 la riarà endèl nigol de Oort de ché a 300 agn e la ghe metarà 30.000 agn per streersàla fò töta.

Galeria de fóto töde zó del Voyager 1 

Astronautega