Filipes Capitel Düü


Filipes
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.

Capitel Düü
1Dunca, se gh'è un quaj incuragiamént in de Crist, se gh'è un quaj cunfort del bén, se gh'è una quaj fradelanza del Spirit, se gh'è una quaj cumpassiún e misericordia, 2fee cumpleta la mia letizia che pensii la medema cossa, avendugh el medemm bén, de vün acordi, pensand vöna cossa, 3nagott per la gara, nagott per la gloria vana, ma in de l'ümiltaa de la mént cunsiderand vün i alter püssee alt de vialter medemm, 4no vardand ognidün i propi coss, ma ognidün i coss di alter. 5Pensii tra vialter chèst che l'è anca in de Crist Gesü,
6che ancabén l'è esist in de la furma de Diu,
el gh'ha pensaa una cossa de tegnì
el vèss cumè Diu,
7ma 'l s'è vujaa,
e l'ha ciapaa la furma d'un sèrv,
e l'è devegnüü in del semej;
e l'era truaa in de la figüra cumè un omm;
8el s'è faa ümil
e l'era übediént fin a la mort, e la mort sü una crus.
9Dunca, anca Diu el gh'ha faa assee alt,
e 'l gh'ha daa liberamént el nomm
che l'è sura ogni nomm,
10perchè al nomm de Gesü,
ogni genögg el s'inchina
in di cél, sü de la tèra, e sott la tèra,
11e ogni lengua la cunfessarà che Gesü Crist l'è Signúr
a la gloria de Diu el Pader.
12Dunca, mè fradèj, propi cumè semper avii übedii, no cumè dumà in de la mia vegnüda ma adèss tant püssee inscì in de la mia assenza, cun pagüra e tremúr cumpii la propia salvéza: 13già che Diu l'è Lü che 'l laura in de vialter, sia vurè sia laurà per la sua vuluntaa. 14Fee tüsscoss sénza 'l barbutà e 'l scumbatt, 15perchè siuv ireprensibil e inucent, fiöö de Diu sénza smagia, in del mezz a una generaziún perversa e curota, tra i quij splendii cumè lüs in del mund, 16intanta che tegnii sald a la parola de la vita, al mè vant in del dì de Crist che huu minga cors vanamént né huu zecaa vanamént. 17Ma se anca saruu versaa cumè un sacrifizi de bév sül sacrifizi e ministeri de la vostra féd, mì gh'huu letizia e ghe godi cun tücc vialter; 18In de l'istessa manera, gh'avarìuv anca vialter letizia e godiigh cun mì.
19E mì speri in del Signúr Gesü Crist de mandàv Timute sveltamént, perchè gh'abia anca mì curagg quand mì savaruu i coss sü vialter. 20Già che mì gh'huu nissün cumpagn de l'anema, che l'è anziús francamént per i coss sü vialter; 21defàtt, tücc cerchen i propi coss, no i coss de Gesü Crist. 22Ma vialter cugnussii la sua pröva, che cumè un bagaj a un pader l'ha servii cun mì per el vangel. 23Dunca, speri de mandàvell no pena vardi sübit i coss sü mì; 24e a sun cunvinciüü in del Signúr che mì medemm vegnaruu sveltamént.
25E huu cunsideraa necessari de mandàv Epafrodit, el mè fradèll, cumpagn d'opera e de lota, e 'l voster apostul e minister di mè besogn, 26perchè 'l vureva vedè tücc vialter e 'l gh'aveva la malinconia, perchè avii sentii che l'era malaa. 27Defàtt, anca l'era malaa vesin a la mort, ma Diu 'l gh'aveva misericordia a lü, e no dumà a lü ma anca a mì, perchè gh'avessi no tristéza sü tristéza. 28Dunca, a gh'huu mandaa püssee zelantamént, perchè quand ghe vedii de növ gh'abiuv letizia e mì sia mén trist. 29Dunca, riceviil in del Signúr cun tüta letizia e tegnii in d'unúr personn cumè lü, 30perchè per l'opera del Signúr l'è vegnüü vesin a la mort, despö che l'ha ris'ciaa la propia vita, per impienì la vostra mancanza de servizi a mì.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vün
Inanz a Capitel Trii →
A l'indes
Letera ai Filipes