Odoacre
Odoacre (latino classic: Odoacer, anque cognite como: Odovacar, possibilemente derivate del protogermanico: Audawakrs, «qui cerca le ricchessa»; circa 433 - 493) esseva le capite del tribo germanic del herulos, de origine hunne e scire. In le historia, ille se distacca per esser ille qui deponeva le ultime imperator roman de Occidente, Romulo Augustulo, in 476, post deportate al Castellum Lucullanum in le baia de Neapole.

Depost deponer Romulo Augustulo, le opportunitate presentava se a Odoacre pro nominar un nove imperator titular e governar tra ille, o governar como agente del imperator roman de Oriente. A differentia de multe del predecessores sue, como Ricimero, ille decideva pro le secunde option, e restitueva le insignias imperial de Occidente al imperator Zenon in Constantinopole, conjunctemente con un littera in quem sollicitava esser confirmate duce (dux) de Italia. Zenon consentiva a iste petition e le confereva le rango de patricio.

Usque su morte in 480, le imperator legitime de Occidente, Julio Nepos, sequeva essente theoricamente le superior de Odoacre, durante que iste anque emitteva moneta in su nomine. Nonobstante, Odoacre de plus se titulava rex Italiae (rege de Italia) e esseva recognoscite generalmente per le resto de su vita.

Nonobstante, le relationes inter Odoacre e le Roma oriental impejorarea posteriormente, e in 489, con le supporto del imperator Zenon, le ostrogothos sub Theodorico le Grande invadeva le regno de Odoacre, destrueva su armea de barbaros foederati (e le pauc truppas roman que ancora existeva), e fortiava su rendition in 493. Theodorico invitava a Odoacre a un banchetto, e il es supponite que Theodorico le assassinava con su proprie spada e prendeva toto su regno.

Bibliographia
Thompson, E. A. Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. ISBN 0 299 08700.

Herulos
Antique romanos