Ecclesia de Anglaterra
Le Ecclesia de Anglaterra es le maxime ecclesia christian in Anglaterra con 25 milliones de membros baptisate. Illo es le ecclesia matre del Communion Anglican, le membro le plus influente de iste communion, e su plus grande ecclesia (post le Ecclesia de Nigeria, secundo alcun mesuras).

In le anno 1534, esseva separate per le rege Henrico VIII de Anglaterra ab le Ecclesia Catholic Roman. Le governamento del Ecclesia es de typo episcopal. Il ha traditionalmente essite duo tendentias liturgic in le Ecclesia: le «alte ecclesia» (High Church), cuje ritualismo resimila le del catholicismo, e le «basse ecclesia» (Low Church), cuje rejection de ritualismo lo face approximar le protestantismo evangelic. Inter illos, il existe anque un tradition «large ecclesia» (Broad Church) que imbracia le varietate liturgic del ecclesia. Depois le era de Elisabeth I, on defini le Ecclesia de Anglaterra a vices como "catholic" e "reformate". Theologos anglese del seculo 16, como Richard Hooker, Thomas Cranmer e Matthew Parker, ha elaborate un theologia e identitate anglican que mitte le accento sur le ration, le tolerantia e le valor del tradition, cuje influentia perdura in le ecclesias anglican del mundo.

Le governator supreme del Ecclesia de Anglaterra es le monarcha del Regno Unite, actualmente (2022) le rege Carolo III. Le primate del ecclesia es le archiepiscopo de Canterbury, actualmente Justin Welby. Le ecclesia es divise in duo provincias (le de Canterbury e le de York) e subdivise in 44 dioceses. Le Ecclesia de Anglaterra es le ecclesia officialmente establite de iste pais; le achiepiscopos de Canterbury e York e 19 altere episcopos sede in le Camera del Lords como «Lords Spiritual». Ultra Anglaterra, le territorio del ecclesia coperi le Insula de Man (diocese de Sodor e Man), Jersey e Guernsey (in le diocese de Winchester), e Gibraltar (diocese de Europa). Ni Galles ni Scotia ni Irlanda del Nord es incluse in le territorio del ecclesia.

Anglicanismo