Senato roman
Le Senato roman esseva le corpore deliberative e legislative del Republica roman e Imperio roman. Con le Populo roman, le Senato formava le stato: senatus populusque romani. Le senatores constitueva un ‘ordine’ roman, con le equites e le plebe. Le senatores esseva assi le altissime nobilitate roman. Le majoritate de administratores e alte magistratos esseva senatores. Solmente cives roman mascule ric poteva acceder al Senato, e isto post exercer un magistratura minor. Il habeva 600 senatores post le reformas de Cesare Augusto.

Ben que le imperatores incargava le Senato de multe responsabilitates, relationes inter iste corpore e le princes esseva sovente tense. Senatores como Helvidio Prisco o Tacito idolisava le republicanos nobile como Caton minor, Bruto e Ciceron; multe imperatores como Tiberio, Caligula o Neron non se fideva al Senato e persequeva plure membros de illo qui esseva suspecte de conjurationes. Senatores esseva in facto implicate in le assassinatos de Julio Cesare, Caligula e alteres. Totevia, desde le epocha de Cesare Augusto, le major parte del senatores esseva fidel al principato. Le approbation del Senato esseva necessari al installation official de un nove prince, e a su divinisation postume.

Formate pot’esser avante le regno roman (753 aEC), le Senato superviveva al regimes republican e imperial (alte e basse). Illo dispareva durante le regno ostrogothic (post 603 EC).

Vide etiam
Curia Iulia

Roma antique