Theodorico le Grande
Theodorico le Grande (Dacia, 454 - Ravena le 26 de augusto 526),
etiam cognoscite como Theodorico le Amalo, esseva un rege del
ostrogothos (474-526).

Biographia

Filio del chef ostrogotho Teodomiro, del lineage del Amalos
e de Erelieva Eusebia, al octo annos esseva inviate per
su patre como hostage al citate de Constantinopole (actual
Istambul), essente un infante (462). Illac recipeva un
education basate in le cultura grecolatino. Ille succedeva
in 474 a su patre como leader del ostrogothos.

ille esseva nominate patricio e magister militum per le augusto
Zenon, imperator de Oriente. Iste cedeva a ille in 488 le
governamento de Italia con le condition de vincer Odoacre,
rege del herulos qui habeva deponite Romulo Augustulo,
ultime imperator roman de Occidente (476). Theodorico
cercava nove terras pro su populo, pro illo pactava con
Roma. Theodorico penetrava in le peninsula Italic al
fronte de su populo, cuje numero es estimate in unes
cento mille personas, e poteva occupar Ravena, post
simular un pacto con Odoacre per sequentemente durante
le festas, occider le (493).

Ille se proclamava rege de Italia (494), fixante su residentia
in Ravena, e esseva recognoscite como rex Italiam per le
augusto Anastasio, imperator de Oriente, in 497, a qui
debeva un theoric submission, nonobstante su condition de
federate del Imperio roman de Oriente, adjutava o attaccava
al Imperio secundo su convenientia. Ille manteneva le
differentias inter le ostrogothos, de religion arrian, qui
reteneva le fortia militar, e le romanos, catholicos, qui
concentrava le poter civil, dentro de un delicate equilibrio.
Theodorico considerava se herede del mundo roman e pro illo
respectava le institutiones imperial circumferente se de
consilieros latin, como Boecio e Cassiodoro.

Ille desirava crear un imperio germanic de Occidente, herede
del roman, in le qual haberea essite includite francos,
vandalos, visigothos, e ostrogothos. Con iste objectivo,
ille realisava un habile politica de alliantias matrimonial
inter su familia e le reges de le alteres populos germanic,
que si ben non deveniva su sonio, converteva le in le
principal soverano occidental de su epocha.

In 511 ille interveniva de maniera decisive in le resolution del crise
del monarchia visigotho, aperte post le morte de Alarico II in
le battalia de Vouille (507), in que ille esseva defaitite per
le francos. Ille deponeva Gesaleico, filio illegitime de
Alarico II (eligite per le nobiles in le mesme campo de battalia de
Vouille post le morte de su patre), e coronava a su granfilio
Amalarico, filio de Alarico II e de su filia Tindigota. Assumeva
le governamento del regno visigotho como tutor de su granfilio,
le qual poneva sub le protection de Teudis, un de su generales.
Le regentia manteneva se usque le morte del monarcha ostrogotho
(526), quando Amalarico poteva governar liberemente a su populo.

Theodorico favoriva le disveloppamento del agricultura e del
commercio. Ille faceva de Ravena, su capital, un distaccate
centro artistic e cultural fomentante le cultivation del
artes e litteras. Ille permitteva le coexistentia del catholicismo
e del arrianismo durante le major parte de su regno, mais
iste tolerantia esseva finite in le ultime annos de su vita,
a causa del confrontationes con le Papato e con le
imperio byzantin, que causava a ille a imprisionar e decapitar su
consiliero Boecio (524) e a imprisionar le papa Johannes I.

Theodorico lassava como successor su granfilio Athalarico,
filio de su filia Amalasuntha, decedente le 26 de augusto
de 526, succumbeva a le effectos del acerbe conviction de
que su politica de consiliation habeva fracassate. Le
initio de un guerra civil permitteva al imperator
Justiniano I converter a Italia in un nove provincia byzantin
e disperger a le ostrogothos, qui dispareva se como populo (555).

Bibliographia 
 László Passuth, Rávena fue la tumba de Roma
 Gary Jennings, Halcón.
 Manuel Calvo, "Curso de Historia del Derecho" pp 195, 196, 197, 208

Ligamines externe 

Teodorico, el Grande 
 Enciclopedia GER — Teodorico el Grande
Biografías y Vidas — Teodorico I el Grande

Ostrogothos
Antique romanos