Bulla de Auro
Le Bulla de Auro (germano: Goldene Bulle; latino: Bulla Aurea) esseva un lege fundamental del Sacre Imperio Roman del Nation Germanic, nominate post le cassa auree in que le sigillo attachate al documento esseva placiate, signate per le imperator Carolo IV in januario 1356 durante le Dieta de Nuremberg e revidite al Dieta de Metz in novembre del mesme anno.

Principes-electores 
Articulo principal: Principe-elector

Le articulos del Bulla de Auro esseva de importantia constitutional pro le imperio, ordinante que cata imperator sia eligite, e que le derecto de votar sia impartite a principes-electores, cuje numero sia septe: tres del principes ecclesiastic le plus connexe con le historia del imperio, i.e. le archiepiscopos de Magontia, de Treveris, e de Colonia, e quatro capites de stato secular: illes de Bohemia, del palatio del Rheno, de Saxonia (Sachsen-Wittenberg), e del marchese de Brandenburg.

Le Bulla definiva etiam le poteres que le constitution imperial dava al corpore de electores e separatemente a certe electores individual, includente provisiones special pro le caso de vacantia del throno. Le documento impartiva ergo al electores in lor capacitate como regentes de principalitates certe privilegios originalmente reservate al rege e imperator german como signos de lor soveranitate. Le transferimento de iste derectos a regentes subordinate renderea les gradualmente, per necessitate, independente del capite del imperio.

Altere provisiones 

Le Bulla provideva etiam al preservation del pace in le imperio e decretava mesuras pro limitar le importantia politic crescente del citates libere surgente. In general le lege esseva intendite a confirmar derectos jam stabilite e a decider detalios disputate concernente illos.

Sacre Imperio Roman