Anno zero
Le anno zero non existe in le systema de Anno Domini (o Era Commun) normalmente usate pro numerar le annos in le calendario gregorian e su predecessor, le calendario julian. In iste systema, le anno 1 aEC es sequite per le 1 EC. Non obstante, il existe un anno zero in le numeration de annos astronomic (ubi illo coincide con le anno julian 1 aEC) e in ISO 8601:2004 (ubi illo coincide con le anno gregorian 1 aEC) assi como in tote le calendarios buddhista e hindu.

Systemas de numeration de annos historic, astronomic e ISO

Historic 
Le era del
Anno Domini esseva
introducite in le anno 525 per le monacho scythian Dionysius Exiguus
(ca. 470–ca. 544), qui lo usava pro identificar le annos in su
Tabula de Pascha. Ille introduceva le nove era pro evitar usar le era
diocletian, basate sur le accession del imperator roman Diocletian, nam
ille non voleva continuar le memoria de un persecutor del
christianes. In le prefacio de su Tabula de Pascha, Dionysius affirma
que "le presente anno" era le consulato de Probus Junior"
que esseva 525 annos "desde le incarnation de nostre Senior
Jesus Christo". Il se ignora como ille arrivava a iste numero.

Dionysius
non usava le annos aEC
pro datar alcun evento historic. Isto comenciava con le clerico
anglese Bede (ca. 672–735), qui usava le annos aEC
in su Historia ecclesiastica gentis Anglorum (731),
popularisante le era. Bede non numerava sequentialmente le dies del
mense, septimanas del anno, o menses del anno, tamen, ille numerava
multe ex le dies del septimana usante un methodo pro numerar in latin
ecclesiastic. Historias christian previe usava
le anno mundi ("in
le anno del mundo") comenciante in le prime die del creation, o
anno Adami
("in le anno de Adam") comenciante ab le creation de Adam
cinque dies depost (le sexte
die del creation secun le Genesis), usate per Africanus, o annoAbrahami''
("in le anno de Abraham") comenciante 3412 annos post le
Creation secun le Septuaginta, usate per Eusebius de Caesarea, qui
assignava "un" al anno que initia in le Creation, o le
creation de Adam, o le nativitate de Abraham, respectivemente. Bede
continuava iste previe tradition relative al era aEC.

In
le capitulo II del libro de Historia Ecclesiastic, Bede affirmava que Julius Caesar invadeva Grande Britannia "in le
anno 693 post le construction de Roma, ma le sexagesime anno ante le
incarnation de nostre Senior", dum que affirmava in le capitulo
III, "in le anno de Roma 798, Claudius" anque invadeva
Grande Britannia e "in pauc dies… concludeva le guerra in…
le [anno] quadragesime-sexto desde le incarnation de nostre Senior".
Ben que ambe datas son false, illos son sufficiente pro concluder que
Bede non includeva le anno zero inter
aEC e EC: 798 – 693 + 1 (porque le annos son inclusive) = 106, ma
60 + 46 = 106, lo qual non lassa spatio pro le anno zero. 

Bede
non usava un anno zero porque ni le concepto ni le symbolo pro illo
existeva in le systema de numeros roman. Le systema babylonian del
era aEC habeva usate le idea del "vacuitate" sin considerar
lo un numero, e le romanes enumerava per un maniera sovente similar.
Ubicunque un zero moderne esserea usate, Bede e Dionysius Exiguus
usava parolas latin pro illo, como le parola nulla
juxta numeros roman. Le zero esseva inventate in India in le seculo
sexte, et illo esseva o transferite o reinventate per le arabes
circum le seculo octave. Le numero arabe pro zero (0) non entrava a
Europa usque le seculo XIII. Mesmo tunc, illo esseva cognoscite solo
per paucos, et illo habeva un uso extendite in Europa verso le seculo
XVII.  

Annos