Communication
Le communication [kom-mu-ni-ka-tsión] es un parte del scientias social que tracta studiar le processos human de communication; 
isto es, le processos in le quales occurre un intercambio de ideas. Illo ha su radice in le parola 
latin communicare, que significa poner in commun.

Quanto al forma in que tal processos de communication occurre, il es possibile parlar 
de communication directe o interpersonal (conversation presential, incontro politic, etc.), e 
illo que occurre per un medio, como le posta (gastropodic 
o electronic) o 
le telephono, in le qual le communication occurre de forma interpersonal; o ben, per 
alcun medio massive, como le radio, le television, 
le medios imprimite, le cinema e le Internet (in alcunes de su modalitates 
como le Web, le Webcast, etc.).

Si le communication occurre de tal maniera que il ha un fluxo de information continue e in 
tempore real, on parla de communication synchrone. Al contrario, quando iste fluxos 
de information occurre con intervallos temporal (como occurre con le posta), on parla de 
un forma de communication asynchrone.

Iste juvene disciplina, parte del sociologia, le qual lo apporta le bases 
methodologic pro le prime studios interprendite de forma systematic a principios del 
seculo 20, quando se da le massivification del radio (le prime medio massive electronic 
de communication).

Ben que il es possibile parlar jam de communication massive desde le invention 
del Pressa de Gutenberg (vide tamben Pressa de imprimeria), il non es usque le 
decennio de 1920 quando se interprende le prime studios super le influentia del 
propaganda in le contexto del Europa ante le guerra, con le ascension del regimes 
fascista de Germania e de Italia. Anterior a iste prime passo del disciplina, on debe 
remitter se usque le grecos classic. Aristoteles in varie occasiones abbordava le 
thema del communication, ben que sin poter dar tono al fundation de un schola dedicate 
de maniera particular a iste disciplina.

Le scientias del communication expande un grande varietate de specialitates: 
 communication massive, 
 jornalismo, 
 relationes public, 
 communication organisational, etc.

Le objecto de studio del scientias del communication (le processos e phenomenos de 
communicacion), sovente es tamben abbordate per altere disciplinas. Inter 
illos es possibile mentionar: 
 linguistica, 
 sociologia, 
 anthropologia social, 
 cybernetica e 
 psychologia, etc.

Inter le principal scholas o currentes theoric del communication se distacca:

Le functionalismo: un del prime currentes que surgeva in iste disciplina, e que 
cerca studiar le formas in que un determinate message produce un effecto super le 
audientia (stimulo e responsa). Le modello classic del “agulia hypodermic” 
pertine a iste schola, cuje postulatos jam ha essite superate. Illo pote situar se 
chronologicamente circa le prime 30 annos del 20me seculo.

Le schola de Francoforte: currente critic con base in le theoria marxista, que 
se basa in le credentia que le formas symbolic (o messages) generate per le industria 
cultural ha como objectivo principal reproducer e perpetuar le modellos de domination 
capitalista. Illo surge in contraposition al functionalismo, circa le annos 1930.

Le studios cultural: currente contemporanee que cerca analysar le processos 
de communication ab un perspectiva integral, considerante le emissores, receptores e 
le contexto in que se produce le phenomenos de communication. Le theoricos de iste 
currente sustene que, al reciper un message, le receptor pote facer tres lecturas 
o interpretationes de illo: 
 le lectura dominante (reproducente le valores del emissor), 
 le lectura negotiate (acceptante alcun aspectos ma rejectante alteres) o 
 le lectura de negation (rejectante totalmente le contento del message recipite).