Miomir Miki Stamenković
Miomir Miki Stamenković (Kruševac, 31. oktobar 1928 — Beograd, 20. decembar 2011) je bio srpski filmski i pozorišni reditelj.

Na jugoslovenskom filmu, kao pomoćnik i asistent poznatim rediteljima, pojavio se 1955. godine s filmom „Ešalon doktora M.“, Živorada Žike Mitrovića, s kojim je potom dugo sarađivao.

Od 1964. do 2010. godine snimio je niz igranih i dokumentarnih filmova, te televizijskih filmova, i režirao pedesetak pozorišnih predstava. Snimio je i znatan broj istorijskih dokumentarnih filmova, kao i filmove o glumcima: Bori Todoroviću, Ružici Sokić, Nikoli Simiću i Bogdanu Dikliću.

Nagrade i priznanja 
Dobitnik je sledećih nagrada i priznanja:
 Orden rada sa zlatnim vencem
 Statueta slobode za celokupno filmsko stvaralaštvo na filmskom festivalu u Sopotu 1988. godine.
 Plaketa Jugoslovenske kinoteke za ukupan doprinos unapređenju filmske umetnosti.
 Nagrada za životno delo za celokupno stvaralaštvo 2002. godine.
 Nagrada za životno delo na 52 Beogradskom međunarodnom festivalu dokumentarnog i kratkometražnog filma 2005. godine.
 Povelja za celokupni doprinos filmskom festivalu u Sopotu 2005.
 Zlatni beočug za trajni doprinos kulturi grada od Kulturno prosvetne zajednice Beograda 2006.
 Gran pri za dokumentarni film Borac i Banja Luka – jedna priča na Međunarodnom festivalu ekološkog, turističkog, sportskog i kulinarskog filma u Brusu 2007.
 Zlatna plaketa Gradske opštine Sopot za doprinos u razvoju i afirmaciji filmskog festivala u Sopotu 2008. godine.

Najpoznatiji filmovi 
 Pod isto nebo, 1964,
 Vuk sa Prokletija, 1968,
 Klopka za generala, 1971,
 Kako umreti, 1972,
 SB zatvara krug, 1974,
 Devojački most, 1976,
 Razmena (TV miniserija), 1978,
 Neka druga žena, 1981,
 Opasni trag, 1984,
 Dvostruki udar, TV drama 1985
 Marš pobede, 1986,
 Lager Niš, 1987,
 Volio bih da sam golub, 1990
 Milutin (filmska monodrama), 1993
 Deca Pakla(tv monodrama)

Izvori

Spoljašnje veze 
 

Srpski teatarski režiseri
Srpski filmski režiseri
Srpski televizijski režiseri