Novo učenje
U historiji ideja Novo učenje u Evropi pojam je koji se koristi za renesansni humanizam, razvijen kasnije u petnaestom vijeku. Nedavno prikupljeni klasični tekstovi izazvali su filološkog istraživanja prefinjenog i klasičnog latinskog stila u prozi i poeziji. 

Taj pojam često se koristio i za druge trendove, među kojima je i formuliranje veze između Crkve i pojedinca koja je proizašla iz protestantske revolucije. Savremenici su primijetili sljedeće: Thomas Howard, 3. vojvoda Norfolka jadikovao je "Bilo je veselo u Engleskoj prije pojave novog učenja", u vezi sa čitanjem Biblije.

Ranije "novo učenje" imalo je sličan uzrok, dva vijeka ranije. U tom slučaju, u pitanju su bili otkriveni Aristotelovi tekstovi, sa velikim utjecajem na skolastiku. Kasnija faza Novog učenja u renesansi podrazumijevala je početke naučne misli. Tu se Francis Bacon ističe kao važna referentna tačka i pokretač.

Povezano 
 Renesansa 12. vijeka
 Grčki učenjaci u renesansi

Bilješke 

Renesansa
Hrišćanstvo/kršćanstvo, članci u začetku
Historija ideja