William Alston
William Payne Alston (Shreveport, 29. 11. 1921. – Jamesville, 13. 9. 2009), američki filozof, autor i profesor.

Biografija 
Alston je rođen 1921. u Shreveportu u Louisiani kao sin Williama Alstona i Eunice Schoolfield. Njegova porodica pripadala je Episkopalnoj Crkvi. Nakon što je u dobi od petnaest godina završio srednju školu, upisao se na Koledž Centenary i stekao diplomu pijanista (B.M.). Tokom Drugog svjetskog rata bio je stacioniran u sjevernoj Kaliforniji gdje je svirao klarinet i bas-bubanj u vojnom bendu, odnosno klavir u plesnom bendu. U ovo doba (1942–1946) čitao je Maughamovu Oštricu britve i počeo je iskazivati interes za filozofijom.

Redovito je posjećivao Biblioteku Berkeley Univerziteta u Kaliforniji gdje je proučavao filozofska djela Platona, Aristotela, Tome Akvinskog, Francisa Bacona, Renéa Descartesa, Johna Lockea, Barucha Spinoze, Immanuela Kanta, Johna Stuarta Milla, Jacquesa Maritaina i Mortimera J. Adlera. Usprkos tome što nije imao akademskog predznanja iz filozofije, poznavanjem materije zadivio je Charnera Perryja, čelnika filozofskog odsjeka Univerziteta u Chicagu, koji mu je dozvolio da upiše doktorski studij filozofije. Na Univerzitetu u Chicagu aktivno je proučavao filozofska djela Charlesa Hartshornea i Richarda McKeona, te doktorirao 1951. godine.

Akademsku karijeru Alston je započeo na Univerzitetu u Michiganu gdje je 1961. dobio titulu profesora filozofije i radio sve do 1971. godine. Nakon toga pet godina predavao je na Univerzitetu Rutgers, potom od 1976. do 1980. na Univerzitetu u Illinoisu, te konačno od 1980. do 1992. na Univerzitetu Syracuse. Zajedno s Plantingom, Wolterstorffom, Adamsom i drugim kolegama, Alston je 1984. utemeljio utjecajni naučni časopis Faith and Philosophy. Obnašao je više visokih funkcija u američkom filozofskom miljeu, uključujući predsjednika Američkog filozofskog društva (1979), Društva za filozofiju i psihologiju i Društva kršćanskih filozofa, a 1990. postao je članom Američke akademije umjetnosti i nauke.

Alston, Plantinga i Wolterstorff zaslužni su za razvoj tzv. reformirane epistemologije koja će imati velik utjecaj na kršćansku filozofiju 20. vijeka. Tokom života Alston je objavio devet monografija i niz naučnih članaka koji se bave filozofijom religije, epistemologijom, internalizmom i eksternalizmom, fondacionalizmom, filozofijom jezika i historijom filozofije, osobito Hegelom, Whiteheadom, Wittgensteinom, Austinom i Sellarsom. Najznačajnija Alstonova filozofska djela su Filozofija jezika (), Epistemičko opravdanje (), Božanska narav i ljudski jezik () i Percepcija Boga ().

Opus 
 Philosophy of Language, Englewood Cliffs: Prentice Hall, 1964
 Epistemic Justification: Essays in the Theory of Knowledge, Ithaca, New York; London: Cornell University Press, 1989, 
 Divine Nature and Human Language: Essays in Philosophical Theology, Ithaca, New York; London: Cornell University Press, 1989, 
 Perceiving God: The Epistemology of Religious Experience, Ithaca, New York; London: Cornell University Press, 1991, 
 The Reliability of Sense Perception, Ithaca, New York: Cornell University Press, 1993, 
 "Epistemic Desiderata", Philosophy and Phenomenological Research, 53 (3), str. 527-551, 1993, 
 "How to Think About Reliability", Philosophical Topics, 23 (1), str. 1-29, 1995, 
 A Realist Conception of Truth, Ithaca, New York: Cornell University Press, 1996, 
 "Back to the Theory of Appearing", Philosophical Perspectives, 13, str. 181-203, 1999, 
 Illocutionary Acts and Sentence Meaning, Ithaca, New York: Cornell University Press, 2000, 
 A Sensible Metaphysical Realism, Milwaukee: Marquette University Press, 2001, 
 Beyond "Justification": Dimensions Of Epistemic Evaluation, Ithaca, New York: Cornell University Press, 2005,

Literatura

Vanjske veze 
  William Alston, Encyclopedia.com
  William Alston, The Information Philosopher

Američki filozofi
Kršćanski filozofi
Analitički filozofi
Epistemologija