Izogamija
Izogamija  ili spolna konjugacija je oblik  spolnog razmnožavanja u koje su uključeni gameti jednake ili slične morfologije (po obliku i veličini), općenito se razlikućuji  u ekspresiji  samo jednog parnjaka u jednom ili više tipova parenja.

Pošto oba gameta izgledaju isto, oni se ne mogu svrstati kao "muški" ili "ženski". Umjesto toga,  kaže se da izogamni organizmi  imaju različite tipove parenja, najčešće označene kao "+" i "–" sojevi, iako u nekim vrstama postoje više od dva tipa parenja (koji se  odrede  brojevima ili slovima). Oplodnja  se javlja kada se spolne ćelije dvije različite vrste parnjaka  spoje i formiraju  zigot.

Evolucija
Izgleda da je isogamija  prva faza razvoja seksualne reprodukcije. U nekoliko loza  (biljake, životinje), ovaj oblik reprodukcije se  samostalno razvio u anizogamne  vrste sa gametima  muške i ženske funkcije u oogamnih vrsta, kod kojih je  ženski  gameta mnogo veći od muških i nema mogućnosti da se kreće. Postoji dobar argument da je ovaj obrazac je usmjeravan  fizičkim ograničenjima mehanizma kojima su, za spolno razmnožavanje,  potrebna dva gameta.

Kod  gljiva askomiceta (Ascomycetales), anizogamija i spolnost su  se razvili iz izogamije, ali  prije tipova parenja.

Biološki tipovi  
Postoji nekoliko oblika  izogamije. 
Obje spolne ćelije  mogu  biti sa bičem i tako pokretljive.  Ovaj tip se javlja,  na primjer, u algi, kao što su  Chlamydomonas  i drugih biljaka.
U drugoj formi, niti jedna od spolnih ćelija nema bič (flagelum).  Takav je slučaj, na primjer pri  parenju kvasca. Vrste parenja kvasca obično  se navode  kao "A" i "α" (alfa) umjesto "+" i "-".
Drugi, složeniji oblik, je spolna konjugacija. To se događa kod nekih zelenih algi, na primer, u  rodu Spirogyra. Ove alge rastu kao filamenti ćelija. Kada su dvije niti suprotstavljenih tipova parenja nađu  blizu, ćelije između njih  formiraju konjugacijske cijevi. Kada se cijevi se formiraju, jedna ćelija se pretvara u  lopticu i puzi kroz cijev u drugu ćeliju da se s njom spoji, formirajući zigot.

Gljive i cilijate također vrše konjugaciju. Kod  zigomiceta dvije hife suprotnih  tipova parenja na mjestu dodira  formiraju posebne strukture zvane  gametangija. Gametangije  se  zatim spoje  u zigosporangiju.  Kod drugih  gljiva, ćelije iz dviju  hifa suprotnog spola spajaju  samo citoplazmu  (plazmogamija). Dva jedra ne spoje, što je dovodi  do stvaranja dikarionske  ćelije, od koje nastaje  micelij  koji se sastoji od dikariona. Kariogamija (spajanje  jedara) javlja se u sporangiji i vodi ka stvaranja diploidnih ćelija (zigota) koji  odmah  ulaze u mejozu, nakon koje se  formiraju spore.

U mnogim slučajevima, izogamnu oplodnju imaju organizmi koji se također mogu razmnožavati i bespolno, dvojnim dijeljenjem, pupovima ili bespolnim  formiranjem spora. Prekidač za  spolnu reprodukciju  je često promjena povoljnih u  nepovoljne uvjete rasta.  Oza  oplodnja  često dolazi  do formiranja debelih zidova zigota  (spavajuća spora) da može izdržati teške uvjete i da proklija kada  uvjeti opet budu povoljniji.

Reference

Povezano 
Anizogamija
Oogamija
Gamet
Oplodnja
Zigot

Reproduktivni sistem
Razmnožavanje
Germinativne ćelije