Snežana Pajkić
Snežana Pajkić - Jolović (23. 9. 1970, Ćuprija), jugoslavenska atletičarka, osvajačica mnogobrojnih medalja za SFR Jugoslaviju, direktor Saveza atletskih talenata Srbije i potpredsjednica Atletskog saveza Srbije (ASS).

Biografija

Podrijetlo, škola i početak karijere 
Snežana Pajkić je rođena 23. 9. 1970 u Ćupriji u porodici Aleksandra i Verice Pajkić. Otac joj je radio kao grafičar u preduzeću "Mladost", a majka kao radnica u tvornici keksa "Ravanica". Odrastala je u rodnoj Ćupriji uz brata Predraga. Završila je srednju poljoprivrednu školu. Atletsku karijeru je počela 1980 godine na škol­skom kro­su gdje je osvojila drugo mjesto. Br­zo je po­ka­za­la ve­li­ki ta­le­nat, te ju je ubrzo profesor geografije Alek­san­dar Pe­tro­vić uvr­stio u sta­ri­ju gru­pu tr­ka­či­ca. Po­slije sa­mo dvije go­di­ne ba­vlje­nja atle­ti­kom, 1982 godine, Snežana je bila po­zva­na u re­pre­zen­ta­ci­ju SFR Ju­go­sla­vi­je i uče­stvo­va­la je na Bal­kan­skom kro­su u Tur­skoj.

Juniorsko i senorsko natjecanje 
Va­tre­no kr­šte­nje na ve­li­kim tak­mi­če­nji­ma ima­la je 1985, ka­da je de­bi­to­va­la na Evrop­skom ju­ni­or­skom pr­ven­stvu. Go­di­nu da­na ka­sni­je osvojila je pr­vu me­da­lju, brončanu, na Svjetskom juniorskom prvenstvu u grčkoj Ateni. Ti­me je zapo­če­la ni­ska od če­ti­ri od­lič­ja na ve­li­kim tak­mi­če­nji­ma u če­ti­ri ju­ni­or­ske se­zo­ne. Na Europskom juniorskom prvenstvu u Birminghamu 1987 oki­ti­la se zla­tom. Na Svjet­skom prvenstvu u kanadskom Sudbury 1988 sre­brom, a uče­stvo­va­la je i na Europ­skom se­ni­or­skom pr­ven­stvu, obo­riv­ši dr­žav­ne ju­ni­or­ske re­kor­de na 1.500 i 3.000 me­ta­ra. Ju­ni­or­sku ka­ri­je­ru kru­ni­sa­la je još jed­nim europ­skim zla­tom, u Varaždinu 1989 godine. Sva ta od­lič­ja Sne­ža­na je osvo­ji­la na 1.500 me­ta­ra. Va­žno od­lič­je ima i na 800 me­ta­ra na Me­di­te­ran­skim igra­ma u Si­ri­ji, gdje je 1988 godine bi­la dru­ga, iza Slo­bo­dan­ke Čo­lo­vić. Iste godine nije išla na XXIV. Olimpijske igre u Seoulu zato što je vodstvo jugoslavenske atletske reprezentacije ocijenilo da je premlada. Uče­stvo­va­la je na Svjet­skom pr­ven­stvu u japanskom To­ki­ju 1991 godine gdje je loše istrčala zbog umora i problema na akli­ma­ti­zaciju. 1992 Snežana je propustila XXV. Olimpijske igre u Barceloni pošto nije po­sti­gla tra­že­ni re­zul­tat na republičkom prvenstvu na Zve­zdi­nom sta­di­o­nu, a i pro­fe­sor Pe­tro­vić ni­je bio za to da uče­stvu­je na Olimpijadi ako ni­je sto posto sprem­na, ako se ne može boriti za me­da­lju.

Zlato u Splitu 1990 godine 
1990 u pr­voj se­ni­or­skoj go­di­ni naj­ve­ći iza­zov bio joj je šam­pi­o­nat Sta­rog kon­ti­nen­ta u Spli­tu tj. Europsko prvenstvo (EP). De­se­tak da­na pred EP u Splitu, Snežana je pr­vi put po­sti­gla se­ni­or­ski dr­žav­ni re­kord – 4:08,21 na državnom prvenstvu u Sarajevu. Tim rekordom je na­ja­vi­la da je sprem­na za Split, tj. da može do fi­na­la. Pr­vi Sne­ža­nin start na šam­pi­o­na­tu u Spli­tu bi­la je tr­ka na 3.000 me­ta­ra. Glav­ni za­da­tak, pla­sman u fi­na­le na 1.500 me­ta­ra is­pu­ni­la je par da­na ka­sni­je. Kva­li­fi­ka­ci­je ni­su bi­le ni­ma­lo la­ke. Snežana je ušla po pla­sma­nu i to kao dva­na­e­sta, bo­ri­la se do po­sled­njeg me­tra. U fi­na­lu su je čekale atletske sa ve­li­či­ne poput Doina Melinte, Elen Ki­sling i Ljud­mi­la Ro­ga­če­va. Tr­ka se odva­ja­la baš ona­ko ka­ko je Snežani od­go­va­ra­lo. Sve favoritkinje su se vje­ro­vat­no ču­va­le za fi­niš, a Snežana je baš u za­vr­šnici do­bi­ja­la tr­ke. Snežana se dr­ža­la u gru­pi neo­če­ki­va­no du­go, jer ni­tko nije htio po­ja­čati tem­po pošto je trka bi­la tak­tič­ka. Snežanini pro­la­zi su bi­li ide­al­ni, kao i u Sa­ra­je­vu. Vi­dje­la je da joj ni­je te­ško pra­titi taj tem­po i pred ula­zak u po­slijed­njih 150 me­ta­ra po­sta­la je svje­sna da mo­že osvo­jiti me­da­lju. Kad su trkači ušli u cilj­nu rav­ni­nu, kad je Snežana vi­dje­la da mo­že fi­ni­ši­rati u svom sti­lu, na splitskom Poljudu je na­sta­la eufo­ri­ja, pu­bli­ka je Snežani da­la još ve­ću sna­gu i po­bje­di­la je u gla­mu­ro­znom sti­lu. Na tom istom prvenstvu zlato je osvojio još jedan jugoslavenski atletičar, skakač u vis Dra­gu­tin To­pić. Nažalost podvig iz Splita Snežana više nije dostigla.

Umirovljenje 
Zbog ratova u bivšoj Jugoslaviji, a i međunarodnih sankacija SR Jugoslavije, Snežana se odlučila povući iz atletike. Vra­ti­la Kra­lji­ci spor­to­va u je­sen 1995 go­di­ne, na na­go­vor Ve­re Ni­ko­lić, ta­da se­lek­to­ra žen­ske re­pre­zen­ta­ci­je SR Jugoslavije. Po­čet­kom 1996 uče­stvo­va­la je na šta­fet­nom ma­ra­to­nu u Ja­pa­nu gdje je ostva­ri­la do­bar re­zul­tat. No zbog problema sa leđima tj. iši­ja­som i bo­lo­vi­ma to­kom tr­ča­nja definitivno se povukla 1996 godine.

Karijera nakon aktivne atletike 
Snežana je da­nas član Uprav­nog od­bo­ra i pot­pred­sed­nik ASS-a i član Ko­mi­si­je za že­ne i sport u Olim­pij­skom ko­mi­te­tu Sr­bi­je. Čest je gost na mno­gim tr­ka­ma i sport­skim ma­ni­fe­sta­ci­ja­ma.

Osobni život  
Snežani je 2011 godine na rutinskoj kontroli otkriven karcinom jajnika koji je bio na vrijeme otklonjen, te se Snežana u potpunosti oporavila.

Zanimljivosti 
Od če­ti­ri osvojene me­da­lje u ju­ni­or­skoj kon­ku­ren­ci­ji Sne­ža­ni je najdraža ona osvojena u Varaždinu 1989 godine. Žitelji rodne Ćuprije su je tokom karijere od milja zvali Sneška, a prijatelji-intimusi Pajče i Sneguljče.

Pr­ven­stvo Euro­pe u Spli­tu je odr­ža­no kra­jem lje­ta 1990 godine, ka­da se već na­zi­ra­lo da će za­jed­nič­ka dr­ža­va te­ško op­sta­ti. U SR Hr­vat­skoj je an­ti­ju­go­sla­ven­sko ras­po­lo­že­nje ra­slo. Re­pre­zen­ta­ci­ja SFR Jugoslavije je na otva­ra­nju prvenstva ima­la ne­pri­jat­no­sti, žvi­žda­lo se i za­sta­vi. No kad je kre­nu­lo tak­mi­če­nje, kada su reprezentativci Jugoslavije po­če­li osva­jati me­da­lje, cijeli stadion se okre­nu­o sport­skom dje­lu i bo­drenju re­pre­zen­ta­ci­je. Po­slijed­njeg tak­mi­čar­skog da­na u sve­ča­noj lo­ži bio je i predsjednik Predsjedništva SR Hr­vat­ske Franjo Tuđman, pa je i on apla­u­di­rao Sne­ža­ni­noj po­bje­di, ponudivši joj čak helikopter da se nakon natjecanja zajedno s pro­fe­sorom Pe­tro­vićem vrati u Ću­pri­ju. No kako pro­fe­sor Petrović ni­je baš vo­lio le­te­nje, u Ćupriju su se vratili auto­mo­bi­lom.

Postignuća

Osobni rekordi

Vanjski stadion (staza)
800 metara: 2:02.27 (2. 6. 1988), Zagreb, SFR Jugoslavija
1.000 metara: 2:44.3 (19. 10. 1986), Užice, SFR Jugoslavija
1.500 metara: 4:08.12 (1. 9. 1990), Split, SFR Jugoslavija

Unutarnji stadion (staza) 
1.500 metara: 4:17.56 (22. 2. 1989), Torino, Italija
3.500 metara: 9:04.23 (1. 2. 1987), Beč, Austrija

Reference 

Biografije, Ćuprija
Jugoslavenski atletičari
Authority control