Đuran Kovačević
Đuran Kovačević (Bukovača, Bosanski Petrovac, 18. april 1916 — Beograd, 2007), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-major i Narodni heroj Jugoslavije.

Biografija 
Još kao dječak, od 12 godina, počeo je da radi u pilani i na drugim šumskim poslovima.

Odmah po otpočinjanju Aprislkog rata, 1941. godine, stupio je u vojsku. Kapitulacija Jugoslovenske kraljevske vojske, 17. aprila 1941. godine, zatekla ga je u Mladenovcu. Pošto je odbio da se preda okupatoru i ode u zarobljeništvo, zaputio se pješke u rodni kraj.

Narodnooslobodilačka borba 
Učesnik je Narodnooslobodilačke borbe od 27. jula 1941. godine. Najpre se borio u Bataljonu „Sloboda“ Šekovačkog odreda. Decembra 1941. godine je bio u prvoj četi trećeg bataljona, Prvog krajiškog partizanskog odreda, a zatim u Trećoj krajiškoj udarnoj brigadi.

Učestvovao je u mnogim borbama i više puta se isticao hrabrošću. Avgusta 1941. godine, je s jednim omladincem preneo rezervnu mitraljesku cev sa Stražbenice na Oštrelj, vešto se probijajući kroz neprijateljske položaje. Početkom 1942. godine učestvovao je u razoružavanju četnika i u prvom napadu na Italijane u Koluniću i Medenom Polju. Aprila 1942. na Manjači je izvukao, u vrlo teškim uslovima, ranjenog brata Uroša kroz četničke položaje na slobodnu teritoriju. U ljeto 1942. godine, kao komandir voda, predvodio je bombašku grupu na ustaško uporište Sanicu, gde je uništeno nekoliko bunkera i ubijeno oko 20 ustaša. U jesen 1942. u napadu na Vrhpolje opet je predvodio grupu bombaša, koja je napala most na Sani. Tada je sam bacio više od 15 bombi. U borbi na Klokotovcu, iznad Ključa, hrabro se borio protiv Nijemaca sprečavajući ih da prodru na slobodnu teritoriju Sanice, gde je omladina skupljala hranu u tzv Saničkoj žetvi.

Krajem 1942. godine, u napadu na Jajce, ponovno je predvodio bombaše, koji su omogućili jedinicama da prodru u grad. I ovom prilikom je bio lakše ranjen, ali je produžio borbu. Nešto kasnije, Đuran je, na čelu svog jurišnog voda, iznad Maslovara razbio grupu od 450 četnika i nanio joj teške gubitke, da bi, već 27. decembra, na planini Borje iznenadio četničku jedinicu i bombama i rafalima je potpuno razbio. Uoči Nove 1943. godine predvodio je bombaše u napadu na Teslić i zauzimanju neprijateljskih bunkera, gde je ponovo bio lakše ranjen.

U borbama tokom Četvrte i Pete neprijateljske ofanzive, ponovo su došli do izražaji Đuranovi podvizi, a naročito u borbama s Nijemcima na Makljenu i na Zelengori, kada je na juriš, sa svojom četom, zauzeo Vis i natjerao Nijemce u provaliju. Na Zelengori je ispred Nijemaca izvukao svog ranjenog mitraljesca Milana Rodića.

Na Podgrabu kod Sarajeva, 17. jula 1943. godine, vješto se privukao utvrđenoj zgradi, bacio bombe i prisilio ustaše na predaju. Tada je bio teško ranjen. Noću 16/17. avgusta 1943, iako još nije zalečio rane, sa svojom četom se ubacio u Donji Vakuf i iznutra razbio odbranu grada. I tu je bio lakše ranjen; ali je, uskoro, učestvovao u napadu na Bugojno. Tada je postavljen za komandanta Drugog bataljona Treće krajiške brigade.

Sa svojim bataljonom upao je 10. oktobra 1943. godine u Zenicu i iznenadio Nijemce i ustaše. Na čelu svog bataljona, 31. decembra 1943. godine, prodro je u Banja Luku, sve do Kastela i tu bio opkoljen, ali je uspešno izveo proboj, i u borbi prsa u prsa, bio ranjen u glavu. U toku desanta na Drvar, istakao se u borbi u kojoj je Treća krajiška udarna brigada, osiguravajući povlačenje Vrhovnog štaba NOV i POJ iz Drvara, razbila jaku njemačku kolonu.

U toku prodora jedinica NOVJ u Srbiju, 28. avgusta 1944. godine, Đuran je s bataljonom samoinicijativno prešao most na Limu i zauzeo Priboj, a odmah zatim razbio Užičko-zlatiborski četnički korpus i na juriš zauzeo Arilje. U borbama kod Valjeva s dva svoja borca zarobio je 42 četnika. Od posebne važnosti je akcija 11. septembra 1944. godine, kada se Đuran s bataljonom probio na Ravnu goru, razbio osiguranje četničke vrhovne komande Draže Mihailovića, zarobio komoru, arhivu i radio-stanicu „Slobodne jugoslovenske planine“.

Đuran se istako i borbama za oslobođenje Beograda, oktobra 1944. godine, kada je samoinicijativno, sa svojim bataljonom pored Dunava upao u neprijateljsku pozadinu i izišao na Kalemegdan, gde je istakao prelaznu zastavu Treće krajiške udarne brigade, koju je dobio u Bogovađi kod Valjeva, za najuspješnije akcije u Srbiji. U borbama na sremskom frontu je predvodio svoj bataljon u jurišima i probijao se u neprijateljsku pozadinu. Posle oslobođenja Tovarnika, 7. decembra 1944. godine, teško je ranjen u jurišu.

Poslije rata 
Poslije oslobođenja Jugoslavije, Đuran Kovačević je nastavio profesionalnu karijeru u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. Bio je komandant Prve proleterske brigade, načelnik Štaba Prve proleterske divizije, komandant 30. pešadijske divizije, komandant divizije KNOJ-a i duže vremena obavljao odgovorne dužnosti u Vojnoj akademiji i Generalštabu JNA. Još u toku rata je završio kurs pri Oficirskoj školi Vrhovnog štaba 1944. godine, poslije rata, Višu oficirsku školu u Sovjetskom Savezu, Višu vojnu akademiju i Ratnu školu JNA.

Umro je 28. maja 2007. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju.

Odlikovanja 
Nosilac je više jugoslovenskih odlikovanja:
 Orden narodnog heroja
 Partizanska spomenica 1941 
 Orden bratstva i jedinstva sa zlatnom zvijezdom i 
 Orden partizanske zvijezde sa srebrnim vijencem. 
 Orden zasluga za narod
 Orden za hrabrost
 Orden narodne armije

Izvori

Literatura 

 

Biografije, Bosanski Petrovac
Bosanskohercegovački komunisti
Jugoslavenski partizani
Narodni heroji Jugoslavije
Oficiri NOVJ
Bosanski Petrovac u Narodnooslobodilačkoj borbi‎