Srednjoirski jezik
Srednjoirski ili srednjovjekovni irski jezik (engleski: Middle Irish, Middle Gaelic, ISO-mga) je izumrli otočki keltski jezik, jedan od gelskih jezika, danas poznat ponajviše po manuskriptu Lebor Bretnach iz 11. vijeka (irski prevod engleske Historia Brittonum).

Srednjoirski jezik bio je nastavljač arhaičnog i staroirskog jezika koji se govorio po Irskoj, Otoku Man i zapadnoj Škotskoj između 10. i 12. vijeka.Današnji gelski jezici; Irski, Škotski gelski i manski jezik direktni su nastavljači srednjoirskog.

Standardni staroirski je tokom tog perioda odbačen, iako nikakva naznaka formiranja dijalekata još nije bila vidljiva. Srednjoirski se koristio približno sve do normanske invazije, a po jugoistoku Irske sve do kraja 12. vijeka.

U to vrijeme pojednostavljen je sistem padeža, pa na kraju tog razdoblja nije bilo razlike između genitiva i dativa kod većine dekliniranih imenica, a jako je pojednostavljen i kompleksni sistem glagolskih prefiksa,  tako što su oni ili potpuno izostavljali ili apsorbirali u jezgru samog glagola.

U tom periodu razvijaju se nezavisne forme ličnih zamjenica, stare neodređene zamjenice zamjenjuju se pokaznim zamjenicama. Sintetičke forme zamjenica i pomoćnih glagola zamjenjuju se fiksnom formom pomoćnih glagola sa generičkim ličnim zamjenicama.

U to vrijeme dogodile su se i značajne promjene u fonologiji, neki fonemi su nestali, a neki su promjenjeni.

Izvori

Vanjske veze

 Electronic Dictionary of the Irish Language 

Keltski jezici
Jezici po abecedi