Bistrița
Bistrița čita se Bistrica (njemački: Bistritz, nekad Nösen, mađarski: Beszterce) je grad na sjeveru Rumunjske od 75,076 stanovnika, svega par dekada prije 1992. grad je imao - 87,710 stanovnika.

Bistrița je administrativni centar okruga (judet) Bistrița-Năsăud.

Geografske karakteristike 
Bistrița je bio jedan od sedam gradova njemačkog - Siebenbürgena u Transilvaniji, koji leži duž obala rijeke
Bistrițe (Bistrice) po kojoj je i dobio ime, što jasno ukazuje na slavensko porijeklo njena imena.

Historija 
Grad su osnovali saski rudari koji su se tu naselili u 12. vijeku. Tadašnji Nösen dobio je status slobodnog kraljevskog grada
1353.

U to vrijeme grad je bio poznat po svom godišnjem sajmu, i svojim trgovcima i zanatlijama koji su proširili svoju djelatnost
duž cijele Moldavije.
Gradski magistrat pod kontrolom Sasa donio je 1713. odluku o protjerivanju svog rumunjskog stanovništva,
koje se je krajem 18. vijeka ipak ponovno vratilo u grad.

Bistrița je zajedno sa ostalom Transilvanijom postala - 1918. dio
Kraljevine Rumunjske. Za Drugog svjetskog rata između 1940. - 1944. bila je dio Mađarske.

Znamenitosti 
Od historijskih znamenitosti Bistrița ima luteransku crkvu koju su podigli Sasi u gotičkom stilu u 14. vijeku. Ona je temeljno obnovljena između 1559. - 1563. u renesansnom stilu.

Privreda 
Od industrije Bistrița ima tvornicu prehrambenih
proizvoda i građevinskog materijala.

Okolica grada bogata je šumama i vinogradima.

Gradovi prijatelji

Izvori

Literatura 

 The Ancient History of Herodotus (Translated by William Beloe) (1859). Derby & Jackson.
 Eutropius, Abridgment of Roman History (Translated by John Selby Watson) (1886). George Bell and Sons.

Vanjske veze 

 Službene stranice grada  
 Bistrița na portalu Encyclopædia Britannica 

Gradovi u Rumunjskoj
Wikiprojekat geografija/Naselja u Rumuniji