Arno Breker
Arno Breker (Wuppertal, 19. jul, 1900. - Düsseldorf, 13. februar, 1991.) bio je jedan od naznačanijih skulptora 
nacističke umjetnosti, omiljeni umjetnik Adolfa Hitlera, za kog su partijski ideolozi držali da je prava antiteza degeneričnoj umjetnosti.

Biografija 

Arno Breker rođen je kao najstariji sin kamenoresca i graditelja grobnica Arnolda Brekera i njegove supruge Luise u Elberfeldu (danas jedan od kvartova Wuppertala).

Nakon završetka srednje škole, preuzima vođenje očeve radionice, jer mu je otac pozvan u vojsku, ali uveče ide na tečajeve iz anatomije i crtanja.

Između 1920 - 1925. studira na Akademiji u Düsseldorfu, skulpturu kod Huberta Netzera i arhitekturu kod Wilhelma Kreisa.

U Pariz putuje prvi put 1924., tad se upoznaje sa Jeana Cocteaua, Jeana Renoira i  trgovce umjetninama Daniel Henry Kahnweilera i Alfreda Flechtheima koji ga zastupaju od 1929.

Te iste 1924. dobio je svoju prvu državnu narudžbu - za izradu biste Friedricha Eberta prvog kancelara 
Weimarske Republike.

Breker se 1927. preselio u Pariz, tadašnji centar suvremene skulpture, tad se družio sa umjetnicima kao što su Charles Despiau, Isamu Noguchi, Maurice de Vlaminck, André Dunoyer de Segonzac.

Prusko ministarstvo kulture dodjelilo mu je 1932. nagradu da studira i radi u Rimu u Villa Massimo (Deutsche Akademie Rom Villa Massimo). Jednogodišnji boravak u Italiji naročito upoznavanje michelangelova opusa 
presudno je utjecalo na Brekera, koji je odtad radio imitirajući njegov klasičan stil.

Na nagovor Maxa Liebermanna 1934. napušta Pariz i seli u Berlin, gdje mu Liebermann pomaže da  se snađe.

Arno Breker sudjeluje na Olimpijskoj umjetničkoj izložbi u Berlinu 1936. i osvaja srebrnu medalju Međunarodnog olimpijskog komiteta za skulpture Desetobojac i Pobjednik, tad se prvi put susreo sa 
Hitlerom.

Njegov rad između 1933. - 1942. prožet je klasičnim pristupom ljudskom tijelu, uz akcent na dramatičnu mišićavost i
snažan kontrast između svijetlih i tamnih elemenata. 
Tih je godina dobio puno narudžbi za niz skulptura i monumentalnih spomenika, zahvaljujući tom što je bio član Nacionalsocijalističke partije. Od 1937. je i službeno postao državni skulptor Adolfa Hitlera, zadužen za kreiranje novog njemačkog monumentalnog stila. 
U tom razdoblju radio je i kao profesor na Berlinskoj akadamiji.

Nakon rata saveznici su uništili velik broj njegovih javnih spomenika, a presušile su i velike narudžbe pa se Breker prihvaćao manjih poslova za portretne biste i grafike. Kasnije se posvetio pisanju, u kom je na vrlo kontraverzan način objašnjavao svoja uvjerenja i postupke.

Od 1948. živi u Düsseldorfu, koji je postao njegov dom do kraja života. Prihvaćao se i poslova kao arhitekt, ali je i nadalje primao narudžbe za skulpture. Njegove izložbe često su prolazile uz demonstracije antinacista.
Djelomično je rehabilitiran - 1985. kad je u gradu Nörvenichu otvoren muzej posvećen njemu.

Umro je u Düsseldorfu u dobi od 90 godina.

Izvori

Vanjske veze 

 Museum Arno Breker 
 Remembering Arno Breker by Michèle C. Cone 

Njemački skulptori
Nacistička umjetnost