Southwark
Southwark ( [ˈsʌðərk]) službeno engleski London Borough of Southwark, je jedan od 33 borougha metropolitanske grofovije Greater London, odnosno jedan od 14 borougha Unutrašnjeg Londona (Inner London) u kom živi 308,901 stanovnika.

U Southwarku je sjedište Uprave Velikog Londona (Greater London Authority -GLA) sa gradonačelnikom na čelu.

Geografske karakteristike 

Southwark se prostire južno od rijeke Temze, točno preko puta Londonskog Citya, po teritoriju nekadašnjih naselja (današnji kvartovi); Rotherhithe, Southwark (uključujući historijski distrikt Bankside i ulicu duž Temze), Bermondsey, Walworth, Camberwell, Nunhead, East Dulwich, Dulwich i Sydenham Hill i djelomično Peckham i Herne Hill.

Historija 

Današnji borough je formiran 1965. spajanjem triju bivših metropolitanskih borougha, Bermondsey, Camberwell i Southwark.

Gotovo čitav Southwark pripadao je historijskoj Grofoviji Surrey, osim malog dijela na istoku koji je pripadao Kentu.

Selo Southwark, na sjeveru borougha, bilo je važna raskrsnica puteva i glavni prilaz Londonu, još i prije nego što su 43. Rimljani izgradili most preko Temze. Stari Southwark tradicionalno znan kao borough, bio je trgovište još od ranih saksonskih vremena. Za srednjeg vijeka postao je utočište kriminalaca i prostitutki. Sredinom 16. vijeka postao je jedan od wardova (kvartova) Londonskog Citya.

Od 15. vijeka Southwark je bio poznat po svojim gostionicama, teatrima, kupalištima, odmaralištima i drugim mjestima za zabavu i rekreaciju, ali je također postao poznat po zapuštenim kvartovima za sirotinju Hodočasnici za Canterbury, kako je opisao pjesnik Geoffrey Chaucer, započinjali su svoje putovanje iz gostionice Tabard, koja se nalazila u današnjoj ulici High Street. Jedna od njih - George, sagrađena 1676., posljednja je preživjela londonska gostionica, njome danas upravlja Nacionalna zaklada za očuvanje baštine. 

Među značajnim teatrima iz tog vremena bio je - Globe, u kom su proizvedena brojna djela Williama Shakespeara. Rekonstrukcija tog teatra otvorena je 1997. pored mjesta gdje se nalazio orginalni Globe 

Southwark je mjesto gdje se nalazio zatvor Marshalsea, u kom su bili zatvoreni roditelji, braća i sestre Charlesa Dickensa (svi osim sestre Fanny i samog Charlesa). Dickens je inspiracije za likove svojih romana pronašao u Southwarku, tako je Mali Dorrit (Little Dorrit) iz istoimenog romana - stvarni dječak rođen je u zatvoru Marshalsea, koji se 1734. oženio u obližnjoj crkvi sv. Georgija mučenika.

Ulica Eckett (koja danas potpuno drukčije izgleda), bila mu je inspiracija za dom brutalnog Billa Sikesa iz romana Oliver Twist.

U Southwarku su živjeli matematičar Charles Babbage, književnici; Mary Wollstonecraft, Oliver Goldsmith, Enid Blyton i glumac Michael Caine.

Southwark ima dugu historiju multietničnosti, još od dolaska flamanskih tkalaca u 14. vijeku, holandskih grnčara krajem 16. vijeka i irskih radnika u 18. vijeku. Tokom 20. vijeka naselilo se puno Afrikanaca, Karibijaca i turskih Ciprana.

Tako da danas etničke manjine čine trećinu stanovništva.

Znamenitosti

Nakon reformacije u 16. vijeku, augustinski samostan sv Marije pretvoren je u parohijsku crkvu. Ona je 1905. postala katedrala Southwarka, nedaleko od nje je 1726. podignuta bolnica Guy, jedna od glavnih londonskih bolnica. 
Anglikanska crkva sv. Marije Magdalene u Bermondseyu datira s kraja 16. vijeka.

Na vezu uz Temzu leži teška krstarica iz Drugog svjetskog rata Belfast i rekonstrukcija jedrenjaka Francisa Draka iz 16. vijeka Golden Hinde. 
Southwark je i mjesto s kojeg se Mayflower stvarno isplovio za Novi svijet, iako se službeno navodi da je krenuo iz Plymoutha, jer mu je to bila posljednja engleska luka.

Veći dio zgrada Southwarka podignut je nakon Drugog svjetskog rata, iako ima i nešto zgrada iz viktorijanskog doba. Nakon ratnih razaranja obnovljen je tako da je potpuno promijen izgled nekadašnjih kvartova, naročito Rotherhitha, Bermondseya i Southwarka, kao i područje kod Newingtona. Teren uz rijeku istok|istočno od Londonskog mosta je mjesto gdje se podiže - London Bridge City. 
Među novijim građevinama ističu se; Peckhamska biblioteka iz 2000., koju je projektirao Will Alsop, za što je dobio nagradu britanskog udruženja arhitekata - Stirling,  Vijećnica / City Hall iz 2002., koju je projektirao Norman Foster, u kom stoluje Uprava Greater Londona, Kanadska biblioteka iz 2011. Piers Gougha i neboder Shard (2012), visok 310 metara, kog je projektirao Renzo Piano.

Mostovi i transport

Southwark je 1894. povezan s boroughom Tower Hamlets Mostom Tower a nakon tog i tunelom Rotherhithe (1904-08), odtad su preko Temze izgrađeni i brojni drugi tuneli i mostovi, tako ga mostovi Blackfriars, Southwark i Lambeth povezuju sa Westminsterom i Lambethom.

Novi Londonski most iz 1973. sagrađen je kao zamjena za most iz 1825. (proširen 1902.). Stari most je prodan i isporučen američkom gradu Lake Havasu u Arizoni.

Najnoviji pješački Milenijski most iz 2000. povezuje Southwark i City of London.

Veliko raskršće znano kao - Elephant and Castle (po gostionici) je glavni ulaz u London.

Kultura i obrazovanje

Od obrazovnih i kulturnih institucija u Southwarku djeluju Koledž Dulwich (osnovan 1619.), Galerija slika Dulwich (1811.), Galerija južnog Londona (1891.), Muzej Cuming (1906.), Muzej dizajna (1989.) i Tate Modern (2000.). U Southwarku djeluje i plesni ansambl Siobhan Davies.

Pobratimski gradovi 

 Langenhagen, Njemačka 
 Clichy, Francuska
 Cambridge, Massachusetts, Sjedinjene Američke Države

Izvori

Vanjske veze 

 Southwark Borough Council 

Administrativna podjela Engleske
London
Greater London