Talijanska rivijera
Talijanska rivijera zvana i Ligurska rivijera (talijanski: Riviera ligure) proteže se duž obale 
Genovskog zaljeva, od francuske granice na zapadu (odnosno Ventimiglie) do La Spezie na istoku.

Karakteristike 
Rivijera se dijeli na dva dijela, na dio zapadno od Genove zvan Ponentska rivijera (talijanski: Riviera di Ponente) i dio istočno od Genove zvan Levantska rivijera (talijanski: Riviera di Levante).

Zaštićena sa sjevera Primorskim Alpama i Ligurijskim Apeninima, rivijera ima izuzetno blage zime i vrlo topla ljeta, sa puno sunčanih dana tokom cijele godine. Kiša pada (odnosno oblačno je) samo oko 60 dana godišnje, a snijeg padne izuzetno rijetko.

Zbog tog tu rastu brojne osjetljive biljke; šipci, agave, mimoze a i neke vrste palmi. 
Cvijeće raste tokom cijele godine, pa se i uzgaja i izvozi u velikim količinama na tržišta sjevernih zemalja. Povoljna klima, raskošna primorska vegetacija, lijepi krajolici i more, privlače već odavno brojne bogate dokoličare u taj kraj, naročito tokom zime. Čitav kraj je i inače gusto naseljen, a to se radikalno povećava dolaskom brojnih turista.

Popularnost Talijanske rivijere, počela je gotovo istovremeno kad i susjedne Francuske rivijere (Côte d'Azur), kad je lord Brougham 1834. otkrio čari Cannesa. Od tad počinje gradnja brojnih vila i luksuznih hotela duž čitave rivijere od Bordighere, San Rema, Imperie, Alassia, Genove, Santa Margherita, 
Rapalla, Sestri Levantea i Levanta.

Turistički rast doveo je i do negativnih pojava, spekulacija sa zemljom i rasta moći privatnog interesa, pa je danas neka planska izgradnja ili 
ograničenje gradnje u cilju općeg dobra vrlo teško provediva.

Izvori

Vanjske veze 
 Riviera na portalu Encyclopædia Britannica 

Geografija Italije
Turizam