Pane Đukić
Pane Đukić Limar (Kapljuh, Bosanski Petrovac, 8. avgust 1922 — Veliko Trnjane, Leskovac, 1. jul 1952), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, potpukovnik UDBE i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija 
Iz rodnog sela Kapljuva, kod Bosanskog Petrovca, otišao je odmah po završenoj osnovnoj školi. Limarski zanat je učio u Beogradu i Kruševcu. Pripadao je naprednoj radničkoj omladini.
U Kruševcu ga je zatekao rat i okupacija zemlje. Pane je tada već bio poznat u redovima napredne radničke omladine kao jedan od najaktivnijih omladinaca skojevaca. Uskoro zatim stupio je u NOB 1941. jer je napustio Kruševac i otišao u Rasinski partizanski odred. Član KPJ od 1941.

U odredu je prvo bio puškomitraljezac, zatim se nalazio na svim dužnostima od desetara do komandanta odreda. Već u prvim borbama istakao se kao jedan od najhrabrijih i najodanijih partizanskih boraca. Bio je vanredno snalažljiv u najtežim situacijama. Zahvaljujući tim osobinama bio je veoma popularan i omiljen ne samo među rasinskim partizanima, već i u narodu ovog dijela Srbije u kome je i vojevao.

Godine 1943. Pane Đukić je postavljen za komandanta Rasinskog udarnog bataljona, zatim za zamenika komandanta Treće južnomoravske brigade, a u aprilu 1944. godine postao je komandant Šesnaeste srpske brigade. Na svim tim dužnostima bio je primer borca i rukovodioca.

Posle oslobođenja zemlje, na izborima za Ustavotvornu skupštinu DFJ kao jedan od najpopularnijih partizanskih rukovodilaca (u ovom dijelu Srbije) bio je izabran za saveznog narodnog poslanika Rasinskog sreza. Narod toga kraja birao ga je za svog poslanika i na drugim izborima 1950. godine.

U godinama neposredno poslije oslobođenja bio je jedan od istaknutijih oficira Uprave državne bezbjednosti (UDBA), uvijek budan, neumoran i nepomirljiv u borbi protiv neprijatelja naroda.

Poginuo je vršeći predano svoju dužnost, jula 1952. godine, kod sela Trnjane, blizu Leskovca, na sektoru bugarsko-jugoslovenske granice. Bilo je to u vrijeme poremećenih odnosa Sovjetskog Saveza i istočnoevropskih zemalja sa Jugoslavijom. U Jugoslaviju su tada često iz tih zemalja ubacivani diverzanti i špijuni. Jedne večeri na Pana su naišla dva naoružana bandita. Đukić je otvorio vatru. Ranio je jednog, ali je u tom sukobu i sam poginuo. U vrijeme pogibije imao je čin potpukovnika Jugoslovenske narodne armije.

Literatura

Reference 

Biografije, Bosanski Petrovac
Jugoslavenski partizani
Narodni heroji Jugoslavije
Bosanski Petrovac u Narodnooslobodilačkoj borbi