Macbeth (film, 2015)
Magbet () je britansko-francuska filmska drama iz 2015. režisera Džastina Kerzela. Scenario je adaptacija istoimene tragedije Vilijama Šekspira. Glavnom protagonisti Magbetu, škotskom plemiću iz srednjeg veka, veštice na bojnom polju proriču kraljevsku krunu. Vođen ambicijom i ohrabren podrškom svoje žene, Magbet odlučuje da ubije kralja. Iako su zaplet i jezik dijaloga većim delom identični Šekspirovom komadu, scenaristi su izbacili nekoliko scena, likova, izmenili lokacije i način odigravanja pojedinih dramskih epizoda. Takođe, početna scena u kojoj Magbetovi sahranjuju svoje dete ne postoji u drami. Kerzelova adaptacija je visoko stilizovana, sa snolikom atmosferom i sa vizuelno upečatljivim rešenjima, uključujući i simboličnu upotrebu nijansi crvene i crne na filmskoj fotografiji. U scenama ratovanja i ubijanja prisutan je filmski naturalizam.

Glavne uloge su dodeljene Majklu Fasbenderu i Marion Kotijar. Pošto je sniman u nezavisnoj produkciji, tek je Fasbenderov pristanak da glumi u njemu, omogućio producentima da prikupe finansijska sredstva potrebna za snimanje. Osim nekoliko scena u glumačkoj školi Fasbeneder nije imao većeg iskustva u tumačenju Šekspirovih likova. U svojoj izvedbi nije se primarno fokusirao na izgovaranje replika u tradicionalnom ritmu jampskog pentametra, već na razumevanje sadržaja u stihovima i njihovo što prirodnije kazivanje. Natali Portman je prvobitno trebala da glumi Ledi Magbet, ali ju je zamenila Marion Kotijar. Kotijar je po sopstvenom priznanju, oduvek maštala da glumi ledi Magbet, ali je očekivala da će to biti u pozorištu i na francuskom jeziku. Iako je naporno vežbala šekspirovski ton i ritam engleskog jampskog pentametra, reditelj je insistirao da zadrži u govoru tragove svog francuskog naglaska, ne bi li lik ledi Magbet bio oblikovan po principu  drugosti i izdvojenosti od ostalih likova. Kostimografkinja Žaklin Diran je filmske kostime zasnovala na knjizi „Tilke“, svojevrsnoj enciklopediji folklorne nošnje nemačkog umetnika i etnografa Maksa Tiklea, kao i na arheološkim i istorijskim knjigama o Vikinzima.

Film je premijerno prikazan u okviru takmičarskog programa na Kanskom filmskom festivalu. Filmska kritika ga je dočekala pozitivnim kritikama i trenutno na sajtu Roten tomejtos ima 80 posto pozitivnih filmskih recenzija sa prosečnom ocenom od 7,3/10 i sa sumirajućim komentarom: Ostavši veran dramskom tekstu, ali bez žrtvovanja sopstvenih filmskih kvaliteta, Kerzelov  „Magbet“ se uzdiže snagom ubedljive glume Majkla Fasbendera i pridružuje gornjem ešalonu Šekspirovih adaptacija na velikom platnu. Ovo je jedna od mnogobrojnih filmskih adaptacija Magbeta. Najpoznatija prethodna ostvarenja na osnovu ovu bardovog teksta su: „Magbet“ Orsona Velsa (1948), „Krvavi presto“ Akire Kurosave (1957)  i Magbet Romana Polanskog (1971).

Uloge

Izvori

Spoljašnje veze

Britanski filmovi
Francuski filmovi
Američki filmovi
Dramski filmovi
Historijski filmovi
Filmske adaptacije Shakespeareovih drama