École spéciale militaire de Saint-Cyr
École spéciale militaire de Saint-Cyr (francuski: Specijalna vojna škola Saint-Cyr) je najvažnija vojna akademija u Francuskoj. Danas se uglavnom naziva skraćeno Saint-Cyr, iako je sjedište u općini Guer u Bretanji. Službeno geslo je Ils s'instruisent pour vaincre (srpskohrvatski: Trenirati za pobjedu). Akademija je osnovana 1802. godine u Fontainebleauu od strane Napoleona Bonapartea, koji ju je 1808. godine preimenovao i preselio u Saint-Cyr-l'École, u zgradu koju je u XVII. vijeku dala izgraditi supruga Louisa XIV. Zgrade u Saint-Cyru ništene su 1944. godine, a sama akademija je preseljena u kompleks Coëtquidan, iako je popularno ime zadržano. 

Kroz veći dio svoje historije, Saint-Cyr je svoje polaznike i časnike pripremala za pješadiju i konjičke jedinice, kao i za kadrovske funkcije unutar tih jedinica, dok je inženjere i tehničare obučavala École Polytechnique u Parizu. Ipak, nakon Drugog svjetskog rata, Saint-Cyr je preuzela obuku većine vojnih tehničara. Obuka na akademiji traje tri godine. 

Poznati alumni

Zine El Abidine Ben Ali, predsjednik Tunisa
Ion Antonescu, rumunjski diktator u Drugom svjetskom ratu
Maurice Gamelin, vojskovođa u svjetskim ratovima
Charles de Gaulle, vojskovođa i kasniji predsjednik, predavao vojnu historiju na Saint-Cyru nakon Prvog svjetskog rata
Louis Franchet d'Espèrey, istaknuti vojskovođa u Prvom svjetskom ratu
Petar I Karađorđević, srpski kralj
Philippe Leclerc de Hautecloque, istaknti vojskovođa pokreta otpora i Slobodne Francuske
Jean de Lattre de Tassigny, istaknti vojskovođa pokreta otpora i Slobodne Francuske
Patrice de Mac Mahon, vojskovođa i kasniji predsjednik
Dragoljub Mihailović, vođa četnika u Drugom svjetskom ratu i kolaboracionist s nacistima
Pierre Nord, pisac i špijun
Philippe Pétain, vođa Višijevske Francuske
Hadž-Ali Razmara, premijer Irana
Maxime Weygand, vojskovođa i kolaborator u Drugom svjetskom ratu

Oružane snage Francuske
Nauka i tehnologija u Francuskoj
Vojno obrazovanje