Arheološko nalazište
Arheološko nalazište ili lokalitet je mesto ljudske aktivnosti koje se može sagledati u koncentraciji artefakata i odbačenih sirovina. Svi nalazi sa jednog lokaliteta posmatraju se u okviru šire kulturne celine (kulturne grupe ili kompleksa), u cilju analize ljudske aktivnosti toga podneblja.

Proučavanje lokaliteta ne može otkriti više od jednog aspekta društvenog ponašanja. Za širu interpretaciju uzima se u obzir celokupna teritorija na kojoj je grupa funkcionisala. Teritorija godišnjeg dometa (home range), uključuje teritoriju na koju je zajednica nastanjivala i na kojoj se kretala tokom jednog vremenskog perioda. 
Teritorija obuhvata staništa, koji mogu biti: sezonska, tranzitna, ostave i sl.

U mobilnim zajednicama razlikujemo staništa na otvorenom i pećinska staništa. Kratke faze okupacije na lokalitetu definišu se preko rasporeda artefakata i kostiju unutar i oko nepokretnih struktura, da bi se uočilo postojanje ustaljenih šema. Ovim se bavi deo arheologije koji se naziva etnoarheologija.

Vidi još
Spisak arheoloških nalazišta od izuzetnog značaja
Arheologija

Literatura
Kevin Grin, Uvod u arheologiju, Beograd 2003.

Arheološka nalazišta