Artiljerijsko oruđe
Artiljerijsko oruđe je vatreno oružje sa kalibrom cijevi 20 mm i većim, koje se sastoji iz cijevi i lafeta. Namijenjeno je za uništavanje žive sile, tehnike, i drugih ciljeva na kopnu, moru i u vazduhu. Poslužuje ga više ljudi. Nalazi se u naoružanju svih vidova vojske.

Zbog različitih namjena, razlikuje se po konstrukciji i balističkim osobinama. U širem smislu pod artiljerijsko oruđe se ubrajaju i raketni bacači, koji ispaljuju artiljerijska raketna zrna.

Vrste 
Mogu se podijeliti po namjeni, po moći dejstva, po balističkim osobinama, po stepenu automatizacije, po mogućnosti transporta, po načinu izbacivanja projektila, i na druge načine.

 Po namjeni su:
 artiljerijska oruđa zemaljske artiljerije (prateća, za podršku, protivtenkovska)
 protivavionska artiljerijska oruđa
 tenkovska artiljerijska oruđa
 brodska artiljerijska oruđa
 obalska artiljerijska oruđa
 avionska artiljerijska oruđa

 Po moći dejstva:
 laka artiljerijska oruđa
 srednja artiljerijska oruđa
 teška artiljerijska oruđa

 Po balističkim osobinama:
 top
 haubica
 minobacač

 Po stepenu automatizacije:
 Automatska artiljerijska oruđa
 Poluautomatska artiljerijska oruđa
 Neautomatska artiljerijska oruđa

 Po mogućnosti transporta:
 Stalna (nepokretna) artiljerijska oruđa
 Pokretna artiljerijska oruđa

 Po načinu izbacivanja projektila:
 Klasična artiljerijska oruđa
 Bestrzajna artiljerijska oruđa
 Raketna artiljerijska oruđa
 Kombinovana artiljerijska oruđa (klasično-raketna ili bestrzajno-raketna)

Izrada 
Izrada artiljerijskih oruđa traje 5-7 godina i radi se u tri faze. Prvo ide propisivanje tehničkih zahtjeva, zatim projektovanje i na kraju proizvodnja.

Vidi još 
 Artiljerija

Literatura 
 Vojna enciklopedija, Beograd, 1970., knjiga prva, str. 262-263.

Oruđe