Rajnska Falačka
Rajnski palatinat (njemački: Rheinische Pfalzgrafschaft ili Pfalzgrafschaft bei Rhein), bilo je jedna od vazalnih grofovija Svetog Rimskom Carstva od 1085. do 1803.

Historija 

Geografski - Palatinat (njemački: Pfalz) bio je podijeljen na dva dijela; Rajnski ili Donji palatinat i Gornji palatinat. 

Rajnski palatinat obuhvaćao je zemlje sa obje strane srednjeg toka Rajne između pritoka Majne i Neckara.
Prijestolnica je skoro do 18. vijeka bio - Heidelberg. 

Gornji Palatinat se prostirao duž sjeverne Bavarske, sa obje strane rijeke Naab u njenom toku prema jugu i Dunavu, i prema istoku do Češke šume.

Granice palatinata varirale su u zavisnosti o političkim i dinastičkim prilika, koje su vladale u pojedinom periodu.

Za ranog srednjeg vijeka izborni kneževi po njemačkim zemljama bili su guverneri carskih zemalja u odsustvu Svetorimskih careva. Tokom 12. vijeka zemlje izborni knez Lotaringije počele su se formirati kao zasebna grofovija Rajnskog palatinata.

Car Svetog Rimskog Carstva Friedrich II dodjelio je 1214. te zemlje tadašnjem bavarskom vojvodi iz Dinastije Wittelsbach Ludwigu. 
Ta drevna bavarska dinastija, trebala je vladati i kasnije Rajnskim palatinatom.
Internim dinastičkim dogovorom - 1329. sjeverna bavarska marka izvojena je iz Bavarske i data jednoj od grana Wittelsbacha. Zbog tog se ta marka kasnije počela nazivati Gornji palatinat (Oberpfalz).

Tokom 14. i 15. vijeka izborni kneževi su se pokazali kao solidni vladari, koji su svojim zemljama osigurali prosperitet, jer su se znali izboriti za prava svojih zemalja, mimo volje i zahtjeva papa i careva.

izborni kneževi osvojili su pravo sudjelovanja u izboru cara, što je potvrdio i carKarlo IV svojom Zlatnom bulom 1356. Na taj način su postali glavni svjetovni prinčevi Svetog Rimskog Carstva. 

U ranoj fazi Reformacije Palatinat je ostao katolički, ali je 1560-ih za kneza Friedricha III usvojio kalvinizam. Nakon toga je Palatinat postao bastion protestantizma u Njemačkoj. 
Izborni knez Friedrich IV postao je lider protestantskog vojnog saveza poznatog 1608. kao Protestantska unija 1608. Njegov sin Friedrich V prihvaćanjem češke krune 1619. pridonio je početku Tridesetogodišnjeg rata, koji je bio katastrofalan za Palatinat. 

Friedrich V je 1620. izbačen iz Češke, a 1623. i iz njemačke zemalja, i oduzet mu je status izbornog kneza, koje je dano Bavarskom vojvodstvu. Katoličke trupe opustošile su Rajnskii palatinat. 
Westfalskim mirom - 1648., restauriran je Rajnskii palatinat, a Friedrichovom sinu Karlu I. Ludwigu vraćen je status izbornog kneza.
Za razliku od tog Gornji palatinat, je  i nakon toga ostao dio Bavarskog vojvodstva.

Za Rata Velike alijanse (1689.-1977.) - vojnici francuskog kralja Louisa XIV toliko su opustošili Rajnski palatinat, da su brojne porodice emigrirale u Ameriku naročito u Pennsylvaniju gdje ih zovu Pensilvanijski Holanđani. 
Za vrijeme francuskih revolucionarnih i napoleonskih ratova - zemlje Palatinata na zapadnoj obali Rajne anektirane su u Francusku, dok su one na istočnoj obali u najvećoj mjeri bile podijeljene između Badena i Hessena. Nakon poraza Napoleona (1814./15.), Bečki kongres odredio je da zemlje sa istočne obale Rajne pripadnu Kraljevini Bavarskoj. 

Ti krajevi zajedno sa nekim okolnim teritorijima, ponovno se od 1838. zovu Pfalz (Falačka). 

Nakon poraza Njemačkog Carstva u Prvom svjetskom ratu, francuska vojska privremeno je okupirala krajeve Porajnja (njem: Rheinland).

Nakon Drugog svjetskog rata dio Porajnja ukomponiran je u novoosnovanu saveznu pokrajinu Porajnje-Falačka (Rhineland-Pfalz) u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj.

Izvori

Vanjske veze 

 Palatinate 

Bivše države u Evropi
Države Svetog Rimskog Carstva
Historija Njemačke