Dicioni
Dicioni su ilirsko pleme o kojem imamo oprečne podatke iz antičkih izvora. Strabon ih ubraja u panonsko pleme, dok ih Ptolomej smatra Liburnima. Čini se da se suprotnosti mogu pomiriti ako se Dicioni lociraju oko gornjih tokova Krke i Une sa centrom kod Knina. Time su oni na zapadu, kod gornje Zrmanje graničili sa Liburnima, na sjeverozapadu sa Japodima, i na sjeveru sa Mezejima i Sardeatima. Njihova teritorija je bila i u sjeverozapadnoj Bosni na granici sa Dalmacijom, a to je prostor Grahovskog polja sa planinom Uilica. Kao relativno veliko pleme sa 239 dekurija (35-40.000 stanovnika), morali su imati i odgovarajuću teritoriju, kako je opisano. Zbog malog broja natpisa iz perioda prije nego što su pali pod vlast Rimljana, njihova društveno politička organizacija kao i njihova kultura nisu dovoljno poznati. Jedino se po zemljištu na kojem su živjeli može zaključiti da su se bavili stočarstvom, što je bila osnovna privredna grana do današnjih dana.

Potpunim dolaskom Rimljana nakon 9. god. n.e, nakon neuspješnog ilirskog ustanka pod vodstvom dvojice Batona, Dicioni nastavljaju istorijski put jedinstven za sve Ilire, a to je period romanizacije. U prvom dijelu tog perioda, pacifikaciji, Rimljani grade puteve i utvrđenja kraj puteva radi bezbjednosti i obezbjeđenja. Grahovo polje je ležalo na putu što ga je car Klaudije 47. god sagradio, a vodio je od Burnuma (Knin) preko Graba u Grahovo polje i preko Resanovaca u dolinu Unca. Period romanizacije je trajao vijekovima. To se vidi po šest fragmentiranih natpisa od kojih se pet odnosi na domaće stanovništvo a jedan na rimski gentilicij Aelius. Natpisi su nađeni na Mramornom polju na kojem je nađen i jedan žrtvenik posvećen domaćem božanstvu Silvanu.

Reference 

Ilirska plemena u Hrvatskoj
Ilirska plemena u Bosni i Hercegovini