Wahlundov efekat
Wahlundov  efekat  (Valundova varijansa), u populacijskoj genetici  se odnosi na smanjenje heterozigotnosti (kad organizam ima dva različita alela u lokusu) u populaciji uzrokovano subpopulacijskom  strukturom. Naime, ako dvije ili više subpopulacija imaju različite frekvencije alela, onda se  ukupna heterozigotnost smanjuje, čak i kada su same subpopulacije u Hardy-Weinbergovoj ravnoteži. Uzroci ovog fenomena mogu  biti geografske ili bilo koje druge  barijere za protok gena i genetički drift u subpopulacijama.

Wahlundov  efekat je prvi put dokumentirao  švedski genetičar Sten Wahlund  1928. godine.

Primjer 
Pretpostavimo populaciju ,  sa relativnim frekvencijama alela  A i a datih kao  i , odnosno (). Ako se ova populacija podijeli u dvije jednako velike subpopulacije  i   i svi A aleleli ostanu u subpopulaciji , a svi a aleleli u subpopulaciji (gdje se može pojaviti  genetički drift) tada nema heterozigota, iako su subpopulacije u Hardy-Weinbergovoj ravnoteži.

U  generalizaciji gornjeg  primjera, bilo bi  i  reprezenata  alela A u  i , odnosno  i  predstavljaju a.
Ako je frekvenciji alela u svakoj populaciji drugačija, tj.  i retpostavimo li da je svaka subpopulacija u internom Hardy–Weinbergovom ekvilibriju, tada su  genotipske frekvencije:  AA, Aa i aa: p2, 2pq, a q2 respektivno u svakoj populaciji.
Tada su heterozigoti () u sveukupnoj populaciji prosjek obje subpopulacije: 
{|
|
|
|-
|
|
|-
|
|,
|}
kojih je uvijek manje od  ( = ), izuzev kada je .

Reference

Povezano 
Genetička ravnoteža populacije
Heterozigot
Slučajno parenje
Genetička struktura populacije

Biologija
Genetika
Medicina
Poljoprivreda
Šumarstvo