Drugi nordijski rat
Drugi sjeverni rat (zvan i Prvi ili Mali sjeverni rat) vodio se između Kraljevine Švedske i njenih protivnika Poljsko-Litavska Unije (1655. - 1660.), Carske Rusije (1656. - 1658.), Brandenburg-Prusije (1657. - 1660.), Habsburške Monarhije (1657. - 1660.), Dansko - Norveške (1657. - 1658. i 1658. - 1660.) i Nizozemske Republike kao završna faza borbe oko poljsko - švedske sukcesije
.

Tok rata

Švedski kralj Karl X Gustav objavio je 1655. rat Poljsko-Litavskoj Uniji pod izgovorom da ga poljski kralj Jan II Kazimir Vasa odbija priznati kao suverenog monarha.  
Pravi razlog je bila Karlova želja da se teritorijalno proširi po Baltiku.

Tadašnji švedski saveznik Brandenburg-Prusija, napao je Poljsku pa su saveznici brzo napredovali i zauzeli Varšavu.
Tad su Carska Rusija, Danska i Habsburška Monarhija objavile rat 
Švedskoj, pa je Brandenburg-Prusija napustila Šveđane i pridružila se protivničkoj koaliciji. 
Nakon tog su Šveđani protjerani iz Poljske, ali su dvaput napali Dansku i prislili je da napusti Skaniju. 

Rusija koja je tad bila u ratu sa Poljsko-Litavskom Unijom (Rusko - Poljski rat (1654 -1667)) sklopila je primirje sa Poljskom i napala Švedsku. Taj potez je razbjesnio glavnog saveznika Rusije, ukrajinskog hetmana Bogdana Hmeljnickog koji je ostao švedski saveznik, jer su mu obećali veću samostalnost da se nastavio boriti protiv Poljaka.

Rat je završio tako što su se poljski vladari iz Dinastije Vasa odrekli prava na švedski tron, a Šveđani zauzeli 
Skaniju od Danaca.

Izvori

Vanjske veze 

First Northern War na portalu Encyclopædia Britannica 
Rusko-švedski ratovi
Ratovi u Evropi