Glavni gen
Glavni geni – odomaćena  i  tuđica (anglizam)  major geni –  su geni  odgovarajućih  poligenskih ili oligogenskih serija koji se  fenotipski prepoznatljivo ispoljavaju, za razliku od  gena modifikatora ili minor gena (poligena).

Glavni geni, dakle,  obilježavaju fenotipsku ekspresiju kvantitativne nasljedne varijacije, koja je pod kontrolom više gena (poligena – poligensko nasljeđivanje) ili malog broja gena (oligogena – oligogensko nasljeđivanje). Iako je osnovni oblik interakcije nealelnih gena, u odgovarajućoj poligenskoj/oligogenskoj  seriji,  adicija pojedinačih – obično malih – efekata alelnih varijanti uključenih lokusa,  tamo gdje postoji major  gen, on   ima presudni uticaj na ukupno fenotipsko ispoljavanje odgovarajućih svojstava. Ostali – minor ili poligeni – imaju minoran količinski doprinos ili modificiraju efekte major gena.

Teorijski gledano, u poligensku seriju može biti uključeno od dva do (gotovo) beskonačno mnogo genskih lokusa. S druge strane, pod oligogenskim nasljeđivanjem se podrazumijeva pojava genetičke kontrole pojedinih fenotipskih svojstava putem malog  broja genskih lokusa, uz obavezno prisustvo “major” gena u oligogenskom bloku. Pošto je uticaj negenetičkih činilaca, kao  i “minor” gena iz odgovarajuće serije na ispoljavanje ovakvih osobina gotovo beznačajan, one se obično tretiraju kao monogenske.

Major geni  se mogu rekombinirati, a raspoloživi podaci mogu se lahko prilagoditi  mendelovskoj analizi. Kategorizacija gena u glavne i sporedne determinante je više ili manje proizvoljna. Ova dva tipa se mogu shvatiti i kao  samo prelazne kategorije  u više ili manje kontinuiranoj seriji kvantifikacije  djelovanja i  interakciji gena.

Pojam major gena, u nauku o biološkom nasljeđivanju, uveo je engleski genetičar  Keneth Mather (1941.).

Reference

Povezano 
Interakcija gena
Poligensko nasljeđivanje
Oligogensko nasljeđivanje

Klasična genetika