Judita Alargić
Judita Alargić-Stambolić (Novi Sad, 1. avgust 1917. – Beograd, 2011), bila je učesnica Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politička radnica SR Srbija.

Biografija 
Rođena je 1. avgusta 1917. godine u Novom Sadu. Pre rata pripadala je revolucioanrnom radničkom pokretu, a 1939. godine je postala član tada ilegalne Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Septembra 1940. godine bila je jedna od ukupno dve žene delegata na Šestoj pokrajinskoj konferenciji KPJ za Vojvodinu.

Drugi svetski rat 
Okupacije Jugoslavije, 1941. godine zatekla je u Beogradu. Po partijskom zadatku je prešla u Obrenovac, gde je postala član Sreskog komitet KPJ za Obrenovac i partijski je delovala u toku priprema oružanog ustanka. Nakon formiranja Posavskog partizanskog odreda, kao kurir je održavala vezu između Odreda i Pokrajinskog komitet KPJ za Srbiju, koji se nalazio u Beogradu. Nakon Prve neprijateljske ofanzive i povlačenja partizanskih snaga u Sandžak, učestvovala je u organizovanju partizanske bolnice u Radoinji, kod Nove Varoši. 

Početkom 1942. godine bila je politički komesar bolnice u Novoj Varoši, odakle je sa grupom ranjenika otišla u Crnu Goru. Bila je politički komesar Centralne bolnice u oslobođenoj Foči i član Politodela Druge proleterske udarne brigade. Učestvovala je kao delegat u radu Prve konferencije Antifašističkog fronta žena (AFŽ) održanog 6. decembra 1942. godine u Bosanskom Petrovcu. Tada je bila izabrana u Izvršni odbor AFŽ.

Početkom 1943. godine poslata je kao instruktor Centralnog komiteta KP Jugoslavije na partijski rad u okolinu Bihaća, a krajem iste godine je postavljena za člana Politodela Trinaeste proleterske udarne brigade. Septembra 1944. godine bila je upućena na partijski rad u Vojvodinu, gde je ostala do kraja rat. Iz rata je izašla sa činom rezervnog majora JNA.

Period SFRJ 
Posle oslobođenja Jugoslavije, svoju borbu protiv fašizma je nastavila borbom protiv patrijarhata. Pripadala je grupi žena-revolucionarki koje su ostvarile dužu političku karijeru. Nalazila se na funkcijama člana Gradskog komiteta Saveza komunista Beograda, predsednika Saveza ženskih društava Beograda i člana Glavnog odbora Antifašističkog fronta žena Srbije. 

Završila je Višu političku školu „Đuro Đaković” u Beogradu, a na Četvrtom kongresu SKS, održanom juna 1959. godine bila je izabrana za člana Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije. 

Umrla je 2011. godine u Beogradu. Bila je supruga istaknutog jugoslovenskog revolucionara, političara i narodnog heroja Petra Stambolića (1912–2007), koji je od 1963. do 1967. bio predsednik Saveznog izvršnog veća, a od 1982. do 1983. predsenik Predsedništva SFRJ.

Priznanja 
Nosilac Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden za hrabrost i Orden partizanske zvezde trećeg reda.

Reference

Literatura 

 
 

Jugoslavenski partizani
Srpski komunisti
Politički komesari NOVJ
Žene u Narodnooslobodilačkoj borbi
Društveno-politički radnici SR Srbije
Nosioci Partizanske spomenice 1941.
Biografije, Novi Sad