Edward IV od Engleske
Edward IV od Engleske sve do 1459. poznat kao grof od Marcha(Rouen, Normandija, 28. april 1442.  - Westminster London, 9. april 1483.), bio je kralj Engleske, od 4. marta 1461. do oktobra 1470. i onda ponovno od 11. aprila 1471. do svoje smrti 1483.

On je bio jedan od glavnih protagonista konflikta između dinastije York i Lancaster poznatog kao
Ratovi dviju ruža.

Biografija
Edward je bio najstariji živi sin Richarda, grofa od Yorka i njegove žene Cicely, kćeri Ralpha Nevilla, grofa od Westmorlanda. Njegov otac bio je jedan od potomaka dvaju sinova kralja Edwarda III iz 14. vijeka. On je 1450-ih vodio pobunu protiv Henrya VI, zbog tog su ga njegovi simpatizeri proglasili 1460. nasljednikom Henrya VI. 
Ali kad je Richard poginuo je u decembru iste godine, Edward je stupio na čelo pobune i okupio vojsku u Walesu, i teško porazio Henryeve pristalice zvane lankasterci jer je Henry bio potomak Johna od Genta, grofa od Lancastera. 

Nakon tog je Edward okrunjen za kralja pod imenom - Edward IV u Londonu na 28. juna 1461.

Edwardova borba sa Warwickom
Od kad je stupio na tron Edward je pokazao malo zahvalnosti prema onima koji su mu pomogli da se uspne na vlast, a to je bio u najvećoj mjeri njegov bratić Richard Neville, XVI grof od Warwicka, koji je i u prvim godinama njegove vladavine bio najmoćniji čovjek Engleske.
Warwick je uspio slomiti lankastersku bunu na dalekom sjeveru Engleske koja je trajala od 1462. do 1464., istovremeno je 
vodio i englesku ldiplomaciju. 
Istovremeno se Edward želio dokazati kao nezavisan vladar, a kako je bio ljubazan i šarmantan uspio je steći velik krug prijatelja  i simpatizera 
(osobito u Londonu). Upravo u želji da dokaže svoju nezavisnost - 1. maja 1464., se tajno oženio mladom udovicom Elizabeth Woodville, 
ženom koja nije bila visokog roda. To je teško uvrijedilo Warwicka i druge plemiće iz Dinastije York koji su ga planirali oženiti 
francuskom princezom.
 
Edward je usto želio stvoriti skupinu magnata koja bi bila protuteža moćnom Warwicku, zbog tog je favorizirao dva Elizabethina sina iz prvog braka, kao i njenih petoro braće i sedam sestara. Kad mu je uspjelo izgraditi taj novi krug moćnika, Warwick 
je izgubio svaki utjecaj na dvor, i njegovu politiku. Zbog tog se upustio u pregovare s Francuzima ponudivši im savezništvo, saznavši za to Edward ga je teško ponizio, otkrivši javno da je on još 1467. već sklopio savez sa tradicionalnim neprijateljima Francuske Burgundskim vojvodstvom. 

Edward je usto svoju sestru Margaret uz veliku pompu udao u julu 1468. za Charlesa Smjelog Vojvodu Burgundije vojvodu, tradicionalnog neprijatelja Francuske, pa su novopečeni šogori počeli 
planirati zajedničku invaziju Francuske. 

Warwick je u svom kontranapadu, ohrabren pomoći koju je dobio od francuskog kralja Louisa XI, zarobio Edwarda i zatvorio u julu 1469. Ali je Edward tada imao previše simpatizera (pogotovo u Londonu), da bi ga se dugo moglo držati zatvorenog.
Oslobođen je u oktobru, istovremeno je Warwick je pobjegao u Francusku, gdje se udružio sa lankastercima i francuskim kraljem Louisom XI pa je u septembru 1470. krenuo na invaziju Engleske. 

Iznenađeni Edward pobjegao je s nekoliko vjernih simpatizera u oktobru u Holandiju. Uz pomoć Charlesa Burgundskog i svog brata Richarda, grofa od Gloucestera, vratio se u Englesku u martu 1471. 
Zauzevši London, on je pobijedio i ubio Warwicka kod Barneta 14. aprila. 

Tog istoga dana kraljica Margareta (žena kralja Henrya VI) sa prilično zakašnjenja iskrcala se sa sinom jedincem, Edwardom, 
princem od Walesa i odbjeglim francuskim pristalicama u Dorsetu.  Njezini savjetnici nadali su se da će dobiti podršku u 
lankasterskom Walesu, nakon tog nastala je utrka između njenih snaga i vojske Edwarda IV koja ju je nastojala sustići. Ti 
marševi su iznosili i po 65 km na dan, na kraju je Edwardova vojska sustigla Margaretu i njezine lankasterske pristaše i pobjedila ih u 
Bitci kod Tewkesburya 4. maja 1471.  

Gotovo svi preostali lankasterski lideri ubijeni su na bojnom polju ili pogubljeni odmah nakon bitke, a nakon pogubljenja 
Henrya VI (21 - 22. maja) i uspješne odbrane od napada na London, Edward je mirno vladao do kraja svog života.

Izvori

Vanjske veze 

 Edward IV na portalu Encyclopædia Britannica 

Engleski vladari