Macuro
Macuro  je gradić od 2,500 stanovnika. u saveznoj državi Sucre, na sjeveroistoku Venecuele. 

Administrativno podpada pod Općinu Vadez, koja ima 38,511 stanovnika.

= Geografske karakteristike 

Macuro leži na jugozapadnoj obali Poluotoka Paria, svega par kilometara od tjesnaca Zmajeva usta (Boca del Dragon) širokog 11 km koji razdvaja Venecuelu od otoka Trinidad.

Historija 

Do zaljeva u kom danas leži grad prvi je doplovio Kristofor Kolumbo na svom trećem putovanju u Ameriku 30. maja 1498., ali se zbog bolesti izgleda nije iskrcao. Umjesto njega to su izgleda uradili mornari Pedro de Terreros, Andres del Corral i Hernando Pacheco, tako da su oni bili prvi Evropljani koji su stupili na tlo Južne Amerike. Lokalni indijanci su ih prijateljski dočekali, počastili pićem i voćem i otpratili na brodove.

Macuro su osnovali aragonski kapucinii 1738. kao misiju pod imenom San Carlos Barromeo de Macuro.
Za kolonijalnih vremena Macuro je bio naselje od nekih 1.000 stanovnika, koji su živjeli od uzgaja kakaa i pamuka. 

Krajem 19. vijeka venecuelanska vlada odlučila je izgraditi luku za pretovar na veće brodove. Novu luku - Cristobal Colon svečano je otvorio 1903. predsjednik Cipriano Castro. Nakon tog je usljedio period prosperiteta, tad je postao i administrativni centar saveznog teritorija Cristobal Colon. Sve je to trajalo do 1935. kad je predsjednik Juan Vicente Gómez naredio da se luka zatvori, a njena oprema prenese u Güiriju.

Sve do 2000. do Macura se moglo doći jedino brodom, tad je podignuta cesta duga 65 km do Güiria.

Najveći poslodavac u današnjem Macuru je mala cementara koja se bavi i iskapapanjem gipsa u okolici grada, ostali stanovnici se bave ribarstvom, turizmom i poljoprivredom.

Izvori

Vanjske veze

 Bienvenidos a Macuro-La Puerta del Caribe 

Gradovi u Venezueli