Doris Duranti
Doris Duranti (25. april 1917 – 10. mart 1995) bila je italijanska glumica, koja je uživala status filmske zvijezde krajem 1930-ih i početka 1940-ih. Popularnost su donijeli tzv. filmovi bijelih telefona, a s vremenom je stvorila žestoko suparništvo sa kolegicom Clarom Calamai. Ono se, između ostalog, odrazilo i kroz njenu odluku da 1942. godine u filmu Carmela nastupi golih grudi, potaknuta presedanom koji je Calamai napravila u svom filmu La cena delle beffe. Na karijeru Doris Duranti je značajan uticaj imala njena ljubavna veza sa Alessandrom Pavolinijem, ministrom narodne kulture u fašističkoj vladi; nakon pada Mussolinijevog režima 1943. godine se sa Pavolinijem povukla na sjever te u novoosnovanoj Italijanskoj socijalnoj republici snimila nekoliko filmova u venecijanskom studiju Cinevilkaggio. Na kraju rata, nedugo nakon prije nego što će ga partizani uhvatiti i pogubiti, Pavolini joj je omogućio da pronađe utočište u Švicarskoj. Odatle je emigrirala u Dominikansku Republiku gdje će, usprkos povremenih nastupa u poratnim filmovima, provesti najveći dio ostatka života.

Filmografija 
Il serpente a sonagli, rež. Raffaello Matarazzo (1935)
Freccia d'oro, rež. Piero Ballerini e Corrado D'Errico (1935)
Aldebaran, rež. Alessandro Blasetti (1935)
Lo squadrone bianco, rež. Augusto Genina (1936)
Ginevra degli Almieri, rež. Guido Brignone (1936)
Amazzoni bianche, rež. Gennaro Righelli (1936)
La gondola delle chimere, rež.  Augusto Genina (1936)
Vivere!, rež. Guido Brignone (1937)
Sentinelle di bronzo, rež. Romolo Marcellini (1937)
Sotto la croce del sud, rež. Guido Brignone (1938)
Diamanti, rež. Corrado D'Errico (1939)
Cavalleria rusticana, rež. Amleto Palermi (1939)
Ricchezza senza domani, rež. Ferdinando Maria Poggioli (1940)
È sbarcato un marinaio, rež. Piero Ballerini (1940)
Il cavaliere di Kruja, rež. Carlo Campogalliani (1940)
La figlia del Corsaro Verde, rež. Enrico Guazzoni (1941)
Il re si diverte, rež. Mario Bonnard (1941)
Capitan Tempesta, rež. Corrado D'Errico (1942)
Tragica notte, rež. Mario Soldati (1942)
Il leone di Damasco, rež. Corrado D'Errico e Enrico Guazzoni (1942)
Giarabub, rež. Goffredo Alessandrini (1942)
La contessa Castiglione, rež. Flavio Calzavara (1942)
Carmela, rež. Flavio Calzavara (1942)
Calafuria, rež. Flavio Calzavara (1943)
Rosalba, rež. Max Calandri e Ferruccio Cerio (1944)
Resurrezione, rež. Flavio Calzavara (1944)
Nessuno torna indietro, rež. Alessandro Blasetti (1945)
Il voto, rež. Mario Bonnard (1950)
I falsari, rež. Franco Rossi (1950)
Estrela da Manhã, rež. Jonald (1950)
Clandestino a Trieste, rež. Guido Salvini (1951)
Tragico ritorno, rež. Pier Luigi Faraldo (1952)
La storia del Fornaretto di Venezia, rež. Giacinto Solito (1952)
Pentimento, rež. Mario Costa (1952)
Papà ti ricordo, rež. Mario Volpe (1952)
A fil di spada, rež. Carlo Ludovico Bragaglia (1952)
L'ora della verità (La Minute de vérité), rež. Jean Delannoy (1952)
Il bacio dell'aurora, rež. Gianfranco Parolini (1953)
La muta di Portici, rež. Giorgio Ansoldi (1954)
François il contrabbandiere, rež. Gianfranco Parolini (1954)
Flight 971, rež. Rafael J. Salvia (1954)
Divina creatura, rež. Giuseppe Patroni Griffi (1976)

Izvori

Vanjske veze 

 
 
 

Italijanske filmske glumice
Biografije, Livorno