Maksim III Carigradski
Maksim III (), roden kao Manuel Hristonim (), je bio vaseljenski patrijarh Carigrada od 1476 do smrti. Također je poznat i kao učenjak. U pravoslavnoj crkvi se slavi kao svetec pri čemu mu spomendan pada na 17. novembar.

Život 
Manuel Hristonim je vjerojatno bio žitelj Peloponeza u današnjoj Grčkoj. Postao je veliki eklezijarh (glavni sakristan) Carigradske patrijašije. Taj je položaj nakon pada Carigrada (1453) preuzeo ovlasti skeuofilaksa, odnosno brige o svetom blagu i relkvijama Patrijaršije i na tom se položaju Manuel sukobljavao sa patrijarhom Genadijem Skolarijem na ekonomskim potanje. Manuel je pod pokroviteljstvom Demetriosa Kircesa, sekretara osmanskog sultana, a zajedno sa velikim kartofilaksom Georgiosom Galesiotesem, uticao na život carigradske crkve više od dvije decenije.

Godine 1463. je stao na stranu patrijarha Joasafa I protiv zahtjeva političara Georgiosa Amirucesa, grčkog plemića iz bivšeg Trapezuntskog Carstva, da oženi drugu ženu, jer je to predstavljalo bigamiju po kršćanskom kanonskom paravu. Zbog podrške Joasafu, sultan Mehmed II je dao Manuelu odrezati nos.

Godine 1465. (ili početkom 1466.) Manuel je potakao izbor Marka II na mjesto patrijarha, a kasnije se suprotstavljao patrijarsima koje su podržavale druge frakcije kao što su Simeon Trapezuntski i Dionisije I, koji je 15. januara 1467 njega i Georgiosa Galesiotesa smijenio sa upravnih dužnosti u crkvi.

Njih dvojica su, međutim, uskoro povratili svoj uticaj. Manuel je tako uspio povratiti naklonost sultana Mehmeda II, te je u proljeće 1476. sam imenovan za carigradskog patrijarha. S obzirom da je još uvijek bio laik, prvo se zamonašio i uzeo religijsko ime Maksim, a sljedeći dan je  posvećen kao episkop i ustoličen kao patrijarh od strane mitropolita  Herakleje. Njegovo stolovanje je označilo kraj perioda nevolja u tamošnjoj Crkvi, te je predstavljalo doba mira i sloge. Maksim je umro 3. aprila 1482.

Njegovo glavno književno djelo je "Monodijum o zauzimanju Carigrada".

Izvori 


Vanjske veze 
  Historia politica et patriarchica Constantinopoleos, Cap IX: P. Maximus, (pr. Martin Crusius, 1584) (primarni izvor)

Grčki historičari
Pravoslavni svetitelji