Dejan Čavić
Dejan Čavić (Zenica, 10. septembar 1934) je srpski glumac, prevodilac i režiser.

Biografija 
Dejan Čavić je rođen u Zenici 10. septembra 1934. godine. Završio je Akadeniju za pozorišnu umetnost 1955. Završio je i diplomske studije na Šekspirovom univerzitetu u Bermingamu, Stratfor na Ejvonu 1958/59, studirao anglistiku u Beogradu. 

Karijeru je započeo u Narodnom pozorištu u Sarajevu, a od 1961. do 1996. je igrao u Ateljeu 212, gde je pored glume bio i režiser, operativni direktor, pomoćnik upravnika, v.d. upravnika a učestvovao je i u realizaciji BITEF-a.

Pisao članke o pozorištu u časopisima i novinama.

Bio je profesor glume i dikcije na Akademiji umetnosti BK Univerziteta u Beogradu.

Odigrao je više od 100 uloga u pozorištu i tridesetak na filmu i televiziji.

Objavljene knjige 
 2009. „Upotreba glasa - od umeća govorenja ka umetnosti glume“
 2011. „Predstava pozorišta“

Prevodi 
Preveo je dela Hauarda Pintera: Rođendan, Revija, Patuljci, Tišina.

Režije 
U Ateljeu 212:

 Rođendan – Harold Pinter

 Srećan Događaj – Slavomir Mrožek

 Ludilo udvoje – Ežen Jonesko

Za Radio Beograd – dvadesetak drama

Filmske i televizijske uloge 

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1965. || Inspektor || komandir milicije
|-
| 1967. || Arsenik i stare čipke || 
|-
| 1967. || Smoki (TV serija) || 
|-
| 1967. || Pusti snovi || prevodilac
|-
| 1968. || Ledeno ljeto || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1971. || Ceo zivot za godinu dana || upravnik doma za stare
|-
| 1972. || Paljenje rajhstaga || 
|-
| 1972. || Rozenbergovi ne smeju da umru || 
|-
| 1973. || Kralj Ibi || 
|-
| 1975. || Svedoci optuzbe || 
|-
| 1976. || Poseta stare dame || Hanke
|-
| 1977. || Marija Magdalena || sudski stražar
|-
| 1977. || Babino unuče (TV serija) || očuh
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Pilot
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1981. || Svetozar Marković (TV serija) || 
|-
| 1983. || Licem u lice u Napulju || Ivan
|-
| 1983. || Korespondencija || Baron
|-
| 1985. || Priče iz bečke šume || 
|-
| 1985. || Tajna Laze Lazarevića || sudski veštak
|-
| 1987. || Escape from Sobibor || 
|-
| 1988. || Roman o Londonu || ginekolog
|-
| 1987 - 1988. || Bolji život || islednik
|-
| 1989. || Čudo u Šarganu || Manojlo
|}

Uloge u pozorištu 
 Hamlet, Oberon, Marko Antonije (Vilijem Šekspir)

 Poručnik (Balada o poručniku i Marjutki. Kreft)

 Renc (Šarena lopta, Torkar)

 Marik (Pobuna na Kejnu, Herman Vouk)

 Van Dorn (Mladost pred sudom, Timajer)

 Mik (Nastojnik, Harold Pinter)

 Marsel (Afera, Krištof Jacek Kozak)

 Marko Antonije (Julije Cezar, Verih i Voskovic)

 Tedi (Povratak, Harold Pinter)

 Ričard, Džejms (Ljubavnik & Revija, Harold Pinter)

 Žak Ru (Progon i ubistvo Mara Sada kako ga prikazuje glumačka grupa iz Šarantona, Piter Vajs)

 Ritmajster (Priče iz Bečke šume, Horvat)

 Radž (Sledeći put ću vam to otpevati, Sanders)

 Soul (Veza, Džek Gelber)

 On (Ludilo, Ežen Jonesko)

Nagrade 
 Vanredna Sterijina nagrada – za kulturu scenskog govora

Spoljašnje veze 
 
 Predstavljanje knjiga Dejana Čavića 
 Iskustvo Dejana Čavića („Blic“ 6. avgust 2011.)

Biografije, Zenica
Srpski glumci
Jugoslavenski glumci
Srpski režiseri
Srpski prevodioci