Budimlija
Budimlija je zaseok koji se nalazi pet kilometara od centra Loznice u podnožju planine Gučevo, poznat kao turističko odredište.

Rastojanja

Istorija

Etimologija 
Deo Trbušnice koji se graniči sa Zajačom zove se Budimlija. Naziv sela Budimlija izveden je od sorte jabuka “budimka” koja se gajila u celom selu, a posebno u tom zaseoku. Postoji i priča da je ovaj naziv vezan za pojavu rudara koji su došli iz Mađarske (Budima) i radili u rudniku Zajača. Istoričari su još zapisali da se u brdovitom delu Trbušnice ističe zaravan Budimlija, predeo bogat dobrom travom i pogodan za gajenje pšenice i kukuruza.

Gučevska bitka u Prvom svetskom ratu 
Gučevska bitka vođena je i na prostoru koji pripada Budimliji u Prvom svetskom ratu i trajala je čitavih 55 dana. Od druge polovine septembra do početka novembra 1914. godine. Poznata je kao prva rovovska bitka i bitka iznad oblaka. Najžešće i iscrpljujuće borbe vođene su na koti 708., Eminovim vodama i Kulištu. Spašavajući se od udara austrougarske artiljerije, srpske snage kopale su rovove što bliže neprijatelju, na pojedinim mestima udaljenost je iznosila 7-10 metara. Neprijatelj je tokom Gučevske bitke koristio i za to vreme nova i savremena oružja. Prvi put su upotrebljene svetleće rakete, bacači mina, topovi velikog kalibra sa pancirnom municijom, tromblonske mine, itd. Srpska vojska se branila kako je znala i umela. Nedostatak municije rešavan je pucanjem samo najboljih strelaca ali i dovitljivošću. Čegrtaljke su pravljene od drvenih oblica sa tako savršenom imitacijom pucanja mitraljeza da ih i najizvežbanije uho nije moglo razlikovati. Upotrebljavane su u bliskoj borbi sa ciljem da obmanu neprijatelja u proceni broja mitraljeza i njihovoj rasprostranjenosti. Ipak, svaka dovitljivost sa obe strane imala je granicu. Poslednja faza Gučevske bitke otpočela artiljerijskim udarima je 5. i 6. novembra 1914. godine po koti 708. Projektili su prosto zatrpali srpske rovove i naneli braniocima velike gubitke. Ranim jutrom 6. novembra izvršen je snažan pešadijski napad koji je rezultirao borbom prsa u prsa i povlačenjem srpske vojske na rezervne položaje. U toku dana Austrougarske jedinice zauzele su Gučevo. Uporan i žilav otpor srpske vojske zaustavio je austrougarsku silu čitava dva meseca i dao vremena Vrhovnoj komandi i generalu Živojinu Mišiću da pripremi odsudnu bitku na Kolubari.

Darija Aleksandrovna Korovkina 
Nedaleko od mesta gde se danas nalazi Klub Budimlija na koti 708., u rano jutro 2. oktobra 1914. godine, tokom Gučevske bitke, pomažući srpskim ranjenicima svoj život položila je i čuvena ruska bolničarka Darija Aleksandrovna Korovkina iz Petrovgrada. Darija je bila bolničarka Drinske divizije II poziva. U teškim borbama kod Kurtovića kolibe istakla žarom i odvažnošću kada je u pitanju pomaganje povređenim. U samo jednom danu Ruskinja je previla preko 100 srpskih ranjenika. Na obroncima Gučeva Darija odlazi u legendu. Čekajući na telefonsku liniju i odobrenje da krene u pomoć povređenim nastradala je od granate koja je pogodila zemunicu.

Mladi vojnik Momčilo Gavrić 
Najmlađi vojnik svih armija sveta, Momčilo Gavrić, rođen je 1. maja 1906. godine i odrastao je u ovoj mesnoj zajednici. Početkom avgusta 1914. godine austrougarski vojnici ubili su Momčilovog oca, majku, tri sestre, četiri brata i babu, a kuću koja se nalazi na 2-3 km od ovog mesta zapalili. Momčilo se spasao tako što ga je otac poslao kod strica da nađe zapregu. Ostavši bez porodice i doma pošao je na Gučevo i tamo našao srpsku vojsku, šesti artiljerijski puk Drinske divizije kojim je komandovao major Stevan Tucović. Kada im je ispričao šta se dogodilo vojnici su istog dana osvetili Gavrićevu porodicu, a mali momčilo postao je vojnik u njihovim redovima. Nosilac je Albanske spomenice, a bio je učesnik i Solunskog fronta gde je i ranjen. Posle Cerske bitke 1914. godine, sa samo osam godina stekao je čin kaplara. Vojvoda Živojin Mišić ga je na Kajmakčalanu 1916. godine, u desetoj godini unapredio u čin podnarednika. Momčilo Gavrić pohađao je gimnaziju Henri Rajt u Engleskoj, zatim je završio grafičarski zanat u Beogradu. Oženio se Kosanom, koleginicom iz fabrike "Vapa" u kojoj su oboje radili. Preminuo je 28. aprila 1993. u 86. godini života.

Geografija

Vodopad Skakavac 

Okružen gustom šumom ovaj vodopad nalazi se na 1,5 km od asfaltnog uta koji prolazi kroz Budimliju. Do vodopada visokog preko 7 metara stiže se šumskim putem. Meštani Budimlije i okolnih sela nekada su verovali da ovo mesto može doneti sreću u ljubavi.

Fauna 
U planinskim potocima opstaju i sa uspehom se razmnožavaju zaštićene vrste Lissotriton vulgaris (triton ili mrmoljak) i Astacus astacus (potočni rak), kao i očuvanim šumama gde se gnezdi Upupa epops (pupavac), ptica selica poreklom iz Afrike, prepoznatljiva po kitnjastoj ćubi, žutom telu i crno-belim krilima. U ovoj šumi mogu se još sresti srne, zečevi, puhovi, veverice, lisice, jazavci i druge divlje životinje.

Klub Budimlija   
Klub Budimlija osnovan je 2000. godine kao letovalište zatvorenog tipa, a 2012. postao je dostupan široj javnosti. Ovo mesto predstavlja turistički kompleks koji sadrži dva hotela, bazen, dečju igraonicu, restoran, kafe bar, te sportske terene za fudbal, košarku, odbojku i rukomet. Danas Budimlija predstavlja jedno od popularnijih letovališta u Zapadnoj Srbiji. Sadržaji su prilagođeni za porodične odmore, parove, roditelje sa decom, ali i sportske klubove i školske posete. Mesto posećuju gosti iz Amerike, Rusije, Australije, Češke, Holandije, Engleske, Škotske, Francuske, Nemačke, Hrvatske, BiH i Slovenije. U turističkom kompleksu Klubu Budimlija zaposleno je dosta lokalnih mladih ljudi.

Spoljašne veze   
 Večernje novosti (12. jul 2013): Kamp Budimlija: Milina usred šuma

Naselja u Mačvanskom upravnom okrugu