Sjeverni sedmogodišnji rat
Sjeverni sedmogodišnji rat (zvan i Sedmogodišnji rat, Rat tri krune, Prvi sjeverni rat ili Skandinavski sedmogodišnji rat) bio je rat koji  se vodio  između 1563. i 1570. između Kraljevine Švedske s jedne strane i koalicije koju su formirale Dansko-norveška 
personalna unija, Slobodni grad Lübeck i Poljsko-litavska Unija. Rat je završio statusom quo, bez većih teritorijalnih promjena.

Historija 
Neposredni povod za taj rat bilo je zauzimanje Estonije od strane švedskog kralja Erika XIV koje je 
uznemirilo danskog kralja Frederika II, da će Švedska na taj način preuzeti kontrolu nad trgovinom po Baltiku. Nakon što se udružio sa Slobodnim gradom Lübeckom i Poljsko-Litavskom Unijom, 1563. objavio je Švedskoj rat.

Nakon sedam krvavih godina rata, u kojem su se Šveđani ispočetka uspješno nosili sa protivnicima, Danci su pokrenuli ofenzivu na jug Švedske i dobrano ga opustošili. Na Švedsku inicijativu su počeli pregovori, koji su doveli do sklapanja Sporazuma iz Roskilde 22. novembra 1568., ali nakon što su ga Šveđani odbili raticifirati, rat se ponovo razbuktao i trajao sve do potpisivanja 
Ščećinskog mira 1570.

Izvori

Vanjske veze 

 Nordic Seven Years’ War na portalu Encyclopædia Britannica 

1560-e
1570
Švedski ratovi
Danski ratovi
Norveški ratovi
Poljski ratovi
Novovjekovni ratovi
Ratovi u Evropi