Samooplodnja
Samooplodnja ili autogamija je krajni stepen ukrštanja u srodstvu (inbridinga), jer je svaka jedinka, po prirodi stvari,  genetički nasrodnija sama sebi.

Rasprostranjena je od jednoćelijskih organizama do najsloženijih hermafroditskih  biljaka i životinja (osobito beskičmenjaka). Kod jednoćelijskih  organizama, kao npr. u Protozoa, odvija se  spajanjem dviju jedinki (ili njihovih ćelijskih jedara) koje su nastale prethodnom diobom iste (jedne) jedinke. 

Kod  biljaka, nastaje oprašivanjem tučka polenom istog ili različitih cvjetova iste jedinke (samooprašivanje). Samooplodne su,  na primjer pšenica, ječam i druge Poaceae, te  grah, jorgovan i mnoge druge.

Iako većinu hermafoditnih životinja obilježava unakrsno prenje, postoje i one koje se redovno ili vanredno razmnožavaju samooplodnjom. Autogamija kod takvih vrsta je češća u nepovoljnim okolinskim uvjetima ili u nedostatku partnera.

Genetičke posljedice autogamije
Glavna, po pravilu, negativna, genetička posljedica samooplodnje je gubitak genetičke  varijacije, što  znači da mnogi genski lokusi koji su heterozigotni  postaju  homozigotni. Posljedica je  pojava  oba alel na gena na istom lokusu, pa  ispoljavanje štetnih mutacija  može imati ozbiljne posljedice.

Najintenzivniji oblik inbriding je samooplodnja kod  hermafrodita, u kojoj se udio heterozigota prepolovi  u svakoj narednoj generaciji, kako je prikazano u tabeli koja slijedi.

P: Aa x Aa (100%), a u   
F1 generaciji daje:  1 AA: 2 Aa 1 aa , što znači da  učestalost heterozigota sada iznosi (50%) od početne, i tako dalje, da bi u
F10 generacije heterozigoti praktično potpuno iščezli, a populacija bila polarizirana na odgovarajuće frekvencije isključivo homozigota AA i aa. 

Ilustracija modela gubitka genetičke varijacije kod sapooplodnih organizama

Sličan učinak traje dvostruko duže u parenju po modelu brat-sestra i duže i dalje sa parenjima  u vrlo malim izolovanim grupama. U drugom slučaju je poznato  po tome što Sewall Wright je svoj proračun zasnovao na samo takvim grupama i pozvao ih sa  procesom  genetičkog drifta. Genetički drift i inbriding su usko povezani pojmovi.

Stepen selfinga, odnosno inbreedinga,  može se mjeriti na različite načine. Jednostavan test za sisare je razmjena transplantata kože. Ako transplantati  nisu odbačeni, životinje moraju genetički biti gotovo identične. Kože  se trnsplantacijski mogu uspješno razmijeniti  između pacova u standardnh  laboratorijskih  sojeva, kao i između geparda uhvaćenog u divljini.

Vidi još
Ukrštanje u srodstvu
Heterozigot

Reference

Vanjski linkovi

Razmnožavanje