Jacques Prévert
Jacques Prévert (Neuilly-sur-Seine, 4. februar 1900. — Omonville-la-Petite, 11. april 1977.) je bio francuski pjesnik i scenarist najpoznatiji po svojim baladama o socijalnoj nadi i sentimentalnoj ljubavi, ali i kao jedan od najistaknutijih filmskih scenarista iz 1930-ih i 1940-ih godina. Jedna od njegovih najpoznatijih pjesama je "Barbara", koja je veliku popularnost na prostorima bivše Jugoslavije stekla zahvaljujući Radu Šerbedžiji.

Od 1925. do 1929. godine, Prévert je bio dio nadrealističkog pokreta zajedno s umjetnicima kao što su Robert Desnos, Yves Tanguy, Louis Aragon i André Breton. Zajedno s Raymondom Queneauom i Marcelom Duchampom, bio je dio skupine Rue du Château. Kao nadrealist, Prévert je u novom ruhu obnovio staru tradiciju usmenog pjesništva, a djela iz ovog perioda sakupljena su u zbirci Paroles (1946.). Velik dio tih pjesama uglazbio je Josef Kosma tako da su one ubrzo stekle široku popularnost među mladim ljudima kojima se sviđao Prévertov antiklerikalni, anarhistički i ikonoklastični stil isprepleten humorom. U svojim pjesmama se oštrvo osvrtao na licemjerje, glupost i rat, a pisao je o ljubavnicima na lici, u metrou, o jednostavnim srcima i djeci. Njegova najpopularnija pjesma iz ovog perioda je "Tentative de description d'un dîner de têtes à Paris-France" (1931.; sh. "Pokušaj opisivanja maskirane večere u Parizu, Francuska").

Prévertov stil je bio krajnje specifičan i izrazito izazovan za čitatelja. Koristio je slobodan stih, tek povremenu rimu, dosjetke, serije namjerno ispremještanih riječi, numeraciju, antiteze i ostala stilska sredstva koja su njegov stil učinila gotovo jedinstvenim. 

Jedno je vrijeme pisao i za skupinu politički militantnih dramatičara Groupe Octobre, s kojima je 1933. godine posjetio Sovjetski Savez. Prévert je napisao i cijelu seriju izvanrednih filmskih scenarija. Poznata je njegova suradnja s režiserom Marcelom Carnéom, za čije je filmove redovito pisao scenarije. Neka od njegovih remek-djela su Drôle de drame (1937.), Les Visiteurs du soir (1942.) i Les Enfants du paradis (1945.). Preminuo je 1977. godine u mjestu Omonville-la-Petite, radeći na posljednjoj sceni animiranog filma Le Roi et l'oiseau (1980.), na kojem je surađivao s prijateljem Paulom Grimaultom. Kada je izdan, film je posvećen Prévertu, a Grimault je na premijernoj izvedni sjedalo do svojega ostavio praznim. 

Odabrana bibliografija
 Paroles (1946)
 Le Petit Lion (1947) — ilustrirala Ylla
 Contes pour enfants pas sages (1947)
 Des Bêtes (1950) — ilustrirala Ylla
 Spectacle (1951)
 Grand bal du printemps (1951) — uz fotografije Izisa Bidermanas
 Lettre des îles Baladar (1952)
 Tour de chant (1953)
 La pluie et le beau temps (1955)
 Histoires (1963) 
 Les Halles: L'Album du Coeur de Paris (1963) — uz fotografije Romaina Urhausena
 Le Cirque d'Izis (1965) — uz fotografije Izisa Bidermanas i originalne ilustracije Marca Chagalla
 JON WAY (1966)
 Charmes de Londres (1999) — uz fotografije Izisa Bidermanas

Francuski pjesnici
Francuski scenaristi
Anarhisti
Nadrealizam
Authority control