Markgrofovija Istra
Markgrofovija Istra (njemački: Markgrafschaft Istrien, talijanski: Marchesato d’Istria, slovenski: Mejna grofovija Istra) , bila je jedna od administrativnih jedinica Austrijskog primorja, jedne od krunskih zemalja Austrijskog Carstva (kasnije Austro-Ugarske) od 1849. do 1918. 

Markgrofovija Istra imala je površinu od 4.956 km² i 403.566 stanovnika (1910.) što je iznosilo 81,4 stanovnika /km²

Politička i administrativna podjela 

Margrofovija Istra bila je 'politički podložna carskom guverneru u Trstu. Autonomne poslove i pokrajinske zakone provodio je i donosio Istarski sabor  koji je sazivan u Poreču. Njegov sastav bio je slijedeći:
 3 biskupa koja su po funkciji ulazila u sabor
 1 predstavnik Privredne komore
 5 zastupnika zemljoposjednika
12 zastupnika gradova
14 zastupnika općina 
 7 zastupnika izabranih na izborima općim pravom glasa

Cijela markgrofovija bila je jedna administrativna jedinica, podjeljena na 54 općina i 558 naselja.

Etničke i vjerski sastav 

 Hrvati:   168,184 (43.5 %)
 Talijani: 147,417 (38.1 %)
 Slovenci: 55,134 (14.3 %)
 Nijemci:   12,735 (3.3 %)

 katolici: 400.176  (99,16 %)
 evangelici: 1.493
 pravoslavci: 1.050
 židovi: 677

Historija 
Istra je nakon propasti Zapadnog Rimskog carstva postala granična zemlja i teritorij sukoba, u kojoj su se smjenjivali brojni vladari od Bizanta, Franaka, Longobarda i Slavena.
Krajem srednjeg vijeka ojačao je utjecaj Akvilejske patrijarhije osobito uz obalu Istre, i 
Goriške grofovije po unutrašnjosti Istre. Vremenom su akvilejske domene podpale pod vlast 
Mletačke Republike a goriške pod Habsburge. 

To stanje trajalo je do Mira u Campo Formiju - 1797. kad je Austrija zaposjela dotadašnje mletačke posjede po Istri, koji su bili teritorijalno veći od onog što je dotada imala. Ali ih je za napoleonskih ratova izgubila, nakon potpisivanja Požunskog mira izgubila.

U tom trenutku austrijska Istra spala je na površinu od 2900 km²  sa 82 300 stanovnika, uglavnom oko tadašnjeg administrativnog centra Kopra.
Napoleon Bonaparte je Istru i Kvarnerske otoke 1909. uključio u Ilirske pokrajine. Ni to nije dugo potrajalo jer su nakon Bečkog kongresa ti teritoriji vraćeni Austrijskom Carstvu, koje 1814. od skoro čitavog područja Julije formira novu administrativnu jedinicu Governo di Trieste-Tršćanska guvernija  podijeljenu u 3 distrikta, a Istra je potpadala pod Tršćanski distrikt. 1818. čitava guvernija (bez Rijeke) ulazi u sastav Kraljevine Ilrije do 1849. kada se formira Austrijsko primorje.Nakon zaposjedanja Austrija je u Puli izgradila svoju najveću ratnu luku.

Izvori

Vanjske veze 
 Küstenland 

‎
Historija Italije
Historija Slovenije
Hrvatska povijest 1790.-1918.