Antonia Santilli
Antonia Santilli (8. august 1949 - ) je bivša italijanska filmska glumica, koja je nastupala u filmovima početkom 1970-ih. Svoju relativno kratku karijeru je započela za vrijeme studija književnosti u Rimu, ispočetka nastupima u amaterskim teatarskim predstavama, ali je pažnju privukla tako što se slikala gola za duplericu časopisa Playmen. Santilli, koja je, između ostalog, radila dublerka mnogo poznatijoj Ornelli Muti u "golišavim" filmskim scenama, je svoj najpoznatiji nastup imala 1973. godine u gangsterskom filmu Il boss, gdje je tumačila lik otete kćeri mafijaškog bosa. Godinu dana kasnije, nakon nastupa u filmu Una matta, matta, matta corsa in Russia se povukla sa scene.

Filmografija 

 Roma bene, rež. Carlo Lizzani (1971)
 Fratello homo sorella bona, rež. Mario Sequi (1972)
 Decameroticus (1972)
 Grazie signore p..., rež. Renato Savino (1972)
 Boccaccio (1972)
 Il mio corpo con rabbia (1972)
 Io e lui, rež. Luciano Salce (1973)
 Buona parte di Paolina, rež. Nello Rossati (1973)
 Ancora una volta prima di lasciarci (1973)
 Il boss, rež. Fernando Di Leo (1973)
 Il giustiziere di Dio (1973) 
 Una matta, matta, matta corsa in Russia, rež. Franco Prosperi i Eldar Aleksandrovič Rjazanov (1974)

Liteartura
Manlio Gomararasca, Davide Pulici: 99 Donne. Milano, 1999
Manlio Gomararasca, Davide Pulici: Nocturno Dossier n.36: Le sorelle di Venere''. Luglio 2005

Vanjske veze 
 

Italijanske filmske glumice