Jovan X Carigradski
Jovan X Kamateros () bio je carigradski patrijarh od 5. augusta 1198. do aprila/maja 1206. godine.

Jovan je poticao iz porodice Kamateros, odnosno bio u rodu sa Efrosinom Dukinom Kamaterinom, suprugom bizantskog cara Aleksija III Anđela. Prije nego što je stupio na mjesto patrijarha, uživao je ugled kao izuzetno učen čovjek; neposredno prije početka stolovanja se nalazio na mjestu hartofilaksa. 

Prve godine stolovanja je vodio prepisku sa papom Inocentom III vezanim uz pitanje papske supremacije i klauzule filioque. U njoj je odbio papine navode da supremacija potiče od Svetog Petra i naveo kako je u stvarnosti primat rimske crkve došao iz stolovanja u drevnoj carskoj prijestolnici. Kada je u Carigradu došlo do nereda protiv hapšenja bankara Kalomodija, intervenirao je kako bi osigurao njegovo puštanje, ali je tokom neuspjelog puča Jovana Komnena Debelog 31. jula 1200. godine bio prisiljen na skrivanje u ormaru kada su pučisti nakratko zauzeli Aja Sofiju.

Jovan je ostao na mjestu patrijarha i nakon što je Aleksije III svrgnut u julu 1203. godine. Prema zapadnim izvorima su on i novi car Aleksije IV Anđeo, pod prijetnjom invazije zapadnih križara, iste godine priznali papsku supremaciju. Nakon što je sljedeće godine Carigrad pao  pod križarsku vlast, ispočetka je izbjegao u Didmotehjhon u Trakiji. Godine 1206. ga je Teodor I Laskaris pozvao u Nikeju, gdje je stvorio bizantski režim u izbjeglištvu poznat kao Nikejsko Carstvo, ali je Jovan, najvjerojatnije zbog poodmakle dobi, odbio njegov poziv.

U međuvremenu su križari u Carigradu postavili novog latinskog patrijarha; Teodor je, pak, imenovao pravoslavne patrijarhe koji su djelovali kao carigradska patrijaršija u egzilu, a 1261. godine ponovno počeli stolovati u Carigradu nakon obnove bizantske vlasti.

Izvori

Literatura 

 

Carigradski patrijarsi