Bakterijska vanjska membrana
Bakterijska vanjska membrana nađena je kod gram-negativnih bakterija. Njen sastav se razlikuje od unutrašnje citoplazmatske ćelijske membrane. Između ostalog, vanjski sloj vanjske membrane mnogih gram-negativnih bakterija sadrži kompleks lipopolisaharida čiji lipidni dio djeluje kao endotoksin – i u nekim bakterijama kao što je E. coli povezana je sa ćelijskim peptidoglikanom Braunovog lipoproteina.

U ovom sloju mogu se naćise porini.

Klinički značaj 
Ako lipid A, koji je dio LPS, uđe u krvotok izaziva toksične reakcije aktiviranjem TLR 4. Lipid A je vrlo patogen i neimunogen. Međutim, polisaharidna komponenta je vrlo imunogena, ali ne i patogena, uzrokujući agresivni odgovor imunskog sistema. Pogođene osobe će imati visoku temperaturu, ubrzano disanje i nizak krvni pritisak. To može dovesti do  endotoksičnog šoka, koje može biti poguban. Bakterijska vanjski membrana je fiziološki premazana kao priključna membrana vanjske membranske vezikule u kulturama, kao i u životinjskim tkivima na sučeljavanju domaćin-patogen, upletenom u translokaciju biohemijskih signala gram-negativnih mikroba na domaćina ili ciljne ćelije.

Biogeneza 
Biogeneza vanjske membrane zahtijeva da pojedinačne komponente se pređu od mjesta sinteze do konačnog odredišta izvan unutrašnje membrane, koje prelaze i hidrofilne i hidrofobnne pregrade. Mehanizam i izvor energije koji pokreću taj proces još uvijek nisu u potpunosti objašnjeni. Polovinsko jezgro lipidaA ivljajuće jedivice O antigena sintetiziraju sena citoplazmatskoj površini unutrašnje membrane i posebno se prenosi preko dva nezavisna transportna sistema. Naime, O-antigenski transporter Wzx (RfbX) i  ATP vežuća kaseta (ABC) transportera MsbA okreću polovinsko jezgro unutrašnjeg lipida A na vanjski listić unutrašnje membrane. Ponavljajuće jedinice O-antigena zatim se polimerizujui u periplazmi pomoću Wzy polimeraze i veće za ligated to jezgro u A-lipidnoj polovini, djelovanjem WaaL ligaze.

Mehanizam transporta lipopolisaharida sastoji se od komponenti LptA, LptB, LptC, LptD, LptE. Ovo podržava nalaz da trošenje bilo kojeg od ovih proteina blokira skupove LPS puta i rezultate u vrlo sličnim nedostacima biogeneze vanjske membrane. Osim toga, lokacija barem jednog od ovih pet proteina u svakom  ćelijskom odjelu ukazuje na model za organizaciju LPS puta i njegovog uređenja u prostoru.

LptC potreban je za premještanje lipopolisaharida (LPS) iz unutrašnje na vanjsku membranu. LptE formira kompleks sa LptD, koji je uključen u skupinu LPS vanjskog listićain vanjske membrane i bitan je za kompletiranje biogeneze.

Povezano 
 Vanjska mitohondrijska membrana
 Bakterija

Reference 

Proteinske familije
Membranska biologija