Toskanski arhipelag
Toskanski arhipelag (talijanski: Arcipelago Toscano) je arhipelag u Tirenskom moru na zapadu Centralne Italije, koji leži između toskanske obale i Korzike.

Geografija 
Arhipelag se sastoji od sedam većih otoka: Elbe, Capraje, Pianose, Montecrista, 
Gorgone (administrativno pripadaju provinciji Livorno), Giglia 
i Giannutria (pripadaju provinciji Grosseto) te puno manjih otočića i hridi. Ukupna površina svih otoka arhipelaga iznosi oko 300 km². Otoci imaju vrlo različitu geološku strukturu. Svi su (osim Pianose) ispresijecani brdima, iako niskim, te se smatraju ostatkom kontinentalne ploče uronjene u Tirensko more. 

Nacionalni park Arcipelago Toscano osnovan 1989. je prvi veliki talijanski morski park i spada među najveće u Evropi. Ukupna površina parka (svi otoci i more oko njih) iznosi 568 km². Klima je tipično mediteranska, uz jak i povoljan utjecaj mora. Od 1996. u Nacionalni park je uključen i otok Pianosa, koji je inače strogo čuvani zatvor (kažnjenička kolonija), a od 1997. u park je uvršteno i more oko otoka, radi bolje zaštite.

Flora i fauna 
Arhipelag predstavlja važno područje povezanosti sardsko-korzičkog ekosistema i Apeninskog poluotoka, a na njemu žive biljne i životinjske vrste, koje se mogu naći samo na Korzici i Sardiniji. To su između ostalog rijetke vrste galeba (Ichthyaetus audouinii). Obale sporadično posjećuju sredozemne medvjedice, morske kornjače, a ponekad i kitovi.

Privreda 
Privreda otoka arhipelaga bazira se na poljoprivredi (vinogradarstvo), eksploataciji mineralnih resursa i u najvećoj mjeri turizmu.

Izvori

Vanjske veze 

 Toscano, Arcipelago na portalu Treccani 

Otoci u Italiji
Otoci Tirenskog mora‎
Arhipelazi
Arhipelag