Los Roques (arhipelag)
Arhipelag Los Roques je jedan od saveznih teritorija Venezuele, a sastoji se od oko 350 otoka, grebena i hridi ukupne površine 40.61 km. Arhipelag se nalazi 128 kilometara sjeverno od luke La Guaira. Slabo je naseljen, s oko 1,500 stalnih stanovnika, mada je ukupna populacija 2014. godine iznosila 3,100 stanovnika; s druge strane, arhipelag je izrazito popularan među turistima, posebice Europljanima, kojih na godišnjoj razini zna biti i do 70,000. 

Otoci su prvi puta otkriveni od strane Europljana tokom ekspedicija, a 1589. godine su i formalno inkorporirani u konolinijalnu upravu u Venezueli. Nizozemska je dugo godina osporavala španjolsku, odnosno venezuelansku kontrolu nad arhipelagom, smatrajući da isti, zbog blizine Bonaireu, pripada njihovom teritoriju, Curaçau. Administrativno usustavljenje arhipelaga uslijedilo je 1871. godine kada je tadašnji venezuelanski predsjednik Antonio Guzmán Blanco dekretom formirao Territorio Colón, koji je uključivao arhipelag Los Roques i okolne otoke; središte teritorija bio je Gran Roque, koji i danas zadržava tu funkciju te je ujedno i zajednički centar svih saveznih teritorija. Gran Roque je također i jedini stalno naseljeni otok iz skupine. 

Iako se populacija s vremenom povećavala, njezinu konkretniju ekspanziju ograničavala je odluka venezuelanskih vlasti da arhipelag proglase nacionalim parkom, 1970. godine. Većina stanovništva je porijeklom s otoka Margarite, odakle su mahom došli radi bavljenja ribarstvom, mada su prisutne i manje skupine stranaca, mahom Talijana. Osim po ribarstvu i turzimu, arhipelag je poznat i po velikom broju morskih ptica i bogatim morskom florom i faunom.

Roques, Los
Roques, Los
Roques, Los
Roques, Los