Lègn
Al lègn l'è el materièl ch'a s tira fóra dai èlber; l'è la pèrt sòlida e léssa dal trónch, di ram e di radìs, sòt ala curtècia. Al pól servìr da fèr na móccia ed lavór: al s pól bruśèr per fèr al fógh, per fèr di ugèt cécch, di strumèint e anch di lavór grôs, com ad eśèimp na cà. 

In dla stòria l'è sèimper stê un di materièl pió druvê da l'òm, perchè l'è fàcil da catèr e a gh 'n è na quantitê in natùra.

Manéri 'd dìr
  Sùca 'd lègn,  (lett.) Testa di legno, (fig.) Testa dura, Cocciuto.
  Paltò 'd lègn,  (lett.) Paltò di legno, (fig.) Bara.
  E śò lègna!  (fig.) E giù botte!
  Bachét, fâs, canarèl, stécc, zucadén e zûc, i én tótta bruṡâja / laggna da fûg,  Legnetti, fascine, canne, canapuli, tronchetti e ceppi, sono tutta legna da ardere.
  Fèr dla laggna,  (lett.) Fare legna, (fig.) Dare legnate.
  Laggn vaird,  Legno non stagionato.

Referèinsi

Èter progèt

Colegamèint estèren
  e  La barśalèta "L'intenditore di legni" in sìm'a 'l youtube.

Lègn
Cumbustìbil
MATERIALI