Pólnica
Pólnica - to je pòlnô ùkôzka, a téż jeden z 13 Dëchów, jaczé stoją w gminie Lëniô na turistno-nôtërnym szlachù ò pòzwie "Pòczuj Kaszëbsczégò Dëcha".

Òpisënk  Aleksandra Labùdë 

Strôgô, snôżô i pësznô Pòlnica, duch białgłowsczigò ôrtu, dzejô le dëcht latem. Calëchnô nagô, z winôszkem z kwiatków na głowie, wiérzchùje na rãdim szëmlu, òbjeżdżô pòla i łączi i dze le wezdrzi - tam wszëtkò rosce w òczach. Chto chòc le rôz Pólnicã ùzdrzôł, ten je ùrzekłi i czecznieje z nieszczestlëwi lubòtë.

Lëdze gôdalë :
    -  Pò tim deszczu Pólnica òbjeżdżô pòla.
    -  Stôri Jãdroch miôł bòdôj miec widzóné Pòlnicã na jawie.
    -  Lôtô za tim dzewusem jak za taką Pólnicą.
    -  Pólnica gò mô ùrzekłé.

Szlachòta 

Pólnica stoji w Tłuczewie, kòl klepiska do grë w balã.

Lëteratura 
 B. Sychta: Słownik gwar kaszubskich na tle kultury ludowej, Ossolineum, Wrocław - Warszawa - Kraków 1970, tom IV, s. 122 

Kaszëbskô mitologiô