Pòbłocé
Pòbłocé (pl. Pobłocie) - wiôlgô szôłtëskô wies ë dôwny zemsczi majątk, jaczi je kòle drodżi parłãczący Strzépcz z Wejrowã i Lëzënã. Pòzwa wsë pòchôdô òd ji pòłożeniégò w stosënkù do stolecznégò dôwni Strzépcza - "pò błoce".

Historiô 

Pierszé wiadło ò wsë, jaczi pòzwã pòdónô bëła w fòrmie "Poblocz" pòchôdô z 1401 rokù. Z Pòbłocégò pòchôdô szlacheckô familiô Pòbłocczich herbù Brochwicz. W 2. pòłowie 16. stalatégò miéwcama wsë bëło òsmë szlachecczich familiów. Na zôczątkù 19. stalatégò môlowi majątk òstôł rozparcelowóny midzë miestnëch chłopów, a sama wies sta sã sedzbą wëszëznów gminë.

Czekawinczi 

We wsë w dzélu zaòstôł sã tradicjowi ôrt zabùdowë z przebùdowónym 19-stalatnym dwòrã, a téż bùdinkã dôwny karczmë.

W Pòbłocym stoji szlachòta Szëmicha - Dëcha ze szlachù "Pòczuj Kaszëbsczégò Dëcha" w gminie Lëniô.

Bùtnowé lënczi 
Pobłocie w „Geògraficznym słowôrzu Pòlsczégò Królestwa i jinëch słowiańsczich krajów”

Pòmòrsczé wsë
Gmina Lëniô