Dôlëbóg


Dôlëbóg  

Dôlëbóg òznôczô dobrégò bòga, co daje: żëcé, zdrowié, ùrodzaj, żëwnotã, pògòdã dëcha i wieczné zëcé w niji, to je w niebie. Prosti lud gôdiwôł pierwi Dôlëbóg na Belbòga. 

Mieństwò dôlëbóg przedërchałë przez dłudżié stalati do naszich czasów i żëje jesz do dzys ù kaszëbsczigò lëdu w gôdkach, pòwiòstkach i brawãdach. Jész dzys zarzékają sã lëdze: Chòc Dôlëbóg!
Délëbóg je téż ùżiwóné jakò słowò  przësãdzi: Dôlëbóg jo, jô gò tam widzył...

Bibliografiô 
 Aleksander Labuda Bògowie i dëchë naj przodków, Bolszewo 2008