Kãtrzëno
Kãtrzëno (pl. Kętrzyno) - szôłtëskô wies w nordowò-zôpadnym dzélu gminë Lëniô kòle przedwòjnowi pòlskò-miemiecczi greńcë.
Je to tipicznô gbùrskô wies. Pòzwa wsë wëchôdô òd miona Kãtra abò Kãtrza.

Historiô 

Pierszé wiadło ò Kãtrzënie je z 1360 rokù. W dokùmeńtach z kùńca 16. stalatégò je Sulislaff von Kantrsin, bòdôj protoplasta familie Kãtrzińsczich. W 2. pòł. 16. stalatégò miéwcama wsë bëlë trzej Kãtrzińsczi a téż Żelazkò. W 1872 rokù w Kãtrzënie mieszkało 322 lëdzy, w wikszoscë pankòwie, a wies słëcha do parafié w Rozłazënie. Pòd kùńc 19. stalatégò Kãtrzëno stało sã sedzbą gromadzczich wëszëznów. Òd 1920 rokù dzãka dzyrskòscë mieszkeńców Kãtrzëno bëło sparłãczoné z pòlsczim państwã, równak greńca òddzelëła wies òd kòscoła w Rozłazënie. W gromicznikù 1945 rokù przez wies bëła prowadzoné ewakùacja lagrowëch kòncentracyjnégò lagru Stutthof. Na wdôr ùmarłëch i zabitëch lagrowëch je pòstawiony pamiątkòwô tôfla.

Rozmajitoscë 

Ò Kãtrzënie pisôł w swòjim pòémace "Ò Panu Czôrlińsczim co do Pùcka pò sécë jachôł" Heronim Derdowsczi :

"Wnet téż do wsë przëbëlësmë, co sã Kãtrzën zowie,

Gdze, jak wiész, le sama szlachta mieszkô i panowie.

Richt tam w ni sã zaczinało ò ósmi gòdzënie

W domù pana Dąbrowsczégò wiôldżé zgromadzenié;

Bò wej, miała miedzë sobą szlachta òbradowac,

Kògò pózni do Berlina na pòsła welowac.

Wiãc tam bëlë z całëch Kaszub bracô pòzjachany,

Wszãdë we wsë przed płotama bëło pełno sani."

Bùtnowé lënczi 
1880
Kętrzyno w „Geògraficznym słowôrzu Pòlsczégò Królestwa i jinëch słowiańsczich krajów”

W Kãtrzënie stoji szlachòta Wëkrëkùsa - Dëcha ze szlachù "Pòczuj Kaszëbsczégò Dëcha" w gminie Lëniô.

Pòmòrsczé wsë
Gmina Lëniô