Pòłabsczi jãzëk
Pòłabsczi jãzëk (slüv'onst'ĕ, venskă rec - òbie dwie nôzwë òznôczają "słowiańsczi") wimarłi jãzëk zôpôdnosłowiansczi, słëchùjący do karna jãzëków lechicczich.

Historiô

Pòłabsczi jãzëk ùżiwôny bëł na léwim sztrądzé Elbë kòle gardów Wustrow, Lüchow (pòł. Ljauchüw), Dannenberg (pòł. Weidars abò Woikam) do 3 rujana 1756 rokù, czedë òstatniô białka gôdôjąca tim jãzëkiem ùmarła. Òbsëga ta nôzëwô sã Wendeland. Lëdztwò ùżiwôjąc tégò jãzëka baro prôwdopodòbnié bëło pòtómkami plemieniô Drzewión, wëmienionégò pierszi rôz w dokùméncie miemiecczégò króla Henrika II z 1004 rokù. Jãzëk pòłabsczi jistniôł blós w muniowéj fòrmié aż do XVIII stulecô, czedë môlòwi Miemcë (nôczãstnij pastory) robili piersze zôpisy. Òjcze nasz pò pòłabskù

Nôße Wader,

ta toy giß wa Nebisgáy,

Sjungta woarda tügí Geima,

tia Rîk komma,

tia Willia ſchinyôt,

kok wa Nebisgáy,

tôk kak no Sime,

Nôßi wißedanneisna Stgeiba doy nâm dâns,

un wittedoy nâm nôße Ggrêch, kak moy wittedoyime nôßem Grêsmarim,

Ni bringoy nôs ka Warſikónye, tay löſoáy nôs wit wißókak Chaudak.

Amen.

Zôpadnosłowiańsczé jãzëczi