Pòmòrsczé Ksãżstwò
Pòmòrsczé Ksãżstwò (miem. Herzogtum Pommern, łac. Ducatus Pomeraniae, pòl. Księstwo Pomorskie) bëło państwã w Eùropie nad Bôłtã, chterné słëchało Swiãtémù Cesarstwù Rzimsczémù. Òno òbstoja przez czileset lat - do 1648 rokù, czej jegò òbéńdã rozdzelelë midzë sebie Brambòrskô ë Szwedzkô. 
Nim sprôwialë Grificë, chterni mielë czile stolëcznich gardów (m. jin. Szczecëno ë Wòlëgòszcza).

Pòczątkòwo tu mieszkalë Pòmòrzónie. Pòzdze jeden dzel lëdztwa (wikszi) gôdôł pò miemieckù, a drëdżi (miészi) pò kaszëbskù.

Historëjô 
1121 – Pòmòrzónóm pòradzëł Bolesłôw Krzëwogãbi i kôzôł jim sã ochrzcëc.
1124-1128 – Pòmòrzónów ochrzcëł Swiãti Òto.
1238 – Ksãżyca Bògùsłôwa nazwalë dux Cassubie: "Ksyżã Kaszëbsczi" (pòzdze òn sam zaczął brëkòwac nen titel). To bëł pierszi rôz, czej bëła brëkòwanô pòzwa Kaszëbskô.
Barnim III (1320-1368) zjinaczëł titel na dux Cassuborum: "Ksyżã Kaszëbów".
1534 – w Pòmòrsczi bëł przëjãti lëteranizm.
1637 – ùmôrł slédni ksyżã, Bògùsłôw XIV.

Pòmòrskô