Cluaisín
Is speiceas muiríní meánmhéide é Aequipecten opercularis, moileasc mara débhlaoscach inite san fhine Pectinidae (na muiríní). Tugtar an cluaisín air go coitianta. Faightear san Atlantach Thoir Thuaidh é, agus tá sé tábhachtach san iascaireacht.

Fásann sé go dtí thart ar 7cm ar trastomhas, agus tá sé ar cheann de na muiríní is lú a shaothraítear ar bhonn tráchtála. Uaireanta, bíonn an sliogán an-dathannach, agus bíonn sé tanaí agus briosc freisin. Tá thart ar fiche easna radaithe ar an sliogán. Bíonn an chomhla ar chlé beagán níos dronnaí ná an ceann ar dheis.

Itheann an cluaisín planctón, agus faightear é suas le 40m faoi bhun mheánleibhéal na farraige, cé go bhfuarthas samplaí chomh domhain le 400m. Faightear an speiceas seo ón Iorua go dtí na hOileáin Chanáracha agus an Mheánmhuir agus tá sé coitianta sa Mhuir Thuaidh ar ghrinneall gainimh agus gairbhéil.

Tá clú agus cáil ar Oileán Mhanann mar gheall ar an gcluaisín, nó mynroagan i nGaeilge Mhanann (Béarla: Manx queenie). Thar na blianta, d’fhorbair iascairí Mhanann  rialacháin theicniúla caomhnaithe, le cinntiú go mbeidh stoc na gcluaisíní láidir sa todhchaí. I measc na rialachán seo, tá srianta ar amanna iascaireachta, séasúir dúnta, agus teorainn ar líon na ndreidirí a cheadaítear. Tá dhá limistéar caomhantais san fharraige timpeall an oileáin; ceann amháin a cruthaíodh i 1989 agus ceann eile in 2008; ní cheadaítear iascaireacht soghluaiste sna limistéir seo. Tacaíonn tionscal na hiascaireachta leis na limistéir seo; is iad na hiascairí féin a chuir tús leo.

Rinne Séamus Mac an Iomaire cur síos ar an gcluaisín ina leabhar Cladaí Chonamara:

Tagairtí 

Tacsóin ainmnithe ag Carl von Linné
Moilisc