Síolta
Lacha a itheann éisc is ea an tsíolta. Tá ceithre speiceas beo ann a chuimsíonn an géineas Mergus san fhofhine Anatinae. Is focal Laidine é ainm an ghéinis a d’úsáid Plinias Mór agus údair Rómhánacha eile chun tagairt a dhéanamh d’éan uisce neamhshonraithe. 

Faightear an tsíolta mhór (Mergus merganser) agus an tsíolta rua (M. serrator) go forleathan sa leathsféar thuaidh. Is lacha as Meiriceá Theas é an tsíolta Bhrasaíleach (M. octosetaceus) — tá sé ar cheann de na sé éan uisce is mó atá faoi bhagairt ar domhan, b’fhéidir níos lú ná 250 éan san fhiántas. Tá an tsíolta Shíneach (M. squamatus) i mbaol freisin. Tá sé ina chónaí in Oirthear na hÁise sa chrios measartha, ag pórú sa tuaisceart agus ag geimhriú sa deisceart.

Níl an tsíolta chochaill (Lophodytes cucullatus, ar a dtugtaí Mergus cucullatus roimhe seo) ina bhall den ghéineas seo ach tá dlúthbhaint aige leis. Tá an tsíolta gheal (Mergellus albellus, ar a dtugtar “an smiú” freisin), níos gaire do na hórshúiligh (Bucephala) ó thaobh na fíligineachta de.

Tá ceithre speiceas beo agus dhá speiceas dhíobhaí sa ghéineas.

Tagairtí 

Lachain