Ualingels
Det Ualingels Spriik (uk Angelseksisk; aanj nööm Ænglisc ['æŋ.glɪʃ] of Englisc) as det Ingels, wat twesken 550 an 1066 uun't Ingelun an a süüd faan't Skotlun snaaket wurd. 

Det hed fjauer spriikwisen:
 Kentisk, wat uun't köningrik Kent, uun a süüduast faan Ingelun snaaket wurd.
 Northumbrisk, wat uun't köningrik Nuurdhumbrien, uun a nuurd faan Ingelun an a süüd faan Skotlun, snaaket wurd.
 Mersisk, wat uun't köningrik Mersien, uun a maden faan Ingelun snaaket wurd.
 Waastseksisk, wat uun't köningrik Wesseks, uun a waast faan Ingelun snaaket wurd.

Gramatik
Ualingels nöömer haa fjauer kaasen: noominatiif, akusatiif, geenitiif an daatiif.

 Tu bispal: īeġland „eilun“ an frēond „frinj“:

Bispal
Faan Beowulf (twesken det 8. an 11. juarhundert):
 Gewiton him ðā wīgend / wīca nēosian / frēondum befeallen, / Frȳsland gesēon, / hāmas ond hēaburh.	
 „Kaam am a kriigern / at aran tu schüken / faan frinjer beruuwert, / Fresklun tu sän, / a hüsing an huuchborig.“

Germaans Spriiken