Ual-Weesterlön
Ual-Weesterlön es di Diil fan Weesterlön üp Söl, hur di Mensken fan Eidem hengingen sen, wan jaar Tērp önergiar. Üđer Liren fortel uk, dat Raantemern üp Weesterlön' nii becht haa, aurdat jam dit me di Dünemsön tö fuul waar.
Di Hedigen sen di Diilen wesen, fan wat Ual-Weesterlön töhopwukset es. 
Em kür uk sii, dat des di Röten fan delings Weesterlön sen.

Süđerhedig of Süđerheerk

Di Süđerhedig skel di jerst Plaats wesen wiis, hur di Eidemers hengingen sen. 
Ombi 200 Jaaren leeter es diar uk di Sērk henbecht uuren, aurdat dat Prötjeriihüs fan Eidem da hiilendal ön Steken gingen wiar.

Uasterhedig of Uasterheerk

Üs dit ütsjocht, sen di Buern me Sjip aur di Wai gingen, wat deling "Sjipwai" jit, dat di Sjip üp di hooger Hiiren Geershalemer fret kür.
Hat wiar fuar des noch wat iinfacher en uuni direkt bi di Wai, en sa es waarskiin't di Uasterhedig wukset.

Weesterhedig of Weesterheerk

Di naist Aart fan Lir wel mesken hol bi't Benenweeter uuni, aurdat ja diar gur klaarkum kür. 
Des giar da hentö di Weesterhedig, aurdat weesterfuar diarfan en Kiar wesen es. 
Bit hentö deling jit di Straat weestern fan dit Lön "Kjeirstraße", wat noch fan Kiarstraat kumt.

Nuurđerhedig of Nuurđerheerk

Di Fesker en Skepslir kür noch ön di üđer Hedigen ek fuul bigen. 
Ja ging da wat förter nuurđfuar, en sa her ja ek muar gans sa fuul Wai hentö di Friisenhaawen, wat ön Woningstair wiar.

Skelter

Dit Uasterhee(r)kböör Boovki
Hermann Schmidt heer en Stek skrewen, wat ön ual'ing Tir spölet. Iin ön sin Aurskreft jit et "Uasterhee(r)k", en dit weeget noch di Forskel, hur'ling hi keenti, dat dit ütspreeken waar.
Sa ken em ek bluat liif, dat di Hedigen üp Söl'ring "Heerken" wiar, em fair diarbi uk en bet wat tö smiilin.

Dit Uasterhee(r)kböör Boovki

Ön Weesterlön, ön Uasterheerk,
diar uunet jens Moi Nelken.
Dailk wiar's jüst ek, en tjuk ruar Nöös,
höör Sjaken her diip Külken.
En dial üp Nöös lair en gurt Kröl,
üs her er diar Röt slaien.
Höör Mür wiar gurt, di Uaren lüng.
Moi wiar aaft üt tö skraien.

Ön Weesterlön, ön Uasterheerk,
diar uunet uk Haik Uuwen.
Her al gre Hiir, en Brel üp Nöös,
sin Snaater wiar ek luuwen.
En Fesker wiar hi, silt ön Heef,
fangt Skolen, Tungen, stiiner.
Sin Buat üs Baaktroch tiinet her,
dach her hi't jüst ek fiiner.

Moi Nelken wil höör hol bifrii,
Haik Uuwen wil't ek mener.
En jen gur Dai, da kām tö Moi
ual Haik, di ārem Sener:
„Min lef gur Moi, Dü dailkst fan't Lön',
min Pop, mit hartlef Daatjen,
min Wüf uurst Dü ön des Week jit!
Nü dö mi jest hok Taatjen!“

Moi Nelken, üđers rap üp Snüt,
Höör blef di Uurter stekin.   		
Dach ārig waar's, dit kür em se,
wust höör ek muar tö skekin:  		
„Dü Boovki Dü, fan Uasterheerk,
Dü Prüntjikiarel, Dü Driiwer,
Üp Stair lapst Dü üt of min Hüs!“
Sa röp Nelk Moi fol Iiwer.

Haik Uuwen löp, aur Moi wiar stark,
me höör wiar ek tö spaasin.
En Haik, hi skrualet ek forwaar,
bigent uk ek tö raasin.
Hi smiilet jens, üs fiir inoch
hi wiar fan Moi höör Hüski:
„Hur kür ik bluat, wat wiar ik dum,
tö feskin om san Müski.“

Moi Nelken hööpet Jaar om Jaar,
man di rocht Friier kām ek.
Höör Nöös waar blö, di Kröl waar wir,
en bal noom höör di Duar wech. –
Haik Uuwen silt jit Dai fuar Dai
tö Tung- en Skolenfeskin.
Sin Hart wiar frii, her jenmol noch
fan Leefdi en höör Weskin!
Söl'