Ahmad (Suna)
Ahmad (Larabci: أحمد, romanized: ʾAḥmad) na mijin Larabci ne da aka fi sani da suna a mafi yawan sassan duniyar musulmi. Sauran rubutun sunan sun haɗa da Ahmed da Ahmet.

Asali
Kalmar ta samo asali ne daga tushen ح م د ( ḥ-m-d ), daga Larabci أَحْمَدَ ( ʾaḥmad ), daga kalmar aikatau حَمِدَ ( ḥameda, "godiya ko yabo"), wanda ba na baya ba يَحْمَدُ (yaḥmadu).
A matsayin sunan Larabci, ya samo asali ne daga annabcin kur'ani da aka jingina ga Isah a cikin Alqur'ani 61:6 wanda mafi yawan malaman Musulunci suka yarda da shi game da Muhammadu. Har ila yau, tushe ɗaya ne da Mahmud, Muhammad da Hamed. A cikin fassaran sa, sunan yana da ɗaya daga cikin mafi girman adadin bambancin harufa a duniya,Ko da yake malaman Musulunci suna danganta sunan Ahmed ga Muhammadu, amma ita kanta ayar tana magana ne game da wani Manzo mai suna Ahmed, alhali Muhammadu shi ne Manzo-Annabi.

Wasu hadisai na Musulunci suna kallon sunan Ahmad a matsayin wani sunan da aka ba Muhammadu a lokacin da mahaifiyarsa ta haife shi, wanda Musulmai ke la'akari da shi a matsayin mafi ɓoyayyen sunan Muhammadu kuma tsakiyar fahimtar yanayinsa. Tsawon ƙarnuka da yawa, wasu malaman Musulunci sun ba da shawarar daidaita sunan yana cikin kalmar 'Paraclete' daga rubutun Littafi Mai-Tsarki,[5][6][7] ko da yake wannan ra'ayi ba na duniya ba ne idan aka yi la'akari da fassarorin, ma'anoni da ilimin asalinsu.

Fassara da kuma Ma'anar Sunan Ahmad
Ayar da ke cikin Kur'ani mai girma ta siffanta sunan , ta siffanta ko bayyana wanda zai bi Yesu. A cikin jawabinsa na ban kwana ga almajiransa, Yesu ya yi alkawari cewa zai “aika da Ruhu Mai Tsarki” zuwa gare su bayan tafiyarsa, a cikin Yohanna 15:26 yana cewa: “wanda ni zan aiko muku daga wurin Uba, Ruhun gaskiya kuma. ... za su shaide ni." Yohanna 14:17 ta ce “[ko] Ruhun gaskiya, wanda duniya ba za ta iya karba ba: gama ba ta ganinsa, ba ta kuma san shi ba: kun san shi: gama yana zaune tare da ku, zai kuma kasance a cikinku.

Manazarta