'Yanci
Ana fahimtar 'yanci a matsayin ko dai yana da ikon yin aiki ko canzawa ba tare da takura ba ko kuma mallaka ta iko da albarkatun don cika manufofin mutum ba tare da cikas ba. Ana danganta ’yanci da ‘yanci da cin gashin kai a ma’anar “bawa kanshi dokokinsu”, da kuma samun hakki da ‘yancin walwalar jama’a da za su yi amfani da su ba tare da tsangwama daga gwamnati ba. Ire-iren 'yancin siyasa da ake yawan magana akai sun haɗa da 'yancin taro, 'yancin yin tarayya, 'yancin zaɓe, da 'yancin faɗar albarkacin baki.

A wata ma'anar, wani abu yana "kyauta" idan yana iya canzawa cikin sauƙi kuma ba a takura ba a halin yanzu. A falsafa da addini, 'yanci a wasu lokuta ana danganta shi da 'yancin zaɓe, ba tare da hani ba ko rashin adalci a kan hakan, kamar bauta. Ra'ayi ne da ke da alaƙa da manufar 'yanci mara kyau.

Charles Taylor ya warware daya daga cikin batutuwan da suka raba ra'ayoyin ''tabbatacce'' da ''marasa kyau'' 'yanci, kamar yadda aka fara bambanta wadannan a cikin makalar ta Ishaya Berlin, "Ma'anonin 'yanci guda biyu". Taylor yana ganin ba za a iya musantawa ba cewa akwai iyalai guda biyu na tunanin 'yancin siyasa. 'Yanci mara kyau ra'ayi ne wanda galibi ana amfani dashi a falsafar siyasa. Ra'ayin cewa 'yanci yana nufin ikon yin abin da mutum yake so, ba tare da cikas na waje ba. An kira wannan ra'ayi mai sauƙi don rage mahimmancin fahimtar kansa. Kyakkyawan 'yanci shine ikon cika manufofin mutum.

Manazarta 

Shafuka masu fassarorin da ba'a duba ba