Jellabiya
Jellabiya ko jallabiya ko kuma galabeya tufafi ne mai kyau, kayan gargajiya daga kwarin Nilu. A yau, yana da alaƙa da manoma da ke zaune a Masar (Greater Alkahira, karkara, Luxor, da Aswan) kuma ya zo cikin nau'ikan launuka masu yawa. Tufafin kuma ana sawa a Sudan, amma yana da wasu lallausan kuma yawanci fari ne, da kuma wasu al'ummomi daga Eritrea da Habasha. Maza da mata suna amfani da salon Masar kala-kala.

Jellabiya ta bambanta da thawb na Larabci, saboda tana da yanke mafi fadi, babu abin wuya (a wasu lokuta, ba maɓalli) kuma ta fi tsayin hannayen riga. Siffofin manoma suna da faffadan hannun riga da aljihunan da aka dinka da ake amfani da su don ɗaukar taba, kuɗi, ko wasu ƙananan kayayyaki. A gefen Tekun Bahar Maliya a Masar, Nubia da Sudan da kuma tsakanin ƴan kabilar Beja, an fi son yin abincin Larabci saboda alakar jellabiya da noma. 

Jellabiya da ake sawa a lokacin rani galibi fari ne. A lokacin hunturu, ana amfani da yadudduka masu kauri masu launin toka, koren duhu, zaitun, shuɗi, ja ko rataye, kuma ana saka gyale masu launi a wuya. A al'adance ana sanya rigar da ammama (rawani). 

Cikakkun rigar maza a Sudan yawanci yakan ƙunshi guda uku, jibba, kaftan, da sederi. Gebba/jibba, ita ce mafi girman tufa da ke da dogon budi akan ƙirji. Sigar birane da aka yi amfani da ita don samun wannan buɗewa ta ci gaba har zuwa ƙarshe, wanda ya sa jibba ya zama doguwar riga. Yana da aljihu daya a gefe guda kuma a gefe guda, budewa kawai yake kaiwa ga aljihu a cikin Kaftan, rigar gallabiya. Kaftan ya daidaita daidai da jibba kuma ana sawa a ƙarƙashinsa don kariya daga zafi da sanyi. Hakanan ana yin shi da auduga zalla don guje wa fushin da ulun jibba na hunturu ke haifarwa. Tsakanin kaftan da jibba akwai sederi (vest) mai kananan aljihun kudi, buhunan taba, har ma da bindiga. Ana sawa kamees na gargajiya da sirwal a ƙarƙashin kwat ɗin guda uku.

Manazarta