Gabriel García Márquez
Gabriel José de la Concordia García Márquez (Ba'amurke ɗan Spain: [ɡaˈβɾjel ɣaɾˈsi.a ˈmaɾkes] (saurara);  6 Maris 1927 - 17 Afrilu 2014) marubuci ɗan ƙasar Colombia ne, marubuci ɗan gajeren labari, marubucin allo, kuma ɗan jarida, sanannen ƙauna. a matsayin Gabo ([ˈɡaβo]) ko Gabito ([ɡaˈβito]) a duk faɗin Latin Amurka. An yi la'akari da ɗaya daga cikin manyan marubutan karni na 20, musamman a cikin harshen Sipaniya, an ba shi lambar yabo ta 1972 Neustadt don adabi da lambar yabo ta Nobel a cikin adabi ta 1982. Ya ci gaba da karatunsa na kansa wanda ya sa ya bar makarantar lauya don aikin jarida. Tun da farko bai nuna wani cikas ba a cikin sukar siyasar Colombia da na waje. A shekara ta 1958, ya auri Mercedes Barcha Pardo; suna da 'ya'ya maza biyu, Rodrigo da Gonzalo.

Kuruciya

García Márquez ya fara ne a matsayin ɗan jarida kuma ya rubuta ayyukan da ba na almara da gajerun labarai ba, amma an fi saninsa da littattafansa, kamar Shekaru ɗari na kaɗaici (1967), Tarihi na Mutuwar Annabta (1981), da Soyayya a cikin Lokacin Kwalara (1985). Ayyukansa sun sami babban yabo mai mahimmanci da cin nasarar kasuwanci mai yaɗuwa, musamman don haɓaka salon adabin da aka sani da ainihin sihiri, wanda ke amfani da abubuwan sihiri da abubuwan da suka faru a cikin yanayi na yau da kullun da na zahiri. Wasu daga cikin ayyukansa an saita su a ƙauyen ƙage na Macondo (wanda aka yi wahayi zuwa wurin haifuwarsa, Aracataca), kuma yawancinsu suna bincika jigon kaɗaici. Shi ne marubucin harshen Sifen da aka fi fassara.

Hotuna

Manazarta