Tasbih
Tasbih (Larabci: تَسْبِيح, tasbīḥ) wani nau'i ne na zikiri wanda ya haɗa da tsarkake Allah a Musulunci ta hanyar faɗin Subḥānallāh (سُبْحَانَ ٱللَّٰهِ, ma'ana "Tsarki ya tabbata ga Allah"). Sau da yawa ana maimaita shi , ta amfani da ko dai falalarsa hannun dama ko misbaha don bin diddigin kidaya.

Etymology 
Kalmar tasbeeh ta samo asali ne daga tushen Larabci na sīn-bāʾ-ḥāʾ (ح-ب-س). Ma'anar kalmar  idan aka rubuta tana nufin ɗaukaka. 'Tasbeeh' wani tsinkaye ne wanda ba daidai ba ne daga subhan, wanda shi ne kalma ta farko na jumlar kashi na uku na sigar canonical (duba ƙasa) na tasbeeh. Kalmar a zahiri tana nufin, azaman fi'ili, "tafiya cikin sauri" kuma, a matsayin suna, "ayyuka" ko "zama". Koyaya, a cikin mahallin ibada, tasbih yana nufin Subhanal Allah, wanda galibi ana amfani da shi a cikin Alqur'ani tare da kaddarar dan (عَنْ), ma'ana "Allah ba shi da abin da (Mushirikai) su ke danganta masa)" (Al- Tawba: 31, Al-Zumar: 67 et al.). Ba tare da wannan zance ba, yana nufin wani abu kamar "Tsarki ya tabbata ga Allah."

Fassara 
Fassarar tana fassaruwa zuwa "Tsarki ya tabbata ga Allah" amma fassarar ta zahiri ita ce, "Allah yana sama [komai]". Tushen kalmar subḥān (سُبْحَان) ya samo asali ne daga kalmar sabaḥa (سَبَحَ, "zama sama"), yana ba jumlar ma'anar cewa Allah yana sama da kowane ajizanci ko kwatancen karya.

Kalmomin sau da yawa suna da ma'anar yabon Allah don cikakkiyar kamalarsa, yana nufin ƙin duk wani abin da ya shafi ɗan adam ko ƙulla dangantaka da Allah, ko kuma wani sifa na kuskure ko kurakurai a gare shi. Don haka, yana zama shaida ga fifikon Allah (تنزيه, tanzīh).

Misali, Al -Qur'ani ya ce subḥāna llāhi ʿammā yaṣifūn ("Allah yana kan abin da suke siffantawa") da subḥāna llāhi ʿammā yušrikūn ("Allah yana kan abin da suke tarayya da shi").

An ambaci jumlar a cikin hadisan Sahihul Bukhari, VBN 5, 57, 50.

Babu takamaiman takwarancin wannan jumla a cikin yaren Ingilishi, don haka duk ma'anonin da aka ambata a sama suna riƙe da ma'anar kalmar.

Iri -iri 
Kalamai daban -daban na Islama sun haɗa da Tasbih, galibi:

Amfani 
Hakanan ana yawan ambaton shi yayin sallar Islama (salatin), addu’a (addu’a), yayin huduba (khutba) a cikin masallaci kuma galibi cikin yini. Ana amfani da shi wani lokacin don bayyana girgiza ko mamaki.

An kuma ƙarfafa Musulmai su faɗi jimlar sau 33 bayan addu’a da kuma cikin yini. Muhammadu ya koya wa Musulmai cewa yana daga cikin yabon guda huɗu da Allah ke son Musulmai su ci gaba da faɗi.

Fatimah bint Muhammad 

A farkon shekarun auren Ali da Fatimah, Ali ya sami kuɗi kaɗan kuma bai iya ba wa Fatimah bawa. Hannun Fatimah sun lalace saboda niƙaƙƙun niƙa; wuyanta ya yi rauni saboda ɗaukar ruwa; tufafinta sun yi datti saboda share falon. Wata rana Ali yana sane da cewa Muhammad yana da wasu bayi, kuma ya shawarci Fatima da ta roƙe shi ɗaya daga cikin bayinsa. Fatimah ta tafi, amma ta kasa tambaya. A ƙarshe, Ali ya tafi tare da Fatimah zuwa gidan Muhammad. Bai yarda da wannan bukata tasu ba, yana mai cewa "akwai marayu da yawa (wadanda ke fama da yunwa), dole ne in sayar da wadannan bayin don ciyar da su". Sannan Muhammad ya ce "Zan ba ku abu mafi kyau fiye da taimakon bawa". Ya karantar da su wata hanya ta Zikirin da aka fi sani da "tasbihin Fatimah".

 34 maimaitawa ʾAllāhu ʾAkbaru (ٱللَّٰهُ أَكْبَرُ), ma'ana "Allah ne Mafi Girma [fiye da komai]". Ana kiran wannan magana da sunan Takbir (تَكْبِير).
 Maimaitawa na al-ḥamdu lillāhi (ٱلْحَمْدُ لِلَّٰهِ), ma'ana "Dukkan yabo ya tabbata ga Allah". Ana kiran wannan magana Tahmid (تَحْمِيد).  Maimaitawa na subḥāna -llahi (سُبْحَانَ ٱللَّٰهِ), ma'ana "Tsarki ya tabbata ga Allah". Ana kiran wannan magana Tasbih (تَسْبِيح).

Manazarta