Keleha Kurdan
Keleha Kurdan (bi erebî:حصن الأكراد, Ḥiṣn al-Akrād, anku Hisnu'l-Ekrad) kelehek e li Sûriyê û yek ji kelheyên herî parastî yên serdema navînê li cîhanê ye. Keleh cara yekem di sedsala 11an de ji aliyê hêzên leşkerî yên kurdan ên ku ji aliyê Mirdasiyan ve li wir hatine bicihkirin, hatiye zeftkirin.

Dîrok
Li gorî dîroknasê ereb a sedsala 13an Îbn Şedad, di sala 1031ê de, mîrê Mirdasiyan ên Heleb û Humsê Şibledewle Nesr, li cihê kelehê ji eşîrên kurdan re rûniştgehek ava kir ku di wê demê bi navê wargehê Ḥiṣn el-Safḥ (Hisnu's-Sefh) bû. Piştî ku wan Hisn Îbn Ekkar di sala 1029an de ji Fatimiyan winda kir. Nesr Hisnu's-Sefh vegerand ku alîkariya Mirdasiyan bike ku ji nû ve xwe bigihîjin beravên Trablusê. Ji ber ku Nesr ji leşkerên kurd re li wê derê kom kiribû, keleh bi navê Ḥiṣn al-Akrād ("Keleha Kurdan") hatiye binavkirin. Keleh ji aliyê stratejîk ve li kêleka başûrê çiyayê Elewiyin (Alawīyin) bû û li ser rêya di navbera Hums û Trablusê de serdest bû.

Çavkanî

Avadaniyên dîrokî