Knut Hamsun
Knut Hamsun (jdb. 4ê tebaxê 1859 li Lom, Fylke Oppland; m. 19ê sibatê 1952 li Nørholm a li cem Grimstad), navê jidayîkbûnê  Knud Pedersen bû ew yek ji giregirên nivîskarên norwêcî yên sedsala 20em tê zanîn. Sala 1920î de Xelata Nobelê ya wêjeyê werdigire.

Di malbateke kedkar û xizan de jidayîk dibe. Bavê wî kincan didirû û bi wê aboriya malbata xwe bi rê ve dibe. Jiyana wî hêj di zaroktiyê de gelek bi dijwariyan dibore. Perwerdeya olî dibîne. Di gelek kar û kargehan de dixebite. Ji aliyekî ve jî karê nivîsandinê didomîne. Ji bo jiyana baştir diçe Danîmarkayê. Li wir çendekê bi nexweşiya zirav re têdikoşe. Vedigere welatê xwe û sax dibe. Ji bo rojnameyan kuncikan dinivîsîne. Xeyala wî ya mezin çûyîna Amerîkayê bû û ev jî bi alîkariya jineke dewlemend pêk tê û Hamsun diçe DYA'yê. Li wir gelekdi bin bandora Mark Twain de dimîne û ji wêjeya wê hezdike. Dîsa vedigere welêt û dîsa diçe DYAyê dîsa jiyana xwe ya aborî û wêjeyî bi hev re dimeşîne. Gelek birçîbûn, êş û derdan dibîne. Dijwariya biyaniyê û bîriya welêt jiyana wî dadigire û di bin van hestan de berhemên bêhempa dinivîsîne.

Berhemên wî 

 Den Gaadefulde (1877)
 Et Gjensyn (1878)
 Bjørger (1878)
 Lars Oftedal (1889)
 Fra Det Moderne Amerikas Aandsliv (1889)
 Sult (1890)
 Mysterier (1892)
 Redaktør Lynge (1893)
 Ny Jord (1893)
 Pan (1894)
 Ved Rigets Port (1895)
 Livets Spil (1896)
 Siesta (1897)
 Aftenrøde  (1898)
 Victoria (1898)
 Munken Vendt (1902)
 Kratskog (1903)
 Dronning Tamara (1903)
 I Æventyrland (1903)
 Det Vilde Kor (1904)
 Sværmere (1904)
 Stridende Liv (1905)
 Under Høststjærnen (1906)
 Benoni (1907)
 Rosa (1908)
 En Vandrer Spiller Med Sordin (1909)
 Livet Ivold (1910)
 Den Siste Glæde (1912)
 Børn Av Tiden (1913)
 Segelfoss By (1915)
 Markens Grøde (1917)
 Sproget i Fare (1918)
 Konerne ved Vandposten (1920)
 Siste Kapitel (1923)
 Landstrykere (1927)
 August (1930)
 Men Livet Lever (1933)
 Ringen Sluttet (1936)
 Artikler i Utvalg (red: Francis Bull) (1939)
 Paa Gjengrodde Stier (1949)

Nivîskar
Norwêcî
Xelatgirên Nobela Wêjeyê
Jidayikbûn 1859
Mirin 1952