Xurabî
Xurabî ji koma nanikan e. Qurabî, qurabiye jî dibêjin. Bi azerî: قورابیه Qurabiyə , erebî: غرّيبة‎, romî (tirkî): kurabiye, yewnanî: κουραμπιές ye. Lebzîne jî cureyek ji xurabiyên pêjgeha kurd e.

Serpêhatiya xurabiyê 
Bi texmînî ev binavkirin ji herêmên soranîaxêvan belav bûye. Ji ber ku di nava gelên îranî de, faris xwedî dewlet in, rojavayî tevahiya dîrok, çand û hunera gelên îranî (kurd, faris, belûcî, gilakî, mazenderanî ûêd) dikin para farisan. 

Ewropayî xwarinên rojhilata navîn pirranî dikin para ereban an jî îdia dikin ku ji ewropayiyan belav bûne. Ev ji oriyentalîzmê tê. Ji bo xurabiyê îdîa hene ku ji farisan derbasê yewnanan, ji wan jî ereban bûye. 

Bi tesîra asîmîlasyonê li bakurê Kurdistanê ji xwarinên xuriniyê yên ji koma nanikan re kurabiye jî dibêjin. Eslê peyvê xurabî ye, di wateya "xurinî/xwariniyên ji nanikan ên çorsane" ye. Paşpirtika erebî +iye, wateyê plûral (pirane, pirejimar) dide û hinekê jî bêhna bajarîbûnê pê dixe.

Hin ji xurabiyan 
 Polvorón
 Xurabiya Dîlokê
 Xurabiya çorsane
 Lebzîne
 Cookie
 Macarons d'Amiens
 Acıbadem kurabiyesi
 Xurabiyên rengareng ên Latînamerîkayê
 Xurabiyên cihûyan ên bi runê nivîşkî yê nehatiye helandin

Gotin 
 Xurabî çû bajêr, bû xurabiye. Mêrê min jî çû bajêr destvala hat. 

Xurabî
Şîranî
Pêjgeha kurd
Pêjgeha Tirkiyeyê
Pêjgeha balkanî
Pêjgeha Îranê
Pêjgeha ereb
Pêjgeha Bosniya û Herzegovînayê