Zayendên navdêrên kurmancî
Zayenda navdêran di zimanê kurdî de, beşa rêzimana kurdî ya ku li ser hebûna navdêrên mêza û nêrza û navên duzayend disekine, bi taybetî di kurdiya kurmancî de. Di kurmancî de her navdêrek xwedî cins an jî zayendekê ye. Hin nav jî xwedî her du zayendeyan in û wek navên duzayend tên binavkirin. Mînak

Peyv dema bi serê xwe ye zayendê li ser xwe nîşan nade (dayik, bav, keç, kur, heval), lê di nava hevokê de dema tê bikaranîn zayenda xwe nîşan dide (ew dayka min e, bavê min kal e, keça 10 salî, kurê herî mezin, hevala min, hevalê me).
.

Mê
avahî

Xweza, heyberên û seqa

Gerdûn û Çavkaniyên avê

Xweza

hemu fêkiye dara u nave gula

Vexarinên avî û ewên av tê de

Navên cografîk

Amûrên muzîkê û buroyê

Lêker dema wekî navdêr tên bikaranîn

Roj, meh û sal, danên rojê

Navdêrên ku paşgirên wek -î, -hî, -ahî, -atî, -yetî, -inî, -tî

Nêr

Berhemên ji şîr

Cil û berg

Tiştên hişk

Heyberên candar

Mînakên Hevokan

Lîsteya Grûpan

 Zayenda di kurmancî de wek navdêran ji hev cuda dibin. Mîsalên navên Cilûbergan zayendmê ne. Bi vî awayî perave dibine ser çend grûpan.

Çavkanî