Սարգիս Լուկաշին
Սարգիս Լուկաշին (Սրապիոնյան) (), հայ խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ։ Ժողկոմխորհի նախագահ 1922-1925 թվականներին։

Կենսագրություն 
Սովորել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Փետրվարյան հեղափոխության օրերին ընտրվել է զինվորական կոմիտեի նախագահ։ 1918-1921 թվականներին ղեկավար աշխատանք է տարել Դոնի մարզում։ 1921-1922 թվականներին եղել է ՀԿԿ կենտկոմի քարտուղար։ Միաժամանակ ՀՍԽՀ Ժողտնտխորհի նախագահն էր։

1922-1925-ին՝ Լուկաշինի ժողկոմխորհի նախագահության շրջանում, երկիրը դեռևս գտնվում էր տնտեսական ծանր վիճակում։ Նրա առաջին գործը արդյունաբերական ձեռնարկությունների գործարկումն էր, որի նպատակով Լուկաշինը ձեռնամուխ եղավ Հայաստանում էներգետիկ բազայի ստեղծմանը. 1923 թվականին սկսվեցին կառուցվել հիդրոէլեկտրակայաններ։ Առաջինը Հրազդան գետի վրա կառուցված Երևանի հիդրոէլեկտրակայանն էր, որի շինարարությունն ավարտվեց 1926 թվականին, երբ Լուկաշինն այլևս վարչապետ չէր։

Լուկաշինի պաշտոնավարության շրջանում շարունակվեց ներգաղթը, որն սկսվել էր Ալեքսանդր Մյասնիկյանի գործունեության ընթացքում։ Հիմնականում հայրենիք տեղափոխվեցին Մերձավոր Արևելքում, մասնավորապես՝ Միջագետքում ապրող հայերը։

Հունվար 1925-ին կառավարությունից դուրս մղվելուց հետո, Լուկաշինը փոխադրվել է Թբիլիսի ու ստանձնել է Անդրֆեդերացիայի ժողկոմխորհի տեղակալի պաշտոնը։

Լուկաշինն էլ ստալինյան զոհերից եղավ։ Նա մեղադրվեց որպես «հակապետական գործիչ», «օպոզիցիային հարած» և 1937 թվականին գնդակահարվեց։

Ծանոթագրություններ 

Հայ հեղափոխականներ
Ստալինյան բռնաճնշումների հայ զոհեր
Հայ քաղաքական գործիչներ
Հայկական ԽՍՀ Ժողկոմխորհի նախագահներ
Հայ աթեիստներ
Նոր Նախիջևան քաղաքում ծնվածներ
Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմին մասնակցած ռուսական ռազմական գործիչներ
Ստալինյան բռնաճնշումների զոհեր Ռուսաստանում