Պաշտոնական լեզու
Պաշտոնական լեզուն լեզու է, որին տրված է հատուկ օրինական կարգավիճակ որևէ պետությունում, երկրում կամ միջազգային կազմակերպության մեջ։ Պետության պաշտոնական լեզուն հաճախ նաև կոչվում է պետական լեզու։

Երկրի պաշտոնական լեզու 
Երկրի պաշտոնական լեզուն առաջին հերթին այդ երկրի սահմանադրության լեզուն է և սովորաբար այդ երկրի օրենսդրական մարմնի կողմից օգտագործվող լեզուն, սակայն որոշ երկրների օրենքները պահանջում են կառավարական փաստաթղթերի թողարկումը նաև այլ լեզուներով։

Պաշտոնական լեզուն երբեմն տարբերվում է դասավանդման լեզվից, և հետևաբար այս երկուսը միմյանց փախարինելի չեն։

Պաշտոնապես ճանաչված փոքրամասնության լեզուներ 
Անհրաժեշտ է զանազանել պաշտոնական լեզուն պաշտոնապես ճանաչված փոքրամասնության լեզուներից, որոնք երկրում ազգային փոքրամասնությունների կողմից օգտագործվող և օրենսդրությամբ ճանաչված լեզուներն են։ Այս լեզուները կարող են օգտագործվել գործավարության, ինչպես նաև՝ դպրոցական դասավանդման համար (օրինակ՝ ռուսերենը Էստոնիայում)։

 2 պաշտոնական լեզու՝ Կանադա, Ֆինլանդիա, Իռլանդիա, Բելառուս, Աֆղանստան, Հայիթի...
 3 պաշտոնական լեզու՝ Բելգիա, Պարագվայ, ...
 4 պաշտոնական լեզու՝ Շվեյցարիա, Սինգապուր, ...

Քաղաքական հարցեր 
Որոշ երկրներում տարբեր լեզուների օգտագործումը տարբեր կոնտեքստներում հանդիսանում է թեժ քաղաքական խնդիր։ Արդի պատմության մեջ սա հատկապես բնորոշ է նախկին ԽՍՀՄ տարածքում նորանկախ պետություններում ռուսերենի կարգավիճակին։

Տես նաև 
 Գրական լեզու
 Ազգային լեզու

Լեզվի ազատության իրավունք
Քաղաքականություն
Լեզու
Լեզվային քաղաքականություն