Ալեսանդրո Դել Պիեռո
Ալեսանդրո Դել Պիեռո (, ), իտալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող, կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է իտալական «Յուվենտուս» ակումբում՝ դառնալով այդ ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը, հաջողությամբ հանդես է եկել նաև Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ Նա Իտալիայի բոլոր ժամանակների երրորդ ռմբարկուն է՝ 335 գոլ (Ջուզեպպե Մեացա՝ 338 գոլ, Սիլվիո Պիոլա՝ 364 գոլ)։ Իտալիայի հավաքականի կազմում 2006 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ Նա 19 տարի խաղացել է «Յուվենտուսում» (11 տարի եղել է թիմի ավագը) և սահմանել է ռեկորդ՝ 705 խաղում խփելով 290 գոլ։ 2012-ին «Յուվեն« լքելուց հետո երկու տարի խաղացել է ավստրալիական Սիդնեյ ֆուտբոլային ակումբում։ Կարերան ավարտելուց առաջ վերջին անգամ հանդես է եկել հնդկական «Դելի Դայմանոս» ակումբում։

Դել Պիեռոն սկսել է ֆուտբոլ խաղալ երիտասարդ տարիքում։ Տասնչորսամյա Դել Պիեռոյին «Պադովայի» մասնագետները հայտնաբերել են «Սան Վանդեմանո» թիմի կազմում, և շուտով Ալեսանդրոն տեղափոխվեց «Պադովա»։ Ալեսանդրոն «Պադովայի» հիմնական կազմում իր նորամուտը նշել է 1992 թ.ի նոյեմբերի 22-ին Սերիա B-ի խաղում, որտեղ նրա թիմը խաղում էր «Տերննանա Կալչոյի» դեմ։ Նա «Պադովա» երիտասարդական թիմից «Յուվենտուս» է տեղափոխվել 1993 թվականին և այնտեղ խաղացել է 19 մրցաշրջան։ Նրա նորամուտը Ա սերիայում կայացել է 1993 թ.ի սեպտեմբերին «Ֆոջայի» դեմ, իր առաջին գոլը նա խփել է հաջորդ իսկ խաղում «Ռեջիայի» դարպասը։ Այդ մրցաշրջանի 28-րդ տուրում «Պարմայի» հետ հանդիպման ժամանակ Դել Պիեռոն առաջին անգամ դուրս է եկել հիմնական կազմում և դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ։

1995-96 մրցաշրջանից նա դարձավ «Յուվենտուսի» հիմնական կազմի խաղացող։ Դել Պիեռոյի ամենահաջող մրցաշրջաններից մեկը 1997–98-ն է, երբ նա խփեց 32 գոլ և կարևոր դեր խաղաց իր թիմի հաղթարշավում։ Այդ մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» հաղթեց Սերիա Ա-ն, հասավ Իտալիայի գավաթի և Չեմպիոնների Լիգայի գավաթի եզրափակիչ։

Ներառվել է ՖԻՖԱ-ի վարկածով լավագույն ֆուտբոլիստների 125 հոգանոց ցուցակում, որը կազմել էր Պելեն կազմակերպության ստեղծան հարյուրամյակի նախօրեին։ World Soccer ամսագրի վարկածով 77-րդն է XX դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում։ Ինչպես նաև ՈՒԵՖԱ-ի ոսկե հոբելյանական քվեարկության վարկածով Ալեսանդրոն վերջին կես դարի լավագույն ֆուտբոլիստների շարքում է։ 2000 թվականին նա եղել է աշխարհի ամենաբարձր վարձատրվող ֆուտբոլիստը, եթե հաշվի է առնվում աշխատավարձը, բոնուսները և գովազդի պահումները։ Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Պատոն և Ռոնալդինյոն հայտարարել են, որ Դել Պիեռոն իրենց կուռքն է։ Ջենտլմենական խաղի համար ստացած երեք մրցանակներից բացի, Դել Պիեռոյին անձնական արժանիքի համար շնորհվել է նաև Golden Foot-ի պատվավոր մրցանակ։

Նրա սովորական դիրքը խաղադաշտում հետ քաշված հարձակվողն է, որը գտնվում է անվանական հարձակվողի և կիսապաշտպանի միջև։ Դաշտի տուգանային հրապարակին մոտիկ տեղը հակառակորդները երբեմն անվանում են «Դել Պիեռոյի տեղանքը» (), քանի որ Ալեսանդրոն իր գոլերից շատերը խփել է հենց այդ հեռավորությունից։

Մինչ օրս ֆուտբոլիստը «Յուվենտուսի» բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն է։ Դել Պիեռոն նաև լիդերն է մասնակցած խաղերի քանակով «Ծեր Սինյորայում»։ Նա զբաղեցրել է տասներորդ տեղը ռմբարկուների քանակով ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում։ Իտալիայի ազգային հավաքականում խփված գոլերի քանակով Դել Պիեռոն չորրորդ տեղը կիսում է Ռոբերտո Բաջիոյի հետ։

Կենսագրություն 
Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ծնվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 6-ին իտալական Կոնելյանո քաղաքում։ Նա ընտանիքում երկրորդ երեխան էր, եղբայրը՝ Ստեֆանոն, նրանից մեծ է 9 տարով, ով ի դեպ նույնպես ֆուտբոլիստ էր և հանդես էր գալիս «Սամպդորիա» ակումբում, սակայն ստացած ծանր վնասվածքից հետո թողել է ֆուտբոլի կարիերան։ Հայրը՝ Ջինոն, մասնագիտությամբ էլեկտրական համակարգերի մասնագետ էր (մահացել է 2001 թ.ին), մայրը՝ Բրունան, տնային տնտեսուհի է։

Դեռ պատանի տարիքից Դել Պիեռոն հետաքրքվում էր ֆուտբոլով, նրա սիրած ֆուտբոլիստներն էին հոլանդացի Մարկո Վան Բաստենը և ֆրանսիացի Միշել Պլատինին։ Նրանց ընտանիքը սոցիալապես ոչ լրիվ էր ապահովված, Ալեսանդրոն մտածում էր նաև վարորդ դառնալու մասին, որպեսզի ինչ-որ կերպ բարելավվի ընտանիքի վիճակը։

Սակայն ի վերջո նա ընտրեց ֆուտբոլիստի մասնագիտությունը, մայրը նրան տարավ ֆուտբոլային դպրոց, որտեղ նրա առաջին մարզիչը դարձավ Ումբերտո Պրեստոն։ Սկզբում նա մարզվում էր որպես դարպասապահ։ Նրա մայրը այդպես էր ցանկանում, մտածելով նրան հեռու պահել հնարավոր վնասվածքներից, քանի որ ավագ որդին՝ Ստեֆանոն վնասվածքի պատճառով էր թողել ֆուտբոլիստի կարիերան, սակայն տեսնելով նրա հարձակողական կարողությունները հենց Ստեֆանոն է նրան առաջարկում խաղալ հարձակվողի դիրքում։ Այդպիսով 19 տարեկանում իր ծնողների հետ տեղափոխվում է Թուրին քաղաք։

Նա սկսել է իր կարիերան 1982 թվականին «Սան Վենդեմիանո» թիմում։

2005 թ.–ին Ալեսանդրոն ձևավորեց արդյունավետ կապ բացառապես Դևիդ Տրեզեգեյի հետ։ Հատկապես հիշարժան էր նրա փոխանցւոմը Տրեզեգեին «Միլանի» դեմ հաղթական հանդիպման ժամանակ, որը Ալեսանդրոյին և իր թիմին բերեց հերթական ոսկին։ Երբ Դել Պիերոն դարձավ 30 տարեկան, շատ ֆուտբոլային քննադատներ և անգամ երկրպագուներ սկսեցին խոսել նրա կարիերայի ավարտի մասին։ Սակայն 2006/2007 թթ. խաղաշրջանի ընթացքում Դել Պիերոն դուրս բերեց Յուվենտուսը Բ սերիայից՝ դառնալով լավագույն ռմբարկու։ 38 խաղում նա դարձավ 21 գոլի հեղինակ (երեքը՝ 11 մետրանոց հարվածից)։
2008 թ. նոյեմբերի 29–ին Ալեսանդրո Դել Պիերոն խփեց իր 250–րդ գոլը Յուվենտուսի կազմում Ա սերիայի 14–րդ մրցաշարում «Ռեջինայի» դեմ հանդիպման ժամանակ։ Դա տեղի ունեցավ խաղի 74–րդ րոպեին, երբ Յուվենտուսի ավագը իրացրեց 11-մետրանոց հարվածը։ 2009 թ.–ի մարտին, իրականացնելով դուբլ «Բոլոնյայի» դարպասին, Դել Պիերոն խփեց իր կարիերայի 300-րդ և 301-րդ գոլերը։
2011 թ.–ի Յուվենտուսի նախագահ Անդրեա Անելին հայտարարեց, որ 2011/2012 թթ. խաղաշրջանը «Յուվենտուսի» կազմում կլինի վերջինը Ալեսանդրոյի համար։

Ակումբային կարիերան

Պադովա՝ առաջին պրոֆեսիոնալ թիմը 
Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իտալական «Սան Վենդեմիանո» ակումբում, որտեղ էլ 13 տարեկանում նրան նկատեցին «Պադովայի» սկաուտները։ Նա Պադովայում խաղաց 1988-1993 թթ. ընթացքում։ Այդ ժամանակ Դել Պիեռոն պետք է հեռանար հարազատ քաղաքից ինչը նա արեց, նա գնաց սպորտային դպրոց։ 1991 թվականին առաջին անգամ նա հանդես եկավ տեղական ֆուտբոլային ակումբում։ Դել Պիեռոն (1991/1992) մրցաջրջանի ընթացքում խաղաց 4 հանդիպում, իսկ 1992-1993 մրցաշրջանում - 10 հանդիպում անցկացրեց, նա խփեց իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում։ 1992 թվականի նոյեմբերի 22-ին տեղի ունեցավ «Տերնանայի» դեմ խաղի ընթացքում, Դել Պիեռոն մտավ փոխարինման և իր ներդրումը ունեցավ 5։ 0 հաշվին։ Նրա մրցելույթներից հետո իտալական ակումբների ուշադրությունը բևեռվում է իր վրա և 1993 թ. նա տեղափոխվում է «Յուվենտուս»։

Յուվենտուս

Առաջին հաջողությունները մեծ ֆուտբոլում 
Դել Պիերոյի այդքան յուրահատուկ խաղաոճը անմիջապես գրավեց հասարակության ուշադրությունը։ 1993 թ.–ին միանգամից 2 իտալական ֆուտբոլային գռանդներ «Յուվենտուսը» և «Միլանը» համապատասխան հարցումներ հղեցին Դել Պիերոյին։ «Պադովայի» ղեկավարները որոշեցին ընտրության հնարավորությունը թողնել ֆուտբոլիստին, որն էլ ընտրեց Թուրինը։ Նա տեղափոխվելով «Յուվենտուս» ստացավ «Pinturicchio» մականունը։ Գործարքի արժեքը կազմում էր 2միլիոն դոլար։
Երիտասարդական թիմում կարճատև ելույթներից հետո Դել Պիերոն վերջապես հանդես եկավ ակումբի Ա սերիայի կազմում։ Հաջորդող հանդիպմանը «Պարմայի» հետ Ալեսանդրո Դել Պիերոն առաջին անգամ հանդես եկավ մեկնարկային կազմում՝ դառնալով հետ–տրիկի հեղինակ։
Նրա ֆուտբոլային կենսագրության մեջ 1994-1995 թթ. խաղաշրջանը առաջինն էր, որ լիարժեք էր։ Առաջնությունում անցկացնելով 29 հանդիպում և դառնալով 8 գոլի հեղինակ՝ նա իր և ակումբի համար նվաճեց երկար սպասված սկուդետտոն։ 1994/1995 թթ. խաղաշրջանը շրջադարձային եղավ թիմի համար, քանզի հանրահայտ մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնիին փոխարինեց Մարչելո Լիպպին։ Այս փոփոխությունը չազդեց տաղանդավոր ֆուտբոլիստի վրա, ով ազգային առաջնության լավագույն երիտասարդ խաղացողն էր։ Բացի այդ, առաջնության վերջին հանդիպմանը Դել Պիերոն ստացավ 10 համարի մարզաշապիկը, որը մինչ այդ պատկանում էր «Յուվենտուսի» անփոխարինելի առաջնորդ Ռոբերտո Բաջոյին։
Զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո նա խաղաց նախկին նվիրումով և Յուվենտուսը վերջապես դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի հաղթող, որին հաջորդեց նաև Միջմայրցամաքային գավաթը։ «Ռիվեր Փլեյթի» դեմ տարած հաղթանակով «Յուվենտուսը» դարձավ մոլորակի ուժեղագույն ակումբը, իսկ Դել Պիերոն Տոյոտայի մրցանակակիր, որպես այդ հիշարժան խաղի ամենաթանկ ֆուտբոլիստ։
Մինչ նա այդ հաջողությանը հասել էր Միշել Պլատինին։ Մեկ տարի անց Ալեսանդրոն ճանաչվեց Իտալիայի լավագույն խաղացող։ 1998 թ.–ի նոյեմբերը իրականում Դել Պիերոյի համար դարձավ անհաջող։ Ազգային առաջնության խաղերից մեկի ժամանակ նա վնասեց ոտքը, որի պատճառով մինչև խաղաշրջանի ավարտը չմասնակցեց խաղերին։ Այս փաստը չէր կարող չազդել «Յուվենտուսի» խաղի վրա, որն ավարտեց առաջնությունը 6-րդ հորիզոնականում։ Սակայն, շուտով, ղեկավարությունը նրա հետ կնքեց հնգամյա պայմանագիր, որով զգացնել տվեց իր ֆուտբոլիստից սպասվելիք օգնության կարիքը։ Դժվարությամբ անցկացնելով 46 հանդիպում, նա 12 անգամ գրավեց հակառակորդի դարպասը։ Դել Պիերոն երկարացրեց պայմանագիրը Յուվենտուսի հետ մինչև 2010 թ.։

Կարիերայի գագաթնակետը 

1993 թվականին նա տեղափոխվում է «Յուվենտուս» և խաղում է Թուրինում 19 մրցաշրջան, 2012-ին տեղափոխվեց «Սիդնեյ»։ Նրա դեբյուտը Ա սերիայում կայացավ 1993 թվականի սեպտեմբերին Ֆոգինայի դեմ, իր առաջին գոլը նա խփեց հաջորդ իսկ խաղում Ռեջիայի դարպասին, իսկ իր թիմը հաղթեց 4-0 հաշվով։ Նա նաև գոլի հեղինակ դարձավ Ջենոայի դեմ խաղում, իսկ խաղն ավարտվեց ոչ-ոքի (1–1)։ Իսկ հենց հաջորդ խաղում առաջնության Պարմայի դեմ խաղում նա ձևակերպեց հեթ-տրիկ (4-0 «Յուվեի» հաղթանակ)։

«Յուվենտուսի» կազմում իր առաջին սկուդետոյին նա տիրացավ 1994–95 մրցաշրջանում, իսկ 2005-2006 թ. մրցաշրջանում Կալչոպոլլին իր թիմին զրկեց սկուդետոյից։ Ա սերիայի 1997-1998 մրցաշրջանում նա խփեց 21 գնդակ, նրա համար այդ սեզոնը լավագույններից էր, իսկ Չեմպիոնների Լիգայում այդ տարի նա խփեց 10 գնդակ։ Այդ տարվա Չեմպիոնների Լիգայի կիսաեզրափակիչում իր թիմը հանդիպեց Մոնակոյի հետ, Յուվենտուսը այդ խաղում հաղթեց 4-1 հաշվով, իսկ Դել Պիեռոն ձևակերպեց հեթ-տրիկ։

Այդ տարվա մայիսի 20-ին «Յուվենտուսը» եզրափակիչում հանդիպեց «Ռեալ Մադրիդի» հետ և այդ խաղում պարտվեց, Դել Պիեռոն հայտավորված էր խաղին։ Այդ խաղում Ռեալ Մադրիդի կազմում գոլի հեղինակ դարձավ Պրեդրակ Միյատովիչը, այդ տարի «Յուվենտուսը» նվաճեց 25-րդ սկուդետոն, իսկ Դել Պիեռոն մեծ ներդրում ունեցավ որպես թիմի առաջատար ֆուտբոլիստներից մեկը։

1994/1995 մրցաշրջանում Դել Պիեռոյին կարևոր էր դարձել ֆուտբոլային կյանքը. նա խաղաց 29 խաղ և խփեց 8 գոլ, նա իր թիմի հետ տիրացավ սկուդետոյին։ Իսկ հետո իր թիմի հետ նվաճեց ևս յոթ տիտղոս՝ 1996/97, 1997/98, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2011/12 մրցաշրջաններում (2004-05 և 2005-06 սակայն նշված մրցաշրջաններում թիմին զրկեցին տիտղոսից մեծ սկանդալի պատճառով)։ 1994/1995 մրցաշրջանը մյուս մրցաշրջաններից եղավ տարբեր այնքանով որ՝ թիմի գլխավոր մարզիչ Ջովաննի Տրապատոնիին եկավ փոխարինելու Մարչելո Լիպին Այդ փոփոխությունը ազդեց նաև Դել Պիեռոյի վրա, այնքանով որ՝ Դել Պիեռոն արդեն խաղում էր մեկնարկային կազմում՝ Բաջիոյի - Վիլիյի - Վարելիյի պես խաղացողների հետ, իսկ դա նշանակում էր որ Դել Պիեռոյի գոլերի քանակը շատացավ և նա դարձավ ազգային առաջնության լավագույն խաղացող։ «Պարման» հետաքրքրված էր Դել Պիեռոյի ծառայություններով, սակայն Մարչելո Լիպին չթողեց որ Դել Պիեռոն տեղափոխվի «Պարմա»։ Դել Պիեռոն արդարացրեց մարզիչների սպասումները խփելով գեղեցիկ գնդակներ, որոշ մասնագետներ նրան համեմատեցին Ռոբերտո Բաջիոյի և Միշել Պլատինիի հետ։

Խնդիրներ վնասվածքի հետ 
1998/99 մրցաշրջանը Դել Պիեռոն սկսեց գոլով «Լացիոյի» դեմ Իտալիայի Սուպերգավաթի խաղում, բայց դա բավական չէր «Յուվետուսի» համար հաղթելու այդ գավաթը։ Այնուհետև նա դարձավ գոլի հեղինակ Իտալիայի դերբիյում «Ինտերի» դեմ։ Իսկ հետո նրա ծննդյան օրը, նոյեմբերի 8-ին խաղի 92-րդ րոպեին «Ուդինեզեյի» դեմ խաղում նա ստացավ վնասվածք։ Նա բուժվեց ԱՄՆ-ի վիրաբուժների կողմից, իսկ վերականգնողական շրջանը տևեց 9 ամիս։ Այդ ժամանակ «Յուվեն» հաղթեց Ինտերտոտոյի գավաթը, բայց Ա սերիայում զբաղեցրեց յոթերորդ տեղը։ Շուտով ակումբը ստորագրեց նրա հետ նոր հնգամյա պայմանագիր, դրանով իսկ հասկացնել տվեց, որ նա ֆուտբոլիստների օգնության կարիքն ունի։ Չնայած տպավորիչ գումարին - 1999 թ.ի պայմանագրում Ալեսանդրո Դել Պիեռոն նաև ստանում էր 10 միլիոն լիրա ամսական աշխատավարձ, որը ավելի բարձր էր քան այլ ֆուտբոլային աստղերինը որոնք հանդես էին գալիս այն ժամանակվա գերակումբներում, ինչպիսիք էն Ռոնալդոն կամ Կրիստիան Վիերին։ Դել Պիեռոն երկաևաձգեց իր հետ պայմանագիրը մինչև 2010 թ.։ «Սա վճռական ընտրություն էր իմ կարիերայում և իմ կյանքում, - ասաց Ալեսանդրոն։ - „Յուվենտուսն“ ինձ շատ բան է տվել, և ես ուզում եմ շարունակել հաղթարշավս այստեղ»։

Վերադարձը Ալեքսի վնասվածքից հետո այնքան էլ հաջող չէր, նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը որ ակումբի նոր մարզիչ էր նշանակվել Կառլո Անչելոտին, նա պետք է իրեն կարողանար նորովի դրսևորել։ Մրցաշրջանը սկսվեց «Ուդինեզեյի» դեմ գոլով։ Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ Ինտերտոտոյին Գավաթի կիսաեզրափակիչում, և այդ գոլով թիմին օգնեց որպիսզի «Յուվեն» հասնի առաջնության եզրափակիչ որում ել «Ծեր Սինյորան» հաղթեց, իսկ ՈՒԵՖԱ Գավաթում գոլ խփեց «Օմոնիայի» դեմ խաղում, ինչը նպաստեց կիպրոսցիների կատմամբ ընդհանուր 10։ 2 հաշվով հաղթանակի։ Այդ մրացաշրջանում նրա հավածներից 12-ն էին դիպուկ (9-ը առաջնությունում)։ և նա տվեց 20 արդյունավետ փոխանցում։

Ալեքսը խփեց որոշիչ գոլ Նեապոլ քաղաքի տեղական «Նապոլիի» դեմ խաղում, բայց այդ գոլը բերեց մկանների ինչ-որ խնդրի։ 2001 թվականի փետրվարի 18-ին, Բառիի դեմ խաղում Դել Պիեռոն գոլ խփեց, և արցունքները աչքերին շատ որախացավ ի նշան իր հոր հավատարմության, որը մահացել էր մի քանի օր առաջ։ Ընդհանուր մրցաշրջանում «Յուվեն» զբաղեցրեց 2-րդ տեղը։

Նոր հաջողություններ 
Մարչելո Լիփիի «Յուվենտուսի» մարզչի պաշտոնում վերադառնալուց հետո Դել Պիեռոյի հաջողությունները դարձան ակնհայտ։ 2001/02 մրցաշրջանում նա խփեց ​​21 գոլ և մրցաշրջանի միջնամասում դարձավ թիմի ավագ։ Դեբյուտային խաղում «Վենեցիայի» դեմ խաղում երկու գոլ խփեց Տրեզեգեն և Ալեն։ Շուտով Ալեքսը հասավ և անցավ 100 գոլի սահմանը սև-սպիտակ համազգեստով։ Նա նաև հեղինակեց դուբլ «Տորինոյի» դեմ դերբիում։ Ամբողջ կարիերայի ընթացքում նա խփել է 4 գոլ թուրինյան դերբիում։ Հոկտեմբերի 23-ին, կրկին Չեմպիոնների լիգայում, նա գոլ խփեց Պորտոյի դարպասը, այդ ժամանակ առաջնությունում, դեկտեմբերի 9-ին, գոլի հեղինակ դարձավ նաև «Միլանի» դեմ խաղում։ 2001 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ տուգանային հարվածից, որը 27-րդ գոլն էր Եվրոգավաթներում, Սանդրոն թիմում ռեկորդ սահմանեց, նախկինում նման բան հաջողվել էր Ռոբերտո Բետեգեն։ Վերջին օրերին, ազգային առաջնությունում մայիսի 5-ին 2002 թվականին, շնորհիվ «Ինտերի» պարտության 4-2 հաշվով «Լացիոյից», և «Յուվենտուսի» հաղթանակի 2-0 հաշվով «Ուդինեզեի» նկատմամբ, որտեղ Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ, նա չորրորդ անգամ դարձավ Իտալիայի չեմպիոն իր կարիերայում (առաջին անգամ ավագի թևկապով)։ Դել Պիեռո և Տրեզեգե զույգը ճանաչվեց որպես առավել արդյունավետ Եվրոպայում։

2002-03 մրցաշրջանը նա արդյունավետ սկսեց, 10 գնդակ առաջին 7 խաղում «Յուվենտուսում», նաև նա երկու գոլ հեղինակեց սուպերգավաթում։ 2002 թ. հոկտեմբերի 19-ին նա «Ինտերի» դեմ 131-րդ գոլը խփեց «Յուվենտուսում» և հավասարվեց Պիերտո Անաստազիին։ Այդ տարի նա նշանակալի դեր խաղաց իր թիմի համար Չեմպիոնների լիգայում, խփելով 5 գոլ։ Նա նաև աչքի ընկավ վերջին կիսաեզրափակիչում մադրիդի «Ռեալի» դեմ խաղում, որտեղ հաղթեցին թուրինցիները։ Եզրափակիչից հետո գոլազուրկ ոչ-ոքի, 11 մետրանոց հարվածներով «Յուվեն» պարտվեց «Միլանին» 2։ 3։ Ալեքսը մրցաշրջանը ավարտեց «Յուվենտուսի» լավագույն ռմբարկուի տիտղոսով Ա Սերիայում և Չեմպիոնների լիգայում (Պավել Նեդվեդի հետ միասին)։

Դել Պիեռոն նոր մրցաշրջանը սկսեց Սերիա Ա-ում, ինչպես նախորդ երկուսում, իսկ թիմը՝ «Յուվենտուսը» հաղթեց «Էմպոլիին» ջախջախիչ 5։ 1 հաշվով։ Հոկտեմբերին նա եղել է յոթերորդ անգամ իր կարիերայում Ոսկե գնդակի հավակնորդ։ Դեկտեմբերի 18-ին, Սիենայի դեմ խաղում նա դարձավ 150-րդ գոլի հեղինակ «Յուվենտուսում» մեկ ամիս անց, նույն Սիենայի դեմ խաղում Ալեքսը ձևակերպեց չորրորդ հեթ-տրիկը իր կարիերաայում։ Նա հաղթեց Իտալիայի սուպերգավաթը «Յուվենտուսի» հետ «Միլանի» դեմ հետխաղյա տասնմեկ մետրանոց հարվածաշարով, Սանդրոյի համար դա չորրորդ հաղթական տիտղոսն էր։ Նաև նա գոլի հեղինակ դարձավ Իտալիայի գավաթի «Լացիոյի» դեմ խաղում, որում Ծեր Սինյորան պարտվեց ընդհանուր արդյունքներով, այդ խաղը ավարտվեց 2–2, իսկ առաջին խաղը ավարտվել էր 2:0 հաշվով հօգուտ Լացիոյի։

2005 թվականին Դել Պիեռո արդյունավետ հարձակողական զույգ ձևավորեց Դավիդ Տրեզեգեյի հետ։ Այդ մրցաշրջանում նա արդեն «Յուվեյի» առաջատարներից չէր և հաճախ էր նստում պահեստայինների նստարանին, հիմնականում պայմանավորված էր Զլատան Իբրահիմովիչին ձեռք բերելու փաստով։ Ալեն տարվա մրցաշրջանը սկսեց «Յուրգորդենի» դեմ խաղում, որում իր թիմը հաղթեց 1-4 հաշվով, նա նաև գոլ խփեց «Բավարիայի» դեմ խաղում։ Հունվարի 9-ին նա գոլ խփեց «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, դրանով իսկ անցնելով Ֆելիչե Բորելի ռեկորդը։ 2005 թվականի հունվարի 30-ին նա խփեց իր 167-րդ գոլը Յուվենտուսում և հասավ Օմար Սիվորիի ռեկորդին։ Մայիսի 8-ին Ալեքսը հարվածի միջոցով դարձավ գոյին փոխանցման հեղինակ որում գոլը խփեց Դավիդ Տրեզեգեմ «Սան Սիրոյում» «Միլանի» դեմ խաղում։ Այդ հաղթանակը Ալեսանդրոյին և նրա թիմին բերեց ոսկի, որը շուտով հանեցին «Բիանկոներիների» հավաքածուից «Կալչոպոլիի» հայտնի սկանդալի պատճառով։ Նաև դարձավ գոլի հեղինակ «Կալյարիի» դեմ խաղում. Այդ մրցաշրջանում Դել Պիեռո խփեց 17 գոլ։

2005/06 մրցաշրջանը Դել Պիեռոյի համար լավ սկսվեց, նա երկու գոլ խփեց «Ասկոլիի» դեմ լիգայի խաղում։ Նոյեմբերի 6-ին, «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, նա գերազանցեց Ռոբերտո Բետտեգայի առաջնության գոլերի ռեկորդը։ 2006 թվականի հունվարի 10-ին Իտալիայի գավաթի երկրորդ փուլում նա խփեց երեք գոլ «Ֆիորենտիայի» դարպասին։

Լիպիի վերադարձը 
Դել Պիեռոն իր ֆրանսիացի խաղընկեր Դավիթ Տրեզեգեյի հետ 2000 թվականին Մարչելո Լիպիի հետ նորամուտը նշեցին Յուվենտուսի կազմում, իսկ չեխ փլեյմեյքեր Պավել Նեդվեդը 2001 թվականին տեղափոխվեց Թուրին, 2001-02 մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» 2002 թ. 26-րդ անգամ նվաճեց Ա Սերիայի չեմպիոնական տիտղոսը, իսկ հաջորդ տարի ավտոմատ որակավորվում են ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա։ «Յուվենտուսը» խաղում էր E խմբում, նրա մրցակիցներն էին՝ «Ֆեյենորդը», «Նյուքասլ Յունայթեդը», «Դինամո Կիևը»։ Խմբում ի վերջո հաղթեց Յուվենտուսը։ 2002 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, Դինամո Կիևի հետ առաջին խաղում Յուվենտուսից հաշիվը բացեց Անջելո Դի Վայիոն, Դել Պիեռոն 22-րդ րոպեին կրկնապատկեց հաշվի տարբերությունը, իսկ Դի Վայիոն ձևակերպեց դուբլ։ Հաջորդ գոլերը խփեցին Էդգար Դեվիսը և Պավել Նեդվեդը։ «Յուվենտուսը» խմբից դուրս գալով 2-րդ տեղով՝ խաղաց «Բարսելոնայի» դեմ, խաղի հիմնական ժամանակը ավարտվեց 1-1 հաշվով, նշանակվեց ավելացված ժամանակ, որտեղ «Յուվենտուսի» կազմում գոլի հեղինակ դարձավ Մարսելո Զալայետան, իսկ հենց հաջորդ կիսաեզրափակիչ փուլում Յուվենտուսը խաղաց իսպանական մյուս գրանդի հետ՝ «Ռեալ Մադրիդի» հետ։ Յուվենտուսը ընտրեց հարձակողական մարտավարություն, իր դաշտում Յուվենտուսը առաջին շրջանի խաղում հաղթեց 2-1 հաշվով և ընդհանուր դիմակայության հաշիվն էլ դարձավ 4-3 հօգուտ «Յուվենտուսի»։ Եզրափակիչը կայացավ Մանչեստերում, մայիսի 28-ին, որտեղ Յուվենտուսի մրցակիցը «Միլանն» էր։ Հիմնական և ավելացված ժամանակում խփված գոլեր չեղան, նշանակվեց 11 մետրանոց հարվածներ, որոնցից մեկը իրացրեց նաև Դել Պիեռոն, արդյունքում սակայն Յուվենտուսը պարտվեց 3-2 հաշվով։

Կապելոյի ժամանակները 
ՈՒԵՖԱ Եվրո 2004-ից հետո, Յուվենտուսում Մարչելո Լիպիին եկավ փոխարինելու Ֆաբիո Կապելոն։ Կապելոն համոզված չէր Դել Պիեռոյի ունակությունների հարցում և առավել հաճախակի էր նրան փոխարինում Զլատան Իբրահիմովիչը, իսկ այդ փոփոխության արդյունքում շատ երկրպագուներ հիասթափվեցին «Յուվեից»։ Սակայն Դել Պիեռոն կարողացավ խփել 14 գոլ Յուվենտուսում և կարողացավ իր թիմի հետ նվաճել 28-րդ սկուդետոն, իսկ շնորհիվ Դեվիդ Տրեզեգեի Յուվենտուսը հաղթանակ տարավ «Միլանի» նկատմամբ Սան Սիրո մարզադաշտում (0-1)։

Լրագրողները և մարզիչները համաձայնեցին, որ Դել Պիեռոն վերադառնար մեկնարկային կազմ 2005–06 մրցաշրջանում և նա խփեց 20 գոլ ընդհանուր բոլոր մրցաշարերում։ Դել Պիեռոյի դերը Յուվենտուսում այնուամենայնիվ փոխվեց այդ մրցաշրջանում, քանի որ թիմի գլխավոր մարզիչ Ֆաբիո Կապելոն նախընտրում էր օգտագործել նրան որպես փոխարինող։ Այսպիսով Ֆաբիո Կապելոյի մարզիչ եղած ժամանակ նա համեմատաբար ֆիզիկապես հանգիստ մրցաշրջան էր անկացնում, քանի որ Ֆաբիո Կապելոն գտնում էր որ Յուվենտուսում «առավել բարձրակագ խաղացողներ կան»։

2006 թ.ին, Դել Պիեռոն կրկնեց Խոսե Ալտաֆինիի Ա սերիայի ռեկորդը, նա փոխարինման մտնելով խաղի վերջին րոպեներին հեղինակեց վեց գոլ 2005–06 մրցաշրջանում։

Բ Սերիայի մրցաշրջանը 

Առաջատարների հեռանալը «Յուվենտուսից» հանգեցրեց նրան որ, նոր սերունդի որակները իջան՝ երիտասարդները եկան փոխարինելու առաջատարներին։ Իտալացի երկրպագուները ճանաչեցին այնպիսի տաղանդավոր ֆուտբոլիստների, ինչպիսիք են. Ֆեդերիկո Բալցարետտին, Կլաուդիո Մարկիզիոն, Ռաֆալէլե Պալլադինոն; իսկ Վալերերի Բոջինովը ստացավ լավագույն մարզավիճակը։

«Յուվենտուսը» լքեց Բ Սերիա 17 միավոր տուգանքով, որոշումը ընդունեց «Մոջիպոլի», օգոստոսի 23-ին Դել Պիեռոն «Չեզենայի» դեմ Իտալիայի գավաթի խաղում Յուվենտուսի կազմում խփեց հաղթական գնդակը։ Առաջին խաղը Բ Սերիայում «Ծեր Սինյորան» խաղաց «Հռոմինիի» հետ, այդ խաղն ավարտվեց 1։ 1 հաշվով։ Ալեքսը անցկացրեց 500-րդ խաղը՝ դա եղավ «Վինչենցեյի» դեմ (486-րդ խաղը «Յուվենտուսում» և 14-րդ խաղը «Պադովայում»)։ Սեպտեմբերի 23-ին Պիեռոն 42-րդ րոպեին գոլի հեղինակ դարձավ «Մոդենայի» դեմ խաղում, իսկ «Յուվեն» հաղթեց ջախջախիչ 4-0 հաշվով։ Հոկտեմբերի 28-ին Հարկ է ավելացնել, որ Սանդրոն խփեց 200-րդ գոլը «Յուվենտուսում» «Ֆրոզինոնեյի» դեմ, նորեկը Բ Սերիայի։ Նա նաև գոլի հեղինակ դարձավ հաջորդ տուրում Բրեշիայի դեմ խաղում 7-րդ րոպեին, նաև այդ գոլի շնորհիվ «Ծեր Սինյորան» հաղթեց 2-0 հաշվով։
2007 թվականի Հունվարի 20-ին խաղաց 500 խաղը Յուվենտուսում, ի պատիվ ստեղծվեց ֆուտբոլային համազգեստը Դել Պիեռո 500։ Նա բացեց հաշիվը գոլով, հեղինակեց դուբլ «Արեցցոյի» դեմ խաղում, հանդիպումը ավարտվեց 1։ 5 հաշվով թուրինցիների օգտին։ Մրցաշրջանում նա խփեց 20 գոլ, և դարձավ լավագույն ռմաբարկուն Սերիա Բ-ում։

Ա Սերիայի վերադարձ 

2007 թվականի Սեպտեմբերի 2-ին Դել Պիեռոն 76-րդ րոպեին խփեց գոլ «Կալյարիի» դեմ խաղում, իսկ Յուվեն հաղթեց 2-3 հաշվով։
Հոկտեմբերի 21-ին նա 36-րդ րոպեին խփեց հաղթական գոլը «Ջենոայի» դեմ խաղում (1-0)։ Հոկտեմբերի 27-ին նա 46-րդ րոպեին առաջ մղեց իր թիմին «Նապոլիի» դեմ խաղում, սակայն Յուվենտուսը պարտվեց Նապոլիին 3-1 հաշվով։ Իսկ հաջորդ գոլը նա խփեց մոտ մեկ ամիս անց, նոյեմբերի 25-ին «Պալերմոյի» դեմ խաղում դարձավ դուբլի հեղինակ, իսկ թիմը հաղթեց խոշոր 5-0 հաշվով։ Որոշ ժամանակ անց սկսվեց Դել Պիեռոյի շարանը։ Նախ նորից երկու գոլ խփեց «Լացիոյի» դեմ խաղում 48-րդ և 70-րդ րոպեներին, իսկ «Ծեր Սինյորան» հաղթեց 2-3 հաշվով։

13-րդ տուրում առաջնության «Պալերմոյի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց դուբլ։ 2008 թվականի Նոյեմբերի 28-ին Դել Պիեռոն խփեց 250-րդ գոլը Ա Սերիայում դա եղավ 14-րդ տուրում «Ռեջինայի» դարպասին։ 2009 թվականի մարտին «Բոլոնիայի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց «դուբլ», և այդ գոլերը եղան Դել Պիեռոյի կարիերայում 300-րդ և 301-րդը (հաշվել է նաև երիտասարդական հավաքականի ելույթները)։ 2008 թվականի հունվարին նա խփեց 5 գոլ։ Մարտի 22-ին «Ինտերի» հետ խաղում գերազանցեց Գառետանո Շիրեայի ռեկորդը։ «Պալերմոյի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց «դուբլ», սակայն «Յուվեն» պարտվեց 3-2 հաշվով։ Ապլիլի 12-ին Դել Պիեռոն խփեց գոլ «Միլանի» դեմ խաղում։ Իսկ «Ատալանտայի» հետ խաղում Դել Պիեռոն խփեց 3 գոլ։ 38-րդ տուրում Յուվենտուսը խաղաց «Սամպդորիայի» դեմ իսկ Դել Պիեռոն ձևակերպեց դուբլ։ Ընդհանուր մրցաշրջանի արդյունքներով նա դարձավ Ա Սերիայի լավագույն ռմբարկու։

2008/09 մրցաշրջանին Յուվենտուսը որակավորված էր ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա ինչը չէր եղել երկու տարի, Յուվենտուսը իր ելույթը ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում սկսելու էր փլեյ-օֆֆ փուլից։ Սեպտեմբերի 17-ին Դել Պիեռոն խմբային փուլում «Զենիթի» դեմ խփեց գոլ՝ 38 մետրանոց տուգանային հարվածից, Իսկ «Յուվեն» հաղթեց Դել Պիեռոյի խփած միակ գոլով 1-0։ Հոկտեմբերի 21-ին Դել Պիեռոն գրավեց «Ռեալ Մադրիդի» դարպասը տուգանային հարվածով։ Նոյեմբերի 1-ին առաջնությունան խաղում դարձավ գոլի հեղինակ «Ռոմայի» դեմ, իսկ խաղը ավարտվեց 2-0 հաշվով։ Նա նաև նոյեմբերի 5-ին դարձավ «Ռեալի» դեմ Չեմպիոնների Լիգայի պատասխան խաղում գոլի հեղինակ «Սանտիագո Բեռնաբեո» մարզադաշտում։ Մարտի 10-ին Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 եզրափակիչում «Չելսիի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ, բայց 83-րդ րոպեին Դիդիե Դրոգբան հավասարեցրեց հաշիվը։ Բացի այդ, նա անցկացրեց 115-րդ խաղը եվրոգավաթներում։ Մայիսի 10-ին «Սան Սիրոյում» նա «Միլանի» հետ խաղում գոլ խփեց։ Մայիսի 24-ին «Սիենայի» դեմ Դել Պիեռոն դարձավ երկու գոլի հեղինակ և դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ, որից օգտվեց Մարկիզիոն։ Մայիսի 31-ին նա ստացավ «մրցաշրջանի առավել ճանաչելի խաղացողը» մրցանակը։ Հուլիսի 17-ին նա երկարաձգեց պայմանագիրը «Յուվենտուսի» հետ մինչև 2011 թվականը։
 
Օգոստոսի կեսերին ձախ ազդրի մկանային վնասվածքը Դել Պիեռոյին ստիպեց որ նա մրցաշրջանի առաջին 6 խաղերը բաց թողնի։ Նրա դեբյուտը առաջնությունում կայացավ 2009 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, երբ վերջին րոպեին փոփոխության արդյունքում խաղադաշտ մտավ «Բոլոնիայի» դեմ (1։ 1) և հատեց 400 խաղերի սահմանագիծը իտալական Ա Սերիայում։ Հոկտեմբերի 1-ին նա նորից մկանների վնասվածք ստացավ։ Նա «Ռոմայի» դարպասի գոլի հեղինակ դարձավ սուր անկյունից Թուրինի Ստադիո Օլիմպիկոյում։ 2010 թվականի մարտի 14-ին, Դել Պիեռոն առձանագրեց իր 300-րդ և 301-րդ գոլերը կարիերայում, խաղն ավարտվեց ոչ ոքի արդյունքով՝ 3–3։ «Սիենայի» դեմ առաջին երկու գոլերը խփվեցին երկրորդ և յոթերորդ րոպեին։ Ալեքսը մրցաշրջանն ավարտեց թիմի լավագույն ռմբարկու դառնալով 11 գոլերի հեղինակ։

2010/2011 մրցաշրջանը Եվրոպայի լիգայում սկսվեց գոլերի սերիայով՝ առաջին որակավորման փուլում ընդդեմ «Շեմռոկ Ռովերսի» Դել Պիեռոն դարձավ գոլի հեղինակ 33 մետրից։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, նա արձանագրեց իր 179-րդ գոլը Ա Սերիայում, դա եղավ «Միլանի» դեմ որում «Յուվենտուսը» հաղթեց 2-1 հաշվով, և գերազանցեց ակումբի լեգենդ Ջիամպիերո Բոնիպերտիի ռեկորդը «Յուվենտուսում» - Ա Սերիայի լավագույն ռմբարկուն «Յուվենտուսի» ամբողջ պատմության մեջ։ «Կալիարիի» դեմ խաղում անցկացրեց իր 447-րդ խաղը։ Իսկ ավելի ուշ դարձավ իտալիայի ֆուտբոլային պատմության մեջ լավագույն ռմբարկուն, և կրկնեց Ջուցեպպե Մեացայի ռեկորդը։ Ալեքսը մրցաշրջանն ավարտեց թիմի լավագույն ռմբարկու դառնալով 11 գոլերի և վեց գոլային փոխանցման հեղինակ և սա եղավ իններորդ անգամ իր կարիերայում։

«Յուվեի» նոր մարզիչ Անտոնիո Կոնտեն սկսեց նոր խաղացողներ գնել, և Դել Պիեռոն մնաց ստվերում։ Այնուհետև հայտնի դարձավ որ, ակումբը հաշվի չէր առել վետերան լինելը։ Մրցաշրջանը սկսվեց նոր «Յուվենտուս Ստեյդիում» արենայում։ 2012 թվականի հունվարի 24-ին Դել Պիեռոն խփեց իր առաջին գոլը նոր մարզադաշտում դա եղավ Իտալիայի գավաթի քառորդ եզրափակիչում «Ռոմայի» դեմ, նա նաև խփեց կիսաեզրափակիչում «Միլանի» դեմ, Մարտի 25-ին «Յուվենտուս Ստեյդիում» մարզադաշտում նա խփեց իր առաջին գոլը այս Ա Սերիայի մրցաշրջանում դա եղավ Միլանի «Ինտերի» դեմ։ Ապրիլի 11-ին, նրանից հետո, երբ Վուչինիչին հաջողվեց «Լացիոյին» գոլ խփել, Դել Պիեռոն, որի համար այդ խաղը դարձավ 700-րդը «Յուվենտուսում», խփեց հաղթական գոլ։ 2012 թվականի մայիսի 13-ին նա խաղաց վերջին խաղը առաջնությունում «Յուվենտուսի» կազմում դա եղավ «Ատալանտայի» դեմ, որտեղ նա խփեց 290-րդ գոլը «Յուվեյում»։ Իտալիայի գավաթի եզրափակիչում՝ «Նապոլիի» դեմ նա խաղաց մեկնարկային կազում և մի քանի հնարավորություն ունեցավ հարվածելու տուգանայինից, սակայն չկարողացավ գոլ հեղինակել, դրա պատճառով էլ փոխարինվեց երկրորդ խաղակեսում, իսկ «Յուվենտուսը» պարտվեց 2։ 0 հաշվով, ընդ որում դա թիմի առաջին պարտությունն էր մրցաշրջանում, խաղից առաջ Դել Պիեռոյի թիմի հովանավորները նրան ձեռքերի վրա տարան։ Ամբողջ մրցաշրջանում նա անցկացրեց 28 խաղ և խփեց 5 գոլ։

Կարիերայի ավարտը «Յուվենտուսում» 

2011 թվականի հոկտեմբերին Անդրեա Անելին, «Յուվենտուսի» նախագահը, ասաց, որ 2011/2012 մրցաշրջանում Ալեսանդրոյի համար կլինի վերջինը «Ծեր Սինյորայում»։ Հունիսի 30-ին նա շնորհակալություն հայտնեց երկրպագուներին բաց նամակով, որը նա գրեց պայմանագրի վերջին օրում։ 2013 թվականի ամռանը «10» համարը տրվեցին թիմի նորեկ Կառլոս Տևեսին։

Յուվենտուսից հետո

Մրցաշրջանից հետո 
Իտալիայի գավաթի եզրափակիչ՝ «Նապոլիի» դեմ խաղից հետո Դել Պիեռոն դարձավ ազատ գործակալ։ Եղել են խոսակցություններ, որ Դել Պիեռոն տեղափոխվելու է Թաիլանդ, որտեղ էլ խաղալու է «Մուանտոնգ Յունայթեդում» կամ էլ Բրազիլիայում, որտեղ էլ խաղալու է «Ֆլամինգոյում»։ Նաև կար հետաքրքրություն 2 բրազիլական գրանդներից՝ Կրուզեյրոյից և Կորիթիանս։ Ինչպես նաև Ալեքսով լրջորեն հետաաքրքրություն էր դրսևորում «Սիոնը», «Սելտիկը», «Օլիմպիակոսը», և «Մոնռեալ Իմպակատը», նաև անգլիական երկու ակումբներ «Լիվերպուլը» և «Սաութհեմփթոնը», բայց ակումբները չեն պայմանավորվել Սանդրոյի հետ։ Հետագայում նա ասաց, որ Նոել Գալլհերը հրավիրել է նրան տեղափոխվել «Մանչեսթեր Սիթի»։

Սիդնեյ 

Տրանսֆերային պատուհանի ավարտին Դել Պիեռոն տեղափոխվեց Սիդնեյ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Դել Պիեռոն կնքեց երկու տարվա պայմանագիր Սիդնեյի հետ։ Նա ստացավ 10-րդ համարի մարզաշապիկը։

2012 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Դել Պիեռոն անցկացրեց իր առաջին հանդիպումը «Սիդնեյի» կազմում, խաղալով ամբողջ 90 րոպե։ Հոկտեմբերի 13-ին Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ տուգանային հարվածից «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջեյզի» դեմ, սակայն Սիդնեյը պարտվեց 2։ 3 հաշվով։ Դել Պիեռոն «Վեսթերն Սիդնեյ Յունդերերսի» դեմ սիդնեյան դերբիում 54-րդ րոպեին դարձավ հաղթական գոլի հեղինակ իրացնելով 11 մ. տուգանային հարվածը։ Նաև 11 մետրանոց հարվածից՝ դարպասաձողին դիպելով գոլ հեղինակեց «Պերչ Գլորիի» դեմ։ Նոյեմբերի 17-ին դուբլ հեղինակեց «Բրիսբեն Ռոարի» դեմ։
Դել Պիեռոյի «Սիդնեյ» տեղափոխվելուց հետո նոյեմբերին Լեոնարդո Բոնուչին ասաց.
Առջևում շատ դժվար շաբաթ է, բայց մենք պատրաստ ենք դրան։ Չէ որ «Յուվենտուսը» պայքարելու է բոլոր մրցաշարերում և չի կենտրոնանալու միայն մեկ ճակատի վրա։ Այս պահին ամենակարևորը «Չելսիի» դեմ խաղն է։ Մենք պետք է հավատարիմ մնանք մեր խաղաոճին և մտածենք միայն հաղթելու մասին։ Ես մեծացել եմ մեծ չեմպիոնի՝ Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի կողքին։ Հենց նա է ինձ սովորեցրել պայքարել սեփական երազանքների համար։
 «Մելբուրն Հարտի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ստացավ վնասվածք։ 2013 թվականի հունվարի 19-ին Դել Պիեռոն խփեց 4 գոլ՝ «Վելինգտոն Ֆենիքսի» դարպասին։ Փետրվարի 2-ին Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջեյզի» դեմ 12-րդ րոպեին, խաղը ավարտվեց ոչ-ոքի 2։ 2 հաշվով։ Փետրվարի 10-ին «Բրիսբանե Ռոարի» դեմ 7-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ, Սիդնեյը հաղթեց 2-1 հաշվով։ Փետրվարի 21-ին նա հայտարարեց որ մնալու է ակումբում նաև հաջորդ՝ 2013/14 մրցաշրջանում։ Մարտի 2-ին նա խփեց իր 12-րդ գոլը Ավստրալիայի առաջնությունում։ Մարտի 23-ին «Վեսթերն Սիդնեյ Յունդերերսի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ (0-1), իսկ Սիդնեյի դերբիում գրանցվեց 1-1 հաշիվը։ Մարտի 28-ին «Բրիսբանե Ռոարի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ 11 մ. հարվածից (1-3) օգուտ Բրիսբանե Ռոարի։ Ընդհանուր մրցաշրջանում «Սիդնեյը» զբաղեցրեց 7-րդ տեղը, և չստացավ իրավունքը խաղալու փոքր-առաջնությանը, իսկ հաղթանակը թույլ կտար խաղալ ԱՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում։ Դել Պիեռոն արժանացավ չորս մրցանակի՝ ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստ, Ավստրալիայի առաջնության լավագույն խաղացող, լավագույն խաղացող՝ երկրպագուների վարկածով և թիմի լավագույն ռմբարկու։ Ինչպես նաև ընդգրկվեց մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականի կազմում։ Այսպիսով Դել Պիեռոն մրցաշրջանը ավարտեց դառնալով թիմի լավագույն ռմբարկու 14 գոլերով, նաև ունենալով վեց գոլային փոխանցում իր հաշվին։

Նոր մրցաշրջանի ընկերական խաղերից մեկում իր նախկին թիմի՝ «Պադովայի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ այդ գոլը խփեց Բրեթ Էմերտոնը։ Նա փոխարինվեց վերջին րոպեներին, իսկ «Սիդնեյը» պարտվեց 3։2 հաշվով։ Նա դարձավ «Սիդնեյի» ավագ 2013-14 մրցաշրջանում։ Հոկտեմբերի 11-ին Նյուքասլ Ջեյզի դեմ խաղում 37-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ, իսկ իր թիմը հաղթեց 2-0 հաշվով, դա առաջին գոլն էր առաջնության մրցաշրջանում։

2014 թվականի ապրիլի վերջին նա ասաց, որ մրցաշրջանի վերջում հեռանալու է «Սիդնեյից», բայց չի պատրաստվում ավարտել իր խաղացողի կարիերան։ Ալեսանդրոն Սիդնեյի կազմում 2013-14 մրցաշրջանում խփել է 10 գոլ։ Ալեսանդրոյի ծառայությամբ հետաքրքրված էին Թաիլանդական Ռայոնգը և Մարչելո Լիպպիի Գուանչուժո Էվերգրանդեն։

2014 թվականի օգոստոսի 10-ին Դել Պիեռոն ավագի թևկապով դուրս բերեց А-լիգայի բոլոր աստղերի թիմին իր նախկին ակումբի՝ «Յուվենտուսի» դեմ հանդիպմանը։ Խաղը կայացավ Սիդնեյում 55-հազարանոց հանրության առաջ «Ավստրալիա» մարզադաշտում։ Դել Պիեռոն ծափահարությունների ներքո փոխարինվեց Դևիդ Ուիլիամսով խաղի 63-րդ րոպեին։ «Յուվենտուսը» վերջին րոպեներին խփեց հաղթական գոլը և հաղթեց 3:2 հաշվով։

«Դելի Դինամոս» 
2014 թվականի օգոստոսի 23-ին մամուլում տարածվեց հաղորդագրություն, որ Դել Պիեռոն բանակցություններ է վարում «Դելի Դինամոսի» հետ, որը առաջին մրցաշրջանն է խաղում Հնդկական սուպերլիգայում։ 2014 թվականի օգոստոսի 28-ին նա հնդկական ակումբի հետ պաշտոնապես կնքեց պայմանագիր չորս ամսով։ Հոկտեմբերի 14-ին Դել Պիեռոն նշեց իր դեբյուտը «Դելի Դինամոսում», որը եղավ «Պուն Սիթիի» դեմ խաղում, որտեղ խաղում է «Յուվենտուսում» իր թիմակից Դավիդ Տրեզեգեն։ Խաղը ավարտվեց գոլազուրկ ոչ-ոքիով, իսկ Դել Պիեռոն իր խաղի շնորհիվ ստացավ բարձր գնահատական էքսպերտներից։ Դեկտեմբերի 9-ին Դել Պիեռոն խփեց առաջին գոլը «Դելի Դինամոսի» կազմում, իտալացին ռմբահարեց «Չեննայի» դարպասը խաղի 53-րդ րոպեին տուգանային հարվածից, խաղը ավարտվեց 2։2 հաշվով։

2015 թվականի հոկտեմբերին, գրեթե մեկ տարի անցկացնելով առանց ակումբի՝ Դել Պիեռոն պաշտոնապես հայտարարեց կարիերան ավարտելու և մարզիչ դառնալու մտադրության մասին։

Կարիերան Իտալիայի հավաքականում

Երիտասարդական հավաքական 
Դել Պիեռոն սկսեց իր կարիերան երբ 17 տարեկան էր և նա 1991 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ հավաքականի հիմնական կազմում էր, նա խաղաց երեք խաղ և խփեց մեկ գոլ Չինաստանի հավաքականի դարպասին։ 1992 և 1993 թվականներին Դել Պիեռոն խփեց 14 գնդակ տասնչորս խաղում 18 տարեկանների թիմում։ Սանդրոն 19 տարեկանների թիմի կազմում հաղթեց Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունը 1992 և 1994 թվականներին։

Ազգային հավաքական 

Խաղալով «Յուվենտուսում»՝ Դել Պիեռոն հրավեր ստացավ խաղալու Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, նորամուտը հավաքականում կայացավ 1995 թ.։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա կանչվել է 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը, բայց նա խաղաց միայն 45 րոպե, և փոխարինմանբ դաշտ դուրս եկավ Ռուսաստանի հավաքականի դեմ։

1997 թ.ին նա մտավ կազմի մեջ նոր մարզիչ Չեզարե Մալդինիի գլխավորությամբ «Ֆրանսիայի Մրցաշարում», որն անցկացվեց հուլիսի 3 ից 11-ը։ Իտալիայի դեմ, մրցաշարում խաղացին Անգլիան, Ֆրանսիան և Բրազիլիան։ Ընդհանուր մրցաշարում նա դարձավ լավագույն ռմբարկուն 3 գոլով, նա խփեց 2 գնդակ Բրազիլիայի հավաքականի դեմ և մեկ գնդակ Ֆրանսիայի դեմ։

1998 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում Դել Պիեռոն խաղաց խմբային փուլում Կամերունի հավաքականի և Ավստրիայի հավաքականի դեմ։
Իսկ 1/8-ում Նորվեգիայի հավաքականի դեմ Սանդրոն փոխարինվեց 78-րդ րոպեին։ Քառորդ եզրափակիչում Ֆրանսիայի դեմ, նա փոխարինվեց 67-րդ րոպեին։

2000 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Դել Պիեռոն մեծ ներդրում ունեցավ իր հավաքականում արծաթե մեդալ նվաճու վրա։ Խմբային փուլի խաղում Շվեդիայի դեմ նա դարձավ հաղթական գոլի հեղինակ 88-րդ րոպեին՝ անցնելով երկու պաշտպանների միջով և հարվածելով դարպասի եզրին։ Քարորդեզրափակիչում Ռումինիայի դեմ խաղում Դել Պիեռոն դուրս եկավ փոխարինման, բայց չհաջովեց աչքի ենկնել։ Եզրափակիչում, ընդդեմ Ֆրանսիայի հավաքականի, իտալացիները պարտվեցին ընդ որում, 90-րդ րոպեն հաղթում էին 1։ 0՝ բայց ամեն ինչ փոխեց Սիլվեն Վիլտորի գոլը, հետո նշանակվեց ավելացրած ժամանակ, իսկ Ոսկե գոլը խփեց Դել Պիեռոյի ակումբակիցը, Դավիդ Տրեզեգեն։

Հաջորդ խոշոր մրցաշարը Ալեսանդրոյի համար եղավ ճապոնո-կորեական 2002 թվականի «մունդիալը»։ Հատկանշական է, որ ֆուտբոլիստը խփեց մեկ գոլ, անցկացնելով հունգարիայի դարպասին, օգնելով Իտալիային որակավորվելու աշխարհի այդ առաջնությանը։ Տրիումֆի եզրափակիչ փուլի առաջին խաղում Էկվադորի դեմ խաղում Դել Պիեռոն 74-րդ րոպեին մտավ խաղադաշտ, բայց հաջորդ Խորվաթիայի դեմ խաղում նա չխաղաց։ Նա, գոլ խփեց Մեքսիկայի հավաքականի դեմ խաղում, որի շնորհիվ «Սկուադրա ազրուրան» մտավ 1/8 եզրափակիչ, բայց այս անգամ նրա թիմը չկարողացավ հասնել նույնիսկ մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ։

2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Դել Պիեռոն խաղաց 2 խաղ։ Դանիայի դեմ խաղը սկսեց մեկնարկային կազմում, նա գոլ խփելու մի քանի լավ հնարավորություն ունեցավ, սակայն դանիացի դարպասապահ Թոմաս Սորենսենը հետ մղեց բոլոր հավածները։ Խաղը ավարտվեց գոլազուրկ ոչ-ոքի։ Շվեդիայի դեմ խաղում Դել Պիեռոն նաև այդ խաղում աչքի չընկավ, իսկ խաղը ավարտվեց նորից ոչ-ոքի, 1։ 1։ Գոլերը խփեցին Անտոնիո Կասսանոն և Զլատան Իբրահիմովիչը։ Չնայած որ Իտալիան խմբում վերջին խաղը Բուլղարիայի դեմ հաղթեց, 2։ 1 հաշվով, բայց Իտալիայի համար մրցաշարը ավարտված էր, քանի որ Դանիան և Շվեդիան միավոր վաստակեցին վերջին խաղում։

2006 թվականի հունվարի սկզբին Մարչելլո Լիպպին, ազգային հավաքականի մարզիչը, բացահայտ հայտարարեց, որ ուրախ կլինի տեսնել Ալեսանդրոյին «մունդիալի» մեջ հավաքականի կազմում։ Կապելոյի խոսքերով՝ Դել Պիեռոն հավաքել է լավ մարզավիճակ և բոլորից շատ է արժանի Գերմանիա մեկնելուն։ Դրանից առաջ ֆուտբոլիստի ներկայությունը 23 ընտրյալների ցուցակում եղել է հարցականի տակ։ Դրա պատճառը մասնակիորեն եղել է որակավորման մրցաշարի սկզբում ոչ այնքան լավ ելույթները։ Բայց, հավաքելով լավ մարզավիճակ որակավորման փուլի վերջին հատվածում, Ալեսանդրո Դել Պիեռոն այդ ժամանակվա գլխավոր մարզիչ Մարչելո Լիպիին ապացուցեց, որ համաշխարհային հավաքույթին իր մասնակցության պահանջը բավականին արդարացված է։ «Շրջադարձային պահը» եղավ իտալացիների՝ Մոլդովայի հավաքական թիմի դեմ վերջին հանդիպումը, որը «Սկուադրա Ադզուրան» հաղթեց 2:1 հաշվով, մինչդեռ Դել Պիեռոն ճանաչվեց առճակատման գլխավոր հերոս։ Չնայած նրան որ, նա այդպես էլ չհայտնվեց սլովենացիների հետ խաղում՝ Մոլդովայի դեմ հադիպմանը Ալեսանդրոն դուրս եկավ առաջին րոպեներից և խաղադաշտում անցկացեց բոլոր երկու խաղակեսերը։ Հանդիպման առաջին կեսի միջնամասում իր կողմից իրացված տուգանայինը գրեթե հանգեցրել էր գոլի. գնդակը դիպչեց դարպասաձողին, իսկ ավարտման հասած Կրիստիան Վիերին խաղից դուրս վիճակում հայտնվեց։ Սակայն հենց այդ խաղացողների փոխկապակցվածությունը, ի վերջո կազմակերպեց Սերգեյ Պաշչենկոյի դարպասի գրավումը խաղի եզրափակիչ սուլիչից քսան րոպե առաջ։ Ալեսանդրո Դել Պիեռոն անցում կատարեց դեպի հակառակորդի տուգանային, որից հետո գնդակը փոխանցեց Կրիստիան Վիերիին, ում միայն մնացել էր չվրիպել։ Արդյունքում, հանդիպման վերջում գոլերի փոխանակմամբ հակառակորդները վերջացրեցին խաղը 2:1 հաշվով։ Իտալիան մունդիալ որակավորվեց 1-ին տեղով, ետ թողնելով երկրորդ տեղ դարձած Նորվեգիայի հավաքականին 5 միավորով։

Դել Պիեռոն հայտավորվել էր Ավստրիայում և Շվեյցարիայում կայացած Եվրո 2008-ի Իտալիայի հավաքականի կազմի մեջ։ Այդ ժամանակ նա հիմնականում նստում էր փոխարինման նստարանին։ Դել Պիեռոն իր առաջին խաղն անցակցրեց Հոլանդիայի դեմ։ Հանդիպումն ավարտվեց հոլանդացիների օգտին 3:0 հաշվով։ Ռումինիայի դեմ հանդիպումը Ալեքսը անցկացրեց մեկնարկային կազմում ավագի թևկապով, խաղն ավարտվեց ոչ-ոքի 1-1։ Դել Պիեռոն չխաղաց խմբային փուլի վերջին հանդիպման մեջ, բայց քարորոդեզրափակչում դուրս եկավ փոխարինման, որտեղ «Սկուարդա Ադզուրան» պարտվեց Իսպանիային (հանդիպման հիմնական և հավելյալ ժամանակները ավարտվեցին գոլազուրկ ոչ-ոքի, իսկ տասնմեկ մետրանոց հարվածներում հաջողությունը պիրենեացիների կողմն էր. 2:4): 2008 թվականի օգոստոսի 20-ին ֆուտբոլիստն անցկացրեց 90-րդ խաղը իր երկրի ազգային հավաքականի կազմում և դարձավ հիգերորդ «ադզուրին», ում հաջողվել է հասնել տվյալ բարձրունքին։

Նախատեսում եմ հավաքականում իմ կարերան ավարտել 2010 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո։ Չեմ թաքցնում, որ «համաշխարհային հավաքույթում» մասնակցությունը համարվում է իմ հիմնական նպատակներից մեկը։ Չնայած հասկանում եմ, որ 2010 թվականին դեռ շատ կա։

Եվրոյից հետո Դել Պիեռոն հավաքականում խաղացել է ընդամենը 2 հանդիպումում։ Նաև նա ցանկացավ մասնակցել ՀԱՀ-ում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը, սակայն Մարչելո Լիպին նրան չվերձրեց մուդիալին։ 2012 թվականին հավաքականի գլխավոր մարզիչ Չեզարե Պրանդելին չի բացառել Դել Պիեռոյի հայտագրումը 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, սակայն վերջնական կազմի մեջ նա այդպես էլ կմտավ։

Հավաքականի կազմում անց է կացրել է 91 հանդիպում և խփել 27 գոլ։ Մասնակցել է Եվրոպայի չորս առաջնությունների և երեք Աշխարհի առաջնությունների, 2006 թվականին դարձել է Աշխարհի առաջնություն չեմպիոն։

Դել Պիեռոյի խաղերը Իտալիայի հավաքականում 
Դել Պիեռոն խաղացել է 91 խաղ՝ Իտալիայի ազգային հավաքականում, նա Իտալայի հավաքականում 7-րդ թիմի ավագն է և 8-րդն է Իտալայի հավաքականում՝ անցկացրած խաղերով։ Դել Պիեռոն խփել է 27 գոլ Իտալայի հավաքականում, և Ռոբերտո Բաջոյի հետ կիսում է 4-րդ տեղը՝ Իտալայի հավաքականում խփած գոլերի թվով։
{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:105%"
!style="color: white; background-color: #008000" colspan="7"|Դել Պիեռոյի խփած գոլերը Իտալիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում
|-style="text-align:center"
|align=center width=30|№
|align=center width=150|ամսաթիվ
|align=center width=100|խաղի անցկացման վայր
|align=center width=170|մրցակից
|align=center width=80|Դել Պիեռոյի խփած գոլեր
|align=center width=80|հաշիվ
|align=center width=170|մրցաշար
|-

{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:105%"
!style="color: white; background-color: #008000" colspan="7"|Դել Պիեռոյի խփած գոլերը Իտալիայի մինչև 18 տարեկանների հավաքականի կազմում|-style="text-align:center"
|align=center width=30|№|align=center width=150|ամսաթիվ|align=center width=100|խաղի անցկացման վայր|align=center width=170|մրցակից|align=center width=80|Դել Պիեռոյի խփած գոլեր|align=center width=80|հաշիվ|align=center width=170|մրցաշար|-

{|class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:105%"
!style="color: white; background-color: #008000" colspan="7"|Դել Պիեռոյի խփած գոլերը Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում|-style="text-align:center"
|align=center width=30|№|align=center width=150|ամսաթիվ|align=center width=100|խաղի անցկացման վայր|align=center width=170|մրցակից|align=center width=80|Դել Պիեռոյի խփած գոլեր|align=center width=80|հաշիվ|align=center width=150|մրցաշար|-Ընդհանուր՝ 91 խաղ, 27 գոլ, 51 հաղթանակ, 29 ոչ-ոքի, 11 պարտություն։  Խաղաոճը 
Դել Պիեռոն ամենից շատ հայտնի է, որ նա երբեք չի խաղում ուղիղ գծով, հեց այդ պատճառով իր ուրույն ոճով նա դարձավ աստղ։ Նրա տուգանային հարվածները և 11 մետրանոց հարվածները գնահատվել է նույնքան բարձր։ Դել Պիեռոն ասում է որ, նա ամենը սովորել է Անժելո Դի Լիվոյից։ Տարածքը, որտեղ Դել Պիեռոն խփում է իր գոլերի մի մասը, հանդիսանում է տուգանային հրապարակը, որը երբեմն կոչվում է «Դել Պիեռոյի տեղանքը»։ Դել Պիեռոն նաև լավ դիսպետչեր է, նա կարող է տալ նույն փոխանցումը և ներքևում և վերևում։ Նա նաև կարող է խաղալ որպես փլեյմեյքեր կենտրոնական հատվածում։ «Յուվեի» խաղաոճը փոխվեց Լիփիի վերադառնալուց հետո, որը սկսվեց 2001 թ.ին, Դել Պիեռոն սկսեց խաղալ Պավել Նեդվեդի և կիսապաշտպանությունում Դավիդ Տրեզեգեի հետ միասին (in Italian). la Repubblica. 13 December 2004.։ Սանդրոն հայտնի է ստանդարտների կատարմամբ։ Նա խփել է 62 գոլ 11 մետրանոց հարվածից և 42 գոլ տուգանային հարվածից։

 Դել Պիեռոյի տեղանքը 
Այն տեղը որը հարում է հակառակորդի տուգանային հրապարակին կոչվում է «Դել Պիեռոյի տեղանքը» ( կամ ), ըստ այն փաստի, որ իր գոլերից շատերը նա խփել է հենց այս դիրքից։

 «Դել Պիեռոյի Գոլը» 
«Յուվենտուսում» առաջին տարիներին, Դել Պիեռոն հաճախ վաստակում էր տուգանային հարված հրապարակի ձախ անկյունում։ Հենց այդ դիրքից խփված գոլերի համար, այդ դիրքից խփված գոլերը մարզաշխարհի լրագրողների կողմից անվանվում էին «Դել Պիեռոյի գոլեր»։ 1996 թվականից հետո նա սկսեց ավելի շատ գոլեր խփել իր ոճով, դարձնելով այդ հասկացությունը ավելի տարածված, այդ հասկացությունով նաև բնութագրվում են ուժեղ հարվածները։ Գոլերը տոնելուց նա հաճախ հանում է լեզուն։

 Փաստեր և ռեկորդներ 
Դել Պիեռոն Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների լավագույն ֆուտբոլիստներից է։ Նրա մականունը Յուվենտուսի երկրպագուները կնքել են «Միստր Յուվենտուս»։ Դել Պիեռոն Յուվենտուսի կազմում խփել է 208 գնդակ։ Նա Յուվենտուսի կազմում դարձել է Իտալիայի գավաթակիր մեկ անգամ, Իտալիայի սուպեր գավաթի քառակի հաղթող, ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթի հաղթող։

Նա ընդգրկվել է ՖԻՖԱ-ի վարկածով 125 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում, որը կազմվել էր Պելե-ի կողմից։ «World Soccer» ամսագրի կողմից 20-րդ դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում 77-րդն է, ՈՒԵՖԱ-ի հոբելյանի առթիվ կատարված քվեարկության արդյունքում վերջին 50 տարիների լավագույն ֆուտբոլիստների մեջ է։ 2000 թվականին նա աշխարհի ամենաթանկ վարձատրվող ֆուտբոլիստն էր (հաշվի առնելով նաև գովազդից և այլ եկամուտները)։

Նա բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Ալեշանդրե Պատոյի և Ռոնալդինյոյի սիրած ֆուտբոլիստն է։ Նրա ջենտլմենական խաղի համար հանձնվել է 3 մրցանակ, ստացել է նաև «Golden Foot» մրցանակ, ֆուտբոլում ունեցած անձնական ներդրումների համար։

Դել Պիեռոն ներկայումս «Յուվենտուսի» բոլոր ժամանակերի լավագույն ռմբարկուն է, Չեմպիոնների Լիգայի ռմբարկուների ցանկում 8-րդն է, իսկ Իտալիայի ազգային հավաքականում խփած գոլերի քանակով 4-րդն է Ռոբերտո Բաջիոյի հետ։

Յուվենտուս
 Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների ամենաշատ խաղեր անկացրած ֆուտբոլիստը բոլոր մրցաշարերում (705 հանդիպում)
 Յուվենտուսի կազմում ամենաշատ Իտալիայի սուպերգավաթի հանդիպումներին մասնակցած ֆուտբոլիստը (8 խաղ օգոստոսի 13, 2017 թ. դրությամբ)
 Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն (290 գոլ՝ 186 գոլ խաղային իրավիճակից, 62 գոլ 11 մետրանոցից, 42 գոլ տուգանային հարվածից)http://www.juworld.net/giocatori-statistiche-gol.asp?idgiocatore=623
 Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների որոշիչ գոլեր խփողը (135)
 Յուվենտուսի կազմում ամենաշատ միջազգային ակումբային մրցաշարերի հանդիպումներին մասնակցած ֆուտբոլիստը (130 խաղ)
 Բոլոր ժամանակների ամենաշատ տուգանային հարվածներից գոլ խփած իտալացի ֆուտբոլիստը (52 գոլ. 46 գոլ ակումբային մակարդակում, 6 գոլ Իտալիայի հավաքականում)
 Ամենաշատ մրցաշրջաններում 10 և ավելի գոլ խփած իտալացի ֆուտբոլիստը. բոլոր ակումբային մրցաշարերը ներառյալ՝ 17 մրցաշրջան

Սիդնեյ
 Մեկ մրցաշրջանի ընթացքում Սիդնեյ ՖԱ-ի խաղացողի կողմից խփված ամենաշատ գոլերը (14)

Իտալիայի հավաքական
 Փոխարինման արդյունքում խաղադաշտ մտնելուց հետո ամենաշատ գոլեր խփած Իտալիայի հավաքականի խաղացողը (5, Էնրիկո Չիեզայի հետ միասին)

 Անձնական կյանք 
2012 թվականի փետրվարին Դել Պիեռոյի 12 տարեկան երկրպագուն 15 օր կոմայի մեջ լինելուց հետո հեռախոսով լսելով նրա ձայնը ելել է կոմայից։ Դել Պիեռոն իր 40 ամյակի կապակցությամբ շնորհակալություն է հայտնել երկրպագուներից Ինստագրամի իր էջում տեղադրելով ավելի քան հարյուր լեզուներով գրված պաստառով լուսանկարը, պաստառի վրա գրված է նաև հայերենով։

 Ընտանիք 

Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ամուսնացած է Սոնյա Ամորուզոյի հետ, նրանք սկսել են հանդիպել 1999 թվականից և ամուսնացել են 2005 թ. հունիսի 12-ին։ Սոնյան Ալեսանդրոյի խաղընկեր Նիկոլա Ամորուզոյի քույրն է։ Ալեսանդրոն և Սոնյան ունեն երեք երեխա՝ տղան՝ Տոբիաս (22.10.2007 թ.), աղջիկը՝ Դորոտեու (04.05.2009) և երկրորդ տղան՝ Սաշա (28.12.2010 թ.)։

 Արվեստ 
Դել Պիեռոն արվեստի սիրահար է, հաճախ այցելում է Վենետիկի կինոփառատոնին, իսկ փառատոններից մեկի ժամանակ ստացել է «Ոսկե դիմակ» մրցանակ, նա նաև երաժշտության սիրահար է և թողարկել է 1 ալբոմ։ Լինելով «Oasis» խմբի և խմբի առաջնորդ Նոել Գալահերի երկրպագու, կարիերայի ավարտից հետո նա որոշել է նրանց հետ համատեղ ձայնագրել ալբոմ, լինելով նաև պարերի սիրահար նա իր նախկին մարզիչ Անջելո Դի Լիվիոյի հետ բացել է պարահրապարակ։

 Այլ մարզաձևեր 
Ֆուտբոլից բացի Դել Պիեռոն սիրում է խաղալ բասկետբոլ (սիրված ակումբներն են «Չիկագո Բուլսը» և «Լոս Անջելես Լեյքերսը»), վոլեյբոլ և գոլֆ։ 2009 թվականին «Panini» ընկերության կողմից անկացրած հարցման արդյունքներով Դել Պիեռոն ճանաչվել է Իտալական Սերիայի Ա-ի ամենասիրված ֆուտբոլիստ։

Այս ամենից բացի Դել Պիեռոն նաև ունի հեծանվային թիմ, որը հանդես է գալիս «24 ժամ Լե-Մանում» հեծանվաարշավում։

 Հեռուստատեսություն և գովազդներ 
Դել Պիեռոն նաև հաջողակ հումորիստ է և հանդիսանում է իտալական կատակերգական շոուների (մասնավորապես «Paperissima» և «Striscia La Notizia») սիրված հյուրերից մեկը, մասնակցել է «La sai l’ultima di Totti» կատակերգական շոուին, որը կազմակերպվել էր իր ընկերոջ՝ իտալացի մեկ այլ հայտնի ֆուտբոլիստ Ֆրանչեսկո Տոտտիի կողմից։

Այդ նախագծում էին նաև իտալացի ֆուտբոլիստներ Ջանլուիջի Բուֆֆոնը, Ալեսանդրո Նեստան և այլք։ Շոուի ժամանակ ֆուտբոլիստները իրար անեկդոտներ ու կատակներ էին պատմում ֆուտբոլի վերաբերյալ։

Դել Պիեռոն նկարահանվել է բազմաթիվ գովազդային հոլովակներում մասնավորապես նրա պատկերները եղել են «FIFA 2004» վիդեոխաղի, Աշխարհի առաջնություն 2006 թ. խաղի իտալական վարկածի և «Pro Evolution Soccer 2010» խաղի շապիկների վրա։ Նկարահանվել է այնպիսի աշխարհահռչակ ընկերությունների գովազդներում ինչպիսիք են «Ադիդաս», «Bliss», «Suzuki», «Սերի», «Walt Disney», «Պեպսի», «Fiat», «Uliveto» և այլն։

 Բարեգործություններ 
Ալեսանդրո Դել Պիեռոն հայտնի է որպես մեծ բարերար։ 1998 թ. մայիսի 29-ին նա 10 համարի մարզաշապիկը աճուրդի ներկայացրեց, որը վաճառվեց 5, 2 միլիոն իտալական լիրով։ Այդ գումարը փոխանցվեց «Երեխաները արտակարգ իրավիճակներում» ֆոնդի հաշվին, նաև այդ գումարներով դպրոցներ և տներ կառուցվեցին որբ և անտուն երեխաների համար։

2008 թվականի մայիսին նա մասնակցեց Ջանլուկա Վիալլիի կազմակերպած գոլֆի մրցաշարին, որի նպատակն էր սկլերոզով հիվանդների հետազոտության համար գումարներ հավաքել։ Նույն տարվա նոյեմբեր ամսին Ջենարո Գատուզոյի և Խավիեր Զանետտիի հետ նա մասնակցեց մի նախագծի, որի նպատակը «Lega Calcio» և «Telecom Italia Mobile» ընկերությունների օգնությամբ քաղցկեղի դեմ պայքարի աշխատանքներն էին։

2011 թ. ապրիլի 1-ին նրա նախաձեռնությամբ սկսվեց Ale10friendsforJapan բարեգործական նախագիծը, որի նպատակն է վեբ-կայքի միջոցով օգնել Ճապոնիայի երկրաշարժից և ցունամիից տուժածներին։ Նախագիծը շարունակվեց մինչև նույն թվականի սեպտեմբերի 13-ը, որի արդյունքում հավաքվեց 303.880 դոլլար։

2012 թվականի հուլիսի 21-ին Դել Պիեռոն այցելեց Կասիմա որպեսզի մասնակցի հատուկ բարեգործական խաղին։ Այդտեղ Դել Պիեռոն դառձավ գոլի հեղինակ։

 Մականուն 
Ֆուտբոլային մագնատ և երկրպագու Անելիի թեթև ձեռքով, Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ստացել է Պինտուրիկիո մականունը։ Անելիին Դել Պիերոյին և նրա ավագ ընկեր Ռոբերտո Բաջիոյի հարաբերությունները նմանեցրել է նկարիչներ Պինտուրիկիոյի և Պերուջինոյի՝ աշակերտի և ուսուցչի հարաբերություններին։

 Դել Պիեռոն՝ հեռուստամեկնաբանի դերում 
Աշխարհի չեմպիոն՝ Դել Պիեռոն հաստատեց այն լուրը, որ նա կմիանա Sky Sport Italia հեռուսատաալիքի մեկնաբանական կազմում։ Դել Պիեռոն նաև ասաց. Ես շատ ուրախ եմ իմ նոր կարգավիճակի համար։ Ֆուտբոլի հանդեպ իմ մեծ սերը հավերժ է։ Եթե հաշվի չառնենք եղանակը, ես շատ գոհ եմ Ավստրալիայից։ Ուրախ էի նաև վերադառնալ Թուրին։
 
Հանդիպեցի ընկերներիս, հիշեցի որոշ սովորություններ։ Թուրինում ամենասիրածս սովորությու՞նս։ Տունը մնալն է։ Ես հաճելիորեն զարմացած էի իմ հանդեպ երկրպագուների լավ վերաբերմունքով։ Հարաբերությունները նրանց հետ զարմանալի են մնում։ 

 Կարիերայի վիճակագրություն Աղբյուրներ՝ Առաջնությունում 
 Աղբյուրներ՝ 

 Նվաճումները 

 Թիմային 
 «Յուվենտուս»
  Սերիա Ա  (6)՝ 1994-95, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2002-03, 2011-12 (նաև 2004-05 և 2005-06 սակայն նշված մրցաշրջաններում թիմին զրկեց տիտղոսից-կալչոպոլին)
  Սերիա Բ  (1)՝ 2006-07
  Կոպպա Իտալիա  (1)՝ 1994-95 Եզրափակիչ՝ 2001-02, 2003-04, 2011-12
  Իտալայի սուպերգավաթ  (4)՝ 1995, 1997, 2002, 2003
  Չեմպիոնների Լիգա  (1)՝ 1995–96 Եզրափակիչ՝ 1996–97, 1997–98, 2002–03
  ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ  (1)՝ 1996
  ՈՒԵՖԱ Ինտերտոտոյի Գավաթ  (1)՝ 1999
  Միջմայրցամաքային գավաթ  (1)՝ 1996
 Վիառեգգոյի Գավաթ  (1)՝ 1994
 Campionato Nazionale Primavera  (1)՝ 1993–94Ընդամենը՝ 18 տիտղոս Միջազգային 
 Իտալիայի հավաքական
  Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն՝ 2006
 ՈՒԵՖԱ Եվրո 2000՝ Եզրափակիչ
 ՈՒԵՖԱ Մինչև-21 Եվրոպայի չեմպիոն՝ 1994, 1996Ընդամենը՝ 3 տիտղոս'''

Անձնական 
 Ընդգրկվել ԵՍՄ-ի տարվա թիմի մեջ՝ 1995–96, 1996–97, 1997–98
 «Բրավոյի» գավաթի հաղթող՝ 1996 թ.ին
 Golden Foot-ի հաղթող՝ 2007 թ.ին
 Մտել է ՖԻՖԱ 100-ի ցուցակում
 Չեմպիոնների Լիգայի լավագույն ռմբարկու՝ 1997–98 մրցաշրջանում
 Իտալիայի գավաթի լավագույն ռմբարկու՝ 2006 թ.ին - 5 գնդակով
 Սերիա A-ի լավագույն ռմբարկու՝ 2007/08 - 21 գնդակ
 Սերիա B-ի լավագույն ռմբարկու՝ 2006/07 - 20 գնդակով
 Գաէտանո Շիերայի նվերի դարբնեկիր՝ (2008)
 Լավագույնը «Յուվենտուսում» անցկացրած խաղերով և խփած գոլերով
 «Բիռռա Մորետտիի» գավաթի հաղթող
 Իտալիայի լավագույն ֆուտբոլիստ՝ 1998, 2008 թթ.-ներին
 2008 թվականի Իտալիայի լավագույն մարզիկ
 77-րդը ХХ դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում World Soccer ամսագրի վարկածով
 Դել Պիեռոն ունի եզակի ձեռքբերում՝ նա խփել է առնվազն մեկ գոլ Իտալիայի առաջնության 20 մրցաշրջաների ընթացքում
 Սիդնեյ ՖԱ-ի Տարվա խաղացող՝ 2013 թ.ին
 Սիդնեյ ՖԱ-ի Ոսկե խաղակոշիկի դարբնեկիր՝ 2013 թ.ին
 Սիդնեյ ՖԱ-ի Անդամ մրցանակակիր՝ 2013 թ.ին
 PFA Մրցաշրջանի թիմը՝ 2013
 Ա-Լիգայի տարվա գոլը՝ 2012–2013

Պետական 
 «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան. 5-րդ աստիճան/Ասպետ՝ 2000

 «Սպորտային արժանիքի համար» ոսկե շղթա՝ 2006

 «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան. 4-րդ աստիճան/Սպա՝ 2006

Լուսանկարներ

Ծանոթագրություններ 
Մեկնաբանություններ

Օգտագործված աղբյուրներ և գրականություն

Գրականություն 
 Maurizio Refini, Il campione. Alessandro Del Piero l'aquila con i piedi per terra, Limina, 1998. ISBN 88-86713-39-8
 Gianni Giansanti, Semplicemente Del Piero, Logos, 2002. ISBN 88-7940-175-0
 Giuseppe Civati, Il segreto di Alex, Limina, 2004. ISBN 88-88551-94-8
 Marco Franzelli; Donatella Scarnati, Lo sberleffo di Godot. Il ritorno di Alessandro Del Piero, Limina, 2006. ISBN 88-6041-015-0
 Bruno Bernardi, Pinturicchio. La favola di Alessandro Del Piero, Graphot, 2006. ISBN 88-89509-29-5
 Alessandro Del Piero, 10 + il mio mondo in un numero, Mondadori, 2007. ISBN 88-04-55986-1
 Roberto Savino, Alex Del Piero. Minuto per minuto, Castelvecchi, 2011. ISBN 978-88-7615-577-2
 Alessandro Del Piero; Maurizio Crosetti, Giochiamo ancora, Mondadori, 2012. ISBN 978-88-04-62115-7
 Bartolomeo Ruggiero, GeniAle. L'album di Alessandro Del Piero, Libreria Sportiva Eraclea, 2012. ISBN 88-88771-36-0

Արտաքին հղումներ 

 Պաշտոնական կայք
 ՅուԹյուբում
 UEFA-ի կայքում
 Դել Պիեռոյի մասին ֆուտբոլի վիճակագրության կայքում

Իտալացի ֆուտբոլիստներ
Ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոններ
Յուվենտուսի ֆուտբոլիստներ
Ֆուտբոլի հարձակվողներ
ՖԻՖԱ 100
Իտալիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ