Լանա Դել Ռեյ
Էլիզաբեթ Վուլրիջ Գրանտ (, ), առավել հայտնի որպես Լանա Դել Ռեյ (), ամերիկացի երգչուհի, երգահան, պրոդյուսեր և բանաստեղծուհի։ Նրա երաժշտությունը հայտնի է իր կինեմատիկական ոճով, տխրության, ողբերգական սիրավեպի, գլամուրի և մելանխոլիայի թեմաների ուսումնասիրությամբ, որոնք պարունակում են բազմաթիվ հիշատակումներ ամերիկական փոփ-մշակույթից, մասնավորապես 1950-ականների և 1960-ականների թվականներից։ 

Դել Ռեյը ծնվել է Նյու Յորք քաղաքում և մեծացել է Նյու Յորք նահանգի հյուսիսային հատվածում։ 2005 թվականին վերադարձել է Նյու Յորք քաղաք՝ երաժշտական կարիերա սկսելու համար։ Բազմաթիվ նախագծերից հետո, այդ թվում՝ իր համանուն դեմբյուտային ստուդիական ալբոմից հետո, Դել Ռեյը հայտնի է դաձել 2011 թվականին «Video Games» երգից հետո։ Նրա դեբյուտային «Born to Die» ալբոմը, միջազգային հաջողություն է ունեցել և այդ ալբոմից «Summertime Sadness»-ը, «Blue Jeans»-ը, «Born to Die»-ը և ուրիշ սինգլները մտել են Billboard Hot 100 չարթի թոփ տասնյակում։ Դել Ռեյը 2012 թվականին թողարկել է «Paradise» EP-ը։ Հաջորդ տարի նա գրել և նկարահանել է «Tropico» կարճամետրաժ ֆիլմը։ 2013 թվականին թողարկել է «Young and beautiful» երգը` որպես «Մեծն Գեթսբին» ֆիմի գլխավոր սինգլ։ 2014 թվականին նա թողարկել է իր 3-րդ ալբոմը՝ «Ultraviolence», որը հասել է մեծ հաջողությունների։ Այն գլխավորել է թոփ չարթերը, մասնավորապես «West Coast» երգը։ 2015 թվականին թողարկել է «Honeymoon» ալբոմը, իսկ 2017 թվականին «Lust for Life»-ը, վերջինս գլխավորել է ԱՄՆ-ի Billboard 200-ը։ Իր 6-րդ «Norman Fucking Rockwell!» ալբոմը (2019), ստացել է քննադատների դրական արձագանքը և Գրեմմիի 2 անվանակարգ, այդ թվում՝ տարվա ալբոմը։ Նրա հետագա թողարկումների մեջ ներառվում են բանաստղծությունների ժողովածու «Violet Bent Backwards over the Grass» (2020), իր 7-րդ ալբոմը «Chemtrails Over the Country Club» (2021, մարտի 19) և 8-րդ ալբոմը «Blue Banisters» (2021, հոկտեմբերի 22)։

Կյանք և կարիերա

1985–2004 թվականներ։ Վաղ կյանք 
Լանա Դել Ռեյը կամ Էլիզաբեթ Վուլրիջ Գրանտը ծնվել է 1985 թվականի հունիսի 21-ին Նյու Յորք քաղաքի Մանհեթեն թաղամասում։ Նա ունի կրտսեր եղբայր՝ Չառլին, և կրտսեր քույր՝ Կարոլինը։ Մեծացել է որպես կաթոլիկ և ունի շոտլանդական ծագում։ Երբ նա մեկ տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Նյու Յորք նահանգի հյուսիսային հատվածի Լեյք Փլեսիդ քաղաք։ Այնտեղ հաճախել է Սուրբ Ագնեսի դպրոց և սկսել է երգել եկեղեցական երգչախմբում։ 
Մեկ տարի հաճախել է ավագ դպրոց, որտեղ դասավանդել էր իր մայրը, բայց 15 տարեկանում, ծնողները նրան ուղարկել են Քենթի գիշերօթիկ դպրոց՝ Լանայի հարբեցողությունը բուժելու համար։ Ըստ Գրանտի, իր պատանեկան և վաղ հասուն տարիներին նա դժվարանում էր ընկերներ ձեռք բերել։

Քենթի դպրոցն ավարտելուց հետո մեկ տարի անցկացրել է Լոնգ Այլենդում, մորաքրոջ և քեռու հետ և աշխատել է մատուցողուհի։ Այս ընթացքում Գրանտի քեռին սովորեցրել է նրան կիթառ նվագել, և Լանան հասկացել է, որ ինքը, հավանաբար, կարող է գրել միլլիոն երգ այդ վեց ակորդներով։ Դրանից անմիջապես հետո նա սկսել է երգեր գրել և ելույթներ ունենալ քաղաքի գիշերային ակումբներում տարբեր անուններով ՝ «Sparkle Jump Rope Queen» և «Lizzy Grant and Phenomena»։

2005-2010 թվականներ։ Կարիերայի սկիզբ և վաղ ձայնագրություններ 
2004 թվականի աշնանը, 19 տարեկան հասակում, Գրանտն ընդունվել է Ֆորդհեմի համալսարան Բրոնքսում, որտեղ նա սովորել է փիլիսոփայություն` շեշտը դնելով մետաֆիզիկայի վրա։ 

Իր առաջին հանրային ելույթի ժամանակ (2006)՝ Ուիլյամսբուրգի կենդանի երգերի մրցույթի ժամանակ, Դել Ռեյը հանդիպել է Վան Ուիլսոնին՝ 5 Points Records-ի A&R ներկայացուցիչ, անկախ լեյբլ, որը պատկանում էր Դեյվիդ Նիխտեռնին։ 2007 թվականին նա ներկայացրել է ակուստիկ դեմո ձայնագրություն «No Kung Fu» վերնագրով Points Records-ին, որը Դել Ռեյին առաջարկել է ձայնագրման պայմանագիր $10000-ով։ Նա այդ գումարն օգտագործել է «Manhattan Mobile Home Park» տեղափոխվելու համար, Նյու Ջերսի նահանգի Հյուսիսային Բերգեն քաղաքում, և հետագայում սկսել է աշխատել պրոդյուսեր Դևիդ Կեյնի հետ։ 

2008 թվականին Դել Ռեյն ավարտել է Ֆորդհեմի բակալավրը փիլիսոփայության ոլորտում, որից հետո թողարկել է «Kill Kill>» EP-ին հոկտեմբերին, որպես Lizzy Grant։ 

Իր ապագա դեբյուտային ալբոմի համար բեմական անուն ընտրելու մասին նա ասել է. «Ես ուզում էի անուն, որի միջոցով կարող էի երաժշտություն ձևավորել։ Ժամանակին ես բավականին շատ էի գնում Մայամի՝ շատ էի իսպաներեն խոսում Կուբայից եկած իմ ընկերների հետ։ Լանա Դել Ռեյը մեզ հիշեցրեց ծովափի հմայքը։ Այն հիանալի էր հնչում, երբ դուրս էր գալիս լեզվի ծայրից»։ Գրանտը անունը ընտրելիս ոգեշնչվել է նաև դերասանուհի Լանա Թըրներից և Ford Del Rey մեքենաների սեդանից, որը արտադրվել և վաճառվել է Բրազիլիայում 1980-ականներին։ Սկզբնապես նա ընտրել է Lana Del Ray-ի այլընտրանքային ուղղագրությունը, անունը, որի ներքո լույս է տեսել իր համանուն դեբյուտային ալբոմը 2010 թվականի հունվարին։ Նրա հայրը օգնել է ալբոմի մարքեթինգին, որը կարճ ժամանակահատվածով տեղադրվել է iTunes։ 

Դել Ռեյը հանդիպել է իր մենեջերներին՝ Բեն Մոուսոնին և Էդ Միլլեթին, «Lana Del Ray» ալբոմի թողարկումից երեք ամիս անց, և նրանք օգնեցին Դել Ռեյին խզել 5 Points Records-ի հետ պայմանագիրը։ Քիչ անց նա տեղափոխվել է Լոնդոն։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Բեռլինի Union Film-Studios-ում կայացած MTV Unplugged համերգում Դել Ռեյը ներկայացրվել է Մանդո Դիաոն կողմից։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է «Poolside» կարճամետրաժ ֆիլմում, որը նաև նկարահանել է մի քանի ընկերների հետ։

2011–2013 թվականներ։ Հանրաճանաչություն։ «Born to Die» և «Paradise» 
2011 թվականին Դել Ռեյը յություբում վերբեռնել է իր կողմից պատրաստած «Video Games» և «Blue Jeans» երգերի համար երաժշտական տեսահոլովակները, որտեղ ցուցադրված է վինտաժ կադրեր և իր երգելը։ «Video Games» երաժշտական տեսահոլովակըարագ տարածվել է ինտերնետում, ինչը հանգեցրել է նրան, որ Լանա Դել Ռեյը այդ երգը թողարկի որպես իր դեբյուտային սինգլ։ Նույն ամսին նա համատեղ գործարք է կնքել Interscope Records-ի և Polydor-ի հետ, որ լույս տեսնի իր երկրորդ «Born to Die» ալբոմը։ Նույն տարում նա սկսել է հանդիպել շոտլանդացի երգիչ Բարի Ջեյմս Օ'Նիլի հետ։ Զույգը բաժանվել է 2014 թվականին՝ երեք տարվա համատեղ կյանքից հետո։ «Born to Die»-ը թեղարկվել է 2012 թվականի հունվարի 31-ին, և 11 երկրներում հասել է թիվ մեկին, չնայած քննադատները կիսված էին 2 կարծիքների միջև։ Նույն շաբաթ նա հայտարարել է, որ հետ է գնել իր 2010 թվականի դեբյուտային ալբոմի իրավունքները և նախատեսում է այն վերաթողարկել 2012 թվականի ամռանը Interscope Records-ի և Polydor-ի ներքո։ «Born to Die»-ը վաճառվել է 3,4 միլլիոն օրինակով, դառնալով 2012 թվականի հինգերորդ ամենավաճառվող ալբոմը։ 

2012 թվականիի սեպտեմբերի վերջին Դել Ռեյը թողարկել է «Blue Velvet»-ի քովեր տարբերակի երաժշտական տեսահոլովակը՝ որպես H&M գովազդային սինգլ։ Սեպտեմբերի 25-ին Դել Ռեյը թողարկել է «Ride» սինգլը՝ իր գալիք «Paradise» EP-ի գովազդման համար։ Դրանից հետո` 2012 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, Կալիֆոռնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքի Աերո թատրոնում կայացել է «Ride» երաժշտական տեսահոլովակի պրեմիերան։

«Paradise»-ը թողարկվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 12-ին, ինչպես նաև «Born to Die: The Paradise Edition»-ը, որտեղ Դել Ռեյի նախորդ ալբոմին ավելացվել է «Paradise»-ի ութ երգերը։ 

Հաջորդ մի քանի ամիսների ընթացքում նա թողարկել է երկու երգի քովերային տարբերակի տեսահոլովակներ։ Լեոնարդ Քոհենի «Chelsea Hotel»-ը, որին հաջորդել է զուգերգ իր նախկին ընկերոջ՝ Բարի Ջեյմս Օ'Նիլ հետ, Լի Հազլուդի և Նենսի Սինատրայի «Summer Wine»: 

2013 թվականի մայիսին Դել Ռեյը թողարկել է «Young and Beautiful» երգը «Մեծն Գեթսբին» ֆիլմի սաունդթրեքի համար։ 

2013 թվականի հունիսին Դել Ռեյը նկարահանել է «Tropico» երաժշտական կարճամետրաժ ֆիլմը, որի ռեժիսորը եղել է Էնթոնի Մանդլերը։ Դել Ռեյը ֆիլմը ցուցադրել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Հոլիվուդի Սիներամա գմբեթում։

2014-2016 թվականներ։ «Ultraviolence», «Honeymoon» 
«Ultraviolence»-ը թողարկվել է 2014-ի հունիսի 13-ին։ Ալբոմը առաջին շաբաթվա ընթացքում ամբողջ աշխարհում վաճառվել է 880000 օրինակով։ Լանան սկսել է հանդիպել լուսանկարիչ Ֆրանչեսկո Կարոձինիի հետ այն բանից հետո, երբ նա եղել է Դել Ռեյի «Ultraviolence» երգի տեսահոլովակի ռեժիսորը։ Զույգը բաժանվել է 2015 թվականի նոյեմբերին՝ ավելի քան մեկ տարի հարաբերություններից հետո։ 

Դել Ռեյի 4-րդ ալբոմը՝ «Honeymoon», թողարկվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։ Նախքան ալբոմի թողարկումը, Դել Ռեյը թողարկել է «Honeymoon» երգը, «High by the Beach» սինգլը և «Terrence Loves You» գովազդային սինգլը։ Մինչ «Honeymoon»-ի թողարկումը նա սկսել է «The Endless Summer Tour» շրջագայությունը, 2015 թվականի մայիսին։ Նոյեմբերին Դել Ռեյը ստացել է «Trailblazer» մրցանակը «Billboard Women in Music»-ի ժամանակ և շահել է «MTV Europe» երաժշտական մրացանակը՝ որպես լավագույն ալտերնատիվ երաժիշտ։ 2016 թվականի փետրվարի 9-ին Լոս Անջելեսի Վիլտերների թատրոնում Դել Ռեյը ցուցադրել է «Freak» երգի տեսահոլովակի պրեմիերան։

2017–2019 թվականներ։ «Lust for Life» և «Norman Fucking Rockwell!» 
Դել Ռեյի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը՝ «Lust for Life», թողարկվել է 2017 թվականի հուլիսի 21-ին։ Ալբոմին նախորդել են «Love», «Lust for Life» Weeknd-ի հետ և «Summer Bummer» ASAP Rocky-ի, Playboi Carti-ի հետ սինգլները։ Դել Ռեյը թողարկելուց առաջ մեկնաբանել է. «Ես իմ առաջին 4 ալբոմները պատրաստել էի ինձ համար, բայց այս ալբոմը իմ երկրպագուների համար է»։ Ալբոմը հետագայում ունեցել է համագործակցություններ Սթիվի Նիքսի  և Շոն Լենոնի հետ։ Ալբոմը, ընդհանուր առմամբ, արժանացել է դրական արձագանքների։ ։ 2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Դել Ռեյը հայտարարել է «LA to the Moon Tour» շրջագայության մասին, որը պաշտոնական համերգային շրջագայություն էր Jhené Aiko-ի և Kali Uchis-ի հետ` ալբոմը հետագայում գովազդելու համար։ Շրջագայությունը սկսվել է Հյուսիսային Ամերիկայում 2018 թվականի հունվարին և ավարտվել է օգոստոսին։ «Lust for Life»-ը առաջադրվել է, որպես լավագույն փոփ վոկալ ալբոմ՝ Գրեմմի 60-րդ մրցանակաբաշխության համար։

2019 թվականի օգոստոսի 6-ին Դել Ռեյը թողարկել է «Season of the Witch» երգը «Սարսափելի պատմություններ մթության մեջ պատմելու համար» ֆիլմի համար։ Նույն օրը Դել Ռեյը թողարկել է «Looking for America» ոչ ալբոմային սինգլը, որը նա գրել և ձայնագրել է այդ շաբաթվա սկզբին՝ ի պատասխան Էլ-Պասոյի և Դեյթոնի զանգվածային կրակոցներին։

Նրա վեցերորդ ստուդիական ալբոմը՝ «Norman Fucking Rockwell!», թողարկվել է 2019 թվականի օգոստոսի 30-ին։ Ալբոմի մասին հայտարարելուց հետո՝ 2018 թվականի սեպտեմբերին, նա թողարկել է «Mariners Apartment Complex», «Venice Bitch», «Hope Is a Dangerous Thing for a Woman like Me to Have – but I Have It», «Doin’ Time» սինգլները, ինչպես նաև «Fuck It, I Love You/The Greatest» համատեղ սինգլը։ Ալբոմն առաջադրվել է երկու Գրեմմի մրցանակի՝ Տարվա ալբոմ և Տարվա երգ։

Սեպտեմբերին Դել Ռեյը Արիանա Գրանդեի և Մայլի Սայրուսի հետ համագործակցությամբ ձայնագրել է «Don’t Call Me Angel» անվանումով երգը, որը 2019 թվականին դարձել է «Չառլիի հրեշտակները» ֆիլմի սաունդթրեքի գլխավոր սինգլը։

2020-ներկա։ «Chemtrails over Country Club», «Blue Banisters» և պոեզիայի ժողովածուներ 
2019 թվականին «The Independent»-ին տված հարցազրույցում Դել Ռեյը հայտարարել է, որ չի ցանկանում ընդմիջում թողնել ալբոմների միջև և հաստատել է, որ նոր ձայնագրությունը՝ «White Hot Forever», նախատեսում է թողարկել 2020 թվականին։ 

Լանա Դել Ռեյը թողարկել է իր առաջին պոեզիայի ժողովածուն՝ «Violet Bent Backwards over the Grass», ձայնային տարբերակը 2020 թվականի հուլիսի 28-ին, իսկ գրավոր տարբերակը՝ սեպտեմբերի 29-ին։

Ամռան ընթացքում Դել Ռեյը հայտարարել է իր 7-րդ ստուդիական ալբոմի՝ «Chemtrails Over the Country Club» մասին։ Ալբոմի գլխավոր սինգլը «Let Me Love You Like a Woman» թողարկվել է հոկտեմբերի 16-ին։ Նոյեմբերին Դել Ռեյը հայտարարել է, որ «Chemtrails Over the Country Club» ալբոմը հետաձգվելու է մինչև 2021 թվականի մարտը` վինիլային արտադրության ձգձգման պատճառով։

2020 թվականի դեկտեմբերին հաղորդվել է, որ Դել Ռեյը նշանվել է երաժիշտ Քլեյթոն Ջոնսոնի հետ։

2021 թվականի մարտի 19-ին թողարկվել է Լանայի 7-րդ ալբոմը՝ «Chemtrails Over the Country Club»։

Նրա առաջիկա 8-րդ ստուդիական ալբոմը` «Blue Banisters», պետք է թողարկվի 2021 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։ Դրան նախորդել էր 2021 թվականի մայիսի 20-ին երեք սինգլների միաժամանակ թողարկումը ՝ «Blue Banisters», «Text Book» և «Wildflower Wildfire»:

Տեսահոլովակներ 
Դել Ռեյի տեսահոլովակները նույնպես հաճախ բնութագրվում են իրենց կինեմատիկական որակով՝ ռետրո ոճով։  Իր կարիերիայի սկզբին Դել Ռեյը ձայնագրում էր իր տեսահոլովակները ինքնուրույն։ Նա  վեբ տեսախցիկի վրա ձայնագրում էր իր երգելը և դա զուգորդում էր ռետրո վիդոների հետ և դա ծառայում եր ինչպես «տանը պատրաստած տեսահոլովակ», ոճ, որը օգնեց նրան հանրաճանաչություն ձեռք բերել։ Այս ինքուրույն պատրաստվաց տեսահոլովակների հաջողությունից հետո Դել Ռեյը ուներ բարձր բյուջետային երաժշտական տեսահոլովակներ, որոնք են՝ «Born To Die» և «National Anthem» (երկուսն էլ՝ 2012) և «Young and Beautiful» (2013):

«Summer Wine», «Carmen» և «Summertime Sadness» երգերի տեսահոլովակները բոլորն արտադրվել են զգալիորեն ցածր բյուջեներով և պահպանել են Դել Ռեյի ավելի վաղ ոճի ավելի շատ տարրեր։ «Ultraviolence»-ի ժամանակաշրջանը պարունակում էր բարձր բյուջետային տեսանյութերի և ինքնուրույն պատրաստված տեսահոլովակների խառնուրդ, մինչդեռ «Honeymoon»-ի տեասհոլովակները մասնագիտական նկարահանված են։ Երկու ժամանակաշրջանների համար էլ Դել Ռեյի ինքնուրույն տեսահոլովակներ է պատրաստել («Pretty When You Cry» և «Honeymoon» երգերի համար), բայց դրանք չեն թողարկվել, քանի որ Դել Ռեյի կարծիքով `դրանք «չափազանց ձանձրալի էին»։ «Lust For Life» ժամանակաշրջանը լայնորեն բնութագրվում է իր ֆուտուրիստական բռնկմամբ՝ մեղմորեն զտված ռետրով։ «Norman Fucking Rockwell!» - ի համար Դել Ռեյի քույրը` Չակ Գրանտը, նկարահանել է երեք տեսահոլովաk` Դել Ռեյի «ինքնուրույն պատրաստած տեսանյութ»-ի ձևաչափով։

Երաժշտական ոճ 
Դեբյուտի թողարկումից հետո որոշ երաժշտական քննադատներ Դել Ռեյի երաժշտությունը նկարագրեցին որպես «հոլիվուդյան սեդկոր»։ Այն բազմիցս աչքի է ընկել իր կինեմատոգրաֆիկ հնչյուններով և փոփ մշակույթի տարբեր ասպեկտներին հղումներով։ Ե՛վ քննադատները, և՛ ինքը՝ Դել Ռեյը նշել են 1950-60-ականների Ամերիկանայի թեման ։ Մի քանի ոճերի հետ կապված՝ Դել Ռեյի երաժշտությունը հիմնականում պիտակվել է որպես փոփ, ռոք, դրիմ փոփ  կամ բարոկկո փոփ, ինչպես նաև ինդի փոփ և փսիխոդելիկ ռոք  (հատկապես հատուկ թողարկումների ժամանակ)՝ կապված ինդի երաժշտության և թրիփ հոփի հետ, և հաճախ շոշափում են այնպիսի ոճեր, ինչպիսիք են հիփ հոփը, lo-fi-ն  և տրեպը։ 

Դել Ռեյի հետագա թողարկումները կներկայացնեն տարբեր ոճեր, մասնավորապես «Ultraviolence»-ը, որն օգտագործում էր կիթառի վրա հիմնված ձայն ` Փսիխոդելիկ ռոք և անապատային ռոք։ 

Լանա Դել Ռեյ բեմական անունով հայտնի դառնալուց առաջ նա հանդես էր գալիս Lizzy Grant, Lana Rey Del Mar, Sparkle Jump Rope Queen  և May Jailer  անուններով։ Lizzy Grant բեմական անունով նա իր երաժշտությանը անվանում էր որպես «Հավայական գլամ մետալ», մինչդեռ նրա May Jailer նախագծի աշխատանքը ակուստիկ էր։

Սոցիալական հայացքներ 
Հարվի Ուայնշտեյնի սեռական բռնության դեպքերից հետո Դել Ռեյը իր աջակցությունը հայտնեց Me Too շարժմանը, և իրեն ներկայացրեց որպես ֆեմինիստ։ 2020 թվականին նա արտահայտեց իր աջակցությունը ֆեմինիզմի երրորդ ալիքին։

2020 թ․-ի մայիսին Դել Ռեյը քնադատության արժանացավ իր instagram-ի գրառման պատճառով, որտեղ նա պաշտպանվում էր բռնության գլամուրազացման իրեն ներկայացված մեղադրանքներից՝ մատնանշելով այլ կին արտիստների, ովքեր ստեղծագործելով անկանոն սեռական կապերի մասին դարձել են հայտնի։  Դել Ռեյը իր քննադատության արժանացած գրառման վերաբերյալ պատասխանել է՝ ասելով, որ նա նշել է այդ արտիստներին, քանի որ նա «սիրում է այս երգչուհիներին և գիտի նրանց»։ Դել Ռեյը հետագա քննադատությունների առիթ դարձավ 2020 թ. Մայիսին Ջորջ Ֆլոյդի բողոքի ցույցերի ժամանակ կողոպտիչների տեսանյութը համառոտ տեղադրելու համար։ Սեպտեմբերին նա երկրպագուների կողմից քննադատվեց COVID-19 համաճարակի ֆոնին բանաստեղծությունների ընթերցանության ժամանակ անցքերով ցանցե դիմակ կրելու և սոցիալական հեռավորություն չպահելու համար։ Այդ տարի ավելի ուշ Դել Ռեյը ասաց, որ դիմակի տակ պլաստմասսա կար, և որ այն միանգամյա օգտագործման համար անվտանգ է։

Դել Ռեյը հաճախ է քննադատել ԱՄՆ նախկին նախագահ Դոնալդ Թրամփին։ Նա նկարագրել է նրան որպես ինքնասիրահարվածություն և սոցիոպաթիայի մշակույթի արդյունք, նշելով, որ իր հոգեկան վիճակը զրկում է իրեն հասկանալուց, թե ինչի կարող են հանգեցնել իր խոսքերը և գործողությունները։ Նա քննադատոել է Քանյե Ուեսթին 2018 թ․-ին ՝ նախկին նախագահ Թրամփին աջակցելու համար։ Դոնալ Թրամփի նախագահության առաջին տարվա ընթացքում Դել Ռեյը հաստատեց, որ ինքը կախարդություն է օգտագործել Թրամփի դեմ։

Instagram-ում  «Chemtrails over the Country Club» ալբոմի շապիկի թողարկման ժամանակ, Դել Ռեյը լայն տարածում գտավ մամուլում՝ նշելու համար, որ իր ընկերները, որոնք շապիկին պատկերված են «ամեն ինչի գեղեցիկ հանադրություն են», հայտարարելով, որ իր կարիերայի ընթացքում նա միշտ եղել է «յուրահատուկ, առանց նույնիսկ փորձեր անելու»։ Դել Ռեյը մանրամասնել է, որ իր մտերիմ ընկերներն ու ընկերը «ռեփեր» են եղել և դիմել է իր քննադատներին՝ ասելով, որ մինչ մեկնաբանները դա կվերածեին «WOC/POC խնդրի», նա «չէ, ով գրոհել է մայրաքաղաքը» և «փոխում է աշխարհը՝ այնտեղ դնելով իմ կյանքն, մտքերը և սերը»։ Դրանից հետո նա ջնջեց մեկնաբանությունները։ Լրատվամիջոցների քննադատությունից հետո Դել Ռեյը թվիթերում գրեց. «Կինը դեռ չի կարող բարկանալ, այդպես չէ՞: Նույնիսկ երբ ամբոխի մտածելակերպը փորձում է դրդել»։

Մարդասիրություն 
Տարիներ շարունակ Դել Ռեյը աջակցել է մի քանի ձայնագրություն ներկայացնել, որոնք կօգնեն աջակցել այն գործին, որին նա հավատում է։ Նրա 2019 թ.-ի «Looking for America» բարեգործական սինգլը թողարկվեց Էլ-Պասոյում և Դեյթոնում տեղի ունեցած մասսայական կրակոցների ֆոնին։ 2020-ի հոկտեմբերին նա իր «Violet Bent Backths to Grass over» գրքից ստացված շահույթից 350,000 ԱՄՆ դոլար նվիրաբերեց «the Dig Deep Water» նախագծին՝ մաքուր ջուր ապահովելու համար Նավախո ազգի որոշ խոցելի համայնքների համար։ 2000-ականների սկզբին Դել Ռեյն աշխատում էր անօթևանների ապաստարանում և մասնակցում էր մարդասիրական աշխատանքների, այդ թվում՝ տներ էր կառուցում Նավախո ազգի համար։

Մրցանակներ և Անվանակարգեր 
Դել Ռեյը ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում ՝ 2 Brit մրցանակ, 2 MTV Europe երաժշտական մրցանակ, Satellite Award և 9 GAFFA մրցանակ։ Այդ մրցանակներին զուգահեռ, նա նաև առաջադրվել է 6 Գրեմմի մրցանակների  և Ոսկե Գլոբուս մրցանակի։

Սկավառակագրություն 

 «Lana Del Ray» (2010)
 «Born To Die» (2012)
 «Ultraviolence» (2014)
 «Honeymoon» (2015)
 «Lust for Life» (2017)
 «Norman Fucking Rockwell!» (2019)
 «Chemtrails Over the Country Club» (2021 մարտ)
 «Blue Banisters» (2021 հոկտեմբեր)
 «Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd» (2023 մարտ)

Շրջագայություններ 

 Born to Die Tour (2011–12)
 Paradise Tour (2013–14)
 The Endless Summer Tour (2015)
 LA to the Moon Tour (2018)
 The Norman Fucking Rockwell! Tour (2019)

Գրքագրություն 

 Violet Bent Backwards over the Grass (2020)
 Behind the Iron Gates – Insights from the Institution (2021)

Ֆիլմագրություն 

 Poolside (2010)
 National Anthem (2012)
 Ride (2012)
 Tropico (2013)
 Hi, How Are You Daniel Johnston? (2015)
 Freak (2016)
 Tower of Song: A Memorial Tribute to Leonard Cohen (2017)
 The Kacey Musgraves Christmas Show (2019)
 Norman Fucking Rockwell (2019)
 Violet Bent Backwards Over the Grass (2020)
 Chemtrails over the Country Club (2021)
 Blue Banisters (2021)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Լանա Դել Ռեյը imusic.am֊ում
 Լանա Դել Ռեյի էրոտիկ նոր ֆոտոշարքը Maxim-ում

Ամերիկացի երգչուհիներ
Ամերիկացի ռոք կիթառահարներ
Լանա Դել Ռեյ
Brit Awards մրցանակի դափնեկիրներ
Ամերիկացի փոփ երգիչներ
Ամերիկացի փոփ երգչուհիներ
Ամերիկացի ռոք երգչուհիներ
Ֆեմինիստ գրողներ
Interscope Records-ի արտիստներ
Ամերիկացի բանաստեղծներ
Ամերիկացի պրոդյուսերներ
Ամերիկացի երգահաններ
Ամերիկացի երաժիշտներ
Ամերիկացի կիթառահարներ
Ամերիկացի մոդելներ
Բեմական կեղծանուններ