Քաջարան
Քաջարան, քաղաք Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի արևելյան լանջին, Ողջի գետի վերնագավառում, մարզկենտրոնից 26 կմ հարավ-արևմուտք, ծովի մակերևույթից 1850 մ բարձրության վրա։ Քաղաքում Ողջի գետին է միախառնվում Ծակքար վտակը։ Քաղաք է 1958 թվականից։ 1947-1958 թվականներին եղել է քաղաքատիպ ավան, մինչ այդ՝ ավան։ Մինչև 1951 թվականի հուլիսի 4-ը կոչվել է Քաջարանց։

Գեջանան անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։

Բնակչություն 
Քաջարանի բնակչության մի մասը 1946 թվականին գաղթել է Իրանից, Սիրիայից և Կիպրոսից։
Քաջարանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.

Տնտեսություն 
Տնտեսության հիմնական և առաջատար ճյուղը հանքարդյունաբերությունն է։ Զարգացած են նաև սննդամթերքի և պատրաստի մետաղե պատրաստուկների արտադրությունները։ Քաջարանում է Հայաստանի խոշորագույն հանքարդյունահանող ընկերությունը՝ «Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ» ՓԲԸ-ն։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Հնություններից են «Գանձասար» բաց հանքում պահպանված հեթանոսական սրբատեղին և 17-րդ դարի կանգուն եկեղեցին։

Տարածքում հայտնաբերվել են բրոնզի դարերի հանքախորշեր, ձուլարանների հետքեր, հանքանյութի թափոններ։

Շրջակայքում են գտնվում Ողջի և Սուրբ Դավիթ գյուղատեղիները։

Քաջարանի մասին 
 «Քաջարան» վեպ (1965) - Սերո Խանզադյան
 «Քաջարան» ֆիլմ (1974) անավարտ - ռեժ. Միքայել Վարդանով

Տես նաև 
 Քաջարան քաղաքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Աղբյուրներ

Արտաքին հղումներ 
  ք. Քաջարան Սյունիքի մարզպետարան 

Քաջարան
1947 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր