Նագասակի
Նագասակի (ճապ.` 長崎 ), կենտրոնական նավահանգստային քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Կյուսյու կղզու արևմուտքում, Նագասակիի ծոցում։ Քաղաքի մակերեսը 406.40 կմ² է, բնակչությունը` 441 810 մարդ, խտություն	1087,13 մարդ/կմ²։

Քաղաքում տեղակայված են ռազմածովային զինանոցը, համալսարանը, Առևտրի և արդյունաբերության և Արվեստի թանգարանները։ Տեսարժան վայրերն են՝ Օուրա եկեղեցին, Սուվայի սանտոյական դամբարանը (16-րդ դար), Սոֆուկուձի բուդդայական տաճարային համալիրը, Կոֆկուձին, Մեգանեբասի կամուրջը (բոլորը՝ 18-րդ դար)։

Համաշխարհային երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ Ամերիկյան ատոմային ռմբակոծությունների արդյունքում Հորսիմայում և Նագասակիում, Նագասակին դարձավ երկրորդ և, ըստ ամսաթվի, վերջին քաղաքը, որն անցավ միջուկային հարձակման միջով (օգոստոսի 9,1945,ժամը 11.02 առավոտյան, ըստ Ճապոնիայի տեղական ժամի)։

,քաղաքն ունի 425,723 բնակչություն և բնակչության խտոթյունը 1,000 մարդ/կմ²:Ամբողջական տարածքը՝ {{|406.35|կմ²|abbr=on}}։

Քրիստոնյա Նագասակի

Փոքրիկ ձկնորսական մեկուսացված գյուղը նավահանգստում՝ Նագասակին, ուներ կարճ պատմական նշանակություն մինչև  պորտուգալացի գրավիչների հետ 1543-ից։ Ամենաառաջին այցելողներից էր Ֆեռնաո Մենդես Պինտոն,ով եկել էր Սագրեսից պորտուգալական նավով, որը ժամանել էր Տանեգաշիմայի մոտակայքում։

Շուտով պորտուգալական նավերը սկսեցին նավարկել դեպի Ճապոնիա որպես մշտական առևտրային բեռնատարներ՝ այդպիսով  աճեցնելով կապն ու առևտրային փոխհարաբերութունները Ճապոնիայի և մնացած աշխարհի հետ, մասնավորապես՝ Հոնկոնգյան Չինաստանի, որի հետ Ճապոնիան նախկինում խզել էր իր առևտրաին և քաղաքական կապերը, հիմնականում մի շարք միջադեպերի պատճառով, այդ թվում՝  Վոկուի ծովահենությունը Հարավային Չինական ծովում։

Միևնույն ժամանակ Նավարեի թագավորությունը Ճիզվիտյան միսիոներությունից Սբ. Ֆրանսիս Խավիերը ժամանեցին Կագոշիմայում, հարավային Կյուշու, 1549-ին և շուտով նախաձեռնվեց մանրակրկիտ քարոզարշավ (Քրիստոնեական Առաքելություն)|ավետարանականացում]] ամբողջ Ճապոնիայով, բայց թողեց Չիաստանը 1552-ին և մահացավ դրանից հետո։ Նրա հետևորդները, որոնք մնացին ետևում, փոխարկեցին "դայմոներ"(daimyōs):
Նրանց թվում ամենանշանակալիցը Օմուրա Սումիտադան էր:1569-ին Օմուրան շնորհվեց թույլտվություն նավահանգիստ ստեղծել պորտուգալական նավերը Նագասակիում տեղադրելու նպատակով, որը վերջապես հնարավոր դարձավ 1571-ից Ճիզվիտյան միսիոներների սկողության ներքո և պորտուգալացիներ կապիտան-մայոր Տրիստաո Վազ դե Վեիգան, Օմուրայի անձնական քարտուղարի հետ միասին։

Փոքրիկ նավահանգստային այս գյուղը վերաճեց նավահանգստային քաղաքի  և պորտուգալական ապրանքները անցնում էին Նագասակիով (ինչպիսիք են տոբակո, հաց, տեքստիլ ապրանքներ և պորտուգալական սպունգ-տորթ, անվանված կաստելլա) անցկացվեցին ճապոնական հայտնի մշակույթ:Տեմպուրան ստացվել է հանրահայտ պորտուգալական բաղադրատոմսից, պաշտոնապես ճանաչված որպես peixinho-da-horta և անվանված է պորտուգալերեն 'tempero' բառից, մեկ այլ օրինակ այս մշակութային փոխանակումից։ Պորտուգալացիներն իրենց հետ նաև բերեցին ապրանքներ Չինաստանից։

Ծանոթագրություններ 

Ճապոնիայի քաղաքներ
Ճապոնիայի նավահանգստային բնակավայրեր
1500 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր