Բլյու բոքս
Blue box (անգլերեն՝ կապույտ արկղ), վաղ շրջանի ֆրիկերական սարք է, որը նմանակում էր հեռախոսակային օպերատորի կառավառակետը (կոնսոլը)։

Blue Box–երը չեն գործում ժամանակակից հեռախոսային ցանցերում, քանի որ 1990-ականների կեսերից օգտագործվող գրեթե բոլոր ավտոման հեռախոսակայանները թվային են և աշխատում են այլ սկբունքներով՝ ուղարկելով ծառայողական ազդանշանները հիմնական ձայնային շերտից դուրս, դրանով իսկ անհնար դարձնելով այդ գործընթացի վրա բաժանորդի ազդեցությունը։

Գործողության սկբունքը 
Blue box-ն օգտագործում էր 1970-ականների հեռախոսային կոմունիկացիաների հատկությունը։ Բաժանորդը հավաքում է հեռախոսահամար, որին սպասարկում է ուրիշ ԱՀԿ։ Զանգն անցնում է «տնային» և «արտաքին ԱՀԿ-ներով»։ Երբ զանգը գնում է, բաժանորդը Bluebox-ի միջոցով ուղարկում է տոնային ազդանշան 2600 Հց ( կամ 2600+2400Հց՝ միջազգային զանգերի դեպքում)։ Այդ դեպքում արտաքին ԱՀԿ-ն ստանում է նախորդ անջատման զանգի հրաման, մինչդեռ «տնային» ԱՀԿ-ն այդ ազդանշանը չի ընդունում, «մտածելով» , որ գիծը զբաղված է։
Դրանից հետո 2600 Հց գիծն ազատվում է զանգի համար և BlueBox-ի միջոցով կարելի է հավաքել ցանկացած հեռախոսահամար, օգտագործելով արտաքին ԱՀԿ-ն, և հնարավոր էր կատարել միջազգային և միջքաղաքային զանգեր ներքաղաքային գներով, կամ անվճար։

Հաճախականությունները և տևողությունները 
Ամեն բազմահաճախանի ազդանշանը (MF tone) կազմված է երկու հաճախականություններից, որոնք բերված են ձախ աղյուսակում։ Նրանք տարբերվում են բաժանորդների կողմից հավաքվող տոնային ազդանշանների հաճախականություններից, որոնք բերված են աջ աղյուսակում։

Հեռախոսակապ