Կարապետ Ռուբինյան
Կարապետ Ռուբենի Ռուբինյան (), Հայաստանի քաղաքական և հասարակական գործիչ, Հայաստանի Ազգային ժողովի փոխնախագահ (1995-1998), Հայաստանի Նախագահի վերահսկողական ծառայության ղեկավար (1993-1995), Երևանի փոխքաղաքապետ (1992-1993), Շենգավիթի շրջխորհրդի գործկոմի նախագահ (1991-1992)։

Կենսագրություն 
 1964-1974 թվականներին սովորել և ավարտել է Երևանի Բելինսկու անվան թիվ 38 միջնակարգ դպրոցը։ 
 1974-1979 թվականներին սովորել և ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանը՝ ստանալով ճարտարագետ-էլեկտրիկի որակավորում։
 1979-1991 թվականներին աշխատել է «Հայհաստոց» գիտաարտադրական միավորումում որպես ճարտարագետ, ԽՍՀՄ «ՎՆԻԻ Ստանդարտէլեկտրո» ինստիտուտի հայաստանյան մասնաճյուղում՝ ավագ ճարտարագետ, «Տրանզիստոր» գիտաարտադրական միավորումում՝ ավագ ճարտարագետ, առաջին կարգի ճարտարագետ-կոնստրուկտոր, սեկտորի վարիչ, ապա՝ հաշվողական-տեղեկատվական կենտրոնի պետ։ 
 1988 թվականից եղել է Ղարաբաղյան շարժման, իսկ այնուհետև Հայոց Համազգային Շարժման ակտիվ մասնակից։ 
 1989-1990 թվականներին «Տրանզիստոր» ԳԱՄ ջոկատի կազմում մասնակցել է ԼՂՀ Հադրութի շրջանի Բլութան գյուղի պաշտպանության գործողություններին։ 
 1991-1999 թվականներին անընդմեջ ընտրվել է Հայոց Համազգային Շարժման վարչության անդամ։ 
 1990 թվականին ընտրվել է ՀՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր, աշխատել տեղական ինքնակառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովում։ 
 1991 թվականի հունվարին ընտրվել է Երևանի Շենգավիթի շրջանի շրջխորհրդի նախագահ։ 
 1992 թվականի հունիսին նշանակվել է Երևանի քաղգործկոմի նախագահի տեղակալ, իսկ դեկտեմբերին հրաժարական է տվել՝ քաղգործկոմի նախագահ Համբարձում Գալստյանի հրաժարականի կապակցությամբ։ 
 1993 թվականի հունվարին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ Նախագահին առընթեր վերահսկողական ծառայության ղեկավար։ 
 1995 թվականի մայիսին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։ 
 1995 թվականի հուլիսին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի փոխնախագահ։ 
 1997 թվականի հունիսին, հանդիսանալով Սևծովյան տնտեսական համագործակցության (Organization of the Black Sea Economic Cooperation - OBSEC) միջխորհրդարանական վեհաժողովի հայաստանյան խորհրդարանական պատվիրակության ղեկավար, ընտրվել է Սևծովյան տնտեսական համագործակցության միջխորհրդարանական վեհաժողովի փոխնախագահ։ 
 1998 թվականի փետրվարին հրաժարական է տվել Հայաստանի Ազգային ժողովի փոխնախագահի պաշտոնից և ընդգրկվել ՀՀ Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովում։ Նույն օրերին կասեցրել է իր անդամությունը Հայոց Համազգային Շարժման վարչությանը՝ վարչության նախագահի հետ սկզբունքային տարաձայնություններ ունենալու և որդեգրված ուղու հետ չհամաձայնվելու պատճառով։ Դեկտեմբերի 22-ին ընտրվել է Շենգավիթի ՀՀՇ խորհրդի նախագահ։ 
 1999 թվականի հունվարի 16-ին մի խումբ համախոհներով հիմնել են «ԵվրոՈւղի» հասարակական կազմակերպությունը և ընտրվել է այդ կազմակերպության խորհրդի նախագահ։ Մայիսին մի խումբ համախոհներով հիմնել են «Արմատ» ժողովրդավարության և քաղաքացիական հասարակության կենտրոնը։ 
 2006 թվականին մի խումբ համախոհներով հիմնել են «Քաղաքացիական անհնազանդություն» շարժումը։ 
 2007 թվականին ակտիվորեն մասնակցել է Լևոն Տեր-Պետրոսյանի նախագահական մրցարշավին, եղել է Շենգավիթի նախընտրական շտաբի ղեկավարի տեղակալ։ 
 2008 թվականին մասնակցել է ընտրություններին հաջորդած ընդդիմադիր շարժմանը՝ մեղադրելով իշխանություններին նախագահական ընտությունների արդյունքները կեղծելու մեջ։ Մարտի 1-ի ընդդիմադիր ցուցարարների ջարդից հետո, մարտի 3-ին ձերբակալվել և իշխանությունը զավթելու մեղադրանքով 71 օր պահվել է «Երևան-Կենտրոն» քրեա-կատարողական հիմնարկում (КГБ)։ 
 2008 թվականի մայիսին մի խումբ համախոհներով հիմնել է ՀՀ քաղաքական բանտարկյալների և հալածյալների պաշտպանության կոմիտեն։ Ամռանը անդամագրվել է նորաստեղծ Հայ Ազգային Կոնգրեսին։ 
 2009 թվականի մայիսին, չառաջադրվելով թեկնածու, ակտիվորեն մասնակցել է Երևանի Ավագանու ընտրությունների Հայ Ազգային Կոնգրեսի մրցարշավին, եղել է Շենգավիթի նախընտրական շտաբի ղեկավարի տեղակալ։ Հուլիսին, ՀՀՇ համագումարից հետո, բաց նամակով դիմել է ՀՀՇ անդամներին ու դուրս եկել Հայոց համազգային շարժում կուսակցությունից։ 
 2011 թվականի հունվարին նախաձեռնել է Առցանց Ազատականների Ալյանսը՝ 3Ա։ Ապրիլի 15-ին հայտարարել է Հայ Ազգային Կոնգրեսին իր անդամությունը դադարեցնելու մասին։ Սեպտեմբերից սկսել է թղթակցել EJournal էլեկտրոնային ամսագրին։ 
 2012 թվականի մարտին «Ժառանգություն» և «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցությունների հրավերով ընդգրկվել է այդ կուսակցությունների անդամներից և հասարակական հատվածի ներկայացուցիչներից կազմված «Ժառանգություն» կուսակցության ՀՀ Ազգային ժողովի ընտրությունների համամասնական ցուցակում։ Ընդգրկվել է նաև «Ժառանգություն» կուսակցության ընտրական շտաբի կազմում՝ որպես քաղաքական խորհրդական։ 
 2013 թվականին ՀՀՇ կուսակցության վերանվանումից հետո Ալեքսանդր Արզումանյանի, Արարատ Զուրաբյանի, Հովհաննես Իգիթյանի և այլոց հետ հիմնադրել է «Հայոց համազգային շարժում» կուսակցությունը։
 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին դադարեցրել է իր անդամակցությունը «Հայոց համազգային շարժում» կուսակցությանը։
 Ընտանյոք ապրում է Երևանում, հայրական տանը։ Հայրը՝ Ռուբեն Ռուբինյան (1923-1999), մայրը՝ Մարիամ Կարապետյան (1924-2012)։ Ավագ որդին՝ Լևոնը (ծնված 1982 թ․), տնտեսագետ է, ամուսնացած է։ Կրտսեր որդին՝ Ռուբենը (ծնված 1990 թ․), քաղաքագետ է, ավարտել ԵՊՀ-ն, Լոնդոնի UCL-ի ու Կրակովի Յագելոնյան համալսարանների մագիստրատուրաները և 2018  թվականի մայիս ամսին նշանակվել է ԱԳ փոխնախարար։ Աղջիկը՝ Մարիամ Լուսեն ծնվել է 2014 թ.:

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Անձնական rubinyan.wordpress.com կայքը
 Անձնական էջը ՀՀ Ազգային ժողովի www.parliament.am կայքում

ՀՊՃՀ շրջանավարտներ
Հայ քաղաքական գործիչներ
Հայ հասարակական գործիչներ
ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորներ
ՀՀ ԱԺ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Հայ իրավապաշտպաններ
Հայ առաքելական քրիստոնյաներ
ՀՀ ԳԽ 1-ին գումարման պատգամավորներ
Հայ ճարտարագետներ