Իսպանիայի վարչական բաժանում
Իսպանիան ունիտար պետություն է։ Նրա հիմնական վարչատարածքային միավորն ինքնավար համայնքն է (իսպ.՝ comunidad autónoma): Ներկայումս ինքնավարն համայնքները 17-ն են, որոնք ստեղծվել են`1978 թվականին ընդունված սահմանադրության համաձայն։ Ինքնավար համայնքներն ունեն իրենց սեփական սահմանադրությունները։ Ինքնավար համայնքները բաժանվում են 52 մարզերի (իսպ.՝ provincias)` ներառելով երկու այսպես կոչված ինքնավար քաղաքներ (իսպ.՝ ciudades autónomas) Աֆրիկայում՝ Սեուտա և Մելիլյա։ Մարզերը բաժանվում են կոմարկների, որոնք էլ բաժանվում են մունիցիպիաների (մինչև առանձին բնակավայրերի և թաղամասների)։

Ընտրություններ 
Համայնքների ընտրություններն անցկացվում են համընդհանուր ընտրական իրավունքի հիման վրա։  Ընտրությունները տեղի են ունենում մայիսի վերջին կիրակի օրը `յուրաքանչյուր չորս տարին մեկ, բոլոր ինքնավար համայնքներում, բացառությամբ Անդալուսիայի, Կատալոնիայի, Գալիցիայի և Բասկերի երկրի։  Վալենսիան, Նավարան և Արագոնը ընտրություններ են անցկացնում այս համակարգի համաձայն, բայց ինքնավարության մասին իրենց օրենքների (կանոնադրության) բարեփոխումից հետո Ինքնավար համայնքի նախագահն իրավունք ունի ցրելու խորհրդարանը և ընտրություններ նշանակելու ցանկացած ամսաթվի, քանի դեռ նրա լիազորությունների ժամկետը չի սպառվել։

Իսպանիայի տարածաշրջանները 
Կոմարկա (իսպաներեն comarca) - տարածաշրջանի ընդհանուր անվանումն է ըստ տարբեր գոտիավորման համակարգերի։

Սովորաբար տարածաշրջանները միավորում են ցածր մակարդակի վարչատարածքային միավորները ՝ քաղաքապետարանները։

Քանի որ Իսպանիայում գոյություն չունի գոտիավորման մեկ համակարգ, մոծակի կարգավիճակը տարբերվում է տարբեր ինքնավար համայնքներում և նահանգներում։  Որոշ տարածաշրջաններ (օրինակ ՝ Կատալոնիայում և Արագոնում) ունեն հստակ սահմանված իրավական կարգավիճակ, և նրանց ղեկավարող մարմինները ՝ տարածաշրջանների խորհուրդները, օժտված են որոշակի լիազորություններով։  Որոշ տարածաշրջաններ ընդգրկում են մեծ տարածք և բաժանված են ենթատարածքների (ենթալեզու)։  Ներկայումս Իսպանիայում կա 324 մզկիթ ։

Իսպանիայի մունիցիպալիտետներ 
Համաձայն «Տեղական ինքնակառավարման մասին» իսպանական օրենքի (իսպ. ՝ Ley reguladora de las Bases del Régimen Local), քաղաքապետարանը պետության տարածքային կազմակերպության հիմնական սուբյեկտն է, ունի իրավաբանական անձնավորություն և իր նպատակներին հասնելու լիազորություններ.  դրա տարրերն են տարածքը, բնակչությունը և տեղական վարչակազմը ։

Իսպանիայում ընդհանուր առմամբ կա 8124 մունիցիպալիտետ , որոնցից 47% -ն ունի 500 բնակչից պակաս, 44% -ը ՝ 500-ից 10 000 բնակիչ, 8% -ը ՝ 10,000-ից 100,000 բնակիչ և, վերջապես, 145 համայնք ունի ավելի քան 100,,000 բնակիչ։

Այլ մարմիններ 
Համայնքները կարող են ստեղծել իրենց բյուջեի վերահսկման մարմինները (Tribunales de Cuentas), նշանակել օմբուդսմեն (Defensor del Pueblo) և ստեղծել այլ հաստատություններ և կազմակերպություններ ՝ իրենց կատարողականը բարելավելու համար:

Իսպանիայի ինքնավար համայնքներ և նրանց մայրաքաղաքներ 

 Անդալուսիա (Սևիլյա)
 Արագոն (Սարագոսա)
 Աստուրիա (Օվյեդո)
 Բալեարյան կղզիներ (Պալմա դե Մայորկա)
 Վալենսիա (Վալենսիա)
 Գալիսիա (Լա Կորունյա)
 Կանարյան կղզիներ (Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե, Լաս Պալմաս դե Գրան Կանարիա)
 Կանտաբրիա (Սանտանդեր)
 Կաստիլիա Լա Մանչա (Տոլեդո)
 Կաստիլիա և Լեոն՝ (Վալյադոլիդ)
Կաստիլիա (կղզի) (Վալյադոլիդ)
Լեոն (կղզի) (Լեոն)
 Կատալոնիա (Բարսելոնա)
 Մադրիդ (Մադրիդ)
 Մուրսիա (Մուրսիա)
 Նավառա (Պամպլոնա)
 Լա Ռիոխա (Լոգրոնյո)
 Բասկերի Երկիր (Վիտորիա)
 Էքստրեմադուրա (Մերիդա)

Տես նաև 
 Իսպանիա

Ծանոթագրություններ 

Իսպանիայի վարչական բաժանում
Առաջին աստիճանի վարչական միավորներ