Վիդեոարտ
Վիդեոարտ (), վիզուալ արվեստի մի ճյուղ է, որը զարգացել է վերջին 20 տարում։ Վիդեոարտի գործերը սկսել են պատկերասրահներում ցուցադրել 1960-ական թվականների վերջին։ Կարելի է ասել փոքրիկ հեղինակային վիդեոնյութեր են, որոնք միայն կոմերցիոն նպատակներ չեն հետապնդում, այլ կոնցեպտուալ արվեստի ոգով ստեղծված փորձարարական ֆիլմեր են։ Վիդեոարտ նկարահանելու ու մոնտաժելու համար օգտագործվում է համակարգչի վիդեոտեխնիկայի առավելագույն հնարավորությունները։

Պատմություն 

Վիդեոարտին նվիրված առաջին ցուցահանդեսն անցկացվել է 1969 թվականին Նյու Յորքում՝ Հովարդ Վայզի պատկերասրահում և ստացել է «Հեռուստատեսությունը որպես ստեղծարար միջավայր» անունը։ Չնայած, որ դրանից առաջ ևս արվեստագետներն աշխատել էին տեսագրությունների միջոցով, ինչպես օրինակ՝ Ֆլուքսուսի մասնակիցներ Նամ Ջան Փայքն ու Վոլֆ Ֆոշթելն իրենց ցուցադրություններում հեռուստաէկրաններ են ներառել, սակայն դրանք հիմնականում օգտագործվել են այդ ցուցադրություն-ներկայացումները տեսագրելու համար։ Իսկ վերոնշյալ ցուցահանդեսում հեռուստատեսությունը ներկայացվել է որպես ինքնուրույն գեղարվեստական միջավայր, այլ ձայնագրման, պահպանման միջոց։

Հետևորդներ 
 Դարա Բիրնբաում (1946),
 Բիլ Վիոլա (1951), 
 Դեն Գրեհեմ (1942), 
 Նամ Ջուն Փայք (1932-2006), 
 Այրա Շնայդեր (1939)։

Տես նաև 
 Ինստալյացիա
 Մոնտաժ
 Մուլտիմոնիտոր
 Պոստպրոդաքշն (հետարտադրություն)
 Հեռուստատեսություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 
 Десятерик Д. Видеоарт // Энциклопедия «Альтернативная культура». — Екатеринбург: Ультра.Культура, 2005
 
 
The Kendrick Academy 

Ժամանակակից արվեստ
Վիդեո
Արվեստի ժանրեր
Մոդեռնիզմի արվեստ
Կոնցեպտուալ արվեստ
Ֆիլմերի և վիդեոների տերմինաբանություն