Күч (механикада)
Күч (механикада) — берилген материалдык нерсеге башка нерсенин механикалык таасиринин чени; өз ара аракеттенүүсүнүн механикалык ченин көрсөтүүчү вектордук чоңдук. Бул өз ара аракеттенүү нерселер бири-бири менен тийишип турганда (мисалы, басым, сүрүлүү), ошондой эле алыс турган нерселер өздөрү түзгөн талаа (тартылуу талаасы, электр-магнит талаасы) аркылуу жүзөгө ашырылат. Күч нерсеге аракет кылганда, нерсе ылдамдыгын өзгөртөт да, ылдамданууга ээ болот же деформацияланат. Күч — убакыттын ар кандай учурунда сандык мааниси, мейкиндиктеги багыты, аракет этүү чекити менен мүнөздөлөт. Күчтү кошуу параллелограмм эрежеси менен түшүндүрүлөт. Күчтүн багытына дал келген түз сызык Күчтүн аракет этүү сызыгы деп аталат. Эгер нерсени деформацияланбаган (абсолюттук катуу) нерсе деп алсак, Күчтү аракет этүү сызыгынын каалаган чекитине жайгаштырсак болот. Күч статикалык жана динамикалык ыкма менен өлчөнөт. Статитикалык ыкма өлчөнүүчү Күчтү мурда белгилүү Күч менен тең салмактоого, ал эми динамикалык ыкма динамика законуна F=ma негизделген. Эгерде нерсенин массасы m жана анын инерциялык эсептөө системасына салыштырмалуу эркин алга умтулуу кыймылынын ылдамдануусу a белгилүү болсо, бул закондон Күчтү (F) табууга болот. Күчтүн бирдиги (СИде) — 1 ньютон (1Н), массасы 1кг болгон нерсеге 1м/сек2 ылдамдануу бере турган Күчкө барабар; 1дин = 10-5Н жана 1кгк=9,81 H. 
Физика 
Техника

Колдонулган адабияттар
 “Кыргызстан” улуттук энциклопедиясы: 4-том. Башкы редактору Асанов Ү. А. К 97. Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2012. 832 бет, илл. ISBN 978 9967-14-104 -9