Ламберт мыйзамы
Ламберт мыйзамы ― жарыкты диффузиялуу таратуучу же чачыратуучу беттин жаркырактыгы (L) бардык багытта бирдей экенин туюндуруучу мыйзам. Аны 1760-жылы немис окумуштуусу И. Ламберт ачкан. Ламберт мыйзамы азыркы кезде теориялык изилдөөлөр үчүн ылайыктуу жарыктын идеалдык таралуу схемасы катары каралат. Ламберт мыйзамынын аныктамасы боюнча M=рL, мында жарыктаныш менен жаркырактыктын (L) туруктуу катышы алынган. Ламберт мыйзамы фотометрия жана жарык техникасынын жакындатылган эсептөөлөрүндө колдонулат. Турмушта кээ бир реалдуу нерселер гана Ламберт мыйзамынан чыкпай тургандай жарыкты чачыратышат. Аларга: магний кычкылы, күкүрт кычкылдуу барий жана гипс менен капталган беттер; тунук эмес чөйрөлөрдөн – сүттөй ак айнек, кээ бир булуттар; өзү жаркыроочу жарык булактарынан ― абсолюттук кара нерсе, күкүм түрүндөгү люминофорлор кирет. Ламберт мыйзамы жарыктын идеалдуу таралуусунун схемасы катары теориялык иштерде гана эмес, болжолдуу фотометриялык жана жарык техникалык эсептөөлөрдө да кеңири колдонулат.

Булактар
 “Кыргызстан”. Улуттук энциклопедия: 5-том. Башкы ред. Асанов Ү. А., Б.: «Кыргыз энциклопедиясы» башкы редакциясы, 2014. ISBN 978—9967—14-111-7
Физика