Капсалаң кызы Изаат
Капсалаң кызы Изаат (Туулган, өлгөн жылдары белгисиз) Оймочу, өрмөкчү жана чачыкчы.
 
Нарын районундагы Жан-Булак айылында төрөлгөн. Чоң-Кара-Кужурду жердеп, Лахол айылында дүйнөдөн өткөн. Ал айылда кийинкилер үчүн узчулукту үйрөтүүнүн мектебин түзгөн. Улуу Ата Мекендик согуштан кийин көркөм кол өнөрчүлүктү жандандырып кармоо нускасы Кара-Кужур кыштоосунда Изаат байбичеден башталат. Ал бул чөлкөмгө анча тааныш эмес, Ат-Башылыктарга гана мүнөздүү болгон «Салбай оюмду» таратып үйрөтөт. Өрмөк үстүндө терменин ондон ашуун түрүн жатка көкүрөккө түйүп жүргөн уз боз үйдүн боо-чуулары жана кылдырооч, тегирич өңдүү жасалга таар буюмдарына «омуртка», «чымын канат», «кыял», «жарым кыял», «бото моюн», «ийрек», «жарым ийрек», «тумарча» өңдүү көркөм көчөттөрдү түшүрө турган өрмөктү куруп, аны күзүктөп, кыз-келиңдерди тегерегине топтоп, өзү көрсөтүп, аларды «термечи» кылып чыгарган. Анын өрөөндө биринчи жасалгалап көтөргөн боз үйүндөгү кийиз, таар, сайма, чий буюмдары кийинки уз болуучулар үчүн нуска. 

Изааттын чеберчилик мектебинен чыккандар - келиндери: Сыдыкова Калыйча, Акматова Калыйча, кызы Сыдыкова Марипа, айылдаштары: Качаганова Зыйнат, Көйкөлова Калыйча, Абдыгазиева Апал, Акунова Сатыгүл, Жаныгулова Кенжеке сыяктуулар термечи жана шырдакчылар. Изааттан айылдаштары ич курду, кол башында чалууну, тор чачыктарды түйүүнү, чий чырмакта «омуртка көчөтүн», «мүйүз оюмун» берүү ыкмаларын үйрөнүшкөн.

Колдонулган адабияттар
Акматалиев A. Кыргыздын уз-усталары: Антология/Башкы ред. А. Карыпкулов; сүрөтчүлөрү Д. Чочунбаева, Г. В. Половникова. — Б.: КЭнин Башкы редакциясы, 1997, — 240 б.
ISBN 5-89750-080-0
Инсандар