Курамалар
Курамалар - өз алдынча этнографиялык топ. Бүгүнкү күндө өзбектердин курамына жуурулуу процесси жүрүп жаткан, өзүнүн антропологиялык, маданий-этностук өзгөчөлүгүн сактап калган курамалардын теги, келип чыгышы өтө татаал. Ангрен оазисин байырлаган курамалар өздөрүнүн тегин казактын улуу жана орто жүздөрүндөгү уруулар менен байланыштырышат. Азыркы аймакта 17-18-кк. көчүп келген курамалардын жайгашышы, чарбасы, жергиликтүү этностук чөйрөдөн айрым өзгөчөлүктөрү Н.А.Аристовдун эмгегинде да чагылдырылат. Фергана өрөөнүнө журт которгон курамалар кереит, жалайыр, жапалак, тору айгыр, кара чапан, чувалдак (чуулдак), алчын, уйшун, беш калың (таз), карасыйрак (карашыйрак) жана башкалар уруктардан турган. Бул уруктардын таасирдүүсү жалайырлар болушкан. Аталган курама урууларынын дээрлигин кыргыз этнонимиясында параллелдери бар. Айрым изилдөөчүлөр (А.П.Окладников жана башкалар) этнонимдин чыгыш тегин (курамачиндер) байыркы түрк дооруна байланыштырышат. Бул уруу байырлаган бол актагы жерден табылган руникалык жазуулар да буга мисал алат. Аталган байыркы уруунун урпактары «курамша - курамчи» деген ат менен Эхирит-Булагат аймагындагы буряттардын курамында сакталып калган. Изилдөөчү Т.А.Бертагаев өз изилдөөлөрүндө курамалардын тегин монгол тилдүү уруулардын чөйрөсүнө таандык жана «кура - х - хура - х» - «жыйналуу», «биригүү» маанисин аныктаарын белгилейт. Хурамша - курамча; - чин ® - ча - шан ® - ша; - чин мүчөсү монгол тилдеринде кесипти, кыймыл - аракетти аныктайт. Курама - солто, тейит урууларынын курамдарындагы урук аттары катары маалым.

Колдонулган адабияттар
О.Каратаев, С.Эралиев. Кыргыз этнографиясы боюнча сөздүк. Бишкек. "Бийиктик" - 2005-ж. ISBN 9967-13-159-4
Этнография