Прагматизм
Прагматизм (грекче pragma, pragmotos – иш, аракет) – субъективдүү идеалисттик философиялык окуу. Чындыкты идеалисттик эмпиризм багытында «тажрыйба» менен бирдей деп карап, «аң-сезимдин агымы» катары түшүндүргөн. Прагматизмдин көз карашынан алганда, таанымдын объектилери аң-сезимге көз карандысыз жашай албайт, алар практикалык милдеттерди чечүү учурунда таанып-билүү аракети аркылуу калыптанат. Ойлом – организмдин ийгиликтүү аракети үчүн ошол чөйрөгө ылайыкташуунун каражаты; түшүнүк менен теориялар ага жетүүнүн ыкмалары гана; прагматизмде акыйкат объективдүү реалдуулуктун чагылышы катары эмес, индивиддин субъективдүү мүдөөлөрүн канааттандыруучу практиканын натыйжасы катары түшүндүрүлөт. 19-кылымдын 70-жылдарында АКШда пайда болгон; негизги идеялары Ч. Пирске таандык, доктринасын У. Жемс, Ж. Дьюи, Ж. Г. Мид иштеп чыгышкан. Прагматизмдин Улуу Британияда (Ф. К. С. Шиллер) ж. б. өлкөлөрдө жактоочулары болгон. 
 Терминдер жана түшүнүктөр

Колдонулган адабияттар
 “Кыргызстан” улуттук энциклопедиясы: 6-том. Башкы редактору Асанов Ү. А. К 97. Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2014. 816 бет, илл. ISBN 978 9967-14-117 -9