Элдик көркөм өнөрчүлүк
Элдик көркөм өнөрчүлүк – ар кандай көркөм буюмдарды жасоого адистешкен устаттардын артелдерге бириккен жасалгалык-турмуштук кооз буюмдар көркөм искусствонун жергиликтүү тармактары. Атагы алыска кеткен ушундай элдик кол өнөрчүлүгүнө палех, мстер, федоскиндик сүрөттөр (папье-маше боюнча), жыгачтагы хохлома сүрөт оюулары, гжель керамикасы, күмүштү карартуу боюнча великоустюг кол өнөрчүлүгү, холмогордук, сөөктү оюп кесүү, богороддук кесип жасалган жыгач оюнчугу, дымково оюнчугу, металлдан жасалган кубачин буюмдары, вологда торлору, мстёр саймалары, новгород саймалары жана көп сандагы Түркмөнстан, Азербайжан, Армения жана Украинадагы килем токуучулук кол өнөрчүлүгү кирет. Мына ушул бардык кол өнөрчүлүктөр өздөрүнүн бай көркөм традицияларына ээ жана эчен к-дардан бери калыптанып, муундан муунга берилип келе жатат. XIX кылымдын акырында, айрыкча XX кылымдын башында Э. к. к. ө. («кустардык көркөм кол өнөрчүлүк» деп аталган) зор кризиске туш болгон жана жоголо баштаган. Буга алып сатарлардын кол өнөрчүлөрдү ырайымсыз эзүүсү жана базар талабын аныктаган, көркөмдүккө каршы буржуазиялык модерн стилинин таралышы себеп болгон. Советтик түзүлүштө Э. к. к. ө. кайрадан туулган жана өзүнүн эң жакшы традицияларын өнүктүрө алган. Ал жаңы образдар, сюжеттер, орнаменттүү мотивдерге байыган. Э. к. к. ө. устарттары жаңы техниканы кеңири пайдаланышкан. Көркөм артелдердин эмгектери мамлекеттик ишке айланган. Үзгүлтүксүз уюштурулган элдик турмуштук кооз буюмдар көркөм искусство көргөзмөлөрү кеңири коомчулуктун көңүлүн өз ишмердигине буруп, кызыгуусун туудурган. Алар жасаган буюмдар совет элинин турмушунан кеңири орун алып, советтик адамдардын эстетикалык тарбиясын өнүктүргөн.

Колдонулган адабияттар
Кыргыз сүрөт искусствосу: Энциклопедиялык окуу куралы/Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору. -Б.:, 2004
Кыргыз сүрөт исскуствосу