Жаманкулов Абдымомун
Жаманкулов Абдымомун Зергер. 1910-ж. Аксы районундагы Тегене айылында төрөлгөн.
 
Чарбада иштеген. Кийин Караван айылын жердеп калган. Зергердин чоң аталары Бердике, Бердибай күмүштү күлдүргөн чоң усталардан болгон. Абдымомунга ошолордун таалим-тарбиялары ченебей жуккан. Абдымомун кыз-келиндердин зер нускаларынан, салттуу үй буюмдарынан сырткары ат жабдыктарын кармоодо өзүнүн чеберчилигин даана аныктай алат. Уста ат жабдыктарын кармоодо ири алды аиын кайышын ийлейт. Уйду соёру менен терисин жибитип, жүнүн бычак менен алат. Талкуусуна салат. Кеминде эки-үч саат (эт бышымча) ийлейт. Анан майлуу сорпого салып алып кайра ийлейт. Андан кийин ийи келишкен кол кайышты текши тилет. Андан жүгөн, көмөлдүрүк, басмайыл, куюшкан өңдүүлөрдү өрөт. Ат жабдыктарынын эки түрүи колдон чыгарат. Бири - өрүмчүлүк өнөрү, экинчиси - беттеп кайышты каюу. Мында сыртына кара же кызыл күрөң булгаары коюп, ичине ак кайышты каттап тигет. Бул эки түрдү тең темир, жез жана күмүш менен шөкөттөйт.
Зергерде кооз топчуларды куюнун ар кандай калыптары бар. Ал темирди эритип калыпка куюп, суугандан кийин кайыш бетине чабат. Накта күмүштү зым кылып тартат. Муну тартуунун да өзүнчө жол-жобосу бар. Күмүштү улам майда тешикчеден өткөрүп, зымдын ичкелиги аттын туу куйругундай болот. Күмүш зымды темир бетине жаткырып, кичинекей балкасы менен таптайт. Ошентип темир бетине торчолоп күмүш жалатат. Уста ушул эле ыкма менен топчу бетине да түр-оюм түшүрөт.

Колдонулган адабияттар
Акматалиев A. Кыргыздын уз-усталары: Антология/Башкы ред. А. Карыпкулов; сүрөтчүлөрү Д. Чочунбаева, Г. В. Половникова. — Б.: КЭнин Башкы редакциясы, 1997, — 240 б.
ISBN 5-89750-080-0
Инсандар