Электролит эместер эритмелери
Электролит эместер эритмелери – эриген заттар мол-ларынын диссоциацияланбашы, башкача айтканда эритмеде иондор жоктугу менен мүнөздөлөт. Мол-лар аралык өз ара аракеттешүү таза суюктуктар жана электролит эместер эритмелеринде жаратылышы жана интенсивдүүлүгү боюнча жакын болушат. Мол-лар аралык өз ара аракеттешүүлөр (дисперсиялык, ориентациялык) электролит эместер эритмелеринде көбүнчө идеалдуулуктан оң кыйшаюуга алып келет. Эритмедеги бирдей молекулалар ассоциациясы да идеалдуулуктан оң четтелет. Химиялык аракеттенишүү же ар кандай тектеги молекулалар арасындагы суутек байланыштары электролит эместер эритмелери касиеттеринин идеалдуулуктан терс четтелишин шарттайт. Иделдуулуктан терс четтелиши, ошондой эле атермиялык эффект аркылуу, башкача айтканда компоненттер молекулалары өлчөмдөрүнүн жана формаларынын айырмаларынан келип чыккан идеалдуу энтропия системанын салыштырмалуу энтропиясынын жогорулашы аркылуу пайда болушу мүмкүн. Э. э. э. жакындатылган теориясы Гильденбрант аркылуу өркүндөтүлгөн.Ал бул теорияга регулярдуу эритме (ашыктык энтропиянын жоктугу) жана эригичтик параметрин киргизген. Бул формулада E жана V-тиешелүү түрдө таза компонент буулануу энергиясы жана анын моль көлөмү. Электролит эместер бинардык эритмелери үчүн, экинчи компонент активдүүлүк коэффициенттери жана Гиббс энергиясынын ашыктыгынын GE, моль жана көлөмдүк үлүштөрү даражалары боюнча катарга ажыроо түрүндөгү феноменологиялык теңдемелери колдонулат.

Колдонулган адабияттар
 Химия: Энциклопедиялык окуу куралы/Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2004. - 422 б. ISBN 9967-14-021-6
 Химия