Термоэлектрондук эмиссия
Термоэлектрондук эмиссия - вакуумда же түрдүү чөйрөдө ысытылган катуу заттардан (кээде суюктуктан) электрондордун бөлүнүп чыгуу кубулушу.
 
Бул кубулушту биринчи жолу англис физиги О. У. Ричардсон 1900-1901-ж. изилдеген. Термоэлектрондук эмиссияны жылуулуктан дүүлүккөн электрондордун буулануу процесси катары кароого болот. электрондор нерселердин (эмиттер) бетинен сыртка чыгыш үчүн нерсенин бетиндеги потенциалдык тоскоолду жеңип өтүшү керек; нерсенин температурасы төмөн болгондо андай тоскоолду жеңип өтүүчү энергияга ээ болгон электрондун саны аз; температуpa жогорулаган сайын тоскоолду жеңүүчү электрондордун саны көбөйөт да, Термоэлектрондук эмиссия чоңоёт. Эгер кызытылган металл вакуум түтүкчөнүн катоду болсо, ага берилген чыңалуу бардык бөлүнүп чыккан электрондорду электр талаасы боюнча ташып кетүүгө мүмкүндүк түзсө, анда катод затынын Термоэлектрондук эмиссиясы эмиссия тогу менен мүнөздөлөт.
 
Катоддун Термоэлектрондук эмиссия касиети анын бетинин абалына жана структурасына көз каранды. Коп электр-вакуумдук жана газ разряддык приборлор менен түзүлүштөрдүн иштеши Термоэлектрондук эмиссияга негизделген.

Колдонулган адабияттар 
Кыргыз Совет Энциклопедиясы. Башкы редактор Б. О. Орузбаева. -Фрунзе: Кыргыз Совет Энциклопедиясынын башкы редакциясы, 1980. Том 5. Пирс - Токкана. -656 б.

Физика