Устачылык, узануу
Устачылык, узануу – элдик кол өнөрчүлүктүн бир тармагы. Устачылык мал чарбалыкка, дыйканчылыкка кошумча өнөр катары өнүгүп, үй-бүлө, урук-тууган жана кардарлардын тиги же бул буюмга керектөөсүн канааттандырган. Устачылыктын негизги багыттары – жыгач уста, темир уста, зергерчилик, өрүмчүлүк, мүйүзчүлүк, тери иштетүү, таш чегүү жана башка устачылык буюмдун жердигин (өзүн) гана жасабастан ага кооздуктарды, жогорку көркөмдүктөгү оймо-чиймелерди түшүргөн. Ар бир багыттагы устачылыктын өзүнө мүнөздүү шаймандары, аспаптары болгон. Устачылыкта шакирт күтүү кеңири тарап, көпчүлүк убакта атадан балага өткөн.

Колдонулган  адабият
 “Кыргыз Тарыхы. Энциклопедия”, Бишкек 2003. Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору. И.Арабаев атындагы Кыргыз мамлекеттик Педагогикалык университети. “Башкы ред. Ү.А.Асанов, жооптуу ред. А.А. Асанков”. “Ред кеңеш: Ө.Ж.Осмонов (төрага) Т.Н Өмүрбеков”.

Интернеттик шилтемелер

Маданият