Говор
Говор, (айтым) –  жалпы элдик тилдин же диалектинин ичиндеги белгилүү бир аймакка тараган тилдик өзгөчөлүк. Ал өзгөчөлүктөр тилдин фонетикасынан, грамматикасынан, лексикасынан байкалат. Кыргыз тилинде Ысык-Көл, Талас,Тянь-Шань, Чүй жана ичкилик (түш. кыргыздарда) жана башка говорлору бар. Говорго адабий тилдин эрежелерине туура келбеген грамматикалык, тыбыштык же лексикалык өзгөчөлүктөр мүнөздүү келет; 2) коомдун белгилүү бир социалдык катмарына тиешелүү тилдик өзгөчөлүк.

Талас говору

Тапанча — көмөч казандын наны;
Текмат — кайыш кур;
Бостек — көлдөлөң;
Чермий — чыптама;
Тыбыт — майдын чөбөгөсү;
Чайанчы — балчы;
Мамадана — чоң кишидей сүйлөгөн жаш бала.
Шалдама — этти, күлчөтайды майдалап туурап, пияз жана башканы кошуп аралаштырган тамак;
Дагыра, чылапчын — илеген (Ысык-Көл), таштек (Нарын).

Ысык-Көл говору

Конок — жүгөрү;
Бадыбот — кесе;
Нарын говору
Чөмөлөк — туткалуу идиш;
Тогон, тогоон — платина;
Доол — мөндүр;
Бортоной — өпкө кап, өпкө тон;

Чүй говору

Чомпуш — билими жок, караңгы, түшүнүгү аз киши;
Ойбут — эки жагы бийик, ортосу чуңкур келген жер;
Доңго — аттын бутуна балчык же башка нерсенин туруп калышы;
Чертмек — комуз.
senkan

Колдонулган адабияттар
 “Кыргызстан”. Улуттук энциклопедия:2-том. Башкы ред. Асанов Ү. А., Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2006. ISBN 9967—14— 046—1
Тил илими