Ферменттик реакциялар
Ферменттик реакциялар – кинетикасынын татаалдыгы менен айырмаланат. Реагент (субстрат) концентрациясы аз болсо, реакция биринчи катардагы теңдемеге ылайык жүрөт. Ал эми субстрат концентрациясы жогору болсо, ылдамдык концентрацияга көз каранды болбой калат да нөлдүк катардагы реакция теңдемесине ылайыктуу жүрөт. Ф. р. жүрүшүн жалпы түрдө төмөнкүчө көргөзөт:

k1 k3

E+S¾® ES ¾® P+E

E – фермент; S – субстрат; ЕS- фермент - субстраттык комплекс; Р–продукт; k1, k2, k3 – ылдамдык константасы, алар Ф. р. элементардык баскычын мүнөздөйт. Биринчи стадияда фермент менен субстрат аралык бирикмени же комплексти (фермент-субстраттык комплексти) пайда кылат. Фермент-субстраттык комплекси ферментке жана реакциянын продуктусуна ажыроо стадиясы, процесс ылдамдыгын аныктоочу жай стадия болот, демек u=k3 [ES]. Стационардык концентрациялар методун колдонууда, фермент-субстраттык комплекс концентрациясын сан жагынан өлчөп алууга мүмкүн болгон чо ңдук менен белгилейт жана теңдеме төмөнкүдөй жазылат: u=k3 [ES] – K m +[S] K m – Михаэлис константасы; (Km = [k 2+ k3] k1 ) [E] t – фермент жалпы концентрациясы. Михаэлис-Ментен теңдемеси деп аталат Km  >> [S]-шартында субстрат боюнча 1 катарга ээ, ал эми K m  << [S] болсо 2 катарга ээ. Фермент бардыгынын фермент-субстраттык комплекске айлануу шартында субстрат жогорку концентрациясында) реакция ылдамдыгы максималдуу болот жана аны V max  = k3[E] t аркылуу табышат.

Колдонулган адабияттар
 Химия: Энциклопедиялык окуу куралы/Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2004. - 422 б. ISBN 9967-14-021-6
 Химия