Филиппиндер (Искусство кыймылы)
Филиппиндер - ( таасир) "Италиялык импрессионизм" деп да белгилүү болгон италиялык маданий жана көркөм кыймылы 1879-жылдан баштап, анын эпицентри Миланда болгон, андан кийин Брешияга жана бүткүл Италияга чейин жайылган жана италиялык устат [[көркөм тарабынан негизделген. [Francesco Filippini]], Парижде өзүнүн досу Клод Моне менен бир нече убакыт изилдөө жана салыштыруулардан кийин, кеч импрессионизм доорунда Италияга кайтып келген Моне менен Маненин француз импрессионизмине абдан олуттуу, бир топ терең жана терең жооп берет. азыраак коммерциялык, бул анын убагындагы көптөгөн сүрөтчүлөргө, айрыкча Ломбардиядан эмес, Италиянын түндүгүндө, Скапиглиатурадан айырмаланып, көптөгөн сүрөтчүлөргө, скульпторлорго жана сүрөтчүлөргө ал өлгөндөн көп убакыт өткөндөн кийин да таасирин тийгизе берет, булардын арасында биз [[Бортоло Шермини] табабыз. ]], Эженио Амус, Карло Манзиана, Франческо Роветта , Паоло Трубецкой, Карлотта Сакчетти, Арналдо Зуккари.
Филипинизм көркөм кыймылы көркөм авангарддын алгачкы кыймылдарынын бири болуп саналат, ал Франческо Филиппини өлүмүнөн кийин Брешияда гана эмес, Ломбардиянын пейзаждык живописин мүнөздөгөн. Экинчи дүйнөлүк согуштан кийин чейин. Francesco Filippini эч качан чыныгы мугалимдери болгон эмес деп айтуу керек, анын кээ бир кесиптештери жана көптөгөн студенттери болгон, бирок расмий эмес жана жарыя кылынса да, аларга кийинчерээк чыныгы италиялык импрессионизмди жараткан көптөгөн жолдоочулары кошулган, алар эң жандуулардан жогору турган. , Франциянын импрессионизминин, Кошмо Штаттардагы жаңы байлардын салондорунда сатуу үчүн түстүү.

Филипинизм, чындыкка башкача көз караш менен карап, физикалык реалдуулукту, психикалык жана социалдык реалдуулукту бириктирген тымызын байланышты аныктоого аракет кылат, академиялардын салттуу сүрөт маданиятына каршы көтөрүлүш руху менен жанданды, эч качан анын ролун сынга албастан. академиялар. аялдар, тескерисинче, алардын тарабында туруп, өздөрүн боштондукка чыгаруу үчүн жетиштүү аракет жасабагандыгын, талаа иштеринде жана жайыттарда пассивдүү роль ойноп, күнгө күйүүгө жол берип, көлөкөдөгү баш калкалоочу жайдан гана сооротушканын айтышкан. дарактардын, ар дайым улуу кадыр-баркын сактап.

Филипинизм кыймылы Миландык Скапиглиатурага карата инновацияларды киргизип, күрөң жана ак түстөрдүн хроматикалык диапазондорун изилдеп, живопистин жаңы моделин түзүүдө, бирок анда да "табигый чындыктын ар бир аспектиси жакындык менен кайтарылган". (Алессия Кодацци)

Көркөм өнөр