Фотоэлектрондуу эмиссия
Фотоэлектрондуу эмиссия (сырткы фотоэффект) – катуу заттардын же суюктуктардын электр-магниттик нурлардын (фотондордун) таасиринен электрондорду вакуумга же башка чөйрөгө бөлүп чыгарышы. 

Фотоэлектрондуу эмиссиянын негизги законченемдери: 1) бөлүнүп чыккан электрондордун саны нурлануунун интенсивдүүлүгүнө түз пропорциялаш; 2) ар бир зат үчүн бетинин абалына жана температурасына (T=0°K) жараша эң кичине жыштыкта (же эң чоң толкун узундугунда) Фотоэлектрондуу эмиссия пайда болбогон чек болот; 3) фотоэлектрондордун эң чоң кинетикалык энергиясы нурлардын жыштыгына жараша сызыктуу өсөт жана анын интенсивдүүлүгүнө көзкаранды болбойт. Фотоэлектрондуу эмиссия төмөнкүдөй удаалаш үч процесстин натыйжасы болуп эсептелет: фотондун жутулушу жана жогорку энергиялуу электрондун пайда болушу; бул электрондун беттеги кыймылы. Бул учурда энергиянын бир бөлүгү чачырап жок болушу мүмкүн; бөлүнүш чегиндеги бет аркылуу электрондун башка чөйрөгө өтүшү. Фотоэлектрондуу эмиссия нын сандык мүнөздөмөсү болуп кванттык чыгыш эсептелет. Ал нерсенин бетине түшкөн бир фотонго туура келүүчү учуп чыккан электрондордун санына барабар. Фотоэлектрондуу эмиссия заттардын энергетикалык түзүлүшүн изилдөөдө автоматика куралдарында (фотоэлемент), инфракызыл техникада ж. б. пайдаланылат.

Колдонулган адабияттар
 Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору.  Физика. Энциклопедиялык окуу куралы. 2004 Бишкек.  ISBN 9967-14-010-0
Физика