Саясий элита
Саясий элита - өзгөчө мүнөзгө ээ болгон, жогорку социалдык статусу бар, ар кайсы саясий бийликтерди колдонуп, кай бир маселелерди чечүүгө активдүү катышкан социалдык топ.
 
«Элита» терминин илимий колдонууга 19-кылымдын аягында француз окумуштуусу Ж. Сорелъ киргизген. Саясий уюмунун теориялык мазмуну 20-кылымдын башында иштелип чыккан.

Заманбап саясий элитанын өзгөчө түрлөрүн классификациялоо критерийлерине төмөнкүлөр таандык:
 1) бийликти орнотууга катышуу деңгээли, буга ылайык башкаруучу элита жана бийликтин функцияларын тикелей ишке ашыруу мүмкүнчүлүгүнөн ажыраган оппозициялык элитага бөлүнөт;
 2) элитанын пайда болуусу менен байланышкан таасирдүү булактар, аларга ылайык элита каңдаш элитага же аристократияга, билимдүүлөр элитасына, компетенциялууга же меритократияга (маалымат коомуна), байлар элитасына же плутократияга (индустриялык коомдо) бөлүшөт;
 3) бийликти куруу жана түзүү ыкмасы, бийлик жүргүзүүчү класс (бирдиктүү автократиялык элита), башкаруучу класс (бирдиктүү демократиялык элита), үстөмдүк кылган элита (автократиялык элита) жана элиталык топтор (демократиялык элита);
 4) бийлик укуктарынын көлөмү, жогорку (саясий чечимдерди кабыл алуучу» стратегиялык кызматтарды ээлеген адамдардан турат), орто (региондук элита, өкүлдөрү шайлоо органдарында кызмат кылышат) жата администрациялык (мамлекеттик кызматтардын жогорку тармактарын ээлейт алар;
 5) элиталык байланыштардын ички түзүлүшү жана мүнөздөрү, аларга ылайык биримдүү элита, ага чыр-чатактардын жана атаандашуунун деңгээлдеринин азыраак болушу жана биримдиксиздик (ар кайсы элиталык топтордун бийлик бөлүштүрүүдөгү күрөшү) мүнөздүү;
 6) саясий система менен байланышы жана жаңылануу ыкмасы, аларга ылайык ачык (демократиялык, ар кайсы социалдык топтордун өкүлдөрү кирүүгө мүмкүнчүлүгү бар) жана жабык (автократиялык), (ага кирүүгө көптөгөн формалдык талаптар коюлган) бөлүнөт.
 7)Кыргыз Республикасында кыргыз саясий элитасын "Какырык"жана "Чимкирик" деп коюшат.

Колдонулган адабияттар
Журналистика энциклопедиясы. 1-том. Түз., А.А. Джапанов –Б., 2016. – 360б. ISBN 978-9967-19-414-4
Журналистика