Алымбай кызы Сейдеке
Алымбай кызы Сейдеке (1900-1968) Уз. Тескейлик саяк элинде (болжолу Тоңдун Бар-Булагы, Шор-Булагы ченде) туулган.
 
16 жашында миң койго калыңга Бай Кудашбай иниси Тыныбайга атайын кыз тандатып барып алып берет. Ал Ысык-Көл районундагы Корумду айылында жашап өткөн. Сейдеке энени «апакай апа» аташкан. Ал кайкач бармагы менен көп буюм кечелерди кезегинде көркүнө чыгарган. Төтөн көн (шири) буюмдарына: көөкөр, көнөк, көнөчөк, жагдан, чыны кап өңдүү үлгүлөрүнө назар таштайт. Айрым адамдар нарктуу таберик тутуп, көөнөрбөс эстелик катары сактап да жүрүшөт. Идишинин нукуралыгы мамлекеттик музейлерге экспонатталган түрлөрүнөн да көрүнөт. Уз көнөктүн түбүн жалпак, чоргосунун түбүн жоонураак, учун төмөн карай ийилтип, оозун тарыраак, бөйрөктүү кылып мелүүн көлөкөгө койгон. Ал тоборсуган соң четин, арча, шилби окшогон катуу жыгачты калем саптай мукур учтап алып, кооздук чиймелердин «ийрек», «мүйүз», «чийме сынпос» өңдүү нукура түрлөрүн түшүрүп, кайра ошол шиш менен абдан батыра басып оюп чиймелеген Аны как кургагандан кийин ыштаган. Чылгый тери шири идишке айланып, дайыма катуу абалын сактаган. Шири идиштерин жылына бир-эки жолу ыштаган. Сейдеке байбиченин көөкөрлөрү көлөмүнө карата кош ийини «кочкор мүйүздөнүп», оюм-чийимдери таза жана так, моюну койкоюп узун-кыска келип, жалпы көрүнүшү жыйнактуу болгон. Эмгеги баттамада.

Колдонулган адабияттар
Акматалиев A. Кыргыздын уз-усталары: Антология/Башкы ред. А. Карыпкулов; сүрөтчүлөрү Д. Чочунбаева, Г. В. Половникова. — Б.: КЭнин Башкы редакциясы, 1997, — 240 б.
ISBN 5-89750-080-0
Инсандар