Отурукташуу
Отурукташуу – көчмөн турмуштан бир жерге туруктуу жашоого өтүү. Отурукташуу неолит доорунда же дыйканчылык менен балыкчылыкты өздөштүрүүнүн натыйжасынан келип чыккан. Алгач топурактуу ойдуңдар, өзөн-суулардын жээги, жарым чөлдүү түздүктөр өздөштүрүлүп, кийин ал жерлерде айыл-кыштак, шаарлар курулуп, сооданын тез өнүгүшүнө шарт түзүлгөн. Кытай тарыхый даректеринде Кыргызстандын аймагындагы отурукташуу процесси алгач Даван мамлекетинде (Фергана өрөөнү) жүргүзүлгөндүгү эскерилет. Орто кылымда отурукташуу Сыр-Дарыянын жээгин, Чүй өрөөнүн кучагына алып, дыйканчылык жана кол өнөрчүлүк өнүккөн. Моңгол, калмак доорунда отурукташуу процесси саясий кризиске учурап, көптөгөн айыл-кыштак, шаарлар урандыга айланган. 15-кылымдын аягы – 16-кылымдын башында Моголстандын жана 18-кылымдын аягынан Кокон хандыгынын күч алышына байланыштуу Кашкар ойдуңу жана Фергана өрөөнүн мекендеген айрым кыргыз уруулары кайрадан отурукташууга өтө баштаган. Кыргызстан Россияга каратылгандан кийин жүргөн социалдык-экономикалык өзгөрүүлөр кыргыздардын отурукташуу процессин күчөтүп, натыйжада 19-кылымдын 90-жылдарында Түштүктө калк отурукташкан конуштар – кыштактар пайда болгон. Кыргызстанда Совет бийлигинин орношу менен отурукташуу процессин өнүктүрүү үчүн пландуу аракеттер башталган. 
Этнография

Колдонулган адабияттар
 “Кыргызстан” улуттук энциклопедиясы: 5-том. Башкы редактору Асанов Ү. А. К 97. Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2014. илл. ISBN 978 9967-14-111 -7