Максвелл бөлүштүрүүсү
Максвелл бөлүштүрүүсү – классикалык механиканын закондоруна баш ийген, статистикалык тең салмактагы физикалык макросистеманын молекулаларынын ылдамдыктарынын (же кинетикалык энергиялары) чоңдуктары боюнча бөлүштүрүлүшү. Англиялык физик Ж. К. Максвелл 1859-жылы аныктаган. Максвелл бөлүштүрүүсү боюнча  көлөм бирдигиндеги ылдамдыктары  дан га чейинки интервалдагы молекулалардын саны максвелл бөлүштүрүүсү функциясы менен аныкталат: мында n– молекуланын жалпы саны,  – берилген ылдамдык, m – молекуланын массасы, k – Больцман турактуулугу (k=1,38.10–23 Дж/К), Т – абсолюттук температура. Максвеллдин бөлүштүрүү функциясы графикте ийри сызык менен мүнөздөлүп, кандайдыр интервалга анын максимуму туура келет. Ал берилген температурада молекулалардын жалпы санын канчалык көбүрөөк үлүшү ушул интервалдагы ыл­дамдыктар менен кыймылда болорун көрсөтөт. чоңдугу максвелл бөлүштүрүүсү функциясы деп аталат. максвелл бөлүштүрүүсүнүн жардамы менен каала­ган функциянын молекула ылдамдыгынан баштап, орточо маанисине чейин эсептеп алууга болот. орточо квадраттык ылдамдыгы , демек, ,  эсеге чоң. Максвелл бөлүштүрүүсү молекулалардын ортосундагы өз ара аракеттешүүгө көз каранды эмес газ жана суюктук молекулаларына, газда жана суюктуктагы броун бөлүкчөлөрүнө тиешелүү. 
 Физика

Колдонулган адабияттар
 “Кыргызстан” улуттук энциклопедиясы: 5-том. Башкы редактору Асанов Ү. А. К 97. Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2014. илл. ISBN 978 9967-14-111 -7