Lěsne njezabyńki
Lěsne njezabyńki (Myosotis sylvatica) jo družyna swójźby boretšowych rostlinow (Boraginaceae).

Wopis 
Lěsne njezabyńki su dwójolětna rostlina z listowym kijaškom, kótaraž dośěgnjo wusokosć wót 40 cm (14-45 cm). 

Kijašk jo kósmaty.

Łopjena 
Łopjena su cełokšomne, eliptiske až do lancetowe a mjenjej wěcej kósmate. Dolne łopjena su rozetojśe zarědowane, wogonkate, mjaztym až górne łopjena su pśeśiwo stojece a sejźece.

Kwiśonki 
Wóni kwitu wót maja až do julija. Kwiśonkowe stołki su nejpjerwjej zawijane. Kwiśonki ma žołtu rinku a dośěgnu wusokosć wót 6 až do 10 mm. Kwiśonkowe łopjena su módre, ma nejmjeńšu šyrokosć wót 5 mm. Krona jo płona, rozpśestrěta,  nejpjerwjej cerwjenojta a pózdźej njebjomódra a dośěgnjo šyrokosć wót 6 až 10 mm. Kronowe kóńcyki su płonje rozpśestrěte. Keluch ma pó kwiśenju dłujkosć wót 5mm z wótstajajucymi kokulkokósmami, jo pó 2/3 zrosćony a njesu linealiske kóńcyki. 

Teke eksistěruju sorty z rožojtymi abo běłymi kwiśonkami.

Toś ta družyna ma nejmjeńše proški domacneje flory wót jano 4x6 mikrometrow.

Płody 
Źělne płody su kóńcykojte. Płodowy wogonk dośěgnjo dłujkosć wót 5 mm.

Stojnišćo 
Wóni rostu na łukach, we wusokotrajnowych gónach a swětłych listowych lěsach. Ma lubjej fryšne, cesto małokalkate zemje.

Rozšyrjenje 
Lěsne njezabyńki su w Europje, na pódpołnoc až pódpołdnjoweje Šwedskeje, na pódzajtšo až do Rusojskeje, na pódpołdnjo až do Apenninow a Balkańskeje połkupy rozšyrjone.

Pódobna družyna 
Bagnowe njezabyńki (Myosotis scorpioides) ma pśilěgajucy kósmaty keluch a rostu na włožnych městnach.

Nožki

Žrědła 
   
 GU Maxi-Kompaß Blumen, ISBN 3-7742-3852-9, bok 20 
 GU Naturführer Blumen, ISBN 3-7742-1507-3, boka 18-19 
 Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, bok 294 
 Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, bok 210

Eksterne wótkaze 

Boretšowe rostliny