Monika Słokowa
Monika Słokowa, nim. Monika Sloka (roź. Bukec, pózdźej Pawlowa a Słokowa, 28. januara 1936 w górnoserbskich Pěskecach) jo serbska awtorka, pśełožowaŕka a zestajaŕka knigłow. Wóna jo źěłała ako redaktorka Nowego Casnika a Pratyje.  W 1965 jo dostała cesne znamuško Domowiny.

Publikacije 
1973: Surowa štrofa. Humor Dolnych Serbow, zestajałej Wylem Bjero a Monika Pawlowa (=Słokowa), Budyšyn
1976: Spokojom, wulicowańko, w: Griby pytaś. Antologija dolnoserbskeje literatury, zest. Ingrid Naglowa a Fryco Libo, Budyšyn
1980: Marija-Magdalena, wulicowańko, w: Lubosć pytaś. Antologija dolnoserbskeje literatury, zest. Ingrid Naglowa, 117 b.
1984: Surowa štrofa. Humor Dolnych Serbow, zestajałej Wylem Bjero a Monika Pawlowa (=Słokowa), Budyšyn (druge wudaśe)
1985: Rože za starku, [w:] Dejm hyšći bomki sajźaś. Antologija dolnoserbskeje literatury, Budyšyn
1989: Mariny prědny dowol, [w:] Na mjazy. Antologija dolnoserbskeje literatury, Budyšyn
1999: Kumpanki kulowaty narodny źeń, wulicowańko, w: Źiw se njewospjetujo. Antologija dolnoserbskeje proze, wudała Ingrid Hustetowa, Budyšyn
2008: Tśi lustne spomnjeńki na ceptarja Riza, Jadno wócko buźo glědaś a to druge spaś, Žeńska na wuběgach [w:] Ze žywjenja na lanźe: pratyjarje wulicuju, Budyšyn.

Pśełožki do dolnoserbšćiny 
1981: Handrij Zejler, Kuntworki graju: basni a spěwy za źěśi, pśełožyła z górnoserbšćiny m. dr. Monika Słokowa

Nóžki

Literatura
 Awtorki a awtory, [w:] Źiw se njewospjetujo. Antologija dolnoserbskeje prozy, wudała Ingrid Hustetowa, Budyšyn, b. 152.

Spisowaśel
Pśełožowaŕ
Casnikaŕ
Serb
Roź. 1936
Žona