Angela Stachowa
Angela Stachowa (roź. Měrćinkowa, 16. awgusta 1948 w Praze) jo serbska spisowaśelka a politikaŕka.

Wóno jo se naroźiła w Praze ako źowka wucabnika a spisowaśela Jurija Měrćinka. W lětach 1955-1963 jo chójźiła do zakładneje šule, pón na wušu šulu w Małym Wjelkowje (matura). Potom jo studěrowała na Techniskej uniwersiśe w Drježdźanach. 

W 1975 jo Angela Stachowa dostała myto Domowiny za wuměłski dorost.

Publikacije

Proza 
1968: Powědki wo nas (sobuawtorka)
1972: Nowe powědki wo nas (sobuawtorka)
1974: Halo Kazek (wulicowańka)
1976: Pohladnjenja (sobuawtorka)
1978: Sobotu wječor doma (wulicowańka)
1981: Annalinda a wohnjowy mužik (knigły za źiśi)
1983: Vineta (druge wudaśe: 2002, tśeśe: 2017)
1983: Dźěćo a hadźacy kral (knigły za źiśi)
1984: Nahła zyma (wulicowańka)
1996: Słónčna róža Marhata
1997: Lilow a knjez Handrik
2000: Jank ze žołtym kłobukom

W pśełožku do dolnoserbšćiny
1978: Pruwowanje (wulicowańko), w: Mrokawa běłych pjerkow. Zběrka wulicowańkow, z górnoserbšćiny pśestajił Erwin Hanuš
2020: Slědne dny Strowja (orig. Vineta), z górnoserbšćiny pśestajił Hartmut S. Leipner

Žrědła 
 Hubert Žur, Komuž muza pjero wodźi, LND, Budyšyn 1977, b. 252-255.
 Helmut Kaltšmit, Leksikon awtorow serbskich knihow 1945-1978, Budyšyn 1979, b. 111.

Wótkaze 
 Angela Stachowa

Serb
Roź. 1948
Spisowaśel
Politikaŕ
Nosaŕ Myta Domowiny
Žona