Indoeuropske rěcy
Indoeuropske rěcy su kupka rěcow, kótarež se su gromaźe wuwijali we wšakorakich stronach Eurazije z konstatěrowaneje indoeuropskeje prarěcy. Ako śěžyšćo a region nastaśa prarěcy se naglědaju stepy w źinsajšnej krotkowjacornej Rusojskej a Ukrainje.

W indoeuropskich rěcach powědaju wěcej ako 2,5 miliardy luźi (pśemóžeca wětšyna Europy, Azije wót pódzajtšneje Turkojskeje až do Indiskeje (mimo pódpołdnjowego źěla Indiskeje, źo dominěruju drawidiske rěcy), wětšyna luźi w Americe, Awstralskej a Pódpołdnjowoafrikańskej republice).

Ze studiumom indoeuropskich rěcow zaběra se indoeuropeistika, disciplina pśirownujuceje rěcywědomnosći.

Indoeuropska swójźba - źělenje 

a) pódzajtšne (satemowe)
 armeńšćina
 balto-słowjańske rěcy
 baltiske rěcy
 słowjańske rěcy
 indoirańske rěcy
 indoarijske rěcy (indiske rěcy - indoeuropske rěcy w Indiskej)
 irańske rěcy
 sarmathšćina (wumarła)
 skythšćina (wumarła)
 thrakšćina (wumarła)
 dakšćina (wumarła)
 frygšćina (wumarła)

b) pódwjacorne (kentumowe)
 albanšćina
 germaniske rěcy
 grichišćina
 italske rěcy (nimski Italisch)
 romaniske rěcy
 keltiske rěcy
 anatolske rěcy (wumarłe)
 lydšćina (wumarła)
 karšćina (wumarła)
 antikna makedońšćina (wumarła)
 illyrske rěcy (wumarłe)
 venetšćina (wumarła)
 liburnšćina (wumarła)
 messapšćina (wumarła)
 paionšćina (wumarła)
 tocharske rěcy (wumarłe)

c) njejasne
 liguršćina (wumarła)

Literatura 
 Michael Meier-Brügger: Indogermanische Sprachwissenschaft. 8. Aufl., W. de Gruyter, Berlin 2002. 
 Benjamin W. Fortson: Indo-European Language and Culture: An Introduction. 2. Auflage. Blackwell Publishing, Malden, Oxford, Victoria 2010, ISBN 978-1405188951, S. 39ff. (engl.).
 z. B. in  Benjamin W. Fortson: Indo-European Language and Culture: An Introduction. Blackwell Publishing, Malden,Oxford,Victoria 2004, ISBN 978-1405103169 (engl.).
 Fortson, Benjamin W. (2004). Indo-European Language and Culture: An Introduction. Malden, Massachusetts: Blackwell. ISBN 1405103159.

 
 
Rěcna swójźba