Dytaŕ Redo
Dytaŕ Redo, nim Dieter Reddo (roź. 12. februara 1942 w Trjebinku wum. 10. měrca 2020 we Wórjejcach) jo serbski domownjowědnik, rěznik a pcołaŕ, wósebnje dla wobchowanja Slěpjańskeje serbšćiny zasłužony. Jo był cłonk Domowiny, towaristwa Kólesko a towaristwa Njepilic dwór.

Dytaŕ Redo jo dłujke lěta zběrał ludowe spiwy w slěpjańskej serbšćinje, na pś. prědna pěseń, kótaruž Redo jo zapisał, był spiw Šła jo ta gólicka trawku žněć w 1959. Swóje nazgónjenja a materijale jo gromaźe z towaristwom Kólesko wudał w někotarych knigłach.

Gromaźe z Julianu Kaulfürstoweju jo w lěśe 2018 dostał Myto Zejlerja za spěchowanje Slěpjańskeje serbskeje rěcy.

Publikacije
 2013 – Daj mi jeno jako, how maš hobej dwě, Slěpjański spiwnik (160 Slěpjańskich ludowych spiwow)
 2016 – Kak to jo było - 1000 Slěpjańskich słowow, Wie es einmal war - 1000 Wörter Schleifer Sorbisch
 2018 – Kak Slěpjańska cerkwja swój torm krydła. Slěpjańske ludowe powjesći

Nóžki

Wótkaze
Stefanie Krawcojc,  „Slěpjańske ludowe powjesći“, Nowy Casnik, 16.05.2018
Jost Schmidtchen,  Rohne hat den Schlüssel für die Zukunft gefunden, Nowy Casnik, 05.10.2016 

Serb
Domownjowědnik
Wucabnik
Roź. 1942
Wum. 2020
Muž