Erika Janowa
Erika Janowa, teke: Erika Jahnowa, nim. Erika Jahn (roź. 3. julija 1932, wum. 12. awgusta 2022) jo serbska ceptaŕka, pśełožowaŕka, wudawaŕka a zestajaŕka głownje źiśecych knigłow. 

Wóna jo se naroźiła  do  Rozmejoc  familije  w  Rownem. W lěśe 1949/50 jo studěrowała na Serbskem ceptaŕskem wustawje w Radworju. Pón jo absolwěrowała studij na Pedagogiskej wusokej šuli w  Podstupimje<ref>[https://www.setev.de/setdatei/ArchivPB/PB2012%2007.pdf Christiana Piniekowa, "Pśecej som źěłała za to serbske“. W Dešnje wóswěśijo Erika Jahnowa swój 80. narodny źeń, Pómhaj Boh, 08/2012, b. 4-5]</ref>. Jo źěłała ako wucabnica w Brjazynje na zakładnej šuli a w Dešnje.   

Wóna jo Domowniski muzeum w Dešnje w 1983 załožyła. W lěśe 1997 jo wóna myto Domowiny dostała. 

 Publikacije 
1988: Pojź sobu do Serbow. Dolnoserbske źěśece gronka a basni, Budyšyn (tam wokoło 28 gronkow, m.dr: Naga žaba rjaga, Naše grajki, Moja bombawa, Moluj sobu!, Moj plon, Mydłowe puchorki, Na źeń źěśi, Halo, Danka!, a t.d.)
1989: Dwe lěśe w Depsku [w:] Ako smy chopili ceptariś. Dopomnjeńki wucabnikow prědnych lět, wud. Christa Brandtowa, Budyšyn    
1996: Świce ptaški – šwicym ja (gronka a graśa za źiśi), Budyšyn    
2000: Wjacornjejše stawanje. Dolnoserbske basni slědnych 50 lět, wudała Erika Jahnowa, Budyšyn    
2008: Ja, Kowaloc Hanka; Ta luba serbska rěc, [w:] Ze žywjenja na lanźe: pratyjarje wulicuju, Budyšyn.
2017: Narjony Fryco; Změna abo Monolog pśed medalju, [w:] Basnikarska kjarmuša. Lyrika pó dolnoserbsku, wudawaŕ a zestajaŕ: Bernd Pittkunings

 Pśełožki do dolnoserbšćiny 
1956: Maśizna za nałožowanje serbskeje rěcy w serbskich źěśownjach B (z górnoserbšćiny), Barliń
1957: Naša serbšćina. Wucbnica za 5. lětnik (z górnoserbšćiny), Barliń
1958: Naša serbšćina. Wucbnica za 6. lětnik (z górnoserbšćiny), Barliń
1988: Jan Radyserb-Wjela Z nalěśim, pšełožyła Erika Janowa 
1989: Marja Krawcec, Marhata Cyžec Kněz Mroz a kněni Zyma, pšebasniła a pšełožyła Erika Janowa
1989: Kito Lorenc, Po jsy ženjo job job job, pšełožyła Erika Janowa 
1991: Michał Nawka, Liška pśěga styri koze1992: Michał Nawka, Škobrjonkowe tyrlili (zestajił Pětr Donat, pśestajiła Erika Janowa)
1995: Eugen Spálený, Lýdia Zubajová Měto, Ajta a Dadko na prozninach (wobrazowe knigły za źiśi, ze słowakskeje rěcy pśestajiła Erika Janowa)
1998: Zdeněk Miler, Josef Brukner Kšetka źeń, pśebasniła Erika Janowa
2001:  Madlena Nasticcyna, Chto tam łazy, ganja, lěta'' pšełožyła Erika Janowa

Nóžki

Wótkaze 
 Erika Janowa, Starosći wó serbsku rěc, 10 lět modelowy projekt Witaj, b. 33
 Marion Hirche, Die Silberhochzeit der sorbischen Tradition, Lausitzer Rundschau, 11.10.2008
 Informacija na boce domowina-verlag.de

Casnikaŕ
Nosaŕ Myta Domowiny
Pśełožowaŕ
Serb
Wucabnik
Roź. 1932
Wum. 2022
Žona