Lechiske rěcy
Lechiske rěcy jo pomjenjenje za pódpołnocnu kupku pódzajtšnosłowjańskich rěcy, kenž maju wótere zgromadne fonetiske kakosći. Pomjenjenje jo w linguistiku zawjadł w 1862 lěśe Aleksander Hilferding. Ta kupka jo nastała z rozpadom prasłowjańskej zgromadnosći. Lechiske rěcy maju take archaiske kakosći, ako na pśikład zachowanje nazalnych wokalow, brach změny g w h a zachowanje dz (z dj a zg palatalězerowanego w 2. palatalizaciji).

Charakteristiske kakosći lechiskich rěcy su:
 mutacija prasłowjańskego ě, e, ę pśed alweolarnymi konsonantami w a, o, ą, ǫ
 pśezuk prasłowjańskich ě, ę a měkich złožkotworiśelskich ŕ a ĺ pśed twardymi koronalnymi konsonantami (pol. bielić-biały, połob. b'olă-b'elă)
 pśechod prasłowjańskich złožkotworiśelskich r a l w sekwencije wokala a sonanta (pol. kark, wilk, połob. kork, våuk, pśir. čes. krk, vlk)
 kontinuacija prasłowjańskich dj, gě, gi ako dz [ʒ], dze [ʒe], dzy [ʒy]
 brach změny [g] → [ɣ] (pol. noga, pśir. čes., słc., gsb. noha)
 zachowanje nazalnych wokalow (pol. pięć, połob. pąt, por. dsb. pěś).

K tej kupce pśipadaju take rěcy:
 kupka pódzajtšna:
 pólšćina
 kupka srjejźna:
 pomorjanšćina
 kupka pódwjacorna:
 połobske rěcy

Žrědła 

Słowjany
Słowjańske rěcy