Ŝ
Ŝ, kaž minuskla ŝ, jo 23. pismik Esperanto-alfabeta, kótaryž ma wugronjenje [ʃ] a mě "ŝo".

Jogo zuk se wróći w drugich rěcach pśez:
 S(i) : Kunrei-Transkripcija: jenož si し[ŝi]
 SH (engelski), Hepburn-Transkripcija: sha しゃ[ŝa], shi し[ŝi], shu　しゅ[ŝu], she しぇ[ŝe], sho しょ[ŝo]
 SH (chinski [pinjine], mimo pśed [i] a [ü]; pó nim [œ] se pišo "i")
 X (chinski [pinjine], pśed [i] a [ü])
 X (baskiski)
 IX (katalanski)
 CH (francojski)
 SJ (nižozemski)
 SCH (nimski)
 SCI (italski)
 S (hungorski)
 SY Kunrei-Transkripcija: sya しゃ[ŝa], syu しゅ[ŝu], sye しぇ[ŝe], syo しょ[ŝo]
 SZ (pólski)
 CH a X (portugiziski)
 Š (w rozdźělnych łatyńskopismikowych słowjańskich rěcach a baltiskej rěcy litawšćina a letišćina)
 Ş (turkojski)
 Ш (w cyriliskim alfabeśe)
 שׁ (w hebrejskim alfabeśe)
 ش (w arabskim alfabeśe)

Ŝ jo wunamakanje Zamenhof, modifikacija pismika S.

Ŝ jo onomatopeija za interjekciju ĉiit!: "Ŝŝ… Ĉit! Silentu!"

Ŝ se wužywa w normje transliteracije ISO 9 kaž reprezentant cyriliskego pismika Щ.

Esperanto-alfabet

id:Sirkumfleks#Ŝŝ