Erich Wojto
Erich Wojto, teke: Erich Wojto-Janšojski, nim. Erich Woitow (*14. měrca 1930, †24. decembra 2009 w Janšojcach) jo był dolnoserbski wucabnik, žurnalist, spisowaśel, pśełožowaŕ, kulturny procowaŕ, cłonk Domowiny a dolnoserbskeje rěcneje komisije.

Wón jo pisał wulicowańka, reportaže, anekdoty a basnje w tradicionalnej a awtentiskej dolnoserbskej rěcy.

W 1973 jo wón dostał cesne znamuško Domowiny.

Publikacije 
2001: Taka jo ta serbska duša (proza), zestajiła Jutta Kaiserowa, ilustracija Fred Pětška, Budyšyn
2008: Pó zwiganju, Pózny namšaŕ, Mudry kónik,  w: Ze žywjenja na lanźe: pratyjarje wulicuju, wudała Jutta Kaiserowa, Budyšyn 
2017: Wono buźo, Do njebja, Clown, Zagrodkarje, Głodny fryjař, Dwojakeje mysli, Zwiganje, [w:] Basnikarska kjarmuša. Lyrika pó dolnoserbsku, wudawaŕ a zestajaŕ: Bernd Pittkunings

Pśełožki do dolnoserbšćiny 
1969: Jurij Koch, Mjazy sedym mostami
1976: Jurij Koch, Rozamarja abo Rozžognowanje we nas

Žrědła

Wótkaze 
 Gregor Wieczorek, Něnt smy hyšći wětše syrotki. Pór myslickow pó smjerśi Ericha Wojta z Janšojc, Nowy Casnik, 12.01.2010
 Rosemarie Karge, "So ist die wendische Seele". Musikalisch-literarisches Abend zu Ehre von Erich Woitow, Peitzer LandEcho, b. 11
 Rosemarie Karge,Ehrung zum 85. Geburtstag Erich Woito, Peitzer LandEcho, b. 13-14

Pśełožowaŕ
Spisowaśel
Serb
Roź. 1930
Wum. 2009
Muž