José Ignacio de Márquez Barreto
B’ e José Ignacio de Márquez Barreto fear-lagha agus neach-poileataigs à Coloimbia. Rugadh e an an Ramiriquí, Boyacá 9 an t-Sultain 1793, agus dh’eug e 21 am Màrt 1880 ann am Bogotá. Bha e na Cheann-suidhe Choloimbia eadar 1837 agus 1841. 

A dh’aindeoin gur ann teaghlach uabhasach bochd a bha e, b’ urrainn dha a chuid fhoghlaim fhaighinn aig a’ Cholaiste San Bartolomé, leis cho math ‘s a bha na toraidhean acadaimeagach aige; Thug e Ceum agus an uair sin Dotaireachd ann am Lagh Sìobhalta an siud. Dh’obair e ann an roinn a’ mhaoineachaidh aig an Àrd-chùirt (is e ainmichte le Simón Bolívar, 1819-1821) chaidh e a thaghadh mar riochdaire an àite fear eile aig Co-labhairt ann an Cúcuta, a thug àite ann an 1821; B’ fheudar dhàsan pàirt a ghabhail anns na deasbadan air sàilleabh gu robh fheadhainn dhe na riochdairean air dhìth, is fiù ’s bha e na chathraiche a’ Mhòr-dhàil. Bha e na Riaghailtear air an Roinne Bhoyacá eadar 1825 agus 1826. Fiù ’s nuair a deach e ainmeachadh reachdadair Oilthigh Boyacá ann an 1828, cha do dh’obair e ach beagan mhìos, air sgàth gu do deach e a thaghadh na bhall airson Roinne Tunja dhan Cho-chruinneachadh ann an Ocaña, far an robh e na chathraiche cuideachd. Rè linn na Coloimbia Mòire, dh’fhàs e cliùiteach airson na beachdan sìobhalta aige agus leis cho measail ‘s a bha e air a’ Bhun-reachd cruthaichte aig Mòr-dhàil Chúcuta. Dh’obair e mar Riaghladair air Cundinamarca fad beagan mhìos ann an 1830, gus an do dh’ainmich an ceann-suidhe eadarach Domingo Caycedo Santamaría e na Mhinistear a’ Maoineachaidh, agus dh’fhàs e ainmeil leis an dòigh cruaidh leis a shàbhalaich e maoineachadh na dùthcha. 

Nuair a Bhris Coloimbia Mòr às a chèile, Bha Márquez an sàs ann an Co-chruinneachadh Stèidheachadh na Poblachd Ghranada Ùr ann an 1831, far an robh e os cionn a’ bhuidhne ion-mheadhanach. Thagh am Mòr-dhàil Francisco de Paula Santander mar cheann-suidhe na poblachd agus Márquez mar leas ceann-suidhe 9mh am Màrt 1832; agus fhuair e an ceannas (bho 10mh am Màrt gu ruige 7mh an Dàmhair 1832) leis gu robh Santander air dhìth. An dèidh do Shantander a thilleadh (ga thaghadh ann an 1833, còmhla ri Joaquín Mosquera) dh’obair e leis na dùbhlanaich agus chuir e air bhog buidheann nam libearalach ministearalach (freumh a’ Phàrtaidh Tòraidh). Sheas e aig taghadh a’ chinneas ann an 1837, far an tug e air an t-Seanailear José María Obando agus Vicente Azuero (riochdairean a’ bhuidhne libearalach adhartach). Bha an Riaghaltas aige ainmeil airson brosnachadh an t-sìobhaltais, dìon an eaconomaidh, tearmannachd nan Tòraidh agus brosnachadh an fhoghlaim. Bha e an sàs ann an Cogadh nan Àrdanach, eadar 1840 agus 1841. 

Bha e na ollamh aig an oilthigh agus na Bhritheamh aig an Àrd-Cùirt an dèidh a' chinneas a leigeil ann an 1841.

Iomraidhean 

Eachdraidh
Poileataigs
Daoine à Coloimbia