ben hamileyken de van’da site bahcesinde parcalanan bir cocuk ve kuduz olan iki cocuk haberleri yuzunden gunlerce aglamistim, ama nasil var ya, baska bir sey mi var altinda nasil boyle yemeden icmeden bile kesti beni diye dusunup durdum, hicbir sey yoktu cidden, hala da o iki haberi dusundukce burnumun diregi sizliyor, basima gelse (ki gelebilirdi, umraniye’de parkta kopegini bana inat olsun diye kaydiraga iseten bir kadin vardi) dunyayi yakarim sanmistim, hicbir sey yapamayacagimi anladigimdan mahvolmustum