Aşırı avcılığın balık nesline ciddi zarar verdiği çok doğru fakat belgesel bana biraz yanlı gibi geldi. aniden haber alıp İskoçya'daki balina avcılığını çekmeye giderken arabanın üzerine gopro monte edecek zamanı ne ara buldu? Balıkların içinde ağır metal var da aynı ortamda yetişen yosunlar nasıl aşırı şekilde sağlıklı olabiliyor.


Bu film bana çok şey öğretti.. Hem filmi izledim hem kitabını okudum..Böyle şeylerin hala olması insanı üzüyor.. Film gerçekten çok çarpıcı. Paulun çabaları onca insanı kurtarmak için yaptıklarını izlemek çok etkileyici. Oyuncuların hepsi mükemmel Ama bizler unutmamalı ki bu film yaşanmış bir olay..Bu filmi izlemediyseniz mutlaka izleyin derim.


Filmi izlediğinizde afişinin yarattığı beklentinin biraz üstünde çıkıyor. Eleştirilerde belirtilen klişeler yok mu? Tabiki var. Ancak günümüzde hangi filmde bunlar yok ki? Yine de çoğu kişinin beklentisinin üstünde çıkacağını düşündüğüm günümüzün dünya dışı varlıklarla temas meselelerine gönderme yapan keyifli ve heyecanlı bir kurgu yaklaşımı olmuş.


İzlemeden vasat olacağını düşünmüştüm ama izledikten sonra yanıldığımı anladım.Ortalarından itibaren ilgi çekici bir hal almaya başlıyor ve sonuna kadar da gizemini koruyarak merak etmenizi sağlıyor.Gerilim sevenler için iyi bir seçenek.


filmi çok beğendim çok güzeldi.bence çocuklar izlemesin.korkabilirler.


sanırım dualarımı duymuşlar:D:D: teaser da 1 adet özel tim görünüyor ve olayın geçtiği otelin merdivenlerine çıkıyor.izleyin gayet hoş.ki bu illegal değil.dolayısı ile bu mesajın yayınlanmasında hiçbir sakınca yok.


sinemasever dostlarımızdan çok fazla acımasız eleştiri aldığını düşündüğüm filmi 1973 yapımı kült ve kilometre taşı filme kıyaslama yapmadan 2018 yapımı papillon filmini izleyecek olursanız çok iyi oyunculuklar çok iyi yönetmenlik göreceğinizi net olarak söyleyebilirim 10 üzerinden 7.5 Film olarak Benim top 5 imde olan ve neredeyse 2 yılda bir açıp izlediğim ve her izleyişimde aynı heyecanı aynı duyguları hissettiğim bir başyapıt bir kilometre taşı İlk papillon filmi 1973 fransa - abd ortak yapımı film.ilk sahnesinden itibaren muhteşem bir filmdir. o ne azimdir, o ne oyunculuktur yıllar geçse de, zaman zaman tek bir karesi olsa gözümüzün önünden hızla geçecek ve o kareye yüklediğimiz anlamla belki içimiz ürperecek, belki de yüzümüze tatlı bir tebessümle hafif bir acı karışacak. ve işte “kelebek heri charriere’in ünlü romanı “şeytan adası”ndan beyazperdeye uyarlanan film gösterildiği ülkelerde gişe rekorları kırarak süper filmler arasına girdi. steve mcqueen ve dustin hoffman’ın rollerini ustalıkla oynadıkları film, ihtilalden sonra hapis cezasına çarptırılan bir grup fransız mahkumunun yaşamını anlatıyor. “kelebek”, gerçek bir yaşam öyküsü suçsuz yere kürek cezasına çarptırılan kelebek’in, her türlü otoriteye, baskıya ve sınırlamalara rağmen hürriyetine kavuşmak için verdiği inanılmaz mücadeleyi anlatıyor Gelelim 2017 yapımı papillon filmine Charlie Hunnam’ın muazzam oyunculuğundan bahsetmeye gerek yok bile ben oyunculuğuna bayıldım bu aktör rolünün de hakkını vermiş. çok kilo kaybettiği sahneler de dahil çok iyi hazırlanmış. steve mcqueen'ile karşılaştırma yaparsanız çok fena yanılırsınız steve mcqueen'gibi oyuncular 100 yılda bir çıkar sinema dünyasında ben günümüz oyuncularıyla kıyasla Charlie Hunnam’ın oyunculuğuna yorumda bulundum 4x4 lük bir performans net fim içinse yine de büyük bir düş kırıklığı olmadı bende film beklentimin düşük olmasından dolayı. hatta hapishaneye ilk getirilişleri, halk kitlesi, mahkum kalabalığı, hapishane sahneleri oyunculukları ve atmosferi oldukça beğendim. hele ki sessizlik yemini etmişçesine kapatılan hücre sahneleri beni oldukça etkiledi görsel olarak da hoşuma gitti. bunun yanında zayıf tarafları tabiki var ciddi bir duygu eksikliği muhakkak söz konusu,çoğu arkadaş ilk filmin atmosferi yok diyor film için tabikide 1973 yılında çekilen bir filmin atmosferini tutturmanız neredeyse sıfır ihtimal zaten ilk filmle kıyasla bunun aktarılması mümkün de değil.sonuçta karşılaştırma yapacağımız ilk papillon filmi sinema tarihinin gelmiş geçmiş en iyi filmlerinin başında geliyor aynı zamanda gelmiş geçmiş en iyi oyunculuk performansıda dahil son olarak filmi izlemek isteyenlere tavsiyem 1973' yapımını defalarca izleyen biri olarak 2018'ini de ben çok çok beğendim. Filme dair çok fazla eleştiri var ben kesinlikle bir şans verin izleyin derim bi kere böylesi kült bir filmi yeniden çekmek yürek ister yönetmende ise o yürek fazlasıyla varmış tebrik ediyorum 1973 yapımı ilk papillon Filmine puanım 10 üzerinden 9.5 2018 yapımı papillon filmine puanım 10 üzerinden 7.5


başlarda cidden sıkıldım çünkü ağır çekim de gidiyor olaylar, hadi amaaaa diyor insan ama ikinci yarı cidden güzel, en azından farklı bir alanda ve farklı bir senaryoyla izleyici tarz değiştiriyor.


Film 'return to base' in türkçe versiyonu. Her ikisnide izledim, tabi R2Bnin yanina yaklaşmicamiz görsellikler var. Ama şimdiye kadar engin altan düzyatana yakışan en güzel roldü. Çağatay Ulusoyun ilk filmi olmasına rağmen gayet başarılı.


Oyunculukların ortalamayı geçemeyişi bile beni pek etkilemedi. Shining sahnelerine gelene kadar ''evet bu film beni mutlu edebilir'' derken o sahneden itibaren kendimi kaptırıp iyiden iyiye gaza geldim. DeLorean'lar, Tracer, Iron Giant ve daha birçok karakterler, göndermeler gözlerime şenlik verdi. Yorumlara bakacak olursam kitabını okumamış olmam bana bir artı kazandırmış. Bakalım kitabını okuduktan sonra fikrim ne yönde olacak.


Yorumlarda ısrarla söylenmiş ama tekrar etmek gerek. Normalde hiç hazetmediğim bir aktör olan Di Caprio'nun bu filmdeki oyunculuğu öyle böyle değil. Sırf bunun için bile sinema tarihine geçen ve izlenmesi gereken bir film ki Di Caprio'nun inanılmaz performansı dışında filmin kendisinin de gayet sağlam bir dram olduğu söylenmeli.


güsel film...kadınlara yapılan haksızlıklar karşısında şaşırdım...tahmin ediodum ama bu kadarını deil...


Uzan zaman sonra sinemada izlediğim en güzel eserdi.söylemeden geçemeyeceğim.üzerinde durulan 3 soyut kavram ölüm zaman ve sevgi filmin senaristinin dünyanın tümünde gerçekleşmekte olan toplumsal travmadan etkilendiğini ve unutulmuş duygulara dokunarak filme ulaşabilen kesime en azından yaşadığını hissettirebilmeyi amaç edinmiş bence.çünkü kendi de etkilenmiş süreçten.Filmde beni en çok etkileyen sahne zaman temasını yüklenmiş aktörün kaykayıyla başkahramanın bisikletinin arkasına tutunması değildi.aksine zamanın ilaç olduğunu savunanlara düşman olmuş kahramanın zamanı temsil eden aktörü bisikletiyle peşinde sürüklemesi zamanınsa aktörün bisikletine tutunduğu sahneydi..çünkü zamanı sırtında bir yük gibi taşıyan kahraman il kez o sahnede zaman kavramının önüne geçmişti.zaman ve insanın bir kovalamaca içerisinde olduğu bisiklet ve kaykay figürleriyle vurgulanan en anlamlı sahneydi. Etkilendiğim diğer sahne ise babanın ölen kızı için hisselerinin bir kısmını kızı adına bir fona yatırması ve kızı öldüğü için hisselerini kaybetmesiydi.Bu sahne babanın her şeyi kaybettiğinin ilk yüzüne vurulduğu sahneydi.ki baba burda parasını değil bitmemesini umduğu mutlu anların zamanın sevginin bittiği gerçeğiyle yüzleşiyordu,gerçek öyle olmasa da Sevgi kavramını yüklenmiş aktörün ilk sahnesinde ağlaması sevginin varlığını ağlayarak vurgulaması ve sevgi kavramı için bir bayanı seçmesi senaristin sevgiye bakış açısı hakkında bize ipuçları veriyordu.şunu mu demek istiyordu senarist:kadınlar sevgiyi gerçekten yaşar ve yaşatırlar,ve sevginin içinde mutluluktan ziyade en baskın duygu hüzündür,Sevmenin sorumluluk getirdiğini ve sevginin doğal sonucu olarak kaybetme endişesiyle acıyı da peşinde sürüklediği miydi? Ölüm kavramının orta yaş üstü bir bayan aktöre verilmesi beni çok şaşırtmadı.yine ölümü vurgulayanın bir bayan olması da ölümden sadece ölen ruhun alabileceği hazı düşündürdü.aktörün kibiri ölüm kavramının ağır gerçekliğinden miydi yoksa aktörün egosundan mıydı izleyicinin hayal gücüne bırakılmıştı.ve en süslüsüydü 3soyut kavramdan ölüm temasını yüklenen aktör.Acı olan ölümü süslemişti.sax mavisi şapka ve aynı renk tüylü kabanla.burada vurgulanansa ölümün de gizli güzelliğiydi sanırım. Zaman kavramının çocuk yaşta bir aktöre verilmesi zekiceydi.çünkü zamanı en iyi çocuklar yaşardı,zamanın içinde korkusuzca yaşardı.çocukken zaman su gibi akmazdı,büyüklerin sorunuydu zaman.yavaşladıkça çoğalan ,hızlandıkça hissi azalan zaman. Filmde beni en çok etkileyen söz ise;’’evladını kaybeden biri asla toparlanamaz’’oldu.bunu evladını kaybetmiş bir anne evladını kaybetmiş ve toparlanacağını söyleyen baba için telaffuz ediyordu.’’Toparlanamaz’’ kelimesi yapı olarak olumsuz bir cümle olsa da ben öyle hissetmedim.o cümlenin içinde hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı,dönüşümün ve değişimin olacağı bakmasını bilirsen gizli güzelliği göreceğin vurgusu vardı.beni çok etkileyen diğer bir söz ise ölüm kavramını yüklenmiş aktörün sarfettiği’’kimse gerçekten ölmez’’cümlesiydi.bu cümlede hem ölüm hem zaman hem de sevgi kavramı bir aradaydı.ölüm gerçekti ve herkes bir gün ölür gerçeğiyle birlikte,sevginin ölümle bitmeyeceği,anıların ölüm kavramını öldüreceği ve zamanın anılarla durmayıp akacağı bedenen öleni ebediyen yaşatacağı vurgulanıyordu. Bu 3 kavramın tek bir kavramada birleştiği tek sözcükse sevgiydi.Sevgi ölümün içinde vardı, ölümü sevmese de ölümle ölümsüzleştirecek olan ilahi güce duyulan bir sevgiydi bu belki. sevgi zamanın ta kendisiydi,yaşadığımızı hissettiren zamana anlam katan,sevgisizliğin içinde bile sevgi vardı zamanı zehir yapan..


Evet film harika değil, oyunculuklar sınırda fakat Behçet Necatigil, Rüştü Onur ve Muzaffer Tayip Uslu için bi kez olsun izlenmeli, dinlenmeli


sinemayla bu filmle tanışmıştım...belki bebek firarda da olabilir tam bilemiycem:Dama ilk filmlerimden biri buydu ve çok beğenmiştim.artık çocuk değilim ama hala beğeniyom:)filmde herşey vardı,müzik,dram,komedi falan hepsi...aslan kral bi efsanedir!


Filmin nasıl olduğunu düşünüyor ama yeterli bir yorum bulamadıysanız lütfen https://medium.com/@ozguraraziletisim/black-adam-spoiler-i̇çermeyen-hayranlık-pardon-i̇nceleme-33c986d8774f incelememi okuyunuz! Kesinlikle ve kesinlikle diyorum. İyi günler...


oyunculuklar gerçekten üst düzey. senaryo olarak biraz ağır bi film herkesin beğenceği bi tarz değil ama oyunculuklar için izlenmesi gerekir.


Koskoca sinema salonunda tek ben filmi izledim tek olmama rağmen korkutmadı ara sahneler ürkütücü ama biraz vasat bi film olmuş oyuncu performansları güzel fakat filmin konusu ve gidişatı biraz saçmaydı korku filmi görünümlü sıradan gerilim filmi olmuş yinede yedek bir alternatif olabilir .


Öncelikle söyleyeyim , 3. film dışında sevebildiğim bir X-Men filmi yoktu . bu filmde karakterlerin geçmişine , X-Men topluluğunu oluşturmalarına , kişiliklerinin gelişimlerine tanık olmak bana inanılmaz keyif verdi - ben X-Men sever biri değilken bile bu kadar sevdiysem filmi , sevenleri ne kadar sever tahmin edemiyorum . Aksiyon olarak hayli tatmin edici film . Efektleri , konu bütünlüğü ve oyuncu performansları da kusursuzdu gözümde . Ayrıca karakterlerin kişilik analizleri de çok çok iyi işlenmiş . Her yönden -şimdilik- En iyi X-Men uyarlaması kuşkusuz . Her şeyi geçtim James McAvoy un muhteşem performansı için bile gidilir filme :) ... 10/9 .


fena değildi. değişik bir efsane filmiydi.


Bu kadar cesur ve zeki adamlara ithafen yaplan bir filmin daha saglam olmasini beklerdim. Ne yazik ki olmamis. Tolga Örnek henüz kalfalik asamasnda bir yönetmen oldugunu filmin kötü kurgusunda, tekleyen senaryo yaziminda, Otomatik Portakal&, Dövüs Kulübü& gibi kült filmlerden ''fazlaca'' esinlenilmis sahnelerde defalarca gösteriyor. Keske o dönemde bu abilerimizin radyo programlarini dinleyerek büyüseydik, onlari taniyabilseydik. Bu film oldukça yetersiz çünkü. Müzikleri, zeki diyaloglari için sadece.


Terry: Babam 'dilekler, uyanıkken gördüğümüz rüyalardır.' derdi. Michel: Baban mı derdi? Terry: Çok içerdi :)


Uzun süredir takip ettiğim Uygar Şirin oturmuş, senaryo yazmış. Yazılarını ilgiyle okuduğum sevgili eleştirmen kişi, o hiçbir filmi beğenmeyen adam, maalesef, rezil bir senaryoya imza atmış. Yönetmen bunu çekmeye nasıl ikna oldu bilmiyorum. Yine de filmin ilk yarısı izlettiriyor kendini. En azından komik kaçmıyor, belli bir ciddiyeti var. İlk rüya sahnesinden bayağı ürkmüştüm. Ve tabi ki, bana bu filmi sonuna kadar izleten kişi Selma Ergeç'tir. O yeter ki görünsün, ben saatlerce izleyebilirim. Kendisine sevgilerimi yolluyorum.


Yaratıcılığını seksüelite ve libidoyla birleştirerek çağının çirkin yüzünü karikatürlerine döken Charles Crumb'ın eşsiz kişiliğini izleme fırsatı veriyor, gözlem yaparak izlemek için harika bir belgesel


sikici bir film , ne yapmaya çalistiklarini gerçekten anlamadim


gzl bir dvm filmi 8 den daha fazlaasını hak ediyor


Harika oyuncularla ilginç bir senaryo... Film ilerledikçe hikayeye dahil olan karakterler çok hoş, özellikle anlatıcının girişi süper. Komedi mi trajedi mi karar verememesi ilginç olmuş, üstelik yer yer her ikisini de iyi kullanmış. Sonuç olarak film bittiğinde neden derin bir nefes alıp vakit kaybı dedim, hiç bir fikrim yok. Kimin, neden beğendiği ya da beğenmediği bilinmeyen filmlerden olsa gerek.


Sinematografik anlamda çok güzel olan ve bol bol sembol, gönderme bulunan muazzam bir film. Tom Cruise ve Nicole Kidman'ın oynadığı en iyi karakterler bu filmde olabilir. Film, günümüzdeki gizli tutulan bazı olayların ve şahısların planladıkları oluşumların arka planını bizlere sembolik bir dil ile göstermekte ve bu konunun dışında da aile ve toplum gibi konulara da eleştiri getirmekte. Kubrick'in son filmi olan bu film, bunları yaparken artık doruk noktasına ulaşmış yönetmenimizin kurgusundan prodüksiyonuna kadar her şeyiyle tam tekmil bizlere sunduğunu görüyoruz.


klasik korku filmlerinde kullanilan kapi arkasindan çikma falan gibi gereksiz korkutmalari kullanmayan filmin genelinde geren biraz kafa yorulursa kendi içinde mantikli bi kurgusu olan oyunculuklari gayet iyi bi fanntastik gerilim filmi


Kuşkusuz aşk, sevgi, ayrılık, yalnızlık gibi kavramları en iyi şekilde anlatan animasyonlardan, hatta filmlerden birisi bu. Wall-E'nin ev.. ev.. eva! demesi, -spoiler- kendini kapattığında başında günlerce beklemesiyse mutlaka görülmeli.-spoiler- Koşulsuz sevgi bu olsa gerek.. Animasyon deyip geçmeyin, hiçbir şey kaybetmezsiniz.


Bizim topraklarimizda da pek tabi yasanabilecek olaylari ele alan yonetmen oyuncu Labaki, dokunakli ve huzunlu bir dram filmi cekmis. Blogumuzda da okuyabilirsiniz


izleyerek sadece zamanınızı kaybedecebileceğiniz fakat çok şey kazanabileceğiniz bir film, modern hayatın güncesi bir yerde, iletişimsizlik çağının ilkel bir iletişim tekniğiyle değişimini konu edinen başarılı bir animasyon sinema. O kadar çok detay var ki filmde, hangi birini söylesem: mesela Max'in din konusunda değindiği yahudi olarak doğdum ama tanrının uydurma olduğu hakkında tonla kitap okutup dediği esnada gösterilen kitaplar arasında bible olması, en son da Max'in öldüğü sahnede tavana bakması tipik ölüm sonrası boyun hakimiyetini kaybetmiş ve başı geriye düşmüş insan gibi algılansa da aslında baktığı son şeyin tavanı kapladığı Mary'nin gönderdiği mektuplar olması, bir nevi hayatının en anlamlı eserine bakarak ölmesi ve buna benzer bir çok gönderme bu filmi çok başarılı kılmış. aferin onlara.


Karakterlerden tutun diyaloglara kadar herseyiyle muhtesem olan feci zevk alarak izledigim muhtesem anime.


Aynı dönemde çıkmış benzer temalı filmlerden toplama bir hikayeye sahip. Her zaman ki kötü kalpli vezir, her zaman ki gibi kralın güzel ama avam düşkünü kızı, her zaman ki gibi vezir tarafından uyutulup etkisi altına alınmış kral, her zaman ki gibi fakir ama son derece dürüst olan bir karakter... fakat hikayenin akışı ve anlatımı çocuklar için bile sıkıcı bir seviyede olmuş. Mevcut puanından dolayı merak edip bir izleyeyim dedim, demez olaydım.


Her şey iyi güzelde bir de çocuk filmi gibi durmasa... Animasyon kaliteside çok düşük. Sanki sinema değilde televizyon hedefleniyor gibi.


Ezgi mola’yı çok severim ama hiç yakıştıramadım☹ Ben hayatımda bir sürü filme gittim ama böyle sıkıcı böyle basit bi film izlemedim ilk yarı hadi neyse dedim ama ikinci yarı daha da şiştim sabredemedim telefona gömüldüm evde dursam daha gÜzel zaman geçirirdim😤


Yarı otobiyografik filmi olduğu söylenen Jai tura ma mere'de Dolan Hubert adında eşcinsel bir gencoyu canlandırmaktadır. Annesi ile olan kötü ilişkisi aslında her ergenlik çağındaki erkeğin ya da kızın ailesi ile olan ilişkisi seviyesinde. Filmdeki anne-oğul kavgasının daha ileri bir boyutu yok. Zaten annesi Hubert'in eşcinsel olduğunu bilmiyor. Oğlunun gey olduğunu en yakın arkadaşı diye bildiği sevgilisi Antonin'in annesinden duyuyor. Duymakla da kalmıyor tabiki. Çare yatılı okul. Yine her ailenin yaşadığı bir baba problemi Hubert'te de var. Bugüne kadar etliye sütlüye karışmayan, anne ile her noktada ters düşen baba şimdi anne ile birlik olmuş oğlanın iyiliği(!) için onu yatılı okula gönderme konusunda hemfikirler. Beni şüphesiz en çok etkileyen sahne Hubert'in yatılı okula giderken annesi ile arasında geçen diyalog... +Bugün ölsem ne yaparsın? -Yarın ölürüm. Hubert içini dökmek için kendini sürekli videoya alıyor. Annesinin bunları bulup izlemesi annesini duygulandırıyor. Oğlu ile arası hiç iyi olmasa da bir anne ve dünyadaki herhangi birşeyden ya da herhangi birinden üstün tutmakta oğlunu, evladını. Hubert'in okuldan kaçtığını öğrenmesi üzerine okul müdürünün anneye bir tavsiyesi vardır, Türk filmlerinde kötü niyetli erkeklerden çok sık duyarız: Dul kadınsın, başınıza bir erkek lazım. Annesinin okul müdürüne verdiği ince ayar sanırım oğlu Hubert'i ne kadar çok sevdiğini anlatmaya yetiyor. Her şeye rağmen. KAĞAN KÖKTÜRK


nerdeyse ölümüne sıkıcı bi modda ilerliyor. zaten başlarda her şey klişe geliyor. oğlum nerde gördün öyle bi aşk sen?! her sabah diş fırçasını hazırlayan, mütemadiyen anlayışlı ve gülen bi koca, üstelik yıldönümlerini de unutmuyor falan. derkeeeeeen...


Sadece son 20 dakikası çok vasat. Geri kalanı gayet güzel ve zaman harcamaya değer. Özellikle işleme tarzı ve sürekli ters köşesi çok etkili.


Aslında filmi izlerken bir süre başka birşeyle meşguldüm ancak, filmin kurgusu kötü bence. Gerçi sonunda 'keşke izlemeseydim' de dedirtmedi bana ama, aman aman bir film sayılmaz. Hatta izlemeye başladığımda filmin başları 'Hellborn' u anımsattı bana.


altında yatan psikolojik nedenler falan filan diye yazan arkadaşlar olmuş müthiş bi film gibi anlatmışlar ama bence hiç te öle güzel bi film değil iktidarsız olduğu için kadınları öldürerk zevk alan bi herif. onu her fırsatta döven bi eski polis. bi ton geri zekalı gizli servis elemanı.elindeki suçlu öldürdüm dio evi bulamıyorlar falan kaç kişiyi aynı evde öldürmüş ozman kim bilir evin gerçek sahibini ne zaman öldürmüş ama hiç polsin falan haberi yook saçmalıklarla doluydu. oakdar adam öldürmüş ama bi ölüm sahnesi bile yok falan anlıcağnız psikoloji falan hikaye basıt bi film 5/10 5 te çokta neyse


Atlarla, at yarışlarıyla en küçük bir ilgim yok inanın. Zaman geçirmek için öylesine girdiğim Şampiyon filmi son zamanların en iyi Türk filmlerinden biri olarak beni şaşırttı. Filmden çıktığımdaki ruh durumumu anlatamam. Konusu hakkında özellikle yorum yazmayacağım. Siz de benim gibi fazla okumadan gidin. Gidin ve adam gibi bir sinema salonunda izleyin arkadaşlar. Kesinlikle verdiğiniz para için pişman olmayacaksınız.


bi daha oturup izlemem...


Güzel bir filmdi. Tavsiye ederim. İyi seyirler.


sanki arkadan birisi kovalıyormuş gibi çekmişler hızlı hızlı biraz daha oturaklı olsa daha izlenebilir olacakmış...


şöyle: google.com/jake gyllenhaal eye twitching?


Müzik güzel, oyunculuk güzel, bir de anlatılmaya değer konusu olsaymış güzel olacakmış film. 5/10


Fantastik bir film. Kahkaha attıracak kadar absürt sahneleri var. Ancak bazı yerlerde de insanın içini ısıtıyor. Birlikte avlandıkları, yüzdükleri, hatta kadının adama çiçek toplayıp götürdüğü sahneler gerçekten güzel. Kadın ve erkeğin birbirine duyduğu saf, ilkel aşkı görmek hoş bir his yaratıyor insanda.


İnanması güç, burda ve Amerikada liste başı. Yuh yani. Bi de filmi izlemek içn sinememaya gidenler var. Asıl onlara üzülmek lazım. Serinin hiçbir filmi 4 puanı geçmez. Ve lütfen beni önyargı ile suçlamayın, ama bu kadar da olmaz bu sinemaya bir haksızlıktır. 2


festival kapsamında izledik,çok beğendik,gayet sade senaryo ve iyi oyunculuklar ve güzel Ankara(ses düzeninde sorun mı bilmiyorum ama sesler az çıkıyordu)...


Güç ve otorite kimileri için en büyük hedef olurken kimileri içinde eziyet haline dönüşebiliyor. Serseri ruhunu aristokrat kimliğinde dizginlemeye zorlanan Sisi, yaptığı seyahatlerle kendini kurtarmaya çalışıyor. Korsesiyle vücudunu değil de adeta duygularını baskılayan Kraliçe'yi Vicky Krieps başarılı bir şekilde canlandırmış. Neşeli olduğu anlarda bile gülümsemesindeki hüznü hissebiliyorsunuz. Dönemi iyi yansıtan filmin, finalini de görsel olarak çok başarılı buldum.


harikaadaha önce söylenmediyse


gercek bır hıkaye oldugu ıcın bıraz cazıp gelıyor.ınsallah guzeldır


Açıkçası ben çok beğenmedim, ne komedi ne de romantizm adına bir şey yok, beklentilerimden tamamen uzak..


Uzun zamandır izlediğim en güzel filmlerden biriydi. Klasik aksiyon filmlerinden çok daha öte mantık dolu ve sürükleyici bir film. İzlerken olaylar komplike gibi gözüksede film bitiminde kafanızda oluşan soru işaretlerine yanıt bulmanız mümkün. Mutlaka izleyin, pişman olmayacaksınız!


her yönüyle çok güzel, başarılı bir yol filmi.


Yönetmen Mostow, denizaltı filmlerinin verdiği o, klostrofobik hissi, oyuncularının performansı ile zirveye çıkarıyor. Bon Jovi ye dikkat!


Benim için küçük insanlık adına büyük bir adım.Heyecan genellikle üst safhada ilerliyor.Tom hanks yine iyi.İzleyin bence pişman olmayacaksınız.7/10


bence turk dusmanlıgıyla ılgılı kesınlıkle bı sey yok gayet guzel bır fılm olmus bence herkes zlemelı


Anlatmaya nereden başlayacağımı bilemediğim, detaylarında kaybolduğum bir film. Her saniyesi dopdolu. Böyle kısıtlı bir zaman içerisinde anlam ve bütünlükten ödün verilmemesi pek rast gelmez. Kendinizi, karşınızdakini, bulunduğunuz toplumu, insan olmayı ve daha nice kavramı tanımak ve sorgulamak adına size bir pencere açılıyor. Kesinlikle geri dönüp bakacağım bir film. - Patrick Watson _ Into Giants-


Yardımcı roldeki martının da hakkını vermek gerek. Mükemmel bir görselik, tonla mantık hatasına rağmen bol gerilimli bir macera ve alemin en kinci köpekbalığı... İzlenir.


Filmin konusu çok iyi beğenerek izlediğim bir seri, yalnız son filmin sonu berbat bitti. Daha zorlayıcı bir son beklerdim şahsen o kadar çok ruhlu eşyaya dokunuldu ki bir tek anabelin dolabının kapanması bütün hayaletleri kovmamalıydı. Ed ve karısı gelip uğraşmalıdı. Şahsen judy nin annesinin onun zor bir durumda olduğunu hissedip gelmemesi de ayrıca bir komik! Her neyse bu seriye yakışacak bir son olmadığı kesin.


Optimist bir dram, bir trajikomedi. Yönetmenin izlediğim ikinci filmi ve tarzını gerçekten beğendim. Mads Mikkelsen zaten çok sevdiğim bir aktör ama yönetmenin anladığım kadarıyla kemik bir oyuncu kadrosu var, bu oyuncular da çok içten bir oyunculuk sergiliyor. Her türlü absürt, moral-dışı ögeyi film içinde sırıtmadan seyircinin herhangi bir şekilde garipsemeyeceği bir üslupla sunabilmiş; -kara-mizah unsurları abartıya kaçmadan ama film boyunca sık sık içten bir şekilde gülmenize yol açacak denli iyi ayarlanmış. "WTF moments" diyorum, böyle iki elinizi yana açıp "Bu ne lan ahaha" dediğiniz anlar var. Yönetmen film içinde de anlatıldığı gibi İncil'deki bir hikayeden esinlenerek ama tamamen kendine has karakterler, metinler ve diyaloglarla harika bir iş çıkarmış. Diğer filmlerini izlemek için de sabırsızlanıyorum.


Hayati her yönüyle sistematik,sigara kullanmayan,düzenli spor yapan,trafik kazasindan korktugu için ehliyet dahi almamis Adam karakteri ve onun tam tersi umursamaz,düzensiz Kyle karakteri.Kaderin cilvesi,attigi her adima dikkat eden Adam çok nadir görülen bir omurilik kanserine yakalaniyor ve her insana örnek olmasi gereken hikayesi basliyor.Kahramanimizin bu hastaligi karsisinda bazen güçlü bazen aciz durumlara düsmesi ve bunun ekrana oldukça sempatik bir sekilde yansitilmasi ortaya iyi bir film çikarmis...7,5/10


Sonu insanın kanını donduran cinsten. Bütün film o sonu görmek için gerilip sona geldiğinizde çok haklı "Kim bir çocuğu öldürmek ister ki?" cümlesini söyletiyor.


İnsanın ruhuna işleyen bir film. Filmde biraz 'Persona' kokusu olsada, Medem'in tarzı tamamen farklı. Odadaki sanat eserlerine ve filminmüziklerine aşık olacaksınız..


Evet biraz fazla abartılmış film gibi.Ama kendini izletmesi en azından bu türe özgülüğünü yitirmediği anlamında olduğundan ötürü hoş bir seyirlik.Pfeiffer ve zaman zaman geren başarılı sahneler adına 7/10


yıllar önce seyretmiştim ama her karesini hatırladığım filmlerden.çok şirin oyuncular gerçek bir komedi.kahkaha atmasanızda film boyunca hep gülümsüyorsunuz.film sadece müziği için bile seyredilirkesinlikle seyredin 10/10


çok beğendim. insanlık gördüm. herkese şiddetle tavsiye ediyorum..elleriniz dert görmesin..


Böyle basit bir senaryo,basit diyaloglar, böyle durgun bir film beyaz perdeye aktarılmamalı. Para verip gülmek istiyoruz sonuç : hüsran. Asla gitmeyiniz!!!


Zaman kaybı. Bomboş bir film baştan sona hayal kırıklığı. Kesinlikle önermem. Başka birşeyler deneyin


Hikayenin gerçeğini incelediğimizde elbette ki ne Salahaddin'in resmedildiği kadar merhametli, ne de Balian'ın anlatıldığı kadar yüce ve iyi kalpli olmadığını görürüz. Lakin, gerçeğinde, Balian kelle başına belli bir fidye ödeyerek, Kudüs'deki hristiyan halkın kurtulmasını sağlamıştır. . Tabi ki gelmiş geçmiş tüm liderler arasında, Eyyübi'nin yeri bambaşkadır. En bağnaz hristiyanın bile inkar edemeyeceği bir gerçektir. Tüm filmde insanlıktan nasibini almış, onurlu ve de halkı için yaşayan, dürüst diye tanımlayabileceğiniz 2, en fazla 3 insan var ve bunların 2si de müslüman... Filmin puanı neden düşük sorusunun cevabı yukarıda bir yerlerde :) Ben filmi beğenmedim. 'Nothing... Everything!' olay budur. Not: Filmi beğenmedim demek ona iltifattır. Lakin durum şudur: 98/100


Yeşil Yol çok iyi bir film mi? Hayır.Kötü bir film mi? Hayır.İyi bir film mi? Evet.Öncelikle şunu söylemeliyim ki film,ana konusundan başka bir kaç alt konuya ayrılıyor ve bu alt konularla uğraşırken kendi esas konusunu göz ardı ediyor.Ben seyrederken ’’bu konular nasıl birbirine bağlanacak?’’ diye çok merak ettim açıkçası.Ancak yönetmen filmin finaline doğru bunları bir güzel topluyor ve önümüze koyuyor.Bunu da yapabilmek için ustalık gerekiyor tabii.’’Yeşil Yol’’ kimi sahnelerinde derinden etkiliyor izleyicisini.Eğer izleyecekseniz mendillerinizi hazırlayın.Gözyaşlarına boğulabilirsiniz. 8/10


Gidilmemesi gereken bir film. Tek olay adamın aniden çıkıp sürekli birilerini iprenö bir şekilde öldürmesi.


çoook başarılı bir film olmuş. herkesin izlemesinin kesinlikle tavsiye ederim. görüntüler, oyuncular gerçekten çook iyi. kesinlikle izleyin...


İyi film iyi filmde..Abartılmış biraz bence..Ayrıca uyarmalıyımki filmin konusunu okuyup hareketli,macera dolu bir film beklemeyin.Tek mekanda geçen işkenceyi konu alan bir film..İzlerken aklınıza jack bauer gelecektir büyük ihtimal.:)Ve özellikle bir sahnenin klasik jack bauer taktiği olduğunu farkedeceksiniz.:)Bir de şu varki,gül gibi 'Trinity'miz yaşlanmış artık be..


Filmi zamanda yolculuk konu beklentisiyle izleyip bir aşk hikayesi ile karşılaşınca biraz hayal kırıklığına uğruyorsunuz. Bunun dışında filmin süresi, mekanların hoşluğu falan sizi sıkmıyor. Müzikleri de oldukça hoş, ama büyük beklentiyle izlemeyin. İzleyip geçin işte.


Yalan yanlış, bilip bilmeden, saçma sapan senaryolarla bilgilerle film yapıyorsunuz kategorisine de tarih yazıyorsunuz. Gidin önce tarihi öğrenin ondan sonra tarih filmi yapmaya kalkarsınız. Çerkesler, Osmanlı’ya Sığınmadı! Çerkesleri “sığıntı” ve onların yaşadığı olayları “göç” olarak bilinçaltına işleme faaliyetleri alçaklıktan başka bir şey değildir. Rus ve Osmanlı arşivleri ortada... Rusya; kendisiyle üç asır savaşan bir ulustan kurtulmak adına Çerkesleri sürgün etti. Osmanlı Devleti ise; kendi askeri gücüne kaynak yaratmak ve kaybedilmek üzere olan bölgelere Müslüman nüfus yerleştirmek adına Çerkesleri Rusya’dan istedi.


ben beğenmedim hep belden aşağı o kadar da komik değildi


Çok iyi bir Austen uyarlaması...


Korku mevzusu ve algısı herkeste farklı şekilde cereyan ettiğinden korku içerikli filmlerde de tepkiler farklı olabiliyor haliyle... misalThe Exorcism of Emily Rose, The Fourth Kindbenzeri filmler birçok kişi için saçmalık olarak nitelendirilebilir, benim ise korku filmi olarak en beğendiğim tarz bu filmlere tekabül etmekte... Insidious'da ise korkmak yerine özellikle son bölümü ile resmen komedi filmi hali yaşadım. Halbuki giriş bölümü ve konunun bağlandığı nokta ile enteresan ve etkili bir film olabileceği hissi yaratmışken, ana karakterin astral seyahate geçisinden sonraki evre filmi dibe çekmiş. Sonuç olarak bir korku filmi olarak Insidious'a verebileceğim en yüksek puan4olur.


Filmin iyi örnek olmak gibi bir derdi yok, klişelerle dalga geçiyor. Sevimli görünmek veya göstermek gibi amaçta yok. Kötü örnek olunabilicek her b.. k gösterilip uygulanıyor. Ve filmin sonuna kadar bu tarzından taviz vermiyor. Bu güzel bir farklılıktı. Herkes beğenmez ama seriyi sevenleri fazlasıyla tatmin eder.)


Olmuş olmuş, çok güzel bir film olmuş. Messi'nin barçasından sonra son aylarda beni heyecanlandıran ikinci ispanyol yapımı olmuştur. Son yarım saatinde heyecanı artarak süren bir ve son sahnesinde de olsa sevdanın yine kazandığı bir film işte. Seyrediniz, seyrettiriniz.


adamlar vahşi. kitano harika. güzel film.


Filim Netfixe gelmiş ordan izledim bu kadar kötü bi filim olmaz tam bi zaman kaybı sinemasına gitseyim 20 dk salondan ayrılırdım herhalde 2 yıldızda oyuncular için seneryoya verilicek yıldız bile yok


Anlamlı ve güzel bir film. Yenilikçi bakış açısı ve bağnazlığa karşı duruşundan ötürü sürgün edilmiş olan bir öğretmenin, geldiği köyde de aynı durumla karşılaşınca, köyü ve köylüleri toparlamak için verdiği mücadeleyi anlatmaktadır. Hem yaşamsal hem dini açıdan yozlaşmaya iyi değinilmiş, özellikle inönü dönemi alınmış olan kararlarla ilgili geçmişe gidilen kısım filmde en beğendiğim kısımlar oldu. Akçatepe'nin kadroda olduğuna alınmayın, çünkü oldukça yan bir karakteri oynamaktadır. Bulut Aras'ın oyunculuğu fena değildi. Daha iyi olabilirdi.


Michael Haneke, tarzı ağır adam. Filmlerine de her zaman oldugu gibi yansıyan bir yönü var. İnsanı yerine çivileyen bir film. Bittikten sonra ise saatlerce düşünmenize, analize zorluyor sizi. Film adeta kafesin içinde bir başka kafes. Açmanız için anahtarı ''dogru yer''den çıkarıp bulmanız gerek. Görüntüler arasında bir geçiş var filmde. Haneke'nin de kendi anlatımıyla ''Kimsenin kolayca ve içi rahat bir şekilde izlemeyecegi filmlerinden'' biridir ve izlenmesi gerek.


Recep İvediğin Kadın versiyonu seriyi izleyip beğenen arkadaşlar varsa onların hoşuna gidecektir eğer Recep ivedik filimlerinden haz almıyorsanız başka bir Komedi filimi seçmeye çalışın derim :)


Serinin tüm filmlerini vizyon tarihinde izledim. Bu filmden hemen önce tüm seriyi tekrar izledim. Gerçekten hepsi hala iyi hala güzel hala izlenebilir. Bu kadar uzun bir seride bunu sağlamak imkansız. Görevimiz imkansız demiş adamlar zaten.


oyunculuğunu tek sevdiğim Robert Redford oldu. diğerleri vasat bile değil yapmacıktı dersem daha doğru olur. hikaye güzel, lakin son tahlilde işleyişi klişelerle dolu bir amerikan filmi.. 65/100


Bitmesini hiç istemeyeceğiniz bir "masal"


süper bir film özellikle görsel efetkleri çok güzel


güzel bir polisiye aksiyon filmi. işin içine biraz fantastik ve çoğunlukta eğlence girince gerçekten seyrine doyum olmaz bir yapım çıkmış ortaya. karl urban bruce willes morgan freeman dan harika bir film izlemenizi öneririm.


Paranın gücünün neler yaptırabileceğini anlatan bir film. Korku ögesi ya da gerilim çok yok ancak sonuna kadar neler olacağını merak ediyorsunuz. İçinde illimünatik mesajları da içeren ve bir takım mesajlar veren bir film.


Vampirler ile Kurt Adamlar arasındaki savaşın neden başladığını anlatan iyi bir film ortaya çıkmış.Lucian ile Viktor arasındaki husumetin nedeni bu yapımda ortaya çıkıyor.Kanaatimce Underworld un ilk filminden iyi olmayan ama Underworld Evolution dan da iyi olan bir çalışma var karşımızda.Sonuç olarak ben bu yapıma 10 puan üzerinden 8 puan veriyorum.Eğer kurt adam-vampir filmlerini seviyorsanız Underworld serisinin (Underworld-Underworld:Evolution-Underworld:Rise of the Lycans) filmlerini sizlere tavsiye edebilirim.


Bu gün İKSV'de izledim. Bileti karaborsada buldum desem yalan olmaz. Sinema salonu ağzına kadar doluydu. Sinematografik açıdan gayet başarılı olmuş. Dönemini yansıtan bir film. Avrupada işçi devrimi, sömürü sisteminin insanlar üzerinde etkisi ve umudu görüyoruz. Mutlaka izlenmesi gereken filmlerden.


şüphesiz izldeğim en iyi aksiyon gerilim filmi benim hiç bu kadar aksion filmi hoşuam gitmezdi filimizn konusus ve seneryosu müthişti oyunculuk harika yani tek kelim ile harkulede bir yapıt olmuş


Aşkı arayan ve karşı cinsleri tarafından pek de çekici bulunmayan iki çirkin! insanın tanışması, öncesi ve sonrası yaşadıkları anlatılıyor. Sade bir olay, alttan gelen naif müzik ve diyaloglara dayanan müthiş bir film. Marty en sevdiğim film karakterlerinden biri oldu. Film bitince aklıma acaba başkalarının fikrine uyup, kaç ilişki başlamadan bitti diye gelmedi değil. Filmin sonunda alkislarim Marty'e....


85 tarihli orj fazlasıyla Hitchcockun başyapıtı arka pencereden esinleniyor 80lerin kendine has korku gelenekleriyle birleştirerek o yıllar için keyifle izlenebilecek bir video filmi olmayı başarıyordu. Yeni çevrim ise las vegası arka sahneye alıp küçük düzeltmelerle senaryoyu oldukça güzel modernize ediyor, kariyeri tekrar yükselişe geçmeye başlıyan colin farrellide çok başarılı bir vampir portresi çizmiş ama tüm vampir klişelerini birbiri arkasına sıralaması özellikle dini saçmalıklar ve kamerada görünmeyen vampirle birlikte hem gerçeklik hissine hemde modernizeye büyük darbe vuruyor, herkezi tek hamleyle parçalayan vampirlerin esas oğlana karşı devamlı konuşmaları karşısında durup balta, bıçak, kazık, haç gibi aletleri üzerlerinde denemesini beklemesi yada ısıracağına tutup fırlatması gibi tuhaflıklarla hem kalite düşüyor hemde dinamiklik ortadan kayboluyor, buna kurtadam efsanesinden alınma bir klişede eklenince bittide kurtulduk demekten kendinizi alamıyorsunuz. 10/5


Garip ve güzel ayrıntılarla dolu ve üzerine makaleler yazılan hoş bir film.Bu zamana kadar neden izlemedim diyede kızdım kendime.İnsanın doğasını ve bencillik kavramını güzel bir şekilde sorgulatıyor.Karakterlerin tümü kişilik olarak eziliyor bir noktadan sonra.Brad Pitt'in o 1 saniyelik görüntüsü ise filmdeki güzel ayrıntılardandı.


birbirine zıt ve hiç anlaşamayan iki karakterin (bunlar liseli bir kız ve erkek veya eski kafa bir anne ile genç kızı da olabilir) bir anda ilginç bir sebepten dolayı ruhlarının ve bedenlerinin yer değiştirmesine dayalı klasik konulu bir gençlik filmi.sempatik oyuncularının da yardımıyla sıkmıyor,zaten süresi de pek uzun değil,fakat tahmin edilebileceği üzere çok da kalite aramamak lazım.aslında eğlenceli sahneler de vardı bayağı bir fakat yine de izle ve geç filmi,boş vakitlerde öylesine izlenebilecek bir film.izlenmese de olur dediklerimizden.ama dediğim gibi sempatiklik yakalanmış.


Türk sineması aşığı bir adam olarak ben bu filmi niye beğenemedim, hala şaşkınım. Oysa beğenmeyi çok istiyordum. Belki de bu şartlanma olumsuz sonuçlandırdı, bilemedim şimdi. Bana biraz abartı geldi sanırım, bir olmamışlık var bu filmde ama adını koyamıyorum. Belki de bunun sebebi rutkay aziz'in beni hayal kırıklığına uğratan performansı bile olabilir. Kötü bir film değil, sadece benim beklentilerimin altında kaldı. Neyse en azından yıllardır merak ettiğim 'piano piano bacaksız' ne alaka sorusunun cevabını öğrenmiş oldum.


Son derece keyifli ve düzgün bir film. Heyecan ve merak son ana kadar üst seviyede.


Eski Türk filmlerini izlememiş olanlar için belki ilginç gelebilir ama oldukça ağdalı bir dille yapılmış basit bir film... 2/10


Bence bu film spielbergün eline verilecekti gerçi haley joel osmentten ne kadar harry potter olursa bi de potter çömlekçi demek yaa ne alaka büyücüyle çömlekçi


Şimdi izledim filmi büyük beklentilerle izlenmezse ve filmi özümsemeye çalışırsnız gerçekten eğlenceli vakit geçirebilirsiniz.ama bir simon pegg filmi beklemeyin. 6/10


Sürükleyici,merak uyandırarak sonuna kadar devam ediyor,sonunda olaylar açığa çıkınca şaşırıyorsunuz ve beklemediğiniz gelişmelere sahne oyuncu tabiki özellikle gere,norton ve linney rolünün hakkını vermiş bize de keyifle izlemek kalıyor


Bazen olmadık zamanlarda Roberto Benigni'nin performansı geliyor aklıma.. Oo Padre :)


parçalamış filmini izledikten sonra izledim :( bruce filme heycanını katamamış insan düşünsene kahraman olduğunun farkındasın fakat şaşırmış bir imaj vermiyorsun tepki yok bu filmi çok basık kalmasını sağlamış 2019 da çıkcak bay cam ı merakla bekliyeceğim


Gözümə Buzz kaçtı beyler)))


İkiyüzlü insanların ikiyüzlü dünyasını anlatan enfes bir film casino. içerdiği yoğun şiddet sahneleri ve diyaloglarıyla vurucu bir etkisi olduğunu söylemek mümkün. robert de nironun ve joe pescinin kelimelerle tarif edilemeyen oyunculuğu filmi izleme sebebidir. sharon stoneu ise, filmde bir fahişe rolünde izliyoruz. stone bu filmde, güzelliğinin doruk noktasında. adeta ışıldıyor. filmin künyesine şöyle bir göz gezdirip neden izlemeniz gerektiğini ve ne kaçırdığınızı görebilirsiniz. 10/10


Her şeyden önce kurgusu bir kere insanı filme bağlıyor. Bunun yanında aşk gidiş gelişleri ve tutarsızlılığ çok iyi yansıtmış.R. Reynoldsı izlemek ayrı bir zevk. Eğlendirici. Bu tarz filmlerde boşuna etik değer arıyorsunuz. Malum, olay ABD de geçiyor... 10/8


Dışardan duyduğum kadarıyla filmi izlemeye kalktım ama tamamen abartıdan ibaret bir film oldugunu soyleyebilirim kendi adıma. Oyuncular güzel fakat filmin aksiyon yonu ve konu butunlugu biraz zayıf. Açıkçası ben beğenmedim


Öncelikle filmin konusu süper ve filmde çok ince düşünceler tek handikapı bana göre kısa olması . Bence 120 dakika olsaydı daha çok iyi çabucak geçiyor vs ıca işin komik yanı dil dile değmeden öğrenilmez lafını doğrular cinsindendi . Çocuk filmde yavaş yavaş kızın konuştuğu dilide öğreniyordu . Bence film her yönüyle çok iyi fakat kısa.


Bu yapıma film dersem diğer filmlere hakaret etmiş olurum..Sinemadan nasıl tiksinirsinize bir cevap olmuş adeta..Senaryo,oyunculuk,yapılmaya çalışılan komedi okadar basit ve bayağı ki,eve geldiğimde ilk defa bu denli kötü bir yapım için yorum yapma ihtiyacı duydum..Sana harcadığım dakikalara yazık..Sırf İlker Ayrık yaptı diyerek gittim,ama tam bir fiyasko ve hayal kırıklığıydı..Bence program sunuculuğundan başka bir işe el atmasın..Sinema salonunda birçok aile vardı sırf onun için gelen ama bırakın aileyi insanım diyenin bile izleyemeyeceği kadar basit,sadece kadınların kalçasından prim yapmaya çalışan ahlaksızlığın diz boyu olduğu bir yapım..Resmen zehirlenme yaşadım...Değerli zamanınızı kesinlikle bu film olmayan ne olduğu belirsiz yapıma harcamayın..Prensip olarak türk yapımı piyasa filmlerini asla tercih etmiyordum,ne kadar haklı olduğumun farkına birkez daha vardım..Şimdi evimde oturup sabaha kadar panzehir olarak birkaç kaliteli film izleyeceğim...


sürükleyiciliği ve film boyunca insanda yarattığı gerilimin başarısı dışında oldukça kaliteli eli yüzü düzgün ve duygusallığın da dozunda olduğu bir film ve orjinal bir konu rahatlıkla tavsiye edebilirim


adam kaçırıp santajla para ele geçiren 3 adamın tuhaf ilginç komik ve gerçek hikayesi.. Sürükleyicilik iyi kadro iyi..


Erdal Özyağcılar'ı çıldırttığı ve o meşhur postacı yürüşünü yaptığı sahneler unutulmaz.. Ustadan yine keyifle izlenebilecek bir film..


küçük bi problem dolayısıyla filmi gülme krizleri içinde izledim. hoparlörün kablosunun hafifçe çıkması dolayısıyla filmin son 50 dakikası boyunca hiç müzik duymadım, ama geriye kalan herşey rahatça duyulabiliyordu böyle olunca gerilmek bi yana gülme krizlerine girdim çünkü Jack Nicholson'ın mimiklerini gerilmeden izleyince ve diyaloglarını rahatça dinleyince ne kadar komik davrandığını görebiliyorsunuz


Senaryosunu da Carlo Collodi’nin ölümsüz eseri “The Adventures of Pinocchio” yu (1883) esas alarak Massimo Ceccherini ile birlikte yazan Matteo Garrone’nin yönetmen koltuğunda oturduğu “Pinocchio”, son derece “fantastik” bir drama… Marangoz Geppetto, kukla tiyatrosunun işletmecisi Mangiafuoco (Gigi Proietti) ile (küçük ve yetişkin) Turkuaz Saçlı Peri (Alida Baldari Calabria – Marine Vacth) dışında kalan ana karakterlerin neredeyse tamamına yakınında “protez makyaj” kullanıldığı için oyuncuları teşhiste zorlandığımız bu film, sadece çocuklara hitap etmek üzere kurgulanmamış… O yüzden çocuklarınızla beraber sizlerde izleyebilirsiniz… Gelin başlayalım isterseniz… 2002 yılında kendi çektiği aynı isimli filmde Pinocchio’yu oynayan Roberto Benigni’yi bu filmde “bir tas yemeğe muhtaç” ve “meteliğe kurşun atan” yoksul Geppetto’yu canlandırırken görüyoruz… Ki bu durumu, durup dururken ısınmak için öylesine girdiğini belirttiği Oste’nin (Gigio Morra) lokantasındaki hal ve tavırları ile Oste’nin verdiği son tepkiden de anlıyoruz zaten… O gün için karnını doyurmuş olan Geppetto, şehre gelen kuklacı ile karşılaşır… Ve kuklacının aracının içine bakıp da gördüğü kuklalar, onda da benzeri bir şeyler yapma duygusunun canlanmasına yol açar ve doğrudan Ciliegia Usta’ya (Paolo Graziosi) giderek kendisine oyulacak bir odun vermesini ister… Hani filmi izlediğinizde öğrenebileceğiniz bir nedenle hiç zorlanmadan alır da… Hemen işe koyulan Geppetto, kendisine “baba” diye seslenen Pinocchio (Federico Ielapi) adını verdiği kuklasını hızlıca yaparak bitirir… Bunun üzerine, Arşimet’in hamamdan “buldum” diye fırladığı gibi Geppetto’da “bir oğlum oldu” diyerek kendini gecenin bir vakti evinden dışarı atarak bütün komşularını ayağa kaldırır… Yalnız küçük Pinocchio, pek laf dinleyerek elde avuç da uslu duracak bir tip değildir ve topukladığı gibi evden kaçarak kendisine, ebeveynlerine ilişkin davranışları konusunda tavsiyeler veren Grillo’nun (Davide Marotta) bulunduğu bir eve sığınır… Ama bütün bu nasihatler, Pinocchio’nun bir kulağından girip öbür kulağından da çıkar… Zira o, kafasına göre takılmayı planlamaktadır… Neyse çok geçmez ve babası oğlunu ayakları yanmış bir biçimde bularak yeniden onarmak zorunda kalır… Geppetto’nun sıradaki düşüncesi ise aldığı ders sonrasında yola girdiğini zannettiği Pinocchio’yu okula göndermektir… Bin bir meşakkatle bir alfabe kitabı temin eden baba oğlunu, okulun kapısına kadar da götürür… Ancak onun aklı yolda gelirken gördükleri kukla tiyatrosunda kalmıştır… Bilet parası için babasının aldığı alfabeyi satarak gösteriye girer de… İşte ne olursa da o andan itibaren olur… Çünkü sahnedeki kuklalar, “tahta” hem cinsleri Pinocchio’yu da yanlarına davet edecekler ve böylelikle Mangiafuoco’nun gözünü açarak, ona el koymasına vesile olacaklardır… Bu arada Geppetto, oğlunu almak üzere okula gider ve tabii ki de bulamadığı içinde yıkılmış bir şekilde eli boş döner evine… Fakat çok geçmez ve yumuşak kalpli bir yapıya sahip olan Mangiafuoco, cebine babasına götürmesini tembihlediği bir miktar para da koyarak geri gönderir Pinocchio’yu … Artık Kedi (Rocco Papaleo), Tilki (Massimo Ceccherini), Salyangoz (Maria Pia Timo) ve daha pek çok karakterin Pinocchio’nun hayatına gireceği filmin bundan sonrasında: Babanın oğula, oğulun da babaya kavuşmak için verdikleri oldukça hareketli bir mücadeleye tanık oluyoruz… Bitirmeden yorumumuza ilave edeceğimiz üç husus daha olacak: 1. Dario Marianelli’nin kurguya derinlik kazandıran enfes müzikleri… 2. Salyangoz tarafından Pinocchio ve küçük Turkuaz Saçlı Peri’ye okunan masallara, Kırmızı Başlıklı Kız ile Kül Kedisinin de eklenmesi… 3. Pinocchio’nun çok farklı bir Guillermo del Toro versiyonunun da yolda olduğu… Keyifli seyirler,


iyi bir gerilim filmi..gerilimin dozunu iyi ayarlamışlar...aklıma tabii bazı sorular takıldı ama film bunları çözemedi belkide herkesin kafasına takılanları çözmeye çalışmıyordu...son derece iyi birkaç sahne vardı mesela tv’den çıkma sahnesi, at sahnesi ve kuyu sahnesindeki gibi...bide ben bu naomi watts a bayılıyorum ya ne hoş kadın mullholand drive da da izlemiştim hem çok güzel hemde çok iyi bir oyuncu david lynch e teşekkürler bize onu gösterdiği için


film türk polisiye sineması için üst düzey,tek problem filmdeki ses.buarada ugur polat ve ilyas salman oyunculuk konusturmus.özellikle ilyas salman ı lütfen dikkatli izleyin.


Filmi beğenmeyen aradığı heyecanı bulamayan herkese söyleyeceğim şu ki 15 yaşında gencliğinin baharında şehit edilen bir çocuk ile hayatını mesleğine adamış yaşamamış yaşatmış bir asker ne yaşamış olabilir o yaşlarına kadar? Nasıl bir aksiyon ya da nasıl bir heyecan bekliyordunuz? Yapılan bu film abartıdan uzak yaşanılan hayatı net temiz şekilde ortaya koyan bir film. Ne bizi duygu olarak ağır drama sürüklemek zorunda ne de savaş filmlerinde ki gibi aksiyon dolu sahneler olmak zorunda. Onların hayatı buydu ve o şekilde hatıra bırakıldı. Kimsenin beklentisini karşılamak zorunda değiller. Bu film kurgu değil ki daha Baska hissettirsin. Onların acısını onların yarım kalmış hayatlarını kalbinde hisseden herkesi derinden etkileyen bir yapıt. Ne kurgu hayatlar ne de gerceklikten uzak sahneler yok. Önemli olan ereni ve Ferhat başçavuşu bilmek anlamak hayatlarını ne şartlarda sürdürmüşler farkına varmak. Anısını tazelemek. Unuttuğumuz her bir değeri yeniden anlamak. Bir kez daha onların varlığını hissetmek. Bizim haberimiz yokken ne hayatlar yaşanıyor ve bitiyor görmek. Bu ülkeye kanını sermiş bu şehitleri yakından tanımak. Perde arkasını bilmek haberlerde izledğimizden çok. İşte bu yüzden bizi bu filmle buluşturan herkese sonsuz teşekkürler. Gözümüz yaşlı kalbimiz yorgun ayrıldık sonunda. Allah yakınlarına sabır versin... Heyecan ve aksiyon arayan başka filmlere bilet alsın. Bu film o filmlerden değil.


böyle etkileyici bir filmin bu kadar düşük bir puanda kalması anlasılır gibi deil...film bence cok iyiydi.mandelanın davasını anlatan etkileyici ve sürükleyici bir filmdi...zaten en basda da biyografi olması beni cok bagladı cünkü sevdiğim tarzdı...bu filmden sonra mandelanın lider karakteri dısında nasıl olgun ve sabırlı oldugunu anlayacaksınız...birde bu filmden sonra aklıma gelmedi değil günümüz bazı gencliğinin su hitlerin hayatını kitaplarını arastırdıkları kadar su adamı arastırsalar eminim cok daha farklı bakıs acılarına sahip olcaklar...tekrar söylüyorum izlenmeye deger bir film :D:D:D


Şu sıralar artık bayatlamış, kurtlanmış bir tür ve konu... Ancak bu zamana kadarki en iyilerinden birisi. Bunda en büyük payı olan kişi ise yönetmen kuşkusuz. artık esneyerek izlediğimiz çoğu sahneyi bu filmde gerilim dozu yüksek biçimde izlemek hoştu bir o kadar da garip.Bayatlamış şeylere bakarsak, bir örn; katilin yüzünü sonuna kadar göremeyişimiz ve sonunda hiçde beklemediğimiz biri çıkması. artık bu tür filmleri kazara izlediğimde 'Eğer katil bu çıkarsa yuh yani!' deyip yine de bir umut, değişik birşey olur diye bekliyorum, ama nafile. ’Polisiye, cinayet’ gibisinden şeyler duyunca korkar hale geldim artık. fakat bu filmin hakkını yemiyelim. Peşinden o kadar basit filmler geldihala geliyor(örn. Girdap), bu onların yanında babaları olur heralde. Kalite için izlenir, başka birşey için değil.


gerçekten pişman olmadım izlencek türden bir animasyon herkeze tavsiye ederim


tek kelimeyle rezalet.. izlediğim en kötü filmlerden...


Helen Hunt ve adamım Jack Nicholsondan bol oscarlı bir film..Film sevgiye dair bir takım çabaları en iyi şekillde seyircisine yansıtıyor.Size tavsiyem bir bardak sıcak çikolata alıp filme hemen başlamanız..


Farelly kardeşler yine cinsel ağırlıklı ancak müthiş bir romantik komedi filmi var karşımızda. Salak ve Avanak ve Ah Mary Vah Mary nazaran daha iyi yapılmış sadece biz gençlere değil yaşlılara da hitap eden bir film. Ben Stiller müthiş, Ah Mary Vah Mary’deki Cameron Diaz yerini alan Akerman bir hayli başarılı, ama Stiller’in babasını oynayan (gerçek hayatta da öyle) bir Jerry Stiller var ki olağanüstü. Daha yazılabilir ki, filmin sonu biraz fazla uzaltılmış hepsi bu.


Oyunculuk vasattı. Özellikle Murat Boz bu filmde çok başarısızdı. Film yabancı diziler tarzında çekilmeye çalışılmış. Gerçek aşkı asla hissettirmiyor. Romantik değil, komik de sayılmaz. İzlenmezse de olur yani.


film için tek cümlelik bir yorum yazılmak istense oyunculuklar harikaydı denilebilir. Christopher Lloyd u tanıdınız heralde, geleceği dönüşteki profesörümüz kendisi.. Danny DeVito sonra, çok genç tabi ama Martini karakterinde mükemmeldi.. ve tabi ki Jack Nicholson, söylenecek söz, yakışacak bir sıfat yok kendisine.. filmden, senaryodan konuşmaya gerek bıraktırmayacak bir film. zira 70li yılları göz önünde bulundurduğunuzda pek de önemi yok bence görselliğin ve senaryonun.. mükemmel oyunculuk yeterliydi benim için bu filmde p. s. : Louise Fletcher in canlandırdığıhemşire rolü, dönem filmlerinin arasında son zamanların en kötü kalpli karakteri seçilmiş


*Yenilik er yada geç gelir.*Yaşamda keşfedilmeyi bekleyen çok şey var.*Monoton bir hayat insana çok şey katmaz,ancak değişken bir hayat insanı mutlu eder.* Toplum insanı değil,insan toplumu değiştirmelidir.Gibi şahane bir mesaj topluluğa sunar bu film.Konusu özgün,anlatımı biraz çocuksudur.Ama mutlaka izlenmelidir. İçimizde hissettiklerimizi dışa vuralımki dünyamız renklensin ..9/10


Thomas: Don't let's spoil everything, we've only just met. Jane: No, we haven't met. You've never seen me.


Dönemine göre güzel sualtı çekimleri olan Bond filmi. Bildiğimiz senaryo yine bildiğimiz Bond filmi. Seriyi tamamlamaya devam.


Bu kadar büyük bir prodiksiyona mükemmel demek isterdim ama sadece iyi film olmuş diyebiliyorum. Prodüksiyon harika, dönem müthiş sunulmuş, dekorlar, kostümler herşey harika. Ama film harika diyemiyorum. İzleyiciyi avucunun içine almak konusunda sıkıntı var. Ancak yinede izlenmesi gereken bir film diye düşünüyorum.


Her ne kadar etkileyici ve savaş karşıtı bir film olsa dahi didaktik anlatımından dolayı büyük sıkıntı yarattığını düşünüyorum. Ders verme değilde soru sorma niyeti olan bir film olsa idi daha büyük başarılara imza atabilirdi. İkinci önemli eksiği ise müzik kullanımının aşırıya kaçması ve müzik kullanılılırkenki şiirsel estetiğin eksikliği.


abartı felan değil bu film başyaıttır neresinden başlasam bilmiyorumki bu çagan ırmak her filmi nokta atış gibi kusursuz ve etkieyici konusu görselliği işleyişi sıcaklığı ve en önemlisi oyunculuğuyla sizi derinden etkileyen bir film başta çetin tekindor bu adamın hangi filmini izlesem beni hüzünlendirmeden edemiyor inanılmaz bir oyunculuk sergilemiş ve Durukan Çelikkaya sıpa gerçekten inanılmaz oynamış sonuç olarak şiddetle tavsiye ederim izleyin ve arşivinize yerini alsın iyi sehirler


Belki yaşı 20'nin altında olanlar hatırlamaz ama, Tolkien ve Yüzüklerin Efendisi eseri, bizler için 2000'lerin başına damga vurmuş, başlı başına bir kültür yaratmış, üçleme anlamında anında Star Wars, The Godfather vb. mertebesine erişmişti. Zaten Akademi Ödüllerinde de rekorlar kırdı. Sonrasında bilgisayar oyunları yapıldı, kitaplarını okumamış olanlar bu seriyi ve Hobbit, Silmarillion, Hurin'in Çocukları gibi Tolkien'in diğer eserlerini de okumaya başladı. Nereye baksanız Yüzüklerin Efendisi ve Orta Dünya vardı. Yüzükler satıldı, Legolas posterleri duvarları süsledi. Kısacası, sanırım anlaşıldı, popüler kültürde bir anda fantastik filmler ve hatta fantastik edebiyat patlaması yaşandı. Tabii ki bu külliyatın başlangıcı 2001 değildi, ancak sinemanın etkisi yine ön plana çıktı ve edebiyatın beyazperdeye uyarlanması, hele de çok çok başarılı bir şekilde uyarlanması, daha fazla kişiye ulaşmasını sağladı ve bahsettiğim gibi koskoca bir kültür olayını tekrar diriltti. Sonrasında zaten yakın dönemde Hobbit üçlemesi geldi ve önümüzdeki sene de Orta Dünya'yı artık bir televizyon olayı olarak takip edeceğiz. Tolkien filminden, yazarın çocukluk ve gençlik yıllarında Orta Dünya'yı yaratma sürecini ele almasını, hatta büyük ölçüde bu kısımdan bahsetmesini bekliyordum. Fakat belki beklentimden de iyi bir şekilde, bu yaratım süreci çok da göze sokulmadan, flash backler eşliğinde, genel akışa ufak ufak ama çok güzel yedirilmiş olarak çıktı karşıma. Bazı sahnelerde kısa kısa verilen referanslar zaten takipçiler tarafından fark edilecektir. Beklentimin yerine, Tolkien'i başlı başına bir sanatçı, ve ondan da önce genç bir erkek olarak ele alarak, hatta çok güzel bir dönem atmosferi içinde, hiç Orta Dünya'yı bilmesek bile bu adamın hikayesini takip etmeye çağırdı bizi film. Dediğim gibi daha yerinde bir karar olmuş. Son derece sürükleyici. Belli kısımlarda sinema klişelerine başvursa da, genel olarak senenin izlenmesi gereken filmlerinden. Önceden yazar ve eserleriyle tanışmış olanlar için anlamı tabii ki daha fazla olacaktır.


film müthiş duygusaldı,,kadir abi duygulandırdı beni film çok damardan bir film,türkiyede jön yok diyenler kadir inanırı unutmuş olmalı,,


sizi şaşırtcak bir dizi merak hiç dönmedi hep ne olacak diye ekrana kilitleyen bir film sonucunu kimse izlemeden çözemez


Benim favori, korku-gerilimlerinden biridir...


Sisteme getirilmiş ağır eleştiri, filmin benim açımdan daha da çok sevilmesine sebep oldu. Film kendi içerisinde bir sosyal sorumluluk taşıyor, Okan Bayülgen'in filmde oynamasının en büyük sebebinin bu olduğunu tahmin ediyorum.. Jean Claude Van Damme'ın filme kattığı hava tartışılmaz.. Final sahnesiyle dramın tavan yaptığı, yürekleri burkan bir film.. Filmin dram özelliği ağır bassasa, komedi tadı da dozunda ve tatmin edebilecek düzeyde..


Filmle ilgili daha uzun eleştiri için alttaki linke tıklayınız. ... İnsanların genelinin kısacık yaşamında yaptıklarından rahatsız olan Adam, masum mudur? Kendisi de bunun farkında olacak ki taze kan almak için doktor kılığında gittiği hastanede yaka kartına isim olarak “Dr. Faust” yazması kendisinin de uzun ömründe masum olmadığını ve bunu kabullendiğini gösteriyor. Ona kan torbalarını para karşılığında veren doktorun Dr. Faust’u gördükten sonraki adlandırmalarında ise Adam, aynı zamanda bir Dr. Strangelove ve bir Dr. Caligari oluyor. Tanıdığımız sıradışı, ruhunu şeytana teslim etmiş, insanlığı kendi çıkarları doğrultusunda kullanmaya meyilli karakterler. Ve Eve’in The Great Gatsby’deki Daisy Buchanan ismini kullanışı… Bu takma isimler ikisinin de masum olmadığı; ancak bu uzun yaşam boyunca masum kalmanın zor olduğu ve buna rağmen alınganlık arttığı için dünyanın katlanılamaz bir yer olduğu sorgusu içerisinde Eve’in de dediği gibi ahir ömrümüzde yaşama dair alınganlıkları bir kenara bırakıp zevk almaya bakmak gerektiğidir. Tam da Daisy Buchanan’lık bir durum...[spoiler][/spoiler]


Defalaca izlemişler kervanına adımı yazın arkdaşlar.. Hani çok üst düzey filmler için kullanılan o klime vardır ya ''Baş yapıt'' işte şuan tam onun sırası bu film tam bir baş yapıt. Serinin ilki diğer ikisinden daha etkileyici.. Bundan tam 16 sene önce bir film düşünün hala izlensin işte o matrix.. Peki bir film nasıl baş yapıt olur?Biraz bundan bahsetmeliyim. Film ismi dahil olmak üzere başlarken ekranın yükarsından aşaği doğru akan o sayılar ve bitişi itabariyle harikulade. Şimdi bana şöyle diyorsunuz?Tamam. Anladık. Keanu reeves harika bir performans. Güzel aksiyon dolu sahneler. Derin ve sürekleyici konular. Fakat tüm bunlar değil Matrix'i Mtrix yapan. Matrix bir film değil. Onun amaçı bakış acısnı genişletmek. Filmden çıktıktan sonra binbir türlü sorular türetiyorsun. İnsanoğlunun varlığının amaçını yansıtıyor ama basit temeller üzerine. Bir nevi herkesin herkesin kafasında oluşan soruya yanıt aranıyor..''Neden bu dünyadayız?''Varlığımızın amaçı ne?''


fena bir film değil güzel tabiki. ama bence 2 milyar doların üzerinde hasılatı hakedecek kadar mükemmel değil. bana göre bu gişeyi yakalamasının sebebi filmin efektleri yada konusuyla alakalı değil. iyi bir reklam yapmış olmasından kaynaklanıyor. 13 yıldır senaryosu yazılan ve çekilen bir filmi kim merak edipte izlemek istemez ki. bu durum reklam açısından gerçekten iyi bir malzeme olmuş bana göre.


Film serisini büyük bir keyifle izledim. Herşey çok güzeldi. Konu zaten çok ilgi duyduğum çekici bir konu, ustalıla hazırlanmış ortayada izlemesi çok zevkli bir üçleme çıkmış. Kaçırmayın


Film boyunca hadi artık ilerle demek istediğim fakat bir süreden sonra vazgeçip sadece yarım kalmasın diye seyrettiğim monotonlukta bir film. O kadar durağan ki iyimi kötümü olduğuna bile karar veremedim


2 kez izledim ama Memento gibi karmakarışık gerçekten de anlaşılması zor bir film.Bu yüzden tam anlamıyla anlayabilmek ve olayların mantığını çözebilmek için ufak tefek ama önemli ayrıntılara daha çok dikkat ederek birkaç kez daha izlemem gerekecek. Hikaye hakkında söyleyeceklerim : James Cole bu havaalanındaki olay olduğunda küçük bir çocuktu. Bu kesin. Bu olay olduktan ve virüs yayıldıktan sonra ise insan ırkının büyük çoğunluğu telef olup kalanlar arasında bulunan bu james cole kardeşimiz tabi yıllar geçtikçe koca adam oldu ve tarihi değiştirme hayalleriyle geçmişe gönderildi.. Önce yanlış bir zamana yani birinci dünya savaşı zamanına gönderildi bu yüzden de bacağına o kurşunu yedi.. Bir de dikkat ederseniz doktor james cole un savaş esnasındaki fotoğrafını görüyor, belki de onun hep aklında kalmasının seni daha önceden görmüştüm sanki demesinin sebebi bu fotoğrafı daha önceden de görüp aklında hayal meyal kalması olabilir. Filmin başında bir şizofreni hastasının konuşmalarından esinlenilerek yapılmıştır film deniyor ama filmin bizi götürdüğü sonuç mantıklı bir bakış açısıyla bakmak zorunda bırakıyor bizi (tabi şizofreni hastalığı insana geleceği görme yeteneği kazandırmıyorsa). Bu durumda filmdeki james cole kesinlikle şizofrenik değil. Çünkü hatırladığı şeyler daha önce yaptığı zaman yolculuklarından aklında kalan şeyler. Şizofreni yüzünden beyninin uydurduğu hikayeler değil


Sonunun başından tahmin edilebildiği fakat ortalama senaryo ve oyunculuklarla zaman geçirmek için izlenebilir bir film.


yapımcının çok farklı olacağını sölemesi ang lee ve eric bana ile anlaşamamalarından kaynaklanıyor kadro değişince film de değişecek ve genelde olduğu gibi hüsran olacak...


Son zamanlarda izlediğim pek hoş pek iyi Türk filmlerinden biri.Vermek istediği mesaj olsun ince esprileri olsun gerçekten hoşuma giden bir film.Şiddetle tavsiye ederim zaman kaybı görmemek geren bir yapıt.


Paris 1968,üç pırıl pırıl genç,sinema tutkusu,Yeni Dalga klasiklerine saygı duruşu,aşk,cinsel deneyim,tabu bilmez özgür rahat Fransızlar,Amerikan ahlakçılığı,sınırlar,devrim,sokak yürüyüşleri,gösteriler ve umutsuz bir son.Dünyayı özgürlük,aşk ve hayaller için değiştirmeye çalıştılar ancak dünya onları anlamadı ve copla kurşunla bastırmaya çalıştı.Ancak bu kuşağın açtığı yol birçok alanda sonraki nesilleri bir nebze olsun değiştirdi.Yaşasın 68 kuşağı ve hayalleri.8/10


Çok saygıdeğer Cem Yılmaz'ın kendince uyarlamış olduğu Yahşi Batı tarzında bir yapım olmuş. Şu uyarıyı yapmadan geçemeyeceğim; Cem Yılmaz'ın 'GORA' veya Şahan Gökbakar'ın 'Recep İvedik' serisi filmlerine yapılan ''Küfürle güldürüyor, argoyu çok sık kullanıyor'' triplerine giriyorsanız bu filmden kesinlikle haz almayacaksınız. Yok ''Ben eğlenmeme bakarım, güldürsün yeter.'' kafa yapısına sahipseniz eğleneceğiniz aşikar. Ben ikinci kafa yapısına uygun şekilde izlediğim için filmi izlediğime hiç pişman olmadım aksine hoş vakit geçirdim. Yorumumu dikkate alarak izleyin veya izlemeyin. Benim puanım 7/10.


izledigim en ii filmelrnde biri diebilirim


Şarkılar, danslar, karakterlerin uyumu çok ama çok iyiydi. Yine olsa yine izlerim.


son yıllarda izlediğim en başarısız filmdi. Animasyondan seslendirmeye her şey kötüydü. Oğlum ilk defa sinemada filmin yarısında çıkmam istedi. Vaktinizi boşa harcamayın derim.


Filmi bugün ön gösterimde izledim klasik bir biyografi filmi eğer biyografi filmi sevmiyorsanız gitmeyin gerçekten sıkıcı bir film oyunculuklar felan normal durağan bir film gerçekten sadece biyografi sevenlere odaklı bir film okurken iyide sinema da güzel olmuyor biyografi


özetini okuyup psikolojik gerilim olduğunu görünce hadi bir izleyeyim dedim sinemada. yok arkadaşlar, ciddi söylüyorum zaman kaybı. yani psikolojik dokundurmalar var evet ama ben bu oyunları bin tane filmde izlemişim zaten, gerilim nasıl derseniz 10 üstünden 3 bile veremem. Oyunculuk vs idare eder ama filmin doğru düzgün hiçbir yere bağlanmaması, birbirinden saçma çok fazla detayın olması insanı bezdiriyor. Uzun lafın kısası; uzak durun.


Fazlasıyla sıcak ve içten bir Fatih Akın ürünü olmuş.Kadro ve sürpriz oyuncuların performansları gayet güzel, müzikleri harikulade, diğer detaylarıda ele alındığında tadından yenmez bir film olmuş, 8/10


Takva gibi sansasyonel bir yapımdan sonra Özer Kızıltan daha mütevazi bir yapıma imza atmış. Her ne kadar senaryo konusunda alıntı,çalıntı gibi önermelerde bulunuyor olunsada; özgün ve kendimize has konular bulmakta Holywood gibi sıkıntı yaşıyoruz. Bu nedenle bir kore filminden ya da Remember Me filminden esinlenmiş olabilir. Ama film çok naif ve insanın boğazında düğüm bıraktıracak cinsten. Sinan ve Olcay(bayan olanından) birbirlerine çok yakışıyorlar. Mert Fırat bildiğimiz oyunculuğunu konuşturmuş. Melankolik filmlerin vazgeçilmezi olmuş durumda. Sürpriz ise Açelya Devrim Yılhan. İlk kez bir sinema filminde oynamasına rağmen oyunculuğu harikaydı. Neden başka projelerde onu göremiyoruz, çok ilginç. Filmde tabii ki mantık hataları var ama bunu kendi açımdan görmezden geldim. Olcay'ın güzel günlerinden sonra yaşadıkları izleyiciyi damardan yakalayacak cinsten. İzlemeniz tavsiye olunur.


hp serisinin en çok sevdiğim filmi 4. filmi hiçbir filmine benzemiyor özellikle ejderha sahneleri harika 10/100


Bu efsaneye daha ağır ve daha iyi yazılmış bir senaryo beklerdim.Umdugumun cok aşagısında bir film buldum 4/10


Son zamanlarda çıkmasını çok istediğim bir filmdi.Fragmandan da anladığım üzere,film beni yanıltmadı.Gerçekten çok güzel ve değişik bir film olmuş.Liam reyiz de işin içinde olduğu için bir an bile sıkılmadım.Kesinlikle klişe ve kötü bir film değil bunu belirteyim.Liam Neeson filmlerini sevenler bunu yüzde yüz sevecektir tavsiye ederim pişman olmazsınız iyi seyirler...


Abim elinde vcd oynatıcı ve tarzan cd ile gelmişti vcd de ilk izlediğim şeydi.onun için ayrı bi güzelliği var 10-15 defa izlemiştim hatta daha fazla:)bence güzel bi animasyon oldukça güzel tavsiye ederim izleyin.


film beklediğim kadar anlaşılmaz çıkmadı aslında. filmin altmetnini bir kez farkettiğinizde zaten taşlar yerine oturuyor her sahnede. ancak denildiği gibi, final pek iyi değildi.


Senaryosunu, Cat Person (2017) isimli kısa hikayesi ile şöhrete ulaşmış olan Ermeni asıllı Amerikalı yazar Kristen Roupenian'ın bir başka öyküsünden uyarlayarak Sarah DeLappe'ın kaleme aldığı ve yönetmen koltuğunda da Halina Reijn'in oturmakta olduğu Bodies Bodies Bodies&: Sanki kısa bir süre içerisinde oldukça kanlı bir slasher&a dönüşecek, korku - gerilim kategorisindeki bir yapımmışçasına; ustalıkla ambalajlanarak kurgulanmış olan, şahane bir kara mizah (dark comedy)& örneği olarak geliyor karşımıza... Gelin isterseniz, oldukça düşük bir bütçeyle çekildiği her halinden belli olan bu kapalı tek mekan filmine biraz daha yakından bakalım... *** Doğu Avrupa kökenli olmasının yanı sıra Amerika işçi sınıfının içinden gelen genç bir kadın olan Bee (Maria Bakalova), zengin ve lezbiyen sevgilisi Sophie (Amandla Stenberg) ile; Sophie'nin çocukluk arkadaşı David'in (Pete Davidson) ailesinin sahibi olduğu şehir dışındaki kırsalda yer alan yazlık malikanesinde düzenlenecek kasırga gecesi partisine doğru yol almaktadırlar... Vardıklarında... Diğer konuklar arasında; Sophie'nin ki kadar varlıklı ebeveynleri olan David'in aktris kız arkadaşı Emma (Chase Sui Wonders), podcast yayıncısı Alice (Rachel Sennott), Alice'in kırklı yaşlarındaki erkek arkadaşı Greg (Lee Pace) ve tek başına takılan Jordan'ın da (Myha'la Herrold) yer almakta olduğunu görürler... Bir başka konuk olan Max (Conner O'Malley); Sophie ve Bee gelmeden önceki gece, sağ gözünü morarttığı David ile kavga ettikten sonra mekandan ayrılmıştır... *** Bahçedeki havuzun başında toplanarak bir araya gelmiş olan yedi genç; Greg'in evin duvarında asılı olarak bulduğu David'in babasının Ghurka kılıcıyla, herkesin gözlerini kamaştıran enteresan bir hamle ile mantarını uçurduğu bir şişe şampanyayı kana kana yudumlamaktadırlar... *** Derken... Malikanenin içine girilerek odalara yerleşilir... Bir ara David, tek başına görüşmek istediği Sophie'yi yanına aldığında; yalnız kalarak malikanedeki odalarda tur atmaya başlayan Bee, kendisini Sophie hakkında dikkatli olması hususunda uyaran Jordan ile karşılaşır... *** Neyse... Çoğu eskiden de birbirlerini tanıyan yedi genç arasında yaratılan bu samimi ortam da; içki, uyuşturucu ve dans eşliğinde hoplaya zıplaya, bir an önce partinin başlayacağı saatin gelmesi beklenilmektedir... *** Çok geçmez... Karanlıkta oynanan tarzdaki bir cinayet oyunu olan Bodies Bodies Bodies&i oynamaya karar verirler... Başlangıç olarak oyuncuların her birinin, bir ötekisinin suratına tokat attığı oyunda, bu mevzuyu fazlasıyla abartan David; suratına sert bir yumruk yerleştirdiği Greg ile kız arkadaşı, oyunun oynanacağı salonu terk etmeye yeltendiklerinde ortam biraz gerilse de, ışıklar kapatılarak oyun başlatılır... Kısa bir süre sonra da, ışıklar yeniden açılarak bitirilir... İlk oyunun öldürüleni, David'in kendisini herkesin önünde küçük düşürmeyi sürdüreceği Greg'dir... Daha önce suratına yediği sert bir yumruk, şimdi de alenen aşağılanması üzerine sinirleri daha da gerilen; Afganistan'da savaşmış eski bir ABD askeri olan Greg, nihayet odasına çekilerek yatmaya karar verir... Ardından da, Emma ile tartışan David ortamdan ayrılınca; geriye kalan beş kız, oyunu oynamaya devam ederler... Ama o da nesi? Dışarıdaki yağmur ve kasırga şiddetini iyice artırmışken, aniden elektrikler kesilmesin mi... Böylelikle Wi-Fi'da gittiği için ne yazık ki, cep telefonları da çekmemektedir artık... *** Söz konusu bu elektrik kesintisini, David'in eşek şakalarından biri olduğunu düşünen kızlardan Emma, kaldırmayı deneyeceği sigortalara doğru yönelirken; Alice el feneri bulmak, Bee'de tuvalete gitmek amacıyla hamle yapacaklardır... Ancak elindeki cep telefonunun aydınlattığı ışıkla alt kattaki tuvalete doğru ilerleyen Bee ve aynı esnada diğer kızlar; boğazı kesilerek kanlar içinde ayakta sallanmakta olan David'i fark ederek, yanına koşturuverirler... *** Eğer mevcut durumu, kısaca özetleyecek olursak: Elektrik yok... Bu bir... Wi-Fi olmadığı için telefonla kent merkezinden acil yardım çağrılamıyor... Bu iki... Geldiklerinde, suratındaki makyajın son bir kontrolünü yapan Bee'nin, aynadaki ışıkları açık unutmuş olması yüzünden aküsü tükenmiş olan Sophie'nin aracı da kullanılamamaktadır... Bu da üç... Üstelik katilin kimliği ve sıraya kimi koymuş olabileceği de bilinmiyor... Ve... Hele de... Max ile Greg gibi olası şüpheliler de, sırra kadem basarak ortalıktan kaybolmuşlarken... Dakika 37... Dünya prömiyeri, 14 Mart 2022'de South by Southwest (SXSW)'de yapılan filmin geri kalanında, siz sinemasever dostları; ardı ardına gelecek olan ters köşe sürprizleri de bünyesinde barındıran, 57 dakikalık bir bölüm daha bekliyor olacak... Keyifli seyirler,


İlk filmden daha doyurucu geldi bana ama bunda dublajında hakkını vermek lazım gerçekten olağanüstü.7.5/10


tenenbaum ailesi tarzında bi film yapmak kolay diil.çünkü amaçlanan şey her karaktere bir ruh,bir kişilik vermek ve olayları birbirine bağlarken bakış açılarını onlara uygun şekilde izleyiciye yansıtmak.bazı filmler bunu başarır(manolya) bazıları ise yüzüne gözüne bulaştırır ve olayı güzel bi sonla bağlayim ki herkes mutlu ayrılsın bari der.tenenbaum ise kesinlikle ilk gruba giriyor.öncelikle senaryo güzel fakat sanırım wes anderson olmasa olmazmış hissi uyandıracak kadar bir yönetmen yeteneği göze çarpıyor.mekan seçimi,hikaye anlatımındaki masalsı özellikleri yansıtma çok başarılı hikayenin içinde fazlasıyla absürd kaçan noktalar(tenis maçı,bıçaklama hikayesi)o kadar insancıl yansıtılıyor ki kendinizi kaptırıyorsunuz.şarkı seçimleri çok başarılı ve oyunculuklar da çok iyi.özellikle formda bir gene hackman bi filmi nereye götürebilir görebilirsiniz.filmdeki belki de yaşadığı en göze batan karakter olan royal esprili bir şekilde filme adını vermekte de sonuna kadar haklı!tenenbaum ailesi o kadar başarılı ki sanırım rushmore'u bi daa gözden geçircem bi haksızlık yapmış olabilirim çünkü:)


İzlemeyenin çok şey kaybedeceği bir film!


sen 1 saat 20 dakka kuduz elemanlardan kaç kaç, son 10 dakka hala melül melül ortada dolan, yok bi arkama bakayım, yok bi öbür odaları kontrol edeyim deme. bildiğimiz bütün ekşınları kullanmışlar ama bi halta yaramamış bence :(


Çok fazla bir beklentiye girmezseniz hoşunuza gidebilir. Açıkçası çok kötü değildi. Ama bir başucu filmi değil.


benzer filmler dediğim neredeyse her filmde bu film buluyorum. Nesi benzer yahu kendinize gelin.


Berbat bir film ve son, puanlara güvenmemek gerekiyormuş anlaşılan, puanı nasıl, neye göre almış acaba?


Min-sik Choi ismi Old Boy ve intikam üçlemesinin son halkası Lady Vengeance daki enfes oyunculuklarıyla takip listemize girmişti.. Yeni filmi Şeytanı Gördüm, oyunculuk kabiliyetinin ne derece üst seviyede olduğunu yeniden gösterdi bizlere.. Güney Kore sineması; iyi oyunculuklar ve zekice senaryolar sayesinde sürekli ileri gideceğe benzer.. Kendine has bir dili olan bu sinemayı sürekli takip edin derim...


Böyle film flan olmaz herkese söylüyorum bu filme gitmek yerine çizgi film izlerseniz daha çok heves alırsınız buna vereceğiniz paraya değmez


10 üzerinden 9 veririm mükemmel bir filim gerçekçi bir şekilde yapılmış. İsmi filme pek uymamış. Film darbeci rus komutanın amerikaya savaş açmasını anlatıyor sonunda beklenmedik şeyler oluyor. Deniz altı savaşları oluyor ve her şey gerçekçi ismi darbecinin peşinde yada darbeciyi öldür tarzı olsaydı daha çok tutardı böyle bir filimde salonda 3 kişi vardı çok yazık.


No Strings Attached filmi gercekten samimi bir film olmus bu Natalie Portman'dan kaynaklaniyor sanirim cunku baska bir kadin oyuncu olsaydi bu kadar keyif alamayabilirdim. Sonuc olarak bir romantik komedi ve keyifli.Sonu guzel ama biraz daha toparlanabilirdi diyorum sadece.


ben hayatımda bu kadar kötü çekilmiş bir film izlemedim filmin yarısı zifiri karanlıkta çelikmiş bişeyler görecem diye gözlerim bozulacaktı madem öyle karanlık bi odaya kamerayı koysaydınız filmin yarısını o görüntülerle doldursaydınız alttanda çığlık korku efektleri verseydiniz yine aynı kapıya çıkardı şu filmleri artık ehil insanlar çeksede bizde izlerken bu kadar zorlanmasak


Akıl nasıl insandan uçuyor, uçuruluyor? Aylak, lüzumsuz ve oblomov olmak neymiş neden kabul edilmiyormuş, toplum insanı nelere zorunlu kılıyormuş ve beklemediğimiz insanlardan neler alabiliyormuşuz? Hepsini öne sürüyor bu film. Kitabı tamamen Şef'in gözünden okuyorsunuz ama film bu bakış açısı ile değil. Yine başucuma koyarım ben bu filmi.


Vasat bir seri. Klişelerle dolu.


En komik kısmı da adamın cesedini buluyor ya sonra ordaki suya düşüyor bir korku filminde bu kadar güldüğümü bilmem başka :D:D


izledikten sonra aşağıdaki cümleleri içinizden kuracağınız bir film : - keşke izlemeseydim - yazık oldu paraya, bi de manitayı da getirdik bu filme, şimdi bi de git yemeğe para ver. - evde salak bi dizi izleseydim daha iyiydi - ilk seri iyiydi,ikincisi vasattı bu kötüydü, bi dördüncü çıkarsa kaçarım.


şaşırtmayan david lynch filmi gözlerimi yine david napıcak diye ekrandan ayırmadığım gerilimi izleyiciye akıtan bir film. her izlediğim filmiyle beni kendsine müptela eden yönetmen. blue velvet, elephant man, muholland dr vs es geçmeyin derim ağzınızın tadı kesnlkle değişcektir.


Inan tarz demek istedikleri senin filmden anlamadigin biraz birseyleri anlamak icin beynini yorma gereksinimi duymadigindir saygilar..


konu olarak, olayların gelişimi ve işleyişi açısından tamamen klişelerle bezeliydi film. izleyiciyi şaşırtan hiçbir şey yoktu filmde neredeyse. ancak "baş kahramanları" arabalar olan filmlerden öyle alengirli senaryolar beklemek de abes tabi. fakat madem böyle aksiyonu bol bir film çekiyorlar biraz daha gaz müzikler ve gaz sahneler çekebilirlerdi. bu haliyle ff serisinin, emekleme dönemindeki bir takipçisi olmaktan fazlası değil film. yine de ikinci film için umut verici bir başlangıç denilebilir. 6,5/10


Mezarlıkta, papatyalar arasındaki konuşmaları başucu sahnem. -Maude: Ben her şeyden önce ayçiçeğine dönüşmek isterim. Onlar büyük ve basittirler. Sen hangi çiçek olmak isterdin? -Harold: Bilmiyorum, belki bunlardan biri. -Maude: Neden öyle dedin? -Harold: Çünkü hepsi birbirine benziyor. -Maude: Ama aynı değiller! Gel, bak. Kimi daha kısa, kimi daha dolgun. Kimi sola doğru, kimi de sağa doğru büyüyor. Bazılarının taç yaprakları dökülmüş. Gözlemlenebilir farklılıklar bunlar. Görüyorsun ya Harold, bana göre dünyadaki acıların çoğu böyle olan ama kendilerine öylelermiş gibi davranılmasına izin veren insanlardan kaynaklanıyor.


Filmin dingin bölümleri bile canlı tutuyor insanı. Kuzey Avrupa filmleri kalp ben :)


Ben hayatımda böyle kötü senaryo film görmedim. Kış uykusu 3 kusur saat onu bile izledim.ilk defa bir filmin yarısında çıktım.Oyunculari sevdiğimden gittim , lakin yola paranızı dusurseniz içiniz daha az acır , bana teşekkür edersiniz ileride Tv'de bir yerde denk gelirse.


Bilmiyorumki ne denir Kemal Sunal ın muhteşemliğine.Her bir repliği ayrı komiktir bu filmin.10/10


Film özetide biraz saçma olmuş ama kesinlikle izlenmesi gerektiğini düşünüyorum. Biraz da eski olmasından dolayı çok iyi bilinmiyor oyunculuklar ve konu çok iyi kesinlikle sıkılmadan zevkle iyleyeceksiniz


Beyin yakıyor.


Kötü değil bence ama eksiklikleri muhakkak var üzerinde daha fazla çalışılıp iyi hale [spoiler][/spoiler]zeynep'in bu kadar olaydan sonra herşeyi kabullenmesini,kızı bile aki basit uçurum sahnesi veya ferhat ın gereksiz saplantılı aşkı gibi yinede bir emek var kötü diyemem.7/10


Filmde ciddi mantıksal sorunlar olsada,baştan sona heyecanla kendini izlettirmeyi başarıyor.Özellikle benim gibi western tutkunu iseniz...Ben bu filmi sinemada izlemek isterdim ama fırsatım olmadı.Ama dvdsi çok tatmin edici;içinde eklenmemiş sahnelerin yanında filmin kamera arkası görüntüleri ve vahşi batının haydutları ile ilgili bir belgesel var.Filmdeki en beğendiğim oyuncu Ben Foster oldu.Geçekten çok karizmatikti..bence izleyin..


Ben filmi çok etkileyici buldum. Tam bir insanlık dramını gözler önüne seriyor. Bir yerde şükrediyoruz İran gibi değiliz diye ama ya ileride olursak kim bilir ne olur. Cumhuriyetimizin değerini bilelim ve sahip çıkalım.


Kızın yaşadıkları çok üzücüydü ya filmin gerilimi dışında dram yönünüde iyi buldum konusunun işlenişide fena sayılmaz izlenir. Spoiler: Hayatta ne anneler var ya kendi çocuklarının üzücü durumu yüzünden başkalarının çocuklarını hayatına sokup iyilik yaptığını düşünerek hayatı zehir edebiliyorlar.


bugun ızledgım en rezıl ıkıncı fılm.şeytanın otelı 2 fılmıyle beraber ne gereksız fılm varsa vızyona gırıyor.kelımeden adamlara vırus gecmıs..ıngılızce konusmak yasakmış..bu nasıl bır saçmalamadır??? senaryo bulamadıgınızda gelın osmanlı tarıhı yeter sıze...


sıkmadan kendini izlettiren baya iyi bir film.oyunculuklar çok iyi. valiye yapılan harekete çok güldüm. aksiyon ve merak film boyunca devam ediyor.bence kaçırmayın.


yeni bir üslup denemeye çalışıp aslında hep aynı şeyi anlatan sıkıcı bir fransız filmi daha. şu yanlış anlaşılmasın, fransız sinemasına kesinlikle karşı değilim ancak sinmanın temel prensiplerinden birisi olan görselliğe hiç önem vermiyorlar işin kolayına kaçıyorlar. her ne kadar kişisel sinema bahanesini kullansalar da sinemada kişisellik kavramının ne kadar gerçekçi olduğu da çok tartışılabilir. o zaman da şunu söyleynler haklıdırlar: çektiğim filmi vizyona sokma, sinematek'te sakla!!


Efendim bu da diğer zıpçıktıların aksine underrated bi filmdir. Öyle de kalsındır. Bir bilim-kurgu başyapıtı.


Biraz önce d-smart'ın sinema kanalında izlediğim, filmin ismiyle kendisi arasında bir bağlantı kuramadığım, bütün film boyunca merak ettiğimiz "çantanın içinde ne var?" sorusunun cevabını saçma bir yere bağlayan fakat bunların dışında gayet hareketli ve sıkılmadan izleten bir film olmuş. Filmin 3-4 dakikalık bir kısmının İstanbul'da geçiyor oluşu da şaşırtmadı değil.. :)


iran sinemasının en güzel örneklerinden diyolaglar çok gerçekçi ve sizi alıp götürüyor. sinema sanatına güzel bir saygı duruşu olan bu filmi herkese öneririm puanım 10/8


Filim Döneminin Aksiyon Filimleri arasında bence en iyilerinden birisi 3- 4 Kez izlemişliğim var ve gene olsa gene izlerim dediğim filimlerden izlemenizi tavsiye ederim


izledğim en kötü romantik komedi diyebilirim ismi tesadüf oke ama iice abartmışlar sadece bir kez görüyorsun ve 6 yıl unutamıyorsun hiç inandırcı değil ayrıca dublajını da iğrenç yapmışlar kadın burnundan konuşuyordu adeta hiç ama hiç sevmedim, vakit kaybı aldığı puana aldanıpta alıp izlemeyin ben öle yaptım pişmanım


The Long Walk - The True Story of a Trek to Freedom adlı kitaptan uyarlama bu film. Kitabı okduktan sonra film hiç tat vermedi. Hikayeye sadık kalınmamış, karakterler tamamen değiştirildiği gibi kitaptan olan karakterler filmde yok. Farrell'in oynadığı karakter kitapta yok mesela. Peter Weir filminin gerçek bir hikayeye dayandığını söylese de en başta, sonradan kurmaca olabileceğini kabul etmiştir. . Kitabın hikayesi 0 gerçek olsaydı şapka çıkarılırdı ama yazarın çalışma kampından asla kaçmadığı, aslında 1942'de salıverilen bir savaş esiri olduğu yönünde ciddi iddialar var. İddiaları belgeleriyle şu bağlantıdan okuyabilirsiniz http://www.bbc.co. uk/news/world-11900920 Naçizane tavsiyem, ingilizce biliyorsanız kitabı okuyun. Filmi atlayın.


basit bir konusu olmasına rağmen güzel bir film senaryoda kopukluklarda var yinede sıkılmadan izledim ben aksiyon seviyorsanız izlenebilir...


Zor bir film olduğunu bilerek izledim. Her sahneden bir anlam çıkarmaya çalıştım ama başaramadım. Filmi izledikten sonra yapılan analizlere bakmak şart sanırım. Baktıktan sonra sahneler daha anlaşılır ve başarılı geliyor. Bazı noktalar abartılı fakat bir o kadar da gerçekçi anlatılmış.


Daha önce " Life is Beautiful " filmini izlemeseydim "La tigre e la neve " başucu filmlerim arasına girebilirdi. Kendini tekrardan eden işler bir süre sonra inandırıcılığını yitiriyor. İçindeki ayrıntıları ayıklarken kafamda tahmin ettiğim sonla bitmemesi bir nebzede olsa beni rahatlattı. Sonuç olarak evet gerçekten tüm bu olumsuzluklara rağmen güzel bir film...


Zeki Demirkubuz’un hem kendisi, hem de sineması adına çok önemli bir film olan Yazgı, Albert Camus’nun Yabancı’sının serbest olarak bir uyarlamasıdır. Zeki Demirkubuz sineması adına bu film, onun ilk üç yapıtından sonra kendi kişiliğine bu filmle başlayarak daha çok eğilme gereği duyuşunun bir resmidir diyebiliriz. Yazgı filmi, Yabancı romanıyla karşılaştırıldığı zaman birtakım farkları olan bir film öncelikle. Yabancı romanını incelediğimiz zaman Albert Camus’nun “absürdizm” felsefesini ortaya koyduğunu görüyoruz. Fakat Zeki Demirkubuz, bu filminde Camusyen bir söylemden öte Nietzschevari bir yaklaşımla Musa karakterini oluştururken, karakterin nihilist tavrıyla da sinemada daha önce belki de görülmemiş (Terrence Malick'in The Tree of Life'ında nihilist bir karakter seyretmiştim bir tek ve de en azından Türk sinemasında ilk defa bu tip bir karakter görüldüğüne emin olduğum) bir karakteri son derece gerçekçi bir biçimde resmediyor. Meursault ve Musa Yabancı romanını okuyanlar bilir. Romanın konusu gayet basittir. Annesinin ölümüyle açılan roman, üç bölümden oluşur. İlk bölümde Meursault’un bakımevine gidip annesinin cenazesini aldığı süreç içerisinde, annesinin ölümü karşısındaki soğukkanlılığı ve de cenazesinin önünde sütlü kahve içmesine kadarki süreç anlatılır. Romanın ikinci bölümünde ise, annesinin ölümünden bir sonra bulduğu Marie isimli sevgilisi Marie, ve de birkaç gün sonra tanıştığı çapkın Raymond ile beraber yaşanılan birtakım olaylar sonucunda Arap bir adamı Meursault’un öldürme süreci anlatılırken, romanın son bölümünde ise Meursault’un mahkemede yaşadıkları bizlere aktarılır. Romanda bilindiği üzere, Meursault’un mahkemedeki süreci bizlere giderek onun suçlanmasının adam öldürmekten değil de, annesinin ölümüne üzülmediği, gözyaşı dökmediği, önünde sütlü kahvesi içmesi gibi, Nietzsche’nin tabiriyle “sürü” gibi davranmaması sebebiyle olduğunu görürüz. Ancak filmde Musa ise, Meursault karakterinden de öte, annesinin öldüğünü fark ettiği gün ne yapacağını bilmeden kayıtsızca işe gidip, her şeye “Benim için fark etmez” diyen ve de işlemediği bir adam öldürme suçuna karşılık o suçun üzerine atılışına yıllarca kayıtsız kalan bir karakterdir. Peki ya Zeki Demirkubuz, Yabancı’daki gibi bir karakter yaratmayı değil de, neden Yazgı’da gördüğümüz gibi bir karakter yaratmıştır? Musa karakteri onun tüm ahlak normlarını yıkan, seyircide nefretle karışık bir sempati uyandıran karakteri üzerinde bir çözümleme yapmak amaçlanmaktadır. Peki ya Musa neyi temsil etmektedir? Modern bireyin toplumsal kuralları gözetmeden var olması mümkün müdür? Beklenmedik tavır ve davranışlar toplumca nasıl algılanır? Öncelikle nihilizm sözcüğünün kökenine bakmanın doğru olduğu düşüncesindeyim. Nihilizm sözcüğünün kökenine bakıldığında acıyı, çatışmayı ve antagonizmayı kabul edememe halini anlatır. Acısız bir yaşam arayışı, dünyayı olduğu gibi kabul edememekle aynı kapıya çıkar çünkü acı, çatışma ve antagonizma yaşamın birer parçasıdır. Yani köken olarak nihilizm acı, çatışma ve antagonizmanın artık var olmadığı yanılsamalı bir dünya, aşkın bir cennet icadıdır. Musa, toplumsal kuralların olabildiğince dışında olan, ne kendisine ne insanlığa bir faydası olmasının kaygısını gütmeyen, modern dünyanın içinde modernizmin biçimleyemediği bir insan figürüdür. Zeki Demirkubuz’un Musa karakterini yaratırken esinlendiği noktalar Öncelikle Zeki Demirkubuz, Musa karakterini yaratırken alt metninde Albert Camus’nun Yabancı’daki yabancılaşmayı ve de ötekileştirme anlatısını korurken, Camus ile beraber karakteri üzerinde Dostoyevskiyen ve de Nietzschevari izler de taşıyor demek mümkün. Musa, toplumsal bütün ön yargıları üzerinde barındıran biridir. Ve de bu noktadan baktığımızda Musa bir şeytandır. Tıpkı Karamazov Kardeşler’de yazarın belirttiği şeytan tanımlamasına uyar. Bu kitabın sonlarına doğru şeytan şöyle der, modern çağda “en iyi ve en güzel”in yüceltilmesinin gülünçlüğünü ilan eder. Bu açıdan baktığımızda Nietzschevari bir yaklaşım da sezinleyebiliriz. Çünkü Nietzsche’ye göre değerli olan akıl sahibi rasyonel olan insan değil, akıl yerine istenci koyan insandır. Ve bu açıdan dünyaya baktığımızda yaşanılan dünyada sürünün gerçeği kabullenememe, kendilerini göz göre göre yalana itmelerini ise, acıdan kaçma olarak yorumlayabiliriz. Bu noktada acıdan kaçmanın sebebi ise, varoluşumuzun temelinde mitolojik bir yaklaşımla bakarsak eğer suç işlemek olduğunu, ve de bu suçun insanın kendi (bireysel) vicdanı içerisinde acıya sebep olduğunu yorumunu yapabiliriz. Kısacası bir bireyin nihilist tavrına karşın, toplumun diğer bireylerinin acının ortasında “en iyi ve en güzel”i sadece rasyonel olması sebebiyle yüceltmeleri, saçmadır veya Dostoyevskiyen bir açıdan söylediğimizde budalalıktır. İşte bu noktada gerekli olan şey “ahlakın kendini alt-etmesi”dir. Yani Karamazov Kardeşler’deki gibi şeytanın ılımlılık talep ederek, kötülüğün dilini artık konuşmayacağını dile getirmesi, normalleşmesi, içindeki kötülüğü ortadan kaldırmasını, Nietzsche’nin Böyle Buyurdu Zerdüşt’te, iyi ve kötü arasındaki çatışmayı ilk kez evrenin işleyişine yerleştiren ve ahlakı metafiziğe dönüştüren, İran’lı peygamber Zerdüşt’ün bu sebeple hataların en mukadder olanını yani ahlakı yarattığından, onu tanıyıp alt edecek ilk kişi de o olması gerektiğinin bir göstergesidir. Burada Nietzsche’nin Böyle Buyurdu Zerdüşt’ünden bir örneklendirme yapmam, Zeki Demirkubuz’un Musa karakterini oluştururken Dostoyevski’nin Karamazov Kardeşler’indeki şeytan gibi Nietzsche’nin Böyle Buyurdu Zerdüşt’teki Zerdüşt’ten de esinlenmiş olmasıdır. Nietzsche, Böyle Buyurdu Zerdüşt’te Zerdüşt’ü bir tip olarak şöyle tanımlar: Şimdiye dek kutsal, iyi, dokunulmaz ve ilahi diye adlandırılan her şeyle safça ve içinden geldiği gibi, düşünmeksizin oynayan bir ruhun ideali, dünyevi bir tiple karşı karşıya geldiğinde bu tür bir tip, acımasız görünecektir. Yazarın bu tanımı aynı zamanda Musa’yı da tanımlar niteliktedir. Çünkü Musa bir ahlak yıkıcıdır, seyirci onunla karşı karşıya geldiğinde acımasız bir karakter görür karşısında. Ama asıl tartışma konusu olan onun acımasız olup olmadığıdır. Bir ikincisi de, onun kime göre acımasız olduğudur. Mesela Musa, yakın arkadaşı, kapı komşusu Necati’ye karşı son derece anlayışlıdır. Fakat Necati de, tıpkı Musa gibi toplumsal normların dışında bir kişidir ve de bu toplumdan farklı iki karakter, kendi içlerinde tutarlı karakterlerdir aslında. Ancak toplum kurallarının dışında olmaları, onları toplumca, iktidarca acımasız, hatta cani yapmıştır. Çünkü onlar modern dünya içerisinde kendilerinin iyileridirler başkalarının değil. Birey-Toplum-İktidar Üçgeni İncelemesi ve Musa’nın Yeri Foucault, Nietzsche’nin sürü dediği insanların iktidarın gözetimine hapsolduğunu söyler ve de modern bireyin iktidar tarafından üretildiği yorumunda bulunur. Ve de iktidarın denetimine hapsolmuş sürü bireylerini bir noktadan sonra bir sıkışmışlık duygusu kaplar, tıpkı Musa karakterinin üzerindeki bir etki gibidir bu. Ancak Musa, iktidarı ve sürüyü aşarak bu sıkışmışlığı da ortadan kaldırmıştır. O, artık kendi gardiyanıdır. Toplumdan sıyrılan Musa’ya sürü gözünden bakıldığı zaman bunun sebebinin ne olduğu aranmaktadır. Ancak Zeki Demirkubuz bir söyleşisinde pek çok şeyin nedeninin olmadığı yorumunda bulunmuştur. İşte bunun da bir sebebi yoktur yani bir şeye bir duruma karşı olması amacıyla bunu yapmamıştır. Bu onun tıpkı Sartre’ın dediği gibi insanın iradesini tamamen kendi eline aldığının bir görüntüsüdür. Ancak burada Sartre’dan ayrılan nokta, kişinin doğrudan kendi iktidarını yaratmış olmasıdır. (bkz. Bireysel Varoluşçular: Nietzsche, Camus ; Marksist Varoluşçular: Jean Paul Sartre) Modern hayatta birey, pek çok şeyle mücadele etmek zorunda kalır. Modern dünya, kurumlarıyla bireyi seri üretilmiş bir nesne gibi biçimler. Modern insan, kurumlara adeta mecbur bırakılır. Bu modern dünyada, modern bireyin bürokrasi içerisindeki sürüklenişini en iyi anlatan yazarlardan bir tanesi, hiç şüphesiz Franz Kafka’dır. Franz Kafka, Dönüşüm adlı eserinde Gregor Samsa’nın dönüşümü sonrasında, bir gün işe geç kalmasının ve de farklılaşmasının ne gibi sonuçlara yol açacağını son derece iyi resmederken, Dava adlı eserindeyse, bireyin yargılanma sebebinin varolması olduğuna dikkat çekerken, Şato adlı eserindeyse kusursuz işleyen bürokratik yapı içerisinde bireyin anlamsızca, bir hiç etrafında sürüklenişini ve de o kadar mücadelenin, maceranın sonucunda bir türlü sistemin üst kesmindeki insanlara ulaşamayan burjuvaziyi bizlere yansıtırken, Kafkaesk bunalım diye tabir ettiğimiz bu bunalımın nasıl oluştuğunu bizlere kanıtlar. Çünkü tıpkı Nietzsche’nin de dediği gibi insanın özünde güç istenci yatmaktadır. Ancak sorun şudur ki, gücü isteyen zengin, sistemin üst kesmindeki bireyler, bu gücü sınırsız bir noktada tutarlar. Bir süre sonra bir de bakmışız ki kapitalist sistem içerisinde zenginler giderek daha da zengin, fakirler de giderek daha fakir bir konuma gelmişlerdir. Ve de bu noktada Zeki Demirkubuz’a göre gerekli olan şey, tıpkı Albert Camus’nun Başkaldıran İnsan adlı eserinde dile getirdiği gibi başkaldırıdır. Hatta Camus, Descartes’ın “Düşünüyorum, öyleyse varım” sözünü daha da ileri taşımış, ve de “Başkaldırıyorum, öyleyse varım” demiştir. Nietzsche’de, insanlığın eğer bu kargaşa ortamını çözemez ise, kendi içerisinde yok olup gideceğini söylemiş ve de Dostoyevski’nin Yeraltından Notlar’ında dediği gibi Yazgı filmindeki Musa’nın varoluşu için “bulunmasının yalnızca mümkün değil, aynı zamanda zorunlu olduğunu kabul ederiz” [2] demek doğru olacaktır. İşte bu noktada da, George Orwell’in 1984’üne parmak basmak doğru olacaktır. Orwell, 1984’te bir ülke rejiminin (daha doğrusu bütün dünya ülkeleri rejiminin) ne kadar otoriter ve de totaliter bir hal alabileceğini resmederken, adeta sistemin insanları var etmek değil, yok etmek amacıyla var olduğunu bizlere gösterir. Çünkü önemli olan devrimi sürdürmek değildir, o devrimden sonra neler yapacağınızdır. Bunun en net örneği de, Bolşeviklerde görülmüştür. Vladimir Lenin, eşitlik fikriyle yola çıkmış, ancak bir süre sonra yönetici zümre, kendisini halkın üzerine koymuş, ve de antlaşmayı eşitlikten totaliter bir rejme bürünerek bozmuştur. Çünkü Orwell’in Hayvan Çiftliği’nde dediği gibi “Bütün hayvanlar eşittir, bazı hayvanlar daha da eşittir”. Kısacası Zeki Demirkubuz’un dediği noktaya varmakta olduğumuzu düşünüyorum: “Tarih, hiç gitmeyecekmiş gibi görünen güç ve iktidarların çöplüğüdür”. Ve de bu çöplüğün Orwell’in 1984’ündeki zengin ile fakirin kazandıkları para uçurumuna varması dahi mümkündür. %85’i sefil, %14,999’un orta halli olduğu, geriye kalan minicik kesmin delice zengin olmasının engellenmesi, en basit tabirle yeri geldiğinde hayır diyebilmekten geçer. Zeki Demirkubuz’un bu filminden çıkardığım şeylerden bir tanesi, bir bireyin, kurumlar olmadan da yaşamayı başardığı zaman Dostoyevskiyen bir açıdan “etiyle, kemiğiyle insan” olabileceğini ve de özgürleşeceğini, bu kurtuluşun ise, eylem yoluyla değil, acı çekme yoluyla mümkün olduğunu bizlere gizliden resmetmektedir. (ayrıca bkz. Düşüş, Albert Camus) Filmin zannımca en başarılı kısımları ise, Musa’nın polis ile yaptığı görüşmeden itibaren bitişe kadar olan süreçtir. Özellikle de savcı ile Musa’nın görüşmesi bir hayli çarpıcıdır. Bu sahne, gardiyanın Musa’yı getirmesiyle başlar. Musa, patronunun karısını ve çocuklarını öldürmekten dört yıl boyunca idam cezasıyla yargılanmıştır. Ancak patronu çektiği vicdan azabına daha fazla dayanamayıp, suçunu itiraf etmiş ve intihar etmiştir. Savcı, Musa’nın nasıl bu kadar yıl sessiz kaldığına akıl erdiremez ve ona sorular sormaya başlar. Ancak Musa her zamanki kayıtsızlığıyla savcının karşısında oturmakta, hiçbir sevinç belirtisi göstermemektedir. Savcı, Musa’ya patronun itiraf mektubunu okuyup okumadığını sorar, cevap olarak kendisiyle ilgili olmadığını alır. Sonrasında savcı mektubu okumaya başlar. Ve de savcı, Musa’nın hiç itiraz etmemesine o anda şaşırarak Musa’ya bunun hakkında bir soru yöneltir. Musa’nın cevabı ise çok nettir: “Ne fark ederdi”. Zeki Demirkubuz, bu noktada Camus’nun Yabancı’daki anlatımının da ötesine geçerek, Franz Kafka’nın Dava’sını andıracak bir cevap bizlere veriyor. Çünkü gene kimse onu dinlemezdi, bu durumu değiştiremezdi, o sadece suçlanmış olmaktan dolayı şikayetçi olmamıştı. Tanrı-Vicdan-İktidar Üçgeni ve Musa Bununla birlikte, savcı ile Musa arasında geçen yaklaşık bu on beş dakikalık sahne (bu sahnede Zeki Demirkubuz’un, Albert Camus’nun Yabancı’sındaki mahkeme sahnesinden ziyade, Dostoyevski’nin Karamazov Kardeşler’deki “Büyük Engizisyoncu” bölümünden esinlenerek oluşturduğunu söyleyebiliriz) içerisindeki en dikkate değer noktalardan biri de inançlarla ilgilidir. Savcı, Musa’ya Tanrıyı sorar. Musa, inanmadığı cevabını verir. Savcı ise o anda üzerine düşünmediniz mi der. Musa ise benim için üzerine düşünülecek bir şey değil yanıtını alır. Bu kısımda savcı, Tanrı’nın iktidarını kullanarak kendi iktidarını gösterme, dayatma çabasındadır. Tanrı, modern birey için en büyük iktidardır belki de, en derin kurumdur, ve de inançların da iktidarların bakışına göre şekillendiğini bu sahnede Zeki Demirkubuz bizlere bir kere daha gösterir. Ancak Musa için Tanrı her zamanki gibi hiçliktir. (Savcı, eğer infaz edilseydiniz yine Tanrı’ya inanmaz mıydınız sorusuna yine hayır cevabını verir) Yazgı filmindeki diyalogları ise Marquis de Sade’ın “Tanrıya Karşı Söylev” kitabındaki diyaloglara benzetebiliriz. Bu kitapta Sade, papaz ile ölüm döşeğinde inanmayan bir adamın konuşmalarına yer verir. Papaz ona sorar: Yani siz Tanrıya hiç mi inanmıyorsunuz? O da şöyle cevap verir: İnanmıyorum, bununda nedeni gayet basit; insanın anlaşılmayan şeye inanması tamamen imkansız çünkü. Bu noktada Marquis de Sade, kavramak ile inanmak arasındaki çizgiyi bizlere aktarmaktadır. İşte aynı şekilde Zeki Demirkubuz da Yazgı filminde bu çizgiyi Musa karakteri üzerinden bizlere sorgulatır. Kavramak ile inanmak arasında dolaysız ilişkiler olmalıdır; kavramak ancak inancın besinidir. Anlamanın hiç etkili olmadığı yerde, inanç ölüdür ve bu durumda inanç sahibi olanlar Sade’ye göre inancı dayatır. Ancak burada kavramak ile inanmak arasındaki ilişkiyi agnostisizm olarak algılamamak gerekir. Burada her ne kadar söylenen Tanrı’nın kavranamadığı olsa da, bu kavranamama Sade veya Demirkubuz veya Musa için Tanrı’nın var veya yok olduğunu bilememe durumu değil, doğrudan olmadığı kanısına varmaya bizleri götürür. Zaten Zeki Demirkubuz da, tıpkı Musa gibi, söyleşilerinde inançsız olduğunu birkaç kere dile getirmiştir. Filmin Son Sahnesi ve Sonuç Ve son sahne, Musa yıllar sonra eve döner, zili çalar, kapıyı karısı açar, bir süre anlamsızca bakışırlar, daha sonra Musa içeri geçer ayakkabılarını çıkarır, odaya doğru ilerler, eskiden hep yaptığı gibi televizyonun karşısına oturur, karısı aç olup olmadığını sorar, hayır der ancak bir sütlü kahve ister (tıpkı Yabancı romanında Meursault’un annesinin tabutunun önünde içtiği gibi), annesiyle yaşadığı günlerdeki gibi bir rutinlik hakimdir eve. Bu arada Musa’nın gözü evde kendi halinde oynayan çocuğa takılır, anlamsızca bakar, çok üzerinde durmadan televizyona yönelir, bu arada karısı sütlü kahveyi getirmiş ve yanına oturmuştur, her şey olağan, kaygısızdır. Televizyon, onu izleyen iki kişi, kendi başına oynayan çocuk bunlar aslında sıradanlığı ve onca yaşanan karşısında Musa’nın tepkisizliğini imgelemektedir. İkisi de öylecene televizyona bakmaktadırlar ve de Musa, sadece eşi Sinem’in bacaklarına doğru bir bakar. Filmin önceki sahnelerinden birinde sinemaya giden tepkisiz Musa ve de Sinem’i hatırlayalım. Musa’nın film sırasında Sinem’in bacaklarına elleştiğini anımsayacağız. Ve de filmdeki son görüntümüz, Musa ile Sinem’in öylecene televizyon seyretmeleridir. Ancak filmin sonlanışı, Musa’nın kendi ağzından gecenin geri kalanının anlatılmasıyla sonlanır: “Sonra yatıp seviştik, sabaha karşı uyanıp kalktım, pencereyi açıp sokağı seyrettim, uzun zaman sonra annemi hatırladım, o gece ölmeden neler düşünmüştü acaba, içimde bir şeyler kıpırdadı, dinledim ama ruhum hala bomboştu” Musa, yıllar sonra annesini hatırlamış, hatta içi bile kıpırdamıştır, ancak onun için yaşamın anlamı halen boşluk ve hiçliktir, yaşamında arzuladığı tek şeyin ise karısının bacakları olduğunu da tekrar anımsarken, biz seyirciler de Musa için kapanmayan kapının zaten kapalı olduğunu, filmin en başındaki gibi tekrar görmüş olmakla birlikte, tıpkı Demirkubuz’un bir söyleşisinde vurguladığı gibi umudun en büyük kötülük olduğunu, çünkü sadece işkenceyi uzattığını da bu filmden kavrayabiliriz (Zeki Demirkubuz, kapıları bir metafor olarak kullanmaz, hatta metafor kullanmayı sevmez, bunu da sıklıkla söyleşilerinde vurgulamıştır). İşte bu yüzden Musa, durağandır, fakat kendisidir. Ve de kendisi olmayı başarabilen tek insan olduğu için de, toplumun üzerindedir (Nietzschevari bir üst insan tanımı ise buraya tam uygun bir tanım değil). Kısacası Demirkubuz, yazımın içerisinde de sıklıkla vurguladığım üzere, Yazgı filminde Sartre’ın dediği gibi “iradesi ve bilinci olan bireyin, irade ve bilinçten yoksun nesneler dünyasına fırlatılmış” olduğunu bizlere anlatarak hayatın ne kadar anlamsız olduğunu, varoluş sebebimizin saçma olduğu düşüncesini tıpkı Albert Camus’nun absürdizm felsefesini oluşturduğu gibi bakmakla beraber, bunun da ötesinde bireyin varoluşuna Kafkavari bir bürokratik yapı içerisinden bakmakla beraber, absürdizm felsefesinin dışında olarak ise, yani Camus gibi (veya Voltaire’in Candide’indeki gibi) umutlu, optimist olmayı değil, bireyin kötülüğü tanıyarak, anlayıp anlamlandırarak iyiye ulaşması gerektiğini, iyinin bu şekilde değeri olduğunu bizlere aktarırken, Sartre gibi hiçliğin varlığın delili olduğunu anlatmak amacıyla Yabancı romanını uyarlamaya karar vermiş, bu bahsettiklerim çerçevesinde Meursault karakterinin ötesinde tıpkı Ivan Turgenyev’in Babalar ve Oğullar’ındaki Bazarov karakteri gibi bir karakter yaratmayı düşünerek Musa karakterini yaratmış, ve de bir romanı uyarlamanın ötesine geçmeyi çok iyi başarmıştır.


Yaşıyan en büyük kadın oyunculardan biri olduğunu muhteşem Elizabeth performansıyla gösteren Helen Mirren, buz kalıbı soğukluğundaki İngiltere kraliçesine bile sempati duymanızı sağlıyacak kadar büyüleyici.Diananın ölümü sonrası Kraliyet ailesinin içindeki fırtınaları, halkın yaklaşımını, dünyanın tutumunu tony blair ve karısınıda(blairi yönetenin karısı olduğu söylenir) oldukça gerçekçi bir yaklaşımla başarıyla anlatıyor. 10/7,5


Her filmin altında, her ünlünün yaptıklarında İlluminati aramanın mantığını pek anlayamıyorum. Kliplerde göz işareti aramalar, semboller yakamalar. Bunları sözüm ona bulduğunusananlarda dünyaya büyük bir miras, byük bir icat bırakmış gibi böbürleniyorlar. Bu filmde ben bu durumun parodisi yapıldığını düşünüyorum. Öyle olmasa bile diğer ihtimalde alın size illuminati demişlerdir en fazla, gözümüze soka soka. Siz aramayın, biz size sunuyoruz gibi. Filme gelince, kurgusal olarak ufak tefek hataları var ama izlerken gayet keyifli bir şekilde izledim. Sihirbazlık gösterileri oldum olası hoşuma gittiği için, bana keyif vermeyi başardı. Bu tarz filmlerde hayatın anlamını arayanlara pek bişey vadetmediği kesin. Böylece bir sihirbazlık filmini, Prestij filmiyle kıyaslamadan yorumumu bitiriyorum.


orta yaşı geçmiş 4 kadının erkeklerle ilişkileri falan filan.. Konu benlik değil.. Pek orjinal bir şey yok.. Bildik şeyler… vaktin bolsa sonra seyret filmlerinden..


İyi film.


Örgütlenirsen ezilmezsin. Filmin ana fikri bu, çünkü her şeyi kendi tekeline toplamaya çalışan bir caniyi anca bu yolla bitirirsin. Lafım meclisten dışarı olmasa da bu film bir animasyon sonuçta. İlkine göre daha iyi olduğunu söyleyerek başlayim film yorumuma. Yine güzel bir yapımla karşı karşıyayız. Ejderhaların ne kadar dost canlısı olabileceğini gösteren bu film aslında birçok yerde Avatar filmini hatırlatıyor. Sürücüsüyle bağı arasındaki kuvvetli güçten dolayı. Genel anlamda keyifle izleyeceğiniz bir animasyon. Önce ilkini izleyin sonra bunu. Sonuç olarak bağlantılı bir film. Animasyon severler bu seriye bayılacak kısacası. Eee ne demiş bir bilge: "Bir elin nesi var iki elin sesi var. " İyi seyirler. P: 7.5


Çok güzel bir filmdi süresi uzun olmasına rağmen başından sonuna kadar sıkılmadan izledim ve hayran kaldım.İzlemeyenlere şiddetle öneririm.9/10


Son zamanlar Türk sinemasının izlenebilecek ender örneklerinden.. İlerisi için umut ışığı.


Normalde filmler sonları ile şaşırtır fakat ilk defa sonu ile şaşırtmayan bir film izledim. Modern zamanlar göndermesi çok keyifliydi.


İzlanda coğrafyası, beyaz geceler, fantastik olaylar...


O kaybolan yılları hatırladı. Sanki tozlu bir pencereden bakar gibi, geçmiş görebildiği, ama dokunamadığı bir şeydi. Ve gördüğü her şey bulanık ve belirsizdi. son... görselliğin ve müziğin uyumlu bir şekilde dans edişine tanıklık etmek istiyorsanız bu filmi kaçırmamalısınız... not:aldatma, aldatılmak ve aldanışları enteresan bir şekilde ele almış sevgili yönetmenimiz:)


Sonunu tahmin ediyorsunuz ama film gerçekten merakla sonuna kadar izlettirdi.


oyuncular gerçekten güçlü fakat ben filmi beğenmedim...bilmiyorum, çok fazla da ödül almış ama bana bazı sahneler mide bulandırıcı geldi, bakamadım yani...ama izlenebilir.