Watt, yüzyıla damgasını vurmuş birkaç yazardan biri olan Samuel Beckett’in yazdığı ikinci “roman.” 2. Dünya Savaşı sırasında yazılmasına ve Beckett’in Fransız direniş hareketine aktif olarak katılmış olmasına rağmen savaşla ilgili hiçbir şey içermiyor. Peki neyle ilgili bu roman? Hiçbir şeyle! Olay örgüsü yok (olay yok ki zaten); karakter deseniz, Watt’ı ya da Bay Knott’u ne kadar karakter sayabilirseniz o kadar var, yani hak getire; parlak cümleler, Joycevari üslup cambazlıkları arıyorsanız, üzgünüz: Namevcut. Simgesever okurları da önceden uyarmalı: Beckett son cümlede, “yazdıklarımda simgesel anlam arayanların boynu altında kalsın” demekte, aman dikkat!Ne var peki? Watt diye bir adam var, gülmeyi bile bilmiyor, sessiz sinema komikleri gibi yürüyor, acayip bir biçimde konuşuyor. Garip bir “anlamsal kesinlik” ihtiyacı içinde, her şeye bir de kendisinin ad vermesi; zihninde en sıradan işlerin (sözgelimi bir köpeğe yemek verilmesinin) olası bütün yürütülüş biçimlerini gözden geçirip en akla uygun biçimde yeniden kurması gerekiyor. (Metin bu türden, kimilerine iç bayıcı kimilerine ise çok eğlenceli gelebilecek, kılı kırk yaran akıl yürütmelerle dolu). Watt, Bay Knott diye birinin evine uşak olarak giriyor, bir süre kalıyor, sonra da ayrılıyor. “Olay” bundan ibaret. Arada da birbirinden grotesk birkaç kişi girip çıkıyor metne. Hepsi bu!Başka ne var; eşi benzeri olmayan, müthiş bir kara mizah, “insan türünün soyluluğu” denen şeyin, özellikle de insan zihninin abuk sabukluğunun acımasızca teşhir edilmesi, olağanüstü yalın ve karmaşık olmayı inanılmaz bir biçimde birleştiren bir de dil var bizce. “Güldürürken can acıtan” bir kitap. “Zor” metinler okumayı göze alanlar için vazgeçilmez... “İnsan sefaletinin inanılmaz boyutlara ulaşan derecelerini ürkütücü bir biçimde kavraması Mr. Beckett’e dehşet ve şefkat hisleri veriyor olmalı. Öte yandan İrlandalılara özgü mizah duygusu ve gerçekçiliği, insanların alışamayacağı hiçbir şey olmadığını söylüyor herhalde ona.” Cyril Connelly“ Watt grotesk ve rahatsız edici ama olağanüstü komik bir hikâye. Mr. Beckett’in mizah anlayışı her zaman nezih şeylerden kaynaklanmıyor elbette. Ama Shakespeare’in mizahı da pek nezih sayılmazdı.” Harold Hobson
Duvar
Genel Bakış
İncelemeler
Alıntılar
İletiler
Okurlar
Diğer Baskılar
Benzer Kitaplar
Benzer Kitaplar
Tümünü Gör
Acaba Nasıl?
OKUYACAKLARIMA EKLE
Aşksız İlişkiler
OKUYACAKLARIMA EKLE
Hiç İçin Metinler
OKUYACAKLARIMA EKLE
Mercier ile Camier
OKUYACAKLARIMA EKLE
Murphy
OKUYACAKLARIMA EKLE
Eşlik
OKUYACAKLARIMA EKLE
Yankının Kemikleri
OKUYACAKLARIMA EKLE
Oyun Sonu
OKUYACAKLARIMA EKLE
Adlandırılamayan
OKUYACAKLARIMA EKLE
Dünya ve Pantolon
OKUYACAKLARIMA EKLE
Üçleme
OKUYACAKLARIMA EKLE
Proust
OKUYACAKLARIMA EKLE
Molloy
OKUYACAKLARIMA EKLE
Troya'da Ölüm Vardı
OKUYACAKLARIMA EKLE
Bütün Yort Savul'lar!
OKUYACAKLARIMA EKLE
Tarih ve Ütopya
OKUYACAKLARIMA EKLE
Oğlak Dönencesi
OKUYACAKLARIMA EKLE
Bekleyiş Unutuş
OKUYACAKLARIMA EKLE
Sanatçının Bir Genç Adam ...
OKUYACAKLARIMA EKLE
Yengeç Dönencesi
OKUYACAKLARIMA EKLE
Daha Fazla
Kitap Fiyatları
Tümünü Gör
Bkmkitap
₺18,00
Kargo bedava ve kapıda ödeme imkanı
Tamadres
₺18,75
DR
₺17,50
İdefix
₺16,25
SEPETE EKLE
Puan ve İncelemeler
Tümünü Gör
8.1
10 üzerinden
22 Puan · 6 İnceleme
HOMO FABER...
Watt'ı inceledi.
@Homofaber47
·
13 Mar 2018
214 syf.
·
Puan vermedi
Hiçliğin bir karakteri Watt... Ne gülüyor, ne eğleniyor anlamsız bir hayatın içinde debeleniyor. Olay örgüsü yok, kahraman pek yok... Her şeye kendisi bir ad verme ve anlamlandırma peşinde, her yeri akıl yürütmelerle dolu ilginç bir karakter. İnsan zihnini bütün çıplaklığıyla gözler önüne seriyor her türden okuyucunun okuyamayacağı ve Kafka, Proust, Joyce gibi ilk bakışta kendini ele vermeyen metinlerden başka bir tane daha... Karanlık ve elzem bir yapıt...
Watt
Samuel Beckett
8.1/10
· 89 okunma
Okuyacaklarıma Ekle
5
Black Garden
Watt'ı inceledi.
@Blackgarden
·
24 Tem 2018
214 syf.
·
8 günde
·
9/10 puan
Watt'ın beyin jimnastikleri
Beckett, bu ''hiçlik'' konusuna açıklık getirmek için (kurgu dışı) bazı makale veya deneme yazıları dizmekten ziyade; çok gerekli veya az gerekli veya hepten gereksiz bu konuyu pazara çıkarma kaygısıyla ve efendim, romancı kişiliğini de vitrine koyma dürtüsüyle öyküleme tekniğini seçerken; okurların omuzlarına yüklediği yükün ağırlığını hiç hesaba katmamış. Belki de, tamamen okurlara eziyet etme misyonuyla çıkmış yola, bunu bilemeyeceğim. Watt diye bir adam var, bulunduğu tren garının bekleme salonunda, bulunduğu başka bir yerde ve egzantrik Bay Knott'un evinde, evet özellikle bu evde; Watt'ı bekleyen bir yığın gizemli, zorlu, yolunda gitmeyen şeyler vardır. Watt, bunlara netlik kazandırmak için beyninin her bir hücresini kullanarak olağandışı bir zihinsel efor sarfetmek durumundadır; hiçbir ayrıntıyı kaçırmadan, her türlü olasılığı düşünmek zorundadır. Zira, karşısına çıkan bu müthiş bilinmezliklerle ve yolunda gitmeyen şeylerle mücadele etmek, öyle göründüğü kadar kolay değildir. Aslına bakacak olursanız; tren garının bekleme salonunda, Watt'ın bulunduğu başka bir yerde ve özellikle ne idüğü belirsiz Bay Knott'un evinde her şey durağandır, ilginç olan ve yolunda gitmeyen hiçbir şey yoktur. Watt'ın bütün bu beyin jimnastiklerinin çıktığı ve vardığı yerler sadece ''hiçlik''tir. Burada, sürekli bir zihinsel yarış içinde bulunduğu düşünülen bütün insanlığa ve bunun yanı sıra düşünme eylemini bireysel çıkarları dışında kullanmayan her bir bireye getirilen eleştiriler vardır. Bunların yanı sıra, insan yaşamının monotonluğuna yapılan göndermeler de mevcuttur, eleştirilerin-göndermelerin zaman zaman acımasız olduğu düşünülebilir. Derken, hikaye içerisinde, aslında herşeyin bir yanılsamadan ibaret olmasının ihtimallerini içeren kaotik önermelere de rastlıyoruz ve bunun gibi çeşitli kafa karıştırıcı konuların yazılı olduğu bu tipik Beckett kitabını okumanızı tavsiye edeceğim. İyi okumalar...
Watt
Samuel Beckett
8.1/10
· 89 okunma
Okuyacaklarıma Ekle
11
Metin Pir
Watt'ı inceledi.
@Manuelbeckett
·
05 Şub 2019
214 syf.
·
5 günde
·
Puan vermedi
An?La!şıl*mak= ?
Size bu kitabı okuyun demeyeceğim. Ama yine de okuyun. Belki Wattlaşırsınız. Wattlaşırsanız ne yaparsınız bilmiyorum. Tencere, düdüklü olduğu gibi düdüksüzdür de. İçinde pişenden bize ne hem. Ham şeyler tencerede pişer, düdüğünün canı cehenneme... İste bu yüzden okunmalı diyemem. Bazen tahammül seviyesini o kadar aşar ki cümleler sıkılır, boğulursunuz. Misalen " bir tencereye Bay Knott'un tencerelerinden birine bakarken ya da bir tencereyi, Bay Knott'un tencerelerinden birini düşünürken, boşunaydı Watt'ın Tencere, tencere, demesi." (Syf.68) Bay Knott'un tenceresinin iki sayfalık döngüsü de var, buraya yazamayacağım kadar uzun uzun tekrarlı kelimeler ve cümlelerle ördüğü anlatılar da. Peki bu cümleler ve hiçlikler dahilinde nasıl sevilir Beckett... Watt. Beckett'in en karmaşık ve en olaysız, örgüsüz kitabı. Watt kimdir bilinmez. Nerde kaldığı, ne yiyip içtiği, dahası kitaptaki kahramanlar kimdir onlar da bilinmez. Herkes yoktur bu kitapta, hiçkimseler vardır. Ne Godot' u Beklerken, ne de diğer kitaplarındaki karakterler bu kadar "yok" değildir. " Eşlik " kitabında karanlıkta sırt üstü uzanan adam da değildir Watt. Süssüz karakterlerinin güzelliğiyle sevdiğim Beckett'ın simgesellikten uzak, sere serpe yazdığı kitaplarını her okuyuşumda ağır travmatik süreçlere girerim. Aslında onun kitaplarında anlamsızlık asıl bütünlüğü oluşturur. Çünkü bazen anlamamanın verdiği huzuru hiçbir açık anlamla elde edemeyiz. Dili ağır ve zekice dokunmuştur. Yanı okuyup anlamak önemli değil.. Bazen karakterlerinin doğuş noktasında bize tüyolar verir. " Hiç doğru dürüst doğmamış olmak" (Syf 210) Sanırım bu cümle Beckett okumak isteyenlere lazım olacak. Bazen de donuk ve karmaşık olaylarının sinyalini verir. "Dünün ölü mutluluğundan kalan ölü mutsuzluk."(syf 216) Neyse işte efenim Beckett okumak isteyenlerin kesinlikle ilk kitabı olmamalı. Bu karmaşık kitabı rafındaki yerine bırakıyor ve iyi okumalar diliyorum. Afiyet olsun. Yalnız simgesel birşey beklemeyin, demedi demeyin. Ki kitabın son cümlesi "Yazdıklarımda simgesel anlamlar arayanların boynu altında kalsın ":)) Boynunuza dikkat edin, Beckett ' ı sevin...
Watt
Samuel Beckett
8.1/10
· 89 okunma
Okuyacaklarıma Ekle
1
2
26
Zeynep
Watt'ı inceledi.
@Blogpulu
·
16 Şub 2020
224 syf.
·
9 günde
·
3/10 puan
Kitaba anlam vermekte zaten zorlanmışken, yazarın kitabı “Yazdıklarımda simgesel anlamlar arayanların boynu altında kalsın.” cümlesiyle bitirmesi:) Olasılıkları tek tek sıralayan- sayfalarca süren olasılık betimlemelerinden bahsediyorum, bir adamın bazen bir ayağına terlik bir ayağına çorap, bazen bir ayağına çorap bir ayağına terlik, bazen iki ayağına terlik, bazen iki ayağına çorap, bazen iki ayağına ne çorap ne terlik giymesi gibi betimlemelerden bahsediyorum ki bu örnek kısaydı(lisedeki matematik hocanızın işlediği permütasyon/kombinasyon derslerine rahmet okutan cinsten) ağır hareket eden, anlamada güçlük çeken, gülmeyi bilmeyen Watt adında tuhaf bir uşağın(yöresel terim olarak değil, meslek olarak :)) düşünceleri, yaşadıkları filan var metinde. Okuması çok zordu, anlama kısmına hiç girmeyelim :)
Edebiyat
Watt
Samuel Beckett
8.1/10
· 89 okunma
Okuyacaklarıma Ekle
9
Adem Kara
Watt'ı inceledi.
@karaademm89
·
20 Tem 2019
214 syf.
·
8/10 puan
Beckett’ın ‘roman’ türündeki ikinci eseri. Ayrıca İngilizce olarak da yazdığı son eseri. Gestapo’dan kaçmış olduğu 1942-1945 yılları arasında kaleme aldığını biliyoruz. • Normalde kitap arka kapakları okuyucuları içine çekmek adına kitaptaki en can alıcı alıntılarla süslenir. Burada bu genellemenin dışında okuyucuyu daha da fazla korkutacak ifadeler yer alıyor diye düşünüyorum. • Zira zor bir yazar Beckett. Aynı şekilde ‘zor’ okumaları seven okurların ilk durağı kanımca kendisi. • Watt. Kahramanımızın ismi bu. Gülmek ile sorunu var, gülemiyor veya az gülüyor. Yürümesi, konuşması fiziksel komikliklerinden. • Olay örgüsü üzerinden eser okumak isteyenleri pek tatmin etmeyecektir. Zira tek olayımız Watt’ın Bay Knott adlı birinin yanına işe girip o işten ayrılması. • Watt, her gördüğü, duyduğu ve yaşadığına kendi belleğinde bir ad verme, anlam yükleme amacında. Aynı olayı ‘farklı cümlelerle’ dile getirdiğinde farklı anlamlar çıkacağı gibi bir yaklaşımı da mevcut bazı anlar. • Her Beckett karakteri gibi aykırı. • Watt’ın, bir şekilde hayatına giren insanları kendince yorumlaması, anlamlandırması sürecini okuyarak geçiriyoruz aslında bizler. • Orijinal basım dili olan İngilizce’de çok fazla kelime oyunu ve espri olduğu söyleniyor. Biz çeviriden okuyanlar bu eğlenceli kısımları kaçırabiliyoruz bazen. • Tekrardan söyleyelim. Zor metin okuyucuları buraya.