Yemyeşil bir geçitten geçip, dut ağacı ile gölgelenmiş pansiyonun bahçesinden içeri giriyoruz. Güneş yere paralel iniyor. Vadinin ucunda sarı kızıl parıltılar saçarak dinlenmeye çekilmek üzere. Etrafta hiç ses yok. Bizden başka tek bir insanoğlu da görünmüyor. Bahçenin çeşitli yerlerine henüz tamamlanmamış tahtadan buzuki, gemi, çift başlı ejderha heykelleri yerleştirilmiş. Ertesi sabah hepsini pansiyon sahibi Kostas’ın yaptığını öğreniyoruz. Adanın hikâyesinde gizli Atalarının tahta heykelcilikle uğraştığı. “Belki de ben sizden daha Türk’üm,” diyor uzun yıllar süren Osmanlı hâkimiyetine ithafen. Kostas ve eşinin yarım yamalak İngilizce ile yaptıkları sohbetleri çok keyifli, ama ertesi gün erkenden kalkıp adayı keşfetmek istediğimizden izin isteyip odalarımıza çekiliyoruz.
Vasilis Restoran – Kazaviti – Fotoğraf KorkutGökhan
Oksijen Passiflora etkisi yapıyor. Mışıl mışıl uyuyoruz. Sabah ne sabırsız bir şoförün klaksonunu, ne sokağı erkenden ziyaret eden çöp kamyonunu, ne de zerzevatçıyı duyuyoruz. Sadece vadiye yerleşmiş, dişisini aşka çağıran eril ağustos böceklerinin şarkıları ulaşıyor kulağımıza.
La Scala Beach – Fotoğraf KorkutGökhan
Arabaya atlayıp çamlarla çevrili yollardan adayı çepeçevre dolaşıyoruz. Turkuvaz koyların hepsinde denize girmek istiyoruz. Minik bir akvaryumu andıran Aliki Plajı birkaç restorana ev sahipliği yapıyor. Denize bakan balkonları begonyalarla, sardunyalarla renklendirilmiş. Denizin lezzetli ürünlerinin masalara afiyet katan kokuları taşıyor mutfaklarından. Canlılarını görmek için şnorkelle açılıyoruz. Aliki’nin tadını çıkarınca yeni plajlara hareket ediyoruz. Beyaz tüllerin uçuştuğu La Scala’da, mavi yastıkların üzerine uzanıyoruz. Minik dalgalar beyaz çakıl taşlarının himayesindeki kıyıya usulca sokuluyor. Güneş tepede, alabildiğine yakıcı, suyun çekilmesini bekliyor çakıl taşlarını kurutmak için. Sonra yine denize teslim edecek onları. Elimizde buzlu kokteyllerimiz, hasır şemsiyenin saçaklarından süzülen güneş ışığınla kovalamaca oynuyoruz. Elimde Tante Rosa… Günün en sevdiğim saatlerini karşılamaya hazırlanıyorum. İnsanların yavaş yavaş akşama hazırlanmak için otel odalarına gizlendiği saatler… Martı çığlıklarıyla yıkanan plajın sükûnet saatleri…
Aliki Beach – Fotoğraf KorkutGökhan
Her dakikasının tadını çıkarttığımız denizden güçlükle ayrılıp yemek için rotamızı belirliyoruz. Limenaria’da tasarım takı ve ev objelerinin olduğu şirin mağazayı gezip, bizi kendine çeken mütevazı restoranın mavi beyaz merdivenlerine adım atıyoruz. Bir geminin güvertesine çıkar gibi.
La Scala Beach – Fotoğraf KorkutGökhan
Başımızın üzerinde dönen pervaneler, gecenin sıcağını dağıtıyor. Vücudumuza yapışmak için fırsat kollayan sivrisinekler, yapay rüzgârından kaçıyor. Oksijene bulandığımız günler bunlar. Ciğerlerimiz coşkuyla nefes alıyor.
Mavi-beyaz boyalı duvarların üzerindeki ada fotoğrafları, yaşamın içinden hikâyeler anlatıyor. Geçmişten günümüze köprü… Tanıdık yerlerin yıllar önceki fotoğraflarına bakıp, değişimin büyüklüğünü tartmaya çalışıyoruz. Adanın hayatı ağırdan alan tavrı değişime de yansımış. Çam kaplı tüm tepeler. İç kısımlardaki kasabalar kayrak taşı çatılarla doğada yitip gidiyor. Adanın eski yerleşim yerleri onlar. Görmeyi arzuladığımız eski taş Rum evlerini de sadece iç kısımlarda buluyoruz zaten. Her yer çiçek; sardunyalar, begonyalar, kasımpatılar en fazla iki katlı olan evlerin çehresini renklendiriyor. Tüm bu armoniye oraya buraya serpiştirilmiş lavantalar eşlik ediyor. Kuzu etinin nasıl bu kadar lezzetli olduğunu anlıyorum şimdi; çamların gölgeleyemediği her yer kekikle donanmış.
Theologos – Fotoğraf KorkutGökhan
Yan masalardaki Yunanlıların hararetli konuşmaları açık havada yel olup gidiyor. Ağır çekim akan hayata inat, konuşmalar fazlasıyla hızlı ve gürültülü. Dost canlısı, konuşkan, sıcak bir millet. Yıllarca koyun koyuna yaşamış olmamızdan yadigâr belki de.
Taverna’nın sahibi olduğunu düşündüğüm gözlüklü adam açılır-kapanır kapıdan çıkıp, ızgara kalamarları masamıza bırakıyor. Ardından dumanı tüten domatesli karidesler buyuruyor soframıza. Metal çerçeveli gözlüklerinin ardından görünen açık renk gözleri ile sıcak bir gülümseme gönderiyor. Yine aynı kapıdan mutfağa geri dönüyor.
Panagia – Fotoğraf KorkutGökhan
Salata tabağından biraz beyaz peynir, domates, salatalık alıp tabağıma koyuyorum. Uzonun kokusu daha içmeden başımı döndürüyor. Kısık sesle çalan buzuki, bütün gün üzerimize sinen iyotun, güneşin, ortamın, yediğimiz enfes yemeklerin, soluduğumuz fazlasıyla oksijenin ruhumuzda yarattığı rehaveti körüklüyor. Dağların altında uyuyan mermerin, altın madenlerinin parıltılı zerrecikleri, toprakta yolunu bulup denize kadar ulaşıyor belli ki. Deniz suyuyla birlikte vücudumuza yaldız olmuş, parlıyoruz.
Thassos – Fotoğraf PeymanÜnalsın
Gece sessizliğin sesini dinleyerek yattığımız yataklarımızda, hayatımızın güzel an’larının içine bugünü de kattığımız için şükran duyuyoruz.
Peyman Ünalsın
Bunu paylaş:
Twitter
Facebook
E-posta
Pinterest
Yazdır
LinkedIn
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
Arama:
Son Yazılar
BUZDA YÜRÜYÜŞ – Werner Herzog Kasım 21, 2021
KAHVE SOĞUMADAN ÖNCE – Toshikazu Kawaguchi Kasım 8, 2021
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEME – Barış Bıçakçı Ekim 30, 2021
VEBA GECELERİ – Orhan Pamuk Ekim 15, 2021
BANA KUŞLAR SÖYLEDİ – Yekta Kopan Haziran 24, 2021
Arşiv
Kasım 2021 (2)
Ekim 2021 (2)
Haziran 2021 (6)
Mayıs 2021 (2)
Nisan 2021 (3)
Mart 2021 (2)
Şubat 2021 (1)
Ocak 2021 (2)
Aralık 2020 (1)
Ağustos 2019 (4)
Temmuz 2019 (1)
Haziran 2019 (2)
Mayıs 2019 (2)
Ekim 2018 (1)
Eylül 2018 (2)
Ağustos 2018 (2)
Temmuz 2018 (1)
Haziran 2018 (5)
Mayıs 2018 (1)
Nisan 2018 (2)
Mart 2018 (3)
Şubat 2018 (1)
Ocak 2018 (1)
Aralık 2017 (3)
Ekim 2017 (2)
Eylül 2017 (2)
Ağustos 2017 (2)
Temmuz 2017 (3)
Haziran 2017 (3)
Mayıs 2017 (4)
Nisan 2017 (2)
Şubat 2017 (4)
Ocak 2017 (1)
Aralık 2016 (4)
Kasım 2016 (4)
Ekim 2016 (1)
Eylül 2016 (1)
Ağustos 2016 (3)
Temmuz 2016 (4)
Mayıs 2016 (1)
Nisan 2016 (2)
Mart 2016 (1)
Şubat 2016 (2)
Ocak 2016 (1)
Aralık 2015 (2)
Kasım 2015 (2)
Ekim 2015 (3)
Eylül 2015 (1)
Ağustos 2015 (3)
Temmuz 2015 (2)
Haziran 2015 (6)
Mayıs 2015 (7)
Nisan 2015 (5)
Mart 2015 (5)
Şubat 2015 (8)
Ocak 2015 (12)
Follow AVARE BALON on WordPress.com
Takip Ettiklerim
Konserve Ruhlar
Tuğba'nın Defteri
Gürcan Şenn Ph.D
selimur
Serhan Hezer
tararabundidee
Uçsuz Bucaksız
aşına buyruk
Şurdan Burdan
Kunegond'un Penceresinden
kulturlimited.wordpress.com/
Sır Blogger
siretsuret
Burçak Şenler Sınmaz
Art We Wonderful by Marion Younan
Günlük Yaşamdan Sanata
yazım'yazgısı (typography)
fotografia najwidoczniej realna
Traveladdict
venaportahepatis.wordpress.com/
Astrid Lindgren Memorial Award
la peau du monde [dünyanın teni]
Peri şair karanfilli
Anne Gözüyle
gumusdis.com/
Yorumlar
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Avare Balon
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Özlem Soydan
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Avare Balon
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Özlem Soydan
DOĞUM LEKESİ GİBİ BİR GÜLÜMSEM… için Avare Balon
WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun. Tema: Anders Norén tarafından Hemingway Rewritten.	
Konserve Ruhlar
Tuğba'nın Defteri
"Ben istiyorum ki film, siz sinema salonunu terk ettikten sonra başlasın." Jacques Tati
Gürcan Şenn Ph.D
Dünya İşlerim
selimur
İnsan hayalden ibaret
Serhan Hezer
tararabundidee
"Chi legge avrà vissuto 5000 anni: c'era quando Caino uccise Abele, quando Renzo sposò Lucia, quando Leopardi ammirava l'infinito. Perché la lettura è un'immortalità all'indietro."
Uçsuz Bucaksız
aşına buyruk
Şurdan Burdan
Söylemek İstediklerim Var
Kunegond'un Penceresinden
Çalışma arzusu gelince oturup geçmesini bekliyorum.
kulturlimited.wordpress.com/
Sır Blogger
Fotoğrafları konuşturuyoruz...
siretsuret
Burçak Şenler Sınmaz
İÇİMDEKİ SES
Art We Wonderful by Marion Younan
capturing the places I love with a tiny brush
Günlük Yaşamdan Sanata
Sanat Şehir Kültür Rehberi
yazım'yazgısı (typography)
'Yazıt' (inscription)
fotografia najwidoczniej realna
Wszystko, co nie pozwala przejść obojętnie...
Traveladdict
| TRAVEL | HEALTH | FOOD | LIFESTYLE |
venaportahepatis.wordpress.com/
büyük şehirler küçük dokunuşlar
Astrid Lindgren Memorial Award
The World's Largest Children's Literature Award
la peau du monde [dünyanın teni]
Peri şair karanfilli
Nefesime,hayatıma,aklıma esen her şeye dair.
Anne Gözüyle
gumusdis.com/
Hayal Ettiğin Herşey Bir Gerçek...
Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz.
Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası	