SİYER KİTAPLARININ en az birini okuyanlar, Hz. Peygamber aleyhissalâtu vesselamın ‘Allah’ın kılıcı’ ünvanını kimin için kullandığını da muhakkak bilirler. ‘Seyfullah,’ yani ‘Allah’ın kılıcı’ ünvanıyla bizzat Hz. Peygamber tarafından şereflendirilen bu isim, Halid b. Velid’dir. Mekke’nin müşrik olarak bu dünyadan göçüp gitmiş önderlerinden Velid b. Muğire’nin oğlu olan, Uhud’da savaşın son kertesinde mü’minlerin yaşadığı yenilginin müsebbibi olan, bir askerî deha olarak onyedi yıl İslâm’a karşı harcadığı gücünü ve bilgisini bu tarihten sonra ölünceye kadar İslâm için kullanan Halid...
Peygamber aleyhissalâtu vesselamın vefatından sonra gerçekleşen fetihlerde de büyük hizmetleri olan, girdiği hiçbir savaşta mağlubiyet yaşamamış bu güzide sahabinin ‘Allah’ın kılıcı’ ünvanını Hz. Peygamberin hangi savaş için ve neden verdiği ise, nazarımızdan uzak kalmış bir husustur.
Gerçi, bu ünvanın kendisine Mute gazvesinde verildiğini hatırında tutanlarımız da az değildir; ama onlar için dahi, bu savaşta Halid’e bu ünvanın neden verildiği, üzerinde pek de durulmuş bir konu değildir.
Oysa Mute savaşına dair kısa bir bilgi, Halid’in nasıl da ‘Allah’ın kılıcı’ oluverdiğini göstermesi bakımından dikkat çekicidir. Üstelik, ‘ezber bozucu’dur da.
Mute’nin bugün Ürdün sınırları içerisinde bir belde olduğunu bilmek, bu savaşın Medine’nin ne kadar uzağında olduğunu anlamak bakımından herhalde yeterlidir. Hz. Peygamber tarafından görevlendirilmiş bir ordunun gittiği en uzak mevkidir Mute.
Mute seferinin sebebi, Hz. Peygamberin Bizans egemenliği altında kendi bölgesini yöneten Busrâ hükümdarına gönderdiği elçi Hâris b. Umeyr’in yine Bizanslılara bağlı Gassânîlerin emîri Şurahbil b. Amr tarafından Mute’de öldürülmesidir. Bunun üzerine, Hz. Peygamber’in görevlendirdiği üçbin sahabi, Şurahbil’le savaşmak üzere Medine’den yola çıkmıştır. Hz. Peygamber’in ordu yola çıkarken önce evlatlığı Zeyd b. Hârise’yi, o öldürülürse amcası Ebu Talib’in oğlu Cafer’i, o da öldürülürse Ensar’dan Abdullah b. Revâha’yı komutan olarak tayin edip, o da öldürülürse komutanı seçmeyi ordunun kendisine bırakmasından sahabilerin anladığı üzere, üç komutanın da şehit olacağı bir seferdir bu.
Nitekim, İslâm ordusu daha Mute’ye varmadan, toplanan ordudan haberdar olan Şurahbil bölgedeki Arap kabilelerinden bir ordu toplamakla yetinmeyip Bizans’tan da takviye alacak; böylece üçbin kişilik sahabe ordusunun karşısına yüzbinin üzerinde bir ordu ile çıkacaktır.
Savaşın gidişatı, Hz. Peygamber’in zımnen haber verdiği şekilde olur. Önce Zeyd, ardından Câfer, sonra da Abdullah b. Revâha şehid olur. Onların şehadetlerini sanki savaş gözünün önünde oluyormuş gibi görüp bin kilometre ötedeki Medine’de ashabına bildiren Peygamber aleyhissalâtu vesselam, “Sonra, sancağı, Allah’ın kılıçlarından bir kılıç aldı” buyurur. İşte o kişi, ‘Allah’ın kılıçlarından bir kılıç’ olarak Halid b. Velid’dir.
Halid b. Velid, üç komutanları ard arda şehit edilen orduyu yeniden derler toplar, sonra askerî dehasını gösterir bir müdahaleyle, ertesi günlerde ordunun sağ, orta ve sol kanatlarını değiştirir. Bu şekilde, düşman ordusunun sağ-orta-sol cenahları her gün değişik bir orduyla karşı karşıya kalarak İslâm ordusuna takviye kuvvet geldiği zehabına katılır ve psikolojik bir çöküş yaşar. Halbuki, İslâm ordusuna takviye kuvvet gelebilir durumda değildir; yüzbini aşan bir orduya karşı mü’minler üçbin kişilik bir orduyla mücahede etmektedir.
Bu şekilde yedi gün süren bir savaştan sonra, mü’minler safında ondört şehide mukabil müşriklere yüzlerce kayıp verdirten İslâm ordusu, bu kadar bariz bir sayı farkı içinde sürdürülmesi ve kazanılması mümkün olmayan bu savaştan geri çekilir ve Medine’ye doğru yola koyulur.
Medine’ye döndüklerinde, çokları, onlara ‘kaçaklar’ diye, ‘dönekler’ diye hitap edecek; kanlarının son damlasına kadar savaşmak varken komutanları Halid’in emriyle geri dönmelerini bir zaaf olarak yorumlama cihetine gidecektir.
Buna mukabil, Hz. Peygamber aleyhissalâtu vesselam, “Onlar Allah yolunda savaşmaktan kaçanlar değil; bilakis döne döne savaşanlardır” diyerek, Medine’de kalan sahabileri Mute gazilerine karşı kem gözle bakıp kem söz söylemekten alıkoyacaktır.
Hz. Peygamber’in bu sözündeki isabet ise, sonraki yıllar içinde başta komutanları Halid b. Velid olmak üzere Mute gazilerinin Mekke’nin fethi başta olmak üzere pek çok savaşta gösterdiği gayret ve gerçekleştirdiği fütuhatla ortaya çıkacaktır. Mute gazileri, on yıl içerisinde Mute’den de ötesine gitmiş; fatihler olarak Kudüs’e ve Şam’a kadar erişmişlerdir!
Hz. Peygamber’in Mute savaşını mucizevî bir surette görüp de Medine’de ashabına anlattığı esnada Halid b. Velid için söylediği ‘Allah’ın kılıcı’ söz, onun Mute gazileri Medine’ye döndüğünde söylediği “Onlar Allah yolunda savaşmaktan kaçanlar değil, döne döne savaşanlardır” sözüyle birlikte düşünüldüğünde; hele ki bu ‘döne döne savaşanlar’ın daha sonra gerçekleştirdiği fetihler dikkate alındığında, nasıl ‘Allah’ın kılıcı’ olunacağının ipuçları da karşımıza çıkmaktadır.
Allah’ın kılıcı olabilmenin yolu, kazanılması imkânsız bir savaşı son kerteye kadar sürdürmek için inadına meydanda kalmaktan geçmemektedir. Bilakis, Halid, önce üç komutanı şehid edilmiş dağılan orduyu toplamak, sonra bu şartlarda savaşın kazanılmasının imkânsızlığı ortaya çıktığında orduyu geri çekmek suretiyle göstermiştir ‘Allah’ın kılıcı’ olduğunu. ‘Allah’ın kılıcı’ Halid, altı kılıcı savaş meydanında kırıldığında, son kılıcı da kırılıncaya ve kılıçsız kalıp düşmanların açık hedefi oluncaya kadar savaşmayı değil; eldeki son kılıcını kınına sokup mü’minleri savaş meydanından geri çekmeyi tercih etmiştir.
Demek ki, ‘Allah’ın kılıcı’ olabilmek için, kör bir cesaret, hikmetsiz bir ‘gözü karalık’ değil; sınırlarını hikmetin çizdiği bir cehd ve cesaret ile kuşanmış olmak; bir diğer açıdan ‘akıl-kalb bütünlüğü’ içinde cihad ediyor olmak gerekmektedir.
Demek ki, ‘Allah’ın kılıcı’ olabilmenin şartları arasında, ucu telef olmaya uzanan bir mücadeleye körü körüne devam etmek değil; gereğinde geri çekilip, mücahedenin zamanını, şeklini ve şartlarını yeniden değerlendirmek de vardır.
Mute savaşının tam orta yerinde Hz. Peygamber’in Halid b. Velid için söylediği ‘Allah’ın kılıçlarından bir kılıç’ sözüne ve Hz. Peygamberin kendisi için böyle söylediği Halid’in savaşın gidişatı içinde başvurduğu ‘geri çekilme’ tedbirine; ve hele ki Medine’de Mute’den dönen sahabileri müdafaa için söylediği ‘Allah’ın için savaşmaktan kaçanlar değil, döne döne savaşanlar’ sözüne baktığımda, bu çağda ve bu diyarda iman-küfür mücahedesi bakımından da dersler çıkarıyorum.
Modern çağlarda bu topraklarda yaşanan iman-küfür mücahedesine baktığımda, Bediüzzaman’ın Yeni Said olarak hayatı “‘Allah’ın kılıçlarından bir kılıç’ bu zamanda nasıl olunur?”un en parlak cevabı olarak zihnimde parıldıyor.
Kağıt üzerinde İslâm dünyasını beş dakikada kurtaran kimi Müslüman entellektüellerin stratejik analizlerinin ardına gizlenmiş kibirli dudak bükmelerin rağmına bu böyle...
Zamanın ve zeminin şartlarına denk düşen bir mücahede idrakinden yoksun hikmetsiz gözü karaların, siyaseten ona hasmâne tutum takınagelmiş iktidar yolcularının; yahut Allah için cihadı iki marş, üç slogan, dört gösteri yürüyüşünden ibaret görenlerin rağmına da...
Yeni Said’in zahiren ‘geri çekilen,’ ama Kur’ân’ın elmas kılıncını hiç elden bırakmayan ve hiç yere düşürmeyen mücahedesi sonrasında yaşanan iman fütühatı, Mute’de geri çekilen Halid’in sonraki yıllar içinde gerçekleştirdiği fetihlerle nasıl da örtüşüyor...
26.02.2009
© 2021 karakalem.net, Metin Karabaşoğlu
Hepsi bir değil! Elde var sonsuz Ramazan, iktisat, şükür... Arkadaşım için; İsmail için… Haktan yana Görünen köy Bir anket, bir soru, bir cevap Bini bire kırdırmamak En son ne zaman ağladınız? İffeti böyle bilir miydik? Vaiz olarak ölüm İstişare, bir kulluk sınavıdır Fetih gününden kalan İyi insanlar için Entellektüel fitne İtikad buluşturur, siyaset ayrıştırır Hayye ale’l-felah! En güzel tefsir Hangi ulu’l-emr, nasıl itaat? Din dilinde düğüm noktası Gözardı ettiğimiz ihtilalci İster misiniz? Cesaretle dirayet arasında Ahiret var mı dünyamızda? 102 numaralı mektup İstifadeden istismara yolculuk Ebu Cehil’e gitti mi? Zafer manzaralı hezimetler Avâmperestliğe hayır! Bilgiyi sevin! Huzeyme’nin baktığı yerden Sevginin iki hali İçimizdeki Kûfeliler Ehven bu değil! Açık ölçü, çıplak gerçek Bediüzzaman hangi siyasetin şerrinden Allah’a sığınmıştı? Altını bakıra bulayanlar İndirgenmiş dindarlık Adaletle sınanan siyaset ‘Nur’cuların elindeki ‘topuz’ Şeytandan kaçar gibi Görmezden gelince yok olmayan meseleler Benim için Bediüzzaman Eksim resim Tek bir Paylaşıyorsan bayram senindir İlkemin yanındayım Denetleneyebiliyor musun? Kıssa-i Yusuf’tan ekonomi dersleri Hikmetsiz Müslümanlık Hatadan öğrenmek Ölmüş olanların yolu Kötülük nerede? Gömleği önden yırtılanlar Kurt hırsı Bu zamanın yeni sefilleri Adaletsiz takvâ mümkün müdür? Engizisyon bitti mi? KÜÇÜK OLAYLAR Işid bize neden ırak? Hangi aklın kuvvetisin? ‘Eleştiri’ şart; ama ‘ahlâkı’yla birlikte... Bu zamanın sefilleri Bu zamanın şeytanı Yanına almak... ‘Tek adam’a karşı ‘tek adam’lar Fitnenin sinir ucu: nifak ve asabiyet Kapıdaki tehlike Bugünden yarına düşünceler (III)
Siyasetin çözemeyeceği meseleler Bugünden yarına düşünceler (II)
Bilgi: imkân mı, imtihan mı? Bugünden yarına düşünceler (I)
Ağustos şükrü “Aldanırız, fakat aldatmayız”; neden? Erkekliği öldürmek Güzel bir hayat, güzel bir ölüm: Ahmet Kalem’in ardından Bandrol meselesi üzerine: Bu, bizim ayıbımız... Tebessümde okunan Bir ubudiyet talimi olarak ‘istişare’ Kazadan sonra Neden yazamadım? N-T ambargosu üzerine zorunlu bir açıklama! Meşhudatı Asfiya mihengine vurmak Against the global confederates Küresel ahzâbın karşısında Ebu Zer Yûşâ makamı: yeniden Firavun, bir konsorsiyumdur Âyet ve slogan Geleceği gördüm Kemalist nihilizmin ayak sesleri Bediüzzaman bugünün çocuğu olsaydı? O ruh... Münazarat Sempozyumu: bir 'ilk'in ardından... Hangi cemaattensin? Bediüzzaman yolu: Ne öfke, ne teslimiyet Vazifemiz bitmedi!.. Uhuvvetin mucizeleri Mao Çin’i değil, renklerin şehri er-Rahmân ve Ramazan Översek öldürür müyüz? 25. Söz ışığında İslam ve Batı ailesi İnnâ lillah… Cennet ne zaman kılıçların gölgesi altındadır? Mustafa Kemal ile Abdülhamid arasında Cemaati terketmek Üç hak Yakın imkân, uzak tehlike Peygamberin gençleri Nereden bakmalı, nasıl demeli? SÖYLEMİN ELE GEÇİRİLMESİ (I)
Irkçılık kötü, milliyetçilik iyi midir? Şarta bağlı dostluklar Çocuğu kim Müslüman yapar? Çanakkale geçildi! Aile üzerine... Özel bir ölçü Cebr-i keyfî-i küfrî-i? Düşüş Dünyayı bilmek İlk Denge Kimi seversin? Kadın ve cihad Kürt Meselesi’nin Açılımı Kabalığa kabalık Gırtlaktan aşağısı Ne çok vazife var! Hüsran Sır Sınanma Sevinmeli mi? Kayıp kolyenin düşündürdükleri Terki Bir cenazenin yakınından “Yenisini alırız” Tahkiki elden bırakmamak Gün o gündür, saat o saat... Henüz inmemiş âyetler Nasıl sevindim, bilemezsiniz Devam ve kemal Şefkatin ateşini söndürmek İlaç ve zehir Hidayet kimlere gelmez? Bilginin kaynağı Meseleye Fransız kalmak ‘Köktendinci’ ve ‘radikal’in serüveni Şefkat ve siyaset Şiddet ve hamiyet Casus Tokat Oruç Kur’ân içindir Merhamet, güçtür Böyle mi olacak? Feragat, sevgidendir! Ruh dikizi Benim gibi düşünmeyen:
kâfir midir, hain midir? Mutlakçı ve hesapçı Benden iyisi yok... Ya içimizdeki Ergenekon? Peygambere uzak olan Hasbıhal Bizans’ı da unutmalı; Beylikleri de... Esma, hüsnadır Arzunun dört hali ‘Allah’ın kılıcı’ nasıl olunur? Dünya hayatını güzelleştiren Gadabın iki yüzü Yeniden başlarken... Öldürmenin politikası Sürümden kaybetmek Kalemlerimiz neyin hizmetinde? “Ayakkabını çıkar!” Ben bir ateş gördüm Frankfurt izlenimleri-I
Finans krizine ‘içeriden’ bir bakış Demek ki neymiş? Sünnet ve kültür Dualarımıza dikkat! Yeni buluşmalar için,
geçici bir elveda… İlk adım Beni tedirgin eden Risk almayan bir kitap,
Risk almayan hayatlar İltica İmtihan İblis’in tahtı Bir yolculuğun ardından Büyük cemaat, küçük cemaat... (son) Büyük cemaat, küçük cemaat... (III) Büyük cemaat, küçük cemaat... (II) Büyük cemaat, küçük cemaat... İnhisar Ömür dediğin:
eklenmeyen, eksilen... İkrama övgü Şair ve ölüm Delik kalbler zamanı ‘Mürşid vaziyetini takınmak’ Kısa bir yazı Adını doğru koyalım Lider ve mürşid Yarım hurmanın anlattığı Tire’de iki gün Meşruiyet krizi Hâfız Ali’yi unutmak Misyon Bediüzzaman’ın değinmedikleri Buluşma noktası olarak kudsî nebî Faydasız bilgi Yazmak üzerine bir hasbıhal Bereketli mekânlar ‘Birer zeki muhatap’ Kader ortaklığı ve
aydın sorumluluğu Sevgisizlik Devlet yüzlü ‘Tehlikeli’ bir muhavere Sözkonusu olan Kemalizm ise,
vatan teferruat mıdır? Yarım kalmış bir cümle:
“İslâm terörü lânetler” ‘Fazla başarı’ Sahabilere hürmet neden gerekli? İslâm peygamberine niye saldırıyorlar? Duyguların dengesi Bir müjdem var Birkaç değini Ayıplı kelimeler Tarih sıfır Formül Kaptanımız kim? Ülker, Godiva, Migros:
kapitalizmin dini Füsus ve nüsus Üç velâyet Temâsül Tecrübe ile hamiyeti buluşturmak En güzel ayakkabı Medresetü’z-Zehra’yı zihnimizde inşa etmek Acıda buluşmak Üç nefis Risale-i Nur herkes içindir Adam yetişir, yetiştirilmez Megalomani Nekrofili Aynanın öteki yüzü İbda-inşa dengesi Kaderi okumak, ama nasıl? Hakikat şahitlik ister, hesap istemez! İdam-ı ebedî, daimî haps-i münferid... Mesaja mesaj Üç ortak Yük Faşizm nerede, demokrasi nereye? İşimiz gerçekten zor Vefa giderse? Hudeybiye turnusolu Şirk-i hafî nerelerde? Bediüzzaman Münazarat’ı niye yazdı? İyi tüccar “Saidleri Ararken”den birkaç tesbit Şimdiki zamanda yaşamak Bitirmeyelim; konuşalım! Bir efsane, bir gerçek Bir ‘bildiri’nin perde arkası Birkaç ‘siyasî’ hatıra... Kime oy vermeli? Utandım, utanıyorum... Kuru tuz, risksiz hayat... Ensar kadınlarına övgü Gerilimi kim çözmeli? Kemalizm ne kadar güçlü? Kemalizmin geleceği var mı? Bitmeyen gerilim ne zaman bitecek? ‘Emanet’ yazısına derkenar ‘Sarıklı genç’ kim ola? ‘Sarıklı genç’ turnusolu Emanet Adalete dair akılda kalan… İmge Susmak, bağırmak, konuşmak... İki peygamber arasında İhlas Risalesi kime okunur? Nasıl ‘hak’lı olunur? İltifat dost, gerçek düşman kazandırır Bizden biri ve biz İhlas ve korku Her hicret, Ensar ister Arz-ı hal Garipler mutsuz… Hizmet sizi kurtarır mı? Hizmet bizi kurtarır mı? Peygamberle görüşmek Aydınlanmanın yolu “Onuncu Söz” ile “Beşinci Şua” arasında Sörfçü ve dalgakıran Uzak bir yerden Yarış Cesur kime denir? Yuva Teşekkürler Yusuf Kaplan! Nerelerdeyiz, ne işlerdeyiz? Bu nasıl okumaktır? Hangi genç dinsiz olmuş? Niye üstümüze alıyoruz ki? Densizliğin bu kadarı... İnsan melek, dünya cennet değildir Öteki gençlik “Yaşa 23 Ekim” Bilal’in Sin’i Yargılamak, anlamak “İsmetli cemal-i suret” One-van-bir ‘İman kardeşliği’ nasıl kazanacak? Biri necis, biri ences:
peki hangisi ences? Amerikanlaşmada yeni adım Allah için yola koyulana
Allah’ın açtığı yollar Bediüzzaman’ın büyük yalnızlığı “Arkadaşlar” işbaşında mı? Yaşanmayan bilgi Sessizlik Söylem-eylem tutarsızlığı üzerine notlar Acziyete düşmeden,
acziyet hissetmeden Geleceğin sansürleri Davanın rantla imtihanı Yüksek gerilim Hasb-ı hal Kalvinizm: Kim dediğinde yanlış olur? Bu yanlışa dur diyelim! Yetti artık! İslâm’ın fazlası Kullanamadığımız güç Eugéne’ler, dikkat! Karadelik Mevlânâ’nın başına gelenler ışığında... Bediüzzaman’ı tüketmek Ağaç olmak Müslümanın Müslümana ettiği kötülükler Miracın anahtarı: Tekbir Tekbir bayramı Sözüm hâsidlere! Hakikat şahitlik ister Ümeyye’ler Bilâl sevmez Başarmaya mecbur muyuz? Nefret bağımlılıktır Gazap tacirleri Doğru ölçüler, yanlış tatbikat Birincilikleri Aşan Bir İkincilik Küçük adama vurun! Duygu ticareti Küçük hayatlar İyi hümanist, kötü dindar... Bilmek ve yapmak Risk almak “Kalbin direnişi” İlginçlik Kaçak güreşmek “Tesettürü Yeniden Düşünmek” İmanın değeri Mü’minin değeri Hep böyle mi olacak? ‘Wishful thinking’ Zorunlu bir hasbıhal Bizi herkes sevsin mi? Ve’d-duhâ’yı yitirmek Bir gazeteci olsam... Söz uçar, sözleşme kalır 'Güzel bir ayrılış' Başörtüsü meselesi nasıl çözülmez? Tasavvuf yolu,
her hâlükârda
aşk yolu mudur? (II) Tasavvuf yolu,
her hâlükârda
aşk yolu mudur? ‘Yüz’süzlük Deyyân-Vehhâb denklemi Başarısızlığa övgü Ömer Seyfettin’i affedemiyorum Kaç âyet nazil oldu? Ebu Bekir olmasaydı? Var olmak ‘Kutsal geçmiş’ hapishanesine dair notlar ‘Ömer’in sürpriz gelişi’ mi? Sözün amelindendir İkinci adama dikkat, üçüncüye de! “Ya siyahtır, ya beyaz” mı? Zaman cemaat zamanıdır Kahramanımız Kim? Vazgeçilmezlik Rıza Dayatmaları Karşısında Bilginin getirdiği Bir reklamın düşündürdükleri Eleştiri gıybet midir? Vahdetî’den ileride miyiz? O günler mi geldi? Peygamberin Bir Günü Mirac ve Sünnet Leyle-i Kadr’in Kadri İsrâ Suresindeki Mirac Aile Evden Gidiyor Devletliler ve Devletçiler