Diğer dil- Almanca- Fransızca- İtalyan- İngilizce- İspanyolca- Portekizce- Hollandaca- Lüksemburgca- Danimarka- Norveç- İsveççe- Fince- Lehçe- Bulgarca- Rusça- Latince- ------------ Afrikaanca- Arnavutça- Amharca- Arapça- Ermeni- Azerice- Bask- Bengalce- Beyaz Rusça- Burma- Boşnakça- Cebuano- Chichewa- Çince- Estonca- Galiçyaca- Gürcüce- Yunanca- Haitili- Hawaii- İbranice- Hintçe- Endonezya- İrlandalı- İzlandaca- Japonca- Cava- Kazak- Katalanca- Kmer- Kırgız- Koreli- Korsikalı- Hırvatça- Kürtçe- Laoca- Letonca- Litvanyaca- Madagaskarlı- Malayalam Dili- Malezya- Malta- Maori- Marathi- Makedonca- Moğol- Nepal- Peştun- Farsça- Filipinli- Pencap- Romence- Samoaca- İskoç- Sırp- Sotho- Sindice- Sinhala- Slovakça- Slovence- Somali dili- Sudanlı- Svahili dili- Tacikçe- Tamil- Telugu dili- Tay dili- Çekçe- Türk- Ukraynaca- Macarca- Urduca- Özbek- Vietnamca- Galce- Yoruba- Zulu
Hakkımızda > J. Tkach'tan çalışan mektubu > MB 2016 Mart
İsa'nın nimet	
Sık sık seyahat ettiğimde Grace Communion International kilise ayinlerinde, konferanslarında ve yönetim kurulu toplantılarında konuşma yapmam istenir. Bazen son kutsamayı vermem istenir. Harun'un İsrail oğullarına (Mısır'dan kaçışlarından sonraki yıl ve Vaat Edilmiş Topraklara girmelerinden çok önce) çölde sunduğu kutsamalarına sık sık geri dönüyorum. O zaman, Tanrı İsrail'e yasayı nasıl tutacağını öğretti. İnsanlar kararsız ve oldukça pasifti (sonuçta tüm yaşamları boyunca köleydiler!). Muhtemelen şöyle düşündüler: “Tanrı bizi Kızıldeniz yoluyla Mısır'dan çıkardı ve bize yasasını verdi. Ama şimdi buradayız ve hala çölde dolaşıyoruz. Sıradaki ne? " Ama Tanrı, onlar için planını onlara ayrıntılı olarak açıklayarak yanıt vermedi. Bunun yerine onları kendisine imanla bakmaya teşvik etti:
Ve RAB Musa'ya söyliyip dedi: Harun'a ve oğullarına söyle ve de: İsrailoğullarını mubarek kıldığınız zaman şöyle diyeceksiniz: RAB sizi mubarek kılsın ve sizi korusun; Rab yüzünü üzerinize parlatsın ve size lütufta bulunsun; Rab yüzünü sana kaldırsın ve sana esenlik versin (4. Mose 6,22).
Aaron'un Tanrı'nın sevgili çocukları önünde uzanmış kolları ile nasıl durduğunu ve bu kutsamadan bahsettiğini görüyorum. Onlara Rabbinin nimetini vermesi için ne büyük bir onur olmalı. Bildiğiniz gibi, Aaron Levite kabilesinin ilk yüksek rahibi idi:
Fakat Harun, kendisi ve oğulları olan en mukaddes olanı her zaman için takdis etmek, Rab'bin önünde kurban kesmek ve ona Rab'bin adıyla hizmet etmek ve onu her zaman kutsamak için ayrılmıştı (1.Chr. 23,13).
Bir kutsama bağışlamak, Tanrı'nın halkını cesaretlendirmek için yapıldığı saygın bir övgü eylemi idi - burada Mısır'dan Vaat Edilen Topraklara kadar zorlu Exodus sırasında. Bu rahibe kutsama, Tanrı'nın ismine ve kutsamaya atıfta bulundu, böylece halkı Rab'bin lütfunu ve teminatını güvencede yaşayabilir.
Her şeyden önce bu nimet, bitkin ve cesaretsiz insanlara çölde yolculuklarında tatbik edilmelerine rağmen, bugün bizimle olan ilişkilerini tanıyorum. Amaçsızca gezinmek anlamında geleceğe belirsizce baktığımız zamanlar vardır. Öyleyse, Tanrı'nın bizi kutsadığını ve koruyucu elini üzerimize yaymaya devam ettiğini hatırlatmak için cesaret verici sözlere ihtiyacımız var. Bize karşı tavrını tuttuğunu, zarif olduğunu ve bize huzur verdiğini hatırlamalıyız. Hepsinden önemlisi, bize sevgisinin bize İsa Mesih'i gönderdiğini - kendisinin Aaron'un nimetini yerine getirdiği en büyük ve son yüksek rahip olduğunu unutmamalıyız.
Kutsal Hafta (Tutku Haftası olarak da bilinir) yaklaşık bir hafta içinde Palm Pazar (İsa'nın Kudüs'e muzaffer girişini hatırlayarak) ile başlar, ardından Maundy Perşembe (Son Akşam Yemeği'nin anısına), İyi Cuma (bizi gösteren anma günü) takip eder. Tanrı'nın tüm kurbanların en büyüğünde ortaya konan bize karşı iyiliği) ve Kutsal Cumartesi (İsa'nın cenazesini hatırlamak). Sonra, her şeyin üzerinde parıldayan sekizinci gün gelir - Tanrı'nın Oğlu olan büyük başkâhinimiz İsa'nın (İbr. 4,14). Yılın bu zamanı bize, "Mesih aracılığıyla cennetteki tüm ruhsal kutsamalarla" sonsuza dek kutsandığımızı hatırlatır (Eph. 1,3).
Evet, hepimiz belirsizlik zamanları yaşarız. Ama Tanrı'nın bizi Mesih’te kutsamanın büyüklüğünü hatırlayabiliriz. Suları ilkbahardan toprağa akan güçlü bir nehir gibi, Tanrı'nın adı da dünyanın önünü açıyor. Her ne kadar bu yönü tam olarak anlamamış olsak da, gerçekte bize açıklanmış olan şey bizi şaşırtıyor. Tanrı gerçekten bize O'nun nimetini veriyor. Kutsal Hafta bize bunu hatırlatıyor.
İsrail halkı, Harun'un kâhinler tarafından kutsandığını işitmiş ve kuşkusuz bundan cesaretlenmiş hissetmiş olsa da, çok geçmeden Tanrı'nın vaatlerini unuttular. Bu kısmen insan rahipliğinin sınırları, hatta zayıflıklarından kaynaklanıyordu. İsrail'deki en iyi ve en sadık rahipler bile ölümlüydü. Ama Tanrı daha iyi bir şey (daha iyi bir baş rahip) buldu. İbranilere Mektup bize, ebediyen diri olan İsa'nın daimi baş rahibimiz olduğunu hatırlatır:
Bu nedenle, kendisi aracılığıyla Tanrı'ya gelenleri sonsuza dek kurtarabilir, çünkü her zaman onlar için ayakta durmak için yaşar. Böyle bir başrahip bizim için de uygundu: kutsal, masum ve lekesiz, günahkarlardan ayrılmış ve göklerden daha yüksek [...] (İbraniler 7, 25-26; Zürih İncil).
Harun'un kollarını İsrail'i kutsamak için yayan görüntüsü, bizi daha da büyük bir başkâhin olan İsa Mesih'e yönlendirir. İsa'nın Tanrı'nın halkına verdiği nimet, Harun'un kutsamasının çok ötesine geçer (daha geniş, daha güçlü ve daha kişiseldir):
Kanunlarımı zihinlerine koyacağım ve kalplerine yazacağım ve onların Tanrısı olacağım ve onlar da benim halkım olacak. Ve hiç kimse hemşehrisine ve hiç kimse kardeşine şu sözlerle öğretmeyecek: Rab'bi bil! Çünkü en küçüğünden en büyüğüne herkes beni tanıyacak. Çünkü onların adaletsiz işlerine lütufkârlıkla karşılık vermek ve günahlarını artık anmamak istiyorum (İbr.8,10-12; Zürih İncil).
Tanrı'nın Oğlu olan İsa, bizi Tanrı'ya bağdaştıran ve onunla olan kopmuş ilişkimizi yeniden dengeye getiren bağışlama kutsamalarından bahseder. Kalplerimizde ve zihinlerimizde derinlere inen bir değişimi meydana getiren bir lütuftur. Bizi en yakın takip eden ve Yüce olan ile bir araya getiriyor. Tanrı'nın Oğlu sayesinde, kardeşimiz Tanrı'yı ​​Babamız olarak tanıyoruz. Kutsal Ruh'uyla sevgili çocukları oluruz.
Kutsal Hafta hakkında düşündüğümde, bu nimetin bizim için neden önemli olduğunu düşündüğüm başka bir neden aklıma geliyor. İsa çarmıhta öldüğünde, kolları yayıldı. Onun kıymetli yaşamı bize bir nimettir, dünyaya dinlenmiş sonsuz bir nimettir olarak feda edildi. İsa, Babamızın bizi tüm günahlarımızda affetmesini istedi, sonra yaşamak için öldü.
Dirilişinden ve yükselişinden kısa bir süre önce, İsa başka bir nimet verdi:
Ve onları Beytanya'ya kadar çıkardı, ve ellerini kaldırıp onları mubarek kıldı; ve vaki oldu ki, onları mubarek kıldı, onları ayırdı ve göğe çıktı. Ama ona taptılar ve büyük bir sevinçle Yeruşalim'e döndüler (Luka 24,50-52).
Özünde, İsa o zaman ve şimdi öğrencilerine şöyle dedi: «Ben kendimi korusun ve seni koruyorum, yüzümün senin üzerinde parlamasına ve sana minnettarım; Yüzümü sana kaldırıyorum ve sana huzur veriyorum »
Karşılaştığımız belirsizlik ne olursa olsun, Rabbimiz ve Kurtarıcımızın nimetiyle yaşamaya devam edelim.
İsa'ya sadık bir bakışla sizi selamlıyorum,
Joseph Tkach
Başkan GRACE COMMUNION INTERNATIONAL
İsa'nın nimet
Almanca Makale • Google ile Çeviri (GTranslate)
© COPYRIGHT 2021 - WELTWEITE KIRCHE GOTTES (SCHWEIZ) - IMPRESSUM - YASAL BİLDİRİMLER - GİZLİLİK - İLETİŞİM