Fakat öyle yoğun bir tempo içerisindeyim ki, sakin sakin oturup birkaç kelime karalama şansını neredeyse hiç bulamıyorum. Bu yüzen şöyle bir karar aldım sevgili okurum: Bundan sonra, arada bir, instagram hesabımdan (@issterzi) #bmwhikayeleri etiketiyle minik hikayeler paylaşmayı ve bu hikayeleri blogumda post olarak yayınlamayı planlıyorum. Çünkü bu şekilde hem sizleri hem de kendimi üzmeden yazabilirim diye düşünüyorum.
Aşağıda yeni planımın ilk ürününü okuyacaksınız. BMW 116d’mle ilgili, üç parçadan oluşan bir hikaye… Keyif almanızı diliyorum.
Vol.1
Ağaçların arasından süzülen güneş kışın ve en çok da kamyonların tecavüz ettiği tozlu asfaltın kemiklerini ısıtırken gözlerim açıldı. Geç kalmak ya da fazla erken uyanmış olmak skalasının neresinde durduğuma dair en küçük bir fikrim yoktu. Telefonumu bulmak için elimi yatakta gezdirirken başka bir şey buldum. Hayır sapıklaşmayın! Bulduğum şey kapımın önündeki 116d’min anahtarıydı. 800 km’deki 116d’min… 800 diye kilometre mi olur? 800 olsa olsa kredi borcu taksididir. Yataktan çıkıp üzerime bir şeyler geçirdikten sonra ultimate driving ayakkabılarımı, kırmızı converse’lerimi giydim. 116 bg gücündeki otomobilim kırmızı converse ile 116 bg + 10 kaplan gücüne çıkıyor. Buradan bir kırmızı converse’in 5 kaplan ettiği de anlaşılabilir. Her neyse sevgili okur. Bu yıl baharın gelişi, trip attığını inkar eden kızın tribine benzemedi mi? Bahar geldi gibi görünse de, ılımanlıktan eser yok. İncecik gömleğim gece boyunca sırtım için soğutulmuş kumaş koltuğa dokununca vay mınaki diye iç geçirdim. Üstelik daha dizelin ısınmasını bekleyecektim…. Birkaç dakika harman kaldırma sesi dinledikten sonra yola koyuldum. Zamandan, yorgunluktan ve kullanılan otomobilin fiyatından bağımsız olarak keyif veren yol arkadaşıma gidiyordum. Bu arada yol arkadaşım derken, bir insandan değil, yoldan söz ediyorum. Evet, arkadaşım yol. Devamı canım isteyince…
Vol.2
Rüyalardaki manasız bağlantıları bilirsiniz. Hani bazen Holmes’ün bile çözemeyeceği garip bir akışın ortasına atar bizi hayal dünyamız. Nedendir bilmiyorum sevgili okur, arkadaşıma (#bmwhikayeleri ‘nin ilkinde sizi arkadaşımla tanıştırmıştım) varıp da virajları geride bırakmaya başladığımda, bahsettiğim tuhaflığa benzeyen ve kelimelere dökmekte zorlandığım bir hissiyata kapılıyorum. Şöyle ki, daha önce de söylediğim gibi, arkadaşım eğlence konusunda altımdaki otomobilin fiyatını, yorgunluğumu yahut zamanı düşünmeksizin bütün cömertliğini ortaya koyar. Virajlar peşi sıra bağlanırken, yalanmış bir lolipop gibi incelen ve kırılganlaşan yol tutuş limitleri beni dünyanın bütün ağırlıklarından kurtarsa da, bir zaman sonra kendimi kontrol edemediğim bir akışın içerisinde kaybolmuş gibi hissediyorum. Daha açık söylemem gerekirse, sanki ben virajlara değil; virajlar bana hükmediyormuş gibi… Bunda arkadaşımla fazla samimi olmamın payı var mıdır bilemiyorum. Oysa ki tez muhabbet fazla ayrılık getirir (emin değilim tam tersi de olabilirdi) atasözünün doğruluğunu kanıtlayacak birine benzemiyordu. 116d’mle bütünleşmiş ve az önce bahsettiğim lolipopu ucuz erotik film aktristlerine taş çıkartacak kadar yoğun biçimde yalarken dünyanın en mutlu adamına dönüştüğüm doğrudur. Fakat dedim ya, sanki engel olamadığım bir güç beni, otomobilimi ve kırmızı converse’lerimi yönetiyormuş gibi… Sanki, devasa bir voodoo bebeğinin oyuncağı olmuşum, sanki az sonra içi boşalmış bir kola kutusunun üzerinden geçerken tepetaklak olup bir agacın gölgesinde unutulacakmışım… Daha da garip olansa, her virajda mekanın büküldüğünü duyuyorum. İlkokul öğretmenim ve sürekli gittiğim restoranın otomobil teslim etmediğim valesi aynı rüyada buluşup kafamı nasıl karıştırıyorsa, bu kombine virajlar da aynısını yapıyor be okur. Ha, rüyadan ışık hızıyla uyanmamı sağlayan bişey yok mu, var: Kamyonlar. Apeksi geçmiş, lolipopu inceltmişken koca ağızlı bir deve doğru yanlamak hiç hoş olmuyor be okur. Axor kullanan o dayıya teşekkür mü yoksa lanet mi etmem gerektiğini de bilmiyorum. Tek bildiğim otomobil, yol ve sürücü fazla yakınlaşınca parmak uçlarını karınca yuvasına dönüştürerek etki gösteren bir uyuşturucunun ortaya çıktığıdır…
Vol.3
Peki ya virajlarda bir olduğum, birlikte gülüp birlikte assktir çektiğim kadim dostum 116d? Eski okurlarım benim 90’lı yıllardan kalma otomotiv baharatlarına duyduğum sevgiyi çok iyi bilir. Reçellik kayısı kadar yumuşak süspansiyonlar, dombili lastik yanakları ve mekanik detaylar aklıma ilk gelenlerden bazıları… Bu baharatları halen çok sevdiğimi ve E36’m sayesinde bol bol tattığımı (yazar burada yalan söylüyor, E36’sını iki aydır hiç kullanmadı) belirteyim. Ne var ki sayın okur, 116d’mle bir olup virajlara ve devasa voodoo bebeğinin boş kola kutularına karşı açtığım savaşta modern silahlara ihtiyaç duyuyorum. Örneğin mekanik tutunma limitleri geride kaldığında, etipufa benzeyen lastik yanaklarını gere gere kaydıktan sonra, tutunma yeniden bizimle olur olmaz balkona asılmış çarşaf gibi şöyle bir sallanıyoruz. Oysa ki 17’lik bir jant ve 45 yanaklı bir lastikle Ceremi Kılarksın dublörleri gibi hayvanca yan gidebilirdik ki bu, arkadaşım dediğim fakat arkamdan iş çevirdiğine inandığım virajlar bileşkesini çok üzerdi. Öte yandan, 116d’min süspansiyonları anne kucağı kadar huzurlu olmak yerine, her çukurda ve her kasiste böbrek taşlarımı düşürmeye çalışsaydı virajlarda Fuat Abi yürüyüşü gibi tuhaf bir gönyeyle kaymaz; bunun yerine sıfır beden mankenlerin sırt çizgisini utandıracak kadar dik durabilirdim. M135i’ye ihtiyacım olduğunun farkındayım… Ne var ki bitanecik okur, eski baharatlardan birisi daima kazanıyor ve kanımca daima kazanmaya devam edecek. MANUEL ŞANZIMAN. Erik gibi, kütür kütür, lökür lökür manuel şanzıman. Her vites geçişinde avuç içimden bileklerime doğru uzanan orgazmik titreşimlerin kaynağı manuel şanzıman. Heel&Toe yapan kırmızı converse’lerimin en büyük destekçisi manuel şanzıman. Senna’nın ayaklarını Shakira’nın poposundan daha fazla izlememize sebep olan manuel şanzıman… Manuel hep kazandı, kazanacak. Zafer, göklerden gelen üçüncü pedalın olacaktır. İşte bu yüzden cevabım çoğu zaman 116d.
SON
Share this:
Facebook
Twitter
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
5 replies	»
kaan dedi ki:	
09 Nisan 2015, 14:03
hacı abi gaza gelip dediklerini bende renault kangoo ile yapmaya çalışılıyorum şasi eğilecek hissi veriyor. :))))))))))
Cevapla
Mert dedi ki:	
17 Nisan 2015, 12:18
Kangoo’yla sportif sürüş yapma cabalarinda olan biride benim.2012 model dCi 110 Kangoo 2 miz var.Yol tutuşu fena değil ama virajlarda çok yatıyo ve direksiyonda %1 bile his yok.Ustelik dar virajlarda 1.5 tonluk kutle yana yatinca insan tam limitlerde olmasa bile bi tuhaf hissediyor.Ama baska aracimizda olmadigi icin eglenmeye calisiyoz artik napalim 😀
Cevapla
kaan dedi ki:	
22 Nisan 2015, 16:12
benimki 2007 model 1.5 65 hp dediğin gibi aşırı yatıyor esp falan yok önden koptumu toplamak kolay olmuyor direksiyon sünger gibi hiç his yok
Cevapla
ertan dedi ki:	
06 Eylül 2015, 22:06
İsmail abi 116d nin yakıt tüketimi hakkında bilgi verebilirmisin?
Cevapla
çağın dedi ki:	
19 Kasım 2017, 14:43
4.5lt
Cevapla
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
By İsmail TERZİ
On 07 Nisan 2015
5 Yorum
Previous	
Next	
BMW
#bmwhikayeleri, 116d, araba, Araba Hikayeleri, aşk, bmw, bmw hikayeleri, bmwgeniustürkiye, ismail terzi, otomobil, Otomobil Hikayeleri, sürüş
SON YAZILAR
İLK SERVİS: BMW 320i (E36)
YENİ OTOMOBİL: BMW 320i (E36)
KIRMIZI OTOMOBİLLE BİR YIL
SÜRÜŞ ROTASI: KARACAKÖY – YALIKÖY – ÇİLİNGOZ TABİAT PARKI
SÜRÜŞ ROTASI: UÇMAKDERE
İSTANBUL’DA KAMP
SÜRÜŞ ROTASI KEŞFİ: SEYDİŞHİR-AKSEKİ-HUĞLU-SEYDİŞEHİR
TEKE SÜRÜŞÜ: FORD ESCORT RS COSWORTH, PEUGEOT 205 GTI, BMW M3
ELLİ YILLIK RALLİ EFSANESİ: TEKE ETABI
KIRMIZI OTOMOBİLİN HİKAYESİ: İLK BAKIM VE İLK TEMİZLİK
SADECE BİR RÜYA: BMW Z3 COUPE 3.0i
DOKÜMANLARLA KIRMIZI OTOMOBİLİN HİKAYESİ
DÜNYA SANAT GÜNÜ GALERİSİ: BMW Z8
AYDIN BEY'İN JAGUAR'I
KIRMIZI OTOMOBİLİN HİKAYESİ
KADIN SÜRÜCÜ
BMW M140i İLE BİR GEÇİDİN İNADI KIRILIYOR
OTOMOBİL VE DOĞA İLİŞKİSİ ÜZERİNE BİR ‘FOTO DENEME’
YAYLA YOLUNDA: SUBARU IMPREZA GT TURBO
BİR DAĞINIK KARAKTER: LOTUS ESPRIT S4S
2019 BMW 3 SERİSİ (G20) İLE İLGİLİ BİLMENİZ GEREKEN ÜÇ ŞEY
BMW M2 COMPETITION VE BİR GEÇİDİN İNADI
YEDİNCİ SANATTA SÜRÜŞ
HIZIN PORTRESİ: FRANÇOİSE SAGAN
X BİR YER: GAZİANTEP
SONUNDA! PEUGEOT 205 GTI
KUSURSUZ SÜRÜŞ: MINI JOHN COOPER WORKS
RALLİDEN YOLLARA ARMAĞAN
#TBT BMW 8 SERİSİ
GELECEKTEN KORKMUYORUM: BMW i3
ARA

Blogu E-posta ile Takip Et
Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.
E-posta Adresi:	
Takip Et
BMW	
İLK SERVİS: BMW 320i (E36)	
Dört kapılı Leyla ile yaklaşık 1000km süren ilk yolculuğumun ardından bir uzun kamyoncu uykusuna dalıyorum. Günden önce uyanıp saate bakıyorum, E5 henüz kilitlenmemiş. Kalkıp dört tek espresso ile aydınlandıktan sonra […]
İLK SERVİS: BMW 320i (E36)
BMW	
YENİ OTOMOBİL: BMW 320i (E36)	
“Ah Leyla Leyla Leyla etme bu nazı,” diyor Erkan Oğur. Yağmur saatlerdir dinmedi. Bozkırın ortasında dümdüz yol alıyorum. Ellerim sabit, gözlerim sabit. Ön camdaki manzaranın en hareketli ögesi silecekler. Otomobil […]
YENİ OTOMOBİL: BMW 320i (E36)
BMW	
KIRMIZI OTOMOBİLLE BİR YIL	
1984 model BMW 520i otomobilimi bir yıl önce bugün satın aldım. Ve o günden beri, kırkına merdiven dayamış bir klasik otomobili İstanbul koşullarında gündelik kullanıyorum. Yazının devamında 12 aylık ve […]
KIRMIZI OTOMOBİLLE BİR YIL
DİREKSİYON BAŞINDAN NOTLAR	
SÜRÜŞ ROTASI: KARACAKÖY – YALIKÖY – ÇİLİNGOZ TABİAT PARKI	
Virajın dışında yükselen ve komşu direklerle hareketsiz dansını sürdüren elektrik […]
SÜRÜŞ ROTASI: KARACAKÖY – YALIKÖY – ÇİLİNGOZ TABİAT PARKI
DİREKSİYON BAŞINDAN NOTLAR	
SÜRÜŞ ROTASI: UÇMAKDERE	
Sabahın beşinde uyanmama değdiğini hissettirmeyen ve yaklaşık iki saat alan sürüşün ardından Tekirdağ’a ulaşıyorum. Sonra Marmara’ya doğru sapıyor ve Barbaros üzerinden Kumbağ’a varıyorum. Gün epey aydınlandı sayılır. Kumbağ’da küçük ilçelere […]
SÜRÜŞ ROTASI: UÇMAKDERE
BMW	
İSTANBUL’DA KAMP	
“En azından su soğuk değilmiş,” diyorum. Oysa birkaç dakika önce aynı suyun derinliğini bacaklarımla ölçmek için paçalarımı sıvarken durumdan hayli hoşnutsuzdum. Otomobilin arka kısmına göz atmak için başımı çevirdiğimde sırt […]