Ey yiğit! Yazgıya bahane bulma, Yükleme kendi suçunu başkasına. Suçunu gör, dönüp de etrafında kendinin. Kendindendir, gölgeden değil çektiklerin. Ne yaptın da sana dönüşünü görmedin? Ne ektin de ektiğini biçmedin? Eylemlerin ruhundan ve bedeninden doğar. Çocuğun gibi sonra gelip eteğinden tutar. “Mevlana“