Meral Akşener (evlilik öncesi soyadı Gürer, d. 18 Temmuz 1956; Gündoğdu), Türk akademisyen ve siyasetçi. Kurucusu olduğu İYİ Parti'nin aynı zamanda genel başkanıdır.
1995 ve 1999 Türkiye genel seçimlerinde Doğru Yol Partisi (DYP) milletvekili olarak meclise giren Akşener, 1996 ve 1997 yılları arasında Necmettin Erbakan tarafından kurulan koalisyon hükûmetinde içişleri bakanı olarak görevini sürdürmüştür. Akşener, 2007, 2011 ve Haziran 2015 Türkiye genel seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) milletvekili olarak meclise girmiştir. Kasım 2015 genel seçimlerinde partisinden milletvekili adayı gösterilmemiştir. 25 Ekim 2017'den itibaren kendisinin liderliğinde kurulan İYİ Parti'nin genel başkanıdır. 2018 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçiminde partisinin cumhurbaşkanı adayı olmuştur.
İçindekiler
1 Erken yaşamı ve kariyeri
2 Siyasal yaşamı
2.1 Erken siyasi yaşamı
2.2 İçişleri Bakanlığı
2.3 AK Parti'nin kuruluş aşamasında yer alması
2.4 Milliyetçi Hareket Partisi
2.5 MHP genel başkanlık adaylığı ve ihracı
3 İYİ Parti genel başkanlığı (2017-günümüz)
3.1 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekili Genel Seçimi Süreci
3.2 31 Mart 2019 Mahalli İdareler Genel Seçimleri Süreci
3.3 23 Haziran 2019 İstanbul Seçimi Süreci
3.4 Diğer Siyasilerle Olan İlişkisi
4 Özel yaşamı
5 Kaynakça
6 Dış bağlantılar
Erken yaşamı ve kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]
Selanik'ten Kocaeli'ye göç eden Balkan Türk'ü bir ailenin kızı olan Meral Akşener, 18 Temmuz 1956 tarihinde Tahir Ömer Bey ve Sıdıka Hanım'ın çocuğu olarak Kocaeli'nin İzmit ilçesine bağlı Gündoğdu köyünde doğdu. 1974 yılında Bursa Kız Öğretmen Lisesini tamamlamasının ardından 1979 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünden mezun oldu. 1979 ve 1982 yılları arasında öğretmen olarak çalışan Akşener, 1982 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi Kocaeli Mühendislik Fakültesinde araştırma görevlisi oldu. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde doktora ve yüksek lisans yaptı. Kocaeli Üniversitesinde İnkılap Tarihi Bölüm Başkanlığı görevinde bulundu. Zübeyde Hanım Şehit Aileleri Vakfı'nın kuruluşunu gerçekleştirdi ve başkanlığını yaptı.[1][2]
Siyasal yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]
Erken siyasi yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]
Siyasete 1994 yerel seçimlerinde Doğru Yol Partisinden Kocaeli Büyükşehir Belediye başkan adayı olarak girmiştir.[3]
İçişleri Bakanlığı[değiştir | kaynağı değiştir]
1995 yılında Doğru Yol Partisi (DYP) Kadın Kolları Başkanı olan Meral Akşener, ilk defa 1995 Türkiye genel seçimlerinde DYP Kocaeli milletvekili olarak meclise girdi. Necmettin Erbakan başkanlığında 28 Haziran 1996 tarihinde Refah Partisi (RP) ve DYP koalisyonunun oluşturduğu 54. Türkiye Hükûmeti'nden 3 Kasım 1996 tarihinde Susurluk kazası sonrası İçişleri Bakanlığı görevinden istifa eden Mehmet Ağar'ın yerine İçişleri Bakanlığı görevini üstlenerek Türkiye tarihindeki ilk kadın İçişleri Bakanı oldu. 28 Şubat süreci'nin yaşanması ile 54. Türkiye Hükûmeti'nin dağılmasının ardından görev süresi 30 Haziran 1997 tarihinde son buldu. 1999 Türkiye genel seçimlerinde DYP İstanbul milletvekili olarak tekrar meclise girdi. 2002 Türkiye genel seçimlerinde ise DYP %9,54 oy alarak baraj altında kaldı.[4]
AK Parti'nin kuruluş aşamasında yer alması[değiştir | kaynağı değiştir]
4 Temmuz 2001 tarihinde Doğru Yol Partisinden istifa ederek Fazilet Partisinden kopan Abdullah Gül ile Recep Tayyip Erdoğan'ın önderliğini yaptığı 'yenilikçi' kanat olarak adlandırılan oluşuma katıldığını Abdullah Gül ve arkadaşlarının çalışma ofisi olarak kullandıkları Politik Araştırmalar Merkezi'nde basın toplantısıyla ilan etti.[5][6] Yeni parti için çalışma yaparken oğlunun da parti adı için çalışma yürüttüğünü söyledi.[7][8] Ancak bir süre sonra "Milli Görüş çizgisini sürdürüyorlar" diyerek[9] hayal kırıklığı yaşadığını belirterek[10] yenilikçi hareketten ayrılıp 3 Kasım 2001 tarihinde Milliyetçi Hareket Partisine katıldı.[9]
Milliyetçi Hareket Partisi[değiştir | kaynağı değiştir]
2001 yılında Milliyetçi Hareket Partisine (MHP) katılan Akşener, 2007 Türkiye genel seçimlerinde MHP İstanbul milletvekili olarak meclise girdi. Bu süre içerisinde MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli'ye siyasi işler alanında başdanışmanlık yaptı.[11] 2004 yerel seçimlerinde MHP'den İstanbul Büyükşehir Belediye başkan adayı oldu.[3] En son 1968 yılında Cumhuriyet Halk Partisi'den (CHP) Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanvekili seçilen Muş milletvekili Hayriye Ayşe Nermin Neftçi'den sonra 10 Ağustos 2007 tarihinde Güldal Mumcu ile beraber TBMM başkanvekilliği görevine seçildi. TBMM'de Türkiye-Çin Parlamentolararası Dostluk Grubu üyeliği yaptı.[12] 2011 ve Haziran 2015 genel seçimlerinde tekrar MHP İstanbul milletvekili olarak tekrar meclise girdi. Fakat Kasım 2015 Türkiye genel seçimlerinde partisinden milletvekili adayı gösterilmedi.[10]
MHP genel başkanlık adaylığı ve ihracı[değiştir | kaynağı değiştir]
Muhaliflerin öne çıkan ismi Meral Akşener, Mayıs 2016'da olağanüstü kongrenin engellenmesi üzerine konuşma yapıyor.
Kasım 2015 genel seçimlerinde MHP'nin oy kaybederek mecliste temsil edilen dördüncü parti olması üzerine ay sonunda yapmış olduğu basın toplantısında kurultay talebinde bulunmuş ve "Üzerime düşen her görevi yapmaya hazırım." demiştir. Mahkeme kararıyla yapılacak olan MHP olağanüstü kongresi için Meral Akşener genel başkan adayı oldu.[13] Olağanüstü Kongre tarihi olarak 15 Mayıs'ın belirlendiğini açıklandı. MHP Genel Merkezi ise bu kararı tanımadığını bildirdi.[14] 8 Eylül 2016 tarihinden partiden ihraç edildi.[15] Meral Akşener, 19 Haziran 2016 tarinde Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine başvurarak, partiden ihraç kararına ihtiyati tedbir konulmasını istedi.[16] MHP'nin ihraç kararına açmış olduğu iptal davası, 15 Aralık 2016 tarihinde Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından reddedildi ve bu kararla partiden ihracı kesinleşti.[17] 6 Ağustos 2020 tarihinde MHP vekili Cemal Enginyurt, kongre sonucunda 715 imza ile genel başkanlığı Meral Akşener'in kazandığını, iptal için mahkeme başvurusunu bizzat kendisinin yaptığını belirtmiştir.[18]
İYİ Parti genel başkanlığı (2017-günümüz)[değiştir | kaynağı değiştir]
İYİ Parti, Meral Akşener öncülüğünde 25 Ekim 2017'de kurulmuştur. Meral Akşener partinin ilk genel başkanı seçilmiştir.[19]
24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekili Genel Seçimi Süreci[değiştir | kaynağı değiştir]
24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekili Genel Seçimi için İYİ Parti'nin seçime katılabileceği konusunda oluşan tartışmalar sonucunda Meral Akşener, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'ndan 15 milletvekilinin kendi partisine geçmesini talep etmiştir.[20] Böylece oluşan meclis grubu sayesinde İYİ Parti hem teşkilatlarının oluşması hem de grup kurulması nedeniyle seçime girmeye hak kazanmıştır.
Akşener, 2018 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçiminde cumhurbaşkanı adayı olmak için 2 Mayıs 2018'de YSK'ya başvurdu ve seçmenlerin aday teklifinde bulunabildiği ilk gün olan 4 Mayıs 2018'de gerekli 100.000 imzaya ulaşarak aday olmaya hak kazandı.[21][22]
31 Mart 2019 Mahalli İdareler Genel Seçimleri Süreci[değiştir | kaynağı değiştir]
Akşener, partisinin yetkili kurullarında alınan kararlar doğrultusunda ve yerel seçim simülasyonlarından elde ettiği sonuçları baz alarak bazı illerin Millet İttifakı'na geçebileceğini öngörüp teşkilat başkanı Koray Aydın'ı CHP Genel Merkezi'ne gönderdi.[23] Uzun görüşmeler sonucunda iş birliği kararı alındı. İYİ Parti Ankara'da aday çıkarmayı ve bu adayın Mansur Yavaş olmasını istedi. Buna karşın Mansur Yavaş CHP'den aday olması halinde kazanma ihtimalinin yüksek olmasını sebep göstererek ortak aday olmak istediğini bildirdi.[24]
Yapılan iş birliği protokolünce CHP İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Adana, Muğla, Aydın, Tekirdağ ve Hatay'da aday gösterdi. İYİ Parti ise Konya, Denizli, Balıkesir, Gaziantep, Trabzon, Samsun ve Sakarya'da aday gösterdi.[25] Niğde, Uşak gibi illerde ve bazı merkez ilçelerde İYİ Parti'nin aday çıkarmak istemesine rağmen CHP'nin adaylarının ısrarı sonucunda bu il ve ilçelerde iki parti seçime ayrı olarak girdi.
Akşener, İstanbul özelinde daha sık olmak koşuluyla Türkiye'nin birçok bölgesine bizzat giderek seçim kampanyasını yönetti. Bu dönemde Kılıçdaroğlu yalnızca ortak mitinglerde Akşener ile konuşma yaptı. İki lider, Balıkesir, Denizli, Antalya, Aydın ve Manisa'da ortak mitinglerle adaylarını tanıttı. Genellikle Kılıçdaroğlu salon toplantılarında, Akşener ise meydanlarda konuşma yapmaya özen gösterdi.
İYİ Parti yapılan seçimlerde büyükşehir ve il belediyesi kazanamadı fakat oy oranı ile 3. parti oldu. Bununla birlikte oluşturulan iş birliğinin etkisiyle uzun yıllardır Ak Parti ve MHP'nin yönetiminde olan İstanbul, Ankara, Bolu, Antalya, Mersin, Bilecik, Artvin, Ardahan ve Kırşehir gibi illeri CHP kazandı.[26]
23 Haziran 2019 İstanbul Seçimi Süreci[değiştir | kaynağı değiştir]
Meral Akşener, 6 Mayıs 2019'da alınan İstanbul Büyükşehir Belediye başkanlığı seçimlerinin tekrarlanma kararını kınadı ve bu karardan ötürü utandığını bildirdi.[27] Seçim kampanyası döneminde İstanbul'un tüm ilçelerini gezdi ve Ekrem İmamoğlu'na kampanyasında destek verdi.
Diğer Siyasilerle Olan İlişkisi[değiştir | kaynağı değiştir]
Akşener, diğer siyasi parti liderlerinin düşmanı olmadığını, sadece siyasi rakipleri olduğunu ifade etmiştir.[28] Bazı siyasiler hakkında yaptığı yakıştırmalar kalıplaşmalara sebep oldu. Eski Hazine ve Maliye Bakanı Berat Albayrak için kullandığı Damat ve Vatan Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek için kullandığı Cinping sözleri kalıcı hale geldi.[29][30]
Özel yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]
Meral Akşener, 1980 yılından beri makine mühendisi Tuncer Akşener ile evli olup Fatih Akşener (d. 1984) adında bir oğlu vardır.
Akşener, Galatasaray taraftarıdır. Ayrıca İzmitspor'u da desteklemektedir.[31]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
^ ''Meral Akşener TBMM'' 10 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. tbmm.gov.tr. Erişim tarihi: 2 Ekim 2016.
^ "İYİ Parti lideri Meral Akşener, gençlik fotoğrafını paylaştı! Binlerce beğeni yağdı". Haberler.com. 24 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2020.
^ a b "Arşivlenmiş kopya". 30 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ekim 2021.
^ "MERAL AKŞENER BİYOGRAFİSİ". haberler.com. 12 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "DYP'den ayrılan Akşener yenilikçilere katıldı". ntv.com.tr. 4 Temmuz 2001. 11 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "Akşener, DYP'den istifa etti, Yenilikçiler'e katıldı". hurriyet.com.tr. 4 Temmuz 2001. 28 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "Ailece seferber oldular". milliyet.com.tr. 15 Temmuz 2001. 23 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "MERAL AKŞENER AKP KURULURKEN AİLECEK İSİM ARAMIŞLAR". etikhaber.com. 21 Aralık 2015. 20 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ a b "Meral Akşener MHP'ye geçti". ntv.com.tr. 3 Kasım 2001. 16 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ a b "Portre: Meral Akşener". aljazeera.com.tr. 18 Eylül 2015. 28 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "Arşivlenmiş kopya". 26 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2017.
^ "MHP Meral Akşener'i aday göstermedi". radikal.com.tr. 18 Eylül 2015. 30 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "Mahkemeden MHP için olağanüstü kurultay kararı". ntv.com.tr. 8 Nisan 2016. 8 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "MHP'de olağanüstü kongre süreci". memurlar.net. 6 Mayıs 2016. 20 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "Meral Akşener MHP'den ihraç edildi". ntv.com.tr. 8 Eylül 2016. 18 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "Meral Akşener, partiden ihracının iptali için mahkemeye başvurdu". cumhuriyet.com.tr. 13 Ekim 2016. 20 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ "Mahkemeden Meral Akşener ve Ümit Özdağ kararı". cnnturk.com. 15 Aralık 2016. 20 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2017.
^ Duvar, Gazete (8 Haziran 2020). "MHP'den ihraç edilen Enginyurt'tan kongre itirafı: Ben iptal ettirdim kazandıkları kongreyi". https://www.gazeteduvar.com.tr/politika/2020/08/06/mhpden-ihrac-edilen-enginyurttan-kongre-itirafi-ben-iptal-ettirdim-kazandiklari-kongreyi. 6 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020. |çalışma= dış bağlantı (yardım)
^ "Arşivlenmiş kopya". 9 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2021.
^ "CHP'den 15 milletvekili İYİ Parti'ye geçti". 22 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2020.
^ "İYİ Parti lideri Meral Akşener cumhurbaşkanı adaylığı için YSKya başvurdu". CNN Türk. 2 Mayıs 2018. 2 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2018.
^ "Meral Akşener 100 bin imzayı geçti". Cumhuriyet. 4 Mayıs 2018. 18 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2018.
^ "Akşener'in Yerel Seçimle İlgili Açıklaması". 4 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
^ "Mansur Yavaş'ın İYİ Parti yerine CHP'den aday olması". 11 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
^ "CHP ve İYİ Parti'nin İttifak Protokolüne İlişkin Detaylar". 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
^ "Yerel seçim sonuçları (2019)". 27 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
^ "Akşener'in 6 Mayıs açıklaması". 8 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
^ "Akşener'in Siyasette Rekabet Açıklaması". 18 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Nisan 2021.
^ "Akşener'den Berat Albayrak'la İlgili Damat Açıklaması". 18 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Nisan 2021.
^ "Akşener Perinçek için Cinping dedi". 12 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Nisan 2021.
^ "Arşivlenmiş kopya". 18 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ağustos 2021.
Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
Vikipedi'nin kardeş projelerinden
Meral Akşener
hakkında daha fazla bilgi edinin
Commons'ta dosyalar
Vikisöz'de alıntılar
Resmî site
Meral Akşener'in TBMM'deki sayfası 10 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Instagram'da Meral Akşener
Twitter'da Meral Akşener
Facebook'ta Meral Akşener
YouTube'da Meral Akşener
Siyasi görevi
Önce gelen:
Mehmet Ağar Türkiye İçişleri Bakanı
8 Kasım 1996 - 30 Haziran 1997 Sonra gelen:
Murat Başesgioğlu
Önce gelen:
Önce gelen yoktur. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanvekili (MHP)
10 Ağustos 2007 - 7 Haziran 2015 Sonra gelen:
Koray Aydın
g
t
d
Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanları
TBMM Dahiliye Umuru Vekilleri
(1920-1923)
Cami Baykut
Hakkı Behiç Bayiç
Nazım Resmor
Refet Bele
Ata Atalay
Refet Bele
Fethi Okyar
İsmail Safa Özler
Fethi Okyar
TC İçişleri Bakanları
(1923-günümüz)
Ahmet Ferit Tek
Recep Peker
Cemil Uybadın
Şükrü Kaya
Refik Saydam
Faik Öztrak
Ahmet Fikri Tüzer
Recep Peker
Hilmi Uran
Şükrü Sökmen Süer
Münir Hüsrev Göle
Mehmet Emin Erişirgil
Rüknettin Nasuhioğlu
Halil İbrahim Özyörük
Fevzi Lütfi Karaosmanoğlu
İbrahim Ethem Menderes
Namık Gedik
İbrahim Ethem Menderes
Namık Gedik
Muharrem İhsan Kızıloğlu
Emin Fahrettin Özdilek
Ahmet Topaloğlu
Kemal Sahir Kurutluoğlu
Hıfzı Oğuz Bekata
İlyas Seçkin
Orhan Öztrak
İsmail Hakkı Akdoğan
İzzet Gener
Mehmet Faruk Sükan
Salih Ragıp Üner
Haldun Menteşeoğlu
Hamdi Ömeroğlu
Ferit Kubat
Mukadder Öztekin
Oğuzhan Asiltürk
Mukadder Öztekin
Oğuzhan Asiltürk
Sabahattin Özbek
Mustafa Necdet Uğur
Korkut Özal
İrfan Özaydınlı
Hasan Fehmi Güneş
Vecdi İlhan
Mustafa Gülcügil
Orhan Eren
Selahattin Çetiner
Ali Tanrıyar
Yıldırım Akbulut
Ahmet Selçuk
Mustafa Kalemli
Abdülkadir Aksu
Mustafa Kalemli
Sabahattin Çakmakoğlu
İsmet Sezgin
Mehmet Gazioğlu
Nahit Menteşe
Teoman Ünüsan
Ülkü Güney
Mehmet Ağar
Meral Akşener
Murat Başesgioğlu
Kutlu Aktaş
Cahit Bayar
Sadettin Tantan
Rüştü Kazım Yücelen
Muzaffer Ecemiş
Abdülkadir Aksu
Osman Güneş
Beşir Atalay
Osman Güneş
İdris Naim Şahin
Muammer Güler
Efkan Ala
Sebahattin Öztürk
Selami Altınok
Efkan Ala
Süleyman Soylu
g
t
d
54. Türkiye Hükûmeti
Necmettin Erbakan Hükûmeti (28 Haziran 1996 - 30 Haziran 1997)
Başbakan
Necmettin Erbakan
Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı
Tansu Çiller
Devlet Bakanları
Namık Kemal Zeybek · Nevzat Ercan · Fehim Adak · Gürcan Dağdaş · Salim Ensarioğlu · Ahmet Demircan · Teoman Rıza Güneri · Sacit Günbey · Ufuk Söylemez · Ayfer Yılmaz · İsmail Karakuyu · Ahmet Cemil Tunç · Sabri Tekir · Bekir Aksoy · Abdullah Gül · Lütfü Esengün · Mehmet Altınsoy · Işılay Saygın · Nafiz Kurt · Bahattin Şeker