Thomas (Tom) Cooper 9 Nisan 1904'te Fenton'da doğdu. Ağustos 1924'te Port Vale'e imza atmadan önce Cheshire Ligi'nde Trentham için oynadı. Sağ arkada 32 maç oynadıktan sonra 2.000 £ karşılığında Derby County'ye transfer edildi. Mart 1926'da.
Cooper, Football League'deki en iyi beklerden biri haline geldi ve 22 Ekim 1927'de İngiltere adına ilk uluslararası kupasını Kuzey İrlanda'ya karşı kazandı. İngiltere maçı 2-0 kaybetti.
Önümüzdeki birkaç yıl boyunca Cooper, İngiltere tarafında düzenli bir oyuncuydu ve 1930 ve 1932'de iki diz kıkırdağının çıkarılmasıyla sonuçlanan iki ciddi diz yaralanması nedeniyle sadece maçları kaçırdı. O sırada takımdaki diğer oyuncular arasında Dixie Dean, Jimmy Ruffell, Jim Barrett, Stanley Earle, Edward Hufton, George Camsell, Cliff Bastin, Eric Brook, Wilf Copping, Raich Carter, Fred Tilson, Eddie Hapgood, Tom Waring ve Sammy Crooks vardı. .
Cooper, Çekoslovakya maçında İngiltere'nin kaptanlığına getirildi (1-2). Galler'e karşı bir sonraki maç için görevde kaldı (4-0).
Aralık 1934'te Cooper, 7.500 £ karşılığında Liverpool'a transfer edildi. Sakatlık sorunları göz önüne alındığında, 30 yaşın üzerindeki bir oyuncu için bu inanılmaz bir ücretti. Cooper, Derby County için 248 maç oynamıştı.
Tony Matthews, yazarın Liverpool kimdir, Cooper'ı "yetenekli, sağlam, topa müdahalede sağlam ve mükemmel bir pasör (bazıları forvetlerini takımındaki yarı gerilerden daha iyi beslediğini söyledi)" olarak nitelendirdi. İngiltere kariyeri sona ermiş olmasına rağmen, İkinci Dünya Savaşı patlak vermeden önce Liverpool için 150 maç oynadı.
Tom Cooper İngiliz Ordusuna katıldı ve Askeri Polise atandı. Çavuş rütbesine terfi etti, 25 Haziran 1940'ta Aldeburgh yakınlarında motosikleti bir otobüsle kafa kafaya çarpıştığında öldürüldü. Ölümünün bir sonucu olarak ordu, tüm askerlerin kask takmadan motosiklet kullanmalarına artık izin verilmemesi emrini verdi.
Tom Cooper
Tom Cooper'ın 160Kim Cooper'ın eski kocası, Derek Cooper'ın ağabeyi ve Carl'ın babası ve Sarah Cooper'dı. Birçok kişi tarafından "buharı havalı gösteren dumanlı bir sihirbaz" olarak tanımlandı. ancak bunun nedeni eski kız arkadaşı Uberta Hyde tarafından bir gencin vücuduna hapsolmasıydı, gerçek yaşı ilk karısı Kim'den on bir yaş büyüktü. Tom ayrıca Robert Wakeman, Edward Spellman, Simon Armstrong ve "Average" Joe Playne'in de yer aldığı büyücünün rock grubu The Rock Wizards'ın baş şarkıcısı/gitaristiydi. Zelda'nın anlattığı ve Carl Cooper'ın (yazar) seslendirdiği geri dönüş hikayesinde Carl'ın Hikayesi'nde çıkış yaptı.
Tom Cooper Wiki, Biyografi, Net Değer, Yaş, Aile, Gerçekler ve Daha Fazlası
Tom Cooper hakkında tüm temel bilgileri bulacaksınız. Tüm ayrıntıları almak için aşağı kaydırın. Size Tom hakkında her şeyi anlatıyoruz. Ödeme Tom'u Wiki Yaş, Biyografi, Kariyer, Boy, Kilo, Aile. Favori Ünlüleriniz hakkında bizimle güncel bilgi alın. Verilerimizi zaman zaman güncelleriz.
BİYOGRAFİ
Tom Cooper tanınmış bir kişidir. Tom, 9 Nisan 1904'te Stoke-on-Trent, İngiltere'de doğdu.Tom Ünlü olduğu için popüler olan ünlü ve trend olan ünlülerden biridir. 2018 itibariyle Tom Cooper 36 yaşında (ölüm yaşı) yaşında. Tom Cooper ünlü bir üyedir. Ünlü liste.
Wiki Famouspeople, Tom Cooper'ı popüler ünlüler listesinde sıraladı. Tom Cooper, 9-Nisan-04 tarihinde doğan kişilerle birlikte listelenmiştir. Ünlüler listesinde yer alan değerli ünlülerden biri.
Tom Education Background & Childhood hakkında fazla bir şey bilinmiyor. Yakında sizi güncelleyeceğiz.
Detaylar
İsim Tom Cooper
Yaş (2018 itibariyle) 36 yıl (ölüm yaşı)
Uzmanlık alanı Ünlü
Doğum günü 9-Nis-04
Doğum Yeri Stoke-on-Trent, İngiltere
Milliyet Stoke-on-Trent
Tom Cooper Net Değer
Tom'un birincil gelir kaynağı Ünlü'dür. Şu anda ailesi, ilişkileri, çocukluğu vb. hakkında yeterli bilgiye sahip değiliz. Yakında güncelleyeceğiz.
2019'da Tahmini Net Değer: 100.000 - 1 Milyon Dolar (Yaklaşık)
Tom Yaş, Boy ve Ağırlık
Tom vücut ölçüleri, Boy ve Kilo henüz bilinmiyor ama yakında güncelleyeceğiz.
Aile ve Aile İlişkileri
Tom ailesi ve İlişkiler hakkında pek bir şey bilinmiyor. Özel hayatıyla ilgili tüm bilgiler gizlidir. Yakında sizi güncelleyeceğiz.
Gerçekler
Tom Cooper yaşı 36'dır (ölüm yaşı). 2018 itibariyle
Tom'un doğum günü 9-Nis-04'te.
Burç: Koç.
-------- Teşekkürler --------
Influencer Fırsatı
İnanılmaz İşbirlikleri elde etmek isteyen bir Model, Tiktoker, Instagram Etkileyici, Moda Blogger veya başka bir Sosyal Medya Etkileyici iseniz. O zaman yapabilirsin bize katıl Facebook Grubu adlıInfluencerlar Markalarla BuluşuyorInfluencerların Buluştuğu, İşbirliği Yapabileceği, Markalardan İşbirliği Fırsatları Alabileceği ve Ortak İlgi Alanlarını Tartışabileceği bir Platformdur.
Kaliteli sponsorlu içerik oluşturmak için markaları sosyal medya yetenekleriyle buluşturuyoruz
Tom, Cooper'ın iki çocuğundan biri olarak gösteriliyor ve son filmde tasvir edilen versiyonla neredeyse tamamen aynı.
Tom'un, insanlığı aşama aşama Dünya'dan çıkarmak için uzay istasyonu habitatlarının ortaya çıkmasından sonra ve hatta Murphy ve ailesi ayrıldıktan sonra bile çiftliğini hiç terk etmemiş olması muhtemeldir. O ve diğer sadık çiftçiler, medeniyeti yeniden tanımlayacak "işe yaramaz makineler"den etkilenmeden, gezegeni terk edecek son insanlar için "bekçi" olarak kaldılar. Tom'un seksenlerinde ölümü muhtemelen barışçıl oldu. Kız kardeşini şımartmış ve ailesinin iyiliği için uzayda insanlığın geri kalanına katılmış olması tamamen muhtemel olsa da.
Tom Cooper, Ardmore işadamı.
Bu fotoğraf William A. McGalliard Tarihsel Koleksiyonu başlıklı koleksiyonun bir parçasıdır ve Ardmore Halk Kütüphanesi tarafından UNT Kütüphaneleri tarafından barındırılan bir dijital depo olan The Gateway to Oklahoma History'ye sağlanmıştır. Bu fotoğraf hakkında daha fazla bilgiyi aşağıda görebilirsiniz.
Bu fotoğrafın oluşturulmasıyla veya içeriğiyle ilişkili kişi ve kuruluşlar.
Fotoğrafçı
Tarafından sunulan
Ardmore Halk Kütüphanesi
Ardmore Halk Kütüphanesi, Ardmore Şehri'nin bir belediye bölümüdür ve onu Ardmore vatandaşları için hayati bilgilerin benzersiz bir deposu haline getirir. Mevcut Direktör Daniel Gibbs, 1995'ten beri kütüphanede çalışmakta ve 2004'ten beri Direktör olarak hizmet vermektedir. Ardmore Halk Kütüphanesi, topluluğun merkezi olarak hizmet vererek, Ardmore ve Carter County'nin tüm vatandaşları için bilgi, erişim ve bir varış noktası sağlamaktadır. Tarih açısından zengin bir geçmişten gelecek vaatlerle dolu bir geleceğe, Ardmore Halk Kütüphanesi ikinci yüzyılına başlamaya hazır.
Bizimle iletişime geçin
Bu fotoğrafı tanımlamaya yardımcı olacak açıklayıcı bilgiler. Ağ Geçidinde benzer öğeleri bulmak için aşağıdaki bağlantıları izleyin.
Açıklama
Tom Cooper, Ardmore işadamı.
Fiziksel tanım
Notlar
Konular
Kongre Kütüphanesi Tür/Form Terimler
North Texas Kütüphaneleri Üniversitesi Yapıya Göz Atın
Öğe türü
Tanımlayıcı
Ağ Geçidinde veya diğer sistemlerde bu fotoğraf için benzersiz tanımlayıcı numaralar.
Erişim veya Yerel Kontrol Hayır: p00001763
Arşiv Kaynak Anahtarı: ark:/67531/metadc1626904
Koleksiyonlar
Bu fotoğraf, aşağıdaki ilgili materyaller koleksiyonunun bir parçasıdır.
William A. McGalliard Tarihi Koleksiyonu
Fotoğrafçı, yazar, muhabir ve tarihçi William A. McGalliard ile ilgili fotoğraf ve belgeler.
Tom Cooper, 26 Kasım 1986'da (Millennials Generation) doğdu. Yeni milenyumda yetişkinliğe ulaşan ilk nesil olan Millennials, yeni inovasyonlar, startup'lar ve kafelerde çalışan genç teknoloji gurularıdır. Onlar, kabaca 1980 ile 2000 arasında doğan 1990'ların çocuklarıydı. Bu 20'li yaşlardan 30'lu yaşlara kadar olan çocuklar, işyerini yeniden tanımladılar. Time dergisi onları “Ben Ben Ben Kuşağı” olarak adlandırdı çünkü hepsini istiyorlar. Kendinden emin, haklı ve depresif olarak bilinirler.
Tom'un yaşam yolu numarası 7'dir.
Tom Cooper, bir Kriket Oyuncusu olarak bilinir. Hollanda'nın 8217 milli takımında oynadığı kariyeriyle tanınan kriket oyuncusu. Ayrıca Güney Avustralya Redbacks ve Twenty20 liginin Adelaide Strikers ve Melbourne Renegades için oynadı. Özellikle orta dereceli bir topa vuran oyuncu ve sağ-kollu spinner olarak bilinir. Phillip Hughes'un cenazesinde Aaron Finch ve Michael Clarke ile birlikte tabut taşıyıcısı olarak görev yaptı. Eğitim detayları şu anda mevcut değil. Güncellemeler için lütfen kısa süre sonra tekrar kontrol edin.
Tom Cooper 35 yaşına giriyor
Tom 1980'lerde doğdu. 1980'ler, büyük saçların, büyük telefonların, pastel takımların, Cabbage Patch Kids'in, Rubik küplerinin, Yuppies'in, Air Jordan'ların, omuz yastıklarının ve Pac Man'in on yılıydı. Seksenlerde Berlin Duvarı yıkıldı, yeni bilgisayar teknolojileri ortaya çıktı ve gişe rekorları kıran filmler ve MTV, pop kültürünü yeniden şekillendirdi.
34 yaşındaki Amerikalı Kaplan Yılı'nda doğdu ve Millennials Generation'ın bir parçası.
Çin Burçlarına göre Tom Kaplan Yılı'nda doğdu. Kaplan Yılı'nda doğan insanlar cesur ve bağımsızdır. Derin düşünceleri ve cesur eylemleri nedeniyle saygı görürler, ancak bazen bir şeyi başarırken gösteriş yaparlar.
İçindekiler
24 Kasım 1971 Şükran Günü arifesinde, siyah bir ataşe çantası taşıyan orta yaşlı bir adam, Portland Uluslararası Havalimanı'ndaki Northwest Orient Airlines'ın uçuş kontuarına yaklaştı. Kendisini "Dan Cooper" olarak tanımladı ve Seattle'a 30 dakikalık bir yolculuk olan 305 sefer sayılı uçuşta tek yönlü bir bilet satın almak için nakit kullandı. [11] Cooper, bir Boeing 727-100 (FAA tescili N467US) olan uçağa bindi ve 18C'de [4] (bir hesaba göre 18E, bir başkasına göre [12] 15D [13]) koltuğa oturdu ve bir içki sipariş etti—burbon ve soda . Görgü tanıkları, 40'lı yaşlarının ortalarında, siyah kravatlı ve beyaz gömlekli bir takım elbise giyen bir adamı anlattı. [14]
Yaklaşık üçte biri dolu olan 305 sefer sayılı uçuş, Portland'dan saat 14:50'de tarifeli olarak ayrıldı. PASİFİK ZAMAN DİLİMİ. [15] Kalkıştan kısa bir süre sonra Cooper, arka merdiven kapısına bağlı bir atlama koltuğunda kendisine en yakın olan uçuş görevlisi Florence Schaffner'a bir not verdi. [4] Schaffner, notta yalnız bir iş adamının telefon numarasının bulunduğunu varsayarak, notu açmadan çantasına attı. [16] Cooper ona doğru eğildi ve fısıldadı, "Bayan, şu nota baksanız iyi olur. Bir bombam var." [17]
Not, keçeli kalemle temiz, tamamı büyük harflerle basılmıştır. [18] Kesin ifadesi bilinmiyor, çünkü Cooper daha sonra onu geri aldı, [19] [20] ancak Schaffner bombadan bahsettiğini hatırladı ve onu Cooper'ın yanındaki koltuğa oturması için yönlendirdi. [21] Schaffner isteneni yaptı, sonra sessizce bombayı görmek istedi. Cooper evrak çantasını kadının kırmızı yalıtımla kaplanmış kablolara bağlı sekiz kırmızı silindiri [22] ("dördün üstünde dördü") ve büyük bir silindirik pili görmesine yetecek kadar açtı. [23] Evrak çantasını kapattıktan sonra, taleplerini belirtti: "Pazarlık edilebilir Amerikan para biriminde" 200.000 dolar [24] dört paraşüt (iki birincil ve iki yedek) ve varışta uçağa yakıt ikmali yapmak için Seattle'da bekleyen bir yakıt kamyonu. [25] [4] Schaffner geri döndüğünde Cooper'ın talimatlarını kokpitteki pilotlara iletti, Cooper'ın koyu renk güneş gözlükleri vardı. [4]
Pilot William A. Scott (1920–2001) Seattle-Tacoma Havaalanı hava trafik kontrolü ile temasa geçti ve yerel ve federal yetkililere bilgi verildi. Diğer 35 yolcuya, Seattle'a varışlarının "küçük bir mekanik sorun" nedeniyle erteleneceği söylendi. [26] Northwest Orient'in başkanı Donald Nyrop, fidyenin ödenmesine izin verdi ve tüm çalışanların korsanın talepleriyle tam olarak işbirliği yapmalarını emretti. [27] Uçak, Seattle polisine ve FBI'a Cooper'ın paraşütlerini ve fidye parasını toplamaları ve acil durum personelini harekete geçirmeleri için yeterli zaman tanımak için Puget Sound'u yaklaşık iki saat boyunca çevreledi. [4]
Uçuş görevlisi Tina Mucklow, Cooper'ın bir noktada yerel araziye aşina göründüğünü hatırlatarak, uçak üzerinde uçarken "Aşağıdaki Tacoma'ya benziyor" dedi. Ayrıca McChord Hava Kuvvetleri Üssü'nün Seattle-Tacoma Havalimanı'ndan arabayla sadece 20 dakika (o sırada) olduğunu da doğru bir şekilde belirtti. Schaffner onu sakin, kibar ve iyi konuşan biri olarak tanımladı ve o dönemde hava korsanlığıyla ilişkilendirilen klişelerle (öfkeli, sert suçlular veya "beni Küba'ya götüren" siyasi muhalifler) hiç de tutarlı değildi. [4] "Gergin değildi," dedi Mucklow, müfettişlere. "Oldukça hoş görünüyordu. Asla zalim ya da kötü değildi. Her zaman düşünceli ve sakindi." [4] İkinci bir burbon ve soda sipariş etti, içki hesabını ödedi (ve Mucklow'a parayı vermeye çalıştı), [4] Seattle'daki durakta uçuş ekibi için yemek talep etmeyi teklif etti. [28]
FBI ajanları, Seattle bölgesindeki birkaç bankadan fidye parasını topladı - çoğu, San Francisco Federal Rezerv Bankası tarafından ihraç edildiğini gösteren "L" harfiyle başlayan ve çoğu 1963A veya 1969 serisinden olan seri numaraları olan 10.000 işaretlenmemiş 20 dolarlık banknot [29] – ve her birinin bir mikrofilm fotoğrafını çekti. [30] Cooper, McChord AFB personeli tarafından sunulan askeri paraşütleri reddetti, bunun yerine manuel olarak çalıştırılan ripcord'lu sivil paraşütler talep etti. Seattle polisi onları yerel bir paraşütle atlama okulundan aldı. [19]
Yolcular serbest bırakıldı
17:24'te PST, Cooper'a taleplerinin karşılandığı bilgisi verildi ve saat 17:39'da, gün batımından bir saatten fazla bir süre sonra, uçak Seattle-Tacoma Havalimanı'na indi. [31] Cooper, Scott'a jeti apronun izole edilmiş, parlak bir şekilde aydınlatılmış bir bölümüne götürmesini ve polis keskin nişancılarını caydırmak için kabindeki tüm pencereleri kapatmasını söyledi. [32] Northwest Orient'in Seattle operasyon müdürü Al Lee, sokak kıyafetleriyle uçağa yaklaştı (Cooper'ın havayolu üniformasını bir polis memurununkiyle karıştırma ihtimalini önlemek için) ve nakit dolu sırt çantasını ve paraşütleri Mucklow'a hava yolu ile teslim etti. arka merdivenler. Teslimat tamamlandıktan sonra Cooper, tüm yolcuların, Schaffner'ın ve kıdemli uçuş görevlisi Alice Hancock'un uçağı terk etmesine izin verdi. [33]
Yakıt ikmali sırasında, Cooper uçuş planını kokpit ekibine açıkladı: maksimum 10.000 fitte (3,000 m) uçağı durdurmadan mümkün olan minimum hava hızında Mexico City'ye doğru bir güneydoğu rotası - yaklaşık 100 knot (185 km/sa 115 mph) ) yükseklik. Ayrıca iniş takımlarının kalkış/iniş konumunda açık kaldığını, kanat kanatlarının 15 derece indirildiğini ve kabinin basınçsız kaldığını belirtti. [34] Yardımcı pilot William J. Rataczak Cooper'a uçağın menzilinin belirtilen uçuş konfigürasyonu altında yaklaşık 1.000 mil (1.600 km) ile sınırlı olduğunu ve bunun da Meksika'ya girmeden önce ikinci bir yakıt ikmali yapılması gerektiği anlamına geldiğini bildirdi. Cooper ve mürettebat, seçenekleri tartıştı ve yakıt ikmali durağı olarak Reno, Nevada'da anlaştılar. [35] Cooper ayrıca, uçağın arka çıkış kapısı açık ve merdiveni uzatılmış olarak havalanmasını da yönlendirdi. Northwest'in ev ofisi, arka merdiven açıkken kalkışın güvenli olmadığı gerekçesiyle itiraz etti. Cooper, gerçekten güvenli olduğunu söyledi, ancak havalandıktan sonra indireceği noktayı tartışmadı. [36]
Bir FAA yetkilisi, uçakta Cooper ile yüz yüze görüşme talebinde bulundu, ancak reddedildi. [37] Yakıt tankerinin pompa mekanizmasındaki bir buhar kilidi nedeniyle yakıt ikmali işlemi ertelendi, yakıt ikmalini tamamlamak için ikinci bir kamyon getirildi. [38]
Tekrar havada Düzenle
Yaklaşık 19:40'ta Boeing 727, yalnızca Cooper, pilot Scott, uçuş görevlisi Mucklow, yardımcı pilot Rataczak ve uçuş mühendisi Harold E. Anderson ile havalandı. McChord Hava Kuvvetleri Üssü'nden gelen iki F-106 savaş uçağı, uçağın arkasında, biri üstünde, diğeri aşağıda, Cooper'ın görüş alanından çıktı. [39] İlgisiz bir Ulusal Hava Muhafız görevinden yönlendirilen bir Lockheed T-33 eğitim uçağı da yakıtı azalmadan ve Oregon-Kaliforniya eyalet sınırına geri dönmeden önce 727'yi gölgeledi. [40] [41]
Kalkıştan sonra Cooper, Mucklow'a mürettebatın geri kalanına kokpitte katılmasını ve kapı kapalıyken orada kalmasını söyledi. O itaat ederken Mucklow, Cooper'ın beline bir şey, muhtemelen para çantasını bağladığını gördü. Yaklaşık 20:00'de, kokpitte arka merdiven aparatının etkinleştirildiğini gösteren bir uyarı ışığı yanıp söndü. Rataczak, Cooper'ın reddettiği uçağın interkom sistemi aracılığıyla yardım teklif etti. [42] Bu, mürettebatın onunla yaptığı son iletişimdi. [43] Mürettebat kısa süre sonra hava basıncında sübjektif bir değişiklik fark etti ve bu da arka kapının açık olduğunu gösterdi. [44]
Yaklaşık 20:13'te, uçağın kuyruk bölümü, uçağı düz uçuşa geri getirmek için kırpmayı gerektirecek kadar büyük, ani bir yukarı hareketi sürdürdü. [45] [46] Yaklaşık 22:15'te Scott ve Rataczak, 727'yi, arka hava merdiveni hala açıkken Reno Havalimanı'na indi. FBI ajanları, eyalet askerleri, şerif yardımcıları ve Reno polisi, Cooper'ın artık gemide olmadığı henüz kesin olarak belirlenmediği için jetin etrafını sardı, ancak silahlı bir arama, yokluğunu çabucak doğruladı. [47]
FBI ajanları, uçakta 66 tanımlanamayan gizli parmak izi buldu. [6] Ajanlar ayrıca Cooper'ın siyah klipsli kravatını, kravat klipsini ve biri açılmış ve gölgelikten iki kefen hattı kesilmiş dört paraşütten ikisini [48] buldular. [49] Yetkililer Portland, Seattle ve Reno'da görgü tanıklarıyla görüştüler. Bir dizi kompozit eskiz geliştirildi. [50]
Yerel polis ve FBI ajanları, olası şüphelileri derhal sorgulamaya başladı. [51] İlk kişilerden biri, D. B. Cooper adında küçük çaplı bir polis kaydına sahip Oregonlu bir adamdı. Hızlı bir şekilde şüpheli olarak reddedildi, ancak yakın bir tarihe yetişmek için acele eden James Long adlı yerel bir muhabir, ortadan kaldırılan şüphelinin adını korsanının kullandığı takma adla karıştırdı. [52] [53] Bir tel servis muhabiri (çoğu hesaba göre UPI'den Clyde Jabin, [54] [55] AP'den başkaları tarafından Joe Frazier [56] ) hatayı yeniden yayınladı, ardından çok sayıda başka medya kaynağı "DB" adını verdi. Cooper" halkın kolektif hafızasına yerleşti. [46]
Kesin bir arama alanı tanımlamak zordu, çünkü uçağın hızına ilişkin tahminlerdeki küçük farklılıklar veya uçuş yolu boyunca (konum ve irtifaya göre değişen) çevresel koşullar bile Cooper'ın öngörülen iniş noktasını önemli ölçüde değiştirdi. [57] Önemli bir değişken, ipini çekmeden önce serbest düşüşte kaldığı süreydi - eğer gerçekten bir paraşüt açmayı başardıysa.[58] Hava Kuvvetleri savaş pilotlarının hiçbiri, ne görsel olarak ne de radarda uçaktan bir şey çıktığını görmedi, ne de geceleyin, son derece sınırlı görüş ve aşağıdaki herhangi bir yer aydınlatmasını engelleyen bulut örtüsü ile açık bir paraşüt gördüler, havadaki siyah- giyinmiş insan figürü kolayca fark edilmeyebilirdi. [59] T-33 pilotları 727 ile hiçbir zaman görsel temas kurmadı. [60]
Deneysel bir yeniden yaratmada, Scott'ın kaçırmada kullanılan uçağa aynı uçuş konfigürasyonunda pilotluk yapmasıyla, açık hava merdiveninden 91 kg'lık bir kızağı iten FBI ajanları, kuyruk bölümünün yukarı doğru hareketini yeniden üretebildiler. uçuş ekibi tarafından saat 20:13'te anlatıldı 20:13 olduğu belirlendi. en olası atlama zamanıydı. [61] O sırada uçak, güneybatı Washington'daki Lewis Nehri üzerinde şiddetli bir yağmur fırtınası içinde uçuyordu. [57]
İlk tahminler, Cooper'ın iniş bölgesini, Lewis Nehri üzerindeki bir barajın oluşturduğu yapay bir göl olan Merwin Gölü yakınında, Washington, Ariel'in birkaç mil güneydoğusunda, St. Helens Dağı'nın en güney ucundaki bir alana yerleştirdi. [62] Arama çalışmaları, güneybatı Washington'daki Lewis Nehri'nin sırasıyla hemen güneyindeki ve kuzeyindeki araziyi kapsayan Clark ve Cowlitz ilçelerine odaklandı. [63] [64] Bu ilçelerdeki FBI ajanları ve şerif yardımcıları, dağlık vahşi doğada geniş alanları yürüyerek ve helikopterle aradılar. Yerel çiftlik evlerinde de kapı kapı aramalar yapıldı. Diğer arama ekipleri, hemen doğusundaki rezervuar olan Merwin Gölü ve Yale Gölü boyunca devriye botları yönetti. [65] Cooper'ın izine ya da uçağı onunla birlikte terk ettiği tahmin edilen herhangi bir ekipmana rastlanmadı.
FBI ayrıca, tüm uçuş yolu boyunca sabit kanatlı uçaklar ve Oregon Ordusu Ulusal Muhafızlarından helikopterler kullanarak bir hava araması koordine etti (standart havacılık terminolojisinde Victor 23 [66], ancak çoğu Cooper literatüründe "Vektör 23" [4]. ] [6] [67] ) Seattle'dan Reno'ya. Çok sayıda kırık ağaç tepesi ve paraşüt kanopilerine benzeyen çok sayıda plastik ve diğer nesneler görülüp araştırılsa da, uçak kaçırmayla ilgili hiçbir şey bulunamadı. [68]
1972'nin başlarında baharın erimesinden kısa bir süre sonra, Fort Lewis'ten yaklaşık 200 Ordu askerinin yardımıyla Hava Kuvvetleri personeli, Ulusal Muhafızlar ve sivil gönüllüler tarafından desteklenen FBI ajanlarından oluşan ekipler, 18 gün boyunca Clark ve Cowlitz ilçelerinde başka bir kapsamlı kara araması gerçekleştirdi. Mart ve ardından Nisan ayında ek bir on sekiz gün. [69] Bir deniz kurtarma şirketi olan Electronic Explorations Company, Merwin Gölü'nün 200 fit (61 m) derinliğini aramak için bir denizaltı kullandı. [70] İki yerel kadın Clark County'de terk edilmiş bir yapıda bir iskelete rastladı ve daha sonra bunun birkaç hafta önce kaçırılıp öldürülen Barbara Ann Derry adlı genç bir kızın kalıntıları olduğu belirlendi. [71] [72] Sonuç olarak, ABD tarihindeki muhtemelen en kapsamlı ve yoğun olan arama ve kurtarma operasyonu, uçak kaçırmayla ilgili önemli hiçbir maddi kanıt ortaya çıkarmadı. [73]
Fidye parası ara Düzenle
Kaçırma olayından bir ay sonra FBI, fidye seri numaralarının listelerini finans kurumlarına, kumarhanelere, yarış pistlerine ve düzenli olarak büyük nakit işlemleri yapan diğer işletmelere ve dünya çapındaki kanun uygulayıcı kurumlara dağıttı. Northwest Orient, geri kazanılan paranın %15'i kadar, maksimum 25.000$'lık bir ödül teklif etti. 1972'nin başlarında ABD Başsavcısı John N. Mitchell seri numaralarını halka açıkladı. [74] 1972'de iki adam, Cooper seri numaralarıyla basılmış sahte 20 dolarlık banknotları kullanarak 30.000 dolar dolandırdı. Haber Haftası Bir muhabir, korsan olduğunu iddia ettikleri bir adamla röportaj karşılığında Karl Fleming adını verdi. [75] [76]
1973'ün başlarında, fidye parası hala kayıpken, Oregon Dergisi seri numaralarını yeniden yayınladı ve fidye faturasını gazeteye veya herhangi bir FBI saha ofisine teslim eden ilk kişiye 1.000 dolar teklif etti. Seattle'da, İstihbarat Sonrası benzer bir teklifte 5.000 $ ödül verdi. Teklifler Şükran Günü 1974'e kadar yürürlükte kaldı ve birkaç yakın eşleşme olmasına rağmen, gerçek fatura bulunamadı. [77] 1975'te Northwest Orient'in sigortacısı Global Indemnity Co., Minnesota Yüksek Mahkemesi'nin emrine uydu ve havayolunun 180.000 dolarlık fidye talebini ödedi. [78]
Daha sonraki gelişmeler
Sonraki analizler, orijinal iniş bölgesi tahmininin yanlış olduğunu gösterdi: Cooper'ın hız ve irtifa talepleri nedeniyle uçağı manuel olarak uçuran Scott, daha sonra uçuş yolunun başlangıçta varsayıldığından daha doğuda olduğunu belirledi. [8] Çeşitli kaynaklardan gelen ek veriler, özellikle de Uçuş 305'in dört dakika gerisinde uçan Continental Airlines pilotu Tom Bohan, düşme bölgesi hesaplamalarında hesaba katılan rüzgar yönünün muhtemelen 80 derece kadar yanlış olduğunu gösterdi. [79] Bu ve diğer ek veriler, gerçek düşüş bölgesinin, Washougal Nehri'nin drenaj alanında, orijinal tahminin güney-güneydoğusunda olduğunu ileri sürdü. [80]
Himmelsbach, "İtiraf etmeliyim ki Cooper'ı arayacak olsaydım Washougal'a giderdim" diye yazdı. [81] Washougal Vadisi ve çevresi, sonraki yıllarda bugüne kadar özel şahıslar ve gruplar tarafından defalarca arandı, uçak kaçırmayla ilgili izlenebilir hiçbir keşif bildirilmedi. [8] Bazı araştırmacılar, St. Helens Dağı'nın 1980'deki patlamasının, kalan tüm fiziksel ipuçlarını yok etmiş olabileceğini öne sürdüler. [82]
Soruşturma askıya alındı ​​Düzenle
8 Temmuz 2016'da FBI, Cooper davasının aktif soruşturmasını askıya aldığını ve soruşturma kaynaklarını ve insan gücünü daha yüksek ve daha acil öncelikli konulara odaklama ihtiyacını öne sürerek açıkladı. Yerel saha ofisleri, özellikle paraşütlerle veya gelecekte ortaya çıkabilecek fidye parasıyla ilgili her türlü meşru fiziksel kanıtı kabul etmeye devam edecek. 45 yıllık soruşturma süresince derlenen 60 ciltlik dava dosyası, tarihi amaçlarla Washington DC'deki FBI merkezinde ve FBI web sitesinde saklanacak. Tüm kanıtlar halka açıktır. [83] [84]
Uçakta üç önemli kanıt bulundu: siyah klipsli kravat, sedef kravat klipsi ve sekiz adet filtre uçlu Raleigh sigara izmariti. Kaçırma olayından bir süre sonra, sigara izmaritleri kayboldu. [85]
Kasım 1978'de, bir geyik avcısı tarafından Washington Castle Rock'ın 21 km doğusunda, Merwin Gölü'nün oldukça kuzeyinde, ancak Flight içinde bir kütük yolunun yakınında bir 727'nin kıç merdivenlerini indirme talimatlarını içeren bir afiş basılmış bulundu. 305'in temel uçuş yolu. [86]
Kurtarılan fidye parası
10 Şubat 1980'de, sekiz yaşındaki Brian Ingram, ailesiyle birlikte Columbia Nehri üzerinde, Vancouver, Washington ve 20 mil aşağısında, Tina (veya Tena) Bar olarak bilinen bir sahilde tatil yapıyordu. (32 km) Ariel'in güneybatısında. Bir kamp ateşi yakmak için kumlu nehir kıyısını tararken üç paket fidye parasını ortaya çıkardı. Faturalar parçalandı, ancak yine de lastik bantlarda toplandı. [87] FBI teknisyenleri paranın gerçekten de fidyenin bir parçası olduğunu doğruladılar: Her biri 100 yirmi dolarlık iki paket ve 90'lık üçüncü bir paket, hepsi Cooper'a verildiği sıradaki düzende düzenlenmişti. [88] [89]
Keşif birkaç yeni varsayım turu başlattı ve nihayetinde yanıtladığından daha fazla soru sordu. Müfettişler ve bilimsel danışmanlar tarafından yapılan ilk açıklamalar, paketlenmiş faturaların birçok bağlantılı kollarından birinden Columbia Nehri'ne serbestçe aktığı varsayımına dayanıyordu. Bir Kolordu Mühendisleri hidroloğu, faturaların "yuvarlak" bir şekilde parçalandığını ve bir araya getirildiğini, bu da kasıtlı olarak gömülmelerinin aksine nehir hareketiyle biriktirildiklerini belirtti. [90] Bu sonuç, eğer doğruysa, Cooper'ın Merwin Gölü'ne ya da Tina Bar'ın aşağısında Columbia'yı besleyen Lewis Nehri'nin herhangi bir koluna yakın bir yere inmediği fikrini destekledi. Aynı zamanda, keşif alanından yukarı akışta Columbia ile birleşen Washougal Nehri'nin yakınına damlama bölgesini yerleştiren ek spekülasyonlara (yukarıdaki sonraki gelişmelere bakınız) güven verdi. [91]
Ancak "serbest dolaşım" hipotezi kendi zorluklarını ortaya koydu, bir paketteki on faturayı açıklamadı ve üç paketin paranın geri kalanından ayrıldıktan sonra bir arada kalmasının mantıklı bir nedeni yoktu. Fiziksel kanıtlar jeolojik kanıtlarla uyumsuzdu: Himmelsbach, serbest yüzen demetlerin kaçırılmanın ardından "birkaç yıl içinde" kıyıda yıkanması gerektiğini gözlemledi, aksi takdirde lastik bantlar çok uzun zaman önce bozulacaktı, [92] bir gözlem doğrulandı. Deneysel olarak Cooper Araştırma Ekibi tarafından (bkz. Sonraki FBI açıklamaları). [93] Bununla birlikte, jeolojik kanıtlar, faturaların Tina Bar'a 1974'ten çok sonra, bir Mühendisler Birliği'nin nehrin bu bölümünde tarama operasyonunun yapıldığı yıl geldiğini ileri sürdü. Portland Eyalet Üniversitesi'nden jeolog Leonard Palmer, taramanın nehir kıyısında biriken kil ile faturaların gömülü olduğu kum tabakası arasında iki ayrı kum ve tortu tabakası buldu; bu, faturaların tarama tamamlandıktan çok sonra geldiğini gösteriyor. [90] [94] Cooper Araştırma Ekibi daha sonra kil tabakasının doğal bir tortu olduğuna dair kanıtlar öne sürerek Palmer'ın vardığı sonuca itiraz etti. Bu bulgu, eğer doğruysa, olaydan sonra bir yıldan daha kısa bir süreyi destekliyor (lastik bant deneyine dayanarak), ancak demetlerin Tina Bar'a nasıl geldiğini veya nereden geldiklerini açıklamaya yardımcı olmuyor. [95]
Faturalarda bulunan diyatomların daha yakın tarihli bir analizi, Tina Bar'da bulunan demetlerin Kasım 1971'deki kaçırılma sırasında nehre batmadığını veya kuru olarak gömülmediğini gösteriyor. para, kaçırma olayından en az birkaç ay sonra suya girdi. [96]
Alternatif teoriler geliştirildi. Bazıları paranın uzak bir yerde birileri (veya muhtemelen vahşi bir hayvan) tarafından bulunduğunu, nehir kıyısına taşındığını ve orada yeniden gömüldüğünü tahmin etti. Cowlitz İlçesi şerifi, Cooper'ın yanlışlıkla birkaç bohçayı hava merdivenine düşürmesini ve ardından uçağı havaya uçurup Columbia Nehri'ne düşmesini önerdi. Yerel bir gazete editörü, Cooper'ın parayı asla harcayamayacağını bilerek, nehre attığını veya bir kısmını Tina Bar'da (ve muhtemelen başka bir yerde) kendisinin gömdüğünü teorileştirdi. [97] Bugüne kadar sunulan hiçbir hipotez, mevcut kanıtların tümünü tatmin edici bir şekilde açıklamamıştır. [93]
1986'da, uzun müzakerelerden sonra, geri alınan senetler Ingram ve Northwest Orient'in sigortacısı arasında eşit olarak bölündü, FBI on dört örneği kanıt olarak tuttu. [74] [98] Ingram, 2008'deki müzayedede faturalarından on beşini yaklaşık 37.000 $'a sattı. [99]
Bugüne kadar, kalan 9.710 faturanın hiçbiri ortaya çıkmadı. Seri numaraları, genel arama için çevrimiçi olarak kullanılabilir durumda kalır. [29] Columbia River fidye parası ve hava merdiveni talimat levhası, uçağın dışında bulunan kaçırma olayına ilişkin onaylanmış tek fiziksel kanıt olmaya devam ediyor. [100]
Sonraki FBI açıklamaları
2007'nin sonlarında FBI, 2001'de Cooper'ın klipsli kravatında bulunan üç organik örnekten kısmi bir DNA profili elde edildiğini açıkladı, [57] daha sonra korsanın örneğin kaynağı olduğuna dair hiçbir kanıt olmadığını kabul ettiler. malzeme. Özel Ajan Fred Gutt, "Bağda iki küçük DNA örneği ve bir büyük örnek vardı" dedi. "Bu örneklerden kesin sonuçlar çıkarmak zor." [101] Büro ayrıca, Cooper'ın 1971 uçak bileti (fiyat: 20,00 $, nakit olarak ödenmiştir), [102] ve daha önce yayınlanmamış bileşik skeçler ve bilgi notları ile genel sekretere yapılan bir talep de dahil olmak üzere daha önce yayınlanmamış kanıtların bir dosyasını kamuoyuna açıkladı. Cooper'ın kimliğinin kesinleşmesine yol açabilecek bilgiler için halka açık. [50] [57] [103]
Ayrıca Cooper'ın teknik olarak üstün profesyonel spor paraşütü yerine kendisine verilen iki ana paraşütten daha eskisini seçtiğini ve iki yedek paraşütten "kukla", çalışmayan bir ripcord ile kullanılamaz bir birim seçtiğini açıkladılar. sınıf gösterileri için, [57] herhangi bir deneyimli paraşütçü için işlevsel olmadığını gösteren net işaretlere sahip olmasına rağmen. [104] (Muhtemelen para çantasını kapatmak için kefenini kullanarak, [57] ve Mucklow'un tanık olduğu gibi çantayı vücuduna sabitlemek için diğer işlevsel yedek paraşütü yamyamlaştırdı. [40] ) FBI, Seattle'daki bir skydiving okulundan alelacele alınan dört yedek paraşütten biri, tesadüfiydi. [102]
Mart 2009'da FBI, Seattle'daki Burke Doğa Tarihi ve Kültür Müzesi'nden bir paleontolog olan Tom Kaye'in, bilimsel illüstratör Carol Abraczinskas ve metalürjist Alan Stone da dahil olmak üzere bir "vatandaş dedektifler" ekibi kurduğunu açıkladı. Sonunda Cooper Araştırma Ekibi olarak bilinen grup [105] GPS, uydu görüntüleri ve 1971'de mevcut olmayan diğer teknolojileri kullanarak davanın önemli bileşenlerini yeniden araştırdı. [100] Gömülü fidye parası ya da Cooper'ın inişi hakkında çok az yeni bilgi edinmelerine rağmen elektron mikroskobu kullanarak Cooper'ın bağı üzerindeki yüzlerce dakikalık parçacıkları bulup analiz edebildiler. Lycopodyum sporlar (muhtemelen bir farmasötik üründen) ve ayrıca bizmut ve alüminyum parçaları tanımlandı. [105]
Kasım 2011'de Kaye, kravatta saf (alaşımsız) titanyum parçacıklarının da bulunduğunu açıkladı. 1970'lerde 2010'lara göre çok daha nadir bulunan titanyumun o zamanlar sadece metal imalat veya üretim tesislerinde veya aşırı aşındırıcı maddeleri depolamak için (alüminyum ile birlikte) kullanan kimya şirketlerinde bulunduğunu açıkladı. [106] Bulgular, Cooper'ın bir kimyager ya da metalürji uzmanı ya da muhtemelen bir mühendis ya da yönetici (o zamanlar bu tür tesislerde kravat takan tek çalışanlar) olabileceğini gösterdi. bu tür fabrikalardan hurda metal toplayan bir şirket. [93]
Ocak 2017'de Kaye, seryum ve stronsiyum sülfür gibi nadir toprak minerallerinin de bağdaki parçacıklar arasında tanımlandığını bildirdi. 1970'lerde bu tür unsurlar için nadir uygulamalardan biri, Boeing'in süpersonik ulaşım geliştirme projesiydi ve Cooper'ın bir Boeing çalışanı olma olasılığını ortaya koydu. [108] [109] Malzemenin diğer olası kaynakları arasında Portland firmaları Teledyne ve Tektronix gibi katot ışın tüpleri üreten tesisler vardı. [110]
45 yıllık aktif soruşturması boyunca, FBI, tanık ifadelerinden ve kıt fiziksel kanıtlardan elde edilen bazı çalışma hipotezlerini ve geçici sonuçları periyodik olarak kamuoyuna açıkladı. [111]
Şüpheli profil oluşturma Düzenle
Cooper'ın resmi fiziksel tanımı değişmedi ve güvenilir olarak kabul edildi. Cooper ile en çok zaman geçiren uçuş görevlileri Schaffner ve Mucklow, aynı gece farklı şehirlerde [7] röportaj yaptı ve neredeyse aynı tanımları verdiler: yaklaşık 5 fit 10 inç (1.78 m) boyunda, 180 pound (82 kg) , 40'lı yaşların ortasında, birbirine yakın delici kahverengi gözleri ve esmer teni ile. [112]
Cooper, Seattle bölgesine aşina görünüyordu ve jet Puget Sound'u çevrelerken Tacoma şehrini havadan tanıdığına dair ifadesine ve Mucklow'a McChord AFB'nin yaklaşık 20 yaşında olduğu yönündeki doğru yorumuna dayanarak bir Hava Kuvvetleri gazisi olabilirdi. Seattle-Tacoma Havaalanı'ndan arabayla birkaç dakikalık sürüş süresi - çoğu sivilin bilemeyeceği veya yorum yapmayacağı bir ayrıntı. [40] Mali durumu çok büyük ihtimalle çaresizdi. FBI'ın emekli baş müfettişi Ralph Himmelsbach'a göre, büyük miktarlarda para çalan şantajcılar ve diğer suçlular neredeyse her zaman bunu, acilen ihtiyaçları olduğu için yaparlar, aksi takdirde suç, dikkate değer bir riske değmez. [113] Alternatif olarak, Cooper, "sadece yapılabileceğini kanıtlamak için" atlamayı yapan "heyecan arayan" biri olabilir. [81]
Ajanlar, Cooper'ın takma adını, paraşütle atlama da dahil olmak üzere çok sayıda kahramanca maceraya katılan Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri test pilotu olan kurgusal kahraman Dan Cooper'ın yer aldığı 1970'lerin popüler bir Belçikalı çizgi roman dizisinden aldığını teorileştirdi. (FBI web sitesinde yayınlanan diziden bir kapak, test pilotu Cooper'ın tam bir paraşütçü kıyafeti içinde paraşütle atlamasını tasvir ediyor.) [100] Dan Cooper çizgi romanları hiçbir zaman İngilizce'ye çevrilmediği veya ABD'ye ithal edilmediği için, onun karşılaştığı tahminlerde bulundular. Avrupa'da bir görev gezisi sırasında. [100] Cooper Araştırma Ekibi, Cooper'ın Kanadalı olması için alternatif bir olasılık önerdi ve çizgi romanları da satıldığı Kanada'da buldu. [114] "Pazarlık edilebilir Amerikan para birimi" için özel talebini kaydettiler, [25] tanıklar Cooper'ın ayırt edilebilir bir aksanı olmadığını belirttiğinden, Amerikan vatandaşları tarafından nadiren kullanılan bir ifade, olmasaydı, Kanada onun en muhtemel menşe ülkesi olurdu. ABD vatandaşı. [115]
Kanıtlar, Cooper'ın uçuş tekniği, uçak ve arazi hakkında bilgili olduğunu ileri sürdü. Bir veya daha fazla rehineyi kendisiyle birlikte atlamaya zorlayabileceği varsayımını zorlamak için dört paraşüt istedi, böylece kasıtlı olarak sabote edilmiş ekipman sağlanmamasını sağladı. [116] 727-100 uçağını seçti, çünkü sadece arka hava merdiveni nedeniyle değil, aynı zamanda yakınlığa rağmen makul derecede güvenli bir sıçramaya izin veren üç motorun tümünün yüksek, arkaya yerleştirilmesi nedeniyle kurtarma kaçışı için idealdi. motor egzozundan. Tüm tankların tek bir yakıt portundan hızla yakıt ikmali yapmasına izin veren, o zamanlar yeni bir yenilik olan "tek noktadan yakıt doldurma" kabiliyetine sahipti. Aynı zamanda (ticari bir jet uçağı için alışılmadık) yavaş, alçak irtifa uçuşunda durmadan kalabilme yeteneğine de sahipti ve Cooper, üç tarafından güçlenebileceği kokpite girmeden hava hızını ve irtifasını nasıl kontrol edeceğini biliyordu. pilotlar. [117] Ayrıca Cooper, 15 derecelik uygun flap ayarı (bu uçağa özgüydü) ve tipik yakıt ikmali süresi gibi önemli ayrıntılara aşinaydı. Kıç hava merdiveninin uçuş sırasında indirilebileceğini biliyordu - bir yolcu uçuşunda bunu gerekli kılacak herhangi bir durum olmadığı için sivil uçuş ekiplerine asla açıklanmadı - ve onun arkadaki tek bir düğme ile çalıştığını biliyordu. kabin, kokpitten geçersiz kılınamadı.[118] Ayrıca Merkezi İstihbarat Teşkilatı'nın o sırada Vietnam Savaşı sırasında düşman hatlarının arkasına ajan ve malzeme bırakmak için 727'leri kullandığını da biliyor olabilir. [119]
Kaye'in araştırma ekibine göre, Cooper'ın titiz planlaması, operasyonunun zamanlamasına ve hatta kıyafet seçimine kadar uzanmış olabilir. Kaye, failin normal işine döndüğünü öne sürerek, "FBI aradı ama o hafta sonu kaybolan kimseyi bulamadı" diye yazdı. "Pazartesi günü işe geri dönmeyi planlıyorsanız, o zaman ormandan çıkmak, ulaşım bulmak ve eve gitmek için mümkün olduğunca çok zamana ihtiyacınız olacak. Bunun için en iyi zaman dört- hafta sonu, Dan Cooper'ın suçu için seçtiği zamanlama." Ayrıca, "ileriyi planlıyorsa, ormandan otostop çekmesi gerektiğini biliyordu ve takım elbise ve kravatla yakalanmak eski kot pantolonlardan çok daha kolay." [93]
İkinci Dünya Savaşı uçak mürettebatı kurtarma paketlerinin bir analizinin yazarı, Cooper'ın hayatta kalma olasılığının popüler kanaatin önerdiğinden daha yüksek olabileceği sonucuna vardı. Cooper, İkinci Dünya Savaşı sırasında binlerce RAF mürettebatının hayatta kaldığı koşullarda atladığını iddia etti. [120]
FBI, Cooper'ın çok önemli paraşütle atlama becerilerinden ve deneyiminden yoksun olduğu sonucuna vararak daha şüpheci davrandı. 2006'dan 2016'da dağılana kadar soruşturma ekibinin lideri olan Özel Ajan Larry Carr, "Başlangıçta Cooper'ın deneyimli bir atlamacı, hatta belki bir paraşütçü olduğunu düşündük" dedi. "Birkaç yıl sonra bunun doğru olmadığı sonucuna vardık. Tecrübeli yok. paraşütçü zifiri karanlık gecede, yağmurda, makosen ayakkabı ve trençkot giymiş, yüzünde 172 mil hızla rüzgarla atlayacaktı.Bu çok riskliydi.Ayrıca yedek paraşütünün sadece eğitim için olduğunu ve atladığını da gözden kaçırmıştı. dikilmiş olsaydı, yetenekli bir paraşütçünün kontrol edeceği bir şeydi." [100] Ayrıca bir kask getirmedi veya talep edemedi, [121] kendisine verilen iki ana paraşütten daha eski ve teknik olarak daha düşük olanla atlamayı seçti, [57] ve olası bir 15 °F (−9 °C) içine atladı. ) aşırı rüzgar soğuğuna karşı uygun koruma olmadan Kasım ayında Washington eyaleti üzerinde 10.000 fitte (3.000 m) rüzgar. [122] [123]
Cooper'ın bir paraşütçü olmadığını, ancak bir Hava Kuvvetleri gazisi olduğunu varsayan Carr, onun bir uçak kargo yükleyicisi olma olasılığını önerdi. Böyle bir görev ona havacılık endüstrisinde ve yükleyicilerde -çünkü uçan uçaklardan kargo atıyorlar- acil durum paraşütleri giyiyor ve ilkel atlama eğitimi alıyorlar hakkında bilgi ve deneyim kazandıracaktı. Bu tür bir eğitim, Cooper'a paraşütlerle ilgili bir çalışma bilgisi verebilirdi - ancak "yaptığı atlamadan kurtulmak için mutlaka yeterli bilgi değil". [123]
FBI, başından beri Cooper'ın atlayışından sağ çıkamayacağına dair spekülasyonlar yaptı. [100] Carr, "Plansız, doğru ekipman olmadan, bu kadar korkunç koşullarda vahşi doğaya dalarken, muhtemelen paraşütünü hiç açmamıştı" dedi. [7] Güvenli bir şekilde inmiş olsa bile, ajanlar, kışın başlangıcında dağlık arazide hayatta kalmanın, önceden belirlenmiş bir iniş noktasında bir suç ortağı olmadan neredeyse imkansız olacağını iddia ettiler. Bu, tam olarak zamanlanmış bir sıçramayı gerektirecekti ve bu da uçuş ekibinin işbirliğini gerektiriyordu. Cooper'ın mürettebattan böyle bir yardım talep ettiğine veya aldığına ya da fırtınalı, bulutlu karanlığa atladığında nerede olduğuna dair net bir fikri olduğuna dair hiçbir kanıt yok. [112]
1976'da, uçak kaçırmayla ilgili zamanaşımı süresinin dolmasına ilişkin tartışmalar başladı. Yayınlanan yasal analizlerin çoğu, yasanın yorumlanması davadan davaya ve mahkemeden mahkemeye önemli ölçüde değiştiğinden ve bir savcı Cooper'ın birkaç geçerli teknik gerekçeden herhangi birinde dokunulmazlığı kaybettiğini iddia edebileceğinden, bunun çok az fark yaratacağı konusunda hemfikirdi. [125] [126] Soru, Kasım ayında Portland büyük jürisinin iddianameyi geri vermesiyle tartışmalı hale getirildi. gıyabında "John Doe'ya karşı, diğer adıyla Dan Cooper" hava korsanlığı ve Hobbs Yasası'nın ihlali nedeniyle. [127] İddianame, hava korsanının gelecekte herhangi bir zamanda yakalanması halinde devam ettirilebilecek kovuşturma resmen başlattı.[125]
1971 ve 2016 yılları arasında FBI, çeşitli reklam arayıcıları ve ölüm döşeğindeki itirafçılar da dahil olmak üzere binden fazla "ciddi şüpheli" işledi. [6] Bazı önemli örnekler:
Kenneth Peter Christiansen
2003 yılında, Lyle Christiansen adlı bir Minnesota sakini, Cooper'ın kaçırılması hakkında bir televizyon belgeseli izledi ve merhum kardeşi Kenneth'in (1926–1994) Cooper olduğuna ikna oldu. [4] Önce FBI'ı, ardından yazar ve film yönetmeni Nora Ephron'u (dava hakkında bir film çekmesini umduğu) ikna etmek için tekrarlanan nafile girişimlerin ardından New York'ta bir özel dedektifle temasa geçti. 2010'da dedektif Skipp Porteous, korsanın Christiansen olduğunu öne süren bir kitap yayınladı [128]. Ertesi yıl, Tarih serisinin bir bölümü Brad Meltzer'in Decoding ayrıca Christiansen'i Cooper davasına bağlayan ikinci derece kanıtları da özetledi. [129]
Christiansen 1944'te orduya katıldı ve bir paraşütçü olarak eğitildi. 1945'te konuşlandırıldığında savaş sona ermişti, ancak 1940'ların sonlarında Japonya'da işgal kuvvetleriyle konuşlanırken ara sıra eğitim atlamaları yaptı. Ordudan ayrıldıktan sonra 1954'te Kuzeybatı Doğu'ya Güney Pasifik'te bir tamirci olarak katıldı ve ardından Seattle'da bir uçuş görevlisi ve ardından bir takipçi oldu. [4] Christiansen, kaçırma olayı sırasında 45 yaşındaydı, ancak daha kısa (5 ft 8 inç veya 173 cm), daha ince (150 pound veya 68 kg) ve görgü tanığının tanımlarından daha hafifti. [4] Christiansen (hava korsanının yaptığı gibi) sigara içerdi ve burbona (Cooper'ın istediği içki) özel bir düşkünlük gösterirdi. Ayrıca solaktı (Cooper'ın siyah kravatının kanıt fotoğrafları, sol taraftan uygulanan kravat iğnesini gösteriyor, bu da solak bir kullanıcı olduğunu gösteriyor). [7] Schaffner bir gazeteciye verdiği demeçte, Christiansen'in fotoğraflarının, korsanın görünüşüyle ​​ilgili hafızasına, kendisine gösterilen diğer şüphelilerin fotoğraflarından daha yakın olduğunu, ancak onu kesin olarak teşhis edemediğini söyledi. [4]
Christiansen'in kaçırma olayından birkaç ay sonra nakit parayla bir ev satın aldığı bildirildi. 1994 yılında kanserden ölürken Lyle'a "Bilmen gereken bir şey var ama sana söyleyemem" dedi. Lyle, ağabeyine açıklama yapması için asla baskı yapmadığını söyledi. [4] Christiansen'in ölümünden sonra, aile üyeleri banka hesaplarında 200.000 doların üzerinde altın para ve değerli bir pul koleksiyonu keşfettiler. Ayrıca, 1950'lerde işe alındığı sıralarda başlayan ve uçak kaçırma olayının havayolu tarihindeki en önemli haber olayı olmasına rağmen, uçak kaçırma tarihinden hemen önce biten bir Kuzeybatı Doğu haber kupürleri dosyasını da buldular. Christiansen, 1971'den sonra uzun yıllar havayolu için yarı zamanlı olarak çalışmaya devam etti, ancak görünüşe göre hiçbir zaman başka bir Kuzeybatı haberini kırpmadı. [130]
Araştırmalar daha sonra Christiansen'in kaçırma olayından sonra satın aldığı ev için nakit ödemediğini, üzerinde ipotek olduğunu ve ödemesinin 17 yıl sürdüğünü ortaya çıkardı. Aynı araştırma, Christiansen'in 1990'ların ortalarında neredeyse iki düzine dönümlük araziyi dönüm başına 17.000 $'a sattığına ve böylece ölümü sırasında hesabındaki büyük miktarda parayı oluşturduğuna dair kanıtları da ortaya çıkardı. [131]
Porteous'un kitabının ve 2011 televizyon belgeselinin yarattığı tanıtıma rağmen, FBI, Christiansen'in baş şüpheli olarak kabul edilemeyeceği yönündeki tutumunda ısrar ediyor. [57] [132] Görgü tanığının fiziksel tanımlamalarıyla eşleşmediğini, paraşütle atlama uzmanlığının şüpheli profili tarafından tahmin edilenin üzerinde olduğunu ve doğrudan suçlayıcı kanıt bulunmadığını belirtiyor. [133]
Jack Coffelt Düzenle
Bryant "Jack" Coffelt (1917-1975), Abraham Lincoln'ün tartışmasız son torunu, büyük torunu Robert Todd Lincoln Beckwith'in şoförü ve sırdaşı olduğunu iddia eden bir dolandırıcı, eski hükümlü ve sözde hükümet muhbiriydi. 1972'de Cooper olduğunu iddia etmeye başladı ve James Brown adında eski bir hücre arkadaşı olan bir aracı aracılığıyla hikayesini bir Hollywood yapım şirketine satmaya çalıştı. Ariel'in yaklaşık 80 km güneydoğusundaki Hood Dağı'nın yakınına indiğini, bu sırada kendisini yaraladığını ve fidye parasını kaybettiğini söyledi. Coffelt'in fotoğrafları, 1971'de ellili yaşlarının ortalarında olmasına rağmen, kompozit çizimlere benzerlik gösteriyor. Uçağın kaçırıldığı gün Portland'da olduğu ve o sıralarda bir paraşütle atlama kazasıyla tutarlı olan bacak yaralanmalarına maruz kaldığı bildirildi. [134]
Coffelt'in hesabı FBI tarafından incelendi ve bu incelemede, kamuya açıklanmayan bilgilerden birkaç ayrıntıda farklı olduğu ve bu nedenle bir uydurma olduğu sonucuna varıldı. [135] Brown, yılmadan, Coffelt 1975'te öldükten çok sonra hikayeyi pazarlamaya devam etti. CBS haber programı da dahil olmak üzere birçok medya kuruluşu 60 dakika, düşündü ve reddetti. [136] Lincoln'ün soyundan gelenler hakkında 2008 tarihli bir kitapta, [137] yazar Charles Lachman, 36 yıl önce gözden düşmüş olmasına rağmen, Coffelt'in hikayesini tekrar ziyaret etti.
Lynn Doyle Cooper Kurgu
L.D. Cooper (1931–1999), bir deri işçisi ve Kore Savaşı gazisi, yeğeni Marla Cooper tarafından Temmuz 2011'de şüpheli olarak önerildi. [138] [139] Sekiz yaşında bir çocukken, Cooper ve başka bir amcasının, büyükannesinin Oregon'daki Sisters, 150 mil'deki evinde "pahalı telsizler" kullanmayı içeren "çok yaramaz" bir şey planladığını hatırladı ( 240 km) Portland'ın güneydoğusunda. [140] Ertesi gün 305 numaralı uçuş kaçırıldı ve amcalar görünüşte hindi avlıyor olsalar da, L.D. Cooper eve kanlı bir gömlek giyerek geldi - bir araba kazasının sonucu olduğunu söyledi. [132] Daha sonra, ailesinin L.D. Hava korsanı Cooper'dı. Ayrıca 1999'da ölen amcasının Kanadalı çizgi roman kahramanı Dan Cooper'a (bkz. paraşütçü. [141]
Ağustos 2011'de, New York dergisi, bildirildiğine göre Flight 305 görgü tanığı Robert Gregory'nin boynuz çerçeveli güneş gözlüklerini, geniş yakalı "kızıl" renkli bir takım elbise ceketini ve kırçıllı saçları tasvir eden alternatif bir tanık taslağı yayınladı. Makale, L.D. Cooper'ın dalgalı saçları vardı (Duane Weber'in yaptığı gibi). [142] FBI, L.D. tarafından yapılan bir gitar askısında parmak izi bulunmadığını duyurdu. Cooper. [143] Bir hafta sonra, onun DNA'sının korsanın kravatından elde edilen kısmi DNA profiliyle eşleşmediğini eklediler, ancak korsanın, kravattan elde edilen organik materyalin kaynağı olduğuna dair bir kesinlik olmadığını kabul ettiler. [101] Büro, daha fazla kamuya açık bir yorumda bulunmadı.
Barbara Dayton Düzenle
Barbara Dayton (1926-2002), bir eğlence pilotu ve Robert Dayton doğumlu Washington Üniversitesi kütüphanecisi, İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD Deniz Ticareti ve ardından Ordu'da görev yaptı. [144] Taburcu olduktan sonra, Dayton inşaat sektöründe patlayıcılarla çalıştı ve profesyonel bir havayolu kariyerine talip oldu, ancak ticari bir pilot lisansı alamadı.
Dayton, Cooper kaçırma olayını, erkek kılığında, havayolu endüstrisine ve aşılmaz kuralları ve koşulları onu bir havayolu pilotu olmaktan alıkoyan FAA'ya "geri dönmek" için sahnelediğini iddia etti. [145] Dayton, fidye parasının Portland'ın güneyindeki bir banliyö bölgesi olan Woodburn yakınlarındaki bir sarnıçta saklandığını söyledi, ancak görünüşe göre kaçırma suçlamalarının hala getirilebileceğini öğrendikten sonra tüm hikayeyi geri çekti. FBI, 2002'de ölen Dayton hakkında hiçbir zaman halka açık bir yorumda bulunmadı.[144]
William Gossett
William Pratt Gossett (1930–2003), Kore ve Vietnam'da eylem gören bir Deniz Piyadeleri, Ordu ve Ordu Hava Kuvvetleri gazisi idi. Askeri deneyimi, ileri atlama eğitimi ve vahşi doğada hayatta kalmayı içeriyordu. 1973'te askerlikten emekli olduktan sonra, bir YGÖ eğitmeni olarak çalıştı, Utah, Ogden'deki Weber Eyalet Üniversitesi'nde askeri hukuk dersleri verdi ve Salt Lake City'de paranormal hakkında tartışmaların yer aldığı bir radyo talk-show'una ev sahipliği yaptı. [146] 2003 yılında öldü. [147]
Gossett'in Cooper kaçırma olayına takıntılı olduğu yaygın olarak biliniyordu. Cooper ile ilgili çok sayıda haber makalesi topladı ve eşlerinden birine dava hakkında "D.B. Cooper için mezar taşı yazacak" kadar bilgi sahibi olduğunu söyledi. Hayatının sonlarında, üç oğluna, emekli bir Utah yargıcına ve Salt Lake City kamu avukatının ofisindeki bir arkadaşına kaçırmayı kendisinin gerçekleştirdiğini söylediği bildirildi. [147] Gossett'in 1971 dolaylarında çekilen fotoğrafları, Cooper'ın en çok dolaşan kompozit çizimine çok benziyor. [148]
Yıllardır Gossett ile ilgili bilgi toplayan avukat Galen Cook'a göre, Gossett bir keresinde oğullarına, uzun süredir kayıp olan fidye parasını içerdiğini iddia ettiği British Columbia, Vancouver'daki bir kasanın anahtarını gösterdi. [149] Gossett'in en büyük oğlu Greg, kompulsif bir kumarbaz olan ve her zaman "nakit sıkıntısı çeken" babasının, Cooper'ın kaçırılmasından haftalar sonra, 1971 Noelinden hemen önce ona "tolarca nakit" gösterdiğini söyledi. Gossett'in parayı Las Vegas'ta kumar oynadığını tahmin etti. [150]
1988'de Gossett adını "Wolfgang" olarak değiştirdi ve bir Roma Katolik rahibi oldu, Cook ve diğerleri bunu kimliğini gizlemek için bir çaba olarak yorumladı. [146] Diğer ikinci derece kanıtlar, Cook'un, kaçırılan uçakta bir yolcu olan William Mitchell'den, hava korsanı ve Gossett için ortak olan gizemli bir "fiziksel ayrıntı" (ki bunu ifşa etmeyecek) hakkında edindiğini iddia ettiği ifadeyi içerir. [151] Cook ayrıca, "DB Cooper" tarafından imzalanan ve kaçırma olayından sonraki günler içinde üç gazeteye gönderilen dört mektubun her birinde Gossett ile "olası bağlantılar" bulduğunu iddia ediyor, ancak gerçek korsanın herhangi bir mektup oluşturduğuna veya postayla gönderdiğine dair hiçbir kanıt yok. mektuplardan. [152] [153] [154]
FBI'ın Gossett'i suçlayan doğrudan bir kanıtı yok ve kaçırma sırasında onu Kuzeybatı Pasifik'e bile güvenilir bir şekilde yerleştiremiyor. [155] Özel Ajan Carr, "[Gossett]'in birisine yaptığı ifadeler dışında", "D.B. Cooper davasıyla ilgili tek bir bağlantı yok" dedi. [156]
Robert Lepsy Düzenle
Robert Richard Lepsy (doğum c. 1937) 33 yaşında bir bakkal müdürüydü ve Ekim 1969'da kaybolan Grayling, Michigan'dan evli dört çocuk babasıydı. Aracı üç gün sonra yerel bir havaalanında bulundu ve bir erkek Lepsy'nin tarifine uyan bir Meksika uçağına binerken görüldüğü bildirildi. Yetkililer, Lepsy'nin gönüllü olarak ayrıldığına karar verdiler ve soruşturmayı kapattılar. [157] [158]
Cooper'ın kaçırılmasından iki yıl sonra, aile üyeleri, Lepsy'nin fiziksel özelliklerinin Cooper'ın kompozit çizimlerindekilere benzediğini fark ettiler ve Cooper'ın kıyafetlerinin Lepsy'nin bakkal üniformasına çok benzediğini iddia ettiler. Lepsy, 1976'da yasal olarak ölü ilan edildi. Lepsy'nin kızlarından biri, 2011'de FBI'ya bir DNA örneği gönderdi, ancak sonuçları bilinmiyor. [159] Lepsy, 2014 tarihli bir kitapta Cooper şüphelisi olarak önerilmiş olsa da, [160] FBI'ın onun hakkında kamuoyuna açık bir yorum yaptığına dair bir kayıt yok. [161]
John Listesi Düzenle
John Emil List (1925-2008), Cooper'ın kaçırılmasından on beş gün önce Westfield, New Jersey'de karısını, üç genç çocuğunu ve 85 yaşındaki annesini öldüren ve 200.000 dolar çeken bir muhasebeci, II. Dünya Savaşı ve Kore Savaşı gazisiydi. annesinin banka hesabından ve ortadan kayboldu. [162] Ortadan kaybolmasının zamanlaması, hava korsanının tarifine birden fazla eşleşme ve "toplu cinayetle suçlanan bir kaçağın kaybedecek hiçbir şeyi olmadığı" mantığı nedeniyle Cooper görev gücünün dikkatini çekti. [163] 1989'da yakalandıktan sonra List, ailesini öldürdüğünü kabul etti, ancak Cooper'ın kaçırılmasıyla herhangi bir ilgisi olduğunu reddetti. Adı Cooper makalelerinde ve belgesellerinde görünmeye devam etse de, hiçbir önemli kanıt onu ima etmiyor ve FBI artık onu bir şüpheli olarak görmüyor. [164] 2008'de hapishanede öldü. [165]
Ted Mayfield Düzenle
Theodore Ernest Mayfield (1935-2015) Özel Kuvvetler gazisi, pilot, rekabetçi paraşütçü ve paraşüt eğitmeniydi. [166] Daha sonra, hatalı ekipman ve eğitim nedeniyle on üç ek paraşütle atlama ölümünden dolaylı olarak sorumlu bulundu. Suç kaydı ayrıca silahlı soygun ve çalıntı uçakların taşınmasını da içeriyordu. [167] 2010 yılında, pilot lisansını ve teçhizat sertifikalarını kaybettikten 26 yıl sonra uçağa pilotluk yapmaktan üç yıl denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı. [168] Mayfield'ı yerel bir havaalanındaki önceki bir anlaşmazlıktan tanıyan FBI Ajanı Ralph Himmelsbach'a göre, soruşturmanın başlarında defalarca şüpheli olarak önerildi. Kısmen, 305 numaralı Uçuşun Reno'ya inişinden iki saatten kısa bir süre sonra Himmelsbach'ı standart paraşütle atlama uygulamaları ve olası iniş bölgeleri hakkında gönüllü tavsiye vermek için aramasına dayanarak, reddedildi. [169]
2006 yılında, Daniel Dvorak ve Matthew Myers adlı iki amatör araştırmacı, Mayfield'ı bir kez daha şüpheli olarak önerdiler ve ikna edici bir ikinci derece dava oluşturduklarını iddia ettiler. [167] [170] Mayfield'in Himmelsbach'ı tavsiye vermek için değil, bir mazeret oluşturmak için aradığını teorileştirdiler ve Himmelsbach'ın, Mayfield'ın FBI'ı arayacak bir telefon bulamamasının, FBI'a atladıktan dört saatten daha kısa bir süre sonra olamayacağı sonucuna itiraz ettiler. geceleri vahşi. [170] Mayfield herhangi bir katılımı reddetti ve FBI'ın aradığı önceki iddiayı tekrarladı. o paraşütler, yerel paraşütçüler ve paraşütle atlama teknikleri hakkında sorular sormak için uçak kaçırma hala devam ederken beş kez. [167] (Himmelsbach, FBI'ın Mayfield'ı hiç aramadığını söyledi.) [171] Mayfield ayrıca, Dvorak ve Myers'ın ondan teorilerine uymasını ve "hepimizin çok para kazanacağını" söylemesini istedi. Dvorak ve Myers, herhangi bir gizli anlaşma çıkarımını "açık bir yalan" olarak nitelendirdi. [170] FBI, Himmelsbach'ın 2015'te ölen Mayfield'ın [167] erken bir şüpheli olarak ekarte edildiğine dair orijinal açıklamasının ötesinde bir yorumda bulunmadı. [169]
Richard McCoy Jr.Düzenle
McCoy (1942–1974), Vietnam'da önce yıkım uzmanı olarak ve daha sonra Yeşil Bereliler ile helikopter pilotu olarak iki kez görev yapmış bir Ordu gazisiydi. [172] Askerlik hizmetinden sonra Utah Ulusal Muhafızları'nda astsubay oldu ve Utah Eyalet Polisi olma arzusuyla hevesli bir eğlence hava dalışçısı oldu. [173]
7 Nisan 1972'de McCoy, sözde "taklitçi" kaçırma olaylarının en bilinenini sahneledi (aşağıya bakınız).[174] Denver, Colorado'da United Airlines'ın 855 sefer sayılı uçuşuna (kıç merdivenli bir Boeing 727) bindi ve daha sonra bir el bombasına ve boş bir tabancaya benzeyen bir kağıt ağırlığı olduğu anlaşılan şeyi sallayarak dört paraşüt ve 500.000 dolar istedi. [163] San Francisco Uluslararası Havalimanı'nda para ve paraşütlerin teslim edilmesinden sonra, McCoy uçağın gökyüzüne geri gönderilmesini emretti ve el yazısıyla uçak kaçırma talimatlarını ve okuduğu bir dergide parmak izlerini geride bırakarak Provo, Utah üzerinden kaçtı. [175]
9 Nisan'da elindeki fidye parasıyla tutuklandı ve yargılanıp mahkum edildikten sonra 45 yıl hapis cezasına çarptırıldı. [173] [176] İki yıl sonra, ana kapıdan bir çöp kamyonuna çarparak birkaç suç ortağıyla birlikte Lewisburg Federal Hapishanesinden kaçtı. [177] Üç ay sonra Virginia Beach'te izlenen McCoy, FBI ajanlarıyla girdiği bir çatışmada öldürüldü. [174] [178]
1991 kitaplarında, D.B. Cooper: Gerçek McCoy[179] şartlı tahliye memuru Bernie Rhodes ve eski FBI ajanı Russell Calame, McCoy'u Cooper olarak tanımladıklarını iddia ettiler. McCoy'un ailesinin uçakta bırakılan kravat ve sedef kravat klipsinin McCoy'a ait olduğunu iddia etmesi ve McCoy'un kendisinin Cooper olduğunu kabul etmeyi ya da reddetmeyi reddetmesi, iki uçak kaçırma olayındaki bariz benzerlikleri gösterdiler. [174] [180] Teorilerinin bir savunucusu, McCoy'u öldüren FBI ajanıydı. "Richard McCoy'u vurduğumda," dedi, "Aynı zamanda D. B. Cooper'ı da vurdum." [174]
McCoy'un Denver kaçırma olayını işlediğine dair makul bir şüphe olmamasına rağmen, FBI, yaş ve tanımdaki uyumsuzluklar nedeniyle [181] hava dalışı becerisinin hava korsanının sahip olduğu düşünülen seviyenin çok üzerinde olması nedeniyle onu Cooper davasında şüpheli olarak görmüyor. [7] ve McCoy'un Portland'ın kaçırıldığı gün Las Vegas'ta [74] ve ertesi gün Utah'ta ailesiyle Şükran Günü yemeği yerken olduğuna dair güvenilir kanıtlar. [132] [182]
Sheridan Peterson
Sheridan Peterson (1926-2021), II. Dünya Savaşı sırasında ABD Deniz Piyadeleri'nde görev yaptı ve daha sonra Seattle merkezli Boeing'de teknik editör olarak çalıştı. Müfettişler, hava kaçırma olayından kısa bir süre sonra, duman atlayıcı olarak deneyimi ve fiziksel risk almayı sevmesinin yanı sıra Cooper'ın tanımına benzer görünümü ve yaşı (44) nedeniyle Peterson'la şüpheli olarak ilgilendi.
Peterson, medyayı gerçekten D.B. olup olmadığı konusunda sık sık alay etti. Cooper. Suçu araştırmak için yıllarını harcayan girişimci Eric Ulis, Peterson'ın Cooper olduğuna "% 98 ikna olduğunu" söyledi, ancak FBI ajanları tarafından baskı yapıldığında, Peterson hava saldırısı sırasında Nepal'de olduğu konusunda ısrar etti. 2021'de öldü. [183]
Robert Rackstraw Düzenle
Robert Wesley Rackstraw (1943-2019), Vietnam Savaşı sırasında bir ordu helikopter ekibinde ve diğer birimlerde görev yapan emekli bir pilot ve eski hükümlüydü. Şubat 1978'de İran'da tutuklandıktan ve patlayıcı bulundurma ve uçurtma suçlamalarını kontrol etmek için ABD'ye sınır dışı edildikten sonra Cooper görev gücünün dikkatine geldi. Birkaç ay sonra, kefaletle serbest bırakılırken, Rackstraw sahte bir yardım çağrısı göndererek ve kontrolörlere Monterey Körfezi üzerinde kiralık bir uçaktan kaçtığını söyleyerek kendi ölümünü taklit etmeye çalıştı. [184] Polis daha sonra onu Fullerton'da, ek bir federal pilot sertifikalarında sahtecilik suçlamasıyla tutukladı. [185] [186] Cooper müfettişleri onun Cooper kompozit skeçlerine (1971'de sadece 28 yaşında olmasına rağmen [187] ), askeri paraşüt eğitimi ve sabıka kaydına fiziksel benzerliğine dikkat çekti, ancak 1979'da hiçbir doğrudan kanıt olmadan onu şüpheli olarak ortadan kaldırdı. katılımına rastlanabilir. [188] [189]
2016'da Rackstraw, bir Tarih programında [190] ve bir kitapta şüpheli olarak yeniden ortaya çıktı. [191] 8 Eylül 2016'da, kitabın yazarı Thomas J. Colbert ve avukat Mark Zaid, FBI'ı Bilgi Edinme Özgürlüğü Yasası uyarınca Cooper dava dosyasını yayınlamaya zorlamak için bir dava açtı. Dava, FBI'ın "Rackstraw'ın D.B. Cooper olduğu teorisini baltalamak ve büronun kendisini suçtan kovuşturmaya yetecek kanıt geliştirememesinden kaynaklanan utancı önlemek için" Cooper davasının aktif soruşturmasını askıya aldığını iddia ediyor. [192]
2017 yılında, Colbert ve bir grup gönüllü araştırmacı, Kuzeybatı Pasifik'te açıklanmayan bir yerde "on yıllardır süren bir paraşüt kayışı" olduğuna inandıkları şeyi ortaya çıkardılar. [193] Bunu daha sonra 2017'de Cooper'ın paraşüt sırt çantasının bir parçası olduğundan şüphelenilen bir köpük parçası izledi. [194]
Ocak 2018'de Tom ve Dawna Colbert, orijinal olarak Aralık 1971'de yazılmış ve Rackstraw'ın Ordu'da görev yaptığı üç birimle eşleşen "kodları" içeren bir "itiraf" mektubu aldıklarını bildirdi. [195] FBI'ın bulguları kabul etmeyi reddetmekle suçladılar, çünkü "amatör dedektiflerin büronun çözemediği bir davayı çözdüğünü kabul etmek zorunda kalacaktı." [196]
Flight 305 uçuş görevlilerinden birinin, Rackstraw'ın 1970'lerdeki fotoğrafları ile Cooper'ın görünüşüne ilişkin hatıraları arasında "herhangi bir benzerlik bulamadığı" bildirildi. [187] [197] Rackstraw'ın avukatı, yenilenen iddiaları "şimdiye kadar duyduğum en aptalca şey" olarak nitelendirdi. [187] FBI daha fazla yorum yapmayı reddetti. [192] Rackstraw, 2017 yılındaki bir telefon görüşmesinde, 2016 soruşturmaları nedeniyle işini kaybettiğini belirtti. [199] Rackstraw, Colbert'e itirafın bir numara olduğunu açıklamadan önce, "Herkese [hava korsanı] olduğumu söyledim" dedi. 2019 yılında öldü. [200]
Walter R. Reca Düzenle
Walter R. Reca (1933-2014) Michigan yerlisi, askeri emektar ve Michigan Paraşüt Takımının orijinal üyesiydi. [201] [202] 17 Mayıs 2018'deki bir basın toplantısında arkadaşı Carl Laurin [203] tarafından şüpheli olarak önerildi. [204] 2008'de Reca, Laurin'e kayıtlı bir telefon görüşmesi aracılığıyla korsanının kendisi olduğunu söyledi. [205]
Reca, Laurin'e ölümünden sonra hikayesini paylaşması için noter tasdikli bir mektupla izin verdi. Ayrıca Laurin'in 2008'in sonlarında altı haftalık bir süre boyunca suçla ilgili telefon konuşmalarını kaydetmesine izin verdi. Üç saatten fazla süren kayıtlarda Reca, herkes tarafından bilinmeden önce kaçırmayla ilgili ayrıntıları paylaştı. Ayrıca yeğeni Lisa Story'ye de itirafta bulundu. [206]
Laurin, Reca'nın iniş bölgesine giderken araziyi tanımlamasından, Washington'daki Cle Elum yakınlarına indiği sonucuna vardı. Reca, karaya indikten sonra yol kenarındaki bir kafede bir damperli kamyon şoförüyle karşılaşmasını anlattıktan sonra, Laurin, 24 Kasım 1971 gecesi Cle Elum yakınlarında damperli kamyonunu süren Jeff Osiadacz'ı buldu ve hemen dışarıdaki Teanaway Junction Café'de bir yabancıyla tanıştı. kasabanın. Adam, Osiadacz'dan arkadaşına telefonda kafenin tarifini vermesini istedi ve o da itaat etti. Reca'nın, Laurin'in kendisine gönderdiği bir fotoğrafı gördükten sonra kafedeki adamın Osiadacz olduğunu doğruladığı bildirildi. [207] [208] Laurin'e göre, bir adli tıp müfettişi olan Joe Koenig, hiçbir kurcalama veya manipülasyon kanıtı bulamadı ve mevcut FBI kayıtlarında Reca'yı şüpheli olarak ortadan kaldıran hiçbir tutarsızlık bulamadı. [209] Koenig daha sonra Cooper hakkında bir kitap yayınladı. Gerçeği Anlamak: Ben D.B. Cooper. [210]
Bağımsız gözlemciler, Cle Elum'un Flight 305'in bilinen uçuş yolunun oldukça kuzeyinde ve doğusunda, çoğu uzman tarafından kabul edilen iniş bölgesinin 150 mil (240 km) kuzeyinde ve hatta fidyenin bir kısmının bulunduğu Tina Bar'dan daha da uzakta olduğunu kaydetti. para bulundu. Ayrıca, 2014'te ölen Reca'nın askeri bir paraşütçü ve yüzlerce atlayışla özel paraşütçü olduğuna dikkat çekiyorlar, bu FBI'ın halka açık profiline doğrudan bir çelişki. Büro, 2016 sonrası olağan açıklamasını, kendilerine sağlanan belirli ipuçları hakkında yorum yapmanın uygun olmayacağını ve bugüne kadar hiçbir şüphelinin makul bir şüphenin ötesinde suçlu olduğunu kanıtlamadığını belirtti. [211]
William J. Smith
Kasım 2018'de, Oregonlu Bloomfield, New Jersey'den [212] William J. Smith'i (1928–2018) şüpheli olarak öneren bir makale yayınladı. Makale, bulgularını 2018 ortalarında FBI'a gönderen bir Ordu veri analisti tarafından yürütülen araştırmaya dayanıyordu. [213] New Jersey'li bir yerli olan Smith, İkinci Dünya Savaşı gazisiydi. Liseden sonra donanmaya katıldı ve muharebe hava mürettebatı eğitimi için gönüllü oldu. Terhis olduktan sonra, Lehigh Valley Demiryolu için çalıştı ve 1970 yılında ABD tarihinin en büyük iflası olan Penn Central Transportation Company iflasından etkilendi. Makale, emekli maaşının kaybının kurumsal kuruluş ve ulaşım endüstrisine karşı bir kin yarattığını teorileştirdi. Aynı zamanda ani bir para ihtiyacı yarattı. Kaçırma sırasında 43 yaşındaydı. Smith'in lise yıllığında, II. Dünya Savaşı'nda öldürülen mezunların bir listesi, muhtemelen korsanın takma adının kaynağı olan bir Ira Daniel Cooper'ı listeliyor. [213] Analist, Smith'in Donanma havacılık deneyiminin ona uçaklar ve paraşütler hakkında bilgi vereceğini ve demiryolu deneyiminin, indikten sonra bölgeden kaçmak için demiryolu raylarını bulmasına ve bir trene atlamasına yardımcı olacağını iddia etti. [214]
Analiste göre, klipsli bağ üzerinde bulunan alüminyum spiral talaşlar bir lokomotif bakım tesisinden gelmiş olabilir. Smith'in Seattle bölgesi hakkındaki bilgileri, II. Dünya Savaşı sırasında Fort Lewis'te görev yapan yakın arkadaşı Dan Clair'den gelmiş olabilir. (Analist, Max Gunther'in 1985 tarihli kitabında Cooper olduğunu iddia eden adamın kendisini "Dan LeClair" olarak tanımladığını belirtti. [213] ) Smith ve Clair, Newark, New Jersey, Oak Island Yard'da Conrail için birlikte çalıştılar. Smith bu tesisten bir tersane müdürü olarak emekli oldu. Makale, Lehigh Valley Railroad web sitesinde Smith'in bir resminin Cooper FBI eskizlerine "dikkate değer bir benzerlik" gösterdiğini belirtti. [215] FBI, medyanın taleplerine, belirli ipuçları hakkında yorum yapmanın "uygunsuz" olacağı şeklindeki olağan genel açıklamayla yanıt verdi. [213]
Duane L. Weber
Duane L. Weber (1924–1995), 1945'ten 1968'e kadar hırsızlık ve sahtecilikten en az altı hapishanede yatmış bir II. Öncelikli olarak ölüm döşeğindeki bir itirafa dayanarak dul eşi tarafından şüpheli olarak önerildi: Weber, 1995'te ölmeden üç gün önce karısı Jo'ya "Ben Dan Cooper'ım" dedi. İsmin onun için hiçbir şey ifade etmediğini söyledi, ancak aylar sonra bir arkadaşı ona uçak kaçırmadaki önemini anlattı. D.B.'yi araştırmak için yerel kütüphanesine gitti. Cooper, Max Gunther'in kitabını buldu ve kocasının el yazısının kenar boşluklarında işaretler keşfetti. [6]
Jo daha sonra geriye dönüp baktığında, Weber'in bir keresinde uykusunda bir uçaktan atlamaktan bahsettiği ve parmak izlerini "kıç merdivenlerde" bıraktığı bir kabus gördüğünü hatırladı. [216] Ayrıca, kendisine "uçaktan atlayarak" eski bir diz yaralanmasının meydana geldiğini söylediğini söyledi. Hava korsanı gibi, Weber de burbon içti ve zincir sigara içti. Diğer koşullu kanıtlar arasında, Weber'in dört ay sonra Tina Bar bölgesindeki nehir kıyısında tek başına bir yürüyüş yaptığı, Seattle ve Columbia Nehri'ne yaptığı 1979 gezisi vardı. Brian Ingram aynı bölgede fidye nakit keşfini yaptı. [6]
FBI, Weber'i Temmuz 1998'de, parmak izlerinin kaçırılan uçakta işlenenlerin hiçbiriyle eşleşmediği [216] ve onu suçlayacak başka hiçbir doğrudan kanıt bulunamadığı için aktif şüpheli olarak eledi. [6] Daha sonra onun DNA'sı Cooper'ın kravatından alınan örneklerle eşleşmedi, [57] [132] büro o zamandan beri kravattaki organik materyalin Cooper'dan geldiğinden emin olamayacaklarını kabul etti. [101]
Cooper, kişisel kazanç için hava korsanlığına girişen ilk kişi değildi. Örneğin, Kasım 1971'in başlarında, örneğin, Paul Joseph Cini adlı Kanadalı bir adam, Montana üzerinde bir Air Canada DC-8 uçağını kaçırdı, ancak beraberinde getirdiği paraşütü takmak için tüfeğini yere bıraktığında mürettebat tarafından etkisiz hale getirildi. [217] [218] Cooper'ın bariz başarısı, çoğunlukla 1972'de olmak üzere bir taklitçi telaşına ilham verdi. [219] O yıldan bazı önemli örnekler:
Ocak ayında Los Angeles'tan New York City'e giden bir TWA uçağını kaçırdı. 306.800 dolar nakit, Angela Davis'in serbest bırakılması ve Başkan Richard Nixon ile bir görüşme talep etti. Uçak John F. Kennedy Uluslararası Havalimanı'na indikten sonra FBI ajanları tarafından vurularak yaralandı, ardından tutuklandı. [220]
Ordu gazisi ve "New England sahil serseri" Richard Charles LaPoint [221], 20 Ocak'ta Las Vegas'taki McCarran havaalanında Hughes AirwestFlight 800'e bindi. DC-9 taksi yolundayken bomba olduğunu iddia ettiği şeyi sallayarak, 50.000 dolar, iki paraşüt ve bir kask istedi. [222] 51 yolcuyu ve iki uçuş görevlisini serbest bıraktıktan sonra, uçağa Denver'a doğru doğuya doğru bir yörüngede gitmesini emretti, [223] sonra kuzeydoğu Colorado'nun ağaçsız ovalarında kaçtı. Yer belirleyicili paraşütü ve kar ve çamurdaki ayak izlerini takip eden yetkililer, onu birkaç saat sonra yakaladı. [224][225][226], eski bir Ordu Yeşil Bereli, [227] Nisan ayında United Airlines 727-100'ü Denver, Colorado'dan ayrıldıktan sonra kaçırdı, San Francisco'ya yönlendirdi ve ardından 500.000 $ fidyeyle Utah üzerinden kaçtı para. Güvenli bir şekilde indi, ancak iki gün sonra tutuklandı. [228] Mayıs ayında Pensilvanya, Allentown'da bir Eastern Air Lines 727'yi kaçırmak için tabanca kullandı, 303.000 dolar istedi ve sonunda doğduğu ülke olan Honduras'a paraşütle atladı. Bir ay sonra, FBI peşindeyken ve başına 25.000 dolar ödül konmuşken, Tegucigalpa'daki Amerikan Büyükelçiliği'nde teslim oldu. [229][230]
Bir paraşütçü ve Vietnam gazisi olan Robb Dolin Heady, Haziran başında Reno'da bir United Airlines 727'ye baskın düzenledi, zorla 200.000 dolar ve iki paraşüt aldı ve Reno'nun yaklaşık 40 km güneyindeki Washoe Gölü yakınlarında karanlığa atladı. Polis, Heady'nin arabasını (Amerika Birleşik Devletleri Paraşüt Birliği tampon çıkartması taşıyan) gölün yakınında park halinde buldu ve ertesi sabah arabaya dönerken onu tutukladı. [231][232]
İşsiz bir servis istasyonu görevlisi olan Martin McNally, Haziran ayı sonlarında St. Louis'den Tulsa'ya giden bir American Airlines 727'ye el koymak için bir hafif makineli tüfek kullandı, sonra onu doğuya Indiana'ya yönlendirdi ve 500.000 $ fidye ile kurtarıldı. [233] McNally uçaktan inerken fidye parasını kaybetti, ancak güvenli bir şekilde Peru, Indiana yakınlarına indi ve birkaç gün sonra Detroit banliyösünde yakalandı. [234]
1972'de Cooper'ınkine benzer -hepsi başarısız olan- on beş uçak kaçırma girişiminde bulunuldu. [235] 1973'te evrensel bagaj aramalarının ortaya çıkmasıyla (bkz. Havaalanı güvenliği), genel uçak kaçırma vakaları çarpıcı biçimde düştü. [236] Glenn K. Tripp, Seattle-Tacoma Havalimanı'nda 608 numaralı Kuzeybatı uçuşunu 600.000 $ (bağımsız bir hesaba göre 100.000 $), [237] iki paraşüt ve suikast talep ederek 11 Temmuz 1980'de ele geçirene kadar başka önemli Cooper taklitçileri yoktu. patronunun. Hızlı düşünen bir uçuş görevlisi, Tripp'in alkollü içeceğine Valium ile gizlice uyuşturdu. Tripp'in taleplerini üç çizburger ve kaçması için bir kara aracına indirdiği 10 saatlik bir soğukluğun ardından tutuklandı. [238] Ancak 21 Ocak 1983'te—halen denetimli serbestlik süresindeyken— aynı Kuzeybatı uçuşunu bu sefer yoldayken kaçırdı ve Afganistan'a uçmak istedi. Uçak Portland'a indiğinde FBI ajanları tarafından vurularak öldürüldü. [239]
Havaalanı güvenliği Düzenle
Cooper'ın kaçırılması, serbest ve denetimsiz ticari havayolu seyahati için sonun başlangıcı oldu. Federal Gökyüzü Mareşal Programının bir önceki yıl başlatılmasına rağmen, [236] 1972'de ABD hava sahasında 31 uçak kaçırma gerçekleştirildi, bunların 19'u özel amaçlı para sızdırma amaçlıydı ve geri kalanların çoğu Küba'ya ulaşma girişimleriydi. [240] Gasp davalarının 15'inde, hava korsanları ayrıca paraşüt talep etti. [235] 1973'ün başlarında, FAA havayollarının tüm yolcuları ve çantalarını aramasını zorunlu kıldı. Bu tür aramaların Dördüncü Değişikliğin arama ve el koymaya karşı korumalarını ihlal ettiği suçlamasıyla açılan çok sayıda dava arasında, federal mahkemeler evrensel olarak uygulandığında ve silah ve patlayıcı aramalarıyla sınırlı olduklarında kabul edilebilir olduklarına karar verdi. [236] 1973'te sadece iki uçak kaçırma girişiminde bulunuldu, her ikisi de psikiyatri hastaları tarafından bir hava korsanı, Samuel Byck, Başkan Nixon'ı öldürmek için uçağı Beyaz Saray'a çarpmayı amaçladı. [241]
Uçak modifikasyonları Düzenle
1972'deki birden fazla "taklit" kaçırma olayının ardından, FAA, tüm Boeing 727 uçaklarına, uçuş sırasında arka hava merdiveninin indirilmesini önleyen, daha sonra "Cooper kanadı" olarak adlandırılan bir cihaz takılmasını istedi. [236] [242] Uçak kaçırmanın doğrudan bir sonucu olarak, tüm kokpit kapılarına gözetleme delikleri takılması zorunlu hale getirildi. Bu, kokpit ekibinin kokpit kapısını açmadan yolcuları gözlemleyebilmesini sağlar. [243]
N467US'un müteakip geçmişi
1978'de kaçırılan 727-100 uçağı, Northwest tarafından Piedmont Airlines'a satıldı ve burada N838N olarak yeniden tescil edildi ve yurtiçi taşıyıcı hizmetinde devam etti. [244] 1984'te artık feshedilmiş charter şirketi Key Airlines tarafından satın alındı, N29KA olarak yeniden tescil edildi ve çok gizli operasyon sırasında Nellis Hava Kuvvetleri Üssü ile Tonopah Test Aralığı arasında işçileri taşıyan Hava Kuvvetleri'nin sivil charter filosuna dahil edildi. F-117 Nighthawk geliştirme programı. [245] 1996 yılında, uçak bir Memphis mezarlığındaki parçalar için hurdaya ayrıldı. [74]
Earl J. Cossey'in Ölümü
23 Nisan 2013'te Cooper'a verilen dört paraşütü döşeyen paraşütle atlama okulunun sahibi Earl J. Cossey, Seattle'ın bir banliyösü olan Woodinville'deki evinde ölü bulundu. Kafasına aldığı künt travma nedeniyle ölümü cinayet olarak değerlendirildi. Fail bilinmiyor. [246] Bazı yorumcular Cooper davasıyla olası bağlantıların olduğunu iddia ettiler, [247] ancak yetkililer böyle bir bağlantının var olduğuna inanmak için hiçbir nedenleri olmadığını söylediler. [248] Woodinville yetkilileri daha sonra, suçun nedeninin büyük olasılıkla hırsızlık olduğunu açıkladı. [249]
Himmelsbach, Cooper'ı ünlü olarak "çürümüş kalitesiz bir dolandırıcı" olarak adlandırdı, [250] ancak onun cesur ve maceracı suçu şarkı, film ve edebiyatta ifade edilen bir kült takipçisine ilham verdi. Kuzeybatı Pasifik'teki restoranlar ve bowling salonları düzenli olarak Cooper temalı promosyonlar düzenler ve turistik hediyelik eşyalar satar. Sahibi Dona Elliot'un öldüğü 2015 yılı hariç, 1974'ten bu yana her Kasım ayında Ariel Market ve Tavern'de bir "Cooper Day" kutlaması düzenleniyor. [251]
Cooper, televizyon dizisinin hikaye satırlarında yer aldı. Sapihten kaçış, Kara liste, HaberlerRadyo, Kaldıraç, kalfa, Dönek, Numb3rs, 30 Kaya, Sarhoş Geçmişi, ve Loki1981 filminin yanı sıra D. B. Cooper'ın Peşinde, 2004 filmi Kürek olmadanve başlıklı bir kitap Vezüv Kehaneti, dayalı 4400 Televizyon dizisi. [252]
Trenlerden Telgraflara ve Jell-O'ya
Peter Cooper, jelatin üretimi için ilk Amerikan patentini de aldı (1845). 1895 yılında, bir öksürük şurubu üreticisi olan Pearle B. Wait, Peter Cooper'dan patenti aldı ve Cooper'ın jelatin tatlısını önceden paketlenmiş bir ticari ürüne dönüştürdü ve karısı May David Wait, "Jell-O" adını verdi.
Cooper, doğu kıyılarına hakim olmak için rakiplerini satın alan bir telgraf şirketinin kurucularından biriydi. Ayrıca 1858'de ilk transatlantik telgraf kablosunun döşenmesini denetledi.
Cooper, iş başarısı ve gayrimenkul ve sigorta yatırımları nedeniyle New York'un en zengin adamlarından biri oldu. Cooper, New York'ta Bilim ve Sanatın İlerlemesi için Cooper Birliği'ni kurdu.
&aposTom Thumb&apos'a Karşı At
Bununla birlikte, Stockton & Stokes posta arabası şirketinin sahipleri, Tom Thumb'ın peşine düştüğünü gördükten sonra, geleceği raydan çıkarmaya kararlıydı. Lokomotif Baltimore'a dönüşünde Relay'den geçerken, posta arabası operatörleri Cooper'a buharla çalışan buluşunu çift hat boyunca yan yana atlı bir vagonla yarışmaya davet etti.
Cooper teklifi kabul etti ve her ikisi de vagonların boyunduruğunda bulunan lokomotif ve gri bir at, Latrobe'a göre, birinin horlaması ve diğerinin nefesi ile başlangıç ​​çizgisine geldi. Sinyal verildiğinde, Tom Thumb bir buhar oluşturmak için uğraşırken, at yarım millik bir öne doğru fırladı. Lokomotif yer kazanmaya başladığında buhar bulutları püskürttü. Sonunda Cooper'ın demir atı, yolcuları tezahürat yaparken atın önüne geçti. Grinin efendisi, makine çağının yanından geçerken sadece hayal kırıklığıyla başını eğebildi.
Ancak aniden lokomotifin kükremesi bir hırıltıya dönüştü. Deri bir üfleyici kayış bir tekerlekten kayarak motorun durmasına neden oldu. At liderliği geri kazanırken, Cooper çılgınca tamir etmeye çalışırken ellerini sıcak motorda yaktı. Aletini tamir edebildiğinde artık çok geçti.
Aşılmaz bir üstünlük kuran at, yarışı kazandı. Ancak zafer kısa ömürlü oldu. Demiryolu müdürleri test çalışmasından lokomotifin hızı, gücü ve dar virajlarda gezinme yeteneği konusunda o kadar heyecanlıydı ki, B&ampO için tam gaz ilerliyordu.
1829'da Peter Cooper tarafından inşa edilen 'aposTom Thumb', Amerika'da inşa edilen ilk lokomotifti.
George Rinhart/Corbis/Getty Image
Latrobe, 1868'de dinleyicilerine gerçek zaferin Bay Cooper'la olduğunu söyledi. Geleceğini buhar gücüne bağlayan B&ampO, Ocak 1831'de daha sağlam bir motorun geliştirilmesi için 4.000 dolarlık bir ödülün reklamını yaptı. 1836'da, rayları boyunca çalışan bir düzine lokomotifi vardı ve atlarını emekliye ayırdı.
Tom Cooper - Tarih
Fotoğraf: Peter Cooper'ın buhar motoru, Tom Thumb
Peter Cooper
B. 12 Şubat 1791, New York d. 4 Nisan 1883
Peter Cooper, Tom Thumb lokomotifini inşa eden ve New York'ta Bilim ve Sanatın İlerlemesi için Cooper Birliği'ni kuran New Yorklu bir mucit, üretici ve hayırseverdi. Tom Thumb, 1830'da Peter Cooper tarafından tasarlandı ve inşa edildi. Tom Thumb, ortak taşıyıcı demiryolunda çalıştırılan ilk Amerikan yapımı buharlı lokomotifti.
İlk ABD Demiryolu Taşımacılığı Yük ve Yolcu Kiraladı - 28 Şubat 1827
28 Şubat 1827'de Baltimore & Ohio Demiryolu, ticari yolcu ve yük taşımacılığı için kiralanan ilk ABD demiryolu oldu. Bir buhar motorunun dik, dolambaçlı yokuşlarda çalışabileceğinden şüphe duyanlar vardı, ancak Peter Cooper tarafından tasarlanan Tom Thumb, şüphelerine son verdi. Yatırımcılar, bir demiryolunun o sırada ABD'nin en büyük ikinci şehri olan Baltimore'un batı ticareti için New York ile başarılı bir şekilde rekabet etmesine izin vereceğini umuyorlardı.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk demiryolu hattı sadece 13 mil uzunluğundaydı, ancak 1830'da açıldığında büyük heyecan yarattı. Bağımsızlık Bildirgesi'nin hayatta kalan son imzacısı Charles Carroll, yolda inşaat başladığında ilk taşı koydu. 4 Temmuz 1828'de Baltimore limanında
Baltimore ve Ohio Nehri, B&ampO'nun Batı Virginia'daki Wheeling'de tamamlandığı 1852'de demiryolu ile bağlandı. Daha sonraki uzantılar hattı Chicago, St. Louis ve Cleveland'a getirdi. 1869'da, Orta Pasifik hattı ve Union Pacific hattı, ilk kıtalararası demiryolunu oluşturmak için birleşti. Öncüler kapalı vagonla batıya seyahat etmeye devam ettiler, ancak trenler daha hızlı ve daha sık hale geldikçe, kıtadaki yerleşimler daha büyük ve daha hızlı büyüdü.
Tren yolculuğu, birçok insan için romantik bir çekiciliğe sahip olmaya devam ediyor. Demiryolları hakkında şarkılar, hikayeler, şiirler ve oyunlar yazıldı, yani Casey Jones ve onun raylardaki son yolculuğu.
Peter Cooper, jelatin üretimi için ilk Amerikan patentini de aldı (1845). 1895 yılında, bir öksürük şurubu üreticisi olan Pearl B. Wait, Peter Cooper'dan patenti aldı ve Cooper'ın jelatin tatlısını önceden paketlenmiş bir ticari ürüne dönüştürdü ve karısı May David Wait, "Jell-O" adını verdi.
Jell-O'nun Tarihi (Peter Cooper tarafından icat edildi)
1845 yılında, Tom Thumb motoru ve Cooper Union şöhretinden sanayici, mucit ve hayırsever Peter Cooper, bir jelatin tatlısı için ilk patenti aldı. Peter Cooper ürünü asla tanıtmadı.
Peter Cooper ve Mirası
Peter Cooper hakkında bir dizi kısa biyografi.
Demiryolu Tarihi
Fotoğraf Kredisi: "Peter Cooper'ın Tom Thumb." Kamu Yolları Bürosu, Ticaret Bakanlığı, 1900 ve 1950 arasında. Baskılar ve Fotoğraflar Bölümü, Kongre Kütüphanesi.