Bloguma arama motoruna “ikiz bakımı” yazarak ulaşan insanların olduğunu görünce acayip stres oluyorum. İnşallah hamile değildir diye içimden geçiriyorum. Açıkçası ben hamileyken böyle bir siteyle karşılaşsam acayip gerilirdim. “Her satırı şikâyet şikâyet. Bu ne be! Doğurmasaydın, doğurduysan da kendine saklasaydın” diyesi geliyor insanın, biliyorum. Ama sloganı “Çektiğimi bir ben bilirdim, bir de siz bilin istedim” olan bir siteden siz ne bekliyorsunuz, ben de onu anlamıyorum!
Ben ikizlere hamileyken, üniversitedeki ev arkadaşlarımdan birinin benimkilerden tam bir sene önce ikizleri olmuştu. Bebeklerimin ikiz olduğunu öğrenir öğrenmez ona mail atmıştım. O sıralar onun bebekleri de sanırım 8 aylık kadardı. Yani zor dönemlerindeydiler. Ama arkadaşım bana o kadar güzel anlattı ki her şeyi, aman bir an önce doğurayım dedim. Benim bebeklerim doğduktan sonra birkaç kez telefonla konuştum. Sonra baktım ki benim yaşadığım sıkıntıların birçoğunu o da yaşamış, halen de yaşıyor. Bir farkımız var: o olaylara pozitif bakıyor, bense…
Şimdi şu içimdeki gerginliğe son verebilmek için size bir iki şey söylemek istiyorum: Bir her bebe bir olmaz, iki her anne bir olmaz.
İkizlerim doğduktan kısa bir süre sonra yakınlarımda oturan bir arkadaşa bir çift bebeğin daha geleceğini öğrendim. O dönem çok sıkıntıdaydım. Hemen bir hesap yaptım. Onun ikizleri doğduğunda benimkiler 8 aylık olacaklardı. Yani işim epey kolaylaşacaktı. Ben de doğurur doğurmaz arkadaşa gidip, onun perişan halini görüp “Ahh canııııım, geçecek geçecek” diye tesellilerimi sunacaktım.
Gel zaman git zaman, bizim arkadaşın ikizleri geldi. Ama benim işim hâlâ kolaylaşmamıştı. Neyse dedim, korkutmayayım kızı, geçecek geçecek diyeyim diye ilk fırsatta fırladım evden.
Yolda kendi lohusalığımı düşünüyorum: haftalarca iki kat gezmiştim. Pijamamın bile kamburu çıkmıştı. Saç baş darmadağındı. Gözlerimin altında mor halkalar vardı. O kadar korkunç görünüyordum ki Bülent Ersoy’un makyöz ekibi gelse, anca beni şekle sokabilirdi. Beni ziyarete gelenler nasılsın diye sorsa zırıl zırıl zırlıyorum. Böyle bir görüntü bekleyerek arkadaşın zilini çaldım. Kız kapıyı açınca şok oldum. Hanım pırıl pırıl bir loğusa takımı giymiş, ayağında hafif topuklular, saçlarını rapunzel gibi salmış, hafif bir makyaj, yüzünde kocaman bir gülümseme. Kızı tanımasam yanlış geldim herhalde diyip geri döneceğim. Şaşkın şaşkın içeri girdim. Ev pırıl pırıl. Sinirden titremeye başladım. İçeri oturdum. “Eee nasılsın” dedim. “Çok iyiyim şükür,” dedi. “Çocuklar nasıl?” dedim. “İyiii, uyuyorlar işte, bilirsin ya” dedi. Valla benim çocukların uyuduğu hiç vaki olmadığı için bilmiyordum. “Hadi yaa” dedim. Bir iki bir şey daha sordum. Her şey güzel, her şey harika. Yani o kadar kıskandım, o kadar kıskandım ki, “Sürüm sürüm sürünüyorum, geberdim, öldüüüüm” dese neredeyse mutlu olacağım. Dayanamadım, ben neler çektim diye anlatarak zırıl zırıl ağlamaya başladım. Yemin ederim! Surat bir karış, eve geri döndüm. Anneme anlattım. Kendimi suçladım. Ben beceremedim. Yapamadım dedim. Güldü. “Daha yeni doğdular, biraz ortaya çıksınlar, onun da senden farkı kalmaz” dedi. Sonuç: bebeler ortaya çıktı. Yaşlarına yaklaştılar. Arkadaşa sık sık gittim. Hiçbir zaman bendeki o korkunçluğu görmedim. Üstelik çok kolay çocuklar da değiller. Ve yine üstelik kız tek başına bakıyor. Hiç benim gibi olmadı. İnşallah olmaz da.
Bu birinci hikâyeydi. İkincisi de şu:
Geçenlerde bir tanıdığın yedinci (evet, yanlış okumadınız yedinci) çocuğu oldu. Şu an birkaç aylık bebek. Telefon açtım. “Bu çocuk beni öldürüyor!” dedi. Sırıttım. “Ne bekliyordun ki? Sanki ilk çocuğun,” dedim. “Yaa valla doğru diyorsun. Öncekiler de öyleydi. Gece sabaha kadar göğsüm sızlıyor. Bekliyorum ki uyansın da emsin. Zorla uyandırmaktan bıktım valla. İki çekiyor, geri uyuyor” dedi. Valla telefonda değil de karşımda olsaydı uçan tekmeyle girişirdim. Ulan bu bana söylenir mi? Bebelerim on sekizinci ayı bitirmiş, hâlâ gece uykuları yok. Benimkilerin üç katından bir fazla bebeyle şu laf edilir mi?
Diyeceğim o ki, sevgili gebe arkadaşlar, sakın benim hikâyelerimi okuyup moralinizi bozmayın. Şunu da asla unutmayın: Her bebe bir değil, her anne de bir değil.
Share and Enjoy !
0Shares
0 0
Related Posts via Categories
Amma da abartmışım ha!
Seçime doğru…
Naloo, Evren, duyuyor musun beni, nalooo, naloooo, naaloooooooo
Komşu komşu huuu huuuu
İki bebeyle dizi zevki!
Kız kardeş, erkek kardeş
Leylek havada, bebeler yanımda, savulun ulen ben geliyorum!
Aylar sonra gelen mutluluk
Süperim süperim süperiiiiiiimmmm
Masal Vakti
Yayım tarihi 28 Kasım 2011 secce tarafından
Biraz da benden, ikizlerle gündelik hayat (0-2 yaş) olarak sınıflandırılmış bebek bakımı, ikiz bakımı, ikiz bebek bakımı, lohusalık ile etiketlenmiş
12 yorum	
Tuten dedi ki:	
28 Kasım 2011, 11:09
valla seccecim ben her insanın senin benim gibi totosu acıkta yasamadıgını yani gizlediiğini düşünüyorum bazı şeyleri mesela o arkadaşın sen gelince lohusa kıyaftlerini giymiş gülümseyerek oturmuş sen gidince pijamaları çekmiş ağlamış olabilir. Ama çok doğru demişsin her bebek aynı olmadığı gibi her ana da aynı değil
Cevapla
secce dedi ki:	
28 Kasım 2011, 11:22
hmm bak öyle birşey de var, di mi. benim de bütün kirli çamaşırlarım ortada:) biraz sırlı olmak lazım, canım:)
Cevapla
bireskizaman dedi ki:	
28 Kasım 2011, 12:25
benim rahmetli ananemin ikizi vardı, bir sonraki nesle geçiyorum annemde ikiz olmadı ama teyzesinin kızında ikiz oldu. bizim nesilde ise henüz evlenen yok, bende olma ihtimali yüksek.. bu benim gördüğüm ikizlerde bebekliklerinde uzak oturuyorduk nasıllardı hatırlamıyorum ki 1 tane bakıcıları da vardı ama 2-2.5 yaşından itibaren çok iyi hatırlıyorum bize gelirlerdi hatta kalırlardı anneleri yokken bile. ve ikiside nasıl uslu çocuklardı anlatamam. ne ortalıkta gezinmek ne yaramazlık yapmak, ne sağı solu karıştırmak.
önlerine 2 oyuncak ver, iki kız otursunlar oynasınlar. gıkları çıkmıyordu çocukların. şimdi 15 yaşındalar hala çok sessiz, aklı başında kızlar..
diyeceğim o ki, gerçekten her çocuk bir değil.
haa şu var, ne kadar uslu ve uykuları düzenli olursa olsun ikizlere tek başına bakmak bence çok zordur. ‘çok kolay şekerim, hiç sorun yaşamıyorum’ diyen latife yapıyordur gibime geliyor 🙂
Allah kolaylık versin, her yeni yazıyı okuduğumda dua ediyorum..
Cevapla
secce dedi ki:	
28 Kasım 2011, 14:13
çok teşekkür ederim
Cevapla
zeynep dedi ki:	
29 Kasım 2011, 15:28
benim kızım iyi de oğlumuz tam bir afacan
Cevapla
OZLEMCE dedi ki:	
02 Aralık 2011, 14:55
Benimde bir arkadaşım ilk çocuğu bir yaşındayken yeniden hamile kalmıştı.Plansız bir hamilelikti ve ikizdi.Neyse geçenlerde buluştuk,ben bir çocukla 1 yılda hala toparlanamamışken o 3 çoçukla harika görünüyordu.Benimde oturup kendi halime ağlayasım geldi valla.
Cevapla
secce dedi ki:	
02 Aralık 2011, 14:57
inanılmaz…
Cevapla
özlem dedi ki:	
10 Eylül 2013, 02:59
benim bebelerde aynı seninkiler gibi, 12 saat uyanık durabilme kabiilyetleri var, öyle derin uuyku da yok! 4 aylık olduk, umarım geçer diyodum ama ümidi kestim şimdi.. sabahın 3ü biri hala kucağımda mıyklıyor, bunu yatırırım şimdi diğeri uyanır 🙁
sevinebilirsin yani arkadaşım 😉 seni okudukça “ahanda ben” diyorum
Cevapla
Yasemin dedi ki:	
27 Şubat 2014, 14:26
Merhaba, blog sitenizi bu sabah keşfettim, ikizlere hamileyim ve gülümseyerek okudum tüm yazılarınızı.
Cevapla
secce dedi ki:	
06 Mart 2014, 12:37
hoşgeldin 🙂
allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin inşallah
Cevapla
Yasemin dedi ki:	
06 Mart 2014, 15:10
Hoşbuldum, amin inşallah teşekkür ederim. Üslubunuz çok hoşuma gitti belirtmek istedim, blogları uzun süreli takip etmezdim ta ki sizin bloğunuzu görene kadar. Bende çocuklarınızı sağlıkla büyütmenizi diliyorum. =)
Cevapla
hayatintadinabakanlar dedi ki:	
21 Kasım 2014, 12:22
Bence dunyanın en zor işi cocuk bakmak.. 22 yıllık iş hayatı hemde cok yogun yurtiçi yurtdısı seyahatler bir fabrikanın tum satıs ve ihracat sorumlulugu nu yürütmüş biri olarak söylüyorum bunu.. Havaalanlarında sabahlarken bile evdeki kadar yorulmuyordum. Hiç olmazsa oturup kitabımı okuyabiliyordum kimse beni tepikleyip dürtüklemeden.. 🙂
Cevapla
Yasemin için bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Yazı dolaşımı
Previous post
Uykusuzum demiş miydim?
Next post
Açtırmayın bayramlık ağzımı- 1. bölüm Kestirmem ulen!
Aboneyim Abone!
Yeni yazılar mail adresinize düşsün:
Okunmamış her yazı yenidir!
Okunmamış her yazı yenidir! Ay seçin Haziran 2021 (1) Mayıs 2021 (1) Nisan 2021 (1) Mart 2021 (3) Aralık 2020 (1) Eylül 2020 (3) Ağustos 2020 (2) Temmuz 2020 (2) Haziran 2020 (5) Mayıs 2020 (1) Nisan 2020 (2) Mart 2020 (4) Şubat 2020 (3) Ocak 2020 (1) Kasım 2019 (3) Ekim 2019 (1) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (2) Temmuz 2019 (4) Mayıs 2019 (2) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (6) Ocak 2019 (3) Aralık 2018 (2) Kasım 2018 (4) Ekim 2018 (2) Eylül 2018 (1) Ağustos 2018 (2) Temmuz 2018 (4) Mayıs 2018 (1) Nisan 2018 (2) Mart 2018 (7) Şubat 2018 (3) Ocak 2018 (2) Aralık 2017 (3) Kasım 2017 (5) Ekim 2017 (5) Eylül 2017 (9) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (6) Mayıs 2017 (4) Nisan 2017 (5) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (4) Ocak 2017 (3) Aralık 2016 (6) Kasım 2016 (3) Ekim 2016 (5) Eylül 2016 (3) Ağustos 2016 (4) Temmuz 2016 (2) Haziran 2016 (3) Mayıs 2016 (2) Nisan 2016 (8) Mart 2016 (2) Şubat 2016 (7) Ocak 2016 (6) Aralık 2015 (5) Kasım 2015 (4) Ekim 2015 (4) Ağustos 2015 (3) Haziran 2015 (6) Mayıs 2015 (6) Nisan 2015 (3) Mart 2015 (11) Şubat 2015 (5) Ocak 2015 (2) Aralık 2014 (4) Kasım 2014 (5) Ekim 2014 (2) Eylül 2014 (6) Ağustos 2014 (1) Temmuz 2014 (5) Haziran 2014 (2) Mayıs 2014 (8) Nisan 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (4) Aralık 2013 (6) Kasım 2013 (6) Ekim 2013 (4) Eylül 2013 (7) Ağustos 2013 (8) Temmuz 2013 (10) Haziran 2013 (2) Mayıs 2013 (9) Nisan 2013 (11) Mart 2013 (5) Şubat 2013 (12) Ocak 2013 (9) Aralık 2012 (13) Kasım 2012 (9) Ekim 2012 (11) Eylül 2012 (13) Ağustos 2012 (12) Temmuz 2012 (13) Haziran 2012 (15) Mayıs 2012 (20) Nisan 2012 (17) Mart 2012 (24) Şubat 2012 (11) Ocak 2012 (14) Aralık 2011 (14) Kasım 2011 (14) Ekim 2011 (10)
Hadi söyle söyle neyi merak ettin?
Arama…
Hmm neler varmış?
Hmm neler varmış? Kategori seçin Biraz da benden Bu bir reklamdır duyurular eğitim Genel Hiii ikizler mi? İkiz babası İkiz gebeliği ikizlerine tek başına bakanlar ikizlerle gündelik hayat (0-2 yaş) ikizlerle gündelik hayat (10-11 yaş) ikizlerle gündelik hayat (2-3 yaş) ikizlerle gündelik hayat (3-4 yaş) ikizlerle gündelik hayat (4-5 yaş) ikizlerle gündelik hayat (5-6 yaş) İkizlerle gündelik hayat (6-7) yaş ikizlerle gündelik hayat (7-8 yaş) İkizlerle gündelik hayat (7-8) İkizlerle gündelik hayat (8-9 yaş) ikizlerle gündelik hayat (9-10) kedili hayat kitap-DVD-çizgi film ve bilumum zımbırtılar Kız çocuk – erkek çocuk Oradan buradan Özel günler sizden gelenler Uyku gözümde tütüyorsun…
Fotoroman
Oğlan: "Dün hocada ödevimden niye geçemediğim
Darısı bu yaz bez atması umut edilen tüm insan
1,2,3,4,5,6,7,8! Bebekleri sayıyorum sayıyorum s
İlk çocuğunu biraz büyütüp ikinciyi doğuran
Şu köşede ne okumak isterdin? 🤓 (Biraz soru
Oğlan: "Para kazanmanın yolunu buldum annecim. B
Yaz sezonu için bungalov tercih ettiler. 😁 #b
Bu hafta cevapladığım sorularda öne çıkanlar
Load More... Follow on Instagram
Efsane Yazılar
Aşk Aşk Aşk
Bebelerin sabah ana babalarını uyandırma taktikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Bez Velet!
Bilinçli ananın bilincine tükürdüğü an: Acaba?
Ebeveyn canavarı
Ela Lale el ele, sürüm sürüm sürüne!
Faaliyetçi Analar
Foto Belgesel: Metropol Yerlileri ve Doğal Hayat
Hiç değişmeyen anneanne / babaanne replikleri ve bunlardan kurtuluş reçeteleri
Kurtlu Anadolu Kadınından Cambridge’in Lohusa Düşesi Kate’e Mektup
Öz hakiki ANAokulu
Tuvalet Eğitimi 2. Sezon, 2. Bölüm “Hela Adabı”
Yurdum Teyzelerini Ağırlama Kılavuzu
DUYDUK DUYMADIK DEMEYİN!!
Bu blogda yer alan yazıların ve fotoğrafların hepsi övünmek gibi olmasın ama bana aittir. Alıntı yapmak için bir zahmet beni dürtün. Ya da en azından sitenin linki ile adını açık ve görünür biçimde verin. Aksi halde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suç iş işlemiş olursunuz. Yakalarsam gözünüzün yaşına bakmam, valla hapislerde çürütürüm, haberiniz olsun. Kaynağı gösterin, canımı yiyin.