Geleneksel toplum, doğuştan getirilen ayrıcalıkların olduğu ve bu ayrıcalıkların hukuk sistemi tarafından güvence altına alınmış olduğu bir toplumdur. Böyle bir toplumda sosyal tabakalar kesin sınırlarla birbirlerinden ayrılmış durumdadır. Bu durum doğal olarak yatay ve dikey hareketliliği de son derece kısıtlamaktadır. Genel değişme sürecinde bu tablonun değiştiği, hukuksal eşitsizliklerin kalktığı, “atfedilen statü”nün önemini yitirdiği ve “kazanılan statü”nün ön plana çıktığı, bunların sonucunda yatay ve dikey hareketlilik kanallarının olabildiğince açıldığı görülmektedir. Aynı süreç içinde sosyal tabakalar arasındaki gelir dağılımı dengesizliğinin önce artma, daha sonra azalma eğilimine girdiği dikkati çekmektedir. Sosyal tabakalaşmanın “orta sınıflaşma” yönünde evrilmesi değişme sürecinin hemen herkes tarafından olumlu karşılanan bir özelliğidir.