Tiyatro sezonunun bitmesinin hemen ardından tüm gruplar gelecek sezon için neler yapılması gerektiği ile ilgili hummalı bir çalışmaya girdi. Oyunculuk alanında Türkiye’nin yaşadığı açlık halen devam ediyor. Grupların oyun/oyuncu arayışları –nitelik– anlamında büyük sıkıntıyla sürüyor. Sahnelere oyuncu yetiştirme adına oluşturulan kurum ya da kuruluşlar popüler kültür meraklısı insanların uğrak yeri haline dönüştüğü için, tiyatronun içi günden güne boşalıyor/boşaltılıyor.
Son dönem televizyon kültürünün toplumun neredeyse tamamını sarması, görsel sanatlar adına büyük bir facia olarak karşımızda duruyor. Dizi meraklısı oyuncu adayları ya da oyuncular daha fazla para kazanma hırsının etkisi ile ne yaptıklarının farkında değil. Öyle ki dizi sektörü sol’dan yana tavır koyan tiyatro sanatçılarını da derinden etkilemiş. Kişisel çıkarları uğruna biraz daha para kazanmak, bu tip sanatçılar için sıradan bir durum olmuş. Alttan yetişecek yeni kuşak oyuncular, kendilerine örnek aldıkları isimlerin izinde giderlerse, insan sahnelerin geleceğini düşünmek dahi istemiyor.
ABD menşeli dizilerin konularını çalarak Türkiye’ye yutturmaya kalkan senaristler, toplumun kültürel ve ahlaki özellikleri ile dalga geçerken; ünlü tiyatro sanatçıları bu küçümsemelere alet oluyor. Karşımızda çok fazla seçenek duruyor. ‘According To Jim’ adlı ABD dizisi ‘Cuma’ya Kalsa’ adıyla toplumun karşısına geçince, Haluk Bilginer gibi tiyatro duayeni bir isim bu dizi için biçilmiş kaftan oluyor. Türkiye’deki insanların yaşadığı hayat mücadelesinden kopuk konular, birbirinden ünlü tiyatro sanatçılarının iştahını kabartıyor. ‘Love and Marriage’ adlı dizi Türkiye’ye ‘Türk Malı’ adıyla getirilerek insanlara yoz bir kültürün başka bir unsuru sunuluyor. Toplumsal çürümeye neden olan dizilerde oynayan tiyatro sanatçılarını saymaya kalksak sayfalar yetersiz kalır.
Toplumun yüzde 70’inin açlık sınırının altında yaşadığı bir ülkede, tiyatro sanatçılarının biraz daha para kazanma hırsı bomboş kafalara sahip insanların çoğalmasına sebep oluyor. Ülkedeki belirli azınlık kesim dışında kimsenin müreffeh bir hayat sürmediğini düşünürsek; ‘para sıkıntısı yüzünden bu tip dizilerde rol alıyoruz’ söyleminin ne derece sahte olduğunu anlarız.
Sanatçının toplumsal sorumluluğu son dönem tiyatro hayatında silinmiş gözüküyor. Türkiye’de yaşayan insanların ortak bir kadere sahip olduğunu öncelikle sanatçıların algılaması gerek. İktidarın istediği şekilde suya sabuna dokunmayan konularla insanları televizyona hapseden sanatçıları anlamak imkânsız! Anadolu coğrafyasında açlıkla, din yobazlığıyla, milliyetçi unsurların kışkırtmasıyla mücadele eden insanlara alternatif bakış açıları sunmayan; ABD kültürünün dayatması birtakım dizilerle insanların beynini yıkayan burjuva medyası, tiyatro sanatçılarını kullanarak amacına ulaşabiliyor. Buna alet olan tüm sanatçılar, toplumun karanlık güçlere teslim oluşuna büyük katkılar sunmakta.
Tiyatro sahneleri günden güne sol’dan kopuk sanatçılarla dolarken buna inat tiyatro yapmaya devam edenler var. Genco Erkal burjuva medyası ile bağ kurmadan sol kültürün gelişmesi adına perde açmaya devam ediyor. Ferhan Şensoy da sahnesinde her zaman sol kültürü barındıran ender sanatçılardan. Ankara Sanat Tiyatrosu, İzmir Yenikapı Tiyatrosu gibi gruplar sol kültürden oyunları sunuyor. Popüler kültür dayatmalarına inat tiyatro yapan grup ve isimler var. Televizyonların zehir saçan dizilerinde rol alan tiyatro sanatçılarının ‘sanatçı’ vasfı taşımadıklarını anlıyoruz. İçinden geçtiğimiz karanlık günler görülmesin diye topluma dayatılan oyunlara alet olanlar durup düşünmeli ve şunu akıllarından çıkarmamalılar: Tiyatro sanatçısının topluma ihanet etmeye hakkı olamaz!
Birgün
Paylaş. Twitter Facebook Pinterest LinkedIn Tumblr E-Posta
Yazarın bütün yazıları için: Yaşam Kaya
ilişkili Yazılar
03.12.2021 0	
Yeni Metin Yeni Tiyatro Festivali 10 Yaşında
03.12.2021 0	
Kalbinizi Bir Saatliğine Zerrin Tekindor’a Bırakın
02.12.2021 0	
Ajitasyon, Röntgencilik veya Melodramdan Uzak Bir Mizansenle Ortaya Konan Acıların Çocuğu Jude
Yanıtla İptal
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Editörden
EDİTÖR
27.11.2021 0	
Genco Erkal Direnmeye Devam Ediyor Hâlâ!
YAZARLAR	
Erdoğan Mitrani
03.12.2021 0	
Yeni Metin Yeni Tiyatro Festivali 10 Yaşında
Bahar Çuhadar
03.12.2021 0	
Kalbinizi Bir Saatliğine Zerrin Tekindor’a Bırakın
Mehmet K. Özel
02.12.2021 0	
Ajitasyon, Röntgencilik veya Melodramdan Uzak Bir Mizansenle Ortaya Konan Acıların Çocuğu Jude
Yaşam Kaya
02.12.2021 0	
Toz (2021): “Güçlüklerin Önünde Kadın Olmak!”
Mehmet Zeki Giritli
21.11.2021 0	
Yeni AKM ve “Uçmak”
Erkal Umut
21.11.2021 0	
Bir Şenlik, Bir Çapanoğlu, Bir de “Densiz”
Aysel Yıldırım & Duygu Dalyanoğlu
17.11.2021 0	
“Zabel”: Mücadeleperest Bir Yaşam Öyküsünü Sahnelemek
Pınar Erol
17.11.2021 0	
“Goodbye” Yıldız Kenter
AÇIK KÖŞE	
Özlem Belkıs
23.11.2021 0	
Bornova Belediye Tiyatrosu’nda Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım, İzmir Büyükşehir Belediye Tiyatrosu’nda Azizname
Tijen Savaşkan
21.11.2021 0	
Zabel: Düşlerin Aydınlığında Karanlıktan Korkmamak
Günkut Güven
17.11.2021 0	
Remote İstanbul Deneyimi Üzerine
Diler Özer
13.11.2021 0	
Diyarbakır “Vak’âsı” ve Hafıza Oluşturmak
Vedat Yıldırım
09.11.2021 1	
Mezopotamya’da Köçek Kültürü
HAKKIMIZDA
Mimesis Sahne Sanatları Portali 2010 yılının Nisan ayında test yayınını tamamlayıp okuyucusuyla buluşmuştur. Otuz yılı aşkın bir süredir yayınına devam eden ve tiyatro çevrelerinde saygın bir yer edinen Mimesis Tiyatro Çeviri Araştırma Dergisi’nin düzeyli çizgisini, güncelliğe müdahale eden bir yayıncılık yaparken de korumak niyetindedir.
Devamını okumak için tıklayınız...
MİMESİS SON SAYI
İLETİŞİM
Soru, görüş, öneri, eleştiri ve katkılarınız için lütfen bize yazın: info@mimesis-dergi.org
Katkıda bulunmak isteyen okurlarımızdan gelen özgün haberleri, söyleşileri, köşe yazılarını ya da çevirileri sitemizde yayımlıyoruz.