Allah günah yazmasın, birazcık milli iradeye karşı çıkmak gibi olacak ama… Hay ben o eski Türkiye’nin alnını öpeyim.
Eski Türkiye denilince benim aklıma ne şeker kuyrukları geliyor ne de sağ-sol kavgaları. Yeni Türkiye’nin büyüyen ekonomisi ya da bir türlü havalanamayan yerli uçağı da umurumda değil. Eskiden teknoloji yoktu samimiyet vardı falan da demeyeceğim.
Benim umursadığım şeyler biraz farklı;
Eski Türkiye’de Tüm Dünya’da kabul edilebilen bir üniversite eğitimi vardı. Tüm iyi Profesörler özel üniversiteler tarafından kapılmamış ve her ile üniversite adı altında ‘işsiz saklayıcı’ binalar yapılmamıştı.
Cahillerin cahil olduğunu kabullendiği, insanların bilmediği konular hakkında fetva vermediği bir dönemdi.(verse bile milletin gözüne sokacağı sosyal mecra da bulunmuyordu.)
Futbol dahil her türlü zevkin içine şaibe karışmamıştı.
Eski Türkiye’de denize düşen yılana sarılırdı, ama denize düşene kadar kara da olduğunu farkında bir toplum vardı
Yandaşlık ya da diğer adıyla fikir pezevenkliği utanılacak bir durumdu
Fakirliğiyle ağızdan düşmeyen eski Türkiye’de hepimizin dedesi zengindi.
En güzeli de memleketin içine sıçanlar o zamanlar masum çocuklardı ve mahallede top oynuyorlardı.
Samih Berk Yılmaz
samihberkyilmaz@gmail.com
Bunu paylaş:
WhatsApp
Telegram
Twitter
Facebook
LinkedIn
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
eskitürkiyesamih berk yılmazsamihberkyılmaztiyazar
Yazı dolaşımı
Önceki Yazı 1964 Yılında… Hem Karada, Hem de Suda…
Sonraki Yazı Bence kaldırımları önemseyin
3 Comments Kendi yorumunu ekle
jalesak dedi ki:	
28 Aralık 2015, 23:04	
Güncel ve geçmişe ait konuları ele almışsınız , farklı bir kalem .Okudum bazı yazılarınızı ve güzel.
Yükleniyor...
Cevapla
Ti Yazar dedi ki:	
29 Aralık 2015, 12:38	
Bu güzel yorumunuz için teşekkürler 🙂
Yükleniyor...
Cevapla
YazNotu dedi ki:	
30 Aralık 2015, 13:44	
Evet haklısınız kesinlikle. Teşekkürler bu güzel paylaşım için. Geçmişi daha parlak zihinler yetiştiren, bilgi ve birikimlilerin saygın ve saygılı olduğu, insani değerlerin önplanda ve samimi duygularla bezeli olduğu, kendinden kendi gibi düşünmeyenlere sempati ile yaklaşıldığı güzelim ülkem, özlüyorum seni ve çok yazıkki bu günleri bile özleyeceğimiz muhakkak bir devinime sürükleniyor korkunç bir hızla hemde…