Dresden'in Şubat 1945'te bombalanması, İkinci Dünya Savaşı'nın daha tartışmalı yönlerinden biri olarak kaldı. Savaşta o noktaya kadar bombalamadan etkilenmeyen bir şehir olan Dresden, Müttefikler tarafından oluşturulan ateş fırtınasında binlerce sivili kaybetti. Ruslar doğudan Berlin'e ve batıdan Müttefikler'e ilerlerken, Dresden yakın gelecekte savaşın sona ereceği anlaşıldığında neden bombalandı?
Tarihsel olarak, Dresden kuzey Almanya'nın kültür merkezi olmuştu - müzeler ve tarihi binalarla dolu bir şehir. Zwinger Müzesi ve Sarayı ve Frauenkirche Katedrali dünyaca ünlü binalardı. 1939'dan 1944'ün sonuna kadar şehir, Müttefiklerin Nazi Almanya'sına başlattığı bombalama baskınlarından kurtulmuştu. Şubat 1945'te, şehir mültecilerle doluydu - ilerleyen Kızıl Ordu'dan kaçmak için doğudan batıya hareket eden insanlar. Nazi propaganda makinesi, Almanların zihinlerini, Kızıl Ordu'nun Almanya'ya gelmesi durumunda neler olacağını korku hikayeleriyle doldurmuştu. Binlerce kişi sürekli olarak Berlin'e doğru ilerlerken bu ordudan kaçtı. Şehir bombalandığında Dresden'de kaç kişi olduğunu kimse bilmiyor. Resmi olarak, şehrin nüfusu 350.000 idi, ancak oradaki mülteci sayısı ile bundan çok daha yüksek olurdu.
13 Şubat - 14 Şubat 1945 arasında, Dresden'deki Müttefik bombalamasıyla 35.000 ila 135.000 kişi öldürüldü. Tarihçiler hala ölümlerin sayısı konusunda tartışıyorlar. Ancak, o zamanlar şehirde gerçek mültecilerin neredeyse hiç bilinmeyeceği kadar çok mülteci vardı.
Peki Dresden neden hedef olarak seçildi? Bombacı Komutanlığı başkanı Arthur Harris, Nazi savaş çabasıyla ilgisi olan herhangi bir şehrin bir hedef olduğu görüşündeydi. Dresden'in neden savaşta bu kadar geç seçildiğine dair bir takım teoriler var.
1) Şehir Nazi Almanya'sındaydı ve bu nedenle Müttefikler Nazi Almanyası ile savaş halindeyken saldırı için meşru bir hedefti.
2) Şehir sadece bir kültür merkezi değildi - orada Nazi savaşı için silah ve ekipman üreten fabrikalar vardı. Dolayısıyla şehir meşru bir hedefti. Ayrıca Ruslarla savaş cephesine asker göndermek için bir demiryolu üssüydü.
3) Ruslar müttefik olsa da, Churchill ve Roosevelt savaşın bitiminden sonra Stalin'in önemli bir sorun olacağına karar vermişlerdi. Bu nedenle, Kızıl Ordu etkili bir şekilde yenilmiş bir orduya karşı ilerledikçe, eşit ve muhtemelen üstün bir askeri gücün ne yapabileceği hakkında hiçbir fikri yoktu. Bu nedenle Dresden, Ruslara Müttefiklerin müthiş gücünü göstermek ve savaş konferanslarında yaptıkları anlaşmalardan kaçmamaları için bir uyarı olarak bombalandı.
Dahili bir RAF notu, bombalamanın nedenine ışık tutuyor:
“Almanya'nın yedinci büyük şehri ve Manchester'dan çok daha küçük olmayan Dresden, düşmanın sahip olduğu en büyük bombalanmamış yapı. Kış ortasında batıya dökülen mülteciler ve dinlenecek birlikler ile çatılar birinci sınıftır. Saldırının amacı, düşmanı en çok hissedeceği yere vurmak, zaten kısmen çökmüş bir cephenin arkasında, şehrin daha fazla ilerlemede kullanılmasını önlemek ve Ruslara bombardıman komutanlığına ulaştıklarında tesadüfen göstermektir. yapabilir."
RAF Ocak 1945
Müttefik hava üstünlüğü, 1.300 bombacının çoğunun hedeflerine ulaştığı anlamına geliyordu. RAF, Lancaster bombardıman uçaklarına yönelik saldırılarına öncülük ederken, USAAF B-17 Uçan Kalelerini kullandı.
Toplamda üç saldırı dalgasının üzerine, şehre 3.300 ton bomba atıldı. Atılan bombaların çoğu yangın çıkaran bombalardı. Bunlar o kadar çok ateş yarattı ki bir yangın fırtınası gelişti. Şehir ne kadar çok yanarsa, o kadar çok oksijen emilir - ve o kadar büyük bir yangın fırtınası olur. Sıcaklığın 1.800 derece Fahrenheit'e ulaştığı düşünülmektedir. Yolların yüzeyi eridi ve kaçan insanlar ayaklarının koşarken yandığını gördüler. Bazıları itfaiyecilere yardımcı olmak için şehir merkezinde inşa edilen rezervuarlara atladı. Ancak, bunlar on metre derinliğinde, düz kenarlıydı ve merdivenleri yoktu - çoğu boğuldu. Şehir merkezindekilerin çok azı hayatta kaldı - bir yangın fırtınasında olmanın nasıl bir şey olduğunu canlı bir şekilde gösterenler.
“Uyarı sireni yoktu. Tamamen şaşırdık ve hastanenin mahzenlerine geri döndük. Ancak bunlar hızla kendi yanan binalarında artık barınak bulamayan insanlarla umutsuzca aşırı kalabalıklaştı. Ezilme dayanılmazdı, düşemeyeceğiniz kadar sıkıydık. ”“Yangın riskinin yanı sıra, mahzende nefes almak giderek imkansız hale geliyordu çünkü hava yangının artan gücüyle dışarı çekiliyordu.”
“Ayağa kalkamadık, dört ayaktaydık, sürünüyoruz. rüzgar kıvılcım ve yanan mobilya parçaları, enkaz ve yanan cisimlerle doluydu. ”
“Her yerde kömürleşmiş cesetler vardı.”
"Bombalama deneyimi, ön cephedeki makineli nişancı olduğum Rus cephesinde olmaktan çok daha kötüydü."
Rudolph Eichner
Baskın bittikten sonra, yakındaki bir kamptan getirilen SS muhafızları, şehrin Eski Meydanı'ndaki (Altmarkt) cesetleri yaktı. O kadar çok ceset vardı ki, bunun tamamlanması iki hafta sürdü.
Şehrin büyük bir kısmı yok edildi ve Kızıl Ordu devraldığında, şehir var olmaktan çıkmıştı. Soğuk Savaş sırasında şehirde kalan Ruslar, Doğu Almanya'yı yeniden inşa etmek yerine Rusya'da yıkılmış şehirleri yeniden inşa etmek için çaba harcadıklarında, şehir merkezinin çoğu 1950'lere moloz olarak kaldı.