"Aile ilişkileri de yük" diye bir twit okudum tam da yaşadıklarımı adlandırmaya, anlamlandırmaya çalıştığım bir esnada. Ne de güzel anlatmış dedim hemen aldım hafızaya kaydettim...
Sağlam aile bağlarına sahip olmak demek hayatını aileye adamak demek değilmiş, geç oldu ama anladım ben sonunda. İnsan 18 yaşına geldi mi gitmeli, kendi hayatını kurmayı denemeli. Gidemediğin her yıl seni daha da bağlıyor, bağımlı yapıyor aileye. Sen onlara onlar sana yapışıp kalıyorsun. İlişkiler bağlılıktan çıkıp bağımlılığa dönüşüyor. Hele bir de zorlu zamanlar yaşamışsanız kopmak ya da kendi hayatını kurmak iyice zorlaşıyor hatta imkansız bir hal alıyor.
"Biz bir aileyiz, birlikte atlatırız" derken bir bakıyorsun herkes senin üstünden atlayıp kendi yoluna devam ediyor. Sen onlar için kendi hayatından ödünler verirken onlar yine bildiğini okuyor bütün bencilliklerini takınarak. İyi olan onların, kötü olansa hepinizin... Kötü olanlar paylaşılırken iyi olanlar sahipleniliverir nedense. Paylaşmak güzeldir, hayat paylaştıkça çoğalır elbet ama iyisini de kötüsünü de paylaşırsan güzelleşir, anlam kazanır hayat.
Bir orta yol olmalı herkesin kendi hayatını yaşayabildiği ama aile olmayı da unutmadığı...
Kabul etmeli ebeveynler çocuklarının da bir gün büyüdüğünü ve birer birey olduğunu...
Empati kurmayı becerebilmeli tüm bireyler. Ebeveynler çocuk, çocuklar ebeveyn olmayı öğrenmeli yeri geldiğinde...
Kırmadan, dökmeden paylaşarak, anlaşarak bencillikten uzaklaşarak yaşamalı her birey haklarını...
Sadece sevmenin yetmediğini saygı duymak gerektiğinin de farkına varmalı herkes...
Birlikte yaşıyor olmak esaret haline dönüşmemeli...
Gitmenin aslında iki dudak arasında olduğunu bilmeli kalmak için verilen çabayı unutmadan...
Herkes kendinde olanın farkına varmalı ve sıkıntılarının bedelini kimseye ödetmemeli...
Yük olmamalı kimse kimseye sevgisiyle...
Aile olmak, paylaşmak demek
Aile olmak, konuşabilmek demek
Aile olmak, sevmek kadar saygı duymak demek
Aile olmak, kötüyü paylaştığın kadar iyiyi de paylaşmak demek
Aile olmak, engel olmak demek değil önünü açmak demek
Aile olmak, aklına geldiğinde içine dolan huzur olmalı
Aile olmak, arkanda hissettiğin bir güç olmalı omzunda hissettiğin bir yük değil...
Gönderen Huysuz ve Tatlı Kız zaman: 13:11:00
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
2 yorum:
Aslısın 14 Nis 2013 21:14:00
sonuna kadar katılıyorum
YanıtlaSil
Yanıtlar
Huysuz ve Tatlı Kız 15 Nis 2013 09:46:00
keşke becerebilsek gerçekten "aile" olmayı...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
Sevdiklerim...
Lunarita
-Yuva- - [image: Most Famous Paintings - Home | Facebook] 2009'dan beri, Yuvam burası. Büyüdüm burada. Ve hala. Yürüdüm, Koştum, Aşklar yaşadım, Düştüm, Kalktım...
1 yıl önce
Hay Aksi Şeytan
YETİNMEYİ BİLİR MİSİN? - Sana yüklediğim anlamların ağırlığını ben taşıyorum. Bu ağırlığı sana yüklesem, kapıyı arkandan kapatmadan gidecek gibisin... Pamuklara sardığım kişinin, ...
1 yıl önce
Aslısın
Değişelim mi Tonton? - Çöp torbası gibiyiz, doğduğumuz andan ölene kadar yaşadığımız her şeyi bilinçli veya bilinçsiz bu torbada biriktiriyoruz. Adına tecrübe diyoruz, kimi zam...
7 yıl önce
mor tebeşir
Perşembe Fikirlerinden: Balmumundan mum yaptık - Mumları seviyoruz. Ancak piyasada satılan mumlar genellikle parafin bazlı ve kokulu mumlar. Parafin, petrolün yan ürünü ve bu mumlar yandığında havaya ...
9 yıl önce
Teşekkür...
İtiraf etmeliyim ki, bu blogu açtığımda kısa sürede bu kadar izleneceğini hatta beğenileceğini hiç tahmin etmemiştim. Kendim için ve kendimce yazdığım yazılarımın, hiç tanımadığım kişiler tarafından beğenilmesi, paylaşılması ne büyük mutlulukmuş meğer...
Benim sadece yazarak katkıda bulunduğum blogumu, her gün ziyaret edip yazılarımı okuyarak, beğendiğiniz yazılarımı paylaşıp başkalarının da okumasını sağlayarak, yorumlar yaparak bloguma katkıda bulunduğunuz ve bana destek olduğunuz için hepinize çok teşekkür ederim...