Benim olmayan sıkıntıları üstüme almama konusunda ilerlediğimi düşünsem de bugünlerde gündemden ve dertlerden alamıyorum kendimi.
Hepsi de üstüme üstüme geliyor, ne yapacağımı şaşırdım. Daha bugün Pamircik öldü ama ölmesinden ziyade arama-kurtarma çalışmaları esnasındaki sosyal medya savaşları tek kelimeyle mide bulandırıcıydı. Ne zaman böyle olduk biz? Hep mi böyleydik? Çıkış yolu nerede?..
Doğa katlinin sembollerinden üçüncü köprünün inşaatında biraz önce ölen üç işçiyi ne yapacağız peki? Milyonlarca ağacın ve diğer canlının ölümüne şimdiden sebep olmuştu ve oluyordu zaten de böyle bir kaza, pardon iş cinayeti, fena halde iç burkucu!
Seçim sonrası süreç de korkunç ve süreçten daha korkunç olanı tüm bunların bile normalleştiği bir ülkede, dünyada yaşıyor olmamız. Bırak normal olanları, en anormal şartlarda bile dünya durur yahu bütün bu olan biten sonrası. Çalınan oylar, çöplerdeki tutanaklar, onbeşinciye sayılan oylar … Ve bir anda kanıksayıverdik işin kötüsü bunları bile. Yani bu ülkenin hukuk devleti olduğunu falan düşünüyor değilim ve demokrasiyi sandığa bağlıyor hiç değilim. Kaldı ki demokrasinin iyi bir yönetim şekli olduğunu da düşünmüyorum. Benim tek hayalim 300 kişilik anarşist cumhuriyet kurmak bir yerlerde. Ama madem şu an için -sözde bile olsa- demokratik bir ülkede yaşıyoruz, bari seçim sonuçlarına güvenebilelim yahu. Siyasetçiye zaten güven olmuyor; polise, askere, hakime, savcıya, hiçbirine güvenemiyoruz; medyanın ipliği pazara çıkmış, her yerde güç ilişkileri, şunlar-bunlar… Tüm bu ahval ve şerait içinde zaten sağlıklı seçim yapılamaz, tamam da, bari sağlıksız seçimimizin “normal” sonuçlarına ulaşalım! Bunu bile yapamıyoruz. Yani yapsak yeteceğinden değil de hani hiç olmazsa, hiç olmazsa…
Bitmiyor ki daha neler neler var!
Diyorum ki enerjimi güzel şeylere vereyim, oluşan “yeni”ye vereyim… Yine veriyorum da elimden geldiği kadar, ayrı da… Arada bi’ nefessiz hissediyorum… Suyun üstüne çıkamayacakmış gibi… Ama yok, kabullenmek lazım. Demiş ya o meşhur duada, “değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmek için sabır” istemiş ya; işte ondan istiyorum ben de…
Zaten senenin ilk sinekleri her yerimi ısırıyorlar şu anda…
—————————————–
Eğer bu veya diğer bir yazım -veya eylemim- bir yerlerinize dokunduysa; sizi mutlu ettiyse, ilham verdiyse, düşündürdüyse, bir şeyler yapmak üzere harekete geçmek için teşvik ettiyse vs. ve buna karşılık olarak bana para veya başka bir armağan iletmek isterseniz bi’ ses verin lütfen: emreertegun@gmail.com
Yazar: emre 0 Yorum	
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Yorum
Δ
Instagram
Invalid user id
Son Yazılar
Erkeklerle aşka düşmek
Yaşam oyunu
Topluluk destekli hür aşk
Paradoks
Zihinsel bağışıklık
Yaklaşan Etkinlikler
Erkek Erkeğe
Kasım 11 - Aralık 9	
Yakın Yakına (Fethiye)
Aralık 7 - Aralık 8	
Hepsini gör Etkinlikler
Arşivler
Arşivler Ay seçin Kasım 2021 Ekim 2021 Eylül 2021 Ağustos 2021 Temmuz 2021 Haziran 2021 Mayıs 2021 Nisan 2021 Mart 2021 Şubat 2021 Ocak 2021 Aralık 2020 Kasım 2020 Ekim 2020 Eylül 2020 Ağustos 2020 Temmuz 2020 Haziran 2020 Mayıs 2020 Mart 2020 Ocak 2020 Aralık 2019 Ekim 2019 Eylül 2019 Mayıs 2019 Nisan 2019 Aralık 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Ağustos 2018 Temmuz 2018 Haziran 2018 Mayıs 2018 Nisan 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Aralık 2017 Kasım 2017 Ekim 2017 Eylül 2017 Ağustos 2017 Temmuz 2017 Haziran 2017 Mayıs 2017 Nisan 2017 Mart 2017 Şubat 2017 Ocak 2017 Aralık 2016 Kasım 2016 Eylül 2016 Ağustos 2016 Haziran 2016 Mayıs 2016 Nisan 2016 Mart 2016 Şubat 2016 Ocak 2016 Aralık 2015 Kasım 2015 Ekim 2015 Eylül 2015 Temmuz 2015 Haziran 2015 Mayıs 2015 Mart 2015 Şubat 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Kasım 2014 Ekim 2014 Eylül 2014 Ağustos 2014 Temmuz 2014 Haziran 2014 Mayıs 2014 Nisan 2014 Mart 2014 Şubat 2014 Ocak 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Ekim 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Haziran 2013 Mayıs 2013 Nisan 2013 Mart 2013 Şubat 2013 Ocak 2013 Aralık 2012 Kasım 2012 Ekim 2012 Eylül 2012 Ağustos 2012 Temmuz 2011 Haziran 2011