İnsanı insan yapan onun etten kemikten yaratılmış olması değil, insan olabilmesiyle ilişkilidir. İnsan olabilmenin en temel koşulu ise, iyiliksever olmak, vicdanlı olmak, farklı fikirlere hoşgörü içerisinde saygı duyabilmekten geçer. Toplumda son yıllarda dinamiklerin değişimi ile birlikte insanın fikriyatına saygı duyamama sadece kendisinden olana saygı duyma hastalığı ülkemizi etkisi altına almıştır. Kargaşa ortamlarının körüklenerek insanın gruplara ayrıştırılması son derece tehlikeli olup toplumu tam ortadan ikiye bölmüştür. Günümüzde sosyal medya gücünü arkasına alan birçok kişi kardeşlik, komşuluk ilişkilerini siyasete alet edip kirliliğin köhneliğin ötekileştirilmenin tarafında yer almıştır. Aynı fikri benimsemeyen insanların bir arada olmalarına tahammül edemeyen kitleler nefret tohumları saçarken kardeşlik, sevgisi komşuluk ilişkileri de büyük ölçüde yara alarak kirliliğe alet edildi. Oysa bizler kimin hangi düşüncede olduğunu hiçbir dönemde sorgulamayan bir toplum iken, ne yazık ki bu gün bu değerleri koruyamaz hale geldik. Siyasilerden rant devşirmek adına mıdır bilinmez, siyasi fikrimize yakın olmayan kendi kapı komşumuza dahi tahammül edemeyip onu öldürmeye varacak derecede nefret besledik... Düne kadar yardımlarımızı esirgemediğimiz insanları sırf siyasi düşüncesi nedeniyle yapılagelen tüm yardımlarını kesip selam dahi veremez hale geldik. Ötekileşmeye karşı olup hem demokratik göründük, hem de ayrıştırmanın bilerek ve isteyerek içerisinde yer aldık. Liderlerin gelip geçici olduğunu unutarak kavgadan kalleşlikten her geçen gün daha çok beslenmeye devam ettik. Siyasiler rant ve şaşalı hayatlar yaşarken aslında onların bu lüks hayatlarını yaşamlarının emek gücüyle değil halkın parasıyla çalıp çırparak yaptıklarını unuttuk. Düne kadar bir tas çorba ikram ettiğimiz yan komşumuza neden benden değil düşüncesi altında içten içe bilendik… İnsanları partilerin birer üyesiymiş gibi hareket edip onların saygıya, sevgiye, bir güler yüze hasret olduklarını unuttuk. Siyasilerin canı cehenneme... benim komşuluk, kardeşlik bağım siyasetin de ötesindedir. Hasta olduğumda kapımı çalacak kişi benim komşumdur demedik ve son kalan insani ilişkilerimizi de kopartıp attık. İnsanlığa dair tüm değerleri salt siyasi partiler üzerinden değerlendirip buna göre samimiyetsiz ve vicdandan yoksun köhne kardeşlikleri benimsedik. Farklılıkların kültürel mirasımız olduğu gerçeğini darmadağın ederek, insanları merhamet ve yüreklerine göre ayırmayıp,onları ortaçağın karanlık tutsaklığına haps edip toplumun yararına çalıştığımıza kendimizi inandırdık. Oysa hepimiz farklı düşünceler içerisinde yer almış olsak ta yaradılış gereği baştan aşağı hep insan kalabilmek üzerine dizayn edilmiştik. İnsanlık adına, kardeşlik adına, dostluk adına siyasi düşüncelerimizi bir kenara atıp hala bir birimize karşı sevgi duyamıyor olmamız ne kadarda hazin ve düşündürücüdür...