Evet maket yapmak hakkaten zor, benim gibi moruklamış bir adam için bayağı bir zor 🙂 Bu yazıda değinmeyeceğim ama küçük çaplı bir tramvay/metro modeli koleksiyonum var, hepsi hazır satılan modeller sadece bir tanesi sevgili Kemal Güllapoğlu ağabeyim tarafından elde yapılmış bir İstiklal Caddesi tramvayı modeli, herşeyden önce elle yapılmış bir model olması açısından benim için çok değerli. Ben bu yazımda bu modellerden değil de uzun yıllar sonra falçata, japon yapıştırıcı ve cımbız kullanarak yeniden bir model yapma girişimime değineceğim.
Ergen çağlarımda en çok ziyaret ettiğim yerlerden birisi Yeşilköy Havacılık Müzesi idi, defalarca gitmiş olmama rağmen her seferinde müzenin pilot kıyafetleri, arma ve bröverler bölümü ile girişte satılan maket bölümünü görmeden çıkmazdım (tabii ki bahçedeki uçakları da bir tur dolaşmak şartı ile) O yıllarda 3-5 kuruş harçlığımızı kenara koydukça buradan satın aldığımız uçak ve helikopter maketlerini yapardık. Gerçi o zaman da çok profesyonel bir yaklaşımım yoktu, maketi alır klavuzda yazılanlara göre birleştirir yapıştırır sonrada filo etiketleri ve numaralarını yapıştırıp bırakırdım, boya aşamasına hiç geç(e)mediğim için öyle gri gri dururlardı. Bir kaç yıl sonra bir ergen fırtınası esnasında zaten bir kaç adet olan maketlerim büyük bir çarpışma yaşadılar ve bu çarpışmadan sağ çıkan olmadı, kömür sobamızda eriyerek yok olmalarına ancak çok uzun zaman sonra hayıflandım.
Bir kaç senedir bir maket ve model fuarını takip ediyorum, burada insanları izlerken şunu farkettim biz erkekler hiç büyümüyoruz. Orada çocukta yanındaki 40 yaşındaki babası da çocuk gibi, ilk zamanlar kendimi bayağı dizginledim ama bu sene dayanamayıp uzun zamandır aradığım BTR 80 (Rus Zırhlı Personel Taşıyıcı) maketini alayım dedim. Fakat fuar içerisinde maalesef aradığımı bulamayınca aynı aracın bir versiyon eskisi olan BTR 70 ile ilk denememi yapmaya karar verdim.
Maket parçalarının bulunduğu kutumuz
1/35 ölçekli gerçeğinin birebir ayrıntıları ile donatılmış maket beni bayağı bir heyecanlandırdı ama kutuyu açınca biraz hayal kırıklığı oldu. Herşeyden önce malzeme kalitesi düşüktü, özellikle küçük parçaları ayırırken çok dikkatli olmak gerekiyor, ikinci olarak klavuz hatalı idi, tekerlekleri doğru şekilde birleştirene kadar akla karayı seçtim, son olarakta içinden yapıştırıcı çıkmıyor, ha çıkması gerekir mi tartışılır ama bana göre en azından küçük bir tüp olmalıydı.
Eh yapıştırıcıyı ayarlayıp maketi birleştirirken kullanmak üzere cımbız ve falçatamı da temin ederek işe giriştim, sorunda bu aşamada başladı zaten 🙂 titreyen eller, bulanan gözler ve gerilen sinirler. Bence maket yapmak harika bir hobi, evet bu denememi çok zorlanarak ve tabii ki bir sürü hata ile bitirdim ama sürdürmek istiyorum. Zaman geçtikte bu bahsettiğim sorunlar normalde artar ama ben sık olarak maket yapan bir kişinin bu sorunları aşacağına inanıyorum, daha doğrusu maket yapmanın bunlar üzerinde tedavi edici etkisi olacağını düşünüyorum 🙂
Çok detaylı ve zorlu bir parça, silah kaidesi – taret
Üst gövde
Tekerlek bağlantı noktaları, amortisörler. Önden dört tekerlek normalde senkronize olarak hareket edebiliyor.
Tüm parçaları birleştirildikten sonraki görünümü
Tabii, burada bitmedi. Bir kaç ay raftaki yerinde etrafı seyreden maketimizin en büyük eksiği boyamasını yapmak gerekiyordu. Bunun için internette bir kaç sitede okuduklarımdan yola çıkarak “ben bunu yaparım” dedim ve Revell marka açık ve koyu haki olmak üzere iki yeşil bir de siyah enamel boya ile 2 adet fırça alarak işe koyuldum. Boya aşamasında herhangi bir inceltici kullanmadım, çünkü tinerin ayarını yapamamaktan korktum su ile inceltilebiliyor denilmesine rağmen fırçaya bulaşan boyayı yıkarken gördüm ki suyun pek bir tesiri olmuyor bu boyaya. Hem bu yüzden hemde “tek kat atar kapatırım aga” kafası ile boyama işlemini inceltici kullanmadan gerçekleştirdim. Tabii ki biraz fırça izi kalıyor, ayrıca boyama işini oğlumla birlikte yaptığım için pek çok yerin üzerinden tekrar geçmek zorunda kaldım.
İlk kat olarak maketin tamamına 39 numaralı mat haki yeşili uyguladım, beklediğimden daha temiz bir iş oldu açıkçası, sadece bir fırça kılı yapışması ve bir kaç düzeltme ile olabildiğince az fırça izi orjinalinin aynı renginde bir BTR ye sahiptim artık.
Tek kat yeşil boya ile orjinal görüntüsüne çok yakın.
Normalde boya kutusunda 4 saat kuruması yeterli yazıyor ama ben yine de 1 gün dokunmadım, iyice kurumasını bekledikten sonra üzerine kamuflaj yapmak ve silahlar ile bir kaç yeri siyah boyamak için ertesi gün tekrar olayı ele aldım. Bu aşamadan sonra ise yine biraz pişman oldum diyebilirim, çünkü kafamda bir türlü gerçekçi bir kamuflaj canladıramadım. Aslında nette küçük bir arama ile bir sürü kamuflaj bulup bunları kağıttan keserek çok rahatlıkla uygulayabilirdim ama o şekilde yapmak istemediğim için hayal gücümle devam ettim. Sonuç tatmin edici değil, maket gerçekçilikten uzaklaştı ama yine de ilk çalışma için gayet iyi diyorum.
Kamuflaj uygulanmış hali ile BTR 70
Ne diyeyim bir daha ki sefere daha iyi bir iş çıkarmak üzere diyeyim.
Facebookta Paylaş
Tweetle
Takip Et
Share
Share
Share
Share
Share
1/351/85askeri araç maketibtr70btr80hobimaketmodel
Yazı dolaşımı
Önceki Yazı
Sonraki Yazı
Post a Comment Cevabı iptal et
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Δ
SoMelendik :)
Kategoriler
25. Kare (20)
Düşünceler (7)
Genel (12)
Gez-Gör-Arpacık (12)
Göze Takılanlar (5)
Hayatın Kenarından (15)
Hobi One Kanopi (13)
İncelemeler (4)
Kentsel Gezişim (8)
Klavyeden Damlayanlar (12)
OkuYorum (4)
Projeler (5)
Sine-i Beğeni (10)
Sine-i Eleştiri (8)
Teknotronik (10)
Toplutaşıma (10)
Turisting Şeyler (12)
Etiketler
AB aikido aikijutsu aile birleşimi aksiyon animasyon austria avrupa avrupa'da hayat avrupa'da çalışmak avrupa ve iş hayatı avusturya ağ haritası banliyö covid-19 Esat Tanören film gezi göçmenlik islam istanbul metro map istanbul ulaşım forum sitesi korona korona virüs marvel metro raylı sistemler sensei seyahat sinema tatil teknoloji toplu taşıma tramvay tren turistik turizm ulaşım türkiye forum sitesi vienna viyana vizyon filmleri wien çizgi roman österreich İstanbul