Her yıllanmış profesyonel filmin bir son sahnesi var. Son sahnede genellikle, işle güçle alakayı kesip deniz kenarına yerleşme, organik tarım ile uğraşma, bağcılık yapma, kafe açma, ekmek pişirme, üniversitede ders verme, kitap yazma, danışmanlık yapma, teknede yaşama, dünyayı dolaşma gibi aktivitelerin yer alması için evrene mesaj yollanıyor.
Hayata, temel insani fabrika ayarlarıyla başlıyoruz. Fakat zaman geçtikçe hayatın üzerimizdeki tasarruflarından dolayı travmalar yaşıyoruz. (Ergenlik travmaları, aile travmaları, aşk travmaları, dost travmaları vb.) Yaşanan travmalar belleğimize kurulan programlar gibi, kaldırılsalar bile izlerini bırakıyor, hayatımızın geri kalan seyrine yön veriyor.
Travmalar bazen paket olarak yanında olumsuz hisler (insanlardan nefret ettiren, intikam ateşi ile yakan kavuran) getirken, bazen de olumlu hisler getirir. (Umut peşinde koşarız. Her umut ihtimalini gösterenin peşinden patates gibi gideriz.)
Travmalarımıza rağmen hayatımızı idame ettirebilmemiz için de her daim ekmeğimizi kazanmamız gerekiyor. Ekmeğimizi kazanabilmek için ise ticaret ile uğraşma motivasyonumuz ve / veya kendi işimiz yoksa bir şekilde yolumuz profesyonel hayattan geçiyor.
Profesyonel Hayat paketi ile kesişiyoruz ve profesyonel hayata girmeye çalışıyor, paketi bünyemize entegre etmeye çalışıyoruz.
Ancak profesyonel hayatın dinamiklerinin paket olarak hayatımıza entegre edebilmemiz için bünyemizde genellikle yeterli yer bulunmuyor.
Bünyemizde yer açabilmek için mevcut uygulamalarımızdan bazılarını (saflık, güven, samimiyet, gerçeklik, görgü,değer seti, dostluk, özgürlük) kaldırmamız gerekiyor. İlgili uygulamaları kaldırdıktan sonra profesyonel paketin bütünsel olarak yüklenebilmesi için yeterli yer açılıyor ve paket yüklenmeye başlıyor.
Veeeee Profesyonel Hayat’a hoş geldiniz. Renkli, ışıltılı, havalı, öykünülesi bir hayat.
Profesyonel hayatın girişinde detaylı bir oryantasyon programına maruz kalıyoruz. Bu oryantasyon sürecinde sistemin sürdürebiliriğini sağlayacak önemli özellikleri (politika, dedikodu, hırs, sonuç odaklılık, kişisel gelişim, acımasızlık, özgüven, profesyonel jargon, imaj) bünyemize entegre ediliyor.
Profesyonel hayat paketi nadiren de olsa meme yaptığında, pakete yama olarak destek veren “Geribildirim, Koçluk, Mentorluk” gibi araçlar sayesinde sistem kaldığı yerden çarklarını döndürmeye devam ediyor. Başarısını sürdürüyor.
Profesyonel ortamı en iyi açıklayan kelime illüzyon. Olduğundan farklı gözüken, yanılsamaları bünyesinde organik olarak içeren bir ortam. Alice Harikalar diyarındaki tavşan deliği adeta. İçine düştüğümüz andan itibaren başka bir dünyada nefes almaya çalışıyoruz. Farklı karakterler, farklı ortamlar, farklı deneyimler, farklı acı ve mutluluklar deneyimliyoruz.
Kartvizitin illüzyonundan feyz alarak Mr. Anderson ile Neo’nun birbirine yakınsadığı bir ortam. Gerçek ile sanal dünyanın eşitlendiği, mesai saatlerinin tümleyeninde deneyimlenen hayatın da profesyonel hayatın organik bir parçası olduğu bir ortam.
Profesyonelin hayat sabitinin kariyer olduğu, hayatında kariyerin haricinde diğer tüm kavramların değişken olduğu bir ortam.
Sabit kariyer olunca, arkadaşlıklar, dostluklar, aile, değerler kariyer lensi ile şekilleniyor.
Ve tüm bu ortam deneyimlenirken ortamın olmazsa olmazlarından Sürdürebilir Depresyon hali hayatımızın her alanını işgal etmeye başlayarak anlam derinliğimizi yüzeyselleştiriyor. Her daim hissedilen, nedeni ve kaynağı bilinmeyen ama insanın içini kemiren, alttan alttan ruhumuza yürüyen depresyon hali. Samimiyetsiz tebessümler buz dağınının görünmeyen yüzü…
Profesyonel hayat paketi, belleğimizde bu kadar baskın yer alırken ve hayatımızın her alanını bu kadar kuşatırken ne yapacağız? Nasıl nefes alacağız? Nasıl özgür olacağız? Nasıl mutlu olacağız? Adım adım değerlendirelim.
1) Kendini Tanı: Kimsin? Zaafların? Güçlü noktaların? Travmaların? Acıların? Mutlulukların? Amacın?
2) Hayatı Tanı: Ortamı tanı. Kim kimin adamı? Kimlerin kimlerle ilişkisi var? Başarının tanımı? Başarısızlığın tanımı? Kariyerin yolu yordamı? Tehlikeli insanlar ? Yardım edebilecek insanlar ? İşten öte hayat ?
3) Tutkunu Bul: Bahsi geçince gözünün parladığı konu? Tutkun ? Tutkun için ne yaptın? Ne yapacaksın?
4) Duruşunu Bul: Kırmızı çizgilerini belirle. Değerlerini belirle. Çizgilerini çek ve çizgi dışında kalanlar için gerekli yaptırımları uygula.
5) Kendin Ol: En önemlisi nerede olursan ol, ama kendin ol. Klişelerden, şablonlardan, samimiyetsiz ortamlardan uzak durmaya çalış.
6) Nefes Al : İşten öte nefes mekanizmaların olsun. Nefes alabileceğin mekanları insanları, ortamları ve aktiviteleri belirle. Nefes al.
“Sizler işiniz değilsiniz. Sizler paranız kadar değilsiniz. Sizler bindiğiniz arabalarınız değilsiniz. Kredi kartlarınızın limitleri değilsiniz. Sizler iç çamaşırı değilsiniz. Sizler dünyanın dans edip şarkı söyleyen pisliklerisiniz.” (Dövüş Kulübü, 1999)