Polonyalı yönetmen Andrzej Jakimowski’nin filmi olan Imagine, Lizbon’da görme engelliler kliniğine, eğitmen olarak gelen Ian’ın değişik yöntemler kullanarak öğrencilerini eğitmesini konu alıyor. Film ilerledikçe daha da derine iniyoruz ve Ian’ın aslında bu yöntemlerle “hayallerin ötesine” geçebilmeye çalıştığını anlıyoruz.
Ian uzun yıllardır “mekansal oryantasyon” (echo-location) yöntemi ile baston kullanmayı bırakmış ve bu yöntemle hayatın içersine girebilmeyi başarmıştır. Bu yönteme göre, yayılan ses dalgaları ile yerinizi bulursunuz ve çevrenizde nelerin olduğunu az çok tahmin edebilirsiniz. Böylelikle, bastona veya size yardım edecek birine ihtiyacınız olmaz; yani kısmen daha özgürsünüzdür. Okula gelince de, başta bu yöntem olmak üzere, çeşitli uygulamalarla öğrencilere eğitim vermeyi amaçlar ve her defasında suçlamalarla, iftiralarla ve yargılanmayla karşı karşıya kalır.
Filmin her sahnesi ayrı bir lezzet ve heyecan geçiriyor izleyene. Bugüne kadar alıştığımız görmez insan figürünü yerle yeksan ediyor. 32. istanbul Film Festivali' nde gösterime giren filmi kaç kişi seyretmiştir bilmiyorum ama görmezlik duygusunu algılamak ve Lizbon' un küçük sevimli sokaklarında onlarla gezinmek için seyretmenizi tavsiye ederim.
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-
Yayınlayan Momentos at 22:01 4 yorum:
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Labels: film
1 Mart 2015 Pazar
sadece bir iç çekiş
Filmin son sahneleri..
Sana şimdi sorsam..
Ne?
Benimle gelir misin diye sorsam?!
(uzun bir sessizlik olur.. kadın adamın kolundaki saate bakar)
Adam, kadına gülümseyerek;
Balkabağına mı dönüşeceksin?
Gerçekten gitmek zorundayım.. Gerçekten gitmek zorundayım..
İstasyona varırlar..
Bu gece oynayacağına inanamıyorum.. çok garip senin yerine ben geriliyorum.
Gerilme herkes rol yapar. Öğrencilerinin karşısında ben senin kadar rol yapamam mesela. Sen de benim kadar sahne korkusunun ne olduğunu bilirsin.