Fenerbahçe, Aziz Yıldırım eliyle 2001 ile 2011 yılları arasında 10 yılda büyütülen ve bizzat yenilikçisi tarafından bile artık yönetilmesi mümkün olmayan bir güç haline gelmiştir.
Fenerbahçe’nin bu kadar büyümesi gerekli miydi sorusunu bugün sormak anlamlı değildir; çünkü özellikle yukarıda andığım tarih aralığında yapılan her türlü yatırıma Fenerbahçeliler destek olmuş, elbirliği ile katkı sağlamış, bunun getirisinden de memnuniyet duymuştur.
O kadar ki Fenerbahçe’nin hem marka hem piyasa değeri dışarıdan da imrenilerek izlenmiş, bilindiği gibi belki ele geçirilmeye belki de yok edilmeye, değeri gasp edilmeye çalışılmıştır.
Dışarıdan bakıldığında yapılması kolay gibi gözüken her türlü sistem, kurum ve oluşumlar aslında iyi yönetilen yapılardır.
Bir işin kolaylıkla yapılıyor olması her zaman onun kolay olduğu anlamına gelmez; ya o işi yapanın ustalığıdır ya da doğru yöntemler sistematik hale getirilmiştir.
Bir süre sonra bu kolay görünen pratikler herkesin yapabileceği yanılgısını da beraberinde getirir.
Eleştirmek kolaylaşır. Mevcut bir yapıyı eleştirmekten daha kolay başka bir şey var mıdır?
Fenerbahçe’de 2011’den ve özellikle de 2013’ten sonra böyle bir iç muhalefet ortaya çıkmıştır. Bunu sadece yönetime aday olan üyeler bağlamında söz etmiyorum; direkt olarak taraftar yapısı, anlayışı ve bakışını anlatmaya çalışıyorum.
Üstelik 3 Temmuz’dan sonra Fenerbahçe bir de dış güçler dediğimiz ağır bir kuşatılmışlıkla da mücadele etmeye başladı.
Bugün Fenerbahçe’nin rakiplerinin sahip olmadığı başka türlü, statülerde rakipleri de vardır. Takip etmesi gereken davalardan söz ediyorum.
Fenerbahçe’nin iç muhalefeti süreç içinde bir yönetim alternatifine dönüştü. Bu çok normal ve eşyanın doğasına da uygun bir süreçti.
O alternatif yönetim sistematiğini bir anlamda mevcut yönetiminin tam zıt söylemleri üzerine kurdu.
Bakın burada formülü sadece Ali Koç üzerinden ifade etmediğimi özellikle vurgulamak istiyorum. Ali Koç kristalize olmuş bir fikirdir, semboldür; bu fikri yapı birçok yerde eşzamanlı olarak filizlendi ve güçlendi; sonunda da bugünkü Başkanın etrafında birleşiverdi.
3 Haziran 2018’teki o büyük zaferin net karşılığı da bu fikrin coşkusudur.
Burada çok iddialı bir cümle kuracağım; Fenerbahçe’nin işlettiği bu süreç Cumhuriyet tarihimizin belki de en demokratik ve tabandan üst yapıya doğru kurulmuş en doğru modeldir. İşte bu Fenerbahçe’yi diğerlerinden ayıran cumhuriyet vurgusunun da net karşılığıdır.
Fenerbahçe bu demokratik sürecin iskeletini 3 Temmuz’da kurdu. O tarihte yazdığım yazılarda artık Fenerbahçe’nin eskisi gibi de yönetilemeyeceğini yazmıştım. Fenerbahçe kuşkusuz varlık sebeplerinden biri olan tabandaki taraftarın gücünden veya fikrinden bir şekilde etkilenmek zorundadır. Ona ragmen iktidarda kalınamayacağını Aziz Yıldırım yaşadı, tecrübe etti.
Fenerbahçe’nin yeni yönetiminin ve yöneticilerinin eskilerine nazaran bunun daha fazla farkında olduğunu düşünüyorum. Bununla birlikte yeni yönetimin de önceden bilmediği, kestiremediği Fenerbahçe’yi yönetmedeki tüm ezberleri de bozan bu kompleks yapıydı.
Gerçeklerle onu yönetmeye başladığı zaman karşılaşıldı.
Geçtiğimiz ay Metin Şen katıldığı bir programda Aziz Yıldırım’ı artık daha iyi anladığını ve Fenerbahçe’nin yönetilmesinin sandığı kadar kolay olmadığını söyleyerek bana göre kişisel özeleştirisini yaptı. Bu ifade şekli de son dönemde birçok kişinin zihninde beliren tartışmaların kristalize olmasıydı.
Fenerbahçe’nin eski yönetimine yönelik son yıllarda en büyük eleştiri futbol takımının yapısını bir türlü doğru şekilde kurgulayamaması üzerineydi.
Mesela 2017-18 sezonunu kıl payı kaçıran takım sezon boyunca vasat, çöp diye eleştirilirken, dönemin yönetime etrafta alınacak birçok alternatif varken bunu yapamayan beceriksizler gözüyle bakıldı.
Takımın teknik direktörü gönderildi, kadro yeni baştan yaratılmaya çalışıldı. Ancak olmadı.
Az önce yukarıda demokratik etkiden söz ettim; yönetimler sadece tabanın talep ve isteklerine ya da onların gözüne hoş gorünmek için icraat yaptıklarında da bu popülizm olur. Demokrasinin doğru şekilde işletilmesinin sorumluluğu yönetimlerdedir.
Şu dönemde bir tane sol bek transfer edilememiş olması mesela nasıl açıklanabilir?
Sorunu Caner Erkin gibi bir oyuncuyu nasıl kaybedersin üzerinden okumaya devam etmek hayatın gerçekten uzak düşünme şekillerinden olmaya devam ediyor.
Üstelik tüm bunlara bir de basketbol takımının yaşadığı kriz eklendi.
Aslında ne kadar basit bir formül vardı değil mi?
Fenerbahçe; futbol takımı, yönetimin müdahaleleri yüzünden çalışmayan, basketbol takımı bir basketbol aklı tarafından yönetildiği için başarılı olan ancak aynı başkan tarafından yönetilen bir paradokstu.
Herkes bu bakış açısıyla değerlendirmiyor muydu? Beş sene boyunca futbol takımını bu kalıpla değerlendirip, eleştiren yorumcuların isimlerini sayabilirim.
Peki ne oldu?
Bu kadar basit bir sistem nasıl işlememeye veya çalışmamaya başladı?
Ne değişti?
Aslında çok basit; hiçbir zaman kolay değildi ve yapılan hep zordu. Dışarıdan görüldüğü kadar kolay olması için herkes göründüğünden de çok çalışıyordu. İlişkiler yürütülüyordu.
Bugün de çok çalışıyor insanlar; ama olmuyor.
Burası öğretici bir dersttir ancak Fenerbahçe kendi içinde artık bir araya gelmekte dahi zorlanan bir bölünmüşlüğü de yaşıyor.
Düşünün yapılan transferler takım içinde dahi bu Comolli’nin şu Yanal’ın transferi şeklinde ayrılıyor. Ersun Yanal, bazı oyuncuları sırf Comolli aldı diye takıma almıyor şeklinde yorum yapılıyor. Ortada dolaşan bu söylemin gerçek olması çok daha travmatiktir.Umalım ki futbolun dedikodularından biridir.
Yarın bir yönetim değişse sorunlar aynı ancak kişilerin oynadığı roller değişecektir.
Söylemler, birbirlerini suçlamalar, üstelik aynı cümlelerle olmayı sürdürecektir.
Böylesi bir çok fay kırığına sahip dünyada başka örnek var mıdır bilemiyorum.
Mesela Liverpool, Mancester City’nin böyle bir sorun yaşıyor mu merak ediyorum.
İşine en fazla yarayacak kişileri bu karşı taraftaydı diyerek oyunun dışında bırakırken belki de en olmayacakları eski yönetimin dışarıya çıkardıkları diye sınıflandırarak oyuna dahil etmeye çalışmak bir yönetim aklı mıdır yoksa başka bir şey midir, bunu şu an yaşayarak görüyoruz.
Buralardan doğru modeler çıkmayacaktır.
Tek gerçek Fenerbahçe’nin büyüklüğüdür; yönetilmesi tek bir kişinin, grubun ya da anlayışın yapamayacak kadar kompleks, karmaşık büyüklüğü…
Çözümde akla gelen ilk fikir yönetilebilecek hale getirmek midir yoksa o büyüklüğe yakışan bir katılımı sağlayabilmek mi?
Share this:
Paylaş
Facebook
Twitter
LinkedIn
E-posta
Yazdır
WhatsApp
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
‹ Yılın son füzesi Fenerbahçe’den
Sportif Direktör Comolli’nin sonu ›
Kategoriler:Spor
Etiketler:Ali Koç, Aziz Yıldırım, Comolli, Ersun Yanal, Fenerbahçe
1 reply	
Gürol Kara
09 Ocak 2020 • 23:20	
Başkan , futbol ve transfer aklı olarak Türkiye yi ve Fenerbahçe yi tanımayan Comolli yerine Önder Özen gibi bir akıl ile kurgu yapsaydı herşey farklı olurdu.Klavuzu karga olanın …diye başlayan atasözümüz Comolliye ve bu süreçte neredeyse düşecek duruma gelen Fenerbahçe ye tam oturmaktadır.Ne yazık ki ilk senedeki acemilik , hala doğru stoperi ve sol beki bulamama ve yedeksiz son derece riskli bir forvet kurgumuzla devam ediyor.
Fenerbahçe için çözüm süreci ancak Uefa prangasından kurtulduğumuzda başlayacak. İşte orada artık hata yapılmamalı.
Reply ↓	
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Arşivler
Arşivler Ay Seçin Kasım 2021 (2) Ekim 2021 (6) Eylül 2021 (5) Ağustos 2021 (5) Haziran 2021 (3) Mayıs 2021 (4) Nisan 2021 (6) Mart 2021 (6) Şubat 2021 (6) Ocak 2021 (10) Aralık 2020 (6) Kasım 2020 (3) Ekim 2020 (3) Eylül 2020 (6) Temmuz 2020 (7) Haziran 2020 (4) Mayıs 2020 (1) Mart 2020 (2) Şubat 2020 (6) Ocak 2020 (6) Aralık 2019 (8) Kasım 2019 (10) Ekim 2019 (4) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (4) Temmuz 2019 (2) Haziran 2019 (1) Mayıs 2019 (3) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (4) Şubat 2019 (4) Ocak 2019 (4) Aralık 2018 (6) Kasım 2018 (3) Ekim 2018 (4) Eylül 2018 (8) Ağustos 2018 (6) Temmuz 2018 (1) Haziran 2018 (7) Mayıs 2018 (4) Nisan 2018 (10) Mart 2018 (8) Şubat 2018 (5) Ocak 2018 (6) Aralık 2017 (9) Kasım 2017 (7) Ekim 2017 (6) Eylül 2017 (12) Ağustos 2017 (6) Temmuz 2017 (4) Haziran 2017 (5) Mayıs 2017 (5) Nisan 2017 (9) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (6) Ocak 2017 (12) Aralık 2016 (8) Kasım 2016 (6) Ekim 2016 (6) Eylül 2016 (5) Mart 2016 (4) Şubat 2016 (2) Aralık 2015 (1) Kasım 2015 (2) Ekim 2015 (2) Ağustos 2015 (1) Temmuz 2015 (6) Haziran 2015 (12) Mayıs 2015 (7) Nisan 2015 (4) Mart 2015 (12) Şubat 2015 (11) Ocak 2015 (8) Aralık 2014 (10) Kasım 2014 (51) Ağustos 2014 (1) Nisan 2014 (3) Mart 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (11) Aralık 2013 (15) Kasım 2013 (4) Ekim 2013 (4) Haziran 2013 (6) Nisan 2013 (4) Ocak 2013 (1) Aralık 2012 (1) Kasım 2012 (15) Ağustos 2012 (8) Temmuz 2012 (11) Haziran 2012 (26) Mart 2012 (10) Ocak 2012 (2) Aralık 2011 (43) Kasım 2011 (8) Ekim 2011 (8) Eylül 2011 (3) Ağustos 2011 (10) Temmuz 2011 (17) Haziran 2011 (10) Mayıs 2011 (5) Nisan 2011 (8) Mart 2011 (17)
Popüler Yazılar & Sayfalar
Oğuz Atay: "...oysa düşündükçe yok oluyorum."	
Ramayana Destanı	
Şampiyonluk Puanı	
Dizi yapmak şahsi bir mesele değil, "Şahsiyet" meselesidir!	
Fenerbahçe kenetlenerek kazandı!	
#reflection #reflections #shadow #shadowwork #wait #waiting #rain #rainyday #umbrella #office #lapishan #rainy #photo #photooftheday #photograph #photography
Sandalda… #sea #istanbul #suadiye #fishing #boat #photo #photooftheday #photograph #photography
#library #librarydesign #kütüphane #akm #atatürkkültürmerkezi #kitap #books #istanbul #photography #photo #photooftheday #photographer