Olağanüstü kişilere ve olağanüstü olaylara yer verilen, bir tür halk öyküsü olan masallarda geçen Tasa Kuşu; insanın yaşadığı kaygı ve endişe duygusundaki aşırılığın nedenini simgeleyen bir hayali masal kuşudur.
Sorunlarımız, beklentilerimiz, kaygılarımız değerlendirildiğinde, hayalimizde değil hayatımızın gerçeğinde Tasa kuşunun varlığını görmek mümkündür. Ülkemizin hem bizim tasalarımız hem de Tasa kuşu için uygun bir zemin olduğu açıktır.
Tasa kuşu, neredeyse milyonlarca insanımızın omuzlarında yuvalanmış, aynı tasayı, gam ve derdi birlikte yaşamaktadır, birlikte aynı hayaller dünyasında uçmaktadırlar. Tasalanmış insan ile Tasa kuşu arasında ne fark olabilir ki?
Tasası olanların Tasa kuşuyla benzeşmeleri gayet tabiidir. Memuru, emeklisi, işçisi, çalışanı, çiftçisi, sanayicisi, işvereni, yoksulu, zengini, yöneteni, yönetileni hep birlikte geleceğimizden tasalanmıyor muyuz?
Milyonlarca öğrencinin barınma, yurt, burs, geçim tasası yok mudur?
Milyonlarca işsiz, siftah yapmayan esnaf, ürettiğini tarlasından kaldıramayan çiftçi, kredi borçlarını ödeyemeyen, borcu borçla kapatmaya çalışan, çocuğuna harçlık veremeyen, kirasını ödeyemeyen çoğunluktan söz ediyorum.
Tasa kuşu için bundan daha uygun bir ortam, bir arkadaş topluluğu, ortak kader paydaşı olabilir mi?
Hayata dair korkular yaşayan, korkuları gözlerinden okunan, kara kara düşündükçe derinlere dalan, günlerini-aylarını-yıllarını kısaca ömrünü tüketen, dünyası açık bir zindana dönmüş insanımız Tasa Kuşunun esiri olmuş durumdadır. Karanlık ve belirsiz bir geleceğe sürüklemektedir.
Esaret ipimizi kim kesebilir ki?
Bu durumumuzdan en çok da hoşnut olanlar bizi yönetenlerdir. Tasamızı giderecek bir dertleri, esaret ipimizi kesecek bir çabaları olmadığı gibi Tasa kuşunu beslemeye de devam etmektedirler.
Derdi toplum tasası olmayan bir yönetim için demokrasi ve hukukun bir önemi olabilir mi? Peki tasası olan bir toplumun önceliği, neden demokrasi ve hukuk olsun ki?
Geleceği hayal edemeyen toplumlar için demokrasi ve hukuk artık bir fanteziden ibaret kalır. Erdem, ahlak, merhamet, adalet, dürüstlük geçmişin masalları olarak anlatılır.
Bu toplumlar tasalarının esiri oldukları için daha kolay güdülür ve daha sorunsuz yönetilir. Kendi bekalarını da devletin bekasını da yönetenlerin varlığına bağlar. Geçirdikleri travmalar sonucu Tasa kuşu rehberliğinde yönetimin gönüllü fedailerine dönüşürler.
Ülke böyle yönetilirken ve toplumda bu durumdayken yöneticiler de toplum da kendisiyle yüzleşmeye cesaret edemez. Aksine birbirinden beslenir ve birbirine mahkûm olurlar. Deve kuşu misali iki taraf da başını gömdüğü kumdan çıkarmaz ve avcılara yakalanmaktan kurtulamazlar.
Tasa kuşunu besleyen iktidarın, yönetenlerin akıbetini bilemem ancak ipi boynumuza kendi isteğimiz ve tercihimizle geçirdiğimize göre koparmak ve kesmek de bize düşer. Önce Tasa kuşundan kurtulmamız gerekir.