1,5 saatliğine kör oldum. Evet evet, yanlış okumadınız; gerçekten kör oldum ve İstanbul’ u beyaz bastonumla gezdim. Gözlerim karardığında önce içimde bir panik duygusu oluştu. Korktum göremediğim için. Korktuğum belki de karanlıktı görememek değil. Sesler yükseldi ya da gözler görmeyince bana öyle geldi. Ancak yanımda benden daha önce kör olmuş ve hayatını uzun zamandır böyle sürdüren arkadaşımdan aldığım güçle , verdiği güvenle sakinleştim. Kalbimin hızlı atışlarını sessizleştirdim. Ardından başladık birlikte İstanbul’u gezmeye.
Önce bir parka gittim. Hayatımda ilk defa yürüdüğüm zemindeki değişimi ayaklarımın altında hissettim. Asfalt veya beton zeminden çakıl bir zemine hayatım boyunca pek çok kez geçtiğimi biliyorum, gördüm çünkü. Ama ilk defa ayaklarımın altında çakıl taşlarını hissettim. Bastonumla etrafı yoklayarak bulduğum banka oturdum. Çocuk seslerinin yankılandığı… yeni ekilmiş taze çiçeklerin toprakla karışmış o güzel kokusunu içime çektim. Rüzgarın hafifçe estiği, görmesem de gökyüzünün masmavi olduğunu hayal ettiğim bu güzel günün enerjisini , gördüğüm günlerden çok daha fazla hissettim. Bir müddet sonra kalktık ve istiklal caddesine doğru yol aldık. Caddede yürümek hele ki karşıdan karşıya görmeden geçmek!! Sesler ne kadar da önemliymiş. Duymak, duyabilmek korna seslerini karşıya geçmek ve hatta hayatta kalmak için… Tramvayla tünele kadar gitmek karanlıkta.
Kör bir insan olarak havalimanındaydım bir ara, check-in bankosunda biniş kartımı alıp hayallerimin ülkesine giden uçağa bindim, Üsküdar’dan bindiğim motorla Beşiktaş’a geçtim. Yüzümde çarpan rüzgârın, ruhuma vuran dalgaların hissiyle. Belki de ilk defa bu kadar güçlü hissettim. Martılar tepemizdeydi her bir kanat çırpışı sanki tek bir ses gibi yankılandı kulaklarımda onca gürültüye rağmen.
En zoru betimlemeli film seyretmekti. Tivibu görme engelliler için yayınlıyormuş bu filmleri. Beynim algılayamadı bir süre hangi konuşmaların filmin normal diyaloğu hangilerinin sahnede ne olup bittiğini tarif edenler olduğunu. Çok acayipti benim için. Kıdemli arkadaşım hakimdi tabi olaya. Veee Braille alfabesiyle adımı yazmak , yazmaya çalışmak…. G harfinin karenin köşelerindeki dört noktayla yazıldığını unutmamak üzere hafızama kazımak unutulmaz bir tecrübeydi.
Sonra ne mi oldu? Gözlerim açılmadan önce görme engelli garsonların hizmet ettiği cafeye götürdü arkadaşım beni. Çay kahve içtik, bizim gibi görmeyenlerle muhabbet ettik. Sonra, sol tarafımdaki duvarı elimle takip ederek yürüdüğüm koridorda önce ortalık loş bir aydınlığa kavuştu. Etraf her adımda biraz daha aydınlanırken sonunda yeniden görmeye başladım.
Bu bir hikaye değil gerçek bir deneyim. Gayrettepe metro istasyonunun içine 2500 m2 alanda kurulan “Dialog in the Dark”( karanlıkta diyalog) sergisinde yaşadıklarım. Sergi 1988′ de Almaya’da doğmuş, bugüne kadar 30 ülkede 170 şehirde sergilenmiş, şimdi dünyadaki en büyük örneğiyle ilk kez İstanbul’da. Dünyagöz Hastaneleri proje ortağı. Çok anlamlı ve özel…
Yukarıda anlattığım her mekanı sergi alanındaki odalarda zifir karanlıkta görme engelli rehberlerin eşliğinde yaşıyorsunuz. Başta yaşadığım karanlık korkusunun yerini geçirdiğim bütün süreçte derin bir huzur kapladı. Gözlerden gelen uyarıları kapatınca diğer duyuların nasılda ön plana çıktığını deneyimledim.
Rehberlerden biri kendi hikayesini anlattı. Oldukça başarılı, geniş bir müşteri protföyü olan yatırım danışmanıymış ve 40 yaşında gözlerini kaybetmiş. Müşterilerine kör olduğunu duyurduğu anda %90’ ı portföyünü çekmiş. O yılmamış ve teknolojik imkanları kullanarak işini son derece başarılı şekilde sürdürmüş ve bugün eskisinde de daha büyük bir fonu yönetir hale gelmiş.
Biz körlere (bunu üzerine basarak yazıyorum kendisine görme engelli değil kör diyordu) acımayın dedi, bizde yemek ve ütü yapıyor, tv seyrediyoruz. İnternette dolaşıyor ve okuyabiliyoruz. Sizden Tek farkımız gözlerimiz görmüyor. Hayatın içindeyiz ve üretiyoruz dedi.
Onların dünyasını hayal etmek , varsayımda bulunmak başka , birebir yaşamak çok başka. Şu an görmeyenlere üzülmüyorum onlara büyük bir saygı duyuyorum. Kapanan gözlerin hayata başka taraftan açılan bir kapı olduğunu biliyorum. Duyguların ve duyuların çok daha güçlü olduğu.
Kim iddia edebilir ki, onların gördüklerinin bizim gördüklerimizden daha az renkli olduğunu. Hoşgörü, empati, sempati, bizden farklı olanı takdir etme ve yaşamın değerini fark etme… Hepsi var bu deneyimin içinde. Mutlaka yaşayın. Ben birkaç kez daha gideceğim kesin. http://www.dialogistanbul.com detaylı bilgi için.
Benim için ana fikir şöyle özetle: Kör olan gözleri değil, kalbi görmeyendir.
Share this:
Twitter
Facebook
E-posta
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Permalink.	
Yazar: Gülferi Yıldırım
Psikoloji ve Nörobilim Uzmanı İTÜ Elektronik Mühendisliği’nden mezun ve Yeditepe Üniversitesi’nden (MBA) İşletme Yüksek Lisansına sahip olan Gülferi Yıldırım, Üsküdar Üniversitesi’nde Uygulamalı Psikoloji Yüksek Lisans programının ardından aynı üniversitede Nörobilim Yüksek Lisansını tamamlamıştır. Geliştirdiği eğitim programı ile insanların mutluluk, düzeylerinin önemli oranda arttırılabileceğini ve beyin aktivitesinde yarattığı değişimi gösteren dünyanın ilk araştırmasını nörobilim tezi olarak yayınlanmıştır. Kurumsal dünyada, 30 yıla yakın süredir kurumsal dönüşüm, strateji, organizasyonel yapılanma, iletişim ve pazarlama konularında danışmanlık ve liderlik yapmaktadır. Her yıl İstanbul Kongre Merkezi’nde düzenlenen “Mutlu İnsan ZihinRuhBeden Festivali”nin kurucusudur. Kendini keşfetmek üzere çıktığı yolda Türkiye’den Güney Afrika’ya, ABD’den Peru’ya, Hindistan’dan İngiltere’ye ve Bali’ye pek çok eğitime katılmıştır. Bu eğitimlerden bazıları; Oxford, MIT (Massachusetts Institute of Technology), University of Massachusetts gibi dünyanın saygın üniversitelerinde aldığı mindfulness, meditasyon ve nörobilim temelli eğitimlerdir. Mutlu İnsan Akademisi ve Shiftedminds Eğitim Danışmanlık şirketlerinin kurucusudur. Doğunun binlerce yıllık kadim bilgilerini, batı bilimi ışığında, yaşam deneyimleriyle sentezleyerek oluşturduğu mutluluk, liderlik, rezilyans, mindfulness, duygusal denge, stres, endişe kaygı yönetimi eğitimleriyle insanların içsel motivasyonlarını ve güçlerini artırarak yaşamlarının her alanında hedeflerine ulaşmalarına vesile olmaktadır. Yelken ve snow board başta olmak üzere doğa sporları tutkunu olan Gülferi Yıldırım’ın vaz geçilmezleri arasında seyahat etmek, kitap okumak, müzik dinlemek, şarkı söylemek ve dans etmek vardır.
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Yazı dolaşımı
← Previous Post
Next Post →
Son Yazılar
Teotihuacan: İnsanların Tanrılar Haline Geldikleri Yer 17 Haziran 2021
Mutluluk eğitilebilir mi? Hem de 8 haftada! 8 Ocak 2021
Mutluluk Yazı Dizisi 1: Mutlu İnsan Kimdir? 26 Ekim 2020
Duygusal Zeka (EQ) Beynin Neresinde? Geliştirmenin 7 Temel Adımı 24 Mayıs 2020
Kaos Ortamında Dengede Kalmak, Güçlü Çıkmak 26 Nisan 2020
Arşivler
Haziran 2021
Ocak 2021
Ekim 2020
Mayıs 2020
Nisan 2020
Ocak 2020
Eylül 2019
Şubat 2019
Ağustos 2018
Haziran 2018
Mart 2018
Şubat 2018
Ağustos 2017
Mayıs 2017
Aralık 2016
Kasım 2016
Temmuz 2016
Mayıs 2016
Ocak 2016
Kasım 2015
Ekim 2015
Eylül 2015
Ağustos 2015
Temmuz 2015
Haziran 2015
Mayıs 2015
Nisan 2015
Mart 2015
Ocak 2015
Ağustos 2014
Temmuz 2014
Ocak 2014
Aralık 2013
Ekim 2013
Ağustos 2013
Mayıs 2013
Nisan 2013
Şubat 2013
Kategoriler
Uncategorized
WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.
Üst
Gizlilik ve Çerezler: Bu sitede çerez kullanılmaktadır. Bu web sitesini kullanmaya devam ederek bunların kullanımını kabul edersiniz.
Çerezlerin nasıl kontrol edileceği dahil, daha fazla bilgi edinmek için buraya bakın: Çerez Politikası	