Vakti zamanında, o zamanın seyyar bakkalları olan iki çerçi, köy köy dolaşıp satış yaparlar, genellikle takas usulüyle yaptıkları alış verişle geçimlerini temin etmeye çalışırlarmış. Gene böyle bir sefer sırasında, hedefledikleri köye varmadan bir önceki köyde yatsı ezanı okunmuş. Beş vakit namazını kılan çerçi, beynamaz (bînamaz) olan arkadaşına: “eşşekleri yık, hayvanlar biraz dinlensin, sen de bir tütün sar, namazımı kılıp yola devam ederiz” deyip camiye girmiş. İlk sünnet, farz ve son sünnetten sonra, cemaatin dörder rekatlık bölümler halinde iştahla namaza devam ettiğini gören ve Ramazan’ın başladığından haberi olmayan çerçimiz, bir selam aralığında dışarı çıkmış ve arkadaşına: “eşşekleri yükle, yola devam et, ben arkadan yetişirim. İçeride iş inada bindi! Bakalım bunlar mı yaman ben mi yaman, bu köylüye bir göstereyim” demiş.