Bir gazetede yazmaya çalışmak, her hafta şu ya da bu konuda ahkâm kesmek, insanın sık sık ofsayta düşmesine neden oluyor. Siz kendinizi bir şey sanıp, ciddiye alıp meseleleri etraflıca tartışmak için çabaladıkça, hayatın kendisi bütün sahiciliğiyle sizi yaya bırakıyor, cehaletinizi ve olan bitenden bihaberliğinizi tekrar tekrar hatırlatıyor.
Geçen hafta Türkiye’de anadilinde eğitim sorunundan söz edene kadar haberdar olmadığım bir sivil itaatsizlik projesi, yaratıcı aklın, gazete sütunlarında paralamaya çalıştığımız fikirlerden çok daha etkili olduğunu anlattı bana.
Adını, Kürtçenin yasaklı ‘q’, ‘w’ ve ‘x’ seslerinden alan ve internet üzerinde, http://www.qwx2009.org adresinde yürütülen ‘Dilini çıkar’ projesi, farklı kültürel ve etnik kimliklere sahip vatandaşları tektipleştirmeyi hedefleyen politikalara karşı çıkmak amacıyla, herkesi dil çıkarmaya davet ediyor.
İşlem basit. Fotoğraf makinesinin karşısına geçip dilinizi çıkardıktan sonra, resminizi projenin internet sitesine yüklüyorsunuz. Projenin amacı, dil çıkaran insan fotoğraflarını bir araya getirerek, ‘tek dil, tek kültür’ anlayışına karşı kolektif bir direniş alanı yaratmak.
Dil çıkararak direnmek... Ne güzel eylem!
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
1 yorum:
Unknown dedi ki...
Ne Türküm, ne doğruyum, ne de çalışkanım!
Hepimiz erroristiz!
18 Haziran, 2009 20:08
Yorum Gönder
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
Sayfalar
Ana Sayfa
hayat...
Haftalık Türkçe-Ermenice "Agos" gazetesinde, 25 Ağustos 2006’dan bu yana "Hayat, olduğu gibi” başlığı altında yayımlanan yazılarım.