Bu tezin tüm hakları saklıdır. Kaynak göstermek koşuluyla tezin teslim tarihinden itibaren 3 (üç) ay sonra tezden fotokopi çekilebilir.
YAZARIN
Adı : Namık
Soyadı : Özgeçit
Bölümü :Arap Dili Eğitimi
İmza :
Teslim tarihi :
TEZİN
Türkçe Adı : Arapça ve Türkçede Ünlü ve Ünsüzlerin Birbirlerine Etkisi -Karşıtsal Çözümleme-
İngilizce Adı : The Influence of The Vowels and The Consonants Towards Each Other in Arabic and Turkish -A Contrastive Analysis -
(3)
ii
ETİK İLKELERE UYGUNLUK BEYANI
Tez yazma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyduğumu, yararlandığım tüm kaynakları kaynak gösterme ilkelerine uygun olarak kaynakçada belirttiğimi ve bu bölümler dışındaki tüm ifadelerin şahsıma ait olduğunu beyan ederim.
Yazar Adı Soyadı : Namık Özgeçit
(4)
iii
JÜRİ ONAY SAYFASI
Namık ÖZGEÇİT tarafından hazırlanan “Arapça ve Türkçede Ünlü ve Ünsüzlerin Birbirlerine Etkisi –Karşıtsal Çözümleme-” adlı tez çalışması aşağıdaki jüri tarafından oy birliği / oy çokluğu ile Gazi Üniversitesi Yabancı Diller Eğitimi Anabilim Dalı’nda Yüksek Lisans tezi olarak kabul edilmiştir.
Danışman: Yrd. Doç. Dr. Celal Turgut Koç
Yabancı Diller Eğitimi Anabilim Dalı, Gazi Üniversitesi ……… Başkan: Doç.Dr. Muammer Sarıkaya
Mütercim Tercümanlık Anabilim Dalı, Gazi Üniversitesi ……… Üye: Doç.Dr. Derya Adalar Subaşı
Arap Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Ankara Üniversitesi ……… Üye: Yrd.Doç.Dr. Celal Turgut Koç
Yabancı Diller Eğitimi Anabilim Dalı, Gazi Üniversitesi ………
Tez Savunma Tarihi: 06/12/2017
Bu tezin Yabancı Diller Eğitimi Anabilim Dalı’nda Yüksek Lisans tezi olması için şartları yerine getirdiğini onaylıyorum.
Prof. Dr. Selma YEL
(5)
iv
İTHAF SAYFASI
(6)
v
TEŞEKKÜR
Çalışmamın her aşamasında benden desteğini esirgemeyen ve bana deneyimleriyle yol gösteren değerli hocam Yrd.Doç.Dr.Celal Turgut Koç ile sevgi ve sabırla desteklerini benden esirgemeyen sevgili eşime, kızıma ve oğluma teşekkür ederim.
Namık Özgeçit Ankara - 2017
(7)
vi
ARAPÇA VE TÜRKÇEDE ÜNLÜ VE ÜNSÜZLERİN BİRBİRLERİNE
ETKİSİ
–KARŞITSAL ÇÖZÜMLEME-
(Yüksek Lisans Tezi)
Namık Özgeçit
GAZİ ÜNİVERSİTESİ
EĞİTİM BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ
Aralık, 2017
ÖZ
Arapça ve Türkçe farklı dil ailelerine mensup dillerdir. Köken açısından birbirinden farklı olan iki dil arasında yapısal farklılıklar bulunduğu gibi doğal olarak farklı ses sistemlerine de sahiptirler. Türkçe ünlü bakımından çok zengin bir dildir. Bu zenginlik alfabesine de yansımıştır. Arapça ise ünsüzlerin baskın olduğu bir yapıya sahiptir. Alfabesinde ünlüleri göstermek için müstakil harf dahi bulunmamaktadır. Arapçada ünlülerdeki bu belirsizlik ünsüzlerin etkisiyle ortadan kalkmaktadır. Kısacası ses düzeyinde yaşanan zorluk, sadece seslerin farklı olmasından değil seslerin yan yana geldiklerinde birbirlerine yaptıkları etkinin farklı olmasından da kaynaklanır. Hedef dildeki ses sisteminin mantığını kavramak o dili öğrenmeyi kolaylaştıracaktır.
Anahtar Kelimeler :Ses, Arapçada ünlüler ve ünsüzler, Türkçede ünlüler ve ünsüzler, Karşıtsal çözümleme
Sayfa Adedi :98
(8)
vii
THE INFLUENCE OF THE VOWELS AND THE CONSONANTS
TOWARDS EACH OTHER İN ARABİC AND TURKİSH
-A CONTRASTİVE ANALYSIS-
(M.S. Thesis)
Namık Özgeçit
GAZI UNIVERSITY
GRADUATE SCHOOL OF EDUCATIONAL SCIENCES
December, 2017
ABSTRACT
Arabic and Turkish are the members of different language families. As the structural differences exist between these two languages whose origines are different from each other, their systems of sound differ also. The vowels are dominant in Turkish and also in its alphabet. On the other hand, there is no expression of the vowels as letters in Arabic alphabet and this vagueness of the vowels vanishes by consonants. To summerize, the difficulty of sounds is caused not only by diversity of the sounds in two languages but also the effects of vowels and consonants to each other when they are put together. Understanding the logic of the system of sounds in target language makes learning that language easily.
Key Words : Sound, Vowels and consonants in Arabic, Vowels and consonants in Turkish,
Contrastive analysis
Page Number : 98
(9)
viii
İÇİNDEKİLER
TELİF HAKKI VE TEZ FOTOKOPİ İZİN FORMU ... i
ETİK İLKELERE UYGUNLUK BEYANI ... ii
JÜRİ ONAY SAYFASI ... iii
İTHAF SAYFASI ... iv
TEŞEKKÜR ... v
ÖZ ... vi
ABSTRACT ... vii
İÇİNDEKİLER ... viii
TABLOLAR LİSTESİ ... xii
SİMGELER VE KISALTMALAR LİSTESİ ... xv
BÖLÜM 1 ... 1 GİRİŞ ... 1 Problem Durumu ... 2 Araştırmanın Amacı ... 2 Araştırmanın Önemi ... 3 Sınırlılıklar ... 4 Ses Nedir? ... 4 Sesbirim ... 5 Seslerin Oluşması ... 6
(10)
ix Ses Yolu ... 6 Ses Organları ... 6 Boğumlanma Yeri ... 7 Ses ve Harf ... 7 Alfabe ... 7
Uluslararası Fonetik Alfabe ... 8
Türkçedeki Sesler ve Türk Alfabesi ... 9
Arapçadaki Sesler ve Arap Alfabesi ... 12
BÖLÜM 2 ... 14
ÜNLÜLER VE ÜNSÜZLER ... 14
Ünsüzler ... 14
Boğumlanma Noktalarına Göre Ünsüzler ... 15
Ses Tellerinin Ton Verip Vermemesine Göre Ünsüzler ... 17
Boğumlanma Sırasında Ses Yolunun Kapanma veya Daralma Durumuna Göre Ünsüzler ... 18
Türkçedeki Ünsüzler ... 20
Boğumlanma Noktalarına Göre Ünsüzler ... 20
Ses Tellerinin Ton Verip Vermemesine Göre Ünsüzler ... 21
Boğumlanma Sırasında Ses Yolunun Kapanma veya Daralma Durumuna Göre Ünsüzler ... 22
Ünlü Ünsüz Uyumu ... 22
Arapçadaki Ünsüzler ... 26
Boğumlanma Noktalarına Göre Ünsüzler ... 26
Ses Tellerinin Ton Verip Vermemesine Göre Ünsüzler ... 27
Boğumlanma Sırasında Ses Yolunun Kapanma veya Daralma Durumuna Göre Ünsüzler ... 27
(11)
x
Türkçe ve Arapçadaki Ünsüzlerin Karşılaştırılması ... 35
Ünlüler ... 40
Ünlülerin Sınıflandırılması ... 40
İki Ünlülü Hece ... 41
Türkçedeki Ünlüler ... 41
Türkçedeki Ünlülerin Sınıflandırılması ... 42
İki Ünlülü Hece ... 42
Ünlü Uyumu ... 43
Arapçadaki Ünlüler ... 46
Kısa Ünlüler ... 49
Uzun Ünlüler: ... 53
Arapçada Ünlülerin Sınıflandırılması ... 54
Arapçada İki Ünlülü Heceler ... 56
Arapçadan Türkçeye Geçen Kelimelerdeki Değişiklikler ... 56
Kısa Ünlülerdeki Değişiklikler: ... 56
Uzun Ünlülerdeki Değişiklikler: ... 58
Ünsüz - Ünlü Değişimleri ... 58
Arapça ve Türkçedeki Ünlülerin Karşılaştırılması ... 62
BÖLÜM 3 ... 65
ARAPÇA VE TÜRKÇEDEKİ ÜNLÜ VE ÜNSÜZLERİN BİRBİRLERİNE OLAN ETKİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI ... 65
Arapçada Ünlü ve Ünsüzlerin Birbirlerine Olan Etkisi... 65
Türkçede Ünlü ve Ünsüzlerin Birbirine Olan Etkisi ... 72
Karşılaştırma ... 73
Sonuç ... 74
(12)
xi
EKLER ... 80 Ek 1 Terimler ... 81
(13)
xii
TABLOLAR LİSTESİ
Tablo 1 Türkçedeki Aynı Çıkış Noktasında Oluşan Karşılıklı Ünsüzler ... 21
Tablo 2 Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler ... 23
Tablo 3 Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler ... 23
Tablo 4 Türkçede Ünsüzler ... 24
Tablo 5 Türkçede Ünsüzlerin Sınıflandırılması ... 25
Tablo 6 Arapçada Ünsüzler ... 28
Tablo 7 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /ص /, /س/,/ث / Seslerine Ait Örnekler .. 30
Tablo 8 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /ظ/, /ز/, /ذ/ Seslerine Ait Örnekler ... 30
Tablo 9 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /ـه /, /خ/ ,/ح/ Seslerine Ait Örnekler ... 31
Tablo 10 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /ط/ ve /ت/ Seslerine Ait Örnekler ... 31
Tablo 11 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /د/ve/ض/ Seslerine Ait Örnekler ... 32
Tablo 12 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /ض/ Sesinin /d/ ya da /z/ Sesine Dönüşmesine Ait Örnekler ... 32
Tablo 13 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /ق/ ve /ك / Seslerine Ait Örnekler ... 32
Tablo 14 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /و/ Sesine Ait Örnekler ... 33
Tablo 15 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /غ/ Sesine Ait Örnekler ... 33
Tablo 16 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerin Sonundaki Çift Ünsüzlerin Değişimine İlişkin Örnekler ... 33
Tablo 17 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerin Sonundaki /b/, /c/, /d/ Ünsüzlerini Sedasız Hale Gelmesine İlişkin Örnekler ... 34
(14)
xiii
Tablo 18 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /p/ ve /ç/ Seslerine İlişkin Örnekler .... 34
Tablo 19 Arapça ve Türkçedeki Ünsüzlerin Karşılaştırılması ... 38
Tablo 20 Arapça ve Türkçedeki ünsüzlerin Karşılaştırılması ... 39
Tablo 21 Türkçedeki Ünlüler ve Sınıflandırılması ... 42
Tablo 22 Kalınlık– İncelik Uyumu (Büyük Ünlü Uyumu) ... 44
Tablo 23 Düzlük Yuvarlaklık Uyumu (Küçük Ünlü Uyumu) ... 46
Tablo 24 El-Halil’in Arapçadaki sesleri boğumlanma yerlerine göre tasnifi ... 47
Tablo 25 Arapçadaki Uzun ve Kısa Ünlüler ... 49
Tablo 26 Arapçada Uzun Ünlülerin Harekelere Dönüşümüne İlişkin Örnekler ... 54
Tablo 27 Arapçadaki Ünlülerin Sınıflandırılması ... 55
Tablo 28 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Kısa Fethanın Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 56
Tablo 29 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Kısa Dammenin Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 57
Tablo 30 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Kısa Kesrenin Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 57
Tablo 31 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Uzun Ünlülerin Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 58
Tablo 32 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Ünlü Uyumuna İlişkin Örnekler ... 58
Tablo 33 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Başındaki /ع/ Sesinin Uzun ve Kısa Fetha ile Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 59
Tablo 34 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Başındaki /ع/ Sesinin Kısa Kesre ile Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 59
Tablo 35 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde /ع/ sesinin Kısa Damme ile Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 60
Tablo 36 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Ortasındaki /ع/ Sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 60
(15)
xiv
Tablo 37 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Sonundaki /ع/ Sesinin Telaffuzuna
İlişkin Örnekler ... 61
Tablo 38 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde /أ/ sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler . 61 Tablo 39 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Ortasındaki /أ/ Sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 62
Tablo 40 Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Sonundaki /أ/ Sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler ... 62
Tablo 41 Arapçada ünlü uyumunun bulunmamasına ilişkin örnekler ... 64
Tablo 42 Arapçadaki /س/ ve /ص/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 66
Tablo 43 Arapçadaki /ت/ ve /ط/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 67
Tablo 44 Arapçadaki /ذ/ ve /ظ/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 67
Tablo 45 Arapçadaki /د/ ve /ض/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 67
Tablo 46 Arapçadaki /ك/ ve /ق/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 68
Tablo 47 Arapçadaki /ه/ ve /ح/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 69
Tablo 48 Arapçadaki /ه/ ve /خ/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 69
Tablo 49 Arapçadaki /ح/ ve /خ/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler ... 70
Tablo 50 Arapçada Hem Kalın Hem de İnce Olarak Telaffuz Edilebilen Ünsüzlere Ait Örnekler ... 71
Tablo 51 Arapçada Ünlü Uyumu Bulunmadığına İlişkin Örnekler ... 71
(16)
xv
SİMGELER VE KISALTMALAR LİSTESİ
Örn. Örnek, örneğin
Bkz. Bakınız
Tr. Türkçe
Ar. Arapça
(17)
1
BÖLÜM 1
GİRİŞ
Son yüzyılda özellikle iletişim alanında meydana gelen teknolojik gelişmeler, insanlar arasındaki iletişim ve ilişkilerin süratle gelişmesine imkân sağlamıştır. Aynı zaman sürecinde, başta ekonomik ve siyasi alanlardaki uluslararası ilişkilerin gelişmesine bağlı olarak, dil öğrenimine / öğretimine duyulan ihtiyaç da günden güne artmıştır. Bu ihtiyaç doğrultusunda harekete geçen dilbilimciler, dil öğretimi alanında yeni sistem ve yöntemler, farklı öğretim yolları üzerinde çalışmalar yapmaya başlamışlardır. Ancak Aydın (2010)’ın da belirttiği üzere “bu tür çalışmalar sonucu ortaya çıkan çeşitli öğretim yöntemleri; öğrenim güçlüklerini giderici öneri ve çözümler getirmiş olmasına rağmen bugün hâlâ yabancı dil öğreniminde karşılaşılan güçlüklerin ortadan kalktığı söylenemez.”
Dil öğretimi alanında yapılan bu araştırmalar çerçevesinde ortaya çıkan yöntemlerden bir tanesi de Karşıtsal Çözümleme (Contrastive Analysis) adı verilen yöntemdir. “Karşıtsal çözümleme, karşılaştırma yöntemini kullanarak anadili ile hedef dil arasındaki ayrışan ya da benzeşen noktaları ortaya koymaya çalışan bir dilbilim dalıdır” (Aydın, 2010). Anadil ile hedef dil arasındaki benzeşen ve benzeşmeyen özellikleri ortaya koymanın, dil öğrenimi daha kolay ve verimli hale getireceği açıktır.
“Arapça geçmişte pek çok dünya diliyle çeşitli düzeylerde karşıtsal çözümlemeye tabi tutulmuştur ancak Türkçe ile Arapça arasında yapılmış karşıtsal çözümleme çalışmaları ihtiyaca cevap vermenin çok uzağındadır” (İşler, 2002). Kuşkusuz her dil gibi özgün bir yapıya sahip olan Arapçayı öğrenmek isteyen öğrenciler, Arapçanın ve anadillerinin kendilerine özgü yapıları nedeniyle farklı güçlüklerle karşılaşmaktadırlar. Bu güçlükler dilbilimsel açıdan kendilerine özgü özellikler taşıdığından, Türk öğreticileri ve dilbilimcileri,
(18)
2
öğrencilerine özgü öğretim yöntemleri ve kullanılacak gereçler hazırlamalıdırlar. Bunun için “amaç dil, anadil ile karşılaştırılmalı, aradaki farklar ortaya çıkarılmalı ve böylece öğrencinin karşılaşacağı güçlükler önceden saptanmalıdır “ (Aydın, 2010).
Problem Durumu
Türkçe, Ural-Altay dil ailesinin Altay kolundandır. Arapça ise Sami dil ailesinin batı kolunun kuzey dalına mensuptur. “Köken açısından birbirinden farklı olan iki dil arasında doğal olarak yapısal farklılıklar da bulunmaktadır. Türkçeden farklı, kendisine mahsus kültürel bir ortamda oluşmuş olan Arapça, farklı ses sistemine de sahiptir “ (Aydın, 2010). Dolayısıyla Arapça ile Türkçenin ses sistemlerinin ortaya konması büyük öneme haizdir.
Arapça ve Türkçe; tarihsel süreç içersinde yoğun etkileşim içerisinde bulunmuş dillerdir. Özellikle Arapçadan Türkçeye geçmiş oldukça fazla sayıda kelime vardır. Bu yeni ses sistemini kavramaya çalışan öğrencinin ayrıca Arapçadan Türkçeye geçen kelimelerdeki ses değişimleri nedeniyle oluşan olumsuz aktarımın zorlukları ile de karşılaşması muhtemeldir. Tüm bu güçlüklerin başlangıçtan itibaren ortaya konması gerekir. Çünkü dil öğretiminde planlama, bu planı uygulama ve değerlendirme süreci çok büyük önem arz etmektedir. “Yabancı bir dil bilmek, o dili başkalarına başarılı şekilde öğretebilmek demek değildir” (Usta, 2012, s.130).
Araştırmanın Amacı
Ergin’in (2012) de ifade ettiği gibi Türkçe ünlü bakımından çok zengin bir dil manzarası arz etmektedir. Türkçedeki ünlülerin zenginliği alfabesine de yansımıştır. Bu zenginlik Türkçenin ünlü esası üzerine kurulmuş bir dil olduğunu göstermektedir. Arapça ise ünsüzler esası üzerine kurulu bir dildir. Arap alfabesinde ünlüler için müstakil harf bulunmamaktadır. Ünlüler için ünsüzleri gösteren harflerden faydalanılmış, hatta kısa ünlüler için harf kullanmaya dahi gerek duyulmamış, “hareke” adını verdiğimiz işaretlerin kullanımı yeterli gelmiştir. Esasen, “Orijinal Arap Alfabesinde kısa seslileri gösteren herhangi bir işaret yoktur” (Wright & Caspari, 2011). Günümüzde de, çok gerekli olduğu durumlar hariç olmak üzere, harekeler kullanılmamaktadır. Tüm kitap, gazete ve dergilerde, internet sitelerinde, resmi yazışmalar da dâhil olmak üzere her türlü evrakta yazılar harekesizdir. Sadece ünsüzler (yarı ünlüler de dâhil) ve – yine ünsüz harflerle ifade edilen- uzun ünlüler kullanılmaktadır.
(19)
3
Arapçanın Türkçeden farklı olarak ünsüz ağırlıklı olması ve yazıda sadece ünsüzlerin gösterilerek ünlülerin kullanımının kısıtlı olması; anadili Arapça olan bir kimse için problem teşkil etmez. Çünkü ünsüzün belirgin olarak telaffuz edilmesi yeterlidir. Ancak konu anadili Türkçe olan ve Arapça öğrenmeye yeni başlamış birinin Arapça bir kelimeyi okumasına geldiği zaman, durum biraz değişir. Çünkü öğrencinin alışık olduğu Türkçe ses yapısı; onu okuduğu kelimeyi doğru telaffuz etmek için öncelikle ünlüleri algılamaya yönlendirecektir. Ancak Arap alfabesinde ünlüleri gösteren harfleri bulamayacağından problem yaşayacaktır. Yukarıda yapılan açıklamaların ışığı altında; bu çalışmanın amacı; Arapça ve Türkçedeki ünlü ve ünsüzlerin birbirlerine olan etkilerini ele alarak karşılaştırmak, benzer ve farklı yönlerini ortaya koymak ve ortaya çıkan verilerin Arapça öğretimindeki yerini ve önemini tespit etmektir. Kısacası bu çalışmada; Arapça öğrenen Türk öğrencinin karşılaşacağı güçlükleri ortaya koymak ve Türkiye’de Arapça öğretimine katkıda bulunmak amaçlanmıştır.
Ayrıca; Arapça ve Türkçeyi sadece birbirinden bağımsız iki ayrı dil olarak düşünerek karşıtsal olarak incelemesi ile yetinilmemiştir. Tarihsel süreçte birbirlerine kelimeler alıp vererek etkileşim içerisinde bulunmuş diller olarak değerlendirilerek, transfer edilen bu kelimelerdeki ses değişimleri de incelenerek Arapça ve Türkçedeki seslerin ve bu seslerin birbirlerine olan etkisinin daha belirgin olarak ortaya konmasına ve Arapça öğrenen Türklerin telaffuzlarındaki geçmişten gelen olumsuz aktarımın giderilmesine fayda sağlamak hedeflenmiştir.
Araştırmanın Önemi
Arapça; farklı bir alfabeye sahip olması nedeniyle daha öğrenim sürecinin başlangıç aşamasında zorlukla karşılaşılan bir dildir. Alfabesinde ünlüleri gösteren harflerin bulunmaması, okuma becerisinin ve telaffuzun gelişmesinde zorlanmalara sebep olabilir. Bu zorlukların; Arapça ve Türkçenin ses sistemlerindeki farklılığı kavramakla giderilmesi mümkündür. Arapça ve Türkçedeki ünlü ve ünsüzlerin yan yana geldiklerinde birbirlerine yaptıkları etkinin farklı olduğunu bilmeyen bir öğrencinin; Arapça öğrenemeyeceği söylenemez. Öğrenim süreci içerisinde söz konusu hususları kavramak mümkündür. Bununla birlikte; iki dildeki ses sistemlerinin mantığını erken kavrayan öğrencinin Arapçayı öğrenmesi kolaylaşacağı açıktır.
Bu bağlamda, bu çalışma; karşıtsal çözümleme alanında ortaya konulan görüşlerden hareketle, Türkçede (anadil) ve Arapçadaki (amaç dil) ünlü ve ünsüzlerin birbirlerine etkilerinin karşılaştırılması yapılarak, aralarındaki farklar ve benzerlikler karşıtsal çözümleme
(20)
4
esas alınarak ortaya konacaktır. Kuşkusuz bu çalışmalar, ülkemizdeki Arapça öğretimine olumlu katkı sağlayacaktır.
Sınırlılıklar
Çalışmanın konusu, - genel anlamda –Arapçanın Türkiye’de öğretimi olmakla birlikte üzerinde çalışılacak konu;
a. Türkçe ve Arapçadaki sesli ve sessizlerin çözümlenmesi ve birbirlerine olan etkilerinin ortaya konması ile,
b. Türkçenin mevcut lehçe ve ağızları bulunmaktadır. Bu çalışma; “Cumhuriyetin ilanından sonraki dönemde sadeleşme çalışmaları sonucu oluşan ve Türkiye Cumhuriyeti’nin resmi dili olan yazı dili” olarak tanımlanmış olan Türkiye Türkçesi ile,
c. Arapçanın da birçok lehçe ve mahalli ağzı bulunmaktadır. Bu çalışma tüm Arap ülkelerinin resmi dili olan ve eğitim, basın ve yayım dili olarak kullanılan “düzgün” veya “standart” Arapça olarak da ifade edilen “Fasih Arapça” (
ىحصفلا ةيبرعلا,
El-Arabiyyetu’l fushâ) ile sınırlanmıştır.
Çalışmada; kuramsal çerçeveyi oluşturması açısından ses ve sesin oluşumu ile ilgili bazı kavramlar hakkında kısaca bilgi vermenin faydalı olacağı mütalaa edilmektedir.
Ses Nedir?
“Ses genel anlamda işitme organlarımızla duyduğumuz dış izlenimlerin tümüdür. Ses havanın titreşmesiyle oluşur. Bu titreşim tamamen ses dalgaları sayesinde gerçekleşir ve beyinde ses olarak algılanır” (Gökçe, 2007, s.223).
Gürültüden fısıltıya, patlamadan müziğe kadar doğada canlı ve cansız varlıkların çıkardığı çok çeşitli sesler bulunur. İnsanlar da bağırdığı, haykırdığı, inlediği, güldüğü zaman da bir takım sesler çıkartırlar. Ancak bizim inceleme konusu yapacağımız ses kavramı gelişigüzel çıkarılmış sesler değil; “dil sesi” olarak da adlandırabileceğimiz, işlenmiş, şekillendirilmiş ve disipline edilmiş seslerdir. “Dil sesi; insan yaşamının ilk yıllarında çevreden duyulan, duyulanların taklit edilmesi suretiyle alışkanlık haline getirilen, disipline edilmiş seslerdir“ (Ergin, 2012, s.70-72). Dil sesi çevreden duyularak öğrenildiği için hangi dil taklit ediliyorsa o dilin sesi öğrenilir. Arap toplumu içinde yetişen çocuk; Arapçanın sahip olduğu ses
(21)
5
sistemine ait Arap seslerini, Türk toplumunda yetişen bir çocuk ise Türk seslerini ve Türkçeyi öğrenir. Bebeğin dil ediniminde önemli olan hangi dil ortamında bulunduğudur.
Dil sesi sonradan kazanılan alışkanlık olduğundan, bu sesleri çıkarmak için ses organlarının normal durumların dışında özel bazı hareketler yapmak zorundadırlar. Bu özel hareketler dilden dile farklılık gösterebildiğinden “insan alıştığı seslerden başka, kendi dilinde bulunmayan sesleri çıkarmakta güçlük çeker” (Ergin, 2013, s.30). Arap olmayan bir kişinin /ع/ sesinin telaffuzunda veya ana dili Arapça olan birisinin /p/ sesini çıkarmakta zorlanması gibi. Bununla beraber; insanların ağız ve gırtlak yapısı sebebiyle doğadaki bütün sesleri çıkarması mümkün olmadığı gibi çıkarabileceği dil sesleri de sınırlıdır. Örneğin; İnsan, kapı gıcırtısı veya cam kırılması sesini taklit edemez. Bu nedenle “her dilin kendine özgü ses özellikleri bulunabilmesine rağmen aslında seslerin büyük kısmı dillerde ortaktır” (Parlak, 2009, s.168). (s ve t sesleri gibi.) Zaten dilleri birbirinden ayıran şey esas itibariyle sesler değil, seslerin meydana getirdiği şekiller, gramer birlikleridir. Özet olarak seslerin çoğu dillerde aynı olmakla beraber, diller tek tek veya grup grup birbirlerinden ayrı sesler ihtiva ederler. Bu yüzden, “bir dile kendisinde bulunmayan bir ses taşıyan yabancı bir kelime girerse, o kelimedeki yabancı ses, dildeki yakın bir sese çevrilir” (Ergin, 2013, s.30). Bu husus Arapça ve Türkçe açısından incelenmesi, iki dil arasındaki ses düzeyindeki benzerlik ve farkları ortaya koyması açısından oldukça faydalı olacaktır.
Ses; dilin en küçük parçasıdır. Tek başına anlam taşımamasına rağmen dilin malzemesi, yapı taşıdır. En küçüğünden en büyüğüne kadar bütün dil birlikleri seslerden meydana gelir. “Heceler, ekler, kökler, kelimeler, kelime grupları, cümleler hep bir takım seslerin birleşmesinden meydana gelir” (Ergin, 2012, s.68).
Sesbirim
Çağdaş dil incelemelerinde seslerin anlam ayrıcı olup olmaması önemlidir. “Dilde anlam ayırıcı en küçük öğeye sesbirim (fonem) denir” (Demir & Yılmaz, 2011, s.12). Örneğin kabak, kaçak, kapak, kayak, kazak sözcüklerinde anlam değişmesine yol açan /b/, /ç/, /p/, /y/, /z/ sesleridir. Bu seslerin değiştirilmesi, anlamı da değiştirdiğine göre bu seslerinin her biri sesbirimdir.
(22)
6 Seslerin Oluşması
Türkçe ve Arapçadaki seslerin karşılaştırmasını yaparken, sınıflandırmaya yardımcı olacağı kıymetlendirildiğinden, seslerin oluşumu konusuna kısaca değinilecektir:
Ses için gerekli hava, solunum organları (ağız, burun, yutak, gırtlak, soluk borusu ve akciğer; solunuma yardımcı organlar diyafram ve kaburgalar) tarafından sağlandıktan sonra soluk alıp verme, akciğer tarafından gerçekleştirilir. Sağlanan hava konuşma sırasında soluk borusu yoluyla gırtlak, boğaz, ağız kanalı, geniz, burun boşluğundan geçirilirken, her sesin özelliğine göre değişik kalıplarla “konuşma seslerine” dönüştürülür. Burada seslerin oluşumunda önemli bir yeri olan “Ses Yolu”, “Ses Organları” ve özellikle de “boğumlanma yeri”nden bahsetmek gerekir.
Ses Yolu
Seslerin hepsi aynı noktadan çıkmaz. Sesin oluşması için nefes verilirken oluşan havaya ihtiyaç duyulduğundan, tüm sesler havanın akciğerlerden itibaren ağızdan çıkıncaya kadar izlediği yol üzerinde meydana gelir. “Akciğerlerden gelen havanın, her sesin özelliğine göre değişik işlemlerle dil seslerine dönüştürülmesi sırasında nefes borusu vasıtasıyla geçtiği bu yola ses yolu adı verilir. Ses yolu; gırtlak, boğaz ağız kanalı, geniz, burun boşluğundan oluşmaktadır” (Vural & Böler, 2012, s.54). Sesin oluşumunu sağlayan ses organları, ses yolunun üzerinde bulunur.
Ses Organları
Konuşma işleminin gerçekleşmesini sağlayan organlar ses (konuşma) organları (İng. organs of speech, Ar.
يناسنلإا
قطنلا زاهج
) olarak adlandırılırlar. “Akciğer (Ar.
ناتئرلا
), nefes borusu (Ar.
سفنتلا بيبانلأا
), gırtlak (Ar.
ةرجنحلا
), ses telleri (Ar.
نايتوصلا نارتولا
), küçük dil (Ar.
ةاهللا
), boğaz (Ar.
قلحلا
), ağız boşluğu (Ar
. مفلا فيوجت
), dil (Ar. ناسللا), dişler (Ar
. نانسلأا
), dudaklar (Ar.
ناتفشلا
) ve damaktan (Ar.
كنحلا
) ibarettir. Konuşma sesleri, bu organlarının birbirlerine yaklaşması veya temas etmesi ile oluşmaktadır.
(23)
7 Boğumlanma Yeri
Konuşmayı sağlayan hareketlerin tümüne; ciğerlerden gelen havanın, ses yoluyla belirli bölgelerinde açılma, kapanma, daralma, hışırdama vb. hareketlerle sese dönüştürülmesi olayına “boğumlanma” denir. Bu; genellikle hareketli boğumlanma organlarının, az hareketli veya hareketsiz boğumlanma yerlerine yaklaşması veya değmesi şeklinde meydana gelir. İşte ses yolu üzerinde seslerin oluştuğu noktalara, başka bir ifade ile “ses yolunun daralan veya kapanan noktasına boğumlanma noktası adı verilir.” (Vural & Böler, 2012). (İng. Place of articulation, Ar.
جرخم
) Boğumlanma noktalarının değişik kaynaklarda “Teşekkül noktası”, “oluşum yeri”, “çıkış yeri”, “mahreç” veya “çıkak” olarak adlandırıldığını görmek mümkündür.
Ses ve Harf
“Ses; söylenilen, ağızdan çıkan, işitilen küçük dil birlikleri iken, harf dili yazıya geçirmek için kullanılan işaretlerdir. Harf, sesin yazıdaki işaretleridir” (Ergin, 2013, s.38). Buradan anlaşılacağı gibi ses sözlü, harf ise yazılıdır. Ses kulağa, harf ise göze hitap eder. Ses dilin, harf ise yazının en küçük parçasıdır. Ancak “dil bilgisi kitaplarında ses ve harf terimlerinin birbirine karışmış olduğunu görebiliyoruz. Bu karıştırma, harfleri “sesli harfler”, “sessiz harfler” olarak; sesleri de “sesliler” ve “sessizler” olarak sınıflamak gibi başka anlamsız terimlerin de türemesine yol açmıştır” (Coşkun, 2010, s.42). Bu çerçevede bu çalışmada seslerden söz ederken, onları “sesliler / sessizler” şeklinde ayırmak çelişkiye sebebiyet vereceğinden, günümüzde giderek yaygınlaşan “ünlüler” ve “ünsüzler” terimlerinin kullanılması tercih edilmiştir.
Alfabe
“Bir dilin seslerini gösteren, belirli bir sıraya göre dizilmiş belli sayıdaki harf bütününe alfabe denir.” (Türk Dil Kurumu, 2005) Bir dil için ayrı zaman ve sahalarda değişik alfabeler kullanılabilir. Örneğin Türkçe için; günümüze gelinceye kadar birçok alfabe kullanılmıştır. Sembollerin zaman zaman değişmesi dilin değişmesi şeklinde algılanmamalıdır. “Arapçanın ya da Latincenin sembollerini kullanmak, dilin de Arapça veya Latince olduğu anlamına gelmez. Sadece o sözcüğü karşılayan sembollerin şekilleri değişir” (Parlak, 2009, s.168). “Çünkü “Harf” adı verilen işaretler itibaridir. Aynı ses farklı alfabelerde değişik işaretlerle
(24)
8
gösterilebildiği gibi; bir milli alfabe, bağlı olduğu dildeki seslerin hepsi için ayrı harfler ihtiva etmeyebilir. Harf kalabalığı olmaması için bazen birbirine yakın sesler aynı harfle gösterilir” (Ergin, 2013, s.39). Yani alfabedeki bazı harfler birden fazla sesi göstermek için kullanılabilir. Bazı dillerin alfabesinde, aynı sese işaret eden birden fazla harfin bulunduğuna da rastlamak mümkündür.
Uluslararası Fonetik Alfabe
Milli bir alfabenin oluşturulmasında, konuşma dilindeki her ses birim için farklı bir işaretin (harf) kullanılması en önde gözetilen ilke olmakla beraber, yukarıda ifade edildiği gibi, bazen dildeki her bir ses için ayrı harfler bulunmayabilmektedir. Bunun yanı sıra bazı dillerin alfabelerinde aynı seslerin farklı harflerle gösterilmesi (İngilizcede /f/ sesinin “fat” ve “philosophy” örneklerinde olduğu gibi f ve ph sembolleriyle gösterilmesi) veya aynı harfin farklı sesleri göstermesi (İngilizcede c harfinin “cat” kelimesinde olduğu gibi /k/ sesini ve “century” kelimesinde olduğu gibi /s/ sesini işaret etmesi) mümkün olabilmektedir. Ayrıca; “yazı dili olmayan, sadece konuşma dili olarak kullanılan dillerin (mesela ağızların) seslerinin yazıya geçirilmesinde ve farklı yazı sistemleriyle kaydedilmiş eski metinler üzerindeki çalışmalarda da resmî alfabelerde bulunan işaretler yetersiz kalmaktadır” (Pekacar & Dilek, 2008). Bu ve buna benzer durumlarda sesleri yazıda en iyi temsil edecek sistemlerin geliştirilmesi ihtiyacını karşılamak üzere, Uluslararası Fonetik Alfabesi (İng. The International Phonetic Alphabet) geliştirilmiştir1. Kısaca IPA şeklinde ifade edilen alfabe; “1886 yılında Fransa’da kurulan Ses Bilgisi Öğretmenleri Derneği tarafından geliştirilen ve 2005’te son şekli verilen alfabe, yaygın olarak biliniyor olmasının avantajı sebebiyle “Roman Alfabesi”ne dayanmakta, ancak başka değişik kaynaklardan ilave harfler ve semboller de içermektedir” (Pekacar & Güner Dilek, 2009). IPA, uluslararası yaygınlığı ve prestiji en yüksek olan çeviri yazı alfabesi olmasına rağmen ülkemizde yapılan ses bilgisi çalışmalarında henüz yaygın olarak kullanılmamaktadır.
Bu çalışmada; harfler ifade edilirken alfabedeki şekilleriyle (Örn. a harfi, f harfi şeklinde), harflerin işaret ettiği sesler ise, IPA yerine, iki yatay çizgi arasına yazmak suretiyle (Örn. /a/ sesi, /f/ sesi gibi) ifade edilmesi tercih edilmiştir. Bu kullanımdan, Türkçe ve Arapçadaki harfler ile harflerin işaret ettiği sesler arasındaki bağlantının kolay anlaşılmasını sağlamak
1Uluslararası Fonetik Alfabe, The International Phonetic Alphabet (IPA) kartının tamamı şu internet adresinden indirilebilir: http://www.langsci.ucl.ac.uk/ipa/ipachart.html
(25)
9
amaçlanmıştır. Türk alfabesinde bulunmayan sesleri belirtmek üzere; Türk Dil Kurumunca 1997 yılında düzenlenen bilimsel toplantıda kabul edilen çeviri yazı işaretleri ( Örn. ka sesi için ḳ, gı sesi için ġ gibi) kullanılmıştır. (Ercilasun, 1999)
Türkçedeki Sesler ve Türk Alfabesi
Türkler; tarih boyunca, günümüze kadar uzanan dönem içerisinde farklı alfabeler kullanmışlardır. “Farklı zaman ve coğrafyalarda, o günün şartları içinde Orhun, Uygur, Mani, Brahmi, Süryani, Arap, Ermeni, İbrani, Got, İslav ve Latin alfabelerini kullandıkları bilinmektedir1. 10’uncu yüzyılda İslamiyet’in kabul edilmesiyle birlikte Arap alfabesi bütün Türk devletlerinde hızla yayılarak Türk yazı dillerinin ortak alfabesi olmuştur” (Korkmaz, 1991, s.11). Günümüz Türkiye’sinde, 01 Kasım 1928 tarihinde kabul edilip yürürlüğe giren 1353 sayılı “Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun” ile belirlenmiş Latin alfabesi kullanılmaktadır. Söz konusu kanunda bu harflerin hem matbaa hem de el yazı şekli gösterilmiştir. Yeni Türk alfabesinde 29 harf bulunmaktadır. Her harfin bir büyük bir de küçük yazım şekli vardır.
Türk Alfabesindeki harfler şu sıra ile sıralanmıştır:
A a, B b, C c, Ç ç, D d, E e, F f, G g, Ğ ğ, H h, İ i, I ı, J j, K k, L l, M m, N n, O o, Ö ö, P p, R r, S s, Ş ş, T t, U u, Ü ü, V v, Y y, Z z.
Bilindiği üzere her dilin alfabesi standart dile göre hazırlanır. Standart Türk dili için de İstanbul ağzı seçilmiştir. Türk Alfabesindeki harfler, Standart Türk dilinin ihtiyaçlarını büyük oranda karşılamaktadır. Ancak yukarıda belirtildiği üzere her dilde, alfabede bulunan harflerden fazla sayıda ses vardır. Çünkü her dilin oldukça zengin ses sistemi vardır ve her bir sesin alfabede farklı bir harfle gösterimi harf kalabalığına sebep olur. Başka dillerden Türkçeye geçmiş kelimelerdeki ve Türkçenin yerel ağızlarındaki sesleri bir kenara koysak bile aynı durum Türkçe için de geçerlidir. Dolayısıyla, Standart Türk dilinde Türk alfabesinde bulunan harf sayısından daha fazla sayıda ses mevcuttur. Bugün edebi dilimizde bulunan alfabemizdeki bazı harfler ve karşıladıkları seslere ilişkin açıklamalar aşağıdadır:
1 Bu alfabeler içinde yaygınlık ve süreklilik bakımından en önemlileri Orhun, Uygur, Arap, Latin ve Kiril alfabeleridir. Diğerleri devamlı olmamışlar; belirli zümreler tarafından belirli sınırlar içinde kullanılan alfabeler olarak kalmışlardır. İlk Türk Alfabesi Köktürklere ait olan Orhun alfabesidir. Bu alfabe daha sonra yerini Soğot kökenli Uygur Alfabesine bırakmıştır (Korkmaz, 1991, s. 11).
(26)
10 A harfi:
“Günümüzde Türkçede kullanılan iki sesi karşılamaktadır” (Ergin, 2012, s.94). Bunlar “kalın a” ve “ince a” sesleridir. “Kat” kelimesindeki kalın a ile “dikkat” kelimesindeki ince a gibi. “İnce a” sesinin boğumlanma yeri ön damak bölgesindedir ve /a/ ile /e/ arasında bir sestir. Bu yüzden kalın a’nın aksine ince bir sestir ve sonrasında gelen ünlü ince olur (Ergin, 2013, s.41). Örn. Hakikate, dikkati.
Ancak verilen örneklerden de anlaşılabileceği gibi “İnce a” sesi, Standart Türkçe ses sisteminin bir elemanı değildir. Türkçeleşmiş yabancı asıllı kelimelerde kullanılan bir sestir. Bu nedenle, günümüzde Türkçe’de yaygın olarak kullanılıyor olmasına rağmen, bu çalışmada Türkçe ses sistemi kapsamında değerlendirilmeyecektir.
E harfi:
E harfi“açık e” ve “kapalı e” olarak iki sesi karşılamaktadır. “Dede” kelimesindeki açık e ile “dedi” kelimesindeki kapalı e gibi. “Kapalı e”; /e/ ile /i/ sesleri arasında, dar özelliğe sahip bir sestir. “Günümüz alfabesinde e harfi ile yazılmaktadır ancak normal /e/ sesinden farklı olduğu içindir ki eski yazıda başka harfler ile yazılmıştır. Özellikle Azeri Türkçesinde çok yaygın olarak kullanıldığından Azerbaycan alfabesinde ayrı bir harf ile gösterilmektedir” (Ergin, 2012, s.94, 98).
G harfi:
“Kalın ve ince olmak üzere iki ayrı sesi, “Gaga” kelimesindeki gı (ġ) sesini, bir de “gel” kelimesindeki ge (/g/) sesini karşılamaktadır” (Ergin, 2012, s.94).
K harfi:
“Kalın ve ince, yani “kaç” kelimesindeki ka (ḳ) ve “kök” kelimesindeki ke (/k/) olmak üzere iki sesi karşılamaktadır” (Ergin, 2012, s.94).
Yumuşak g (ğ) harfi:
“Yumuşak g (ğ) harfi ile bugün iki ünsüze işaret edilmektedir. Bunlardan biri “bağ, doğum, yığın, ağlamak” gibi kelimelerde bulunan arka damak ünsüzü, diğeri de “geldiği, görmeğe, direğin” gibi kelimelerde bulunan /y/ sesi veren fakat “ğ” ile gösterilen ünsüzdür” (Ergin, 2013). “/y/ sesinin yumuşak g (ğ) harfi ile gösterilmiş olmasının nedeni, /g/ ile /k/ nın yumuşamasından türediğinin belirtilmesi ve başka bir gramer birliği olan /y/ ile karıştırılmaması içindir. Burada /y/ sesi, farklı iki harfle ifade edilmekte, ifade edilmeyen bir ses bulunmamaktadır” (Ergin, 2012, s. 95).
(27)
11
Yumuşak g (ğ); şüphesiz Türkçedeki en tartışmalı ünsüzdür, hatta ünsüz olup olmadığı bile tartışmalıdır. Alfabemizdeki harfler temsil ettikleri seslerle okunurlarken, yumuşak g harfi fonetik özellikler açısından kendine kısmen yakın olan g sesinin çağrışımından yararlanılarak “yumuşak” sıfatı eklenerek okunmaktadır. Bu durumun başlıca nedenleri; kelime başında bulunmaması, zayıf bir ses olması nedeniyle bulunduğu çevreden fazla etkilenmesi ve buna bağlı olarak farklı şekillerde sesletilmesidir. “Yumuşak g (ğ), /k/’nın alt sesbirimidir, kelime başında bulunmaz ve mutlaka bir ünlüden sonra gelmesi gerekir. Genellikle iki ünlü arasında bulunur” (Kılıç & Erdem, 2008). Bu nedenle “bazı dilbilimciler tarafından yumuşak g (ğ)’nin, Türkçede anlam ayırıcı bir öğe yani bir sesbirim olmadığı için alfabede bir konuşma sesi olarak kabul edilmediği görülmektedir” (Kılıç & Erdem, 2008).
Davutoğlu (t.y.); yazılışında yumuşak g (ğ) harfi olan 127 sözcüğün spektrogram görüntülerini almış ve incelemesinde bu sözcüklerden hiçbirinin akustik açıdan Yumuşak g (ğ)’ye ait herhangi bir görsel ya da niceliksel ize rastlanmadığını yani yumuşak g (ğ)’nin telaffuz edilmediğini tespit etmiştir. Bununla beraber, yazılışında yumuşak g (ğ) harfi bulunan bu sözcüklerde bazı ses olaylarının meydana geldiğini belirtmekte ve bu ses olaylarının neler olduğunu açıklamaktadır. Konuşmada ortaya çıkan bu ses olaylarının bir şekilde yazıya geçirilmesi zorunlu olduğundan yumuşak g (ğ)’nin kullanılması son derece gereklidir.
“Yumuşak g (ğ) harfi; iki ünsüzü göstermektedir. Bunlardan biri arka damak ünsüzüdür ve ğı sesini verir, diğeri de ön damak ünsüzü olan /y/ sesini verir” (Kılıç & Erdem, 2008). Bu nedenle; bu çalışmada, yumuşak g (ğ)’nin bir ses veya harf olup olmadığı tartışmalarından uzak kalınmış, ancak tek bir sesbirime işaret etmediği düşüncesinden hareketle, “/ğ/” yerine “yumuşak g (ğ)” ifadesini kullanmak tercih edilmiştir.
L harfi:
“Kalın ve ince olmak üzere iki çeşit /l/ sesini karşılar: Bunlardan biri ince ünlü olan kelimelerde bulunan “ince l”, diğeri kalın ünlü bulunan kelimelerdeki “kalın l”dir” (Ergin, 2012, s.95). Örn. ilik, ılık. Fakat bu iki ses arasındaki fark çok azdır ve Türkçede karışıklık doğurmamaktadır. Bu nedenle bu çalışmada, ikisi arasındaki farklılık ortaya konmakla birlikte ayrı birer ses olarak değerlendirilmemiştir.
Bu açıklamaların sonucu olarak; Edebi dilimizde bulunan 32 sesin alfabemizdeki 29 harf ile karşılandığını, üç sesimizin ise alfabede gösterilmediğini söyleyebiliriz. Bu üç ses alfabede mevcut üç harfin ikinci sesi olarak kullanılır. Başka bir ifade ile alfabemizde bulunan üç harf
(28)
12
üçer üçer toplam altı sesi karşılamaktadır. Bu harfler e, g ve k harfleridir. E harfi açık e ve kapalı e seslerini, G harfi ġ ve /g/ seslerini, k harfi ise ḳ ve /k/ seslerini göstermektedir.
Arapçadaki Sesler ve Arap Alfabesi
“Arap yazısı, tarih yönünden en son ortaya çıkan yazılardan biri olmakla birlikte, bu yazının kaynağı tam olarak belirli değildir. Gerek İslam klasiklerindeki çeşitli rivayetler, gerekse modern çalışmalar Arap yazısının Hicaz dışında ortaya çıkıp, daha sonra Hicaz’a geçtiğini göstermektedir” (Demirayak, 2012, s. 34,35).
“İslamiyet’ten önce Arap Yarımadasında iki ayrı yazı kullanılmaktaydı. Esasen her iki yazının kaynağı da Fenike yazısı olduğundan aralarında benzerlikler vardı” (Aktan, 1988). “Güney Arabistan’da kullanılan ve Müsned adı verilen Himyeri yazısı, 29 harften oluşmaktaydı” (Apak, 2012, s.179). “Bu yazı çeşidi, 3’üncü yüzyılın sonlarında veya 4’üncü yüzyılın başlarında, muhtemelen Himyerlilerin yıkılışından sonra yerini Kuzey Arabistan’da kullanılmakta olan Arap yazısına terk etmiştir “ (Aktan, 1988). “Kuzey Arap yazısının temelini ise bitişik yazılan Nabat yazısının teşkil ettiği, Nabatilerin de bu yazıyı Aramilerden aldıkları bilinmektedir” (Apak, 2012s.179). “Arap yazısının gelişmesinde ve yayılmasındaki en büyük etken, elbette ki Kuran-ı Kerim’in yazıya geçirilmesi ve İslam dinini Arap yarımadasının dışına taşmasıdır” (Demirayak, 2012, s.36).
“İslamiyet’in ilk devirlerine kadar Arap yazısında, şekilleri aynı olan harflerin birbirinden ayırt edilebilmesi için kullanılan noktalar ve harekeler bulunmuyordu. Harekeler ilk olarak, İslamiyet’in doğuşundan sonraki dönemde, Kur’an-ı Kerim’i doğru okumasını sağlamak maksadı ile Ebu'l-Esved ed-Du'eli (öl. 69/688) tarafından kullanılmıştır” (Kızıklı, 2006). Arap yazısındaki harflerin noktaları ise harekelerin kullanımına başlanmasından sonra konulmuştur. Şekilleri aynı olan ancak farklı seslere işaret eden harfler birbirinden ayırt edilemediği için bazı sorunlara neden oluyordu. “Rivayete göre Hz. Osman, Mısırlılara bir şahsı görevlendirmiş ve yazdığı mektupta “O’nu kabul ediniz” anlamında “
هولبقاف
” ifadesini kullanmış, ancak o dönemde yazıda noktalar olmadığı için Mısırlılar bu ifadeyi “O’nu öldürünüz” anlamına gelen “
هولتقاف
” olarak anlamıştı” (Aktan, 1988). İlk olarak halife Abdülmelik’in (öl. 86/705) Irak valisi Haccac b. Yusuf (öl.95/713) bu meseleye çare aramış ve Nasr b. Asım’ı (öl. 89/709) bu işle görevlendirmiştir. “Yahya b. Ya’mer’in (öl. 129/746)
(29)
13
Nasr b. Asım ile birlikte Kur’an-ı Kerim’e ilk defa nokta koyanlar olduğu da rivayetler arasındadır” (Aktan, 1988).
Arap Alfabesinde 28 harf bulunmaktadır.1 Yazı sağdan sola doğru yazılır. Arapçadaki sesleri gösteren bu harfler, yalnız başlarına veya bir kelime içindeki yerlerinin başta, ortada veya sonda bulunmasına göre değişik biçimlerde yazılırlar. Harflerin 22’si, hem kendinden önceki hem de kendinden sonraki harflerle birleşir. 6’sı ise kendinden sonra gelen yani solundaki harfle birleşmez.
Arap alfabesinde bulunan harflerin tamamı ünsüzleri işaret eder, ünlüler için kullanılan ayrı harf yoktur. Uzun ünlüler için ünsüzleri gösteren harfler kullanılır, kısa ünlüleri göstermek için ise harf kullanılmaz.
Arap alfabesindeki harflerin her biri, tek bir sese işaret eder. Bir harfin iki ayrı sese işaret etmesi söz konusu değildir.
1Arap dilbilimci Sibeveyh’e (ö.180/796) göre; elif, hem uzun fetha’yı işaret etmekte hem de hemze’nin yazımında kaide teşkil etmektedir. Bu iki ayrı fonksiyonu nedeniyle elifi iki ayrı harf olarak kabul edip Arap alfabesinin 29 harften oluştuğunu ifade etmiştir. (Hicazi, 2015)
(30)
14
BÖLÜM 2
ÜNLÜLER VE ÜNSÜZLER
Seslerin oluşumunda iki bariz durum söz konusudur. Bunlardan birincisi hava akımının ses yolundaki organlardan hiç birine temas etmeden ortaya çıkması diğeri ise ses yolundaki organların birbirine temas etmesi ile ortaya çıkmasıdır. Oluşum esnasındaki bu temas veya temassızlık sesin konuşma dilindeki görevlerinin de belirginleşmesine etki eder. Bu nedenle tüm dil bilimciler sesleri temel olarak, ünlü ve ünsüz olmak üzere ikiye ayırmaktadır. “Ünlüler, ciğerlerden alınan havanın, ağzın değişik bölgelerinde ve dilin değişik hareketleriyle oluşurken; ünsüzler, havanın ses çıkarma organına çarptırılmasıyla elde edilirler” (Karaağaç, 2013, s.31). Ünlü ile ünsüz arasındaki fark, ses yolunun kapalı ya da açıklığına dayanır. Bu yüzden bir kelime içerisinde ünsüzler, ancak ağız açıkken çıkarılan ünlülerle birlikte çıkarılabilir.
Ünsüzler
“Oluşumları sırasında ses yolunda belirli bir temas, kapantı, bir engel, bir takıntı olan seslere Ünsüz (konsonant) adı verilmektedir: g, f, ş gibi” (Ergin, 2012). (İng. Vowels, Ar.
تماوصلا
) Bu temas veya engel noktası; gırtlağın sonundan başlayarak dudaklara kadar ses yolunun çeşitli noktalarındaki çeşitli organlar tarafından meydana getirilebilir. Bu temas veya engelin meydana geldiği yere boğumlanma noktası adı verildiğini yukarıda ifade etmiştik. Buradan hareketle ünsüzleri sınıflandırırken öncelikle boğumlanma noktalarını dikkate alarak, boğumlama noktası aynı olan ünsüzleri bir araya getirerek gruplandırmak, başka bir ifade ile ünsüzleri oluşum noktalarına göre sınıflandırmak mümkündür.
(31)
15 Boğumlanma Noktalarına Göre Ünsüzler
Ünsüzlerin oluşumu esnasında; hareketli boğumlanma organları, az hareketli veya hareketsiz boğumlanma yerlerine yaklaşır veya değerler. “Boğumlanma yerlerine göre sınıflandırılırken genellikle hareketsiz veya az hareketli boğumlanma yerlerinin isimleriyle adlandırılırlar” (Vural & Böler, 2012).
Boğumlanma yerlerinin değişik kaynaklarda değişik şekillerde sınıflandırıldığı görmek mümkündür. Hatta her kaynakta birbirine benzer ancak farklı bir sınıflandırma yapılmış olduğunu söylemek daha doğru bir ifade olacaktır. Ayrıca dillerin ses özelliklerinin farklı olması nedeniyle boğumlama noktaları da farklılık gösterir. Bazı dillerde, bazı boğumlama noktaları yoğun kullanılırken, diğer dillerde bazı boğumlama noktaları hiç kullanılmıyor olabilir. Aşağıdaki sınıflandırma Türkçe ve Arapçadaki ünsüzlerin boğumlama noktaları dikkate alınarak yapılmıştır.
Dudak Ünsüzleri:
“Her iki dudağın birbirine ya da alt dudağın üst dişlere dokunması veya yaklaşması ile boğumlanan ünsüzlere dudak ünsüzleri denir” (Vural & Böler, 2012). (İng. Labials, Ar
.
ةيوفشلا تماوصلا
) Bu ünsüzlerin boğumlanma yeri, ses yolu üzerindeki dudaklar olmakla birlikte, boğumlanmada esnasında bazen her iki dudak bazen de dudaklardan sadece bir tanesi işlevseldir. Bu nedenle dudak ünsüzleri kendi içlerinde iki bölüme ayrılır. “Alt dudağın üst dudağa dokunmasıyla oluşanlara ünsüzlere çift dudak ünsüzleri (İng. Bilabials, Ar.
تماوصلا
ةيناتفشلا
), alt dudağın üst dişlere dokundurulması ile oluşanlara ise diş-dudak ünsüzleri (İng. labio-dentals, Ar.
ةينانسلأا
-
ةيوفشلا تماوصلا
) denir” (Karaağaç, 2013). Türkçedeki /m/ ve /p/ ünsüzleri ile Arapçadaki /
و
/ ve /
ب
/ ünsüzleri çift dudak, Türkçedeki /v/ ve Arapçadaki /
ف
/ ünsüzleri diş – dudak ünsüzlerine örnektir.
Diş Ünsüzleri:
Dil ucunun veya diş tacının üst dişlere, diş etine veya diş eti-damak sınırına dokunması veya yaklaşması ile boğumlanan ünsüzlere diş ünsüzleri adı verilmektedir (Vural & Böler, 2012). (İng. Dentals, Ar.
ةينانسلأا تماوصلا
) Bu ünsüzler boğumlanma noktasındaki küçük ayrılıklara göre kendi içlerinde sınıflandırılır. Dil ucunun üst ön dişlerin arkasına veya diş yuvalarına
(32)
16
dokunması veya yaklaşmasıyla boğumlananlar ünlüler dişeti ünsüzleri adını alır. (İng. Alveeolar, Ar.
ةيوثللا تماوصلا
) “Dil ucunun veya ön tarafının diş yuvası veya ön damağa teması veya yaklaşması ile oluşan ünsüzler ise diş eti-damak ünsüzleridir” (Ergin, 2012, s.109). (İng. Palato – alveolar, Ar.
ةيراغلا ةيوثللا تماوصلا
) Türkçedeki /d/, /t/, /s/, /z/, /n/ ünsüzleri ve Arapçadaki /
ض
/, /
ن
/, /
ط
/, / /, /
ز
ص
/ ünsüzleri dişeti ünsüzlerine; Türkçedeki /c/ ve /ç/ sesleri ile Arapçadaki /
ج
/, /
ش
/ ünsüzleri de diş eti-damak ünsüzlerine örnektir.
Havanın dil ile dişler arasından bırakılmasıyla çıkarılan peltek seslere ise dişler arası ünsüzler denir (Mustafa & Suid, 1993). (İng. Interdentals, Ar.
نانسلأا نيب ام تماوصلا
) Arapçadaki /
ث/
ve
/
ظ /
ünsüzleri dişler arası ünsüzlere örnek verilebilir.
Damak Ünsüzleri
“Dil sırtının tümsekleşip ön veya art damağa yaklaşması veya dokunması ile çıkarılan ünsüzlere damak ünsüzleri denir” (Vural & Böler, 2012). (İng. Guttural) Bunlardan “dil ucunun ön veya sert damağa dokunduğu yerde çıkan sesler ön damak ünsüzü (İng. Palatals, Ar.
ةيراغلا تماوصلا
), dil ucunun art veya yumuşak damağa dokunduğu yerden çıkan sesler art damak (veya arka damak) ünsüzü olarak adlandırılırlar” (Karaağaç, 2013). (İng. Velars, Ar.
ةيكنحلا تماوصلا
) Türkçede /g/ ve /k/ sesleri ile Arapçadaki /
ك
/ ve /
ي
/ sesleri öndamak, Türkçedeki ḳ ünsüzü ile Arapçadaki /
ق
/, /
خ
/ ve /
غ
/ ünsüzleri art damak ünsüzüdür.
Boğaz Ünsüzleri:
Gırtlağın en üstünde boğaz boşluğunda boğumlanan ünsüzlerdir. (İng. Pharyngal, Ar.
ةيقلحلا تماوصلا
) Arapçadaki /
ع
/ ve /
ح
/ ünsüzleri gibi.
Gırtlak Ünsüzleri:
“Ses tellerinin soluk durumuna oranla birbirlerine daha çok yaklaşarak veya dokunarak meydana getirdiği ünsüzlere gırtlak ünsüzü denir” (Vural & Böler, 2012). (İng. Larynx, Ar.
(33)
17
Ünsüzler, boğumlanma noktalarına göre sınıflandırılmasının yanında, ses tellerinin ton verip vermemesine göre (Sedalı (Tonlu, Ötümlü) – Sedasız (Tonsuz, Ötümsüz) Ünsüzler) ayrıca boğumlanma sırasında ses yolunun kapanma veya daralma durumuna göre (Sürekli (Açık ses yolunda oluşan) Ünsüzler– süreksiz (Kapantılı ses yolunda oluşan, patlamalı veya patlayıcı) ünsüzler) olarak da sınıflandırılır.
Ses Tellerinin Ton Verip Vermemesine Göre Ünsüzler
“Ünsüzlerin bir kısmı sedalıdır, bir kısmı sedasızdır” (Ergin, 2012, s.88). Sedalı Ünsüzler (İng. Voiced consonants
,
Ar.
ةروهجملا تماوصلا
); Ötümlü veya Tonlu Ünsüzler olarak da adlandırılır ve ses yolunda herhangi bir yerde engele takılmakla birlikte, telaffuzu için ses telleri titreşir. “Bunlar tıpkı ünlüler gibi ses tellerini titreştirirler, yani sedalarını ses tellerinden alırlar. Sedasız, tonsuz veya ötümsüz (İng. Unvoiced consonants, Ar.
تماوصلا
ةسومهملا
) olarak adlandırılan ünsüzlerin telaffuzunda ise ses telleri titreşmez. Bunlar seslerini çarpma veya sürtünmeden alırlar” (Coşkun, 1999, s. 46).
Sedalı veya sedasız olsun hava kanalında engelle karşılaşan tüm sesler, ünsüzdür. Dolayısıyla “eski Yunanlıların ünsüzler için yaptığı “yardım olmadan telaffuz edilemeyen ses” tanımının yanlış olduğu ortaya çıkmaktadır. Sedasız bir ünsüzü tek başına telaffuz etmek mümkündür” (Mustafa & Suid, 1993). Bununla birlikte “seslerini boğumlanma noktasındaki çarpma veya sürtünmeden aldıkları için yükselip alçaltma imkânı olmayan, tonsuz, renksiz, fısıltı seslerdir. Sedasız ünsüzler; kelimelerin içinde ancak ünlüler ve sedalı ünsüzlerin arasında seslenir, onlara tutunur, onların sayesinde yüksek sesle duyulur” (Ergin, 2012, s.107).
“Bazı sedasız ünsüzlerin; boğumlanma noktası aynı olan sedalı birer karşılığı vardır. Örneğin /ç/ sedasız bir ünsüzdür. Aynı çıkış noktasında oluşan sedalı karşılığı /c/ ünsüzüdür. Bu tür ünsüzlere karşılıklı ünsüzler denir.” (Coşkun, 1999). Karşılıklı ünsüzler aynı boğumlanma noktasında boğumlanmalarına rağmen birinin sedalı diğerinin sedasız olması nedeniyle ayrı seslerdir ve alfabede ayrı harflerle gösterilmektedirler.
“Karşılıklı ünsüzler dışında kalan sedalı veya sedasız ünsüzlere karşılıksız ünsüzler denir” (Coşkun, 1999, s.47). Doğal olarak bazı sedalı ünsüzlerin sedasız karşılığı yoktur. Aynı şekilde bazı sedasız ünsüzlerin de sedalı karşılığı olmaz.
(34)
18
Boğumlanma Sırasında Ses Yolunun Kapanma veya Daralma Durumuna Göre Ünsüzler
Bazı ünsüzlerin oluşum noktasında temas eden organlar tamamıyla kapanır, bir kısmında ise hava geçidi daralıp genişleyebilir. Dolayısıyla Ünsüzleri; sedalı ve sedasız olarak sınıflayabildiğimiz gibi ayrıca temas derecesi bakımından “Kapantılı ses yolunda oluşan ünsüzler (Süreksiz, Patlamalı, Patlayıcı ünsüzler)” ve “Açık ses yolunda oluşan (sürekli) ünsüzler” olarak sınıflamamız da mümkündür.
Kapantılı Ses Yolunda Oluşan (Süreksiz, Patlamalı, Patlayıcı) Ünsüzler
Oluşumları esnasında harekete geçen organlar, ses yolunu tamamıyla kapatarak hiçbir geçit bırakmazlar. Hava akımı önüne çıkan engele çarparak onu bir darbe ile açar, havanın patlamalı bir ses çıkarması ünsüzün teşekkülüne sebep olur. Tek bir defada söylenebilir ve sürekli bir şekilde çıkarılamazlar. Bu nedenle; bu ünsüzlere patlamalı, patlayıcı veya süreksiz ünsüz adı verilmektedir. (İng. Explossives, Ar.
ةيراجفنلاا تماوصلا
) “Bu patlama, sedalı ünsüzlerde az olur. Fakat sedasız ünsüzlerde çok açık olarak hissedilir” (Ergin, 2013, s.47,48). Örneğin /b/ ve /p/ ünsüzleri aynı çıkış noktasında oluşan karşılıklı ünsüzlerdir. /b/ sedalı, /p/ ise sedasızdır. /p/ ünsüzünde patlama daha fazla hissedilirken, /b/ sesinde daha hafiftir.
Açık Ses Yolunda Oluşan (Sürekli) Ünsüzler
Açık ses yolunda oluşan ünsüzlerdir. Başka bir ifade ile “oluşumları esnasında, hava yolunda herhangi kısıtlayıcı bir engel bulunmaz” (Coşkun, 1999, s.50). Ses yolu, ünsüzün özelliğine göre biraz geniş veya biraz dar olabilir ancak tam olarak kapanmadığı için havanın dışarı atılması rahat olur. Ses yolu açıkken oluşan ünsüzler ses yolunun açıklık seviyesine göre (dar veya geniş olmasına göre) ikiye ayrılırlar:
Dar Ses Yolunda Oluşan (Sürtünmeli, Sızıcı) Ünsüzler
Bu ünsüzlerin oluşumu esnasında; hava, /f/ ünsüzünde olduğu gibi, “ses organları arasındaki nispeten dar olan yoldan sızarak geçer. Bu sebeple, bu ünsüzlere Sürtünmeli veya Sızıcı Ünsüzler denir” (Coşkun, 1999, s.50). (İng. Fricatives, Ar.
ةيكاكتحلاا
تماوصلا
)
(35)
19
Geniş Ses Yolunda Oluşan (Sürtünmesiz, Akıcı) Ünsüzler
Bunların oluşumunda ise; hava, ses organları arasındaki nispeten geniş olan yoldan rahatlıkla geçer. “Ses yolundan rahatlıkla geçen bu ünsüzlere sürtünmesiz veya Akıcı Ünsüzler denir” (Coşkun, 1999, s.50). (İng. Affricates, Frictionless) Akıcı ünsüzleri kendi içerisinde dört bölümde ele almak mümkündür:
Burun (Geniz) Ünsüzleri:
Ünsüzlerin çoğunda, hava ağız yolundan dışarıya çıkmaktadır. Ancak /n/ ünsüzünün telaffuzunda olduğu gibi bazı ünsüzlerde oluşum yeri ağız olmasına rağmen, hava burundan boşalır. “Bunların oluşumu esnasında, küçük dil kısmen ağız yolunu kapatır. Böylelikle hava geniz yoluna sevk edilmiş olur” (Coşkun, 1999, s.50). Bu ünsüzlere Burun ünsüzleri, Geniz ünsüzleri veya Nazal ünsüzler adı verilir. (İng. Nasals, Ar.
ةيفنلاا تماوصلا, ءانغلا
) Patlamalı ünsüzler ve sürekli ünsüzler arasında geniz ünsüzü olmadığı için, Akıcı ünsüzler kategorisine dâhil edilmiştir.
Yan Ünsüzler:
Ünsüzün oluşumu esnasında hava akımının ortasında engel meydana gelir ve hava engelin iki yanından dışarı çıkma imkânı bulur ve bu sebeple yan (veya yanal) ünsüz olarak adlandırılır. (İng. Laterals, Ar.
ةفرحنملا تماوصلا
) Türkçedeki /l/, Arapçadaki /ل / ünsüzü örnek olarak verilebilir. “/ل / ünsüzünün oluşumunda, dilin ucu, dilin ortasında üst kesici dişlerin köküne, hava için çıkış yeri bırakacak şekilde dayanır. Üst damak yükselir, hava burundan değil ağızda, dilin iki yanından çıkmaz. Bu esnada ses telleri de titreşir” (Mustafa & Suid, 1993).
Çarpmalı (Tekrarlı) Ünsüzler:
Çarpmalı (Tekrarlı) Ünsüzler (İng. Rolled consonant, Ar.
ةرركلا تماوصلا
); “Dilin ucu gibi yumuşak, esnek bir organın, ağız içerisinde hava yolunu tam olarak kapatmadan bir noktaya hızlı bir şekilde ve birden fazla kez çarpması ile oluşur” (Mustafa & Suid, 1993). Çarpma esnasında hava yolu çok kısa bir süre için kapandığından tam bir patlama oluşturmaz. Bu şekilde oluşan sadece /r/ ünsüzü vardır. Bu yüzden patlamalı değil sürtünmeli ünsüz sayılır. /r/ ünsüzünün oluşumunda dudaklar hafif açıktır. “Ciğerlerden gelen havanın önünde dil ucu
(36)
20
serbesttir. Dil hızlı bir şekilde titreşerek dişetlerine vurur. Bu esnada ses telleri titreşir” (Akçay, 1994).
“Hava akımı dili titreşmesiyle dil ucunun diş etine hızlı biçimde ve ardışık olarak vurması nedeniyle “tekrarlı sessiz” olarak da isimlendirilir” (Mustafa & Suid, 1993).
Yarı Ünlüler:
Yarı ünlüler (İng. semi-consonant, semi-vowel, Ar.
تئاوصلا هابشأ
); “Oluşum noktaları ünlüyle ünsüz arasında bulunan ve ünlüye yakın nitelik taşıyan seslerdir” (Türk Dil Kurumu, 2005). /y/ ve /w/ sesleri örnek olarak verilebilir. Yarı ünlüler “kayan ünlüler” olarak da isimlendirilir. Çünkü dar ünlülerle çok yakın bir ilişki içindedirler. “Dar ünlülerin daha da daralmış şekli olarak kabul edilirler” (Kılıç & Erdem, 2008). “Yarı ünlülerin oluşumlarında; organlar, kapalı ünlü oluşturarak başlar sonra çabucak daha net ortaya çıkan başka bir ünlüye geçiş yapılır. Birinci seslinin duyulması dikkat çeken bir zaman almaz. Bu seslerin ünsüzler grubuna alınmasının sebebi, zayıf bir solukla hızlıca geçiş yapmasıdır” (Mustafa & Suid, 1993).
Türkçedeki Ünsüzler
Türkiye Türkçesinde (Edebi dil, yazı dili veya İstanbul Türkçesi olarak da ifade edilebilir) 23 adet ünsüz bulunmaktadır:
/b/, /c/, /ç/, /d/, /f/, /g/, ġ, yumuşak g (ğ), /h/, /j/, /k/, ḳ, /l/, /m/, /n/, /p/, /r/, /s/, /ş/, /t/, /v/, /y/, /z/ Bu ünsüzleri yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde aşağıdaki şekilde sınıflandırmalara tabi tutmak mümkündür.
Boğumlanma Noktalarına Göre Ünsüzler
Dudak Ünsüzleri:
Çift Dudak Ünsüzleri: /b/, /m/, /p/ Diş-Dudak Ünsüzleri: /f/, /v/
(37)
21
Diş Ünsüzleri:
Diş eti Ünsüzleri:/d/, /l/, /n/, /r/, /s/, /t/, /z/ Dişeti Damak Ünsüzleri:/c/, /ç/, /j/, /ş/
Damak Ünsüzleri:
Ön Damak Ünsüzleri:/g/, /k/, /y/
Arka Damak Ünsüzleri: ġ, ḳ, yumuşak g (ğ)
Gırtlak Ünsüzü: /h/
Ses Tellerinin Ton Verip Vermemesine Göre Ünsüzler
Türkçedeki sedalı ünsüzler: Türkçedeki ünsüzlerin 14 tanesi sedalı ünsüzdür:
/b/, /c/, /d/, /g/, ġ, yumuşak g (ğ), /j/, /1/, /m/, /n/, /r/, /v/, /z/, /y/
Türkçedeki Sedasız ünsüzler: Türkçedeki 23 ünsüzden geriye kalan 9 tanesi
sedasız ünsüzdür: /ç/, /f/, /h/, /k/, ḳ, /p/, /s/, /ş/, /t/
Türkçedeki aynı çıkış noktasında oluşan karşılıklı ünsüzler Tablo 1’de gösterilmiştir. Tablo 1 Türkçedeki Aynı Çıkış Noktasında Oluşan Karşılıklı Ünsüzler
Türkçedeki Aynı Çıkış Noktasında Oluşan Karşılıklı Ünsüzler
Sedalı ünsüz Sedasız ünsüz /b/ /p/ /c/ /ç/ /d/ /t/ /g/ /k/ ġ ḳ /v/ /f/
(38)
22
/z/ /s/
/j/ /ş/
Sedasız karşılığı olmayan sedalı ünsüzler: /m/, /n/, /1/ (ince ve kalın /1/), /r/, /y/ Sedalı karşılığı olmayan sedasız ünsüz: /h/
Boğumlanma Sırasında Ses Yolunun Kapanma veya Daralma Durumuna Göre Ünsüzler
Süreksiz (Patlamalı, Patlayıcı) Ünsüzler:
Türkçedeki süreksiz ünsüzler: /b/, /c/, /ç/, /d/, /g/, ġ, /k/, ḳ, /p/, /t/
Açık Ses Yolunda Oluşan (Sürekli) Ünsüzler:
Sızıcı (Sürtünmeli) ünsüzler:
Türkçedeki Sızıcı ünsüzler şunlardır: /f/, /h/, /j/, /s/, /ş/, /v/, /z/.
Akıcı (Sürtünmesiz) Ünsüzler: Burun ünsüzleri: /m/, /n/
Yan ünsüzler: /1/ (ince ve kalın) Çarpmalı (Tekrarlı) ünsüzler: /r/
Yarı ünlüler: “Türkçede iki tane yarı ünlü vardır: /i/’nin dar şekli olan /y/ ve /ı/’nın dar şekli olan “yumuşak g (ğ)” ünsüzü” (Kılıç & Erdem, 2008).
Ünlü Ünsüz Uyumu
Türkçe kelimelerde ünlüler ile ünsüzler arasında görülen uyuma ünlü ünsüz uyumu (Vokal Konsonant Uyumu, İng. Vocal Consonant Harmony) denir. “Bu uyum ünlülerin hepsi ve
(39)
23
ünsüzlerin bazıları ile ilgilidir. Ünlü ünsüz uyumu esas itibariyle ön ve arka damak ünsüzleri ile ön ve arka damak ünlülerinin birbirine uyması hadisesidir” (Ergin, 2013, s.75). Türkçe kelimelerde /k/, /g/, /y/ sesini veren yumuşak g (ğ), ince /l/ ancak /e/, /i/, /ö/, /ü/ ünlüleri; ḳ, ġ, ğı sesini veren yumuşak g (ğ), kalın /l/ ile de ancak /a/, /ı/, /o/, /u/ ünlüleri bir arada bulunabilirler.
Tablo 2 Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler
ön, ince art, kalın
/k/ kim, kez, dik, kesik ḳ kıl, kaz, yık, yak, kaç
/g/ giy, gez, üzgün ġ gık, gaga, dalgın
/y/ sesi veren yumuşak g (ğ)
Değil ğı sesi veren
yumuşak g (ğ)
ağır
ince /l/ dil, del, elek kalın /l/ yıl, kal
Ergin,M. (2013). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak.
Demircan (1979); /s/, /y/, /ş/ ve /r/ ünsüzlerini de ilave ederek bu ünsüzlerin de derece derece bundan etkilenerek iki yerden çıkarıldığını ifade etmektedir. Ayrılık, dilin ön ya da arkasından damağa daha yakın oluşundan gelmektedir.
Tablo 3 Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler
ön, ince art, kalın
sen, sin, bengi, ne san, sanki, sun, son
yit, yen, giy, bey yık, yan, say, duy
şimdi, şen, diş, eş aşı, yaşa, kış, baş
bir, yer, birim, diren, kır, sar, sor
Demircan, Ö. (1979). Türkiye Türkçesinin Ses Düzeni. Türkiye Türkçesinde Sesler. Ankara: Türk Dil Kurumu.
Türkçedeki ünsüzler ve özellikleri Tablo 4 ve Tablo 5’te gösterilmiştir.
(40)
24 Tablo 4 Türkçede Ünsüzler
Türkçede Ünsüzler
Sıra
no Ünsüz Örnek
Ses tellerinin ton verip vermeme
sine göre
Boğumlanma noktalarına göre
Boğumlanma sırasında ses yolunun kapanma veya daralma durumuna göre:
1 /b/ ben Sedalı Çift Dudak Patlamalı (Süreksiz)
2 /c/ acı Sedalı Dişeti Damak Patlamalı (Süreksiz)
3 /ç/ çiçek Sedasız Dişeti Damak Patlamalı (Süreksiz)
4 /d/ dolu Sedalı Diş eti Patlamalı (Süreksiz)
5 /f/ fısıltı Sedasız Diş-Dudak Sızıcı (Sürtünmeli)
6 /g/ güzel Sedalı Ön Damak Patlamalı (Süreksiz)
7 ġ gaga Sedalı Arka Damak Patlamalı (Süreksiz)
8 Yumuşak g (ğ) doğru Sedalı Arka Damak Yarı Ünlü
9 /h/ hangi Sedasız Gırtlak (Sürtünmeli, Sızıcı)
10 /j/ jandarma Sedalı Dişeti Damak Sızıcı (Sürtünmeli)
11 ḳ kuzu Sedasız Arka Damak Patlamalı (Süreksiz)
12 /k/ kedi Sedasız Ön Damak Patlamalı (Süreksiz)
13 /l/ el, al Sedalı Diş eti Akıcı (Sürtünmesiz) - Yanal
14 /m/ emek Sedalı Çift Dudak Akıcı (Sürtünmesiz) - Nazal
15 /n/ nine Sedalı Diş eti Akıcı (Sürtünmesiz) - Nazal
16 /p/ tepe Sedasız Çift Dudak Patlamalı (Süreksiz)
17 /r/ vergi Sedalı Diş eti Akıcı (Sürtünmesiz) – Çarpmalı (Tekrarlı)
18 /s/ sevinç Sedasız Diş eti Sızıcı (Sürtünmeli)
19 /ş/ komşu Sedasız Dişeti Damak Sızıcı (Sürtünmeli)
20 /t/ Türk Sedasız Diş eti Patlamalı (Süreksiz)
21 /v/ var Sedalı Diş-Dudak Sızıcı (Sürtünmeli)
22 /y/ yol Sedalı Ön Damak Yarı Ünlü
Daha fazlasını oku
Daha fazlasını oku
Şekil
Tablo 2
Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler p.39
Tablo 3
Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler Ünlü Ünsüz Uyumuna İlişkin Örnekler p.39
Tablo 8
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ظ/, /ز/, /ذ/ Seslerine Ait Örnekler Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ظ / , / ز / , / ذ / Seslerine Ait Örnekler p.46
Tablo 7
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ص /, / س /,/ث / Seslerine Ait Örnekler Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki /ص /, / س /, /ث / Seslerine Ait Örnekler p.46
Tablo 9
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ـه /, /خ/ ,/ح/ Seslerine Ait Örnekler Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ـه / , / خ / , / ح / Seslerine Ait Örnekler p.47
Tablo 10
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ط/ ve /ت/ Seslerine Ait Örnekler Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ط / ve / ت / Seslerine Ait Örnekler p.47
Tablo 11
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / د/ve/ض/ Seslerine Ait Örnekler Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / د / ve / ض / Seslerine Ait Örnekler p.48
Tablo 13
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ق/ ve /ك / Seslerine Ait Örnekler Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ق / ve / ك / Seslerine Ait Örnekler p.48
Tablo 12
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerdeki / ض / Sesinin /d/ ya da /z/ Sesine Dönüşmesine Ait Örnekler p.48
Tablo 17
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerin Sonundaki /b/, /c/, /d/ Ünsüzlerini Sedasız Hale Gelmesine İlişkin Örnekler p.50
Tablo 21
Türkçedeki Ünlüler ve Sınıflandırılması Türkçedeki Ünlüler ve Sınıflandırılması p.58
Tablo 22
Kalınlık– İncelik Uyumu (Büyük Ünlü Uyumu) Kalınlık– İncelik Uyumu (Büyük Ünlü Uyumu) p.60
Tablo 23
Düzlük Yuvarlaklık Uyumu (Küçük Ünlü Uyumu) Düzlük Yuvarlaklık Uyumu (Küçük Ünlü Uyumu) p.62
Tablo 28
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Kısa Fethanın Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.72
Tablo 29
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Kısa Dammenin Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.73
Tablo 31
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde Uzun Ünlülerin Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.74
Tablo 35
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde / ع/ sesinin Kısa Damme ile Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.76
Tablo 36
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Ortasındaki / ع/ Sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.76
Tablo 38
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde / أ/ sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.77
Tablo 37
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Sonundaki / ع/ Sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.77
Tablo 39
Arapçadan Türkçeye Geçmiş Kelimelerde, Kelime Ortasındaki / أ/ Sesinin Telaffuzuna İlişkin Örnekler p.78
Tablo 41
Arapçada ünlü uyumunun bulunmamasına ilişkin örnekler Arapçada ünlü uyumunun bulunmamasına ilişkin örnekler p.80
Tablo 42
Arapçadaki /س/ ve /ص/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler Arapçadaki /س/ ve /ص/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler p.82
Tablo 43
Arapçadaki / ت/ ve /ط/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler Arapçadaki / ت / ve / ط / Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler p.83
Tablo 44
Arapçadaki /ذ/ ve /ظ/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler Arapçadaki /ذ/ ve /ظ/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler p.83
Tablo 46
Arapçadaki /ك/ ve /ق/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler Arapçadaki /ك/ ve /ق/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler p.84
Tablo 47
Arapçadaki /ه/ ve /ح/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler Arapçadaki /ه/ ve /ح/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler p.85
Tablo 48
Arapçadaki /ه/ ve /خ/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler Arapçadaki /ه/ ve /خ/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler p.85
Tablo 49
Arapçadaki /ح/ ve /خ/Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler Arapçadaki /ح/ ve /خ/ Seslerinin Telaffuzlarına İlişkin Örnekler p.86
Tablo 50
Arapçada Hem Kalın Hem de İnce Olarak Telaffuz Edilebilen Ünsüzlere Ait Örnekler Arapçada Hem Kalın Hem de İnce Olarak Telaffuz Edilebilen Ünsüzlere Ait Örnekler p.87
Daha fazlasını oku
Referanslar
Prof. Dr. Selma YEL
Download (PDF - 98 sayfa - 1.86MB)
Benzer konular :
Outline : ÜNLÜLER VE ÜNSÜZLER
Benzer Belgeler
Paratiroid adenom ve hiperplazi patolojik tanısı olan hastalarda parathormon düz...
Sonuç olarak paratiroid adenom ve hiperplazi tanısı olan hastalarda PTH düzeyi ile lomber kemik yoğunluğu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı.. Rubin
61 0 2
İdiyopatik intrakraniyal hipertansiyonda platelet indekslerinin (ortalama platel...
İdiyopatik intrakranyal hipertansiyon (İİH) hidrosefali, intrakranyal yer kaplayıcı bir lezyon, meningeal enflamasyon ve venöz tıkanıklık gibi yapısal bir
88 0 0
Gemsitabin ve cisplatin alan akciğer karsinomu olan hastalarda ERCC1 inprognoz i...
Geleneksel yüksek dozlu radyoterapi ile, tıbbi olarak cerrahiye uygun olmayan ya da solunum fonksiyonları yeterli olmayan hastaların %15-%35'nde iyileşme
69 0 0
Alt ekstremiteye yönelik variköz ven cerrahisi uygulanan yüzeyel ve derin venöz...
Derin venöz yetmezliğin eşlik ettiği, yüzeyel venöz yetmezliği olan varis hastalarında, yüzeyel venöz sistemdeki yetmezlik ve patolojilerin ortadan kaldırılması
59 0 5
Diabeti olan ve olmayan koroner arter hastalarında ürotensin-ıı ile koroner koll...
Diabetik olmayan grupta, koroner kollateral gelişimi kötü olan hastalarda kollateral gelişimi iyi olan hastalara göre daha yüksek ürotensin-II düzeyleri tespit ettik fakat
71 0 0
Histeroskopik endometriyal polip eksizyonunun endmoetriyal reseptivite markerlar...
HOXA 10 ekspresyonunu endometriyozis, myoma uteri ve açıklanamayan infertil hasta gruplarında değerlendiren çalışmada uterus leimyomu olan hastalarda endometriyal
118 0 0
Kısmi üreteropelvik bölge darlığında epidermal büyüme faktörü ve hepatosit büyüm...
Hemotoksilen eozin ve masson trikrom boyalarıyla yapılan değerlendirilmede kısmi UPD darlığı oluşturulan böbreklerde (UPJ ve Jelatin grubunda) özellikle
95 0 1
Yüksek doz metilprednizolon tedavisi alan multipl skleroz hastalarında bu tedavi...
Klinik olarak akut ataklarda kullanılan kısa süreli kortikosteroidlerin etkileri ham atak süresi hem de daha sonraki süreçte değerlendirilmiştir.. Kısa süreli değerlendirmede
54 0 0
Orta Gelir Tuzağından Çıkış İçin Kullanılan Yöntemlerden AR-GE ve Sanayi Üretimi...
1.. Bunlar; düşük gelirli, orta gelirli ve yüksek gelirli ülkelerdir. Dünya Bankası bu sınıflandırmayı, ülkelerin kişi başına düşen milli gelir, ülkenin
77 0 2
17. Yüzyıl Osmanlı Hukukunda Tesebbüb Halinde Damân
ayırmışlardır: Hayvanların başlarında sahipleri yok iken gündüz vermiş olduğu zararlar tazmin sorumluluğunu gerektirmez. Hayvanların gece vermiş olduğu
114 0 4
ARAPÇA EĞİTİMİNDE DUYGUSAL ZEKA BOYUTU
Gözlemci, üniversitelerin ilk sınıflarında yabancı dil öğretiminde duygusal zekaya daha fazla önem verilmesi durumunda, öğrencilerin katılımının ve
142 0 0
Dil ve anlat?m ders kitaplar?ndaki metinlerin kelime-cümle uzunluklar? ve okunab...
10.sınıf Dil ve Anlatım dersi ders kitaplarındaki bilgilendirici metinlerin hece uzunluklarının ( X =2.68), hikâye edici metinlerin hece uzunluklarına( X =2.69),
108 0 1
Yazılı düzeltme tekniğinin, İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenenlerin geçmiş...
The actual study had three aims: (1) to assess the effects of written recast on the acquisition of simple past tense verb conjugations, (2) to examine if regular or irregular past
102 0 0
Ana Dili Arapça Olmayanlara Öykü Yoluyla Arapça Öğretimi ve Dil Akıcılığındaki E...
İkinci varsayım ile ilgili yapılan ön test ve son testler sonrası deney grubu ile kontrol grubu arasında sesli okuma düzeyinde -tablo 4 de ifade edildiği gibi- istatiksel