Coronavirüs salgınının derinleştirdiği düşünsel tartışmalar çerçevesinde yürüttüğümüz soruşturmamızın ikincisinde Eğitim İlke-Sen MYK üyesi M. Salih Kaya’nın değerlendirmelerini ilginize sunuyoruz.
Sorular: -Coronavirüs salgını tahakküm biçimlerine, otoriterliğe ilişkin tartışmaları körükledi. Dijital imkânların, takip sistemlerinin siyasal geleceğe dâir tesirlerini ele alan aktif bir düşünsel atmosferi soluyoruz. Bütün bu toplamla ilgili kanaatleriniz nedir? Daha ürkütücü bir geleceğe mi ilerliyoruz?
-Bu tartışma dâhilinde yapay zekânın, robotik araçların eliyle insanlık için başka ve farklı bir geleceğin inşa olunduğu iddialarına İslam düşüncesinden neşet eden bir karşılama var mı?
-Bir eğitimci olarak bu mevzuların eğitim süreçlerine dönük etkileri neler olabilir?
Cevap: Korona virüs nedeniyle ara verilen eğitime, uzaktan eğitim olarak devam ediliyor. Bunun en iyi şekilde gerçekleşmesi için günümüz dünyasının ulaştığı en ileri dijital teknolojiler kullanılmaya çalışılıyor. Daha önce de eğitimi destekleme amaçlı bu araçlar tercih ediliyordu. Fakat şimdi eğitim tamamen bunun üzerinden gerçekleşiyor. Tabii ki şu anda her şey bir zorunluluktan kaynaklanıyor. Ama ya sonra? Her şey normalleştiğinde yine eskisi gibi kaldığımız yerden devam mı edeceğiz, yoksa bu salgın tecrübesinin hayatımıza zorunlu olarak kattığı bu araçlar daha da işlevselleştirilerek hayatımızın zorunlu bir parçası haline mi gelecek?
Burada asıl düşünmemiz gereken şey evimizin, uzaktan eğitimin bir mekânı haline gelmesi… Yani hayatımızdaki en özel yerin kullanıma açık hale getirilmesi… George Orwell’ın 1984 isimli distopik romanında anlattığı totaliter devlet aygıtı her eve yerleştirdiği ekranla evlerin içine kadar denetleme ve talimat verme işlevini yerine getiriyordu. Dünyamızda ulus-devletlerin istediği vatandaş tipini yetiştirme işinde okullar en önemli sacayağıdır. Okullarda şu anda yapılamayan örgün eğitimin, uzaktan eğitim şeklindeki devamı da ideolojik içeriklere sadık kalarak yapılacağı kuşkusuzdur. Asıl sorunun başladığı yer burasıdır. Yazının başında da belirttiğim gibi en özel ve mahrem yaşantımızın sürdüğü ‘ev’in devlet için bir eğitim mekânı olması, bu ‘ev’in artık ‘bizim ev’ olmaktan çıkacağı anlamına da gelir. Bu anlamda ev, gözetlenen ve eğitim için kullanılacak bir malzemeye dönüşür. Belli resmi bayramlarda camlara asılacak, duvara yapıştırılacak her eğitim materyali bir merkezden seçilip bize sunulacaktır. Sadece bu kadar değil, evde yapmamız istenilen her şeyin bir fotoğrafının çekilip gerekli yerlere gönderilmesi istenecektir. Bu aynı zamanda istenilenin yapıldığının delili olarak sunulacaktır. Camlarımızı resmi bayramlarda istenildiği gibi süsleyip süslemediğimiz elbette denetlenebilir hale gelecektir. Anlattıklarım komplo teorisi gibi duruyor ama maalesef gerçek. Şu anda yaklaşan resmi bayram için tüm bunlar yapılmaktadır. Elbette bu tecrübeler salgın sonrası da kullanılacaktır.
İslâmî kesim için evler yeni nesillerin yetiştirildiği eğitim mekânıydı. Tabii ki diğer muhalif kesimler için de aynı şey geçerli. Vakıf, dernek veya sendika gibi mekânlarda da insanlar kendi fikirlerini tartışacak imkânları belli ölçülerde bulabiliyor. Tabii ki buralar da belli aralıklarla denetlenen yerler. Ama ev kimsenin aklına pek gelmeyecek bir yer. Onun için önemli… Çünkü ev tahakküm mekanizmalarının ulaşacağı son yer.
Bu yüzden OrweIl için evin içine kadar giren bir ekran, bundan 70-80 yıl önce, bir distopyaydı.
Bütün bu yazdıklarımdan hareketle, bu salgını bir komplo olarak değerlendirdiğimi anlamayın. Ama devletlerin bu durumdan hareketle, sağlık ve güvenliği öne sürerek, toplumu veya bireyi daha çok izlenmesi ve denetlenmesi gereken bir nesne olarak göreceği aşikâr. Sadece salgının ilk çıktığı yer olan Çin’e baktığımızda yeni üretilen akıllı telefon uygulamaları ve izleme-takip teknolojileriyle bireylerin bütün bir hayatının nasıl izlendiği göreceksiniz. Sadece bununla kalmayan takip, bir de vatandaşına iyi veya kötü not vererek bireyin topluma uygunluğunun derecesini belirlemektedir.
Sözün özü, ideolojik bir dayatma arka planı ile devletin arzu edilen vatandaş tipini yetiştirmeye çalışan eğitim sisteminin, teknolojinin getirdiklerinden de yararlanarak, dijital ağlarla bireyin bütün hayatına rahatça ulaşabileceği bir döneme doğru gidiyoruz. Bu salgın süreci bu durumun daha ideal bir duruma evrilmesi için iyi bir fırsat ve deneyim imkânı sunuyor. Şu süreçte zorunlu olarak kullanılan bu teknolojik ağlar ilerleyen süreçlerde istenilen ve arzu edilen bir durum olma olasılığı yüksek görünüyor.
İlgili
Etiketler: corona, Coronavirüs, Covid-19, Dijital Çağ, Dijital Çağ ve Orwel'ın 1984'ü, eğitim ilke-sen, george orwell, Koronavirüs, M. Salih Kaya, Uzaktan Eğitim
Bu makaleyi beğendiniz mi? Paylaşın!
Related Posts
Corona sonrasında başka bir dünyaya! – Yusuf Şanlı
Pandemi ile temel hak ve özgürlüklerin yönetiminin merkezi idarelerin tasarrufuna kaldığına dair bir görüntü var – Serhat Özdili
İnsan/lık kapitalizmin aşırı kâr hırsının talan ettiği dünyamıza daha çok sahip çıkacaktır – Betül Aydoğdu
Ufuk Aktaşlı: Yapay zekâ insanın Allah’ı taklit etmesi, kendini dünyanın efendisi olarak görmesi ve müstekbirleşmesi konusunda en ileri aşama olabilir
Yazar Hakkında: Özgür Sahne
Yorum bırak
Cevabı iptal etmek için tıklayın.
İsim (gerekli)
E-Posta (Paylaşılmayacak) (gerekli)
İnternet sitesi
Yorum
Δ
Bizi Twitter'da takip edin!
Tasfiye 54
Tasfiye 53
Tasfiye 52
Tasfiye 51
Tasfiye 50
Tasfiye 49
Panel Notları
Tasfiye Arşivi
Tasfiye Arşivi Ay seçin Kasım 2021 (1) Ekim 2021 (3) Eylül 2021 (1) Ağustos 2021 (1) Temmuz 2021 (3) Haziran 2021 (1) Mayıs 2021 (1) Nisan 2021 (3) Mart 2021 (1) Şubat 2021 (3) Ocak 2021 (3) Aralık 2020 (4) Kasım 2020 (2) Ekim 2020 (2) Eylül 2020 (1) Haziran 2020 (1) Mayıs 2020 (8) Nisan 2020 (9) Mart 2020 (2) Şubat 2020 (1) Aralık 2019 (1) Kasım 2019 (1) Haziran 2019 (1) Mart 2019 (1) Ocak 2019 (2) Kasım 2018 (1) Eylül 2018 (1) Haziran 2018 (2) Mayıs 2018 (1) Mart 2018 (2) Aralık 2017 (1) Ekim 2017 (2) Eylül 2017 (2) Temmuz 2017 (1) Haziran 2017 (1) Nisan 2017 (2) Mart 2017 (1) Şubat 2017 (1) Ocak 2017 (1) Aralık 2016 (2) Kasım 2016 (4) Ekim 2016 (4) Eylül 2016 (2) Ağustos 2016 (1) Mart 2016 (1) Şubat 2016 (2) Aralık 2015 (1) Kasım 2015 (3) Ekim 2015 (2) Eylül 2015 (1) Haziran 2015 (3) Mayıs 2015 (2) Nisan 2015 (2) Mart 2015 (1) Şubat 2015 (1) Ocak 2015 (1) Aralık 2014 (1) Kasım 2014 (4) Ekim 2014 (1) Eylül 2014 (1) Temmuz 2014 (2) Mayıs 2014 (2) Nisan 2014 (4) Mart 2014 (6) Şubat 2014 (3) Ocak 2014 (3) Aralık 2013 (3) Kasım 2013 (6) Ekim 2013 (1) Eylül 2013 (3) Temmuz 2013 (4) Haziran 2013 (3) Mayıs 2013 (7) Nisan 2013 (7) Mart 2013 (14) Şubat 2013 (13) Ocak 2013 (8) Aralık 2012 (12) Kasım 2012 (12) Ekim 2012 (11) Eylül 2012 (7) Ağustos 2012 (9) Temmuz 2012 (8) Haziran 2012 (10) Mayıs 2012 (11) Nisan 2012 (23) Mart 2012 (18) Şubat 2012 (13) Ocak 2012 (23) Aralık 2011 (18) Kasım 2011 (23) Ekim 2011 (23) Eylül 2011 (21) Ağustos 2011 (40) Temmuz 2011 (27) Haziran 2011 (24) Mayıs 2011 (35) Nisan 2011 (31) Mart 2011 (14) Şubat 2011 (24) Ocak 2011 (60) Aralık 2010 (35) Kasım 2010 (27) Ekim 2010 (21) Eylül 2010 (30) Ağustos 2010 (46) Temmuz 2010 (22) Haziran 2010 (33) Mayıs 2010 (17) Nisan 2010 (13) Mart 2010 (8) Şubat 2010 (1)