Önceki gün, 29 Eylül Çarşamba günü, yüzbinlerce insan İspanya’nın hemen her köşesinde, meydanlarında, sağcı Zapatero hükümetinin neo-liberal politikalarına ve kemer sıkma programına karşı, daha iyi ve eşitlikçi bir toplum istemiyle büyük yürüyüşü yapıp toplandı.
Bu genel grev bir kamu eylemi olarak solcu siyasal partiler, insan hakları örgütleri, sivil dayanışma kuruluşları, çevreciler, sendikalar ve özerk-bağımsız örgütler tarafından düzenlenmişti.
Aklın egemenliği bu grevde hiç kuşku yok ki, daha evvel de yazmış olduğumuz gibi, sadece hep bilinen anti-sosyal emek sorunları üzerine değil, daha fazlasıyla Avrupa Birliği ve İspanya Hükümeti tarafından alınan neo-liberal, piyasacı ve eşitliği yıkan kararlara karşıydı.
Medyada yer alan ve edinilen bilgilerdeki farklılıklara karşın, söylenebilir ki, büyük İspanya grevinde katılım oranında elde edilen başarı yüzde 71’e ulaşmış, sektör bazında, otomotiv, inşaat, ulaşım ve balıkçılık alanlarında yüzde 90’ı geçmiştir. Kamusal diğer verilere göre, grev günü elektrik kullanımı sanayide ve öteki işyerlerinde yüzde 22 oranına gerilemiştir.
Madrid’de 500 binden fazla insan, Barselona’da 400 bin, Asturias’da 100 bin, P.Valenciano’da 200 bin, Andalucia’da yine 200 bin, Castilla y Leon’da 65 bin, Bask topraklarında ve Navara’da 30 bin emekçi sokaklara çıkarken, öte yandan milliyetçi ve sağcı partilerin engellediği Galicya’da 109 binden fazla insanın meydanlara çıktığı öğrenilmiştir.
Şimdi, herkesin bu gösterilerden kavrayıp elde edeceği sonuçlar, gösteriler çerçevesinde dayanışmadan sağlanan kazanımlar ve emekçi sınıfların bu ekonomik ve siyasal durumun sonuçlarından çıkaracağı gerginliğin azaltılması yönünde çabalar olmalıdır.