Utancımla, savaş sırasında uzun süre önce salgınının efsanesine inandığımı itiraf etmeliyim: Almanya düşmanları tarafından saldırıya uğradı. Çünkü böyle "daire içine alınmış" bir ülkenin Umelegern'le Handel'i kışkırttığını hayal bile edemiyorum. O kadar mantıksız bir şey olası görünmüyordu. Sadece ne zaman sonra Savaşın patlak vermesi ile ilgili dosyalar yayınlandı, gözlerim açıldı. Yüksek politikada gerçekleşemeyecek kadar yanlış, aptal ve görünüşte imkansız görünen bir şey olmadığı gerçeği hakkında. Ve o zamandan beri, başka bir şey öğrendim: atasözü tarafından utanılacak, zedelenmenin akıllıca olduğu politikacılar var. Hiçbir hata, bunu yapanlar tarafından tekrarlanmaması için yeterince büyük değildir. Bir kelime gibi daha fazla Wolfgang Pfleiderers Sadece önemli aptallıklar tekrar tekrar yapılır.
Biri okursa, Almanya’daki “ulusal” taraftaki Cenevre’nin başarısızlığından sonra ulusların Lig Almanya'nın onunla olan ilişkisi tahrif edildi, o zaman kişi bu yaşam bilgeliğinin yeni bir onayını aldı. Almanya'da hala insanlar var, nerede olduklarını bilmiyor gibi görünen ciddi insanlar. Ülkemizin hala, bugün Asya ve Amerika arasındaki bir tampondan çok daha fazlası olmayan küçük devlet kompleksinin tam ortasında, “doğal” sınırlar olmadan, dünya üzerindeki aynı noktayı oluşturuyor. Artık düşmanca değil, farklı, gerçek bir "orta-toprak" olan güçlerle çevrili “çevrelenmiş” ve kaldık. Almanya'nın yüzyıllardır Avrupa savaş tiyatrosu olması tesadüf değildir. Ayrıca Batı ve Doğu, İngiltere ve Rusya, Amerika ve Asya, kapitalizm ve sosyalizmin belirleyici savaşlarını yürüttüğü dünya çapında bir savaş alanı mı olmalı?
Alman milletini seven, Alman milletini bilen, bunu dilemez. Aksine, doğası ve ulusal karakterine göre belirlenen, içinde bulunduğu ve birbirine karışan çelişkiler arasında arabuluculuk yapmak için Almanya'nın görevini görmesi gerekecektir. Doğu ve Batı, eski ve yeni dünya arasındaki sentezi bulmak ve oluşturmak. Kendimizi doğuya doğru yönlendirmek istiyorsak, batıya “kendimizi yönlendirmek” isterdik, çünkü bölücü çizgi tam içinden geçti. Ortada kim yalan söylese sadece bir mesleği olabilir: arabulucunun meselesi.
Bu nedenle, tüm politikalarımız için, dışa dönük, ve göründüğü kadar tuhaf olan, iç hat için belli bir anlamda açık bir çizgi göze çarpıyor. Amerika ve Rusya'da öğrenmeliyiz ve Amerikan ya da Rus hatalarını çoğaltmamız gerekmez. Dünyadaki tüm dış politika çatışmalarında ve Almanya'nın tek makul ve uygun tutumu pasifisttir: mutlak bir tarafsızlık.
Bu elbette her zaman kolay olmayacak. Fakat daha çekici ve minnettar, devlet adamlarının görevi olmalıydı; ve onların icrası hiçbir şekilde pasifliği ve feragat anlamına gelmez. Ukala davranışından vazgeçmediğiniz sürece, katliamlar, kılıç çıngırakları ve dünün bazı büyük seslerinin bu sesleri, umarım yakında dünden önceki günden gelecek ve hayal ettikleri gibi, yarınınkilerden değil.