Bahattin ve Arzu Yanıkoğlu arkadaşlarımızın gerçekleştirdikleri uzunca bir turdaki duraklarından biri olan Karaağaç Koyu’nun fotoğraflarını gördüğümüzde çok beğenmiştik ve Cuma akşamdan gitmeye karar verdik. Selman, Selvi ve Hakkı’yı da yanımıza alarak yola düştük.
Gelibolu Tersanesi’nin karşısından devam ederek önce Tayfurköy’e ulaştık, orada köylülere sorarak devam ettik. Tayfurköy’den sonrası toprak yol, hiçbir ışıklandırma, tabela bulunmamakta. İnternet de çok zayıf çektiğinden bir şekilde koya ulaşmayı başardık. Yola çıkmadan önce offline navigasyon (maps.me ya da here maps) indirip kurmanızda fayda var.
Koyda 4-5 balıkçı, bir kaç çadır ve 1 karavandan başka hiçbir yaşam belirtisi yok, ona rağmen bazı yerlerde çöp yığınları var. O kadar çöpün orada neden varolduğunu koyu terkederken anladık, zira o koyda bir çöp kutusu, ya da belediyenin gelip alacağı bir çöp toplama merkezi yok. Kendi çöpünüzü yanınız alarak Tayfurköy’e kadar götürmek zorundasınız, insanlar götürmeye üşendiği için koyda yakmayı, ya da sağa sola atmayı tercih etmişler.
Koyun sağ tarafında denizin üzerinde yüzen kayalıklardan midye toplanabiliyor, sonra da pişirip yiyebilirsiniz.
Arkanızın dağ, önünüzün deniz olduğu bu harika yerde çok güzel 2 gün geçirdik, fırsat bulduğumuzda tekrar gideceğiz.
Konaklama sırasında hiçbir sorun yaşamadık, elektrik mevcut değil, koya girişte çeşmeler var ancak hortum bağlayarak su alamazsınız, damacana ve huni yardımıyla aracınızın deposunu doldurabilirsiniz.