Aynı manzarayı seyreden binlerce kişinin tanıklığında, bir yolcu uçağı New York'un ekonomik gücünün simgesi olan ikiz kulelere çarpıyor... Sonuç 2.600 ölü...
Ortadoğu'da halen devam etmekte olan olayların kıvılcımı olan bu saldırı, hala açıklanamayan çok fazla sır içermektedir. 11 Eylül saldırıları, Peygamberimiz (sav)'in hadislerinde 1400 yıl önce bildirdiği Ahir Zaman alametlerinden önemli birisidir. Dünyaya ve İslam Alemine derin etkileri olacak bir süreci başlatan bu saldırı, metafizik bir olaydır ve ardındaki bazı sırlar hala çözülememiştir.
2.600'den fazla kişinin hayatını kaybettiği bu olayların ardından yapılan incelemelerle ortaya çıkan resmi açıklama, birçok eksiklik ve tutarsızlık içermektedir. Bunları teker teker inceleyelim:
Kulelere ilk çarpan uçağın bir Boing 767 olduğu söylenmiştir. Boing 767, alüminyum konstrüksiyona sahiptir ve alüminyum bir kütle, ne kadar hızla çarparsa çarpsın, çelik konstrüksiyon bir binayı jilet gibi delip geçemez. Bu fizik ve metalürji kurallarına aykırıdır. Öyle ki binaya çarpan uçaklardan biri binayı adeta bir jilet gibi keserek içeri girmiş, kanatları dahi kopmayan uçak, binanın diğer tarafından da dışarı çıkmıştır. Oysa uçak kazalarından ve yapılan testlerden bugüne kadar elde edilen görüntülerde, ormanlık bir alanda alçaktan uçan bir uçağın kanatlarının ağaçlara çarparak bile koptuğu görülmüştür. 2. Dünya savaşı döneminde Amerikan savaş gemilerine kamikaze dalışı yapan Japon jet uçaklarını hatırlayalım. Son hızla gemiye dalış yapan uçaklar hiçbir zaman gemiyi delip geçememiştir. Yalnızca güvertedeki uçaklara hasar verebilmişlerdir.
Bu görüntüde izlediğiniz çarpma anına dikkat ederseniz, uçağın darbe açısı ile devamında meydana gelen patlamaların açısı birbirini tutmamaktadır.
Çarpmadan yaklaşık 1 saat sonra Güney Kulesi yaklaşık 10 saniyede tamamen çökmüştür. Bundan 29 dakika sonra Kuzey Kulesi de yaklaşık 10 saniyede çökmüştür.Çökmenin sebebiyle ilgili resmi açıklama, çarpmada çıkan yangında mutfaklardaki yakıt depolarının da alev alması ve çıkan geniş çaplı yangınla binanın taşıyıcı kolonlarının zarar görmesidir. Şimdiye kadar dünyada kayda geçen bunun benzeri bir olay olmamıştır. Yangın yüzünden çöken 3 bina olmuştur ve hiçbirinde çelik konstrüksiyon kullanılmamıştır. 28 Temmuz 1945’te EmpireState binasının 79. Katına uçak çarpmış ve sadece çarptığı kat ile çevresinde hasar oluşmuştur. Bina sağlam olarak hala kullanılmaktadır. Bugüne kadar onlarca gökdelende geniş çaplı yangınlar çıkmış, hiçbiri çökmemiştir.
Binaların çelik kolonları jet yakıtıyla veya yakıt tanklarının patlamasıyla parçalanabilir mi?
Bina yangına dayanıklı çelikten inşa edilmiştir. Yangına dayanıklı olmayan çelik bile 1.648 oC'da erimeye başlar. Jet yakıtı olan Kerosen ise 40 dakika boyunca sürekli yanacak olsa, en fazla 1.120oC'a ulaşabilir. Ki uçak çarptığı anda yakıtın büyük bölümü havaya uçar ve bu çarpma ve patlama sırasında çeliği eritecek yükseklikte ısı oluşması bilimsel olarak mümkün değildir.
Yıkımı önceden kararlaştırılmış binalarda, patlayıcılar kullanılarak, çevreye zarar vermeden yıkım gerçekleştirilir. Bu yıkımlar hızla gerçekleşir ve bina olduğu yere çöker.İkiz kuleler çökmeden hemen önce elde edilen video görüntülerine bakıldığında, aynı planlanmış bina yıkımlarında görülebileceği gibi, her katta patlamalar olduğu göze çarpmaktadır.
İddia edildiği gibi uçak çarpmasıyla binanın mukavemeti bozulup çökme olsaydı, binanın tam olduğu yere çökmesi değil, ortadan kırılarak etrafındaki binaların üzerine yatarak çökmesi beklenirdi. Oysa bina, özel olarak tasarlanarak yıkımı yapılan bir bina gibi tam olarak olduğu yere çökmüştür.
Her kata bomba yerleştirmek, bu binaların yıkılması için yeterli midir?
Planlanmış bina yıkımlarında “termit” adı verilen bir patlayıcı madde kullanılır. Bu patlayıcı madde çelik kolonları noktasal olarak eritmek için yeterlidir. Patlatıcı kullanılarak yapılan planlı yıkımlarda, binanın çelik kolonları belli noktalardan parçalanır ve bina tasarlanmış yöne doğru çöker. Fakat İkiz Kulelerin çökme görüntülerinden de anlaşılabileceği gibi, bina anında toza dönüşmüştür. Binanın yıkılmasının ardından etrafa saçılan bu beyaz toz, büyük bina yıkımlarında veya yangınlarda karşılaşılan bir durum değildir. Bu toz, binanın hem çelik hem betonarme yapısının “pulverize olmasıyla”, yani 100 mikron veya daha küçük zerreciklere bölünmesiyle ortaya çıkan kalıntıdır. Dünya Ticaret Merkezi binalarının her katı için 434 ton beton kullanılmıştır. Ne uçak çarpması, ne yerel bir patlama ne de yangın, bu kadar çok betonu toplamda çapı 1 mm'den bile küçük parçalara bölmeye yani pulverize etmeye yetmez. Binaların yıkımıyla şehre yayılan bu beyaz toz, Peygamberimiz (sav)'in hadislerinde "tozlu dumanlı bir fitne" olarak aktarılan olaya işaret etmektedir.
Binaların yıkımında kullanılan patlayıcı madde olan termit, çelik kolonları noktasal olarak eritmek için yeterlidir, fakat çeliği pulverize edemez.
Dünya Ticaret Merkezi çelik yapısının dayanıklılığıyla, dünyada sayılı birkaç binadan biriydi. Merkez kolonları, taşıyıcı kolonları ve dış kolonlarının tümü 12,7cm kalınlığında çelikten oluşuyordu. 2. Dünya savaşı zamanındaki en güçlü zırha sahip olan T-34 tanklarından bile 3 kat daha kalın olan bu zırh sistemi, binanın yıkımını patlayıcı kullanarak bile imkansız hale getiriyordu. Bunu karşılaştırmak için şöyle bir örnek verebiliriz: T-34 tanklarının zırhlarını hiçbir patlayıcı tamamen parçalayamıyordu, en fazla üzerinde küçük bir delik açabilirdi. Bu binada kullanılan çelik konstrüksiyon ise, T-34 tanklarından 3 kat daha güçlüydü.Yani bu binanın patlayıcılar kullanarak bile yıkılması kesinlikle mümkün değildi.
Peki bu derece sağlam binalar nasıl tamamen toza dönüştü?
Dünya Ticaret Merkezi, genel uygulanan yöntemlerle yıkılamayacak bir binaydı ve Amerika Birleşik Devletleri Bina Yapım Yönetmeliğine göre, yıkılması imkansız olan bir gökdelen inşa etmek yasaktır. Bu yüzden bina yapımı başlamadan, yıkım projesi de beraber sunulmak zorundadır. Dünya Ticaret Merkezi binalarının yıkım projesinde ise 1970'lerden beri yapılan birkaç gökdelende daha olduğu gibi, binanın temelinin 77 metre altına yerleştirilmiş bir termo-nükleer yıkım noktası vardır.
Sovyetler Birliği 46179 no’lu askeri birimi, 1970’lerde Amerika ile yapılan dostane nükleer enerji kullanımı anlaşmasıyla izin verilen nükleer madde kullanımını denetler. Bu birimde de Dünya Ticaret Merkezi Binaları için tasarlanmış “acil yıkım şeması” adlı bir dosya bulunmaktadır. Bu yöntemde alışılmış nükleer patlamalardaki gibi şok dalgası ya da elektromanyetik dalga oluşmaz. Bu yüzden çevredeki haberleşme ekipmanları tarafından tespit edilemez. Yalnızca binanın çelik yapısı boyunca yükselen bir yıkıcı şok ısı dalgası binanın anında pulverize olmasına yani mikro zerrelere bölünmesine neden olur.
Bir nükleer patlayıcı kullanılsa bunun yıkıcı etkilerinin tüm şehre yayılması gerekmez miydi?
Nükleer patlayıcı denince, birçoğumuzun aklına bir şehri dahi yok eden bir görüntü gelir. Nükleer patlayıcının havayla temasa geçtiği durumlarda bu doğrudur. Buna atmosferik nükleer patlama denir. Fakat nükleer patlayıcı bir kayacın içine yerleştirilirse, buna yeraltı nükleer patlama denir ve ortaya çıkan görüntü farklıdır.
Atmosferik nükleer patlamada enerjinin %99’u X ışını olarak etrafa yayılır. X ışınları havadaki atomlar tarafından emileceğinden, çok uzağa yayılamaz ve küçük bir çapta kalır. Bu küçük çaplı aşırı sıcak merkez, etrafa Termal radyasyon yayar. Termal radyasyon çok uzağa ulaşabilir. Nükleer patlamada insanların ve binaların yanmasına neden olan yıkıcı güçlerden biri termal radyasyondur. İkinci yıkıcı güç ise yıkıcışok dalgasıdır. Bu şok dalgası ses hızında hareket eden, çok yıkıcı bir duvar gibi önüne gelen her şeyi yıkar. Bunun ardından ise insanları radyasyonla öldürebilen iyonize radyasyon ortaya çıkar.
Yeraltı nükleer patlamada ise ne termal radyasyon ne de yıkıcışok dalgası ortaya çıkmaz. Çünkü bu etkilerin ortaya çıkabilmesi için havaya ihtiyaç vardır. Yerin altına yerleştirilen bir patlayıcı ise havayla bağlantıya geçmeyecektir. Yine enerjisinin %99’unu X ışını olarak yayacak ve etrafındaki kayacıörneğin graniti bir küre gibi tamamen buharlaştıracaktır. Fakat ısı ve basınç o kadar yükselir ki, bu alan buharlaşmakla kalmaz, plazma halini alır ve etrafındaki kayaca yüksek baskı uygulamaya başlar. Bu baskının ardından, plazma dolu iç kısım, etrafındaki kayaçta bir genişleme meydana getirmeyi başarır. Bu genişleyen bölüm, birkaç saniye içinde tamamen pulverize olur. Eğer pulverize olacak bölüm binanın temeline denk gelecek şekilde ayarlanırsa, binanın büyük bir bölümü saniyeler içinde pulverize olacaktır. Pulverize olan materyallerin özelliği, aynı formlarını ve renklerini korumalarıdır. Ancak üzerlerine bir baskı oluştuğunda, tamamen 100 mikron veya daha küçük toz parçaları olarak dağılırlar.
Bu görüntüde, yeraltında patlatılan bir nükleer bomba alanını görüyorsunuz. Bomba yer seviyesine yakın yerde patlatıldığı için zeminin bir bölümüpulverize olmuştur. Fakat alanın görüntüsünde henüz hiçbir değişiklik yoktur. Hatta yer örtüsündeki bitkiler bile yeşilliğini korumaktadır. Fakat belli bir süre sonra ilgili bölgenin tamamen toz haline gelip dağılarak çöktüğü görülmektedir.
Dünya Ticaret Merkezi’nde kullanılan nükleer maddenin miktarı, binanın 300 metresini pulverize etmeye yeterlidir. Fakat binanın uzunluğu 400 metredir ve bu bölüm pulverize olan bölüme baskı yapacağından bina saniyeler içinde havada duruyormuş gibi çökecek ve büyük bölümü toza dönüşecektir. Tüm şehre yayılan beyaz tozun nedeni işte budur. 3 ay sonra enkazın altından erimişçeliğin çıkabilmesinin tek nedeni budur.
Binanın nükleer yıkım sistemi kullanılarak çökertilmiş olma ihtimalinin, en önemli delillerinden biri de binanın açıklanamayan çökme hızıdır. Fizik yasalarına göre, bir cismin yukarıdan aşağıya serbest düşüş hızı belirlidir. Bu hesaplamaya göre bu binanın yüksekliğinden bir cisim yere bırakıldığında 9,2 saniyede düşer. Sismik kayıtlardan ve video görüntülerinden de görüleceği gibi bina serbest düşme hızında yani yaklaşık 10 saniyede yere yıkılmıştır. Bunu şöyle düşünebilirsiniz: Binanın çökmeye başladığı anda, binanın çatısından bir basketbol topunu yere bıraksanız, basketbol topu yere bu kadar sürede temas edecekti.
Bina bomba ile patlatılarak bile yıkılsa, üst üste düşen her katta saniyenin 4'te biri kadar direnç oluşsa, yine de bina en az 50 saniyede yıkılırdı. Oysa bina adeta havadan yere bırakılmış gibi serbest düşme hızında çökmüştür.Bu da binanın altında açılmış olan bir termo-nükleer yıkım iddiasını destekleyen güçlü bir delildir.
EĞER BİNANIN ÜZERİNDE DURDUĞU GRANİT ZEMİNDE BÖYLE BÜYÜK BİR BOŞLUK OLUŞTUYSA, ENKAZ KALDIRILDIĞINDA ORADA OLMASI GEREKİR
Bu görüntülerden de anlaşılacağı gibi, yıkılan binaların altındaki granit zeminde büyük boşluklar oluşmuş, granit alan eriyerek ortadan kalkmıştır. Yangınla zayıflayarak yıkılan bir binanın temelinin de altında kalan kayaçta böyle bir erime asla oluşmaz. Patlayıcı kullanılarak yıkılan bir binanın üzerinde durduğu zeminde de buna benzer bir erime ve boşluğa hiç rastlanılmamıştır.
Bu resimde, çöken binanın çevre binalara ne kadar yakın durduğu görülmektedir. Patlayıcılar ile yapılan klasik bir yıkım tekniği uygulanmış olsa, mutlaka çevre binalara az da olsa hasar verilecektir. Bina iddia edildiği gibi yanarak yıkılmış olsa bu sefer hasar daha da üst boyutlarda olacaktır. Oysa yıkılan kuleler daha çökme aşamasında tamamen toza döndükleri ve enkazın büyük bölümü binaların üzerinde durdukları kayaçta açılan boşluğa dolduğu için, etraftaki binalara bir hasar da vermemişlerdir.
Burada gördüğünüz gibi binalar henüz ayaktayken pulverize olmuş, ardından yıkılmıştır.Ekranda gördüğünüz, binanın çelik antenidir. Anten yıkılmak yerine toza dönerek rüzgarda savrulmaktadır. Tüm bu bilimsel deliller, ikiz kulelerin bir nükleer patlayıcı kullanılarak yıkıldığına işaret etmektedir.
Uçakları kaçırdıkları iddia edilen kişilere gelirsek, bu 11 kişiden 9’unun farklı ülkelerde çeşitli görevlerde halen çalıştıkları ve hala hayatta oldukları ortaya çıkmış, uzun süre basında yer almıştır.
Tüm bu bilimsel veriler, İkiz Kulelerin nükleer patlayıcıyla yıkıldığına işaret etmektedir.
Görüldüğü gibi, 11 Eylül'de yaşanan olaylar, resmi açıklamalarla örtüşmemekte ve pek çok yönden metafizik sırlar içermektedir. Peygamberimiz (sav)'in 1400 yıl önce vermiş olduğu bir haberin bu şekilde tam tahakkuk etmesi ise, hiç şüphesiz Peygamberimiz (sav)'in mucizelerinden biridir.
DEVAMINI GÖSTER
SIRADAKİ VİDEO
Benzer Eserler
Otomatik Geçiş
Sohbetler (11 Eylül 2017; 10:00)
Canlı Sohbetler (11 Haziran 2018; 23:00)
Canlı Sohbetler (11 Mayıs 2018; 18:00)
Çocuklar için Yaratılış Gerçeği - 1 - (Pamuk ve Meraklı)
Canlı Sohbetler (11 Nisan 2018; 19:00)
Savaşın ortasındaki mazlumlar için neden insan hakları dernekleri hiçbir şey yapmıyor?
Seccade bulamadığımız yerde namaz kılmalı mıyız?
Canlı Sohbetler (11 Mart 2018; 19:00)
İnsan neden her gittiği yerde yeşillik görmek ister?
Sohbetler (11 Şubat 2018; 15:00)
Sohbetler (9 Şubat 2018; 11:00)
Sohbetler (8 Şubat 2018; 11:00)
Sohbetler (7 Şubat 2018; 11:00)
Sohbetler (6 Şubat 2018; 11:00)
Sohbetler (4 Şubat 2018; 11:00)
Sohbetler (2 Şubat 2018; 11:00)
Sohbetler (31 Ocak 2018; 11:00)
Sohbetler (28 Ocak 2018; 11:00)
Sohbetler (27 Ocak 2018; 11:00)
Sohbetler (25 Ocak 2018; 11:00)
DEVAMINI YÜKLE
Ana Sayfa
-
UYDU ALICISI AYARLARI
-
HAKKIMIZDA
-
A9 POSTERLERI
-
BİZE ULAŞIN
-
Künye
© 2013 A9 Televizyonu Dijital Yayıncılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.
Bu sitede yayınlanan tüm materyali, siteyi referans göstermek koşuluyla telif hakkı ödemeksizin kopyalayabilir ve çoğaltabilirsiniz.
© Sitemizde ve diğer tüm Harun Yahya eserlerinde yer alan Sayın Adnan Oktar’a ait şahsi fotoğrafların bütün yayın hakları Global Yayıncılık Ltd.Şti’ne aittir. Kısmen de olsa izinsiz kullanılamaz ve yayınlanamaz.