Penang’da hayallerimin hamağını bulduktan sonra rotamı önce Malezya’nın çay üretim merkezi Cameron Tepeleri’ne çeviriyorum. Yeşilin onlarca tonuyla beraber insanoğlunun dünyanın en güzel yerlerine koca koca apartmanlar dikme sevdasını gördükten sonra Kuala Lumpur’a varıyorum. Kuala Lumpur sokaklarını arşınlayarak geçen, sabaha karşı davullu zurnalı Hindu ayinleriyle yataktan fırladığım günler esnasında tesadüfen internette gördüğüm ucuz Krabi biletini alıyorum.
Şehirde Batu mağarası, Çin Mahallesi, Hint Mahallesi, Petronas Kuleleri önünde şebeklik gibi yapılacak şeyleri bitirmiş, yazı yazarken Twitter’dan Ozan “yetkili bir abi” olarak bir arkadaşıyla tanıştırıyor. Kısa bir yazışma sonrası buluşmaya karar veriyoruz. Lise hayatlarımız neredeyse aynı mahallelerde geçmiş adamlar olarak karşılaşmak 30lu yaşlarımızda Kuala Lumpur’a nasip oluyor. Barış ve eşi Aysu’yla ilk akşam daldığımız muhabbet sonlanmayınca ikinci akşam için de bu defa evlerinde sözleşiyoruz.
Evlerine vardığımda haftalardır Güneydoğu Asya yemeklerinden biraz baymış beni muazzam bir çilingir sofrasının beklediğini görüyorum. Gecenin geç saatlerine kadar aynı dili konuşmanın mutluluğu var içimde. Türkçe değil bahsettiğim dil. Aynı dertlerden, aynı mutluluklardan aynı umutlardan bahsediyoruz. Kuala Lumpur bana şahane dostlar kazandırıyor.
Ertesi gün Tayland’a, Krabi’ye uçuyorum. Amacım Phi Phi Adası’nı ziyaret etmek. Gençliğimizde kafamızı açan, yollara düşme hevesimizde az veya çok katkısı olmuş filmlerden The Beach’in çekildiği Maya Plajı’na varmak. Feribota atlayıp Phi Phi’ye gidiyorum.
Adada motorlu araç yok. İnsanlar yürüyor, mallarsa el arabalarıyla taşınıyor. Hemen hostele kendimi atıp, çantaları bırakıp fırlıyorum. Arjantinli bir çocukla tanışıp ondan birkaç plaj tavsiyesi alıyorum ve onun söyledikleri üzerine merkezden ayrılıp kısa bir süre yürüdükten sonra karşıma ufak ve ıssız plajlar çıkmaya başlıyor. Adanın aşırı kalabalık olmasından dolayı halk plajı tadında geçecek günlere dair korkum bir anda siliniyor. Hemen gözüme kestirdiğim birinde kendimi denize bırakıyorum.
Kah palmiye gölgesinde kah suyun içinde geçen bir süreden sonra hostele dönüyorum. Niyetim eşyalarımı bırakıp adanın tepesinden gün batımını izlemek. Tam o esnada ben denizdeyken yan yatağıma yerleşmiş olan Miriam ile tanışıyoruz. Klasik “hemşerim memleket nire” girizgahından sonra onun da günbatımına gideceğini öğreniyorum. Beraber hostelden çıkıp yürümeye başlıyoruz. Sohbet koyulaşıyor. 18 yaşında olduğunu liseyi geçen sene bitirdiğiyle hikayesine başlıyor. “Peki üniversite?” diye soruyorum. “Ne okuyacağıma karar veremedim. Onun yerine bir fabrikaya girdim ve işçi olarak çalıştım. Varlıklı bir ailede büyümüştüm, başka hayatları görmeye ihtiyacım vardı” diye devam ediyor. “1 senenin sonunda hala kararsızdım. Biriktirdiğim parayla Asya ve Avusturalya’da dolaşmaya karar verdim. 2. ayım bitiyor ve sanırım beni en çok heyecanlandıran şeyin müzik olduğuna karar verdim, müzik öğretmenliği eğitimi almayı planlıyorum.” diyor. Bu esnada yol akıp gidiyor, tepeye kan ter içinde varıyoruz.
Karşımdaki kadının yaşına göre olgunluğu hatta kısmi bilgeliği beni şaşkınlığa uğratıyor. Muhteşem bir gün batımı izledikten sonra aynı yoldan hostele dönüyoruz. Miriam arkadaşlarıyla buluşmak için hostelden ayrılıyor. Bense yediğim yemek sonrası bir bara girip Bob Marley şarkıları eşliğinde düşüncelere dalıyorum. Acaba 18 yaşında böyle bir seyahate çıkabilecek imkanım olsaydı nasıl bir hayat görüşüm olurdu; hayatımla, eğitimimle ilgili nasıl kararlar verirdim diye paralel evrenlerdeki hayatlarıma ışınlanıyorum. Yapmak istediğim meslekler, yaşamak istediğim ülkeler gözümde canlanıyor. Başka kadınlar, başka dostlar, bambaşka bir yol çıkıyor karşıma.
Zamanında cesaret edip alamadığım bazı kararları alsaydım eğer diye düşünüp duruyorum. Bir Güney Amerika ülkesinin yüksek başkentinin sokaklarında ne halde olacaktım acaba. Sonra da fark ediyorum ki zaten kendimce harika bir hayata sahibim, aldığım her karar beni bu noktaya getirmiş. Olmam gereken yerlerde hep olmam gereken zamanlarda olmuşum. Bunun tam tersi gibi görünen tüm durumlar da sonradan kendini çürütmüş. Alternatifleri düşünmek yerine anın tadını çıkartmaya karar verip soğuk bir bira daha söylüyor ve o anda çalmaya başlayan 3 Little Birds’e eşlik etmeye başlıyorum.
Share
Print
21
You May Also Like
360, Basın, Genel, Hazırlık, İpucu
360 Söyleşisi
360, Belgesel
Japonya’da 2 Hafta
360, Hazırlık
Sıkça Sorulan Sorular
360, Seyir Defteri
Transcanada Otoyolu’nda 82 Saat – 178. Gün
360, Genel, Seyir Defteri
Ana Yalnızlar Garı – 174. Gün
360, Seyir Defteri
Juan de Fuca’da Hıdrellez – 170. Gün
360, Seyir Defteri
Vancouver Maratonu – 166. Gün
360, Seyir Defteri
Victoria’da Yeni Dostlar – 163. Gün
360, Seyir Defteri
Kuzey Amerika’daki İlk Liman – 157. Gün
360, Seyir Defteri
Japonya’da Son Günler – 149. Gün
360, Seyir Defteri
Kyoto’nun Gülen İnsanları – 145. Gün
360, Seyir Defteri
Sadako’nun Turnaları – 141. Gün
360, Seyir Defteri
Köşedeki Yabancı – 139. Gün
360, Seyir Defteri
Tokyo’da 3 gün – 138. Gün
360, Seyir Defteri
Atanamamış Bir Korsan – 128. Gün
360, Seyir Defteri
Yolda 200 Gün
360, Seyir Defteri
Siquijor Şifahanesi – 121. Gün
360, Seyir Defteri
Bohol’da 2 gün – 116. Gün
360, Seyir Defteri
Et Sote – 112. Gün
360, Seyir Defteri
Bali’de Gün Batarken – 103. Gün
360, Genel, Seyir Defteri
Yeryüzündeki Cehennem – 94. Gün
360, Seyir Defteri
Yogya’da Beslenme Saati – 90. gün
360, Seyir Defteri
Yolda 100 Gün
360, Seyir Defteri
Singapur’a Hoş Geldiniz – 82. Gün
360, Seyir Defteri
Hamak – 65. Gün
360, Seyir Defteri
Fillerle Bir Gün – 55. Gün
360, Genel, Seyir Defteri
Angkor Wat – 43. Gün
360, Seyir Defteri
Yolda 50 Gün
360, Seyir Defteri
İlk Dövme – 45. Gün
360, Genel, Seyir Defteri
Kamboçya’da pelerinsiz bir süper kahraman – 39. Gün
360, Seyir Defteri
Balinalarla Yüzmek – 29. Gün
360, Genel, Seyir Defteri
Dünya Turunda Çantayı Kaybetmek – 27. Gün
360, Seyir Defteri
Gökyüzü Krallığı Lesotho – 23. Gün
360, Seyir Defteri
Coffee Bay’de Deniz Anasına Çarpılmak – 21. Gün
360, Seyir Defteri
Kermes – 16. Gün
360, Seyir Defteri
Bir tren yolculuğu – 10. Gün
360, Seyir Defteri
Helikopter – 6. Gün
360, Seyir Defteri
Aile Yemeği-5. Gün
360, Genel, Seyir Defteri
Uçakta – 1. Gün
360, Hazırlık
Yola Çıkmak
360, Hazırlık
Dünya Turu Öncesi Sağlık Kontrolleri
360, Hazırlık, İpucu
Dünya Turu İçin Para Biriktirme Yolları
360
360 Nedir?
Leave a Reply Cancel Reply
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Comment
Name * Email * Website
Currently you have JavaScript disabled. In order to post comments, please make sure JavaScript and Cookies are enabled, and reload the page. Click here for instructions on how to enable JavaScript in your browser.
Clear
Facebook'da Takip Edin
Twitter’da Takip Edin
Follow @kcakduman
Instagram’da Takip Edin
This error message is only visible to WordPress admins
Error: No connected account.
Please go to the Instagram Feed settings page to connect an account.
Arşiv
Arşiv Ay seçin Temmuz 2018 (1) Aralık 2017 (2) Eylül 2017 (1) Mart 2017 (1) Ocak 2017 (1) Kasım 2016 (1) Ekim 2016 (1) Eylül 2016 (2) Ağustos 2016 (4) Haziran 2016 (5) Mayıs 2016 (3) Nisan 2016 (1) Mart 2016 (3) Şubat 2016 (2) Ocak 2016 (6) Aralık 2015 (7) Kasım 2015 (7) Ekim 2015 (4) Eylül 2015 (3) Ağustos 2015 (8) Nisan 2015 (1) Şubat 2015 (1) Aralık 2014 (2) Ekim 2014 (1) Eylül 2014 (2) Temmuz 2014 (2) Mayıs 2014 (1) Şubat 2014 (1) Ocak 2014 (2) Aralık 2013 (1) Eylül 2013 (1) Temmuz 2013 (1) Nisan 2013 (1) Mart 2013 (1) Şubat 2013 (2) Aralık 2012 (1) Kasım 2012 (1) Ekim 2012 (3) Temmuz 2012 (2) Haziran 2012 (2) Nisan 2012 (1) Mart 2012 (1) Ocak 2012 (2) Aralık 2011 (2) Ekim 2011 (1) Ağustos 2011 (2) Temmuz 2011 (1) Haziran 2011 (2) Nisan 2011 (1) Mart 2011 (1) Şubat 2011 (1) Ocak 2011 (3) Aralık 2010 (1) Kasım 2010 (1) Ekim 2010 (1) Eylül 2010 (1) Ağustos 2010 (1) Temmuz 2010 (1) Haziran 2010 (1) Mayıs 2010 (1) Nisan 2010 (2) Şubat 2010 (1) Ocak 2010 (2) Ekim 2009 (1) Haziran 2009 (1) Kasım 2008 (5) Ekim 2008 (5) Eylül 2008 (1) Ağustos 2008 (3)