Bu ayın Okur Yazısı Ecem Dereli’den. Öyle sakin, öyle içeriden, öyle doğrudan bir yerden yazan kaleminden…
Kalemi elime hiç almayışımın üzerinden ne kadar geçti bilmiyorum. Hangi yolları ne zaman yürüdüm hiç hatırlamıyorum. Kalbimi nereye koydum nerelerden döndüm de aldım hiç anımsamıyorum. Takvimleri saydım, gün doğumlarını ama en çok da gün batımlarını kovaladım.
Yetindim, çabaladım, alıştım.
Bekledim, öğrendim, belledim.
Yüreğimin kanatları geri geldiğinde baharın da ilk günüydü. Çocukluğumun rengarenk o boncuklarından biri daha düştüğünde de. Gözyaşlarım nice sonra aktı.
Yenilendim, büyüdüm, hapsettim.
Yaralarımı hep kendime sakladım. Evin girişindeki takvim yaprağını yüreğimin o derin köşesine gizledim. Kokuları aklıma kazıdım. İnsan bazen de unutmayı hiç istemez. Unutmamak için o evi defalarca adımladım. Unutmamak için kendime söz verdim. Yüreğimin kuşları artık hiç durmayacak. Benim göç mevsimim bahardı. Kanatlarımı yüreğime ben bu mevsimde ekledim.
Her çiçeğin adını senden öğrendim. Şimdi o çiçekleri bir bir sana getiriyorum. Getirdiğim her çiçek önce sende sonra bende açıyor. Her çiçek önce senin sonra benim çocukluğuma adanıyor. İnsan ölmeden de miras bırakabiliyor. Gittiğim onca yol, söylenmiş onca söz, ettiğim onca dua, kapısına vardığım onca yürek hep kendime açıldı. Kilidini takvimlerden aldığım kapılar şimdi benim biletim. Bilmiyorum yol nereye gider, yön nereye çıkar. Ama o anahtar artık benimle. Günleri gör, yolları gör, yılları gör dedim kendi kendime. Ama nereye gidersen git o çiçeği yüreğinden hiç eksik etme. İster kış, ister yaz.
Anahtar şimdi kalbimde. Ne mutlu ki yönüm takvimler. İnsan hiç mi unutmaz tarihleri, anları.
Ben hepsini ceplerime koyacağım ve yollarımdaki tüm çiçekleri tek tek öpeceğim, hatırana.
Bu yazıyı paylaş...
Facebook
Twitter
Google
Pinterest
Tags: takvim	
Bunlar ilgini çekebilir
1 Ağustos 2018
Bu takvimin yaprağı bomboş çünkü…
Yazmak istemedim bir zaman. Hani bazen olur öyle. Zihnin konuşur ama dinlemek istemezsin. Yazmak hatırşinas bir
31 Temmuz 2018
Hayır, ölmedi
Her anında çok güçlü hissetmek isterdi Sevil teyze. İsmini koyan dedesinden gülümseyerek bahsederdi. Geçmişi anmaktan hiç
29 Temmuz 2018
Sayfası koparılmayan bir takvim
Eski beni en iyi bilenler, şimdiki bana en uzak olanlardı onlar. Aradan geçen 10 yıl hiçbir
Okur Yazısı
En yeni makaleler
10 adet yazı paylaştı.
Tercih / Hicret= Göç
Çiçekler ve takvimler bir de yürüdüğüm yollar
Bahane bir ses.
Dursun’un fiyaskosu
Hepsini göster
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Email adresiniz gözükmeyecektir.
Yorum
Name *
Email *
Mail Grubu
Leave this field empty if you're human:
En Çok Paylaşılanlar
01
Cambaz
Yaşamın orta yerinde beliriveren çizgiler etrafında dolaşıp duruyoruz. Koca koca sıfatlar yükledikleri o şaşalı kelimelerin anlamları hep bu çizgiler kökenli. … More
02
Seni diş macunu kadar çok seviyorum.
Korkmuyorum. Hem de hiç. Sen hayatıma girdiğinden beri hiç olmadığım kadar güçlüyüm. Hayatla çetin bir savaşa girebilirim örneğin. Bağırabilirim, kavga … More
03
Aceleci bir sonbahar soğuğu
Bu yazı, aceleci bir sonbahar soğuğundan geçiyor. Bu yazı, hayal ettiğim neşeye nazır bir odadan geçiyor. Balkonların tenhalaştığı sonbaharda ben … More
04
Kendi seçtiğim bir yalnızlık
Susmayı tercih etmek demek anlatacak bir hikayemiz olmadığı anlamına gelmez. Benim için konuşmak hiçbir zaman kolay olmadı. Bu manada, ‘kendi … More
Instagram
Instagram did not return a 200.
Takip et!
Facebook
Arama
Facebook
Twitter
Pinterest
Instagram
Spotify
Email
Ekim Favorileri
01
Bütün yolların bütün gitmeleri
Başını alıp gitmek bir lisandır. Gidenin dediğini kalan anlamaz. Herkes gitmiyor; bazısı hep kalıyor. Her giden de zaten aynı sorunun … More
02
Siz yabancısı mısınız buraların?
Aralık bir yabancılık ayı. Bitirmekte olduğum senenin ne kadarını üstlenebilirim, demek zamanı. Bu seneki hatıralarımın ne kadarında kendime yabancı bir … More
03
Seni diş macunu kadar çok seviyorum.
Korkmuyorum. Hem de hiç. Sen hayatıma girdiğinden beri hiç olmadığım kadar güçlüyüm. Hayatla çetin bir savaşa girebilirim örneğin. Bağırabilirim, kavga … More
04
İki soluğumuzun arasında
Hikayelerimizin ne kadarını biz yazıyoruz? Ne kadarını varlığından bile haberdar olmadığımız bir başkası? Bir tanrıdan bahsetmiyorum, ya da bir komplo … More