Pieter Bruegel, Rönesans Dönemi'nde Flaman topraklarındaki en önemli ressamlardan biriydi. Henüz birkaç gün önce anlattığım Bosch‘tan da anımsarsınız, bu kuzey topraklarının ressamlar üzerinde tuhaf bir etkisi olmalı. Bruegel, Bosch gibi akıl sır ermez kompozisyonlar üretmese de benzerlikleri vardı; tuhaf bir perspektif, insan tasvirinde bir minyatür etkisi ve gerçekçi olmasa da feci şekilde detaycılık. Hiç şüphesiz bir üst jenerasyonu olan Bosch'a O da hayrandı. Bruegel, Antwerp'te ressam Pieter van Aelst'in yanında çalışarak resim yapmayı öğrendi. İtalya ve Fransa'ya gitti. Burada gördüklerinden, hem sanat, hem de mimariden çok etkilendi. Açıkhava resimlerini seviyordu. Bir süre sonra fazlaca köylü kompozisyonlarına yer vermeye başladı. Hatta sırf bu sebepten kendisine “Pleasant Bruegel” yani “Köylü Bruegel” denilmeye başlanmıştı. Asıl soyadı Brueghel'di ama ömrünün son 10 yılında soyadından “h” harfini atarak, kendi tercihi olarak resimlerinin Bruegel olarak imzaladı. Bruegel sadece 44 yaşına kadar yaşadı. Ustası Aelst'in kızıyla evlenmişti ve 2 oğlu oldu. Her iki oğlu da ressam oldu ancak Bruegel vefat ettiğinde oğullarından biri 1, diğeri 5 yaşındaydı, bu sebeple kendisi yetiştirmiş olamaz diye düşünülüyor. Ona “elder” yani büyük olan denilmesi, büyük oğluyla karışmasını engellemek için. Oğullarının soyadlarında “h” harfi olduğu gibi duruyor aslında ama bu karıştırmamak için pek dikkat çekici bir fark değil. Oğullarından biri Pieter Brueghel the Younger, diğeri ise Jan Brueghel the Elder. Küçük oğlu Jan Brueghel'in de bir “the Elder” lakabı var dikkat ettiyseniz, bunun sebebi, onun da oğlunun ressam olması; “Jan Brueghel the Younger”. Şimdi size aileden 4. jenerasyon bir ressam daha çıktığını söylesem gülmezsiniz değil mi :) Abraham Brueghel de Jan Brueghel the Younger'in ressam olan oğluydu. Bu ailede ressamlık geleneği, babadan oğula bir güzel geçmiş ama bana sorarsanız öyle pek de yetenekli oldukları söylenemez. Yine de güzel bir gelenek olmuş diyelim! Bruegel'in Babil Kulesi resmi, neredeyse Babil Kulesi'nin kendisi kadar meşhur. Bu resimde Bruegel'in, insanoğlunun böyle büyük mimariler inşa ederek yaratıcıya kafa tutmakla hata yaptığını, nitekim başarısız olacağının ortada olduğunu, kuleyi daha bitmeden şehrin üzerine yıkılmak üzere resmederek bunu vurguladığını düşünenler var. Bruegel'in anlattığı düşünülen hikaye, zaten Babil Kulesi'nin Tevrat'ta ve Kur'an'da geçen anlamları. Kral Nemrut yüksek Babil Kulesi'ni inşa ettirerek, yaratıcıyı kızdırmıştır. İnsanoğlunun yaratıcıya yaklaşmaya çalışmasının cezası büyük olur, kule yıkılır, insanların dilleri karışır, ortak dil yoktur ve insanlar 72 farklı lisan konuşurlar, artık anlaşamayacaklardır. Bruegel Babil Kulesi'nin hikayesinden etkilenmiş olmalı. Ama bunu gerçekçi bir şekilde ortaya koymayı planlamadığı da ortada. O sadece Roma'da gördüğü Colosseum'dan aldığı ilhamla, Babil Kulesi hikayesini birleştirmiş. Resimdeki manzara ve liman Antwerp'den. İnşaatta kullanılan araçlar, vinçler de hep Buregel'in yaşadığı dönemden. Dikkat ederseniz sol köşede, kulenin önündeki tepede duran insanlar var, Kral Nemrut ve onun önünde eğilen işçiler. Ben resmin bir şey anlattığından pek emin değilim. Gerçekçi olması, anlatması da gerekmiyor zaten. Devasa Babil Kulesi ve etrafındaki minicik insanlarla çok görkemli görünüyor. Masalsı bir hali var beni içine çeken. Bugün Babil Kulesi dendiğinde gözümüzün önüne gelen harika bir tasvir bu. Henüz 7 katı çıkmış Babil Kulesi'nin bulutlara değdiğini hayal etmiş Bruegel. Bugün Dubai'de 160 katlı Burj Khalifa'nın dikildiğini görse kim bilir ne düşünürdü. Resmin aynı yıl yapılan bir versiyonu daha var. O boyut olarak daha küçük olduğundan “Küçük Kule” olarak geçiyor, renkleri daha karanlık ancak kule 1 kat daha yüksek ve bulutlara daha yakın görünüyor. The “Little” Tower of Babel resmi ise Rotterdam'daki Boijmans Van Beuningen Müzesi'nde.