Önce Okul Öncesi Forum Sitesi > Forum > KÜLTÜR SANAT > MUSTAFA KEMAL ATATÜRK > Dedem Adem Yıldırım'ın Kurtuluş Savaşı Anıları
Ä°letiÅŸim
05xx xxx xx xx
vbnetron
[email protected]
×
Dedem Adem Yıldırım'ın Kurtuluş Savaşı Anıları
4Beğeni
Top
All
This Page
1 Post By Meltem YANIKOĞLU
1 Post By BURCU-BAŞKAL
1 Post By Meryem DURMUŞ (ermer)
1 Post By pınar yurdatapan
Konu: Dedem Adem Yıldırım'ın Kurtuluş Savaşı Anıları
LinkBack
LinkBack URL
About LinkBacks
Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster
Sayfayı E-Mail olarak gönder…
Bu Konuya abone ol…
Görüntü
Normal
Hybrid-Şeklinde gösterime geç
Ağaç şeklinde gösterime geç
24.Mart.2011 #1
Serdar Yıldırım
Üyelik tarihi
26.Eylül.2009
Yer
Bursa
Mesajlar
136
@Serdar Yıldırım
Dedem Adem Yıldırım'ın Kurtuluş Savaşı Anıları
DEDEM ADEM YILDIRIM'IN KURTULUŞ SAVAŞI ANILARI
Yıl 1921
Anadolu düşman kuvvetleri tarafından kuşatılınca, Mustafa Kemal, Türk Ordusu'nu, Sakarya Irmağı'nın doğusuna çekmiş. Burada 1.5 yıl genel bir taarruz için, hazırlık yapmış. Bu hazırlıklar sırasında şehirlerden, kasabalardan, köylerden, Mustafa Kemal'in çağrısına uyarak gelen binlerce genç varmış. Bunlardan birisi de, Bursa Yenişehir Gökçesu Köyü'nden dedem Adem Yıldırım'mış. O zamanlar henüz 19 yaşında olan dedem 1.90' a yaklaşan boyu ve sırım gibi vücuduyla gözünü budaktan sakınmaz, korkusuz, mert, yiğit bir köy delikanlısıymış. Ordugahta geçen ilk günler, yürüyüş talimleri, silah tutuş, kullanış ve atış çalışmaları derken, günlerden bir gün Mustafa Kemal yanında kurmay subayları olduğu halde yenice oluşturmaya çalıştığı Türk Ordusu'nu denetime çıkmış.
Dilerseniz bundan sonrasını dedem anlatsın:
O gün öğle vakitleriydi. Geniş ovada pek çok alay, tabur, bölük, Mustafa Kemal Paşa tarafından teftiş ediliyordu. Paşa, eseri olan Türk Askeri'ne sağ elini hiç indirmeden selam vererek geliyordu. Arada bir, Merhaba asker, diyor, biz de sağol diyorduk. Ben uzun boylu olduğum için, bölüğün başındaydım. Mustafa Kemal Paşa Hazretleri geldi tam önümde durdu. Merhaba asker, dedi. Biz, sağol, dedik. Yüzünü bize döndü. Rahat, dedi. Biz de, tüfeklerimizi indirdik. Rahat pozisyonuna geçtik. Bir metre kadar önümdeydi. Bir an gözgöze geldik. O deniz mavisi gözleri, inanılmaz etkileyici bakıyordu. Sanki her an insanın üstüne atılıverecekmiş gibiydi. Gözlerim karardı, başım döndü. Rahat pozisyonunda olmam beni kurtardı. Kabzası yere dayalı tüfeği sıkı sıkı tuttum, dayandım ve yere düşmedim. Aradan bunca yıl geçmesine karşılık o çelik bakışları hiç unutmadım.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
O yıllarda Yunan Ordusu Anadolu içlerine doğru ilerliyordu. Gökçesu Köyünde bulunan Adem Yıldırım, Yunanlının geldiğini duyunca köydeki genç, çocuk, kadın, ihtiyar kim varsa toplayıp köyün ilersindeki dağa götürmüştü. Orada köylüleri emin bir yere gizledikten sonra, elinde mavzeriyle geri dönerek, ağaçların arasına saklanıp, köyü seyre dalmıştı. Acaba Yunan askerleri köyde ne yapacaktı?
Adem Yıldırım az sonra kendi evinden feryatlar duymaya başlamıştı. Evde neler oluyordu?
Yunan askerleri, köyün zenginini yakalamışlar ve konuşturmak için, işkence ediyorlardı:
- Söyle Türko, altınlar nerde?
Yunan askerleri, acımadan elleri, ayakları bağlı adamı evdeki ocağın içinde yanan odun ateşine doğru sürüyordu.
- Konuş Türko, altınları nereye sakladın?
Zavallı adamın ayak parmakları ve bilekleri yanmıştı. Yunan askerleri, onu daha da ateşin içine itiyordu.
Bu arada Adem Yıldırım sesinden tanıdığı köyün zengininin yürek parçalayan feryatlarına dayanamamış ve evin yanındaki tarabalığa tüfeğiyle iki el ateş etmiş. Tüfekle ateş edildiğini duyan Yunan askerleri, Türk askerleri geliyor zannedip, kaçıp gitmişler. Bunun üzerine Adem Yıldırım eve gelmiş ve yarı beline kadar ateşte yanmış ve ölmüş olan adamı ateşin içinden çıkarmış.
Daha sonra olayı öğrenen ve çok üzülen zengin adamın karısı evlerinin ahırına, toprak altına gizledikleri bir teneke altını, Ankara'daki Mustafa Kemal Paşa'ya ulaştırılmak üzere, Türk subaylarına teslim etmiş.
Ben çocukken, her yıl yaz tatilinde bir haftalığına köye giderdik. Dedem her gidişte gerçekten yaşadığı bu olayları bana anlatır ve Serdar, yaz bunları, derdi. Ben de, merak etme, dede, mutlaka yazarım, derdim. İşte, bu hikayeler, dedemin bana anlattığı hikayelerdir. Dedemi son olarak on üç yaşındayken görmüştüm. Tam otuz yedi yıl sonra bu anıları yazmak nasip oldu. Umarım okuyanlar, Mustafa Kemal Atatürk'ü ve Cumhuriyeti çok severler. Atatürk'ün devrimlerine sahip çıkarlar ve savaşın ne kadar acımasız olduğunu anlarlar. Kurtuluş Savaşı kolay kazanılmadı. Sevgiyle kalın.
Yazan: Serdar Yıldırım
Alıntı
24.Mart.2011 #2
Meltem YANIKOĞLU
Üyelik tarihi
01.Mart.2009
Yer
İstanbul
Mesajlar
16,374
@Meltem YANIKOĞLU
Serdar Bey,
Ne iyi ettinizde bunları bizimle paylaştınız... Gözlerim dolu dolu okudum her satırı. İnşallah bir gün bunları bir kitapta toplama imkanınızda olur. Atamızı, şehitlerimizi, bu topraklardan bir vatan yaratan ve ebediyete intikâl etmiş tüm vatandaşlarımızı saygıyla, minnetle, rahmetle anıyorum... Sağolun, var olun...
Serdar Yıldırım Bunu Beğendi!
Alıntı
25.Mart.2011 #3
BURCU-BAŞKAL
Üyelik tarihi
13.Haziran.2009
Yer
İZMRRR
Mesajlar
6,266
@BURCU-BAŞKAL
Serdar bey çok teşekkürler okurken tüylerimin diken diken olduğunu hissettim
Serdar Yıldırım Bunu Beğendi!
Alıntı
25.Mart.2011 #4
Meryem DURMUŞ (ermer)
Üyelik tarihi
16.Mart.2009
Yer
BOLU-SAMSUN-ELAZIĞ ŞİMDİ DE ÜNYE :)))
Mesajlar
9,925
@Meryem DURMUŞ (ermer)
içim sızladı okurken. melteminde dediği gibi inşallah bunları bir kitapta toplayabilirsiniz. Çok teşekkürler.
Serdar Yıldırım Bunu Beğendi!
<CENTER>
</CENTER>
Alıntı
18.Eylül.2011 #5
pınar yurdatapan
Üyelik tarihi
09.Nisan.2009
Yer
İstanbul, Lüleburgaz
Mesajlar
614
@pınar yurdatapan
serdar bey;
ıcım sızladı, canım acıdı... gozlerım dolmayı bıraktı ve tastı... bızı bu gunlere getıren o koca yurekler yerını Ataturk ve vatan sevgısıyle kusatacagımız mınık yureklere bıraktı. nur içinde yatsınlar...