Türk kadını için annelik, kendi başına bir aidiyet oluşturur. Bu konumlanma ona, kendi doyumunun öznesi olabilmeyi mümkün kılar. Başka türlü bir arzu nesnesi veya yasayı temsil eden erkeğin bakışının taşıyıcısı olarak tanımlayabilir kendini. Bu şekilde, ''tam'' olarak ifade bulabilecek anne, ''artık'' olarak tanımlanabilecek kadın konumu arasındaki ilişki eklemlenir. Bu bağlamda annesel çiftedeğerliğe (ambivalence maternelle) nasıl yer verilebilir?