Genellikle sigara paketini aldığımız zaman paketin üzerinde sigara öldürür, sağlığa zararlıdır, kanser yapar gibi yazılarla karşılaşırız. Aslında sigarayı alanlar da satanlar da sigaranın ne kadar zararlı bir şey olduğunu biliyorlar. Ama buna rağmen dünya nüfusunun 3’te 2’si sigara kullanıyor ve ilk sigaraya başlama dönemi ilkokullara kadar inmiş durumda.
Peki bu meret nasıl ortaya çıkmış ve bundan nasıl kurtulacağız? Öncelikle şunu belirtmek istiyorum, böyle bir yazıyı yazabilmek için tam yedi senedir can atıyordum ve bugün çok mutluyum. Çünkü 10 yıl sonrasında, bir sevgili gibi onsuz duramadığım sigaranın poposuna tekmeyi yapıştırdım, bu biraz zor oldu tabii.
Şimdi ilk soruya dönmek gerekirse, bu meret ne zaman ortaya çıktı? Rivayet bu ya, sene bilmem kaçta, Amerikanın bilmem hangi bölgesinde yerli kabileleri varmış. Bu kabilelerin bazı sorunları varmış. Bu sorunlardan bir tanesi de, şimdiki gibi wc’ler olmadığından, tuvalet sorunuymuş. Ne zaman tuvaletleri gelse, ya bir ağaç arkasına ya taş arkasına ya da çalılıklara giderlermiş. Fakat başkaları görünce utandıklarından ve etrafa yayılan kokudan rahatsız olduklarından buna çeşitli çözümler aramışlar. Nihayet sonunda kabile üyelerinden bir tanesi bir çözüm bulmuş. Bu buluşa göre, tuvalet ihtiyaçlarını görürken tütünü nemli bir ağaç yaprağına sarıp fosur fosur içtikleri zaman, hem oradan geçenler dumanı görüp gelmeyecek, hem de kokudan biraz olsun kurtulunacaktır. Sonuçta bu buluş tutmuş ve herkes tarafından uygulanmaya başlanmış. Fakat bir süre sonra bu zıkkım alışkanlık yapmaya ve yaygınlaşmaya başlamış.
Hangi sebepten ortaya çıkarsa çıksın, bugün sigara çok ciddi hastalıklara yol açarken birilerine de çok büyük bir kâr kapısı açmış durumda. Bugün sigara tekelleri dünya devleri aralarında yer alıyor. Kapitalist sistem bir taraftan filmler aracılığıyla gençleri sigaraya özendirirken, diğer taraftan da bir sürü çaresizliğin, çıkışsızlığın içine sürükleyerek, sigara ve benzeri şeylere sevk ediyor. Gençlerin bu çıkışsızlığından kâr eden ise kapitalist tekeller oluyor. Aynı yukarıdaki gibi örnekleyecek olursak, kapitalizmin pis kokularından kurtulmak için bir beyin tıpası haline gelmiştir sigara.
Ben biraz da kendimden bahsetmek istiyorum. Sigara denilen meret ile nasıl tanıştım? 20 yaşıma kadar sigaradan hep nefret etmiştim. İnsanın yaşı ilerledikçe hayattan beklentileri de artıyor, bende de öyle olmuştu. Düzenli bir işimin olmayışı, aldığım ücretin bir türlü yetmemesi, iş saatlerimin çok uzun ve yorucu olması, insani ilişkilerin çürümüşlüğü, yarınımın belirsizliği, umutların bir bir tükendiği, güvensizlik, çaresizlik, yalnızlık, insanı insan yapan aktivitelerden yoksunluk, üretken yönlerimizin bir bir törpülenmesi, sırtımızı yaslayacak birilerinin olmaması, burjuva kültürün üzerimize bulaşması gibi daha birçok sebep sonucu sigaraya başladım. Geriye dönüp baktığım zaman sigara benden çok şey alıp götürdü. Defalarca sigarayı bırakma girişimim oldu. Fakat her defasında bir fırt daha, bir kereden bir şey olmaz, bu son gibi bahanelerle hep yeniden başladım.
Bu söylemlerle yıllarca hep kendimi kandırdım. Defalarca sigara bırakma girişimim ve pes etmem sonucu kendime olan güvenim ciddi anlamda sarsıldı. Hele bir işçinin söylediği şey hiç kulağımdan gitmiyor: “O kadar doğru şeyler söylüyorsun ama hep sigaraya yenik düşüyorsun.” Bence aslında şöyle demek istiyordu: “Sen sigaraya karşı savaşamıyorsun ki kapitalizme karşı savaşasın!” Gerçekten de doğru. Bu yüzden “bizler bir sigaraya yenik düşersek kapitalizme karşı nasıl savaşacağız” diye sordum kendi kendime. Evet dostlar, ne yazık ki biz sigaraya yenik düşüyoruz. Yok ben keyfimden içiyorum, hoşuma gidiyor, azalttım gibi şeyler, kendimizi kandırmaktan başka bir şey değil.
Kendi işlerimizi yapmak için para bulamazken, sigaraya tonla para harcıyoruz. Bizlere harcanan emeği görmeden durmadan bedenimizi zehirliyor ve sigaraya yenik düşüyoruz. Kimse kusura bakmasın, kendimize karşı savaşmadan kimseyle savaşamayız. Diğer insanlardan şanslı olduğumuzu söyleyen bizler, işçi sınıfının mücadelesi ve güzel bir dünya için öncelikle zaaflarımıza karşı mücadele vermeliyiz.
Kapitalizmin pisliklerinden kurtulmak için istemek yetmiyor, bunun için mücadele etmek gerekiyor. Yolumuz çok uzun ve engebeli ama sevdalarımız, özlemlerimiz de çok büyük ve inancımız sağlam, yeter ki isteyelim ve mücadele edelim. Üstelik şanslıyız. Çünkü tek değiliz, çaresiz değiliz, her an yanımızda dostlarımız var. Yani çare karşımızda duruyor. Her düştüğümüzde omzumuzda bir dost eli var, başımız sıkıştığında gideceğimiz bir yer var. UİD-DER’imiz var.
21 Nisan 2008
...önceki
Gebze’de Pippa Bacca İçin Basın Açıklaması
sonraki...
“İhtiyaç Duyduğumuzda Biz Size Döneriz”
Yaşamın içinden
Yaşamın içinden
“Belki Ben, Belki Sen”
Mutlu ve Umutlu Olmanın Formülü Örgütlü Mücadele
Çöpten Toplanan Kalemler
“Söyledikleriniz Tuhaf!”
Firavunlar ve İşçiler
Bir İstanbul Turu ve Umuda Dair
“Ya Dayı Valla İlk Kez Senden Duyuyorum”
Arılar ve Sınıf Bilinçli İşçiler
“Mücadeleyi Aşkla Sevmek”
Sürü Halinde Aynı Yöne Bakan Sırtlanlar
Bir Bayram Günü İşçi Çocuklarının Dayanışması
Sarı Baret, Kara Elmas ve Mücadele
“Anne Bak, Köfte Yazıyor”
Ya Çok Varsa Ahmetlerden?
Metroda Uyanan Romalı Köle
Çok Yakında Bir Gün
Çocuk Olamayan Çocuklar
İşçi Sınıfının Yaşar Ustası!
Maymunun İbretlik Hikâyesinden Ders Çıkaralım
Öğrenci Velisiyle Sohbet
Sınıf, Emek, Tarih, Yaşam
Previous Pause Sonraki
Son Eklenenler
Bakırköy Belediyesi İşçileriyle Dayanışma Etkinliği
UİD-DER, Bakırköy Belediyesi grevcileriyle 28 Kasımda bir dayanışma etkinliği düzenledi. Çeşitli sektörlerden mücadeleci işçiler, sendika işyeri temsilcileri ve sendika yöneticileri grevci sınıf kardeşleriyle buluştu. Konuşmalar yapıldı, sohbetler...
DİSK, Türk-İş ve Hak-İş’ten Ortak Asgari Ücret Açıklaması
Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK), Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu (Türk-İş) ve Hak İşçi Sendikaları Konfederasyonu (Hak-İş) ortaklaştırdıkları 2022 yılı asgari ücret taleplerini ortak bir açıklamayla kamuoyuna duyurdular. Üç...
KESK: “Geçinemiyoruz! İşsizliğe, Yoksulluğa Hayır!”
KESK “Geçinemiyoruz, İşsizliğe, Yoksulluğa Hayır! Emekten, Halktan Yana Bütçe İstiyoruz!” başlığıyla yapacağı bölge mitinglerinin programını Türkiye genelinde yaptığı basın açıklamalarıyla duyurdu. Açıklamada siyasi iktidarın ekonomi politikaları...
Nelteks’te Sendika Düşmanlığı Protesto Edildi
Kocaeli Çayırova’da bulunan Nelteks Tekstil Sanayi fabrikasında çalışan işçiler, yaklaşık üç ay önce örgütlenerek Tez-Koop-İş Sendikasına üye olarak sendikanın toplu iş sözleşmesi yapabilmesi için gereken çoğunluğu sağladılar. Ancak Nelteks ve...
Cumhuriyet Gazetesinde Sendikalı İşçi Kıyımı
Cumhuriyet Gazetesinin Türk-İş’e bağlı Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) ile 18 yıl sonra yaptığı toplu iş sözleşmesinin ardından, 29 Kasımda 8 sendikalı gazeteci işten çıkarıldı. İşten çıkarılan işçilerin sendikal mücadelede aktif sorumluluk...
İşçilerin Öfkesi ve DİSK’in İzmir’deki Basın Açıklaması
Artık her sabah yeni zamlarla karşılaşıyoruz. İzmir’de her şeyin yanı sıra ekmeğe de Ekim ayından beridir üçüncü kez zam yapıldı. DİSK’in 25 Kasımda Basmane’deki basın açıklamasına katılmak üzere gittiğimde emekçilerin yüzünde öfkeyi çok net gördüm...
Mersin’de 300 Kadın İşçi: “Çalışırken Ölüyoruz!”
Türkiye ekonomisi uçurumdan aşağı tepetaklak düşmeye devam ediyor. Ne yazık ki bu filmin faturası bir tek bizlere yansıtılmak isteniyor. Üstüne döviz kurunun yükselişi de etkisini her anlamda hissettiriyor. Böylece krizin etkilerini daha hızlı...
Patronların Gözünde Kaç Kuruşluk Değerimiz Var?
Ben Adana Organize Sanayi Bölgesinde çelik hasır fabrikasında çalışan bir işçiyim. Akşam 19.30’da vardiyaya geldiğimde hiçbir sağlık sorunum yoktu. Saatler ilerledikçe kendimi kötü hissetmeye başladım. Saat 04.00’da kahvaltıya gittiğimde...
Dün “Şahlanıyoruz” Diyenler, Bugün “Kuru Soğan Yiyin” Diyor!
Erdoğan, çok değil daha 6 ay önce, Nisanda yaptığı bir konuşmada 2021’in ekonomide şahlanış yılı olacağını söylüyor, dünyaya örnek olduğumuzdan bahsediyordu. Oysa bugün gelinen aşamada Türkiye’de tam anlamıyla ibretlik bir durum yaşanıyor. 2018’den...
Yoksullaşmak Sadece Geçim Derdi Değildir!
İktidar, sürekli olarak bizi yoksul olmadığımıza inandırmaya çalışıyor. Yoksulluğun kriterini evimize giren ekmek ya da elimizdeki cep telefonu olarak gösteriyorlar. Onlara kalsa bir kafede oturup çay içebiliyorsak zenginiz! 21. yüzyılda,...
Geçinemiyoruz Ama Boyun da Eğmiyoruz!
Bizler emeğiyle geçinen insanlarız. Haftanın 6 günü günde en az 9-10 saatimizi işyerinde geçiriyoruz. Koskoca bir ömrü sadece temel ihtiyaçlarımızı karşılayabilmek için tüketiyoruz. Biz çalışıyoruz, çalıştıkça çarklar dönüyor, zenginlik birikiyor...
Yoksulluk Ayağımıza Çakılı Çivi!
Geçtiğimiz günlerde bir videoya denk geldik. Bir öğretmen öğrencileri yan yana dizerek ödüllü bir koşu yarışı yapacağını söylüyor. Gençler normal şekilde koşacağını sanırken öğretmen kuralları anlatıyor: “Eğer özel eğitim aldıysanız iki adım öne...
Grev Filmi Muhataplarıyla Buluşuyor
Senaristliğini ve yönetmenliğini Metin Yeğin’in üstlendiği “GREV” filmi seyircisini, seyirci de filmi örgütlüyor. Sendikalar, meslek örgütleri, demokratik kitle örgütleri ve işçilerin mücadele örgütü UİD-DER… Türkiye’nin dört bir tarafındaki sinema...