2016- 2017 Eğitim Öğretim Yılı sonuna gelmiş bulunuyoruz. Zaman nasıl da hızla ilerliyor. İlk kayıtlarımız, ilk tanışmalarımız, yapmış olduğumuz toplantılar, paylaştığımız çok özel duygular ve anlar, eminim her zaman hatırlanacak. Okullar, kendimizi ve dünyayı anlamanın yoludur.
İlk kez aile kabuğundan sıyrılıp daha önce hiç tanımadığımız kişilerle özelimizi paylaşırız. En özelimiz ise, üzerine titrediğimiz evlatlarımız… Onlar üzülmesin, ağlamasın, oyunu, paylaşmayı öğrensin, bağımlılıktan kurtulsun, sosyal uyumu yakalasın, isteriz. Bazen olmaz, kahroluruz, hiç olmayacak sanırız. Oysa her birinin “Hazır Bulunuşluğu” farklıdır. Biz yetişkinler sabırlı olduğumuz, kararlı davrandığımız, endişe ve kaygılarımızı yansıtmamayı başardığımız zaman çocuklarımız bu duygularımızı içselleştirir ve rahatlarlar.
Alışma sürecinde zorlanan öğrencilerimizin sonraları eve gitme zamanı geldiğinde okulda oyalanmak için bin bir çeşit bahane uydurduklarına çok şahit olmuşuzdur.
Bu süreçleri birlikte aştık. Onların büyümelerini, farklılaşmalarını hayret ve hayranlıkla izledik.
Ayakkabı numaraları büyürken zihinsel, duygusal açıdan çok yol kat ettiklerini görmekten ve okul olarak bu gelişimdeki payımızı hissetmekten mutluluk duyuyoruz!
İlk mezunlarımızı kütüğümüze kayıt ederken en az onlar kadar coşkulu ve heyecanlıyız. Yolları açık olsun ve isteriz ki yaşam boyu yanımızda olsunlar…