İslam’ın gönderiliş hikmetlerinden biri de insana hak ve hakikate götüren yolları öğretmek, cehaleti ortadan kaldırmaktır. İnsan, hangi yaşta ve hangi konumda olursa olsun eğitim ve öğretime, edep ve terbiyeye muhtaçtır. Zira insan, vahyi ilimle ve eğitimle doğru anlar. Dünyasını ilimle ve eğitimle imar eder. Kalbini, ruhunu ve vicdanını ilimle aydınlatır. Yaratılış gayesine ilimle ulaşır. Ahlak ve adabı ilimle kuşanır.
İlmin kaynağı, Allah Teâlâ’dır. O, Alim’dir, her şeyi bilendir. İnsana bilmediklerini ve kalemle yazmayı öğretendir. Dolayısıyla ilim, kişiyi Allah’a ulaştırdığı ve imanla buluşturduğu oranda değerlidir. Yoksa dünyevi menfaat elde etmek, fertleri karanlığa ve toplumları fesada sürüklemek için yapılan ilmî faaliyetlerin Allah katında kıymeti yoktur. Böylesi bir uğraş beyhûdedir ve ayet-i kerime gayet açıktır: “Onlar, iyi işler yaptıklarını sandıkları halde, dünya hayatında çabaları boşa giden kimselerdir.”
Kur’an-ı Kerim’de “Allah’a karşı ancak kulları içinden âlim olanlar derin saygı duyarlar. Şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, çok bağışlayandır.”[i] buyrulur. Evet, ilim Yüce Rabbimizi hakkıyla bilmeye, gönlümüzde O’nun sevgisini ve saygısını sürekli hissetmeye vesiledir. Diğer yandan insanlığa faydalı olan her türlü bilgi ve yöntem kıymetlidir. Ancak, dünya huzuru ve ahiret mutluluğu, amele yani pratiğe dönüşen bilgiyle gerçekleşir. Bu, öylesine önemlidir ki Sevgili Peygamberimiz (s.a.s) fayda vermeyen ilimden Rabbine sığınmıştır.[ii]
Uzun bir aradan sonra göz aydınlığı çocuklarımız, okullarına kavuşuyor elhamdülillah! Ancak, çocuklarımızın okullarından bir daha ayrı kalmamaları için salgın hastalıkla mücadelede hepimize düşen sorumluluklar olduğunu unutmayalım ve her türlü tedbiri elden bırakmayalım.
Bu vesileyle Cenâb-ı Hak’tan çocuklarımızı ve bizi, gönüllerimize ve bedenlerimize isabet edebilecek her türlü maddî ve manevî hastalıktan muhafaza buyurmasını niyaz ediyor, öğretmen ve yavrularımıza başarılar diliyorum.