Yapı merkezindeki sahneyi çevreleyen program kütleleri olarak düşünülmüştür. Sokağa sınırı olmayan doğu cephesi tarafına kamusal alanla ilişkisi sınırlı teknik hacimler ve prova odaları yerleştirilmiş, kuzey cepheye sahne arkasıyla ilişkili olması gereken kulis, sanatçı giyinme odasını barındıran kütle, yapının kuzey ve güneyde ana ulaşım akslarına bağlantısını sağlayan 1453. Sokak cephesine idari birimlerle birlikte çalışanlar ve sanatçılar için giriş yerleştirilmiştir. Seyirci girişi ve fuaye parselin batı ve güney cephesinde parkın devamı olarak düşünülmüştür. Bina girişindeki merdivenler özellikle çocuklara yönelik açık hava sahnesinin oturma alanı olarak da kullanılabilecek şekilde düşünülmüştür.
Aynı formel dilin varyasyonlarıyla oluşturulmuş program kütleleri sahne, park ve parsel sınırlarına göre farklı açılarda konumlandırılmış, kütleler kuzey batı köşesinde su ve batıda yeşil alanla parsel sınırlarından koparılarak, yine batı ve güneyde üzerine oturdukları kaide ile kaldırıma ve parka bağlanarak binanın her noktasında farklı bir mekansal deneyim yaratmak hedeflenmiştir. Cepheleri ince renk geçişleriyle hareketlendirilmiş, keşfedilmeyi bekleyen bu oyuncu, neşeli ve sürprizli kütleler içerde sahnelenen kurgunun habercisi olduğu kadar yapının kendisi bir araya gelmiş figürlerin kurgusudur.