1492'de Aragon Kralı II. Ferdinand ve Kastilya Kraliçesi I. Isabella, Nasrid Granada Krallığı'nı fethetti ve nihayet yaklaşık 800 yıl sonra İspanya'yı Müslüman yönetiminden kurtardı. Kısa bir süre sonra, evlilikleri ve fetihleri ​​İspanya'yı birleşik bir krallık olarak sağlamlaştıran hükümdarlar, tüm Yahudilerin ülkeden sınır dışı edilmesini zorunlu kılan El Hamra Kararnamesi'ni yayınladılar.
1478'de Ferdinand ve Isabella, İspanyol din adamlarının ülkeyi sapkınlardan kurtarma çabası olan Engizisyon'u kurdular. Pogromlar, Yahudilere karşı bireysel şiddet eylemleri ve Yahudi aleyhtarı yasalar, Alhambra Düzeni'nden bir asırdan fazla bir süredir Katolik İspanya'nın özellikleriydi ve İspanya'nın Yahudi nüfusunu büyük ölçüde azaltan ölümlere ve dönüşümlere neden oldu. Zaten İspanya'nın Yahudi nüfusunun çoğunu din değiştirmeye zorlamış olan Kilise, şimdi Yahudiliği gizlice, çoğu zaman aşırı şiddet içeren yöntemlerle uyguladıklarından şüphelenenleri kökünü kazımaya başladı. Baş Engizisyoncu Tomas de Torquemada'nın, 31 Mart 1492'de nihayet emri yayınlamadan önce, yıllarca tüm Yahudileri kovmaları için hükümdarlara dilekçe verdiği söyleniyor.
Sonuçlar felaketti. Yahudilere ülkeyi terk etmeleri için Temmuz ayının sonuna kadar süre verildi, bu da topraklarının ve mülklerinin çoğunun Katoliklere yapay olarak düşük fiyatlarla aceleyle satılmasına neden oldu. Birçoğu İspanya'da kalmak için döndü, bazıları dinlerini gizlice uygulamaya devam ederken, diğerleri Katolikliğe asimile oldu. Tahmin yapmak zor, ancak modern tarihçiler şimdi yaklaşık 40.000 Yahudi'nin göç ettiğine inanıyor ve eski tahminler bu sayıyı birkaç yüz bin olarak gösteriyor. Birçoğu güvenliğe ulaşmaya çalışırken öldü ve bazı durumlarda mültecilerin diğer ülkelere geçiş için para ödediği ve yalnızca İspanyol kaptanlar tarafından denize atıldığına inanılıyor. Osmanlı İmparatorluğu İspanyol Yahudilerinin akınını memnuniyetle karşılarken, Avrupa'daki diğer birçok ulus onlara İspanyollar kadar acımasız davrandı - Portekiz popüler bir yer olmasına rağmen, yöneticileri beş yıl sonra benzer bir kararname yayınladı.
İbranice Sefaradlar olarak bilinen İspanyol Yahudileri tarafından kurulan topluluklar, şu anda dünya Yahudi nüfusunun önemli bir yüzdesini oluşturan Sefarad topluluklarının temelini oluşturdu. Elhamra Kararnamesi yılı aynı zamanda İspanya'ya yelken açan Kristof Kolomb'un Amerika'yı “keşfettiği” yıldı ve bu nedenle İspanyolların Katolikliğini önemli sömürge mülklerine zorlamak için iki yüzyıllık çabalarının başlangıcını işaret ediyor. İspanya o zamandan beri hiçbir zaman önemli bir Yahudi nüfusa sahip olmadı; mevcut tahminler İspanya'nın Yahudi nüfusunu yüzde 0,2'nin altına koyuyor. İspanya, 1968'de Alhambra kararnamesini resmen iptal etti ve 2000'lerin başında hem İspanya hem de Portekiz, Sefarad Yahudilerine 500 yıl önce atalarını sınır dışı eden ülkelerin vatandaşlığını talep etme hakkı verdi.
İspanya tüm Yahudileri sınır dışı edeceğini duyurdu - TARİH
Yahudilerin Sürgün Fermanı
Ferman, 29 Nisan 1492 haftasında halka açıldı. Şart, hiçbir Yahudi'nin İspanyol krallığı içinde kalmasına izin verilmediğini ve ihtida etmek isteyen Yahudilerin kalmasına izin verildiğini ilan etti. Zengin İspanyol Yahudilerinin gücü önemsizdi.
Bir Yahudi'nin zengin ya da fakir olması önemli değildi, yine de hepsi ya din değiştirmek ya da ayrılmak zorundaydı. Ferdinand'ın 15. yüzyılın sonlarında İspanya'da yaygın olan Hıristiyan ırkçılığı tarafından çarpıtılmış olan İspanya planları, devlete hizmet etmek için bu kadar çok şey yapmış olan tek grubu içermiyordu.
Yahudilerin Sürgün Fermanı (1492)
Kastilyacadan Edward Peters tarafından çevrilmiştir.
(1) Kral Ferdinand ve Kraliçe Isabella, Tanrı'nın lütfuyla, Kral ve Kastilya, Leon, Aragon, Sicilya, Granada, Toledo, Valensiya, Galiçya, Balear Adaları, Sevilla, Sardunya, Cordoba, Korsika, Murcia, Algarve, Algeciras, Cebelitarık ve Kanarya Adaları'ndan Jaen, Barselona kont ve kontesi ve Biscay ve Molina lordları, Atina ve Neopatria dükleri, Rousillon ve Cerdana kontları, Oristan ve Gociano markizleri, prense Çok sevgili ve çok sevdiğimiz aşk oğlumuz Lord Juan ve diğer kraliyet çocuklarına, başrahiplere, düklere, kayan yazılara, kontlara, askeri düzenlerin efendilerine, rahibelere, soylulara, şövalye komutanlarına, krallıklarımızın ve lordluklarımızın kale ve müstahkem yerlerinin valilerine, ve asil ve sadık Burgos şehrinin ve onun piskoposluğunun ve diğer başpiskoposlukların, piskoposlukların, piskoposlukların diğer şehirleri, kasabaları ve köylerinin konseylerine, sulh yargıçlarına, belediye başkanlarına, polis memurlarına, bölge yargıçlarına, şövalyelerine, resmi yaverlerine ve tüm iyi adamlarına. krallığımız ve lordluklarımız, bir ve adı geçen Burgos şehrinin Yahudilerinin yerleşim bölgelerine ve piskoposluğunun yukarıda belirtilen tüm şehir, kasaba ve köyleri ile yukarıda adı geçen krallık ve beyliklerimizin diğer şehirleri, kasabaları ve köylerine ve tüm Yahudilere ve bu yerlerdeki tüm bireysel Yahudilere ve hangi yaşta olurlarsa olsunlar baronlara ve kadınlara ve hangi yasa, mülk, haysiyet, üstünlük ve koşula sahip olurlarsa olsunlar diğer tüm kişilere ve konunun içerdiği herkese. bu tüzük ilgili veya ilgili olabilir. Selam ve lütuf.
(2) Bu krallıklarımızda Yahudileşen ve kutsal Katolik inancımızdan irtidat eden bazı kötü Hıristiyanların olduğu, bunun en büyük nedeninin Yahudiler ile bu Hıristiyanlar arasındaki etkileşim olduğu konusunda bize bilgi verildiğini iyi biliyorsunuz veya bilmeniz gerekiyor. Geçen bin dört yüz seksen yılında Toledo şehrinde düzenlediğimiz kortelerde, krallık ve beyliklerimizin bütün şehir, kasaba ve köylerinde adı geçen Yahudilerin ayrılmasını emrettik ve [emri] kendilerine Yahudi mahalleleri ve yaşamaları gereken ayrı yerler verilmesini, ayrılmalarıyla durumun kendi kendine düzeleceğini umarak. Ayrıca, bildiğiniz gibi on iki yıldır yapılmakta olan ve yapılmakta olan ve çok iyi bilindiği gibi birçok suçlu tarafından keşfedilen, bahsi geçen krallık ve beyliklerimizde engizisyon yapılmasını temin ettik ve emir verdik. buna göre, müfettişler ve dini ve laik diğer dindar kişiler tarafından, Hıristiyanlar sosyal etkileşim ve iletişimle meşgul olduklarından ve katılmaya devam ettikleri için, ellerinden gelenin en iyisini yapmak için araçlara ve yöntemlere sahip olduklarından, büyük zararın ortaya çıktığı ve hala da sonuçlanacağı konusunda bilgilendirildik. sadık Hıristiyanları kutsal Katolik inancımızdan saptırmak ve çalmak ve ondan ayırmak ve onları kendilerine çekmek ve kendi kötü inanç ve inançlarına düşürmek, onlara yasalarının törenlerini ve riayetlerini öğretmek, toplantıları düzenlemek. Hristiyanların ve çocuklarının sünnet edilmesini sağlamak ve insanların kendi yasalarına göre inanması ve inanması gerekenleri okur ve öğretirler. onlara dualarını okuyabilecekleri kitaplar, tutmaları gereken oruçları bildirecek ve onlara katılıp şeriatlarının tarihini okutacakları ve öğretecekleri, bayramları gelmeden önce onlara bildirecekleri, içindekileri nasihat edecekleri kitaplardır. mayasız ekmek ve ritüel olarak kesilen etleri evlerinden alıp onlara verecekler ve onlara yemekte olduğu kadar kanunlarına uymak için başka şeylerde de kaçınmaları gereken şeyler hakkında talimat verecekler. ve Musa'nın yasasını tutmaları ve uymaları için ellerinden geldiğince onları ikna etmek ve ondan başka yasa veya gerçek olmadığına onları ikna etmek. Bu, hem bu Yahudilerden hem de onlar tarafından saptırılan ve ayartılanlardan gelen ve kutsal Katolik inancımızın büyük yara, zarar ve aşağılanmasına neden olan birçok açıklama ve itirafla kanıtlanmıştır.
(3) Daha önce bunun büyük bir kısmından haberdar olmamıza ve tüm bu yaralanmaların ve rahatsızlıkların gerçek çaresinin, söz konusu Yahudiler ve Hıristiyanlar arasındaki tüm etkileşimi yasaklamak ve onları tüm krallıklarımızdan sürgün etmek olduğunu bilmemize rağmen, istedik. Endülüs'ün tüm şehirlerini, kasabalarını ve köylerini, en büyük zararı verdikleri anlaşılan, krallıklarımızın ve lordluklarımızın diğer şehirlerinin, kasabalarının ve köylerininkinin yeterli olacağına inanarak terk etmelerini emretmekle kendimizi tatmin etmek. söz konusu fiilleri yapmaktan ve işlemekten vazgeçecektir. Ve bize bildirildiğine göre, ne bu adımın ne de kutsal Katolik inancımıza karşı söz konusu suç ve suçların en suçlusu olan söz konusu Yahudilere [mahkumiyet] cezası verilmesinin, bunu önlemek ve düzeltmek için tam bir çare olarak yeterli olmadığı bildirildi. inanca ve Hıristiyan dinine büyük bir hakaret ve hakarettir, çünkü her gün sözü edilen Yahudilerin yaşadıkları ve toplandıkları her yerde kötü ve kötü amaçlarını sürdürdükleri ve böylece onların hiçbir yer kalmayacak şekilde arttığı görülür ve görülür. kutsal inancımızı daha fazla incitmek ve Tanrı'nın şimdiye kadar korumayı en çok istediği kişileri ve ayrıca düşmüş, ancak düzeltilmiş ve Kutsal Ana Kilisesi'ne geri dönenleri, insanlığımızın zayıflığına göre ve şeytani kurnazlık ve öneriyle yozlaştırın. Bize karşı sürekli savaş açan bu savaş, söz konusu Yahudileri krallıklarımızdan sürgün etmek olan başlıca nedeni ortadan kaldırılmadıkça kolayca ortaya çıkabilir. Zira herhangi bir kurum veya kuruluşun mensupları tarafından ağır ve tiksindirici bir suç işlendiğinde, bu tür bir teşkilat veya kuruluşun feshedilmesi ve yok edilmesi ve daha küçük üyelerin yanı sıra büyüklerin ve herkesin diğerlerinin yerine cezalandırılması makuldür ve Şehirlerin ve kasabaların iyi ve dürüst yaşamını bozan ve bulaşarak başkalarını yaralayabilenlerin bu yerlerden kovulması gerektiğini ve daha hafif nedenlerle bile olsa, bu Cumhuriyet'e zarar verebilir, daha büyük ve en tehlikeli olanlar için çok daha fazlası. bunun gibi en bulaşıcı suçlar.
(4) Bu nedenle, biz, krallığımızın büyük asilzadelerinin, krallığımızın büyük soylularının ve Konseyimizin diğer bilgili ve bilge kişilerinin tavsiyesi ve tavsiyesi ile, bu konuyu müzakere ettikten sonra, krallığımızdaki söz konusu Yahudilere ve Yahudilere emir vermeye kararlıyız. ayrılmak ve asla geri dönmemek, onlara veya onlardan herhangi birine geri dönmemek. Ve bununla ilgili olarak, hangi yaşta olurlarsa olsunlar, sözü edilen krallıklarımızda ve lordluklarımızda yaşayan, ikamet eden ve var olan tüm Yahudilere ve Yahudilere, yerliler kadar, yerli olanlar da dahil olmak üzere tüm Yahudilere ve Yahudilere emredeceğimiz bu tüzüğümüzün verilmesini emrediyoruz. Hangi şekilde veya hangi nedenle olursa olsun orada yaşamaya ve ikamet etmeye gelmiş olanlar, bu yılın bir sonraki Temmuz ayının sonuna kadar, oğulları ve kızlar, köleler ve cariyeler, Yahudi akrabalar, büyükler ve daha küçük olanlar, hangi yaşta olurlarsa olsunlar ve bu yerlere geri dönmeye, orada oturmaya veya herhangi bir yerde yaşamaya cesaret edemeyecekler. onlardan, ne geçici olarak ne de başka bir yere giderken, bu emri yerine getirmezler ve uymazlarsa ve söz konusu krallık ve beyliklerimizde bulunurlarsa ve herhangi bir şekilde onlarda yaşarlarsa, acı içinde, ölüm cezasına çarptırılmak ve el konulması Maliye Odamız tarafından tüm malvarlıklarına el konulması, bu cezaların başka bir yargılama, ceza veya beyan olmaksızın kanunun kendisi tarafından işlenmesi. Ve söz konusu krallıkların herhangi bir kişi veya kişilerinin, hangi mülk, durum veya itibara sahip olurlarsa olsunlar, herhangi bir Yahudi veya Yahudiyi kabul etmeye, korumaya, savunmaya veya alenen veya gizlice tutmaya cüret etmelerini emrediyoruz ve yasaklıyoruz. Temmuz ayının sonunda ve bundan böyle sonsuza dek, topraklarında, evlerinde veya söz konusu krallıklarımızın ve lordluklarımızın herhangi birinin diğer bölümlerinde, tüm mallarını, vasallarını, müstahkem yerlerini ve diğer miraslarını kaybetme ve bunun ötesinde kaybetme korkusuyla. Maliye Odamız tarafından bizden ne kadar mali yardım alırlarsa alsınlar.
(5) Ve böylece, söz konusu Yahudiler ve Yahudiler, söz konusu Temmuz ayının sonuna kadar belirtilen süre boyunca kendilerini, mülklerini ve mülklerini, aldığımız ve aldığımız hediye için daha iyi elden çıkarabilirler. onları bizim güvenliğimiz, korumamız ve kraliyet korumamız altındadır ve söz konusu süre boyunca söz konusu Temmuz ayının söz konusu son gününe kadar seyahat edebileceklerini ve güvende olabileceklerini, girebileceklerini onlara ve mülklerine güvence altına alıyoruz, tüm taşınır ve köklü mallarını satmak, ticaretini yapmak, devretmek ve serbestçe ve istedikleri gibi tasarrufta bulunmak ve bu süre içinde hiç kimsenin onlara zarar vermeyeceğini, zarar vermeyeceğini, adalete karşı onlara hiçbir haksızlık yapılmayacağını, kraliyet korumasını ihlal edenlerin maruz kaldığı ve maruz kaldıkları cezaya göre, kişilerinde veya mallarında. Aynı şekilde, söz konusu Yahudilere ve Yahudilere, altın, gümüş veya madeni para veya başka bir şey ihraç etmedikleri sürece, söz konusu krallık ve beyliklerimizden mallarını ve mülklerini deniz veya kara yoluyla ihraç edebilecekleri konusunda lisans ve yetki veriyoruz. ticaret ve yasak olmayan şeyler hariç, krallığımızın yasaları tarafından yasaklanan şeyler.
(6) Ve söz konusu Burgos şehrinin ve söz konusu krallıklarımızın ve lordluklarımızın diğer şehirleri, kasabaları ve köylerinin ve tüm yeni vasallarımızın tüm konseylerine, yargıçlarına, sulh hakimlerine, şövalyelerine, yaverlerine, memurlarına ve tüm iyi adamlarına komuta ediyoruz. , tebaa ve yerlilerin koruduğu ve uyduğu ve korunmasına ve bu tüzüğümüze ve içerdiği her şeye uymasına ve uygulanmasında her türlü yardım ve lütfun verilmesine ve verilmesine neden olmak için ceza altında [ insafımıza bırakılmaları ve tüm mal ve makamlarına Maliye Odamız tarafından el konulmasıdır. Ve bunun herkesin dikkatine sunulması gerektiği için, kimsenin cehalet gibi davranmaması gerektiğinden, bu tüzüğün adı geçen şehrin ve onun ana şehirleri, kasabaları ve köylerinin geleneksel plazalarına ve yerlerine asılmasını emrediyoruz. bir duyuru ve bir kamu belgesi olarak piskoposluk. Ve hiç kimse, bizim insafımıza kalma, görevlerinden yoksun bırakma ve bunu yapabilen herkesin başına gelecek olan mallarına el koyma cezası altında ona herhangi bir şekilde zarar veremez. Ayrıca, onlara bu tüzüğümüzü gösteren [adam]a, çağrıldıkları gün, nerede olursak olalım, mahkememize çağrılmasını takip eden on beş gün içinde mahkememize çağrılmasını emrediyoruz. Bu tüzüğümüzü okuması için çağrılacak olan hangi umumî katipe emrediyoruz ki, bu tüzüğümüzün mührü ile imzalanmış tüzüğünün hepinize gösterilmesi, emrimizin yerine getirildiğini bilelim.
(7) Rabbimiz İsa Mesih'in doğum yılı olan Mart ayının XXXI günü olan Granada şehrimizde bin dört yüz doksan iki yıl verilmiştir.
Ben, Juan de Coloma, lordlarımızın kralı ve kraliçesinin sekreteri, bu yazıyı onların emriyle yazdırdım.
Almacan şansölyesi Cabrera tarafından tescil edilmiştir.
Kaynak: Metnin tam versiyonuna dayanan Edward Peters tarafından yapılan çeviri, Documentos acerca de la sınır dışı etme de los Judios, Düzenleyen Luis Suarez-Fernandez (Valladolid: C.S.I.C., 1964), no. 177, s. 391-395. Fidel Fita'ya dayalı olarak gerekli bir düzeltme yapıldı, "Edicto de los Reyes Catolicos (31 Marzo 1492) desterrando de sus estados ve todos los Judios," Boletin de la Real Academia de la Historia II (1887): 512-528. İngilizce metin: Peters, Edward. &quotYahudi Tarihi ve Gentile Hafıza: 1492'nin İhraç Edilmesi." Yahudi Tarihi 9 (1995): 9-34, 23-28'de. Yeniden basıldı: Constable, Olivia Ed. Ortaçağ İberya. Philadelphia University of Pennsylvania UP, 1997. © Telif hakkı, yukarıda listelenen TÜM orijinal taraflara aittir. için S. Alfassa Marks tarafından HTML için hazırlanmıştır. Sefarad Araştırmaları ve Kültürünü Geliştirme Vakfı Amerika Birleşik Devletleri'ne tam saygıyla Adil kullanım Telif Hakkı Yasası'nın 107. bölümünde yer alan standartlar. Eylül 2002. Bu HTML sürümünün telif hakkı FASSAC'a aittir.
Uyarı: İnternette &quotEdict of Expulsion" adı verilen bir belgenin birden fazla versiyonu vardır. Yukarıda, Yahudilerin Sürgün Edilmesi Fermanı'nın en doğru tarihsel versiyonunu sunuyoruz.
Ayrıca, "Abravanel'in Fermanı Tepki" veya "Alhambra Kararnamesi" adında bir belge var. bu bir FİKİR eseridir, saygın yazar David Raphael'in 1988 tarihli "Alhambra Kararnamesi" kitabından kopyalanmıştır. " adlı gerçek bir belge asla olmadı.Abravanel'den Ferman Tepkisi"-- tamamen kurgu. /FASSAC Ekim 2004'te Güncellendi / Shelomo Alfassa soruları@ sephardicstudies .org
İspanya'nın 500 Yıllık Günahını Kefaret Girişimi
Ülke, ailelerini 15. yüzyılda sınır dışı ettiği Yahudilere vatandaşlık veriyor.
Dünyanın en sıra dışı göçmenlik tekliflerinden biri olan İspanya'nın 500 yıldan fazla bir süre önce ailelerini sınır dışı ettiği Yahudilere vatandaşlık teklifi için saat işliyor.
Kristof Kolomb'un denize açıldığı yıl olan 1492'de İspanya'nın Sınır Dışı Etme Fermanı Yahudilere kesin bir seçenek sundu: Dönüştür, ayrıl ya da öl. O zamanlar, İspanya'nın Yahudi topluluğu, 100 yıl önce bir dizi katliam ve kitlesel dönüşümler nedeniyle sayıları azalmış olsa da, dünyanın en büyüklerinden biriydi. Yahudiler 1700 yıldan fazla bir süredir İber Yarımadası'nda yaşamış, filozoflar, şairler, diplomatlar, doktorlar, akademisyenler, çevirmenler ve tüccarlar yetiştirmiştir.
Tarihçiler hala sınır dışı edilen Yahudilerin sayısını tartışıyor, bazıları 40.000, diğerleri 100.000 veya daha fazla tahmin ediyor. Kaçanlar, İtalya, Kuzey Afrika, Hollanda ve nihayetinde Osmanlı imparatorluğu gibi onlara sahip olacak yerlerde sürgün aradılar. Birçoğu, 15. yüzyıl İspanyolcasının bir çeşidi olan Ladino'yu ve İspanyol kültürünün hazine unsurlarını konuşmaya devam etti. On binlerce kişi kaldı, ancak dönüştü ve Engizisyon'un tehlikelerine karşı savunmasız kaldı. Kaç Yahudi'nin öldürüldüğü belirsizliğini koruyor, ancak yaygın olarak kabul edilen bir tahmin, Engizisyon'un ilk yirmi yılı boyunca 2.000 kişinin daha işkence gördüğü ve öldürüldüğü yönünde.
2015 yılında İspanyol Parlamentosu değişiklik yapmaya çalıştı.Muhalefet oyu olmadan, kökleri İspanya'ya kadar uzanan Yahudiler olan Sefaradları geri dönmeye davet eden bir yasa çıkardı. (Sefarad, İber Yarımadası için İbranice bir kelimedir) Kanun, “yüzyıllarca süren yabancılaşmanın” ardından İspanya'nın artık “Sefarad topluluklarının kökenleriyle yeniden karşılaşmalarını, eski anavatanlarının kapılarını sonsuza dek açmalarını” memnuniyetle karşıladığını ilan etti.
İspanya'nın Sefarad Yahudilerine vatandaşlık teklifi, güçlü bir kefaret jestidir. Ülke bugün Avrupa'daki en küçük Yahudi nüfuslarından birine sahip: 46 milyondan fazla nüfusa sahip bir ülkede yaklaşık 15.000 ila 45.000. Yine de İspanya'nın Sefaradlarla olan karmaşık tarihinin çoğu gibi, vatandaşlık teklifi de bir dizi soruyu gündeme getiriyor. Kaç Sefarad başvurur? Nedenleri ne olurdu? Ve eğer yasanın amacı “vatanlarının kapılarını sonsuza kadar” açmaksa, neden bir son kullanma tarihi var? Teklif bu Ekim'de sona eriyor.
Benim için bu sorular ailemin hikayesinin merkezinde yer alıyor. Babam Albert Adatto, kökleri Seville'e kadar uzanan Sefarad Yahudilerinden geliyor. Ataları, kovulmalarının ardından yüzlerce yıl şimdiki Türkiye'de yaşadı. Bebekken ailesiyle birlikte Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Seattle'ın Sefarad topluluğunda büyüdüğü için devlet okuluna girene kadar İngilizce konuşmadı. Diğer Sefaradlar gibi o da evde Ladino konuşurdu.
Annesi Anna Perahia Adatto, İspanya'nın anısını canlı tutmanın önemi konusunda onu etkiledi. Sevilla'daki aile evinin anahtarını değerli bir mülk olarak tuttu. Bir zamanlar camlı bir kitaplıkta gururla sergilenen anahtar, nesilden nesile aktarılmıştı. Ancak şimdi kaybolmuş gibi görünüyor ve Sevilla'daki evin hala ayakta olup olmadığını bilmiyorum.
Büyükannem ömrünün sonuna yaklaştığında Kudüs'e taşındı. Zeytin Dağı'na gömülmek, dirilişin geldiği zaman için birinci sınıf bir mülkte hazırlanmak istedi. Ama babama farklı bir hayalin peşinden gitmesini söyledi: Onun çocuklarını ve çocuklarının çocuklarını al ve İspanya'ya dön.
Ve öyle yaptı. Babam 1970'lerde ve 80'lerde İspanya'ya düzenli geziler yapardı, ancak sınır dışı edilmenin 500. yıldönümü olan 1992 yazında, ailem çocuklarını, eşlerini ve çocuklarını toplayarak İspanya'ya döndü. Kendimizi Sevilla'da kurduk ve tarihimizde önemli bir yere sahip olan Toledo, Cordoba ve Granada kasabalarını ziyaret ettik.
Bir Aşkenazi Yahudisi olan kocam, babamın 1492 kutlamasını şaşkınlıkla karşıladı. "Tam olarak neyi kutluyoruz?" O sordu. "Sonuçta seni kovdular." Ona çocukken çok sık duyduğum cevabı verdim. "Çıkarmak bir hataydı. Elbette dönmeliyiz.”
Yine de babamın İspanya'ya yaptığı birçok geziyi Don Kişotvari arayışlar olarak gördüm. Onlara “barış ve dostluk misyonları” adını verdi. anları hatırlamak istedi. convivencia-Hıristiyanlar, Müslümanlar ve Yahudiler arasındaki karşılıklı saygı ve işbirliği zamanları- babam için alev alev yanıyordu. Şiddet, ıstırap ve terör, ateşi unutmuş küller gibi hafızalardan çekildi.
Babam 1996'da öldü. Yaklaşık 20 yıl sonra İspanya Sefaradlara vatandaşlık teklif ettiğinde ben, iki oğlum ve ailemin diğer üyeleriyle birlikte başvurmaya karar verdim. Başvuru sürecine başladığımızda, basit bir mesele değil, İspanya'nın Sefaradlarla yeniden karşılaşmasının ne anlama geleceğini merak etmeye başladım.
2015 yasası onaylandığında, İspanya adalet bakanı Rafael Catalá, “Bugün, haksız yere sınır dışı edilenlerin tüm torunları için kapıyı yeniden açan bir yasayı onayladık. Bu yasa geçmişte kim olduğumuz, bugün kim olduğumuz ve gelecekte ne olmak istediğimiz hakkında çok şey söylüyor: Açık, çeşitli ve hoşgörülü bir İspanya.”
İspanya'nın demokratik projesi, çok kültürlülük özlemleri ve Yahudi kültür kurumlarına verdiği destek, çok da uzak olmayan bir geçmişte olmayan elverişli koşulları sağlıyor. Diktatör Francisco Franco'nun yönetimi sırasında vatandaşlık başvurusunda bulunmayı hayal bile edemezdim. Ancak kısa süre sonra “yeniden açılan” kapının içinden geçmenin kolay olmadığını öğrendim.
Vatandaşlık yasası çıkarıldığında umutlar yüksekti. İspanyol hükümetinin üyeleri ve İspanya'daki Yahudi örgütlerinin temsilcileri, 100.000 ila 200.000 Sefarad Yahudisinin başvuracağını öngördü. (Aynı zamanlarda Portekiz, Sefaradları vatandaş olmaya davet eden kendi yasasını çıkardı.)
İspanya Adalet Bakanlığı tarafından 2015 yasasına göre vatandaşlık için onaylanan gerçek sayı şaşırtıcı derecede küçüktü - bakanlığa göre bu ay itibariyle sadece 5,937. Bizimki de dahil olmak üzere binlerce başvuru yolda olduğu için toplam hala artıyor. Ancak iyimser tahminler bile, onay rakamının 20.000'i geçme olasılığının düşük olduğunu gösteriyor.
Bunun bir nedeni, dünyadaki Sefarad Yahudilerinin Sefarad'ı kendi topluluklarında yeniden yaratmalarıdır. Ortak bir miras ve dini ayinle birleşmiş çeşitli ve çok dilli bir halk olan Sefaradlar, yüzlerce yıllık “sürgün”leri sırasında yeni yuvalar kurmuşlardır. 15. yüzyıl İspanyol dili ve kültürünün değerli yönlerinin koruyucularından daha fazlası olan Sefaradlar, uzun bir kültürel yaratım ve adaptasyon sürecine dahil olmuşlardır. Ladino, İbranice, Arapça, Türkçe, Fransızca ve Yunanca dahil olmak üzere birçok dili bünyesine katmıştır. Arapçayı takip ederek, örneğin, iyi bir şey olduğunda, Sefaradlar der ki maşallah onun yerine mazel tov.
Bugün, Sefarad kültürü ve çalışmaları dünya çapında yeniden canlanıyor. Sıklıkla ölü bir dil olarak ilan edilen Ladino öğretiliyor. Sefaradlar, İspanya'nın Yahudi mirası siteleri ağını ziyaret edebilir ve İspanyol vatandaşı olmadan İspanya'nın Yahudi topluluklarına bağlanabilir.
Ancak çok az Sefarad'ın vatandaşlık başvurusunda bulunmasının daha sıradan bir nedeni de var. İspanyol vatandaşlık yasasının ruhu ile bürokratik ve sivil idaresi arasında büyüyen bir boşluk var.
Başvuru süreci göz korkutucu ve zordur. Kanun, Sefaradların mevcut vatandaşlıklarından vazgeçmelerini veya İspanya'da ikamet etmelerini şart koşmuyor. Bununla birlikte, gereklilikler Sefarad soyunun kanıtını (kişinin pratik yapan bir Yahudi olması gerekmez), dört saatlik sıkı bir İspanyolca dil sınavı ve bir vatandaşlık sınavını içerir. Doğum belgelerinden adli sicil kontrollerine kadar her belge tercüme edilmeli, noter tasdikli ve apostil mührü ile tasdik edilmelidir. Başvuru sahiplerinin bir İspanyol noter ile imzalamak için İspanya'ya seyahat etmeleri gerekmektedir ve ailemiz de dahil olmak üzere birçok kişi vatandaşlık sürecinde gezinmeye yardımcı olması için bir İspanyol avukat tutar.
İspanya Parlamentosu'nda vatandaşlık yasası tartışılırken bu engeller gözden kaçmadı. Katalonya'dan bir temsilci olan Jordi Jané i Guasch, tarihi bir tazminat biçimi olarak yasanın "ağır eksiklikler" içerdiğini ve insanları başvurmaktan caydıran bir "engel yol" olduğunu gözlemledi. Bask Ülkesinden bir milletvekili olan Jon Iñarritu García, "Bu yasa bir yanlışı düzeltmez" dedi. “Daha çok bir sembol, bir ilk adım”.
Engellere rağmen Sefaradlar başvuruyor. Pek çok kişiyle konuştum ve ortaya bir motifler mozaiği çıktı. Venezuela ve Türkiye gibi yerlerde Sefaradlar zorlu ekonomik veya siyasi koşullardan kaçmak istiyor. Nispeten yüksek sayıda başvuru sahibi olan diğer ülkeler arasında İsrail, Meksika, Arjantin, Kolombiya, Brezilya ve Amerika Birleşik Devletleri bulunmaktadır. Bu başvuru sahiplerinin birçoğu, özellikle 20'li ve 30'lu yaşlarda olanlar, sadece dünyayı dolaşmayı kolaylaştırmakla kalmayan, aynı zamanda vize gerektirmeden blok genelinde yaşama ve çalışma hakkı sunan bir Avrupa Birliği pasaportu alma fikrini beğeniyor.
Genç ve yaşlı adaylar için İspanyol vatandaşlığı, geçmişle bugünü birbirine bağlayan sembolik bir köprüdür, Sefarad köklerine bağlanmanın bir yoludur. Eşi Liliana ile birlikte tüm dünyada Sefaradlar hakkında haber yapan bir ağ olan eSefarad'ı kuran Buenos Aires'ten Marcelo Benveniste bana şöyle dedi: "Bunun aşkın bir an olduğuna inanıyorum. Vatandaşlık yasasından daha fazlasıdır. Dedelerimizden bize miras kalan bir an. Şimdi bunu aktaracak nesil biziz.”
İspanya Yahudi Cemaatleri Federasyonu başkanı Isaac Querub bana 90'lı yaşlarının başında İspanyol vatandaşlığı verilen en eski Sefaradlardan biri olan Fransız bir kadın olan Annette Cabelli'nin hikayesini anlattı. Bir kız olarak, ailesiyle birlikte Selanik'ten toplandı ve Auschwitz'e sürüldü. Geldiklerinde annesinin elini tuttu. Yakında ayrıldılar ve annesini bir daha hiç görmedi. Annesi her zaman İspanya'ya dönmek istediğinden bahsetmişti ve Annette onun anısını onurlandırmak için İspanyol vatandaşı oldu.
2015 vatandaşlık yasasının yalın ifadesiyle İspanya'nın yüzyıllarca süren "sessizliği ve unutuluşu" hala günümüze musallat oluyor. İspanya'daki Yahudi tarihi yerlerinde turizm patlama yaşıyor, ancak bu yerler, gelişen bir Yahudi topluluğunun işaretleri değil, geçmişin muhteşem kalıntılarıdır. Örneğin Toledo'da, sınır dışı edilmeden önce İspanya'da inşa edilen son sinagog olan ünlü El Tránsito sinagogu güzel bir şekilde restore edilmiş ancak boş duruyor. Aktif bir cemaati yoktur. Çevredeki sokaklar Yahudi dini objeleri (mezuzahlar, menoralar, Davut Yıldızları) satan mağazalarla doludur, ancak birkaç koşer restoranı da dahil olmak üzere bu başarılı işletmeler Hıristiyanlara aittir ve İsrail, ABD ve Çin gibi yurtdışından gelen turistlere hizmet vermektedir. .
İspanya'nın Toledo kentindeki El Tránsito sinagogunun dış cephesi. (Santiago Lyon / AP)
Yahudi tarihi mekanlarının restorasyonu, İspanya'daki Yahudi kültürel ve dini örgütlerinin yeniden canlandırılması ve Sefaradlara vatandaşlık teklifi, İspanya'nın anti-Semitizm tarihinin zemininde gerçekleşiyor. İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde, İspanya tarafsızlığını ilan etti, ancak erken aşamalarda Nazileri destekledi. Franco, 1939'daki Noel mesajında, Yahudilere "rahatsızlık" ve "tehlike" olan bir "ırk" olarak ince örtülü bir atıfta bulundu ve "biz, Tanrı'nın lütfu ve Katolik Kralların net vizyonuyla bizler" dedi. , yüzyıllardır bu ağır yükten kurtulmuşlardır.” Ancak İspanya Yahudileri sınır dışı etmedi - aslında, Nazilerden kaçan binlerce Yahudi, diğer ülkelere giderken İspanya'dan güvenli bir şekilde geçti. Savaş sonrası dönemde, Franco itibarını geri kazanmaya ve partisi ve destekçileri arasında yaygın olan Yahudi karşıtlığını aklamaya çalıştı.
İspanyol halkı, Anti-Defamation League ve Pew Araştırma Merkezi tarafından yapılan anketlere göre, diğer Batı Avrupa ülkelerinden daha fazla, hala birçok Yahudi karşıtı klişeleri barındırıyor.
İspanya'da Yahudi aleyhtarı inançlar özellikle eğitimliler arasında yaygındı. İspanya Anti-Semitizm Gözlemevi tarafından hazırlanan bir rapor, İspanyol halkının yüzde 58'inin “Yahudi halkının ekonomiyi ve medyayı kontrol ettikleri için güçlü olduğuna” inandığını ortaya koydu. Üniversite öğrencileri arasında bu oran yüzde 62'ye ulaşıyor ve “siyasetle ilgilenen” katılımcıların yüzde 70'i bu görüşte. Bazı İspanyol anti-Semitizmi, Yahudileri İsraillilerle aynı kefeye koyma ve her ikisine de İsrail-Filistin çatışmasının merceğinden bakma eğilimini yansıtıyor. İspanya, Avrupa Birliği'ne girmenin bir koşulu olarak kabul ettiği 1986 yılına kadar İsrail devletini tanımadı.
İspanya'nın Yahudi cemaatinin uzun süredir lideri olan Querub, "İspanya artık Yahudi karşıtı bir ülke değil, ancak karanlık efsaneler, yalanlar ve cehaletten beslenen Yahudi karşıtı önyargılar devam ediyor" olduğuna inandığını söyledi. Bir e-postada şunları ekledi: “İspanyolca dilinde hala ne yazık ki medyada, siyasi sınıflar arasında ve tabii ki sokakta oldukça sık kullanılan Yahudi karşıtı ifadeler var—perro judio [Yahudi köpeği], judiada [pis bir numara, zalim bir hareket veya gasp] ve judio [tefecilerle ilişkili].”
Leon şehrinde, kırmızı şarapla karıştırılmış limonata adı verilen bir limonata içerler. matar judios (“Yahudileri öldür”) Kutsal Hafta boyunca. “Şerefe” veya “aşağıdan yukarı” yerine yerel içki tezahüratı “Yahudileri öldüreceğiz”. Yüzlerce yıl boyunca İspanya'nın kuzeyindeki bir köye Castrillo Matajudios ("Castrillo Yahudileri Öldür") adı verildi. Sakinler nihayet 2014'te adı değiştirmek için oy kullandılar.
Bu tarihe rağmen, özellikle eğitim alanında, anti-Semitizmin kökünü kazımak için önemli ilerlemeler kaydedilmiştir. 2018'de İspanya Yahudi Cemaatleri Federasyonu, İspanya Eğitim Bakanlığı ile “İspanya'da Yahudi düşmanlığının ortadan kaldırılması” için bir anlaşma imzaladı. İspanyol devlet okulları artık Holokost hakkında eğitim veriyor. Yahudi kültür kurumları gelişiyor, çoğu hükümet desteğiyle. Şimdiki kral, Felipe VI, babası Juan Carlos I gibi, Yahudi cemaatini destekleyen güçlü, etkili bir ahlaki sestir.
Babamın İspanya rüyasını düşündüğümde, gaddarlığın Kişotvari arayış içinde sarmal olduğunu fark ediyorum. Sefarad özlemi, bir nostalji egzersizinden çok, şiddet ve kan, katliamlar ve zorla din değiştirmeler, travma ve kurtuluşla iç içe bir yolculuktur.
yunanca kökü nostalji—nostos— "eve dönüş" anlamına gelir. Homeros macera ve diğer Yunan hikayeleri, Yunan kahramanlarının Truva'dan eve zorlu, çoğu zaman şiddetli geçişini anlatıyordu. Ev basit bir sığınak değil, kendi içinde çatışmalarla dolu bir yerdi. Sefaradların nostosu da öyle.
Bir Katolik ve 20. yüzyılın en büyük Katalonyalı şair ve romancılarından biri olan Salvador Espriu, İbranice kelimeyi kullandı. Sefarad İspanya için bir metafor olarak. İspanya İç Savaşı ve Franco'nun diktatörlüğü sırasında sanatçı olarak reşit oldu. Onun için Sefarad, İspanyol tarihine musallat olan zulüm ve hoşgörüsüzlüğün ötesine geçen bir adalet idealini temsil ediyordu. Espriu, kendi sesini bir “sürgün”, kendi ülkesindeki baskının eleştirmeni olarak ifade etmenin bir yolu olarak Yahudilerin sürgününü ve eve dönüş özlemini çağrıştırdı.
1960'larda başlıklı bir şiir yazdı. La Pell de Brau (“The Bull-Hide”), beni dönüş yolculuğuma teşvik eden radikal uzlaşma umudunu yakalıyor.
Yani, ne zaman birisi
bize sorar
bazen sert bir sesle:
"neden kaldın
burada, bu sert, kuru toprakta,
bu topraklar kana bulandı mı?
Bu, kesinlikle karşılaştığınız toprakların en iyisi değil
uzun süre
duruşma
Sürgününüzün”—
küçük bir gülümsemeyle
babalarımızı hatırlayan
ve dedelerimiz, sadece diyoruz ki:
"Rüyalarımızda, evet, öyle."
İspanya: Sefarad Yahudileri Tekrar Hoş Geldiniz. Belki
İspanyol hükümeti, 1492'de ülkeden sınır dışı edilen Sefarad Yahudilerinin soyundan gelenlerin, diğer ülkelerdeki vatandaşlıklarından vazgeçmelerini gerektirmeden İspanyol vatandaşlığı aramalarına izin verecek bir yasayı onayladı.
İspanya kabinesi tarafından 7 Şubat'ta onaylanan ve halen İspanya Parlamentosu tarafından onaylanması gereken yeni yasa, 2012'de duyurulan ve buna uygun olan ancak buna hakkı olmayan Sefarad Yahudilerine İspanyol vatandaşlığı veren önceki bir girişimi değiştiriyor. çoğunun diğer vatandaşlıklarını korumasına izin verir.
İspanyol hukuku normalde yalnızca komşu Andorra veya Portekiz'den veya Latin Amerika ve başka yerlerdekiler gibi eski kolonilerden gelen insanlar için çifte vatandaşlığa izin verir.
Çifte vatandaşlığa izin veren reform, İsrail, Fransa, Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere birçok Sefarad Yahudisinin sonunda yerleştiği ülkelerde 3,5 milyona kadar sakine - vaka bazında - İspanyol vatandaşlığının verilmesiyle sonuçlanabilir. Latin Amerika'dakiler gibi.
Sefarad Yahudileri için sözde Geri Dönüş Hakkı (Sefarad İbranice'de İspanya anlamına gelir) ilk olarak Kasım 2012'de duyuruldu. Bununla birlikte, başvuru süreci, başından beri, yasanın belirli bölümlerinin nasıl yorumlanacağı konusundaki kafa karışıklığı nedeniyle durdu. sayısız bürokratik snafus tarafından olduğu gibi.
Örneğin, İspanya'nın ilk teklifinin yalnızca kendilerini Yahudi olarak tanımlayanlar için geçerli olduğu anlaşıldı. Sefarad'a uygulanacağı anlaşılamadı anousim (anousim İbranice'de "zorlanmış" anlamına gelir), İspanyol Engizisyonu tarafından Roma Katolikliğine geçmeye zorlanan Yahudilerin torunları (bazen kripto-Yahudiler veya Marranolar, İspanyolca'da domuz anlamına gelir). laik olduğu da anlaşıldı anousim İspanyol vatandaşlığı elde etmeden önce dini eğitim almaları ve resmi olarak Yahudiliğe geçmeleri gerekiyordu.
İspanyol Engizisyonunun işkence odası. (Resim kaynağı: Wikimedia Commons)
Ancak İspanya Adalet Bakanı Alberto Ruiz-Gallardon, 7 Şubat'ta Madrid'de düzenlediği basın toplantısında, başvuranların Yahudi olması gerekmediğini, mevcut din ve/veya inançları ne olursa olsun Sefarad mirasına sahip olan herkesin yeni yasa kapsamında İspanyol vatandaşlığına başvurabileceğini söyledi. kanun.
Yasa ayrıca adayların Sefarad geçmişlerini soyları, soyadları veya dilleri aracılığıyla kanıtlamaları ve İspanya'daki Yahudi Toplulukları Federasyonu'ndan (FCJE) bir sertifika almaları gerektiğini belirtir. Ancak FCJE web sitesinde, yasanın kriterleri ve gereklilikleri daha net bir şekilde anlaşılmadan herhangi bir sertifika yayınlamayacağını söylüyor.
Hayal kırıklığına ek olarak, birçok başvuru sahibi Madrid'deki yetkililerden ve denizaşırı İspanyol diplomatlardan doğru bilgi veya yardım alamadı.
Sonuç olarak, İspanya vatandaşlık girişimini bir yıldan uzun bir süre önce duyurduğundan beri, Adalet Bakanlığı 100'den az Sefarad Yahudisine vatandaşlık verdi ve bunların tümü yeni yasadan önce yürürlükte olan mevcut vatandaşlığa kabul kuralları uyarınca başvuruda bulundu ilân edildi.
Ruiz-Gallardón, yeni önlemin İspanyol vatandaşlığı elde etmeyle ilgili bürokratik çemberleri hafifleteceğini söyledi. Bakan ayrıca hareketin "tarihi bir hatayı düzelteceğini" ve İspanya'nın İspanyol dilini ve kültürünü dünyaya yaymak için Sefarad toplumuna borçlu olduğunu söyledi.
"Bugün çıkardığımız yasanın derin bir tarihi anlamı var: sadece 1492'de Yahudileri kovma kararnamesi gibi geçmişimizde gurur duymamamız gereken olaylarla ilgili değil, aynı zamanda İspanya gerçeğini de yansıttığı için. açık ve çoğul bir toplum," dedi Gallardón.
Ancak adalet bakanı, çifte vatandaşlık yasasının İspanya Parlamentosu'nun alt meclisi olan Milletvekilleri Kongresi'nde milletvekilleri tarafından ne zaman oylanacağını söylemedi.
İspanyol siyasi yorumcular, hükümetin çifte vatandaşlık girişiminin ardındaki sebep ve zamanlama hakkında spekülasyonlar yapıyorlar.
Sefarad Yahudilerinin Geri Dönüş Hakkı'nı ilan etmesinden sadece bir hafta sonra Madrid, Filistin Yönetimi'nin Birleşmiş Milletler'deki statüsünün yükseltilmesi yönünde oy kullandı.Oylama İsrail hükümetini kızdırdı ve bazı İspanyol analistler, İspanya'nın vatandaşlık önleminin Kudüs'ü yatıştırmak için bir "göz kırpma" (guiño) olduğundan daha az ve hiçbir şey olmadığı yönünde spekülasyon yaptılar.
Elbette, İspanya-İsrail ilişkisi, resmi diplomatik ilişkilerin kurulduğu Ocak 1986'dan bu yana gergin durumda. FCJE ve istikrarlı bir istikrar belgeleyen diğer gözlemci gruplara göre, İspanya sürekli olarak Avrupa'nın en anti-Semitik ülkelerinden biri olarak yer alıyor. Ülkedeki Yahudilere ve mülklere yönelik anti-Semitik saldırıların artması.
İspanyol antisemitizmi, çok sayıda İspanyol insanının Yahudileri sevmediğini sürekli olarak gösteren kamuoyu yoklamalarına da yansıyor. Örneğin, Pew Araştırma Merkezi tarafından yapılan bir anket, tüm İspanyolların neredeyse yarısının Yahudiler hakkında olumsuz görüşlere sahip olduğunu ortaya koydu İspanya, Avrupa'da Yahudilere ilişkin olumsuz görüşlerin olumlu görüşlere ağır bastığı tek ülkeydi.
İkili ilişkiler, Siyonizmi küçümsediğini gizlemeyen ve İsrail ve Yahudi karşıtı çıkışlarından gurur duyan Sosyalist Başbakan José Luis Rodriguez Zapatero'nun iktidarda olduğu 2004-2011 döneminde düşük bir noktaya geldi.
Yalnızca 2009 ve 2011 yılları arasında Zapatero hükümeti, boykotlar, elden çıkarmalar ve yaptırımlar, kanunlar ve diğer yollarla İsrail'i gayri meşrulaştırmaya yönelik ideolojik kampanyaların liderleri arasında yer alan Filistinli ve İspanyol STK'lara 15 milyon Euro'dan (20 milyon $) fazla İspanyol vergi mükellefi fonu akıttı. Yakın tarihli bir rapora göre şeytanlaştırma.
Aralık 2011'de göreve başlayan Mariano Rajoy'un merkez sağ hükümetinin Madrid-Kudüs ilişkisini (burada, burada ve burada) daha dengeli hale getireceğine dair umutlar, sürekli yayılan İsrail karşıtı söylemler tarafından alt üst edildi. José Manuel García-Margallo liderliğindeki İspanya Dışişleri Bakanlığı'ndan.
Mart 2013'te García-Margallo, Gazze'de Hamas'a akredite bir İspanyol konsolosluğu açma planlarını açıkladı. Ancak AB'nin Hamas'ı terör örgütü olarak sınıflandırdığını ve planının İspanya'yı Gazze'de konsolosluğu olan tek AB ülkesi haline getireceğini öğrendikten sonra utanarak geri adım attı.
Daha yakın zamanlarda, İsrail Dışişleri Bakanlığı İspanyol büyükelçisini (artı İngiltere, Fransa ve İtalya'nınkileri) Filistinlilere karşı "sürekli tek taraflı duruşunu" protesto etmesi için çağırdı. Aynı günün ilerleyen saatlerinde düzenlediği basın toplantısında İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, "bu ikiyüzlülüğü durdurmanın" ve "bu tartışmaya biraz denge ve adalet enjekte etme zamanının geldiğini" söyledi.
"Birkaç ev inşa edildiği için AB büyükelçilerimizi çağırıyor? AB Filistin büyükelçilerini İsrail'in yok edilmesini teşvik eden kışkırtma için ne zaman çağırdı?" Netanyahu dedi.
Diğerleri, Rajoy hükümetinin İspanya'nın Avrupa Birliği'nin en zorlu sorunları arasında yer alan ekonomik sorunlarına çare bulmanın bir yolu olarak Yahudileri çekmeye çalıştığını söylüyor.
Sefarad Yahudilerini İspanya'ya geri döndürmeden sadece birkaç gün önce hükümet, çöken bir gayrimenkulü canlandırmak için 160.000 Euro'dan (220.000 $) fazla ev satın alan yabancılara oturma izni (ABD yeşil kartına eşdeğer) vereceğini duyurdu. Pazar.
Shavei İsrail'in başkanı Michael Freund, "Sefarad diasporası, ziyaret etmek, yerleşmek ve yatırım yapmak için havuzun çekilmesi şartıyla, İspanya ve Portekiz ekonomilerine fayda sağlama potansiyeline sahip büyük bir havuz olarak görülebilir" dedi. İsrail'e dönenler" İbranice), İsrail ve Yahudi halkıyla olan bağlarını güçlendirmek için dünyanın dört bir yanındaki Yahudilerin torunlarına ulaşan bir organizasyon.
Freund, "Beş yüzyıl önce, sınır dışı edilme, kısmen İberyalı hükümdarlar Yahudilerin varlıklarını istedikleri için gerçekleşti," dedi. İsrail Zamanları. Şimdi kısmen aynı sebepten dolayı Yahudileri geri alma çabalarını görüyoruz” dedi.
İspanyol hükümeti, yeni yasaya göre kaç kişinin vatandaşlık başvurusunda bulunacağını beklediğini söylemedi. Bugün dünya çapında üç milyondan fazla Sefarad Yahudisi olduğu tahmin edilmektedir. Çoğu İsrail, Amerika Birleşik Devletleri, Belçika, Fransa, Yunanistan ve Türkiye'de yaşıyor, ancak Latin Amerika'da, özellikle Arjantin, Brezilya, Şili, Kosta Rika, Meksika ve Venezuela'da da büyük topluluklar var.
İspanya, Avrupa Birliği'ndeki en küçük Yahudi topluluklarından birine sahiptir. Şu anda İspanya'da 50.000'den az Yahudi yaşıyor - 47 milyonluk toplam İspanyol nüfusundan - Yahudilerin Roma Katolikliğine geçmeye veya ülkeyi terk etmeye zorlandıkları 1492'den önce ülkede yaşayan Yahudilerin çok küçük bir kısmı.
Sürgün Fermanı, 31 Mart 1492'de İspanya'nın Katolik Hükümdarları (Kastilyalı I. Isabella ve Aragon Kralı II. Ferdinand) tarafından yayınlandı. Elhamra Kararnamesi olarak da bilinen ferman, Yahudilere aynı yılın 31 Temmuz'una kadar Kastilya ve Aragon Krallıkları ile topraklarını ve mallarını terk etmelerini emretti.
Kararnamenin sonucu olarak 400.000'e kadar Yahudi'nin İspanya'yı terk ettiğine inanılıyor, ancak doğru verilerin yetersizliği nedeniyle gerçek sayı tartışmalı. Cizvit tarihçisi Juan de Mariana (1536-1624), en eski zamanlardan beri İspanya'nın tarihini anlatan başyapıtı Historiae de rebus Hispaniae'de (1592) bu rakamı 170.000 aile veya 800.000 Yahudi olarak belirtirken, birçok modern bilim adamı bunun doğru olduğuna inanıyor. rakamın 350.000 civarında olması daha olasıydı.
Akademisyenler ayrıca Roma Katolikliğine geçerek sınır dışı edilmekten kaçınmayı seçen Yahudilerin sayısının 50.000 ila 300.000 arasında olduğunu tahmin ediyorlar. Din değiştirmeyen birçok Yahudi idam edildi.
soeren kern New York merkezli Kıdemli Araştırmacı Gatestone Enstitüsü. Ayrıca Madrid merkezli Grupo de Estudios Estratégicos / Strategic Studies Group'ta Avrupa Siyaseti Kıdemli Üyesidir. onu takip et Facebook ve heyecan.
& 2021 Gatestone Enstitüsü'nü kopyalayın. Her hakkı saklıdır. Burada basılan makaleler, Editörlerin veya Gatestone Enstitüsü'nün görüşlerini yansıtmayabilir. Gatestone web sitesinin hiçbir bölümü veya içeriği, Gatestone Institute'un önceden yazılı izni olmaksızın çoğaltılamaz, kopyalanamaz veya değiştirilemez.
Yahudiler BİN KEZ kovuldular mı
Kayıtlı tarih boyunca Yahudilerin 1000'den fazla kovulmasına neden olan gerçekten sadece din miydi, yoksa hikayenin başka bir yanı var mı?
"Siyonizm, Yahudilerin asimile olmayı reddetmesinin bir ifadesidir. Yahudiler varsa
acı çektiler, çünkü kendilerini seçilmiş bir halk olarak gördüler."
-Hayal kırıklığının Anatomisi
Yahudilerin Ev Sahibi Ülkelerden kovulmaları:
950-930 Yahuda kabilesi ve Benyaminoğulları kabilesi, İsrailli kabileler grubundan atıldı. Güney Kenan'a (Filistin) yerleşirler. [Editörün Notu: Bu ulusun mükemmel araştırmasına büyük saygı duyması gereken Dr. Henderson'a tüm saygımla, Yahuda Hanedanından "yahudiler" olarak bahsetmek doğru değil, çünkü kendileri özgürce kabul ettikleri Edomlular olduklarını kabul ediyorlar. Yakup'un Tanrı'nın nefret ettiği kardeşi Esav'dır]
554 Clement Piskoposluğu (Fransa)
561 Uzzes Piskoposluğu (Fransa)
1016 Kırım [Türkiye'ye ve Mısır]
1100'ler Almanya, Polonya'ya yerleştirildi
1159 Silezya, Polonya'ya yerleştirildi
1290 İngiltere, Edward I tarafından. Bu 350 yıl sürdü! Birçoğu Hollanda'ya yerleştirildi
1290 Galler, Fransa ve Hollanda'ya yerleştirildi
1306 Fransa, çoğu Provence ve İspanya'ya gidiyor
1349-1360 Macaristan [Çek'e]
1348 Almanya, Çek'e yerleşti
1394 Fransa ve Fransız Etki Alanları, Kral Charles tarafından
1421-1422 Avusturya, Çek'e yerleşti
1445 Litvanya'dan Kırım'a yerleştirildi
1492 İspanya - Yahudilere Hristiyanlığı kabul etmeleri veya ayrılmaları için üç ay süre verildi. Kral Ferdinand ve Kraliçe Isabella'nın Bildirisiyle Elhamra Kararnamesi, Sınır Dışı Edilme Fermanı:
[liste Fermandan sonra devam eder]
ISABEL ve Fernando, 31 Mart 1492'de
şöyle başlayan bir belge:
"Biliyorsun ya da bilmelisin ki, bize haber verildiğinden beri
bizim alemlerimizde bazı kötü Hıristiyanlar olduğunu
Kutsal Katolik İnancımızdan Yahudileştiren ve irtidat eden,
Yahudilerin önemli iletişimleri nedeniyle
Hristiyanlar, Cortes'te söz konusu (Yahudilere) emrettik.
geçen yıl 1480'de Toledo şehrinde düzenlediğimiz
alemlerimizin tüm şehirlerinde, kasabalarında ve yerlerinde ayrı. . .
ve onlara Yahudiler ve gidecekleri ayrı yerler verdi.
onların ayrımıyla meseleyi umarak yaşayabilir
giderilebilir. Üstelik çabaladık ve verdik
söz konusu alemlerimizde engizisyon yapılması için emirler ve
Bildiğiniz gibi, daha uzun süredir yapılmış olan senyorlar
on iki yıl ve bitti ve birçok suçlu kişi
iyi bilindiği gibi, onun tarafından mahkum edildi. . . . (Yine) kalır
ve Hıristiyanlara verilen büyük zarar açıktır.
katılımın sonucudur ve sonucudur,
yaptıkları ve tuttukları konuşma ve iletişim
her zaman yapacaklarını kanıtlamış olan Yahudilerle
mümkün olan tüm yol ve yöntemlerle bozmaya ve
sadık Hıristiyanları Kutsal Katolik İnancımızdan uzaklaştırmak,
ve onları ondan ayır ve onları kendine çek ve saptır.
kötü inanç ve görüşlerini onlara öğreterek
oruç tutan törenler ve kanunlarına uyulması
okumaları ve onlara ne yapmaları gerektiğini öğretmeleri sırasında
onların kanunlarına göre inanıp riayet ederek onları ve
oğulları sünnet edilecek. . . kendilerine bildirilmesi
Fısıh bayramları onlar gelmeden önce. . . onlara vermek ve
evlerinden mayasız ekmek ve et alarak
törenlerle katledildi. . . onları ikna edecek kadar
Musa'nın yasasını tutmak ve bunlara uymak mümkün
başka bir gerçek yasa olmadığını anlamak için
pek çok söz ve itiraftan da anlaşılacağı gibi,
sadece Yahudilerin kendileri tarafından değil, sapkın olanlar tarafından
ve onlar tarafından yaralandı, bu da büyük zarara yol açtı,
Kutsal Katolik İnancımıza zarar ve hakaret.
&quotÇünkü ciddi ve iğrenç bir suç işlendiği zaman
belirli bir kolej veya üniversitenin belirli olanları, doğru
kolej veya üniversitenin feshedilmesi ve feshedilmesi,
ve daha azı, daha büyük ve daha büyük olanlar için cezalandırılır.
diğerlerine ve iyiliği saptıranlara ve
kirlilikten dolayı şehirlerin ve kasabaların dürüst yaşamı
başkalarını yaralayabilir, hatta insanlar arasından kovulabilir,
için zararlı olan daha önemsiz nedenler için
halka açık. En büyük, en tehlikeli için ne kadar daha fazla
ve suçların en bulaşıcısı, olduğu gibi?
"Bu hesapta, birçok kişinin nasihati ve nasihatiyle
alemlerimizin rahipleri, soyluları ve süvarileri ve
meclisimizde bulunan diğer ilim ve vicdan sahibi kişiler,
konu üzerinde çok düşündükten sonra karar vermişler
söz konusu tüm Yahudilere, erkek ve kadınlara emir vermek,
krallıklar ve asla onlara geri dönmemek. olanlar hariç hepsi
vaftiz olmayı seçerseniz, Temmuz ayının ilk günü yola çıkar
ve ölüm acısı ve müsadere altında geri dönmeyin. Her kimse
belirlenen tarihten sonra Yahudileri kabul veya barınma
tüm mallarına el konuldu. Ama tüm Yahudiler atanan zamana kadar
kraliyet koruması altında kalacak ve kimse zarar vermeyecek
onları veya mallarını ölüm acısı altında Yahudiler çıkabilir
İspanya'nın altın, gümüş, darphane parası veya yasakladığı başka şeyler
krallıklarımızın yasaları, yasak olmayan ticari mallar dışında
Yahudilerin Mağrip, Cezayir, Tunus, Macaristan, Yunanistan, Türkiye, Girit, Arnavutluk, Kıbrıs, Suriye, Lübnan, Mısır ve Libya'ya göç etmesiyle bu çok büyük bir sürgündü.
1492-93 Sicilya, çoğu Tunus'a gidiyor
1494 Silezya, çoğu Polonya'ya gidiyor
1495 Litvanya, Polonya'ya yerleştirildi
1496-97 Portekiz [Hollanda, Brezilya ve Mağrip'e]
1567 Würzburg, Ceneviz Cumhuriyeti
1569 Roma ve Ancona hariç tüm Papalık Bölgesi
1654 Recife, Brezilya, Katolik Portekizliler tarafından ayrılmaya zorlandı. BUNLAR, Manhattan'a yerleşen sefardinler olan AMERİKA'DAKİ İLK YAHUDİLERDİ.
1670 Viyana, İmparator I. Leopold tarafından
1683 Amerika'daki Fransız Mülkleri, Kral XIV. Louis tarafından
1772 Yahudiler Pale of İskan'a (Rusya) sürüldü
1774 Prag, Bohemya ve Moravya
1808 Köyler ve Kırsal Alanlar (Rusya)
1815 Frankonya, Svabya ve Bavyera
1843 Rus Sınırı Avusturya ve Prusya
1862 Kentucky, Tennessee ve Mississippi. İç Savaşın harareti sırasında, Aralık ayında, ABD'li General Ulysses S. Grant'in emriyle, on dokuzuncu yüzyıl Amerikan tarihinin Yahudileri soymak, aldatmakla ilgili gerçeklerin en açık resmi bölümünü başlattı. Yahudiler savaş çabalarını baltalıyor ve ordu için kritik olan kaçak ve malzeme ticareti yapıyorlardı. Grant, 11 No'lu Genel Emri yayınladı. Yahudiler, emri tersine çeviren Başkan Lincoln'e şikayette bulundu.
1917 Yafa ve Tel Aviv, Türk Yetkililer Tarafından
1919 Bavyera (yabancı doğumlu Yahudiler)
1938-45 Nazi Kontrollü Bölgeleri
1948 Arap Ülkeleri (Uluslararası Yahudi Ansiklopedisi)
Bilgelerle alay edenlerin alçaltıcı kaderi korkunç bir hal alır.
Talmud'un gerçek metninde açıkça görülmektedir. "dedi: Nedir
senin cezan? 'Kaynayan sıcak dışkı ile' diye cevap verdiler, çünkü bir
Usta dedi ki: Bilgelerin sözleriyle alay eden,
kaynayan sıcak dışkı ile cezalandırıldı." (Git. 56b)
Atılanlar: Yahudiler her fırsatta defalarca hak iddia ettiler
anti-semitizm zamanının masum kurbanları olduklarını ve
tekrar zaman. Her zaman televizyonda ve televizyonda tasvir edilirler.
filmlerin yanlış yapmamaktan suçlu olduğu, sadece
Mesih karşıtı inançlarını uygula ve dürüst bir yaşam sür. Bir
sorgulayan zihin şunu merak etmekten kendini alamaz, eğer durum buysa -
yahudiler masumdur - neden yahudiler
Sebepsiz defalarca zulüm?
Bir adam ciddi bir suçla itham edilir ve yargılanır ve bulunursa
akranlarından oluşan bir jüri tarafından suçlu bulunsaydık, bunun için çok az neden bulurduk.
zulüm iddiasına inanmak. Ancak eğer o
durumun tam olarak böyle olduğu konusunda ısrar etti ve bunun tek nedeni kendisi
görevi kötüye kullanmakla suçlandığına diğerlerinden farklı inandı,
o zaman kendimize güvence vermek için ona ikinci bir deneme verebiliriz.
olduğuna güvenle inanarak haksızlığın kurbanı olmamıştır.
halk ikinci kez masum bir tarafı suçlu bulmaz
işlemediği suçlardan.
Başka bir jüri tarafından yapılan ikinci yargılamanın sonunda,
akranlar, adam halka karşı bir suç işlemekten suçlu bulundu,
devam eden çığlıkları dinlemek veya buna inanmak için hiçbir nedenimiz yok
zulüm. Bunun yahudiyle ne alakası var? Epeyce
basit. 250 yılından beri Yahudiler kendi başlarına
kayıtları ve sayımı, seksen bir (81) ülkeden sınır dışı edildi,
milletler veya siyasi oluşumlar. Şimdi bakalım. Seksen bir
ülkeler, seksen bir halk mahkemesi, seksen bir suçlu
kararlar ve seksen bir zulüm çığlığı.
İlk kez, belki. İkinci kez şüpheli. Ama seksen bir
Bulundukları ülkelerin halkına karşı işlenen suçlardan dolayı sınır dışı edilmeye ne zaman layık görüldü? Böyle bir iddia
insan saflığının sınırlarını en liberal sınırlarının ötesine taşır.
Yahudilerin çok protesto ettiği söyleniyor. biri geldiğinde
bu farklı halkların yaşadığı gerçeğinin farkına varmak için
çoğu vaka birbirini tanımıyordu ya da bu konuda
diğerlerinin varlığını bile duymuş, ama yine de kararlı,
bağımsız olarak, iki bin yıldan fazla bir zaman diliminde
Yahudiler o kadar ciddi suçlar işliyorlardı ki,
onları uzaklaştırmak için onları kilit, stok ve namludan sökün
evleri, birçok kez can kaybı ve büyük yıkımla
mülkün, ancak o zaman ve ancak o zaman, gerçek bir takdir
yahudi sorunu elde edilir.
Hazarlar, en yaygın olanı çeşitli zihinsel kusurlardan muzdariptir.
dar görüşlülüktür. Zaman zaman parazitlerini çizdiler
Beyaz bir uygarlığa bağlanır, yalnızca uygarlığın
üzerlerinde ölür ve vahşete düşer, bu durumda Hazarlar
katledildi çünkü artık yozlaşmış bir yönetici sınıf kalmadı
onları yerlilerin intikamından veya güçlü bir vatanseverden koruyun.
Doğal aristokrasi, Hazarları canlandırılmış topraklardan kovmak için ortaya çıkar.
uzaylı saldırısına karşı tüm doğal savunmaları ile politik yapı
Aktif. Her halükarda Hazarlar ateş ve kılıçla kovulurlar.
hayatta kalanları soykırımlar ve kovuşturma hakkında sızlanmaya bırakarak
bulundukları birkaç yüz örneğin sonuncusu
başka bir zaman için kaçmak ve içinde en yavaş, aptal ve
açgözlüleri zamanında ortaya çıkmadı.
"Geriye dönüp bakıldığında, sınır dışı edilmeler şu anki kötü durumumuza neden olmuş olabilir.
Geçenlerde bir arkadaşım dedi ki, yahudiyi kovmak frengi yaymak gibidir. tüm kalbimle katılıyorum. Baltayla tanışmaları gerekirdi."
İspanya'nın Yahudi müzelerinde neredeyse hiçbir şey İspanya'dan değil
CORDOBA, İspanya — Küçük bir turizm kasabası olan Cordoba'daki Yahudi müzesinde sergilenen en değerli eser, Yahudilerin İspanya'dan kovulmasından 100 yılı aşkın bir süre sonra yayınlanan bir Engizisyon belgesi.
1598'de el yazısıyla yazılan belge, "eski bir Hıristiyan"ın tüm haklarını "yeni bir Hıristiyan"a bahşeder ve sözde "yeni Hıristiyan"a ata binme, üniversiteye gitme ve rahip olma hakkı verir. , müze rehberi Ramon Fernandez'i açıklıyor.
Fernandez, bu sertifikayı alan adamın din değiştiren Yahudilerin torunu olma ihtimalinin olduğunu söylüyor.
“Mühtedi olduktan sonra, Yahudiler tüm Hıristiyanlarla aynı haklara sahip olmadılar. Fernandez, din değiştirenlerin ve onların soyundan gelenlerin silah taşımalarına, ata binmelerine, asilzade gibi davranmalarına, ipek giymelerine veya gümüş ve altın giymelerine beş nesil boyunca izin verilmedi” diye açıklıyor Fernandez.
“Bu belge muhtemelen çok pahalıydı. Hristiyan bir isim veriyor, ancak eski bir Yahudi hakkında [olabilecek] bir belgeydi” diyor.
Casa de Sefarad müzesindeki diğer öğeler daha yeni — ve don’t İspanya menşeli. Bunun yerine, küçük Yahudi müzesi, Sefarad Yahudilerinin sınır dışı edildikten sonra yerleştikleri ülkelerden gelen bir karmakarışık eser sunuyor.
Burada ziyaretçiler, İstanbul'daki bir sinagogdan bir kömür yakıcısı ile Fas'tan Davut Yıldızı'nın bulunduğu renkli kil kaseleri ve Kuzey Afrika'dan altın iplikle işlenmiş bir Yahudi kadının elbisesini görebilirler. Müze rehberleri ziyaretçilere, elbisenin önemli olduğunu çünkü Yahudi altın işlemelerinin, şimdi İspanyol rahiplerin ve boğa güreşçilerinin kostümlerini süsleyen altın ipliğin ilham kaynağı olabileceğini söylüyor. Müzedeki hiçbir şey 500 yaşında değil. En eski Yahudi eşyası, 18. yüzyıldan kalma bir Fas taş Hanuka lambasıdır.
Yahudilerin İspanya'da yaşadığı dönemden kalma Yahudi eserlerine gelince, — müzede hiç yok.
"Var olmayan bir şeyi arıyor olurdun. Fernandez, [İspanya'daki Yahudi yaşamının] hiçbir maddi ayak izi yok ”diyor. “İspanya'da 1500 yıldır devam eden Yahudi varlığından bahsediyoruz” diyor, ancak hiçbir şey hayatta kalmadı.
Küçük bir kısmı alındı, bazıları gizlendi, ancak çoğunluğu aktif olarak yok edildi. Hıristiyanlar, Yahudilerin varlığının hatırasını bile ortadan kaldırmak istediler” diyor.
Ziyaretçiler İspanya'daki diğer Yahudi müzelerinde de benzer bir deneyim bekleyebilirler. Son 10 yılda, turistlerin ziyaret etmesi muhtemel olan hemen hemen her İspanyol şehrinde özel Yahudi müzeleri açıldı.
Barselona ve Ubeda'da sinagog müzeleri, Girona ve Sevilla'da Sefarad müzeleri ve Granada'da iki Yahudi müzesi bulunmaktadır. Ancak bu müzelere gelen pek çok ziyaretçi, sergilenen eşyaların aslında İspanyol olmadığını fark etmeyebilir.
Barselona'daki sinagog müzesinde, bir ziyaretçi binanın aslında bir sinagog olduğunu nereden bildiğini sorduğunda tur rehberi sıkıntı gösteriyor.
Müze rehberi, ziyaretçinin Fas'tan küçük bir Yahudi dini eşya koleksiyonunun sergilendiği küçük odaya girmek için bir "bağış" bırakması konusunda ısrar ettikten sonra, duvarlardan birinin garip bir şekilde doğuya bakması nedeniyle olduğunu söylüyor. (Taş veya diğer arkeolojik kanıtlar üzerinde İbranice yazıtlar olmadığı için Fernandez, Barselona ve Ubeda Yahudi müzelerinin aslında eski sinagoglar olduğuna ikna olmadığını söylüyor. İspanya'da onaylanmış yalnızca üç sinagog var, diyor: Toledo'da ikisi ve Biri Cordoba'da.)
Granada'da, "Unutulmuşların Sarayı" olarak tercüme edilen Palacio de los Olvidados müzesinde, sergilenen eski Yahudi eşyalarının sıkıntısı yok: renkli bir el yazısı İbranice kitap, İbranice harflerle metal bir tabak ve bazı eski menoralar .
Ancak öğelerin yanındaki açıklamalar nesnelerin kökeninden bahsetmiyor, bu da ziyaretçilere eserlerin 1492'deki sınır dışı edilmeden önce İspanya'daki Yahudi yaşamıyla ilgili olduğu izlenimini veriyor. 2016, müzenin "İspanya'nın dört bir yanından toplanmış" Yahudi kalıntılarını sergilediğini söylüyor.
Bununla birlikte, sorgulandığında, müzedeki personel, her bir öğenin nereden geldiğinden tam olarak emin olmasalar da, sergilenen öğelerin neredeyse tamamının Fas'tan geldiğini kabul ediyor.
Müzede ayrıca Sefarad Yahudilerinin İspanya'dan sürüldüklerinde bir gün evlerine dönmeyi umarak yanlarında taşıdıkları iddia edilen eski bir anahtar seti de bulunuyor. Ancak bu bir efsane, müze tur rehberi Sara Alvarez'i kabul ediyor. Sergilenen eserlerin açıklamalarında bir kez “Fas” kelimesi geçmiyor.
Sefarad bir aileden gelen Batsheva (Beatriz) Chevalier-Sola'nın özel evinde bulunan Granada'nın diğer Yahudi müzesinin koleksiyonu daha azını sunuyor.
Chevalier-Sola'da büyükbabasının tefilinleri (filakteriler) ve Çabad Hasidik mezhebi tarafından müzeye bağışlanan 19. yüzyıldan kalma bir Aşkenazi dua kitabı var.
Kocası Joseph ben Abraham Camarero, Yahudiliğe geçti. Yahudilerin İspanya'dan kovulmasını tasvir eden bir tabloya katkıda bulundu ve kovulmayla ilgili bir video da var. Yine, eski İspanyol Yahudi eserleri yoktur.
Yine de bu, ziyaretçilerin bağışlarla cömert olmasını engellemez. Chevalier-Sola'ya göre, bazı turistler müzeyi desteklemek için arkalarında 200 avroya kadar para bırakıyor.
Gerçekten de İspanya'nın Yahudi müzelerinde sergilenen eşyaların İspanya'dan olmaması, çoğu Yahudi olan müze ziyaretçilerini rahatsız etmiyor gibi görünüyor. Önemli olan müzelerin var olması, derler.
"Bence çok güzel. Bunu sevdim. Teksas, Houston'dan 60 yaşındaki sosyal hizmet görevlisi Pamela Silverman, Cordoba'daki Sefarad müzesini ziyaret ettikten sonra, başlarına gelenlerden sonra Sefarad Yahudilerini tanımaya başladıkları için minnettarım" diyor. “Yahudilerin başına gelenlerden dolayı suçluluk duygusundan. Bence ilerleme gösteriyor.”
Karısı Ora ile Cordoba müzesini ziyaret eden 60 yaşındaki Sefarad kökenli İsrailli turist Nahum Shlomo da olumlu bir izlenim bıraktı. Özellikle Kurtuba'da dünyaya gelen İbn Meymun'un hayatı hakkındaki bilgileri görünce çok sevindi.
"Güzel yer. Bu bizim tarihimiz, bunu görmek güzel. Ailesi Iraklı olan Nahum, bizim için özel” diyor. Cordoba'da ilk gittiğimiz yer burası.
Yine de, 1492'deki sürgünlerden önce İspanya'daki Yahudi varlığına kadar uzanan otantik bir şey görmek istiyorsanız, bunun yerine arkeoloji müzelerine uğramak isteyebilirsiniz.
Cordoba'daki arkeoloji müzesi, dokuzuncu yüzyılın ortalarından kalma bir Yahudi mezar taşına sahiptir. Yanında yazılan açıklamaya göre, Yehudah bar Akon adlı bir adamın anısına yapılan bu mezar taşı, 756 -1031 yılları arasında Kurtuba'yı yöneten Emevi hanedanından kalan tek Yahudi eşyasıdır.
Barselona Şehir Tarihi Müzesi'nde, şehrin Yahudi hastanesinin 13. yüzyılda inşasına işaret eden bir taş üzerinde bir ortaçağ İbranice yazıtı görebilirsiniz.
Yahudi müzelerine gelince, İspanya'nın en itibarlısı muhtemelen Toledo'daki hükümet tarafından işletilen ve ülkenin en etkileyici eski sinagogunun içinde bulunan Sefarad Müzesi.
Size gerçeği söyleyeceğim: Burada, İsrail'de yaşam her zaman kolay değildir. Ama güzellik ve anlam dolu.
Bu olağanüstü yerin karmaşıklığını yakalamak için her gün yüreklerini işlerine adayan meslektaşlarımla birlikte The Times of Israel'de çalışmaktan gurur duyuyorum.
Raporlamamızın, İsrail'de gerçekten neler olduğunu anlamak için gerekli olan önemli bir dürüstlük ve edep tonu oluşturduğuna inanıyorum. Bunu doğru yapmak için ekibimizin çok zaman, bağlılık ve sıkı çalışması gerekiyor.
Desteğiniz, üyelik yoluyla İsrail Topluluğu Times, işimize devam etmemizi sağlar. Bugün Topluluğumuza katılır mısınız?
Sarah Tuttle Singer, Yeni Medya Editörü
Okuduğunuza gerçekten çok sevindik X Times of İsrail makaleleri geçen ay.
İşte bu yüzden her gün işe geliyoruz - sizin gibi anlayışlı okuyuculara İsrail ve Yahudi dünyası hakkında mutlaka okunması gereken haberleri sunmak için geliyoruz.
şimdi bir isteğimiz var. Diğer haber kuruluşlarının aksine, bir ödeme duvarı koymadık. Ancak yaptığımız gazetecilik maliyetli olduğu için, The Times of Israel'in önemli hale geldiği okuyucuları bir araya gelerek çalışmalarımızı desteklemeye davet ediyoruz. İsrail Topluluğu Times.
The Times of Israel'in keyfini çıkarırken, ayda 6 $ gibi düşük bir ücretle kaliteli gazeteciliğimizi desteklemeye yardımcı olabilirsiniz. REKLAMSIZ, ayrıca yalnızca Times of Israel Topluluğu üyelerine sunulan özel içeriğe erişim.
İlgili Makaleler
1948: Brandeis Üniversitesi'nin açılışı
1934: İki Fransız başbakanını deviren dolandırıcı öldü
1917: R&B'yi beyaz Amerika'ya getiren yapımcı doğdu
Papa, İspanyol Engizisyonunda hükümdarların gücünü azaltmak için baskı yaptığını duyurdu
1927: Mısır'ın en büyük mağazasının sahibi Kahire'de vahşice öldürüldü
İspanyol Engizisyonunu kimse beklemiyor!
1917: Osmanlı otoritesi Yahudilere Tel Aviv'i boşaltmalarını emretti
Aynı zamanda, sürgün sırasında Sicilya'da yaşayan 30.000 ila 40.000 Yahudi'nin yarısının Hıristiyanlığa geçtiği ve bu nedenle kalmalarına izin verildiğine dair tahminler olduğu da belirtilmelidir.
Sicilya'daki Yahudilerin tarihi, en azından, MÖ 63'te Pompey tarafından fethedildikten sonra, adaya Kudüs'ten çok sayıda Yahudi kölenin getirildiğine inanılan İkinci Tapınak dönemine kadar uzanır. Diğer şeylerin yanı sıra, Kahire Geniza'sından arkeolojik eserler ve belgeler, onu takip eden bir buçuk bin yıl boyunca oradaki Yahudilerin varlığına tanıklık ediyor.
1171'de, Orta Çağ'dan kalma Yahudi gezgin Benjamin of Tudela, "bahçeleri ve tarlaları olan her güzel şeyle dolu bir ülke" olarak tanımladığı liman kenti Messina'da yaklaşık 200 aileden oluşan bir Yahudi cemaatinin varlığını kaydetmiştir. Aynı zamanda, "Hacıların çoğunluğunun Kudüs'e gitmek için buluştuğu nokta, çünkü orası gemiye binmek için en iyi yer" dedi.
Sicilya'daki Yahudilerin kaderi, yerleşimden yerleşime ve bir dönemden diğerine değişse de, genel olarak ada onlara iyi geliyordu. 1492'de adada 50'den fazla farklı yerde, "Giudeccas" adı verilen ayrı mahallelerde yaşayan Yahudiler vardı ve toplam nüfusu 30.000'i aştı. Tekstil boyama konusunda tekelleri vardı ve bir dizi başka zanaatla uğraşıyorlardı. Aralarında bilim adamları ve doktorlar da vardı.
Kutsal Roma İmparatoru II. Frederick'in (1220-1250 hükümdarlığı) hükümdarlığı altında, Yahudilere diğer vatandaşlarla aynı hak ve ayrıcalıklar verildi ve hatta imparatorun Haçlı zulmüne karşı özel koruması teklif edildi.
14. yüzyılda ve 15. yüzyılın ilk yarısında Sicilya, aile bağlarıyla Aragon krallığına bağlı olmasına rağmen temelde bağımsız bir krallıktı. Ferdinand ve Isabella, 1479'da Aragon ve Kastilya'yı birleşik krallık olarak birleştirdiklerinde, Sicilya doğrudan İspanyol egemenliğine girdi.
Ve hükümdarlar Yahudileri krallıklarından kovma niyetlerini ilan ettiklerinde, kararname Sicilya'ya da uygulandı. Aradaki fark, İtalyan bilim adamı Sergio Calabrella'nın yazdığı gibi, "İspanya'nın Yahudi karşıtlığının Sicilya halkı tarafından paylaşılmamasıydı."
Yine de emir nihayet geldiğinde, Yahudilerin az sayıda giysi, bir çift çarşaf ve bir miktar küçük parayla ayrılmaları yasaklandı. Geri kalan tüm mülkleri taç veya Sicilya'daki zengin Hıristiyan aileler tarafından alındı.
Belirtildiği gibi, Sicilya'daki Yahudilerin yüzde 50'ye kadarının din değiştirmeyi seçtiğine inanılıyor, "neofiti" (neophytes) olarak biliniyorlardı ve elbette inancın bazı geleneklerini gizlice sürdürmeye çalışan kripto-Yahudileri içeriyordu. Ayrılanlar başlangıçta İtalya anakarasına, Puglia, Calabria ve Napoli gibi güney bölgelere yerleşmeye çalıştılar. Oradan kovulduklarında doğuya, Osmanlı İmparatorluğu'na gittiler.
3 Şubat 1740'ta Napoli kralı Charles de Bourbon, Yahudilere Sicilya'ya dönmeleri için resmi bir davette bulundu, ancak çok azı bu teklife olumlu yanıt verdi ve kalanların çoğu da kalmadı.
İlgili Makaleler
Portekiz vatandaşlığı arayan Sefarad Yahudileri kolaylıkla karşılandı - İspanya'da ise engeller bol
1491: Yahudiler, 'Hıristiyanlık karşıtı büyü'nün ardından İspanya'da tehlikede yakıldı
Yahudi Tarihinde Bu Gün / Engizisyon Meksika'ya Ulaşıyor
Teknik olarak Engizisyon, İspanya'nın dini ayrımcılığı ortadan kaldıran 1869 anayasasının kanun haline getirilmesiyle dağıtılmış olsa da, Francisco Franco rejiminin Yahudileri İspanya'ya gelip inançlarını açıkça uygulamaya davet etmesi bu 1968 yasasına kadar değildi. Bu tarihten önce, örneğin, en azından kağıt üzerinde, Yahudilerin kamuya açık dua hizmetlerini yürütmek için devletten izin almaları gerekiyordu.
Alhambra Kararnamesi, 31 Mart 1492'de Kral II. dönmeye cesaret et.”
Alternatif olarak, Roma Katolikliğine dönüşebilirlerdi, ancak binlerce Yahudi'nin zaten tam da bunu yaptığı bir yüzyıldan sonra, sözde Yeni Hıristiyanların her zaman Yahudileştirme şüphesi altında olacağı açıktı.
Roma'daki Kilise, 1478'de İspanyol tacının Engizisyon'u kurmasına izin vermesi, gizli Yahudilerin ve diğer Yahudi olmayan sapkınlıkların kökünü kazımak amacıylaydı. Yetkileri geniş kapsamlıydı ve inancın düşmanlarını cezalandırma yeteneğini içeriyordu. ölüme.
Yahudilikle uzlaşmayı mümkün kılan bir gelişme, 1965'te Katolik doktrininin birçok unsurunu yeniden şekillendiren Nostra Aetate (Bizim Zamanımızda) belgesini yayınlayan İkinci Vatikan Konseyiydi. Nostra Aetate, İsa'nın çarmıha gerilmesinden Yahudilerin sorumlu tutulamayacağını, bin yıllık bazı Katolik öğretilerinin aksine Yahudilerin lanetli bir halk olmadığını vurguladı.
Üç yıl sonra, Sınır Dışı Etme Fermanını geçersiz kılan bildirgenin okunması için özellikle şenlikli ve halka açık bir mekan verildi. Dönemin İspanya adalet bakanı Antonio Oriol tarafından imzalanan belgede, iki yıl önce çıkarılan ve İspanyol toplumunu Roma Katolikliği dışındaki dinlere açan bir dini özgürlük yasasına uygun olarak, Yahudi dininin artık resmen tescil edildiği belirtiliyor.
Bildirinin okunması için Madrid'deki Beth Yaacov Sinagogu'nun açılış töreni düzenlendi. Bir kısmı yerel olarak, bir kısmı da Claims Conference aracılığıyla sağlanan 250.000 $ maliyetle inşa edilen Beth Yaacov, İspanya'nın 600 yıl sonra ilk yeni sinagoguydu.
Törene, hem İspanya'nın küçük Yahudi topluluğundan ve diğer yakın ülkelerden gelen Yahudiler hem de İspanya'daki diğer dinleri temsil eden Yahudi olmayanlar olmak üzere yaklaşık 600 VIP katıldı. Deklarasyonu Yahudiler adına alan kişi, sınır dışı etme sırasında Toledo şehrinin hahamı olan Haham Daniel Toledano'nun doğrudan soyundan gelen Madrid Yahudi cemaatinin başkan yardımcısı Samuel Toledano'ydu.
1968'e gelindiğinde, İspanya'da halihazırda yaklaşık 8.000 Yahudi yaşıyordu; bunlardan bazıları, 1956 ve 1967 Arap-İsrail savaşlarından sonra hayatları giderek daha rahatsız edici hale gelen Faslı göçmenlerdi.
İspanya: Sefarad Yahudileri için Vatandaşlık Yasası Başarısız Oldu
Mevzuatın İspanyol vatandaşlığına yönelik ana engelleri, İspanyol dili ve sosyo-kültürel tarih üzerine zorunlu sınavlar, İspanya'ya seyahat etme ihtiyacı ve fahiş ücretler ve masraflar olmuştur - bunların hepsi başarı garantisi olmadan.
"Adaleti geri getirmesi gereken bu yasanın giderek karmaşık hale gelmesinden dolayı hayal kırıklığımızı ifade etmek istiyoruz. Prosedürlere, ön koşullara, sunulması gereken belge sayısına, tasdikli tercümelere, ücretlere, dile ve dile dikkat edersek. kültür sınavları ve İspanya'ya seyahat etme ihtiyacı, tüm bu engellerin nedenini merak etmeden edemiyoruz." — Jon Iñarritu García, Bask Ülkesini temsil eden bir kongre üyesi.
Her ne kadar 2015 yasasına göre İspanyol vatandaşlığına sahip olacak Sefarad Yahudilerinin sayısına ilişkin resmi veriler, tüm başvurular işleme koyulana kadar mevcut olmayacak. İlk belirtiler, yasanın "bir yanlışı düzeltmede" başarısız olduğunu gösteriyor.
İspanya bugün AB'deki en küçük Yahudi topluluklarından birine sahip. Şu anda İspanya'da 50.000'den az Yahudi yaşıyor - bu, 1492'den önce, Katolikliğe geçmeye veya ülkeyi terk etmeye zorlandıklarında ülkede yaşayanların bir kısmı. Resim: 1357'de adanan İspanya, Toledo'daki "El Transito" Sinagogu. 1492'de Yahudiler sınır dışı edildiğinde, Kral Ferdinand ve Kraliçe Isabella binayı Kilise'ye verdi. (Resim kaynağı: Selbymay/Wikimedia Commons)
1492'de ülkeden sınır dışı edilen 3,5 milyon Yahudi torununa İspanyol vatandaşlığı vermek için müjdelenen bir yasa, başarısızlıkla sonuçlanmak üzere: 1 Ekim 2019 tarihinden önce 10.000'den az Yahudi'ye İspanyol pasaportu verildi.
İspanyol liderler, 1 Ekim 2015'te üç yıllık bir süre için yürürlüğe giren ve bir yıl daha uzatılan yasanın "tarihi bir yanlışı düzelteceğine" ve Engizisyon'un başlamasından 500 yıldan fazla bir süre sonra, Yahudilerin İspanya'da bir kez daha hoş geldiniz.
Bununla birlikte, mevzuat, İspanyol vatandaşlığı elde etmek için o kadar çok hantal bürokratik engel getirdi ki, müstakbel adayların çoğunun başvuru sürecini başlatmaktan bile caydırıldığı görülüyor.
Sefarad Yahudileri için "Dönüş Hakkı" olarak da bilinir (Sefarad İbranice'de "İspanya" anlamına gelir), yasanın görünüşte basit olan iki şartı yerine getirebilen herkese İspanyol vatandaşlığı verdiği iddia ediliyor: Sefarad mirasını kanıtlamak ve İspanya ile "özel bir bağlantı" göstermek.
Ancak pratikte süreç çok daha karmaşıktır. Mevzuatın İspanyol vatandaşlığı önündeki başlıca engelleri, İspanyol dili ve sosyo-kültürel tarih üzerine zorunlu sınavlar, İspanya'ya seyahat etme ihtiyacı ve fahiş ücretler ve maliyetler olmuştur.
Müstakbel başvuru sahiplerinin Yahudi olmaları gerekmese de, soy, soyad ve konuşulan dil (ortaçağ İspanyolcasından evrilmiş bir Yahudi dili olan Ladino ya da İbranice bir karışım olan Haketia) dahil olmak üzere çeşitli faktörlerin bir kombinasyonu yoluyla Sefarad geçmişlerini kanıtlamaları gerekir , İspanyolca ve Yahudi-Fas Arapçası).
Yasaya göre, başvuranlar, Latin Amerika, Fas ve Türkiye'nin bazı bölgelerinde çoğunlukla yaşlılar tarafından konuşulan, esasen ölmekte olan diller olan Ladino veya Haketia'yı konuşsalar bile, yine de bir İspanyolca dil yeterlilik sınavını geçmeleri gerekmektedir.
İspanyol gazetesine verdiği röportajda El Paisİstanbul'daki Sefarad Merkezi müdürü Karen Gerson Şarhon, Sefarad Yahudilerinin yüzlerce yıldır Ladino veya Haketia'yı korumalarına rağmen, bu dilleri bilmenin tek başına onları İspanyol vatandaşlığına hak etmediği paradoksuna dikkat çekti. "Ladino konuşan bir Sefarad Yahudisi, konuşulan İspanyolcayı mükemmel bir şekilde anlar," dedi, "ancak yazılı ve sözlü arasındaki farklar çok büyük olduğu için sınavı geçemez."
Gerson Şarhon, İstanbul'da yaşayan yaklaşık 15.000 Sefarad Yahudisinin üçte ikisinin Portekiz vatandaşı olmayı tercih ettiğini, çünkü bu ülkenin İspanya'dan farklı olarak Sefarad Yahudilerinin soyundan gelenlerin vatandaşlığa alınması için dil sınavı gerektirmediğini de sözlerine ekledi.
Genel olarak, yasanın varlığının ilk iki yılında 400'den az Yahudi İspanyol vatandaşlığı aldı. Bir halkla ilişkiler fiyaskosu ile karşı karşıya kalan hükümet, daha sonra 70 yaşın üzerindeki başvuru sahiplerini İspanyolca dil gereksinimlerinden muaf tutan bir kararnameyi onayladı.
Dil sınavlarına ek olarak, yasa, başvuru sahiplerinin belgelerinin hükümet tarafından onaylanmış bir Noter tarafından doğrulanması için İspanya'ya gitmelerini gerektirir (noter) tamamlanmış başvuru İspanya Adalet Bakanlığı'na sunulmadan önce.
Birkaç başvuru sahibi, herhangi bir başarı garantisi olmaksızın, prosedürün tamamlanması için harcanan büyük zaman ve para harcamalarını Gatestone Enstitüsü'ne anlattı. Amerika Birleşik Devletleri'nden bir başvuran şunları anlattı:
Cervantes Enstitüsü'nde sınavlara girmek — sınırlı yerler vardır ve iki sınav (dil ve kültür) farklı tarihlerde sunulur, bu da Cervantes Enstitüsü'nün bulunduğu yere iki gezi yapılmasını gerektirir.
Noter ile görüşmek için İspanya gezisi.Amerika Birleşik Devletleri'nde tüm belgeler noter tasdikli ve apostilli ise böyle bir seyahatin amacı nedir?
İspanyol vatandaşlığına başvurmak için nelerin gerekli olduğunu da açıkladı:
FCJE'den bir mektup da dahil olmak üzere Sefarad mirasının kanıtı (aslında bu en kolay kısımdı!)
Babamın Tetouan, Fas'tan noter tasdikli doğum belgesinin kopyası
İspanyolca yeterlilik sınavı için diplomamı gösteren sertifika (Bunu almak için Chicago'ya uçmak zorunda kaldım çünkü Cervantes Enstitüsü tarafından İspanya Eğitim Bakanlığı adına Amerika Birleşik Devletleri'nde sadece birkaç yerde yönetiliyor)
Cervantes Enstitüsü tarafından da yönetilen İspanya'nın anayasal ve sosyokültürel bilgi sınavında geçer notu gösteren sertifika (Chicago'ya ayrı bir gezi gerektirir)
Doğum belgesi (noter tasdikli, apostilli* ve tercüme edilmiş**)
FBI arka plan kontrolü (noter tasdikli, apostilli ve tercüme edilmiş)
MN arka plan kontrolü durumu (noter tasdikli, apostilli ve tercüme edilmiş)
Babamın İspanyol kimlik kartlarının kopyaları
Madrid Üniversitesi'nden babamın orada okuduğunu, ders verdiğini ve doktora derecesini aldığını doğrulayan mektup
Bir İspanyol bankası olan BBVA Compass'tan İspanyol banka hesabım olduğunu gösteren mektup (noter tasdikli, apostilli ve tercüme edilmiş)
Sefarad tarihini, ideallerini, kültürel ve dini geleneklerini sürdüren programları destekleyen bir kuruluşa yapılan bağışları gösteren mektup (noter tasdikli, apostilli ve tercüme edilmiş)
İspanyolca çalıştığımı gösteren üniversite transkripti (noter tasdikli, apostilli ve tercüme edilmiş).
2015 yasasına göre İspanyol vatandaşlığı elde edecek olan Sefarad Yahudilerinin sayısına ilişkin resmi veriler, tüm başvurular işleme koyulana kadar (ki bu, başvurular için son başvuru tarihinin 1 Ekim 2019'da sona ermesinden birkaç yıl sonra olabilir) mevcut olmayacak olsa da, ilk göstergeler şunu gösteriyor: yasa "bir yanlışı düzeltmede" başarısız oldu.
Tarafından yayınlanan verilere göre, 2018 yılı sonu itibariyle sadece 3.843 Sefarad Yahudisi yasa uyarınca İspanyol vatandaşlığı elde etti. El Pais. Bunların yaklaşık %70'i (2,590) Latin Amerika'dan (Venezuela, Kolombiya ve Meksika) idi. Diğer 5.682 başvuru onay bekliyordu – Gatestone tarafından tahmin edilen bir başarı oranı yaklaşık %50 civarındaydı.
El Pais 2015'ten bu yana 8.365 başvuranın İspanyol vatandaşlığı almasına rağmen, çoğunun bunu Ekim 2015'te (4.302) ve Ağustos 2016'da (burada ve burada) yayınlanan sonraki kararnamelerle (burada ve burada) yaptığını kaydetti. mevcut yasa yürürlüğe girdi.
Başka bir deyişle, 2015 yasasına göre 5.000'den fazla Sefarad Yahudisi İspanyol vatandaşlığı almayacak - İspanyol hükümetinin yasadan yararlanacağını söylediği 500.000'in yüzde biri ve bugün dünyadaki tahmini 3,5 milyon Sefarad Yahudisinin yüzde 0.15'i .
İspanya Adalet Bakanı Rafael Catalá Haziran 2015'te İspanya Parlamentosu'na hitaben yaptığı konuşmada şunları söyledi:
"Bugün haksız yere ihraç edilenlerin tüm torunlarına kapıyı yeniden açan bir yasayı onayladık. Bu yasa geçmişte kim olduğumuz, bugün kim olduğumuz ve gelecekte ne olmak istediğimiz hakkında çok şey söylüyor: A Açık, çeşitli ve hoşgörülü İspanya."
Ancak pratikte durum böyle olmadı. Bask Ülkesini temsil eden bir kongre üyesi olan Jon Iñarritu García, hükümetin kendi kendini tebrik eden söylemine meydan okudu:
"Adaleti geri getirmesi gereken bu yasanın giderek karmaşık hale gelmesinden dolayı hayal kırıklığımızı ifade etmek istiyoruz. Prosedürlere, ön koşullara, sunulması gereken belge sayısına, tasdikli tercümelere, ücretlere, dile ve dile dikkat edersek; kültür sınavları ve İspanya'ya seyahat etme ihtiyacı, tüm bu engellerin nedenini merak etmeden edemiyoruz.
"Eğer bu yasa, sınır dışı edilmelerin ve yaşanan sömürünün adaletsizliğini telafi etmeyi amaçlıyorsa, başvuru sahipleri için bu kadar meşakkatli bir işlemden kaçınmak en mantıklısı olurdu. prosedür, her bir kişi için 4.000 € (4.500 $) ile 6.000 € (6.700 $) arasında salınacaktır.
"Başvuru sahiplerinin yurt dışındaki İspanyol konsolosluklarında gerekli işlemleri yapmaları neden mümkün olamıyor? Ve neden belgelerin noter tasdikli olması gerekiyor? Kanun neden üç yılla sınırlı, dört yıla çıkarılabiliyor? Kanun neden süresiz değil? bir adaletsizliği düzeltmek mi?Süreler koymayın!
"Devlet ve dil bilgisini test etmek için yapılan sınavlar neden? Yasa neden Yahudi topluluklarını hükümetteki ilgili makamlarla temsil eden İspanya Yahudi Cemaatleri Federasyonu'na daha büyük bir rol tanımakta başarısız oluyor?
"Bütün bu gerçekler, hükümetin, başvuru sayısı ne kadar az olursa o kadar iyi olduğu konusunda net bir niyeti olduğu sonucuna varmamıza neden oluyor. Ve ekonomik filtre, yalnızca satın alma gücü yüksek kişilerin başvurabilmesini sağlıyor.
"Benzer şekilde, hem seyahat etmenin hem de sınavlara girmenin zorluğu göz önüne alındığında, bunu sadece gençler yapabilir. Yahudi atasözünün dediği gibi: 'Yaşlı bir adam için her tepe bir dağdır.'
"Yaşlıların bu tür komplikasyonları ve engelleri zorlukla aştığını biliyorsunuz. Geçen yıl Kuzey Bask Bölgesi'ndeki Sefarad Yahudi cemaatinin bir üyesine önerilen yasayı anlattıktan sonra, bunun olacağına inanmadığını söyledi, ancak bunun gerçekleşeceğine bile inanmadığını söyledi. öyle olsaydı, başvuranların İspanyol vatandaşlığına erişmeleri neredeyse imkansızdı.Bu kişi bana Nobel Ödülü'nü kazanmanın İspanyol vatandaşlığı elde etmekten daha kolay olduğunu söyledi.
"Bütün bu faktörleri göz önünde bulundurduğumuzda, bu yasanın bir yanlışı düzeltmediğine inanıyoruz. Bu yasa daha çok bir sembol, bir ilk adım, ancak İspanyol vatandaşlığı almak isteyen Sefaradların çoğunluğunu tatmin edecek bir yasa değil. "
Katalonya'yı temsil eden bir kongre üyesi olan Jordi Jané i Guasch da yasayla ilgili hayal kırıklığını dile getirdi:
"Yasanın çok ciddi eksiklikleri var çünkü engel kursu. Başvuranların akreditasyon vermelerini ve bunun getirdiği masrafları çok zorlaştırıyoruz ve sonra vatandaşlık bile alamayabiliyorlar. Dürüst olalım. Biz yapmadık. her şeyi iyi yaptım. çok fazla test, çok fazla gereklilik, çok fazla sınav var."
İspanya bugün Avrupa Birliği'ndeki en küçük Yahudi topluluklarından birine sahip. FCJE'ye göre, şu anda İspanya'da 50.000'den az Yahudi yaşıyor. Bu, 1492'den önce, Katolikliğe geçmeye veya ülkeyi terk etmeye zorlandıklarında ülkede yaşayan Yahudilerin sayısının çok küçük bir kısmı.
Sürgün Fermanı, 31 Mart 1492'de İspanya'nın Katolik Hükümdarları (Kastilyalı I. Isabella ve Aragon Kralı II. Ferdinand) tarafından yayınlandı. Elhamra Kararnamesi olarak da bilinen ferman, Yahudilerin aynı yılın 31 Temmuz'una kadar Kastilya ve Aragon Krallıklarını terk etmelerini emretti.
Fermandan etkilenen Yahudilerin sayısı, kesin verilerin olmaması nedeniyle tartışmalıdır. Cizvit tarihçisi Juan de Mariana (1536-1624), başyapıtında Historiae de rebus Hispaniae (en eski zamanlarından bir İspanya tarihi), sürgünlerin sayısını 170.000 aileye veya 800.000 Yahudi'ye koydu. Modern bilim adamları, gerçek rakamın 200.000 ila 300.000 arasında olma olasılığının daha yüksek olduğuna inanıyor.
J.H.'ye göre Elliott'un klasik tarihi, "İmparatorluk İspanya: 1469-1716Ferman sırasında İspanya'da yaklaşık 200.000 Yahudi'nin (Kastilya'da 150.000 ve Aragon'da 50.000) yaşadığına ve 120.000 ila 150.000 Yahudi'nin ülkeyi terk ettiğine inanılıyor.
Jane S. Gerber, kitabında, "İspanya Yahudileri: Sefarad Deneyiminin Tarihi175.000 Yahudi'nin ferman nedeniyle ülkeyi terk ettiği ve 100.000 Yahudi'nin de Katolikliğe geçtiği tahmin ediliyor.
Benzion Netanyahu, klasiğinde, "On Beşinci Yüzyıl İspanya'sında Engizisyonun Kökenleri," "Sürgün sırasında Yahudilerin sayısı yaklaşık 225.000'di" ve 200.000 ila 230.000 arasında Yahudi'nin 1391 ile 1392 arasında, Yahudi karşıtı ayaklanmanın Seville'de başladığı - Engizisyon tohumlarını eken ayaklanmanın - Katolikliğe dönüştüğünü yazdı.
& 2021 Gatestone Enstitüsü'nü kopyalayın. Her hakkı saklıdır. Burada basılan makaleler, Editörlerin veya Gatestone Enstitüsü'nün görüşlerini yansıtmayabilir. Gatestone web sitesinin hiçbir bölümü veya içeriği, Gatestone Institute'un önceden yazılı izni olmaksızın çoğaltılamaz, kopyalanamaz veya değiştirilemez.
Osmanlı İmparatorluğu'na Sefarad Çıkışı
Amsterdam'daki Sefarad Yahudileri
My Jewish Learning, kar amacı gütmeyen bir kuruluştur ve yardımınıza güvenir.
Aşağıdaki makale, 1492 sınır dışı etme fermanının İspanyol Yahudi toplumu üzerindeki etkisini inceleyerek siyasi olanı kişiselleştirmektedir. izniyle yeniden basılmıştır. İspanya Yahudileri (Özgür basın).
Acele Satmak
Sürgün kararı Yahudiler tarafından ümitsizlik ve inançsızlıkla karşılandı. İşlerini bitirmeleri için dört ay verildi ve yanlarına altın, gümüş veya değerli metal almalarına izin verilmedi. Bilinmeyene zorunlu bir yolculuktan kaçınamayacaklarını anlayarak, çılgınca kendilerini mülklerinden kurtarmaya çalıştılar, ancak verilen süre içinde görev neredeyse umutsuzdu.
Nesillerin birikmiş ortak hazineleri arasında enfes sinagoglar ve antik mezarlıklar, ritüel banyolar ve salonlar yer alıyordu. Özel binalara gelince, bu kadar çok villayı, üzüm bağını, meyve bahçesini ve tahıl tarlasını nasıl çabucak satabilirler? Pazar, atölyeler ve atölyeler, binlerce ev ve ödenmemiş borçlar tarafından daha da sular altında kaldı.
Çağdaş rahip Andres Bernaldez, çoğu mülkün nasıl bir kuruşa gittiğini anlatıyor: Bir mendil fiyatına bir bağ, bir eşeğe bir ev, bir parça keten ya da bir somun ekmek için bir atölye. Bazı insanlar değerli eşyalarını daha sonra geri döneceklerini umarak gömdüler. Acı çeken bilginler, bu değerli bilgeliğin bir kısmını hafızaya almaya çalışsalar bile, nesiller boyu korunmuş aile kütüphanelerini dağıttı.
Kral Ferdinand Karlarını Sayıyor
Sıkıntılarının yazarı Ferdinand, kararnameden ne kadar kazanabileceğini soğukkanlılıkla hesapladı. Bir kere, Yahudi cemaatlerine önümüzdeki birkaç yıl için ödenmesi gereken komünal vergileri ödemelerini emretti, böylece onların gidişiyle gelir kaybetmeyecekti. Yahudilere ödenmemiş borçlar ertelendi veya krallığa devredildi.
Nereye gidiyorsun?
Yaklaşan çile sırasında çocuklarının ekstra koruyucuları olmasını sağlamak için birçok aile onları aceleyle evlendirdi. Ancak asıl sorun sığınılacak bir ülke bulmaktı. İngiltere ve Fransa, on üçüncü ve on dördüncü yüzyıllarda Yahudi topluluklarını sürgüne göndermişlerdi. Avrupa nüfusunun neredeyse beşte birini yok eden 1348 Kara Ölümünden sonra, birçok Alman kasabası Yahudileri kovmuş ya da topluluklarını yok etmiş, onları kuyuları zehirleyerek ölümlere neden olmakla suçlamıştı.
İtalya'nın neredeyse tamamı İspanyol mültecileri kabul etmeyi reddetmişti, oradaki az sayıdaki Yahudi cemaati, üzerlerine konan kısıtlamalar karşısında fazla göçü kaldıramadı. Kuzey Afrika bir olasılıktı, ancak Sefarad'ın acımasız gemi kaptanlarına rüşvet vermek ve güvenli olmayan gemilere güvenmek zorunda kalmasından bahtsızdı, birçok mülteci Akdeniz'de başıboş kaldı.
Portekiz ve Navarre &mdash Kısa Vadeli Limanlar
Göç Temmuz ayının ilk haftasında başladı. Kastilya'dan gelen yaklaşık 120.000 Yahudi'nin çoğu, komşu Portekiz'e doğru yola çıktı; burada, Kral II. John, yüksek bir ücret karşılığında onlara sekiz aylığına geçici bir giriş izni verdi. Giriş izni için ödeme yapamayanlar derhal köle olarak satıldı. Sığınma süresinin sonunda, 600 varlıklı Yahudi ailesinin, belirli sayıda yetenekli zanaatkar ve zanaatkarla birlikte, hane başına 100 cruzado pahasına kalmasına izin verilecekti.
Kral ilk başta, topluluğun geri kalanını başka bir yere götürmek için gemiler sağlamayı kabul etti. Kısa vadede çok daha umut verici olan, Yahudilerin düşmanları tarafından göçlerini engellemeye ikna etmeyi reddeden bağımsız Navarre krallığının tepkisiydi. Birkaç bin Sefarad orada bir sığınak aradı ve orijinal Yahudi sakinlerinin yanında kendi "yabancılar" ve "yeni gelenler" topluluklarını kurdu. Ne yazık ki, kovulan Yahudiler ne Portekiz'de ne de Navarre'da uzun süre huzur bulamayacaklardı, çünkü her iki krallıkta da birkaç yıl içinde zorla Hıristiyanlığa çevrildiler.
Portekiz Zulüm ve Transit Riskleri
[Portekiz'deki koşullar özellikle acımasızdı. Yahudiler için geçişe sponsor olma konusundaki fikrini değiştiren Kral II. John, onlara köleliğe dönüştürme veya satılma seçeneği verdi. Din değiştirmeyi reddeden Yahudilerin çocuklarını tutukladı ve bu çocukları Portekizli bir Yahudi tarihçisinin bildirdiğine göre, hemen hemen hepsinin büyük kertenkeleler tarafından yutulduğu ve geri kalanların açlıktan öldüğü Portekiz adası Sao Tome'ye gönderdi.
John'un 1495'teki ölümü, Portekiz'deki Yahudi cemaatine geçici bir rahatlama getirdi. Halefi Manuel, köleleştirilmiş Yahudileri serbest bıraktı, ancak Ferdinand ve Isabella'nın kızıyla evlenmesi üzerine 1496'da Yahudileri kovmaya karar verdi. Manuel, Yahudilerin Lizbon limanından ancak 1497'de belirli bir günde ayrılabilmelerini emretti. Yahudiler belirlenen günde Lizbon'a geldiler, teknelerle değil, Yahudileri toplu halde vaftiz eden rahiplerle karşılandılar.]
Belki 20.000 kadar Endülüs Yahudisi Kuzey Afrika'ya giderken Cadiz limanına akın etti, ancak kaçının Akdeniz'i güvenli bir şekilde geçmeyi gerçekten başardığını bilmenin hiçbir yolu yok. Kuzey Afrika topluluklarının ifadelerine göre, bölgeye özgü korsanlık nedeniyle bu rota özellikle tehlikeliydi. Diğer riskler arasında yeni bir veba salgınının yanı sıra Müslüman kıyı şehirlerinin enfekte gezginlere kapatılması da vardı.