Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Ankara 8°C
Az Bulutlu
Ankara	
8°C
Az Bulutlu
Cum 13°C
Cts 10°C
Paz 12°C
Pts 13°C
Sağlık
Teknoloji
Magazin
Sinema
Otomobil
Spor
Galeriler
Foto Galeri
Video Galeri
Üyelik
Profil
İçerik Ekle
Diğer
Gazete Manşetleri
Yazarlar
Sitene Ekle
Astroloji
Künye
Bize Ulaşın
Tomurcuk derdinde olmayan ağaç odundur
Anasayfa » Köşe Yazıları » Tomurcuk derdinde olmayan ağaç odundur
Arif TOPAL	
08.02.2021
0
152	
A+
A-
Spread the love
more
Tomurcuk derdinde olmayan ağaç odundur
Çalışmak, üretken olmak sadece bireysel olarak değil; ailemiz, çevremiz, ülkemiz, dünyamız için çok değerli. Üstelik üretken olmamızla mutlu olmamızın doğrudan bir bağlantısı da var.
Niyetimiz; önce tomurcuk, sonra çiçek, sonra da meyve olmalı. Kendi rahatı dışında hiç bir derdi bulunmayan , İslam’ın ve devletin yücelmesi uğrunda hiç bir gayreti olmayan , Allah ve devlet yolunda fedakarlıktan kaçınan bir kimsenin, Rabbinden lütuf ve rıza beklemesi boşunadır.
Nitekim Üstad Necip Fazıl bu hali şöyle tasvir eder; “Hayatı müsvedde yaşamayın, temize çekmeye vaktiniz olmayabilir. Tomurcuk derdinde olmayan ağaç odundur. Ne gariptir ki halk olarak yüreği kör olana değil de, gözü kör olana acırız. Allah’ım yüreğimizi emanet edebileceğimiz insanlarla karşılaştır bizi.”
Hazret-i Mevlânâ, bir bahar mevsiminde Meram bağlarında dolaşmaktadır. Baharın feyzi ile ağaçlardaki tomurcuklar, yapraklar hâlinde henüz açılmaya başlamıştır. İbret ve hikmet gözüyle bunu seyreden Mevlana, yaprakların çıkışını ten zindanından kurtuluşa benzeterek sesleniyor:
“Ey yaprak! Elbette bir kuvvet buldun da, dalı yarıp çıktın. Ne yaptın da zindandan kurtuldun? Söyle, söyle de bu dünya hapishanesinden kurtulmak için biz de senin yaptığını yapalım.”
Sonra etrafındakilere dönerek şunları söylüyor:
“Yapraklar toprak hapsinden kurtulunca, başlarını kaldırıp rüzgârların eşi-dostu olurlar; rüzgârlarla oynaşırlar.
Yapraklar, daldaki tomurcukları yarıp çıkınca, ağacın tepesine kadar tırmanırlar.
Su ve toprak içinde mahpus bulunan, yani balçığa saplanmış kalmış olan canlarımız da balçıktan kurtulunca neşeli bir hâlde, Hakk’ın aşk ve muhabbet havası içinde, neşeli neşeli oynarlar, ayın on dördü gibi noksansız ve tastamam bir hâle gelirler.
Bağlardaki, bahçelerdeki ölüler, yani ölü gibi olan ağaçlar; tomurcuklarından, köklerinden sürmüşler, canlanmışlar. İbretle bak da, onlara dirilik veren o eşsiz, o tek varlığı anla!
Bak; şu zindandakilerin gözleri her an kapıda…
Müjde verecek biri olmasaydı hiç böyle olur muydu?
Bu ifadeler her meselede özü itibarıyla açacak, yeşertecek ve verimli bir şekilde neticeye ulaştıracak olan tomurcuklara işaret etmektedir.
Şayet fikirler, düşünceler, inançlar, hedefler ve yaşayışı oluşturan bütün davranışlar ve çalışmalar tomurcuklu ise, meyve verecek demektir. Buradan hareketle üstat Necip Fazıl:
“Tomurcuklarının derdinde olmayan ağaç, odundur!” demiştir.
İstiklâl şairi Mehmed Âkif’in mısralarında da göze çarpar. O, bir milletin gelişip de kudretli bir şekilde ilerlemesini bir ağacın çiçeklenmesi olarak izah eder.
Bu ağacın kökü, gövdesi, dalları ve budakları, tamamen milletin mâzî denilen kalbine bağlıdır. Eğer bir topluluk, o ağacın genel manzarası ve mahiyetini ya da çiçeğini beğenmediği için milletin mâzî denilen bağrından onu bir baltayla kesip koparırsa o millet heder olur.
Öyle ki artık gelecekte de o milletin gelişmesi çok zordur. Çünkü meydanda artık yığınlarca odundan ibaret bir kütle kalmış olur.
Selam ve dua ile…
Görüntülendi 357
Bunu paylaş:
Twitter
Facebook
more
ETİKETLER: ayın on dördü gibi noksansız ve tastamam bir hâle gelirler. Bağlardaki, bahçelerdeki ölüler, canlanmışlar. İbretle bak da, Hakk’ın aşk ve muhabbet havası içinde, köklerinden sürmüşler, neşeli neşeli oynarlar, onlara dirilik veren o eşsiz, yani ölü gibi olan ağaçlar; tomurcuklarından	