Hatice, benim “adamım”dır, gece aradı. “Biliyorsun, Sefa Beyle kafalarımız uydu, sitede yazıp duruyoruz” dedi. Biliyordum haliyle. “Yeni bir fikrimiz var, dedi. Üçüncü Yeni şiir akımı…”
*
Şiir’in “şiyir” olmadığını dahi bilmeyen bazı mahlûkatın, şiir konusunda “özellikle” söz sahibi sayılmaları, sanatın bileğine atılmış jiletlerden biri!
Hiçbir iş yapamayan adamların, kendilerini ve biri birlerini tatmin için; alt alta dizdikleri yazılara şiir demeleri hangi vicdana sığar?..
Kızınca sırtım terler benim… Ve ben heyecanla konuşurken Hatice hiç sesini çıkarmaz, inceliğinden. Sadece dinler…
…..
Sizin ne düşündüğünüzü bilmiyorum şiir hakkında. Fakat şiir o hale geldi ki; siteler dolusu laf!.. Ben köşe yazarıyım. Çoğunda hece sayarım yazdıklarımın, kafiye ararım kelimeler arasında; bu ise gizli bir lezzet verir yazıya… Nesir okur insan, ama damağında şiirin tadı kalır…
Peki bunlar şiir midir? Değil. Değil ama, birileri şiir sitelerine bizim köşe yazılarını doldurmuş… Yüzlercesini hem de… Neden?.. Çünkü şiir yok etrafta! Doldurmuş da iyi mi olmuş, kötü mü?.. Öyle anlamsız kelimeler var ki şiir adına; iyi olmuş denebilir.
Ama benim şiir demediğim yazılarıma başkaları şiir derse, ve hele “Muammer Erkul işte böyle şiirler yazar”, derse iyi olmamış!..
Ben şair miyim, değil miyim?
Ben şair değilsem; neden yazdıklarımda hece var, kafiye var?
Yok, eğer şair değilsem; neden nesirlerim bile kondukları şiir sitelerindeki binlerce “şiir”den daha güzel, anlamlı?..
Şiir, şiire benzemezse nasıl şiir olur?..
Kafiyesi olmayan ve hecesi olmayan ve kendi iç dalgaları olmayan ve rüzgârı olmayan “şey”lere şiir demeye utanır insan…
Yazacaksan şiir yaz birader.
Yazamıyorsan, zırvalarına “şiir” demekten utan!
…..
Sustum.
Hatice konuştu sonra. Dedi ki:
“İşte biz de aynen böyle diyoruz!”
Yani ‘Üçüncü Yeni’nin üçüncü adamı ben mi oldum şimdi?..
*
Üçüncü Yeni şiir akımı çok karşınıza çıkacak. Çünkü şiir nedir bilenlerin her biri; ardında geçici parlaklık bırakan salyangoz izlerinden muztarib… Bundan, şiirin kendisi de ıstırâb çekiyor!..
Herkes yazsın, elbette.
Ama şiir yazamayanlar, her yazdıklarını; yeni isimler uydurup şiir gemisine yüklemeye kalkarsa, odun gemileri boş kalır!
*
“Üçüncü Yeni” demek, aslında “Yeniden Şiir” demek…
Akımların sahibi olmaz! Yeniden şiir, diyen herkes; şiir gibi yazmaya karar verirse, belki bizi de saygı ile anarlar gelecek zamanlarda…
NOT: Sefa Koyuncu ve Hatice Bayramoğlu’nun konu ile ilgili yazdıklarını http://www.mavizaman.com ile http://www.habernews.com adreslerinden izleyebilirsiniz.
http://www.turkiyegazetesi.com.tr/makaledetay.aspx?ID=319375
Bu haber 690 kez okundu
http://www.bhdhaber.com/haber.asp?haberid=13538
2008-02-18
By: Muammer Erkul
On: 18 Şubat 2008
In: Basından
With: 0 Comments
Previous Post: Ebru
Next Post: Dilerim ki çok olsun hayal kırıklıkların [19 Nisan 2007 Perşembe]
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Current ye@r *
Leave this field empty
YENİ KİTAPLARIMIZ
BUL BENİ
Devamı
SEN İSTANBUL OLSAYDIN
Devamı
ILIKPEMBE
Devamı
MUAMMER ERKUL
Yazarak, çizerek, konuşarak geçiyor işte hayat. Yeni Asya, Yeni Nesil, Can Kardeş, Köprü, Zafer, Doğuş, Millet, Zaman, Yeditepe, TRT 1, Kanal 7, Üsküdar FM, Türkiye Çocuk, Türkiye Gazetesi, Yeşilay... Karikatür, kitap kapakları, grafik, reklâmcılık... Çekirge Çetin, Bilgehan, Pof Pof gibi çizgi romanlar... 20 yıl Türkiye Gazetesi'nde köşe yazarlığı... Divanyolu Dergisi... Kitaplar: Bul Beni, Sen İstanbul Olsaydın, Ilıkpembe, Aşk Mektebi, Aşk-ı Mevlâna ve (iki dilde) Çekirge Çetin