Garp bizi harbçi ve teşkilâtçı bir millet olarak tanır. Lehimizde konuştuğu vakit biz onun gözünde en iyi as­keriz; fakat mücadele kıymetlerini bir tarafa bırakarak Türkler hakkında medeniyet ölçüleriyle hüküm vermek istediği vakit bizi “Barbar” sıfatıyla damgalamaktan çe­kinmemiştir. Dilimizi bilen müsteşrikleri istisna edilirse, eski edebiyatımızı tanımaz ve sevmez; bazı müzikologla­rının hayranlığına rağmen, eski musikîmizi anlamaz ve onun gözünde Türk tiyatrosunu temsil eden iki aktör vardır: Karagöz ile Hacivat!
Yalnız Türk mimarîsi onu biraz şaşırtmış ve kanaatle­rini düzeltmeğe, hiç olmazsa münakaşa etmeğe mecbur bırakmıştır. Geçenlerde musikîmizden bahseden bir Av­rupa gazetesi, güzel san’atlardaki istidadımızın lehine taraftar kazanmak için mimarîmizi delil gösteriyordu. Filhakika yalnız Koca Sinan, tek başına bu kanaati yık­maya muktedirdir. Onun en küçük medresesinin eşiği önünde garbın bu şüphesi, büyük bir ateşe değen su damlası halinde buhar olur gider. Kaç tane münevver Avrupalı tanırım ki; benim yanımda büyük camilerimiz den birine girer girmez, ilk bakışta aleyhteki fikirlerini değiştirdiklerini gizlemediler. Dilimizi bilmedikleri halde mâbetlerimizin kubbelerini şişiren büyük mistik ifade, bir mânâ sağanağı halinde ruhlarının üstüne yağıyor ve bizi onlara tanıtıyordu.
Eski mimarlarımız arasında hiç olmazsa bir tanesine, Koca Sinan’a karşı saklamakta ısrar ettiğimiz büyük alâ­ka, bizde eski vecdin sönmediğini, İlâhî sempatilerin de­vam ettiğini ve basit madde âlemi içinde apışıp kalmadı­ğımızı ispat eder. Onun hâtırasına bağlanarak tesis edi­len bu sanat günü de estetik faaliyetlere vermekte ge­cikmediğimiz resmî kıymetin ilk müjdesidir.
Fakat son yıllarda biz, aşklarını ve alâkalarını ispat için yalnız ilân etmeyi kâfi bulan insanlar haline geldik. Her yıl Sinan için ihtifâl ve bu yıl Sinan adına san’at gü­nü yapıyoruz da, onun güzel medreseleri içine teneke fabrikaları kurmaktan da çekinmiyoruz; Mimar Sinan’ın ve birçok eski sanatkârlarımızın adını ağzımızla tebcil ve eserlerini ellerimizle tahrip ediyoruz. Sanki ayrı irade­lere bağlı olan ellerimizin ağızlarımızı yalancı çıkarma­maları için yapılacak şeyleri yapmadan evvel, bütün bu merasim, şimdilik bir gösteriş halinde kalacaktır.
İnceleyin: Divan Edebiyatında Sanat Telakkisi
Peyami Safa, Objektif Serisinden, Yazarlar-Sanatçılar-Meşhurlar, s. 15-16. (Hafta, 10 Nisan 1935)
Mimar SinanMimar Sinan ve Peyami SafaObjektif Serisindenpeyami safaSinan ve San'at GünüYazarlar-Sanatçılar-Meşhurlar	
Yusuf Aslan
Tarih talebesi ve ilme pek meraklı.	
Yazı dolaşımı
Önceki
Sonraki
Benzer Yazılar
Edebiyat
Fırsat Sakal Altından Geçer
Muhammed Ali
13 Eylül 2021
0
Edebiyat
Kuyular İlk Nerede Oluşur?
Muhammed Ali
13 Eylül 2021
0
Edebiyat
Allah Dostları
Muhammed Ali
4 Eylül 2021
0
Edebiyat
Genel
Varalım sevgilinin yanına hû diyerek
Muhammed Ali
4 Eylül 2021
0
Edebiyat
Sevgi Yukarıdan Gelir
Muhammed Ali
4 Eylül 2021
0
Edebiyat
Bir Rubainin Düşündürdükleri
Muhammed Ali
4 Eylül 2021
0
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Ara..
Sosyal Medya Hesaplarımız
Beğen
Takip Et
Takip Et
Etiketler
Ahlak Akıl Allah Aşk bediüzzaman said nursi Bilgi Bilim cemil meriç Ebubekir Sifil Ercan Yıldırım Fahruddin Er-Râzi Hayat Hece Dergisi Hz Mevlana Kadı İyaz Kalp Kapitalizm Kemal Sayar Modernite Modernizm Mustafa Kemal Atatürk Mustafa İslamoğlu Namaz Nefs Nurettin Topçu Rasim Özdenören risale-i nur Ruh Sevgi Sezai Karakoç Soner Duman Sünnet Teknoloji Teoman Durali Yavuz Köktaş Ölüm Özgürlük İbrahim Kalın İhsan Fazlıoğlu İlim İmam el-Gazzâlî İmam Kurtubi İnsan İsmail Çetin İsmet Özel