Hünnap... Aslında tarihin en eski çağlarından beri hayatımızda olan ama kentsel yaşamın içine pek dahil edemediğimiz hatta ne yazıkki çoğu kırsal kesimde bile henüz yaygın olmayan hünnap, oldukça şifalı bir bitki çeşididir.
ÇİVRİL HAVA DURUMU
LINKLER
Tarım ve Köyişleri Bakanlığı
Hünnap, Hünnap fidanı satışı, jujuba, ünnap, hünnabi, Ziziphus zizyphus, cehrigiller, İnnabi, Çiğde, Zizypphus vulgaris, Rhamnaceae
İş mi arıyorsunuz?
Bizimle çalışmak isterseniz
ANKETLER
Hünnap hakkında yeterince bilgi sahibi misiniz?
Evet
Hayır
Bilgi sahibi olmak istiyorum.
Oy ver
Diğer Anketleri Gör
İçerikYükleniyor!
Hünnapla İlgili Küçük Bir Hikaye
Ayten'in Köyü
Günlerden birgün köyün birinde çok mutlu bir aile varmış. Ailenin annesi, babası ve üç çocuğu mutlu mesut her beraber yaşarlarmış. En büyük çocukları evlenmiş, ortanca çocukları üniversiteyi kazanıp şehre gitmiş, küçük kızlarıyla baş başa kalmışlar. Küçük kızları Ayten 17 yaşında güzel mi güzel iyi mi iyi akıllı mı akıllı bir kızcağızmış. Derslerine çok çalışır, annesine babasına yardım eder, evi hergün siler süpürür, boş kaldıkça da bol bol kitap okurmuş. Ayten'in çok değer verdiği yakın arkadaşı Hatice bir gün ona dolaşmaya çıkalım demiş. Başlamışlar köyde gezinmeye. Gezerlerken Hatice tıkanırcasına öksürmeye başlamış, Ayten endişelenip hemen sırtına vurmuş. Hatice hiç durmadan dakikalarca öksürmüş, en sonunda nefes almaya başlamış. Hemen Ayten'e dönüp "Merak etme bir şeyim yok, doktora gittim, yakında öksürüğüm geçer" demiş. Ayten de gönlü razı olmasa da he demiş, geçiştirmiş ama içi içini yemiş.
Bir sabah Ayten yataktan sanki dikene yatmışçasına fırlayıp öksürmeye başlamış. Dakikalarca öksürmüş, öyle ki; en sonunda evdeki herkes uyanmış ve aytenin nefessizlikten kıpkırmızı olan suratını görünce panikle köyün doktoruna haber salmışlar. Doktor elini yüzünü yıkamadan koştuğu gibi gelmiş, hemen muayene etmiş. İlaç yazmış ve gitmiş. İlaçları alıp her gün düzenlice Ayten'e içirmeye başlamışlar. Gün geçtikçe daha kötü olan Ayten bu hastalık içinde ne okuluyla ne de diğer işleriyle ilgilenebilmiş. Kendini iyice kötü hissetmeye başlamış. Öksürüğü daha da artıyor, sürekli ateşi çıkıyor, ölüm döşeğinde gibi yanıp kavruluyormuş.
Köye yeni gelen doktor Ayten'i mayene ettikten sonra babasını ve annesini odanın dışına çağırmış. Ayten'in hastalığının çok ciddileştiğini, böyle giderse ölebileceğini, tek kurtuluş yolunun "hünnap" adında bir meyveyi bir çorba kaşığı dolusu yemesi olduğunu söylemişler. Hünnap, Denizli adında bir şehrin Çivril ilçesinin Gümüşsu kasabasında yetişen, iri zeytin şeklinde, kırmızı kabuklu ve sert çekirdekli yemişi olan, içi elmaya benzeyen bir meyveymiş.. Hünnap ismini ilk defa duyan köylüler birbirine bakıp şaşırmış kalmışlar. Sonrasından başlamışlar hünnap aramaya..
Denizli kentini bulup Çivril'e oradan da Gümüşsu'ya geçmişler. Herkese hünnap soruyorlar, herkese ne isterlerse vereceklerini söylüyorlarmış ama sanki bir sır olan hünnap kimseden çıkmıyor, kimse yerini söylemiyormuş.
En sonunda aramaktan bitap düşüp yol kenarında çayırlara oturan köylüler kendi aralarında söylenirlerken, ellerine çayırların arasından bahsedilen meyvenin aynısı gelmiş. Sevinçle bağrışan köylüler koşturarak çayırlarda hünnap aramaya başlamışlar. Torba dolusu hünnap toplayıp köylerine dönerlerken yolda sordukları kişilerden biri yanlarına yaklaşıp, "Madem hünnap buldunuz kardeşim, benden size bir sır. Biz kimseye hünnapın yerini söylemeyiz. Çünkü o bizim şifa kaynağımızdır. Toplar toplar satarlar, heba ederler diye korkarız. Siz de söylemeyin olur mu?" demiş. Köylüler he diyerek tutmuşlar yolun başını..
Ateşler içinde kıvranan Ayten bir kaşık dolusu hünnapı yemiş ve uykuya dalmış. Köylüler dışarı çıkmış, anne ve babası Ayten'in başında bekliyormuş. 3 gün 3 gece uyuyan Ayten, gözlerini en sonunda açmış. Herkes heyecanla yanına koşmuş, gülümseyen ve gayet canlı görünen Ayten başlamış şarkılar söylemeye. Ne ateşi, ne öksürüğü kalan Ayten yine eskisi gibi derslerine, okuluna, evine, kitaplara dönmüş; köylülere de çiçekler toplayıp teşekkür etmiş.
Ogün bugündür Ayten'in köyünden hünnap hiçbir zaman eksik olmamış. En umutsuz hastalara şifa olan bu meyveyi her yaşta, herkes yemiş; ne hastalıkları varsa kaybolup gitmiş. Ayten'in köyüne hünnap girmiş, mutlu mesut yaşamışlar..