Bu toplum, yıllardır korkutuluyor. Korku, egemen sınıfın ana besin kaynağı gibi. Dış düşmanlardan korku, iç düşmanlardan korku, gelecekten korku, geçmişin korku dolu olayları.
İçimiz dışımız korku.
Şeriat korkusu, bölünme korkusu, “sırtımızdan hançerlenme” korkusu.
Korku o kadar sinmiş ki içimize, yüzlerin en çok gülmesi gereken süreçler bile, korku duygusu yaygınlaştırılarak değerlendiriliyor.
Normal bir memlekette, bir barış süreci nasıl ele alınır. Davullarla, halaylarla, şenlik ateşleri yakılarak. Bizde ise Kürt sorununda çözüm süreci, başladığından beri, insana “keşke başlamasaydı” dedirtecek kadar çok korkutucu iddiayla gündeme geliyor. Süreç daha başlamadan, biterse ne olacağını merak edenler, sürecin AKP’nin ekmeğine yağ sürüp sürmeyeceğini dert edinenler, sürecin Abdullah Öcalan’ın elini güçlendirmesinin doğru olup olmadığını düşünenler.
Felaket senaryolarının başımıza gelmesi gerektiğine ve mutlaka ama mutlaka bizim başımıza gelmesi gerektiğine o kadar derinden inanılıyor ki, çözüm sürecinin kalıcı bir barış sürecine evrilmesi için el birliği yapmak yerine, süreç akamete uğrarsa başımıza gelecekler hakkında konuşmak tercih ediliyor.
Oysa konuşulması gereken, barış!
Korkusuzca barışı konuşmaya ihtiyacımız var.
Önümüzdeki günlerde, İmralı-HDP ve hükümetin uzlaştığı söylenen bir çerçeve metnin gündeme geleceği söyleniyor.
2012 yılındaki açlık grevleri günlerine kıyaslayınca çok önemli bir gelişme.
KCK tutuklama dalgasıyla kıyaslayınca, çok önemli bir gelişme.
Tek taraflı ateşkes günleriyle kıyaslayınca çok önemli bir gelişme.
1990’larla kıyaslayınca çok önemli bir gelişme.
Daha beş ay önce Kobanê’yle dayanışma eylemlerini düşününce hükümetle Öcalan’ın müzakere çerçevesinde anlaşmış olması çok önemli.
Barış için büyük bir adım.
Kürt halkının haklarının tanınması ve bu hakların anayasal güvence altına alınması için çok önemli günler.
Önümüz Newroz!
Milyonlarca Kürt sokağa çıkacak Öcalan’ın mesajına kulak kabartacak.
Milyonlarca Kürt, barış halayı çekecek.
Milyonlarca Kürt korkmuyor çünkü, savaştığı güçle barış yapmaya çalıştığının farkında.
Batıda da “İşler kötüye giderse ne olur?” sorusunu sormayan, korkuya teslim olmayan, barışı güler yüzle karşılamayı amaçlayan, karşılamanın ötesinde, milyonlarca Kürt’e batıdan barış elini uzatacak olan, barışa söz verenlerin hareketini örgütlemeliyiz. Böyle bir hareket güvenlik paketini geri püskürtüp barış ve demokrasi paketlerinin gündeme gelmesini sağlayabilir.
Yıldız Önen
[email protected]
(Sosyalist İşçi)
Tweet
YAZARLAR
Yıldız Önen
Kadınlar özgür olmadan
Roni Margulies
Omikron: Eşitsiz dünya pandemiyi yenemez
Faruk Sevim
İktidarın kriz oyununu ancak işçi sınıfı bozar
Hakan Tahmaz
MGK kararlarında ekonomik tehdit tanımlaması
Deniz Güngören
Tanju Özcan ve Ümit Özdağ ne yapıyor?
Alex Callinicos
Batı ve Rusya, Doğu Avrupa’da tehlikeli oyunlar oynuyor
Dila Ak
Kadına yönelik şiddete DUR diyelim: Özgürlük istiyoruz
Melike Işık
Kadın cinayetleri ve sorumluları
Cumartesi Anneleri 761. haftada: “Sorumlular yargılansın”
SEÇTİKLERİMİZ
Alper Görmüş
‘Kahpe dış güçler’in muhalefet söylemi olduğu yıllar
Ümit Kıvanç
“YAE” nefreti
KİTAP
Ermenilerin zorla Müslümanlaştırılması
Taner Akçam, yeni kitabında Ermenilerin dininin zorla değiştirilmesi ve asimilasyon süreçlerini inceliyor. Kitapta Talat Paşa’nın ihtida edenlerin tehcirden muaf tutulması emrini daha sonra nasıl geri çektiği de anlatılıyor.