Aslında kabus, bugün öğleden sonra tahlil sonuçlarım açıklanınca başladı ama şimdi mevzunun o kısmını hiç anlatasım yok.
Şu an karşımda, dili dişlerinin arasından sarkan ve sırıtarak yüzüme bakan bir kuzu kellesi var. Tam arkasında da tabaktaki dalaktan kopardığı parçayı ağzına götüren abim duruyor. Güya bana bakmıyor ama etoburlara has bir hınzırlıkla aslında gözünün bende olduğunu biliyorum.
Beş altı saat evvel; -anlatmayacaktım ama ucundan biraz çıtlatayım- elindeki tahlil sonuçlarına bakıp yüzünü buruşturduktan sonra ‘’Vegan ne lan!’’ demek istediği halde, sırf yanındaki hemşireden utandığı için; ‘’Evladım artık bu işe bir son ver. Veganlık meganlık bunlar yanlış yollar.’’ diyen abimden söz ediyorum. ‘’Vejeteryanlık bir derece ama vegan ne evladım?’’ diye hırlamıştı güzel hemşiresi Ajlan’ın yanında.
Sonra elinde tuttuğu tahlil kağıtlarını yüzüme doğru hırsla sallayarak kibarca (!) bağırmıştı; ‘’Vücudunda B vitamininden eser kalmamış çocuğum!’’. Başımı önüme eğip susmuştum; çünkü bizde abi baba yarısıdır ve ne derse desin sözü dinlenir. Bir ara itiraz edecek gibi olsam da güzeller güzeli Ajlan’la bakıştığımda yüzünde aynı sert ifadeyi sezince sığınacak limanım kalmamıştı.
Anlatmak istemiyorum gündüz olan bitenleri aslında. Elindeki kağıtları yüzüme doğru sallayıp güya azarlamayan ama yalnız olsak anamı belleyecek olan abimin nesini anlatayım...
Vücudumda o eksikmiş, bu eksikmiş, şu eksikmiş vs vs vs.
En son kükremesinden hafızamda kalan şu sözleri paylaşayım; ‘’Bırakacaksın bu işleri yoksa...’’ Gerisi gelmedi tabi Ajlan’ın yanında. Sadece pençeleşmiş parmağını salladı iki üç kez ‘’Yoksa sana sorarım’’ der gibilerden ve kendimi Aile Hekimliği binasının dışında buldum.
Bu yıllardır hep böyle olur zaten. Abimle ne zaman anlaşamasak; oraya, buraya, şuraya savrulur ama illa ki sonunda kendimi onların evinde bulurum. Benimle alakalı sorunları hep kendi evinde çözer.
Gündüz kendince var ettiği sorunun çözümünü de bulmuştu; et yiyecek ve bu kötü hayattan kurtulacaktım.
‘’Vegan ne lan?’’
Sonunda dedi bu lafı, çünkü çevremizde o güzel hemşiresi yoktu. Şişman yengem Aylağ’dan mı çekinecekti yoksa oğlu obez Kutay’dan mı? -Bu arada yengemin adının Ayla şeklinde yazıldığını elbette biliyorum ama abim ona her zaman Aylağğ diye seslendiği için böyle yazdım.-
Neymiş; korkularımla yüzleşecekmişim. Bu yüzden veganlığı zorunlu terk ediş törenimde bonfile, pirzola, antrikot yerine kuzu kelle olacakmış; yerken kuzunun gözlerine bakacakmışım...
Oysa kelleyle bakışmamız, hiç de korkularımla yüzleşmek gibi değildi. Ben ona baktım, o bana baktı. Hani takma dişli yaşlılar vardır ya öldü ölecek gibidirler ve konuşurken takır takır damaklarından ses gelir. Tıpkı öyle bakıyordu bana o kuzu kellesi; yorgun gözlerle sırıtıyordu.
‘’Yiyeceksin yavrum’’ diye hırladı gırtlaktan gelen yağlı bir sesle. Sağ pençesine aldığı yanak etini eme eme yerken, az evvel Aylağ yengeme verdiği dilin zarı soyulmuş bir şekilde tabağıma koyulduğunu gördüm. Bu arada belirtmeden geçemeyeceğim ben hiç zayıf Aylağ da görmedim. Doğal olarak yüz kiloluk yengemin de o kuzu dilini saniyeler içinde soyarak bana uzatabilmesini hiç yadırgamadım.
Ağbim ‘’Ye ulan ye, yemezsen öleceksin’’ diye bağırınca, televizyonda Survivor izlerken irkilen yeğenim Kutay’ın da haklı tepkisini çekti ve elini kaldırarak özür diledi.
‘’Hayret bişey yaa’’ diyen Kutay babasını ters ters süzdükten sonra cips paketlerinin ardında kaybolup dünyasına geri döndü.
Yanak etleri yenen kellenin gözleri hala üzerimdeydi. Tedirginliğimi gören abim kırmızı yanaklarını yaya yaya ‘’Bu kelleye iyi bakacak ve korkularınla yüzleşeceksin. Yemezsen seni kulaklarından tavana çivilerim’’ diye bağırdı. Aylağ yengeme baktım; emdiği ilikli kemiği tabağa bırakıp ‘’ Abini dinlemezsen seni ben de kurtaramam’’ der gibilerden baktı yüzüme. Abimin hiç uzlaşma niyeti yoktu. Lafını bitirmiş dalak tabağına dalıp gitmişti.
Sonra Ajlan geldi aklıma; güzeller güzeli Ajlan. Aile hekimliği camiasının afroditi; benim gizli sevgilim. Sabahlara kadar beni uyutmayan, ‘’Bir, iki, üç gol yetmez dört, beş, altı olsun’’ sloganıyla iliğimi kemiğimi kurutan ateşli Ajlan.
‘’Vegan ne lan!’’ diye bağırmıştı birkaç gece önce, az gollü geçen bir maç sonrası. ‘’Başlatma veganlığına da vejeteryanlığına da. Seveceksen aslanlar gibi sev beni, kükre, ısır, pençele! Uykun gelmeden, sabahlara kadar uçur beni...’’
Ee uçurayım da ıspanakla, pırasayla da bir yere kadar tabi, belli bir irtifayı geçemiyorsun. Neyse ertesi gün de abime gidip gazı vermiş. ‘’Ben kardeşiniz Orçun’un halini hiç beğenmiyorum’’ demiş. ‘’Yazık valla beti benzi sap sarı, bir tahlil yaptırsanız’’ demiş. Bu işler hep onun başının altından çıktı da kızamıyorum ki. Bir insan kızılamayacak kadar güzel olabilir mi; oluyor işte.
Kelleyle bir kez daha göz göze geldikten sonra tabağımdaki dilin üzerine kekik kimyon ve tuz atıp çatalı ağzıma götürdüm; gerçekten enfesti. Başta eski dostum brokoliye ve tanıdığım cümle zerzevata beş basardı.
‘’Aslanım benim’’ dedi abim. ‘’Ben Ajlan’ın aslanıyım sana ne oluyor’’ diye geçirdim içimden ve yengeme göz attım. Aylağ yengem sevinç içinde tabağına biraz daha yahni koyarken rahatlayıp arkasına yaslanan abim de kendi kendine mırıldandı;
‘’ Yiyeceksin tabi yaa... Vegan ne lan!’’
Gecenin hüznü, Emine Supçin, Tülay EKER ve 2 diğer kişi bu blog'u önerdi.
Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.
Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır
Yorum Yaz
Gönder
Yazdır
Hata Bildir
yazarın önceki bloğu
yazarın sonraki bloğu
bu kategorideki önceki blog
bu kategorideki sonraki blog
kategoriden rastgele blog getir
Yorumlar (15)
Bu gün benim gülmekle açıldı sabahım,akşama kadar gülerim artık.Pişmiş kelle hikayesi benim yaramı deşti sayın yazarım :) Çocukken babaannemin kurbanlıklarını bir yıl boyunca öpe koklaya sevip beslerdim.Sonra onları bir tepsinin içinde pişmiş görünce az ağlamazdım. Acayip bir travma yaşatırdı bana bu kelleler.Yıllardır eti pek sevmememin nedeni bu galiba.Hikayeleriniz bana çok hitap etti.Çok akıcı ve akılcı bir üslubunuz var.Devamını talep ediyorum efendim :)Saygılar ve selamlar...
Fisun Gökduman Kökcü
26.04.2018 9:16
Cevap :
Tabakta duran kellenin gözlerinin içine baktıktan sonra onu yiyebilmek; işte bütün mesele bu zaten Fisun Hanım. :)) Çok teşekkür ederim değerli yorumunuz için. Saygılar selamlar sayın yazarım. 28.04.2018 15:00
Okurken bir yandan da kendimle konuşmaya başladım daha ilk satırlarda karakterin abisi Vegan ne lan! derken, hakgetten vegan da ne ki? dedim :)) sizin anlatımınızı ve öyküleriniz seviyorum.Bu arada Vegan kelimesini ilk duyuşumdu gerçekten.Ağabeyin Aylaağğ diye seslenişi de gözümde canlandı, sizin hikayelerin güzelliği bu zaten, yemem ama benim de bir kelle ütme maceram olmuştu.Yine güzel bir hikayeydi Serkan Bey elinize sağlık.Selam olsun
Gecenin hüznü
22.09.2016 11:25
Cevap :
Çok teşekkür ederim Emine Hanım. Kelle yemeyen birine bu öyküyü okutabildiğim için mutlu oldum aslında. :)) Selamlar sevgiler. 28.09.2016 18:04
Çok keyfli ve bütün dinamikleri yerine oturmuş bir öykü. Metinlerde açılan parantezlerin içi ustalıkla doldurulmuş. Tebrikler Serkan. Sevgilerimle...
Yaz Hamra Aydemir
31.08.2016 14:16
Cevap :
Çok teşekkürler Hamra. Sevgiler. 31.08.2016 14:47
Çok güldüm, tebrik ederim.
Abdullah Kuloğlu
22.06.2016 16:06
Cevap :
Çok teşekkür ederim. Selamlar. 22.06.2016 16:18
Önceki Yorumlar
Sonraki Yorumlar
Sayfa: 1234
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Diğer Yazarlarımızdan
Yazarın Önerdiği Bloglar
Hayali uzayda resim yapmak
Çağdaş sanatın genç ve yetenekli isimlerinden ressam Çağlar Tağcı, ’Evren ve Yaratılış’ konulu çalışmalarıyla eserleri en çok satan sanatçılar arasında. En büyük hayalinin bir gün uzayda tuval üzer.. 09 Aralık 2021 - 12:29
Nilüfer Pazvantoğlu
Meme kanseri genç kadınları
Meme kanseri genç kadınları farklı etkiler mi? Meme kanseri yaşa özgü değildir. Yaşlı kadınları olduğu kadar genç kadınları da etkileyebilir. Peki özellikle 45 yaş altı kadınların bu..... 09 Aralık 2021 - 12:29
Doktor Sinan Akkurt
Eğitim Turizmi
Türkiye’nin bölgesel rolü arttıkça ve küresel profili yükseldikçe Türk üniversitelerinden beklentiler de artmaktadır. Üniversitelerimizin uluslararasılaşması ve yıllık yaklaşık 100 milyar Dolar tu.. 09 Aralık 2021 - 12:00
MICHAEL BROWNFOX
Tavada yılan balığı
Sezon açıldı ama balık fiyatları düşmedi... İstavritin havasından yanına yaklaşılmıyor kilosu; 15 TL Çingene palamudunun ensesi kalını 10 TL... Geçen gün Tekirdağ’da plastik leğen büyük.. 15 Eylül 2009 - 02:03
Ali Gülcü
Ali topu... Atmamıştım!
Hafta içi halı saha maçı yapıyoruz... Göbekli olduğum için beni göbekte oynatıyorlar! Aynı şirkette çalışanlar, bir takım kurup sahada ter dökmeye başlayınca, diyaloglar komik oluyor biraz,.. 19 Kasım 2009 - 03:23
Ali Gülcü
Görünür Blogger olmak!
Farkında olmadan bir yılımı doldurmuşum. Ve 178 blog yazmışım ki bu iki günde bir blog demek. 1000'in üzerinde yorum almışım ve sayfam 320 bin kere ziyaret edilmiş. Geçen ekim ayında 100. blogu.. 17 Mart 2010 - 10:47
Ata Kemal Şahin
Toplam blog
: 17
Toplam yorum
: 1057
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1842
Kayıt tarihi
: 18.02.11
Okumaktan, yazmaktan keyif alırım ama en çok öyküleri severim. Zevk aldığım için yazar, zevk alıyors..
http://www.facebook.com/profile.php?id=100008706842792
Blog habercisi
Blog yazarına mesaj yaz
Yazarı paylaş
Bloglarda Yazarlarda Galerilerde
Sadece bu yazarın bloglarında ara
Ne yapıyor?
Facebook'ta paylaşılanlar
Twitter'da paylaşılanlar
Milliyet Blog
@Milliyet_Blog tarafından gönderilen tweetler
Anasayfa|
Bize Ulaşın|
Yardım|
Açılış Sayfam Yap|
Kullanım Koşulları
Yukarı
© Milliyet Blog Copyright İnternet baskısında yer alan tüm metin, resim ve içeriğin hakları milliyet.com.tr'ye aittir. Milliyet Blog kullanıcıları ve üyeleri, üçüncü kişilerin telif hakkı sahibi bulunduğu her türlü fikri eser, fotoğraf, resim vb. materyal ve ürünleri kullanamazlar. Blog kullanıcı ve yazarlarının, üçüncü kişilerin telif hakkı sahibi olduğu yazı, resim vb. ürünleri kullanması durumunda, her türlü hukuki ve cezai sorumluluk kendilerine aittir.