Fotios I (Yunanca: Φώτιος, Phōtios; yaklaşık 810 – yaklaşık 893a[›]), ayrıca Photius ya da Photios olarak da okunur, 858'den 867'e ve 877'den 886'ya kadar Konstantinopolis Patriği.
Fotios, İoannis Hrisostomos'tan sonra en güçlü ve etkili Konstantinopolis Patriği kabul edilir. Zamanının en önemli düşünürüdür, "9. yüzyıl rönasansının yol gösteren ışığıdır".[2] Slavların, Hristiyan olmasında ve Ortodoks Kilisesinin, Katolik Kilisesinden ayrılmasında merkezi bir rol oynamıştır.[3]
Fotios, Konstantinopolisli soylu bir aileye mensup iyi eğitim almış birisidir. Fotios'un büyük amcası, önceki Konstantinopolis Patriği Tarasius'tur.[4] Keşiş olmaya niyet etmiştir, fakat alim ve devlet adamı olmayı seçmiştir. 858 yılında III. Mihail, Konstantinopolis Patriği İgnatius'u görevden aldı ve Fotios bu meslekten biri olmayarak bu göreve atandı.[5] Papa ile imparator arasındaki güç savaşının ortasında, İgnatius göreve yeniden getirildi.[5] İgnatius'un 877 yılında ölümünden sonra Fotios, İmparatorun emri ile bu makama geri döndü.[5] Yeni Papa VIII. Ioannes, Fotios'un makama geri dönmesini onayladı.[6] Yalnızca Katoliklerin kabul ettiği Dördüncü Konstantinopolis Konsili'nde aforoz edilmesi yasalaştı.[5] Doğu Ortodoksların kabul ettiği aynı sıra numaralı ikinci konsilde bu kararın tersi yasalaşmıştır.[5] Böylece iki tane Dördüncü Konstantinopolis Konsili ile, birleşmişliğin göstergesi ilk yedi ekümenik konsil serisi sona ermiştir.
İçindekiler
1 Hayatı
1.1 Din Dışı Hayatı
1.2 Konstantinopolis Patrikliği
2 Notlar
3 Kaynakça
4 Dış bağlantılar
Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]
Din Dışı Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]
Fotios'un hayatı hakkındaki ana kaynakların çoğu ona düşman kişilerce yazılmıştır. Modern araştırmacılar bu nedenle bu kaynaklara dikkatli yaklaşırlarb[›] Fotios'un orjini ve erken yılları hakkında çok az şey bilinmektedir. Bildiklerimiz, Konstantinopolisli soylu bir aileye mensup olduğu, büyük amcasının, İmparatoriçe İrini ve İmparator I. Nikiforos dönemlerinde 784 yılından 806 yılına kadar Konstantinopolis Patrikliği yapan Tarasius olduğudur.[7] İkinci Bizans ikonoklazmı sırasında, babası Sergios resimlere saygı duyan (ikonofil) olduğu için ailesi sıkıntı yaşamıştır. Sergios'un ailesi 842 yılında ikonaların tekrar yerine konmasından sonra göze girmişlerdir.[8] Belirli araştırmacılar, Fotios'un, en azından bir parçasının, Ermeni olduğunu belirtirlerkenc[›] Diğer alimler onu sadece Bizans Rumu olarak adlandırırlar.[9] Bizans yazarları, İmparator III. Mihail'ın bir keresinde sinirli bir şekilde Fotios'u "Hazar-yüzlü" diye çağırdığını yazarlar. Bunun genel bir hakaret mi yoksa kökeni ile ilgili mi olduğu açık değildir.[10]
Fotios, mükemmel bir eğitim almasına rağmen, bu eğitimi nasıl aldığına dair elimizde bilgi yoktur.d[›] Teoloji, felsefe, grammer, hukuk, doğa bilimleri ve tıp konuları üzerine sahip olduğu ünlü kütüphane, onun muhteşem bilginliğinin kanıtıdır.[11]
Birçok araştırmacı, Fotios'un Konstantinopolis Üniversitesi Magnaura ya da başka bir Üniversitesitede ders vermediğine inanır;[12] Vasileios N. Tatakis, patrik olduğu dönemde bile Fotios'un "öğrenmeye çok arzulu genç öğrencilere" evinde, "öğrenimin kalbinde", ders verdiğini belirtir.[11]
Fotios, genç iken, manastır hayatına özendiğini fakat onun yerine din dışı bir kariyer seçtiğini söyler. Bu kariyer muhtemelen erkek kardeşi Sergios'un, kocası Theofilos'un 842 yılında ölmesi ile İmparatoriçe olan Theodora'nın kız kardeşi İrini ile evlenmesi ile açılmıştır. Fotios, önce muhafız alayının komutanı (prōtospatharios) sonra baş imparatorluk sekreteri (protasēkrētis) olmuştur. Belirsiz bir tarihte, Fotios, Bağdat'ta bulunan Abbasiler'e giden elçi heyetine katılmıştır.[13]
Konstantinopolis Patrikliği[değiştir | kaynağı değiştir]
Fotios'un kilise kariyeri Caesar Bardas ve yeğeni genç İmparator Mihail'ın 856 yılında Theodora'nın yönetimine son vermesi ile yükselmeye başlamıştır. 858 yılında Bardas, kendisini İgnatius'un muhalefeti ile karşılaştı. İgnatius, dul gelini ile ilişkisi olduğu gerekçesiyle Bardas'ın Aya Sofya'ya girişine izin vermiyordu. Buna cevap olarak, Bardas ve Mihail, İgnatius'un görevden alınıp, ihanet ile suçlanmasını sağlayıp patriklik makamının boşalmasını sağladılar. Makam, kısa sürede Bardas'ın akrabası Fotios tarafından dolduruldu. Fotios, 20 Aralık 858 tarihinde din adamı oldu, dört gün içinde başarılı şekilde okuyucu, kıdemsiz diyakoz, diyakoz ve rahip oldu. Noel günü Konstantinopolis Patriği oldu.[14]
İgnatius'un görevden alınması ve Fotios'un hızlı yükselişi skandala ve Ekümenik ölçekte kiliselerin bölünmesine neden oldu. Papa ve diğer batı piskoposları İgnatius'un tarafında yer aldı. İgnatius'un formal kilise mahkemesi sonucu görevden alınmaması Fotios'un seçimini kanunsuz kıldı. Sonuçta, kıdemli patrik olarak Papa I. Nikolas, Fotios'un seçiminin hukukiliğini belirlemek için sürece dahil oldu. Elçileri, konuyu araştırma göreviyle Konstantinopolis' gitmek için yola çıktılar. Ancak vardıklarında, Fotios'un yerine yerleşmiş buldular ve 861 yılında toplanan sinodun kararların kabullenmek zorunda kaldılar. 863 yılında Roma'da toplanan sinod, Fotios'u görevden aldı ve İgnatius'u tüm yetkileri ile tekrar atadı. Dört yıl sonra, Fotios bir konsil toplayarak Papayı, Kutsal Ruhun çifte tabiatı hakkındaki sorular üzerine kafir olduğu temeli ile aforoz etti.[15]
Durum, ayrıca papalığın tüm kilise üzerinde yetkisinin sorgulanması ve yeni Hristiyan olan Bulgarlar üzerinde kimin yetkili olduğu tartışması ile daha çetrefilli bir hal aldı. Papa Nikolas, Fotios'un görevinden ayrılması üzerine odaklandı, güç üzerine ihtiras suçlamaları ile çok sert saldırılarda bulundu.[16]
Fotios'un hamisi Bardas'ın 866 yılında, İmparator III. Mihail'ın ise 867 öldürülmesi ve Makedonyalı Basileios'un tacı ele geçirmesi ile değişti. Fotios, yalnızca Bardas ve Mihail tarafından korunduğu için değil fakat Basileios'un papa ve batı imparatorları ile müttefiklik arayışı nedeniyle, patriklikten alındı. Fotios, makamı bıraktı ve Eylül 867 tarihine kadar sürgün yaşadı. İgnatios, 23 Kasım'da yeniden patrik oldu. Fotios, 869-870 Konsillerinde lanetlendi. İgnatios, ikinci patriklik döneminde, Fotios'un politikalarına yakın politika izledi.
Aforoz edilmesinden çok uzun sürmeyen bir süre sonra, Basileios ile ilişkilerini düzeltti ve imparatorun çocuklarının hocası oldu. Fotios'un sürgünde Skepi manastırında yazdığı günümüze ulaşan mektuplarında, imparatorun kendisine patriklik makamını geri vermesi için kulis yaptığı görülmektedir. İgnatios'un biyografi yazarı, Fotios'un Basileios'un kökleri ve soyu hakkında bir evrak uydurup, arkadaşı bir kütüphanecinin yardımı ile imparatorluk kütüphanesine koydurduğunu iddia eder. Bu dokümana göre, imparatorun ataları herkesin bildiği gibi köylü olmayıp, Ermeni Arsacid Hanedanından gelmektedir.[17] Doğru ya da yanlış bu hikâye Basileios'un Fotios'a ister edebi ister ideolojik bağımlılığını ortaya çıkarmaktadır. Fotios, geri çağrılmasından sonra, İgnatios ile buluştu ve halka uzlaştıklarını açıkladılar. İgnatios, 23 Ekim 877 tarihinde öldü. Üç gün sonra Fotios, patriklik tacını giydi. Shaun Tougher, bu noktada Basileios'un artık ona bağlı değil aksine yönlendirdiğini belirtir.[18]
Konstantinopolis Patriği Aziz Fotios ikonası
Fotios, Kasım 879 yılında Konstantinopolis'te toplanan konsilde, Hristiyan dünyasından resmi bir kabul görmüştür. Papa VIII. Ioannes'in elçileri katılmışlar, Fotios'un yasal patrik olduğunu açıklayan Latin görüşleri ile sansürlenmiş bir onay hazırlanmışlardır. Patrik, Papa'dan özür, yeni Hristiyan olan Bulgarlar üzerinde kimin yetkili olduğu, Kutsal Ruh'un hem Baba, hem de Oğul'dan kaynaklandığı (filioque) düşüncesinin İznik amentüsüne sokulması gibi Batı ve Doğu kiliseleri arasındaki çekişmenin ana konularda ılımlı bir duruş sergilemiştir. Gerçekte, Fotios Papa'dan özür dilememiş, filioque kabul etmemiştir. Bulgaristan'ın 870 yılında bağımsız kilise olmasını güven altına alarak Bizans usulüne dönüşü ile, onay sadece kâğıt üzerinde kalmıştı. Bulgaristan Kralı I. Boris'in izni olmadan, papalığın iddialarını hayata geçirmesi mümkün değildi.
Basileios ile ardılı VI. Leon arasındaki çekişmede Fotios, Basileios tarafını tutumuştur. 883 yılında, Basileios, Leon'u komplo kurmakla suçlayıp, saraya hapsetmiş ve kör ettirmek istemiştir. Leon'un metresi Zoe'nun babası Stilianos Zaucis ve Fotios onu bunu yapmaktan vazgeçirmişlerdir.[19] 886 yılında, Basileios birçok bürokratın dahil olduğu bir komployu ortaya çıkardı ve cezalandırdı. Bu komplo, Leon'u kapsamamıştır fakat Fotios, Basileios'un otoritesine karşı yapılan bu komplonun katılımcılarından biriydi.[20]
Basileios, 886 yılında resmi söyleme göre bir av kazasında öldü. Warren T. Treadgold ise İmparator olup, aynı zamanda hocası olan Fotios'u görevden alan Leon tarafından hazırlanan bir entrika sonucu öldürüldüğünü gösteren kanıtlar olduğuna inanır.[21] Fotios'un yerine İmparatorun kardeşi Stephanus, Konstantinopolis Patriği olmuştur. Fotios, Ermenistan'da Bordi'de bir manastıra sürgüne gönderilmiştir. Papa V. Stephanus ile yaptığı mektup alış verişinde, Fotios, Leon'un onun istifa etmesini sağladığını onaylar. 887 yılında, Leon bir mahkeme ile Fotios'u ihanet ile suçladı. Ancak hiçbir suçlama kanıtlanamadı. Ana tanık Theodore Santabarenos, Fotios'un 883 yılında Leon'un iktidardan düşmesinin arkasında olduğuna dair tanıklık etmeyi reddetmiştir. Mahkemeden sonra, imparatorun gazabını çekmiştir. Persona non grata Fotios'u manastırda emekliliğe zorlamıştır. Ancak, hayatının kalan kısmında hakarete uğramışlığı devam etmemiştir.[22]
Fotios, sonraki birkaç yılda itibarını iade eden Leon'un hükümdarlığında, kariyerini yazar olarak devam etmiştir. 888 yılında yazılan bir tekstte, imparator, Fotios'u yasal piskopos olarak betimler.[23] İtibarının iade edildiğine bir başka kanıt, Fotios'un ölümünde cesedinin Konstantinopolis'e gömülmesine izin verilmesidir. İgnatius'un anti-Fotios biyografi yazarına göre, Fotios'un taraftarları, onu ölümünden sonra "Aziz" yapmak için uğraşmışlardır.
Doğu Ortodoks Kilisesi, Fotios'u aziz ilan etmiştir. Yortu günü 6 Şubattır.
Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]
^ a: Fotios'un kesin doğum ve ölüm tarihi bilinmemektedir. Doğumunu çoğu kaynak yaklaşık 810 diğerleri 820 olarak gösterir. Ölümü ise 890 ile 895 arasıdır. (Muhtemelen 891 ya da 893)[24]
^ b: Bu durum pseudo-Simeon'un Kronikler adlı kitabında çok belirgindir. Yazar, Fotios'un Yahudi bir büyücü ile ruhunu satması karşılığı bir anlaşmaya vardığını ve eğitimini tamamladığını yazar.[25]
^ c: David Marshall Lang, "Fotios [...] Ermeni kökenli birçok Bizans alimden sadece bir tanesidir." demektedir.[26] Peter Charanis ise "Gramerci İoannis, Fotios, Sezar Bardas and Felsefeci Leon ana aktörler olarak gözükmektedir. Dördü de, en azından bir parçaları, Ermeni kökenlidir [...] Fotios'un annesi Arshavir'in kız kardeşi İrini'dir. Arshavir, İmparatoriçe Theodora ve Bardas'ın kız kardeşi Calomaria ile evlenmiştir."[27] Nicholas Adontz, "Arshavir, Fotios'un amcasının Gramerci İoannis'in kardeşi Arshavir ile karıştırılmamasını vurgular.".[28]
^ d: G.N. Wilson, Matematikçi Leon'u öğretmeni kabul eder. Fakat Paul Lemerle, Leon'un Fotios'un eğitiminden sorumlu tek kişi olmadığını not eder.[29]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
Özel
^ "Photius the Great, Patriarch of Constantinople". Online Chapel. The Greek Orthodox Archdiocese of America. 28 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2016.
^ Andrew Louth, Greek East, 159; C. Mango, Byzantium, 168
^ W.T. Treadgold, Review, 1100
^ Byzantium: the Imperial centuries, AD 610-1071 By Romilly James Heald Jenkins Publisher: University of Toronto Press ISBN 978-0802066671 [1]
^ a b c d e "Photius." Cross, F. L., ed. The Oxford dictionary of the Christian church. New York: Oxford University Press. 2005
^ Durant, Will. The Age of Faith. New York: Simon and Schuster. 1972. p. 529
^ Photios, Epistola II, CII, 609
* S. Tougher, The Reign of Leo VI, 68
^ S. Tougher, The Reign of Leo VI, 68
^ Gren 2002, s. 110: "Something of it, though, has been saved for posterity in the extracts made later by the Greek Byzantine patriarch Photios..."
^ D.M. Dunlop, History of the Jewish Khazars, 194; A. Fortescue, The Orthodox Eastern Church, 146-147
^ a b V.N. Tatakis, Byzantine Philosophy, 102
^ C. Mango, Byzantium, 168-169; W.T. Treadgold, Review, 1100
^ I. Plexidas, Introduction, 17; J. Shepard, Spreading the World, 235
^ S. Tougher, The Reign of Leo VI, 69
^ A. Fortescue, The Orthodox Eastern Church, 147-148; A. Louth, Greek East and Latin West, 171; S. Tougher, The Reign of Leo VI, 69
^ East and West: The Making of a Rift in the Church : from Apostolic Times Until the Council of Florence pg 146 By Henry Chadwick Published by Oxford University Press, 2003 ISBN 9780199264575 [2]
^ Treadgold 1997, s. 457.
^ S. Tougher, The Reign of Leo VI, 70-71
^ Treadgold 1997, s. 460.
^ V.N. Vlyssidou, Nicholas Mystikos' Deposition, 33
^ Treadgold 1997, s. 461.
^ S. Tougher, The Reign of Leo VI, 84
^ S. Tougher, The Reign of Leo VI, 85-86
^ C. Mango, Byzantium, 169; I. Plexidas, Introduction, 15
^ Symeon (?), Chronicle, PG 109, 732BC
* I. Plexidas, Introduction, 15
^ D.M. Lang, The Armenians, 54
^ P. Charanis, The Armenians in the Byzantine Empire, 27-28
^ N. Adontz, Role of the Armenians, 66
^ P. Lemerle, Byzantine Humanism, 159; I. Plexidas, Introduction, 16
Genel
Adontz, Nicholas (1950). "Role of the Armenians in Byzantine Science". Armenian Review (İngilizce). 3 (3). ss. 55-73. |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Charanis, Peter (1963). The Armenians in the Byzantine Empire (İngilizce). Lisboa: Rutgers Üniversitesi.
Dunlop, D.M. History of the Jewish Khazars. Princeton Univ. Press, 1954.
Fortescue, Adrian (2001). "The Schism of Photius". The Orthodox Eastern Church (İngilizce). Gorgias Press LLC. ISBN 0-971-59861-4.
Louth, Andrew (2007). "Renaissance of Learning: East and West". Greek East And Latin West: The Church AD 681–1071 (İngilizce). St Vladimir's Seminary Press. ISBN 0-881-41320-8.
Lang, David Marshall (1989). The Armenians: A People in Exile (İngilizce). Routledge. ISBN 0-044-40289-9.
Lemerle, Paul (1985). The First Byzantine Humanism (translated in Greek by Maria Pelekidou-Nystazopoulou) (İngilizce). Atina: Yunanistan Ulusal Bankası'nın Kültürel Enstitüsü.
Mango, Cyril (1980). Byzantium: The Empire of New Rome (translated in Greek by Dimitris Tsoungarakis) (İngilizce). Atina: Yunanistan Ulusal Bankası'nın Kültürel Enstitüsü. ISBN 9-789-60250-003-3.
Symeon Metaphrastes (?), Chronicle. See original text in Documenta Catholica Omnia18 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Plexidas, Ioannis (2007). "Introduction". The Prince of Photios (Yunanca). Atina: Armos. ISBN 9-789-60527-396-5.
Shepard, Jonathan (2002). "Spreading the World: Byzantine Missions". Cyril Mango (Ed.). The Oxford History of Byzantium (İngilizce). Oxford University Press. ISBN 0-198-14098-3.
Tatakis, Vasileios N. (translated by Nicolas J. Moutafakis) (2003). Byzantine Philosophy (İngilizce). Hackett Publishing. ISBN 0-872-20563-0.
Toupher, Shaun (1997). "The End of Photios". The Reign of Leo VI (886–912): Politics and People (İngilizce). BRILL. ISBN 9-004-10811-4.
Treadgold, Warren (1997). "External Gains 842–912". A History of the Byzantine State and Society (İngilizce). Stanford, Kaliforniya: Stanford University Press. ISBN 0-8047-2630-2.
Treadgold, Warren T. (Ekim 1983). "Review:Patriarch Photios of Constantinople: His Life, Scholarly Contributions, and Correspondence together with a Translation of Fifty-Two of His Letters by Despina Stratoudaki White; The Patriarch and the Prince: The Letter of Patriarch Photios of Constantinople to Khan Boris of Bulgaria by Despina Stratoudaki White; Joseph R. Berrigan, Jr". Speculum (İngilizce). 58 (4). Speculum, Vol. 58, No. 4. ss. 1100-1102. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2008.
Vlyssidou, Vassiliki N. (1997). "About the Deposition of Patriarch Nicholas Mystikos (907)". Byzantine Symnmeikta (Yunanca). Cilt 11. ss. 23-36. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2008.
Bu maddenin bazı bölümleri, şu anda kamu malı olan "Encyclopædia Britannica'nın on birinci baskısından" çevrilmiştir.
Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
Wikimedia Commons'ta I. Fotios ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
St Photius the Great Orthodox Icon and Synaxarion (February 6)
Patriarch Photios of Constantinople Life and translations of his works
The Myrobiblion at Tertullian.Org
Catholic Encyclopedia article
Greek Opera Omnia by Migne Patrologia Graeca with analytical indexes
Saint Photius the Great, Mystagogy of the Holy Spirit (English translation)
Önce gelen:
I. İgnatius
I. İgnatius Konstantinopolis (İstanbul) Patriği
858–867
877–886 Sonra gelen:
I. İgnatius
I. Stephanos
g
t
d
Rum Ortodoks patrikleri
Bizantion piskoposları
(MS 330'a kadar)
Andreas
Havari Stakhis
Onesimos
I. Polikarpos
Plutarkhos
Sedekion
Diogenes
Eleftherios
Feliks
II. Polikarpos
Athinodoros
Efzoios
Lavrentios
Alipios
Pertinaks
Olimpianos
I. Markos
Filadelfos
I. Kiriakos
Kastinos
I. Evgenios
Titos
Dometios
I. Rufinos
Probos
I. Mitrofanis
Aleksandros
Konstantinopolis başpiskoposları
(MS 330–451)
Aleksandros
I. Paulus
Eusebius
I. Makedonios
Antakyalı Evdoksios
Evagrios
Demofilos
I. Gregorios
I. Maksimos
Nektarios
İoannis Hrisostomos
Arsakios
Attikos
Sisinios
Nestorius
Maksimianos
Proklos
Flavianos
Anatolios
Konstantinopolis patrikleri
Bizans dönemi (MS 451–1453)
Anatolios
I. Gennadios
Akakios
Fravitas
Effimios
II. Makedonios
I. Timotheos
II. İoannis
Epifanios
I. Anthimos
Minas
Eftikios
III. İoannis
IV. İoannis
II. Kiriakos
I. Thomas
I. Sergios
Pirros
II. Pavlos
Petros
II. Thomas
V. İoannis
I. Konstantinos
I. Theodoros
I. Georgios
III. Pavlos
I. Kallinikos
Kiros
VI. İoannis
I. Germanos
Anastasios
II. Konstantinos
I. Nikitas
IV. Pavlos
Tarasios
I. Nikiforos
I. Theodotos
I. Antonios
VII. İoannis
I. Methodios
I. İgnatius
I. Fotios
I. Stefanos
II. Antonios
Nikolaos Mistikos
I. Efthimios
II. Stefanos
Trifon
Theofilaktos
Poliefktos
I. Basileios Skamandrinos
III. Antonios
II. Nikolaos
II. Sisinios
II. Sergios
Efstathios
Aleksios Studitos
I. Mihail Kirularios
Konstantinos Leyhudis
VIII. İoannis Zifilinos
I. Kosmas
Efstratios Garidas
III. Nikolaos
IX. İoannis
Leon Stippis
II. Mihail Kurkuas
II. Kosmas
IV. Nikolaos
II. Theodotos
I. Neofitos
IV. Konstantinos
Lukas Krisovergis
III. Mihail
Khariton
II. Theodosius
II. Basileios
II. Nikitas
Leontios
Dositheos
II. Georgios
X. İoannis
IV. Mihail
II. Theodoros
II. Maksimos
I. Manuil
II. Germanos
II. Methodios
II. Manuil
Arsenios Aftoreianos
Nikeforos
III. Germanos
I. İosif
XI. İoannis
II. Gregorios
I. Athanasios
XII. İoannis
I. Nifon
XIII. İoannis
I. Gerasimos
İsaias
XIV. İoannis
I. İsidoros
I. Kallistos
Filotheos Kokkinos
Makarios
Neilos
IV. Antonios
II. Kallistos Zanthopulos
I. Matthaios
II. Efthimios
II. İosif
II. Mitrofanis
III. Gregorios
II. Athanasios
Konstantinopolis patrikleri
Osmanlı dönemi (1453–1923)
II. Gennadios
II. İsidoros
I. İoasaf
I. Sofronios
II. Markos
I. Simeon
I. Dionisios
I. Rafael
III. Maksimos
II. Nifon
IV. Maksimos
I. İoakim
I. Pakomios
I. Theoleptos
I. İeremias
I. İoannakios
II. Dionisios
II. İoasaf
III. Mitrofanis
II. İeremias
II. Pakomios
II. Theoleptos
II. Matthaios
I. Gavril
I. Theofanis
I. Meletios
II. Neofitos
II. Rafael
I. Kirillos
II. Timotheos
IV. Gregorios
II. Anthimos
II. Kirillos
III. Athanasios
III. Neofitos
I. Parthenios
II. Parthenios
II. İoannakios
III. Kirillos
I. Paisios
III. Parthenios
II. Gavril
IV. Parthenios
III. Dionisios
Klimis
III. Methodios
IV. Dionisios
II. Gerasimos
IV. Athanasios
İakovos
II. Kallinikos
IV. Neofitos
III. Gavril
V. Neofitos
Kiprianos
V. Athanasios
IV. Kirillos
III. Kosmas
III. İeremias
(III. Kallinikos)
II. Paisios
I. Serafim
VI. Neofitos
V. Kirillos
(IV. Kallinikos (III))
II. Serafim
III. İoannakios
Samuil
II. Meletios
II. Theodosius
II. Sofranios
IV. Gavril
Prokopius
VII. Neofitos
III. Gerasimos
V. Gregorios
V. Kallinikos (IV)
IV. İeremias
VI. Kirillos
II. Evgenios
III. Anthimos
Krisanthos
Agathangelos
I. Konstantios
II. Konstantios
VI. Gregorios
IV. Anthimos
V. Anthimos
IV. Germanos
III. Meletios
VI. Anthimos
VII. Kirillos
II. İoakim
III. Sofranios
III. İoakim
IV. İoakim
V. Dionisios
VIII. Neofitos
VII. Anthimos
V. Konstantinos
V. Germanos
IV. Meletios
Konstantinopolis patrikleri
Türkiye dönemi (1923'ten bu yana)
VII. Gregorios
VI. Konstantinos
III. Basileios
II. Fotios
Venyamin
V. Maksimos
I. Athenagoras
I. Demetrios
I. Bartholomeos
Otorite kontrolü
BIBSYS: 90192310
BNE: XX929747
BNF: cb119196090 (data)
CANTIC: a10085695
GND: 118594095
ISNI: 0000 0000 7970 8327
LCCN: n80125110
NKC: jn19981001296
NLA: 35421930
NLG: 54230
NLI: 000105487
NLP: A11808871
NSK: 000133757
NTA: 069110670
RERO: 02-A000130324
ICCU: IT\ICCU\CFIV\043630
SELIBR: 252947
SUDOC: 027071111
Trove: 946953
VIAF: 14775071
WorldCat: lccn-n80125110
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=I._Fotios&oldid=25421099" sayfasından alınmıştır
Kategori:
9. yüzyılda doğanlar
893 yılında ölenler
9. yüzyılda Bizanslılar
9. yüzyılda Konstantinopolis patrikleri
9. yüzyıl filozofları
9. yüzyıl yazarları
Bizanslı filozoflar
Bizanslı yazarlar
Hristiyan aziz ve azizeleri
Hristiyan Antignostisizm
810 doğumlular
Gizli kategoriler:
ISBN sihirli bağlantısını kullanan sayfalar
URL adresi olmayan erişimtarihli kaynak kullanan sayfalar
KB1 İngilizce kaynakları (en)
Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
KB1 Yunanca kaynakları (el)
Commons kategori bağlantısı Vikiveri'de tanımlı olan sayfalar
BIBSYS tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
BNE tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
BNF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
CANTIC tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
GND tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
ISNI tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
LCCN tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NKC tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NLA tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NLG tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NLI tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NLP tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NSK tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NTA tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
RERO tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
SBN tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
SELIBR tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
SUDOC tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
Trove tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
VIAF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
WorldCat tanımlayıcısı içeren Vikipedi maddeleri
Sayfa en son 15.55, 7 Mayıs 2021 tarihinde değiştirildi.
Metin Creative Commons Atıf-BenzerPaylaşım Lisansı altındadır; ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak, Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.