Bu yazı HT Hayat için yazıldı ve ilk olarak orada yayımlandı. https://hthayat.haberturk.com/yazarlar/emre-ertegun/1077206-sefer
***
45 gündür yollardaydım; ama ne yol! Bir yerde ortalama kalış sürem 3-4 gün idi ve on’dan fazla kere yer değiştirdim. Güney’de, yaşadığım bölgede başladı turnem; Bodrum-Alanya aksında biraz dönüp dolaştıktan sonra kendimi önce İzmir’e (ve bir grupla 3 günlük ayrı bir seyahate – Manisa, Bergama, Denizli, Selçuk… sefer, sefer içinde), sonra Bursa’ya, sonra Bolu taraflarına, sonra da önce Uludağ eteklerine ve sonra yine Bursa’ya, yeniden İzmir’e ve nihayetinde iki gün önce eve attım.
Bu tip bir yolculuğa ilk kez çıkıyor değilim. Hatta beni daha eskiden tanıyanlar bilir, yaşamımın yaklaşık 2 yılı (2012-2014) buna benzer bir akışla, göçebelikle geçti. Sonrasında daha yerleşik bir düzene geçsem de zaman zaman yollar çağırdı beni ve dönüp dolaştım orada burada. Daha bu yılın kış aylarında bile yine bi 5 haftalık turneye çıkmış idim; yazılardan hatırlayan olur belki.
Bu sefer her zamankinden farklı olan şey ne yapacağımın, nereye gideceğimin, ne zaman gideceğimin, ne kadar kalacağımın zihnimde çok net bir şekilde peyderpey belirmesi ve adımlarımı hep tam da buna göre atmış olmam idi. Bunun için özellikle oturup plan-program yapmaya kalkmadım, hatta düşünmedim bile; akış kendi kendini yarattı, bana göründü, ben de ona uydum; hepsi bu. Seferin hemen her an’ında sıradaki iki ya da üç adımım belli idi ve başka zamanlar bilinmezliğin ve belirsizliğin tadını çokça çıkarmış -ve bazen de kararsızlıktan, net olmayan durumlardan kıvranmış- biri olarak belirliliği de sevdiğimi söyleyebilirim.
Ne zaman köyüme, evime döneceğim konusunun kararının oluşma süreci özellikle çok keyifliydi. Yaşamın işaretlerini okumaya, onu dinlemeye dair tatlı bir örnek olduğunu düşündüğüm için kısaca paylaşayım: Bir sabah bir an’da iki haber birden geldi. Biri birkaç haftaya bizim taraflara yolunu düşüreceğini söyleyen bir can’dan oralarda olup olmayacağıma dair soru, bir diğeri ise bu civarda bir kamp alanı kurmuş bir diğerinden bir davet… “Vay be!” dedim, bu ikisi birden aynı an’da önüme düşüverdiğine göre galiba aşağılara doğru inme vaktim geliyor. Derken ertesi sabah başka bir arkadaşımdan, diğerinin tarihlerine paralel bir burada olacak olması haberi de gelince “Tamam!”, dedim “iyice netleşti; gidiyorum!”. Ehh zaten bir de yine aynı dönemlerde katılmaya niyetli olduğum ama sırf onun için gelmek istemediğim iki günlük bir buluşma vardı. Daha ne olsun! Hüküm verildi; 19’u haftası köye dönüle!
İşaretler bu şekilde bir anda önümde serilip o kararı gördüğüm an müthiş bir netlik ve huzur oluyor içimde. Yukarıda anlattığım olasılıklar yaşama geçmeyebilir bile (ki bahsettiğim iki arkadaşımdan birini yakalayamadım ve iki günlük buluşma iptal oldu mesela) ama hiç sorun değil. Bazen öyle oluyor; bir şeyler bir şeylere vesile oluyor ve kararlara, adımlara dönüşüyor ama yolda karşıma bambaşka şeyler çıkabiliyor ve hiç aklıma gelmeyen yönlere doğru akabiliyor nehir. Buradaki iş o mesajları ve çağrıyı dinleyebilmek ve ona göre hareket edebilmek gibi geliyor bana; sonrasında ne olacağı bambaşka bir hikâye… Ve evet, diğer arkadaşımı görebileceğim (hatta bu akşam), kamp alanını da ziyaret etme niyetim var ama en az bunlar kadar heyecanlı başka olasılıklar da beliriyor önümde ve tadını çıkarıyorum.
Nihayetinde iki gündür yaşadığım köyde, evimdeyim. Ama içim öylesine kıpır kıpır ki muhtemelen çok geçmeden yeniden yola düşeceğim. Seferin ikinci perdesi arka planda yükleniyor. Yine pek güzel niyetler, kavuşulası harika can’lar, güzel coğrafyalar var gündemde ve muhtemelen yine önümde bir plan dahilinde dizilmeye başlayacaklar yavaş yavaş. Ben ise sadece eyvallah diyerek yapmam gerekeni yapacağım; yaşama ve işaretlerine uyum sağlayacağım.
O zamana kadar ise buraların, buradaki can’ların, ev hâllerinin, uzun zaman sonra yemek yapmanın, pazara gitmenin, denizin tadını çıkarmaca; bir de tüm bu yolculuğu sindirmece…
Yazar: yeniyedogru 0 Yorum	
Bunları da beğenebilirsiniz
İyi ki doğdum da…
11 Nisan 2019
dostlara mektup
13 Ekim 2018
bocalamalarım – 2
15 Ağustos 2018
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Yorum
Δ
Instagram
Invalid user id
Son Yazılar
Erkeklerle aşka düşmek
Yaşam oyunu
Topluluk destekli hür aşk
Paradoks
Zihinsel bağışıklık
Yaklaşan Etkinlikler
Erkek Erkeğe
Kasım 11 - Aralık 9	
Yakın Yakına (Fethiye)
Aralık 7 - Aralık 8	
Hepsini gör Etkinlikler
Arşivler
Arşivler Ay seçin Kasım 2021 Ekim 2021 Eylül 2021 Ağustos 2021 Temmuz 2021 Haziran 2021 Mayıs 2021 Nisan 2021 Mart 2021 Şubat 2021 Ocak 2021 Aralık 2020 Kasım 2020 Ekim 2020 Eylül 2020 Ağustos 2020 Temmuz 2020 Haziran 2020 Mayıs 2020 Mart 2020 Ocak 2020 Aralık 2019 Ekim 2019 Eylül 2019 Mayıs 2019 Nisan 2019 Aralık 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Ağustos 2018 Temmuz 2018 Haziran 2018 Mayıs 2018 Nisan 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Aralık 2017 Kasım 2017 Ekim 2017 Eylül 2017 Ağustos 2017 Temmuz 2017 Haziran 2017 Mayıs 2017 Nisan 2017 Mart 2017 Şubat 2017 Ocak 2017 Aralık 2016 Kasım 2016 Eylül 2016 Ağustos 2016 Haziran 2016 Mayıs 2016 Nisan 2016 Mart 2016 Şubat 2016 Ocak 2016 Aralık 2015 Kasım 2015 Ekim 2015 Eylül 2015 Temmuz 2015 Haziran 2015 Mayıs 2015 Mart 2015 Şubat 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Kasım 2014 Ekim 2014 Eylül 2014 Ağustos 2014 Temmuz 2014 Haziran 2014 Mayıs 2014 Nisan 2014 Mart 2014 Şubat 2014 Ocak 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Ekim 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Haziran 2013 Mayıs 2013 Nisan 2013 Mart 2013 Şubat 2013 Ocak 2013 Aralık 2012 Kasım 2012 Ekim 2012 Eylül 2012 Ağustos 2012 Temmuz 2011 Haziran 2011