Bu sabah Sırbistan’ın uzak bir köşesindeki otel odamda, aşağıdaki kahvenin açılmasını beklerken, Aile Ağacı projesi için yanımda getirdiğim Nene’min otobiyografisine bakacağım tuttu. Ölümünden tam bir sene önce, 91 yaşındayken kaleme aldığı on sayfalık hayat hikayesini okurken çoktan unuttum sandığım sesi kulaklarımda canlandı, vurgusu tonuyla zihnimde yankılandı.
Sizlerle paylaşmadan edemeyeceğim şu son bölümünü okurken de yüreğimin ortasında kimbilir ne zamandır saklı bir hıçkırık, sessiz bir feryat gibi boğazımdan yükseldi.
Bakın ne diyor:
“Gerçi artık çok yaşlı bir kadınım ama böyleyim diye dünyaya küsmüş ve hayatla ilgisini kesmiş değilim. Bütün güzellikleri ve çirkinlikleri ile dünyanın; her yönüyle korkunç bir fenomen olan, hem bütün güzelliklerin, iyiliklerin, hem bütün kötülüklerin odak noktası bulunan insanoğlunun şimdiye kadar binlerce yıldır çözülememiş, bundan sonra da asla çözüleceğe benzemeyen binbir problemiyle kafam hâlâ meşgul.
Sağlığım parlak değil – bu yaşta kimin sağlığı parlak olabilir?- Ama gözlerim çok sükür iyi. Emekliliğin verdiği zaman bolluğu ve rahatlığı içinde istediğim gibi okuyabiliyorum. Tabiata, -eğer varsa- Tanrı’ya, bana bağışladıkları bu lütuf ve mutluluk için nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum ve ünlü orkestra şefi Herbert Karayan’ın ölürken söylediği cümleyi de hiç unutamıyorum:
“Hayat Tanrı’nın insanlara bahşettiği en büyük armağandır.”
Türkçe Yazılaraile, aile sistemleri, hayat, nene, otobiyagrafi, Sırbistan, Zahide Gökberk	
Sosyalleşelim
Facebook
Instagram
Twitter
Goodreads
Kategoriler
Kategoriler Kategori Seçin Ayurveda English Ελληνικά Türkçe Yazılar Anı Atina Öykü-Edebiyat-Yazarlık Basında Diren İnsanlık Korona Günlerinde Yaşama Dair Yoga İstanbul Yazıları
Arşivler
Arşivler Ay Seçin Ekim 2021 (1) Eylül 2021 (5) Ağustos 2021 (1) Nisan 2021 (1) Mart 2021 (2) Şubat 2021 (1) Ocak 2021 (2) Aralık 2020 (1) Temmuz 2020 (1) Haziran 2020 (4) Mayıs 2020 (5) Nisan 2020 (4) Mart 2020 (15) Şubat 2020 (19) Aralık 2019 (1) Ekim 2019 (1) Eylül 2019 (3) Şubat 2019 (1) Ocak 2019 (4) Aralık 2018 (5) Kasım 2018 (3) Ekim 2018 (1) Eylül 2018 (1) Temmuz 2018 (1) Haziran 2018 (2) Mayıs 2018 (1) Nisan 2018 (3) Mart 2018 (2) Şubat 2018 (5) Ocak 2018 (8) Aralık 2017 (6) Kasım 2017 (4) Ekim 2017 (2) Eylül 2017 (1) Ağustos 2017 (2) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (7) Mayıs 2017 (4) Nisan 2017 (1) Mart 2017 (2) Şubat 2017 (1) Ocak 2017 (3) Aralık 2016 (2) Kasım 2016 (5) Ekim 2016 (1) Ağustos 2016 (5) Temmuz 2016 (2) Mayıs 2016 (5) Nisan 2016 (1) Mart 2016 (2) Şubat 2016 (1) Kasım 2015 (1) Ekim 2015 (2) Eylül 2015 (2) Ağustos 2015 (1) Temmuz 2015 (3) Haziran 2015 (1) Mayıs 2015 (2) Nisan 2015 (2) Mart 2015 (4) Ocak 2015 (1) Aralık 2014 (2) Kasım 2014 (1) Eylül 2014 (1) Temmuz 2014 (1) Mayıs 2014 (4) Mart 2014 (3) Şubat 2014 (4) Ocak 2014 (6) Ekim 2013 (4) Eylül 2013 (4) Ağustos 2013 (7) Temmuz 2013 (5) Mayıs 2013 (3) Nisan 2013 (2) Mart 2013 (1) Şubat 2013 (4) Ocak 2013 (15) Aralık 2012 (7) Kasım 2012 (7) Ekim 2012 (1) Eylül 2012 (3) Ağustos 2012 (4) Temmuz 2012 (3) Haziran 2012 (5) Mayıs 2012 (1) Nisan 2012 (2) Mart 2012 (1) Şubat 2012 (3) Ocak 2012 (2) Aralık 2011 (10) Kasım 2011 (4) Ekim 2011 (6) Eylül 2011 (11) Ağustos 2011 (11) Temmuz 2011 (14) Haziran 2011 (2) Mayıs 2011 (3) Nisan 2011 (3) Mart 2011 (4) Şubat 2011 (1) Ocak 2011 (5) Aralık 2010 (5) Kasım 2010 (4) Eylül 2010 (2) Ağustos 2010 (4) Temmuz 2010 (5) Haziran 2010 (1) Mart 2010 (2) Ocak 2010 (1) Ekim 2008 (1)