Son birkaç haftadır magazin sayfalarında Sertab Erener-Demir Demirkan ilişkisinin sonuçlanması ve Demirkan’ın lise arkadaşı Seda İnce ile başlayan ilişkisi var.
Merak ettim, Demir Demirken kaç yaşında diye; 1972 doğumluymuş. Kendisiyle aynı kuşak içinden geliyor sayılırız, üç sene var aramızda. Sertab Erener de bir önceki kuşağa karşılık geliyor; ancak fark etmiyor, özellikle 1980’li yıllardan sonra doğmuş ve günümüz teknolojisine sahip kuşaktan olmadığı ve bu yazının içeriğinde anlatılanları kapsadığını söyleyebilirim.
Bizim neslimiz maalesef yaşamasını, eğlenmesini, değerlendirmesini, dahası “tüketmesini” bilmeden, tam olarak öğrenemeden yaşadı ilk gençlik yıllarını.
Bizler “yerli malı haftası” kutlayarak geçtik ilkokul sıralarını; kanaat, tevazu göstermek, teklif edileni, teşekkür ederek geri çevirmek temel davranış özelliklerimizdendi.
Sürekli sağda solda hiç kapanamayacak gönül hesapları açtık.
“Kapanmayacak gönül hesabı” ne demektir?
Yaşanmamış, paylaşılmamış, günümüz deyimiyle tüketilmemiş ilişkiler anlamında kullanıyorum.
Hayatı her dakika bir sonrakine erteledik. Bu nedenle Ölü Ozanlar Derneği’nin carpe diem ? günü yakala, yaşa aforizmasına tutunmayı sevdik.
Tutunma demişken; Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar’ında anlatılan aydın olgusunu da kuyruğundan yakaladık.
Belki de bu nedenle Facebook denen sosyal paylaşım sitesi ilk bizim kuşağımızı etkiledi, vurdu geçti. Hayatlarını değiştirdi.
Facebook sayesinde o bir türlü kapanamamış olan gönül hesaplarına son bir defa daha ulaşılır oldu. (Konuyla ilgisini olduğunu düşündüğüm Facebook Aşkları blogununu da burada okuyabilirsiniz. (*) )
Bir tarafta gerçek dünyanın bütün ağırlığını yaşayan ilişkiler, diğer tarafta da sanal ortamın verdiği rahatlıkla geçmişe, bir hayale yönelik beklentiler, her şeyi alt üst etti.
Daha önce konuşulamamış, hatta konuşulamamış, söylenememiş şeyler ekranın esrarlı perdesinin gerisinde teker teker ifade edilmeye başlandı.
Klavyenin sınırı yoktu.
Netice itibarıyla kimse mutlu değildi; istediği hayatı yaşayamamıştı. Beklentilerini bulamamış, karşılayamamıştı.
Planladıklarını yapamamıştı.
Böyle olacağını düşünmemişti.
Daha kötüsü Barış Manço’nun şarkısında söylediği gibi “unutamamıştı.”
Nasıl unutabilirdi ki? O ruhun en gizli odalarına yaşanmamışlığın verdiği büyük bir merakla gizlenmişti. Aslında o odayı bir daha girmemek üzere kapatmıştı; çünkü benzer süreçlerden anne ve babası da geçmişti, işte sonuç ortadaydı. Bir kabullenme, şartlanmaydı söz konusu olan.
Kim bilebilirdi ki zamanın hızlanacağı, teknolojinin bu kadar gelişip, o odaların içine kadar gireceğini?
Unutulmamış, açık bir hesabın üzerine kurgulanmaya çalışılmış mevcut ilişkinin doyasıya, içinden geldiği gibi, tamamen teslim olarak ve akışına bırakarak yaşanma şansı olabilir miydi?
Esas sorun zaten kişinin hangi dönemde neyi yaşayamamış veya yaşamışsa da buna bütün benliğini verememiş olmasından kaynaklanmıyor muydu?
Sertab-Demir ilişkisi 18 yıl devam etmiş. 42 yaşındaki bir adamın yaşamının %42’lik zamanına karşılık gelen bir süreden söz ediyoruz.
Hiç az değil; üstelik hayatın tam gerçeğidir bu.
Peki, bir lise arkadaşımızla neyi ne kadar paylaşmış olabiliriz?
“Beni anlamıyor” diyerek terk ettiğimiz ilişkimizin yerine yerleştirmeye çalıştığımız kişi neyi, nasıl anlamayı başarabiliyor?
Bütün bu sorulara hemen herkesin cevap vermesi, en azından düşünmesi gerekmiyor mu?
Bunu ilişkimizi neden bitiriyoruz, sorusunun peşine takmamız gereken yenisi neden başlıyor sorusuyla birlikte kurgulamayı başardığımızda seçimlerimizin isabet oranını da artırabiliriz sanırım.
Zamanın yetişmeye zorlandığımız bu döneminde her şeyi olduğu gibi ilişkilerimizi de tüketiyor olduğumuz çok çarpıcı bir realitedir.
Nasıl her şeyin bir kullanma süresi var, yeri geldiğinde değiştirmek, yenilemek gerekiyorsa aynı şey çeşitli seviyelerdeki arkadaşlık ilişkileri için de geçerli hale gelmiştir. Artık kadim dost kavramı bir günde kuruluveren “kanka” anlayışının içine yerleştirilmiştir. Bir günde oluşan elbette aynı hızda yok olmaya mahkûmdur.
Günümüz kuşağı zaten her şeyi bu şekilde günlük yaşamayı öğrendi; zaten böylesi bir ortamın içinde doğdu.
Tükettiğini bir daha hatırlama gereği duymadığı için bizim gibi ruhunun derinliklerinde gizemli odalara da ihtiyaç duymuyor. Tanışıyor, birlikte oluyor, yaşıyor ve bitiriyor. Geriye dönüp bakmıyor bile.
Doğrusu bu mu?
Kuşkusuz meseleyi tüketme-tüketememe çerçevesinden çıkarmak gerekiyor. Bugün neredeyse bütün ilişkilerde yaşanan şey kişilerin birbirlerinden faydalandığı bir tüketme süreciyle sınırlanıyor. Bunu maddi şartlar belirliyor, zorluyor.
Bu nedenle biten bir ilişkinin sonrasında bütün taraflar bir tükenmişlik duygusu yaşıyorlar.
Bizim kuşak neden eski defterleri açma ihtiyacı duyuyor?
Burada aslında hala bir duygusal bir çıkış arayışı var sanırım; çünkü o zamana dair olan şeyleri de arıyor. Her şeyin bedensel bir paylaşım ya da günü yakalayarak anı yaşama, tüketme gayesinin etrafında olmadığının da farkında.
Unutamamak yaşayamamış olmak anlamında kaldığı sürece o iç huzursuzluk ve eksiklik kişinin ruhunu asla rahat bırakmayacaktır.
(*) Facebook Aşkları
http://twitter.com/uzaygokerman
uzaygokerman@gmail.com
Share this:
Paylaş
Facebook
Twitter
LinkedIn
E-posta
Yazdır
WhatsApp
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
‹ Sekretarya; İmralı Kantonu Kabinesi
Hüseyin Gülerce’den Türkiye’nin yakın tarihine dair önemli itiraflar ›
Kategoriler:Türkiye, İlişkiler
Etiketler:Aydın, Bugün, facebook, Gmail, Haber, Haberler, Karşılık, Magazin, Oğuz Atay, Sertab Erener, sosyal, Twitter
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Arşivler
Arşivler Ay Seçin Kasım 2021 (3) Ekim 2021 (6) Eylül 2021 (5) Ağustos 2021 (5) Haziran 2021 (3) Mayıs 2021 (4) Nisan 2021 (6) Mart 2021 (6) Şubat 2021 (6) Ocak 2021 (10) Aralık 2020 (6) Kasım 2020 (3) Ekim 2020 (3) Eylül 2020 (6) Temmuz 2020 (7) Haziran 2020 (4) Mayıs 2020 (1) Mart 2020 (2) Şubat 2020 (6) Ocak 2020 (6) Aralık 2019 (8) Kasım 2019 (10) Ekim 2019 (4) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (4) Temmuz 2019 (2) Haziran 2019 (1) Mayıs 2019 (3) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (4) Şubat 2019 (4) Ocak 2019 (4) Aralık 2018 (6) Kasım 2018 (3) Ekim 2018 (4) Eylül 2018 (8) Ağustos 2018 (6) Temmuz 2018 (1) Haziran 2018 (7) Mayıs 2018 (4) Nisan 2018 (10) Mart 2018 (8) Şubat 2018 (5) Ocak 2018 (6) Aralık 2017 (9) Kasım 2017 (7) Ekim 2017 (6) Eylül 2017 (12) Ağustos 2017 (6) Temmuz 2017 (4) Haziran 2017 (5) Mayıs 2017 (5) Nisan 2017 (9) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (6) Ocak 2017 (12) Aralık 2016 (8) Kasım 2016 (6) Ekim 2016 (6) Eylül 2016 (5) Mart 2016 (4) Şubat 2016 (2) Aralık 2015 (1) Kasım 2015 (2) Ekim 2015 (2) Ağustos 2015 (1) Temmuz 2015 (6) Haziran 2015 (12) Mayıs 2015 (7) Nisan 2015 (4) Mart 2015 (12) Şubat 2015 (11) Ocak 2015 (8) Aralık 2014 (10) Kasım 2014 (51) Ağustos 2014 (1) Nisan 2014 (3) Mart 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (11) Aralık 2013 (15) Kasım 2013 (4) Ekim 2013 (4) Haziran 2013 (6) Nisan 2013 (4) Ocak 2013 (1) Aralık 2012 (1) Kasım 2012 (15) Ağustos 2012 (8) Temmuz 2012 (11) Haziran 2012 (26) Mart 2012 (10) Ocak 2012 (2) Aralık 2011 (43) Kasım 2011 (8) Ekim 2011 (8) Eylül 2011 (3) Ağustos 2011 (10) Temmuz 2011 (17) Haziran 2011 (10) Mayıs 2011 (5) Nisan 2011 (8) Mart 2011 (17)
Popüler Yazılar & Sayfalar
Vitor Pereira Sorunu	
Oğuz Atay: "...oysa düşündükçe yok oluyorum."	
Şampiyonluk Puanı	
Ramayana Destanı	
Topu en hızlı hangi takım oyunuyor?	
Kafamda Bir Tuhaflık'ta anlatılan gerçek aşk!	
#sirkeci #gar #tren #siyahbeyaz #blackandwhite #blackandwhitephotography #photo #photooftheday #photography #photographer #istanbul
#reflection #reflections #shadow #shadowwork #wait #waiting #rain #rainyday #umbrella #office #lapishan #rainy #photo #photooftheday #photograph #photography