EY SEVGİLİ diyerek kalemine dokunan değerli Şair ve yazar Sezai Karakoç vefat etti. Allah Rahmet eylesin.
EY SEVGİLİ diyerek başlayan şiir sanırım her insanın dilinde dolaşan çok kıymetli bir eser idi.
Her eseri ayrı bir anlam taşıyan ve okuyanları farklı dünyalara taşıyan özel bir insandı.
Sen bir mahşer içinde en aziz yalnızlığı yaşadın
Sen başını çeviren cellatbaşının günü
Sen öyle ki sen diye diye seni anlıyamayız
Şehrazat ah Şehrazat
Şehrazat Sen sevgili sen can sen yarsın
EY SEVGİLİ şiirini pek çok insan okumuştur amma, sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın okuduğu o muhteşem şiir sanırım pek çok insanın kalbini delip geçmiş mutlaka şiirden bir iz bırakmıştır.
Ey Sevgili
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünüm benim
Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır
Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır
Ask celladından ne çıkar madem ki yar vardır
Yoktanda vardan da ötede bir Var vardır
Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır
O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır
Sakin kader deme kaderin üstünde bir kader vardır
Ne yapsalar bos göklerden gelen bir karar vardır
Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır
Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır
Yenilgi yenilği büyüyen bir zafer vardır
Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır
Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır
Senden umut kesmem kalbinde merhamet adli bir çınar vardır
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili…
Bu duygu ve pek çok anlamı içinde taşıyan şiiri okumak yürek istiyor.
Şiir okumak ayrı bir sanat olsa gerek.
Yıllar önce Niksar’a bir Allah dostu gelmiş Niksar’da yaşıyordu, kendi yazdığı şiirleri bana getirir onun fotokopisini çektirir onu dağıtırdı.
Bir gün kendi yazdığı şiirleri bana okudu, muhteşem bir sesi vardı, Erzurumlu olması dolayısı ile tam olarak da Erzurum şivesi ile konuşuyordu, yaşlı bir beyefendi idi.
Kendi halinde yaşayan, inançlı, imanlı Allah dostu bir insan olarak yazdığı şiirleri bana okuyunca çok etkilenmiş idim, çektiğim fotokopiden bir tanede ben aldım, kendisi işyerimden gittikten şiiri mırıldanmaya bir süre sonra sesli okumaya başladım.
Yazılan şiirin sözleri çok anlamlı idi ama ben kendim okudukça sanki “Sinek vızıltısı” gibi ses çıkıyordu!.
Sesimin çok cılız olmadığını bildiği halde okuduğum şiirden bir türlü zevk alamıyordum.
Bir gün misafirimiz yine geldi, fotokopisini çektim çayını ikram ettim, sohbet ederken daha önce hazırladığım ses kayıp cihazını hazırladı ve kendisinden şiir okumasını istedim, kayıt cihazını açtım keyifle şiirini dinliyorum bir hayli kayıt yapmıştım ki!.
Bana; sen ne yapıyorsun?” dedi.
Bende; “seni dinliyorum” dedim
Bana; “hayır sen başka bir şey yapıyorsun” dediğinde, hemen kayıt yaptığımı söyledim. “senin sesin çok gür ben kendim okuyunca zevk alamıyorum onun için senin sesini çekiyorum” dediğimde.
Bana; “hayır çekme hakkımı helal etmem, sen beni dinleyerek mutlu oluyorsun ama bunu başkası dinlerse ve bana kötü bir ifade söylerse ben sana hakkımı helal etmem” dedi ve ben çektiğim o ses kaydını hemen sildim.
Şiir denince ilk aklıma gelen bu güzel insanı hatırlıyorum.
Gerçekten şiir yazmak bir sanat tabiki amma, okumak insanların yüreğine işleyecek tonda şiiri okumak en güzel olanı.
Her kes şiir yazabilir amma insanların yüreğine dokunacak, okununca yüreklere nakşedecek şiirleri yazmak daha bir başka güzel olsa gerek.
Bizim sitemizde ve gazetemizde de çok sayıda şiir yazıyoruz, çok kıymetli misafir köşe yazarlarımız çok anlamlı şiirler yazıyorlar ve bizlerde zevkle okuyoruz, kendilerine bir kez daha teşekkür etmeyi bir borç bilirim.
Şiir denince aklımıza pek çok insan geliyor tabi ki. Sevda Karakaş şairimizi hiç unutmuyoruz, bazen bizlerii ziyaret ettiğinde o anlamlı şiirlerinden bir iki kıta okuyor mutlu oluyoruz.