Küçürek Hikaye kavramını sekiz yıl önce Ubeydullah'tan duyup, öğrenmiştim. Hikayenin bir alt türü olan Küçürek Hikaye, çok kısa metinlerden oluşmaktadır. Yazar, kısa metinleri oluştururken hikaye hakkında pek ayrıntıya girmez. Tıpkı şiirde olduğu gibi yoğun ve imgesel anlatımdan istifade ederek hikayeyi kurgular. Bu kısa hikaye içinde verilmeyen pek çok detay okur tarafından hayal gücü kullanılarak tamamlanır. Ben hikayenin bu alt türünü çok sevdim. Yer yer çok kısa hikayeler yazmaya çalıştım. Bu çalışmalarım sırasında bazen bir düşü, bir fotoğrafı, bir anı yahut bir kelimeyi kullanarak imgesel bir anlatım ile hikayeyi örmeye gayret ettim. Bu gayretlerimin, çalışmalarımın bir ürünü "Siz Gülümseyin" isimli hikayeydi. Bu hikayeyi blogumda Ocak 2015'te yayınlamıştım. İlk yayınladığım tarihin üzerinden yaklaşık yedi yıl geçti.
Aradan geçen uzun zamanın ardından geçtiğimiz günlerde, yayın hayatından tanıştığım bir arkadaşım ile yeniden irtibat haline geçtik. Siz Gülümseyin başlıklı öykümden haberdar olan arkadaşım, bana Hiş! Hişt! Öykü'den söz etti. Mayıs 2020'den beri yayın hayatını sürdüren Hişt! Hişt! Öykü'nün tanıtım bülteninden alıntıladığım şu paragrafı sizlerle paylaşmak istedim.
Hişt! Hişt! ismini, Sait Faik’in meşhur öyküsünden alıyor.
Siteyi yakından incelediğimizde, “Tadımlık” bölümünde en fazla 750 kelimelik küçürek öyküler yayımlanıyor. “Doyasıya” bölümünde ise 750 kelimeyi aşan öykülere yer veriliyor. Bu sayfalarda polisiye, fantastik, gerçeküstü, post modern veya başka herhangi bir türde; özgün her çeşit öyküye rastlamak mümkün. Sitede ayrıca “Uzun Ayın Kısası” isminde aylık bir kısa film seçkisi var.
Derginin yayımlanan sayılarına ve öykülerine histhist.com adresinden ulaşılabilir; Twitter ve Instagram sayfalarından yeni öyküler yayımlandıkça haberdar olabilirsiniz.
Yaklaşık bir buçuk yıldır yayın hayatını sürdüren derginin bir yayın periyodu bulunmuyor. Derginin önümüzdeki sayısında sözünü ettiğim öyküm ile ben de bulunacağım. Daha önce blogum dışında herhangi basılı veya elektronik ortamda bir öykü yayınlamamıştım. Bu yüzden derginin okurların tarafından alacağım dönüt beni heyecanlandırıyor.
Kategoriler: Yazı
2 yorum:
adamkarga 25 Ekim 2021 22:38
Sekiz yıl önce deyince içim bi' cız etti. Zaman öyle çabuk geçiyor ki! Ben de bu ay ilk kez başka bir dergiye içerik gönderdim ama pek olumlu olacağını sanmıyorum maalesef :) Adına sevindim canım, sen ne yazarsan güzel olur ^^
YanıtlaSil
Yanıtlar
Eyüp Aktuğ 27 Ekim 2021 22:40
Teşekkür ediyorum dostum. Gözümde canlanır koskoca mazi :) Ben senin hikayelerini, konularını ve üslubunu çok beğeniyorum. Yayınlandığı zaman keyifle okuyacağım.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
Abone Ol
e-posta adresinize gelen aktivasyon linkine tıklamayı unutmayınız.
Aşağıya e-posta adresini yaz:
Dağıtım yapan: FeedBurner
♥
Okuyorum
Ağaç, sararan yapraklarını kaybederken ağlar mı bilmem. Bu dünyada, kahkaha gibi, gözyaşı da o kadar bol ve nâfile akar ki, sırasında biz, bir yapraktan daha değersiz kıymetler için bile elem duyar feryat ederiz. Ama ne gariptir, öğrenemediğimiz, bilemediğimiz, öğrenmek ve bilmek için yanıp yakılmadığımız o büyük sır, o büyük muammâ için göz yaşı dökmek hatırımızdan bile geçmez.