Iulius Valerius Maiorianus (Kasım 420 - 7 Ağustos 461), Çoğunlukla Majorian adıyla bilinen ve Nisan 457 - 2 Ağustos 461 tarihleri arasında Batı Roma İmparatorluğu tahtına çıkmış olan Romalı general.
Franklar ve Alemanniler'e karşı elde ettiği zaferlerle adını duyurmuş bir general olan Majorian, Avitus'un görevden alınmasından altı ay sonra İmparatorluk naibi Ricimer tarafından İmparator ilan edildi. Ancak bu karar Konstantinapol'deki Doğu Roma imparatoru I. Leo tarafından reddedildi ve Majorian gaspçı olmakla suçlandı.
Vandalların 458 yılında Campania üzerine düzenledikleri saldırıların geri püskürtülmesinden sonra Germen kabilelerinden oluşan büyük bir güç toplayarak daha önce gizlice ziyaret ettiği Afrika eyaletini işgal etmek üzere harekete geçti.
Galya'da bulunduğu sırada Vizigot kralı II. Theodoric'i yendi ve onunla bir ittifak anlaşması imzalayarak 461 yılı başlarında Cartagena'da topladığı donanma ile buluşmak amacıyla Pireneleri geçti. Tüm barış görüşmesi talepleri geri çevirilen Vandal kralı Genserik, Roma donanmasını oldukça şaşırtan önemli subaylarının ihaneti nedeniyle bazı gemileri ele geçirdi bazılarında yok etti.
Bunun üzerine Majorian, Genserik ile barış yaptı. Ancak başarısızlığı askeri ününe büyük zarar verdi; suistimali önleme ve insanların şartlarını geliştirme yönündeki çabaları subayların nefretini uyandırdı ve onun ününü ve etkisini kıskanan Ricimer, yabancı askerleri ona karşı kışkırtmaya başladı. 2 Ağustos 461 tarihinde Lombardiya'da, büyük ihtimalle Ricimer tarafından teşvik edilen bir isyan patlak verdi ve Majorian askerleri tarafından tahttan feragat etmek zorunda bırakıldı. Beş gün sonra şiddet ya da Dizanteri nedeniyle öldü.
Majorian, Codex Theodosianus olarak bilinen kanun dizininde bulunan pek çok kanun maddesinin de yazarıdır. Toplama yetkisi yerel görevlilerin elinde olan tüm vergi çeşitlerini affetti. Fakirleri koruyan ve imparatorun adını suistimal edenleri kendisine bildiren Geleneksel defensores ya da şehirlerin yöneticisi kurumunu yeniden canlandırdı. Rüşvetçi memurların göz yumduğu ve antik kalıntıların yıkılarak bunlara ait malzemelerin yeni inşaatlarda kullanılması uygulamasını kesinlikle yasakladı. Aynı zamanda zorunlu papazlığa atama töreni ve erken Bekarlık Yemini'ne karşı kanunlar geçirtti.
İçindekiler
1 Erken dönem hayatı
2 Saltanatı
3 Düşüşü
4 Ölümü
5 Çeviri kaynağı
Erken dönem hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]
Kesin bir şekilde üst sınıftan bir aileden geldiği bilinse de, Majorian'ın erken dönemiyle ilgili bilgi çok azdır. Anne tarafından dedesi, İmparator I. Theodosius'a Magister Militum olarak hizmet etmiş, babası ise İmparator Aetius'un haznedar'ıydı. Şüpheye yer bırakmayan bu ilişkilerin yardımıyla, Majorian askeri kariyerini yapmış ve bir subay olarak Aetius'a hizmet etmiştir. Aslında Aetius tarafından zaman içerisinde, karısının onu sevmemesi nedeniyle yanından uzaklaştırılmıştı.
454 yılında Aetius ölünce, taşradaki evinde emekliye ayrılmış olan Majorian 455 yılında III. Valentinianus tarafından yüksek rütbeli bir subay olarak göreve çağrılmıştır.
III. Valentinianus'un III 455 yılında devrilmesinden sonra, Majorian Batı Roma İmparatorluğunun en güçlü İmparator adayı olarak görünüyordu ve özellikle Doğu Roma İmparatoru Marcian'ın desteğini de arkasına almış olmanın keyfini çıkarıyordu.
Ancak, taç önce Petronius Maximus ve ardından da Avitus'un eline geçti. (Majorian'ın Avitus'on ölümünde parmağı olduğu yönünde bazı iddialar vardır.) Avitus'un 456 yılında gitmesiyle birlikte Batı Roma, başlarından bir imparatorun olmadığı ve Doğu Roma İmparatoru Marcian'ın Roma İmparatorluğunu tek başına yönettiği altı aylık bir döneme şahit oldu. Ancak bu yeniden sağlanan birlik, gerçek bir durum olmakatan ziyade teorik bir birliktir. Yine de Batı Roma'da Marcian'ı yeni imparator olmasını kutlayan sikke'ler basılmiştı.
457 yılı başlarında Marcian öldü. Marcian'ın son günlerinde ya da ardılı Leo'nun tahta çıkmasının ilk günlerinde, Majorian Patrici sınıfına seçildi ve Marcomanni'lere karşı düzenlenen sefer sırasında Galya eyaletine Magister Militum olarak atandı. Leo, büyük ihtimalle batının en güçlü askeri figürü Ricimer'in tavsiyesiyle Majorian'ı Batı Roma İmparatoru olarak ilan etti. 1 Nisan 457 tarihinde usulüne uygun olarak Batı Augustus'u ilan edildi ancak görevi resmi olarak 457 yılı Aralık ayında üstlenebildi.
Saltanatı[değiştir | kaynağı değiştir]
Karşılaştığı ilk sorun, Avitus'u kendilerinden biri olarak gören ve onun görevden alınmasını kabul edemeyen Galyalıların kendisine karşı hatırı sayılır bir muhalefet olarak ortaya çıkması oldu. Hatta Lugdunum (Lyons) kentine yerleştirilen ve Galya'ya yapılacak sefer için gerekli olan Burgundian garnizon'u bile kendisine karşıydı. Ayrıca Avitus'un arkadaşı olan Vizigot kralı II. Theodoric yeni imparatora karşı ayaklandı ve Arelate (Arles) şehrini kuşattı ancak Galya Magister Militum'u Aegidius tarafından yenildi. Topraklarının kontrolünü tekrar ele geçiren Majorian, halâ Batı Akdeniz ve Kuzey Afrika'daki topraklarının bir kısmını kontrol eden Genserik ve Vandallar'la barış görüşmelerine son verdi. Majorian'ın çok etkili bir karakter olduğu rivayet edilir. Tarihçiler onu övme konusunda kendilerini hiç sınırlamamışlardır. Bu nedenle, tüm bunlardan onun önemli bir şahsiyet olduğu fikri çıkartılabilir. Hakkında anlatılanların bazıları hikâyeden ziyade mit haline gelmiştir. Örneğin bunlardan bir tanesi, Majorian'ın Vandal ülkesini kendi gözleriyle görebilmek için (tanınmamak için şaçlarını boyatarak) Kartaca'ya gittiği şeklinde olanıdır. Majorian ayrıca önemli bir kanun yapıcıdır ve "Şehrin savunucusu" olarak bilinen ve sahip olunan kamu gücünün suistimaline karşı halkı korumak için oluşturulmuş bir kurumu yeniden canlandırmıştır.
İlk Vandal baskını İtalya'daki Campania şehrine yapıldı ve bunun üzerine Majorian Kuzey Afrikayı işgal etmek için büyük bir ordu topladı. Bu etkileyici ordu 460 yılında İspanya'daki Carthago Nova (Cartagena) şehrine doğru harekete geçti. Ancak Genserik bu girişim hakkındaki bilgiyi aldı ve Lucentum (Alicante) Körfezinde toplanmakta olan Roma Donanmasına sürpriz bir saldırı gerçekleştirdi.
Donanmasını zarar görmesinin ardından Majorian'ın birliklerini Kuzey Afrikaya geçirebilmek için hiç şansı kalmadı ve Genserik ile masaya oturarak onu Mauretania ve Tripolitanya Kralı olarak tanımak zorunda kaldı.
Düşüşü[değiştir | kaynağı değiştir]
Roma'da halâ askeri gücün asıl sahibi olan Ricimer, Majorian'ın Genserik ile bir anlaşma yapmış olmasının onur kırıcı bir hata olduğunu anladı. Majorian'ın imparator olarak artık bir geleceği olmadığını gördüğünden onun görevden alınmasına karar verdi. 2 Ağustos 461'de İmparator Hispania'dan İtalya'ya dönerken Dertona'da (Tortona) bir isyan patlak verdi. İsyanın ortasında kalan Majorian, askerlerinin baskısıyla tahttan feragat etmek zorunda kaldı. Bu isyanın Ricimer tarafından kışkırtıldığı yolunda iddialar vardır.
Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]
İsyandan beş gün sonra Majorian hastalanarak öldü. Ölümünün Dizanteri'den olduğu iddia edilse de basit bir cinayet sonucu öldüğü sanılır. Böylece Batı Roma İmparatorluğu için son şansta kaçmış oldu.
Çeviri kaynağı[değiştir | kaynağı değiştir]
Resmî unvanlar
Önce gelen:
Avitus
Batı Roma İmparatoru
457-461 Sonra gelen:
Libius Severus
g
t
d
Roma ve Bizans imparatorları
Principatus
MÖ 27-MS 235
Augustus
Tiberius
Caligula
Claudius
Neron
Galba
Otho
Vitellius
Vespasianus
Titus
Domitianus
Nerva
Trajan
Hadrianus
Antoninus Pius
Marcus Aurelius ile Lucius Verus
Commodus
Pertinax
Didius Julianus
(Pescennius Niger)
(Clodius Albinus)
Septimius Severus
Caracalla
Geta
Macrinus ile Diadumenianus
Elagabalus
Alexander Severus
Kriz
235-284
I. Maximinus
I. Gordianus ile II. Gordianus
Pupienus ile Balbinus
III. Gordianus
Philippus
Decius ile Herennius Etruscus
Hostilianus
Trebonianus Gallus ile Volusianus
Aemilianus
Valerianus
Gallienus ile Saloninus ve II. Valerianus
II. Claudius
Quintillus
Aurelianus
Tacitus
Florianus
Probus
Carus
Carinus ile Numerianus
Galyalı imparatorlar: Postumus
(Laelianus)
Marius
Victorinus
(II. Domitianus)
I. Tetricus ile II. Tetricus
Dominatus
284-395
Diocletianus
Diocletianus (Doğu) ile Maximianus (Batı)
Diocletianus (Doğu) ile Maximianus (Batı) ile Galerius (Doğu) ve I. Constantius (Batı)
Galerius (Doğu) ile I. Constantius (Batı) ve II. Severus (Batı) ile II. Maximinus (Doğu)
Galerius (Doğu) ile II. Severus (Batı) ve I. Konstantin (Batı) ile II. Maximinus (Doğu)
Galerius (Doğu) ile Maxentius (Batı) ve I. Konstantin (Batı) ile II. Maximinus (Doğu)
Galerius (Doğu) ile Licinius (Batı) ve I. Konstantin (Batı) ile II. Maximinus (Doğu)
Maxentius
Licinius (Batı) ile II. Maximinus (Doğu) ve I. Konstantin (augustus) ile Valerius Valens
Licinius (Doğu) ile I. Konstantin (Batı) ve Licinius, II. Constantinus ile Crispus
(Martinianus)
I. Konstantin ile Crispus
II. Constantinus
I. Konstans
Magnentius ile Decentius
II. Constantius ile Vetranio
Julianus
Jovianus
I. Valentinianus
Valens
Gratianus
II. Valentinianus
Magnus Maximus ile Flavius Victor
I. Theodosius
(Eugenius)
Batı Roma
395-476
Honorius
III. Constantius ile II. Constans
III. Constantius
Ravenna'daki gaspçı olarak Joannes
III. Valentinianus
Petronius Maximus ile Palladius
Avitus
Majorianus sonrası Libius Severus sonrası Anthemius sonrası Olybrius
Glycerius
Julius Nepos (de jure)
Romulus Augustus (gaspçı)
Bizans
395-1204
Arcadius
II. Theodosius
Pulcheria
Marcianus
I. Leo
II. Leo
Zeno
Basiliscus ile Marcus
Zeno
I. Anastasius
I. Justinus
I. Justinianus
II. Justinus
II. Tiberius
Mauricius ile Theodosius
Phocas
Herakleios*
III. Konstantinos
Heraklonas
II. Konstans
IV. Konstantinos ile Herakleios ile Tiberios ile II. Justinianos
II. Justinianos
Leontios
III. Tiberios
II. Justinianos ile Tiberios
Filippikos
II. Anastasios
III. Theodosios
III. Leon
V. Konstantinos
Artabasdos
IV. Leon
VI. Konstantinos
İrini
I. Nikiforos
Stavrakios
I. Mihail ile Theofilaktos
V. Leon ile Konstantinos
II. Mihail
Theofilos
III. Mihail
I. Basileios
VI. Leon
Aleksandros
VII. Konstantinos
I. Romanos ile Hristoforos ile Stefanos ile Konstantinos
II. Romanos
II. Nikiforos
I. İoannis
II. Basileios
VIII. Konstantinos
Zoi ile III. Romanos
Zoi ile IV. Mihail
V. Mihail
IX. Konstantinos
Theodora
VI. Mihail
I. İsaakios
X. Konstantinos
Romen Diyojen
VII. Mihail ile Andronikos ile Konstantios ile Konstantinos
III. Nikiforos
I. Aleksios
II. İoannis ile Aleksios
I. Manuil
II. Aleksios
I. Andronikos
II. İsaakios
III. Aleksios
IV. Aleksios
Senato tarafından seçilen gaspçı Nikolaos
V. Aleksios
İznik
1204-1261
Konstantinos
I. Theodoros
III. İoannis
II. Theodoros
IV. İoannis
Bizans
1261-1453
VIII. Mihail
II. Andronikos ile IX. Mihail
III. Andronikos
V. İoannis
VI. İoannis ile V. İoannis ile Matheos
V. İoannis
IV. Andronikos
VII. İoannis
V. Andronikos
II. Manuil
VIII. İoannis
XI. Konstantinos
Eğik yazılanlar gaspçı ya da ortak imparatordur.
*Herakleios döneminden itibaren Grekçe resmî dil olmuş, bu tarihten itibaren imparatorların Latince yerine Grekçe adları yazılmıştır.
Otorite kontrolü
BNF: cb16934007j (data)
GND: 118990543
ISNI: 0000 0001 3947 4172
LCCN: nb2010016588
NTA: 074756001
SUDOC: 08465337X
VIAF: 121585248
WorldCat: lccn-nb2010016588
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Majorianus&oldid=25405418" sayfasından alınmıştır
Kategori:
420 doğumlular
461 yılında ölenler
5. yüzyıl Roma imparatorları
Batı Roma imparatorları
Suikast sonucu ölen Roma imparatorları
Gizli kategoriler:
BNF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
GND tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
ISNI tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
LCCN tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
NTA tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
SUDOC tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
VIAF tanımlayıcısı olan Vikipedi maddeleri
WorldCat tanımlayıcısı içeren Vikipedi maddeleri
Sayfa en son 22.15, 4 Mayıs 2021 tarihinde değiştirildi.
Metin Creative Commons Atıf-BenzerPaylaşım Lisansı altındadır; ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak, Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.