Bugün Akçaabat’ta maç günüydü. Bir heyecan koştuk Fatih Stadı’na. Stada dediysem kapısına kadar yani. Hava soğuktu. Hafta arası Fenerbahçe’yi deviren bir takımın maçı olunca taraftar da maça ilgi gösterdi elbet.Ya da seyirci diyelim zira yalnızca takım yenerse maça gelen bir kalabalıktan bahsediyoruz.
O sırada bir kaç Mercedes geldi stada. Hemen kapılar açıldı. Herkes sağa sola itildi falan. Derken zatı muhterem içeri alındı. O sırada hemen yandaki kaldırım ki; çamur içinde bir yerden söz ediyorum insanlarla dolu idi. Kadınlı erkekli bir grup bilet satın alabilmek için izdiham halinde. Kendimi karşı kaldırıma zor attım.
Buraya kadar bu yazıyı okuyunca stadda gerçekten izdiham vardı sanar insan. Oysa durum hiç de öyle değil. Ben diyeyim bin siz deyin iki bin kişi ancak var. Ama gelin görün ki bu kadarcık insanı bile içeriye alamıyoruz. Sebep gişe. Gişe dedim değil mi? Başka ad var aklımda ama buraya yazmayı uygun bulmadım. Ufacık bir beton delik var duvarda. Parayı uzatıyorsunuz bu deliğe. İçerideki abi de size bileti uzatıyor. Tabi o kuyruğu aşıp da oraya kadar gelebilirseniz.
Bu durum Trabzon’umdaki tüm küçük stadlar da aynı. Zira bir dönem Hikmet Karaman Arsin’de aynı durumdan şikayet etmişti. Peki kendisiyle gurur duyduğumuz bu genç futbolcuları insanlara bu delikten izletmek yakışıyor mu hiç? Ben yakıştıramadım ve o kaldırımdan öteye ya da daha doğrusu o delikten öteye geçmedim ve hayatımda ilk kez bir stadın kapısından geri döndüm. Bu vizyonsuzluk 1461’e ve daha da önemlisi Trabzonspor’a yakışmıyor. Umarım biri bunu görür ve bu büyüklüğe yakışır bir düzen getirir. Yoksa bu vizyonsuzlukla yazık olur her şeye.