Yardımlaşma insanlar arası ilişkilerde önemli bir yere sâhiptir. Zenginin fakîre yardım etmesi zengin ile fakir arasında bir sevgi ve meveddet oluşmasını sağlar. İnfak zenginlikle kaim bir haslettir. İnsanlara verme, bağışta bulunma denilince zenginler akla gelir. Çünkü vermek için zenginlik gerekir. Ancak burada çok hassas bir konu vardır ki çoğu zengin buna dikkat etmez. Veren kişi Allah’tan geleninin yine O’na gittiğini unutur. Yâni o malı ve zenginliği kendisine Allah vermiştir, mülkün gerçek sâhibi Allah’tır. İnfak eyleminde bir mal bir zengin vâsıtasıyla bir fakire gitmektedir. Bâzı zenginler “ben malımı fakire veriyorum”, “ben ne iyi bir iş yapıyorum”, “ben cömert bir insanım gibi” düşüncelere kapılıp kendinde bir varlık görürler, ya da reklamlarını yapak isterler. Bu durum İslâmî açıdan zararlıdır. Çünkü infak yapan, yaptığı iyilikte kendisini üstün görüp verdiğini kendinden bilirse Hakk’ı unutur, araya gurur ve kibir sokar. Başkalarından takdir beklemek, ya da kendini infak yapmaya mecbur hissetmek sonucunda yapılan iyilikler Hakk’ın beklediği davranışlar değildir. Bu şartlarda kişi görünüşte infak yapsa bile gerçekte Hakk’ın rızâsından uzaklaşır. Hakk’ın rızâsına uymayan infâkın Hak katında bir değeri yoktur. Çünkü rızâsız infak gönülden değildir. Dînî olgunluk, davranışların alışkanlık ve dış baskılar sonucu değil, şuurlu bir istek ve tercih ile ortaya konulmasını gerektirir. Bu durum psikolojik açıdan bir şahsiyet bütünlüğü sağlar.[1]
Yazının devamı »
RSS abonesi ol
Yazar Hakkında
Kerim Kara; 1965 yılında, Uşak'ın Banaz İlçesine bağlı Büyükoturak Kasabası'nda doğdu. İlkokul ve ortaokulu Büyükoturak'ta okudu. Lise eğitimini İzmir'de tamamlayan Kerim Kara, 1992 yılında Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi'nden mezun oldu. Aynı yıl İstanbul Ümraniye'de öğretmenliğe başladı. Devamı...
Son Yazılar
Son Söz…
Mevlânâ’nın Mesnevî’sinde Kalp – Gönül (Sonuç)
Şu Dünyâda Yaşayanlar Yüz Renkli Ve Yüz Gönüllüdür
Gönülsüz İnfak Makbul Değildir
Gönüle Gelenleri Gizlemek Gerekir
Gönül Asla Yalan Söylemez
Hakk’ı İnkâr Edenin Gönlü Işıklanmaz
İçinde Gönül Nûru Bulunmayan Gönül, Gönül Değildir
Gönüller Işığa Muhtaçtır
Süflî Tabîatlar Gönüle Düşmandır
Gönül Hastalanırsa Onun Doktoru Peygamberler Ve Velîlerdir
Gönlün Gıdâsı Vardır
Gönül Bir Mektuba Benzer
Gönül Bir Şehirdir
Gönül Hakk’ın Nazargâhıdır
Son Yorumlar
Son Söz… için Ülker
Son Söz… için Gülnihal kara
Son Söz… için Gülnihal kara
Son Söz… için Gülnihal kara
Son Söz… için RUŞEN
Son Söz… için ASİYE ULUSAL
Son Söz… için MUSTAFA UYSAL
Son Söz… için aytaç
Son Söz… için bilal
Son Söz… için zeynep ışıkveren
Arşiv
Temmuz 2010 (1)
Ocak 2009 (21)
Aralık 2008 (14)
Kategoriler
Kategorilenmemiş (2)
Mesnevî’de Kalp Gönül (24)
Tasavvufî Kavramlar (6)
Tasavvufî Şahsiyetler (4)
Sayfalar
Etiketler
Hakkında
İletişim
Site Haritası
Etiket Bulutu
Arabgir Bekriyye Cemâliye derviş devrân gönül Halvetiye hırka inâbe ittikâ Karabaşiye Karabaşiyye Karabaş Velî Kastamonu Kur’ân Malatya Mesnevi Mevlâna Nasuhiyye nefs nefs-i emmâre Rum Mehmed Paşa seccâde semâ Seyr sâlik Sûfîler sülûk tasavvuf tevekkül tevvâb velî vikâye Vâlide-i Atîk Yahyâ Şirvânî zenginlik zikir zuhûr Çankırı Ömer Halvetî Üsküdar âyin Şabaniye Şâbaniyye Şâbân-ı Velî Külliyesi