Edebiyat, hayat memat meselesidir. Üretken bir edebiyat, önce sizi rahatlatır. Yazmak, bir huzur vesilesidir. Edebiyat bir huzursuzluk meselesi olsa da, siz mutlu olmak için yazarsınız. Edebiyatı, hüznün sisli puslu alanında inşa ederiz. Edebiyatın kendisi kaotik ortamı sever.Huzursuz olduğum zaman, en iyi yazdığım zamandır. Gergin olduğum imtihanlarda, iyi yazıyorum desem inanın. Edebiyatın hayatı beslediğini anladığımız anda da, yazmış ve söylemiş oluyoruz. Mesele budur.
Edebiyatın varlık meselesi olduğunu biliyoruz. Yazdığınız zaman, yaşadıklarınıza tanık olmuş oluyorsunuz.Fuzulî usta, kanonik Leyla ile Mecnun’u yazdığı zaman, aslında tarihe tanıklık etmiş oluyor. Biz de yüz yıllar sonra okuyor ve şahit oluyoruz.Kalıcı olma kaygısı da, tek başına yazma vesilesidir.Edebiyatın uzayıp giden bir yolculuğun adı olduğunu unutmayalım.Yazdığınız metni sağlam kılan da, tam da budur.Önce yazıyorsunuz, sonra da insanlara emanet ediyorsunuz. Yani yazmanın yalnızlığını yaşadıktan sonra, edebiyatın evrensel yolculuğuna katkı vermiş oluyorsunuz. Hiçbir eser bu yolculuğun dışında varolmuyor.Hayatın içindeki edebiyat yolculuğu bu şekilde gerçekleşiyor. Yazar, metin ya da ileti, okur ve dinleyen ilişkisi biraz da budur.
Edebiyat hedonist bir gelenek olmasa da, sizi eğlendirme amacı güder. Buna güven de diyebilirsiniz. Eğlendirerek düşündüren edebiyattır. Edebiyat metni, sizi kurmaca bir aleme savurur. Savurdukça da, sözle kavurur.Edebiyat bakışaçılarıyla zengin kılar.Bir bağlanmadır edebiyat. Tıpkı mürit şeyh ilişkisi gibi.Edebiyatla birlikte bir mana alemine dalarsınız. Yaşama, insana, doğaya, kendinize yaptığınız yolculuk, edebiyatla gerçekleşir. “Halk-ı âlem ezelî böyle perîşân ancak /Kimi handân kimi giryân kimi nâlân ancak” diyen Bâkî usta, sanki salgın günlerini anlatmamış mı? Edebiyat ürününün ileri ve geri hareket eden bir yapısı da vardır. Kimi sevinçli, kimi perişan diyen şair, aslında anın değil, geleceğin de kaydını düşmemiş mi? Evet, metnin kendini güncellemesi budur.Edebiyat bu yönüyle, dünyadan ahirete yolculuğun aracıdır.Dünyayı somutlayan edebiyat, ruhen de sizi besleyerek, kendini geleceğin ve geleneğin inşasına adar.Edebiyatın sesi de, çığlığı da kelimelerdir.Edebiyat kelimelerin zorunlu hapishanesidir.
Edebiyatın biz götürdüğü bir alan da, hakikatin bahçesidir.Edebiyatın gerçekçi olması değildir anlattığım. Hakikatin zor yapısını anlatır edebiyat.Beşeri ilimler gerçeği kovalar, edebiyat, sizi hakikatın filozofik alemine taşır.Özne ve nesnenin görünmeyen yüzü, edebiyat veya felsefeyle aralanır.Edebiyatın verdiği ilham, sizi hakikat havuzunda yüzdürür.Hüznü, aşkı, sevgiyi, değeri, ilgiyi ancak edebiyatla zengin kılarsınız. Hissiyatınız da edebî olanı kurar.Mesele budur. Dünyanın gelgitlerini, savruk yaşamlarımızı, ancak zengin bir edebiyat yaşamıyla aşarız.Edebiyatın ahlakı da taşıdığını unutmadan.Düşündüren bir resmi, fikrettiren bir yazıyı, demli çay gibi severim. Çünkü edebi metin de sizi demler.Yunus’un her bir şiiri beni ayrı bir dünyaya götürür.Edebiyat peşin satmaz; sizi veresiye bir dünyaya taşır. Ödünç yaşamları, arsız sevgileri, değerli yaşamları edebiyatla birlikte yaşarız. Velevki mutsuz olsak da.Edebiyat bir elçidir. Tabiatla insan ilişkisi, din ve edebiyatla inşa edilir.İşte tanığı dizeler:” Daha senden gayri âşık mı yoktur/Nedir bu telaşın ey deli gönül/Hele düşün devr-i Adem’den beri/Neler gelmiş geçmiş say deli gönül” Hz.Ademden beri edebiyat var.Ruhsati Baba böyle söyler.
Okuduğunuz her metin sizi sevindirir.Sevinç kaynağımız edebiyattır.Edebiyat mutlu etme sanatıdır.Manda yuva yapmış söğüt dalına diyen ozan, bizi sevindirmek için neleri aşkın söylemiştir?Aşığın neler yapabileceğini anlatan mısralar, yuvayı en olmaz yerlere kurdurur.Teselli aracı olan edebiyat, her gönle girme aracıdır. Sizi söğüt dalına çıkaran edebiyat, sizi Allah’la kul arasına da yolcu eder:” Yanmaktır bizim kârımız/Harcedelim hep varımız/Pervaneler yaranımız/Gelsin bir hoşça yanalım” Yanmanın adı da edebiyattır, ne güzel söylemiş usta.İlahi kurguya aracılık eden edebiyat, aynı zaman da kişisel gelişiminize de tanıklık eder.Tevhid, Naat, Münacaat, İlahi, Nefes bizi Yaradana götürmez mi? Yönelişimize aracı olan edebiyat, edebimize katkı sunar.Edebiyatın ahlakî kaygılar güttüğünü de böylece anlamış olur.
Edebiyatın hayatî bir heyecan kaynağı olduğunu da unutmayalım. Hayatın kaynaklarından birisi olarak edebiyat, sizi hayatla hesaplaşmaya da sevkeder. Bu yönüyle de edebiyat, tefekkür ve tezekkür kaynağıdır.Edebiyatçı kendisiyle konuşan adamdır.İnsanı anlama kılavuzudur edebiyat.Hemen her edebiyatçımız, bir nasihatname yazmıştır. Yani kişisel gelişim kitabı.Sıtkı Baba’nın Nasihatnamesi gibi.Hiciv yapan bir edebiyatçı, sizi heyecanlandırmaz mı? Evet.Okur biraz da yüzleşmeyi sever.İrdelenen şeyi arar, merak eder.Edebiyat dünya ve ukbayı anlamaya yardımcı olmalıdır. Oluyor da:” Sabahaca kandilleri yanardı/Soytarılar fırıl fırıl dönerdi/Ha deyince beşyüz atlı binerdi/Sana inip konan beyler nic’oldu.” Evet nicoldu?Dadaloğlu’ndan bu yana değişen birşey yok dünyada!Bir salgın nicelerini toprak etti!Bunun da destanı yazılacak, türküsü yakılacaktır. Edebiyatta tanık olmak esastır.Sizi ırgalayan, savuran, sallayan metinlerle yâr olmanız dileğiyle, kalın edebiyatla.
isa çolaker
aşk edebiyat isa çolaker kanon leyla mecnun sanat tefekkür	2020-04-22
admin
Paylaş !
tweet
Paylaş
Etiketler:aşk edebiyat isa çolaker kanon leyla mecnun sanat tefekkür
Hakkında admin
Önceki: YAHYA KEMAL’İN DÖNÜŞÜ
Sonraki: KENDİNDEN KAÇAN TOPLUM
İlgili Yazılar
YAŞAMA DAİR
13 gün ago
DEĞERSİZLİĞİN ALFABESİ
24 gün ago
NESİLLERİN ZAMANLA İMTİHANI
27 Haziran 2021
Cevapla Çık
E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *
Yorum
İsim *
E-posta *
Siteniz
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
İsa ÇOLAKER KİMDİR?
İsa Çolaker
01.11.1963 yılında Giresun’da doğdu.İlkokulu, Giresun Cumhuriyet İlkokulu’nda; Liseyi, Giresun İmam Hatip Lisesinde tamamladı. 1986 yılında Samsun Ondokuzmayıs Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliğinden mezun oldu. Sırasıyla: Adıyaman-Gerger, Ordu-Ulubey, Samsun-Çarşamba Liselerinde öğretmenlik yaptıktan sonra, 1993 yılında Samsun Ondokuzmayıs Üniversitesi, Amasya Eğitim Fakültesinde öğretim elemanı olarak göreve başladı. Aynı yıl OMÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Yeni Türk Edebiyatı anabilim dalında yüksek lisansa başladı. ”Milli Tetebbular Mecmuası Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla, yüksek lisans eğitimini 1995 yılında tamamladı. Halen adı geçen kurumda öğretim görevlisi olarak çalışmaktadır. İlgi alanlarına gelince; kitap okumak, yazmak,seyahat ve doğa yürüyüşü yapmaktır.Evli, Dilara ve Buğra adlı iki çocuk babasıdır.
Halen Yeşilgiresun,Yeşilırmak,Yorum,Hedef Amasya gibi günlük gazete ve dergilerde köşe yazısı yazmaktadır.