Çöpçüyüm ben… Hiç bir şeyi atmam. Ben bundan mutlaka yapacak bir şey bulurum derim. Sonunda da hiç bir yere sığamam.
Bugün Mira için yapabileceğim kendimce iddalı bir proje konusunda pek heveslendim… Frank Gehry’nin 1972′de tasarladığı Wiggle Chair - Oynak Sandalye‘den ilham alıyorum. Aslında yıllardır bunu gerçekleştirmeye istekliyim. Ama Cenk’in “taşımaz beni, uğraşırsın, yaparsın, kırılınca üzülürsün, üzülmezsen yap” şeklindeki yapıcı yaklaşımı sonucu hiç cesaret gösterememiştim. Şimdi Miracım için küçük bir koltuk mu yapsam diye kara kara düşünüyorum.
Geçmiş yıllardaki tecrübelerimi göz önüne alınca, yapımı değil de, yapım süresi konusunda kendime hiç güvenemiyorum. Deniz kabuklarıyla yaptığım aynayı, kabukları topladıktan sonra 2 günde tamamlamıştım. Ama bu iki günün arasında tam 6 yıl vardı… Mira için yapacaklarım konusunda aynı performansı göstermemek için motivasyona ihtiyacım olacak. Bunun için evde daha önce yaptığım işleri gözden geçirdim. Kendi kendimi ikna etmek için ” yaptıklarım yapacaklarımın teminatıdır ” dedim.
Aralarından benim için en özel üç parçayı da paylaşmak istedim.
Deniz kabukları ile giriş aynası
Üniversitede son sınıftaydım. Deniz kenarından topladığım midyelerin artık odama sığamadığı bir dönemdi. Üzerine annemlerin bir yazlık komşusu “ben de çok topladım, sen seviyorsun… bulursun yapacak bir şeyler” diye bir çuval daha verdi… Bu midye bolluğunda önce babama kocaman kalın bir çerçeve yaptırdım. Sonra üzerine sıcak slikon tabancası ile midyeleri yapıştırmaya başladım. Çerçeve o kadar büyük olmasa belki bir günde biterdi… Ben o gün tamamlayamayınca, araya 6 yıl koydum. Arada evlendim. Neyse ki bir gün annemin evinde yarım yamalak duran çerçevem geldi aklıma… Bitirdim…
Annemin papağanı Rokko’nun tüylerinden mumluk
Rokko bir Yeşil Papağan… 15 yıl önce anneme bir arkadaşı bir kaç günlüğüne diye verdi. Sonra da geri almak istemedi. O bugün bu gündür ayrılmıyorlar. Yeşil Papağanlar normalde konuşmuyorlar. Rokko’yu konuşturmak için özel bir çaba gösterilmemesine rağmen evdeki muhabbette bir kaç kelam katkısı olur… Sabah “Fazilet, Fazilet” diye bağırarak güne başlıyor. Annem “ne var Rokkocum?” diyince “Çay” diyor ve annemin tepesini attırıyor Rokko ve babam evde “Fazilet Çay” türküsünü çok sesli olarak yorumluyorlar… Annem Rokko’nun “Fazilet” diye çağırışlarına hemen yanıt vermez ise babamdan daha çok ilgi çekmek için “Faziletciiiiim” diye bağırmaya başlıyor.
Rokko’yu uzun uzun anlattım ama merak etmeyin Rokko’yu yolmadım bu tlight mumluğu yapmak için… Rokko, zaman zaman daha çok da mevsim dönüşlerinde 3 - 5 tüyünü yoluyor. Ben de attırmıyorum tüylerini… Annem yastık mı dolduracaksın diye dalga geçiyordu. Ben daha ilginç bir şey buldum…
Şarap mantarlarından mutfağa mantar pano
Bu panoyu tamamladıktan sonra mantarları çöpe atamama huyu geliştirdim. Atarsam da arkasından ağlıyorum. O yüzden hala biriktiriyorum… Bir ara bir pano daha yapıp birilerine hediye etmem lazım… Ama daha mantıklı bir yapım yöntemi olarak mantarları bir kartona yapıştırmalıyım. O zaman nereden aklıma geldi bilmiyorum ama ben bu panoda tüm mantarları incecik matkap ile delip, ortalarından kendir ipi geçirip, birine bağladım. Deli işiydi… Ama yeni deli planım için cesaret verici…
Categories: annesi yine ne yaptı	Tags: annesi yine ne yaptı	
Comments (13) Trackbacks (0) Leave a comment Trackback
ilkinderin
Nisan 30th, 2009 at 12:10	| #1
Reply | Quote
bayıldım ben bunlara. Bende çöpçü olmak istiyorum. bende bunlardan yapmak istiyorum.çokk istiyorum…
Naile
Nisan 30th, 2009 at 13:00	| #2
Reply | Quote
Banu çooook güzeller, özellikle rokkoya ve mumluğuna bayıldım.
Özlem
Nisan 30th, 2009 at 13:14	| #3
Reply | Quote
Hepsi birbirinden güzel. Mantar pano harika bir fikir:)Ellerine sağlık! Bu yazının devamını bekliyorum:)
Sevgiler!
Özlem
esin
Nisan 30th, 2009 at 16:35	| #4
Reply | Quote
Vayyy ,çokyaratıcı .Özellikle mantar pano çok iyi:)
limonluturta
Nisan 30th, 2009 at 19:59	| #5
Reply | Quote
Ay, bunlar çok güzelmiş. Bence bir gün çöp evlerde oturacağız. Ben de hiç bir şey atmam, atamam. Sonuç, hiç bir eve sığamıyorum. Yaptıklarım sakladıklarımın onda biri bile değil. Bence en iyisi evlerimizde neler var birer envanter yapalım, gerekenleri birbirimize verelim ya da biraraya gelelim, işlerimizi bitirelim, mesela. Şimdi yazınca pek akıllara ziyan bir öneri gibi geldi:) Hani envanter yapana kadar otur iki-üç tane projeni yap, bitir dii mi?:)
Öperim,
ç.
keo
Nisan 30th, 2009 at 21:38	| #6
Reply | Quote
Banu harikasın ellerine sağlık! Hepsi de birbirinden şık ve özel.Ben de başladığım şeyi hemen bitirmezsem uzun ara veririm ve çoğunlukla da hevesm kaçınca bırakırım.O yüzden çabuk bitecek şeyler yapmayı hedeflerim;)Devamını ben de merakla bekliyorum…
banu
Nisan 30th, 2009 at 23:55	| #7
Reply | Quote
gerçekten çok yaratıcısın… ellerine sağlık…
primarima
Mayıs 1st, 2009 at 12:09	| #8
Reply | Quote
Süper şeyler yaratmıssın doğrusu hayran kaldım.
ıraz
Mayıs 1st, 2009 at 14:43	| #9
Reply | Quote
harika!!!çok imrendim!!!henüz yapmadığın ama hayal ettiğin birşeyler varsa da lütfen hemen paylaş :))
esra
Mayıs 2nd, 2009 at 22:12	| #10
Reply | Quote
müthiş şeyler bunlar..çok yaratıcı..bende çöpçüyüm.. çok önceleri bende yapardım bişiler ama bunlar kadar yaratıcı değil şu anda sadece biriktiriyorum… yapacak cesaretim ve motivasyonum yok
sevgiler..
serap özel
Mayıs 2nd, 2009 at 22:31	| #11
Reply | Quote
şimdi ben bu midyeleri çok net hatırlıyom…ve OHA diyom…biz son sınıfdayen bi sürü de mücevher kutusu da yapmıştın bunlarla…demek 6 yıl sürdü….diğer işlerle ilgili de seni tebrik ediyorum…onca kongre, gezi arasında …hem de ayakkabı kutusu kadar evinde…sihirbaz mısın nesin ?!
Neslihan (Zeynep’in annesi:)
Mayıs 4th, 2009 at 13:08	| #12
Reply | Quote
Bu harika aksesuarları yakından görmüş biri olarak yorum yapıyorum; mobilya&aksesuar mağazalarında birsürü paraya satılan zevksiz tasarımlarla karşılaştırınca yaptıkların gerçekten muhteşem…Banu’cum bence bu işi profesyonel olarak düşünmeye başlamalısın:)
Yeliz
Mayıs 16th, 2009 at 21:33	| #13
Reply | Quote
panoya bayildim. Bizimde birsürü birikmis mantarimiz var. Ben 2 tane büyük vazonun icine doldurmustum. Ama pano gercekten cok iyi bir fikir.
Birde bu aralar defne’nin hipp kavanozlarini biriktiriyorum. Henüz fikrim gelmedi ama gelirse blogumda paylasicagim