Bu bir karmaşayı anlamaya çalışma, başka bloggerların fikrini alma-danışma ve hatta uyarı yazısıdır !
Bugün bloğumdaki iletişim kutucuğu üzerinden bana ulaşan bir mail aldım.
Aşağıdaki fotoğrafta olduğu gibiydi.
Şöyle yazıyordu:
"
Merhaba,
Şimdi siz de düzenlenmekte olan web etkinliğine katılabilirsiniz. Blogum Harika kampanyası ile websiteniz veya blogunuzla kazanmaya aday olun, websitenizi tanıtın, promosyon ödüller kazanın. Sponsorlarımızın desteği ile bloglar arası etkinlik yarışmamızı 2018 yılı içerisinde yeniden düzenliyoruz. Katılım için web sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.
Web : http://www.blogumharika.com/
Mail: iletisim@blogumharika.com
Saygılarımızla,
Ödüllü Web Etkinliğine Şimdi Siz de Katılabilirsiniz | iletisim@blogumharika.com"
Bu şablon yazıyı daha sonra sevgili Ezgi' nin yorum sayfasında da gördüm. Daha sonra verdikleri adresi tıkladım ve açılan sayfa altta görüldüğü gibiydi.
Kırmızı ile iaşretlenmiş kısımda bağlantı adresinin güvenli olmadığıyla alakalı bir işaret çıktı, buna rağmen satırları doldurmaya başladım.
İki satır sonra yine uyarı ekranı çıktı fotoğrafta görüldüğü üzere. Ve işlemi sonlandırıp, gönderilen maildeki adrese bu durumu bildirmek istedim.
"Merhaba,
Bloğum üzerinden gönderdiğiniz maili aldım. Teşekkür ederim ilginize.
Ancak verdiğiniz web sayfasına tıklayıp bilgilerimi girmeye başladığım anda sistem sitenizin güvenli olmadığıyla, verdiğim mail ve şifrenin başka kişilerce çalınabileceğiyle ilgili mesaj verdi.
Web sitenizin adının önüne https:// yazmak suretiyle güvenli bir katılım aratmamı söyledi ancak buna da bir yanıt alamadım. Katılmak isterdim ancak bu güvenli olmayan durum sebebiyle size durumu bildirmek ve çözüme ulaşıp ulaşamayacağı ile ilgili bilgi almak istedim."
Maili yazıp göndermemle birlikte, anında bir cevap geldi. Açıp baktığımda ise,
fotoğrafta görünen maille karşılaştım. "Adres bulunamadı."
Şimdi bu durum karşısında ne düşünürdünüz siz olsaydınız? Ve siz de denediniz mi bu sayfaya girmeyi merak ettim. Bu yüzden üşenmedim ve oturup fotoğraflarıyla birlikte bu yazıyı sizlerle paylaşmak istedim.
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-
not: fotoğraflar ​M©MENT©S​' a aittir.​
Yayınlayan Momentos at 00:47 42 yorum:
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Labels: uyarı
25 Mayıs 2018 Cuma
Unutma beni
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-
Yayınlayan Momentos at 23:55 6 yorum:
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Labels: youtube
13 Mayıs 2018 Pazar
Orkide konuşmaları
Üç orkide arkadaş, bir evin güneş alan odasında birlikte yaşıyorlarmış. İlk önce pembe orkide açmış çiçeklerini böbürlenerek.
Ardından büyük mor lekeli beyaz orkide açmış çiçeklerini hevesle.
En sona kalmış mor benekli orkide. En son geldiği için kendini yalnız hissetmiş. Diğer ikisi çoktan samimiyeti ilerletmişler çünkü.
Hemen atılmış pembe orkide, "hey benekli orkide hoşgeldin.. en sona kaldın ama pek de güzelmişsin" demiş gülümseyerek.
Büyük mor lekeli beyaz orkide de ona sevgilerini iletmiş. Diğer tomurcuklar da açılışa hız vermişler. Birlikte renkli ve mutlu yaşamışlar.
{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-
not: fotoğraflar ​M©MENT©S​ objektifindendir.​
Yayınlayan Momentos at 20:49 38 yorum:
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Labels: çiçek, yaşam
7 Mayıs 2018 Pazartesi
Ziyaret (*)
Kürek çekmeyi bıraktı. Güneşin altında saatlerdir yorulmuştu. Deniz, sandalı tatlı tatlı sallarken kendini bırakmak, bedenini dinlendirmek istedi.
Sandalın içindeki brandayı başının altına destek yaptı ve gözlerini kapattı. Uzaktan teknelerin motor sesleri melodi gibi geliyordu kulağına. Dalgaların arasında bir balık yakalayabilmek için bakınıp duran martıların çığlıkları, tuzlu suların tahtayla buluşma sesleri hepsi birer bütünlük içinde ruhunun kapısını çalıyordu. Öyle keyifle geçiş yaptı ki uykuya, anlamadı bile. Gerçekle rüya arasında eşikteydi.
Biraz uzakta beyazlar giymiş insanlar ona bakıyorlardı. Güneş ışınlarından yorulmuş gözleri, uzaktaki siluetleri netleyemiyordu bir türlü. O kalabalık geride flulaşırken bir kadın öne çıktı. Annesiydi bu. Ona gülümsüyor ve gülümseyişiyle sarıp sarmalıyordu adeta. İlk defa böyle bir duygu yaşıyordu. Hemen ardından babası yaklaştı. Çocukluğundan beri şakacı, muzip gülümseyişini kalbinde sakladığı o haliyle bakıyordu ona. Hareket etmediği halde babasının parmaklarını, daima o çok sevdiği boynundaki beninde hissetti. Gözünü kırpıp açtığında bu sefer dedesi tüm heybetiyle duruyordu. Anlaşılan tüm sülale resmi geçit yapmaya kararlıydı. Dayısı beyaz takım elbisesinin içinde, tüm zerafetiyle ona bakıyordu. Ardından en sevdiği amcası, annesinin dayı ve teyzeleri, hiç tanıma fırsatı bulamadığı teyze, dayı ve halası hepsi burdaydılar.
Onların hemen yanında şefkatle bakan, hiç tanımadığı birileri daha vardı. En yaşlı olan erkek ve kadın öne geldiler. Hiç konuşmuyorlardı ama sözcükler ona ulaşıyordu. Sevgilisinin dede ve ninesiydiler. Sonra babası, çok sevdiği erkek kardeşi ve diğer akrabaları hepsi sırayla ikisini de çok sevdiklerini ve onların aşkını imrenerek izlediklerini ilettiler. Sevgilisinin yakınları oğullarını mutlu gördükleri için kadına teşekkür ettiler. Kalplerindeki ateşin hiç sönmemesi için daima yanlarında olduklarını, ikisinin de bunu hakettiğini ve ilerde hep birarada olduklarında bir kutlama yapacaklarını ilâve ettiler. Müthiş bir aydınlık ve huzur içindeydi. Sevgi yumağının tam ortasına gömülmüş gibi hissediyordu kendini.
Yüzünde tatlı bir esinti hissetti. Hafifçe gözlerini araladığında yüzüne doğru eğilen sevgilisini gördü. Rüyanın etkisiyle, "Ama beyaz giymemişsin" dedi. Adam, "Bugün günlerden mavi sevgilim" deyip öptü kadını.
Şaşkınlığını üzerinden atıp "Nasıl tahmin ettin burda olduğumu?" diye sordu adama. "Kafandaki sorunları nasıl hallettiğini bilecek kadar tanıyorum seni sevgilim" dedi ve "Nasıl geçti günün?" diye ekledi. "Çok yoruldum" deyince "Kürek çekmekten başka bir şey var mı peki?" diye sordu adam. Kadın gülümsedi ve "Bugün hiç ağzımı açmadan dünyanın lafını ettim" diyerek soru işaretleriyle yüzüne bakan sevgilisine gördüğü rüyayı anlatmaya başladı.