TÜRKİYE | 12 – 03 – 2013 | “Lise son sınıf öğrencisiydim 18 yaşımı hapishanede geride bırakırken, şimdi 21 yaşımın zamanına atılmaktayım.” Gizli tanık ifadesine dayanarak müebbet hapis cezasına çarptırılan Gülsüm Koç bianet’e mektup gönderdi.
“‘Her insan bir umuttur; ama her umut bir olasılıktır’ demiş usta şair. Ve benim için zaman böyle işliyor.” Gülsüm Koç’un Siirt E Tipi Hapishane’den bianet’e gönderdiği mektup bu cümleyle başlıyor. Mektubun yanındaki kırmızı çiçeklerle bezenmiş kartta da “tüm olumsuzluklara rağmen iyi olmaya çalışıyoruz” diyor.
Koç, henüz lise öğrencisiyken Bingöl’de 2011 yılında polis aracına düzenlenen saldırı nedeniyle tutuklandı. Olay günü bir akrabasının evindeydi, tanıklar ve telefon kayıtları bunu kanıtlıyordu. Olayda silah kullanıldığına dair hiçbir kanıt bulunmaması nedeniyle silahlı saldırı yapmak suçlamasından beraat etmişti.
Hakkındaki tek “delil” “Avcı” kod adlı gizli tanığın olay yerinde olduğunu ileri sürdüğü ifadesiydi. Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi sadece bu ifadeye dayanarak Koç’u iki polisi öldürmeye teşebbüsten iki kere 13 yıl dört ay hapis cezasına, “Devletin birliği ve ülkenin bütünlüğünü bozmak” suçundan ise müebbet hapse çarptırdı.
bianet’e konuşan Koç’un avukatı Rehşan Bataray, lehte olan hiçbir delilin mahkeme heyetince dikkate alınmadığını, dosyanın hukuki açıdan ciddi şekilde sorunlu olduğunu söylemişti.
Bu cezanın ardından başlatılan “Gülsüm Koç’a Özgürlük” kampanyasına şimdiye dek yaklaşık 17 bin kişi destek verdi.
“Adaleti duruşmalarda göreceğime inanmıştım”
Koç 24 Şubat tarihli mektubunda tutukluğunun adaletsizliğini belirtirken “Sadece ben değilim böylesi bir adaletsizliğe maruz kalan” diyerek kendisi için başlatılan imza kampanyasının “bu ülkede yaşayanların, tüm haksızlıkları, adaletsizlikleri kabul etmeyip dur diyenlerin sesi” olduğunu söylüyor. Medyanın duyarlılığına ve destek sunan herkese teşekkürlerini iletiyor:
“…Alındığım ilk an itibariyle bir adaletsizlik kendini göstermeye başlamıştı ve nitekim tutuklanmamla, hapishaneye konulmam ile devam etti… Bundan sonrasında ülkemizin adaletini duruşmalar sürecinde göreceğim inancıyla mahkemeye gidip gelmeye başladım… Her geçen gün ülkemizin adalet(sizliği)ni biraz da gerçekliğiyle görmeye başlamıştım. Tıpkı toprağa ekilen tohum gibi filizlenip boy vermişti. Her duruşmada biraz daha sulandırılıyordu emniyetin gönderdiği yazılar ve deliler tarafından.
“Bir fidanla nasıl sohbet edersen öyle gelişip serpilirmiş. Avukatım her yazı, delil üzerine konuşuyor, çürütüyor aksine delil diye gönderilenlerin lehime olduğunu ifade ediyordu… Bir şeyler olmalıydı, değişmeliydi. Ama beklenen olmadı çünkü … Adalet tohumumuzun genleriyle oynanmıştı.
“Suçsuz olduğumu söylediğim zaman bırakılacağıma inanıyorlardı”
“19 Şubat’taki son duruşmamı gerçekleştirilirken ana dilimde savunma hakkı verildi. Hakkım olan benden çalınmış sonra bir lütuf gibi sunulmuştu… Duruşmaya katılan aileme dönüp baktığımda her duruşmada dudaklarına ilişen hüzünlü tebessümleri geride bırakılmış yerini umutlu bir gülümseyiş almıştı. Çünkü savunmamı yapmış ve suçsuz olduğumu söylediğim zaman bırakılacağıma inanıyorlardı. Ya da inanmak istiyorlardı. Çünkü hiçbir zihniyetin ellerinde delil bulunmadan ve düşüncede kendine yakın bulunan bir siyasi parti içerisinde yer edinmeye çalışan bir lise öğrencisine bu kadar ceza vereceğini düşünmüyorlardı. Ama gelin görün ki adalet sistemi zihniyetini çoktan belli etmişti.
“Eğitim hakkımın nefesi çok uzaklarda”
“Lise son sınıf öğrencisiydim 18 yaşımı hapishanede geride bırakırken, şimdi 21 yaşımın zamanına atılmaktayım. Ve eğitim hakkım asıl başlayacağı yerde başlamadan son buldu. Şimdi nefesi çok uzaklarda, solumakta. Eğitim-öğretim kadar geride bıraktığım birçok şeyin nefesi uzak, soğuk ve soluk.
“Sadece ben değilim adaletsizliğe maruz kalan”
“Bugün bir imza kampanyası başlatılmış. Bugün belki benim şahsımda imzalar atılmakta ama aslında bu imzalar bu ülkede yaşayanların, yaşanan tüm haksızlıkları, adaletsizlikleri kabul etmeyip dur diyenlerin sesidir. Çünkü sadece ben değilim böylesi bir adaletsizliğe maruz kalıp bu cezaya mahkum edilen. Benim gibi binlerce arkadaşımın dosyaları yargıtay sürecinde ve benim gibi binlerce arkadaşım yargılanma sürecinde. Belki bu şekilde ‘dur’ diyebiliriz.
“Şairin dediği gibi ‘her insan bir umuttur” destek sunan her insan, benim için bizler için bir umut. Ama her şeyin aleyhimize işlediği bu mekanlarda ‘her umut ise bir olasılıktır.’”
(Bianet)
2013-03-12
Önceki: Çanakkale’de YDG Okurları Hedefte
Sonraki: Stuttgart’ta 18 Mart Mitingi
SOSYAL MEDYADA YDG:
SON HABERLER
Aufruf zur Kundgebung: Geflüchtete hungern und erfrieren an der polnisch-belarussischen Grenze!
13th Kasım 2021
PEGIDA NRW stoppen!
13th Kasım 2021
Lasst uns die Solidarität mit den Kindern von Shengal und Maxmur stärken!
13th Kasım 2021
Şengal ve Maxmur’lu çocuklarla dayanışmayı büyütelim!
13th Kasım 2021
Öffnet die Fluchtwege!
10th Kasım 2021
Yetiş Yalnız Ölümsüzdür!
YDG Online
Anasayfa
Site Haritası
Zaman Tüneli
İletişim
Arşivler
Arşivler Ay seçin Kasım 2021 Ekim 2021 Eylül 2021 Temmuz 2021 Haziran 2021 Mayıs 2021 Nisan 2021 Mart 2021 Şubat 2021 Ocak 2021 Kasım 2020 Ekim 2020 Ağustos 2020 Temmuz 2020 Haziran 2020 Mayıs 2020 Nisan 2020 Mart 2020 Şubat 2020 Ocak 2020 Aralık 2019 Kasım 2019 Ekim 2019 Eylül 2019 Temmuz 2019 Haziran 2019 Nisan 2019 Mart 2019 Şubat 2019 Ocak 2019 Aralık 2018 Kasım 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Ağustos 2018 Temmuz 2018 Haziran 2018 Mayıs 2018 Nisan 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Aralık 2017 Kasım 2017 Ekim 2017 Eylül 2017 Ağustos 2017 Temmuz 2017 Haziran 2017 Mayıs 2017 Nisan 2017 Ocak 2016 Aralık 2015 Kasım 2015 Ekim 2015 Eylül 2015 Temmuz 2015 Mayıs 2015 Nisan 2015 Mart 2015 Şubat 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Kasım 2014 Ekim 2014 Eylül 2014 Ağustos 2014 Temmuz 2014 Haziran 2014 Mayıs 2014 Nisan 2014 Mart 2014 Şubat 2014 Ocak 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Ekim 2013 Eylül 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Haziran 2013 Mayıs 2013 Nisan 2013 Mart 2013 Şubat 2013 Ocak 2013 Aralık 2012 Ekim 2012 Eylül 2012 Ağustos 2012 Temmuz 2012 Haziran 2012 Mayıs 2012 Nisan 2012 Mart 2012 Şubat 2012 Ocak 2012