Montreal Üniversitesi ve Montreal Nöroloji Enstitüsü’nden bilim adamlarının yaptığı araştırma, beyinde aynı sinir hücresi kodunun söz ve müzik gibi farklı sesler ile görüntüleri nasıl ayırdığını gösterdi. Bilim adamları, beynin farklı müzik aletlerinin sesini, konuşmadaki kelimeleri ve çevredeki sesleri nasıl algıladığını anlamak üzere 3 saat katılımcılar üzerinde fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) sistemini kullandı. Araştırmaya imza atanlardan Marc Schonwiesner, beynin sesleri ve farklı görüntüleri kodlamak için aynı yöntemi kullandığını belirtti. Schonwiesner, kişinin aynı nesneye ait sesi ve görüntüleri daha kolay birleştirdiğini de ifade etti. İkinci aşamada, beynin rock parçasındaki davul ile bir senfonideki çalgıların sesi veya Fransızca ya da İngilizce bir konuşma arasındaki farkı nasıl “bulduğu” araştırılacak. Bilim adamları, onlarca yıllık çalışma gerekse de bu aşamanın da tamamlanmasıyla bir gün fMRI’nin okunmasıyla kişinin duyduğu şarkının yeniden “yazılabileceği” ve ardından uykudaki beyin faaliyetlerinin kaydedilerek, rüyaların “resmedilebileceği” umudunu taşıyor. Araştırma Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) dergisi ve Fransız Le Nouvel Observateur dergisinin internet sitesinde yayımlandı. Montreal / aa
Alıntı: 15.08.2009
Paylaş
Bu yazıyı paylaş
Digg
Del.icio.us
Technorati
Twitter
Facebook
Alıntı
15.08.09 09:09 #212
_KimyA_
Müdakkik Üye
Üyelik tarihi
Mar 2009
Mesajlar
730
emrahh Nickli Üyeden Alıntı
Rüyalar resmedilebilecek
Montreal Üniversitesi ve Montreal Nöroloji Enstitüsü’nden bilim adamlarının yaptığı araştırma, beyinde aynı sinir hücresi kodunun söz ve müzik gibi farklı sesler ile görüntüleri nasıl ayırdığını gösterdi. Bilim adamları, beynin farklı müzik aletlerinin sesini, konuşmadaki kelimeleri ve çevredeki sesleri nasıl algıladığını anlamak üzere 3 saat katılımcılar üzerinde fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) sistemini kullandı. Araştırmaya imza atanlardan Marc Schonwiesner, beynin sesleri ve farklı görüntüleri kodlamak için aynı yöntemi kullandığını belirtti. Schonwiesner, kişinin aynı nesneye ait sesi ve görüntüleri daha kolay birleştirdiğini de ifade etti. İkinci aşamada, beynin rock parçasındaki davul ile bir senfonideki çalgıların sesi veya Fransızca ya da İngilizce bir konuşma arasındaki farkı nasıl “bulduğu” araştırılacak. Bilim adamları, onlarca yıllık çalışma gerekse de bu aşamanın da tamamlanmasıyla bir gün fMRI’nin okunmasıyla kişinin duyduğu şarkının yeniden “yazılabileceği” ve ardından uykudaki beyin faaliyetlerinin kaydedilerek, rüyaların “resmedilebileceği” umudunu taşıyor. Araştırma Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) dergisi ve Fransız Le Nouvel Observateur dergisinin internet sitesinde yayımlandı. Montreal / aa
Alıntı: 15.08.2009
öyle bir sistem varkki dünya üzerinde insanlar bırakın üzerine sistem yapmayı daha iyisini yapmayı var olanı bile anlayamıyorlar YARABBİM ne büyüksünnn ... bu riyya meselesinii sanmıyorumm ...
Paylaş
Bu yazıyı paylaş
Digg
Del.icio.us
Technorati
Twitter
Facebook
Ararad bunu beğendi.
Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur
Herkesi sen dost mu sandın belki ol ağyar olur
Sadıkane belki ol alemde dildar olur
Yar olur ağyar olur dildar olur serdar olur
YAVUZ SULTAN SELİM
Alıntı
28.06.21 15:57 #213
Ararad
Ehil Üye
Üyelik tarihi
May 2013
Bulunduğu yer
İstanbul
Mesajlar
3.915
Selim Akif Nickli Üyeden Alıntı
Televizyon bir kültür mü, yoksa küçük beyinlerimizi oyalamak ve değerli zaman?m?z? katletmek için keşfedilmiş bir araç m?? Fikirlerimden bahsetmeden önce eylemlerimden bahsedeyim. Televizyon bağ?ml?lar?n?n arkas?na sakland?ğ? ?haber? ihtiyac?n? da internetten karş?lay?nca televizyona gerek olmad?ğ? sonucuna var?yorum.geriye film kal?yor Ondada seçici isek problem yok bence.Peki bir basamak ileri gidelim. Sadece bireysel olarak değil de bir sonraki ad?m olan, bir aile için televizyon kültürünü değerlendirelim.Eski y?llarda şu gerçek vard? : Pembe dizilerin ne kadar çok olduğunu, sabah programlar?n?n bir zamanlar rağbet görmediğini. Çocuk okula gider. Anne de çocuğu okula gönderip günlük rutin işlerini yap?ktan sonra televizyonun karş?s?na geçip, pembe dizi f?rt?nas?na kapt?r?verir kendini. Bu saatler öyle ayarlanm?şt?r ki çocuk okuldan geldiğinde çizgi filmler başlar, baba işten geldiğinde ise haberler. Yani şöyle denmek isteniyor. Zaten evde olan birini televizyon karş?s?nda tutmak için uzun süreli programlar yay?nlanmal?, çocuk gelinceye kadar anne s?k?lmal? ve çocuk geldiğinde hakimiyeti çocuk almal? idi. Baba geldiğinde zaten alternatif kalmayacağ? için bütün aile yemek baş?nda haberleri izlemeli, sonra da gecenin geri kalan k?sm? eğlence programlar? ve filmlerle süslenerek o değerli zamanlar televizyon karş?s?nda öldürülmeliydi. Farketmesek de küçük bir ailenin tüm zamanlamas? ve sosyal faaliyetleri o zamandan başlayarak televizyondan ibaret olaya başlam?şt?.Şimdi ise durum asl?nda daha farkl? değil. Sabahlar? sabah programlar? var yine. ?nternetin yayg?nlaşmas?ndan sonra çocuklara yönelik programlar?n azalmas? çizgi filmleri neredeyse ortadan kald?rd?. Başka da fark yok. Ancak çocuklar?n zihinsel gelişiminde yard?mc? olan Susam Sokağ? gibi programlar?n art?k yay?nlanmamas? da televizyona bir eğitim arac? olarak bakmam? engelliyor maalesef.Bir de olay? genişleterek biraz televzyonun toplumsal boyutuna değinelim. Bilindiği gibi televizyon ve programlar? bir ticari metad?r. Yani nas?l olsa yeni kurulmuş bir aile kurumu televizyonu al?yorsa, televizyon sat?şlar? aç?s?ndanbir problem yok gibi görünüyor. As?l sorun televizyon kurulduktan sonra bakt?ğ?m?z dikdörtgenin bir köşesinde hangi kanal?n ambleminin bulunduğu. Televizyonlar da yay?nlar?n? bu çerçevede yap?p, çok izlenebilir ve dolay?s?yla çok reklam alabilir bir kurum olma özelliğine sahip olmak istiyorlar. Zaten ticari bir kurum olan televizyonlar?n doğal davran?ş? da budur. Yani yap?lan yay?nlar?n kalitesi bir toplumun gelişmişliğiyle ve doğrudan doğruya talebiyle doğru orant?l?d?r. Mesela çoğu haberlerde izlediğimiz magazinsel yöne kaçan asl?nda haber niteliği olmayan skeçlerin suçlusu tamamen televizyon kanallar? değil, bizim toplumsal talebimizdir. Yani halk ne isterse televizyon kanallar? da onu yay?nl?yor. Peki bunun nedeni nedir? Biz toplum olarak gerçekten de magazine bu kadar düşkün ve zaman?m?z? öldürmeye bu kadar merakl? bir millet miyiz? Bunun cevab?n? asl?nda çocuklar?m?z?n eğitim sürecinde bulabiliriz. Bir k?s?r döngünün sonucu olarak çocuklar magazin merakl?s? olarak yetişiyor, çocuklar büyüdüğünde de bu özelliği çocuklar?na ister istemez aktar?yor. Toplum olarak diğer faaliyetlerden o kadar s?yr?lm?ş?z, kendimizi bir o kadar asosyal olarak yetiştirmişiz ki etraf?m?zdakilerin fark?nda olmayacak kadar oyalan?yoruz televizyonla. Asl?nda çok da paranoyak düşünecek ve son safhas?na kadar götürecek olursak televizyon olay?n?, sonuçta bizi uyutmak için programlar?n kalitesinin ona göre ayarland?ğ?n? ve bilinçalt? reklamlarla baz? ürünleri almaya zorland?ğ?m?z? söyleyebiliriz. Ancak bu bilinçalt? reklam başka bir makalenin konusu olabilecek kadar geniş olduğu için şimdilik burada kesmek istiyorum.Sonuç olarak, televizyon asl?nda bir eğitim ve öğretim arac? olarak kullan?l?p, yararlan?ld?ğ? sürece bir toplumun gelişebillirliği aç?s?ndan önemli bir araçt?r. Ancak Türkiye aç?s?ndan düşünüldüğünde televizyonun olmamas? varl?ğ?ndan daha yararl?d?r. Millet olarak mankenlerin kahkaha ve ağlamas? ve ünlülerin özel hayatlar?nda bulduğumuz anda mutluluğu, beyinlerimiz körleşmiş, belki de Türkiye?nin beynini buland?rmak isteyen mihraklar?n ekmeklerine yağ sürmüş oluruz. Zaman?m?z?n değerli olduğunu anlamak için geç kalmadan bu şekilde bir televizyonu hayat?m?zdan uzaklaşt?rmam?z gerekir. Kan?mca tembelliğin ilk basamağ? televizyon bağ?ml?l?ğ?ndan geçer.
Televizyonun aile içindeki yerini Fikriyattan geçip fiiliyattaki durumumuzu çok güzel analiz etmişsiniz Selim ağabey. Allah razı olsun. Evet televizyon ve eşdeğerleri Hayatımızda bir Kül(t)ur’dur...