Parkın kapısından girer girmez gördü onu. Güneşte parlayan tüylerinin güzelliğinin farkındaki edasıyla, tasmasını tutan huzursuz bir bekleyişte olan kadının yanında kıpırdamadan duruyordu. Hafifçe esen rüzgâr uzun tüylerini uçuşturuyor bu da onun güzelliğine güzellik katıyordu.
Pudra ilk görüşte hayran olduğu bu güzelliğe doğru yürüyüşünü hızlandırdı ama sahibi kendisi kadar istekli değildi. Bir iki hamle sonra tasması boynunu acıtınca adımlarını yanındakine uydurmak zorunda kaldı. Birlikte sakin adımlarla kendilerini bekleyenlere doğru ilerlediler.
“Merhaba,” dedi sahibi; karşısında durduğu dudakları koyu kırmızı boyalı kadına. Kadın elini uzatırken,
“Merhaba,” diyerek gülümsedi. Dudaklarının arasından görünen bembeyaz dişleri yüzüne öyle yakışıyordu ki. Pudra da yanında duran köpeğe aynı şekilde selam vermek istedi.
“Selam,” dedi heyecanla. Dili damağı kurumuştu. Ah şimdi biraz su olsaydı da kana kana içseydi.
Diğer köpek yerinde kıpırdandı, kulaklarını oynattı, ön patileriyle ileri bir adım attı sonra vazgeçerek yere oturdu. Cevap da vermedi.
Pudra çok bozuldu. “ Kendini beğenmiş mi ne? ” diye düşündü.
Sahibine döndürdü bakışlarını hayal kırıklığıyla. O, çok heyecanlı ve mutlu görünüyordu. Eski kadın arkadaşıyla yaşadığı kötü günlerden sonra yeni tanıştığı bu kadın ona istediği mutluluğu yaşatacak gibiydi. Onlar konuşurken dayanamayıp gözünün ucuyla yanı başında duran köpeğe baktı çaktırmadan.Uzun zamandır hiçbir köpeğe karşı böylesine heyecan duymamıştı. Diğeri de boncuk gibi parlayan gözlerini dikmiş Pudra’yı izliyordu. Bıyıkları da titriyordu bir yandan.
Pudra bu davetkâr bakışlara, titreyen bıyıklara, güneşte parlayan ışıltılı tüylere kayıtsız kalamadı. En sevimli halini takınıp burnunu da biraz havaya kaldırarak sordu.
“Adın ne?”
Bu sefer diğer köpek istekle cevap verdi.
“Tarçın.”
Pudra gözlerini kapattı. Sahibinin annesi ne zaman eve gelse ortalık tarçın kokardı. Mutfaktan gelen bu kokular bilirdi ki en sonunda damağında unutulmaz lezzetler bırakacak. Hele elmalı tart… Favorisi oydu. Ama sahibi o kadar çabuk tüketiyordu ki, kendisine sadece küçük bir parça düşüyordu koskoca yuvarlak kalıptan.
İşte çok sevdiği bu koku şimdi karşısında kanlı canlı duruyordu. “Ben galiba aşık oldum,” diye geçirdi içinden. “Hem en sevdiğim kokunun adını taşıyor hem de çok yakışıklı.”
Tasmalarının çekilmesiyle hareketlendiler. Sahibiyle kadın yürümeye başlayınca Tarçın ve Pudra da yan yana ilerlediler. Bu kez Tarçın laf attı,
“Adın çok güzelmiş.”
Pudra heyecanlandı. “Galiba o da benden hoşlandı,” diye düşündü. Hevesle anlatmaya başladı. “İlk adımlarımı attığım gün pudra kutusunun içine girmişim. Adımı Pudra olarak değiştirmişler,” dedi. “O günden beri üzerimde mis gibi bir koku kalmış. Bak; kokla istersen,” diyerek Tarçın’a iyice sokuldu. Koklaştılar.
Tarçın, “Sahibini seviyor musun?” diye sordu.
Pudra, “O benim bu dünyadaki en sevdiğim, hatta…” sözün gerisini getiremedi. Sürmeli kirpiklerle çevrili kara gözleri buğulandı.
Tarçın derin bir nefes aldı. “Ne güzel.”
“Peki sen; sen sahibini seviyor musun?”
Tarçın bir süre düşündü. Söylediklerini tartarak, bir sıfat ve anlam yüklemeden ifade etmeye çalışarak anlattı.
“Biz birlikte yaşamaya daha yeni başladık. Sahibim beni barınaktan aldı. Bunun için ona minnettarım. Ben mutluyum ama bazen ağlıyor. O zaman çok üzülüyorum. Eski günlerimdeki acılarımı hatırlıyorum. Bir tek çalışırken neşeli oluyor. ‘Çalışırken her şeyi unutuyorum’ dedi geçen gün telefonda bir arkadaşına.”
“Ne iş yapıyor?”
“Daha tam anlayamadım ama tarih konusunda bildikleri var. Hep telefon açıp ona sorular soruyorlar. Bıkıp usanmadan anlatıyor. Sanırım öğrencileri var. Bir de bazı akşamlar kursa gidiyor, aşçı olacakmış.”
“Desene güzel yemekler yiyeceksin.”
“Ne gezer… Veteriner izin vermiyor. Kendi mamamdan başka yiyecek yedirmiyor. Oysa biz barınakta makarna bile yiyorduk.”
Pudra, koyu kırmızı boyalı dudakları arasından neşeli kahkahalar savuran kadına baktı. Bir de sahibine… “Bunlar güzel anlaşacaklar. Biz hayvanların hisleri kuvvetlidir,” diye düşündü.
Tam “En sevdiğim mama hangisi?” diye soracakken sahibinin,
“Hadi Pudra, gidiyoruz,” diye seslenmesiyle hareketlendiler.
Vedalaşırken sahibi kadının beline hafifçe sarıldı. Kadın da sahibini yanağından öptü. Tarçın ve Pudra birbirlerine bakarak ayrıldılar.
Dönüş yolunda sahibi ıslık çalmaya başladı. Yanağında duran kırmızı dudak şekline bakılırsa Tarçın’la daha çok görüşeceklerdi.
Oya Engin/ 28 Nisan 2017 Kloten, Zürih
Etiketler: aşk, dudak, elmalı tart, kırmızı ruj, köpek, ruj, sürmeli göz, tarçın
← Sigara Paketi…
6. Sarıyer Edebiyat Günlerinde’yim →
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Δ
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
Lütfen Abone Olunuz ve
sonraki videolar için Bildirimleri açınız.
Çok Beğenilenler (Son 24 Saat)
Güncel, Yaşam
Çocukluğumun Salıncağı…
Salıncakların çocukken benim için anlamı ne kadar büyüktü. Bir çok çocuk i...
Gezi, Güncel
Cumalıkızık-Mudanya-Tirilye-Gölyazı Gezisi…
Gökçeada gezisinin tozu hâlâ üzerimizdeyken biz dört gezgin kadın...
Güncel, Yaşam
Hoşgeldin Ekim…
Hep sevmişimdir Ekim ayını. Sarı yaz derim ben Ekim ayına. Palamutun yağ...
Güncel, Kitaplarım
Geçmişten Gelen Hazine
Fısıldayan Zeytin Ağacı kitabının devamı olan bu hikâyede, Ayza katılmayı ç...
Çok Beğenilenler (Son 30 Gün)
Güncel, Yaşam Karatay ile zayıfladım…
Güncel, Yaşam Çanta Taşıyan Erkekler
Güncel, Yaşam Anneannemin Sandığı
Güncel, Yaşam Çocukluğumun Salıncağı…
Kitaplarımdan Seçmeler
Diğer Tüm Kitaplar için Tıklayın ►
Kategoriler
Etkinlik (18)
Gezi (9)
Güncel (199)
Hayvanlar (11)
Hikaye (8)
İnsanlar (1)
Kitaplarım (9)
Kültür (13)
Masallar (5)
Oradan Buradan Şuradan (2)
Videolar (3)
Yaşam (119)
Güncel (Son Yazılar)
Diğerleri ve Avuç Kadar Bir Kedi 2021.10.08
Bayram Çocukları 2021.07.23
Masal: Evini Kaybeden Kuş 2021.07.07
Telefon Sapığı 2021.06.02
Masal: Altın Bulut 2021.06.01
Son Yorumlar
Yeditepe İstanbul Öykü Kitaplarım için Glassbma
Anneannemin Sandığı için Broncowla
Ayna Perisi… için Yasemin Erdem
Anadolukavak’lıyız… için İlkay Kaptan
Kırık Kollu Berjer Koltuk için Nurhan buyukkaya
Kırık Kollu Berjer Koltuk için Server Muradoğlu
Etiketler
ada (2) aldatma (2) Atatürk (2) ay ışığında oynayan balıklar (3) ağaç (3) aşk (7) bahçe (2) bayram (2) Boğaziçi (4) Ceylan Çocuk (4) cumhuriyet (2) doğa (2) doğum günü (2) erkek (5) evlilik (3) eş (2) Fısıldayan Zeytin Ağacı (3) gezginkadınlar (3) hastane (3) hayat (2) imza günü (4) insan (2) Kadıköy (2) kadın (8) kedi (12) kitap (10) kitaplar (4) koku (3) köpek (3) oya engin (8) oyaengin.com (2) salıncak (2) sevgi (4) sultanahmet (3) Türkiye (2) veteriner (3) yavrukedi (4) yeditepe (3) yemek (3) zaman (3) zeytin (4) çay bahçesi (3) çocuk (4) çöp (2) İstanbul (7)
Arşivler
Arşivler Ay seçin Ekim 2021 Temmuz 2021 Haziran 2021 Mayıs 2021 Nisan 2021 Temmuz 2020 Haziran 2020 Nisan 2020 Mart 2020 Kasım 2019 Ekim 2019 Eylül 2019 Ağustos 2019 Mayıs 2019 Nisan 2019 Mart 2019 Şubat 2019 Ocak 2019 Aralık 2018 Kasım 2018 Ekim 2018 Eylül 2018 Mayıs 2018 Nisan 2018 Mart 2018 Şubat 2018 Ocak 2018 Aralık 2017 Ekim 2017 Temmuz 2017 Haziran 2017 Mayıs 2017 Şubat 2017 Aralık 2016 Kasım 2016 Ekim 2016 Eylül 2016 Ağustos 2016 Mayıs 2016 Nisan 2016 Ocak 2016 Aralık 2015 Kasım 2015 Ekim 2015 Eylül 2015 Temmuz 2015 Nisan 2015 Mart 2015 Ocak 2015 Aralık 2014 Kasım 2014 Eylül 2014 Temmuz 2014 Haziran 2014 Mayıs 2014 Ocak 2014 Aralık 2013 Kasım 2013 Ekim 2013 Ağustos 2013 Temmuz 2013 Haziran 2013 Mayıs 2013 Nisan 2013 Mart 2013 Şubat 2013 Ocak 2013 Aralık 2012 Kasım 2012 Ekim 2012 Eylül 2012 Ağustos 2012 Temmuz 2012 Haziran 2012 Kasım 2011 Ağustos 2011 Şubat 2011 Ocak 2011 Ekim 2010