Şu ağaca saatlerce baktım. Ne anlattığını anlamaya çalıştım cahil aklımca. Aslında bir şey anlatmıyordu da ben işgüzarlık etmiştim yine, zannımca.
Bir sonbahar aklım”ı kullandım; Acı çeken parmakları binlerce kez kıvrılmış. Kaçmak istiyor aya tutunarak. Belki de haklıdır. Hayır “çok” haklıdır. Kimbilir neler sinmiştir üzerine, katlanmıştır uzun zaman ağlayarak!
Bir “kış aklım”ı kullandım; Kollarını açmış “bana sarıl” diyor. Gir sonsuz dallarımın arasına ısınmak için. Ne bir şey isterim senden ne de bir şey alırım belli etmeden cebinden. Unut dünyayı ve seni üşütmesini, açlıktan ve anlayışsızlıktan.
Bir “ilkyaz aklım”ı kullandım; Düşüncelerini sal dallarım boyunca. Her biri bir yöne seni alsın, sana masallar anlatsın. Karıştıkça kafan ve yükseldikçe en uzaktaki dala, belki de görür görmez Ay’a aşık olacaksın. Ve belki de bu lacivert gökyüzünde Ay ve Sen sonsuza dek yaşayacaksın.
Bir “yaz aklım”ı kullandım; Pek yorgun bedenim. Sana masal anlatamaz dallarım. Ya dibimde kıvrıl uyu sen de ya da gir kovuğumdan içeri, belki başını yaslayacak bir yer bulacaksın. Derdin, isteğin varsa şimdi anlatma, sonra bakarız çaresine.
Allah hepimize akıl vermiş, biz de mevsimlik kullanıyoruz. Aslında mevsimine göre farklı akıl kullanıyoruz. Herkese uygun bir tane vardır herhalde. Bir aklını yanlış mevsimde kullanana deli diyoruz. Ama mesela mevsim fark etmiyor bende. Ben sanırım hepsini aynı anda kullanabiliyorum.
Tweet
fb/Chaplin
Yasal Uyarı
Bu sitede yer alan tüm içerik hakları yasal koruma altındadır. İzinsiz olarak kullanılması halinde hukuki yollara başvurulacaktır.