En güzel ninnilerle büyüttü annem beni,uzun uzun söyler, içten ve samimi gülüşlerle uyuturdu küçük bedenimi. Uykumun saklığı ve inada binen yanı her zaman var ola gelmiştir. İşte o vakitler dedelerinden öğrendiği masalları çare görür,anlatırdı kendince.
En çok dinlediğim masal,beklide tek olan “tın tın kabacık,beni bırakan babacık”tı. Anladım şimdilerde annem sadece onu bilirmiş. Aslında beraber büyüdük desem yalan olmaz hani. Bana anlattığı efsunlu ve gizem dolu çocukluk hayatı, masallardan daha cazibeli, daha manalı gelirdi.Yaşanmış ömrün tozlu yapraklarından hatıraların gözlerindeki yaşlarla endamını yanaklarda sergilemesi,samimiyete ait ne varsa bütün benliğimi kaplaması, masalları aşıyordu etki olarak.
Anlatırdı işte, hemde seksen yıl öncesinden. Derdi ki; benim babam muhtardı,bizim evde köyün ortasında. Eskiden pazarcılar gezer,katırlarla köyleri dolaşır zamanın zaruret hasıl eden ihtiyaçlarını bunlardan alırdık diye.
Akşamları bizim evimiz misafirhane gibi olur,sofralar kurulur, yokluk yıllarının elde olanlarıyla herkes sessizce yemeğini yerdi. Herkesin üstünde yolun yorgunlundan ziyade birde mahzunluğun ve olgunluğun verdiği bir hava olurdu. Bu sessiz ama sıcak samimi havada yemek seçmeden,bulduğuyla mutmain yürekler Rabbe dua ile kalkarlardı sofradan.
Sonra sofranın üstüne kurulan sıcak sohbet halkaları,uzun kış gecelerinin,çocuk yüzümüze yansıyan en masum yanıydı belki de.Her kes saftı,temizdi,anlayışlıydı. Herkesin yüreği yeryüzünde var olanları alacak kadar genişti. Kimse bir başkasının ardından önünden sohbete malzeme bulmaz,genelde konuşan pazarcılar, gördüklerini ve yol hatıralarını anlatırlardı.En çok taşınan ve en çok değerli olan yük selamdı.Ne mektup vardı o vakitler nede araba.Kim nereye bir selam edecek,kime bir hasret iletecekse, bu gezen çerçilere selamı emanet ederek gönderirdi.
Anlatılanlar,eskilerden kalma çoğu evliya menkıbeleri,peygamber hayatlarıydı. Herkes dinlerdi herkesi, kim varsa olan mecliste,bir parçada yama vardı urbalarında, ayakkabıları delik,cepkenleri eskiydi.Hiç bir tüccar kimseyi kandırmaz, hiçbir insan yalan konuşmazdı.Urbaları yamalı, cepkenleri eskiydi belki,ama sevgi ve sıcaklıkları evreni kuşatıyordu.
Anam anlatır bazen,otururuz konuşuruz dertleşirdik beraber.Bir asra on beş kalan hayatından, zamanın ve çağın çok gerisinde olmasına rağmen,belki en temiz sayfalarından,birkaç kelam biraz fısıltı dökülür dudaklarından.
Bunca uzun ömrüne rağmen hayata olan yabancılaşmasından,uzun zaman ötede kalan hatıralarını yaad ederek elemli bir hüzün içinde gözleri yaşarrdı…Bizim çocukluğumuz diyerek başlar, anlatırken biraz dalgın geçmişin hatıralarına gülümseyerek bakar için için, iç çekerdi anam.
Bir sabahları birde akşamları çok güzel olurdu köyümüz derdi, engin çayın kıvrıla kıvrıla aktığı sarp kayaların altında. Sabahları köy yollarına dökülen hayvan sürüleri,artlarında bıraktıkları ağıldaki yavrularının sesiyle adeta zorla meraya gider,başında bekleyen çobanların çaldığı yanık yanık kaval sesleriyle meralarda yayılırlardı.
Sabahın seherinde horozların içli içli ötmesi özlenmeye ne kadar değer oğlum derdi arada bir. Yolların çamur deryası ve dar olması yüreklerimizin genişliğine engel değildi. Bütün çocuklar çobandı o vakitler, bütün çocuklar serbestti. Koşar adım giderken sürülerin ardından, bütün dünyanın varlığını da peşlerinden sürüklerlerdi.
Kimsenin içinde gizli kapaklı düşüncesi yoktu, kimse elinde olanı yalnız yemezdi. Öğlen vakti olduğunda büyük bir çınar ağacı vardı tam derenin kenarında,dalları eğilse suya değecek gibi duran. Her kes çıkının da ne varsa dökerdi ortaya, yeri geldiğinde yüreğindekileri döker gibi.
Mütevazi sofralar kurulur,ellerde birer dilim ekmek, yüzlerde ekmek kadar değerli tebessüm… Sanki sürülerde bilirdi bizim samimi olan insancıl duygularımızı, yalansız kardeşliğimizi,bir dilimi paylaştığımızı. Bizler yemek yerken, sürülerimizde sessiz sakin yatarlardı ulu çınar ağacının altında.
Bir vakit öyle geçer,herkes işinin bilinciyle kalkar giderdi merasına doğru. Her küçük yürekte dünyaya sığmayan dünyalar vardı sanki, herkesin gözü biraz yokluk biraz kederle arada bir oynaşırdık dönüş vaktine kadar.
Boynumuzun büküklüğü,yokluğun verdiği mecburi teslimiyetle hayata razı olarak durur,yüreklerin muhabbeti her şeye rağmen onura yakışan sevecenlikle doluydu. Hatırlarım o vakitler,sanki yıllarca yol yürürde öyle varırdım gideceğim yere. Ama bilirdim ben hiç yorulmazdım o yolculuktan, hep Allah’a tevekkülle umuda adım attığım için.
Akşam vakti olduğunda yavaş yavaş yola koyulur, herkesin geçtiği yoldan kuzuların annelerini özlediğini belirten melemeleri arasında girerdik köyümüze. Şimdilerde bu yaşımda özler oldum o kuzuların meleme seslerini. Koyunlar sağılmak için ağıllarına girer,büyüklerimiz yaylımın verdiği sütlerimizi sağarlardı.
Ahirzamandayız oğlum, o zamanki zaman şimdi kayboldu derdi. Şimdiki zamane çocuklarının asla duyamayacağı bir hissiyatla kendini ayan eder, benim buruk yüreğime biraz serinlik verirdi.
Akşam vakti olduğunda,yemek için sofra kurulduğunda Allah’ın nimetlerinden önümüze ne konursa yer, yemek sonunda babamın nasırlı elleri semaya açılarak Rabbe şükürederdik. Yemekten sonra ocaklığın ateşi tazelenir, eve toplanan büyüklerin samimi sohbetleri başlardı.
Uzun kış gecelerin,doyumsuz sohbetleri,günün beklide bitimine yakın en şen yanıydı.Samimi yürekler konuşur,anlatır, biz çocuklar sessizce pür dikkat dinlerdik. Gündüzleri bizim için yokluğun içinde çabalama vakti, lakin geceleri tanık olduklarımız bize hayatı öğretir gibi gelirdi.Bizim büyüklerimizin yürekleri de büyüktü. Konuştukları zaman hiç ağızlarından laf olsun diye söz çıkmaz şaka bile olsa birbirlerini alaya almazlardı. Şimdilerde oğlum,insanlar birbirinin yüzüne bakıp bakıp gülşüp alay eder oldular.
Konuşmalar uzar gider bizim puslu ama ışıl ışıl gözlerimize uyku kervanları yanaşırdı.Bizim için yatma vaktidir artık. Yoksulluğun sardığı yüreklerimize umutsuzluk uğramadı hiç. Yerlere yazılan çul yaygılar ekin sapından yapılmış yastıklar ve bizleri bekleyen deliksiz uykular. Artık bizim en huzurlu olma zamanımız gelmişti.
Ne istiyorsak edinirdik rüyalarımızda,neyi düşlüyorsak sahibiydik. Üzerimize örtülen çulun batan kıllarına aldırış etmeden,yastığın sertliğini bile hissetmeden,dalardık derin uykulara. Sanki kollarımıza güneşi sarar öyle uyurduk, biz hiç karanlık yaşamadık ömrümüzde,umutlarımızla uyur, sabah seheriyle uyanırdık. Lakin yaşadığımız yokluk, yüreğimizden elbiselerimize kadar sinmişti.
Ben kaç yürek tanıdıysam,hep böyle temiz hep böyle içtendi. Şimdilere ağlıyorum yavrum,kime gitsen bitmez tükenmez bir hırsla dünyasını zindan etmiş kendine,ne saygı kalmış nede edep. Kime derdine dair bir kelam etsen samimiyetten uzak senden gayrı oluyor be oğlum. Daha sana anlatacaklarım çoktur da,sözün kifayeti bunca eleme kedere yetmez oldu.
On üçünde gelin olmuş bir Anadolu kadınıydı Rahmetlik anam, mekanı cennet olsun, daha çok şeyler anlattı bana,bende pür dikkat dinledim anacığımı. Öyle böyle değil, anlattıkları seksen yıl öncedendi, anamın seksen yıllık dostları vardı, seksen yıllık arkadaşları, seksen yıllık hiç gücenmedikeri, hiç boş vermedikleri, hiç unutmadıkları, hiç kırmadıkları vardı. Seksen yıldır birbirine gidip gelen yürekli yoldaşları vardı.
Eski zaman insanıydı bunlar, şimdilerde bizim gibilerin yabancı olduğu, bizim tanıyamadığımız hislerin sahibiydi. Eski zaman insanıydı anam giller, zaman zaman bana, gün ahir zaman oğlum dediğinde, ne demek istediğini yeni yeni anlıyor gibiyim.
Ahir zaman neydi sahi? Anam, zaman ahir zaman olanım derken ne diyordu? Anamın yanına seksen yıllık bir arkadaşı geldiğinde hele, yanlarında yokmuş gibi oturup onları dinlemek, onlara can kulağıyla kulak vermek nasıl bir öğretiydi anlatılamaz. İşte onların aralarındaki konuşmaları dinleyip de günümüze yasladığınızda, hah işte, olsa olsa ahir zaman anam gillerin konuştuklarında bulduklarımın şimdi olmayışı diyesim gelirdi. Hakikat o ki, anam doğru dermiş, zaman ahir zaman.
Şimdilerde rahmetlik anam gibi eski zaman insanlarından kaç kişi var eli öpülesi? Yakınlarınızda varsa ya da bir yakınınız varsa, hiç vakit kaybetmeyin, sık sık gidip dizinin dibine oturun dinleyin. Bir ziyeretinizden hem eski zaman insanı tarifsiz sevinecek, hemde siz bir cilt kitap okusanız o ziyaretten öğreneceğinizi öğrenemeyeceksiniz.	
Yukarı Dön
Yorum yap
Yorumlar
Kemal Songür
28.03.2016 00:03 s.a
''Kimsenin içinde gizli kapaklı düşüncesi yoktu, kimse elinde olanı yalnız yemezdi. Öğlen vakti olduğunda büyük bir çınar ağacı vardı tam derenin kenarında,dalları eğilse suya değecek gibi duran. Her kes çıkının da ne varsa dökerdi ortaya, yeri geldiğinde yüreğindekileri döker gibi.'' diyerek hem hasbiliği hem de çınar ağacı örneği/bütünleşmeyi hem içten paylaşımı hatırlattığın için var olasın kardeşim.
Hele ''Kimsenin içinde gizli kapaklı düşüncesi yoktu'' değişin bana İbrahim Sadri'nin bir şiirindeki ''içimizdekini göstermekten utanmazdık/korkmazdık'' ifadesini hatırlattı, çünkü hasbilik ve mertlik komşuluk/arkadaşlık/dostluk ilişkilerinde öne çıkan özelliklerdi.
Gerçekten o günleri çok özledik, hasbi dostlukları çok özledik.
selam ve dua ile..	
İlyas Metin
27.03.2016 12:31 Hatıraların canlanması
Yazıyı okurken taa çocukluğuma döndüm anlatılanları birebir yaşadım yazıyı okurken aslında çocukluğumu okudum ve o günlere özlem duydum
Allah razı olsun Yakub kardeş	
Yorum yap
Yazarın Diğer Yazıları
Nedensiz Hayat Anlamsızlaşır
Dinden Bağımsız Laik Cumhuriyet
Küresel sömürü ideoloji olarak Kapitalizm
Din hayatı düzene sokmak için vardır
Merhametsiz çağın idrakine
Kurucu İktidar-Kurulmuş İktidar
Önce İnsan- Önce Ahlak Söylemleri
Siyasi İktidar Eleştirisi
Güçlü olanın düzeni: Demokrasi
İktidar ve Şiddet -I-
Ömer Bin Hattab’tan Ebu Musa El Eş’ari’ye
Tefrika - Dinî, fikrî veya siyasî birliğin parçalanması
Laik-Seküler Düzenden Adalet Beklenir mi?
İktidar nedir?
Olağanüstü Hal Fıkhı
Postmodernizm-Mikro Parçalanmışlık –I-
Kur’an’a Tarihselci yaklaşımın arka planı
Sömürgeci Batı’nın Ruh Hali
Devletin Dinden Soyutlanması
Kur’an ve Devlet
YAZARLAR	
Kemal SONGÜR Bir Güzel Müslüman: MEHMED ALAGAŞ
Ahmet VAROL Sormak ve söylemek
Hamza ER Mücadele Yolunda Zorlu Viraj
Abdurrahman ARSLAN Unutmak
Murat KURTULDU Bizim Büyük Mecburiyetlerimiz
Sabiha Ateş ALPAT Kod Adı Koronavirüs
Yalçın İÇYER Kaçınılması Gereken 'Cibt' Kimdir ve Nedir?
Mehmet Ali BAŞARAN Yargıda Reforma Ne Gerek Var?
Ramazan YAZÇİÇEK Tevekkül
Yakup DÖĞER Nedensiz Hayat Anlamsızlaşır
YAZARLAR --------------- Abdurrahman ARSLAN	Ahmet VAROL	Hamza ER	Kemal SONGÜR	Mehmet Ali BAŞARAN	Murat KURTULDU	Ramazan YAZÇİÇEK	Sabiha Ateş ALPAT	Yakup DÖĞER	Yalçın İÇYER	
KARİKATÜR
KULLUK EVE SIĞMAZ
İKTİBASLAR	
Yıldıray OĞUR O Kadarcık Darbeciliğin Aramızda Lafı Olur mu?
Yaşar DEĞİRMENCİ Hayat Tarzı ‘Günah Sektörü’ Haline Gelmesin/Getirilmesin!
Kenan ALPAY Hiçbir Şeyi Değiştirmeden Her Şeyi Nasıl Değiştireceğiz?
Beşir ERYARSOY Korona Virüs'ün Hatırlattıkları
Ramazan KAYAN İnsanlığa Görünmeyen Bir Uyarıcı 'Korona'
Abdurrahman DİLİPAK Cehennem Ateşi Korona’nın Ateşinden Daha Yakıcıdır
Murat KİRİŞCİ Kolay Kontrol Edilebilir İnsanlığa Doğru Bir İmkan: Corona
Ahmet TAŞGETİREN “Devlet Kinleri”
Atasoy MÜFTÜOĞLU Kapsayıcı Bilinç, Dışlayıcı Bilinç
Mücahit GÜLTEKİN Korku ve Tedbir
İKTİBASLAR --------------- Abdülaziz KIRANŞAL	Abdülaziz TANTİK	Abdulhakim BEYAZYÜZ	Abdulkadir SELVİ	Abdullah BÜYÜK	Abdullah YILDIZ	Abdurrahim ŞEN	Abdurrahman DİLİPAK	Ahmed KALKAN	Ahmet DURMUŞ	Ahmet TAŞGETİREN	Akif EMRE	Ali BULAÇ	Ali KAÇAR	Ali Nur KUTLU	Ali Rıza DEMİRCAN	Asım ŞENSALTIK	Aslan BALCI	Atasoy MÜFTÜOĞLU	Beşir ERYARSOY	Coşkun UZUN	Ebubekir SİFİL	Emrullah AYAN	Enes GÜNASLAN	Erdem UYGAN	Ersoy DEDE	Faruk BEŞER	Faruk KÖSE	Fatma BARBAROSOĞLU	Fikret BAŞKAYA	Fikri AMEDİ	Fırat EREZ	Fuat DEĞER	Fuat KINA	Gökhan ÖZCAN	Gürkan ZENGİN	Hacı Ali DOĞAN	Hakan AKSU	Hamza TÜRKMEN	Hayrettin KARAMAN	Hikmet ERTÜRK	Hilal KAPLAN	Hüseyin ALAN	Hüseyin BÜLBÜL	Hüseyin KULAOĞLU	İbrahim KARAGÜL	İbrahim SEDİYANİ	İhsan DAĞI	Kazım SAĞLAM	Kenan ALPAY	Kürşat ATALAR	Kurtuluş TAYİZ	Mahmut KAR	Mehmet Akif OKUR	Mehmet DURMUŞ	Mehmet Emin AKIN	Mehmet PAMAK	Mücahit GÜLTEKİN	Murat BARDAKÇI	Murat KİRİŞCİ	Mustafa AKYOL	Mustafa ÇELİK	Mustafa KUTLU	Mustafa ÖZCAN	Mustafa ÖZTÜRK	Nurettin YILDIZ	Nusret ÇİÇEK	Ömer YAĞCI	Osman ATALAY	Ramazan KAYAN	Rıdvan KAYA	Roger GARAUDY	Salih TUNA	Sedat LAÇİNER	Şefik SEVİM	Selahattin E. ÇAKIRGİL	Sema MARAŞLI	Serdar DEMİREL	Siham HİNDAVİ	Şükrü HÜSEYİNOĞLU	Süleyman GÜLEK	Taha KILINÇ	Tayyar TEZCAN	Yaşar DEĞİRMENCİ	Yasin ASMA	Yavuz BAHADIROĞLU	Yıldıray OĞUR	
Sosyal Medya
Facebook'da
Beğen
Twitter ile
Takip Et
Google Plus ile
Takip Et
Youtube ile
İzle
E-mail ile
İrtibata Geç
RSS Feeds
Abonelik
Açılış Sayfası
Yap
Copyright © 2013 kuremedya
kuremedya Tüm hakları saklıdır. Kaynak gösterilmeden alınamaz.
IE 7+, Firefox 3+, [ 1024 x 768 ], Macromedia Flash, Tasarım ve Kodlama artıweb
Ana Sayfa | Yazarlar | Güncel | Haberler | Dünya | Yorum Analiz | Röportaj | Medya | Etkinlikler | Kültür Sanat