Fenerbahçe’de üçüncü sportif direktör dönemi de sona erdi. Şimdi şu tartışılıyor; sportif direktörlük kurumu mu, direktörün kim olduğu mu yoksa yerli mi yoksa yabancı olması mı?
Fenerbahçe’de görev seçim öncesinde bu şekilde tarif edildi; sportif direktör futbol şubesine yepyeni bir futbol aklı getirecek, altyapıdan A takımlar seviyesine kadar plan programı yapacak, teknik direktörü belirleyecek, futbolcuları seçecek.
Çabuk unutuluyor ancak 3 Hazirandan sonra süreç böyle ilerledi.
Önce Comolli geldi, o teknik direktörü seçti, peşinden bir dizi transferler yapıldı.
Fenerbahçe tarihinin en kötü dönemini yaşadı. Sportif olmayan birkaç konu var burada girmeyelim, skandal ötesiydi.
Kuşkusuz önce Comolli sorgulanmalıydı, ancak eline bavulu verilip, stadyumdan taksiyle teknik direktör gönderildi.
Bir süre sonra taraftarın isteği üzerine Ersun Yanal takımın başına geldi.
Bundan sonrası artık iki başlı bir süreçti.
Comolli’nin transferleri, Ersun Yanal’ın transferleri ile karşı karşıya geldi.
Hatta Yanal’ın, Comolli’nin futbolcularını bilerek takıma koymadığı konuşuldu.
Mesele artık bir futbol aklının yerleştirilmesi değil, her ne olursa olsun, en kısa yoldan başarıya ulaşmanın formüllerinin bulunup, uygulanmasıydı.
Yola çıkılan nokta ile gelinen yer arasındaki mesafe ya da alan yapılan hataların toplamını veriyordu.
Peki o zaman şu soruyu düşünmek gerekir mi?
Yola çıkış hedefi mi yanlıştı yoksa yola çıkılan kişi mi?
Seçim sürecinde eski yönetimin işlettiğinden bambaşka bir program ortaya koyulması gerekiyordu. Çünkü ortada başarısız bir yönetim planı vardı ve sorun çevresel faktörler değil, bu işi yapan kişiler ve onların uyguladığı yöntemlerdi, değişim zamanı gelmişti.
Bir buçuk senenin sonunda Fenerbahçe tam da bir buçuk sene önceki ayarlarına geri döndü.
Hatta çevresel faktörlerin etkisi yeniden keşfedildi.
Peki sorun neymiş tam olarak anlaşıldı mı?
Siz bir taraftan düşünürken, ben sürece dair kendi düşüncelerimi yazayım.
Profesyonel iş yaşantımda birçok projede çalıştım, tamamladım. Hepsinden alınmış, çıkarılmış dersler vardır.
Bir projenin başarısının; onun doğru planlanması, buna inanmış bir ekibin bir araya gelmesi ve desteklenmesi; onlara planlanan sürenin içinde çalışacağı bir ortamın sağlanmasıyla mümkün olduğunu artık çok iyi biliyorum.
Ancak özellikle son dönemlerde yukarıda saydığım bileşenlerin bir tarafı hep eksik kalıyor.
Ya planlama yapılmıyor, ya ekip kurulamıyor ya o ekibe inanç verilmiyor veya desteklenmiyor; dışarıdan sürekli müdahalelerle kesintiye uğratılıyor.
Sportif direktörlük kurumu bir projeydi. Yeni yönetim eskisinin yaptığı hataları tekrar etmemek için böylesi bir futbol aklını devreye sokmayı planlamışsa o zaman bunun peşini bırakmamalıydı.
Başkan bu konuda bir buçuk sene boyunca Comolli’yi o görevde tutmaya çalışarak kurumsallığa inancını aslında gösterdi.
Ancak bu ayakları yere basmayan bir destekti ve zaten Ersun Yanal’ın göreve gelmesiyle birlikte fiilen sona ermişti.
Geçen senenin tüm olumsuzluklarına karşın, 3 Haziran seçimlerinde alınan o muhteşem zaferin gücüyle her türlü baskıya karşı direnmeli, teknik direktör seçimini Comolli’ye yaptırmalı, sportif direktörün gücünün kırılmasına engel olmalıydı.
Olmadı.
Popülizm kazandı.
Peki Comolli doğru tercih miydi? Yönetmeyi becerebilirsem miydi bu süreci?
Bir sportif direktör, teknik direktör eğer kurulu düzeni olduğu gibi değiştirmeye soyunuyorsa bilin orada yanlış şeyler oluyordur.
Fenerbahçe o sezonu kıl payı kaçırdı. VAR olsa belki de şampiyon olacaktı. Böyle bir takımı dağıttı Comolli.
Onu Comolli yapmadı, şartlar öyle gerektiriyordu, diye bir ses duyarsak o zaman da Comolli’nin varlık sebebi anlaşılırlığını kaybeder. İş olsun, görüntü dolsun diye mi bu kurum tesis edildi?
Yönetim geldiği ilk günden bu yana her platformda yapılan harcamalardan, borçlanmalardan söz ederken bu dönemde otuzdan fazla oyuncu transfer edilmesi ve sonuçta burada futbol aklının doğru formülüze edilmediğini gözler önüne seriyor.
Sportif direktörlük kurumu çok güçlü figürlerle yapılır ve devrim niteliğinde olabilir. Mesela Barcelona böyle bir modelin ürünüdür.
Türkiye gibi herkesin herşeyi çok iyi bildiği yerlerde sportif direktöre gerek olmaz. Olamaz!
Bu nedenle de güçlü teknik adam aktörleri devreye girer. Onlar da şampiyonluk getirisiyle değerlendirilir.
Sportif direktörlük vizyoner bir seçim stratejisiydi. Birçok başka söylemler gibi ve haliyle tutmadı.
Geçmiş olsun.
Share this:
Paylaş
Facebook
Twitter
LinkedIn
E-posta
Yazdır
WhatsApp
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
‹ Fenerbahçe; yönetilemeyen büyüklük
Kruse Alman olduğunu hatırlattı! ›
Kategoriler:Spor
Etiketler:Ali Koç, Comolli, Ersun Yanal, Fenerbahçe, Sportif Direktörlük
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Arşivler
Arşivler Ay Seçin Aralık 2021 (1) Kasım 2021 (3) Ekim 2021 (6) Eylül 2021 (5) Ağustos 2021 (5) Haziran 2021 (3) Mayıs 2021 (4) Nisan 2021 (6) Mart 2021 (6) Şubat 2021 (6) Ocak 2021 (10) Aralık 2020 (6) Kasım 2020 (3) Ekim 2020 (3) Eylül 2020 (6) Temmuz 2020 (7) Haziran 2020 (4) Mayıs 2020 (1) Mart 2020 (2) Şubat 2020 (6) Ocak 2020 (6) Aralık 2019 (8) Kasım 2019 (10) Ekim 2019 (4) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (4) Temmuz 2019 (2) Haziran 2019 (1) Mayıs 2019 (3) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (4) Şubat 2019 (4) Ocak 2019 (4) Aralık 2018 (6) Kasım 2018 (3) Ekim 2018 (4) Eylül 2018 (8) Ağustos 2018 (6) Temmuz 2018 (1) Haziran 2018 (7) Mayıs 2018 (4) Nisan 2018 (10) Mart 2018 (8) Şubat 2018 (5) Ocak 2018 (6) Aralık 2017 (9) Kasım 2017 (7) Ekim 2017 (6) Eylül 2017 (12) Ağustos 2017 (6) Temmuz 2017 (4) Haziran 2017 (5) Mayıs 2017 (5) Nisan 2017 (9) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (6) Ocak 2017 (12) Aralık 2016 (8) Kasım 2016 (6) Ekim 2016 (6) Eylül 2016 (5) Mart 2016 (4) Şubat 2016 (2) Aralık 2015 (1) Kasım 2015 (2) Ekim 2015 (2) Ağustos 2015 (1) Temmuz 2015 (6) Haziran 2015 (12) Mayıs 2015 (7) Nisan 2015 (4) Mart 2015 (12) Şubat 2015 (11) Ocak 2015 (8) Aralık 2014 (10) Kasım 2014 (51) Ağustos 2014 (1) Nisan 2014 (3) Mart 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (11) Aralık 2013 (15) Kasım 2013 (4) Ekim 2013 (4) Haziran 2013 (6) Nisan 2013 (4) Ocak 2013 (1) Aralık 2012 (1) Kasım 2012 (15) Ağustos 2012 (8) Temmuz 2012 (11) Haziran 2012 (26) Mart 2012 (10) Ocak 2012 (2) Aralık 2011 (43) Kasım 2011 (8) Ekim 2011 (8) Eylül 2011 (3) Ağustos 2011 (10) Temmuz 2011 (17) Haziran 2011 (10) Mayıs 2011 (5) Nisan 2011 (8) Mart 2011 (17)
Popüler Yazılar & Sayfalar
Şampiyonluk Puanı	
Ramayana Destanı	
Oğuz Atay'ın anısına... "Yaşama kurallarından habersizim."	
4 ayda nasıl 12 kilo verdim?	
Sudaki İz; 30 yıl önce yapılmış itiraf!	
Yeni kitap; Yönetilemeyen Büyüklük Fenerbahçe	
Çıkarlarını düşünmeyenler unutulacaktır!	
Sn. Altınel, Oğuz Atay’ı sevmeyi değil Tutunamayanlar'ı okumayı başaramamış bir kişidir.	
Nedir tutunamamak meselesi?	
Terliği ters giymek...	
#sirkeci #gar #tren #siyahbeyaz #blackandwhite #blackandwhitephotography #photo #photooftheday #photography #photographer #istanbul
#reflection #reflections #shadow #shadowwork #wait #waiting #rain #rainyday #umbrella #office #lapishan #rainy #photo #photooftheday #photograph #photography