Her Türk çocuğu daha konuşmaya başlarken büyüklerinden anlamlı ve etkili sözler duyar; hele de bu sözlerden birisi üzerinde bir sevgi doğar. “Atatürk; Atatürk.” demeye başlar. Normal büyüme ve gelişim süresince Atatürk’ ü bilmek ister. Okuma-yazma bilmeden O’ nu bilir; öğretmenleri önce Atatürk’ ü anlatır. Çevresinde gördüğü Atatürk anıtları ve fotoğrafları dikkatini çeker; onun resmini görünce “Atatürk!” diye çığlık atar; sonra “Atatürk’üm” diye şiirler okur. Zamanla Atatürk ilkelerini öğrenerek; aklı ve yüreğiyle gerçek bir Atatürkçü olur.
Mustafa Kemal Atatürk de bu sevgiyi hak ediyor ve yaşadığı döneme bakıldığında çocuklara verdiği değer dikkat çekiyor. Bu konuyla ilgili okuduğum bir anekdotu paylaşmak istiyorum sizlerle:
Atatürk bir okula gitmişti. Her zaman olduğu gibi bütün çocuklar etrafını sardı. Hepsi sevinç içinde onu alkışlıyordu. Yalnız küçük bir çocuk; bir kenara çekilmiş, ilgisiz gibi duruyordu. Bu durum Atatürk’ün gözünden kaçmadı. Onu yanına çağırdı:
- “Çocuğum, neden durgunsun? Bir derdin mi var? Hasta mısın?” dedi.
Çocuk:
- “Bir şeyim yok efendim” dedi. Arkasını döndü, gözlerinden akan yaşları gizlice sildi.
Atatürk:
- “Niçin ağlıyorsun yavrum? Sen ağlayınca ben çok üzülüyorum” dedi.
Küçük çocuk, o vakit yaşlı gözlerini Atatürk’e çevirdi:
- “Atam, seni böyle yakından görmek isterdik. Geldin, gördük, sevindik. Ama artık sıramızı savdık. Bir daha seni ne zaman göreceğiz? Ona ağlıyorum.”
Atatürk oradaki çocuklara baktı:
- “Beni ne zaman görmek isterseniz, aynaya bakın. Siz Türk çocukları benim birer parçamsınız. Ben de sizin” dedi.
Atatürk, çağdaş ve mutlu Türkiye’yi çocuklarda görür ve çocuklarda bulurdu. “Bugünün küçükleri yarının büyükleridir.” diyen Atatürk, çocuklara çok değer verir, gezilerinde okullara uğrar, ders dinler, sorular sorardı.Atatürk, çocuklarla çok iyi geçinmesini bilir, onları sevdiği kadar kendisini de sevdirirdi.
Zeki insanların saygısını ve çocukların sevgisini kazanmayı başaran Yüce Atatürk’ ün deyimiyle: O’nu görmek mutlaka yüzünü görmek değildir. O’nun düşüncelerini ve duygularını anlıyor ve duyuyor olmak yeterlidir.
Yüreğimizde Atatürk sevgisinin hiç eksilmemesi ve gelecek kuşaklara aktarılması dileğiyle; esen kalın…