Posted By: Fatmanur Erdoganon: November 16, 2008 In: Değişim, Yönetim28 CommentsViews: 16,335 görüntüleme
Print Email
Share
Tweet
Share
0 Shares
5 yıldır sosyal sorumluluğu daha iyi anlamaya çalışıyorum. Hangi tarafa dönsem, kiminle konuşsam, hangi kitabı okusam, hangi seminere katılsam, hepsi ille de “kurumsal sosyal sorumluluk” diyor.
İş dünyasının bu alanda çalışan profesyonellerinin bunca yoğun baskısı altında sosyal sorumluluk çalışmaları yapmamak ya da bu konuyu sorgulamak neredeyse imkansız. Linç edilme olasılığınız epey bir yüksek, ya da bilgisizlikle suçlanmanız çok olası. İşin tuhafı, herkes kırık plak gibi aynı sebepleri sayıyor, aynı görüşleri savunuyor. Ben buna “sürü psikolojisi” diyorum. Dışlanmamak ve iş dünyasına birşeyler bildiğini hissettirmek istiyorsan, sürüye uyacaksın. Hepimiz biraz da olsa sürüye ait olmak durumundayız gerçi, ta ki, bir kara keçi çıkıp bilineni değiştirene ve bizi başka bir sürüye katılmaya ikna edene kadar…
Ben, kurumsal sosyal sorumluluğu ve şirketlerin bu projelere sorumluluk adı altında katılımını sorguluyorum. Yapılan çalışmaların “sorumluluk” olup olmadığını sorguluyorum. Meslektaşlarımın “hangi projeler sorumluluk projesidir, hangileri değildir” tartışmalarına da tek bir cevabım var. Yapılan hiç bir projeyi “kurumsal sosyal sorumluluk” projesi olarak göremiyorum. Bu çalışmalara bir isim gerekiyorsa “sponsorluk” en gerçekçi duranı diyorum. Ve eğer sorumluluk adına destek/sponsor olacaksak, neden bu tip projeler için STK’ların rölünü, önemini, gücünü ve değerini artırmayı tercih etmiyoruz da kurumları ön planda tutmayı daha mantıklı görüyoruz?
Toplumları oluşturan vatandaşlar, kurumlar büyüdükçe ve karlılıkları arttıkça, şirketlerin bu gelirlerini toplumla paylaşmaları gerektiğini söylüyorlar. Yani düşünce, kurumlar güçlendikçe bu gücü dağıtmaları gerektiği yönünde. Kurumlarda, “hep banacı” yani “bencil” olarak algılanmamak için böyle projeleri bir yöntem olarak görüyor. Itibar artırıcı faaliyetler arasına sokuyor. Ancak, kurumlar sosyal konulara da destek olmaya başladıkça, aslında güçleri daha da yayılıyor. Etki alanları kendi iş kollarının dışında da genişliyor. Toplumların bu isteği dolayısıyla bir ikilem yaratmıyor mu?
Sürdürülebilirlik (ki bu konu da artık kazanç kapısı sağlayan bir çalışma halini almış durumda) 3’e ayrılıyor. Ekonomik, Sosyal ve Çevresel. 3 konuda birbiriyle doğrudan bağlantılı.
Sosyal Sorumluluk, her bireyin görevi değil midir? Bireylerin kişisel sorumluluk almasıyla fayda ortaya çıkmaz mı? Toplumu oluşturan bireyler sorumlu hareket etmedikçe, kurumların “çocuklara hijyen eğitimi” verdirmesi neye yarar? Bu eğitimi verdirmek kurumları sosyal sorumlu mu yapar? Yoksa bu eğitimi verdirmesi gereken birimler işlerini yapmadıkları için başka şirketler bu bedeli ödemek zorunda mıdır?
McDonalds örneğine bir bakalım. Çocukların çok sevdiği 940 kcal’isi bulunan BigMac menüsü yanında şirket “sağlıklı ve dengeli yaşam çalışmaları” yaparak sosyal sorumlu bir şirket oluyor!
Bu tip çalışmaların yapılması, desteklenmesi elbette güzel ve gerekli ancak bu çalışmalar sosyal sorumluluk mudur ondan hala pek emin değilim. Sponsorluk çalışmaları da bir nevi sorumluluktur, ama bu tip çalışmalar sponsorluk’tur ve sponsorluk adı altında devam etmelidir diye düşünüyorum.
Bakın enteresan bir durum daha: MPR Pazarlama Halkla İlişkiler sosyal sorumluluk çalışmalarıyla aldıkları ödülleri sıralamış. Ben anlayamadım. Bu projeleri MPR mı yapmış, yoksa danışmanlık verdiği şirketler mi yapmış? [Danışmanlık şirketlerinin toplantınıza katılmak için bindikleri taksi ücretlerini dahi şirketlerden tahsil ettiklerini hatırlatmak isterim.]
“Kurumlar nasıl sosyal sorumlu olurlar?” diye düşündüğümde, aklıma şu geliyor. Bakın, kriz dönemindeyiz. İşten çıkartmalar başlıyor. Üretimler yavaşlıyor. İşsizlik %12’ye vurdu. Peki, şirketlerin asıl sorumluluğu çalışanlarına, tedarikçilerine, iş ortaklarına yönelik değil midir? Şirketleri başarıya götüren, o “en değerli varlığımız insan kaynağımız” değil midir? Bu insan kaynağı sonuçta topluma katkı sağlayan bireyler değil midir? Öyleyse, şirketler bu gibi zor dönemlerde çalışanlarına karşı nasıl bir toplumsal sorumluluk üstleniyor? Bu zor zamanlarda iş gücünün kötü şartlardan en minimum şekilde etkilenmesi için ona nasıl bir yatırım yapıyor? Asıl kurumsal sosyal sorumluluk bu değil midir?
Ve ey toplum, şirketlerden sana beyin ve emek gücün karşılığında verilen bu ekonomik gelir ve güç karşısında bireysel olarak ne kadar “sorumlu” bir vatandaş olarak yaşıyorsun?
Topluma kazandırılan her çalışan yani her üreten insan, ekonomik güç demektir, ticaretin sürekliliği demektir, gelişmenin temeli demektir.
Belki de yönetsel dengelerin ağırlığına tekrardan göz atmak gerekiyor.
Previous
Sürekli Gelişim İçin Bir Öneri
Next
Yeteneklerinize ve Kendinize Güvenin, Gerisini Boşverin
About the author
Fatmanur Erdogan
Related Articles
Başarı Tutkusu
October 19, 2020
Nasıl CEO Olabilirim?
June 27, 2020
Herşeyden Biraz Bilen, Birşeyden Tam Anlayan İnsana Dair
May 26, 2020
28 Comments	
1
Hüseyin
16 November 2008 at 18:40
Fatmanur hanım blogunuzu takip ediyorum uzun bir süredir. Düşünceleriniz, yardımlarınız ve desteğinizle bizlere çok faydalısınız. Teşekkür ederiz.
Reply	
2
yeliz
16 November 2008 at 19:09
sosyal sorumluluğu sadece sponsorluk olarak görmek çok yanlış olur. şirketler toplumlara fayda sağlayabildikleri oranda büyümeye devam edebilecekler. Bu belki günümüzde böyle değil ama ileride insanlar bilinçlendikçe daha belirgin hal alacak.
Reply	
3
Fatmanur Erdogan
16 November 2008 at 19:18
Forbes’daki bu yazıyı okumanızı öneririm. Güzel ve kısa..
http://tinyurl.com/5gkpqf
Özellikle “CSR wealth” nasıl yaratılması gerektiği konusundaki yorumun çok iyi olduğunu düşünüyorum.
Reply	
4
Fatmanur Erdogan
16 November 2008 at 19:45
Corporate Citizenship’e muazzam bir örnek arıyorsanız, buyrun…
http://www.ge.com/innovation/ghana/index.html
Reply	
5
Çağdaş Gümüş
16 November 2008 at 21:18
Fatmanur hanım, harika bir yazı olmuş.
Ben de şunu eklemek isterim, Benim tespitim “Kurumsal Sosyal Sorumluluk”,”zenginleşen şirketlerin refah paylarının bir kısmını toplumla paylaşması” gibi kavramlar ancak gelişmiş toplumlar için dert olur. Bunu biraz, karnını güzel bir yemekle doyurmuş, üstüne tatlısını isteyen bir insana benzetiyorum. Bizim ülkemiz gibi Dünya nüfusunun çok büyük bölümünün bırakın tatlıyı yemeği zor bulma gibi bir durumları var. Böyle bir durumda aslında kimse bu şirket Afrika’daki açlara yatırım yapıyor mu, yok geri dönüşümlü malzemeler kullanıyor mu diye bakacağını sanmıyorum. En basitinden kimse(Orta-alt tabaka) ülkemizdeki bir GSM operatrünün güneydoğudaki bilmem kaç kızı okutuyor diye onu tercih edeceğini de sanmıyorum. Bu işler ülkemizde biraz o yaptı, ben de yapayım modunda yürüyor gibi..
Reply	
6
yeliz
17 November 2008 at 08:52
forbes’daki yazıyı da okudum ama bahsedilenlerin sosyal sorumlulukla alakası fazla yok bence
Reply	
7
Eren Kumcuoğlu
17 November 2008 at 11:19
Uzun zamandır birileri bu konuda bir şey karalasın diye bekliyordum. Ajans tarafından birilerinin bu konuyu tam olarak kavrayamayacağını düşünürken, yine kurum tarafında çalışan birinin ele aldığı bu yazıyı okumak çok keyif verdi.
Öncelikle, (Kurumsal ya da değil) Sosyal Sorumluluk kavramının (belli bir entelektüel seviyeye ulaşmış insanlar hariç!) vicdandan değil, tamamen iktisadi bir takım beklentilerden ötürü doğduğunu düşünüyorum.
Şirketlerin onbinlerce çocuğu okutması ileride hem iletişimde sempatik gözükmelerini, hem de kendisine sorgusuzca ve aşkla çalışacak modern köleler istihdam etmesi motivlerini de içerebilir. Bu konuda (devamını yazacağıma söz verdiğim) şöyle bir yazı yazmıştım, ilgilenenler inceleyebilir;
http://branderen.blogspot.com/2008/09/kurumsal-sosyal-sorumluluk-kimin-harcdr.html
Daha mikro açıdan bakarsak, fakire sadaka veren inançlı insanlar bunu “sevap” kazanmak ve karşılığında Tanrı’nın onlara vaat ettiği gerçekliği (cennet) yaşamak için bu duyarlılığı gösterirler.
Entelektüel insan ayrımını yapmamım sebebi, bu insanların genellikle belli otoritelerden (Tanrı, toplum onayı vs.) bir beklenti içinde olmadıklarından, söz konusu davranış modellerini tamamen “vicdan” vasıtasıyla sergiliyor olmaları olduğudur.
Bir örnek vermek gerekirse; Bugüne kadar bütün rotary kulübü toplantılarına bedava ürün sponsorluğu yapan bir şirketin önce bu tip toplantılara ürün yollamamasını, ardından da böyle bir sponsorluğa girilecekse etkinlik seçilirken özen gösterilmesini sağladım;
http://branderen.blogspot.com/2008/04/sponsorluk-iin-etkinlik-seerken.html
Sponsorluklar da pekala, yeri geldiği zaman (yukarıdaki örnekte olduğu gibi) sosyal sorumluluk öğeleri içerebilir. “Sosyal Sorumlu” olanlar kurumlar değil, içerisinde çalışan profesyonellerdir. Nihayetinde kurumlar kendi kendilerine çevreyi kirledemez, yere çöp atıp tüküremez, ihtiyacı olanlara yardım edemezler…
Reply	
8
sibel alpaslan
17 November 2008 at 12:22
nefis bir sorgulama olmuş, kurumsal sosyal sorumluluğu daha iyi anlayıp tanımlayabilmeliler
saygılar,
Reply	
9
Pınar
18 November 2008 at 08:08
STK’lar neden bu konuda daha girişken davranmıyor bu durumda? Biraz da kabahat onlarda değil mi?
Reply	
10
Anita
20 November 2008 at 13:51
STK’lar neden girişken değil belli olmaz. Muhtemelen anlaşamıyorlardır birbirleriyle… ya da onlar asıl sosyal sorumlu olması gerekirken sosyal sorumsuzluk örneği olabiliyorlar
Reply	
11
arzu pınar
21 November 2008 at 14:43
yurtdışında, kurumsal sosyal sorumluluk alanında şirketlere “siz işinizi doğru yapın, gerisine pek karışmayın” demek yönünde bir eğilim doğmuş. tarihi geçmiş ilaçları afrikadaki hastalara göndermek, çevreyi kirleten bir şirketin çevre konusunda kss faaliyetleri veya yazdığınız gibi mc donalds örneği. türkiye de de turkcell kardelenler projesinin fazla reklamını yaptığı için eleştirilmişti. projeye aktarılan gelir, tanıtınıma aktarılan gelir konusunda şeffaflık beklenmişti.
sonuçta toplumsal fayda açısından baktığımızda, özel sektörün elbette ki itibarını geliştirmek ya da başka hedeflerle sosyal sorumluluk çalışmaları yapmaları herşeye rağmen faydalı. özellikle ülkemiz gibi sivil toplumun gelişmediği, derneklere güvenin her geçen gün azaldığı bir alana hız ve gelir getiriyor. ancak her şirketin birbirinin benzeri projeler değil de, ruhunu katarak ve profesyoneller tarafından yöneteceği, sahipleneceği kss çalışmalarına ihtiyaç var.
Reply	
12
Kemal
21 November 2008 at 20:38
arzu’ya katılıyorum. tam konunun üstüne basmış.
eren arkadaşıma da katılıyorum. ticari sebeplerden kaynaklandığı için sosyal sorumluluk değil sosyal sorumsuzluk örneği olan çok çalışma var ve şirketleri de kötü etkiliyor.
Reply	
13
Selim
21 November 2008 at 21:38
KSS’leri pazarlayan şirketlere ne demeli peki?
Reply	
14
Serbay
23 November 2008 at 13:56
Tek kelimeyle süper bir yazı olmuş, gerçekten şirketlerin yaptıkları sosyal sponsorluk olsa gerek:) Ne kadar derinlemesine yaptıklarını inceliyorlar, getirisini götürüsünü insanlara olan kazançlarını ne kadar göz önünde bulunduruyorlar bilmiyorum ama çok haklısın Fatma hanım ülkemizde sosyal soumluluk projeleri yaptığını iddia edenler kendilerini kandırıyor sanırım.
Reply	
15
Beril
23 November 2008 at 19:17
kss’yi pazarlayan şirketler bu işten para kazanıyorlar elbette. o sebeple akıllıca. stk’ların neden daha öncü hareket etmediği sorusu çok doğru, çok yerinde. dernekçilik bu memlekette zor malesef. tek açıklaması belki bu?
Bu arada nefis bir yazı Fatmanur hanım. teşekkürler.
Reply	
16
Ufuk Özgül
24 November 2008 at 18:15
Çok güzel bir noktaya parmak basmışsınız. Yine de gerçekçi olmak gerekirse kurum içinde çalışan insanların o şirketin felsefesine tam anlamıyla hakim olamadığını dolayısıyla da hiçbir zaman insani kaygıların, sorumluluk bilincinin, şirketin çıkarlarının ötesine geçemeyeceğini düşünüyorum. Belki de kurumların üstüne düşen en önemli vazifelerden biri bilinç yaratmak ki “pozitif değişim” gerçekleşsin.
Fakat ajanslara karşı bu önyargı neden onu da anlayabilmiş değilim. Fikrin reklamını yapıp yapmama ayrı mesele fakat “iyi fikir ajanstan çıkmaz zaten” tarzında bir genelleme yaparak ajanslarda çalışan tüm beyin gücünü hayat görüşü yetersiz kıvamına sokmak pek de mantıklı değil. Eren Bey belki de ajansını değiştirmeli.
Yazınız için teşekkürler Fatmanur Hanım…
Reply	
17
Eren Kumcuoğlu
24 November 2008 at 19:01
Sevgili Ufuk;
Fatmanur’un yazısını bir kere daha okuyarak senin yorumundaki 2.paragrafı üzerime alınmamam için ajanslar ya da üçüncü partilerle ilgili herhangi bir ipucu aradım. Maalesef bulamadım ve cevap vermek isterim.
Aldıkları fee’leri ve harcadıkları mesaileri göz önünde bulundurarak “iyi fikirler ajanslardan çıkmalı” diye düşünüyorum. “İyi fikir ajanstan çıkmaz” demiyorum.
Başarı tanımlarımdan biri de, doğru ajansı bulmak değil, herhangi bir ajansla doğru ilişkiyi kurmak ve doğru işi çıkartmaktır. Zira bu iş takım işidir. Değişim her zaman çözüm getirmez (tecrübeyle sabittir).
Hayat görüşü demek yanlış olur, ben tecrübesizlik olarak nitelendirdim. En nihayetinde bu, zamanla edinilen bir şey (benim de tecrübesizlikten ötürü sıkıntılar yaşadığım zamanlar oldu, oluyor). Mühim olan bunlardan ders almak, temcit pilavı gibi yeniden sunmamak.
Gözlemlerimi aktardığımda rahatsız ettiğim bir kitle var mı? O halde devam, doğru yerden vuruyorum.
Bu aralar blogumda ajanslara yüklendiğimden mütevellit, ajans düşmanı olarak addedildiğimi zannediyorum. Yazı dizimin şirket çalışanlarının zaaflarını konu alan devamı, farklı bir kitleyi tatmin edebilir.
Ben ne şirket tarafına, ne de ajans tarafına tahammül edebiliyorum.
Belki de işimi değiştirmeliyim =)
Reply	
18
Ufuk Özgül
24 November 2008 at 19:19
Belki de ilk yorumundaki ifaden sebebiyle “beklentim zaten böyleydi haklı da çıktım” şeklinde anladım. Genellemeleri sevmem, o sebeple ajanslara bakış açın konusunda da nacizane bir yorumda bulundum.
Doğru ajanstan kastım tabiki de doğru insanlar, sonuçta insan unsurundan bahsediyoruz hele hele konu iletişim olunca…İş değiştirme bence, iyi fikirler çıkaran iyi insanların çalıştığı iyi ajanslar var:)
Eleştiride bulunmayı seviyorsun, haklı olduğun noktalar vardır eminim. Rahatsız olan ya da mutlu olanları bilemem, fakat zaman zaman yazılarını okuyan ve sana katılan biri olarak bu sefer yaklaşımından dolayı pek katılamadım.
Sevgiler..
Reply	
19
Kaydee
25 November 2008 at 02:13
I follow you on twitter, your updates are awesome. I wish I could read Turkish.
@kaydee
–
Reply	
20
Serbay
25 November 2008 at 11:14
Fatma hanım twitter hayranlarınız buralara kadar gelmiş valla:) Ne güzel…
Reply	
21
Uğur Özmen
29 November 2008 at 00:50
Çok güzel bir yazı… Doğru noktalara dokunmuş…
Bir dönemler, bağlı oılduğumuz “uluslar arası” kuruluş “çevre” ve “küresel ısınma” konularında “kurumsal sosyal sorumluluk” projesi tartışmak istedi. Türkiye Genel Müdürü onlara sordu. “Reklam yapmak ve para vermek dışında çevre için ne yapıyorsunuz. Arabaları, elektrikle çalışanlarla değiştirmek; genel müdürlük binasının yalıtımını güçlendirmek (böylece daha az yakıt kullanmak); makam arabalarının sayısını azaltmak, yakın yerlerde oturanları, tek araç ile gelmeye özendirmek… Siz bu konuda ne yapıyorsunuz?”
Yanıt, Fatmanur’u doğruluyordu. KSS = yok öyle bir şey.
Reply	
22
ferkul
29 November 2008 at 23:36
guzel ve etkin, tartışır bir konuyu, oldukça etkili bir şekilde irdelemişsiniz
sorgulamaya açık, sorgulatıyor da..
tebrik ederim
Reply	
23
Fatmanur Erdogan
15 December 2008 at 14:37
Arkadaşlar,
16 Kasım’da yazdığım bu yazıyı 15 Aralık 2008 tarihinde, yani bugün, Hürriyet Gazetesinden Vahap Munyar’ın köşesinde destekleyen yazısını okumak ve ISO’nun da böyle bir konuyu gündeme getirmiş olduğunu görmek beni mutlu etti.
http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/10567320.asp?yazarid=44&gid=61
Reply	
24
Ş.Merve
15 January 2009 at 11:41
Evet çok güzel yazı olmuş bende şöyle düşünüyorum tamam şirketler falan sosyal sorumululuk konusunda duyarlı olmaları gerekiyor ama önce biz kendimiz bu küçükten büyüğe gibi birşey anlatabiliyormuyum ben önce ben sosyal sorumluluklarımı yerine getirebiliyormuyum ben yazının son paragrafını düşünüyorum önce biz
Reply	
Pingback: “Sosyal Sorumlu” kimdir? « MarketingCircle
25
Aykan Gulten
22 January 2009 at 13:07
Merhabalar,
Yaziniz ve sonrasindaki yorumlar bana cok ilginc geldi. Saniyorum genel olarak Sosyal Sorumluluk adi altinda yapilan projelerin Sosyal Etki yaratmaktan cok uzak olmasiyla ilgili bir endise var. Genel olarak benim dusuncem kotu orneklerin olmasi genel olarak bu konsepti yoksaymamiza ya da butun isleri anlamsiz olarak nitelememize neden olmamali.
Sosyal sorumluluk oncelikle sirketlerin temel sureclerine entegre olmasi gereken bir kavram, Halkla iliskiler departmaninin yapmasi gereken ekstra bir is degil. Yani oncelikle urettiginiz mali ya da hizmeti dogaya ve insana en saygili sekilde uretiyor musunuz? Eger bunu yapmiyorsaniz kac kisiye burs saglarsaniz saglayin ya da ne kadar sponsor olursaniz olun sosyal sorumlu bir sirket olarak gorulmezsiniz. Tam da bu konuda Unileverin icine dustugu bir cikmazla ilgili kisa bir yazi yazmistim. Ilgilenenler icin: http://www.sosyaldiyaloglar.com/2009/01/unlever-seimi-gerek-gzellik-mi-axe.html
Ben yine de yorum yapanlar kadar karamsar degilim cunku cok heyecan verici hem pozitif sosyal etki yaratan hem de uzun donemde sirketlere fayda saglayan cok proje gordum. (Ornekler: http://www.mesfootball.org, http://www.nokia.com/corporateresponsibility/community/ourprogrammes/universalaccess/villagephone, http://www.thecoca-colacompany.com/citizenship/conservation_partnership.html)
Ben uzun donemde sapla samanin birbirinden ayrilacagini ve bu konuda hem calisanlarin hem musterilerin daha bilincli hale gelecegini ve gercek anlamda sosyal sorumluluk projeleri gorecegimize inaniyorum.
Sosyal Sorumlulugun sirketlerin stratejisine nasil entegre edilmesi gerektigine Michael Porter ve Mark Kramer’in Harward Business Review’de cikan yazisini oneririm: http://custom.hbsp.com/b01/en/implicit/custom.jhtml?pr=FSGIMR0612D2006122113
Reply	
26
Eren Kumcuoğlu
23 January 2009 at 10:47
Aykan;
Çok kısa, kız arkadaşımın çalıştığı kuruma ithafen verdiği bir örnek var burada;
http://gl-gn.blogspot.com/2008/05/sosyal-sahibi-ya-da-sahibiymi-gibi.html
Şaka gibidir. Şirketin yapılan sosyal sorumluluk işini özümse(yeme)mesini aynen karşılar
Reply	
Pingback: “Sosyal Sorumlu” kimdir? | Eren Kumcuoğlu
Leave a Reply Cancel Reply
Your email address will not be published. Required fields are marked *
Save my name, email, and website in this browser for the next time I comment.
Bizi Takip Et
KONULAR
CEO (1)
CV (28)
Değişim (126)
Eğitim (76)
Favoriler (9)
Finansal Kazanç (6)
Gelecek (1)
Genel (33)
Girişimcilik (40)
Iletişim (61)
Inovasyon (17)
Iş arama (63)
Iş görüşmesi (33)
Kadın (9)
karakter (5)
Kariyer (192)
Kurumsal İletişim (3)
Liderlik (44)
Maaş (10)
Marka (4)
Network (9)
Öğrenci (19)
Önyazı (4)
Pazarlama (15)
Pazarlık (2)
Popüler Yazılar (8)
Pozitif Psikoloji (5)
Psikoloji (76)
Sosyal Medya (34)
Sosyal Sorumluluk (3)
Staj (5)
Strateji (12)
Sürdürülebilir Gelişim (9)
Teknoloji (4)
Üniversite (26)
Y ve X kuşağı (4)
Yaratıcılık (30)
Yetenek (28)
Yönetim (123)
Popüler Yazılar
Zamanı Olmayanlar İçin Uzaktan Eğitim
İngilizce Olarak Yapılacak İş Görüşmeleri’ne Hazırlık
Davranış Bozuklukları
Başarı İçin Gerekli 3 Faktör
Finans Alanında Kariyer Yapmak Gönül İster
Başarılı Bir “Blogger” Olmanın 5 Temel Kuralı
Bizdeki Y Jenerasyonu Duyduğunuz, Bildiğinizden Farklı Olursa
İletişim Alanında Kariyer Yapmak İçin Gerekli Donanıma Sahip Misiniz?
Recent Posts
Sosyal Sorumluluk Sarmalı
Herşey Bir Perspektiften İbaret
Hayatı Ustaca Yaşama Becerisi
Beyin Göçü Mü? Şaka Olmalı!
Senden Farklı Bir Fikrim Var
Recent Comments
Serkan Gür on Güven Veren Bir Blog Nasıl Hazırlanır?
Semih BULGUR on Beyin Göçü Mü? Şaka Olmalı!
Mehmet Ortaç on Beyin Göçü Mü? Şaka Olmalı!
Zeynep Çoşkuner on Senden Farklı Bir Fikrim Var
Naim Sevenli on İnsanın Kendi Egosundan Çıkıp, Bir Başkasına Yönelmesi
Meta
Log in
Entries feed
Comments feed
WordPress.org
YENİ YAZILARDAN HABERDAR OL
E-mail adresi:
Leave this field empty if you're human:
HEDEFE KOŞANLAR
Gelişebilmek İçin Bırakıp Gidebilmek Üzerine…
Üst Düzey Yöneticiler İş Arıyor
Kişilik Testi Yapmadan İşe Almak Pek Demode Oldu
Kariyerinizde Yükseldikçe, İş Aramak Daha Fazla Planlama Gerektirir
İş Görüşmesine Çağrılmıyorsanız, Kötü bir CV’niz olduğundandır.
Boş CV yollamadım. Neden kimse aramıyor ki?
Telefonda İş Görüşmesi Daha Güçlü Bir İletişim Kurmanızı Gerektirir
Vurucu bir Önyazı, Karar Sürecini Etkiler
CESUR FİKİRLER
Şirketlerde Anlam Yaratma Çabası Üzerine Bir Deneme
Ünvan Enflasyonu
Aday Aday Söyle Bana, Hangi Yönlerin Fena?
Kariyer Hedefiniz Mi Var? Harika. Ama Malesef Ilgilenmiyoruz.
Algılar Yönetilmez. Nokta
Ünvan Önemli Değil Diyorsanız, Bir Daha Düşünün
Imajınızı Değil Kendinizi Yönetmeyi Deneyin
MBA’li Memur Olmayı Tercih Etmeyenlere
GİRİŞİMCİNİN RUH HALLERİ
10 yılda Devleşenler. 10 yılda Devrilenler.
Gelecek, Beyaz Yakalı Girişimcilerle Şekillenecek.
Kurum Kültürleri Girişimci Davranışa İzin Verdiği Sürece, Şirketler Var Olacak
Itibar Etmediğimiz Meslekler Hayat Değiştiriyor
Aradığını Bulmak mı yoksa Pes Etmek mi?
Girişimci İnsanı Girişimci Yapan Sebepler
Girisimciler Icimizdeki Vizyon Sahibi Kisilerdir
Kariyer Yapmanın Bir Diğer Yolu: Girişimcilik
İŞ VE HAYAT DENGESİ
Özgürlük, Sorumluluk Taşıyabilmektir.
Daha Başarılı Olmak İçin, Mutluluk Eşiğinizi Artırın.
Fark Yaratmak, Hislerinize Kulak Vererek Adım Atmaktır
Olgunlaşmak, Mental Bir Disiplin Gerektirir.
Pozitif Psikoloji Ne Değildir?
Şu Yetenek Dediğimiz, Bulunmaz Hint Kumaşı mıdır?
İşten Çıkarılmak, Kariyerinizi Sekteye Uğratıyor mu?
Bizdeki Y Jenerasyonu Duyduğunuz, Bildiğinizden Farklı Olursa
SOSYAL MEDYA DÜNYASI
Efendi Bloggerlar ile Edepsiz Bloggerlar!
Sosyal Mecralar İnsanı İnsana Yaklaştırıyor.
Türkiye’nin En Başarılı Iş Adamlarının Sosyal Medya Kullan(a)mama Sebepleri
Sosyal Mecralara Itibar Ediyor muyuz?
2011 Yılı, Liderleri Değişen Dünya Dengelerini Anlamaya Çağırıyor.
Sosyal Medya’da Görünürlük Istemek Dogal Olan.
Twitter’ı Sevmemeniz Önemli Değil.
ACITAN KARIYER HİKAYELERİ
Neden Doktorayı Hala Bitiremedim?
İşinize “Bağlı” mısınız yoksa “Bağımlı” mısınız?
Kariyerinizi İnsan Kaynakları Departmanının Eline Bırakmayın
Detayda Kaybolanlar Aynı Pozisyonda da Kaybolmaya Mahkum Olunca…
Kendin Ol! Ne demek?
Popüler Yazılar
Zamanı Olmayanlar İçin Uzaktan Eğitim
İngilizce Olarak Yapılacak İş Görüşmeleri’ne Hazırlık
Davranış Bozuklukları
Başarı İçin Gerekli 3 Faktör
Finans Alanında Kariyer Yapmak Gönül İster
Son Yazılar
Sosyal Sorumluluk Sarmalı
Herşey Bir Perspektiften İbaret
Hayatı Ustaca Yaşama Becerisi
Beyin Göçü Mü? Şaka Olmalı!
Senden Farklı Bir Fikrim Var
© 2013 KariyerYolculugu.com
Bu blog Fatmanur Erdogan'in kisisel blogudur. Burada yazilan konular ve dusuncelerin hic bir kurum ya da kurulus ile baglantisi yoktur. Kariyer Yolculugu blogunda yayinlanan yazilarin yayim hakki Fatmanur Erdogan'a aittir. Yazar Hakkinda bilgisi verilerek ve kariyeryolculugu.com ile aktif linklendirme yapilarak, Fatmanur Erdogan'a ait yazilar diger sitelerde yayinlanabilir. Yazar'a bu konuda bilgi vermeniz nezaketen faydalidir.