Sen dünyaya kendi pencerenden bakmak yerine; kendini, kimliğini, ırkını, milliyetini dünyanın merkezine koymak yerine; bir başka canlının algı dünyasına nüfuz etmedin.

Ağacın gövdesi olduğunu hissetmedin. Ya da yeşil bir yaprağın üzerindeki tırtıl olduğunu hayal etmedin. Benliğini yok sayabildin mi? Sayamadın. Benliğin aslında bir hiç iken bunun bilincine varamadın sen.

Sen... “Ben varım” dedin. Varlık var, öyleyse varım. Tanrı var, öyleyse varım. Düşünüyorum öyleyse varım.

Benliğin aslında bir hiç iken bunun bilincine varamadın sen.

Yokoluşçuluk bunu istiyor ve sana bunu haykırıyor. İnsan diye bir şey yok artık. İnsan denen, bir varsayımdan ibarettir. Daima da öyle olmuştu aslında... Şimdi bunu görmemiz lazım.

Sana yokolmayı teklif etmiyorum. Aksine, çoklaşmayı, benliğinin tekliğinden çıkmayı öneriyorum. Sana tek olmayı da teklif etmiyorum. Aksine her bir canlının kendine has anlam dünyasından birer parça alabilecek kadar çoğul olabilmeyi, birinci çoğul şahıs olmayı öneriyorum.

Sana anima-list olmayı, robo-tist olmayı öneriyorum. Doğa’nın her bir parçasını birer birey olarak kavramayı, en küçüğünün ve en basitinin (örneğin bir kenenin ya da bir virüsün) anlam dünyasının dahi sonsuz derinlikte olması gerektiğini kabul etmeni istiyorum.

Bu anlam dünyası sonsuzluğu ve çoklu-öznellik anlaşılmadan, bu sonsuz bakış açılarına açılan yeni tefekkürün mahiyeti anlaşılmadan insanı insanlığından kurtaramayız.

Kaçıp kurtulmalı bu indirgeyici insanlıktan, yüzü sıyırmalı ve biçimsizleştirmeli. Zira insan-olmayan ile diyalektiğimiz aslında kendi insan olmayışımıza bağlıdır...

İnsan olmayışımız, insan olmamaklığımızdır “biz” dediğimiz.

Oysa yararsız olan varoluşun kendisi değil, bizi derin bir uykuya daldıran kuru inançlardır. Nietzsche’nin reddettiği durumlardan biri: “Derinlerde nereye gideceğini bilememek. Boşluk.”

Emile Benveniste ve Blanchot üzerinden dilin gergisi, shifter ve Simondon’da individuation...

Deleuze

Yokoluşçuluk

Zar atımı

Aiôn

Dionysos

Okyanus / Solyaris gezegeni

Canlı bir okyanusla konuşuyor olsaydık, şimdi ona ne derdik?

“Biz insanız... ama bu sorun değil.”
“Ben bir robotum ama sorun değil.”
Ben zamanın sayanlarından yalnızca biriyim...
İnsan 
         -hayvan
                          -robot

Ben bir sayborgum.
Ben bir makineyim; tanrısal bir makine...



#canbatukan#insanolmayanindiyalektigi#manifesto
(
)
Tweet
Related Posts
Robert Frost
Category : no 2
Ateş ve Buz bazısı ateşte diyor dünyanın sonu bazısı buzda arzuyu tattığım kadarıyla ateş diyenlerdenim ben ama dünya iki kere...
Ezgi Epifani
Category : no 2
KİLERDE BİZLİK Bİ ŞEY VAR MIDIR? Merhabalar, Tam oturdum Onur ayının son pazarı yazıyorum bu yazıyı. Tam mezun olma arifesinde,...
Roman Karavadi
Category : no 2
ötenazi kilisesi gibi radikalim bugün havada yasemin kokusu, bardağımda kahve lekesi hep hart crane gibi radikaldim artık ötanazi kilisesi gibi...
Elif Karık
Category : no 2
mahv bir hayvanda mahsur kaldım fakat yemeklerde et diyerek ölümü sakladım yok et yok say yok senkronize atlamayacağız dünyaya bölüştüğümüz...