Cihan onu yaralamıştı, şimdi Hayyam da onu yaralıyordu. Onları saran sessizliğin içinde fazla ileri gidip gitmediklerini soruyorlardı kendi kendilerine, bir toparlanıp hâlâ kurtarılabilecek olanı kurtarmanın vakti gelmemiş miydi daha? İşte o an da Hayyam, Cihan’a değil, kadıya kızdı. Konuşmasına izin ver­diği için pişman olmuştu ve o sözlerin sevgilisine yönelik bakı­şını geri dönülmez bir biçimde bozup bozmadıklarını tartıp bi­çiyordu. O zamana dek yürekleri dupduru ve kuşkusuzdu, ay­rılmalarına neden olabilecek hiçbir şeyi anmama konusunda ortak bir isteğe uyuyorlardı. “Kadı gözlerimi açıp gerçeği gör­memi mi sağladı, yoksa mutluluğumu mu gölgeledi?” diye dü­şündü Ömer.
– Sen değişmişsin Ömer; neyin değiştiğini söyleyemem, ama bana bakışında, konuşmanda tanımlayamayacağım bir şey var. Sanki herhangi bir kötü işten dolayı benden kuşkulanıyormuş veya bir sebepten ötürü bana kızıyormuşsun gibi… Seni anlamıyorum, ama birdenbire keder çöktü içime.
Ömer onu kendine çekmeye çalıştı, kadın hemen sıyrıldı kollarından.
– İçimi böyle rahatlatamazsın benim! Bedenlerimiz kelime­lerimizin uzantıları olabilirler ancak, onların ne yerini alabilir ne de çürütebilirler onları. Ne oldu? Söyle bana.
– Cihan! Yarına kadar hiçbir şeyden söz etmemeye karar veremez miyiz?
– Yarın ben burada olmayacağım, Han şafakla birlikte Semerkant’tan ayrılıyor.
– Nereye gidiyor?
– Kiş, Buhara, Tirmiz, ne bileyim işte… Tüm saray peşin­den gidecek, ben de onlarla birlikte.
– Semerkant’taki amca kızında kalamaz mısın?
– Keşke tek sorun bahane yaratmak olsaydı! Benim yerim sarayda. O yeri kazanmak için on erkeğin gücünü harcayarak mücadele ettim ben. Şimdi, Ebu Tahir’in bahçesindeki cihannümada dalga geçmek için o yerden vazgeçecek değilim.
O zaman Hayyam ne dediğini pek de düşünmeden konu­şuverdi:
– Dalga geçmekten bahseden yok. Hayatımı paylaşmak is­temez misin?
– Hayatını paylaşmak mı? Paylaşacak hiçbir şey yok!
Hiç hırçınlaşmadan söylemişti bunu. Sadece bir saptamay­dı dile getirdiği, üstelik belli bir şefkatten de yoksun değildi. Ama Ömer’in dehşet içindeki yüzünü görünce, hıçkırıklara bo­ğulup kendisini affetmesini istedi.
– Bu akşam ağlayacağımı biliyordum, ama böyle acı göz­yaşları dökeceğimi düşünmemiştim; uzun bir süre için, belki de ebediyen ayrılacağımızı biliyordum, ama böyle sözlerle bu bakışlarla ayrılacağımızı düşünmemiştim. Hayatımda ya­şadığım en güzel aşktan geriye bu yabancı gözlerin anısı kal­sın istemem doğrusu. Bak bana Ömer, son bir kez! Unutma, ben senin sevgilinim, beni sevdin, ben de seni sevdim. Tanı­dın mı beni?
Hayyam şefkatle sarıldı ona. İç geçirdi:
– En azından neler düşündüğümüzü açıklamaya vaktimiz olsaydı bu aptalca kavga unutulup giderdi, biliyorum, ama za­man sıkıştırıyor bizi, bu boz bulanık dakikalara tüm istikbali­mizi yatırmaya zorluyor bizi.
O da bir damla gözyaşının aktığını duydu yüzünden aşağı. Gözyaşını gizlemek istedi, ama Cihan deli gibi sarıldı ona, yü­zünü yüzüne yapıştırdı.
– Benden yazılarını gizleyebilirsin, gözyaşlarını değil. On­ları görmek, onlara dokunmak, benimkilere karıştırmak istiyo­rum, yanaklarımda izleri, dilimde tuzlu tatları kalsın istiyorum. Sanki birbirlerini parçalamaya, boğmaya, yok etmeye uğra­şıyorlardı.
Elleri telaş içindeydi, giysileri sağa sola saçılıyordu. Yakıcı gözyaşlarının alazına tutulmuş o iki beden eşsiz ve unu­tulmaz bir aşk gecesi yaşadı. Ateş yayıldı, ikisini de sardı, sar­maladı, sarhoş etti, tutuşturdu, tenleri kaynaşıp hazzın doruk­larında eridi. Masanın üstünde bir kum saati damla damla akı­tıyordu vakti, ateş yatıştı, alevler titrek titrek dalgalandı son bir kez, sonra söndü. Uzun uzun soludular birbirlerini. Ömer ona veya meydan okudukları kadere mırıldandı:
– Kavgamız daha yeni başlıyor.
Cihan, gözleri kapalı, sımsıkı sarıldı ona.
– Şafak sökene kadar uyutma beni!
Ertesi gün yazmada iki yeni mısra. Titrek, tereddüt dolu ve işkence çeken bir el yazısı:
Sevgilinin yanında yapayalnızdın Hayyam!
Şimdi sığınabilirsin ona, artık gitti madem.
(s.69-70-71)
Maalouf, Amin(1993). Semerkant,(çev. Ali Berktay), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
Share this:
Twitter
Facebook
Yazdır
WhatsApp
E-posta
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Ayşe Ergün tarafından yayımlandı
Tüm gönderileri Ayşe Ergün ile görüntüle	
Haziran 6, 2021	
Edebiyat
AminMaalouf, ÖmerHayyam, hasansabbah, hayyam, maveraünnehir, nizamülmülk, rubai, semerkant
Yazı dolaşımı
William Morris- Umudun Yolcuları
Dante Alighieri – İlahi Komedya
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Bizi Takip Edin
Instagram
Twitter
Facebook
Spotify
Arama:
YAZARLAR
Binnaz Soya
Derviş Tatar
Ebru Özer
Harun Reşit Soya
Kategoriler
Arkeoloji (14)
Çocuk (20)
Bilim (41)
Deneme (10)
Edebiyat (267)
Felsefe (231)
Galeri (10)
Görsel (28)
Kadın (28)
Makale (4)
Müzik (21)
Müzik Dinle (14)
Mimarlık (12)
Mitoloji (38)
Ne Demişler? (336)
Psikoloji (11)
Sanat (88)
Sağlık (1)
Sözlük (115)
Sinema (10)
Sosyoloji (43)
Tarih (116)
Tiyatro (4)
Uncategorized (14)
Şiir (47)
Haziran 2021
P
S
Ç
P
C
C
P
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30
« Nis Tem »
Etiketler
ahlak aile akıl Alman Edebiyatı Ankara Anı araştırma aristoteles art ay aydınlanma aşk beden Beethoven bilgi Bilim Bilim Kurgu birey Bukowski burjuvazi descartes devlet devrim Dil din doğa doğru düşünce Edebiyat eylem eğitim Fantastik fantastik edebiyat Fantastik Kurgu Felsefe Friedrich Nietzsche gelenek Gilles Deleuze güç Harun hegel hıristiyanlık iktidar insan iyi J. R. R. Tolkien Kadın kant Karl Marx kavram kent Kentbilim Klasik müzik dinle kültür Makale marksizm Masal Michel Foucault Mimari Mitoloji Mozart Müzik Müzik Dinle müzik listesi ne demek? nedir? Orta Asya ortaçağ Osmanlı platon roma roman Ruşen Keleş rönesans Salutatorium Sanat savaş sosyalizm söylem Tanrı Tarih Tiyatro toplum türk Türk Edebiyatı Ulus varlık varoluş yalnızlık yaşam zaman Çin Çocuk Çocuk Edebiyatı Öykü ölüm özgürlük özne Şiir şehir
Translate
Eposta ile Blogu Takip Et
Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.