Çocuk sayılabilecek yaşım, yaşadığım ev ve evin buz gibi ortamı beni boğuyordu. İyi ki bu genç polisi tanımıştım, çünkü mutlu değildim ve az bir zekaya sahip olan her çocuk böyle bir ortamı istemezdi. Burası küçük bir mahkeme salonu gibiydi.Ta o günlerden beri sanırım önce cezalandırıldığımız için hem kendimin hem de bizimkilerin namına hep suç işleyesim vardır. Bizim evde önce ceza çekilir ,sonra suç işlenirdi. Yani suça teşvik ve jürisiz ve savunma avukatsız, yargısız infaz vardı. Babam evde de boş kalmasındı. Yeniden şiddet başlamıştı. İçten içe babama kin besliyordum. Ağabeyim İstanbul’dan belge alarak eve dönmüştü. Annemi, ağabeyimi uzun soluklu dövmelerinde, yine annemi saatlerce aşağılayan konuşmalarında, dişlerimi sıkmaktan helak oluyordum.
Zavallı ablam sömestrelerde eve döndüğünde, yatağına oturup ders çalışırken hüngür hüngür ağlardı. Bunları izlerken ben suskundum, hırslarım gittikçe büyüyordu. Dışarı açılan bir kapıydı bu genç adam, o günlerden sonra hayat daha bir çekilir olmuştu. Onu görmeye can atıyordum, okula giderken, dönerken içim heyecanla doluyordu. Başarı belgeleri getirirken, derslerle ilgim tamamen kesilmişti. Yine babam üstüme gelmeye başlamıştı. Üstelik bir de ilgi duyduğum adamın özel hayatına dair duyduğum dedikodular…Özel hayattan, ancak tahmin ettiğim şeylerin dışında, sağlıklı bir bilgim yoktu. Duyduklarım ise beni çok üzmüştü. Bunlar birikmeye başladı. Ege'nin bu şehri zehir üretimi ve ticareti, fuhuş ve cinayet suçlarında portföyü doluya yakın bir yerdi. Sevdiğim adam ise vazifeli, bazen keyfen ve illaki mecburen bu çarkın içindeydi. Bunlar için üzülecek boşluğum yoktu. Bilmediğim şeylerle boğuşmak da bana göre değildi. Zorlanıyordum.
Babam boğaziçi sigarası içerdi. Gizlice onun sigaralarından ikişer üçer tane alıyordum. Bir de her gün neden içtiğimi tam olarak bilmediğim pembe bir uyku ilacı. Ablam İstanbul’a dönmüş ağabeyim ise askere gitmişti. Annem benden uzak durmaya özen gösteriyordu. Ne yapsındı kadıncağız, bana nasıl yardımcı olacağını bilemiyordu belki de…Allah'tan evde oda bolluğu vardı. Artık odama çekilip, babamın bende yarattığı kaosumda debelenerek, bu yaşamı kendimce kolaylaştırmaya çalışıyordum. Bir tane arkadaşım vardı, çapkın bir kızdı ama onu çok severdim. Çapkın olduğunu bilmediklerinden, bize gelmesine müsaade edilen tek kız. Ona bile gittikçe çöken ruh halimden ve artık yapmaya adım adım yaklaştığım şeyden söz etmedim, kimse engel olsun istemiyormuşum sanki…Ve ben hayatımdan vazgeçmeye karar vermiştim henüz tarihini koyamadığım bir gece yapacaktım bunu.Artık fırsat bekliyordum…
Ben ve biri benden iki, diğeri yedi yaş küçük iki kardeşim, onlardan beklenenler azdı, onlar da pek mutlu görünmüyorlardı. Fakat ben (hala üstüme düşülmesinden hoşlanmam)babamın ilgi odağıydım artık, kaçışım yok
8.OCAK.1967 Hangi duygularla güne uyandığımı hatırlamıyorum ama kafamın ilgi duyduğum polisle ilgili şeylere takık olduğu kesindi. Vali’nin kızı sıra arkadaşımdı, biraz onların evinde oyalandıktan sonra, genç polis hakkında bilgi alabildiğim diğer arkadaşıma uğradım. Ben sormadan anlatılanlardan sonra ve daha onların yanındayken kararımı vermiştim artık. Babamı ve sevdiğim adamı tam da yüreklerinden vuracaktım. Hiç etkilenmemiş gibi davranarak ve iyi ki söylediniz diyerek oradan ayrıldım. Aslında içim hırs dolmuştu ve zangır zangır titriyordum. Sanki verilen bir söz vardı ve ben ihanete uğramıştım. Hava yağmurluydu ve gözyaşlarımı saklıyordu. Bir yere yetişecek gibi hızlı hızlı yürüyordum. Önce bir kitapçıya uğrayıp kitaplara göz gezdirdim.'YAŞAMA KORKUSU' Başlık tam da aradığım nitelikteydi.
Ece Evren 13.07.2015
aile çocukluk kötü ortam şiddet Yazılarım
Benzer Sayfalar
24 yorum:
Yurdagül Çelik 13 Temmuz 2016 21:24
Aşık olduğunuz ve tek çıkış yolu olarak gördüğünüz insanın da düşündüğünüz gibi çıkmaması tabi ki büyük bir hayal kırıklığı :(
YanıtlaSil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 13 Temmuz 2016 21:39
Zaten benden on yaş büyüktü, tanımak için uygun ortam da yoktu.Aşık olmakla sevmeyi bir türlü ayırt edemiyorum hala.Ben sadece sevmeyi seviyorum galiba.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Yanıtla
Unknown 13 Temmuz 2016 22:14
Asık olmak sevmek kolay da sevilmek asık olunmak biraz zor galiba bu devirde bilmiyorum abla ya.Hayatımda biri var ve seviyorum onun da beni sevdigini hissediyorum falan filan neyse seni guzin abla gibi yapmıyım :D o kadar guzel kaleme alıyorsun ki hayatını ablacım emegine yuregine saglık
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 14 Temmuz 2016 14:22
Güzin abla :)) Öyle güzel bir hatırlatma ki sağol beni güldürdün gerçekten neşelendim :) Bu devir, genç kızlarımızın en zorlandıkları devir.Şahsen ben bu çağda genç kız olmayı istemezdim.Elimden bir kaza çıkardı.O kadar çok kafa çelecek alternatifleri var ki erkek cinsinin, dilerim sevdiğin kişi aklı başında bir gençtir.Hiç üzüntü çekmemen, her alanda şansının yaver gitmesi dileğimle canım.Sağol, güzel yorumdu, sevgiler :) Ece ablan.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
birparçaömür 13 Temmuz 2016 22:23
Ablacığım yine bir nefeste okudum. Ellerine , yüreğine sağlık....
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 14 Temmuz 2016 14:24
Canım benim, gözlerine, yüreğine sağlık.Sevgimle :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
bücürükveben 13 Temmuz 2016 22:42
Yağmurdan kaçarken doluya mı tutulacaksın yoksa?????:(((( genelde hep öyle olur, huzursuz ortamdan kaçayım derken daha beterine rastlanır inşallah öyle olmaz:(( ah ya kaçıncı baskı olacak ama ne kadar acılar çekmişsiniz...:(
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 14 Temmuz 2016 14:29
Canım kardeşim.Aynen öyle olacak.Fakat evdeki gidişe bir dur deme zamanı.Kendimi sürdüm babamın kaosunun önüne.Hırpalandım ama, ona da bizi ne hale getirdiğini gösterdim.O günden sonra babam derin düşüncelere daldı.Lakin geç kalmıştı.Senin yorumun beni neşelendiriyor , çok tatlısın zira :) Sevgiler canım.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
bücürükveben 15 Temmuz 2016 15:12
canım o senin tatlılığın, benden de sevgiler. :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yaşamdan Yazılar 13 Temmuz 2016 23:32
Kolay bir hayat olmamış. Yazarak biraz olsun rahatlıyorsunuzdur dilerim.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 14 Temmuz 2016 14:31
Çok rahatlıyorum.Kırk beş sene sonra dün gece ilk defa babamı gördüm rüyamda.Ne gördüğümü son bölüme ilaveten yazacağım.Sağol Cem yorumun için.Sevgiler.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Virginia Kuşu 14 Temmuz 2016 01:43
Zor... Ve sen Ece ablacım ne kadar güçlü bir kadınsın ❤
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 14 Temmuz 2016 14:33
Sağol Emine'ciğim.Sanırım öyleyim.Hepiniz, hayatın içinde hem mutlu , hem de güçlü olun dilerim.Sevgiler kızım :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Meltem sert 14 Temmuz 2016 11:37
aşık olmakla sevmek arasındaki fark nedir abla?
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 14 Temmuz 2016 14:45
Güzel bir soru.Aşık olmak genelde çok vasfı olmasa da karşı cinsin, mutlak şuur altında doyurulmamış bir ihtiyaçtan kaynaklanan,bir tutulma halidir bence.Daha çok arzulama, tutkuyla yaklaşım ve sarhoşluk gibi hallerdir. Ancak iki taraf da bu halde ise ve koşullar yardım ederse, sevgi ardından gelebilir.Bunun için de bir çok kazanılması gereken sınavlar olur kendiliğinden.İnsanoğlu tatmin olmayı bilirse, aşk ve sevginin birlikte olması en tercih edilendir.Aşk oyuncak etmez kendisini, sevgi ise affetmez hataları.Savurur içindekileri.Benim düşüncem bu ve biraz daha açılımı olur ki, öyle bir yazım var.Uygun bir zamanda girerim.Sevgilerimle Meltem kızım :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Meltem sert 14 Temmuz 2016 15:27
Ece ablacım yazını bekliyorum o zaman, ben duygularından emin olamayan bir insanım mesela.Aşk mı sevgi mi bağlılık mı alışkanlık mı ne oluyor bende insanlara karşı bilemiyorum, hep yanlış değerlendirme yaptığımı düşünüyorum.Aşkla tutkuyu bir tutabilir miyiz peki?
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 15 Temmuz 2016 19:32
Tutabiliriz, kişinin yapısına göre değişir o.Coşkulu olan sevse yine tutkulu olabilir.Şekil A=ben :).Buradaki tutku aşktaki tutkuyla karıştırılmamalı.Zira aşkın geçici olma ihtimali yüksektir.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 19 Temmuz 2016 15:04
Meltem kızım.Yaşadığımız bu günlerde o yazı hiç güzel durmaz, ama dilerim huzurlu günler uzakta değildir.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Demirlady 14 Temmuz 2016 22:03
epey zorluklar yaşamışsın ece ablacım. keşke gerçekten aşkı yşayabilseydin :(
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 15 Temmuz 2016 19:36
Aşk anlayışı değişiyor insanlarda.Ne yaparsan yap anladığı şekilde değerlendiriyor.Evliliği layıkıyla götüren erkek nadirdir.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
ÖRGÜÇANTAM-Hatice yazıcı 18 Temmuz 2016 03:12
biir sonrakini okuyabilme imkanım olduğundan oyalanmadan geçmek istiyorum:)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 19 Temmuz 2016 15:05
Çok tatlısın Hatice :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Zehra 18 Temmuz 2016 23:52
Ahh ece ablacım düşündüğüm şeyi yapmayacaksın inşallah 😦
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 19 Temmuz 2016 15:08
Maalesef kaderimin o tarihlerindeki yerini aldı Zehra kızım.Ama buradayım bak.Sizlerleyim.Hiç bu kadar mutlu hissetmemiştim kendimi.Sanki karşılıklı oturup konuşuyorum sizlerle.Çok tatlısınız.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Hakkımda
Blogumu, yaşamın bir yerinden hayata dahil olmak için açtım. Umarım devam edebilirim.
Kitabımı Satın Alın
Abone Olmayı Unutma
Popüler Yayınlar
Düşenin Hali...
Düşmek Düşenin Hali... Merhaba bloğum, merhaba sevgili blogdaşlarım... Uzunca bir süredir sizleri ihmal ettim. Tabii ki s...
BLOGGER MİMİ
BLOGGER MİMİ BLOGGER MİMİ Sevgili kızım İnci mükemmel bir yıl sonu mimi hazırlamış. Ona teşekkür ediyoruz. İnci kızımın mim...
Hoşça Kal...
Hoşça Kal... İki uzak yanlarda, aynı zamanların hapsindeyiz İzin verecek kader de, beraberken işleyecek bizim için Kalleş alın ya...
Ne Oldu Sanki?
Kırık Kalp Ne Oldu Sanki? Hayatla barışmaya karar verdim, zira o beni her yeni gün; yaşatarak, sağlığımın devamını hediy...
Yakamozun Büyüsü...
Yakamoz Yakamozun Büyüsü... Ay güneşten nasibini alır da günler boyunca Dünya'nın gölgesinden çıkmayı düşler Bir türlü ...