Depresyon serimi de tamamlamak niyetindeyim bugün. Doktor randevuma, geçen hafta cuma günü gittiğime göre, tam tam altı gündür yeni terkip ilaçları saati saatine alıyorum. Bu çok önemliymiş biliyor musunuz? Vücut bizden akıllı, onu kandıramayız. Zira o da sisteme sadık. Uymayan ve kendimize en büyük kötülüğü yapan bizleriz. O nedenle telefonumun alarmını sürekli kuruyorum.
Yukarıdaki şiiri, hem işlediğim konuları şiirle süslemeyi sevdiğim, hem biraz da gülelim diye yazdım. Doktorun ne suçu var ki? Tedaviler böyle gelmiş böyle gidiyor... Benim için özel tedavi uygulayacak halleri de yok :) Kategoriler var, hangisine uyarsa hastalığın, elbet onun altındaki ilaçları, birkaç sorudan sonra yazacak. Kaçarı yok bu işin... Hastane dediğin kalabalık olur yahu, bu hiç değil; hem de hiç kimse yoktu bu defa. Erken aldılar içeri. Kalabalık olması, ne de böyle olması düşündürücü gibiyse de, muayene ücretinden dolayıdır dedim.
Bu defa giderken de, dönerken de trafik yoktu. Ben kızıma "Şoför Nebahat" diye takılıyorum, iyi kullanıyor arabayı kerata. Ben de iyi gözlemciyimdir. "Anne, refleks ve sözlerinden hâlâ kullanmayı unutmadığın anlaşılıyor" diyor... Ah bir de şu duygularımın trafiğini bir düzene koyabilseydim... Bizde yeterli ödenek ayrılmayan, sağlık başlığı altındaki tüm hastalıklardan, belki de en önemlisidir psikolojik durum araştırması. Bunun ihmal edilmesi, bazı sektörlerde çalışmaya aday olanların, referansları istendiğinde gözden kaçan ya da gerekli görülmediği için; bu durum sonradan, bazı kişilerin sorumsuz halleriyle, çocuklarımızı bile tehlikeye atmalarına neden oldu. Dilerim bir düzene gireriz ve halk olarak derin nefesler alırız.
Yolda eğlenmiştim ama doktorun önüne çıkmadan asabileştim yine. Onca merdiven... İnsan genç olsa bile oradan çıkacak hâli olmayabilir. Hep kazanca odaklanmışlar...İnsan doktor da olsa yaşlanacağını düşünür. Bacağı kırılır, beli bükülür, çıkamaz yukarı... Bence tüm bu menfiliklere verdiğim tepkili görüntü ve tabii olarak onun bunu hissetmesinin; ilaç dozlarında etkisi olduysa eğer; o bazı şeyleri mutlaka atlıyor olmalıydı ve ben ise; önce o ilaç yazıp, sonra huysuzluk yapmadığım için aptal olmalıydım. Yediremedim, kendime, kızdım."Doktor, sinirliyim" dedim. "Neden?" diye, bence basit bir soru sordu. "Bilsem burada olmazdım, çok da keyifli bir yer değil..." dedim. Sabırlıydı, başka şansı da yoktu :) Seçtiği mesleğin zahmetlerini de çekecekti ve biz onun velinimetleri idik. "Mesela," dedim. "Siz de birileriyle kavga etmişsinizdir mutlaka, rahatlar mısınız edince?" dedim. "Mevzu ben değilim" dedi. "O zaman ben söyleyeyim, ben çok rahatlarım " dedim. "Peki bu, bu ve bu ilaç, bu tadı verebilecek mi bana?" Dikçe baktı, gözlüklerinin üstüne oturmuş görüntüsü veren gözleriyle. Onu kızdırmayı başarmıştım... Sonra da acıdım garibe, boynu büküldü. Muayene ücreti teselli ederdi onu...
Tam da sonuçlardan bahsettiği bölümü unutacaktım neredeyse, "şeytanı uyanınca, insan uyurmuş..." (şimdi uydurdum)
Bana bakıp "Mevsimsel duygudurum bozukluğu..." dedi. Ay aman, sanki bilmiyordum :)
Tüketici haklarımı keyifle kullanıyordum. Zaten TIP ve TEŞHİS; bu kelimeleri duymak bile çok ilgimi çekerdi. Şimdi elinde sonuçlar, ben ise telefonumdaki ses kaydediciyi açmış ve gözlerimi önce elindeki kağıtlara, konuştukça da gözlerine dikiyordum. Tabii ki tıbbi terimlerden anlamazdım ama güzel anlattı. Bir ay kadar verdiği ilaçları kullanıp, yeniden ona gitmemi istedi. Sanırım doz ayarlaması yapacak.
Hafiften sohbet havasına girdik. "Yazarlar psikopatalojik hastalardır" dedi. "Anaaa" dedim içimden, "sensin o..." Sonra dışımdan "Ama yazar olmak bir ayrıcalık değil midir? Onca insan kafasını gömmüş sayfalara, habire okuyor" Güldük...Ama ben, eserlerini okurken beyin zarımızı adeta zorlayan Dostoyevski'nin, hasta olduğunu, zaten çok kişi gibi anlamıştım :))))))
Sağlıcakla kalın. Sevgilerimle...
Ece Evren/Halkalı
Görsel https://www.aydinlik.com.tr/en-sik-gorulen-psikolojik-hastaliklar sitesinden alıntıdır.
depresyon hastalık sevinç yaşam Yazılarım
Benzer Sayfalar
14 yorum:
Birpembesever 3 Mayıs 2018 22:06
Sevgili Ece Ablam,
yazılarını okumayı özlemişim. Ve sana yorum yazmayı da. Zor günlerin senin için geride kalmasına içtenlikle sevindim. Bu aralar ben de bazı zor zamanlar geçirmekteyim. İnşallah geçecek bu dönem de benim için.
Trafiğin olduğu bir şehirde yaşamak insanı mutlu etmenin aksine yaşamlarımızı kısaltıyor. Birbirimize olan tahammüllerimizi azaltıyor. Yaşanan stres, mutsuzluklar da yanında hediye olarak veriliyor. Anlatmakla bitmiyor... :(
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 4 Mayıs 2018 12:35
Evet Tuğçe'ciğim. Ben allahtan dışarıya çok çıkmıyorum. Nadiren ve mecburen oluyor. Sizler çalışıyor ve tüm zahmetleri çekiyorsunuz. Allah yardımcınız olsun yavrum.
Fırsat bulunca okursun beni canım 😊 Yüreğine hiçbir sıkıntı girmesin. Öpüyorum, sevgilerimle kızım 💙 💚 💛 💜
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
SNMZ 3 Mayıs 2018 22:11
Abla artık "Depresyon serimi de tamamlamak niyetindeyim" sözünü tutu da bitir :) Şoför Nebahat'a da yazık yani :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 4 Mayıs 2018 12:38
Bitirdim gari, ne gızıyon??? 😂Aslında seri değil, depresyonun kendisi yok olsun inşallah, Nebahat'a yazık da, bana değil mi? 😂 😂 😂
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
SNMZ 5 Mayıs 2018 17:59
:) Sana da yazık tabii ki! Ama sen depresyon'u bile döversin :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Ece Evren 6 Mayıs 2018 23:21
😜 😝😜 😝 Döverim valla...
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
deeptone 3 Mayıs 2018 22:28
geçmiş olsun yaaaaaaa. o kişileri de at tabii bahar temizliğiiii :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 4 Mayıs 2018 12:39
Evet deep, madem bir temizlik var, hepsiii 😂
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Derya 4 Mayıs 2018 17:41
Valla hepimiz aslinda bir garibiz. Yazi yazmak da yazanla yasamak da ayri rahatsizliklar ama vazgecemiyoruz isze elde degil 😂😂😂
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 4 Mayıs 2018 23:27
Evet, elde değil Derya 😊 Tam günlük oldu bu... Saklı gizli yok 😂 😂 😂
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
ÖRGÜÇANTAM-Hatice yazıcı 5 Mayıs 2018 00:11
Çok keyifle okudum eline gönlüne sağlık.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 5 Mayıs 2018 00:49
Gözlerine sağlık kardeşim, çok teşekkürler 😊
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yurdagül Çelik 6 Mayıs 2018 12:57
Aslında tam sağlığı bile tanımlayamıyoruz.Farklılık göstermek anormallik olabiliyor.Halbuki öyle önemli sanatçılar var ki ağır psikolojik teşhis konmuş.Diyorum ki onlar iyi ki de normal değil ki farklı gözlerden dünyayı görebilmemizi sağlayan eserler üretmişler.Çok geçmiş olsun ablacığım.Bu ara benim de pek keyfim yok.İnsanız,inişler çıkışlar olabiliyor.Önemli olan çok uzun sürmemesi ve alışkanlık haline gelmemesi.Çok geçmiş olsun sana da :) Öpüyorum seni sevgiyle :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Ece Evren 6 Mayıs 2018 23:18
Yurdagül'üm, her günümüz aynı geçmez haliyle.Yaşarken kaç türlü hâle girip çıkıyoruz, sadece birbirimizi anlamamız gerek o kadar.Bazen, değil yorum yapmak, gündelik işlerimizi bile yapamıyoruz. Alınganlığa gerek yok bence... Allah her işinde yardımcın olsun. Ben de seni kucaklıyorum kızım.
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Hakkımda
Blogumu, yaşamın bir yerinden hayata dahil olmak için açtım. Umarım devam edebilirim.
Kitabımı Satın Alın
Abone Olmayı Unutma
Popüler Yayınlar
Düşenin Hali...
Düşmek Düşenin Hali... Merhaba bloğum, merhaba sevgili blogdaşlarım... Uzunca bir süredir sizleri ihmal ettim. Tabii ki s...
BLOGGER MİMİ
BLOGGER MİMİ BLOGGER MİMİ Sevgili kızım İnci mükemmel bir yıl sonu mimi hazırlamış. Ona teşekkür ediyoruz. İnci kızımın mim...
Hoşça Kal...
Hoşça Kal... İki uzak yanlarda, aynı zamanların hapsindeyiz İzin verecek kader de, beraberken işleyecek bizim için Kalleş alın ya...
Ne Oldu Sanki?
Kırık Kalp Ne Oldu Sanki? Hayatla barışmaya karar verdim, zira o beni her yeni gün; yaşatarak, sağlığımın devamını hediy...
Yakamozun Büyüsü...
Yakamoz Yakamozun Büyüsü... Ay güneşten nasibini alır da günler boyunca Dünya'nın gölgesinden çıkmayı düşler Bir türlü ...