Sinemanın, yakın çağın etki gücü yüksek en büyük silahlarından biri olduğu aşikâr. Amerika’nın emperyalist projelerinin dayanağını Hollywood ürünü filmlerden aldığını düşündüğümüzde bu tespitin yadsınamaz bir gerçek olduğunun farkına varırız. Amerika’yı dünyanın yegâne kurtarıcısı haline getiren filmlerin, zihin inşasında, duygu aktarımında ne kadar etkili sonuçlar doğurduğunu da sanırım kimse inkâr edemez.
Gerek ekonomik gerekçeler, gerek dini kaygılar, gerekse idealist kadroların yetersizliği gibi sebeplerden ötürü, İslam inancı, bu inancın yansıması olan duygular, karakterler ve değerler beyaz perdede kendini yeterince gösteremedi. Tabi ki baskın bir sinema lobisinin yön verdiği sektörün içerisine girebilmenin mümkün olamadığını da bunlara eklemek gerekir.
“Çağrı”, “Ömer Muhtar”, gibi Mustafa Akkad yönetmenliğindeki örnek filmlere, İran yapımı “Ashab-ı Kehf”, “Hz.Meryem”, “İmam Ali” gibi iz bırakan yapıtları da ekleyip, bir de son dönemde yayınlanan Suriyeli yönetmen Hatem Ali’nin Hz.Ömer serisini de altına yazdığımızda bu alanda akıllara başka bir eser gelemiyor.
Kendi sahamızdaki bu çoraklık sebebiyle İranlı yönetmen Mecid Mecidi'nin yazdığı ve yönettiği “Hz. Muhammed: Allah'ın Elçisi” filmi merak uyandırıp beklenmeye başlamıştı. İran film sektörünün yüksek kalitesi, Kur’an ve sahih rivayetlere uygun “Ashab-ı Kehf” ve “Hz.Meryem”, gibi etkileyici filmleri düşündüğümüzde beklentinin artması da gayet normaldi.
Film, Suud, Mısır ve bazı körfez ülkelerinde uygun bulunmayıp yasaklanırken, Türkiye’de Prof. Dr. Hayrettin Karaman ve Diyanet İşleri Başkanlığı’nın görevlendirdiği İslam tarihçileri ve hukukçuları tarafından incelenerek gösterime girdi.
Filme gelen eleştirilerin bir kısmı, son dönemdeki İran antipatikliği ve mezhebi kaygılar çerçevesinde gerçekleşiyor. Suriye’de yaşanan katliamlara İran ulus devletinin açık destek vermesi, hatta bizzat asker göndererek bu cinayetlere ortak olması, elini masum insanların kanına bulaştırması, Mecidi’nin filminin fişini işin başında çekilmesini sağlamış.
Ayrıca bu süreç üzerinden bölgede ve yaşadığımız topraklarda yükselen şii-sünni kutuplaşmasıyla filme yaklaşarak filmin şii’lik propagandası yaptığını söyleyip tavır alanlarda bulunuyor.
Peygamberimiz Hz. Muhammed'in(s) doğumu ile başlayan ve 13 yaşına kadarki dönemini işleyen filmde, Hz.Ebubekir, Hz.Ömer ve Hz. Aişe’nin niçin olmadığı gibi gülünç sorular soran, filmde Hz. Aişe annemize hakaret ediliyor gibi yalan ve iftira dolu twitler atan kesimlerin insaf ve merhamet dışı yaklaşımlarını konuşulabilir bile bulmamak gerekiyor.
Değerlendirme Sorumluluğu:
Çevremizden, yakınlarımızdan bağımsız olmayan bu tür gelişmelerden haberdar olup, sorumlu Müslüman fertler olarak adil, merhametli değerlendirmelerde bulunmaya çalışmanın üzerimize bir borç olduğunu görerek biz de filmi gösterime girdiği gün takip ettik. Bugüne kadarki okumalarımızın ışığında hissettiklerimizi paylaşmak istiyorum.
İranlı yönetmen Mecid Mecidi'nin yazdığı ve yönettiği Hz. Muhammed: Allah'ın Elçisi filmi, altıncı yüzyılda Mekke'de, Hz. Muhammed'in doğumu ile başlayan ve 13 yaşına kadar devam eden sürecini konu olarak işlemeye çalışıyor.
Boykot yıllarındaki zorlukların yansıtılmasıyla başlayan film birden Ebu Talib’in gözünden Peygamber(s)’in doğumu öncesi gerçekleşen Fil hadisesini, Mekke’nin putperest ve zulüm ortamını işliyor. Ardından Peygamber(s)’in doğumu ve 13 yaşına kadarki sürecini yoğun mucizeler ve olağanüstülüklerle anlatıp tekrar başladığı yere gelen film, boykotun kaldırılmasına sebep olan hadisenin aktarımı ile tamamlanıyor.
Filmde Dikkat Çeken Önemli Bölümler:
-- Rabbimizin Duha Suresinde bildirdiği, Hz.Muhammed(s)’in yetim, çaresiz, yoksul ve arayış içerisindeki halinin bir insan için ne kadar zor olduğunu filmi izlerken daha net kavrayabiliyorsunuz.
“Rabbin seni terk etmedi ve darılmadı. Şüphesiz senin için son olan, ilk olandan (ahiret dünyadan) daha hayırlıdır. Elbette Rabbin sana verecek, böylece sen hoşnut kalacaksın. Bir yetim iken, seni bulup da barındırmadı mı? Ve seni yol bilmez iken,'doğru yola yöneltip iletmedi mi? Bir yoksul iken seni bulup zengin etmedi mi?” (93/Duha, 3,4,5,6,7,8)
Doğmadan babasını kaybetmiş olmanın hüznünü, daha bebekken sütanneye verilerek anne kokusundan mahrum kalmasını, annesinin vefatının yaşattığı acıyı, dedesinin ölümüyle ortada kalmış hissiyatını film çok iyi işlemiş. Muhammed(s) babasının mezarına kapanmışken ki hüznü ve annesinin ölüm acısı akla hemen Duha suresindeki ilahi hatırlatmaları getiriyor. Hz.Muhammed(s)’in, Allah(c)’ın yardımıyla Peygamberlik sorumluluğunu üstlenecek bir ilahi terbiyeden geçtiği gerçeğinin önemli olduğunu söyleyebiliriz.
-- Filmde Hz.Peygamber(s)’in yüce ahlaka sahip olduğu, eşsiz merhamet ve eminlik yönünü hatırlatan bir iki örneğe de başvurulmuş. Mesela Hz.Muhammed’in(s) yeni doğmuş kızını diri diri toprağa gömerek öldürmek isteyen babaya “kız çocuğu Rahmettir. Gözleri ne kadar da güzel, tıpkı senin gibi” sözleriyle verdiği dersin etkisinin izleyiciye geçtiğini görebiliyorsunuz.
Yine, Ebu Leheb’in kocasından alıkoyarak gasp ettiği kadını amcasından geri alması, Ebu Leheb’in karısı Cemile’nin “O Muhammed-ül Emin’dir, sözünü tutar” ikrarı, O’nun küçük yaştan itibaren yüce bir ahlaka sahip olduğunu gösteren karelerdendi.
“Ve şüphesiz sen, pek büyük bir ahlak üzerindesin.” (68/Kalem, 4)
Muhammed(s)’ın küçük yaşlardan itibaren putlardan ve putperestlikten nefret ettiği, asla bu türden pisliklere bulaşmaması da filmin yansıttığı mesajlardandı.
Hz.Muhammed(s)’in çocukluk döneminin anlatıldığı bir filmde, sorunlu ve birçoğu gerçek dışı rivayetlerden alınmış mucizelerle dolu tasvirlerin yerine, hayatın içinden bu türden örneklerin daha fazla işlenmesinin gerektiği uyarısını da yapmış olalım. Eğer amacınız mesaj vermek ve örnek bir kişiliği ön plana çıkarmaksa, bunun daha etkili ve faydalı bir yöntem olacağını görmek gerekirdi.
-- Mecidi filmi yaparken, Batı dünyasının neyi görmesi gerektiğini düşünerek hareket etmiş. Yani yönetmenin filmi Hıristiyan ve Yahudi çevreye yönelik yaptığını söylersek çok da yanılmış olmayız.
Havranın, kilisenin, Yahudi ve Hristiyan din adamlarının, Hz. Muhammed’in peygamberliğine dair işaretleri kabul ettiklerini gösteren sahneleri sıkça işleyen filmin, Hz.Muhammed(s)’i Peygamber, İslam’ı bir din olarak kabul etmeyen Hristiyan ve Yahudi lobilerinin etki altına aldığı kesimlere seslendiğini düşünüyoruz.
Filimde, Yahudi ve Hristiyan din adamlarının dahi müjdeli doğumu heyecanla karşılayarak kitaplarındaki ayetlerle ortaya koyduklarının görülmesi, Hz.Muhammed(s)’in geçmişten gelen tevhid esaslı dinlerin devamı olduğunun gösterilmesi açısından önemliydi.
“Kendilerine kitap verdiklerimiz, O’nu (peygamberi), çocuklarını tanır gibi tanırlar. Buna rağmen içlerinden bir bölümü, bildikleri halde gerçeği gizlerler.” (2/Bakara, 146)
-- Mecidi’nin Batı anlayışının yanlış İslam ve Peygamber algısını değiştirmeye yönelik çırpınışlarını da filmde görebiliyorsunuz. Hz. Muhammed’in hayatını anlatarak islamofobiye dur demek istediğini açıklayan Mecidi, filmde yer verdiği sahnelerle merhamet, adalet, eminlik mesajlarını ön plana çıkararak bu amacını gerçekleştirmek için uğraş vermiş. Kölelik itirazı, kız çocuklarının diri diri toprağa gömülmesi, kadınların değeri, sosyal adalet ve merhamet gibi sorunları etkileyici sahne ve diyaloglarla aktarmaya çalışmış.
Bu filmle birlikte önyargıları olmayan, objektif batılı bir insanın, filmi izleyerek İslam’ı ve Hz.Peygamber(s)’i araştırabileceği gibi olumlu sonuçlar da ortaya çıkabilir. Filmin en azından böylesi bir hayra sebep olması temennisinde bulunabiliriz.
Filmle İlgili Eleştiri ve Uyarılar:
-- Mecid Mecidi’nin yönettiği Hz. Muhammed filminin en ağır eleştiri gördüğü yönü, Hz. Peygamber(s)’in bebeklik ve ilk gençlik çağlarında, yüzü hariç, çeşitli açılardan görselleştirilmiş olması…
Filmde, Peygamber(s)’in çocukluk dönemi yürüyüşü, saçları, kâkülleri, bebekken banyo yapılışı, elleri, hatta ellerini yüzüne kapatmış vaziyetteyken parmaklarının arasından gözleri gösteriliyor. Yüzü gösterilmiyor, söyledikleri altyazıyla veriliyor.
Önce şunu söylemem gerekir ki, Hz.Muhammed(s) herhangi birisi değildir. O, âlemlere rahmet olarak gönderilen, yegâne rehber olan hak mesajı insanlığa bildiren ve bu ilahi mesajın ilk uygulayıcısı ve öğreticisi olan önderimiz, mürşidimizdir. Söz konusu Peygamber(s) olduğunda hassasiyetlerimiz artar. O’nun, çocukluk dönemi bile olsa tasvir edilmesini saygısızlık olarak görür ve kabul edemeyiz. Bu kapı bir kez aralandığında ardından başka girişimlerin olabileceği kaygısını taşırız. Peygamberimizin(s), bu türden popülarite sofrasında malzeme olarak kullanılmasını doğru bulamayız.
Mustafa Akkad’ın “Çağrı” filminin, hizmet etme, mesaj verme endişesi taşıdığı yönündeki kanaatimiz, onun riskli alanlara girmeden, saygılı, hassas yaklaşımı sonucunda bizlerde oluşmuştur. Halen, 40 yıldır, yaşlanmadan, hissedilerek, yaşanarak izlenen “Çağrı” filminin başarısı, yönetmenin samimiyetini fark etmemizden kaynaklanmaktadır.
Mecid Mecidi’nin filmini yaparken, Peygamberimizin(s) çocukluk dahi olsa resmedilmesinin sanatsal bir getirisinin olmayacağını, bunun filme bir şey katmaktan ziyade eksilteceğini görebilmesini isterdim.
-- Hz.Muhammed(s)’in çocukluğunun 12 yaşına kadarki halini bize anlatan film son dönem seyrettiğimiz Amerikan yapımı “Nuh” ve “Musa” filmleri ile yine yakın zamanda bayağı ses getiren “İsa” filmlerinden maalesef etkilenmiş.
Bu üç peygamberin hayatını konu alan filmlerde sıkça görülen mucizevi yönlerin benzerlerini kendi filmine taşıyan Mecid Mecidi’nin, yoğun efektler ve etkileyici görsellik sunma kaygılarına filmi kurban ettiğini söyleyebiliriz. Yönetmen, Nuh tufanındaki suların kabarması, Musa’nın denizi yarıp insanları geçirmesi, İsa filmindeki gökten bir damla yaşın yere düşmesi gibi sahnelerin benzerlerini zorlama gerekçelere dayanarak kullanmaya çalışmış. Hatta Amine ve Peygamber(s)’in bebek anne görüntüleri, Meryem ve İsa’yı anlatan yapımlardaki bazı sahneleri zihinlerimize getiriyor.
Hollywood’un tamamen efektlere ve fantastik görüntülere dayalı film anlayışını yakalayabilmek için “Fil ordusu ve Ebabil kuşları” sahnesi dışında tamamen uydurma, abartı ve sorunlu rivayetlere sarılan Mecidi’nin, “Mucize çocuk Muhammed” gibi vebali ağır bir anlayışa kapı aralamış olması kabul edilemez.
Doğumu esnasında birçok olağanüstü hadiselerin görülmesi, sütannesini ölüm döşeğindeyken iyileştirmesi, deniz kenarında bereket gelmesi için kurban edilen çocuk ve kadınları kurtarıp balık yağdırması gibi mucizelere boğulu bir hikâyeyle Peygamberin anlatılması, Kur’an kaynaklı Peygamber algısını zedeleyici boyutta…
-- Yahudiler’in gelecek yeni peygambere hoş bakmamaları ve hatta onu ortadan kaldırmaya dönük uzunca bir çaba içerisinde olmaları da filme hareket katma ve dikkatleri toplama adına anlamsız abartılı eklemelerden olmuş. Tamamen efsaneleştirilen ve zamanla birçok tarihi kayıttan esinlenerek uydurulan bu hikâyelerin, Peygamber(s)’in hayatının anlatıldığı filmin senaryosuna katılmış olması da açıkça eleştirilmesi gereken bir durum.
-- İslam tarihinde birçok farklı versiyonunu okuduğumuz Rahip Bahira hadisesinin de en süslü ve eklemeli şekliyle filmde yer alması dikkatlerden kaçmıyor. Bulutun takip ettiği çocukla amcasına uzunca uyarılarda bulunan Bahira, Ebu Talib’e yeğeninin peygamber olduğunu açıkça anlatıyor. Ayrıca Çocuk Muhammed’in Meryem ve İsa heykeli önündeki duruşu da farklı çağrışımlara kapı aralar vaziyette sunulmuş.
Resulüllah'ın peygamberliğini çocukluk dönemlerine de taşımanın çabalarını gösterenler, O'nu yüceltme sevdasıyla, Rahip Bahira olayını bir yığın olağanüstü olayların yer aldığı bir masala dönüştürmüşler.
Peygamber(s)’e değer katma yarışının sonucu olan bu türden ekleme ve abartılar, aslında tarih boyunca “Kur’an’ı Muhammed(s)’e dışarıdan birileri öğretti” iftiralarına kapı aralayan malzemeleri üretmekten başka bir şey de sağlamıyor.
“Böylece sana emrimizden bir ruh vahyettik. Sen, kitap nedir, iman nedir bilmiyordun...” (42/Şura,52)
-- Filmin Şia kültürünün etkisi altında kaldığı eleştirilerinin en belirgin örneği, Ebu Talib’in iman etmiş bir mü’min gibi gösterilmiş olması… Ebu Talib’in Hz. Ali’nin babası olması gerekçesiyle böyle bir değerlendirme yapıldığı açık…
Aslında Ebu Talib’in son nefesine kadar Hz.Peygamber(s)’e sahip çıktığı, canı pahasına O’nu savunduğu ve himaye ettiği konusu üzerinde ittifak edilen tarihi bir gerçek. Hatta Ebu Talib ile Hz.Hatice annemizin vefat ettiği yıl “Hüzün Yılı” olarak kabul edilmekte.
Ancak Sünni kaynakların ekseriyetinde, Ebu Talib’in atalarının dininden dönmeden öldüğü ve Peygamber(s)’in ise buna oldukça üzüldüğü rivayetleri yer alır. Ebu Talib, “Mekke’nin kadınları son nefesinde korktu da iman etti” derler diye direterek Peygamber’e sahip çıkma mücadelesini imanla taçlandıramadı… Biz öyle inanıyoruz. Bu sebeple anlatıldığı dönem itibariyle filmin odağında Ebu Talib’in olmasında hiçbir sıkıntı görmüyor, ancak sunuluş şeklinin yanlış olduğunu düşünüyoruz.
Bu konu üzerinden Şia-Sünni başlığı altında filme vuranlar aslında önyargılı davranıyorlar. “Vay efendim Ebu Talib nasıl mü’min gösterilir” itirazında bulunanlar, bu ülkede Gülen yapılanmasından sonra en örgütlü sünni bir cemaatin, ateşte olacağı Kur’an’la sabit olan Ebu Leheb’in kötü anıldığı Tebbet Suresini namazlarında okumadıklarını acaba hiç dile getirdiler mi bugüne kadar? Gerekçeleri ise Peygamber’in amcası olması, Allah’tan daha merhametli olmaya kalkışmak!!!
Tutarsız Bazı Eleştirilere Bakış:
Filmi izlemeden kulaktan dolma bilgilerle yalan yanlış metinler yazıp cep mesajları ile insanlara atanları, aydın profili çizen bazı kalburüstü gazeteci ve akademisyen tayfasının “ehli sünnet omurgası elden gidiyor” feryatlarını ciddiye almamak gerekiyor. Akidesinin izleyeceği filmle bozulacağını sananları zaten sahih bir itikadın ne anlama geldiğini oturup yeni baştan öğrenmeye davet ediyorum.
İran, Şii paranoyası ile yaklaşarak ortalığı birbirine katanlar şunu bilmeli ki film onların mezhepçi gözlükleriyle değerlendirilemez. Ortada bir film var, acaba nasıl? Cevaplanması gereken sadece budur...
Yönetmeni Şii ve İranlıdır diyerek filme tavır almak sizi gülünç duruma düşürür. Bugüne kadar Ashabı Kehf, Hz.Meryem, İmam Ali üzerine kimse olumsuz bir şey söyledi mi? Onlar da İran yapıtlarıdır ve tamamen Kur'an ve sahih rivayetler üzerine kurulmuş iz bırakan, herkesin etkilendiği filmlerdir.
Amerikan, Hindistan, Avrupa merkezli filmleri ezbere bilip, çocuklarını onları ifsat eden batı yapımı çizgi filmlerden uzak tutamayanların bu yöndeki eleştirileri samimi görülebilir mi? Türk dizilerinin günlerini takip edip, film seviyesi Recep İvedik ayarında olanların “mezhebim elden gidiyor” feryatlarına bakıp “bunda bir iş var demek” gerekmiyor mu?
Son Sözler:
Dini içerikli, özellikle Peygamber hayatlarına dair yapımlara girişenler tüm gözlerin üzerlerine çevrileceğini düşünerek hareket etmeliler. Sorumluluğu büyük olan böylesi bir alanda iş üretmeyi, ticari kaygıların ötesinde görebilmeleri gerekir. Mecidi’nin filmi bugün gerçekçi bakışlar tarafından da eleştiri alıyor ve tatminsizlikle karşılanıyorsa, bu durum üstü örtülemez ihmallerin olmasındandır.
Filmi, senaryo, tarihi gerçeklik ve verdiği mesajlar açısından hayal kırıklığı olarak değerlendirdiğimi söylemek isterim. Bazı klasik Sünni kaynaklarda da yer alan olağanüstülüklere boğulmuş bir film olarak sanırım sınıfta kalacak ve unutulacak.
Gişe kaygılarını gözettiği şüphesini içinde barındıran filmin öncelikli kitlesinin Batı dünyası olduğunu da tekrar hatırlatmak isterim.
Teknolojinin bunca gelişmişliği altında steril bir ortamda bulunmuyoruz. Çocuklarımızı, öğrencilerimizi akvaryumlara hapsetme imkânına da sahip değiliz. Her türlü bilgiye hızlı ve kolaylıkla ulaşılabildiği günümüzde kimi nereden alıkoyabilirsiniz? Bu sebeple, muhatabınıza sahih Peygamber tasavvuru, sağlıklı bir tarih bilincini öğretebilmişseniz ve muhakeme yeteneği kazandırmışsanız, anlamsız yasaklarla uğraşmanın gereğinin olmadığını da bilmelisiniz.
Evet, rahmetli Mustafa Akkad’ın hakkını vermek lazım; o hassas dengeleri gözeterek, insanların yüreklerine işleyecek bir ‘peygamber’ filmi çekmeyi 40 yıl önce başarmıştı. İyi ki başarmış, iyi ki “Çağrı” var…	
Yukarı Dön
Yorum yap
Yorumlar
Zülküf Şamil Ceylan
01.11.2016 21:03 itidal
Hamza abim müthiş bir yazı kaleme almış... Bizim bu filme bakışımız böyle dir... Seyredilmeli ve doğrusu daha güzel i ve ideal olanı nasıl olmalı... Bu sorulara cevap lar aranmalı... Sinema büyük bir güçtür... Bu gücün bir an önce farkına varım bizim senaryolarımızı yazma vaktinin geldiğini haykırmalıyız...	
Necati Türkoğlu
01.11.2016 00:00 merhaba
filmi izlemedim ama hamza beyin bu film konusundaki görüşüyle sanki filmi izlemiş gibi olduğumu söyleyebilirim. kısmet olursa izlemeyide düşünüyorum .
Hamza kardeş: tarafsız değerlendirmede bulundu diye düşünüyorum. bu kadar olumsuz yaygara koparmanın şia sünni çatışmasını körükleyenler çıkarmakta olduğu ayan beyan gözükmektedir
sizi bu değerlendirmenden dolayı tebrik ediyorum . Müslüman dediğin insaflı olur tekrar teşekkürler	
O.durgun
31.10.2016 17:30
Selamun Aleykum......
ABD'de yayınlanan Hz. Peygamberi fiziki olarak gösteren, İslama ve Peygamberimiz Muhammed (s)'a hakaretler içeren malum film ile hakaret karikatürleri daha akıllarda canlı olarak tazeliğini korurken; çoçukluğu da olsa Hz. Peygamberin kısmi olarak gösterilmesi ne kadar uygun acaba.
Bu film Hollywood yapımı olsa idi Müslümanlar yine sokaklara dökülürmüydü diye düşünmeden de edemiyorum, vesselam.....	
Kemal Songür
31.10.2016 16:41 selam ile..
Filmi henüz izlemedim, Hamza kardeşime güzel ve yerinde olan ilkesel değerlendirmeleri için teşekkür ediyoruz. Sinemanın, tiyatronun, dizilerin ve bilumum meşruiyet sınırları içinde kalmak kaydıyla sanatsal faaliyetlerin müslümanların gündemine girmesi gerektiğini ve belli ölçülerde kitlesel davet açısından ve dahası etkileyici rolünü dikkate alarak önemine hep inandım. Bunu la-dini olan küresel ve yerel ölçekte dibine kadar kullanıldığını ve toplumları çokça ifsad boyutuyla etkilediği göregeldik. Bu sahayı sahih din tasavvuruyla müslümanların başarabidiğini bir düşünelim. Çağrı filmi üzerinden etkilenerek nice insanların hidayete ulaştıklarını bilmekteyiz.
Demem o ki, meşru olan her saha kullanılmalıdır, bunun içe dönük didişmelerin bile izalesine fayda sağlayacağını düşünmekteyim.
Elin gavuru-kemalisti-sol sosyalisti bunu en yüksek seviyede kullanmakta ve sonuç almaktadır. Ya müslümanlar, hala don(durul)muş fıkıh despotluğu üzerinden hayatı okumakta ve körolası mezhebci şablonizme düçar olmaktadır.
Faruk ve Mehmet Ali kardeşlerime de ayniyle katılmaktayım. selam ve dua ile.
İlyas Metin
31.10.2016 15:30 Selamun aleyküm
Mezhep taassubundan uzak sağduyulu bir gözlemle filmi özetlemenizden dolayı teşekkürler kardeş
Film anlatımınızla ilgimi uyandırdı izlemeyi düşünüyorum inşallah
Faruk
31.10.2016 13:08 Yüreğimizin Sızısının Sesi olmuşsunuz ....
Ehli sünnet aleyhinde propaganda yapan Şii Alimin de,
Şia’nın aleyhinde propaganda yapan Sünni Alimin de çenesi kırılsın . diye bir söz işitmiştim
daha önceleri
-Şimdi de aynı propaganda filme yapılıyor
Hocam propaganda yapmadan sizin gibi değerlendire bilmek
her kişinin değil Er kişinin harcıdır .
Dürüst insan cesur ve merhametlidir, vicdanın sesini dinler, haklıya hakkını verir ...
-Çok güzel yorumlamışsınız .
Mehmet Ali Başaran
31.10.2016 12:31 Peygamber Filmi
Yanlış bilmiyorsam, bu filmin ardından iki film daha çekilecek aynı yönetmen tarafından.
40 yıldır Çağrı'yı aşamamış, dahası ona yaklaşamamış bir islam dünyası için Mecidi büyük bir fırsat. Cesareti, niyeti ve gayreti takdire şayan.
film Hamza Er'in titizlikle tashih ettiği üzere, mezhep saplantılarından tümüyle sıyrılmış sahih şerhlerle izlenmeli.
Bu filme, sahih algıya hizmet ederek sahip çıkmalıyız. Böylelikle hem yeni filmler Kur'ani çerçeveden taşmadan seyirciyle buluşsun, hem de Mecidi ve diğer Akkad takipçileri teşvik edilsin.
bu sabah Hamza Er'den bu filmle ilgili bir yazı yazmasını talep edecektim ki, hukukçular grubunda söz konusu yazının paylaşılmış olduğunu gördüm.
Mecidi Türkiye'ye sık gelen, bu ülkeyi yakından takip eden bir sanatçı olarak bu gibi yazıları okuyacaktır. İnşallah yeni filmleri tümüyle gurur duyacağımız yapımlar olur. Allah yardımcısı olsun. Bu işler kolay işler değil.
Yorum yap
Yazarın Diğer Yazıları
Mücadele Yolunda Zorlu Viraj
İstatistik Haline Gelen Ölümler
Evet, Ahlâk Bir Ömür Farz
Sanal ilişkiler sahte gerçeklikler
Bir İblis Hastalığı Milliyetçilik
Kardeşlik Hukukuna Zarar Veren Davranışlar (III)
Kardeşlik Hukukuna Zarar Veren Davranışlar (II)
Kardeşlik Hukukuna Zarar Veren Davranışlar (I)
Umut biz Müslümanlarız, farkında mısınız?
Adaletiniz zarar görürse bitersiniz, esasında çoktan bitmişsiniz
Ramazan Ayı Bize Neler Hatırlatıyor?
7 Haziran’dan 1 Kasım’a; Özeleştiri, Hakkaniyet ve Gerçeklik
İnandırıcılık kaybolduğunda davanızı savunamazsınız
Ramazan Ayı Bize Neler Hatırlatıyor?
Hangi Seçim?
Kimlik tercihimiz
İsraf mı, ihanet mi?
Ayn el-Arab Çatışmaları Üzerinden Saldırganlık
Bombalanan Umutlarımız
Biz Yeni Sezona Hazır mıyız?
YAZARLAR	
Kemal SONGÜR Bir Güzel Müslüman: MEHMED ALAGAŞ
Ahmet VAROL Sormak ve söylemek
Hamza ER Mücadele Yolunda Zorlu Viraj
Abdurrahman ARSLAN Unutmak
Murat KURTULDU Bizim Büyük Mecburiyetlerimiz
Sabiha Ateş ALPAT Kod Adı Koronavirüs
Yalçın İÇYER Kaçınılması Gereken 'Cibt' Kimdir ve Nedir?
Mehmet Ali BAŞARAN Yargıda Reforma Ne Gerek Var?
Ramazan YAZÇİÇEK Tevekkül
Yakup DÖĞER Nedensiz Hayat Anlamsızlaşır
YAZARLAR --------------- Abdurrahman ARSLAN	Ahmet VAROL	Hamza ER	Kemal SONGÜR	Mehmet Ali BAŞARAN	Murat KURTULDU	Ramazan YAZÇİÇEK	Sabiha Ateş ALPAT	Yakup DÖĞER	Yalçın İÇYER	
KARİKATÜR
KULLUK EVE SIĞMAZ
İKTİBASLAR	
Yıldıray OĞUR O Kadarcık Darbeciliğin Aramızda Lafı Olur mu?
Yaşar DEĞİRMENCİ Hayat Tarzı ‘Günah Sektörü’ Haline Gelmesin/Getirilmesin!
Kenan ALPAY Hiçbir Şeyi Değiştirmeden Her Şeyi Nasıl Değiştireceğiz?
Beşir ERYARSOY Korona Virüs'ün Hatırlattıkları
Ramazan KAYAN İnsanlığa Görünmeyen Bir Uyarıcı 'Korona'
Abdurrahman DİLİPAK Cehennem Ateşi Korona’nın Ateşinden Daha Yakıcıdır
Murat KİRİŞCİ Kolay Kontrol Edilebilir İnsanlığa Doğru Bir İmkan: Corona
Ahmet TAŞGETİREN “Devlet Kinleri”
Atasoy MÜFTÜOĞLU Kapsayıcı Bilinç, Dışlayıcı Bilinç
Mücahit GÜLTEKİN Korku ve Tedbir
İKTİBASLAR --------------- Abdülaziz KIRANŞAL	Abdülaziz TANTİK	Abdulhakim BEYAZYÜZ	Abdulkadir SELVİ	Abdullah BÜYÜK	Abdullah YILDIZ	Abdurrahim ŞEN	Abdurrahman DİLİPAK	Ahmed KALKAN	Ahmet DURMUŞ	Ahmet TAŞGETİREN	Akif EMRE	Ali BULAÇ	Ali KAÇAR	Ali Nur KUTLU	Ali Rıza DEMİRCAN	Asım ŞENSALTIK	Aslan BALCI	Atasoy MÜFTÜOĞLU	Beşir ERYARSOY	Coşkun UZUN	Ebubekir SİFİL	Emrullah AYAN	Enes GÜNASLAN	Erdem UYGAN	Ersoy DEDE	Faruk BEŞER	Faruk KÖSE	Fatma BARBAROSOĞLU	Fikret BAŞKAYA	Fikri AMEDİ	Fırat EREZ	Fuat DEĞER	Fuat KINA	Gökhan ÖZCAN	Gürkan ZENGİN	Hacı Ali DOĞAN	Hakan AKSU	Hamza TÜRKMEN	Hayrettin KARAMAN	Hikmet ERTÜRK	Hilal KAPLAN	Hüseyin ALAN	Hüseyin BÜLBÜL	Hüseyin KULAOĞLU	İbrahim KARAGÜL	İbrahim SEDİYANİ	İhsan DAĞI	Kazım SAĞLAM	Kenan ALPAY	Kürşat ATALAR	Kurtuluş TAYİZ	Mahmut KAR	Mehmet Akif OKUR	Mehmet DURMUŞ	Mehmet Emin AKIN	Mehmet PAMAK	Mücahit GÜLTEKİN	Murat BARDAKÇI	Murat KİRİŞCİ	Mustafa AKYOL	Mustafa ÇELİK	Mustafa KUTLU	Mustafa ÖZCAN	Mustafa ÖZTÜRK	Nurettin YILDIZ	Nusret ÇİÇEK	Ömer YAĞCI	Osman ATALAY	Ramazan KAYAN	Rıdvan KAYA	Roger GARAUDY	Salih TUNA	Sedat LAÇİNER	Şefik SEVİM	Selahattin E. ÇAKIRGİL	Sema MARAŞLI	Serdar DEMİREL	Siham HİNDAVİ	Şükrü HÜSEYİNOĞLU	Süleyman GÜLEK	Taha KILINÇ	Tayyar TEZCAN	Yaşar DEĞİRMENCİ	Yasin ASMA	Yavuz BAHADIROĞLU	Yıldıray OĞUR	
Sosyal Medya
Facebook'da
Beğen
Twitter ile
Takip Et
Google Plus ile
Takip Et
Youtube ile
İzle
E-mail ile
İrtibata Geç
RSS Feeds
Abonelik
Açılış Sayfası
Yap
Copyright © 2013 kuremedya
kuremedya Tüm hakları saklıdır. Kaynak gösterilmeden alınamaz.
IE 7+, Firefox 3+, [ 1024 x 768 ], Macromedia Flash, Tasarım ve Kodlama artıweb
Ana Sayfa | Yazarlar | Güncel | Haberler | Dünya | Yorum Analiz | Röportaj | Medya | Etkinlikler | Kültür Sanat