Yıllar sonra arkama dönüp baktığımda harabeye dönen fakat her şeyi ile unutulmuş gönülleri, kat kat kurulan ve yine unutulan iyilikleri, güzellikleri anımsıyorum zaman zaman. Zamana yenilip tarihin tozlu mazisinde kaybolanların sayısı çok. Lakin bir yerlerimden tutup hâlâ bırakmayan o ilk günkü sıcaklığını koruyanlarda yok değil hani. Lise yıllarıma dönmek istediğim oluyor. Hani o hayata merhaba dediğim, yaşamım içindeki en güzel yıllarım dedim. O dönem kaçıp kurtulmak istediğim şehrimin sokakları, parkları. Hayat yok...