1 Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı, Başakşehir, İstanbul
2 Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı, Şişli, İstanbul
DOI: 10.14292/totbid.dergisi.2021.85
Görüntüleme: 109
-
İndirme : 52
Total diz protezi (TDP) uygulanan hastaların %10–15`inde çeşitli derecelerde valgus deformitesi görülmektedir. İleri evre valgusu olan dizler tüm valgus deformitelerinin %5`ini oluşturur. Bu dizlerde nedenler; hipoplastik lateral kondil, lateral tibial platoda kemik kaybı, tibianın dış rotasyon deformitesi, femoral ve tibial metafiziyel valgus açılanması ve patellar dizilim bozukluğu gibi kemik anormallikleri ile iliotibial bant, lateral kollateral bağ, posterolateral kapsül, arka çapraz bağ ve popliteus tendonu gibi lateral yumuşak dokuların kontraktürünün bir kombinasyonudur. Kemik ve yumuşak doku anormallikleri bu hastalarda TDP cerrahisini zorlu hale getirmektedir. Hem kemik hem de yumuşak doku problemleri için kombine cerrahi prosedürler tercih edilmelidir. Cerrahide amaç, yeterli yumuşak doku dengesine ve nötral mekanik aksa (eksene) sahip, stabil ve fonksiyonel alt ekstremite elde etmektir. Tedavide ilk aşama altta yatan patolojilerin tespiti için ameliyat öncesi klinik ve radyolojik değerlendirmedir. Lateral yumuşak doku gevşetme prosedürleri, medial kollateral bağ gerginliğinin ayarlanması, kemik kesileri ve kısıtlı/menteşeli implant uygulamalarının bir ya da birkaçının kombinasyonu uygulanabilir. Her hasta için standart bir gevşetme prosedürü uygulamak yerine dizin durumuna göre aşamalı gevşetme önerilmektedir. Cerrahın tecrübesi, ameliyat öncesi değerlendirme, eldeki implant seçenekleri ve dizin stabilitesi dikkate alınarak cerrahi tedaviyi planlamak esas olmalıdır.