Bir Magpie Inkcap'e rastlamak her zaman bir zevktir. O kadar sık ​​tek başlarına ya da o kadar aralıklı oluyorlar ki, bulduklarımızın fotoğrafını çekmeyi sevenlerin, başkalarına ötüşebileceğimiz fotojenik bir grubu (bir saksağan 'parlamentosu') yakalama olasılığı çok az! Ekim 2013'te Almanya Herford'da Ian Smith tarafından çekilen yukarıdaki resimdeki sevimli üçlüde olduğu gibi, Magpie Inkcap'ler sadece ara sıra küçük gruplar halinde ortaya çıkıyor.
Parlak koyu kahverengi bir arka plan üzerinde beyaz veya gümüşi grinin harika desenleri, bunu tek renkli bir baskı olarak çoğaltılması için fotoğraflanacak en güzel mantarlardan biri yapar.
Tüm mürekkep kapakları gibi meyve gövdeleri de kısa ömürlüdür ve bu nedenle sabırlı bir gözlemci, parlak koyu arka planı ortaya çıkarmak için pamuksu evrensel peçe kalıntısı ayrı parçalara ayrılırken, uzun bir yumurtadan koniğe ve ardından çan şeklindeki bir kapağın genişlemesini izleyerek eğitici bir gün geçirebilir. .
Diğer büyük mürekkep kapaklarında olduğu gibi, Magpie Inkcap'in solungaçları, özellikle yağışlı havalarda spor dağılımına yardımcı olan bir işlemdir.
Dağıtım
İngiltere ve İrlanda'da seyrek görülen Magpie Inkcap, Avrupa'nın her yerinde bulunur, ancak en yaygın olarak alkali topraklı bölgelerde bulunur. Bu çekici tür, Kuzey Amerika'nın bazı bölgelerinde de görülür. Genellikle tek başına, bazen de küçük gruplar halinde Magpie Inkcaps oluşur.
Taksonomik tarih
Saksağan Mürekkep Kapağı ilk olarak 1785'te Jean Baptiste Francois Pierre Bulliard tarafından bilimsel olarak tanımlandı ve ona Agaricus picaceus bilimsel adını verdi .
(Çok sayıda solungaçlı mantar , mantar taksonomisinin ilk günlerinde Agaricus cinsine atıldı ; o zamandan beri çoğu, günümüzdeki Agaricus cinsinde çok daha az sayıda solungaç mantarı bırakarak diğer cinslere taşındı ve bazen 'gerçek mantarlar'.)
Magpie Inkcap, 2001 yılına kadar, Redhead, Vilgalys ve Moncalvo'nun moleküler (DNA) analizlerinin bir sonucu olarak, büyük Coprinus cinsinin birbirleriyle yalnızca uzak ilişkileri olan mantar gruplarını içerdiği gösterildiğinde Bulliard'ın verdiği adla biliniyordu. ve daha önceki Coprinus grubu, Magpie Inkcap'in Psathyrellaceae ailesindeki Coprinopsis cinsine taşınmasıyla parçalandı. Coprinus comatus , Shaggy Inkcap (Magpie Inkcap'in bazen karıştırıldığı) ve diğer üç nadir mantar, artık eskiden büyük Coprinus cinsinin kalıntılarıdır ; ancak, birçok saha rehberi ve web sitesi bu açıdan henüz güncellenmemiştir.
Etimoloji
Coprinopsis jenerik adı , bu cinsteki mantarların görünüşte Coprinus cinsindekilere benzediğini belirtir ki bu kelimenin tam anlamıyla 'gübre üzerinde yaşamak' anlamına gelir - bu mürekkep kapaklarından pek çoğu için doğrudur, ancak özellikle bu ve diğer türler için uygun değildir.
Özel sıfat picacea , Avrasya Saksağanının Latince bilimsel adı olan Pica pica'dan gelir .
Yaygın isimler zamana ve yere göre değişir. Amerika'da Inky Cap veya Inky-cap terimleri en yaygın olarak kullanılırken, İngiltere'de yayınlanan birçok eski alan kılavuzunda Inkcap yerine Ink Cap veya Ink-cap görmeniz olasıdır.
Hemen yukarıda gösterilen örnek, güney Portekiz'in Algarve bölgesinde fotoğraflandı; kapağının arka planı çok koyu kahverengidir (neredeyse siyah) ve İngiltere ve İrlanda'da en azından siyah-beyaz bir kuş olan bir saksağana yapılan genel ad referansını tamamen haklı çıkarır. Gizemli bir şekilde, mavi sırtlı saksağanlar - Azure destekli Magpies - güney Portekiz'de çok daha yaygındır ve her zaman nadir bulunan ve bu nedenle özel buluntuları olan Saksağan Inkcap'lerin aksine, artışta görünüyorlar.
Dünyanın bazı bölgelerinde, koyu kahverengi kapaklı bir arka plan üzerinde beyaz pullara sahip olmak yerine, yukarıdaki örneklerde olduğu gibi, orta kahverengi veya ten rengi bir arka plan üzerinde devetüyü ölçek yamalı saksağan benzeri mürekkep kapakları vardır. Bu etkileyici Coprinopsis variegata inkcaps grubu, burada nazik izniyle gösterilen Doug Holland tarafından bulundu ve fotoğraflandı.
Saksağanlar - yani kuşlar - bazı insanlar tarafından kötü alametler olarak kabul edilir; Kuşların yumurtalarını ve genç kuşları yuvadan çalma alışkanlıkları, kuşları ötücü kuşları sevenler için onları pek sevmez. Saksağanlar hakkında eski bir çocuk tekerlemesi şöyledir: Biri keder için; Neşe için iki; Bir kız için üç; Bir erkek çocuk için dört, vb. Diğer birkaç versiyon daha vardır, üçüncü satırlarda varyasyonları vardır, ancak hepsi Keder için Bir'i korurlar ; Sevinç açma hatları için ikisi Saksağanlar ömür boyu çiftleşir ve bu nedenle bu kuşlardan yalnızca birini görmek, eşinin öldüğü anlamına gelebilir - biri keder için! Bir mantar baskını üzerinde iki (veya daha fazla) Saksağan Inkcaps'ı görmek gerçek bir zevktir, ancak en azından İngiltere ve İrlanda'nın çoğu yerinde nadiren görülür.
Toksisite
Shaggy Inkcap'in aksine, Magpie Inkcap'in zehirli olduğu bildiriliyor - belki de aralarındaki genetik mesafenin daha fazla kanıtı. Her durumda, bunlar çoğu bölgede oldukça nadir bulunan buluntulardır ve en iyisi başkalarının görmesi ve zevk alması için bırakılır.
Tanımlama kılavuzu
Kap
Olgunlukta Coprinopsis picacea'nın kapakları 3 ila 7 cm genişliğinde ve 7 ila 12 cm boyundadır; başlangıçta yumurta şeklindedir, çan şeklinde olur, kenarlar kararmadan ve ağızdan sulanmadan önce dışa doğru döner; kapak genişledikçe yamalar halinde ayrılan gümüşi beyaz fibrillerle kaplı çok koyu gri-kahverengi parlak zemin.
Burada gösterilen genç şapka henüz tam olarak genişlememiştir ve bu aşamada Shaggy Inkcap, Coprinus comatus ile karıştırılabilir .
Solungaçlar
Süslü ya da özgür, Magpie Inkcap'in solungaçları kalabalıktır, beyazdır, kırmızımsı bir renge dönüşür ve sonra siyezlemeden önce siyaha döner.
Kök
10 ila 20 cm uzunluğunda ve 0,7 ila 1,5 cm çapında, Magpie Inkcap Coprinopsis picacea'nın sapının yüzeyi beyaz ve pıhtıdır; gövde tabanı genellikle hafif soğanlıdır.
Sporlar
Elipsoidal, pürüzsüz, 13-19 x 9-12 um; merkezi bir mikrop gözenekli.
Daha büyük resmi göster
Coprinopsis picacea sporları , Saksağan Inkcap
X
Spor baskı
Siyah.
Koku / tat
Ayırt edici değil.
Habitat ve Ekolojik rol
Genellikle tek örnekler olarak veya küçük gruplar halinde iyi aralıklarla yerleştirilmiş Magpie Inkcaps, özellikle Kayın ağaçlarının altında ve daha seyrek olarak meşe altında olmak üzere yaprak döken ormanlık alanlarda görülür. İngiltere ve İrlanda'da nadir bulunan buluntulardır ve burada çoğunlukla alkali alanlarla sınırlıdırlar. Bazen onları, bir taşkın yatağının kenarında yaprak döken sert ağaç kalıntılarının toplandığı nemli, iyi gölgeli çayırlarda da buluyorum.
Mevsim
İngiltere ve İrlanda'da Mayıs'tan Kasım'a; daha sonra güney Avrupa'da.
Benzer türler
Beyaz lekelerin altında yatan parlak koyu kahverengi arka planı ortaya çıkarmak için başlığı genişlemeye başladığında, bu sevimli mürekkep kapağını başka türler için yanlış yapmak zor olacaktır.
Referans Kaynakları
Fungi tarafından büyülendi , Pat O'Reilly 2016.
Orton, PD ve Watling, R. (1979). İngiliz Fungus Flora: Agarics ve Boleti. Cilt 2. Coprinaceae: Coprinus . Kraliyet Botanik Bahçesi: Edinburgh.
Redhead SA, Vilgalys R, Moncalvo JM, Johnson J, Hopple JS Jr .; Vilgalys, Rytas; Moncalvo, Jean-Marc; Johnson, Jacqui; Hopple, Jr. John S (2001). Coprinus Pers. ve Coprinus türlerinin varlığı sensu lato. Takson (Uluslararası Bitki Taksonomisi Birliği (IAPT)) 50 (1): 203–41.
Mantarlar için İngilizce İsimler; İngiliz Mikoloji Derneği, 2013.
Mantar Sözlüğü ; Paul M. Kirk, Paul F. Cannon, David W. Minter ve JA Stalpers; CABI, 2008
Bu sayfalardaki taksonomik tarih ve eşanlamlı bilgiler birçok kaynaktan alınmıştır, ancak özellikle British Mycological Society'nin GB Checklist of Fungi'den ve (basidiomycetes için) Kew's Checklist of the British & Irish Basidiomycota'dan alınmıştır.