Her gördüğümde, en sevecen sesimi kullanarak seslensem de, korkuyla başını eğip, ilk bulduğu korunaklı yere kaçıyordu. Genellikle sabahları karşılaşıyoruz çünkü sahipleri, o saatlerde gezdiriyor köpeklerini. Sadece onları görünce neşeleniyor, zıplıyor, ince ince sesler çıkarıyor köpeğe ve sahibine. Bir zamanlar çok sevildiği, el üstünde tutulduğu belli. Şık bir tasması var. Bir zamanların beyaz, ipeksi tüyleri şimdi kirden griye dönmüş. Keçeleşmiş postu insanda okşama isteği uyandırmıyor artık Pamuk’un.
Bu sabah karşıdan spor giyimli bir kadın göründü. Kayışın ucunda Minnoşun kuzeni olması muhtemel güzel bir terrier ile geliyor. Yine deneyecek. Bu kez belki talihi güler, bir yuva edinir diyorum içimden. Alımlı, temiz yüzlü, vicdan sahibi birine benziyor güneş gözlüklü kadın. Peluş’un isteksiz, mecalsiz yürüyüşü açlıktan, hem de yaşlılıktan olabilir. Yine de hep olduğu gibi aşka gelip, son bir çabayla ileri atılıyor eski günlerdeki gibi. Ben de umutla yaklaşıyorum o güzel buluşmayı yakından görmek için. Kadın boş bulunuyor, kayış uzuyor ve işte kavuştular. Delicesine koklaşıyorlar… Kadın toparlanıyor bir anda, bağırıyor, kızıyor. Kayışı sert bir biçimde çekince, canı yanıyor, ama vazgeçmiyorlar. İkisi de tekrar birbirine kavuşmaya çalışıyor. Minnoş kadının bağırışları karşısında kendini yere atıyor. Biliyorum bu onun son numarası: Ayaklarını havaya dikti, oyun yapıyor, sevimli olmaya, yaranmaya çalışıyor olası sahibesine. Bu kez ana yüreği buna dayanamaz diyorum içimden.
“Gel kızım! Oynama sen o bitli kirloşla!”
Yavrusunu kucağına alıp kaçıyor öncekiler gibi.
Gidenin ardından bir süre bakıyoruz yine. Yarın yine deneyeceğiz.
Servet Şengül
Bunu paylaş:
Twitter üzerinde paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
Facebook'ta paylaşmak için tıklayın (Yeni pencerede açılır)
öyküServet Şengül
Yazı dolaşımı
Önceki Önceki yazı: Kuş Fanidir | Füruğ Ferruhzad
Sonraki Sıradaki Yazı: 2013 Dünya Şiir Günü Bildirisi
Bir Cevap Yazın	Cevabı iptal et
Parşömen'i e-posta ile takip et
Parşömen'deki yeni yayınlardan e-posta yoluyla haberdar olmak için e-posta adresinizi girin.
Diğer 716 aboneye katılın	
E-posta Adresi
Takip Et
Parşömende Ara
Arama:
Ara
Günün Çok Okunanları
Son Yazılar
45. Sedat Simavi Ödülleri açıklandı
Trendeki Yabancı’nın Aralık sayısı yayında
Dünya unutana (mı) kalır? | Nagihan Kahraman
Marquez: “Ben özümde bir gazeteciyim”
İçimizdeki Humolon Lupolon | Hakan Sipahioğlu
Varlık’ta dosya konusu: “Sanat Ekonomisi”
Twıtter
Tweetlerim
Instagram
Dünya unutana (mı) kalır? | Nagihan Kahraman
İçimizdeki Humolon Lupolon | Hakan Sipahioğlu
Türk edebiyatının büyük çınarı, edebiyatın hemen her türünde ölümsüz eserler bırakmış olan Melih Cevdet Anday'ı vafatının yıl dönümünde saygıyla anıyoruz.
Nazmi Özüçelik, Öz-Günlük'ünün otuzuncu kısmında Borges'ten, iyi şiirden, kötü şairden, Edip Cansever'den açıyor.