Yoga hocalığı statü ve sertifikasının insanlara dört ayda sunulduğu bir dünyada sekiz yıldır yoga öğrencisiyim.
Oku oku nereye kadar bu eğitimler, der durur babam.
Yine bir eğitimdeyim.
Sertifikam yok. Koltuğumun altında bilmem kaç saatim yok. Sahip olduğum bir okulum yok. Markam yok.
Bir tane hocam var. Bize sertifika vermeyi rededen. ”İçinizdeki bilgi sizin sertifikanızdır” diyen. Bizden bir aile yaratan ve o aile içinde kendimizi ve yoga bilgisini korumamızı sağlayan bir hocam var.
Onun yanında eğitimdeyim şimdi. Dünyanın bir yerinde.
Bize azla yetinmemizi salık veriyor. Az sayıda öğrenciniz olsun diyor. Öz olsun. İlişkiniz sahici olsun. Size baka baka eğitilsinler. Hocalık eğitiminiz onların yanında, karşısında duruşunuz olsun, diyor.
Yoga hocasıyım. Daha çok genç. Yolun çok başında. Çok iyi ellerde eğitilen. Azın çok demek olduğunu biliyorum.
Yoga, sadece yüreği ona doğru akana verilmesi gereken o değerli bilgi, televizyonlardaki bir eğlenceye dönüştü. Yoga dünyası sirk meydanı, yoga yapmak sirk cambazlığı. Hadi hop hop, kim daha iyisini yapabilir? Alkışlayalım onu!
Hayır ben size yoganın ne olduğunu yazmayacağım. Okuya okuya öğrenebileceğiniz bir şey değil zaten.
Hoca olunmaz, diyor hocamız.
Hoca doğulur.
Yogaya ya sevdalanırsınız, ya da size iyi geleceğini düşündüğünüz için, ihtiyacınız olduğuna inandığınız için onu hayatınızda ite kaka yaptığınız diğer şeylerin arasına katarsınız. Ona sevdalanmadan yoga yapmak müzik yapmadan gitar çalmaya benzer. Teknik olarak çalabilirsiniz ama müzik yapmadığınızı tecrübeli ve ince bir kulak derhal anlar.
Herkes anlar aslında. Derinde, duyguların, düşüncelerin, gölgelerin ötesinde bir yerde her birimiz, en meraksız, dünyaya, hayata karşı ilgisini tamamen yitirmiş olanlarımız bile sevdadan geleni ayırd etme kapasitesine sahibiz.
Yoga bilgisi kutsaldır. Karşılığı alınmadan verilmez. Karşılığı para olmak zorunda değildir, emek de olabilir. Yoga bilgisini kazanmamız gerekir. Teknik, teorik, felsefi metinler okuabilirsiniz. Metinleri baştan sona ezberleyebilirsiniz. Her sabah kendi kendinize kalıp da uygulamıyorsanız, okuduklarınız uçar gider. Bilgi yürekte yankı bulmadıkça hükümsüzdür. Geçersizdir.
İçinde yaşadığımız çağ kutsal ve değerli olanın içini boşaltmakta ve başka bir şey ile doldurmak ile meşgul. Pazarlanabilir, tüketilebilir, yeniden üretilebilir bir şey ile.
Herkes yoga yapabilir diyorlar. Ben doğrusunu söyleyeyim: Yoganın sahisini sadece onu ciddiye alan, ona saygı gösteren yapabilir. Sahici olanı öğrenmek için vakit, enerji, kaynak yaratanlara verilen bir bilgidir yoga. Herkes yapamaz.
Yoga bir eğlence aracı değil. Yoga duygularımızı kusacağımız bir kap da değil. Yoga topluca buluşup yapılan bir şey bile değil. Bir okulda, iyi bir hoca rehberliğinde öğrenilmesi ve tek başına uygulanılması gereken bir ilim. Yoga terapi de değil. Yoga sırasında veya sonrasında fiziksel, zihinsel, ruhsal olarak kendinizi iyi, sağlıklı ve şifa bulmuş hissedebilirsiniz. Bunlar yoganın yan etkileri, kendisi değil.
Nedir o halde yoga?
Bunca sözden sonra size bu sırrı vermeyeceğimi tahmin ediyorsunuz.
Ben bir yoga yolcusuyum.
Ben bir yoga hocasıyım.
Azın çok olduğunu bilen.
Yoluma çok öğrenci çıkacak.
Çok azı benimle kalacak. O çok az sayıdaki öğrenci özün sabırla, sebatla, tekrarla, yalnızlıkla, sükunet ve saygı ile bulunacağını bilecek.
Sertifikaları olmayacak, tek bir hocaları, koca bir yoga aileleri ve önlerinde uzanan bir tek bir yolları olacak.
Başka bir yola ihtiyaç duymayacaklar.
Azın çok olduğunu onlar da bilecekler…
MAVI ORMAN
Share this:
E-posta
Tweet
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
Related
Türkçe Yazılar, Yaşama Dair, Yogacambazlık, geleneksel yoga, hocalık, hocalık eğitimi, piyasa, sistem, Yoga	
Previous Article NE OLMUŞ YANİ?
Next Article Küçük Şeylerin Tanrısı
‘ben bir yoga hocasıyım’ için 28 yanıt	
Ozge Mürşide Ozdoğan 20/10/2011 / 12:43 pm
sizin yoga yolunuzdaki deneyimleriniz ve gözlemleriniz benim çok hoşuma gidiyor. yoga ile aranızdakiler..yoganın size fısıldıkları arada bağardıkları.. bu yazı çok kalabalık.
Cevapla	
zuhal başlık 20/10/2011 / 11:16 pm
selam defne çiçeği burnunda yoga hocasıyım.önümüzdeki hafta ders vermeye başlıycam.kayıt sayısını sordum, duyduğum cevap karşılğı ”az ya..” diye yorum yaparken buldum kendimi..dünden beri az ama öz olsun düşüncem senin yazınla pekişmiş oldu.sagol…..
Cevapla	
petek erim 20/10/2011 / 1:37 pm
ah Defne!!!! Aman yaa..kalbim eridi…
İyengar ise şöyle demiş: ‘Bir sürü insan yoga yapar ama gerçek anlamıyla yoga yolunda yürümek bir jiletin keskin sırtında yürümek gibidir ve bunu becermek inanılmaz derecede az sayıda insana nasip olur.
Cevapla	
ebru 20/10/2011 / 1:43 pm
var yaaaa… zamanlaman yine mükemmel… İçimi okuyorsun hocammmmmm…
Cevapla	
Çağlayan 20/10/2011 / 10:57 pm
Senin Yoga Yolu’nda yürümen de başlı başına kocaman bir ders zaten.
Bu minimalist yazış da damardan algılamayı sağlamışş
Thanks Defnecim
Cevapla	
ece esmer 21/10/2011 / 12:41 am
Mavi Orman’dan bana ders olanlar hala içimde. Bu yazının da bugün karşıma çıkması yine tesadüf değil. Çok teşekkür ederim hocam, lütfen hep yazın…
Cevapla	
Hergiz Ramok 21/10/2011 / 3:39 am
Sizi tebrik ediyorum..
Bir duygu, düşünce, hissediş bu kadar güzel anlatılamazdı.. 🙂
Böyle insanların varlığını görmek çok mutluluk verici..
İyiki varsınız..
Cevapla	
Anonim 21/10/2011 / 5:43 am
‘az’ın ‘çok’ olduğunu bilmek ne kadar da kıymetli bir kelime…. ben de 10 yıldan fazladır, 3 günlük kişisel gelişim seminerlerine gidenlerin eğitimci olduğu bir dünyada insanlara ve kendime yeni bakış açıları kazandırmaya çalışıyorum ve hala gidecek çook uzun yolumun olduğunu biliyorum. bu yol beni çok da heyecanlandırıyor.
‘insan öğrendikçe öğretmek ister ve öğrettikçe aslında hiçbir şey bilmediği gerçeğine geri döner’ demişti bir hocam. yazın bana bunu tekrar hatırlattı ve bu cümleyi seninle de paylaşmak istedim.
sevgiyle,
imge
Cevapla	
melin 26/10/2011 / 5:55 am
Defne senin gittigin yoldan gitmeye basladigimdan beri bircok sey yerine oturmaya basladi. Bu yol kimbilir daha nerelere gidecek, goturecek. Cok mutlu ve heyecanliyim. Cok minnettar. Hersey icin.
Cevapla	
Esra Cinsar Arslan 30/10/2011 / 12:41 pm
Gonlumdeki dile gemlis… Gönlüne Saglik Defne Suman
Cevapla	
Damla 16/06/2015 / 2:00 pm
öğrenciniz olabilir miyim?
Cevapla	
Kalemtıraş 18/06/2015 / 6:13 pm
Elbette Damla! 🙂
Cevapla	
Kalemtıraş 28/06/2015 / 7:01 pm
Elbette!
Cevapla	
Damla 28/06/2015 / 10:16 pm
Her zaman İstanbul’da değilsiniz değil mi? Nasıl ulaşabilirim size?
Kalemtıraş 28/06/2015 / 11:34 pm
Ekim’e kadar yurtdışındayım. defne@defnesuman.com‘dan bana yazabilirsin.
cansu 18/06/2015 / 11:08 pm
Yazınızı okuduğumda, sizin anlayabileceğinizi düşündüğüm bir sorum/sorunum var. 6-7 aydır yoga üzerine kafa yoruyorum. İnternetten çeşitli dillerde okumalar yapıp, süreli yayın abonelikleriyle başladım. Fiziksel hareketler buna eşlik ediyor ama dürüst olmak gerekirse en çok da düşünüyorum. Çok uzun zamandır istediğim halde bir salona gitmek ve destek almak gerektiğinden pratikten uzağa düştüm. Derdim ödeme yapmaktan kaçmak ya da zaman olmaması değil… Biraz okuduğumda, izlediğimde insanların yoga yapmayı bir ‘lifestyle’ gibi tarif etmeleriydi. Üstelik hemen yanına konforu, hijyeni ve daimi huzur arayışını koyan bir biçimde. “Çok iyi geldi” diyor insanlar biliyor musunuz? İyi bir şeyler yemiş-içmiş, masaj yaptırmış ya da terapiden çıkmış gibi… Salonlar özellikle bunu hedeflemeseler de, kendini ‘müşteri’ hisseden aldığı bilgiyi deneyimi ‘hizmet’ gibi görüp değerlendirmeye kalkan insanlarla olmanın benim kişisel deneyimimi olumsuz etkilediğini farkettim. Ben öğrenci olmak istiyorum ama müşteri olma fikri öğrenmemi geciktiriyor. Bunu farkettiğimden beri kendimi sakatlamak pahasına evde çalışıyorum. Evdeyken, yeni başlayan biri için hem sürekliliği sağlamak, hem de fiziksel olarak sakatlanmamak zor! Erken kalkan biriyim, en verimli saatlerim ‘yeni başlayanlar’ saatlerine uygun değil. Yoga bilgisine sahip kurumların iktidarına boyun eğip bir kursa gidip, onların programına uygun saatlere göre bedenimi zihnimi terbiye edip başlamaktan başka çare yok mu? Çünkü bu haliyle güvensizim, tıkanıyorum. Milli eğitim sistemini kabul etmek gibi tarif ediyorsan henüz zamanın gelmemiş olmalı, derseniz samimiyetinize güvenir bunu anlarım. “Bu durumda nereden başlamak lazım” sorularına standart bir yanıtınız varsa, copy paste de kabul…
sevgiler
Cevapla	
Kalemtıraş 19/06/2015 / 2:02 am
Sevgili Cansu,
Mesajınızı aldım. Size cevap yazacağım. Bana defne@defnesuman.com adresine boş bir mesaj yollar mısın?
Cevapla	
erkanulku 18/06/2015 / 11:51 pm
Beklediğim işaret geldi, teşekkür ederim.
Cevapla	
Kalemtıraş 19/06/2015 / 1:59 am
Hadi hayırlı olsun!
Cevapla	
nevrotik dervişe 19/06/2015 / 12:21 am
Uzun zamandır sizi gizlice takip ediyorum.Kitaplarınızı okudum.Arkası gelecek mi diye dört gözle bekliyorum.Yoga yapıyorum çünkü bana çok iyi geliyor.En büyük hayalim öğrenciniz olmak 🙂 Sonsuz saygımla Defne…İyi ki varsın…Namaste 🙂
Cevapla	
Kalemtıraş 19/06/2015 / 1:55 am
Insan sırf şu sizinki gibi bir mesaj için yazmaya gönül verebilir. Çok teşekkür ederim Nevrotik Dervişe! Siz de iyi ki varsınız!
Cevapla	
Anonim 19/06/2015 / 3:43 pm
Bu kocaman Egonla öğrencilik hep sürer…
Cevapla	
Kalemtıraş 19/06/2015 / 4:10 pm
Bu yorum beni can evimden vurdu! 🙂 Teşekkürler!
Cevapla	
Anonim 27/06/2015 / 11:16 am
Kismen katiliyorum, ego kismina… iyi egitildiginin altini cizerek, ben ben ben ve otekilerle dolu cumlelerle bence daha ogrencilik kivamina bile gelememis. Yoga yolunda guzellikler bulsun hanimefendiyi… Namaste…
Cevapla	
Damla 28/06/2015 / 10:56 am
Siz bu çok bilmişlikle hangi kıvamdasınız acaba? İnsanlardaki bu sertlik ve can yakma isteğinin altındaki duygu ne tam olarak? Kıskançlık mı? Anlamak zor.
Kalemtıraş 28/06/2015 / 6:59 pm
Teşekkürler Damla. İçerikten çok üslup kanadını kırabiliyor insanın. Üslup da bir alışkanlık aslında.
Anonim 20/06/2015 / 10:26 pm
Bir yoga egitmeni ariyorum.. Doğru bir frekans ile öğrenip deneyimlemek için.. Umarım bulabilirim. Artık ertelemek istemiyorum.
Yazinizi keyifle okudum. Bu guzel bilgiler icin ayrica teşekkürler.. Sayfalar size surukledi bir sekilde.
Cevapla	
Melike 26/09/2017 / 4:51 am
Sevgili en sevdiğim yazar, beş altı aydır kalabalık bir yoga grubunun öğrencisiyim, yolculuğa çok yüzeysel de olsa başlamış olmakta insana iyi gelen bir durum ancak hem mavi orman’da hem de bu yazında yogayla yeni tanışan birinin ,kendini yetersiz ve yanlış noktada hissetmesine neden olmuş olabilirsin, biraz kendimi kötü hissettirdi, beni mutlu eden yönlerinin aslında basit ve yüzeyde kalan kısmı olması.. tekrar tekrar okuyup düşüncem ☺
Cevapla	
Çağlayan için bir cevap yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Sosyalleşelim
Facebook
Instagram
Twitter
Goodreads
Kategoriler
Kategoriler Kategori Seçin Ayurveda English Ελληνικά Türkçe Yazılar Anı Atina Öykü-Edebiyat-Yazarlık Basında Diren İnsanlık Korona Günlerinde Yaşama Dair Yoga İstanbul Yazıları
Arşivler
Arşivler Ay Seçin Ekim 2021 (1) Eylül 2021 (5) Ağustos 2021 (1) Nisan 2021 (1) Mart 2021 (2) Şubat 2021 (1) Ocak 2021 (2) Aralık 2020 (1) Temmuz 2020 (1) Haziran 2020 (4) Mayıs 2020 (5) Nisan 2020 (4) Mart 2020 (15) Şubat 2020 (19) Aralık 2019 (1) Ekim 2019 (1) Eylül 2019 (3) Şubat 2019 (1) Ocak 2019 (4) Aralık 2018 (5) Kasım 2018 (3) Ekim 2018 (1) Eylül 2018 (1) Temmuz 2018 (1) Haziran 2018 (2) Mayıs 2018 (1) Nisan 2018 (3) Mart 2018 (2) Şubat 2018 (5) Ocak 2018 (8) Aralık 2017 (6) Kasım 2017 (4) Ekim 2017 (2) Eylül 2017 (1) Ağustos 2017 (2) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (7) Mayıs 2017 (4) Nisan 2017 (1) Mart 2017 (2) Şubat 2017 (1) Ocak 2017 (3) Aralık 2016 (2) Kasım 2016 (5) Ekim 2016 (1) Ağustos 2016 (5) Temmuz 2016 (2) Mayıs 2016 (5) Nisan 2016 (1) Mart 2016 (2) Şubat 2016 (1) Kasım 2015 (1) Ekim 2015 (2) Eylül 2015 (2) Ağustos 2015 (1) Temmuz 2015 (3) Haziran 2015 (1) Mayıs 2015 (2) Nisan 2015 (2) Mart 2015 (4) Ocak 2015 (1) Aralık 2014 (2) Kasım 2014 (1) Eylül 2014 (1) Temmuz 2014 (1) Mayıs 2014 (4) Mart 2014 (3) Şubat 2014 (4) Ocak 2014 (6) Ekim 2013 (4) Eylül 2013 (4) Ağustos 2013 (7) Temmuz 2013 (5) Mayıs 2013 (3) Nisan 2013 (2) Mart 2013 (1) Şubat 2013 (4) Ocak 2013 (15) Aralık 2012 (7) Kasım 2012 (7) Ekim 2012 (1) Eylül 2012 (3) Ağustos 2012 (4) Temmuz 2012 (3) Haziran 2012 (5) Mayıs 2012 (1) Nisan 2012 (2) Mart 2012 (1) Şubat 2012 (3) Ocak 2012 (2) Aralık 2011 (10) Kasım 2011 (4) Ekim 2011 (6) Eylül 2011 (11) Ağustos 2011 (11) Temmuz 2011 (14) Haziran 2011 (2) Mayıs 2011 (3) Nisan 2011 (3) Mart 2011 (4) Şubat 2011 (1) Ocak 2011 (5) Aralık 2010 (5) Kasım 2010 (4) Eylül 2010 (2) Ağustos 2010 (4) Temmuz 2010 (5) Haziran 2010 (1) Mart 2010 (2) Ocak 2010 (1) Ekim 2008 (1)