AKP’nin Rojava’ya yaklaşımı ve IŞİD 'e verdiği destekten dolayı sürecin bitme riskine girdiğini ifade eden KCK yetkililerinin açıklamalarına ilk yanıt, “Blöf yapıyorlar” diyen başbakan yardımcısı Akdoğan’dan geldi. Ardından, 28 Eylül tarihli akşam gazetesinden Turgay Güler ile yaptığı söyleşide Başbakan Davutoğlu; “ çözüm süreci Ortadoğu’daki tek başarı hikayesi. Bu noktada öyle bir aşamaya geldik ki geri dönüşün maliyeti yüksek olur" ifadeleri ile birinci açıklamayı desteklemiştir.
Barışacağı gücü muhatap almaktan uzak, kendi çalıp kendi oynayan bu yaklaşımın özlüce tanımı muhatapsız barıştır. Akdoğan’ın bülöf diye nitelendirdiği Rojava ve IŞİD şartı, aslında barışın düğüm noktasıdır. Bu düğüm çözülmeden bir başka maddeye geçmenin imkansız olduğu bilinmektedir. Ama Akdoğan için geçerli olan “devletin barışıdır” , muhatabı da buna tabi olmak durumundadır. Aksi halde bülöfcü olur.
Başbakanın veciz ifadesinde ifşa ettiği gerçek ise; Ortadoğuda yürüttükleri dış politikanın başarısız olduğunun ikrarıdır. İzlenen yanlış politikada ısrar edilmesinin faturası kalıcı barışın son bulması riskini içinde barındırmaktadır. Zira Kürt Özgürlük Hareketinin bütün kurum ve kuruluşları Rojava’nın barış sürecinin en önemli parçası olduğu gerçeğinde hem fikirdirler. Barış isteyen bir iktidarın bunu dikkate almaması düşünülemez.AKP iktidarının yürüttüğü politika muhatabı ile diyalog değil, " benim barışımda rol alacaksın" dayatmasıdır.
Havuç Sopa
30 Eylül tarihinde gerçekleşen Bakanlar Kurulu' nda süreci yakından ilgilendiren iki karar alınmıştır. Birincisi, terörü sonlandırmak için ne yapacağı muammalı komisyon ve bunun çalışmalarına ilişkin yasal düzenlemeler.
Başbakan yardımcısı Bülent Arınç’ın konuya dair açıklamasında; “ bu çalışmalara ilişkin esaslarda çalışma alanlarını, yapılanmayı başlıklar altında belirliyoruz. "Çalışma alanları"; zikrettiğim 6555 sayılı kanunun ikinci maddesinde belirlenmiştir. Sosyal programlar, ekonomik tedbirler, toplumsal destek ve sivil toplum çalışmaları, sorunun parçası olan aktörlerle temas, diyalog, eve dönüşler ve bununla birlikte sosyal hayata uyum çalışmaları başlığı altında kapsayıcı bir yapılanma ortaya konmuştur: Yapılanmada iki ayaklı çözüm süreci kurulu ve koordinasyon kurulları.
Kurulun üyeleri bizzat başbakan veya görevlendireceği başbakan yardımcıları. Adalet, İçişleri, Milli Savunma Bakanları ve MİT Müsteşarı. Her çalışma alanıyla ilgili sorumlu kurum ve kurullar belirlenmektedir.
Bununla yapmak istediğimiz şey, Meclis ’teki görüşmeler sırasında da açıkça ortaya konmuştu. Türkiye’nin müzmin bir sorunu olan terörü tamamen sona erdirmek. Zannediyorum ki 280 oyla Meclis’ten geçti. Çözüm süreci dediğimiz konuda da bundan sonraki aşamaların kanun çerçevesinde yürütülmesi, komisyon ve kurullarının çalışmalarını bu kanun çerçevesinde yürütülmesinin esasları belirlenmiş oldu.Bugünlerde tartışması yapılan "çözüm süreci bitti", şantaja yönelik konuşmalar bizim açımızdan geçersizdir. Hükümetimiz bu konuda ciddidir. Çözüm sürecinin başarıya ulaşması noktasında varlığını ortaya koymuştur. Asayişi bozan kısmen terör ve asayişsizlik konusunda acımasız davranışımız söz konusu olacaktır” şeklindedir.
Arınç'ın söylediklerinden anlaşıldığı gibi durum; tam bir havuç - sopa hikayesi. Benim barışıma tabi olursan havuç, değilse sopa seçeneklerinden seçenek beğenin.
Bu zaviyeden düzenlemeye baktığımızda, MİT’in koordinatörlügünde komisyona havale edilmiş bir düzenleme ile karşı karşıyayız. Adım atmak yerine komisyon kurmayı tercih eden Hükümet' in süreç konusunda yüzeysel bir görüş içinde olduğu, derinlikli bir stratejiye sahip olmadığı gayet sarih görünmektedir. Bakanlar kurullunun yaklaşımı meseleyi güvenlik çemberine içine hapis etmekten ibarettir. Zira,çözülmek istenen Kürt sorunu değil, bittirilmek istenen terördür sorunudur algısı bakanlar kurulunun mantığına sinmiş durumdadır.Bu da geleneksel nakaratın tekrar dışında bir anlam içermemektedir.
Hükümet' in barış politikası, tıpkı Türkçe bilmeyen Kürdün, gelen Türk misafirleri ile diyalog kurmuş olmak için öğrendiği Türkçe birkaç sözcükten ibaret gibidir. Hükümet de; terör, çözüm, süreç gibi üç sözcükten müteşekül bir derinlik içinde barışı kalıcılaştırmaya çalışmaktadır.
Türkçe bilmeyen Kürtler, genellikle misafir gelen Türkler ile diyalog kurmak için birkaç sözcük ezberlerler. Hoş geldiniz, nasılsınız, iyi mi siniz sözcüklerinden ibaret Türkçe konuşmanın ardından misafir alınmasın diye Türki bitti (Türkçem bu kadar anlamında) diyerek diyaloğu sonlandırmak zorunda kalırlar. Bütün öğrene bildikleri bu sözcüklerle sınırlıdır. Zira gündelik hayata daha fazlasına da ihtiyaç duymazlar.
İşte AKP’nin yaklaşımı da Kürtlere nasılsınız? İyisiniz Türki bitti den ibarettir. İki sözcükle kuruldu diyalog: Gelsin barış biçiminde seyrin devam etmesini istemektedir. AKP hükümeti de günlük hayata barışın dilini derinleştirmeye ihtiyaç duymamaktadır.
İkincisi; süresi dolan teskerenin uzatılması kararıdır.Peki teskere kime karşı uzatıldı. IŞİD ile problemi olmadığını defalarca açıklayan iktidarın, IŞİD’e karşı şimdilik bir operasyon gerçekleştirmeyeceği gün gibi ortadadır. Bu bağlamda Hükümet; iddia ettiği gibi Kürt sorununu çözmekte de kararlı ise asker kiminle savaşacak. Savaşacak düşman yoksa teskere ne işe yarayacak. İktidarın kendi içinde tutarlılıktan uzak yaklaşımları asıl senaryonun ne olduğunun ip uçlarını kendi içinde barındırmaktadır.
Hizbul Kontradan, IŞİD’e Uzanan Yol
1990’lı yıllarda Tansu Çiller Hükümeti'nin Kürtlere karşı kullandığı örgüt; Hizbu Kontraydı. Milletvekili dahil bir çok Kürt aydın ve aktivisti hedef alan örgütün hayli kabarık katliam dosyası vardı.Özellikle Kürt coğrafyasında JİTEM destekli eylemlere imza atan, Kürtlerin özgürleşme mücadelesine karşı devletin kurduğu ve yönlendirdiği örgütün işlevi bitince yine devlet eliyle etkisiz eleman haline getirilmişti.
Çillerin Hizbu Kontrası vardı, AKP’nin ise; IŞİD’i. AKP; IŞİD’in Rojava’da kalıcı olamayacağını biliyor. Rojava’da halkı olmayan bu çetenin işlevi; Kobani’ye girmesi, katliamlar yapması ve Rojava’yı müdahale yapılır kıvama getirmesindedir. Suriye’nin en güvenlikli bölgesinde kaos yaratarak tampon bölge olmasını zorunlu hale getirmesindedir.
Bu durumda tezkere; IŞİD’in saldırılarına maruz kalan Kobani kentine girmesi halinde yaşanacak katliamın sonunda kurtarıcı gibi Rojava’ya girmek için gerekecektir.Yani, IŞİD’in katliamları sonrası "sivilleri kurtarmaya geldik" biçimindeki işgal için. Ancak hangi ağdalı dil kullanılıyor olursa olsun, insanlığın hangi ulvi çıkarları gerekçe gösteriliyor olunursa olunsun bunun adı " işgal" olacaktır. Dolayısıyla bu hamle tarihte büyük bir savaşın miladı olarak anılacaktır.