Osmanlı İmparatorluğu'nda savaşlarda ya da akınlarda elde edilen esirlerden alınan devlet payını gösteren ve düzenleyen kanun. Sözcük Farsça penç (beş) sözcüğünden gelir. Osmanlılarda bu kanun I. Murat zamanında uygulanmaya başlanmıştır. Bu kanuna göre, ele geçirilen her beş esirden birine devlet el koyardı. Askerlik yapamayacak durumda olanlarla kadın esirlerden de belli bir vergi alınırdı.