(1931 Erzincan-1990 İstanbul), Şair ve yazar. Soyadı Seber'dir. Papirüs dergisini yayımladı (1960-1961 ve 1966-1970). "Üvercinka"da (1958) topladığı ilk şiir ve yazılarında bilinçli bir sentezci kimliği gösterdi. Attila İlhan, Cahit Külebi, yer yer Ahmet Muhip şiirinin en yüksek gelişme düzeylerinden yararlanarak, kendine özgü dil-sözcük oyunlarıyla yeni biçimler aramak istedi. Orhan Veli şiirinin, kendisine öykünenleri hemen ele veren yapısına sokulmaktan korkan kişilere yeni deneyim olanakları açtı. Daha sonra, biçim kaygısını bir yana bırakarak, insanı birtakım mekanik kurallar açısından görmeyen; çevresini, yaşam koşulları içinde özel ve genel durumlarını arayan, bu kaygılarla içtenleşen bir kimliğe ulaştı. Bu şiirlerini topladığı "Göçebe"de (1965) sağlam, başarılı tekniğiyle özgün duyarlıkların şairi oldu. İlk kitabı "Üvercinka" Arif Damar ile birlikte "Yeditepe" (1959), ikinci "Göçebe" (1966 TDK şiir ödüllerini kazandı. "Beni Öp, Sonra Doğur Beni" (1973), "Şapkam Dolu Çiçekle" (1976), "Günübirlik" (1982), "Sevda Sözleri" (bütün şiirleri, 1985), "Üstü Kalsın" (günlük, 1991), diğer yapıtlarıdır.