Prof. Dr. Kemal Üçüncü yazdı: Küçümsemek ve hakir görmek için söylemiyorum, Türkiye’nin önüne bir tartışma penceresi açmak amacındayım.
Gazeteci yazar Soner Yalçın son iki üç yazısında gayet nezih bir üslupla Türk siyasetine egemen olan fikri, entelektüel kuraklığı, yavanlığı ve boş sohbeti dile getirdi. Sağ olsunlar kimse üzerine alınmadığı için bir tartışma zemini oluşmadı. Onlar alınmadı ama ben yüreğim burkularak okudum. Sahi, gizli gizli Türkiye’yi yönetme heyecanına sahip bunca siyasi varken onların sürekli gülümseyen danişmentler ordusunun “neden incir çekirdeğini dolduracak bir siyasal vizyonları”, bir teorik perspektifleri yok? Var da biz mi bilmiyoruz! Neoliberalizm dışında bildikleri bir şey var mı? Misal, şirketlerle belediye yönetmenin neoliberal bir model olduğunu bunun kamucu, planlamacı “sol siyasete” kategorik olarak karşı olduğunu kime anlatabiliriz? Sağ belediyeler de şirketle yönetiyor sol belediyeler de. Kim sağcı kim solcu anlayabilene aşk olsun. Arada “Çav Bella ve Nazım şiiri” okumasalar! Kürt, Alevi, saz, otlu peynir folklorizmi saçmasalar, solculuk hepten gürültüye gidecek.
Küçümsemek ve hakir görmek için söylemiyorum, Türkiye’nin önüne bir tartışma penceresi açmak amacındayım.
Henüz kavramları, fikirleri, projeleri tartışma düzeyine gelememişiz. Ergen oğlanların sokak tartışmalarındaki sözel düelloları “siyaset” sanıyoruz.
YAŞADIĞIM CEMİYETE AYNA TUTUYORUM
Simgeler, semboller ve sloganlar, muhtevasız bir retorik gerçek tartışma zeminine izin vermiyor.
“Halk” diyor halk yok, “sol” diyor solu bilmiyor, “daağğva” diyor neyin davası belli değil anlattığı dümdüz “güveç”.
Bana kızıyorlar ama esasen ben yaşadığım cemiyete aynan tutuyorum, bir halk bilimci olarak bu insanları ve cemiyeti gözlemliyorum. Siyaset kurumu bizde kaynakları kontrol edip yakınlarla üleşme gayretinin ötesine maalesef bir adım geçememiş vaziyette. İhale kanunu, 21 B’ler her kesim için kendi zenginini yaratmanın araçları. Halk da bunu biliyor siyasi de ikisi de. Bana ne zaman sıra gelir beklentisiyle birbirine çaktırmıyorlar. Her iki taraf da beklenti ve algıyı yönetiyor ve her iki kesim de kaybediyor, toplamda ülke ve millet kaybediyor.
Mürayi bir zımni mutabakat var, bunu ifşa ediyorum.
Halk halk gibi, aydın aydın gibi siyasi olması gerektiği gibi olmalıdır.
Üniversiteler, sendikalar, büyük sivil toplum kuruluşları var ama yoklar gibi adeta.
PARTİLERE BAĞLI VAKIFLAR
Batıda ciddi devlet geleneklerinde farklı siyasal ve felsefi görüşlerden üniversiteler, vakıflar, bağımsız araştırma enstitüleri, onlarca rapor ve tez üreterek siyasal karar alma sürecindeki kurumları ve kamuoyunu aydınlatırlar.
Karar verici konumdaki insanlar ve kurumlar bir konudaki birbirinden farklı ve zıt yaklaşımları, ileri sürdükleri kanıtları ve bakış açılarını öğrenme ve bilgilenme imkânına sahip olurlar.
Örneğin Almanya'da bütün merkez partilere bağlı olarak faaliyet gösteren vakıflar var: CDU'nun "Konrad Adenauer Vakfı", SPD'nin "Friedrich Ebert Vakfı", CDU'nun "Hanns Seidel Vakfı", FDP'nin "Friedrich Naumann Vakfı", Yeşiller'in "Heinrich Böll Vakfı" ve Sol Parti'nin "Rosa Luxemburg Vakfı." Siyasi partilerin paylarına düşen hazine yardımının yanı sıra kendilerine bağlı çalışan bu vakıflar üzerinden de yüklü miktarda federal fon ve kaynak kullanırlar. Keşke bizde de böyle bir zorunluluk olsa.
Rusya’da Bilimler Akademisi, Petersburg Şarkiyat Enstitüsü, İngiltere’nin Chatham House’leri akademik kurumları hakeza Amerika’daki onlarca üniversite ve enstitü böyle işler.
BELEDİYELER VE DEVLET YÖNETİMİ
Türk devlet geleneği tarihsel olarak Tonyukuk’tan itibaren âlim bürokrat tipi üzerinden kendisini kurgulamıştır. Hiyerarşi ve liyakat esaslıydı. Modernleşme tarihimizde Maliye, Hariciye, Dahiliye, Harbiye, Tıbbiye, İlmiye sınıfları devlet yöneten sınıflardı. Devlet yönetme ehliyeti belli aşama ve tecrübelerle burada edinilirdi. 1961 anayasası sonrası Belediye seçimleri çok partili sistem içinde yapılmaya başlanınca devlet ve siyaset sınıfları arasına “belediyeden” yeni bir kadro eklendi. Batıda katılımcı demokrasinin beşiği olan belediyeler Türk idari sisteminin kara delikleridir, mutlaka ıslah edilmelidirler. Kaynak ve verimlik performansları felakettir. Şehirlerimizi büyük köylere dönüştüren bu yapıdır. Mühendis odaları, mühendisler taka tak mühürleri vurdu, imar müdürlükleri onayladı. Çok uzun yıllar belediyecilik teknik hizmetler konusuyla sınırlı kaldı. Belediyeden üst siyasete sıçramak pek rastlanılan bir şey değildi. Sayın Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile Belediyeden üst devlet yönetimine sıçrama sürecini çarpıcı bir biçimde yaşadık. Yakın dönem Türk siyasi tarihinin kuşkusuz en güçlü liderliğinin en büyük handikabı kendi sosyolojisinde devlet yöneten sınıfların ve bilgi üreten mekanizmalarının yetersizliğiydi. Şirket mantığıyla, belediyeden gelen kadrolarla devlet yönetmenin geldiği son noktayı gördük. “Zira tarla duvarı yapma” mantığıyla devlet idaresi bir değildir.
Devlette en üst düzeyde sorumlu amir “bana 30 genel müdür bağlı bunların ne zaman izin kullanır, ne yapar bilemem” diyemez. Hukuken de siyaseten de idare açısından da yanlıştır. Siz “CEO” değilsiniz. İta amirisiniz. Amir olan ve olmayan her şeyden mesuldür. Devlet yönetimi eğlence değildir.
TÜRK DEVLET TEŞKİLATINDA BÜYÜK BİR GEDİK AÇTI
Türk devlet teşkilatı ve siyasi geleneğinde kadrolar Maliye, Askeriye, Hazine, İlmiye, Dahiliye ve Hariciye’den pişerek, yetişerek gelir. Bir silsile vardır. O silsilede kaymakam nerede nasıl davranacağını bilirdi, çiçekli kravatı oduncu gömleğine takmazdı. Rical-i devlet kaset kapağı pozu verecek türkücü gibi üstten üç düğmesi açık gömlekle gezmezdi. (Siluetler hemen gözünüzde belirsin). Sürgülü yelekle basın toplantısı yapmazdı. Vali kabzımal profilinde olmazdı. Belediye başkanı bir yere bakmadan herhangi bir konuda 5 dakika konuşabilirdi. Cumhurbaşkanlığı Hükümet sistemi meratib-i silsileyi (hiyerarşiyi) yıkarak Türk devlet teşkilatında büyük bir gedik açmıştır. Hiyerarşi, kademeli denetim anlayışıyla hataları en aza indiren, süzen bir sistemdi. Bir gün devlet yönetme tecrübesi olmayan zevatı muhteremin bir büyük telefon, bir ince gözlükle “sizi kurtaracağım” diye sökün edeceği zaman değildir. Sosyal medyada ve basında örgütlü büyük çoğunluğu “ne yazık ki, yüksek öğretimli” bu vasatlık cehennemi Türkiye’yi boğuyor. Alkış tuttukları şeyin mahiyetinden habersizler. Kendileriyle beraber, halk yığınlarını da felakete sürüklüyorlar.
CHP yeniden devlet yönetecek kadroları yetiştirip Türk milletinin hizmetine sunmalıdır. Tarihsel misyonu bunu gerektir.
Sayın Kılıçdaroğlu açıklamalarında bu konuya büyük önem vermektedir.
SİZ NASIL VE KİMİNLE YAPACAKSINIZ
Dürüst ve ilkeli olmak beytü’l mala sahip çıkmak övünülecek bir haslettir. Türk devletini, yönetmek için gerek şarttır ama yeterli değildir! Başka meziyetlerinizin de olması gerekir. Halk o denli bunalmış ki, “hırsızlık yolsuzluk yapmasın yeter!” noktasına gelmiş.
Sadece AKP yapamıyor, “yanlış yapıyora” odaklı bir muhalefet Türkiye’nin devasa sorunları ve ihtiyaçlarını nasıl çözecek?
Siz nasıl ve kiminle yapacaksınız?
Sorun budur.
Koca koca adamlar iktidarın başarısızlık istatistiklerini sayıp dökerek siyaset yaptıklarını sanıyorlar. Gereklidir ama yeterli değildir.
Bu başarısızlık sizin başarılı olacağınızın kanıtı değil ki?
Çökmüş bir eğitim ve hukuk düzeni, müflis bir ekonomi, iç ve dış sorunlarla boğuşan bir ülkedeyiz.
Bunlara çözüm olacak hangi projeniz var?
Bilimsel yöntemle bakabilenler için “sadece kuru eleştiri”nin çıkış yolu olmadığı aşikâr.
İnşa edici, kurucu, yenilikçi pozitif bir siyasal dile ihtiyaç var.
Bu dil manav tezgahı önünde “marul çok pahalı” narası atan alt seviye avam politikacıdan çıkmaz.
Üretim ve tüketim ilişkilerini bilen ve tahlil edebilen, tüketimden ve üretimden gelen gücü bir araya getirip hem üreticiyi hem tüketiciyi memnun edecek modeli kuracak “entelektüel bir politik dil ve kadro” gerekir.
Türkiye’ye egemen cehalet üniversite mezunu orta kesim kadrolarca üretilip, yayılıp, pekiştiriliyor. Siyasi hayatı boyunca hiçbir sözü, tamamlanmış cümlesi olmayan, siyasinin, belediye başkanının çok iyi olduğunu Mehdi, bile olabileceğini bunlar yayıyor.
Tanı bunları ey halkım.
TÜRKİYE’NİN SORUNLARI ÇÖZÜMSÜZ DEĞİLDİR
Bu cehaleti entelektüel planda yenilgiye uğratıp etkisizleştirmek aydınların en acil görevidir.
Kılıçdaroğlu liderliğinde CHP ayırım yapmaksızın ehliyet ve liyakata dayalı Türkiye’nin akademik ve siyasi birikimini harmanlayarak “denk bütçeden, SGK açıklarının orta vadede sıfırlanmasına, tarım ve hayvancılığın yeniden ayağa kaldırılması için çözüm arayışında olduğunu gözlemliyoruz, kamuoyu detayları merakla bekliyor. 2020 yılı Türkiye’nin bütçe açığı 172 milyar lira. Bunun 150 milyarlık kısmını SGK açıkları oluşturuyor. Türkiye bu sorunu çözmeden yürüyemez. Uluslararası denetime açık şeffaf hesap verebilir özerk bir fon yönetimi, ithal ilaçların ve malzemelerin Teknokentlerde sanayi üniversite işbirliği modeliyle yerli üretimi, paket tedavi protokolleri, kayıt dışı ekonominin denetimi, tek elden satın alma yöntemiyle, kaynakların verimli değerlendirilmesi suretiyle 2 yılda bu açık sıfırlanabiliyor.
Türkiye gelişmiş müteahhitlik sektörüyle yakın coğrafyamızdaki komşularımızla işbirliği içinde enerji karşılığı döviz ödemeksizin takas sistemiyle büyük bir potansiyel yakalayabilir. Devlet teminat mektubu desteği sunarak destek olabilir, firmaların oradaki alacaklarıyla enerji alıp Türkiye’de TL olarak ödenirse dış ödemeler dengesi artıya geçer. Söz konusu ülkelerin (örneğin Türk dünyası ve Rusya, İran, Irak vb) sigorta sistemleriyle anlaşarak ileri teşhis ve tedavilerinin Türkiye’de yapılması bir diğer güçlü dinamiktir.
Çözümler hazırdır. Türkiye’nin sorunları çözümsüz değildir. Siyasi maharet bir kompozitör yaratıcılığıyla bu kadroları ve çözümleri “dar partizan anlayıştan uzak” ahenkli bir takıma dönüştürüp yönetebilmektir.
CHP, %65’lik sosyolojisi olan Atatürkçü sağ ve sol seçmeni Müdafa’â-yi Hukuk şemsiyesi altında Atatürk’te birleştirerek XXI. yüzyıl Türkiye’sini inşa edecek bir şansa sahiptir.
Prof. Dr. Kemal Üçüncü
Odatv.com
sorun AKP belediye siyaset soner yalçın iktidar chp kılıçdaroğlu Türkiye çözüm
0
WhatsApp ihbar hattı
905384066226
Haftanın En Çok Okunanları
Ankara'da deprem... Bakan görevden alındı
Ankara'da deprem... Bakan görevden alındı
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, "affını isteyen" Hazine ve Maliye Bakanı Lütfi Elvan’ı görevden aldı. Erdoğan, Elvan’ın yerine Bakan Yardımcısı Nureddin Nebati’yi Bakan olarak atadı... Nebati, TBMM Genel Kurulu'nda yemin etti.
Erdoğan'ın istediği para geldi
Avrupa Birliği, 1,5 milyon sığınmacının acil ihtiyaçlarının karşılanması için 325 milyon euroluk yardım açıkladı. Nakit yardımı, doğrudan sığınmacıların banka kartlarına yatırılacak...
AKP Gençlik Kolları Meclisi bastı... Mersin kaynıyor
Mersin Büyükşehir Belediyesi Meclisi'nin kasım ayı ikinci oturumu olaylı bitti. AKP'li Akdeniz Belediye Başkanı Mustafa Gültak'ın fitilini ateşlediği tartışmanın ardından AKP Gençlik Kolları Meclisi bastı.
İmamoğlu, Erdoğan'ın iki katı çıktı
Sosyal medya raporlama platformu BoomSocial Kasım 2021 sosyal medya ölçümlerini yayınladı. Yayınlanan etkileşim raporunda İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'a 2 kat fark attı...
Erdoğan'a operasyon yapan polis müdürü ile Bakan Soylu aynı karede
Kamu Yararına Çalışan Türkiye Polis Emeklileri Sosyal Yardım Derneği, İçişleri Bakanı Süleyman Soylu'yu ziyaret etti. Ziyarette Erdoğan'ın da yargılandığı Akbil soruşturmasını yürüten İstanbul eski Mali Şube Müdürü Ayhan Mimaroğlu da yer aldı.