Sebebi çok basit: İnsanlar okumayı sevmiyor. Altı, yedi tane paragrafı olan bir yazıyı okutmak çok zor bir şey. Ben o yüzden provokatif başlıklar, provokatif giriş cümleleri yazıyorum. Örneğin şöyle bir başlığın, yazarın sıkı takipçileri haricinde, hiç şansı yok: Türkiye’nin Siyasi Dinamikleri ve Acil Görevler. Maalesef “mal” bu. İnsanlar artık tvit veya keps okuyorlar. Kepsin de kalabalık olanını değil tenha olanını tercih ediyorlar.
Blog yazılarını Türkiye’ye sevdiren kişi acetobalsamico.blogspot.com adresinde yazılar yazan Sabah gazetesi spor yazarı Bülent Timurlenk’tir. O zamanlar onu deli gibi takip eden bir kitleyi oluşturuyorduk. Yaptığımız yoruma, bizi ciddiye alsın da cevap yazsın diye çok beklerdik. Çok uzun yazan (bir handikaptır) ama Alman futbolu ile ilgili bir numara olan Borges blog da çok iyiydi. Şu anda var olmayan, varken de aslında var olmayan soL gazetesi için röportaj yaptığım Flying Dutchman blog da kendisini okuttururdu.
Bütün bu futbol çılgınlığının yanında bir takım ilgi çekici bloglar da yok değildi mesela. Bunlardan biri de Pucca Günlük idi. Nasıl anlatmalı? Genç bir kadının genelde kadın-erkek meseleleriyle ilgili yazdığı komik, ilgi çekici, zekice şeylerdi.
Renkli kişi ilgi çeker.
Siyasal arka planı çok da önemli değildir. Önemli değil derken örneğin bugün bir Siyasal İslamcı asla renkli bir kişi olamaz. Sıkıcıdır. Bir MHP’liden gerçek bir entelektüel asla çıkamaz.
Pucca siyasal olarak ileri olmadığı her halinden belli ama yaratıcı bir yazardı hatırladığım kadarıyla.
O kadar meşhur oldu ki önce kitabı çıktı.
Sonra da bu kitabın filmini çektiler.
İşte “tiki kızın filmi” budur. “Hadi İnşallah” adlı filmden bahsediyorum.
Bu filmi izledim.
En başından söyleyeyim, vakit kaybı olarak görüyorum.
Filmle ilgili pek söylemeye değer bir şey yok bence.
Ben tiki kız ve Türkiye sinemasındaki komedi anlayışı ile ilgili bir şeyler söylemek istiyorum.
Önce yerli komediden başlayalım.
Sinema bana göre en etkili sanat dalıdır ancak en popüler sanat dalı olması sebebiyle –müzikle birlikte- piyasa ilişkilerine en çok bağlı olan sanat dalıdır. Toplumun en çok ilgi gösterdiği sanat dalıdır.
Dolayısıyla, sinema toplumla karşılıklı bir ilişkiye girmiştir. Toplum ne kadar ileriyse sinema o kadar ileridir. Toplum ne kadar ileriyse bir üst yapı kurumu olarak egemenler onu geri çekmek için sinemayı kullanırlar. Sinema hiç şüphesiz toplumu (veya bireyi) gerileten önemli bir araç olabilir. O kadar sık olmasa da ilerleten bir araç da olabilir.
Bugün nitelik olarak nasıl bir Türkiye toplumu varsa o toplumun sineması da kaliteyi yansıtır. Yerli filmlere, insanların milyonlar halinde izlediği filmlere bir bakın Türkiye toplumunu göreceksiniz. İstisnalar gerçekten de kaideyi bozmaz.
Bana göre Türkiye toplumunun kolektif olarak en ileri olduğu dönem 70’lerdir. Sol ne kadar güçlüyse toplum da o kadar ileri olur. 70’lerin komedi filmleri bu yüzden bu kadar hoşumuza gidiyor. Geçenlerde bahsettiğimiz Arzu Film ekolünden gelen “halkçı sinema” ve türevleri bu kaliteyi yansıtır. 80’lerin ortalarına kadar yani Türkiye toplumunu çürütme çabaları sonuç verene kadar nitelikli komedi bir şekilde devam etmiştir.
Sonrasında ise işimiz artık iyice azalan istisnalara kalmıştır.
Artık komedi filmleri sırtını, bir organı bir yere “koyma” eylemine veya boşaltım sistemine dayanıyor.
70’li yılların bilimsel sosyalist olmayan ama halkçı, toplumcu, dostlukçu, dayanışmacı filmleri gitti yerine üç kağıtçı, maço, uyanık, iş bitirici, “koyan”, sıçan, osuran filmler ve karakterleri geldi.
Sinemada durum budur. 5000 kişinin izlediği istisnalara takılmayalım lütfen.
Gelelim “tiki kıza”.
Kimdir tiki kız?
S harflerin telaffuz etmeyen kız mı? Napıyossuuunn diye ikinci tekil şahıs eklerini uzatan kız mı? Bunlar sadece biçimsel özellikler ve tam olarak tiki kızı yansıtmıyor. Bu kadar abartılı olmasa da bu konuşma tarzına sahip genç kadınlar her toplumsallıkta görülebilir.
Tiki kız bir ideolojidir.
Biçimsel özelliklerin hepsini geçelim.
Tiki kız kendisini geliştirme kaçkınıdır. Hazıra konmacıdır. Karnı ağrısın istemez hiç. Sorgulamak onun hayatında yoktur. Bir şeyden “sıkılıyorsa” yedi düvel bir araya gelse ona o işi yaptıramaz. Yaptığı her şey ona müthiş zevk vermelidir. O iş “fena sarmalıdır” yoksa hiç şansı yoktur. Bir şeyi elde etsin de bunu için dünyanın yanmasının bile bir sakıncası yoktur. Tembellik ve şımarıklık onun temel karakteridir. Aslında tanısak kötü bir insan değildir ama bu haliyle zararlıdır.
Bu yazıyı böyle bitirip de iki şeyi belirtmeseydim beni dövmeliydiniz.
Birincisi, tiki kızın tiki erkek versiyonu da vardır. Yani tikilik (ideolojik tikilik) kızlara mahsus değildir. Erkeler de yığınsal olarak bu tikilikten nasiplerini almışlardır.
İkincisi de tikilik bir sonuçtur. Birilerinin toplum mühendisliğini soncunda ortaya çıkmış, arzu edilen, politik bir olgudur. 12 Eylül’ü boşuna yapmadılar. AKP Türkiye’sinde biraz Nazım’ın şiirindeki gibi kabahatin çoğu değilse bile bir bölümü de ona aittir.
Gezi İsyanı’yla nasıl umut veren bir gençlik ortaya çıktıysa da fazla havaya girilmemeli, gelecek çantada keklik olarak görülmemeli; bizim görmediğimiz ulaşamadığımız mekanlarda nasıl bir gençliğin yetiştiği de merak edilmelidir.
İyilik mutlaka kötülüğü yenecektir ama kötülük epeyce uğraştıracaktır.
Not 1: Pucca bu tiki kızdan birkaç metre ileride bir insandır.
Not 2: Blogları az önce kontrol ettim de dükkanı kapatmış gibiler.
Not 3: Bir zamanlar her gün okuduğum yedi, sekiz tane; her gün yazdığım da bir tane blog vardı.
Not 4: Esra Ceyda kardeşler tiki kızın en abartılı örneği.
Not 5: “Kocan Kadar Konuş” adlı filmle ilgili övgüler duydum da bu filme yöneldim.
Bunu paylaş:
Paylaş
Tweet
Yazdır
WhatsApp
Bu yazı hadi inşallah, Sinema kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.	
← Maçın allahı
Kısa, provokatif yazı →
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak.
Yorum
İsim
E-posta
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Beni sonraki yorumlar için e-posta ile bilgilendir.
Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.
Arama:
Facebook Hesabım
baran.dogan.5209 kişisinin Facebook üzerindeki profilini görüntüle
Ben kimim?
Mesleğim İngilizce öğretmenliği olmakla beraber, bu sitenin İngilizce öğretmenliğiyle alakası yoktur. 2008 yılından beri blog yazarlığı yapıyorum. İlk başlarda sadece sinema yazıyordum. Sonra daha çok siyaset yazmaya başladım. İki, üç senedir ise (şu anda 2016'nın sonundayız) "her şeyi" yazıyorum. Sitenin üstündeki görselin altında yer alan sekmeler benim ilgi alanlarım ve bu alanlarda yazılar yazıyorum. Eski yazılarım, yeni yazılarım hepsi bu sitede olacak artık. Keyifli okumalar dilerim... Baran Doğan
Sinek İkilisi Ne Demek?
Sinek ikilisi, briçteki en değersiz kağıttır. "Sinek ikilisi muamelesi yapmak" gibi bir deyime malzeme olmuştur. Birisini önemsememek anlamındadır. Kendimle dalga geçmeyi sevdiğim için bu ismi tercih ettim.
Yazı Arşivim
Yazı Arşivim Ay seçin Kasım 2021 (1) Ekim 2021 (2) Eylül 2021 (2) Ağustos 2021 (1) Temmuz 2021 (2) Haziran 2021 (2) Mayıs 2021 (3) Nisan 2021 (3) Mart 2021 (4) Şubat 2021 (7) Ocak 2021 (2) Aralık 2020 (3) Kasım 2020 (5) Ekim 2020 (4) Eylül 2020 (3) Ağustos 2020 (7) Temmuz 2020 (5) Haziran 2020 (2) Mayıs 2020 (7) Nisan 2020 (7) Mart 2020 (7) Şubat 2020 (6) Ocak 2020 (6) Aralık 2019 (6) Kasım 2019 (6) Ekim 2019 (4) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (3) Temmuz 2019 (5) Haziran 2019 (2) Mayıs 2019 (3) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (5) Şubat 2019 (5) Ocak 2019 (6) Aralık 2018 (7) Kasım 2018 (5) Ekim 2018 (4) Eylül 2018 (8) Ağustos 2018 (7) Temmuz 2018 (9) Haziran 2018 (12) Mayıs 2018 (15) Nisan 2018 (8) Mart 2018 (12) Şubat 2018 (11) Ocak 2018 (6) Aralık 2017 (10) Kasım 2017 (10) Ekim 2017 (9) Eylül 2017 (14) Ağustos 2017 (6) Temmuz 2017 (3) Haziran 2017 (20) Mayıs 2017 (6) Nisan 2017 (6) Mart 2017 (10) Şubat 2017 (6) Ocak 2017 (20) Aralık 2016 (25) Kasım 2016 (1) Ekim 2016 (10) Eylül 2016 (17) Ağustos 2016 (9) Temmuz 2016 (4) Haziran 2016 (17) Mayıs 2016 (18) Nisan 2016 (6) Mart 2016 (6) Şubat 2016 (10) Ocak 2016 (12) Aralık 2015 (6) Kasım 2015 (9) Ekim 2015 (11) Eylül 2015 (13) Ağustos 2015 (11) Temmuz 2015 (5) Haziran 2015 (6) Mayıs 2015 (12) Nisan 2015 (13) Mart 2015 (8) Şubat 2015 (7) Ocak 2015 (10) Aralık 2014 (9) Kasım 2014 (16) Ekim 2014 (16) Eylül 2014 (6) Ağustos 2014 (6) Temmuz 2014 (11) Haziran 2014 (7) Mayıs 2014 (7) Nisan 2014 (8) Mart 2014 (6) Şubat 2014 (1) Ocak 2014 (7) Aralık 2013 (8) Kasım 2013 (7) Ekim 2013 (6) Eylül 2013 (6) Ağustos 2013 (8) Temmuz 2013 (12) Haziran 2013 (4) Mayıs 2013 (5) Nisan 2013 (7) Mart 2013 (8) Şubat 2013 (9) Ocak 2013 (7) Aralık 2012 (9) Kasım 2012 (4) Ekim 2012 (6) Eylül 2012 (5) Ağustos 2012 (15) Temmuz 2012 (19) Haziran 2012 (9) Şubat 2012 (1) Ocak 2012 (1) Aralık 2011 (5) Kasım 2011 (12) Ekim 2011 (10) Eylül 2011 (18) Ağustos 2011 (20) Temmuz 2011 (19) Haziran 2011 (19) Mayıs 2011 (13) Mart 2011 (1) Şubat 2011 (13) Ocak 2011 (12) Aralık 2010 (12) Kasım 2010 (21) Ekim 2010 (17) Eylül 2010 (15) Ağustos 2010 (12) Temmuz 2010 (14) Haziran 2010 (14) Mayıs 2010 (12) Nisan 2010 (9) Mart 2010 (7) Şubat 2010 (12) Ocak 2010 (13) Aralık 2009 (5) Kasım 2009 (7) Ekim 2009 (8) Eylül 2009 (12) Ağustos 2009 (12) Temmuz 2009 (11) Haziran 2009 (6) Mayıs 2009 (6) Nisan 2009 (10) Mart 2009 (16) Şubat 2009 (15) Ocak 2009 (39) Aralık 2008 (24) Kasım 2008 (15) Ekim 2008 (10) Eylül 2008 (14)