bir gudubetliktir tutturmuş durumda olan yazar. ölümden kıl payı yırttı bugün yine; mutlu mesut tütüncü mehmet efendi caddesindeki yaya yolundan tıngır mıngır bisikletiyle gidiyordu ki pat, küt, çatır, çutur sesler geldi; bir baktı ki yandan giden bir kamyon, zavallı yıllardır hayatına devam eden ağacı yardı. ağaç inildiyerek devrildi. eğer 30 saniye daha önce varmış olsaydı, o ağaç sevgili yazarın tepesine inecekti. bu kısa hikayeyi çekmek isterdim, tam da ilerisi için planlarım dolayısıyla kendimi takdir etmiş ve yüzümde saftirik bir gülümseme, hayata dair umutluluk hali vardı ki, bir anda yüzümden silinmiş olmalı; en son şöfere yuh bea diye bağırdığımı hatırlıyorum. şimdi ise ağaçları çok seven bir insan olarak ağaca üzülüyorum, yıllarca yaşa, emek et, o yaşa gel öküzün teki gelsin yıksın seni; belki sürgün verir yeniden bir şansı olur bu hayatta.
12.09.2011 01:29 ~ 01:31 oichi
5 entry daha
﻿
ekşi-sözlük
iletişim
şeffaflık raporu
reklam
kariyer
kullanım koşulları
gizlilik politikamız
sss
istatistikler
sub-etha
instagram
twitter
facebook
×
çerezleri (3. taraf çerezler dahil), sitemizin temel işlevselliğini sağlamak, kullanımınızın istatistik analizini yapmak ve içeriklerle reklamların kişiselleştirilmesi için kullanıyoruz. daha fazla bilgi