Oyunun kahramanı oyuncak değil çocuktur. Bu yüzden oyuncağın çocuğu yönlendirmesi değil çocuğun oyunu yönlendirmesi gerekir. Oyuncak pasif olursa çocuk hayal dünyasını hiçbir engele takılmadan genişletebilir. Buna ister pasif oyuncak diyelim, ister çocuk aracı nesnesi diyelim, bir oyuncağın olabildiğince basit olması çocukların bilişsel gelişimleri için çok önemli. Şöyle örnek verebiliriz: Çocuğun önüne bir boyama kağıdı verdiğimizde sadece daha iyi boyamayı hedefleyecektir beyni. Çünkü hayal edebileceği tek şey renklerle sınırlandırılmıştır. Ama boş bir kağıda kendi resim çizdiğinde boyutlar, formlar, renkler ve kompozisyon çocuğun ellerinde dans edecek, o evren kadar geniş hayal dünyası kendine sağlıklı bir akış bulacak. Bu yüzden bir çocuk özellikle istemedikçe bebek ve oyuncaklarıma ağız işlemiyorum ve yüz ifadesi vermiyorum.…