Doğrudan içeriğe git (Alt 1)Doğrudan bir alt navigasyona git (Alt 3)Doğrudan ana navigasyona git (Alt 2)
Logo Goethe Institut
Zypern
Schließen
Mein Goethe.de Account:
John George
Kurslarım ve sınavlarım Deutsch für Dich Benim e-kütüphanem E-bültenlerim Profilim Çıkış yap
Mein Goethe.de – Giriş yap
Kurslarım ve sınavlarım Deutsch für Dich Benim e-kütüphanem E-bültenlerim Profilim Giriş yap
Dil seçimi: tr
de - de el - el en - en tr - tr
Ana navigasyon:
Anasayfa
Almanca
Almanca
Almanca kursları
Online Kurslar
Lefkoşa’da
Baf’ta
Almanya'da
Almanca sınavları
Goethe-Zertifikat A1: Fit in Deutsch 1
Goethe-Zertifikat A1: Start Deutsch 1
Goethe-Zertifikat A2: Fit in Deutsch
Goethe-Zertifikat A2
Goethe-Zertifikat B1
Goethe-Zertifikat B2
Goethe-Zertifikat C1
Goethe-Zertifikat C2: GDS
TestDaF
Goethe-Test PRO: Deutsch für den Beruf
Danışma ve Bilgi
Ai̇le Bi̇rleşi̇mi̇
Sık sorulan sorular
Almanca öğretmek
Danışma ve hizmetler
Meslek içi eğitim
Konsept ve malzemeler
Yarışmalar ve etkinlikler
Ücretsiz Almanca çalışmak
Almanca için yaptıklarımız
“Okullar: Geleceğin Ortakları” girişimi
Alumniportal Deutschland
Europanetzwerk Deutsch
Neden Almanca öğrenmeli?
Kültür
Kültür
Projeler
Beuys100
New Stages Southeast
Berlinale Selection 2020
Yok Olan Duvar
WohnzimmerGedichte
Beethoven 250
Generation A = Algoritma
KunstRaumGoethe
Games and Politics
Crossing
Bauhaus Open House
Womanhood
First Films First
Hizmetçi Kadınlar ve Onların Paralel Dünyaları
Kıbrıs’ta
Hizmet
E-Kütüphane "Onleihe"
Açık Çağrılar
Çeviri desteği
Etkinlikler
Hakkımızda
Hakkımızda
60 Yıllık
Görevler ve hedefler
İletişim ve açılış saatleri
Çalışanlarımız
Basın
Basın açıklaması
Kariyer
Partnerler ve destekçiler
Görüşme
Rebecca Sampson, Fotoğrafçı
© Rebecca Sampson
Honkong’taki Endonezyalı ev-hizmetlilerini konu aldığı halde, fotoğraf projesi "Apples for Sale" sergisi Goethe-Institut Kıbrıs’ta büyük yankı uyandırdı. Bu uzak sayılabilecek konuya olan yakın ilgiyi nasıl açıklarsınız?
Büyük ilgi ve Goethe Institut Kıbrıs ile gerçekleştırdiğimiz güzel çalışma beni çok mutlu etti. Projemi Kıbrıs’taki Filipinli ev-hizmetlilerini konu alan Maren Wickwire’ın etkileyici filmiyle birlikte sergilemek fikri harika ve bu harika fikir, Goethe Institut’un yöneticisi Karin Varga‘dan geldi. Filmin buradaki başarısının sebebi, kesinlikle, ev-hizmetlilerinin Kıbrıs’taki durumuna olan bağlantısı. Honkong uzak olsa bile, göçmen işçilerin durumları birçok noktada benzerlik gösteriyor. Bazen anlaşmazlık yaratan bir konuya dolambaçlı yollardan yaklaşıldığında, bu daha kolay kabul edilebilir olabiliyor. Kadınlar kişisel hikayelerini resim ve yazıya dökerek anlattıklarından, sergi izleyiclere farklı perspektiften bakma imkanı sunuyor.
Honkong, Kıbrıs veya tüm dünyadaki ev hizmetlilerinin yaşamlarında benzerlikler olduğunu düşünüyor musunuz?
Çıkış noktası, yabancı bir ülkede göçmen işçi olarak para kazanmak için kadınların ailelerini geride bırakmaları. Bu, bütün dünyada çok benzerlik gösteriyor. Gittikleri yerlerde karşılaştıkları şartlar ise gerçek anlamda farklı. Küçük düşürme, aşağılanma, korunmasız olma ve istismar hemen hemen bütün ev hizmetlilerinin gündelik hayatlarının bir parçası. Honkong’ta şu anda en pahalı şehir olması açısından bir de aşırı bir yer sorunu buna ekleniyor. Kadınların bir çoğu dar bir matın üstünde, çamaşır makinalarının yanında veya koridorlarda uyumak zorunda. Şanslı olanlar, penceresi olmayan üç metrekarelik odalarda yatıyorlar. Ev hizmetlilerinin durumunun en sıkıntılı olduğu yerler Arap ülkeleri. Orada köleliğe benzer şartlar altında çalıştırılmalarının yanında, kötü muameleye uğrayanlarla ilgili sayılar tahayyül edebileceğinizin çok üstünde. Kıbrıs’ta hangi şartlar altında çalıştıklarını söyleyemem ama Kıbrıs‘taki 309 euro aylık maaş, Batı Avrupa’daki en düşük maaşlar arasında.
Dışardan birisinin, bu paralel dünyaya girebilmesi için gereken güveni kazanması ne kadar sürüyor?
Bu çalışmada, bu bir bakıma çok uzun sürdü. Çünkü Honkong’ta ev hizmetlilerinin evden kendi başına ayrılabilmelerine sadece haftada bir kez izin veriliyor - genelde Pazar günleri. Bundan başka işverenle aynı evde oturmaları gerekiyor ve eve kimseyi getiremiyorlar. Diğer taraftan da ama Endonezyalı kadınlar çok içten, meraklı ve beni çok çabuk kabul ettiler. Çalışmamın esas bölümü için dört ay oradaydım. Bu ilk başta çok uzun duyuluyor ama ben henüz kimseyi tanımıyordum ve ev hizmetlileriyle buluşabileceğim sadece 16 Pazar‘ım vardı.
Gözlem yapma ve acıya iştirak etme arasındaki ince çizgi bu çalışmada nerede kayboluyor?
Birçok çalışmamda salt gözlemci rolünden sıyrılıp, olayın bir parçası oluyorum. Özellikle yeme bozukluğu konusunda yaptığım çalışmamda durum tam da buydu. Apples for Sale’de bir çok rolü oynuyorum. Gözlemciyim ama aynı zamanda da kadınlar tarafından gözetleniyorum. Çekmiş olduğum her iki resimden birinin kadınlar tarafından çekilmiş bir karşılığı var. Endonezyalı ev hizmetlilerinin sosyal medya platformlarında beni çalışmalarım esnasında gösteren bir çok video paylaşılıyor. Topluluğun bu müthiş fotoğraf heyecanı, beni sık sık gözlemci pozisyonundan çıkarıp istemeden fotoğrafçı olmak zorunda bıraktı. Çünkü fotoğraf, kadınlara kendi gerçeklerini yaratma imkanı ve bunu sosyal medya aracılığıyla memleketlerine gönderme imkanı veriyor.
Günümüzde sanat ve fotoröportajı arası böyle bir proje, görsel paylaşımların en üst noktada olduğu bir zamanda hala nasıl bir etki yaratabilir?
Ben şahsen hala eskisi gibi resim ve yazının gücüne inanırım. Ama bu gücün etkisinin ne olduğunun cevabını izleyiciye bırakmayı tercih ediyorum.
Goethe-Institut Lefkoşa’da her yıl düzenlenen genç Alman fotoğrafçılar sergisi "Gute Aussichten" in açılışını yapmak için birçok kereler Kıbrıs’a geldiniz. Burada adada olmak size yeni projeler için yeni fikirler verdi mi?
Kıbrıs benim için çok özel bir yer. Daha beş yıl önceki ilk gelişimde adaya biraz aşık oldum. Larnaka yönüne uçağa her binişimde içimi heyecanlı bir coşku sarıyor. Kıbrıs‘ın birçok yüzü, farklı hikayeleri ve hissyatı var. Bir gün bir ‚artist in residence‘ programına katılsam, bu kadar ilham verici karşıtlıklar içinde nereden başlayacağımı bilemezdim.
Yazar
Christiane Sternberg
soruları sordu. Lefkoşa'da bir gazeteci.
Çeviri: Özge Tahiroğlu
Veri güvenliğine ilişkin bilgiler
Informationen zu
Social-Media-Diensten
Wir wollen Ihre Privatsphäre schützen
Eine Website, die solche Buttons enthält, übermittelt ohne Ihre Zustimmung personenbezogene Daten an die betreffenden sozialen Netzwerke. Der Button muss dazu nicht von Ihnen gedrückt worden sein. Das widerspricht den deutschen Datenschutzbestimmungen.
Um Ihre Privatsphäre zu schützen, verwendet das Goethe-Institut eine sogenannte 2-Klick Lösung. Diese wird in ähnlicher Form von zahlreichen Website-Betreibern eingesetzt und ist sehr einfach zu bedienen.
Artikel auf goethe.de weiterempfehlen
So funktioniert die 2-Klick Lösung: Wenn Sie sich auf goethe.de aufhalten, ist die Empfehlungsfunktion der Buttons als Standard inaktiv. Durch wenige Klicks haben Sie die Möglichkeit, das zu ändern:
1. Mit dem ersten Klick öffnet sich ein erklärendes Fenster.
2. Mit dem zweiten Klick können Sie Ihre Zustimmung geben, dass die Empfehlungsfunktion der sozialen Netzwerke aktiviert wird.