﻿ Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü! Kadınlar Uyanın! Harekete Geçin! Savaşın! - Kurtuluş Yolu
ANASAYFA
BAŞYAZI
MAKALELER
HABERLER
GÜNCEL
PDF ARŞİV
TARİHİMİZDEN
Devrimci Derleniş
Devrimci Mücadele
İLETİŞİM
KÜNYE
ANASAYFA
BAŞYAZI
MAKALELER
HABERLER
GÜNCEL
PDF ARŞİV
TARİHİMİZDEN
Devrimci Derleniş
Devrimci Mücadele
İLETİŞİM
KÜNYE
Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü! Kadınlar Uyanın! Harekete Geçin! Savaşın!
Anasayfa » HABERLER » Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü! Kadınlar Uyanın! Harekete Geçin! Savaşın!
HABERLER MANŞET
04.03.2021
A+
A-
Bu yıl 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’nün mücadele bayrağını, dünyamızı ve ülkemizi etkisi altına alan Koronavirüs salgını günlerinde dalgalandırıyoruz.
Küçük bir virüs dünya halklarına, buzdağının altında hep var olan ama Parababalarınca gizlenmeye çalışılan asıl büyük gerçekliği bir kez daha gösterdi: O da, başta Kadınlarımızı ve Çocuklarımızı çaresizlikler, yoksulluklar, acılar ve gözyaşları içinde bırakan, çalışan, üreten insanlarımızı İşsizlik ve Pahalılık cehenneminin kızgın alevlerinde cayır cayır yakan, İnsanlığı bir yük hayvanı haline getiren ve insan soyu için asıl öldürücü olan ve hayatın her alanında eşitsizlikler yaratan, içinde bulunduğumuz Sınıflı Toplum-Parababaları düzeninin olduğu gerçekliği.
Tam da Lenin’in 1921’de 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü dolayısıyla yaptığı konuşmada dediği gibi; “buz dünyanın bütün köşelerinde ve bucaklarında kırıldı.”
Evet, gerçek budur: Buz kırılmış, yol açılmıştır!
İşte açılan bu yollar ilmek ilmek kan ile, gözyaşı ile, direngenlik ile, tüm üreten ezilen sömürülen dünya halklarının mücadeleleriyle açıldı. Bu yolların içinde öyle bir yol var ki, yiğit 129 kadın işçinin bedenleriyle döşendi ve Tarihe kanla yazıldı.
Tarih 8 Mart 1857… Bundan 164 yıl önce bugün sözde demokrasinin(!) beşiği ABD’nin New York kentinde dokuma işçisi kadınlar “eşit işe eşit ücret” ve “8 saatlik işgünü” talepleri ile fabrikada direnişe geçerler. Kapitalizmin azgın çarkları içinde, o dönem köle gibi “gün ışığı” esasına göre 16-18 saat çalışan işçiler, 8 saatlik işgünü hakkını kazanmak isterler. Ama Parababalarının vahşi sömürü düzeni buna izin verir mi hiç?
Fabrikadaki New Yorklu dokuma işçisi kadınların üzerine Parababalarının azgın polisi ve işverenler tarafından kapatılan kapılar kilitlenir ve işçilerin dışarı çıkmamaları için barikatlar kurulur. Ardından çıkan yangından kaçamayan 129 kadın işçi yanarak hayatını kaybeder. Cesur, direngen 129 kadın dokuma işçisi, işverenler tarafından tıpkı bizim Ortaçağcı gericilerin 2 Temmuz 1993’te Sivas Madımak’ta yaptıkları gibi, diri diri yakılırlar.
Bugünlerde yasalarda kalsa da 8 saatlik işgünü hakkımız varsa, işte o, büyük ölçüde 129 Emekçi Kadının yanmayı göze alan mücadeleleri sonucudur.
Gerçek insanlar, insanlığı hayvanlık konağından çıkarıp insanlık konağına götürecek yolda mücadele verirken bedel ödeyenleri, hele de canlarıyla bedel ödeyenleri, asla unutmaz. Ve 1910’da 8 Mart, Clara Zetkin’in önerisiyle 8 Mart 1857’de katledilen bu kadın işçileri anmak ve mücadele günü olarak kutlanmak üzere 2. Enternasyonal’e bağlı Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı’nda, Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak oybirliğiyle kabul edilir.
Yani bugün, 8 Mart Günü, “Dünya Kadınlar Günü” değil “Dünya Emekçi Kadınlar Günü”dür.
8 Mart, başta Ortadoğu Halkları olmak üzere Dünya Halklarına kan kusturan, milyonlarca masum kadın ve çocuğun katliam fermanını yazan, eli kanlı AB-D emperyalistlerinin temsilcisi kadınların günü değildir.
8 Mart, yarattıkları sömürü düzeninde olanca lüks ve şatafat içinde yaşarken, işçi-emekçi kadın ve erkeklerimizi, İşsizlik ve Pahalılık cehenneminde inim inim inleten, onlara 2.825,90 TL sefalet ücretini reva gören, kadına yönelik şiddeti ve çocuk tecavüzlerini kılları bile kıpırdamadan aklayan, Finans Kapital ve Tefeci-Bezirgân sermayenin temsilcisi kadınların günü hiç değildir.
Fabrika cehenneminde cayır cayır yanan kadın işçilerimiz, çocuğuna bir parça ekmek bulamadığı için intihar eden onlarca kadınımız,
Çocuklarına çöpte yiyecek aramak zorunda kalan binlerce kadınımız,
“Sütüm yok. Çayla insanın sütü olur mu? İki günden beri tenceremde yemek yok. Komşularım bir tabak yemek getirecek de çocuklarım yiyecek” diyen Necla Bakırcı gibi binlerce kadınımız,
Bu gebermekte olan leş, itçil Parababaları düzeninde yaşama tutunmaya çalışan milyonlarca kadınımızla Finans Kapital ve Tefeci-Bezirgân Sermaye Sınıfına mensup kadınlar aynı koşullarda mı yaşıyor? Aynı şekilde eşitsizliklere mi tabi oluyor? Onlar da bu çaresiz analarımız-kadınlarımız gibi eziliyor, sömürülüyor mu?
Tabiî ki hayır!
Günümüzde tüm sınıflı toplumlarda insanlığın yarısı olan kadın, bir yandan insanlığın diğer yarısı olan erkekler tarafından ezilirken, bir yandan da işçi-emekçi erkeklerle birlikte Sermaye Sınıfı tarafından bir kez daha sömürülmektedir. Dolayısıyla Kadın bu düzende çifte sömürüye tabi tutulmaktadır.
Bu baskı ve sömürünün şiddet ve biçimi ülkeden ülkeye, teknolojik gelişim düzeyine, toplumun içinden geçegeldiği toplumsal sürece göre farklılık göstermektedir.
Türkiye’de Kadının Durumu
Ülkemizde hem iktidarları hem de muhalefeti belirleyen AB-D Emperyalistleri tarafından 2002 yılında iktidar koltuğuna oturtulan AKP’giller, Tarihin en gerici ve asalak sermaye sınıfı Tefeci-Bezirgân Sınıfının temsilcileridir.
Bu Ortaçağcı gerici sınıf Ortaçağ’ın karanlık günlerinin özlemi içindedir. Fıtratında kadın düşmanlığı vardır. Bu yüzden ülkemizi, kadınları ve çocukları Ortaçağ’ın karanlık günlerine götürmek, kadınları dört duvar arasına hapsetmek, Laikliği ortadan kaldırmak, kadını bir eşyadan daha değersiz, alınır satılır bir mal durumuna düşürmek isterler. Bunu yaparken de çok ince yollarla kadın bedenini bir cinsel obje aracı olarak kullanır ve sergilerler.
Tek tapındıkları: Para Tanrısı’dır. Yeter ki saray ihtişamları devam etsin ve küpleri dolsun. Bu uğurda her yol onlar için mubahtır. Kara halk yığınlarını Yezid-Muaviye dini ile afyonlarken Gerçek İslam’ı da kuşa çevirirler. İşte bu yüzden de yarasanın en küçük ışık süzmesinden korktuğu gibi bu Ortaçağcı gerici sınıf ve onları besleyen tüm gerici vakıf, dernek ve tarikatlar, kadın ve çocuklar başta olmak üzere İşçi Sınıfımız ve emekçi halkımızın yararına olabilecek, onlara az da olsa nefes aldırabilecek en küçük bir uygulamaya bile tahammül edemezler.
Tıpkı 2011 yılında imzaladıkları İstanbul Sözleşmesi’nden şimdilerde çıkmak için canhıraş çalışmaları gibi. Biz Kurtuluş Partili Kadınlar diyoruz ki, bir reform niteliğinde olan İstanbul Sözleşmesi bugün için uygulanmalıdır ama yetmez; devrim olmadan kadın sorunu çözülmez.
* Hiç unutulmamalıdır ki, AKP’giller’in iktidarında kadın düşmanlığı öyle büyük boyutlara ulaştı ki 2020 yılının dokuz aylık döneminde 369 kadın hunharca katledildi. (https://www.sozcu.com.tr/2020/gundem/274-gunde-369-kadin-olduruldu-6076800/.)
2021 yılının Ocak ayında ise 23 kadın öldürüldü, 14 kadın şüpheli şekilde ölü bulundu. (http://kadincinayetlerinidurduracagiz.net/kategori/veriler)
*Zaten Türkiye’de Covid-19 öncesinde ekonomik kriz döneminde artan kadın işsizliği ve istihdam kaybı Covid-19 salgını ile daha da vahim bir hal aldı. Kadınlar işgücü piyasasından daha hızlı çekildi ve kadın istihdamı daha hızlı daraldı. DİSK-AR’ın İşsizlik ve İstihdamın Görünümü Ocak 2021 Raporu’na göre Covid-19 etkisiyle geniş tanımlı kadın işsizlik oranı % 41’e ulaştı. İşgücü piyasasından çekilmek zorunda kalan dört duvar arasına -mutfak ile yatak odası arasına- mahkûm edildi.
*Bu süreçte okula gidemeyen milyonlarca çocuğun evde bakımını ve eğitimini üstlenmek ve ailedeki yaşlı- engelli ve özel gereksinimi olan bireylerin bakımını sağlamak amacıyla milyonlarca kadın işini, kariyerini -aldığı ücret ve iş güvencesi erkeklere göre genellikle daha az olduğu için- feda etmek zorunda kaldı ve ev içi köleliğe mahkûm edildi. Kısacası toplumsal bir görev ve sorumluluk olması gereken çocuk, yaşlı ve hasta veya engelli bakım hizmetleri kadınların sırtına bindirildi. Bu defa biraz daha katmerlenerek…
Peki şimdi tartıştığımız kadın sorunu sadece kapitalizm döneminde mi vardı?
Hayır.
Kadın Sorunu; bundan 10 bin yıl kadar önce başlamıştır.
“Kadının alt edilmesi, üretici güçlerin belirli bir gelişme aşamasında (Orta Barbarlık Konağının Sürü Ekonomisinde ya da Orta Barbarlığın Çoban Toplumlarında) kaçınılmazca ortaya çıkmış olan bir olgudur. 10 bin yıl önce (ortalama olarak) ilk kez görülmeye başlayan bir olgudur.” (Nurullah Ankut, Kadınların Kurtuluşu İşçi Sınıfının Kurtuluşundan Bağımsız Değildir, s. 23)
İşte o günlerden bugünlere kadının ezilmişliği katmerlenerek artmış ve yaşadığımız Sınıflı Toplumda kadın çifte sömürüye maruz bırakılmıştır. Görülüyor ki ekonomik güç yani üretim araçlarının mülkiyeti özel kişilerin veya bir takım ayrıcalıklı kişilerin elinde bulunduğu sürece, toplumda ezen ve ezilenler, sömüren ve sömürülenler olacaktır. Bu bir zorunluluktur; dolayısıyla da bugünkü dertlerimizin en önemli kaynağı bu kahrolasıca sömürü düzenidir. Yani Feministlerin iddia ettiği gibi sadece erkekler değildir. Sömürücü sınıfların içerisinde kadınlar da vardır. Yani bu sınıfsal bir meseledir.
“Bu insanlık dışı duruma son vermenin ilk adımı; Kadının sosyal hayatın her alanında en aktif biçimde rol almasını sağlamaktır. Kadın, ekonomik hayatta da siyasi ve entelektüel hayatta da erkeğe eşdeğer bir görev alacaktır. Yani ekonomik hayatta erkeğin hâkimiyetine son verilecektir. Kadınla erkek eşitlenecektir. Böylece de kadının aşağılanmasına yol açan (onu aşağılayan şartları devamlı üreten) mekanizma kırılmış-ortadan kaldırılmış olacaktır. Erkek egemen düzen, temeli ortadan kaldırılmış olduğu için yıkılmaya; kadın da hakkı olan saygınlığı yeniden kazanmaya başlayacaktır.
“Kafaları en çağdaş bilimle, demokratik ve laik kültürle donatılan Kadınlarımız, elbette sosyal hayatın her alanında aktif bir biçimde çalışmak isteyecek ve toplumda hak ettikleri yeri alacaklardır. Tabiî bu iş siyaset yapmayı da kendiliğinden içerir. Doğaldır ki bu alanda da erkeklerle yarışacaklardır. Böylelikle kurtarılmayı, yardım edilmeyi bekleyen ve uman; zayıf, güvensiz insanlar olmaktan çıkacaklar, en insancıl ideoloji sahibi kurtarıcılar, topluma yön vericiler de olacaklardır.
“Kadının Kurtuluşunun ikinci ve son aşaması da; toplumda on bin yıldan beri kökleşmiş olan, kadını aşağılayan geleneklerin, kültürün ve alışkanlıkların bütünüyle ortadan kaldırılması-silinmesiyle gerçekleşecektir.” (HKP Programı’ndan)
Hikmet Kıvılcımlı’nın deyimiyle “yarımız olan kadın”larımız, bütün yasak edilmiş güçler gibi, yeraltında, gizli, sağır, derinden derine işleyen güçlerinizi, enerjinizi, bağlılığınızı, isteklerinizi Halkın Kurtuluş Partisi’nin ön saflarında örgütlemeye çağırıyoruz.
“Dünün bilinmeyen milyonlarca köle kadınları, bugünün savaşçıları meydana çıkın” ve HKP saflarında ileri yürüyün!
Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü!
Kadın Erkek El Ele Kurtuluş Partisi’ne!
Şan Olsun 8 Mart’ı Yaratanlara!
Kurtuluş Partili Kadınlar
Tweetle
BENZER KONULAR
Erdoğan Bayraktar diyor ki; “işlediğim suçları itiraf ediyorum, bağımsız bir Savcı araştırsın, gerekirse Yüce Divan’a göndersin.”
AKP’giller’in Hukuk Bürosu da diyor ki “İtiraf iftira, dolayısıyla ortada...	
07.11.2021
Partimizden Kamu Kurumlarının başına çökerek onları sağan AKP’giller’e suç duyurusu
Birden fazla Kamu Kurumundan maaş alarak Halkın hakkını gasp eden...	
07.11.2021
HALKÇI HUKUKÇULAR Türkiye Barolar Birliğini, Baroları; kitlesel, etkin, kararlı, meşru-demokratik mücadele örgütlemeye çağırmaktadır
Bugün Değilse Ne Zaman? Değerli Meslektaşlarımız, Mesleki faaliyet ve hizmetlerimizin...	
07.11.2021
Tazminat hakları gasp edilen Yiğit Uzel Makine ve Neo Trend İşçilerinin Parababalarına ve Sarı Sendikacılığa karşı mücadeleleri Nakliyat-İş önderliğinde sürüyor!
Parababalarının azgın sömürü düzeninde hakları gasp edilen, Sarı Sendikacıların ihanetine...	
07.11.2021
Genel Başkan’ımız, Halkımızın yakıştırmasıyla “HKP’li Dayı” AKP’giller’i bir kez daha yargıladı!
İstanbul (Çağlayan) Adliyesi 48’inci Asliye Ceza Mahkemesinde dün (14.10.2021 günü)...	
07.11.2021
Doğalgaza zam üstüne zam, elektrik zammı da kapıda
Doğalgaza yine zam geldi. Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ’nin...	
07.11.2021
﻿
Arşivler
Arşivler Ay seçin Kasım 2021 (27) Ekim 2021 (18) Eylül 2021 (33) Ağustos 2021 (17) Temmuz 2021 (58) Haziran 2021 (34) Mayıs 2021 (18) Nisan 2021 (35) Mart 2021 (37) Şubat 2021 (12) Ocak 2021 (30) Aralık 2020 (35) Kasım 2020 (69) Ekim 2020 (14) Eylül 2020 (30) Ağustos 2020 (49) Temmuz 2020 (30) Haziran 2020 (26) Mayıs 2020 (20) Nisan 2020 (26) Mart 2020 (30) Şubat 2020 (31) Ocak 2020 (58) Aralık 2019 (36) Kasım 2019 (32) Ekim 2019 (18) Eylül 2019 (42) Ağustos 2019 (20) Temmuz 2019 (32) Haziran 2019 (17) Mayıs 2019 (18) Nisan 2019 (24) Mart 2019 (39) Şubat 2019 (17) Ocak 2019 (22) Aralık 2018 (29) Kasım 2018 (2) Ekim 2018 (5) Eylül 2018 (25) Ağustos 2018 (14) Temmuz 2018 (15) Haziran 2018 (5) Mayıs 2018 (57) Nisan 2018 (33) Mart 2018 (54) Şubat 2018 (21) Ocak 2018 (12) Aralık 2017 (3) Kasım 2017 (6) Ekim 2017 (53) Eylül 2017 (40) Ağustos 2017 (66) Temmuz 2017 (51) Haziran 2017 (43) Mayıs 2017 (35) Nisan 2017 (43) Mart 2017 (19) Şubat 2017 (52) Ocak 2017 (46) Aralık 2016 (47) Kasım 2016 (33) Ekim 2016 (52) Eylül 2016 (35) Ağustos 2016 (45) Temmuz 2016 (27) Haziran 2016 (61) Mayıs 2016 (41) Nisan 2016 (45) Mart 2016 (38) Şubat 2016 (39) Ocak 2016 (22) Aralık 2015 (24) Kasım 2015 (46) Ekim 2015 (35) Eylül 2015 (36) Ağustos 2015 (40) Temmuz 2015 (18) Haziran 2015 (58) Mayıs 2015 (36) Nisan 2015 (23) Mart 2015 (40) Şubat 2015 (38) Ocak 2015 (29) Aralık 2014 (26) Kasım 2014 (37) Ekim 2014 (39) Eylül 2014 (57) Ağustos 2014 (1) Temmuz 2014 (1) Haziran 2014 (1) Mayıs 2014 (1) Nisan 2014 (1) Mart 2014 (1) Ocak 2014 (1) Aralık 2013 (2) Ekim 2013 (1) Temmuz 2013 (1) Mayıs 2013 (1) Nisan 2013 (1) Aralık 2012 (1) Eylül 2012 (1) Mayıs 2012 (1) Nisan 2012 (1) Kasım 2011 (1) Temmuz 2011 (1) Mayıs 2011 (1) Aralık 2010 (1) Ekim 2010 (1) Eylül 2010 (1) Şubat 2010 (1) Ekim 2009 (1) Ağustos 2009 (1) Haziran 2009 (1) Mayıs 2009 (1) Şubat 2009 (1) Aralık 2008 (1) Mart 2006 (1) Şubat 2006 (1) Ocak 2006 (1) Aralık 2005 (1) Kasım 2005 (1) Ekim 2005 (3) Eylül 2005 (2) Ağustos 2005 (2) Temmuz 2005 (2)