Üç tutkum var mesleğimde; öğrenmek, yapmak ve yazmak. Kaynağım İnsan, insan kaynakları ve yönetim sanatı üzerine uzun yılların bilgi ve tecrübesini görüşlerimle harmanlayarak paylaştığım internet güncesidir. Güncenin ilk yazısı 2006 yılı tarihlidir.
HAKKIMDA
Kaynağım İnsan & Yazar Hakkında
Sitede Ara
Arama:
Kategoriler
Bilgi Sistemi – HRIS (8)
Eğitim (77)
Gelecek Tasarımı (54)
Haberler (110)
Hukuk (13)
İşveren Markası (11)
Kariyer Yönetimi (29)
Kaynağım İnsan Hangout (1)
Kaynağım İnsan TV (13)
Kişisel Gelişim (43)
Kitaplar, İK Blogları, Linkler (101)
Kültür & Çeşitlilik (29)
Martı Dergisi (9)
Mizah (17)
Mobbing (5)
Ödül Yönetimi (9)
Performans & Hedef Yönetimi (34)
Profesyoneller (41)
Seçme Yerleştirme (87)
Soru – Cevap (1)
Sorunlar (34)
Sosyal Medya (42)
Stratejik İK Yönetimi (62)
Videolar (73)
Yetenek Yönetimi (37)
Zirvedekiler (25)
Etiketler
BNC Turkey
Buluştrend
Emre Kavukcuoğlu
Engelliler
Eğitim
Eğitişim Kariyer Enstitüsü
facebook
Geliştrend
google
Hayatı Doldur
hedefler
insan kaynakları
işe alım süreci
iş görüşmesi
Kariyer Yönetimi
Kaynağım İnsan
Kaynağım İnsan TV
Liderlik
Linkedin
Martı Dergisi
Microsoft
Mini MBA
Mobbing
Motivasyon
Mülakat
mülakat soruları
Performans & Hedef Yönetimi
Performans & Hedef Yönetimi
Performans Değerlendirme
performans değerlendirme sistemleri
Simto Alev
SMART hedefler
Sosyal Medya
Sosyal Medya ve İK
Stratejik İK Yönetimi
Uğur Özmen
Yetenek yönetimi
Çalışma Çeşitleri
Özgeçmiş
ödül yönetimi
İK Metrikleri
İşe Alım
İşe alım & Oryantasyon
İşveren Markası
İş İlanı
friv
Yetenek Gerçekten Kıt Kaynak Mı?
Geçtiğimiz günlerde The Wall Street Journal’da Robert Cappelli imzalı bir makale okudum: Why Companies Aren’t Getting The Employees They Need? . Okuduktan sonra, hatta okurken bile ince ince güldüm. Zannedersiniz yazı Amerika Birleşik Devletleri’ni değil, Türkiye Cumhuriyeti’ni anlatıyor. İngilizcesi olanlar yazıyı hemen okusun, İngilizcesi yeterli olmayanlar içinse yazıyı birkaç cümle ile özetleyeyim:
Robert Cappelli diyor ki:
“ABD’li işverenler piyasadaki yetenekli insan açığından dert yanıp faturayı eğitim siteminin bozukluğuna, ülkeye nitelikli göçmen alınmaması gibi dış etkenlere kesip aynadaki kendi yansımasına hiç bakmıyor. İşveren, potansiyel adaydan hiçbir eğitime tabi tutulmadan pozisyona tümüyle hakim olmasını beklerken, böylesi nitelikli bir adayın maddi beklentisini karşılayı ise kabul etmiyor. Dolayısıyla nitelikli adaya istediği parayı vermek istemeyen işveren “piyasada nitelikli işgücü açığı var” söylemi ile aslında çoğunlukla hayali bir is piyasası manzarası yaratmaya çalışıyor.”
Cappelli yazısına şöyle devam ediyor:
“Amerikan firmaları görülüyor ki, artık çalışanlarına eğitim de vermiyor. Birçok firmadaki yönetici yetiştirme programları kaldırıldı. Hatta yeni işe alınan bir çalışanın ilk senesinde aldığı toplam eğitim saati bir elin parmak sayısını geçmiyor. İşverenler eğitim sisteminden dert yanarken, pek çok öğrenci iş ile ilgili uzmanlaşma kurslarına giderek kendilerini bireysel çabaları ile geliştirmeye çalışıyor. Birçok öğrenci genç ileride iş bulabilmek için hiçbir ücret beklemeden staj yapabileceği yer arıyor. ”
….
Cappelli yazısını işverenlere yetenek açıklarını kapatabilecekleri üç öneri ile bitiyor:
1. Öğrencileri eğitim alanları konusunda baştan yönlendirin, böylece eğitim masraflarınızı düşürürsünüz. Veya çalışanların serbest zamanlarında gidebilecekleri iş eğitimlerinin bedellerini karşılayın.
2. Yetiştirme Elemanı sistemini devreye tekrar alın, bu süreçteki yetiştirme elemanlarına düşük maaaş verin, masraflarınızı çıkartın,
3. Şirkette geliştirilen projeler vasıtasıyla ‘iş üstünde eğitim’ modelini hayata geçirin, çalışanları meslekleri haricindeki projelere atayarak uzmanlık alanları dışındaki farklı konularda da kendilerini yetiştirmelerini sağlayın.
…
Amerika’yı şimdi bir tarafa bırakalım …
Açıkçası Türk işverenlerin yetenekli insanı işe alma ve onu elde tutma konusunda başarılı olduğunu düşünmüyorum.
Yetenekli kişiye beklediği maaşı vermemek konusunda sonuna kadar ısrarlı bir yaklaşım söz konusu. İşverenler halen yetenekli insan istihdamını ve geliştirilmesini “yatırım” değil, “masraf” kalemi olarak kabul ediyor.
Ne zaman ki, işveren zihninde insana yapılan yatırım, ürüne/hizmete yapılan yatırımdan daha önemli olacak (çünkü o ürünü geliştirecek, değiştirecek, satacak, paraya dönüştürecek olan insandır), o zaman mevcuttaki manzaranın iç karartıcı rengi değişecek. Burada kanımca işverenin ayna karşısında insana dair kendisinde sorgulaması gereken tek kritik konu da “ölçemediğini, yönetemeyeceği” saptaması olacaktır.
Yayın tarihi 01 Kasım 2011 02 Kasım 2011 Yazar İpek AralKategoriler Yetenek YönetimiEtiketler Robert Cappelli, Yetenek yönetimi	
“Yetenek Gerçekten Kıt Kaynak Mı?” için bir yorum	
Geri bildirim: 3 YENİ HABER « hroad
Bir cevap yazın Cevabı iptal et
E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir
Yorum
İsim *
E-posta *
İnternet sitesi
Bir dahaki sefere yorum yaptığımda kullanılmak üzere adımı, e-posta adresimi ve web site adresimi bu tarayıcıya kaydet.
Yazı dolaşımı
Önceki Önceki yazı: İşteSosyal.com
Sonraki Sonraki yazı: İşe Alım Süreci Boyunca Neler Yapmalı? – 8 / İşe Alım Sürecinin Diğer İK Uygulamaları İle Etkileşimi