Uzun yıllar boyunca bel ağrısı hem işten kaybedilen günlerin önde gelen nedeni hem de tıbbi rehabilitasyonun önde gelen göstergesi olmuştur. Alman Hastalık Yönetimi Kılavuzunun (NDMG) spesifik olmayan bel ağrısı üzerindeki amacı, bu durumdaki hastaların tedavisini iyileştirmektir.
Yöntemler
NDMG’nin spesifik olmayan bel ağrısı üzerine güncel güncellemesi, literatürün sistematik incelemeler için sistematik olarak araştırılmasıyla elde edilen makalelere dayanmaktadır. Teşhis ve tedavi için önerileri 29 bilimsel tıp toplumu ve kuruluşunun ortak bir çabasıyla geliştirildi ve resmi bir konsensüs sürecinde onaylandı.
Sonuçlar
Öykü ve fizik muayene, altta yatan tehlikeli bir nedenden şüphe duymazsa, şu an için başka bir teşhis değerlendirmesi yapılmamaktadır. Pasif, reaktif önlemler sadece aktifleştirici önlemlerle birlikte alınmalı veya hiç alınmamalıdır. Semptomatik tedavi için ilaçlar kullanıldığında, hastalar mümkün olan en düşük dozda ve mümkün olan en kısa sürede en uygun ilaçla tedavi edilmelidir.
Sonuç
Genel bakım sürecinden bir doktor sorumlu olmalıdır. Hasta, hastalığının tüm seyri boyunca iyi bilgilendirilmeli ve düzenli fiziksel egzersiz de dahil olmak üzere sağlıklı bir yaşam tarzı benimsemeye teşvik edilmelidir.
Uzun yıllar boyunca bel ağrısı hem işten kaybedilen günlerin önde gelen nedeni hem de tıbbi rehabilitasyonun önde gelen endikasyonu olmuştur ( 1 , 2 ). Kas-iskelet sistemi hastalıkları, son yıllarda çalışma yeteneğinin kaybına bağlı olarak erken emekliliğin bir nedeni olarak sadece ruhsal bozukluklardan sonra ikinci sıradadır ( 3 ). 2010 yılında, Almanya’da ülke çapında zorunlu sağlık sigortası sistemine katılan tüm yetişkinlerin% 26’sı bel ağrısı nedeniyle en az bir kez tıbbi yardım istemiştir ( 4 ). Spesifik olmayan bel ağrısı ile ilgili Alman Hastalık yönetimi Kılavuzunun (NDMG) yeni güncellemesi ( 5) birçok yeni öğe içerir. Diğer şeylerin yanı sıra, psikososyal ve işyeri ile ilgili faktörlere daha fazla önem verilmektedir, çoklu görüntüleme prosedürleri önerilmemektedir ve erken multidisipliner değerlendirme önerilmektedir. Ayrıca, hem kılavuzun yatak istirahati yerine daha az yoğun tanı değerlendirmesi ve egzersiz için olanlar gibi olumlu önerileri hem de pasif önlemlere karşı tavsiye gibi olumsuz önerileri artık yüksek düzey kanıtlarla desteklenmekte ve kılavuz tarafından onaylanmaktadır. grubudur.
Görüntüleme
Akut veya tekrarlayan bel ağrısı olan öykünün ve fizik muayenenin hastalığın tehlikeli seyrini veya diğer ciddi durumları kanıtlamadığı hastalar herhangi bir görüntüleme yapılmamalıdır (??, [8, 9]). Randomize ve kontrollü çalışmaların (RKÇ) sistematik olarak gözden geçirilmesi, ciddi veya klinik olarak ciddi bir kanıtı olmayan akut veya subakut bel ağrısı olan hastalar arasında, üç ay veya 6-12 aylarda ağrı yoğunluğunun farklı olmadığını ortaya koymuştur. görüntüleme yapılmayanlara göre hemen görüntüleme yapılanlar (3 ayda standart ortalama fark [SMD] 0.11,% 95 güven aralığı [-0.29; 0.50]; 6. ayda karşılık gelen rakamlar, -0.04 [-0.15; 0.07 ]) ve 12 ayda 0.01; [-0.17; 0.19]); iki hasta grubuna aynı tedavi uygulandı ( 8). Bu veriler, akut bel ağrısı olan 65 yaş üstü 5239 hastayı içeren prospektif bir kohort çalışması ile doğrulandı: bir yılda, erken veya geç bir tarihte (yani daha az vs tanıdan 6 hafta sonra). SMD ve güven aralığı rakamları, düz x-ışınları için -0.10 [-0.71; 0.5]; manyetik rezonans görüntüleme (MRI) ve bilgisayarlı tomografi (CT) için -0.51; [-1,62; 0.60]) ( 9 ). Ayrıca, görüntüleme gereksiz tedaviye yol açabilir ve kronifikasyonu teşvik edebilir ( 10 ). Hasta bilgilendirme broşürleri bu konuda hekim-hasta iletişimine yardımcı olarak geliştirilmiştir.
Çoğu hasta 6 hafta içinde kayda değer iyileşme yaşar ( 11 ). Bel ağrısı, fiziksel aktivitelerini sınırlamaya devam eden veya kılavuza göre tedaviye rağmen kötüleşen hastalar için (efigure 2) ,tanısal görüntüleme endikasyonu 4 ila 6 hafta içinde yeniden değerlendirilmelidir (??, uzman görüş birliği [10, 12]). Halen çalışmakta olan bir hasta uzun bir süre çalışamazsa veya multimodal tedaviye başlamadan önce tanısal bir değerlendirme gerekliyse 2-4 hafta içinde erken değerlendirme gerekebilir. Kılavuzun yazarları, bir kerelik tanısal görüntülemenin, tarihin ve fizik muayenenin yanı sıra böyle bir değerlendirmenin parçası olarak haklı görüldüğünü düşünmektedir. Bununla birlikte, herhangi bir terapötik alaka düzeyi olmayan görüntülemeden kaçınılmalıdır. 4-6 haftalık ağrıdan sonra, doktorlar belirli bir somatik nedenin araştırılmasına hastanın ilk sunumundan daha fazla önem vermelidir. Bununla birlikte, kalıcı ağrısı olan hastalarda bile, hekim önce semptomların ve seyrin diğer risk faktörleri veya bireysel öykü tarafından açıklanamayacağını düşünmelidir. Mevcut kanıtlar kronik, spesifik olmayan bel ağrısı için rutin görüntülemeyi (örn. MRI) desteklememektedir (12 ).
Bir Alman sağlık sigortası taşıyıcısı olan AOK’un bilim bölümü olan WIdO tarafından talep verilerinin analizi, bel ağrısı olan hastaların% 26’sının 5 yıl içinde lomber omurganın iki tanısal görüntülemesine maruz kaldığını ve% 27’sinin ortaya çıktığını ortaya koydu. üç ya da daha fazla yaşadı ( 4 ). Değişmeyen semptomları olan hastalar, tedavi stratejisinde bir değişiklik yapılmasını gerektiren ilgili yapısal değişikliklerin beklenmesi için bir neden olmadığından, tekrarlanan görüntülemelere (??, uzlaşma) geçmemelidir. Bununla birlikte, semptomlar değişirse, görüntüleme endikasyonlarının yeniden değerlendirilmesi gerekebilir.