9 Haziran 2011 Perşembe günü Türkiye'nin küçük Millet Meclisi olan tüm illerinde eş zamanlı olarak düzenlenen basın toplantılarıyla kamuoyuna duyurulan “Milletvekili Adaylarından 10 İstek” metinleri için ilk adım yaklaşık üç ay önce atılmıştı. İllerdeki TkMM hamalları, kendi katılımcılarına boş formlar göndererek, 5 genel ve 5 yerel olmak üzere, en önemli 10 isteklerini belirtmelerini istedi. Formların toplanıp analizi ile o ilin sivil toplumunun kendi adaylarından 10 temel isteği ortaya çıkarıldı.
Bu “10 İstek” listeleri, 3, 4 ve 5 Haziran günlerinde yapılan TkMM toplantılarına konuk olan milletvekili adaylarına sunuldu ve görüşleri soruldu. Adaylar, benimsedikleri istekler için çalışacaklarına söz verdiler, aynı görüşte değillerse “muhalefet şerhi” koydular, yani “ya hep ya hiç” yapılmadı. Sonra da bu metinleri yerel medyanın tanıklığında imzalayıp verdiler. Önümüzdeki dönemde muhatabımız olacak olan birçok milletvekilleriyle dostluğumuz, böylece daha adayken başlatılmış oldu.
İkinci adım, illerden gelen listelerin yanyana getirilerek Türkiye çapında bir “10 İSTEK” listesi oluşturmaktı. Bunu da girişimin mutfağı üstlendi. (22 ilden toplam 282 sivil toplum örgütü veya meslek kuruluşundan gelen yanıtlar, %64’lük bir katılım demek oluyor ki, kabaca üçte iki, övünülecek bir oran değil.)
Hangi konunun en çok istek listesinde yer aldığını belirlemek zor olmadı. Ancak aynı istek farklı anlatımlarla dile getirildiği için bunu herkesin ortak paydasını oluşturacak bir paragraf haline getirmek doğrusu pek kolay bir iş değildi. Çaresiz, sorumluluğu üstlendik, umarız büyük çapta bir sürç-ü lisan olmamıştır.