Yazan:beyazsakura 26 Eylül 2021 6 Ekim 2021 Yazı kategorisi GenelEtiketler:a right start, Allah, Ankilozan spondilit, beginnings, contact, doğru başlangıçlar, doğru düşünce, happiness, hayatım, hoşgörü, iç savaş, iletişim, mutluluk, sevgi, sufizm, tasavvuf, the war inside me	
Başlamak mı? İşte bütün mesele bu… İşin en zorlanılan kısmı…
Bir işe ilk başlangıcı yapmak cesaret ve motivasyon istiyor, ancak bir işe ara verip 2. başlangıcı yapmak, gerçekten esaslı bir irade ve sebat istiyor. Bence ilk başlangıçtan daha zor, çünkü ben hep ara verince olaydan kopuyorum ve uğraşılarımda bu 2. başlangıcı hiç yapamadığım zamanlar oluyor.
Yazılarımda da biraz ara verdim maalesef, yazlıkta internetsizlikten dolayı olaydan koptum ve devamında da başka başka olaylar öncelik kazandı ve işte bu güne geldim. 🙂
Bu süreç hayatıma, daha doğrusu düşünce dünyama birçok yenilik kattı. ☘🌷
Öncelikle gördüm ki insanlar kendileri dışındaki insanları sadece kendi görüş açılarına ve beklentilerine göre değerlendiriyorlar. Bu değerlendirmenin de doğru olduğuna tüm kalpleriyle inanıyorlar ama aslında gerçekler hiç de öyle değil.
Birbirini değerlendiren ve ona göre tavırlar alan insanlarla yargılamadan birlikte olduğumda, tarafların aslında çok yanlış anlamalar içinde, zanlar içinde olduğunu ve aslında her iki tarafın da kendi çapında iyi niyetli davrandığını, kendince iyi olduğunu düşündüğü doğruları yaptığını gördüm. Öyleyse düşüncelerde iyiler ve doğrular gezerken, yaşananlarda neden düşmanlıklar gerçekleşiyordu?
Hep taraflı bir şekilde zanlarda bulunuyoruz (kendi tarafımızı tutuyorsak kötü zanlar, karşı tarafı tutuyorsak iyi zanlar söz konusu oluyor.) 😯 ve kendi aklımızca karşı tarafın düşüncelerini, niyetini, kalbini bilmeden onun hakkında hükümler veriyoruz, bu hükümleri verirken o kişinin olumsuzluklarına odaklanmış isek, bir de şeytandan yardım alıyoruz (ne kadar farkında olmasak da) ve sonuç; düşmanlıkların başlaması.
Yapılan en kolay başlangıç bu maalesef… Karşımızdaki ile çözüm odaklı bir iletişim yerine nefs ve şeytan ikilisi ile kurulan bir iletişim. Zaten şeytan da devamlı düşmanlıkları körüklemek istediği için onun ekmeğine bal-kaymak sürüyoruz.
Öyleyse ne yapmalıyız? Tasavvuf eğitimimde yıllardır kimse hakkında zanda bulunmamayı, hep başkalarının tarafında olmayı, başkalarının sahasında gezmemeyi, beklenti içinde olmamayı öğreniyorum ama hayata tam geçiremiyorum.
Anladım ki; başkalarının tarafında olabilmek için şu ihtimalleri değerlendirme kriterlerinin içine almalıyız:
❤ Öncelikle her bir insanın yaptığı işi doğru olduğunu düşündüğü için yaptığını ve bizim anlayamadığımız bir iyi niyetinin olabileceğini,
❤ Onun hayat tarzı ile bizim hayat tarzlarımız uymadığı için bizim bazı noktalarda rahatsız olabileceğimizi aklına bile getiremediğini,
❤ Her bir insanın büyüdüğü ortamlar farklı ve oralarda doğru-yanlış diye belirlediği kriterler de. Özellikle ailesinden aldığı kültür ve alışkanlıklar farklı olduğunda, yine bizi rahatsız eden davranışları tahmin bile edemediğini,
❤ Herkesin vücudu farklı hastalıklar yaşıyor, farklı ağrılar çekiyor. Kimisi de hiç hasta olmuyor. Birinin yaşadığı hastalığı, diğer kişi yaşamadığı için onu hiç anlamadığını, bu sebeple onun beklentilerini de tahmin edemeyeceğini,
❤ Ve karşı tarafın da hep kendi keyfini düşünen bir nefsinin ve ona da hep yanlışları telkin eden şeytanının olduğunu yani karşımızdakinin mükemmel olmadığını,
❤ Yetmez, tüm bu sebeplerden belki bizim de ona farkına varmadan rahatsızlık vermiş olabileceğimizi, bizim de mükemmel olmadığımızı.
Çözüm! Çözüm, karşı tarafla, bağırıp çağırmadan, karşı tarafa “Ben senden daha iyi biliyorum, senden daha iyiyim.” demeden veya bunu hissettirmeden, karşı tarafın yaptığı davranışın bizde uyandırdığı duygu ve rahatsızlığı anlatarak sadece konuşmak, ikna etmek. Yani iletişim, iletişim, iletişim…
Artık “etrafımdakilerin içinden geçen iyi düşünceler nedir, ben yanlış tarafları görmeye çalışmamalıyım” diye iç dünyamda bir çaba içindeyim. Tabi ki bu iç dünyamda bir savaş. Çünkü şeytan hep kötü yönleri görmem için uğraşıyor, nefsim “sen ondan daha iyisin, üstünsün” diyerek gazlıyor. Ama Allah en üstün yardımcı. O’ndan yardım istemeyi unutmadığım sürece doğru düşünceye ulaşıyorum. İşte bu sebeple doğru düşünceler, doğru kararlar ve doğru başlangıçlar için sadece ve sadece Allah’a sarılmak lâzım. 🌷 Ne dersiniz dostlar? 😉
Yeni başlangıçlar ve güzellikler, Allah’ın yardımı ile hep sizlerle olsun. 🙂
》》go to the end of the page for the translation 😉
Bunu paylaş:
Twitter
Facebook
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
Yazan:beyazsakura 26 Eylül 2021 6 Ekim 2021 Yazı kategorisi GenelEtiketler:a right start, Allah, Ankilozan spondilit, beginnings, contact, doğru başlangıçlar, doğru düşünce, happiness, hayatım, hoşgörü, iç savaş, iletişim, mutluluk, sevgi, sufizm, tasavvuf, the war inside me	