Öyle şehirler vardır ki; daha gitmeden âşık olursunuz, gittiğinizde ise ilk aşk misalı unutamazsınız. Kentin kokusunu içinize çektiğiniz andan itibaren bağlanırsınız o şehre. Gitme vakti gelse dahi gidemezsiniz, ruhunuzdan parçalar kalır şehirde. Heredot'un ‘’Yeryüzünde bilinen en güzel gökyüzü altına kurulmuştur.’’ diyerek methettiği Alaçatı da öyle oldu benim için. Âşık olduğum ve asla uyanamayacağım bir rüya olarak kaldı.
Sabah'ın ilk ışıklarıyla, İzmir yönünden Çeşme otobanına giriyoruz ve içimizde çocuksu bir heyecanla düşüyoruz Alaçatı yollarına. Kente girer girmez en yüksek tepesindeki eski taş değirmenler gözümüze çarpıyor. Cevantes ustayı anıyoruz, Donkişot'u ile birlikte. Bu taş değirmenler 19. yy'ın sonunda Rumlar tarafından un öğütmek için yapılmış. Şimdilerde ise etrafını heybetli rüzgâr güllerine bırakmış.
Anlatacak çok şeyi var ama susuyor Alaçatı, sessiz ve derin. ''Sen keşfet beni.'' diyor sadece. Eski taş sokaklarında koşmadan, ılgıt ılgıt esen rüzgârı saçlarını okşamadan, taş evlerinin içinde gezinip duvarlarına dokunmadan, sakızlı Türk kahvesinden içip kırk yıllık hatır bırakmadan; o anlatsa bile kendini, hissedebilir misin Alaçatı'nın ne dediğini?
Alaçatı ilk andan itibaren Arnavut kaldırımlı taş yolları ve nostaljik evleri ile kucaklıyor bizi. Büyük bir merakla adımladığımız Alaçatı sokaklarında köy kahvaltısı yapabileceğimiz hoş bir mekân arıyoruz. Kuş sesleriyle birlikte yol boylarına dikilmiş sıra sıra karabiber ağaçlarını takip ederken her yanı lavanta sekisi, hanımeli ve yasemin ile bezeli cumbalı bir taş evin bahçesinde buluyoruz kendimizi. Başta hepimizi mest eden naneli limonatamız olmak üzere, otelin bahçesinde yetişen hurma zeytini, domates, biber, maydanoz ve fesleğenden ev yapımı vişne, üzüm, incir ve sakız reçellerine; hatta köy ekmeklerinden günlük süt ve köy yumurtalarına, kadar soframızdaki her şey doğal lezzetler durağında olduğumuzu hatırlatıyor bize.
Kahvaltımızı bitirdikten sonra Alaçatı'yı biraz daha keşfetmek için bisiklet kiralamaya karar veriyoruz. Çift kişilik hatta ailecek sürebileceğiniz bisikletler de var. Fakat biz biraz özgürlüğümüze düşkün olduğumuz için tek kişilik bisikletlerden kiralamayı tercih ediyoruz. Sapsarı açan mimoza çiçekli Alaçatı yollarında gezinirken, uzaktan sakızlı kurabiyelerin kokusu iştahımızı kabartıyor. Sakız kokusunun dayanılmaz cazibesine karşı koyamıyoruz ve en sonunda kendimize Alaçatı'nın meşhur sakızlı kurabiyelerden alıp meydandaki kahvehanede bir çay molası veriyoruz.
Çivit mavisine boyanmış tahta sandalyelerimizi de alıp dost canlısı, yaşlı bir amcanın masasına yanaşıyoruz. Kurabiyelerimizi paylaşıp sıcacık bir sohbete dalıyoruz Alaçatı hakkında. Eskiden Alaçatı deniz kenarındaymış ve deniz çekilmeye başlayınca yerini bataklığa bırakmış. Daha sonra bu bataklığı kurutan Rumlar, bu eski taş evleri yapmış. Eşsiz mimarisiyle hala göz kamaştıran taş evlerin sırrı ise, evlerin kışın sıcak yazın ise serin kalmasını sağlayan ponza taşında gizliymiş. Önce beyaz olan ve yıllar geçtikçe sararan bu taş, aynı zamanda evlerin yaşını yansıtıyormuş. Ne kadar da ilginç aslında; hani yaşlanınca alnınıza kırışıklıklar çöker, saçlarınız beyazlar ya, tıpkı insanlar gibi bu evler de yaşıyor galiba.
Sohbetine doyum olmaz rengârenk Alaçatı insanının. Ama gezecek ve keşfedecek daha çok yer varken de durmak olmaz. Artık Alaçatı bambaşka bir boyut kazanıyor bizim için. Arnavut kaldırımlı eski dar sokaklarında gezinirken en genci 100 yaşında olan bu taş evlerin yaşanmışlıkları düşündürüyor insanı. Bunca geçen zamana inat, hala doğallığını korumakta ısrarlı masum bir kız çocuğu Alaçatı. Tutku, aşk, tarih dolu bu şehir, eteğinde kaç asır uyuttu kim bilir.
Kiliseden dönüştürülmüş olan Pazar Yeri camiinin bulunduğu meydandayız şimdi de. Şanslıyız ki günlerden cumartesi ve antika pazarında gezinme olanağı yakaladık. Türkiye'nin ilk antika pazarlarından olan bu pazara Anadolu'nun dört bir yanından getirilen çeşit çeşit antikalar, bizi zamanda yolculuğa çıkartıyor. Az ilerideki Cumartesi pazarında ise çevre köylerde yetiştirilen bin bir çeşit ottan, tamamı organik meyve ve sebzelere kadar birçok ürün tezgâhı süslüyor. Pazarcıların kendi bahçelerinden özenle toplayıp getirdikleri ürünlerinin yanı sıra, el emeği göz nuru iğne oyaları, mis gibi kokusuyla her yanı saran el yapımı sabunları, takı meraklıları için özel doğal taşları ve daha nicesiyle pazar yeri şenleniyor.
Bisikletlerimizi bu kez sahilden tarafa sürüyoruz. Dünyanın en önemli sörf merkezlerinden biri olan Alaçatı limanı bizi bekliyor. Piri Reis ünlü ‘’Kitab-ı Bahriye’’sinde Alaçatı limanı hakkında ‘’Rüzgârı eksiksiz, denizi yufkadır.’’ diyerek bundan 500 yıl öncesinde günümüz sörf tutkunları için bir yol gösterici olmuştur. Bitmek bilmeyen rüzgârı ve üç yanı kapalı sığ denizi sayesinde insanı adeta sörfe davet ediyor Alaçatı. Ve bütün sörfçüler kristal denizde kelebek misali rüzgârla dansın keyfini sürüyorlar.
Sakız Adası’nın feribotla Alaçatı limanına 45 dk uzaklıkta olduğunu öğreniyoruz. Fakat görmeyi çok istememize rağmen vize ve pasaportumuz olmadığı için gidemiyoruz.
Sahil turumuz devam ederken bir marina-kent projesi olan ''Port Alaçatı'' ilgimizi çekiyor. Dünya'da örneklerine pek rastlanmayan bu proje ile toprak kazınarak deniz içeri alınmış. Böylece tüm evlerin önüne deniz getirilmiş ve her evin önüne tekne bağlama olanağı sağlanarak adeta bir Venedik havası yaratılmış, daha ne olsun!
Gün batımını seyretmek Alaçatı'da bir başka güzel. Öyle güzel süslüyor ki bu şehri yelkenli sörfçüler. Gün batımında her biri yıldızlı bakışlarıyla göz kırpıyor bize, yine gel dercesine. Boncuk boncuk sakız damlayan ağaçlarının gölgesinde rüzgârın şarkısına eşlik ederek bisikletlerimizi tekrar Nostaljik Alaçatı’ya çeviriyoruz.
Dolu dolu geçen günümüzün sonunda acıktığımızı hissediyoruz ve şehre döndüğümüzde hiç tereddüt etmeden ilk gördüğümüz restoranda kurulup ege mutfağından lezzetler tatmak için sabırsızlanıyoruz. Ben tercihimi Alaçatı ile özdeşleşmiş kabak çiçeği dolmasından yana kullanıyorum. Zeytinyağı ile yapılmış bu çiçek dolmasının üzerine bir de limon sıkıldığında oluşan bu lezzet cümbüşüne hayır demek imkânsızlaşıyor. Tadı hala damağımda olan kabak çiçeği dolmasının üzerine sakızlı Türk kahvesi olmazsa olmaz.
Yemek sonrası Alaçatı' nın dar sokaklarında küçük bir akşam gezintisi yapalım diyoruz. Buram buram sanat kokan Alaçatı'nın her köşesinde sürpriz bir sanat galerisi bizi bekliyor. Çok özel takılar, resimler, heykeller, özgün keten koleksiyonları, özel seramik ürünler... Buradan hatıra olarak götürmek isteyeceğiniz bir şey mutlaka çıkacaktır. Sokaktaki müzik dinletisi ruhumuza işlerken, bütün benliğimizle hissediyoruz Alaçatı'nın coşkusunu.
Saçlarında çiçekler, boynunda taş gerdanlığıyla nazlanıyor Alaçatı. Tepelerden esen rüzgâr sokaklarının arasında ıssız bir şarkı söyleyerek dolanıyor aşkından. Belli ki deli rüzgâr asırlardır vazgeçemiyor Alaçatı’dan. Alaçatı ise sırtını dağlara dönmüş, kucak açmış hırçın denize. Nasıl da duruluyor Alaçatı’nın kolları arasında deniz, bütün dinginliğiyle başını omzuna yaslamış, huzur buluyor.
Bitmesini istemediğim bu rüyanın keyfini sürerken, bir hüzün kaplıyor içimi. Gitme vakti geldi işte. Rüzgârının sırtına binsem, yine de sonunda Alaçatı'ya gelsem. Gözlerimi kapatıyorum sadece, kanatlanıp uçmak benim elimde. Rüzgâr beni sürükleyecek... Bedenim uzaklaşsa da buradan, yüreğim hep burada, seninle kalacak Alaçatı!..
*Hürriyet Seyehat'in 10. yıl sayısına özel düzenlenen yarışma için yazılmıştır. Hayal ürünüdür, çok yakında balayı dönüşü gerçek yaşanmışlıklar yazılacaktır. Sevgiler :)
Beğendiysen paylaş o zaman :)
Facebook
Twitter
Google+
Pinterest
LinkedIn
yazan çizen: Seyyah Aile
Bunu E-postayla GönderBlogThis!Twitter'da PaylaşFacebook'ta PaylaşPinterest'te Paylaş
Etiketler: alaçatı, seyahat
17 yorum:
pelinpembesi 10 Temmuz 2013 23:21
bende geldim sana. ne iyi ettin,senden haberim oldum. daha çok görüşmek üzere:)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Seyyah Aile 11 Temmuz 2013 00:58
Hoş geldin sefalar getirdin :) Çok memnun oldum gelmene :) Ben öğretmenlikte yeni olduğum kadar blog dünyasında da çok yeniyim. Diyorum ya, öğrenecek çok şeyim var senden :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Adsız 17 Temmuz 2013 01:36
Ne kadar da şanslısınız.. Ne kadar güzel yerler görmüşsünüz.. Ve ne kadar güzel anlatmışsınız böyle.. Alaçatı'yı hep görmek istemişimdir. O kadar iyi anlatmışsınız ki, gitmiş kadar oldum valla :D
YanıtlaSil
Yanıtlar
Seyyah Aile 17 Temmuz 2013 01:39
Aslına bakarsanız Alaçatı'ya gitmedim henüz :) İnşallah ekim ayında eşim ile birlikte balayına gideceğiz. Bu yazdıklarım hayal ürünü diyebiliriz :) Ama gittiğim zaman yeni bir post daha yayınlamayı düşünüyorum, bakalım hangisi daha gerçekçi olacak :)
Bu arada beğeniniz için teşekkürler :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Unknown 19 Temmuz 2013 16:07
Bende geldim Alaçatı'ya gitmedim ama bende çok merak ediyorum inşallah nasip olurda giderim bende size Bozcaada'yı tavsiye ediyorum bence gidip görülmeli
Bloguma beklerim buyrun gelin :D
YanıtlaSil
Yanıtlar
Seyyah Aile 20 Temmuz 2013 18:34
Hoşgeldim bloguma :) Bozcaada'yı da çok merak ediyorum, bakalım kismet :) İnşallah görmek nasip olur :) gelirim tabii ki bloguna :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Unknown 7 Ağustos 2013 12:33
geçen yaz ve bu yaz alaçatıya gittik masal gibi gerçekten geçen orada bir taş konakda kaldık bu yaz çeşmede bir otelde ama geçen yaz kaldığımız yerden çok memnun kaldık bir daha ki yaz yine taş konakta kalacaz tavsiye ederiz face koçlu konağı diye bakabilirsin tavsiye ederim koçlu konağının albümlerinde küçük ege benim egem oğlum şimdiden sana iyi tatiller
YanıtlaSil
Yanıtlar
Seyyah Aile 8 Ağustos 2013 20:47
Gitmeyi çok istiyorum :) Benim için çok özel olacak :) Asla unutamayacağıma eminim.. Çok az zaman kaldı, çok sabırsızlanıyorum. Güzel yorumlarınız beni daha da heyecanlandırdı :) Çok teşekkür ederim :) Küçük egenizi de merak ediyorum, hemen bakacağım. Sevgiler.. :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
Gezi 14 Ağustos 2013 00:47
Alaçatı rüya gibi bir yer. Son yıllarda bakirliğini ve güzelliğini korumak için güzel projelere imza atılması çok hoş. Güzel anlatım olmuş.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Seyyah Aile 14 Ağustos 2013 19:02
teşekkürler, inşallah gerçeğini de görürüm :) Çok sabırsızlanıyorum, 2 ay kaldı :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
GÜLÜMSE YÜZÜME 16 Ağustos 2013 14:08
Bir solukta okudum.Ne sıcak ne akıcı yazmışsın, bugün ruh halim pek bir duygusal...
Bir hüzünlendim bir tebessüm ettim okurken ,bende çok istiyorum alaçatıya gitmeyi inşallah banada nasip olur.
YanıtlaSil
Yanıtlar
Seyyah Aile 16 Ağustos 2013 14:13
Çok teşekkür ederim güzel yorumların için :) Çok mutlu oldum beğenmene :) İnşallah gideriz :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
zeytinseda 19 Ağustos 2013 19:25
Hiç bir postu atlamadan pür dikkat okuyorum her bir yazını bir de balayı postunu okuyunca tanam işte bu dedim:)
Bende tatlı telaşlar içerisindeyim daha seneye ama şimdiden pek heyecanlı özellikle alaçatı konulu yazın süper olmuş. Orada nerede olacak tavsiye ettiğin bi yer varmı,? :)
YanıtlaSil
Yanıtlar
Seyyah Aile 19 Ağustos 2013 20:14
Henüz balayına gitmedik. Ama ben çok araştırdım Alaçatı'yı, gitmiş kadar oldum yani :) Bu yazımı Hürriyet Seyehat'in 10. yıl sayısına özel düzenlediği bir yarışma için yazmıştım. Alaçatı'daki yerimizi ayırttık ama henüz gidip görmediğim için olumlu ya da olumsuz bir yorum yapamayacağım. Ama şu kadarını söyleyeyim Alaçatı'daki 2 odalı butik oteller dahi çok güzelmiş. Ama güzelden kastım kişiden kişiye değişir, ben nostaljik olan her şeyi çok seferim. Sonuçta o evlerin her biri en az 150 yaşında ve bu bile heyecanlandırıyor beni :) Gittiğim zaman eminim daha çok söyleyecek şeyim olacaktır. 2 ay daha beklersen çok daha fazlasını öğrenebilirim :)
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yanıtla
İrfankarabuluT 26 Ağustos 2013 17:10
merhaba
Size minnettar kalmamak elde değil gezi yazınız ve özellikle sayfanız çook güzel olmuş
iyiki beni fakedip bulmuşsunuz.genellikle şiir ağırlıklı şair olduğumdan pek gezdiğim söylenemez. ve faceye bloğumu bağladığımdan ordan yazıları atıyorum. ve faceyede beklerim ama :(( bu aralar engellendim uzun bir süre devam edecek.
her yazının şiir tadında olması dileklerimle
saygılar
YanıtlaSil
Yanıtlar
Yanıtla
Unknown 23 Ekim 2014 17:46
Blogumuzda sana ödülümüz var .
YanıtlaSil
Yanıtlar
Yanıtla
Unknown 23 Ekim 2014 17:47
http://mutluannebabalar.blogspot.co.uk/2014/10/odulumuz-var.html
YanıtlaSil
Yanıtlar
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
♥Minik bebişiyle ilgilenen tazecik bir anne olduğum için yorumlara hemen cevap veremiyorum ama hepsini tek tek okuyor ve seviniyorum. Yorumlarınız benim için çok değerli, lütfen yorumlarınızdan beni mahrum bırakmayın..
Kocaman Sevgilerimle :) ♥
Canım İzleyicilerim
İnstagram
@seyyahaile
Google+ İzleyicileri
Beyaz Sır
Twitter
Tweets by seyyahaielm
Yazıyorum
En Son kim ne demiş?
Sevdiğim Bloglar
Çocuğumla Eğlenirken
Seyahatperest
Pelin Pembesi
Manyak Anne
Geziyorum Öyleyse Varım
Chedarella
Celebi Alper
Biyonik Kedi
Bebek ve Ben
© Sağ Tıklama Engeli
Blogger tarafından desteklenmektedir.
Tüm hakkı saklıdır. | Copyright Beyaz Sır © 2011-2016
Bu blogda bulunan bütün fotoğraflar ve içerik hakları, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu çerçevesinde, eser sahibi olan Gamze Beyaz'a aittir.
İçerikler yalnızca eser sahibinin izni ve kaynak olarak whiteglaze.blogspot.com adresine link verilmesi suretiyle kullanılabilir.