Uhud’un eteğinde Allah’ın yiğit kulları zalim putperestlerle amansız bir savaşın içindeydi. Mücahitler müşriklere karşı direniyor, oluk oluk kan akıyor, mümin kadınlar ise Medine’de Peygamberin mescidinde ellerini açmış zafer için dua ediyorlardı. Babalar, oğullar, kardeşler, amcalar ve dayılar Allah için çarpışırken, mümin kadınların yürekleri ağzında, heyecan ve merak içinde cepheden haber bekliyorlardı. Güzel bir haber, zafer müjdesi için, sevdiklerinin sağ salim geri dönmesi için gözyaşları dökülüyor, aksi bir haber gelmesi durumunda ise savaşmak için hazır bekleniyordu.
Hamne binti Cahş’ın da gözü kulağı Uhud’daydı. O Uhud’a ciğerparelerini göndermiş, yüreği onlarla Uhud’a gelmişti. O Efendimiz aleyhisselâm’ın halasının kızı, Abdullah b. Cahş’ın kardeşiydi.[1] Dayısı Hz. Hamza’yı şehit etmek için Uhud’a gelen özel katiller vardı. Kocası Mus’ab b. Umeyr ise İslam ordusunun sancaktarıydı.[2]Hamne sıkı sıkıya sarıldığı kızı Zeyneb’le dualar ediyor, tüm sevdiklerinin sağlığı için Rabbine yalvarıyordu.
Aniden bir uğultu yükseldi, şehir kaynamaya başladı. Savaşın kaybedildiği, Rasûlullah’ın şehit olduğu konuşuluyordu. Gök kubbe adeta Medine’nin üstüne yıkılmıştı. Gözyaşları, ağıtlar ve feryatlar semalara ulaştı. Hamne artık burada duramaz, çaresizce bekleyemezdi. Uhud’a doğru koşuyor, sevdiklerinden bir haber almaya çalışıyordu. Ensarın kadınları da yollara dökülmüş Peygamberlerinin durumunu öğrenmek istiyorlardı. Hamne Uhud’a geldi, yaralıları tedavi etmeye, gazilere su dağıtmaya başladı.[3] Sonra uzaktan yaralı hâldeki Efendimiz aleyhisselam’ı gördü. Medineli kadınlar sevinçlerinden ağlıyor, Allah’a şükrediyorlardı. Hamne de kim bilir nasıl sevinmiş, yüreği nasıl coşmuştu. Hemen Allah Rasûlünün yanına koştu.
Allah’ın Sevgili Elçisi, Hamne’yi görünce durdu.
“Ey Hamne, sevabını Allah’tan umarak sabret.” buyurdu.
Hamne’nin yüreği durdu, korkuyla “Kim için Ya Rasûlallah?” diye sordu.
“Dayın Hamza için.”
Hamne’nin sanki bir parçası koptu. Yüreği sızladı. Ama metanetini bozmadı. “Bizler Allah’ın kullarıyız ve yine ona döneceğiz. Allah onu affetsin, şehadetini mübarek eylesin.” dedi.
Efendimiz Hamne’ye bir daha baktı:
“Hamne, sevabını Allah’tan umarak sabret.” buyurdu.
Allah’ım, Hamne’nin imtihanı ne büyüktü! Bir daha sordu:
“Kim için Ya Rasûlallah?”
“Kardeşin Abdullah için.”
Uhud’un kahramanı, zalimlerin vücudunu parçaladığı, organlarını iplere dizdiği şehit, cennet yolunda dayısı Hamza’dan ayrılmamıştı.
Hamne’nin acısı ciğerini dağladı ama sükûnetini, metanetini kaybetmedi, yine aynı cevabı verdi: “Bizler Allah’ın kullarıyız ve yine ona döneceğiz. Allah kardeşimi affetsin, şehadetini mübarek eylesin.”
Allah’ın salih ve sadık kulu, kahraman mücahidi Sevgili Peygamberimiz, Hamne’ye bir daha baktı. “Hamne, sevabını Allah’tan umarak sabret.” buyurdu. Acı haber vermek kim bilir ne zordu.
O an dünya durdu. Uhud sustu. Hamne’nin artık dayanacak mecali kalmamıştı. Kalbi atmıyor, nefes alamıyordu.
“Kim için Ya Rasûlallah?” diye sorduğunda Efendimizin cevabı tüm Uhud’u ağlattı.
“Kocan Mus’ab için.”
Bir çığlık yükseldi göklere, “Vay başıma gelenler!” diye, dağlar taşlar Hamne’nin feryadına ortak oldular. İslam’ın sancaktarı, Medine’nin fatihi, Kureyş’in en yakışıklı en zarif delikanlısı, Hamne’nin kocası, Zeyneb’in babası şehid olmuş, Uhud’da toprağa düşmüştü.
Peygamber Efendimiz Hamne’nin feryadını görünce: “Kadının yanında kocasının ayrı bir yeri vardır.” buyurdu.[4] Hamne’ye ve yetim kalmış kızları Zeyneb’e dua etti.
Uhud’dan sonra nice kadınlar dul, çocuklar yetim kaldı. Peygamberlerinin önünde, zalimlerin karşısında etten bir duvar oluşturan kahraman mücahitler evlerinin ve çocuklarının değil Allah’ın dininin derdine düşmüş, sevdiklerini Allah ve Rasûlüne emanet etmişlerdi. Rabbim tüm şehitleri sonsuz cennetlerde sevdiklerine kavuştursun. Âmin.
[1] İbn Hacer, el -İsâbe, XIII, 291.
[2] İbn Abdülber, el-İstî’âb, IV, 1813; İbn Hacer, el-İsâbe, XIII, 291; Mehmet Aykaç, “Hamne binti Cahş”,DİA, XV, 497.
[3] Vâkıdî, el-Meğâzî, I, 249-250; İbn Hacer, el-İsâbe, XIII, 291-292.
[4] İbn Hişâm, es-Sîre, III, 104; Vâkıdî, el-Meğâzî, I, 291-292; Belâzûrî, Ensâbu’l-eşrâf, I, 438.
Yazar:
Mutlu BİNİCİ
Etiket:
Hamne binti Cahş
Musab b. Umeyr
Hz. Hamza
Uhud Savaşı
Mutlu Binici
Tweet
rihan's blog
Add new comment
Comments
Musab bin Umeyr (ra.) in hanimi Hz. Hamne (r.anha)
Submitted by Hasan Artirir- ... on Thu, 05/16/2019 - 16:37
Ne güzel bir konu ve ne güzel bir anlatim. Rabbim sahadetlerini kabül etsin.Bizleri desefetlerine nail eylesin. Tesekür ederim cok istifade ettik.
reply
Add new comment
Your name
Subject
Yorum *
What code is in the image? *
Enter the characters shown in the image.
Mutlu BİNİCİ
Mutlu BİNİCİ, aslen Erzincanlı olup 29.05.1974 tarihinde İstanbul’da doğdu.
1992 yılında Kadıköy İmam Hatip Lisesi’ni bitirdi.
...
Son Yazıları:
Yarım Kalmış Bir Hicretin Hikâyesi
Çürümüş Kemikleri Kim Diriltecek?
Peygamberimiz Ne Zaman Doğdu?
İlk Muhacir
Hayata Yeniden Başla
Yazarlar
Mutlu BİNİCİ
Yarım Kalmış Bir Hicretin Hikâyesi
Erol DEMİRYÜREK
Sevgiliyi Razı Eden Ödül (Şefâat-ı Rasûl)
Sinan Özyurt
Bir Kurtuluş Çağrısı: Ezan
tümü
Bunları Biliyor muydunuz?
Kur’ân-ı Kerim’de kendilerinden ağır bir söz alındığı bildirilen, sabır ve azmin sembolü beş peygambere Ulü’l Azm Peygamberler denilir. Ahzâb suresi 7. ayette isimleri zikredilen bu peygamberler...
tümü
Alıntı Bölümü
İkindi Namazının Sünneti ile İlgili Hadisler
Peygamber Efendimiz ikindi namazının sünnetini nasıl kılardı? İkindi namazının sünneti kaç rekattır? İkindi namazının sünneti hakkında hadis-i şerifler.
yazının tamamı / diğer yazılar
Ashâbın Dilinden Peygamberimiz
Çocukları Çok Severdi
"Küçüklerimize şefkat etmeyen bizden değildir." buyuran sevgili Peygamberimiz, kız-erkek ayırımı yapmaksızın çocuklara olan sevgi ve şefkatini çok çeşitli şekillerde ve her fırsatta en nezih biçimde göstermiştir. Anne ve babaları, büyükleri de daima çocuklara karşı anlayışlı olmaya davet ve teşvik etmiştir.
yazının tamamı / tümü
Fıkıh Bölümü
* Üzerinde kaza borcu olan kimse nafile ibadet yapabilir mi?
* Kur’ân-ı Kerim’de kabir hayatından bahsediliyor mu?
* insanların mahşerde hesaba çekilmelerinden önce kabirde nimete erdirilmelerinin veya azaba uğratılmalarının Allah’ın adaletine ters olacağını iddia ediyorlar (!) Bu konudaki hakikât nedir?