Asıl adı Abbas Yılmaz olan âşık, şiirlerinde Abbas mahlasını kullanır. 1950'de Sivas'ın Ulaş ilçesine bağlı Acıyurt köyünde dünyaya gelmiştir. Babası Abdüssamed Bey, annesi Mevlüde Hanım'dır. Ekonomik anlamda sıkıntılı bir çocukluk geçirir. Ailesi geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlar. İlkokulu köyünde Acıyurt İlkokulu'nda tamamlar, ancak sonrasında öğrenimine devam edemez. Ailesinin tarım ve hayvancılık işlerine yardım eder. Hâlen bu işle geçimini sağlayan Abbas Yılmaz, Acıyurt'ta ikamet etmektedir (Kaya 1999: 87; Yıldız 2003: 319; Kaya 2009: 138).
Abbas Yılmaz, şiirle ilgilenmeye yirmi iki yaşında 1972 yılında başlar. Sazı iyi derecede çalabilen Abbas, irticalen şiir söyleyemez. Klasik âşıklık geleneğinin uzağındadır. Rüya görme, bade içme, hikâye tasnif etme gibi unsurları haiz değildir. Herhangi bir usta çırak ilişkisinden de geçmemiştir. 19. yüzyılın önemli âşıklarından Narmanlı Sümmanî'yi beğenir. Yüzden fazla şiiri vardır, ancak bunların pek çoğunu yazmadığı için unutmuştur. Şiirlerinde mahlas olarak adını kullanır (Kaya 1999: 87; Yıldız 2003: 319; Kaya 2009: 138). Şiirlerinin nazım birimi dörtlüktür. Hece ölçüsüyle şiirlerini kurgulayan Abbas'ın en çok kullandığı nazım şekilleri koşma ve semaidir. Döner ayaktan ziyade tek ayağı tercih eder. Bu da onun şiirlerinde kolaycı bir yol izlediğini gösterebilir. Şiirlerinin muhtevası daha çok çektiği sıkıntılarla ilgilidir. Felekten şikâyet, yoksulluk gibi husuları şiirlerinde işlemiştir.