teoman bey de pek kullanir oldu ruhi bey metaforunu.. ama kaynagindan bahsetmiyor pek.. kaygilandirici..
03.01.2002 17:19 ~ 17:21 aritmi
şair edip cansever'in 1976'da yayımlanan (kasım 2001 itibariyle 12. basımı yapılan) uzun şiiri ve bu uzun şiirin tiyatro oyunu.
istanbul devlet tiyatrosu tarafından sahneye konan oyunda yönetmenliği cüneyt çalışkur üstlenmiş. başrolde uğur polat var. diğer rollerde taner birsel, rüçhan çalışkur, mahmut gökgöz, ali fuat çimen, ali ersin yenar, celal kadri kınoğlu, canan şanan ve yurdaer okur yer alıyor.
oyun genel olarak başarılı, uğur polat iyi bir aktör, düzgün diksiyonu ve iyi ayarladığı ses tonu ile inandırıcı bir performans sergiliyor. ancak yapısı ve içeriği itibariyle biraz ağır bir oyun. uzun tiradlarda zaman zaman izleyici oyundan kopabiliyor, dikkati ve ilgiyi birbuçuk saat boyunca sürekli yoğun düzeyde tutmak gerçekten kolay değil, hem seyirci hem de oyuncular ve yönetmen açısından. ama mesajı ve şiirin "ruhunu" seyirciye iletmeyi başarıyorlar; önemli olan da bu.
- sahi ruhi bey siz nasılsınız ?
- iyiyim, iyiyim. (oyun ve şiirdeki tek diyalog)
05.02.2002 23:10 ~ 23:16 comandante
sairin seyir defteri adli toplamanin icinde bulunabilmesine ragmen adam yayinlari'nin herhalde siirin devlet tiyatrosu'nda sahneleniyor olmasinin heyecaniyla yeniden ayri bir kitap olarak bastigi guzelim siir. okura "evet, zaten bir kitaptir bu, ama neden 70 sayfaya verecegimiz paranin iki katini verip de 400 sayfalik dolu dolu seyir defterini almayalim ki" dedirten siir ayrica. o da ruhi bey, bu da ruhi bey, hepsi de nasil olan ruhi bey.
06.03.2002 03:10 ~ 03:11 yok
yarın ankara sinasi sahnesinde son kez izlenebilicek istanbuldan gelmiş bibuçuk saatlik uur polat performansı.
09.03.2002 23:59 nemo
uğur polat'ın oyunculuğunun, edip cansever'in manyaklığının içinde kaybolduğu, 1.5 saat süresinde herkesin saate baktığı, bittiğinde herkesin sinsi ve bezgin bir gülüşle alkı$ladığı kötü oyun.
26.05.2002 22:50 tuonela
asagidaki muthis parcasi surekli aklima gelen uzun ve omur boyu okunabilecek edip cansever siiri:
"yıkılmış bir ağacın üstünde yıllarca oturdum da
gözleri avına benzeyen bir avcıydım sanki
ağaç da çürümüş zaten
kazımış, oymuş bir yerlerinden gelip geçen onu
ağaç mı, içi yıllarla dolu bir kutu mu
çözmek için mi acaba içlerindeki bir gizi
-gizi mi, bir giz gereksinmesini mi-
yoklamışlar orasından burasından
kim bilir."
09.12.2002 12:32 mir
insan kendine bakip bakip aglamaz mi demisti ya edip, bu siirde kendine ucurumlardan bakip, gecmis..
20.12.2002 20:06 jiletlipasta
﻿
edebiyat
iletişim
şeffaflık raporu
reklam
kariyer
kullanım koşulları
gizlilik politikamız
sss
istatistikler
sub-etha
instagram
twitter
facebook
×
çerezleri (3. taraf çerezler dahil), sitemizin temel işlevselliğini sağlamak, kullanımınızın istatistik analizini yapmak ve içeriklerle reklamların kişiselleştirilmesi için kullanıyoruz. daha fazla bilgi