“Hatasız kul olmaz” denir; her birimizin hayatı çeşitli hatalarla dolu… Aslında bu gerçeği biliriz ama itiraf etmek, kabullenmek o kadar kolay değil… Peki, neden?
İşler kötü gidince veya başarısız olunca neden sorumluluk üstlenmekten kaçınırız? Liderler, tanınmış kişiler neden hatalarını itiraf etmezler, edemezler? Evli çiftler arasında kimin haklı olduğuna ilişkin tartışmalar neden uzayıp gider? İkiyüzlülüğü neden başkalarında görürüz de kendimize konduramayız? Hepimiz yalancı mıyız? Ya da hepimiz kendi anlattığımız hikâyelere gerçekten inanıyor muyuz?
İkisi de sosyal psikolog olan yazarlar, Tavris ve Aronson, yıllar süren araştırmalarının sonucunda kaleme aldıkları bu kitapta tüm bu sorulara yanıt veriyorlar. Kendimizi nasıl kandırdığımızı, en berbat hatalarımızda bile kendimizi nasıl akladığımızı ve sonuçta kendimize nasıl zarar verdiğimizi anlatıyorlar.
Suçu başkasına yıkmaya çalışmadan, mazeret aramaya kalkışmadan, “Hata yaptım, benim hatam” diyebilmek, duruma göre sadece bir erdem değil, aynı zamanda hatayı eğitici, öğretici bir deneyim haline getirmenin de tek yoludur.
Bu kitabı okuyunca liderlerimizi, sevdiklerimizi ve -eğer dürüstsek- kendimizi çok daha iyi tanımakla kalmıyoruz, insan doğasının şaşırtıcı sırlarından bazılarını da çok daha iyi anlayabiliyoruz.
– Francine Prose, O, The Oprah Magazine
Eğlendirici, aydınlatıcı ve anlatılan hikâyelerde kendinizi keşfedince biraz da utandırıcı bir kitap…