Siğiller neden ortaya çıkıyor? - Güncel Sağlık Yazıları Siğiller neden ortaya çıkıyor? - Güncel Sağlık Yazıları
Güncel Sağlık Yazıları
Menu
Ana Sayfa
Sağlıklı Yaşam
Cinsel Sağlık
Hamilelik Rehberi
Anne ve Bebek
Covid-19
A-Z Sağlık
Home
A-Z Sağlık
Siğiller neden ortaya çıkıyor?
A-Z Sağlık
Siğiller neden ortaya çıkıyor?
saglik 2 ay ago Yorum yapılmamış
Facebook
Prev Article	Next Article
İçindekiler
Siğiller neden ortaya çıkıyor?
Siğillerin sınıflandırılması
Bir siğil papillomdan nasıl farklıdır?
Siğillerin etiyolojisi ve enfeksiyon yolları
Siğillerin klinik belirtileri
Çocuklarda siğillerin özellikleri
Siğil komplikasyonları
Siğil teşhisi
Siğil tedavisi
Siğilleri çıkarmanın yolları
Siğillerin önlenmesi
Aşı
Ipuçları ve Püf noktaları
Tehlikeli mitlere ve hatalara dikkat edin:
Siğiller neden ortaya çıkıyor?
Siğil, insan papilloma virüsü ile enfeksiyonun neden olduğu iyi huylu bir neoplazmdır. Patoloji, cilt yüzeyinin üzerinde çıkıntı yapan nodüller veya contalar şeklinde kendini gösterir. Çoğu siğil yuvarlaktır, hızla yayılır, büyüyebilir ve şekil değiştirebilir. Mekanik hasar durumunda ağrılı hale gelirler ve kanarlar. Tümörler uygun şekilde tedavi edilmezlerse ciltte iz bırakabilir veya daha kötü huylu tümörlere dönüşebilirler. Siğiller her yaşta ortaya çıkabilir, ancak daha sık – çocuklarda.
Siğillerin sınıflandırılması
Siğillerin görünümü ve yeri genellikle cilt tümörlerinin ortaya çıkmasına neden olan HPV tipine bağlıdır. Bu nedenle, aşağıdaki siğil türleri vardır:
Sıradan (basit, kaba).
Vakaların yaklaşık% 70’inde bulunurlar. Daha sık ellerin, parmakların ve avuç içlerinin arkasında lokalize olurlar, ancak vücudun herhangi bir yerinde, özellikle sık yaralanmalara eğilimli olabilirler. Bazen mukoza zarlarında görülür. Çoğu tip 27 HPV enfeksiyonu ile tetiklenir.
Düz (veya genç).
Bu patolojiye sahip hastaların %4’ünde görülür. Genellikle ciltte ve daha sık görülür – yüzde, ellerde veya çizikler boyunca. Mukoza zarlarını (rektum dahil), penisin başını, serviksi etkileyebilir. En sık 10-25 yaşlarında ortaya çıkarlar. Görünüşlerine genellikle 10, 28 veya 49 tip HPV neden olur, ancak bazen diğer suşlar (26-29 veya 41 tipi) tarafından kışkırtılır.
Palmar-plantar.
Vakaların %34’ünde teşhis konur. 1-4 tip papilloma virüsü ile enfeksiyon durumunda avuç içi veya taban yüzeyinde oluşur. Çoğu zaman – genç veya yaşlı insanlarda. Aynı anda birkaç elementin birleşmesi ile mozaik siğiller oluşur.
Periungual.
Sıradan çeşitliliğe aittirler, ancak her zaman tırnak plakalarının yakınında bulunurlar. Çoğunlukla tırnaklarınızı veya etrafındaki deriyi yeme alışkanlığından kaynaklanır.
Filamentli siğiller.
Boyun derisinde, göz kapaklarında, koltuk altlarında, kasık kıvrımlarında bulunur. Çoğu zaman yaşlılarda görülür.
Akut (genital siğiller).
Daha sık cinsel yaşam yaşayan kişilerde, çocuklarda ise anneden enfeksiyon ortaya çıkar. Cinsel organlarda, kasıklarda, perianal bölgede ve bazen de üretrada lokalizedir. Çocuklarda nazolabial kıvrımlar olabilir. Kadın ve erkek cinsel organlarının kanser gelişimi açısından özellikle tehlikeli olan HPV tiplerinin (6 ve 11, bazen 13, 16, 18, 31, 33, 35) neden olduğu.
Tüm siğil türleri tek veya çoklu olabilir. Çoğu zaman çok sayıda bulunurlar.
Bir siğil papillomdan nasıl farklıdır?
Bu tümörlere insan papilloma virüsü neden olur, ancak bazı farklılıkları vardır. Siğiller genellikle bacaklara sahip değildir, daha net kenarlara ve çoğunlukla pürüzlü bir yüzeye sahiptirler. Papillomda her zaman bir bacak vardır, yüzey engebeli, kenarları yırtılmış. Bazı durumlarda viral DNA veya biyopsiyi belirlemek için sadece PCR analizi bu iki tümörü ayırt etmeye yardımcı olur.
Siğillerin etiyolojisi ve enfeksiyon yolları
Siğillerin nedenleri her zaman deri veya mukoza zarının insan papilloma virüsü ile enfeksiyonu ile ilişkilidir. Bu virüsün 100’den fazla türü vardır ve bunların bazıları onkojeniktir. Bu nedenle siğillerin nedenlerini belirlemek için bazen HPV DNA’sı yazmak gerekir.
HPV enfeksiyon yollarının ayrıntılı bir açıklaması, siğillerin neden ortaya çıktığını anlamaya yardımcı olacaktır. Enfeksiyon, hasta bir kişi veya hayvanla temastan kaynaklanır. Patoloji doğrudan temasla veya ortak nesnelerle kışkırtılabilir: oyuncaklar, giysiler, ayakkabılar vb. Bazı HPV türleri, doğum sırasında hasta bir anneden çocuğa veya hamile bir kadından fetüse dikey olarak cinsel yolla bulaşır. Enfeksiyondan sonra, kaşıma, tırnak yeme, tıraş, soyma veya cilde mikro hasar içeren diğer prosedürlerden kaynaklanan kendi kendine enfeksiyon (otoinokülasyon) da meydana gelebilir.
HPV, cilde ve mukoza zarlarına verdiği zarar nedeniyle vücuda girer. Çeşitli faktörler enfeksiyona katkıda bulunabilir:
Sık cilt yaralanmaları;
Saunaları, yüzme havuzlarını ve spor salonlarını ziyaret etmek;
İmmünosupresyon: özellikle HIV’de veya organ naklinden sonra;
Dermatolojik patolojiler: atopik dermatit, egzama, vb.;
Et ve balığın demonte edildiği imalatlarda çalışmak;
Nefes almayan rahatsız ayakkabılar giymek.
HPV enfeksiyonu sonrası kuluçka süresi 1,5-5 aydır. Bazı durumlarda, siğiller daha sonra ortaya çıkabilir. Genellikle ortaya çıkmalarının tetikleyicisi stres, hormonal dengesizlik, akut veya kronik hastalıkların arka planında bağışıklığın azalmasıdır.
Siğillerin klinik belirtileri
Dış tezahürlerinin ayrıntılı bir açıklaması, bir siğilin ne olduğunu anlamaya yardımcı olacaktır. Siğillerin belirtileri çeşitlidir ve türlerine bağlıdır.
Sıradan (basit, kaba) siğiller
Siğil belirtileri ve yerleri farklı olabilir. Genellikle çokturlar ve net sınırları olan yuvarlak yoğun nodüller gibi görünürler. Boyutları 2 ila 10 mm arasında değişebilir. Bazı durumlarda, birleşirler. Basit siğillerin yüzeyi genellikle pürüzlüdür. Renk, doğal ten tonuyla eşleşebilir veya sarımsı, açık gri, kahverengi ve pembe bir renk tonuna sahip olabilir.
Birkaç basit siğilden biri genellikle daha büyük boyutuyla öne çıkar. Genellikle “anne” olarak adlandırılır, çünkü çıkarıldıktan sonra diğerleri kendiliğinden kaybolabilir.
Basit siğiller ağrıya neden olmaz. Bununla birlikte, yaralanmaya yatkın bölgelere yerleştirildiğinde orta derecede ağrı veya rahatsızlığa neden olabilirler.
Düz (veya genç) siğiller
Bu siğil türü, cilt yüzeyinin biraz üzerinde yükselen küçük noktalara benziyor. Oluşumlar ten rengi veya kahverengidir.
Düz siğiller genellikle cildin belirli bir bölgesinde görülür. Birikme yerinde birkaç ila 200 oluşum olabilir. Ağrıya neden olmazlar ve genellikle kozmetik bir kusur olarak algılanırlar.
Palmar-plantar siğiller
Bu siğillerin görünümü yoğun nasırlara çok benzer. Ayaklarda veya avuç içlerinde keratinize bir cilt alanı gibi görünürler. Merkezde genellikle koyu bir nokta vardır.
Özellikle yoğun siğiller, yürürken, hareketsiz dururken veya bir nesneyi elinizle sıkıca tutarken ağrıya neden olabilir. Bazen hastalar bunu “çizmedeki çivi” ile karşılaştırırlar. Ağrı, siğilin içe doğru büyümesi ve basıldığında sinir uçlarına baskı yapması nedeniyle oluşur.
Başlangıçta, hastanın sadece bir mührü olabilir. Daha sonra, yakınında birleşen ve bir mozaik hiperkeratoz odağı oluşturan kız siğiller ortaya çıkar.
Periungual siğiller
Bu, konumları ve daha küçük boyutları bakımından farklılık gösteren yaygın bir siğil türüdür. Oluşumlar genellikle tırnak plakalarının yakınında bulunur, ancak bazı durumlarda tırnak altında yer alır. Büyüdükçe rahatsızlık ve ağrıya neden olurlar. Tırnak plağının deformasyonuna neden olabilir.
İpliksi siğiller
Bu siğiller vücudun herhangi bir yerinde oluşabilir ve yayılmaya eğilimlidir (özellikle yaralandığında). Uzatılmış bir şekle sahiptirler ve eğrelti otlarının büyümesine benzerler. Bazen büyüme kaşınıyor. Bir oluşumun boyutu nadiren 5 mm’yi aşıyor. Filamentli siğillerin rengi etten kahverengiye kadar değişebilir.
Akut siğiller (genital siğiller)
Bu oluşumlar genital bölgede bir tüberkül veya bir grup tüberkül gibi görünür. Genital siğiller, büyük veya küçük, pürüzsüz bir yüzeye sahip veya karnabahar veya horozibiğine benzeyen olabilir.
Akut siğillerin rengi – et veya pembe. Birleşmeye eğilimlidirler. Mekanik olarak hasar gördüklerinde kırmızıya dönerler ve kanarlar. Genital siğiller genellikle rahatsızlığa neden olmaz, ancak bazı hastalarda varlığına kaşıntı ve yanma eşlik eder.
Kadınlarda genital siğiller çoğunlukla perine, vulva, vajinal duvarlar veya serviksin derisinde bulunur. Erkeklerde – sünnet derisinin altında, koronal sulkusta veya penisin çubuğunda, üretrada. Anal seks uygulaması, anüs çevresinde ve rektumda genital siğil olasılığını artırır. Oral seks sırasında veya enfekte bir annenin doğum kanalından çocuğun geçişi sırasında enfekte nazofarenks olabilir.
Çeşitli genital siğiller, Bushko-Levenstein’ın dev kondilomudur. Hızla büyüyen, keratinize hücrelerle kaplanmış ve masere olmuş büyük bir akut kondilom yığını gibi görünüyor. Oluklarında hoş olmayan bir koku ile akıntı birikir. Bazı durumlarda, siğillerin hızlı büyümesi, genital dokuların tahrip olmasına ve ülser ve fistül oluşumuna neden olur. Bu tip genital siğiller sık ​​tekrarlama eğilimindedir. 2-12 yıl sonra ortaya çıkan oluşum malign hale geldiğinde, cildin skuamöz hücreli karsinomu veya dış genital organ kanseri gelişir.
Çocuklarda siğillerin özellikleri
İstatistiklere göre çocukların yaklaşık %10’unda siğiller bulunur. Bu göstergeleri belirlemek zordur, çünkü bazı durumlarda bu oluşumlar kendiliğinden geriler veya kendi kendine ilaç tedavisi ile ortadan kaldırılır. En yüksek insidans 12-17 yaş grubunda görülür. Çocuklarda daha yaygın, düz, periungual veya palmar-plantar siğiller daha sık görülür, daha az sıklıkla – genital.
Akut siğiller, belirli HPV tipleri ile enfekte olan yenidoğanların %30’unda ortaya çıkabilir. Ayrıca ergenlik döneminde cinsel aktiviteye başladıktan sonra genital siğillere yakalanma riski artar.
Siğil komplikasyonları
Tüm siğil türleri kozmetik bir kusur olarak algılanır, bu nedenle güçlü psiko-duygusal deneyimlere neden olurlar. Yüzdeki ve vücudun kıyafetlerin altına gizlenmeyen diğer kısımlarındaki neoplazmaların algılanması özellikle zordur.
Siğillerin mekanik hasarı ve enfeksiyonu ağrıya, kanamaya ve süpürasyona neden olabilir. Siğillerin uygun olmayan şekilde çıkarılmasıyla gözle görülür yara izleri oluşabilir.
HPV’nin neden olduğu siğillerin en tehlikeli sonuçları, kötü huylu bir tümöre dönüşme riskidir. En onkojenik olanlar 31, 33, 35, 45, 16, 18, 11 ve 6 papilloma virüsü suşudur. Enfeksiyon vajinal, oral veya anal seks sırasında ortaya çıkar. Enfeksiyonun olumsuz seyrinde, kadınlarda ve erkeklerde serviks, vajina, dış genital organ, rektum ve orofarenks kanserinin gelişmesine yol açar.
Siğil teşhisi
Siğilleriniz varsa, bir dermatolog görmeniz gerekir . Teşhis için muayene ve dermatoskopi genellikle yeterlidir . Bazı karmaşık durumlarda, hastanın Digene testi – vajinal mukoza veya üretra kazıma dahil olmak üzere DNA ile HPV tipini belirlemek için PCR analizi yapması önerilir.
Maligniteyi ekarte etmek için biyopsi istenebilir, ardından histolojik analiz ve bir onkolog ile konsültasyon yapılabilir. Akut siğiller jinekolog, ürolog veya proktolog konsültasyonu ile atanır. Muayenenin kapsamı her zaman klinik duruma bağlıdır.
Hataları önlemek için siğillerin papillom, miyom, kutanöz boynuz, siğil tüberkülozu, seboreik keratoz, herpes zoster, derinin skuamöz hücreli karsinomu ile ayırıcı tanısı.
Siğil tedavisi
Klinik vakanın tüm özelliklerinin analizi, doktorun siğillerden mümkün olduğunca etkili bir şekilde nasıl kurtulacağını anlamasına yardımcı olur. Tüm hastalara tedavinin sonuna kadar rahat giysiler (veya ayakkabılar) giymeleri ve cildin etkilenen bölgelerine zarar vermemeleri tavsiye edilir.
Siğillerin tedavisi konservatif, cerrahi ve kombine yöntemlerle yapılabilir. Yeni oluşumların lokal eliminasyonu için, belirli şemalara göre konan ve koterizasyon etkisi veren harici tahriş edici maddeler kullanılır. Ek olarak, antiviral merhemler kullanılır. Hastanın bağışıklığını artırmak ve siğil tedavisinin etkinliğini artırmak için multivitamin kompleksleri, immünomodülatörler ve adaptojenler de reçete edilebilir.
Siğiller için halk hekimliği teknikleri nadiren etkilidir. Ek olarak, genellikle tehlikelidirler ve HPV’nin daha da fazla yayılmasına veya yara ve yara izlerinin ortaya çıkmasına neden olurlar.
Lokal tedavi etkisiz veya uygun değilse, hastanın siğilleri çıkarmak için ameliyat yöntemini seçmesi için bir cerraha danışması önerilir .
Siğilleri çıkarmanın yolları
Siğilleri yok etmek için çeşitli minimal invaziv ve klasik cerrahi yöntemler kullanılabilir:
Kriyo-tahribat;
Elektrokoagülasyon;
Bir neşter ile eksizyon;
Lazer çıkarma;
Radyo dalgası cerrahisi.
Teknik seçimi her zaman bireyseldir. Örneğin yüz için en sık kullanılan yöntemler yara izi ve pigmentasyon açısından minimal düzeyde tehlikeli olanlardır.
Cerrahi tedavi lokal tedavi ile desteklenir. Tekrarlamayı önlemek için immünomodülatörler ve antiviraller reçete edilebilir.
Siğillerin önlenmesi
Siğilleri önlemek için şunları yapmalısınız:
Cilt travmasını önlemek;
Küçük yaralanmalarda bile antiseptik kullanın ve yara yüzeyini bir bandaj veya sıva ile örtün;
Kişisel hijyen kurallarına uyun;
Banyoları, saunaları veya yüzme havuzlarını ziyaret ederken bireysel lastik ayakkabılar giyin;
Manikür ve pedikür yapmak için sadece steril veya bireysel aletler uygulamak için;
Bağışıklığı güçlendirmek.
Aşı
Siğil belirtileri olan papilloma virüsü enfeksiyonunun tehlikeli sonuçlarını önlemek için DSÖ, 9 ila 14 yaş arasındaki tüm kızlara HPV’ye karşı zorunlu aşı yapılmasını önermektedir . 14-25, 25-45 yaş ve üzeri erkekler ve erkekler için kullanımlarının uygunluğu doktorunuzla görüşülür.
Seçimi klinik duruma bağlı olan aşılar, onkojenik HPV tipleri ile enfeksiyonu önlemek için kullanılır.
Ipuçları ve Püf noktaları
Tehlikeli mitlere ve hatalara dikkat edin:
Siğiller kendiliğinden geçer ve artık görünmezler: siğil kendi kendine geçse bile tekrar ortaya çıkmayacağının garantisi yoktur.
Siğil halk ilaçları ile tedavi edilebilir: çirkin büyümeyi ortadan kaldırmak her zaman mümkün değildir ve bu tür yöntemler HPV’den ve yara izlerinden kurtarmaz.
Siğillerin çıkarılmasından sonra izler her zaman kalır: Modern tekniklerin kullanılması, siğillerin iz ve pigmentasyon olmadan giderilmesine yardımcı olur.