Sanılmasın ki bu ülkede yaşadığım içim pişmanlık duyuyorum; aksine yurdumu çok seviyorum. Mesele de bu olsa gerekir.
Böylesine güzellikler dolu bir coğrafyanın nasıl olup da insanlara sürekli mutsuzluk, umutsuzluk, karamsarlık veriyor gerçeği tam bir çelişkidir.
Hayatı çekilmez kılan şey ne?
Neyi paylaşamıyoruz?
Neden paylaşamıyoruz?
Hatırladığım ilk felaket 1976’da Van Depremiydi. Kızılay’ın o klasik çadırlarını ilk kez orada görmüştüm. 6-7 yaşında bir çocuktum ve o çadırlarda nasıl yaşanabileceğini sormuştum kendime.
1999 İzmit Depremi’nde Kızılay aynı çadırları kurmaya kalktığında büyük bir tepki yükselmişti. Aradan geçen sürede acılarla birlikte yaşanan ve değişen hiçbir şey olmaması yine bir Türkiye gerçeğiydi.
Ülkemizde depremle birlikte yaşanan bir başka geleneksel acı maden kazalarıydı.
2012’deki Amasra gezim sırasında fotoğrafını çekerken beni derin derin düşüncelere sevk eden madencilere ait anıt aslında bu acının oralarda nasıl yaşandığının da göstergesiydi.
Maden olan her yerde bir acı vardı.
Evet oralarda bir anda toplu ölümler oluyor; ancak ülkemizin motor endüstri kollarından biri olan inşaatlarda ölenlerin sayısı da toplamda yılda çok önemli sayılara ulaşılıyor.
İş kazaları her şantiyede birer ikişer göze çarpmıyor ancak oralara düşen acı madendekilerden bazen kat be kat daha fazla olabiliyor.
Bir tarafta büyüyen gelişen biriken bir zenginlik, diğer tarafta kaderi hiç değişmeyen bir fakirlik.
Önceki gün Soma’da ölenlere 1.000 TL aylık bağlanacağı haberini okurken buruk bir tebessüm ettim.
Bin TL’ye ne alabilirsiniz bu ülkede?
Hiç düşündünüz mü?
Nisan 2014 verilerine göre Türkiye’de bugün açlık sınırı 1.167 TL olmuş. Türk-İş açıklıyor bunu.
Yoksulluk sınırı dediğimiz bir şey var; dört kişilik bir ailenin geliri eğer 3.743 TL’nin altındaysa orada yoksulluk yaşanıyor anlamına geliyor.
Bu rakamlara ait gerçekler gün gibi ortadayken devletimiz sanki yüce bir iş yapıyormuş gibi ölen işçilerin ailelerine 1.000 TL aylık bağlıyor.
Yeter mi?
Ölen bir işçinin ürettiği emeğin karşılığı bu mu?
Bu hesap böyle mi yapılır?
O madeni işleten şirket bir yılda çalıştırdığı bu adamların üzerinden ne kadarlık bir gelir elde ediyor?
Bir işçinini yarattığı artı değer nedir?
Türkiye Kömür İşletmeleri devrettiği bu madenler üzerinden yılda ne kadar kazanıyor?
Verimlilik dediğimiz şeyin yarattığı kazanç nedir?
İşte bu adaletsiz paylaşım, üzerine gelen bu acılar ve acıları sarmak için gösterilen yaklaşımla bir araya geldiğinde böylesine kusursuz bir ülke yaşanılması, tahammül edilmesi çok zor bir yere dönüşüyor.
http://twitter.com/uzaygokerman
uzaygokerman@gmail.com
Share this:
Paylaş
Facebook
Twitter
LinkedIn
E-posta
Yazdır
WhatsApp
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
‹ Kaderi, fıtratı nasıl değiştireceğiz?
AKP, CeHaPe muhalefetini çok arayacaktır ›
Kategoriler:Türkiye
Etiketler:ülke, Bugün, dolu, Gmail, Haber, Haberler, iş, klasik, Kızılay, Maden, Türkiye, Twitter, Van, yoksulluk, şirket
Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et
Yorumunuzu buraya yazın...
Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:
E-posta (zorunlu) (Adres hiçbir zaman paylaşılmayacaktır)
İsim (zorunlu)
Web sitesi
WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz.	( Çıkış Yap / Değiştir )
Vazgeç
Connecting to %s
Yeni yorumları bana e-posta ile bildir.
Eposta yoluyla yeni yazıları bana bildir.
Δ
Arşivler
Arşivler Ay Seçin Kasım 2021 (2) Ekim 2021 (6) Eylül 2021 (5) Ağustos 2021 (5) Haziran 2021 (3) Mayıs 2021 (4) Nisan 2021 (6) Mart 2021 (6) Şubat 2021 (6) Ocak 2021 (10) Aralık 2020 (6) Kasım 2020 (3) Ekim 2020 (3) Eylül 2020 (6) Temmuz 2020 (7) Haziran 2020 (4) Mayıs 2020 (1) Mart 2020 (2) Şubat 2020 (6) Ocak 2020 (6) Aralık 2019 (8) Kasım 2019 (10) Ekim 2019 (4) Eylül 2019 (4) Ağustos 2019 (4) Temmuz 2019 (2) Haziran 2019 (1) Mayıs 2019 (3) Nisan 2019 (5) Mart 2019 (4) Şubat 2019 (4) Ocak 2019 (4) Aralık 2018 (6) Kasım 2018 (3) Ekim 2018 (4) Eylül 2018 (8) Ağustos 2018 (6) Temmuz 2018 (1) Haziran 2018 (7) Mayıs 2018 (4) Nisan 2018 (10) Mart 2018 (8) Şubat 2018 (5) Ocak 2018 (6) Aralık 2017 (9) Kasım 2017 (7) Ekim 2017 (6) Eylül 2017 (12) Ağustos 2017 (6) Temmuz 2017 (4) Haziran 2017 (5) Mayıs 2017 (5) Nisan 2017 (9) Mart 2017 (3) Şubat 2017 (6) Ocak 2017 (12) Aralık 2016 (8) Kasım 2016 (6) Ekim 2016 (6) Eylül 2016 (5) Mart 2016 (4) Şubat 2016 (2) Aralık 2015 (1) Kasım 2015 (2) Ekim 2015 (2) Ağustos 2015 (1) Temmuz 2015 (6) Haziran 2015 (12) Mayıs 2015 (7) Nisan 2015 (4) Mart 2015 (12) Şubat 2015 (11) Ocak 2015 (8) Aralık 2014 (10) Kasım 2014 (51) Ağustos 2014 (1) Nisan 2014 (3) Mart 2014 (1) Şubat 2014 (2) Ocak 2014 (11) Aralık 2013 (15) Kasım 2013 (4) Ekim 2013 (4) Haziran 2013 (6) Nisan 2013 (4) Ocak 2013 (1) Aralık 2012 (1) Kasım 2012 (15) Ağustos 2012 (8) Temmuz 2012 (11) Haziran 2012 (26) Mart 2012 (10) Ocak 2012 (2) Aralık 2011 (43) Kasım 2011 (8) Ekim 2011 (8) Eylül 2011 (3) Ağustos 2011 (10) Temmuz 2011 (17) Haziran 2011 (10) Mayıs 2011 (5) Nisan 2011 (8) Mart 2011 (17)
Popüler Yazılar & Sayfalar
Oğuz Atay: "...oysa düşündükçe yok oluyorum."	
Ramayana Destanı	
Şampiyonluk Puanı	
Dizi yapmak şahsi bir mesele değil, "Şahsiyet" meselesidir!	
Fenerbahçe kenetlenerek kazandı!	
Her başlangıçta yeni bir anlam vardır...	
#reflection #reflections #shadow #shadowwork #wait #waiting #rain #rainyday #umbrella #office #lapishan #rainy #photo #photooftheday #photograph #photography
Sandalda… #sea #istanbul #suadiye #fishing #boat #photo #photooftheday #photograph #photography
#library #librarydesign #kütüphane #akm #atatürkkültürmerkezi #kitap #books #istanbul #photography #photo #photooftheday #photographer